Gb586_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Expositio super totum corpus Evangeliorum Simon, Fidati . ” r”M — L ð N . —Sõ N12511940929 UIIHuNIIIIIIIIIIII 021 „ VC. ußB Tübingen rrrrir= . „ 7 1 *. . * . R .l ðZM Inaipit prolagus in tabulam ſequentem: tabula ſequenti ſignantureuange⸗: lia euangeliſtaꝝ perannum de tpe et deꝰ* ſancns et capitula eoꝛundẽ. Signan⸗/ tur etiam in ea numeri libꝛoꝛum ⁊ ca⸗ pituloꝛũ degeſtis ſaluatoꝛis in quibus habentur expoſitõnes euangelioꝛũ ſi⸗ ue tractatus eſſdem euangelijs vel eoꝛundẽ materie cõ gruentes. Pꝛo cuius euidentioꝛi intellectu ſciendũ in locis in tabula veſignatis non ſemp ponuntur ver euangeliſte in ea deſcripti ſed aut eiuſdem aut vm⸗ us alioꝛũ qui eadem velvicina ſcripſerunt. Elerbi gra⸗ na. Euangelium de feſto ſancti andree. Ambulans ie/ ſus ⁊.ſcom Mattheum in hoc libꝛo nõ muenitur.u/⸗ ius ratio hec eſſe videtur. quia ſcõm aliquos doctoꝛes in hoc euangelio et in euangelio dñice quinte poſt pen⸗ ccoſten ſcilicet cum turbe irruerẽt ad ieſum ⁊c.ſcom lucam vna et eadem vocatio aliquoꝝ apoſtoloꝛuʒ deſcri bitur. Qð auteʒ aucto: hnius libꝛi iſtius opinionis fu erit videtur pꝛobabile ex eo ꝙ vluimam clauſulam le⸗ cunis peedicte ſcõᷣm mattheũ et marcũ ſcilicet ꝙ iaco⸗ bus et iohannes relictis thetibus et patre ſuo cetedeo in naui cum mercennarijs ſecuti ſunt eum ſtatim ſub/ nexuit huic lectioni ſcõm lucam. Quapꝛopter vtraq; lectio ſub eiſdem numeris in tabula ſignataeſt. No tandum etiã ꝙ in capitulis in tabula ſignatis nõ ſemꝑ ſtatim tractatur de euangelio ſignato ſed aliquãdo alia pꝛemittuntur nec ſemꝑ euangehlice lectionis textus tra ctando continuatur ſed alio tertu aliqñ interpo ſito dif⸗ fertur. Quoꝛum tamen aliqua licet particule quedã texcus quoꝛundam euangelioꝛum vel aliquid eis con⸗ gruens in eis tractetur pꝛopter bꝛeuitatem ſuam in ta⸗ bula non ſunt ſignata. Similiter in locis ſignatis non ſemper in tractando ſeruatur oꝛdo verboꝛum lectionis euangelice ſed aliquando ponitur oꝛdo pᷣpoſteruſ. Que omma diligenti lectoꝛi faciliter patebũt maxime ſi ver ba euangelij quando pꝛimo ponũtur cum. rubꝛica.ſub⸗ uirgulata fuerint. Et quia euangelica lectio non ſemꝑ integraliter in vno capitulo tractatur ſed aliquãdo tan tum quedam pars eius vel etiam parua clauſula et ſi⸗ militer quia aliqua non ſolum ſemel ſed bis vel ſepius in diuerſis locis tractantur ideo etiam talia in tabula circa euangelium ꝑ ſe ſignata ſunt in quibus talis oꝛ/ do ſeruatur:vt quod in lectione euangelica pꝛius poni⸗ tur pꝛimo ſignetu. q;uis in oꝛdine libꝛi poſtponatur. Quando etiam in euangelio vel materia in tabula ſi⸗ gnatis pluribus capitulis continuis tractatur tũc nu⸗ mero ſibi in tabula aſſcripto additum eſt.c. Quando vero de euangelio nuſq; in libꝛo tractatur tunc ei in ta⸗ bula cifra.o.aſſignatur. Si tamen pticula aliqua de eo gractetur.illa pꝛope euangelium ꝑ ſe ſignatur. . Erxplicit pꝛologus. . Dominica ſecunda. Erunt ſigna in ſole et luna. Lu Incipit tabula ſcõᷣm Euangelia per annum. Dñica pꝛima aduentus. C um appꝛopinquaſſet hi . De aſcenſu animalium moꝛaliter. Ii.iiij ca wiiſ. . Feria quarta. Cemt Yohannes baptiſta. Matthei in parte. li. ij. ca.i. . Penitentiam agite ꝓut eſt verbũ xpᷣi.ibidẽ. li.ix.ca.vrn. Feria ſexta. Dicebat iohannes ad turbas. Luce cercio. libꝛo.iij.ca.pꝛimo. o èGG Genimina viperap quis oſtendet xo.ibi.li.viij.cxi.. et. iiij.Äaa 2. Item de eodem. PPꝛout eſt verbũ chꝛiſti · li. vij. ca· xiiſ. Vigdete ficulneam et oẽs arboꝛes ibidẽ. li.vi.ca. Feria quarta. Initium euangelij.c. Erce mitto an lum. Marci.i. libꝛo.iij. caDuin. . Vorx clamantis in deſerto.ibidem.li.iij.cateii. Fuit iohanne⸗ in veſerto bapticans et pꝛedi.ibidet n in Fern ſexta. Amen dico vobis non ſurrexit. Mattł. i. xi. l. iij. ca. iij. — Dominica tercia. cum audiſſet iohannes in vinculis Satthei. xi. li. in. c. inj. Nind exiſtis in deſertum videre. Arundinem.ibidem. Feria quarta. Miſſus eſt gabꝛiel angelus.Luce pꝛimo. libꝛo. ij.c. i. c. Feria ſexta. Exurgens maria abijt in montana. Luce.i. Quattuoꝛ tꝑm.De eodem. li.iij.ca.i. Fecit potentiã in bꝛachio ſuo. Et depoſuit.li.viij.c.iij. Sabbato. Anno quintodecimo imperij tiberij.Auce.iij libꝛo tercio.ca.i. Vorx clamantis in deſerto.ibidem. li.iij.cti. Dominica quarta. Miſerũt iudei ab hieroſolymis. Jo hannis pꝛimo.li.iij.Ci. In vigilia natiuitatis. Cum eſſet deſponſata mater ie⸗ ſu maria. Matthei.i. li. ij. c. xiij. ⁊c. In Galli cantu. Erijt edictum a ceſare auguſto. Luce. ſecundo. libꝛo.i.ca.iij:⁊c̃. De eodem. libꝛo.ij.c.xix. ””Y . In auroæa Maſtoꝛes loquebantur ad inuicem. Luce.ij li.1. C. x. L — VOVaria aũt conſeruabat omnia verba hec.ibið. li.ij.c. xx. d ſummam miſſam. In pꝛinapio erat verbum. Yo⸗ hannis pꝛimo.li.i.ca.i.⁊c᷑. Et lux in tenebꝛis iucet.ibideʒ.li.vij.ca.xxxvi. Fuit homo miſſusa deo cui nomen erat.ibið. li.iij.ca.i. Stephani ꝓthomartiris. Dicebat ieſus turbis iudeo⸗ rum et pꝛincipib. Mattlxi.xxiij · li. viij. cxxxvij. Quotiẽs volui cõgregare filios tuos ibiẽ.li.vij.c.xxrij VYohannis euãgeliſte. Dixit ieſus ꝑetro. Sequere me. JYohannis.xxl. li.xiiij.cai. V Innocentum. Angelus domini apparuit in ſomnis. OVatthei.ij.li.ij.ca.xxij. D Donnnica infra ocras⸗ Gant ioſeph et maria miran⸗ Circumeiſionis. Poſtq; cõſummati ſunt dies octo.Lu Inu vigilia epiphanie. Defuncto herode. ecce angelus. In die ſancto. Cum natudeſſet ieſus in bethleem iude ODatthei.ij.li·i. ca. xi. ⁊c . Item de eodem. li.viij.ca.iiij.⁊c᷑. 2 . . nnis pꝛimo li.iij.ca.i. panie. Aenit ieſus a galiles in ioꝛdanem . in em. li.i.ca.xviij. .xBic enĩ vecet nos i mo chꝛiſti moꝛaliter. hi.iiij. ca.iij. epiphanie. Cum factus eſſet i 1. Luce ſecũdo.li.i.ca.xvij. em. li. ij. ca. xxinij Aaeym. li.ix.ca.i:⁊cc. „ dem et de obedientia. li.iiij.ca.i. AAem. li.uij.ca.ix. .„A TWi. Ii. i. ca. xrſdin “ ta. Cum audiſſet ieſus ꝙ iohãnes traditus atthei.iiij. li. iij. c. pi. iam agite. werba chꝛiſti ibidẽ. li.ix. ca. vi) y. BJohannes teſtimonium perhibebat Yohã no.. æ me venturus eſt ante me factus.ibideʒ. libeo SZi a ſecunda. Muptie facte ſunt in chana galilee. Yo⸗ he mis. ij. li. v. cAi “ Vinum non habent.ibidem.li.ij.ca⸗-.xr. Feria quarta. Egreſſus ieſus venit in patriam. Marci Vl. li. ix. ca.x. . SðBð Feria ſexta. Cum veniſſet ieſus in templum. Datthei. Dſica tercia. Cum deſcendiſſet ieſus de monte. Dat/ thei. viij. li.v. ca.x.,. De deſcenſu ieſu de montibo.li.iiij· ca.ix. De voluntate dei.li.i:ca.xxiiij G Eum aüt introiſſet capharnaũ.ibidẽ. li.v.ca.x. Feria quarta. Circũibat ieſus totam galileam. Mathei quarto.li.v. ca. xxi.et.x· Feria ſexta. Venit ad ieſum lepꝛoſus. Mar.i.li.v.ca. i. De voluntate dei.li.i.ca.xxiiiij. M Sñica vacante.Aſcendente ieſu in nauiculaʒ. ttłi octouo.li.v.ca.)· Wem de eodem..li.iiij.ca.ix. Salua nos 1c. Quid timidi eſtis modice. ibidem. libꝛo octauo.ca.xxxv. ’J De aſcenſu ieſu in nauiculam.li.iiij.ca. vii. Dñnica in.lxx. Simile eſt regnum celoꝝ bomini patrifa milias. Matthei.xx. li. vi.ca.xxi. eria quarta. Circũibat ieſus ciuitates. Mattrei. no⸗ no. li. v. ca. xxi. vtſupꝛa. Veſſis quidẽ multa.et ſcõm Johannẽ.iij.li.ix.c.xviij eria ſexta. Egreſſus ieſus ibat per galileam. Marci no no.li. ix. ca. xxxviſjſ. Item de eodem. li. ix. ca. xl. Quid in via tractabatis. ibideʒ. li.ix. ca. xlij. . Dieanlr C turba cc. Exrijt qui ſeminat. Luce.viij. li. vi. ca.ꝛh. .— Feria quarta. Qui nõ eſt mecũ. Matt hei.xij. li. x. c. xliij Yaeo dico vobis. Omne peccatum ⁊ blaſ.ibidem.libꝛo octauo.ca.xxij.⁊c̃. Aut facite artoꝛẽ bonã et fruc.ibidẽ infra.li.vij.ca.xxiiij. Feria ſexta. Diſſere nobis parabolam cicanioꝛus. Wat⸗ Dñica in.l.Aſſump ſit ieſus.Ecce aſcendimus.Luce. cecimooctauo. libꝛo.ix.ca.xxxvij. SDe eodem. li.ixx.ca.xl. “ PHe aſcenſu dñi in hieru ſalẽ.ibidem.li.iiij.ca.viſſ. Factum eſt autem cum appꝛopinquaret hiericho.ibidẽ. libꝛo. v. cg. xbriljj. ctauas. Tidit iohannes ieſinn venientezʒ mplere ibid. l ir. cij eſus annox In capite ieiunij. Cum ieiunatis nolite fieri. Matlxi ſexto. li. x. ca. x vi. v e hypocriſi. li. viij. ca. xxvij. Feria quinta. Cum introiſſet ieſus capparnaum. Mat Viij.li.v. ca.xij vt ſupꝛa. Feria ſexta. Audiſtis quia dictum eſt diliges. Mattlxi. quinto. li.x.ca.xxiij.c. “ . Sabbato. Cum ſero eſſet factum erat nauis. Marci. vi. libꝛo.v.ca.xxxiiij. IVtem de eodem.li.iiij.ca.ix. Lonſidite ego ſum nolite timere.ibidem.li.viij c xxxv. De aſcenſu ieſu in nauiculam li. uij.ca.vij]. Hñica in. xl. Ductus eſt ieſus in delertũ ſpiritu. Mat thei quarto.li.iiij.ca.iiij.⁊c̃. — Non in tolo pane viuit homo.ibidẽ. li.ix.ca.iiij.?cc· De eodem. libro octauo.ca.xiiij·· ¶⸗·⸗·⸗ Feria ſecunda. Cu venerit filius hominis in ma. Mat⸗ thei.xxv.li.xi.ca.hbo. ⸗ ʒE Feria tercia. Cum intraſſet ieſus hieroſolimam. Mat⸗ Seria quarta. Acceſſerunt.c. Magiſter volumusa te. OMatt hei. xij.li.octauo.ca.xxvij.c̃. .— Ecce mater tua et fratres tui foꝛis ſtant.infra.li.ſecun do.capitulo.xxvi Feria quinta. Si vos manſaeritis in ſermone. YJohan⸗/ nis.octauo. li.xi.ca. xxxviij.vt7. Vlos ex patre diabolo eſtis.ibidem.li.viij.ca.xxi. Si veritatem dico vobis.ibidem.infra.li.viij.ca.xxxiſ. Feria ſexta. Erat dies feſius iudeoꝛum. Yohanis quin to. li. v. ca vij.. d 4, Sabbato. Aſſumpſit is petrum iacobum et iohan⸗ nem. OMatthei. xvij. li. iiij. ca vij. ſſica ſecunda. Egreſſus ieſus de ghenecareth. Mat⸗ thei. xv. li.v.ca.xxiiij. Feria ſecunda. Ego vado et queretis me. Yohannis. octauo.li· xi.ca.xxvi. H . Si en non credideritis quia ego ſum.ibidẽ. libꝛo viij. capitulo.xxxij. .— Feria tercia ·Super cathedram moiſi ſederunt. Mat⸗ thei.xxiij.li. viij.ca. xxx vij. Feria quarta. Aſcendens ieſus. vc. Ecce aſcendimus. NMatthei.xx.li.ix.ca.xxvij. De eodem. li.ix. ca· xl. De aſcenſu ieſu in hieruſalem. li.iiij.ca.octauo. Poteſtis bibere calicem quem ego bibiturus ſum ibi / 4 geum. li. ſeptimo.ca. xxix. Se eodem.libꝛo octauo ca.vxxvij. Qui mluerit inter vos pꝛimus eſſe. ibideʒ infra. libꝛo Feria quinta. Momo quidam erat diues qui indueba⸗ tur. Luce. xvi..li. vi. ca. xij. Lontra diuites.libꝛo octauo.ca.xv. . Feria ſexta. Homo erat paterfamilias qui plantauit. Matthei.xxi. li.vi.ca.xxiiſ. Sabbato. Momo quidaʒ habuit duos filios.Luce.xv. libꝛo ſexto.ca.xvi. Item de eodem.libꝛo octauo.ca. xl. ĩca. tercia in. xl. Erat ieſus eijciens deſſionium. Lu ce.xi.libꝛo.v.ca.xxiij. Tum immundus ſpũs exierit.ibidẽ. li.viij.ca.xxix. Feria ſecunda. Dixerunt pha.c. Quanta audiuimus Luce quarto. li.ix.ca.xij.vc. * De eodem.li.octauo.ca.xiiij. Et eiecerũt illũ extra ciuitatẽ.ihidẽ.liiij.ca.vij. Feria tercia. Reſpiciens ⁊cc. Si peccauerit in te. Dat / chei.xviij · li. ix.ca.xliiij. Feria quarta. Acceſſerũt æ?. gurruſihn atenn, ,/ thei.xv.libꝛo octauo.ca. Nxvij. Deeodem. li.xri.ca.xxi. . Feria quinta. Surgens ieins e hrmgoge. Nucen quar/ . Hr to.li.v.ca.ix.⁊c̃. Feria ſexta. Elenit ieſus in ciuitatem nmrmante Yoban, nis quarto. li.xi.ca.i.v7. De eodem.libꝛo quarto.ca.x. Sabbato. Perrexit ieſus in montem oliueti. Joban r nis.octauo. li.xi.ca.xxxiiiji. . De eodem.libꝛo quarto ca. xi. ᷣ́M De aſcenſu ieſu in monte oliuax i.quarto. ca viij. Dñica quarta in.xl.Abijt ieſus transt mare alilee. Y/ hannis.vi.li.v.ca.tercio. Me. paſturus turbã ieſus aſcendit in monts.l. iiſ.c vij. . Feria ſecunda. Pꝛope erat paſca iudeoꝛum Johannis Freria ſcoa. Duo er diſciplis ieſu. Lu. riiij. li. xiiij. ca.i. ſeðo. libꝛo · vlij. ca. xxxvii · 7. . Soluite templũ hoc ibidem. libꝛo. vii. ca. xriij. Feria.iij. Yã die feſto mediate. Yo. vij.li.xi. cxvij. ·. Feria quarta. Pꝛeteriens ieſus vicit homine cecum. Johannis.ix.li.v.ca.xxxiij. Quamdiu in mundo ſum lux mundi ſum. ibidem. lit bꝛo ſeptimo. ca. xxvi. Feria quinta.Mater meus vſq; moco operatur. Joha * nis.v.li.xi.ca.xxxv. Feria ſexta.Erat quidam languens lacarus. Nohanis. xi. li.v.ca.xv. . Sabbato. Ego ſum lux mũdi. Yo.viij.li ri. ca. xxrv. De eodem.ſlibꝛo ſeptimo.ca.xxxvli. DPñica in paſſione. Quis ex vobis arguetn me de. Yohi⸗ nis octauo.li. xi. ca. xl. De eodem. libꝛo octa uo.ca. nxij. Feria ſecunda. Miſerũt pꝛincipes et phariſei miniſ. Jo han.ſeptimo.li·xi.ca.xxx.⁊c᷑. Feria tercia.Aimbulabat ieſus in galile. Yohanni ſe⸗ ptimo. li.xi.ca.xxiiij.?v᷑7. Feria quarta.Facta ſunt encenia in hiero. Johannis. cecimo.li.xi.ca· xliiij.⁊c. Loqr vobis et nõ creditis mihi. Opa.ibi. li.viij.c.xxxij. Sed vos non creditis mihi quia non eſtis ex ounbo.ibi dem infra.li.vij.ca.xviiij. Feria quinta. Rogabat ieſum annidam pbariſeus uce ſeptimo.li.ix.ca. xxix. v76. De eodem.libꝛo octauo.ca.xl. Qualiter ſe habuit ieſus inuitatꝰ ad cõuiuia. li.iiij.c.x. Feria ſexta. Collegerunt pontifices et phariſei. Yohan nis.xi. li.xi.ca.xiv. Sabbato. Subleuatis ieſus oculis in celum Vohan/ nis. xviſ.li.xij. ca. xvi. c. Dũñica palmaꝝ. Ocitis qꝛ poſt biduũ paſca ſiet. ear, chei.xxvi. li.xiij.ĩ.᷑ẽ7. Kum eſſet ieſus in bethania.ibið.li.xix.ca.xxxiii. Et hymno dicto exierunt in montem oliuaꝝ,ibidem in fra.libꝛo.xij.ca.vi. Feria ſecunda.Ante ſex dies paſce venit jeſus: Johan⸗/ nis.xij.li.ix.ca.xxxiiij. Cogitauerunt autem pꝛincipes ſacerdotum vt lacarü inter. li.xi· ca.xlvi.?v7. Niſi granũ frumẽti cadens in terrã. ibiõ. li vij. c. xrrix. .Dhũ lucẽ habetis credite in lucẽ.ibi.infra.li.vij.c.xxxvi. Feria tercia. Erat paſca et acima poſt biduum. Marei · decimoquarto. li.xiij· ca.iij.⁊c̃. Et cũ eſſet bethanie in domo ſymonis.ibi. li.ix. ca· xriiij. Et hymno dicto erierunt in montem oliuarum.ibidẽ. infra. li. xij. ca. vi. Feria quarta.A ppꝛopinquabat dies feſtus agimox. Au ce. xxii.li.xiij. ca. iij. c. imon ecce ſathanas expetiuit.ibidẽ. li. viica rli. Durnog wendar enmncaſtnd et emat gla. ſ Et egreſſus ibat ſecundum conſ⸗ uetudinem. bidem. infra. li. vij. ca. vi. latrone. libꝛo octauo. ca xl. „ — n cena dñi.Ante diem feſtũ Paſte Poerii li riijeca. v. n paſceue. Egreſſus eſt ieſus cũ diſcipulis ſuis träs toꝛren. Yoban xvin. li ij.ca. viſj. M — crucem ieſu mẽ ei. Yo. xix. li.ij. ca. xxvii. DSDe mirsculis in paſſione oñi monſiratis.li.v.ca.vi. De aſcenſu ieſu in crucẽ moꝛaliter. li.iiij. ca· viii: In vigilia paſce. Veſpe aüt ſabbati que eluceſſit Oat⸗ .— thei. xxviii.li. xiiij. ca · i· . In die ſancto. Maria maggalene et maria. arci. xx libꝛo.iiij.ca.i. Feria tercia. Stetit ieſus in medio diſcipuloꝛum. Til/ ce viceſimoquarto. li.xiiij. caii. Feria quarta anifeſtaiunt ie ieus diſcipulis ſuis. Yo hannis.xxi.li.xiiij.ca.i. geria quinta. Maria ſtabat ad monumentum. ohan „ nis.viceſimo. li.xiiij.ca.i. Feria ſexta. VUndecim diſcipuli abierunt in galileam. — Oatthei.viceſimooctauo.li.xiiij.ca.i. BGSabbato. Elna ſabbati maria magdale. Yohan. vicen mo. li.xiiij.ca.i. Dñnica pꝛima wſi haſee. Cum ſero eſſet die la vna ſ ſab bati. Yohan.x.li. xiiij.ca.i. Feria quarta. Erierunt muljeres cito de monu. Sat; thei. xxviij. li.xiiij.ca.i. Et ecce occurrit illis ieſus dicens. Auete. ibi. li xiiij. c.i. Feria ſexta. Surgẽs ieſus mane.Mar.xvi. li.xiiij.ca.i. Et illi audientes qꝛ viueret.ibidẽ ·li·xiiij.ca.i. Poſt hec autem duobus ex eis ambulantibus.ibidem infra.li.xiiij.ca.i. Dñica ſca. Ego ſum paſtoꝛ bonꝰ. Yo. x. li vijc. Mviij. De eodem..li.vij.ca.decimooctauo. Feria quarta. VUna ſabbati valde diluculo. Nuce. viceſi moquarto.li.xiiij.ca.i. Feria ſexta.Acceſſerũt . Quare nos et phariſei at thei.ix.li.vij.ca.xv.⁊c̃. Dñica tercia. Modicum et iam non videbitis me. YJo⸗ hannis. xvi. li. xij. ca. xiiij. De paralvla mulieris i in partu triſticiam habentis. li⸗ bꝛo. vi. ca. xxxiiij. Feria quarta. Facta eſt queſtio ex diſcipulis iohannis. Yohanis. iij. li. ij. ca. i. Qui habet ſponſam ſponſus eſt.ibið.li.vij.ca.vxxv. Feria.vi.Ego lux in mundũᷣ veni. Yo. xij. li· ix. ca.l. c· De eodem. li.vij.ca.xxxvi. Dñica quarta.lado ad eum qui me miſit. Yohannis decimoſexto.li.xii.ca.xiij. Feria quarta. Subleuatis ieſus c pater ſancte. Yohã nis.decimoſeptimo. li.xij.ca.xvij.Tc Feria.vi.Filioli adhuc modicũ vobiſcũ:. Yo. xiij.o. Dũica quinta.Almen dico vobis ſi quid ſetieritis. Yo⸗ hannis. xvi. li. xij. ca. xv. In rogationibo. Quis veſtrum habens amicum. Tu⸗ ce.xi·li. vi.ca.i. Petite et accipietis cc.ibið.li ·xij.ca.xv. De oꝛationig inſtantia. li.vi.ca.xxvi. In vigilia aſcenſionis Subleuatis ⁊c. Pater venit bo ra. Napannis rij .li. xij. ca. xvi. In die ſancto. Recumbentibo vndecim diſcipul. Mar⸗ ci.xvi.li.xiiij.ca.i. uarta et ſexta. Ecce mitto pfniſſum patris. Au/ iica infra octauas. Cum venerit paraclitus. oOo xxta. Si manſeritis in meet verba mea in wob. v. li. xij. ca. octauo. ?7. Mia ventirt⸗Siviligitis me mandata mea ſer ſancto. Si quis diligit me· ſermonem me. do nis.xiiij..li.xij.ca.iii. Ba. Sic deus dilexit mundũ vt filium. Johã / it in mundũ et dilexerũt ec. ibi. li vii. ca. xxrvi. ercia. Amen amen dico vobis qui nõ intrat per cocẽ eius audiũt ⁊c.ibidem.li.vij.ca xviij m oſtium ouium c.vbi ſupꝛa.li.vij. ca. xxxviſ. uarta. Memo poteſt venire ad me niſi pater qui. .ix. ca. xviij. c. inta. onuocatis ieſus duodecim. Luce nono Feria ſexta. Factum eſt in vna dierum et ieſus ſedebat Luce.v.li. v. ca. xvij/ Momo remittuntur tibi peccata. ibidem. c. li. viij.ca. rxxvi. et li. v. ca. xoſ.. ” Habbato. Surgẽs ieſus de ſynagoga. Lu. iiij. li. v. c, ir. In octaua pentiec. Erat hbomo er phariſeis nicodemus Johannis tercio.li.xi. ca.vi. SBieut moiſes exaltauit ſerpentẽ · ibi. l. vii. ca. Nriiſ. In octaua trinitatis.um venerit paraclitus. Johan nis. xv. li. xui. cI.xil. In feſio ſacramenti. Caro mea vere eſt cibus. Johan⸗ De miſterio coꝛpoꝛis et ſanguinis dñi.li.i.ca.xx.non ex textu niſi de cena dni. s Pñica pꝛima poſt penthec. Homo quidam erat diues qui induebatur. Luce.xpi. li. vi. ca. xij. Contra diuites doctrina.li.octauo.ca.xv. De auaricia doctrina.libꝛo octauo.ca.l. Feria quarta. Nolite putare quia veni ſoluere legem, VOVatthei. v. li. x. ca. xvyi. G Feria ſexta. Impoſſibile eſt vt nõ veniant ſcandala. Cu⸗ ce. xvij.li. vij. ca.xrv. 42 Si peccauerit frater tuus.ibidem.li.ix. ca.xliiij. L Si habueritis fidem ſicut granum. Tc. Luce. xvij. De eodem.li.vi.ca.iiij. ð Pñica ſcdᷣa. Homo quidam fecit cenam magnam.Tu⸗ ce. xiiij.li.vi.ca.xix · Feria quarta. Egrediente ieſu de iericho. Matthei. vice ſimo.li. v. ca. xxxij. 2“ Feria ſexta.Cum veniſſet ieſus in templum. Matthei. xxi. li.xiij. ca. i. Dñſica tercia. Erant appꝛopinquantes ad ieſum. Luce. xv. li. vi. ca. xiiij. vc. “ He oue centeſima et dragma decima moꝛaliter. libro vi. capitulo.xiiij. ?77. . geria quarta. Eſto conſentiẽs aduerſario tuo. Mat. v. libꝛo. vi. ca. xxri. “ De eodem. li.x.ca. xviij.c᷑. Si oculus tuus dexter. ibidem.li.vij.ca.v. Feria ſexta. Cum introiſſet ieſus hieroſolymam. War He eodem. li.ix.ca. xlir. Atem de eodem.li. xiij.ca.i. 4 Sßica qrta. Eſtote miſericoꝛdes.Lu.vi. lix.c.xliiij. c. De miſericoꝛdia dei.li.i.caxxvi De ſimilitudine feſiuce et trabis. li. vij.ccdiir. „ Feria quarta. Acceſſerunt quidam phariſeoꝛum ad je „ ſum. Luce. xiij. o. ci. x. li.x.ca. xx. Dñica quinta.Oum turbe irruerent ad ieſum. Luce · v De aſcenſu ieſu ad nauiculam. li.iiij. ca. viſ. ſeptimo.li v. ca. xttij. ⸗ Feria ſexta. Eu videritis nubem oꝛientẽ· Tuce. riſ. o. Cum vadis cũ aduerſario tuo c ibið.li · vi. ca. xxxi.· De eodem.li.x.ca xvirj. De penitẽtia quã pdicauit iohnes bayr. liiij. ca i. Item de penitẽtia quã cheiſtus pdicauit. li.ix. ca· viſ. Bñica ſexta. Niſi abundauerit iuſticia veſtra. Oatthei. quinto. li.x.ca.xvij. Qui iraſcitur fratri ſuo.ibidem.li.viij.ca. xviſ. De vicio ire.li.viij.ca.xlvij. Munquid pᷣt cecus cecũ ducere. ibidem. li. xi. ca. xrtj. . Nõ eſt diſcipulus ſuꝑ mgim.ibid infra. li.ix. ca. xxj. Hieruſalem hirim que occidis. ibidez. li. viij.ca. xrvi. Auotiens volui congregare. ibið infra.li. vij.c. xxri. Feria ſexta. Erurgens ieſus venit in fines iudee. Mar Feria quarta. Surgens ieſus abiſt in fines tiri. Marci Feria quarta. Cum egreſſuseſſet ieſus in viam pᷣcur⸗ rens quidam. Oar. x. l. ix. ca. xlvi. . geria ſexta. Uenit ieſus in regionem ger ſenox. Mar ci.v. li.v.ca.xvi. Zñica ſeptima. DHum turba multa eſſet cũ ieſu. Mar⸗ ci.viij.li.v.ca.iiij. Feria quarta.Alcceſſerunt ad ieſum phariſei et ſaducei Natthei. xvi. li. xi. ca.lij. Pe fermento. li.vi.ca. v. UMWUG Feria ſexta.Abijt ieſus ſabbato per ſata. Vatthei duo⸗ decimo. libꝛo. xi. ca. v. Hominica octaua. Attendite a falſis pꝛophetis. Mat⸗ thei. vij. l. vij. ca. xij. c. et li.x.ca.xlviij. SDe eodem..li.x.ca· xlviij. Feria quarta. Sixit iohannes ad ieſum. Magiſter vidi / mus. Marci. ix. li. x. ca. xliij. . Feria ſexta. Ve vobis ſcribe et phariſei. Matthei. viceſi motercio.li, octauo.ca.xxvij · De hypocriſi.li.viij.ca.xxxvij. . . Hñica nona. omo quidam erat diues qui habebat vil. Luce. xvi. li. vi:ca. xiij. ⸗ L geria quarta. Qui fidelis eſt in minimo. Lu · xvi. o. MNemo pᷣt duobo dñis ſeruixe.Luce.xvi.li.x.ca. xxxix. Audiebant autem hec omnia phariſei qui erant auari. ibidem.li.viij.ca.xxx. SD Feria ſexta. Rogabat ieſum quidam phariſeus vt pꝛan de. Luce. xi. li. viij. ca xpooi. Ve vobis qui eſtis vt monumẽta.vbi ſupꝛa.li.viij.c. xxx Sñica decima.Cum appꝛopinquaret ieſus hieruſalem videns. Luce.xix. o. Et ingreſſus in templũ cepit eiſcere. ibið.li.xiij.ca · i. Feria quarta. Cum videritis circundari ab exercitu hie ruſalem · Luce.xxi. o. — Feria ſexta.Attendite vobis ne grauentur coꝛda veſtra Luce.xxi.li.vi.ca.x rr. Tligilate oꝛantes omni tpe.ibidem.li.vi.ca.rr. Pñica vndecima. Dixit ieſus ad quoſdam. Ouo bomi⸗ nes. Luce. xviiſ. li. vi. ca · xxv. 2ðèð FZe ſuperbia. li. vlij. ca xlv. He vana gloꝛia. li. viij. ca. xlvi. Feria quarta. Exierunt phariſei et ceperunt conqnire⸗ re. Marci.viij · li. viij. ca. xx vij. 5 . 5 — . ☛ı e fermento. libꝛo. vi.ca.T9. Et veniunt bethſaida et adducũt ei ⁊c. ibið.li.v.c.xvi. Feria ſexta. Oñ̃ cui multũ datũ eſt. Lu. xij. li.vi. c. xxx. Ignem veni mittere c: li.ix.ca xxiiiſ. Dñica duodecima. Exiens ieſus de finibus tyri. Dar ci.vij.li.v.ca.xxv. Feria quarta.Tranſeunte ieſu ſecuti ſunt eum duo ce/ dci. Matthei.ix.li.v.ca.xx.⁊c. Feria ſexta. Cepit ieſus expꝛobꝛare ciuitatibus. Mat⸗ thei ·xi. li. viij.ca· xx. —. Dñica.xiij.Beati oculi qui vident que vos videtis.Lu⸗ ce. x. li. vi. ca. x. * Diliges dñm deum tuum. li.xi.ca.liij. De homine qui incidit in latrones.li.vi.ca.x. De eodem..li.viij:ca.vxxviij:⁊cc. Feria quarta.Abeuntes phariſei concilium faciebant. OMVarci.xij.li.xi.ca.li.⁊c᷑. Arundinem quaſſatam nõ confringet.vbi ſupꝛa.libꝛo ſeptimo.ca.xxxiij. Feria ſexta · Abat ieſus per ciuitates et caſtella docens. Luce.xiij.li.v.ca.xxi. ontendite intrare ꝑ anguſtã poꝛtã.ibið. li.x.ca.xlvij. Venit ab oꝛiente et occidente.ibið.infra.li.v.ca.xij. Et ecce ſunt nouiſſimi pꝛimi.ibidẽ infra.li.vi.ca.xxi. HSoñica quartadecima. Dum iret ieſus in hieruſalem tranſibat p. Luce. xvij.li. v. ca. xxxi. Feria quarta. Conuenientes apoſtoli ad ieſum. Marci ODiſertus eſt ſuper eos quia erant ſicut oues. c. ibidẽ. libꝛo. v. ca. xxl. Feria ſexta Ater faciebat ieſus per ciuitates et caſtella: Luce.viij.li.ix.ca.xxxij. Dominica.xv. Nemo poteſt duob dñis ſeruire. Mat⸗ thei.vi.li.x.ca.xxxix.⁊. Beſpicite volatilia celi.vbi ſupꝛa.li.viſ.ca.vij.c. Feria quarta. Audiſtis quia dictum eſt antiquis. Non piurabis. Matth. v. li. x. ca. xxi. Feria ſexta.Factum eſt in vna dierum docente ieſu.Lu ce:xx. li · xi. ca. l. Pñica. xvi. Ybat ieſus in ciuitatem que vocatur naym ALuce.vij. li. v. ca. xiiſj. Feria quarta. Maioꝛ inter natos mulierum ꝓpſæta. Lu ce ſeptimo. li.iij.ca.iij. Feria ſexta. Vlenit ieſus in bethſaida et addu. Marci. viij.li.v.ca.xxpi. Dñica.xvij.Dum intraret ieſus in domum cuiuſdam pꝛin · Luce. xiiij. li. v. ca.xrr. Si licet ſabbato curare.ibidem.li.v.ca.xxix· De paralvla ad inuitatos.ibidem.li.vi.ca.xviij. Qualiter ſe habuit chꝛiſtus inuitatus ad conuiuia.li⸗ bro quarto.ca.x. Feria quarta quattuoꝛ tpm. Reſpondens vnus de tur⸗ ba. Magiſter attuli fi. Marci.ix. li v. ca. xxviij. Feria ſexta. Miſereoꝛ turbe quia triduo. Matthei. x. Sabbato. Arboꝛem fici habebat quidam. Luce.xiij. li⸗ bꝛo. vi. ca. xxxij. BDe ſanatione mulieris curue,ibidem. h.v.ca. xxix. Hñica.xviij.Acceſſerunt ⁊c. Magiſter quod eſt manda tum. Mattvi. xxij. li.xi. ca. liij. 7. geria quarta. Simile factũ eſt regnũ celox homini qui ſeminauit w. ſe. Mat. xiij. li. vi. ca. iij. Feria ſexta. Simile eſt regnum celoꝝ grano ſynapis. OPatthei.xiij.li.vi.ca.iiij.⁊c̃. Hñica.xix. Aſcendens ieſus in nauiculam. Mattlxi.ix. li. v. ca. xvij. ½ De aſcenſu ieſu in nauiculam. libꝛo.· inj. ca. pij. W Yonſide ſili remittũtur tibi pcc̃a tua. .ibi. li.viij.c. xxpM. Feria quarta.Oiſſere nobis paralolam canioꝝ. Hat· Feria ſexta. Interrogat? ieſus a diſcipuliſ. Oar. xiij.o. Dñica.xx. Simile factum eſt regnũ celoꝝ homini regi qui fecit nupt. Mat.xxij.li.vi.ca.xxrDiil. Feria quarta.um facis pꝛandiũ aut cenam.Luce.xiii libꝛo.vi.ca.xviijj. eria ſexta. Beati eritis cũ tos oderint. Luce.vi. libꝛo decimo . ca. xij. . Ve vobis diuitit ibus.ibidem.li.viij.ca.xv. Diligite inimicos veſtros.ibidem. li.x.ca.xxiij: Omni petenti te tribue.ibidem infra.li.x.ca.xxij. Dñica.xxi.Erat quidã regulus. Yo.iiij.li.v.ca.xviij. Feria quarta.Gactum eſt vt intraret ieſus.Luce.vi.li⸗. bꝛo. v. ca. xxij. ð³ Feria ſetta.Cum veniſſet ieſus in domum petri. Mat⸗ tlvi.viij.li.v.ca.ix.⁊c᷑. Dñica.xxij. Sile eſt factũ regnũ celoꝝ homini regi qui voluit ra. Matthei.xviij.li.vi.ca.xoi. Feria quarta. Elidete quid audiatis. In qua menſura OParci.quarto.li.x.ca.xliij · Qui habet dabitur illi.ibidem.li.vi.ca.ij. De ſemine.ibidem infra.lli.vi.ca.iij. Feria ſexta.Cum pꝛeteriret ieſus vidit leui. Marci. ſe⸗ cundo.li.ix:ca.xvij. Dñica vacans.Abeuntes phariſei concilium inierunt Matthei.xxij.li.xi.ca.li. J Dñica.vxiij.Cum ſubleuaſſet oculos ieſus. YOohannis vi. libꝛo.v. ca.iij. * J . Feria q̃rta. Ite Ecce ego mitto vos.Lu. x. li. viij. c. xir. De eodem ẽuangelio. li.ix.ca.xx.cc. S Feria ſexta. Viguũate et oꝛate neſcitis enim. Marci.xiij· In dedicatõne eccleſie.Egreſſus ieſus perambulabat iericho. Lu. xix. li. ix. ca. xlvi. In dedicatõne altaris.Non eſt arbvꝛ bona que facit fru ctus malos. Luce. vi. li. vij. ca. xiij. 77. Ex abundantia coꝛdis os loquitur.ibið.li.viij.c.xxv·⁊c Bon hõ de bono theſauro coꝛ.ibi.infra.li.viij.c.xxv.c. Omnis qui audit verba mea hec et facit ea.ibidem in⸗ OQmnis qui audit verba mea hec ⁊ non facit.ibidem in fra.li.viij.ca.xviij.et.xlir. Bequitur tabula de ſancttis. In vigilia andree. Stabat ieſus et ex diſcipulis eius duo. YJohannis.i. li. iij. ci. .— Rabbi vbi habitas. Elenite et videte. ibidem. libꝛo·ix. capitulo octauo.c. H In die ſancto. Ambu lãs ieſus iuxta mare galilee. ODat Barbare virginis. Simile eſt regnũ celoꝛum decẽ vir ginibus Matehei.xxv. li. vi. ca. xxviij. De eodem. li.vi.ca.xxxiij. Nicolai epᷣi. Sint lumbi vt᷑i pcincti.Lu.xij.li.vi.ca.vx. Conceptõis marie. Liber generatõis ieſu chꝛiſti. Dat⸗ thei.pꝛimo ·li.i.ca.v. Lucie virginis. Simile eſt regnum celoꝛum theſauro. MVatthei.xiij.li.vi.ca.vi..c. J In vigilia home · NMiſit ieſus duodecim diſcipulos. MVatthei.x.li.ix· ca.xviij. õ In die ſancto. homas vnus ex duodecim. Johãnis viceſimo. li. xiiij. ca.i. ð Silueſtri pape. Homo quidam peregre pꝛoficiſcens. △ 1 thi.xvi.li.ix.ca:xxxix. OParcelli pape. Cligilate q⸗ neſcitis qua brn. Oatthei. xxiiij.li.vi.ca.xxx. Pꝛiſce virgmis. Simile eſt regnum celorum uxſauj 1 ro. Mattlei.xiij.li.vi.ca.vi.?vT7. gabiani et ſebaſ. Deſcendens ieſus de monte Auce vi li. nij. ca· ir. Beati pau peres. ibidem. lig. ca. i. 1. Agnetis virginis. Simile eſt regnum eeloꝛum deeem virginibus. OMatthxi. xxv. li vi. ca.xrviij. De eodem. li.vi.ca.xxxiij. Alincencij mart.Miſi granum feumenti adene in ter ram· Johannis. xij. li.xi. ca. xlvij. De eodem. li.vij.ca.xxxix. . In cõuerſione ſancti pauli. Ecce nos reliquimue us som/ nia et ſe · Matt hi. xix.li.ix. ca.xlvij. Octau agnetis. Simile eſt regnũ celor ilxſauro ab. Vatthei.xiij. li.vi.ca.vi.⁊?c. Vsnacij marti. Homo quidam nobilis Auce rit. iibeo Vi. a. xxix. VYmni babenti dabitur. ibidem. li vi. ca i. =« Brigide virginis. Simile eſt regnũ celox ecem vir⸗ ginibus. Matthei. xv. li. vi. ca. xxviij. In purifi catõne btẽ marie. Poſtiq; impleti ſunt dies purgatõnis. Luce. xx. li.ij. ca. xii. De eodem Ai. i. ca. xvi. Blaſij epi. Si quis venit ad me. Au. rii. li vic rr. Agatix marf. Simile eſt regnum celoꝛum decem vir, ginibna. Martixrv. i i ca rvin. Valent ini mart. Si quis vult poſt me venire. Mat⸗ thei. xvi. li. ix. ca. xxix. In cathedra petri. Elenit ieſus in partes ceſaree phi. atthei. xvi. li.ix.ca.xxv. In vigilia mathie Deſignauit dñs ieſus et alios ſeptẽ Luce.x. li.ix.ca. xxvi. Oeſſis qindem multa oparij pauci.ibi li ir. ca xviij c . Ecce ego mitto vos.ibidẽ infra. li.ix.ca.xx. In die ſancto. Niſit ieſus duodecim diſcipulos. Mat ther . li. xr. ca xviij. Gregoꝛij pape. os eſtis ſal terre. Aat v. livij c in 16. De eodem..li.viij.ca.xvi. Wenn de eodem. li.x.ca.xiij. ſidicti abbatis. Ecce nos telignimus omnia. at⸗ thei. xix.li.ix.ca.xlvij · In annunciatõne dñica. Aiſt. us eſt angelus gabꝛeel. Ambꝛoſij epi. Elos eſtis ſal terre Vat v. i vin c pvii De eodem.li.viij.ca.xvi. IAtem de eodem. li.x.ca.xiiij. Hoſt paſca de eodem. Ego ſum vitis vera. Pohennirt xv. li.xij.ca.vij.c᷑. De eodem li:vij.ca.xlv. Tiburcij et Vlaleriani. Hoc eſt pꝛeceptum meim. ſo hannis.xv.li.rij.ca.x. Geoꝛgij mart. Ego ſum vitis wra. Yo xp. li i c vi De eodem.li.vij·ca.xlv. MParci euangeliſte. Deſignauit dñs et alios. Auce ec⸗ mo. li.ix.ca.xrvi. Oeſſis quidem multa. ibid .li. ix. ca. xviij. 7. Ecce ego mitto vos. ibi.infra.li.ix.ca.xx. Vlitalis mart.Ego ſum vit vera. Yo. xv. lri . nicvia De eodem.li.vij.ca.lpv. Philippi et iacobi. Non turbetur coꝛ wſirum. Johan nis.xiiij.li.xij.ca.i⸗vG. Eso ſum via. ibidem.li.vij. ca. xliiij. Hontiani martitis. Sis vult wenire boſt me. Sat, S Inuentionis ſancte crucis. Erat temoer phanſeism codemus. Yohan. iij. h.xi ca. vi. Siẽ moiſes exaltauit pentẽ in deßto ibi li. vi. cexrni i Yohannis añ poꝛt latinaʒ. Dixit ieſus petro. Beque⸗/ re me. Yo. xxi.li. xuij. caiil. Guironis epiſcopi. Ego ſum vitis wra. YHohannis. wr libꝛo. xij. ca. vij. 7. Sungaiſmart Conuocatat turba ieſus cum olteipur. atthei.viij.li.ix.ca.xxxcir. Goꝛdiani ⁊ epima.lidẽs ieſus turbas aſcendit. at thei. v. li. x. ca.i. vẽ·. De aſcenſu ieſu in montem pt daret ſuperni regni do⸗ ctrinam. li.iiij.ca. viſ. . Nere et achillei. Hecb mando vobis vt diligatis. Yohaͦ nis. xv. li. xij. ca. xi. Beruacij ehi. In toc clarificatus eſt pater meus. Yoe⸗ hannis. xv. li. xij. ca. ixr. Potentiane virginis. Simile eſt regnum celoꝛũ the⸗ ſauro. Matt hei. ciij.l. vi. ca. vi. aẽ. Vrbani pape. ligilate quia nelcitis Matthei xriin. lit bꝛo. vi. ca · xxx. Hetronelle virginis. Simile eſt regnum c⸗ celoꝛum the ſauro. Matthei . xiij. li. vi. ca. vi· 1c. Oarcellini et petri. Cum audieritis pꝛelia et ſe editio⸗ 2 nes.Luce. xxi.o. Perſequentur tradentes in ſinagogis ⁊c. ibideʒ.· libꝛo nono. ca.x.et.xxi. Bomifacij a ſociox eius. Videns ieſus turbas aſcendit . QMatthei. v. li.x.ca.i.⁊c̃. Peꝛimi et feliciam. De aſcenſu ieſu in montem vt da⸗ ret ſuꝑni regni doctrinam. li. iiij. ca. vij. Vigdens ieſus turbas.vt ſupꝛa. Barna be apli De ſignauit dñs ieſus et alios Auce dei . mo. li· ix. ca. xxvi. Oeſſis quidem multa.ibidem .li. ir. ca. vviijc. Ecce ego mitto vos.ibidem.li.ix.ca.x. Odulſi conſeſ. Vigilate quia Neleins. Oatthei nin. libꝛo.vi:ca.xxx. Vliti et modeſti.Nolite arbitrari. Aat. xliit. c iin c . De eodem. li.viij.ca.xxi. Narci et marcelli.Attendite a fermento. Auce. duode cimo.li.ix.ca.xxiij. De fermento. li.vi.ca.v. Nonne quinq; paſſeres veneunt drtondio. ibidem. ni⸗ bꝛo. vij. ca. xix. L Dico autem vobis amicis meis ne terreamini ibilem libꝛo.viij.ca.xxi. Geruaſij ptha. Ecce ego mittob we Ehatttri wcimo li. ix.ca.xx. De eodem. li.vij.cꝗ.xviij. Decem miliũ mart. Videns ieſus turbas aſendit in in . montem. Math. v. li. x. ca. i. c. De aſcenſu ieſu in montem vt daret ſuperni regni do⸗ ctrinam. li.iiij.ca.vij. In vigilia Yo. baptiſte. Fuit in diebus regis hero cis. Luce.i.li.iij.caiii. De incredulitate cacharie.li.viij.ca.ij. In die Pieto. licaderh impletum eſi tempus. Tuce. pꝛimo.li.iij.ca.i. Lebuini confeſ. Sint lumbi veſtri pꝛecincti.· Luce. rij.li bꝛo. vi. ca. xxx. ** Johannis et pauli.Attendite a termento Auce duode cimo.li.ix.ca.xxiij. De fermento.li.vi.ca.ꝰv. Monne quinq; paſſeres veneunt dimndio, dem hao. pij co il. Dido autem vobis amicis meis neterreamin ibide· In vigilia petri er pauli. Simon iohannis diligis me⸗ Johan. xi.li.xiiij.ca.i. SH In die ſancto. Elenit ieſus in partes ceſaree philippi. OVatthei .xvi.li.ix.ca.xxv.⁊ꝛC. — In vmemoꝛatõne ſancti pauli. Ecce nos reliquimus omnia. Matthei.xix. li.ix.ca.xlvij. HZ Vliſitatõnis marie.Exurgens maria abijt in monta⸗ na.Luce.i.li.ij.ca· xij. H De eodem.li.iij.ca.i. Fecit potentiã in bꝛachio.ſuo. Et depoſuit. li. viij. ca. iij. „ „ Tranſſatõnis ſancti thome.homas vnus ex duode/ cim. Yo. xx. li. xiiij. ca. i. Tranſlatõnis ſancti martini. Sint lumbi veſtri pcin⸗ cti. Luce· xij.li. vi. ca. xxr· In octã ꝑtri et pauli· Juſſit ieſus diſcipulos ſuos aſcẽ dere. Mat. iij. li. v. ca. xxxiiij. De eodem. li.iiij.ca.ix. Item de eodem.li.iiij. ca.vij. Habete fiduciam Ego ſum. li.viij.ca.xxxv. De aſcenſu ieſu in nauiculam.li.iinj.ca.vij. HBeptem fratrum. Loquente ieſu ad turbas Vatthei. xij.li.ij.ca.xxrvi. . Cõmemoꝛatio ſancti bñdicti. Ecce nos reliquimus o⸗ mnia.Math. xix. li.ix.ca.xlvij. Vargarete virginis. Sinnle eſt regnum celoꝝ decem virginibus. Matthei.xxv.li.vi.ca.vxviij. De eodem. livi.ca.xxxiij. Diuiſionis aploꝝ.Euntes in mundũ vniuerſuʒ. Mar Frederici epi. Niſi granũ frumenti. Yo.xij.li.vij.c. xxxix. De eodem..li.xi.caxlvij. Pꝛaxedis virginis. Simile eſt regnũ celoꝝ decem vir ginibus. Natthei.xxv. li.vi.ca. xxviij. De eodem.ii.vi.ca.xxxiij. OMarie magdalene.Nogabat ieſum quidam phariſeus Luce.vij.li.ix.ca.xixc. / De eodem. li.viij.ca.xl. J Qualiter ſe habuit chꝛiſtus inuitatus ad conuiuia. li⸗ bꝛo. iiij. ca. x. Appollinaris mart: Momo quidã nobilis. Luce.xix.li⸗ bꝛo.vi. ca· xrir. In vigilia iacobi. Miſit ieſus duodecim diſcipulos. VOVat. x. li. ix. ca.xviſj. W In die ſancto.Acceſſit ad ieſum mater filioꝛum. Mat thei.xx.li.viij.ca.xxxvij. . Poteſtis bibere calicem quem ego bibiturus ſum.ibi dem.li.vij.ca.xxix. Quicunq; voluerit inter vos.ibið.li.ix.ca.xlij. Chꝛiſtoferi mart᷑. Si quis vult poſt me venire. Dat⸗ Panthaleonis. Si quis vult poſt me venire. Nattlxi. xvi.lbꝛo.ix.ca.xxxix. Felicis et ſimplicij. Sint lumbi veſtri pꝛecincti.Luce. Abdon et ſennes. Deſcendens ieſus de monte. Luce. Vi. li.iiij. catcrr. Beati pauperes ⁊⁊c᷑.ibidem.iqli.x.ca.iiij.⁊⁊c᷑. Ad vincula petri. Venit ieſus in partes ceſaree. Mat⸗ thei. xvi. li.ix.ca.xxxv. ⁊c. . Stephani pape.HNomo quidaʒ nobilis.Luce.xix.libꝛo vi. capitulo.xxix. Inuentõnis ſancti ſtepham. Ecce ego mitto ad vos ꝓp phetas. Matth. xxiij. li. viij. ca. xxvij. Quotiens volui congregare.ibið.li.vij.ca.xxxij. „ Matthei. x. li. x. ca. xxiij. J Nolite timere eos qui occidunt coꝛpus.ibi.li viij. c. xxi Nõne duo paſſeres aſſe vneũt.ibiv.li.vij.ca xix. In vigi lia laurẽtij. Si quis vult poſt me wnire. Mat . thei. xvi. li.ix. ca. xxrir. In die ſaneto. Niſi granũ frumenti. Yo· xij. li.xi· cxlvij De eodem.ili.vij.ca.xxxix. è Ciburcij mart.Nemo accendit lucernaʒ.Luce.xi. libꝛo vij.ca.iiij.et · vi. De eodem.li.viij.ca.xvi: Lucerna coꝛpis tui eſt oculus.ibið. li.x.ca.xxrviij· Ipoliti et ſo. eius.Attendite a fermento.vtſupꝛa. Jo⸗ bannis et pauili. In vigilia aſſumptõis.Extollens wocem quedam mu lier. Luce. xi. o. “ In die ſancto. Intrauit ieſus in quoddam caſtellum. Luce.x. li. ix. ca. xxriij. . De obſequio exhibito chꝛiſto a mulieribo.li.ix.ca.xxxij. Vn octaua ſancti laurentij. Niſi granum fru.vt ſupꝛa in feſto eius. Agapiti mart. Si quis vult poſt me venire. Matthei. xvi.li.ix.ca.xxÄrir. — Bernardi abbatis. Ecce nos reliquimus omnia. Mat⸗ thei.xix. li.ix.ca.xlvij. n octaua affumptõnis. At ſupꝛa in die ſancto. n vigilia bartholomei. Miſit ieſus duodecim diſcipu los. Mattlvi. x. li. ix. ca. xviij. In dos ſenco Doc eſt pꝛecepᷣtum meum. Johannis. xv.li.xij.ca.x. Gꝛegoꝛij epiſcopi. Vigilate quia neſcitis. Matthei ·xx⸗ iiij· li. vi. ca. xxr. Auguſtini epi. Vos eſtis ſal terre. Mat. v.li. vij. ca.i.c De eodem..ili.viij.ca.xvi. Item de eodem.ii.x.ca.xiij.⁊c᷑. In decollatõne ſan. iohannis. Miſit herodes ac tenuit iohannem. Marci.vi. li.iij. ca.ij. c. Et tum dies opoꝛtunus accidiſſet.ibið. li.iij. ca.iij. De cõuiuio herodis et ſaltatione.li.viij.ca.xxxiiij. Et iuramento.ibidem inrna. Felicis ⁊ adaucti. Sedente ieſu ſupꝛa montem. Vat⸗ Egidij abbatis.Ecce nos reliquimus om̃ia. Matttei. xir. li.ix.ca. xlvij. Natiuitatis btẽ marie.Liber generatõnis ieſu chꝛiſti. Goꝛgonij mart. Si quis vult poſt me venire. Mattlei Pꝛothi ⁊ iacincti.cum ꝑſequentur vos. Matthei ·x. li⸗ bꝛo. ix. ca:xxi. Eraltatõis ſancte crucis.Erat homo ex phariſeis nicoꝛ ꝰ demus Yohannis. iij. li. xi. ca. i. Sicut moiſes exaltauit ſerpentem.ibi.li.vij.ca. xxxiiij. . n octaua natiuitatis marie. Vt ſupꝛa in feſto. 1 cie ⁊ geminiani.Alttendite a fermento.vt ſupꝛa Yo hannis et pauli. . Lamberti epiſcopi.Nihil opertum.vt ſupꝛa Ciriaci⁊ ſo cioꝛum eius. In vigilia matthei. Vidit ieſus publicanum. Auce. v. . libꝛo nono. ca. xviſjſ. In die ſancto. D thei. ir. li. ix. ca. xvij. De milſericoꝛdia dei.li.i.ca.xxvi. ODauricij ⁊ ſo.eius.Cum audieritis pᷣlia. Luce.xtiG d5G um tranſiret ieſus vidit hoĩem. Set „ Binrti pape.· Ecce ego mitto vos. Mat. li. ix. carx. HDe eodem. Ii. vij. ca xviij. Eiriaci et ſo.eius. Hihil opertum quod non reueletur. Herſequentur tradentes in ſynagogis. li.ix · ca. tt. oſine et damiani Seſcendens ieſus de monte. Luce Vi. li. iiij. ca. ix. . MD. Beati pauperes.ibidem. li.ix.ca.iiij./c .. . . Oichaelis archangeli. Acceſſerunt ad ieſum diſcipuli eius dicentes.Quiſputas c̃. Mat. xviij.li.ix· ca. xlij. De eodem euangelio. n.xij. ca. xpv. M ſi oculus tuus dexter ac.ibi. li.x. ca.ir.⸗ Hieronymi pꝛeſbiteri. os eſtis ſal tetre. vt ſupꝛa Au Guſtini epiſcotttt. 1 Pemigij et aliox. Facta eſi contentio inter diſcipulos. Teodegarij mart. Mihil opertum quod nõ reuelabitur Matthei. x. li. ix.ca.xxtill. Nonne duo paſſeres aſſe veneunt.ibið. li.vij.ca. xir. Nolite timere eos qui coꝛpus occidunt.ibidem infra.li bꝛo. viiſ. ca. xxi. S Franciſci confeſ.et Oarci pape. Homo quidam pere/⸗ gre. vt ſupꝛa. “ . De ſeruo qui talentum fodit et abſcondit in terram.li⸗ bpbeo. vi ca. xxxiij. Hioniſij ſocioy eius. Deſcendẽs ieſus de monte. Lu Heati pauperes.ibið.li.x.ca.iiij.c. Gereonis victoꝛis. EClidens ieſus turbas aſcendit in montem. Mat. v. li/x. cq.i. Calixti pape. Homo quidam peregre.vt ſupꝛa. Galli abbatis· Ecce nos reliquimus omnia. Matthei. Luce euangeliſte.Deſignauit dominus ieſus et alios. Luce.x.li.ix.ca.xxvi. Oeſſis quidem multa.ibið. li.ix.ca.xviij. Ecce ego mitto vos.ibið.li.ix.ca.xꝭ. Vndecim milium virginum. Simile eſt regnum decẽ virginibus. Mat. xxv. vt infra katherine. Seuerini epiſcopi. Sint lumbiveſtri pꝛecincti. Luce. xij.li.vi.ca.xxx. Criſpini et cripiniani. Ecce ego mitto vos. Matthei. decimo. li.ix.ca.xx. De eodem. li.vij.ca.xviij. „ In vigilia ſimonis et ude. Ego ſum vitis vera. YJohã nis.xv.li.xij.ca·vij.c. . In die ſaneto. Mec mando vobis. Yo. xv. li. xij. ca. ri⸗ n vigilia oĩm ſanctoꝝ. Eleuatis ieſus oculis.⁊c. Bhea ti pauperes...uce.vi. li.x.ca.iiij. In die ſancto. Videns ieſus turbas aſcendit. Mat. v. libꝛo.iiij.ca.i.c. „ De aſcenſu ieſu in montem.c.li:iiij.ca.vij. Cömemoꝛatõne animaꝑꝝ. Cum venerit filius hominis in maieſtate. Matthei. xxv. li· x. ca. lv. willibꝛoꝛdi epiſcopi.Sint lumbi veſtri pꝛecincti. Luce xij. li. vi. ca.xrr. Quattuoꝛ coꝛonatoꝛum.Deſcendens ieſus de monte Auce. vi. li. iiij. ca r. Beati pauperes.ibidem.li.x.ca.iiij.⁊c̃. 4 Theodoꝛi mart᷑. Molite arbitrari. Mat. . li. ix. c. xliiij. v5“ De eodem. li.viij.ca. xri. In vigilia martini. Vigilate quia neſcitis. Matthei. xxiiij.li.vi.ca.xxx. . “ In die ſancto. Sint lumbi veſiri pꝛecincti. Luce. duo⸗ decimo.li.vi.ca.xxx. 7 Lebuini confeſ.Homo quidam peregre. Mattlxi.xxv. impꝛo. vi. ca. xxxrir. De ſeruo qui talentum fodit.⁊c.ibi. li.vi.ca.xxxiij. Bꝛictij.epiſcopi. Nemo accendit lucernam. Luce. xi. li⸗ bꝛo. vlj. ca.iiij. et. vi. = In octaua martini. Sint lumbi veſtri pꝛecincti· Luce xij. li. vi.ca.xr. Elicabeth vidue. Bedente ieſu contra gacoſilacium. Oarci. xij. li.ix. ca. lljj. —. Cecilie virginis. Simile eſt regnum celoꝑ decem vir⸗ ginibus. Mat. xxv. li. vi. ca.xxviijj. De eodem..li.vi.ca.xxxij. Elementis pape De aſcenſuieſu in hieruſalem. libso. quarto.ca.viiiſ,. .—,.è Homo quidam nobilis.uce.ᷣxix.li.vi. ca. xx. Qui enĩ habet dabitur ei·ibi i.vi ·ca.. Eriſogoni mart. Conuocata turba ieſus cum diſcipu / lis. Marci.viij.li.ix.ca.xxix. ginibus. Mat. xxv.li.vi. ca. xxviij. De eodem..li.vi.ca.xxxiij. Ratherine virginis. Simile eſt regnũ celox decem vir Vini pape oomo duidain nobilis Auce xir livic.nir. Nui enim habet dabitur ei. li.vi.ca.ij. In vigilia Apoſtoli. Miſit ieſus duodecim diſcip ulos. . Matthei.x.li.ix.ca.xviij. In die ſancto. Hoc eſt pꝛeceptum meum Johannis. Ego ſum vitis vera. Yohan. xv.li.xij. ca.vij.⁊c. Hec mando vobis. YJohan.xv.li.xij.ca.xi · Deſignauit dñs ieſus et alios. Luce. x.li. x. ca xxvi. OVeſſis quidem multa.ibi.li.x.ca.xviij.c. Ecce ego mitto vos.ibi.li.ix.cax. E quamcunq; domum intraueritis.li.ix.ca.xir. cce nos reliquimus omnia. Mat. xix. li. ix.ca. xl viſj De vno martire non pontifice. Niſi granum frumenti moꝛ.fue. Johannis. xij.li. xi. ca. coij. Nihil opertum quod non reuelabitur. Matthei.deci⸗ mo. li.ix.ca.xxiiij. . Nolite timere eos quioccidunt coꝛpus. ibi li. viij.cxxri.· Nonne duo paſſeres aſſe veneunt. ibi. li. vij. ca. xix. 7 Si quis vult poſt me venire · Mat. xvi. li. x. ca. xxx. Attendite a fermento.Luce.xij.li.ix.ca.xxiij. onne quinq; paſſeres veneunt dypondio. ibidem. li/ bꝛo. viſ. ca. xir. . “ Et pontifſce. Conuocata turba ieſus cum diſcipulis Mareci.viij.li.ix. caxrr. Pommo qnid nobilis. vt infra de vno confeſſoꝛe ⁊ pon⸗ De martirxibus. Cum audieritis pꝛelia et ſeditiones. Luce.xxi.o. s Perſequentur tradentes in ſynagogis. li.ix. ca. xx. 2. SGegdente ieſu ſupꝛa montem. Mat. xxiij. li. ix. ca. liiij Molite arbitrari · Mattlxi.x. li.ix. ea.xxiiij.c. De eodem. li.viij.ca.xxi. Tlidens ieſus turbas aſcendit. Matthei. v. li.x. ca. i. cc. De aſcenſu ieſu in montem ⁊c.li.iiij.ca vij. Deſcendens ieſus de monte.Luce.vi.li.iiij.ca.ix. Beati pauperes ⁊c̃.li.x.ca.iiij.?vTCc. Ecce ego mitto vos. Natthei. x. li.ix.ca.xx. De codemn li vij cartiſ. ””ßVMB De vno confeſſoꝛe non pontifice. Momo quidam peregre.vt infra. De confeſ. ⁊ pontifice. Momo quidam peregre. Mat.xxv. li.vi.ca.xxix. De ſeruo qui talentum fodit in terra.li.vi.ca.xxxiij. . De vno confeſſoꝛe et pontiſice. Vigilate quia neſcitis · Mat.xxiiij.li.vi.ca.vxx. Sint lumbi vt᷑i pꝛecincti.Luce.xij.li.vi.ca.xxx. Nemo accendit lucernam.Luce.x.li. vij.ca. iij. et. vi. „ De eodem.li.viij. ca. xvĩ. ₰ Nucerna coꝛpis tui eſt oculũs tuus.ibi. li.x.ca. xxxviij. HMomo quidam nobilis.Auce.xir.li.vi.ca. xxix. Qui enĩ habet dabitur ei. Luce.xix.li.vi.ca.ij. Vlos eſtis ſal terre. Matthei.v. li.vij.ca.i.⁊c. De eodem..li.viij.ca.xvi. Item de eodem. ſli.x.ca.xiiij.⁊c᷑. Si quis venit ad me et non odit.Lu.xiiij.li.vi.ca.xx. De confeſſoꝛibus. Sint lumbi veſtri pꝛecincti.Luce. xij.li.vi.ca.xxx. De virginibus. Simile eſt regnum celoꝛum theſauro MVatthei.xiij.li.vi.ca.vi.ꝛð. . Simile eſt regnum celoꝛum decem virginibus. vt ſu⸗ pꝛa katherine. De ſancta trinitate.Cum venerit paraclitus. Yohan⸗ nis.xv. li.xijca.xij. De venerabili ſacramẽto.Caro mea vere eſt cibus. Jo hammis.vi.li.xi.ca.xvij. De miſterio coꝛpoꝛis et ſanguinis dñi.li.i· ca.xx. De ſancto ſpiritu. Cum venerit paraclitus. Yohannis De ſancta cruce.Aſcendens ieſus hieroſolymam. Mat tlei.xx.li.ix.ca.xxxvij. De beata virgine in aduentu. Miſſus eſt angelus ga⸗ bꝛiel. Luce primo.li.ij.ca.i.⁊c. Poſt natiuitatis. Paſtoꝛes loquebantur ad inuicem. Luce.ij.li.i.ca.ix. NMaria conſeruabat omnia verba lc.li.ij.ca· xx. Poſt puriſicatõnem et pentheẽ. Ertollens vocem que⸗ dam mulier. Beatus venter.⁊c. Luce.xi.O. Tempoꝛe paſchali.Stabant iuxta crucem ieſu. Yohan nis.xix.li.ij.ca.xxvij. De eodem..ii.xiij·ca.xij. . . Tempoꝛe tribulationis.Amen amen dico vobis quia ploꝛabitis. Yohannis.xvi.li.xij.ca.xiiij. De parabvula mulieris in partu dolentis.li.vi.cKa.xxxiiij MPꝛo peccatis. Petite et dabitur vobis. Lu.xi.li.vi.ca.i. Petite et accipietis.li.x.ca.xlv· De inſtantia oꝛationis.li.vi.ca.xxvi. . Pꝛo infirmis. Cum introiſſet ieſus capharnaũ. Mat⸗ thei.viij.li.v.ca.xij. Pꝛo pace.NPetite et dabitur vobis.vt ſupꝛa ꝓ peccatis Contra peſtilentiam. Surgens ieſus de ſynagoga.Lu In exequijs defunctoꝛum.Dixit martha ad ieſum YJo hannis.xi.li.v.ca.xv. . In cõmemoꝛatione defunctoꝛum. Sicut enim pater ſuſcitat moꝛtuos. Johannis.v. li. xi. ca.vij. Amen amen dico vobis quia venit hoꝛa et nunc eſt. Yo hannis.v. li. xi. ca.viij. Omne quod dat mihi pater ad me veniet. Johannis ſexto.li. xi.ca · xiij. Finit tabula in libꝛum ſequentem. = . . 2- = S e S — ò . NPꝛologus pꝛimus Incipit liber venerabilis fta tris Simonis de Caſſia oꝛdinis fratrum heremitarũ ſancti Auguſtim ſuper totũ coꝛpus euangelioꝝꝑ.quem libꝛum incepit ad inſtantiam et pꝑetitionem ſui chariſſi mi amici vñ home de koꝛſinis legũdoctoꝛis de Flo⸗ rentia Anno dñi. M. ccc. xxxviij. die ſexta menſis ſeptẽ bꝛis apud almam vꝛbẽ. Sed ibidẽ Anno dñi. O. ccc. xlvij.in vigilia aſcenſionis dñice infirmatus:et ſequẽ⸗ ti anno die ſecunda febꝛuaꝛij defunctus: nec ipſum li⸗ bꝛum relegere et oꝛdinare vel coꝛrigenda coꝛrigere ſi q̃ eſſent. nec in aliquibus tractaxibus et capitulis huius libꝛi ꝑficienda pncere potuit vel complere. Incipit pꝛologus pꝛimus generalis in libꝛos de geſtis domini ſaluatoꝛis. Boono et ſuper⸗ boyoynvno creatoꝛe omnium deo ſu mẽtes exoꝛdiũ per ipſum me⸗/ dium ad ipſum finem omniũ VWementes: ſuꝑ ſibi placitis in tendamus vt expleto vite piee ſentis termino: in ipſo pꝛeſen tiiinum placitũ quieſcamus.qui bominẽ creauit ad imaginẽ et ſimilitudinẽ ſuam:non ſcpvᷣm coꝛpus ſed ſcõm animã ſed et coꝛpus creauit cui vniuit et aiam. Ydcirco ſcom animã per inuiſibiles actiones et inuiſibilia placita ſer uiamus quia hoc erigit a nobis nõ ſuo ſed noſtro cõomo do qm̃ noſtrox bonoꝛũ ipſe non indiget:et in ſeipſo ex ſeipſo et ꝑ ſeipſum pfectus exiſtens a nobis pꝛo nobis pfectiones in anima et coꝛwoꝛe ſua benignitate requirxit deo mihi libuit timeo ne ſupbe ſed vtinã er charita⸗ te ad cuotarũ animap et fimpliciũ et ad ali vitam ſu ſirantium eruditionem oꝛdinare anĩe et coꝛpis chꝛi⸗ nanas atq; chꝛiſtiferas actiones: vt ex cõfoꝛmitate ad chꝛiſtũ chꝛiſtianitatꝭ caput pꝛehabita in terris agatur chꝛiſtiana vita:quam ipſe chꝛiſtus de celo ad terras de ſcendens fecit et docuit oibus faciendã. Sed qm̃ ania dignioꝛ coꝛpoꝛe: ꝛimo ſua. Secundo coꝛpis agenda bnemus Anima nanq; vt inuiſibili expꝑimento pꝛoba mus ſideq; tenemus trina potentia ſeu virtute partit ſcilicet intelligentia memoꝛia atq; wluntate. Igitur pꝛimo chꝛiſtianice ſeu chꝛiſtiana erercitatione perficie⸗ mus intelligentiã.ſecundo memoꝛiã.tertio voluntatẽ deinde totam chꝛiſtianã coꝛpalem actionẽ. Et ne opus nimia ſeu tedioſa pꝛoliritate labatur: non curabimus contraria heretica ponere ſeu refellere ſed t̃ que ſunt vtilia 7 neceſſaria ad ſalutẽ aſſerererot ſæc ſalutaris do ctrina magis affirmando que ad ipſam ꝓpꝛie pertinent Focedat in oꝛdine q; negando ſeu refellendo cõtraria. am bꝛeuis eſt affirmatiua doctrina:negatiua wero p⸗/ cedit in longum. Et ſi contingat perficiendo intelli/ gentiam de memoꝛia inculcatio fieret aut perficiendo ptrunq; de neceſſitate dicendi annecteret roluntas ſeu quomodolibet doctrinali oꝛdine miſceret᷑ non fit legẽ⸗ ti hoꝛroꝛi ſi oꝛdo impoſitus non ſeruat aut ſi vna potẽ⸗ tiarum anime alteri pꝛeferat᷑ in pꝛoſecutione qᷓ; fue⸗ rit in pꝛefatione pꝛepo ita: ſiue de ipſis tractet coniun⸗ ctim cum pꝛemiſſum ſit tractare diuiſim. cum pꝛinci/ paliter noſtre intentionis exiſtat: pꝛimo interioꝛem ho mnẽin chꝛiſtiana vita et doctrina ꝑficere.ſecũdo exte⸗ roꝛẽ in chꝛiſtianicis agibilibus coaptare:in qᷣbus pꝛe⸗ ſtantealtiſſimoꝛndermiſſus ſerugbitur oꝛdo. . Paologus ſecundus Vlti multa locuti ſuunt in euãgelio:Aliqui in vno ſen⸗ m ſu.aliqui plus in alio.aliquiin vtro cG. Ego nouiſſime pigilans ſimpli⸗ citati euãgelice ſtudui in modo tra⸗ cctäãdi ceuitare antiquoſ:qu tm̃ vni us euangeliſtarũ ſcriptionẽ diſſerere curauerunt ſicut fuit eis in placito.et modernos q euangeliſtarũ inſcri⸗ ptionẽ ad declarandũ p libito aſtumentes dimiſerunt et in queſtionibus veritatẽ et puritatẽ euangelicam po ſuerunt:vt ſepe videatur ab illa ſimplici euangelij in⸗ telligentia fuuſſe receſſus. Ego aut quaſi nouiſſime ad ueniens apoſtolicũ dictũ ventus ne ſicut ſerpens ſedu it euam aſtutia ſuanta ne coꝛrumpant᷑ ſenſus noſtri a ſimplicitate que eſt in chꝛiſto ieſu: diſpoſui iuxta ſimpli cioꝛem atq; minoꝛib vtilioꝛem intelligentiã totũ coꝛ⸗ pus euangelicũ declarare. In quo negocio pꝛeſtãte al⸗ tiſſimo iſte ſeruabitur oꝛrdo. M AAitulus peimi libꝛi. rMM ꝗq Voniã igit᷑ factoꝛũ et fiendoꝛũ cauſa pꝛioꝛ eſt verbü increatum: Ideo pꝛimus liber eſi de mi ſterijs verbi increati facti incarnati Titulus ſecũdi li. Eg quoniam ad incarnationẽ pꝛimarie véirrgoa s quedam pꝛeparata eſt: Et ideo ſecundus liter eeſt ce virgine matre atq; geſtis eius ſcom euã gelium. Titulus tertij hibei. Oluit autem verbũ increatũ factum incarna⸗ vV tum habere pꝛecurſoꝛem Ob hoc tertius liber eſt de parentibus et oꝛtu atq; pꝛoceſſu pꝛecur⸗ ſoꝛis. Titulus quarti liii Atus autẽ fllius dei qui et verbũ ſe mũdo no⸗ n tum ſieria ppetens tenuit in ſeipſo vite moꝛũ echhcenſur Ydeo quartus liber appellat᷑ de vita dñi ſaluatoꝛis. Zitulus quinti libꝛi = DD alios autem ſe multipliciter habuit in fa⸗ ctis et verbis: Pꝛoinde quintus liber dicit᷑ de miraculis. Zitulus ſerxti lihbhi. V Erbis etiã varijs ſimilitudinarijs parabolicis ett ſimplicidus vſus eſt. Ideirco ſextus liber ẽ ve ſimilitudinibus. Titulus ſeptimi libꝛi. 8 Eptimum ve paralolis poſiu. Citulus octaui libꝛi. Nſimpiici doctrina qñq; vitia repꝛelvndit et i autoꝛibus cõminatus eſt. quandoq; virtutes laudauit et factoꝛib vita ali repꝛomiſit. In⸗ de octauum cõtra vitia ſeom euangelium nominain. . Titulus noni libi. n ODnum de virtuoſis verbis inſcripſi ſcoõm euã geliũ · Titulus decimi.xi.xij.libꝛoꝛum Xeum cõtra vitia ſeu pꝛo virtutibo loqueret e gAliqñ ſpecialẽ edidit ad diſcipulos.⁊ ad turbas omnes: et omnis cõditionis aduenientes ſer⸗ monẽ qũq; p diſputationẽ et diſceptationem: qñq; ad H ſolos diſcipulos locutus eſt:marime ante ſue captiöis hoꝛam.et vere dici poteſt teſtamentũ dilectionis Qudãä obꝛem decimũ libꝛum verlv mõtanoꝝ. vndecimũ di, ſceptationũ.duodecimũ teſtamentũ dilectionis.id eſi libꝛi teſtamenti ſinalis inſtitui ſcᷣm euangelium. KTitulus tredecimi libei T quia wrbũ increatũ factum incarnatũ poſt e actiones iuſtas ⁊ optima verba p poꝛtam moꝛ tis woluit egredi de mundo quiꝑ poꝛtam virgi nitatis intrauit et multa pati voluit:Credecimum de paſſione domini wcaui ſcᷣm euangelium. Titulus decimiquarti libꝛeꝛ 9. ſ● . E tre Frummn quia non potuit a moꝛte detineri et de⸗ v furreyt et locutus eſt et alcendit et ſpum ſan⸗ cctum miſit. que omnia gloꝛiam arguuũt: quar tumdecimũ de moꝛali gloꝛia innigniui ̃m euangeliũ. Titulus decimiquinti libꝛi. Zgquidẽ eo ꝙ omina per verbum facta ſunt: et e fienda que reſtant: et homo ꝓpter homines fa⸗ ctus eſt ad ſines debitos omnia ꝑducit ſicut et fecit. Ydeo quintũdecimum libꝛum de nine bominũ conſignaui. .“ FErliciunt pꝛologi et tituli. Incipit pꝛimus liber de verbo increato pꝛo nobis in ipe incarnato ſcom Yohanne ſolu. Capitulũ I 4 —w „ Pſe oꝛatiõis oꝛdo depoſcit:vt poſt faetum magnum co gnitũ pꝛecedentia et cõcomitantia i ett ſequentia inquirant᷑. Mullum ve ro ab eterno maius factum q; ver⸗ bum caro factum. Et cum in pꝛin⸗ cipio feciſſet deus ex nihilo celum . terxrã:excedit tñ ꝙ eius filius incar⸗ natus fuit.extra opus adhuc etern' artiſex erat: in fa⸗ ctione aũt huiuſcemodi per vram vmoneʒz vnũ ſunt artifex et artiſcium eius. Inueſtigandũ quidem fide non ratione.credulitate non ſenſu:quid contẽplandũ in verbo carne ſacto. Si tempus inquirxit᷑ occurrit eter nitas.l An pꝛincipio erat verbum In pꝛincipio ante qð nihil qð ante omma ſubſiſtebat:a quo cũcta in ſuis rationibus peruenerunt In pꝛincipio nõ cõpꝛehenſi⸗ bili ab homine puro:vt eternitas credat᷑ ex dicto. Nec hoc verbum ſituatũ erat in loco:⁊ modus eſſendi eius ſegregatus ab omnibus erat.. Et verbum erat apud deum Inon appoſitiue.aut aliqua diuerſitate ſubſiſten di:quoniam erat idem qð ille apud quẽ erat Et deus erat verbum Et talis eſſendi modus non tpalis exti: tit:ſed eternus Hoc erat in pꝛincipio apud deñ Ar⸗ tifex erat ab eterno verbum:non tñ extra ſeipſum illu⸗ xit aut innotuit ab eterno. Nihil erat enĩ in aliquo par ticipãs ipſum. Quomam omnia per ipſum facta ſunt vt nihil in ſpiritualibus atq; coꝛpoꝛalibus nihil in viſi bilibus atq; inuiſibilibus excludat᷑ ꝙ ipſe non fecerit et in magnis et in paruis et in his que de merito pꝛi/ moꝛum parentũ aduerſantur delicate tenerrimeq; na ture.Qm̃ nature ſine ipio factum eſt nibil Si clau ſula punctabit᷑ hic:excluditur abꝛogatur atq; negatur omnis alius creatoꝛ quia eſſe non poteſt niſi vnus.Et hoc dictum negatiuum ante dictũ affirmatiuũ roboꝛat Nam cum dicatur:om̃ia per ipſum facta ſunt:ergo cre⸗ atoꝛ vnus. Et ſine ipſo factum eſt nihil:igit᷑ nullus ali us. Peccatũ et omne malum ab eius factione depelli quia omne malum eſt poſitiue nihil:etiam nihil aliud ſubſiſtentiam habet pꝛeter q;ᷓ qð ipſe creauit. Si vero iſta ſententia ſiue clauſula vltra pꝛogrediet᷑ ad punctũ vt ſic ꝓferatur.et ſine ipſo factum eſt nihil quod factũ eſt: pꝛeſiabit alium intellectũ. vt omne qò factũ eſt in pꝛeadiacentẽ nihilitatis materiã tenderet niſi ipſe con ſeruaret. Nam eadem dei ſapientia qua cuncta ex nihi lo facta ſunt:ne redeant in nihilum gubernantur. redi rent quidem:miſi tuerent᷑. Si pꝛimam punctationẽ ſe quimur:pſpicuuʒ eſt ꝙ omnia que facta ſunt in ipſo ab eterno viuebãt:vt aliter nõ pduxerit niſi pꝛout ab eter no pꝛoducenda conſperit. Et illa imago cunctarũ rer’n in ipſo habebat vitam anteq; deduceretur ad eſſe &α ς factum eſt in ipſo vita erat videlicet in diuina menie noñ ertta. Si ſecundã:eque aptioꝛ ſenſus eſt In ipſo vita erat:ummoꝛtalis videlicet et eterna.omis vite oꝛi go:qm apud te eſt fons vite plalmiſta dicit Hec quide vita erat lux hominũ Inon pecoꝛum aut quoꝛũcunq; irrationabiuũ ſeu inſennibiliu coepoꝛum:ſed hominuʒ factoꝛum ad imagine et ſimilitudine eius:qui alibi vi⸗ denda non viderunt. pꝛeter q; in iſta luce natiuitatis eterne. Lux iſta tenebꝛas fugat non ſe miſcet cunctis: neq; cõpꝛehendit᷑ ab eis. AImmaculabile poꝛro eſt om̃e quod dei eſt. Et tenebꝛe ifidelitatis aut ignoꝛatie aut miquitatis illam non appꝛehendunt ſed aut ſugantur ab illa luce aut non ſumunt᷑ incognite: aut multantur qui non recipiunt illam Et lux in tenebꝛs lucet:et te nebꝛe eam non compꝛehenderunt Si lux lucet in te nebꝛis: ergo fugate ſunt · Nam ſi tenebꝛe quomõ lux lucet in eis. Oi lux lucet quõ tenebꝛe:imo nõ tenebꝛe ideo non cõpꝛehenderunt vt eſſent tenebꝛe cum lucen te diuina luce:qua fugate ſunt.cum ſuꝑ eas lux diuine vite atq; claritatis influxit de tenebꝛis infidelitat.ydo⸗ latrie.ignoꝛantie.pꝛaueq; vite verba talia ſonuerunt Sed ad teſtimomũ lucis miſſus eſt iohannes:non ꝙ ipie lux eſſet:qm vna erat lux vera que iluminat oem hminem venientem in hunc mundũ Mon omnem hominem iũlluminat vt omnes illummati ſint. ſed oĩs qui illuminatus fuit ab iſta luce circũfulſus eſt. Ne au tem crederet᷑ verbum increatũ extra mundũ ſepoſituʒ· neq; in mundo indluſum. nec mundus eſſe cregtionia aut dominationis alterius adiectũ eſt! In mũdo erat et mundus per ipſum factus eſt Erat in muͦdo vt rex in regno ſuo nõ ſituatus aut circumſcriptus in loco in tus et extra implens et continens. Et hic mundus fa ctus per ipſum vt iam aſſertum eſt:omnia pipſum fa⸗ cta ſunt.Alut erat in mundo in architipo quide et mũ qus per ipſum factus eſt ſper ipſum maioꝛ et minoꝛ:in ſenſibilis et irrationalis atq; rationalis. Sed rationa lis argintur quia mundus eũ non cognouit lcui vide licet data erat potentia cognoſcendi. et ſi non ex natu⸗ ra ſaltem ex ſidei gratia. Et ſi venit non in aliena venit ſed in ꝓpꝛia creationis ymagine et amoꝛis ac in popu li pecularis In ꝓpꝛia venit:et ſui eum nõreceperũt mnia ſunt lua. Omnes ſui ſunt.ſed illi marme vo⸗ luntate et electione ſunt ſui qui pacto circũciſionis et legis obſeruande eius populus ſecretus ab ommbus alijs natiombus ydolatrantibus facti Sed qui recepe runt eum ſide ſpe caritate imitatiõe poſſibili:ab ipſo au toꝛitatẽ maxima acceperunt.qua nulla maioꝛ nulla di⸗ gnioꝛ et vtilioꝛ et delectabilioꝛ potuit conferri moꝛtali bus vt in diuinam filiationẽ tranſiret Quotquot au tem receperunt eum: ddit eis poteſtatẽ filios dei fieri his qui credunt in nomine eius Vnuſ dũtaxat eſt na turaliter eternus filius dei: pꝛeter quem in illa filiatio ne fieri omnino impoſſibile factum eſt. Adoptio filios facit non cunctos homines:ſed credentes in nomĩe vi delicet ipſius verbi increati. Hec filiatio nulla carnis traduce agitur.nec ꝓpagatur danata ſiue coxrecta hu⸗ mana ꝓpagine nullo ſemine carmis mũdo ſi dici fas eſ/ ſet aut immũdo vt eſt: ſed gratis diuina traducitur Ex hoc ſequitur Qui non ex ſanguinibo neq; exwolunta⸗/ te viri neq; exvoluntate carnis:ſed ex deo nati ſunt qͥ ſcilicet filij qui finationis diuine per adoptionẽ et gra- tiam poteſtatẽ a dño acceperunt nõ ſunt ex coagulatio ne ſanguinis in qua ſemen generatiuũ per nouem di es verſum manet.Neq; ex ſanguinius videlicʒ ex pec catis ex quibus liberari pſalmiſis poſcebat dieens. Aibte ra me de ſanguinbo deus deus ſalutis mee. Neq; exo luntate viri ſcilicet bomims malculi.neq; ex woluntate — — ☛ 2— — — .. 4 Demuſterijs verbi increati carnis ſcilicet mulieris:qui cõmuni voluntate inſimul coeuntes fiunt vnum ad generandũ carnem vnã. ani mam vwro nullam: ſicut ſcriptum eſt. Et erunt duo in carne vna.Neq; exvoluntate viri:vt rationis volũtas in hac parte aliquid operando conſentiat. Neq; ex volũ tate carnis ſcilicet ſenſualitatis:vt aliquid ſubiacendo aut conſentiendo efficiat. Cotum qðo in hac filiatione agitur noſcitur eſſe diuinum:quia ex deo eſt iſta natiui tas Sed ex deo nati ſunt vt ᷣm apoſtolũ ſimus he/⸗ e . redes dei. colxredes autẽ chꝛiſti. Etiam nõ iure ſucceſ ſionis naturalis legis ſiue cõſuetudinis.ſed pꝛout gra tia eſt filiatio:ſic exipſa filijs diuina tribuatur heredi⸗ tas.vt omnis qui gloꝛiatur non in ſeipſo:ſed de bonis omnibus in domino gloꝛietur. Capitulum II Ebg boc verbum increatum ꝑ quod omnia fa⸗ S cta ſunt ex quo nobis tanta bona pꝛoueniũt ſe fecit pꝛo nobis incarnatum:vt ſibi eſſemus in humanitate fratres qui nequiueramus in deitate. Ac etiam eſſemus in eterna beatitudine coheredes: qui fa cti ſumus in humanitate fratres. Pꝛoinde et verbuʒ caro ſactum eſt.et habitauit in nobis Hoc intẽdebat aquilinus euangeliſta diſſerere ad hoc inuitare moꝛta ⸗ les ad imaginẽ dei factos.Hoc ſuadere credendũ:ſcili⸗ cet pꝛo nobis verbum caro factum. Odeo tam alte añ pꝛenotuit ediſſerens vt potuit quando erat.quomodo .erat.et qui erat.quali eternitate conſtabat.qualis arti ſex eſſet.quod quantũ quale opus effecerat.quid in ip⸗ ſo erat.et quod in ipſo erat.quid alijs erat.quidue pꝛe⸗ ſtabat. vbi erat incircumſcripte.quo deſcendere digna⸗ tus erat antequã a ſummis ineffabilibus et incompꝛe henſibilibus ad huiuſmodi et tam ima deſcenderet. aſ ſerens verbum dei eternũ in tpꝑe caro factum: non ta⸗ men in carnem mutatuʒ: nec cum aliqua mixtione ſeu cum cõfuſione naturarũ. Sed quando caro factum: Annis ſolaribo ab oꝛigine mundi quinq; milibus cen⸗ tum ſexagintaſeptem. Elbi caro factum: In ciuitate nacareth in regione iudeoꝝ:in virginali aula.Qunbus actoꝛibo quibuſue miniſtris? Patre mittente.ſpũſan⸗ cto ſuperueniente.ſilio deſcendente. angelo nunciante maria conſentiẽte:in cuius vtero virginaliq; thalamo verbum increatũ.verbum eternum.verbum apud pa⸗ trem. verbũ in patre. verbum de patre. verbũ cum pa⸗ tre. verbum ineffabile. verbũ incõpꝛehenſibile. verbuz incircũſcriptibile caro factuʒ eſt:vt habitaret in nobis gactum caro de carne.factum in carne.factũ inter car⸗ nẽ.factũ infra carnẽ.factum pꝛeter carnẽ.factum con⸗ tra carnẽ. Ollo inſtanti factum quo maria virgo ange⸗ lo nuncianti reſpondit. Ecce ancilla domini: fiat mihi ſcõᷣm verbum tuum.ſiat in me verbum increatũ peni⸗ tus incarnatũ ſcõm verbum tuum quod inſonuit au⸗ ribus meis:vt verbum dei eternũ carnem humanam aſſumeret in viſceribus meis. Ecce verbum conceptũ ad. verbum diuinum ad angelicũ.acſi angelo diceret᷑:ſi at n me verbum eternũ iuxta tuum verbum pꝛolatuʒ Cooõuenerunt itaq; in vnũ in illo thalamo virginali cre gtoꝛ et creatura. factoꝛ et factura. deus et homo. redem ptoꝛ et redemptus. captiuitas et redẽptio. pꝛecium et emptũ.amoꝛ et amatus.moꝛs et vita.nobilitas et ab⸗ iectio.diues et pauꝑ.iudex iuſtus et iuſte damnatus. liberans et liberandus. Mutata ſunt nature iura. vna eſt mater et virgo.vnus deus et homo. in vnũ conue⸗ nerunt eternũ et tꝑale.antiquum et nouũ. Subſtan⸗ tia in tribus diſtincta perſomis. ſubſtantia ſpiritalis in tribus creata potentijs ſubſtantia coꝛꝑalis er quatuoꝛ elementis vnam effecere ꝑſonam ſicut tres diuine per ſone habent vnam ſnbſtantiã Ynuiſibiliter ineffabili⸗ M ſud Wnrr r. ter incognoſcibiliter incõpꝛehenſibiliter iſta incarnatio „ ̊YD cEbꝛata eſt:ſupꝛa naturam. ſupꝛa vſum. ſupꝛa ſcientiãa „ angelicam ⁊ humanã atq; ſathanicã.ſupꝛa oꝛdinem ſu pꝛa modum oĩm explicabiliũ: ratione lingua ſcriptura Creai poteſt ꝙ verbum caro factum eſt et ꝙ pꝛo nobis incarnatũ eſt:quomodo latet omnẽ intelligentiã latet etiã illius theotocon que thalamitauit. Ecce ad tepus eternum coniunctũ:inſeꝑabih vnione vnitum: vx ad eternitatẽ tꝑalitas trãſferat᷑. Elita que ſemp erat moꝛ⸗ W ”M * talitati ſe cõtraxit. non vt maneret moꝛtalis ſed vt ad vitam omnino immoꝛtalẽ eſſetacceſſus ab hoĩibus ne ceſſario moꝛituris. Induta noſtre conſuſione miſerie beata miſericoꝛdia dei:vt ab vpſa liberatueterna beatitu ́́”ÝMÿMUDʒ dine potiremur. Mobilioꝛ tñ facta eſt humana natura Dr.r in eo ꝙ a verw eterno aſſumpta ꝙ beatificata erit: pin „ vno nobilitas in altero felicitas attẽdat᷑. Magnus aut theologus magis ſtuduit inſigere mentibo hominũ no bilitatẽ qᷓ; ipſam felicitatẽ:cum ad hebꝛeos ait. Nuſq; angelos appꝛehendit ſed ſemen abꝛae. Et alibi Factus eſt ex ſemine dauid ſcõm carnem: quã angeli ſic vene⸗ rant᷑ in ſuperis vt ammodo conſeruos dicant homies qui moꝛant᷑ in terris.cum non acceptauerint iohànis reuerentiam qñ vnus angelus dixit: Vlide ne feceris: conſeruus eni tuus ſum et fratrũ tuoꝝ.Attendant ho mines moꝛtales q; alte humana natura ſublimata eſt in aſſumente verbo vt etiam ſupergreſſa ſit angelica di gnitatem et poteſtatẽ diuine filiationis acceperit:vt in ñilium paupꝑ ignobilis et extraneus ſit pꝛouectus. Di⸗ gniſſima quide facta humana natura:mon tũ vilefacta diuina Yneffabilis iſta dilectio que vnionẽ fecit. Ete⸗ r-⸗ . B, nim ꝓpꝛiũ amoꝛis vnionẽ facere atq; intrinſecationem Appetit enĩ amans intrinſecationẽ cũ amato:et parti⸗ cipiũ ſuupſius inferre.Almatoꝛ eternus ⁊ om hominũᷣ deus:diuine amat omne qð ſui amoꝛis ſuſceptiblle fe cit. Qðõ ideo creauit non exiſtens et tale vt ipſe poſſet in eius participiũ deuenire qui ſolum ab eterno ad ſe⸗ ipſum exiſtens fecit aliquid extra ſe ad quod poſſet par ticipatiue eriſtere. conſignans illud imagine atq; ſimili tudine ſua:vt cum vnũ feciſſet amatũ ſeꝑatum alterũ alteꝑ ex duobo cõſtare voluiſſet:vtrũq; tñ ab eo defecit ad quod factũ erat.vnũ in parte alterum in toto: ſe ab alta dignitate deijciens. Ilid cadentes ſeparatas ſubſtã tias non eſt equaliter poꝛrecta diuina liberans manus O-⸗ - eo demerito quo ſemetipſe nullo ſuggerente exciderũt Yd totũ depditum in pꝛothoplaſto diuina manus inef Ffobili miſericoꝛdie modo liberatura puenit:aſſumẽs il⸗ 2 lud indiuiſibili et inſepabili vnione:vt vna ꝑſona aſſu — mens et aſſumptuʒ diceret᷑ et eſſet.Et exulans a rege ſ r et aregno nõ ſolum in regnũ haberet regredi libertatẽ ſed vna veſte vna ſede vna poteſtate cum rege frueret᷑. Et qui iudicandus erat indulto dato atq; ſuſcepto fa⸗ ctus eſt iudiciarie poteſtatis vt homines filius bomis iudicaret. Equidem etſi filius dei dictus eſt factuſq; fi . Lrrrr reſ-- lius hoĩs non traduce carnis ſed ex carne traducta ſleld 1 et ſanctiſicata in vtero.et iterũ ſanctiſicata poſt vteruʒ carne tegebat᷑ ſimile peccatrici nil gerente: de dãnata pꝛopagine oĩs membꝛox lineatio illico facta eſt:quaãuis mole coꝛpis natus pꝛoceſſu nature creuiſſet.Anĩa crea ta nouiter ⁊ cum crearet᷑ infuſa ſimul et vnita verbo vt nulla interpoſitio aut moꝛa tpis affuerit. ſed eodem in s ſtanti eodẽ momẽto eadẽq; ſubitatiõe vnio tripler errti & „ ,. terit cum aniĩe creatione videlicet deitatis ad animã. carnis ad animã.et deitatis ad carnẽ:vt neutrũ pꝛoce⸗ deret in aliquo alterũ.Nec ipſa creatio anime de nouo pꝛecederet infuſionẽ in coꝛꝑe nec vnionẽ deitatis q;;qᷓ; iure creationis alterins nature non fuerit ania chaſſti g 2 s,ðõ r e . ₰ . . 44. „ „ — 5* 1 226 C * 4 3 q; rationales anime ceteroꝛuʒ. Sedet plurimi eaui bus alique noui mihi ſicaſſerenti declamatoꝛie ad po/ pulũ eodẽ actu publice aduerſantem ꝙex natura ania chꝛiſti animas ceteras ꝑ omnia excedebat. Si hi quot et quot ſunt cum ex fide teneant creationẽ anime chꝛi ſti non pꝛecedere vnionẽ ad verbũ et infuſionẽ in car/⸗ ne ſeu vnionẽ:labuntur in quendãa impietatis erroꝛeʒ vt velint chꝛiſti animã etiã ex natura ſuꝑ ceteras attol lere. non diſcernẽtes quid anuma illa cheiſti nobilitatiſ habuit ex natura cũ ceteris:⁊ quid ex vnione ad verbũ magniſicentie ſingufaris. Yter videt᷑ deuiũ quod gra⸗ diuntf qm ſicut non accepit nobilioꝛẽ ex natura cõdita carnẽ.quamqᷓ ſanctincata a roꝛtuptela ↄtracta. ſic nec alterius nature anima cũ voluerit ꝑ omnia aſſimilari fratribo ſuis dumtaxat) excepto peccato.Qõ ſi alter eſ ſet ſimilis non fuiſſet NHec aiam aut coꝛpus de celo aut aliunde attulit. nec carnem creauit de nouo: ſed aſſum pfſit ex antiquo. Nec animã in natura voluit habere diſ ſimile ſed eiuſdẽ qualitatis et equaltatis aſſumplit. ſi cut pꝛamã creauit ad ſuam ſimulitudinẽ et imaginem. Ac ꝑ hoc ꝓut erat humana natura in duobo conſtituta in aia et coꝛpe abſq; cõtagione contracta ſic a verbo aſ⸗ ſumpta eſt nõ in auquo depꝛeſſa ſeu in aliquo ſublima ta.pꝛeterq; ꝑaſſumptione cum qua erat cum diabolo certaturus. cui feciſſet imuriam aut decipula parauuſſz ſi potentia non iuſticia certare cum illo vol uler E obieciſſet alterius aut nõbiſioꝛiſ nature foꝛma niſi qm ecepit.iurẽ chꝛiſtus certare voluit non Toteſiate. 1 quin nec expediebat ad pugnam naturà humanã aſſu⸗ mere:cũ ſola volũtate humanũ genus a diabolo eripe⸗ re potuiſſet:abſq; ꝙ incarnaret᷑ꝙ naſceret᷑.ꝙ tot et ta⸗ lia pat eretur.et ꝙ ſie turpiter necaret᷑. Arcere volunta te ſua poterat omnẽ ſathanicã poteſtatẽ. Qui etiam re tundẽdus erat in ſuꝑbia ſua cum inſurgeret aduerſus hominẽ ꝙ tam vilis ex coꝛpe tam in anuma variabilis: Ad cuius cõfuſionẽ et homĩs exaltationẽ humana na tura vt condita fuit ſic aſſumpta /eſt non aucta excellẽ/ tius ex creationis inicijs vt nõ amplius inſurgat dia⸗ wlus aduerſus infirmitatẽ noſtram cum verbo cogno ſcit aſſumptã non aliunde nobilificatã atq; ſuſceptam. NMNõ enĩ vt ſupꝛa diximus de celo eduxit ſed in vtero vir ginali coꝛpus hũane carniſ accepit:neq; illa animã poe tauit de celo ſed ſimul ⁊ eodẽ inſtanti nouiter ceatam ſimul cum carne ſibi vniuit in vtero nil amplius habẽ tem ex nature nobilitate ab animabus ceteris:quãuis illico plus habuit ex gratia vnionis. Sed in hoc intelle ctus humanus obꝛuit᷑ vt equalitatẽ nature oĩm anĩax et increate nõ videat ſed aliquã differentiã ponat cum tam fuit celerrima ſubita et inſtantanea vmo triũ ſub ſtantiarum antiqui et noui:vt ex tꝑe nulla ratione ab vnione ipſa creatio anime diſcernatur. De natiuitate dñi ſaluatoꝛis ſcom Lucã.Capᷣ. III Ncluſa deitas in vtero virginali non arcũſcri i ptia quin alibi tota.nec in opoſitione ſed in vni one.non in depꝛeſſione ſed in aſſumptione.nõ ꝙ natura naturs aſſumpſit neq; pſona perſonã ſed per ſona naturãa in qua credat᷑ facta vnio naturarũ. Exrpe/ ctabat cõmune tempus cõceſſum oceptis ex ſemine. q̊ nfecto er aula illa virginali pꝛocederet peteretq; publi⸗ cum neilla pſona ex aſſumẽete et aſſumpto iam facta in fra materna viſcera pamplius latitaret finis apponen dus erat. ꝓpter quẽ verbũ caro factum erat. Maſci volẽſ naturali oꝛdine cetulit quẽ in tpe et mõ naſcendi reti⸗ nuit:illud ad nobilitatẽ nature atq; tofius miſierij ad⸗ dens ꝙ clauſtra virginalia inuiolata naſcẽdo ſeruauit. Jam decurrentibo nouẽ menſiby ab incarnationis ſeu cam iuſticiã pacẽq; vbiq; ſeruandam in vmuerſe raginta quattuos ſtatuit militũ legiones. Son erat ad regimen oꝛbis ſed eſcriptio de animo elato p⸗ 10 cõceptionis hoꝛa qñ naſceret᷑.multa huic natiuitati cõ⸗ uenientia et decentia inſimul conuenerunt in deſigna tione facti atq; in ↄmendatione miſterij. Me aũt extra Vritatẽ euangelicãa euagari videamur pꝛetermiſſis hi ſtoꝛijs aliunde cõpoſitis etiã vris ſolũ qð eſtirrepꝛoba bile intexramus. Mam eo tpe quo chꝛiſtus mũdoſᷣm ꝙ verbũ caro factũ erat naſci voluit exijt edictũ a ceſare Auguſto vt deſcriberet vniuerſus oꝛbis In vnã mo⸗ narchiam mũdus deuenerat ſi vnius monarche pꝛece pto vniuerſus deſcribi poterat. Et pacatũ tenebat oꝛ⸗ bem terrarũ qui omniũ hoĩm quot eſſent querebat ha bere noticiaã De ſuꝑbia neen it ceſaris ſcʒ Octquiani i frena oꝛbis tenẽns ſcire ſtu⸗/ romani imperatoꝛis qdi duit quot hoĩes ſuo impio ſubdebant᷑ qui ad rẽ publi⸗ gug⸗ ceſſit. Non tñ legimus tpaliter punitũ hũc impatoꝛem vdolatra et paganũ ſicut dauid qui ſimile facere in ſuo regno pꝛeſumpſit: in quẽ deỹ ptate data et accepta vin dicando deſeuit. Qm̃ deus pater oĩpotes apud quem ſunt oia iura regnoꝛũ hocad miſterij ſilij ſui quẽ ꝓ no⸗ 8 bic bis incarnari madauit et naſci dignitate: I futuroꝛum pꝛeſagiũ fieri piidẽtia ſumma pmiſit. Siquidẽ hic fu tunus erat monarcha in aſſumpta hüanitate vnus im nis ſubſtantijs. NMam in aſſumpto cunctis ſpiritibus paturus oibus:vnus non ſoluũ moꝛtalibo ſed etiã ſuꝑ⸗ pꝛeeſt. Et hic eſt de quo iã merito ꝓplxtatuʒ erat. Erit 265„½ „ vnus rex omnibe impans. Et alibi Et congregabunfk o ñlij iuda et filij irael pariter:et onent ſibi caput vnũ Filij iuda et iſrael ꝑ allegoꝛiã ad eccleſiã catholicam pti net. Et iterũ In die illo erit dñs vnus et ert nomen eius vnum. Otaq; ſub vno tpali monarcha tpaliter re gnante vnus eternus monarcha mũdo naſci dignatꝰẽ eterne iuſte vbiq; in celo et in terra.angelis et homib dominãs:non ad ſuam ſed ad ſubiectoꝛũ dũtaxat vtili tatẽ edicta ꝓponens:vt exeo cognoſcat᷑ pfectiſſimus ⁊ ſummus poĩa et ſuꝑ oĩa dñs.nonꝙ ſeruo: ſed qꝛ ipſo penitus indiget ſeruus. Quinõ indiget inueſtigatiõe aut deſcriptione miniſtroꝝ calculando ſcire ſubiectos. qm angeloꝝ et hominũ.bonoꝛũ atq; maloꝛũ ſibi ſoli ẽ cognitus certus nuerus· Qui etiã nouit multitudinẽ ſtellarũ:et oĩb eis noĩa vocat. Necignoꝛat nũerum ca pillarũ et folioꝛũ artoꝛũ et animaliuʒ atq; ferarũ et are⸗ nam maris ipſe dinũerat. Et oĩa put fecit ſic et men⸗ te gerit in numero pondere et mẽſuna et qͥ filioꝛũ noĩa ſcripſerat iam in celis iuxta qð dixit Gaudete ⁊ exulta te qmi nomina veſtra ſcripta ſunt in celis. Et nõ ſolum chꝛiſtus in eo ꝙ ſit ſuper omnes:futurus erat.in pplo iudeoꝛũ peeſigiratus et ꝓphætatus erat. ſed etiã v tpo in ꝓplo gentiliũ ꝓplxtie atq; pꝛeſagia ſunt inuẽta. Ecce ſub vno Aluguſto ceſare oꝛbem delcribi iubente qui bel⸗ lo armis tyranide acquiſiuit imperiũ:mũdo ſcom car⸗ nẽ naſcit᷑ dei ſilius qui auxit virtutibꝰ hunc inferioꝛem oꝛbem beatitudinibus vrro incompꝛepeſibilib- atq; in effabilibo ſupioꝛẽ excellentiſſime decoꝛauit. Ceſar vn⸗ magnus mudo nouus qui ꝑſuam ercellentiã ab oĩbo ſegregatus et ceſus.⁊ cõminitones ſuos ab oĩbo viſibi libus voluit eſſe ceſos.et ꝑ abdicatũ amoꝛem ſegregari mãdauit.ceu pulcra ceſarie comptus aploꝝ diſcipuloꝝ atq; cunctoꝛũ fideliũ.qm caput eius et capilli erant cqᷓ didi tanq; lana alba et tanq; mx.quauis et ſponſa eius hunc impatoꝛem ſponſum ſuum aliter circa eũ affecta nundet dicens. Caput eius aurum optimuʒ. come eius ſicut elate palmarũ nigre quaſi coꝛuus.Qð cũ ce terg dicta cõueniãt. tñ inter albedinem ? nigredinem n —SE fSeee — De miterijs diſtare videt᷑.ſed in miſterio congruit. eo ꝙ albedd ad mundiciã et puritatẽ.nigredo ad pemitentia et ad miſe riã noſtri incolatus ꝑtineat.Qui anteqᷓ; in oꝛbe in car⸗ ne ſieret ipſum fecit:qꝛ mundus ꝑ ipſuum factus eſt. Ipmq; deſcribit quia cũcta cognoſcit. NMec tyrannide vtit᷑ aut quomodolibet vſurpato dñio.ſʒ eũ pater here⸗ dem cõſtituit vniuerſoꝛũ ꝑ quẽ fecit et iecula:qui eum ſit milius et heres ꝑ deum. Capitulum III Ec deſcriptio pꝛima facta eſta pꝛeſide ſyrie ciri b no Mic pꝛeſes in pꝛouincia ſiriea ceiare et a ſenatu vꝛbis conſtitutus erat:tunc ille denuo edictũ deſcriptionis accipiẽs non autoꝛitate ſua ſed au toꝛitate impatoꝛie maieſtatꝭ agebat. In qua deſcriptio ne hec ſumma requirebat᷑ vt numerus oim hoim habe ret᷑:et impatoꝛi Auguſto et ſenatui romano notus eſſʒ ad oſtentandũ vel oſtendendũ quanta gloꝛia et quãta humana laude romanus ꝓplus attollendus eſſet: qui ꝓpꝛia libertate ſibi omnẽ oꝛbem ſubiecerat.ert᷑ ꝙ tũc in vꝛbe roma nonagies tricenties milia hoim et octua⸗ ginta milia amplius: exceptis ſenibo ineptis ad miliciã et mulieribo et paruulis in etatẽ armigera reꝑta ſunt. Beld vt deſcriptio hec ſerioſius fieret ibant oẽs vt p/⸗ ſiterent᷑ ſinguli in ſuam ciuitatẽ. Joſephaũt ſponſus marie virginis ex pꝛecepto et reuelatione angeli amo⸗ to timoꝛe atq; ſuſpicione de cõceptione virginea dũta⸗ xat eã in domũ ſuam non intuitu cõſummandi matri⸗ monij ꝑcarnalẽ copulã.cum nec agnouerit eã: ſed ad conueniendũ habitandũ et cõuiuendũ et ad cuſtodie dum eam. Qui cũ eſſet nacareth volẽs parere decreto ceſaris qui vniuerſum pꝛemebat oꝛbẽ:ex cuius etiã oꝛ dinatiõe atq; romani ſenatus ꝑ familias et tribus ſeu genealogias fiebat deſcriptio.quaãobꝛem eos qui erant in alijs ciuitatibus opoꝛtebat ad illam ciuitate tpe hu ius deſcriptionis cũ cenſu redire.in qua ex antiquo ſua genealogia pamplius ſeruabatur. Pꝛoinde Aſcendit et ioſeph a galilea de ciuitate nacareth in iudeã ciuita⸗ tem dauid que vocat᷑ bethleem eoꝙ eſſet de domo et fa milia dauid:vt pꝛoſiteret᷑ cũ maria deſpõſata ſibi vxo⸗ re pꝛegnante Non liberanĩ a decretis et ab exactioni⸗ bus impꝑatoꝛis ſeculi parẽtes dñi ſaluatoꝛis: neca deo nec ab hominib eximunt᷑ ob aliquod infigne virtutis. Nec adhuc tempus aduenerat vt ꝑ hanc exceptioneʒ miſteriũ hoc diuinũ et occultũ clareſceret:cũ chꝛiſtus iam pꝑfecte factus etatis in multis miraculis clarus vo luit exactoꝛibo ceſaris ꝑ petrũ dari tributũ ad ſcandalũ deuincendũ. loluit olno chꝛiſtus ab ipſo natiuitatis ſue exoꝛdio ſubiacere legibo tanqᷓ; homo: ne videret᷑ rẽ publicam cõturbare voluiſſe qui venerat ad melius re parare coꝛruptũ.inſinuans ꝙ iuſte regnũ gratũ habet et omnis ſibi ſanctio eſt accepta qui in pace atq; in iu⸗ ſtitia rempublicã ſeruat. Nec aduerſari debent poteſta⸗ ti eque regenti quicunq; moꝛtales:cũ ei ſubiacere volu erit in humilitate deus. Et oĩs poteſtas a dño deo eſt. ⁊q poteſtati reſiſtit diuine oꝛdinatiõi reſiſtit Ygit᷑ aſcẽ dit ioſeph a naareth vbi cõceptio celebꝛata eſt ⁊ incar natio verdi deiꝛet venit bethlee ciuitatẽ dauid vbi erat celebꝛanda natiiitas. Rꝛeſagiant miſteriũ atq; conue niũt chꝛiſti futuris actiõibo iſte due cuitateſ nacareth et bethleem:ſi ipſarũ ſignificationes et pꝛouinciarum vbi ſite ſunt inexquiſita ſpeculationẽ deueniũt.vt nec alibi concipi nec alibi naſci debuerit qᷓ; vt eſt. Erat auũt homo de famlia dauid ⁊ de tribu iuda ex qua ſcõm car nem chꝛiſti eſt facta traductio ſcõᷣm repꝛomiſſionẽ qᷓm fecit.de fructu ventris tui ponã ſuꝑ ſedem tuam. vt do mus ad pgeniẽ.familia ad familiaritateʒ moꝛũ et vite referatur. Pꝛofectus aſcẽderat iuxta edictũ ceſareũ de verbi increat ſttipta pꝛogenie deſcripto nomiĩe deſcripta ciuitate da⸗ toq; ceniu:pꝛegnans tñ maria erat vicinaq; partui.cu⸗ iuſ ioſeph ſic ſolucitã geꝛebat cuſtodiã vt poſtqᷓ; illã iuſ ſu angeli in cõtubermu vuxerit.nec eam demilerit du⸗ cens illam ſecũ ſibi deſponiatã non cognita. Que im⸗ pꝛouiſa venit de tꝑe partus non cogitans:oiuine dire⸗ ctioni et gubernationi oia derelinques.cũ diuina oꝑa⸗ tione non hüana concepiſſet.nihii ſecũ deferens q̃ edi⸗ ta pꝛoles in cultu educationis inquirit. Simihlier et ſponſus ioſeph ipꝛouide venit.Mõ eni aſcendens beth leem vt pareret ibi maria ſecũ durit:ſed vt ꝓnteretur aſcendit.Diuine quide factũ eſt vt illa duceret:vt ibi neſcia tꝑis vicina partui pepiſſet VUnde factuʒ eſt aũt cum eſſent ibi:impleti ſunt dies yt pareret. Et peperit luũ ſuũ pꝛimogenitũ Vleneraãt io lephet maria beth eem nec infra ciuitate fuerant hoſpitati ob multituoi nẽ eoꝛum q̃ͥ aduenerant:ſed in quoddãa epidochiuʒ ſeu diuerſoꝛiũ extra ipſam in quo pauꝑes diuertebat. Vr gebat quidem hos ſic hoſpitari paupꝑtas.magis aũt di uina diſpoſitio ſic agebat pꝛopter muteriũ et pꝛeſagiuʒ futuroꝝ. In quo tꝑe in quo loco impleti ſunt dies vir ginei partus.ignoꝛati tñ a cuſtode virgimitatꝭ et ab ipᷣa virgine paritura ſoli deo cogniti Et pepit filium ſuuʒ pꝛimogenitũ . Signata locutio a ſpuſancto edita pe⸗ perit ſiliũ ſuum ſcʒ virgimis parientis non ioſeph puta tiui patris vt duoꝝ parentũ traduce carnis non ſit ni⸗ lius ſed vmius quamqᷓ; eterni patris ab eterno ſiliꝰ ſit eternus.Mꝛimogenitũ non oꝛdine poſterioꝛi vt habe⸗ ret ſequentem quẽ nunqᷓ; habuit ſed oꝛdine anterioꝛi quem nullus ex vtero vuginali naſcendo preceſſit Pe perit virgo virũ:viri nec vla conſoꝛtio.imo femina deũ ineffabin modo. Mam ille deus qͥ virginis vtex ingrel⸗ ſus eſt non ſatus:egreſſus eſt ſua virtute.ſua ptãte nõ humana lege.ſupꝛaq; omnẽ humanã compꝛehẽſionẽ eius celebꝛatus eſt partus nõ natus ptãate parietis.nõ nature impeu quo decurſis noue menſib ſetum vi ex vꝓtero natura depeilit.vbi doloꝛibus angitur pariẽs.tri ſticiaq; tenet᷑ cũ illam venit in hoꝛa ve maioꝛibus con fodiat᷑ penarũ aculeis cum parit qᷓ; fuerit refecta dele⸗ ctationibus cum concepit.Nec violẽtia ille partꝰ emiſ ſus eſt vt lege nature non ſe potuerit amphꝰ intra ma terna viſcera continere ſi voluiſſet:qui naturam omni bus rebus inditam voluntate ſua in omnibus ſupera bat:⁊ potuiſſet virgineum clauſtrũ incolere per multa tꝑa non turbatũ.QAui quauis in illo carneʒ aſſumeret non deſtitit eſſe quod ab eterno erat qui voluntate nõ neceſſitate omnia fecit.hecqʒ fadebat ꝙ ſic pꝛo moꝛtali bus naſceretur.factuſq; abſq; peccato moꝛtalis non vt ſemper eſſet moꝛtalis:led vt moꝛtaleſ ad vitam pꝛoue heret ex moꝛtuis vt ⁊ moꝛtalis competeret moꝛte mul ctatis atq; mulctandis et natus mũdovm mundo cõ ditoꝛ eius.Nec duarum perſonarũ eſt celebꝛata natiui tas ſed vnius:quãuis duarum naturarũ ex vtero vir ginali ſit celebꝛatus egreſſus.quarũ vnius tm̃ in conci piendo in eundẽ vteru ſit factus ingreſſus. Non enim bumana natura in illũ vterũ eſt ingreſſa ꝑ ſemen ſicut pꝛothoplaſto traducta ꝓpagatur.nec alia lege immiſſi⸗ onis exterioꝛis chꝛiſtus vt homo eſt ſatus in virgine: ſed ex ipſa virtute ſpũſſancti caro miſtrata eſt. Natura Vro diuina in aſſumẽte verbo ſuo ineffabili mõ dũta⸗ xat in vterum virginalẽ humilẽ fecit ingreſſum. extri⸗ um ſubſtantiarũ vnione pfecto expectato tẽpoꝛe.in cõ⸗ mune nature oꝛdine deus et homo per virgineã poꝛtã naſci dignatus eſt:inde incipiens eſſe docibilis quo ce⸗ pit eſſe viſibilis.natus inter omnia natiuitatẽ omniba certis legibus oꝛdinans et oꝛdine nouo natus huanũ 4 3 —.— Li genus ad nouam nationẽ pꝛeſtruxit. Et clare factũ qðò olim ſertũ erat in humana natura et poſt peccatum vt in illa mũdo viſibilis dei filius appareret.et in eadẽ plagata carne ſupinducta ſanctiſicatione qmũu mecdti⸗ cina reperta eſt. Excedit ingenij huani ſimiliter et elo⸗ uij facultate ꝙ non ſatus in virgine ſed ea lege q non ſatus nec natus agnoſcit:ſed diuma virtute fieri creci tur omne qo agitur. Zaciturnitate potius opus eſſet qᷓ; diſertione verboꝛũ:vbi a grandi materia intellectus humanus obꝛuit᷑ etiã et angelicus ſuꝑatur. Quid emʒ eſt ꝙ fari geſcit homo moꝛtalis niſi ꝙ in tpe venit eter nitas. immeſitas in menſura. creatoꝛ in creatura. infi⸗ — gurabilis in figurã.inenarrabilis in ſermonẽ. inexplio⸗ cabilis in lingu incircuſcriptibilis in locũ.inuiſibilis in viſionẽ.inaudibilis in ſonũ.inolfabilis in odoꝛatuʒ. inguſtabilis in cibu. impalpabilis in tactũ.dñs in ſer/ uitutem.impatoꝛ in vile obſequiũ.libertas in mancipi um. liberatoꝛ in pꝛeciu. expeduus in ↄpedes. ſanitas in egritudine.ſacietas in famẽ,.fons in ſuim.contines in — „. contentũ.artifex ingrederet᷑ opinciũ ſuũ.longitudo in bꝛeuitatelatitudo in anguſtũ.ſublimitas in imũ.no⸗/ bilitas in ignobilitate. gloꝛia in ↄfuſionẽ. vt iſta ſimul in iſto ineffabiliter nato cõſiſterent. nec vnũ oppꝛume⸗ retur exaltero.nec alterũ exreliquo pelleret᷑: donec hu⸗ mane redeptiõis cõſummato miſterio omni penali de⸗ poſito in carne dũtaxat gloꝛioſus reſurgeret celoſq; pe netraret. Quid eſt qð crededũ mſi quia eo malo ſe dei filius induit quo nos exuere nitebat᷑.excepto peccato a quo etiã nos exuẽs non aſſumpſit.Et pꝛerogauit ma gnũ inſigne hoibus. Factus eſt homo vt homies deos faceret.nõ natura ſeꝗ gratia beatitudine nõ ſubſtãtia. qui caro factus in vtèro in hanc lucẽ exillo pꝛoceſſit ip ſe lux incõpꝛehenſibilis creatoꝛq; lucis Et in aſumpiꝭ minoꝛatus a creaturis ſuis atq; ſuppoſitis.illis in aliq/ bus equatus.in vtroq; aſſumptoꝝ mino: factusaban gelis:iuxta illam dainticã ſententiaʒ. Mnuiſti eũ pau⸗ lominus ab angelis. In altero vero elemẽtatus exele mẽtis editus ſub celo ſub ſtellis atq; planetis: qui oĩa ex nihilo in eſſe ꝓduxit:vt illo ꝑ aſſumptuʒ imponeret vnge venit. et ex illo ſuſcitaret quo ipſe deſcendit. ſuſci⸗ tans de terra inopem et de ſtercoꝛe eriges paupem. Et non ſolum eſſet aſſumptũ vt vna eſſet ꝑiona: ſed ſin/ gulos vere credituros ſibi ſimileſ in aſſumpta natura Equatus equidẽ apparuit:qm ſeipᷣ exinaniuit foꝛmã ſerui accipies in ſimintudine hoĩm ſactus et habitu in uentns vt homo. In cuius natiuitatis hoꝛa digna fa⸗ ri apparuerũt vt pariens obtegeret᷑ a nube nec vlli co/ gliuta neq; viſa dum pareret. nullo pꝛegrauata doloꝛe. nec fatigata penis aut in aliquo im becillis.ſicut parie/⸗ tis ſic et obſtetricis ſola geſſit officiũ.nullis ſociata cõ⸗ plicibus.nullis fulta pediſſequis:vt pio erroꝛe miti au tumauerũt. Sic bethleẽ venit ſic ſteiit ſic peperit.ſic oi bus pꝛiuata copijs ſicut pauꝑ mulier.paupꝑis carpeta⸗ rij vxoꝛ incole ie hñs et in epidochio incognite coſtitu ta. Que ilico ſurgens editũ partũ anteq; tangeret ado rauit pꝛimo pꝛima ĩ pꝛofunde hũilitatꝭ abiſio genu fle rxo.pꝛocliuo coꝛꝑe ſuꝑ terrã. deinde letabũda ꝑiter ? tre mebũda.ſuſpenſo in ammiratiõe aĩo. cepit in manib pꝛolẽ.ſuſcepit ad genua.pegit nondũ exꝑta omne obſe quiũ noui partus. Sed hoc omnẽ animũ ſidelẽ in abiſ ſum tante hũilitatis cõſiderando demergit:vt nil eſſſʒ pꝛeparatũ ad tanti regis exoꝛtũ. Et cõparatio alioꝛum naſcentiũ in tanta cura parentũ et aſſiſentiũ et eoꝝ q̃ requirunt᷑ ad pꝛoles pꝛocex pꝛamo ſuſcipiendas ex vte ro matrũ plus oſtendit quãta ſuerit caretia oĩim in oꝛ⸗ tu ſaluatoꝛis.Qm̃ et naſcẽdo mõſtrauit mundi contẽ ptun:cum inops egenus paup ingredit᷑ cũctoꝝ crea to: exiſtens. Saiulat ſola ſolũ:et monas monade poꝛ/ tat. Fertur a puella puer. deus a femina. creatoꝛ a crea tura. Lactat᷑ ab vbere vbertas infimta:a a neſcia pꝛolis alende.ipſa ſumma ſapietia gubernaf. Capituiũ V xquibus aũt ite pꝛimogenitus virginis. vni⸗ e genius dei ſcom carne oꝛiginẽ traxerit euan⸗ geliſte declarat. vnus bꝛeinoꝛi ſerie deſcenden⸗ do ab eo incipiẽs qui pꝛimo repꝛomiſſionem de ipſo na ſcituro recepit:alter a putatiuo patre calculas viq; ad ceũ patrẽ aicendendo puenit qui huc pnigenitũ miſit Non aũt ocioſe deſcribit᷑ genealogia ſaluatoꝛis ne cre⸗ deret᷑ aliunde natus qᷓ; e?his patribo qui cultum vmꝰ dei nunc tenuerũt et appellati ſunt pplus ſanctus dei. Adhuc etia nemo heſitet aut ꝑperam iudicet ſi aliq pec catoꝛes et peccatrices in ſaluatoꝛis generatiõe ponunf qm pꝛo peccatoꝛibo ipſe carne aſſumpſerat Hec peccatũ oꝛiginale ex traduce carnis pꝛotractu ad eũ in materna carne ſanctiñicata ſeu purgata puenit. Cuius genealo⸗ giã ſic matheus ſeruando deſcubit! Tiber generatiõis leſu chꝛiſti filij dauid:filij Abꝛaã Pꝛepoſtera locutio eſt. Nam pꝛioꝛ abꝛaam poſterioꝛ dauid ſed chꝛiſto in ge nealogia vicinioꝛ. Et du pꝛedicaret ieſus miraclaq; ſa/ ceret dauid filius acclamatus eſt. Et ioleph pater pu / tatiuus eius vt ſupꝛa diſtertũ eſt erat de vmo et fami lia dauid Et tpe dauid erat diſtinctio tribuũ iam facta ex filijs iacob:que nõdum erat tꝑib abꝛae. Quãobꝛẽ pꝛimo poſitus eſt dauid tanqᷓ; inſignioꝛ in genealogia. quia rex quia de tribu iuda exq̃ chꝛiſtus carnis tradu, ce deſcendit.qꝛ ad ipſum de chꝛiſto repꝛomiſſio facta ẽ. Et tñ in vita lua chaſtus eius filius dictus et ꝓximioꝛ ſibi:qui etiã dauid filius multis interpoſitꝭ fuit abꝛae. Pꝛoinde maiheus hebꝛeus ſcribens in hebꝛeo ſic cõte⸗ xuit.Liber generationis ieſu chꝛiſti filij dauid ſcilicʒ lõ ga traduce carnis multis interpoſitis ſilij Abꝛaã. Hoc aũt refertur ad dauid vt filius dicat᷑ abꝛae aut ad chꝛi⸗ ſium vt filius dicat᷑ duoꝛũ ꝓpter repꝛomiſſionẽ eis pꝛe cipue factam. Vterq; ſenſus cõgruit veritati Abꝛaam genuit yſaac.yſaac aũt genuit iacob.iacob aũt genuit iu dam et fratres eius. Judas aũt genuit phares et carã de thamar. phares aut genuit efrom. Eirom aut genu it aram.aram aũt genuit aminadab. Aminadab aut ge nuit naaſon.naaſon aũt genuit ſalmõ. Salmon autẽ genuit booꝑ de raab. Boog autẽ genuit obeth ex ruth. obeth aüt genuit yeſſe. yeſſe aute genuit dauid regẽ.da uid aũt rex genuit ſalomonẽ ex ea que fuit vꝛie. Salo/⸗ mon aũt genuit roboam. robvam aut genuit abiãabiaſ autẽ genuit aca. aca aũt genint ioſaphat. Yoſaphat au tem genuit ioꝛam.ioꝛam aũt genuit ioathan. Joathã autẽ genuit achag.achax aũt genuit eʒechiam. Gechi ⸗ as aũt genuit manaſien.manaſſes aũt genuit ammõ. Ammon aũt genuit ioſiam.ioſias aũt genuit iechoniã et fratres eius in tranſmigratione babylonis. Et woſt tranſmigratione babilonis iechonias genuit ſalathiel Salathiel aũt genuit coꝛobabel.coꝛobabel autem ge⸗ nuit abiud.Abiud aũt genuit eliachim.eliachum autẽ genuunt acoꝛ.coꝛ aũt genuit cadoch.adoch aũt genu it achym Achym aũt genuit eliud.eliud aũt genuit ele acar. Eleacar aũt genuit mathan.mathan aũt genuit iacob. YOacob aũt genuit ioſeph virũ marie De qua na tus eſt ieſus qui vocatur chaiſtus Ecce aquibo patri⸗ bus chꝛiſtus eſt natus in carne. Perſpicuũ eſt chꝛiſtuʒ ex iuſtis et ex peccatoꝛibo traxiſſe carms oꝛigineʒ.nõ tñ ta iuſtis vt nõ indigerent miſericoꝛdia.nec tñ ita pꝑec⸗ catoꝛibus quin conuerti poſſent ꝑ indulgentã. Oñies ergo generationes ab abꝛaã vſq; ad dauid generatiões — — — —Alhn — êð =£☛ 78 –⏑ — 1, m a⸗ 6 . 1 e. ſo le. e, 0c 16 e iu ra n t th. da lo⸗ lal / 4 ſepio reclinat᷑ m Lucam ſolũ. ter dicat ꝙ pãni De miſterijs quatuodecim. dauid vſq; ad tranſmigrationẽ pabi⸗/ lonis generationes q̃tuoꝛdecim. er a tranſmigratione babilonis vſq; ad chꝛiſt generatiões quatuoꝛdecim. Et oẽs generationes ab abꝛaam vſq; ad chꝛiſtũ gene⸗ rationes q̃draginta due erat. hꝛiſti aũt generanio ſic erat ꝙ mater eius deſponſata fuit ioſeph fiuo iſtius ia⸗ cob. Que aſq; cognita nunq; tñ ↄgnoſceda.a deo ꝑ nũ ciante angelũ pꝛeuenta eſt. Que aſſenſum pꝛebens ex ſpuſancto virgo concepit. virgo decurſis dece menſiby min dei in carne aſſumpta peperit. Et ſic narus eſt tali genealogia vt pꝛetactũ eſt. Et qm triplex eſt chꝛiſti na tiuitas.vna eterna de patre eterno omnino ineffabilis alia tꝑalis ex carne qua natus eſt in terris.tertia ſacra⸗ mentalis qua natus eſt ſacramẽtis.idcirco alius euã⸗ geliſta aliter aſcendẽdo vſq; ad de eius ſcema chꝛiſtũ cõteruit id ratus qm̃ ex carne ipſe pꝛoceſſit ad nos. Er natiuitate vero pus in elemẽtis ſacramẽtaliter edita nos acceſſum celebꝛamus ad veu. Hinc ſcriptũ eſt ili⸗ co poſt baptiſmũ voceq; paternã Et ipſe ieſus erat in cipiẽs quaſi annoꝛũ triginta vt putabat᷑ filius ioſeph. qui fuit hely.qui fuit mathat.qui fuit leui.qui fuit mel chi.qui fuit iane.qui fuit ioſeph.qui fuit mathathie. qᷓ fuit amos.qui fuit naum.qui fuit eſſi.qui fuit nagge. q fuit maath.qui fuit mathathie.qui fuit ſemey.qui fuit ioſeph.qui fuit iuda.qui fuit iopanna.qui fuit reſa. qui ſuit coꝛobabel.qui fuit ſalathiel.qui fuit neri.qui fuit melchi.qui fuit addi.qui fuit choſan.qui fuit elmodan. qui fuit her. qui fuit ieſu.qui fuit eliecer.qui fuit ioꝛim qui fuit mathat.qui fuit leui.qui fuit ſymeõ.qui fuit iu da.qui fuit ioſeph.qui fuit iona.qui fuit eliachim. q fu it melcha.qui fuit mẽna.qui fuit mathata.qui fuit na⸗ than.qui fuit dauid.qui fuit yeſſe.qui fuit obeth:qui fu it wog.qui fuit ſalmon.qui fuit naacõ.qui fuit amina⸗ dab.qui fuit aram.qui fuit efrom. qui fuit phares. qui fuit iude.qui fuit iacob.qui fuit yſaac.qui fuit abꝛaam. qui fuit thare.qui fuit nachoꝛ.qui fuit ſeruch. qui fuit ragau.qui fuit phalech.qui fuit heber.qui fuit ſale .qui fuit chaynan.qui fuit arpharat:qui fuit ſe em. q̃ fuit noe. qui fuit lamech.qui fuit mathuſale.qui fuit enoch.qui fuit iareth. qui fuit malaleel. qui fuit chaynan. qui fuit enos.qui fuit ſeth.qui fuit adam.qui fuit dii MDe natus ieſus pannis a matre inuoluitur et in pꝛe B ALgpitulũ vI Ignanter eu igeliſta per ſoumſanctuũ erpꝛeſſit ſecundãtes nõ habuit cũ ſolũ de ipſa ſingulari at ꝙ pinis eum inuoluit et reclinauit eum in pꝛeſepio.quia nõ erat ei locus in diuerſoꝛio Inuolui tur pannis oĩa explicãs explicatus:et faſcijs ſtringitur plathonicus infinitus. Et qui latas celi plagas elemẽ⸗ toꝛũq; campos creans ampliauit.puulis lintxolis fa/ ſciatur. Pater verbũ explicat et mater carmis inuoluit Nudus ex terra pꝛodijt hõ pꝛimus.nudu ſ; non perfu ſus pudoꝛe manebat.quouſq; peccando ex rulbvꝛe pal⸗ leſceret. Et eru beſcens pericomata ficus accepit. dein⸗ de de paradiſo depulſo dominꝰdeuſtunicas pelliceas fe cit. Equidẽ ſed nec iſte ob illam aut ſimilẽ cauſam pã⸗ nis opientibus nuditatẽ inuolutus eſt. ſed ob defectũ nature ſibi inculpabilẽ quẽ aſſumpſit vt ſimilis eſſz p ia fratribo ſuis et ad tegumentũ damnoſe verecundie gua hũanum genus incurrerat. Et vilitate pannoꝛu tecta eſt illa ſupba nobilitas qu ex ſug geſtione ſatha⸗ nieca deſiderauit adam. Et abſterſe ſunt noſtrop pecca⸗ tou feces. necnõ et condemnate ſunt pompe indumz toꝛu ex faſtu moꝛtaliũ cũ rex eternus rex oĩm ſeculoꝛũ Vilibus tegumẽtis inuolintur. que vt pie creditur nec 2 1i 4 al kin- / l ke 7 8 8, — verbi increati ꝓꝛeparata erant pꝛeuiſione parentũ.ſed aut ert illi pã niculi ex vlamentis virgineis aut foꝛte mutuatis. e ꝑ hoc in vtroq; pauptas et vilitas innurt in eo ꝙ ſic in paupie natus eſt et vilitate oꝑtus eſt · Ymciauit caput eccleſie chꝛiſtus viam nou in his bonis que mundus abſvꝛret.et dilexit que mudus odio habuit exoꝛſum fſa ciens natus ab his ianins quas magnus effectus pꝛe⸗ dicaturus erat finſſe introitũ ad regna celoꝝ.Cepit ab ea hoꝛa qua mũdo apparere voluit pꝛius facere qᷓ; doce⸗ re altiſſima paupꝑtate rerũ omniũ abdicationẽ vt ei nõ eſſent panm niii viles.nõ ſua ĩed aliena edes. nõ ami⸗ coꝛi.ſon conſanguineoꝑ.non cõducti ſiabuli determi nati hoſpitis ſed loci vagi atq; cõmunis.vt nõ credere tur natus alicui pꝛius ied cõmunis oibus factus et to tũ diceretur eſſe diuinũ vbi nihil apparebat haanum RMeclinatur in pꝛeſepio pꝛocer. pomitur in ſtabulo ania lium irrationabiliu rectoꝛ. iacq; in feno factoꝛ eius imo dñs eius fenũ factus:quia oĩs caro fenũ. Reclinat in pꝛeſepium fiium virgo mater vere pariendi neicia tẽ pꝛis. Eteni quãuis pauꝑ pꝛouidiſſet de domo et de hiſ que ad huiuſcemodi miſteria requirũtur:ſi pꝛeſcia exti tiſſet. Sed oĩa fiunt in conteptu carmiſin contemptu viſibiliũ rerum.in deſignatione naſcentis qualis ⁊ vñ ſit. in cuius oꝛtu nihil mũdiale refulget. Cotũ diuina diſpoſitione agit᷑ ꝓpellitur humana puiſio.Arguũt oĩa iſta de non hominẽ purũ quauis wrũ lilis vider in⸗ troitus tanti regis in hanc vmbꝛaticã vitã.ingreditur q; ꝑ inſolitam poꝛtâ quã natura nõ fecit apꝑtam huma na opat o ſemp tenuit clauſam Ingreſſus eius nullis humaniſ magniſficẽtijs fultus eit.clãdeſtine inopinate q; factus nemine dei filiũ in vtero virginali pꝛetubici⸗ nante vt regibus ſeculi quauis de pꝛorximo atq; remo⸗ to pꝛeceſſerint oꝛacula et pꝛeconia ꝓphetarũ. d nul lus hanc virginẽ ſuam matrẽ in vtero ſi uo geſtaſſe dei filiũ dũ grauida ferebat agnouit. ſola ipſa que gerebat excepta.et matre pꝛecurſoꝛis ? pꝛecurſoꝛe in vtero exul tante qui clauſus in vtero ſimiliter agnouit.MNõ de ter ris ſed de celis declaratus eſt.qm ipſe ſolus de celo ce/ leſtis. Omnia vilia oĩa penalia oia humilia pꝛo nobis aſſumpta tollerata ſunt vt in ipſo ⁊ ꝑpipſum ⁊ er ipſo eſſent cuncta nobis melioꝛi conditione donada. Et qn to magis fuerũt humana et mũdana a ſecularia cũcta remota:tanto pꝛeſtantius diuina credenda ſunt aſutiſ B ſpum ſe. Pꝛerogata eſt ſpes dimni amphiteatri ad diuinita⸗ S ꝓ virgo mater alias mulieres in partu ſibi ob tem ſpectandã. cum ipſa ſe pmiſit in pꝛeſepio reclinare vbi exerni pabuli ſub pollicitatione annonã accepimuſ non qꝛ iumentoꝛũ fenũ.ſed pꝛo hominibo poſitus ⁊ in uentus eſt chꝛiſtus. Infans iacebat ſed vagiens vt in fans peccatũ pꝛim hominis dialogice locutionis exclu eret.⁊ vagitus eius nos a miſeris planctibo liberaret Non erat ei alius in diuerſoꝛio locus vbi pꝛeterquã in pꝛeſepio poneret᷑. In anguſtũ venerat qi latitudineſ celoꝛũ et vaſta terraꝑ fecit. Et venerat lucrari pꝛo ho⸗ mimbo locũ et aſcẽſurus erat in celũ vt electis ſuis pa raret optimũ locũ.Et nunc mirenato non eſt locusin diuerſoꝛio.non capit deũ reg noſtra.necei in mundo locus aptus ad manendũ.Et quem celi et terra nõ ca piunt in pꝛeſepio reclinat᷑.igitur locus erat ei pꝛeſepiũ Coꝛpus eius aſſumptũ locabile quidẽ et locum exige⸗ bat ad ſitũ Quõ ergo locus et nõ locus:Mõ erat ei pꝛe inopia mundi alius cõmodioꝛ in diuerſoꝛio vbi multi diuerterant. Cerrena quidem ſpacia numeroſitate cõ⸗ ſoꝛtum anguſtant᷑.et aptioꝛa ſepe pꝛeoccupant᷑ a potio ribus.vilia vero ſunt relicta paupibus.Et ipſe pauper tates ſeruaturus et pꝛedicaturꝰ aduenerat. Altioꝛi ſen ſu exaccum verbum aliud intelligibile pꝛeſiat. Mõ erat 39 4 eſuriẽ deße at hoies ſeug fame none defeſſa velut bꝛuta aniaha facti erant qᷓ ad pꝛeie⸗ comeſtibilis in fide. cuis caro vere eſt guis vere eſt potus in peeſepio reclinatus eſt. Mon de⸗ ptioꝛ ſibi erat. Mihil ſtoꝛi . ei locus in diuerſoꝛio.quia incircũſcriptibilis deus eſt. ſed reclinatur in pꝛeſepio puer homo. Hõ erat ei locuò in diuerſoꝛio aptioꝛ ſibi in deſignationẽ futurarũ actio nü eius locus pꝛeſepij vero magis. Nam comeſtibilis panis in comeſtione futurus. nec vbi locatur aptiuſqᷓ in menſa famelicis añpoſitus: vt acupiat et comedant llãt. Conficiebat hoies ſeua fames qui ra⸗ pia vt annonã capiat ſepe ligant᷑:ante quos puer ielus . cibus. cui ſan⸗ fuit deo locus cuius eſt oĩs locus.quauis nuniqᷓ; locet᷑ in loco. Mon deſuiſſet puero locus led locus nõ erat er in diuerſoꝛio: qm̃ futuris miſterijs in pꝛelepio locus a/ B hil quidẽ pꝛeter cauiam multa 1 ma⸗ nifeſtã ab ipio et p ipſum et in ipſo dei io bumanato factum eſſe credatux vt eoꝛũ geſta p que apparuerunt gbiecta: cauſa penitu S abiecta non tint. De vigilia paſtoꝛũ et euãgelicatione eoxq; hymno in natiuitate ieſu ſcom lucã iolu. Capituiu. VII AIgilant paſtoꝛes bono naſcituro paſtoꝛi:qui ð y eipſo pꝛotulit cum eſſet adultus Ego ſum pa ſtoꝛ bonus. Paſtoꝛes anialiũ paſtioꝛi angeloꝛũ̃ et animaꝝ excubias celebꝛant Quſtodi hoim ipſi naſcẽ ti cum ſint ouiñ cuſiodes vices nocturnas agunt. Et ad inſinuanduũ quis eſt iſte qui naſcit᷑ ad demonſtradũ pꝛeſagijs in ipſa natiuitate ſ⸗ aluatoꝛiſ quid in ipſa eccle ſia ſit fut uru in ſtudio acq uirende ſalutis. Mam intro⸗ ducendus erat alius paſtoꝛatus oꝛdo. a alia inunſibilis ſpũalis oꝛdin anda paſtura in vberrimis montibo diui⸗ . noꝛũ ſacramen toꝝ atq; virtutũ vt in ratione nidei om̃i conſummato miſterio paſtoꝛali paſtoꝛes loni et gregeſ ſub eterno paſtoꝛe in montibo eterne gloꝛie paſceretur WHinc eſt qð dicit Et paſtoꝛes erant in eade regione vig ilantes cuſtodientes vigilias noctis ſupꝛa gregẽ ſuum Actio conſona veritati et humanũ ofticiũ diui⸗ nis alludens ꝙ paſtoꝛes in qua chꝛiſtus natus eſt regi one vigilarent. nõ ob aliud noctis vigilias tranſigen⸗ tes niſi vt cuſiodirent ex mercede cõmiſium aut ꝓpꝛi⸗ um gregẽ. ne oberrarent oues. ne lupus rapet atq; di⸗ ſpergeret. vt qõ languet aut hebet confoueatur vt ĩ cau lis ſeruarent᷑ vt de bita hoꝛa punderet᷑ de paſtu. Ad hoc vigilia ad hoc cuſtodia figitur ſupꝛa grege. Eadẽ imagi ne rationabil paſtoꝛ ſup rationabili grege iuigilat arch firmat cuſtodiã. et a cuſtodia et vigilia ſup irrationabi lia nu SD trahit᷑:quo ratiõabiles atq; fideles oues a pa us gubernent. Mon vigilabant hi paſtoꝛes ſuper noua natiuitate reuelata. nec duma humane.aut hu⸗ mana dunne declarari cogitabat. Mõ alta ſapietes nõ tunc ꝓplxtias impleri de dei filio expectabant. ſed viue bant in ſimplicitate coꝛdis in puritate legis agẽtes ſol licite officiũ cure paſioꝛalis.qui ſic in lege vxerunt vt pꝛimi chꝛiſii noticiã exceptis parente et ioſeph in terriſ habere meruerũt. vt quia bom erant bonitate virtutis et circũciſionis 1 obſeruationis legalis mererentr chꝛi⸗ ſtum habere in noticiã cũ ceteris konis Quia paſtoꝛes in Aſign rione miſterij ſingulariter de dei verw reue / latũ eſt illii. Hoc enĩ pꝛecipue bonũ habuit mo ſaice le gis obſeruantia ſimplex atq; roſſibilis vt futuri chꝛiſti in fide noticia obſeruatoꝛiby pꝛeſtgrer et demon ſtrarek eccleſia in oꝛtu capitis qualiter eſſet in bene mẽe bꝛis di ſpoſitis vſq; ad finẽ ſeculi regnatura. implex xus ĩ carne natus non cum carne cõpoſitus mente ſimplici⸗ bus pꝛimo innoteſcere voluit.qm cũ ſimplicib ſermo⸗ cinatio eius et nõ multiplicatus intellectus ñidei ſub/⸗ ditur citius atq; facilius Nec dei filium mundo decuit pꝛimo pꝛedicari ꝑaliquos ſapientes ſiue fotentes. ſech p pleteos atq; paſtoꝛes.ne humanis actionibo diuina muoluiſſe crederent. Inculta eſt coꝛpe atq; agreſtis vi ta paſtoꝛibus.et incuire natus ſe notum fecit incultis. aſtruens quibo expedit pꝛedicatio t reuelatio diumoꝛiu Hinc Et ecce angelus dñi ſtetit iuxta illos et claritaſ i circurulſit ilos Aduemit angelus dñi emiſſus celi tus ad terras humami incolatus. ad ima de ſuperis.ad homines ex diuinis. angelus ex officio nunciandi dñi. ne luciferiana poteſtate mitti crederet᷑. Sed cũ om̃es piritus rationabiles ſeu ſeparate ſubſtantie ꝑmanen⸗ tes et apoſtatici dei ſint et ipſius poteſtati ſubdantur· quid eſi qꝗð de iſio pꝛecipue dicit᷑ angelus dñi⸗ MHihil ꝓ⸗ fecto anud dixerim niſi ꝙ Ale gabꝛiel qui nunciauit p⸗/ curſoꝛem qui miſſus eſi ad virginẽ dei matrẽ hui? im⸗ renati nunciare conceptionẽ atq; natiuitateʒ:ipſe ſit qᷓ nunc ad denunciandũ pꝛedictoꝛu effectũ et ſaluatoꝛeʒ oĩm natũ iuxta ipſos paſtoꝛes aſſiſuit.AKlut dicitur domi m welut nuncius qui iolum dominica venerat nuncia⸗ re. Et claritas dei circumfulſit ulos. Depellit᷑ ⁊ tacetur claritai creati ſolis cuius lumẽ eſt in poteſtate diei non noctis.ſed ſolus deus hanc noctẽ ſicut diem illuminat cuius claritas pſtrinxit ex omni ꝑte paſtoꝛes in coꝛpoꝛe ſimiliter et in coꝛde irradians. vt non paruipenderent factum qð tam miolitũ videbat᷑.nec crederet ſuiſſe oci oſum quod tanto declarabat᷑ lumine claritatis. Lumẽ manifeſtat ex limine. et a luce clara noctis tenebꝛe de pelluntur et ſilij dei et hominis noua natiuitas ex noua claritate noctis innotuit. Qm mundus innouandus erat doctrims ſacramentis atq; decretis tanti ⁊ magni regis in ciara facta nocte naſcentis: A pellende tenebꝛe ydolatrie cunctarũq; pꝛauitatũ acoꝛde credentiũ erãt. p eum qui vera lux eſt iluminanſ omnẽ hoiem m bunc mundũ vtiq; venientẽ. que cum ſit increata nata mun do a creata luce depꝛomitur ꝓpter inſolitã nouitatem ſua colluſtratione inſolitos videre deterrente paſtoꝛes Et timuerũt timoꝛe magno Oagnus timoꝛ ex ma gno paruos hos paſtoꝛes muaſit:obſtupeſcunt huma⸗ na cum diuimna clareſcunt:et paruus hominis animuſ ſupatur a magnis et aſpiciens inferioꝛa ex ſubita actio ne magna paueſcunt. Sed ato auellitur timoꝛ qui di⸗ ſpenſatiue ad aliquid magnum inſinuandũ ummittit. pꝛeſertim cũ a ſubſtantijs ⁊ ſupernis actionibus venit Diuina pꝛouidentia pꝛeeũt ſepe triſtia vt gaudioſa ſe⸗ uantur. Pꝛzopterea ſequitur Et dixit illis angelus: lite timere ODiue ex aſſiſtẽtia celici ſeu angelici ſpi ritus in aliqua viſibili aſſumpta foꝛma ſtantis iuxta il los ſiue ex claritate circũfulgente ipſos timoꝛ obuene⸗ rit ab angelo loquente remouetur.ſubijciente cauſam leticie non querule. cum aitl Ecce emm euangelico vo bis gaudin magnũ quod erit omni ꝓplo.quia natus ẽ rvobis hodie ſaluatoꝛ mundi qui eſt chꝛiſtus domin in ciuitate dauid Gaudium huana natura in ipſa creati one accepit:cum ad dei ſimilitudinẽ et ad imagineʒ fa⸗ cta eſt. Et ad vſum coꝛpoꝛeũ in eden tenuit manſionẽ oĩbus fulta bonis omnẽè creaturã excedens pꝛeter ſub/ ſtantiã ſepate creatam poſita in illa felicitate paradiſi vbi nil erat aduerſum ſub pollicitatiõe melioꝛis ſi mã⸗ ſiſſet in illis. Sed ſtatim luit pꝛo voluntaria culpa ſup plicium.et verſum eſt in luctum gaudiũ eius: Nunc in gaudium redit ipſa coꝛrupta et immulctata natura in natiuitate ſaluatoꝛis quod euangeligat pꝛeco ulle cele⸗ ſts aſſerens magnum ad ꝓpellendũ magnũ paſtoꝛum illoꝑ timoꝛẽ. agnum ex magnitudine infinita naſeẽ . . — tis ex integritate parientis.magnum pꝛo virtute.ma⸗ gnum pꝛo nouitate. magnuʒz pꝛo omni ſalute. magnũ 1 6 . 3 e 3 ne In - 1 17 f. it e⸗ 8 +☛e —— ☛☚- — — — — 2 — — —— — — — — De miſterijs pꝛo eterna beatitudine.magnũ pꝛo incõpꝛetxn ſibilita⸗ te. Heclarat angelus vnde magnũ:quia natus eſt xo⸗ bis hodie ſaluatoꝛ. Paſtoꝛibo territis et timidis ex vi⸗ ſis inſolitis quaſi ſingularibus cõmune bonũ angelus euangelicat eis.pꝛo eis ediſſerẽs natiuitatẽ dñi ſalua toꝛis. Ecce gaudiũ edicit᷑ vnde cauſet᷑ quia ſaluatoꝛ na tus ẽ nobis.Nulla gaudij materia potioꝛ:q; de magna periclitatione ſaluatio. Etiã ex hoc magnũ quia magna 7 certa damnatio. magnã ex magno liberationẽ accepit Quam natiuitatẽ eiuſq; cauſam leticie paſtoꝛibo factã angelus aperit.non ꝙ dũtaxat natus fit ipſe paſtoꝛibo: eoꝛũ ſit de natiuitate dñi omne gaudiũ:cum ipſe nõ aſ ſumpſerit incarnãdo ꝑſonã ſed ⁊ in cõmune naturam humanãa. et yſaie vaticiniũ pd oĩbus intelligit᷑ paruu lus natus eſt nobis et filius datus eſt nobis.ſed qꝛ ipi velut pꝛimitie naſcentꝭ eccleſie miſteriuʒ hoc a ſecio ab ſconditũ in tꝑe reuelatũ.cõpletum in plenitudine tẽ/ poꝛis pꝛo ſe et omnib ſubſequis audierũt: Ecce vnde gaudiũ pꝛopter naſcẽtis officiũ quia ſaluatoꝛ. Ecce de ſignat᷑ ex noĩe ille qui naſcitur.quia chꝛiſtus dñs.chꝛi⸗ ſtus ad hominẽ.dñs ad deum oĩpotentẽ refert᷑.chꝛiſtuſ id eſt vnctus.quia reges ⁊ ſacerdotes in lege veteri vn gebantur. De quo ꝑ inſigne dicit᷑vnxit te dñs deꝰ tuꝰ oleo leticie pꝛe conſoꝛtibo tuis.Et dñs deus ille eſt qui natus eſt. Igit᷑ ex naſcendi circũſtantijs in tuo animo ne vileſcat In ciuitate dauid ſq; bethleẽ.in qua na⸗ .tus fuerat multo añ dauid.q̃ de ipſo repꝛomiſſionẽ ac⸗ cepit. De fructu ventris tui pona ſupꝑ ſedem tuam. qð ad ſalomonẽ in carne ad chꝛiſtum in ſigura ſeruabatur Et ipſe dauid etiam chꝛiſtũ in geſtis ⁊ verbis ſuis plu rimis figurauit. Mec bethleem quãuis modica ob hũi litatẽ ad naſcendũ electa excludebatur a miſterio ſalua toꝛis:cũ ipſa interpᷣtanter dici᷑ dom panis.et ipſe mi⸗ renatus in ea ſit panis viuus qui de celo deſcendit.Nõ tamen ex toto ꝑſpicuũ eſt.an hoc ꝙ dicit᷑ qui eſt chꝛiſtuſ dominus ſint verba euangelicantis angeli aut ſcriben tis euangeliſte. Sed quõ ſe habeat oꝛdo geſtoꝛũ huiuſ mirenati duplex nomen ex euangelio claruit. ſcʒ ieſus id eſt ſaluatoꝛ et chꝛiſtus qui dictur vnctus Sed am plius pie credulitati conſonat.quia ille ilem angelus qui marie dixit vt vocaret eum ieſum nũc paſtoꝛibo de clarat eum eſſe chꝛiſtũ.ne ipſi et ceteri alium meſſyam expectando fallant᷑. Ecce cõpleta eſi ꝓppetia ꝓphete dicẽ tis in ꝑſona totius humane nature.Ego aut in domĩo gaudelv et exultabo in deo ieſu meo. Yeſus dicit᷑ hebꝛai ce.latine ſaluatoꝛ.qui pꝛo oibus natuſ eſt Et pſalmiſta dicit. Conuertiſti planctũ meũ in gaudiũ mihi. Plan ctus ꝑſeuerans ab adam vſq; in pñs de merito eius in gaudiũ dominice natiuitatis cõuerſus eſt.qð angelus paſtoꝛibus euangeligat. Vnde alia maioꝛ aut ſimilis adand ratio ꝓuenire hominibo potuit.qᷓ; ꝙ dei filiuſ 6 fieret inter homines ipſos ſuo merito ſaluaturuse Ac ꝑ hoc non ocioſe incarnatus atq; natus eſt inter ho mines factus hõ.ſed vt ſaluaret ab oĩbus periculis in excelſis.Nec hunc mirenatũ ab re paſtoꝛibus angelus nunciauit.ſed vt quereret᷑ queſitus inueniret᷑. Nã ipſe quidem moxvt voluit naſci woluit ex fide cognoſci.xo⸗ luit inquiri et inuemiri ab inſimplicitate querẽtibi. Et vt credat᷑ atq; queratur angelus altitonat vt iuuẽtus agnoſcat᷑ non ex altis non ex diuinis nõ ex magnis ſed er humanis et imis ipᷣm deſignat dicẽs Et hoc xobis ſignũ. Ynuenietis infantẽ pannis inuolutũ ⁊ poſitum in pꝛeſepio. Datur ſignũ de ieſu ꝙ non in apparatu et cultu regio mundũ intrauit.quia infans a nõ fando di ctus eſt exiſtens mutus qui alijs dedit linguaʒ.nõ vol⸗ uens diſerte ſuam qui oĩbo loquentib) dat loquelam. verbi increat Et mir ſupꝛa modũ videre verbum mutũ inuolutuʒ a matre vilibus panis vt ex omnibus pauꝑtas ipſa cla reſcat. CLapitulum VIII Lle eſt iſta euãgelicatio angelica:vt ad ſignan q dum ieſum chꝛiſtũ dñm inuolutũ panis recli⸗ natũ in pꝛeſepio clamet? Sunt ne iſta tria in⸗ fantia. pannoꝛũ inuolutio. ſituatio in pꝛeſepio ꝑfecte ſignantia ſaluatoꝛẽ? Cur pꝛo ſigno tanti ſignati aliq̃d celeſte non dedit. Cur non induxit in ſignũ illius noctꝭ inſolitã claritatẽ. Cur ei locutionẽ pꝛo fide non dedit. Cur nõ aliquod magnũ inſigne pꝛo ſigno monſtrauit. Inueniunt᷑ alta data ſigna in mmanu mopſi et aaron et ſelie et heliceiet multoꝛũ ꝓpłetarũ vt eoꝝ dicta ⁊ facta crederent᷑.quãobꝛem pꝛo tanto dñovt in cognitioneʒ veniat deſignãdo tam vilia ſigna ſunt inducta.vt inuo lutus pannis.⁊ poſitus in pꝛeſepio ſaluatoꝛ oĩm crede ret᷑. Erant ne paſtoꝛes tam menti alte ſubiecti vt tã ex vili ſigno eũ crederent oĩm ſaluatoꝛe MPotius aũt ex ſi gno dato debuit patuiſſe contẽptui Verum quia nihil potuiſſet inueniri hoc grãde miſteriũ ſq; dei filiũ homi⸗ nẽ factum inter hoĩies ꝓ ſaluandis hoibus natum diui ne ſignare deficiens ima pꝛo ſignandis diuinis aſſum⸗ pſit. eo videlicet pꝛetextu ꝙ neq; inueniebat᷑ aliud diui num angelicũ ſiue humanũ celeſte ſiue terreſtre cõpe⸗ tens et pꝛo ſigno ſufficiens ad ea ſigna ſe contulit oſtẽ denda que oſtenderent deũ ab hũanis reb liberum exi ſtẽtem. Et vt ſciret ꝙ non venerat in poteſtate ſed in in firmitate carnis ⁊ contemptu viſibiliũ genus liberare humanũ.necnõ et ingreſſum et egreſſum a mũdo vo⸗ luit cõcoꝛdare.vt in pauꝑtate natus in illa etiã moꝛere tur. Et cũ ipſo pꝛedicante ſigna de ſua magniſicentia et in miraculis quererent᷑.aliud qᷓ; ione ſignuʒ pꝛo ſua moꝛte et ſepultura non dedit. Equidẽ conſona ſunt ſi⸗ gna.quia natus.quia moꝛtuus et ſepultus.in natiuita te inuentus eſt infans ⁊ coꝛã pilato ſiluit ita vt mirare tur pꝛeſes. Signũ ione pꝛo ſua moꝛte ⁊ ſepultura ima ginẽ quandã cum ſigno dato in natiuitate ꝑ angelũ ha bet Nam ſicut natus inuolutus eſt panis ſic moꝛtuus ſenalane inuolutus eſt ꝓut moſ erat iudeis ſepelire Et icut reclinatus eſt et poſitus in alieno pꝛeſepio:ſic po⸗ fitus eſt in alieno ſepulcro. Et ſicut ꝑ quadraginta di⸗ es virgo excluſa a tẽplo in puerpio ſtetit.ſic ꝑ quadra⸗ ginta hoꝛas moꝛs eius verificata eſt. Nec etiã aliter cre damus hunc gabꝛielẽ angelũ aliter ꝑfeciſſe diuma iuſ ſa qᷓ ab ipſo iubente accepit:mec ipſum aliter deſignaſſe q; ipſe ſignãdus edixit.quia ſic pꝛecepit vt vvluit.ſic vo luit vt decuit:ſic decuit vt ab eterno extitit oꝛdinatũ at qʒ pꝛeuiſum.Cuius rei querere rationẽ nihil ahud di⸗ xerim qᷓ; velle inueſtigare ſuꝑbe inſinitam et irrepꝛehẽ ſibilem et debite agentẽ oĩa dñi voluntatẽ. Que cum inueſtigari a moꝛtalibo nequit in aliquo errare non po⸗ teſt que laudanda ſemꝑ ab hoibus de omnibus eſt. nõ diſcutienda ꝑ quare cognoſceret᷑.cũ nullus vnq; natus ſic extitiſſet expoſi⸗ tus.Mõ ideo datũ vt fides huiuſcemodi nati infunde⸗/ ret᷑ paſtoꝛibus cum nulla ſigna ſufficientia ſint ad ſidẽ quã ſolus deus infundit ſua beneficentia largitatis nõ merito capiẽtis.Non enim angelus pꝛedicabat aut in fundebat fidem ſed pꝛedicabat credenda etiam ſran — da et diligenda ꝑ laOeri. q Hẽo non hymnicabãt huic clãdeſtine atq; incognite nato.multitudo celeſtis milicie ipſum cognoſcens hymnitabat.er fiunt in lau⸗ dibus familiares wĩbus in terris quos in celis ſperãt habere coneiues. Et ne credat᷑ vnus dũtarat huic mi⸗ renato angelus aſtitiſſe cum pꝛecone pꝛimo nouitateʒ actam ꝓ hominibo ſuꝑ terrã celeſtiũ cunum ſeꝑatarũ ſubſtantiarũ diuinoꝝ ſpirituũ in foꝛmatis vocibus ex aſſumptis coꝛpibus multitudo cõſonat Et ſubito ſa cta eſt cum angelo multitudo milicie celeſtꝭ lauda Ntiũ deũ et dicentiũ.Gloꝛia in altiſſimis deo et in terra pax pominibo bone voluntatis! Sine intercapedine tpis cum angelo euagelante veũ celeſtis milicie multitu⸗ do collaudat. Et confeſtim ꝙ mirenatus declarat fuit dA9b angelo paſtoꝛibo. inſonante ꝑ vocem ſibi milicia ce⸗ leſtis alludit in teſtimomiũ dati pꝛeconij:vt non ſoluʒ in oꝛe vnius ſed in oꝛe pluriũ ex celo dicentiu teſtumo⸗ nium verũ fiat. Et in excellentiã noui partus quia pe⸗ perit virgo mater neenõ in illa ineffabiie humiutatem laus illa tendebat qua deus ho mo factus voluit mũdo naſa. Mirabat celeſnis illa milicia duce ſuu talibus ar mis indutũ ad nouũ congreſſum cadentiũ angeloꝛuʒ. Et deſficens intelligere: laudat vocibo qo mirat. Mos tiñ elſt aſſiſtentiũ militũ regem laudare ſibiq; axlaude re ſcemate nouo veſtitũ/ilcia quide in ipia natiuita te celeſtis apparuit. ⁊ humanis auribo vocib aſſumptꝭ intonuit que duci ſuo ſemꝑ immaculate in ſuꝑnis aſſi ſtit et ipſum deſcendente ad terras ſequi᷑ non queres quo eat infallibilis 1 eternus dux.ſed ſeques quo ierit cu aduerſis parata bellare. Et ne crederet᷑ ite mirena⸗ tus homo dũuũtaxat de terra terrenus ſed de celo celeſtiſ I eſt qo dominus fecit et oſtendit nobis Perſpicuũ eſt Aaugelos in celo exiſtentes ante deitatis conſpectũ ad ſe dquendu ducem ipſoxꝝ velut milites infra noſtra inferi⸗ oꝛa deſcendiſſe: cu ꝑacta euangelicatione de mirenato: et hymno dicto in celu vnde venerant fecere regreſſuʒ Daltoꝛes aut ammirantes in anio de tanta oꝛaculi no uitate atq; de miſterio delectati ad inuicẽ conferunt qͥd agendum ꝓponunt et cõdicunt ꝙ nõ ocioſe hoc eis exi ſiut indicatu et manifeſtatũ tam ab eterno lecretu et ꝙ arguendi eſſent atq; mulctandi ſi hanc negligeter qre⸗ rent nouitatẽ. Deniberant tranſitũ ab eo loco quo erãt yvſq;quo ſaluatoꝛis eis eſt enunciata natiuitas viſendi cauia verbũ eternũ:qð erat in tꝑe caro factü et ꝑ ange⸗ lum eis oſtenſum. Et ſeriando Vrba poſt angeloꝛũ di⸗ lceſſum vt nec eos viderent in aſſumptis coꝛpibꝰ neq; ideo eum milicia celeſtis laudibus effert/Aaue idcico milicia celeſtis dicit᷑.qꝛ infatigabiliter pꝛo hoibuſ terre nis militant vt poſſint eſſe celeſtes ſimulq; cõciues.in quoꝛũ ſimilitudinẽ in plenitudine tempox duce fuum factũ agnoſcunt.qui eos in pꝛincipio creatiõis ad ima: ginẽ ſuam et ſimilitudinẽ fecit.vt nunc verſa vice qð dedit aſſumplerit/Et hymmcat diſerte illa ſuꝑna mili cia ediſſeres:quid obuenit.quia gloꝛia in altiſſimis deo et in terra pax homimbo bone volũtatis. Non gloꝛia no⸗ ua deo qui ab eterno incõmutabiliter atq; inuariabili⸗ ter gloꝛioſus extitit.neq; ab imis gloꝛia infert᷑ in ſum⸗ mis ſed ex noua natiuitate vibi ſui ab hoibus ampliuſ/ gloꝛiſficandus eſt atq; laudandus. Peramplius qdem pꝛo nobis verbum caro factuʒ eit:quamqᷓ; quia nos fecit ex nihilo et in eſſe — t ex innouatione fa⸗ cta ꝑ verbum etiã qui blaſphemabant qui ydolatrabat ad gioꝛiſicandũ et laudandu deu conuertent ſicut yſa⸗ ias dno ait. Ecce ego facio noua: et nunc oꝛient᷑ co gnoſcetis ea.Ponã in deſerto viam et in via flumia et gloꝛificabit me beſtia agri dꝛacones et ſtrufiões. Ouia edl in deſerto aquas et flumina in inuio. vt dare popu lo meo wtũ electo meo. opulũ iſtum foꝛmaui mihi laudẽ meam narrabit. Hec oia referuntur ad verbũ in carnatũ et ad ꝓplm chꝛiſtianũͥ. Ypſum eſt nouũ qꝛ no⸗ uum fecit dñs luꝑ terram. AIpie chꝛiſtus via ipſe flu⸗ men. ipſe aqua.ipie otus. etera quidẽ ad populũ col lectu de gentibug Geũ etiam quia gloꝛia erat homini bus in altiſſimis coꝛam deo. pax quidẽ ſolũ bonam vo⸗ luntatẽ habentibo.qm non eſi pax impijs dicit dĩs me us.ld impietatẽ tendit bona voluntate carere:quia ni hil ad pietate pꝛeſtantius in homi bus inueni. De tranſitu paſtoꝛuʒ vſq; bethleẽ et inuentioe ieſu et pꝛimis epiphanijs ſcom lucã ſolum. Cap. IX Cru quia non ab re angelica voce declaratum v deeſt ꝙ qui natus eſt ſaluatoꝛ eſt et dñs ſeculoꝛũ ſeg vt quereret᷑ indicatus eſt ꝑ ſignũ vt inuẽ tus cognoſceret᷑:opoꝛtunũ erat ex debita et honeſta de⸗ centia vt hi qui hoc celeſte oꝛacuiũ audierãt quia ad q rendum illum in animo moti ſimpliciter et in coꝛpoꝛe mouerent᷑. EUndel Et factum eſt vt diſceſſerüt ab eis angeli in cel: paſtoꝛes loquebant᷑ ad inuicem. Tranſe⸗ amus vſq; bethleem et videamus hoc verbi qo factuʒ ctus eſt. E audixent in voubo.paſtoꝛes ad inuicem ſunt iocuti ex⸗ Peimentes ex cõmuni deliberatione quid agendũ:dice⸗ reſq; tranſeamus vſq; bethleem ne cunctemur ampliꝰ ne noſtra moꝛa poſſit eſſe aliqua fruſtratio et videamꝰ et agnoſcamus hoc verbũ qo ab angelo factum eſt no⸗ bis leu verbu ſcʒ miſteriũ antefactu ſeu negocii quod factũ eſt.luce clarius liquet ꝙ ſidẽ inheſitanteʒ angelo euangelicanti dederant cum dicunt qð factum eſt ꝙ ſo lus domimus fecit ab alio nõ factum neq; factibile. Et oſtendit nobis angelo ſq; docente ꝑ ſide. Oſtendit oi⸗ otens deus pater verbu ab eterno non factũ ſed geni⸗ tum:p quod oia facta ſunt inter ipſa ommia caro ſactuʒ. in angelica ſeu ceuca roce angelus ab angelis. ce leſtis a celeſtib.bonus naturali⸗ aſtoꝛibus:vt magni conſuij ter paſtoꝛ lonus in effectu futurus vigilans ſuꝑ ſalutẽ generis humani vigilantibo paſtoꝛibo monſtraret᷑ vt a maioꝛibus et ſuꝑioꝛibo ſcʒ ab angelis paſtoꝛibus a pa⸗ ſtoꝛibo ad ſubiectos pꝛodeat in hac vita noticia diuino rum donec euscuet omnis oꝛdo et omnis pꝛincppatus et iple deus homo ſit omnia in bisgnd et af⸗ fectuoſa conſueint eſſe et debet vita puſtoꝛũ circa ſubdi tas oues et animalia quib hñt pꝛouidere de paſtu: et 8 pietatis cultum offerre deo de fetibo quos ex ouiũ fecũ ditate ſuſcipiũt. Et qui deſuꝑ ſctatoꝛ eſt omniũ reſpi at ſuꝑ ipſos.vt fimul cum muneribo gratos accipiat. SBic quidem pꝛimus ouium paſtoꝛ coꝛde innocens at q; manu et in vtroq; iuſtus in ipſa infantia ſeculi oĩpo tentem deum honoꝛabat cui per omnia gratus a frater na inindia interemptus eſt. & regione itaq; in ipla re⸗ nouatione ſeculi extitit vindicatu.cum verbũ caro fa⸗ ctum ſubcelo pꝛumo paſtoꝛibus eſt oſtenſum Dulta qᷓ dem reponuntur in diuinis xoluminibo geſta paſtoꝛiũ · atteſtantia huic miſterio ꝙ dei filius incarnatus ipſis paſtoꝛibus eſt oſtenſus vi non ſit ambiguũ recte ſapi- entibo paſioꝛibo animap recte viuentibo pꝛo ſe atq; peo ſubiectis oinbus a deo ſupꝛa humann ſenium multa monſtrari.et pſoꝛũ iuſto miniſterio agi 1 gubernari de centius eccleſiam ſanctam dei. Nam moyſes in interio ribus deſerti paſcens cõmiſſum gregem deum vidit ʒ flanmma ignis in rulbv.⁊ audiuit documẽeta qualiter op pꝛeſſum populũ ab egiptiaca ſerintute liberaret. Et de poſtfetantes dauid acceptus a deo rex iudaici populi fa t. Ct ꝓphetatum extitit dabo vobis paſtoꝛeſiu xta cos men Congruũ enim erat vt daturus paſtoꝛes i x pulo iuxta coꝛ ſuũ:ꝙ ad tale pꝛeſagium pꝛimo v gilan/ tibus paſtoꝛibo pꝛ mooſtederet finũ ſuum Qui wene runt feſtinantes ec inuenerunt mariam et ioleph et in fantem poſituʒ in pꝛeſepio Vrgebat celeſte pꝛeconiũ coꝛpꝑe feſtinare paſtoꝛes qui ex credulitate feſnna in ani mo ad pꝛeſepiu iam vſq; puenerant.et eo pedibus am plius feſtinabant quo fiues angelicis dictis acceſſerat eſt aſe eri⸗ Nto: id ei de⸗ aͤt ndi ge; diß leh ce⸗ pl⸗ o⸗ eni⸗ ti⸗ für ll/ utẽ t ino ius bai i . ter le⸗ 1 ij⸗ i/ eſſet qui erat. Spes erexerat ꝓp ſalute caritas ſtimnu⸗ lo pꝛo dignatione illoꝑ animos agitabat Equideʒ vſqq quaq; aſſolitũ eſt velocius agi per coꝛpoꝛis effectus:qð agendum in animo maioꝛ veget affectus. Raro quidẽ coꝛpus feſtinat:niſi aliqua mentis affectio feſtinare cõ pellat.Neſcit amoꝛ tarde moueri cum heſeꝛit pꝛeſertim cum diuinum apponitur ad amandũu. Et ipſa tarditas ad querendũ nuliius aut modici amoꝛis argumentuʒ eriſtit. Ecenim hi qui coꝛ ſuum in terrenis tlxcauris reb ꝑfunctoꝛijs poſuerunt.cum queq; pꝛecioſa relatio ne ↄgnouerint dono poſſe conſequi ſiue cõmertio data fide. poſita ſpe. amoꝛe adiectq:expellunt omnem a coꝛpo reis actionibo tarditate:deſudant et ambulant.laboꝛãt et pergunt.ingruunt picula et tranſuadunt in intermi natione ſunt verbera plage expoliatiões et carceres.mi natur mare naufragiũ.inſidet in itineribo pꝛedo ⁊ cru delis beſtia dente venenoq; ſexe impetit nec ab his cu⸗ pigdi animus deterret᷑ ne limen domus exeat:ne cũ iter cei pꝛemna in remuneratione affuerunt ince perit repedare diſponat.Afficitur ſepe fame. confici tur ſepe ineptitudine hoſpitandi.ſocios patitur impoꝛ tunos ab ipſis plerumq; decipit᷑ atq; necat᷑. interduʒ p hominibo homo conſoꝛtia beſtiarũ et multotiẽs luit ali oꝛum toꝛmenta reoꝑ:⁊ inueniendi cupiditas feſtinare per huiuſcemodi pericula cogit.Quanto quidem eſſet ocius pꝛo diuinis muneribo feſtinandũ vbi talia peri⸗ cula non obſiſtunt: Et ſi aliquando ſanctis aliqua mo leſta illata ſeu aſſumpta extiterũt in coꝛpoꝛe altiſſima onẽt ãios vere credentuũ feſtinare ad veras virtutes earũq; actio nes cum audierũt ad pꝛeſepiũ feſtinare paſtoꝛes. Pꝛe ſepium et fenum in quibo chꝛiſtus infans adhuc iacu/⸗ it:ſunt ipſa ſides ⁊ humilitas ceterarũq; faſciculi virtu tum.MNon cunctentur qui de celo agenda didicerunt. ſed feſtinẽt ne ex tardo moliminearguant᷑. Etenim oĩ⸗ no de celo nobis loquentem aduertimus:quoniã de ce lo celeſtis eſt chꝛiſtus.Et ſi qua hoĩbus ſcom euangeli um eius alia lingua faf̃ de celo loqui credẽda eſt. Scri ptum . vero eſt Doce iuſtũ et feſtinabit accipere. Juſti iſti paſtoꝛes erant qui de celo docti feſtinauerunt accipe re qð docebant᷑. Geſtinemus ergo inquit aplus ingre⸗ diin illam requiem:vt ne in idipſuʒ incidat quis incre/ dulitatis exemplũ. Per virtutis ianuam non aliunde ad eternam requiẽ introit᷑ Et abꝛaam feſtinauit in pꝛe paratione ad obſequiũ hoſpitum:cum ſibi diuina ſedẽ ti ad oſtium tabernaculi ſui apparere ceperũůt Uiden/ tes aũt cognouerunt de verbo qð dictũ erat illis de pu⸗ ero hoc Elidentes oculoꝛũ coꝛpoꝛeoꝝ intuitu pueꝛum inuolutũ.in pꝛeſepio reclinatũ.mariã matrẽ pauperẽ. in nullo terrena pompa fulgentẽ.et ioſeph qᷓ; ſenẽ vtri⸗ uſq; cuſtodẽ cognouerunt per fidem in coꝛde a deo infu ſamꝙ hic erat ille puer infans ſaluatoꝛ ſecłi de quo eis ſermo ab angelis factus erat. Quid vero plus habuit iſta cognitio quia viderũt ab illa quia in voce angeli au dierũt quodãmodo animũ mouet cum vtraq; ſit in fi de. QAuoniã ſi non credidiſſent non veniſſent. Ygitur pꝛimo cognouerunt per fidem. um aũt venerũüt et vi derunt:cognouerunt.Que cognitio ſi ſupꝛa id qð hu⸗ manũ erat omnino ferebatr᷑ etiam erat per ſidem. Non enim oculo coꝛpis deus videbat᷑ in carne.ſed paſtoꝛuʒ pꝛima ↄgnitio per ſidem erat in verbo angelico vſq; ad datum ſignum:videlicet ꝙ infans pannis inuolutus eſſet et in pꝛeſepio rechinatus.Cum aũt viderũt ſignũ quod ſupꝛa rerũ oꝛdinem erat etiam et ſignatũ cogno uerunt de verbo dicto illis ab angelo non de verbo incre ato facto incarnato nuperrime mirenato. Et ſi go pꝛe⸗ ter ſign datum in ipſo ſigno et ſignato diuinũ aliqd verbi increat cgnouerunt quod pie credendũ eſt. cum deus nõ eis miſerit angelũ euangelicare dumtarat ſignũ ſed ſigna tum. per ſidem tamen non per ſpeciem fuit illa cogni⸗ tio ſcilicet ꝙ verbum incxeatũ eſſet incarnatũ:et ꝙ hic puer natus eſſet in ſalutẽ cunctoꝛũ.Hoc eni erat om̃e verbum quod dictum eſt eis de puero hoc: qui ſic natꝰ eſſet ſaluatoꝛ chꝛiſtus dñs in ciuitate dauid.et ꝙ eſſet pannis inuolutus et in pꝛeſepio poſitus.Pꝛoinde an⸗ teqᷓ; pꝑuenirent dum euangelicã euangelicationem au girent crediderunt ꝙ natus eſet ſaluatoꝛ ſed ſub dato ſigno. Cum veo puenerunt et inuenerũt ↄgnouerũt eomni verlv dicto de ſignato ſub ſigno et de ſigno in ſignato. Cognouerũt ſignum viſibile quia reuolutus inclinatus erat addiderunt et credendo cognouerũt ſi gnatum ꝙ eſſet ſaluatoꝛ dñs chꝛiſtus:ꝙ oculo non cõ⸗ ſpicitur ſed fide tenet᷑. Et paſtoꝛes inſpectis ab angelo dictis non ſcandalixati in tanta deſpectiõe ſed ꝑampli/ us in fide roboꝛati ceperunt feruenter pꝛedicare marie in puerpio exiſtenti ioſeph cuſtodienti et cunctis aſtan tibus de ciuitateillam claritatem quam viderant et il lam euangelicationẽ de puero ⁊ angelicos hymnos vt aure intenta perceperant:ita vt om̃es ſupꝛa ſenſum pa riter mirarent᷑. Nam et omnes qui audierunt mirati ſunt et de ipſis que dicta erant a paſtoꝛibus ad ipſos Mirabant᷑ ꝓpter inſolita in ruſticitate paſtoꝛuʒ qui ad hanc venerant vꝛbanitatẽ verboꝝ vt celeſtia pꝛedicarẽt NMirabant᷑ quia non intelligebant.non intellectuʒ ſed clauſum:ammirationẽ in mentib hoĩm facit Daria autem conſeruabat omnia verba hecconferẽs in coꝛde ſuo Non mirabat᷑ velut altioꝛi cognitiõe plena ſed cõ⸗ ferebat in coꝛde dicta paſtoꝝ.q ulcre qᷓ;apte alludebãt ei quem ſine coꝛruptione concepat ⁊ peperat virgo ma ter. Attamen erat aliter a ceteris in ammiratiõe ſuſpẽ ſa et intenta geſtis et dictis:in fide tñ vt mater exiſtes Ec reuerſi ſunt paſtoꝛes gloꝛiſicantes et laudaãtes de um in oĩbus que audierant et viderant ſicut dictũ eſt ad illos Reuertebant᷑ paſtoꝛes ad ꝓpꝛia ⁊ ad ſolita cõ uerſi et auerſi. Conuerſi ad infante deũ.auerſi a ſtulti cia et a pꝛeuaricatione iudeoꝝ.Habuit enm ieſus hoc poteſtatiue ꝓpꝛium ex intuitu ſolũ ſimpliciuʒ etiam ad melioꝛa coꝛda mutare. Ideo reuertunt᷑ gloꝛiſicantes et laudantes deũ verum de deo vero modo nato mũdo monſtrato quia omnia que audierant et viderant vera erant:quoniã ſicut audierunt ſic et viderant. Nec pluſ aut melius poteſt hominũ humana fragilitas ex datis et acceptis a deo magnis ⁊ paruis qᷓ; coꝛda oꝛa opera in dei gioꝛiam laudemq; conuertere. Nec adeſt nobis fa⸗ cultas potioꝛ de reddendo vicem qᷓ; de omnibus gloꝛiſi care et laudare omniũ creatoꝛem. Cuius in hac natiui tate verbi incarnati pꝛime incipiunt epiphame.Nam incarnatus non apparuit nec manifeſtum ſe fecit:ſe to tum copulanſ in vtero virginal. MNatus vero innotuit pꝛimo virgini matri ꝙ deus et homo erat: per clauſam poꝛtam egreſſus de templo coꝛpoꝛis ſui Et omnibo ciui bus ſuperms erxiſtit manifeſtus qui eum in voce vniuſ euangelixante in multitudine bynnidante vigilanti / bus paſtoꝛibus reuelatus eſt:qui queſierunt inuene/⸗ runt et viderunt et gloꝛificauerunt deũ Ab eo ꝙ mun di creatio cepit dei epippanie cegerunt:cum tale tantũ qʒ opus declarauit artiſicem. Sed non illis intẽdimꝰ ſed eis dumtarat ꝙ in carne mundo natuſ manifeſtus apparuit et ſp de ſuperis declaratus eſt:quia nõ de deoꝛ ſum ſed de ſupernis erat.cui ſuperna omnia obſecunda bant. Et quoniam in ſua deitate moꝛtalibus ab omni bus manifeſtus eſſe non poterat.carne obtectus eſt ve lut ſol in ſuo pleno fulgoꝛe radians reuerberat ꝑualide oculos intuentiũ vt tam luce valida non figantur: ſed interdum nube quadam exili obtegi qua mediate cõ⸗ ſpieitur. Et ſic deus ſue imagim volẽs innotelcere ſub Vymbꝛa carnis ſe poſiit hoc milla faciens vt ad manife ſtationẽ ſui fine velamine veniat. Et ſpuſſanctus aĩios in ammiratione ſuſpendit:ita vt act ab eo viceret.Do mine quid eſt homo quia innotuiſti ei aut finus homiſ quia reputas eum. Stupens ſup eoꝙ deus talby epi⸗ phanijs ſuupſius intenderet: ꝙ appareret in carne viſi bilis:et ꝙ wellet ab honvimbo ſciri queri et inuemiri. De circũaſione et vclaratione nominis chꝛiſti ſal⸗ uVatoꝛis ⁊ de ſecũdis epiphanijs ſcõm lucã ſoluũ.Capᷣ·x AIrcumcidit᷑ incoꝛpoꝛeus ſed carne veſtitus:et C ineffabilis nominat᷑. Cepit fundi ſanguis in⸗ noxlus ex deo chꝛiſto: nõ ex foꝛma dei ſed ex foꝛ ma ſerinli. Et incognitus vocat᷑ ex nomine.neq; nõ ſa⸗ tus ſed ſatus circucidenti cultro ſubiacere tenebatur. Vocatione quide non imitatione paterna a chꝛiſto lu⸗ ſcepta eſt. Etenim ipia non fuit ex iege ſed ex patribus CLuius executoꝛ pꝛimus extitit abꝛaam quiad diſuncti onem a gentibo alijs et in fedus ad deum illam accepit non ad iuſtificationẽ in vit eterna. Et factg eſt in poꝛ ta ꝓpagationis huane in qua peccatũ quod eſt pena pec cati ſcriptum extitit ab ipſo auam: vt noſcat qui ad hac vanſufu ingredit᷑ qualnter debeat viuere cu ex poꝛ⸗ ta circumciſa traduci᷑. Hoc firmũ documentü illis de⸗ buit eſſe qui circumcidebant᷑ hebꝛei nobis autẽ figura cum chꝛiſtus illam accipiens abſtulit:altioꝛi modo cõ⸗ mutans in illam que agitur coꝛdis. Quam ideo chꝛi⸗ ſtus accepit ad conſir manda ꝓmtſſione facta abꝛae ili⸗ co poſt edictũ circũciſionis. Sic eni ait apoſiolus. Di⸗ co enim ieſum chꝛiſtũ mmiſtrũ fuiſſe circũciſionis pꝛo pter veritatem dei ad confirmandas ꝓmiſſiones patrũ que ſcilicet erant de iplo chꝛiſto futuro et glcꝛia eꝰ ſem piterna.necnon et teſtimoniũ aſſumpte carnis peruali dum fuit ꝙ in octauo die circũciſus eſt fuſuſq; ſanguis verum humanũ coꝛpus non fantaſticum habuit. Et ipſe ſuſcipiens teſtificatus eſt ꝙ a deo data patribo erat nunc terminanda nobilioꝛipmutatione per pſum: vt non habeat vnde cauſer nidelis in chꝛiſto de duricia cul tri et tolerando doloꝛe.Altitudo quidem fidei credẽdo rum leuia coꝛꝑalia fecit. Ex altiſſimis eſt fides chꝛiſtia: noꝛum cum humana ſiue diuina de chꝛiſto creduntur imo quo vilioꝛa eo altioꝛ fides:cum ea que ſibi non vi⸗ geutur cõpetere quia deuſ tanq; homo perfecit. Dignũ pꝛotinus eſt cum ſpiritualia intenduni ꝙ coꝛpoꝛalia re⸗ mittant᷑. Igitur fides mſuſa coꝛdi de omnibo actioni⸗ bus ſaluatoꝛis dura in leuia et leuia in leuioꝛib et leui oꝛa in leuiſſimis in coꝛpoꝛe permutauit. Nemo igi ve⸗ lut faſcinatus repetat circũciſionem poſiq; abſtulit il/ le qui dedit:in ſe ſuſepiens vt ſubſequi non ſubirent. quoniam omnes fideles in illo circumciſi ſunt: caput enim illam pꝛo omnibus ſuis membꝛis accepit. Suf⸗ ſiciens eſt quidem tale caput agere cuncta pꝛo coꝛpoꝛe ſibi inſepate coniuncto. Octauus etiã dies circũſioniſ octauum diem illum denunciat qui non erit de ſeptem ſed penitus extra ſeptem: quo veri fideles erunt ab oĩ/ bus impertinentib et materialibus circumciſi: duriſ⸗ ſimo tamen cultro moꝛtis.que ſanctis pꝛecioſa in con / ſpectu domini ſit pons ßer duam tranſiturin patriam eternamq; vitam et in libertate gloꝛie filioꝛũ qi. Sic enim euangelicus teſtis eloquitur Et poſtq; conium⸗ mati ſunt dies octo vt circumcideret puer] Conſum⸗ mati octo dies a die natiuitatis:ecce ꝙ eternus ex tꝑe menſuratur. quia creatura inter creata factus eſt, et tã gitur manibus hominũ homo deus:et manuducitur 7 34 reusluitureet giratur in latera. et durus cultellus arpli catur ad diuinam carnem ſeruato cõmuni circumcidẽ di moꝛe in cõſpectu pluriũ ſuperſtite matre: vt writaſ hyumana clareſceret. et omnis ſuſpicio tollerer. Inta⸗ cta quidẽ extitit impaſſibilis illa diuina natura et vere pafſia vere paſſibilis vt confodiens doloꝛ ad gemitum coõmoueret inſantulũ:vt moꝛis eſt turbatur ex doloꝛe illa etas octo dierum. Alliter extra ſenſum humanũ fu⸗ iſſet creditus ille puer ⁊ potius magia q; homo verus:ſi non dolunſtet: ſi non oſtendiſſet ex pioꝛatu doloꝛem: vt vnio quidem naturaꝑ ſemꝑ inſepata manſit vtraq; na tura manente in ꝓpꝛietatibus ſuis Circũciditur in car ne deitas incircumcila. que ſimpliciſſima exiſteni nihil habet addendũ neq; demedum aut quomodolibet de⸗ adendu:ſolum ens qð habet habens quod eſt. Ylla ve⸗ ro circumciſa caro ſeu circumcilus homo ſic manſit in ſignato vt accepit in ſigno. Ham ab omnibus materia lbus rebus et tepoꝛalbus curis et his que habent poſ ſeſſoꝛem cum ſeculo conio:mare viq; ad regreſſum ad celos:chꝛiſius ſegregatus inceffit. et hoc erat circũciſio nis ſignatum in chꝛiſto ⁊ in coꝛxoꝛe miſtico ſancto ſuo SBignum aut erat ipſa circumaſio quam accepit coꝛ⸗ poꝛi ſuo quod eſti eccleſia: daturuſ illam in expollatone coꝛpoꝛis carnis ad exhibendum illam ſibi mundam et immaculata in conſpectu ſuo vt digna fieret ſociari in ſupernis cum ſubſtantijs ſeparatis auferẽdam:ne am⸗ plius nieret in coꝛwoꝛe carnis hinus ſed in renouatione mentis et ſpus. Mos quidem erat vt circuciſione pera cta circũciſus puer ad parentum et cogn atoꝛũ placituʒ intitularet᷑ ex noĩe:quo pꝛeter effigiem et oꝛnatum coꝛ poeis diſtincte hommnes cognoſcunf᷑. Pꝛoinde vocxatũ eſt nomẽ eius ieſus Quod vocatum eſt ab angelo pꝛi⸗ uſq; in vtero concpererf̃ Nomen non imponit ab an⸗ gelo. fuerat ante pꝛedictum ab actione fienda nõ facta Exofficio et opere nomen eſt: relatiuum quidẽ ad eos qui ſaluantur. Magna quidem ingerit humanis coꝛdi bus de nomine tali leticia ꝙ tam in magnis ? varijs pi culis exiſtentib ſaluatoꝛ de celis adueneru:et ſic woca⸗ ri woluit pꝛout ſaluaturus aduenerat. ορQàα eſt noꝛ men ipſi mirenato:quomi ſolum ſibi ꝓxꝛium eſt poſſe ſaluare. Subſtantiuu eſt qiia veram et beatam ſubſtã tiam facit.?ſppellatiuum eſt:quia ad ſaluationem ocs appellat.ldiectiuũ eſt:adiecii quidem multa ſuper na turam conditam. mune eſt:cõmumiter oibus factꝰ eſt ieſus. Indeclina bile eſt:attamẽ pꝛo nobis declinat Et inuariabile cum ſit ꝑ caſ us: ex effectibo variaf᷑. Si peimum rectum caſuʒ accipimus per eum nomina ſal⸗ uandoꝛum ſcripta ſunt in celis. Oi ſecundũ:per eum vocamur ad veram refectionẽ. Ipſe quidem dixit Tle⸗ nite ad me omnes qui laloꝛatis et onerati eſus:et reſi⸗ ciam ws. & pamum obliquũ p ipſum pater volunta rie genuit nos verbo writatis vt ſimus inicium aliq creature eius. Si ſecundu: oĩa ſibi dedit pater in ma⸗ nus. Et eſt ſibi ommis poteſtas in celo et in terra. Et ommia nobis cum ipſo pater deus donauit. Si ternuzʒ accuſatos damnat quos ipſe excuſare non poteſt. Er⸗ cuſat aũt coꝛam patre accuſatos pemtentes. Si quar tum:aufert a ſuis electis omnem tribulationẽ. Gigu⸗ re ſimplicis eſt: quia ſimplex omnino eſt duus Compo ſite:quia hõ ex quatuo: elementis ex duobꝰ ex anima ⁊ coꝛpoꝛe atq; compoſitione membꝛox. Singularis nu meri eſt:quia ſolus vnus deus vnus eſt chꝛ ſius.Nlu rificatur wro pluralitate konoꝛũ:et quia vnius coꝛpis caput in pluralitate membꝛoꝝ. Generis maſculini: qꝛ maſculinũ ſerus.Geminini: q de femina natus. Meu⸗ tri:nmeutrã lonã vita ſeruatib. Coõmunis:cõmunitatẽ — – — — — . — —,.,.— tin omnibus diligens. Pꝛomiſcui: vtruc ſerum ſerua⸗/ De miſterus re diponens. Omnis: oĩm creatoꝛ ⁊ dominatoꝛ exiſtes HPꝛimitiue ſpeciei:quia vt deus anullo deriuatur. De riuatiue: quia vt filius a patre generat᷑ quia vt hõ ab ipſo creatur.Declarat᷑ nomẽ illius eo tꝑe quo nihil no minat lingua carnis et mutus exiſtit pꝛo adam: qᷣ ex da ta fibi ex deo facũdia omniba nomen impoſuit ſicut ſcri ptum eſt mne qo wocauit adam aie viuentis ipſum eſt nomen eius.Longe añ pꝛefiguratũ extitit in ioſeph e nomine ſaluatoꝛis.cuius pharao cum pplło egiptia⸗ co wccit nomen:et vocauit lingua egiptiaca ſaluatoꝛeʒ munch. Yeſus aũt ſaluatoꝛ dicitur. Sic enĩ 7 angelus euangelicat:quia natus eſt bodie ſaluatoꝛ mũdi. Et in ioſue:cuius nomen vulgatum fuit in omm terra Naã fuit dñs cum ioſue:et nomen eiuſvulgatũ eſt in omni terra. Et deus pater cũ filio ait:NMome meũ vbiq; vul gatum eſt: quia ipſe ſaluatoꝛ oĩm eſt. Et ſponſa de ipſo longe ante pꝛedixerat Oleum effuſum nomen tuũ Ef fuſum ꝑ generalẽ atq; vniuerſalẽ noticiam. Eſfuſuʒ vt oleum fer leticiã:quia ipſe nominatus oleo leticie vn⸗ ctus eſt Effuſum per miſericoꝛdiã: quia omibo miſera⸗ tus aduenit. Et de dauid ad nomimis ieſu pꝛeſagiuʒ 2 ſic vulgatum atq; diffuſum ſcriptũ eſt. Diuulgatũ ei nomen dauid in vniuerſis regiombo. Et ipſe dauid ꝓ⸗ plxtice de hoc nomine ait. Domine dñs noſter qᷓ; admi rabiie eſt nomẽ tuũ in vniuerſa terra.Hoc nomẽ pote ſtatis acq; officij:quia ſaluare poteſt et ſaluat. Laudare nominatũ monuit atq; cõſtituit. Sic ⁊ pſalmiſta dicit Scõðm nomẽ tuum ſicet laus tua.Nomini laus addẽ da et adequanda eſt. Quid igit᷑ laude dignius q; ille qͥ ſolus ſaluare a periculis põt ⁊ vult ipſius dumtarat bo⸗ nitate. non tamen aliquo merito ſaluandoꝝ. De cuius confeſſione laudis adiectum eſt Cõſitebvꝛ nomim tuo gim bonum eſt. Conſeſſio laudis loni nomim danda eſt Bonum aũt eſt nomen qð ſpem ſalutis credeubus de⸗ dit Et alibi Laudate pueri dñm:laudate nomen domi ni. Eta ſolis oꝛtu vſq; ad occaſum: laudabile nomẽ do mini. Et rurſus Laudalbo nomen tuũ aſſidue. hoe qdeʒ nomen ſup omne nomen pꝛo laude a pꝛo effectu. Sic enim ait aplus. Decdt illi nomẽ qð e ſuper omne no⸗ men:t in nomine dñ ieſu omne genu flectat᷑ celeſtiũ terreſtrium et infernox. Et in actib aplox Pꝛeter hoc non eſt aliud nomẽ datũ hominibo in quo opoꝛteat ſal⸗ uos fieri. Et ipſi diſcipuli ſaluatoꝛis non ſolum verbo ſed facto in tribulationibo et moꝛte ipſum nomẽ vtiq; laudauerunt.qm̃ ibant apoſtoli gaudentes a conſi pectu conſilij:qm digni habiti ſunt pꝛo nomine ieſi cõtume liam pati. Moꝛale quid aſtruit ipſa circũciſio et nomi⸗ nis declaratio.cũ poſt natũ dñm pꝛefert᷑ nomini ſalua⸗ toꝛis:qð ante conceptionẽ angelus nominauerat Vle rum quia ipſa nominis appellatio cũ leticia pariter in⸗ tulit et timoꝛẽ:cum omnes ipſe ſaluatoꝛ ſaluos eſſe ro luerit potuiſſetq; ſaluare.nõ tñ omnes eius actione ſal uant᷑.ſed ſpũales circũciſos ſalus ipſa conſequit᷑: ideo circumciſio ſalutari nomini pꝛerogat᷑.Eſt aut eſt eq; de bet fidelibo chꝛiſti non manuſfacta carnis ſed circũciſio ſpũalis vt ſequat᷑ effectus nomĩs ſaluatoꝛis: de qua in cuteronommo ſcribit᷑.Circũcidite pꝛepuciũ coꝛdis ve⸗ ſtri:et ceruicem veſtrã ne induretis amplius Et rurſuʒz Circumcidet dñs deus tuus coꝛ tuũ coꝛ ſeminis tui vt diligas dñm deũ tuum in toto coꝛde tuo. et in tota anima tua. oꝛ quidẽ circũcidendum eſt. ne ſit in ipſo duricia in credendo. neq; impenitẽtia poſt peccatũ ⁊ ab omni malo et imptinenti affectu: vt ſolus deus 1 dñs ſup omnia diligat?. Et apoſiolus ad Coeꝛintfvos Circi ciſio enim neq; pꝛepuciũ nihil eſt:ſed obſeruatio man⸗ , Vxrbi increati datoꝛunn dei. Et alibi. Circuaſi eſtis non circũcifione manufacta in expollatione coꝛꝑis carnis:ſed in circuci⸗ ſione chꝛiſtl · Ecce ſignata circuaſio. ecce veritai vmbꝛe pꝛeterite. Ecce traniſatio actionis carms ad ſpũm. Ec ce circuũciſio ſpũalis qua circumciſos ſaluat virtus no⸗ minis ſaluatoꝛis quod vocat᷑ ieſus: qui omnes ſaluari volens et ſatagens non tñ ſaluat niſi ſpuales circumci ſos.Neq; pꝛeteriti circumciſi patres ſali ſacti fuiſſent expectato aduentu ſaluatoꝛlłs ex obſeruato federe date arcuciſionis in pꝛepucio carms:miſi veram habuiſſent , circumciſionẽ in intenoꝛi pꝛepucio coꝛdis. Declaratio vro iam impoſiti noĩs hoc oſtendit in mẽbꝛis vt poĩa Vircus chꝛiſtiam nominis inclareſcat.quauiſ membꝛa eius non wcant᷑ noie ieſuano: aut latina lingua nomi⸗ ne ſaluatoꝛis. Attamen hoc mentibo hominu debet eſſe pꝛeſirũ non adeſſe virtutẽ nominis ſaluatoꝛis niſi no⸗ men vnctionis coꝛde verbo et ope fuerit cuſtioditũ:aut tꝛrecta venia pꝛo delicto. Patent aũt et clareſcũt ſecũ de epiphanie dñi ſaluatoꝛis:cũ in circũſiõe apparuerit homo vrus in honnne declarato ꝗſit vere deus qui ſo lus ſaluare imꝑpetuũ poteſt:deſuꝑ eſt nomen:deſuꝑ in ſinustũ eſt per angelum ad virginem. nunc nomen da tum eidẽ a dveo qð eſt ſuꝑ omne nomen declaratum eſt apud omnes:et ſi ꝑ ſuꝑnum nomen epiphaniatus eſt De oꝛtu noue ſtelle in oꝛtu ſaluatoꝛis in cinus appa ritiõe credendoꝝ nouitas excitaf᷑. Et de tertijs epipha nijs ſcõm Matheü ſolum. Capitulum XI D noue ſupſubſtantialis inunſibilis inſituate a increste. creatricis in carne aſſumpta. nouiter q; apparentis ſtelle.inacceſſibiliſq; lucis mani⸗ feſtatione. ſiella noue luminoſitat; in ſoli greſſus. inau dite directiõis apparuit vt a celeſtiba ſupꝑceleſtis ſub ce . lo in terris editus deſignet᷑vt eius membꝛa futura ſe⸗ licia in oꝛtu noui ſideris excitentur. Que in oꝛẽtali re gione pꝛomicando apparens oſtendit ꝙ ille qͥ natus eſt oꝛiens eſt nomen eius et ad occidentẽ vadens ꝙ om̃ia mala occiſurus erat occiſus. Et cõtra occidente culpã ſiue maculã occidendã et occidentales tenebꝛas depel lendas illuxerat ꝑamplius illuſtratura humane men⸗ tis meridiẽ. et calefactura ſeptentrionẽ Et ex ſitu mire natũ monſtrabat eſſe celeſte. Que mirefacta oculos in tuenuiũ pꝛouocauit: et anios in ammiratione ſuſpẽdit in ꝓfundam conſiderationẽ intruſit. ſfidem pꝛeſtitit in tellectui.vt in nouo ſigno magnũ ſignatũ crederetur, et non eſſe cunctãdũ huiuſcemodi velociter inueſtiga/ re ſignatum. Erexit in ſuperis ſpem ex ſupnis appares Inſiamauit affectũ nouitas claritatis ilius qę de? ca⸗ ritas erat dñs eius. Perſtrinxit exterius oculos noui ſideris lux⁊ interius illuxit ꝑ fidem. vt tres ſapientes oꝛientales cõmoueret impegre vt quererent eum q ſe Vnerat oſtendere requiſitũ. Miſteriũ quidem magnũ eſt qð ſtellam ſtella demonſtrabat Peeceſſerat lõge añ lominis ꝓphetia dicens:oꝛier ſtella er iacob. ue non de alio qᷓ; ex deo erat.ex illius lũbis multis generationi bus intermedijs ſcm carnẽ ꝑcarnẽ traducta: ad ciꝰ oꝛtum expleto matutino ſtella noue claritatis apparu⸗ it. Mecnõ a ſtellis adumbꝛato miſterio iſtius ſielle dei⸗ fice ſdeles conſignati erant dũ abꝛahe multitudo per ipſum ꝓpaganda monſirat᷑. Cuia dño dictu eſt Guſpi ce celu et numera ſtellas ſi wotes. Et dixit ei Sic erit ſemen tuũ.qo de ſemme fidelium cheꝛiſti pꝛenunciatuʒ eſt: qui dſignabant᷑ in ſtellis. Et nouitate ſtelle oꝛiẽta⸗ lis admonentur in deifera ſtella ſtelle futuri celeſtes. Sic et moyſes multitudinem ppli numerare neſciẽs cõſignaint dicens. Dñs deus noſter multiplicauit os et eſtis hodie ſicut ſtelle celi plurimi. Et alibi Glia celi Wae SNi. nOC Y ſpecies eſt ſtellarũ. Et ipſe ſtella ſuas oſtellas agnoſcit iuxta quod ſcriptũ eſt.Qui numerat multitudine ſtel laruũ:et ommbus eis nomina vocat. Mon loquebat ſtel la iſta et admouebat᷑:nec ſignũ exiſtens noiabat ſigna⸗ tum.motu cõtrario mouebatr᷑ a planetiſ:neq; motu fir mamenti mouebat᷑ cũ ceteris. Ypſa ſegregata ſingula ri diſtinctione a cunctis enſtens: ſegregatuʒ a cunctis oſtendebat deũ et dñm ieſym chꝛiſiu:quauis homineʒ ſegregata bonitate oes bonos et omnia bona excedente Et mirũ quidem conteplandũ ꝙ iudei ſcʒ paſtoꝛes qͥ ſigna petebant ſignis magnis aſioliti erant. rationabi⸗/ lem legem habebant. acceperũt euangeligationẽ in vwo⸗ ce euãgelica de excelſis:ſignũ aũt in imis ꝙ infans eſ⸗ ſet inuolutus in panmis. Gentiles wero naturaiiby ſciẽ tijs et mathematicis intendetes ſtellam non loquentẽ viderunt et anio et coꝛꝑe moti ſunt:hoc in ammo pꝛe/⸗ intelligentes ꝙ ſingularitas ſtelle ſingularitas eſſet ſi⸗ gni ad deſignanduũ ſingularẽ et incõpꝛehenſibilẽ excel⸗ lentiã deſignati.Attñ vox angelica. ſtella noua YOlla pa ſtoꝛibus iſia magis. illa in oelete. iſta in meridie: fereq; in occidente de mirenato aſtruere ſidem. Et vt ad pue . . . rum veniretur:audientiũ et videntiũ coꝛda ⁊ coꝛpa cõ mouerunt. Sed iudeis paſtoꝛibo ſignũ a ſignatuj exti tit ipſe de celo euangelicatus infans.pannis muolutuſ et in pꝛeſepio poſitus:gentilib wro magis ſtella ſoluʒ extitit non ſignatũ. Magnã conſiderationẽ magni mi ſterij ratione vtentibus intulit: ꝙ ſic varie.ſic differen ter miſtice ieſus in oꝛtu ſuo iudeis atq; gentilibus inti 29 P l⸗Oωσmatus eſt:et ꝙ eadem hoꝛa qua chꝛiſtus natus eſt vor „ R ) “ angelica paſtoꝛibo in iudta fieret et ſtella noua magiſ ĩ oꝛiente viſibinter appareret. Et qui ꝓximioꝛeſ erat deo et federe circãciſioms obſeruantia legis ex htrie cultu citius ꝓpinq remotioꝛes fuerunt a diuinis federibi tardius aceeſſe⸗ runt:omnes vero de celo ſuſceperunt indicium. Nec re fert quibus ducibus quiſq; ambulet atq; ducatur du⸗ modo vemat᷑ ad cheiſtum. Octo aut ſtellas in miſterio iſtoꝛũ magoꝛu repimus differenter et miſtice ſe haben tes:que quaſi quadã in vmbꝛa colligunt᷑.collecte vero ſanis intellectibo ſe oſtendunt in quadã ĩuiſibili clarita te. Nam ſtellã videbant ſidus nouitatis.ſtellam habe⸗ bant fidẽ veritatis.ſtellã ſequebant᷑ ducẽ claritatꝭ.ſtel⸗ lam querebant regẽ equitatis.ſtellam inuenerũt pue⸗ rum hũanitatis.ſtellã cognouerũt archumatrẽ virgini tatis:ſiellam adoꝛauerũt verbũ dei patriſ. ſtelle obtule runt amatoꝛi paupꝑtatis. Sed ſiella viſa ſignũ dirigẽs ad ſignatũ.que cũ ſequentes magosad eun perduriſſet euanuit. Mon enĩ ad aliud nouiter ſacta erat niſi vt ce leſie ſignuʒ terrenos hoĩes ad regẽmire natũ et celeſtẽ pduceret pꝛecedendo ſequentes:et ꝑ ipſum tertie epi⸗ phanie fierent dñi ſaluatoꝛis. Nam pꝛime per angelos facte erant ea nocte qua eum peꝑit virgo mater in eir⸗ cũciſione ſecunde Que ideo ſtatum euanuit pacto mi/ niſterio ne crederet᷑ vna de ceteris:quarũ nũerus nun⸗ Fannna powertone auctus aut diminutus eſt. Et ne ſi manſiſſet credita fuiſſet ſup chꝛiſtũ habere xcretum put de cõſtellationiba mathematici opinant᷑. Apſemn q⸗ dem deus creando denuo apparere fecit:et apparendo rreauit· uius apparitio ad vtilitatẽ homini facta eſt. vt mundo in carne nouiterapparentẽ oſienderet. Sʒ nec manſit in ſpecie aliarũ ſicut illa columba que deſcẽ dit ſuꝑ bapticatũ ieſum.et ille ignis illeq; lingue in q bus miſit apoſtolis ſpũmſanctum.deſinentes oĩno eſ⸗ ſe poſt pactum officiũ. Nam tertie epiphanie ſaluato/⸗ ris omniũ facte ſunt ꝑ editaʒ nuprime ſtellã:vt ſi in cir aumciſione apparuit quid hũanum hic cognoſcaĩ totũ uius atq; feſtinius inuenerunt.qui auteʒ Nꝛimus eſſe diuinũ. Si ibi velut homo de terra hie totus de ce⸗ lo:et in noua pꝛoductione ſideris appareat potẽtia pue ri vagientis. Qõ ſi ola ſunt hoꝛroꝛi velut ima in inns ſtella demonſtrat quid ſit iſte m ſummis:et quid oꝑari poſſit in terris. O magi noui ſideris ductu ab oꝛiente hieruſalẽ munt et interrogant et enunciabant ſcom Matheum ſolum. Xzmapitulum XII cevus herodis regis:ecce magi ab oꝛiente vene runt hieroſolima dieentes. ¶bi eſt qui natus eſt rex iudeoꝛu. Vidimus eni ſtellam eius in oꝛiente 2 venumus adoꝛare eñ DHeſcripta eſt ꝑ tempus et locuʒ alma natiuitas que iub octamano ceſare auguſto oꝛbi dñanti vniuerſo terrarũ et ſub herode iudeoꝝ rege nõ ¶Vnm natus eſſet ieſus in bethleem iude in di de iudeis led de gentilibus facta eſt:nunc ad ſequentia diſſerturus ſermo deriuat Mouiter mirenat ilico vni uerſum ↄmouet oꝛbẽ: et ſupceleſtes virtutes ad ſui te ſtimonin attrahit de ſupnis. Et in iſio ethere habitabi li vicino telluri ſignum noui ſiderꝭ claruit.ꝙ ſine ſono weis et pꝛeter articulatũ ſermonẽ mentes ſapiẽtium mũdi ꝑmutauit:et ad incertũ locũ certa pegrinatione diſpoluit. Vnde cum ſtatim natus eſſet ieſus in modi ca et fere incognita ciintate in diebus regũ ſub quoꝛuʒ impio eoꝛũq; decreto mundi geſta nouitateſq; inſolite apparentes m libꝛiſ annahbus annotabant᷑ ad traden⸗ dum memoꝛie poſteroꝛũ vt futura de ieſu pꝛedicatio ꝑ apoſtolos in oꝛbe terrarũ apud futuros inimicos nois chꝛiſti in eoꝛũ libꝛis quoddã teſtimoniũ repiret Ac per hoc ſpũſſancti oꝛdinatione factũ eſt:vt euangeliſte alta chꝛiſti miſteria ſub quib pꝛincipibus regnantib erat facta deſcriberent. VUnde nato ieſu ſub huiuſcemocdi re gimine pꝛincipũ:ecce magi ab oꝛiente venerunt Sup plemento ad hiſtoꝛiã opus eſt:vt cõterxatur in dicendo rectus oꝛdo geſtoꝛũ. Erant in regione aliqua oꝛiẽtalis plage tres viri nobiles parui tñ reges magia ſapientia ſic dicti moꝛe quodã loquendi.vt quos nos ſapientes dicimus magi alibi appellent᷑ mathematice ſcietie intẽ dentes. Qui neſcij futuri miſterij reuelandi ſed ꝓ cõſi deratione ſiderũ quoꝝ decreto putabant ommia iſta in ferioꝛa diſponi:ſimul ꝓuidentia diuina cõuenerant e diſpoſitione celeſtiũ coꝛpoꝛũ inuicem colloquẽtes. Et . — cum aniĩo in cõtemplatione ſuſpenſo et oculis quantũ humanitatis patiebatur exiguitas intuerent᷑ in celos ſeu in planetarũ oꝛbes ſi ex motibus eoꝛũ ſub manſio⸗ ne ſignoꝛũ aliquid noui futuri cape potuiſſent:et vnus alteri ſcientiã ꝓut nouerat eructabat. Et cum contem plarent᷑ ſtellarũ veterẽ legẽ ſolitũq; curſum et antiquũ decretũ mox et ex nihilo apparuit ſidus nouum: vt eis et poſteris ſcientia pꝛeſtaret᷑ ieſum nõ eſſe natũ ſub de⸗ creto ſtellarũ pꝛo quo ſtella noua claruit ad obſequiu,z Quam mag intuetes et ſollertes in anio redierũt in troꝛſum:velut attoniti et ſtupentes in apparitione ſuꝑ ne claritatis. Et videntes ipſam ab alijs ſtellis ſingu / lari lege diſcretam quo necab eoꝛũ aſpectibus ſe tolle/ bat.nec erat in firmamento nec in aliquo planetaꝝ cir ⸗ culo ſubgroſſam etiã igneã ſperã in aere ſtantẽ:tremu/⸗ lam velut moueri diſpoſita excepto ſole eĩbus alijs in claritate pꝛelatã:et ſoꝛſan humanã effigiem nnn rime nati pueri oſtendentẽ.et itex ab introꝛſum in verba p⸗ ruperunt admuicem dicentes vt penitus mouerentur ad inquirendũ id qð ſignũ inſolitũ demonſtrabat et re gem aliquẽ exiſtimauerut mire natũ in aliqua mundi parte qui ꝑ ſtellã nouã declarabat᷑ in ethere. Volẽteſq; cognoſcere quiſnã eſſet ſi ab eis inueniret᷑ cogitauerũt eum ꝑterrena dona tentare mon pꝛetendẽtes in donis ☛. —☚ ☛ ς — ☛ .τ. ☚ſ. ceneeee. —— ☛ S=S 2 — — e e Nam ſolitũ erat humana ſapientibo rerũ ſigmſicatiõi⸗ pus dare fidẽ. Quãobꝛẽ aurũ thus et mirrã in ſuis dd narijs attulerũt aſſumptis cõpendijs opoꝛtunis cũ di ſpoſitione debita in pegrinatione comitũ ſup regiona⸗ rijs animalbo vecti clariſſimo ſtelle ducatu hieruſalez vſq; venerũt:quia ciuitas regia ſacerdotalis ꝓphetalis erat famoſa ex tepio ex nueroſitate ciuium et pꝛedeceſ ſoꝛũ regum:quãuis tunc in deditionẽ romanoꝛũ veni⸗ ens eoꝛũ imꝑpio regeret᷑.Elulgatũ poꝛro erat atq; fſamo ſum: ꝙ in iudea et hieruſalẽ reges dabant᷑ a doo in vn⸗ ctione ſacerdotũ et reuelatione ꝓphetax. Ende nõ im⸗ merito crediderunt de mirenato in tanta ciuitate fuiſ⸗ ſe querendũ:non tñ ꝙ aliquis rex pꝛeteritus iudeoꝛuʒ talibus indicijs vt puer ieſus extitit declaratus. Quã ciuitatẽ ingreſſi feruido anĩo diſerta lingua ſine timo⸗ re de rege mirenato incipiunt pcunctari.non autumaã⸗ tes diſplicere regentib) et habitantibus ciuibo:ſed com gaudentes cum eis quos de mirenato gaudere puta⸗ tabant tanq; de gloꝛioſo dño qui regnũ ifrael reſtitue⸗ ret et eriperet a tiranmide romanoꝛũ dicentes Elbi ẽ? qui natus eſt rex iudeoꝝ Ad accuſationẽ iudeoꝛum eſt magoꝛũ aduentus et interrogatio:quia ibi eferunt iu deis non romanis.et pluris eſtimant in cõſpectu dei iun deoꝛũ populũ qᷓ; romanoꝛũ.qui oꝛbẽ vniuerſum alte p mebant cũ apud iudeos credunt mirenatũ regem non apud romanos maioꝛes impꝑio aut apud alias natiões Cui populo ingratove qui ſuam dignitatẽ nõ agnoint qui ab omnibo nationibo dei ꝓplo dicebat᷑: eo ꝙ circũci⸗/ t et legem in mõte T reges in reginn — ſionẽ a deo accepi n in möte? egimi ne ſacerdotes ad offerendũ ꝓphetas ad futura vidẽdũ Quem nunc magi cũ ſic interrogant pꝛehonoꝛant per ꝓpꝛiam linguã quã foꝛte ante didicerant:aut pꝑ interp⸗/ tes quos ſecũ ducebant. Qui cum interrogarent᷑ qua⸗ re ſic quererent: vnde de iudeoꝛũ rege nato didicerat. cum ipſi ignoꝛarent ilico teſtimoniũ intulerũt Tlidi⸗/ mus ſtella eius in oꝛiente . Sed cũ omnes ſtelle ſunt eius quare nunc ſingulariter iſta ſtella dicit᷑ eius. Aut quia gerebat eius imaginẽ aut quia ſignũ eius erat et indiciũ:ad cuius ducatũ ipſi vemebant. um vero ab eis amplius quereret᷑ quare venirent quare quererent addiderunt gaudentes Et venimus adoꝛare euʒ vti dicerent inſeſitanter ZDicite nobis de veſtro mirenato rege qm̃ non ad miuriã querimus ſed venimus adoꝛa re eum.Alia interrogatio ſi ferat᷑ in deů Qm̃ qui vbiq; eſt qui nuſq; deeſt. Interrogatio ⁊ reſponſio ab ipſis ꝓ pꝛijs non capiunt᷑ autoꝛibo.Non adierant magi pꝛimo regem. ſed plebeos ſeu quoſcunq; pꝛimo viderat inter rogabant. Noui ex effigie. noui ex vſtiby. ex verbis. ex moꝛibo.noui ex nouis ammirationem magnã ciuibus intulerunt. Exr ſolito moꝛe referendi a ſubditis pꝛinci⸗/ pibus nouitatẽ verbũ interrogationis huiuſcemodi ꝑ uenit ad regern. O De turbatione herodis regis et hieroſolime ciuita/ tis in auditu noui reg ſcom Oatheũ ſolũ. Capᷣ.XIII Alrlrrbank rex et hieroſolime ciues in nouitate t verlvꝛũ:nondüũ certi ſi plena rei veritas ſubſe⸗ quatur. Oꝛande miſteriũ pꝛeſagiat iſta turba⸗/ tio ꝙ rex de gentiby maioꝛ et famoſioꝛ turbat᷑ ciuitas ðᷣ iudeis. Turbata iam erat in intellectu gentilitas ſcul⸗ ptibilibo ſubdita et ante pꝛoſtrata lapidibꝰ et ydola et demones venerata et ſolum intenta pꝛeſentibo. q̃d ve⸗ ro futurũ eſſet poſt hanc vmbꝛaticã vitam que ab eius dterlatigue ceſierat ⁊ velut amiſſura dignitatẽ quã ſub cultu ydolatrie retinebat iam in ſuis pꝛincipibus turbabat᷑:et amans terrenam dignitatẽ paueſcit ne po De miſterjs magnitudinẽ et pꝛecioſitatẽ ſed rerũ ſignificationei. at. E atis circumciſio carnis odioſa. Ide um natü regem hoꝛrebat. ne foꝛte iudeus fieret paga⸗ no ſuꝑioꝛ:cui iam iu . neh aut ne iterũ ceſarem romanũq; ſenatũ offenderet ſire gem nouũ pmiſiſſet inſurgere ſibich timebat ex ꝓpꝛijs minũ diuinũ turba iliũ! ngregan pꝛincipes ſacerdotũ et ſcribas populiet ſciſcitabar̃ ab verbi increati tenoia ſupioꝛis amittat. Semper autem erat pꝛepuci Vdcirco paganus iude/⸗ deus ceperat ſubiacere. Cimebat ſi oꝛtu noui regis poteſtate ipia regia pꝛiuaret. MHecnõ ipſa hieroſolima turbabat᷑:eo pꝛiſco demerito quo re ges ꝓpꝛie gentis ꝑdiderat et ꝓphetas. Lex in obſeruati⸗ one vulnerat. inualuerat auaricia et ydolatria et iniu⸗ — ſticia: homicidiũ furtũ et rapinæet omnis violatio bo⸗ nitatis et iniquitatis tirannidis increuerat· Jã ꝓ par- te didicerat moꝛes gentiũ iam a diuinis mandatis re/ ceſſerat luxuria publica erat in pꝛecio: et vamtas mu lierũ ſemetipſas dialbolo mancipauerat et viroꝛu alas pꝛedabat᷑ Mala huiuſcemodi ꝓphete pꝛedixerant et re⸗ pꝛehenderãat et aduerſus ſacerdotes et reges ſignis poꝛ tentis verbis acerrimis inſultabant: vt ſecaret᷑ yſaias. hieremias in carcere poneref.ceteri ꝓphete damna ? cõ uitia paterent᷑. Qõ ſi quis ꝓpłætias ipſoꝝ ꝓphetarum legeret:non ignoꝛat quanta mala ſup hieruſale 8—— rint in moꝛibo et a ppeijs vicijs conturbatã. Et quoni am amabat malã et terrenam pfunctoꝛiãq; pacẽ regeʒ er celo ſignatũ in animo phoꝛrebat:magiſ contenta in circũciſis ydolatris et alienigenis ſubijci qᷓ; a rege miſ⸗ ſo celitus gubernari. Gꝛaue pꝛotinus et egrũ erat ?⁊ de teſtabile ꝙ rex herodes natus et nutritus gentiliter de celeſti dño turbabat᷑.ſed pamplius incõpabiliter atq; deteſtabiliter graue ꝙ hieroſolima cum rege vdolatra et pagano turbata ſentiebat:cui ſacerdotalis dignitas et ſcientia pphetalis non pꝛofuit vt auerteret᷑ a malis. Verũ quia erat demonſtranda in abyſſali malo degere gentilitas et populus iudeoꝛũ ab ommi virtute deſice / re. necnon et gentilitas erat a celeſtibns vatib⸗ inuitã da et in parte creditura ppenſius vt cultus vdolatrie verterer in latriam et oſtendenda erat vanitas iudeoꝝ et legalis iuſticia depꝛimenda que non cuſtodita pam⸗ plius conſtituit peccatoꝛes.cuſtodita vero nemine iu/ ſtum fecit vt ſolum in fide ieſu eſſe iuſticia crederetur. ideo in aduentu ſummi regis magniq; ſacerdotis iuda iſmus et gentilitas cõturbant᷑:ille cõmutdus iſta ad melioꝛa vocanda. Non enim talis paſſio affuiſſet ſi co⸗ gnouiſſent cauſam mirenati et quid in carne deus ho⸗ mo factus opaturus aduenerat Et ſenſualitas homini affecta patẽtibo ſenſualibus rebo pꝛiuari times:in ad uentu celeſtis poteſtatis tabeſcit Minc eſt qð ſcriptum eſt Audiens aũt herodes rexturbatus eſt et om̃is hie Aroſolima cum illo Audiuit rex ꝙ ex inquiſitiõe mago⸗ rum p hieroſolimã ferebat᷑ oꝛtu noui regiſ et omnis hieroſolima ſcʒ om̃is populus hieroſolimitanus exhoe cum rege cõturbatus eſt:nmõ affecti amoꝛe gentilis regi — minis aut ꝑſonalis honoꝛis quo grauari potius q; rele uari putabant ſed timentes pꝛincipis celeſtis regnum quo regulariter et ad iuſticiam cogerent᷑:non in ea ꝑni cioſa libertate qua impuniti moꝛes liberi vagabantur. Et pꝛecauere cupiens rex ne in iudea et hieruſalem re gnum mutarer᷑:credidit verſutia ſua cõſilio pluriũ ho⸗ rbare conſiliũ Et congregans omneſ eis v bi chꝛiſtus naſcere? Congregat ſacerdotes et do ctoꝛes legis ciuitatis hieruſalẽ:neminẽ de gentibuſ ad boc conſilium vocat quia non hiabat rex gentiũ ſed iu⸗ deox cuius ſi venturus erat apud ſacerdotes et ſcribas ex lege atq; ꝓphetis debebat eſſe noticia. Necnon et ſci⸗ re in dolo volens ſi huic mquiſitioni congaudebãt ma gis delectati in futuro eis deſuper rege q; in ipſo quem habebant a ceſare inquirebãt ab eis vhi chꝛiſtus nace/ retur. Non fuit verbu herodis noĩare ſic apꝑtiſſime chꝛi ſtum:ſed euangeliſta ſic poſuit. Ypſe aũt interrogaint ſicut h ciuitate ferebat de rege indeoꝛu. aut foꝛtaſſe ſi⸗ cut audierat a iudeis et ab eis expectato meſſia At illi dixerũt In bethleẽ iude:ſicut ſcriptum eſt ꝑ ꝓphetã diß⸗ centẽ. Et tu bethleem terra iuda nequaqᷓ; minima es ĩ pꝛincipibo iuda. Ex te enim exiet dur qui regit populuʒ meũ iſrael. Elalidũ eſt teſtimoniũ de dei filio ꝙ ſcom carnem mundo naſcirurus erat:qm̃ eſt ab inimicis et ab ipſis legiſpitis qui egem et ꝓplvtas ſepius lectita⸗ bant:cum ipſi iam de ipſo turbati locuʒ natiuitatꝭ oſtẽ dunt non eoꝛũ pericia ꝓplætandi ſed ſancti pꝛeteriti / płxte vaticiniũ recitantes.Et a ſeipſis ſunt accuſati et condemnania nemie vwero excuſati et liberati ꝓpletatuʒ et ꝓphetantẽ locum et ꝓpłetiã in contione cõſona voce nemine diſſidente ſub erode rege publice aſſerentes. Oſtendunt iudei ducẽ quẽ natum timuerũt. Magnũ factũ ſequi noluerunt.qui dux recti erat itineris:vt ſe⸗ quentes via regia graderent᷑ quouſq; in ſuꝑna conſcen derent. Nec eos diſpoſuit ad bellum ꝙ armis et effuſi⸗ one ſanguinis agitat᷑. Ypſe pax omniũ ꝓpellens cruen⸗ tum bellum pꝛo qua pace quouſq; obtineret᷑ ſempꝑ eſſz bellandũ ſed oĩno bella inuiſibilia poſuiſſet iudeis ſicut oſuit ſequentib ceteris.vt cum vicijs vſq; ad erxtre⸗ mũ exitiũ bellaref. Ecce oſtendũt coꝛã hxrode er dicto ꝓphetico iſraelitici populi regem quẽ coꝛam pylato ĩua⸗ leſcentib xocibus negauerunt dicentes. NMo habemus regem niſi ceſarẽ. Sed queſtione pulſat᷑ animꝰ cur iſt tam wriſſimã ꝓphetiam inquiſiti ab lerode ptulerint. an ad placitũ ſciſcitantis an vt ipſe iam natum conare tur extinguere.an in magoꝛũ directionẽ an vt querere tur ad obedientiã vel ad moꝛtẽ.nec ipſi pati vellent ſi upꝑp ſe virtutẽ regnare celeſtẽ. Quoquo gut modo illoꝛuʒ intentio pferendi huiſmodi vaticimiũ fuerit rum ve ieſu teſtimoniũ ꝓtulerunt.et ſe emetipſos inexcuſabilezʒ damnauerunt intelligentes pphłxtiã.nec inficiari valẽ tes writatem incluſam: etiam cum rege turbato turba ti ſemꝑ et pamplius quouſq; in illũ wrre crediderũt cõ turbandi Zunc herodes clam vocatis magis diligen⸗ ter didicit ab eis tempus ſtelle que apparuit eis Am⸗ plius tremefactus herodes ex pphetia in contione a le⸗ giſperitis recitata qᷓ interrogatione magoꝛũ.quia ma⸗ gi dumtsxat interrogauerũt.iudei vero diuinũ oꝛacu⸗ lum ꝓtulerunt vt eſſet oĩno poſſibile atq; credibile fie⸗ ri:regem iudeoꝝ naſci:de quo magi de partibo oꝛientis interrogantes et inquirẽtes aduenerant. zoinde clꝗ eos vocat vt interroget ſtudioſius:et ipſi clãdeſiine ſe⸗ curius ad inquiſita reſpondeãt. Et queſiuit ſcire ab eiſ tempus quo ſtella eis apparuerat appꝛehẽdere ſatagẽs nati regis etatem:vt ſciret᷑ quid ſibi pꝛo pſona.quid ve ro pꝛo patria eſſet agendum. Non aũt ſano animo ſibi et patrie pꝛouidebat. Dꝛouidiſſet quidem ſi ſe et patri am ſuo impeno ſubdidiſſet. Et verſutus a ſimplicibus in fide tẽpus ſtelle didicit vt queſiuit et eis aꝑeruit qð in conſilio iudeoꝛũ inuenit. videlicet ꝙ in bethleem iu⸗ de rex iudeoꝛum naſciturus eſſet Et mittens illos in hethleem dint Yte et interrogate diligenter de puero. Et cum inueneritis renunciate mihi:vt et ego veniẽſ adoꝛem eum. Dirigit herodes magos in bethleeʒz ꝓut a ſcribis et pꝛincipibo ſacerdotũ acceꝑat velut huius re gis natiuitatis locum: ſuadet eis diligentiam inquirẽ⸗ di ne modo aliquo fallerent ed nec ad magoꝝ deuo tionem complenda ſed ad ſuam ſeuiciam exercendam eos ad diligentẽ inquiſitionẽ monẽdo pꝛeſtrinxit. NPu erum wcat eum ↄputans tẽpus ſtelle vt accepit a ma Hꝛimus gis:ſcom ꝙ vltra illius non ferebat etas. Poſtulat er⸗ nundari inuentum falſam latriã ſpondens vti vos itiſ ad adoꝛandi ſi mnueneritis. oꝛo referte vt et ego veſtra oꝛatione pꝛehabita eque adoꝛẽ eum. Simula bat hero des diuinu pficere cultũ qui in anmo parabat exitiuz. vt qipſe vdolatra ci vere latrijs ſe miſcebat dumtaxat vrł.vt ſacto conceptã iniquitatẽ ꝑficeret. Si timoꝛ de incognito rege iam plurimoꝛi mentes turbauerat. quid cum maneſte iudicaturus adueniet· Om̃ deꝰno ſter manifeſte ſalicet ad iudicium wniet. deuſ noſter non ſilebit. ita vt eum videat omnis oculus et qui euʒ pupugerimt. Cerret hoĩes illa puericia ĩ cunabulis va giens et inuolutus in fatcijs et in pꝛelepio reclinatus: et virginea vbera lambens vt iam ex ipſo exoꝛdia ſciãt: quanta ſit poteſtate donandus quanto ſublimand'im⸗ perio.quanto terroꝛe pꝛeſſurus impioſ.quãto munere remuneraturus pios. De receſſu magoꝛũ a hieruſalem vſq; ad mire nati pueri pandochium peruenerunt ſcom Oatheum ſo⸗ lum. Capitulum XIIII Yhiſtoꝛiam rei geſte inſpicimus:eſſent hi me⸗ S ito arguendi qui habentes ducatũ diumũ cõ⸗ ilium queſierunt humanũ. Et ſi a nouo ſige⸗ re ducebant᷑.cuius ducatu vſq; hieroſolimã puenerũt. nõ erat cunctandũ ꝙ vſq; ad puerum ꝑduxiſſet quam ob cam eis tam in partib remotis apparuit Sed diui na ꝓuidentia miſteriũ ad futura marimũ agebat᷑ qð ec cleſia ſancta tenet ꝙ oĩhus recte incedere volentib vi am dei quouſq; pueniat᷑ ad chꝛiſtum in mente debet ee pꝛeſirũ. Nam ſepe ſunt ſupne reuelationes viſiones a paritiones et dulcedines intellectũ qñq; ſenſuʒ ho minũ excedentes.ſunt et ſathanice ab inferioꝛib⸗ aſcen gentes que plerumq; habent ſimilitudinẽ cum ſupniſ Vt iſte pꝛo illis capiant vt homo recipiens ſepe fallatur quarũ diſcretoꝛes rari plurimi vero decepti. Et eſt ſeri ptura ſacra cuius iudicio quales fuerint diſcernuntur ſunt et ſacramenta. ſunt et virtutes. ſunt et ſupioꝝ re⸗ gimina et obediẽtia ſancta. Hec omma ſunt in hieruſa lem exadumbꝛato miſterio. ier ꝓphetia. ſacramẽta vir cutes.obedientia ſancta et templu ſup omnia ſanctum , dii ſcʒz ipſa chꝛiſtifera fides ꝛet viſio pacis et hieruſaleʒ. Nec obſtat ad ſignatum ſi in ſigno regnat herodes⸗ bo . minum coꝛrupta ciuilitas.cum in ſi que aliunde adueniunt opoꝛtet eſſe concoꝛdiã. Igit᷑ ne q reuelationibo viſionib et apparitiomib cregendum eſt.neq; acceptande dulcedines ſi diſcrepant a lege a p płetis ab euangelio a ſacramentis a virtutiboa fide ab obedientia etiam a quãtalbet writate ſeu oſtenſiõe cla reſcerent. Ac per hoc magi oꝛdinato miſterio relicta ſtel la de ſuperis hieroſolma ingrediunt᷑ habere colloquiuʒ cum in lege peritis. ne ſuſcepiſſent decepti falſa pꝛo we⸗ ris.ld doctrinam ſubſequenti ſicgeſtum eſſe creda⸗ mus. Peecellit atq; pꝛecedit ſacraruũ autoꝛitas ſcriptu marũ et fidelis ipſarũ ratio cauſe ſignum atq; exemplũ e᷑t apparens quomodolibet ſupꝛa ſenſum Etiam vt au dacter loquar ipſe chꝛiſtus deus nec talia oꝑaret᷑ vt ve⸗ ritatẽ excluderet ſcripturarũ. Nam nouitas non modi ca erat ꝙ noua ſtella magis in partib oꝛientis apparu it in ſignum mire nati regis. lttamẽ non ſic apparuit vt de ſignato nõ eſſet ꝓphetica veritas in ſcripturʒ. Sic et magi poſt ſignũ de celo datũ inquirentes meruerũt audire vaticinium ꝓphetarnm. Qui cum audiſſent re gem abierunt ſcilicet wrſus bethleem ad quã dire ct erant. non ex ſtella quã hieruſalẽ ingrediẽdo dimiſerãt ſed expꝛophetia qu a ſcn bis audiuit erodes Et apte . — — — — — —rrr—— —————U cum in ſignato ſit puritas et honeſtas:cum quibus exiſtentibuſ hieruſalem eoꝛũ De miſterijs Verbi increat . „ Sctum eſt vt ſtella eos ingredientes in hieruſalẽ non ſisnum pꝛeuiũ ꝓpter ſemetipſum: ſed vt ducerẽt ad ſi⸗ eſtrr ſequeret᷑.quam ipſi ab oꝛiente fuerant ante ſecuti ne ꝑ gnatum Plus intelligebant in animoqᷓ; oſtenderetur rro . uerteret oꝛdo ducendi:vt idem eſſet dux ⁊ ductus pꝛe⸗ in ſigno.Aluertunt a ſtella oculos coꝛꝑis itrant pado⸗ tnn uius et ſequens. Nec alternant᷑ cum hominibo diuina chium. Et ſtatim viſo ſignato ſignum ſielle diſparuit. . te Vecreta donec cõpleant᷑ et vt poſt pꝛeuiſum ſignũ de re⸗ Hinc eſt quod dici᷑ Ec intrantes domu muenerunt imo⸗ ge mire nato aperiret᷑ veritas ſcripturaꝝ nec non abole⸗ puerũ cum maria matre eus Ingrediuni magi pan ernt da erat ſigna a iudeis qui ſemp ſigna petunt:vt ipſi cõ dochium ſuppellectili nulla initructũ hnmanis copijſ . pulſi neceſſitate ꝓphetiarù veritatem inquirerent. Aut et rebus famuliaribo ex omni parte paiuatuʒ. Et animo . og foꝛte nec digni erant videre nou ſtellam homies pdu religioſi.mẽte puri fide firmi ex ſigno deſup dato eis vſ ien centem ad verbũ carnem factũ qõ non credentes cru/ q; illuc pꝛeino facto ex vaticinio hꝛeroiolume inuento cis patibulo affixerũt:pꝛo quo ſol antiquus obſcurat⸗ non pturbant᷑ non ſcandalicaſttur nihil inueniunt el: eſt. Et ſi vidiſſent hieroſolimite noui ſideris ſignũ in nihil vident aptum regie maieſtati.Ct cũ regem que⸗ * eum ex nouitate intendenteð non expꝛeſſiſſent vatici⸗ rerent iudeoꝛũ inueniut puerum impotẽ fandi leruata „ nium ꝓpletantis.cum nec rex herodes intendiſtet con⸗ ſerie tempoꝛis in augmento molis coꝛpalis. pe; pote/ gere gregare iudeos:nec ipſiad diſcutiendũ vocatim conti ſtate loq potuiſſet poſt vterũ tertiodecmo die a die na onẽ veniſſent aut repꝛeheſione quadãa dixiſient ſi ducẽ tiiitatis:ſicut iopannes exultauit in vtero ſue matris nati habetis diuinũ vt quid queritis humanũ. Si ducem Beg qui oꝛdinem in oꝛdinatis daturus aduenerat in ſ celeſtem vt quid terrenuũ inquiritis.Necnõ et iſta ſum ſeipſo ante ſeruauit Inuenerunt pueruzʒ cum maria ⸗ ma occultationis ſtelle illa puidentia diuma que nemi matre eius la qua nec auertetes aſpectũ cognouerunt nem fallit:vt ipſi magi hieruſalẽ ingrederent᷑ et qure iuuencula moꝝ oꝛdinatione grandeuãa ſapiente pꝛoui⸗ ing rent et inueniret.vnde pamplius firmarent᷑ tanq; no⸗ dam apte vrecundã atq; modeſta: pauꝑem et in ipſa d uicij et ex gentibo nouelle p antationes. Sed cum ma proauptate letante. Dei tamen ꝓuidetia factu eſt vt ruc ſce, gi hieruſalẽ egrederent᷑ et ecce ſtellam quã viderãt in deeſſet ioſeph vt non a magis ſicut a paſtoꝛibo cũ pue⸗ lent oꝛiente antecedebat eos vſq; dum veniẽs ſtaret ſupꝛa ro et maria fuiſſet inuentus.Nam ioſeph erat cognit bann vbi erat puer Pꝛeit eos celeſtis illa claritas que ullis in iudea tanq; maritus marie. non aũt in oꝛientem fa⸗ ſdni pꝛimo in partibus oꝛientiſ apparuit que in hieruſalem ma eius ꝑuenerat.Et ediſicant᷑ magi a puero que non ſere pꝛeuiũ iter faciens ſed expectans eos ſolitũ ꝑpegit offici ſolum ex ſigno ſed etiam exomni lineamẽto coꝛpꝑis in⸗ v um reuera et de facto ad bethleem pꝛeuium faciẽs quã dicant elcgantem: cui in aliquo natura nõ defuit Edi⸗ tteẽ ipſi audierant ab herode vt non ſolũ ciuitatẽ ſed etiam ficantur in matre pueri quam vxlut celicolã autimat eg7 pandochialẽ locũ vbi puer erat oſtenderet et ſtaret ſu⸗ cuius animus non incliner᷑ ad terram cuius mens fixa B per eum locũ autoꝛitate illius qui eã de nouo fecit oꝛiri maneat in ſupꝑnis et ſtudiũ ſit ad curam edite noue p⸗ ſcen et ſupioꝛis indicij ad eum qui de ſuperis ad infima nt̃ᷣa lis quã mente coꝛpe ac munerib venerant᷑ Et pꝛoci⸗ vniß venit. Et ſtaret immobilis velut nõ ꝓgreſſura pampli dentes adoꝛauerunt eum. Quẽ pꝛimo illa que genuit atur us: ſed defectura ꝑacto ſui ducatus officio. Que cũ nõ adoꝛauit.adoꝛauerunt angeli:adoꝛauerunt paſtoꝛes ⁊ ſeni fuiſſet creata cum ceteris die quarta creatiõis in nibil nunc quarto magi ante ipium ꝓcidentes adoꝛant. In⸗ ntur vnde ſumpta reuerſa eſt Elidentes aũt ſtellam magi cipiunt ab oꝛiente miſteria vt in carne dei filius acoꝛe⸗ re gauiſi ſunt gaudio magno valde Tliderunt ſtellã ma⸗ tur:qm̃ qui ſuſcitauit ab oꝛiente iuſiũ vocauit eum vt rtuſa gi et recognouerunt eandẽ eſſe quãẽ in oꝛiẽte pꝛimo cõ ſequeret᷑ ſe. Sic vſaias ait. Ypſe ſuſcitauit in ſigno:xo pr ſpererant:quã vſq; illuc pꝛeuiã fuerãt ſubſecuti. Et ga cauit in fide oꝛientis ꝓplm ad ſequelam. Oꝛientis enĩ um uiſi ſunt in viſione illius:quam hieruſalẽ ingrediẽtes populus eſt omne hoim genus:qm̃ in oꝛiente multipli ſez. ꝑdidiſſe crediderant. Sed gaudio magno eo ꝙ in hie⸗/ cari ceperunt homĩes ſuꝑ terꝛam Et ibi peccauit adam 1 ruſaleʒ ſcripturã ꝓpheticã cum ſigno celeſti ad ſignatũ a qua plaga ventum eſt ad chꝛiſtum vt homines iuſtiſi tite regem conſonã inuenerunt:vt ꝓuocati a ſigno eruditi centur in ſide.Aldoꝛant reges regem regũ et dñm do⸗ oej a ꝓpłtali vaticinio ad ꝑagendũ latrie cultũ et obſequi minantiũ.flectant genua mundi ſapientes ante pueꝝ fne⸗ um munerũ ſecurius gauderent᷑. Tlalde ꝓtinus ſunt paruulum vt omnis mundi ſapientia ante chꝛiſii ſim m gauiſi ꝙ etiam poſt documenta ꝓphetarũ poꝛa ſcribarũ plicitatem incuruetur. Sed pꝛo multis pauebat apo⸗ 36 a ducatu non deſijt.vt ſignum in illa oſtenſum conſir⸗ ſtolus dicens. Timeo ne ſicut ſerpens ſeduxit euã aſtu b maret᷑ a vaticinio ꝓphetarũntex cõfirmaret᷑ a ſigno dũ cia ſua:ita ne coꝛrumpant᷑ ſenſus veſtri a ſimplicitate q̃ ca ipſa vt pꝛius ducatus pegit obſequiũ. Nam de celo da⸗ eſt in chꝛiſto ieſu.Adoꝛant mathematici puerũ nõ fata⸗ ſel tum eſt vaticiniũ ad ꝓpłetã:et de celo ad magos ſignũ tum a ſtellis ſed tanqᷓ; ſtellarum dũm et ſactoꝛem vt re pꝛeuium eſt poꝛrectũ Et ꝓplete et ſcribe et magi vtiq; nunciare mathemat:toꝛũ iudicijs videant᷑ aſſerentius r/ hommes de terra terreni fuerunt. vatieiniũ et ſignum omnia inferioꝛa etiam moꝛes oꝛtus et fines ex decreto / fuere celeſtia vt in natunitate tanti regiſ omnia vero cõ ndere ſiellarum. cum ipſi geniculant ante puerum. centu cõueniant:et hunc mire natum puerũ celeſtia ⁊ oc quidem potiſſime in adoꝛatione huiuſmodi mi⸗ i terreſtria wenerer.. ſtice agebat᷑ in eo ꝙ adoꝛatoꝛes hi erant reges ſapien⸗ De pꝛoſecutione magoꝛũ vſq; ad puerum mire na tes diuites oꝛientales et numero tres. ꝙ omnia mũudi tum et adoꝛatione et oblatione quã faciunt ſcom Ma/ regimina.omnia dominia. omnis iuſticia. omnis ſapiẽ 4 theum ſolum. Lapitulum xy tia.omnes diuicie. omnis ſub celo in bominibo claritaſ . L Boſequunt᷑ magi ſiellam pꝛeina: et pueniunt omnes anime virtutes.memoꝛia. ratio ⁊ voluntas ad p ad optatũ locum * quo tanto laboꝛe ſudaue incarnatũ dei filium reſerant᷑ et adoꝛent et vnerẽtur. . runt. Et ſignum ſtat ſuper ſignatũ non lingua quoniam ſicut ſine ipſo increato factum eſt nihil: ſic ſi⸗ ſed geſtu loquẽs et docens. Dimittite ammodo ſignũ ne incarnato ꝓderit mhil. Nemo autem cunctet᷑ iſtos 1 ingredimini ad ſignatũ Si ſigno ampliꝰ delectati pꝛi⸗ uabimini vſſione ſignati.Omne ſignũ excedit᷑ a ſigna to. Signũ ꝓpter ſignatũ:non aũt ſignatũ ꝓpter ſignũ. Acduertunt magi quid agendũ.Non eni ſecuti fuerant puerum ieſum aliter qᷓ; adoꝛatione latrie adoꝛaſſe: nõ enim bonus dominus eis in melioꝛibo defuit. Nã ſicut pꝛeſtitit erum ſignum ſic veram fidem infudit in aĩo ad ſignatum.ruſtra quidema tam remotiſi paeſpus * tanto fuiſſent perducti ſtudio niſi eos in pura fide ſoli / daſſet qua eum in illa pueritia in illa foꝛma ſeruili in il la carne moꝛtali in ullis cunabuhlis in illis vilibo faſciiss in illo pandochio deſolato adoꝛaſſent verbũ eternũ ver bum mncarnatũ verbũ increatum.ſed pꝛo nobis caro fa ctum et vmuerſoꝛũ vñm:cui deberetur omnis bonoꝛ ? omnis gloꝛia in ſecula ſeculoꝛum. Sed quem animo pio colunt flexo coꝛpoꝛe venerantur etiã muneribo pꝛo nitentur Et apertis theſauris ſuis obtulerunt auruzʒ thus et mirra Oiſtica ſont lec in deſignatione adoꝛa ti quis qualis quantuſq; exiſtat.et in deſignatione vere colentiù chꝛiſtum quid ei in ſpalibus donarijſofferäat et in quibo ſignificatis ſua vota perſoluant:non diſcuti enda per ſingula ſed perſpicaubo ammis relinquenda. Beg nec chꝛiſtus ſuis mamb iſta ſuſcepit pꝛout mul toꝛũ erronea pietas credit qui nil amplius ve ſeiplo eiſ/ oſtendit q́; puer tredecim dierum oſtendere vintanti⸗ bus poſſet: ne inſ pdidiſſent meritum ſi vidiſſent expe i mos ſuperaſſet etatem. Nam mos et rimentum. et etas in ipſo taliter extiterunt vt in nullo diſtare viderẽ tur. Sed pia mater eius paupercula in peregre poſita donaria illa ſuſcepit ad fide piam offerentiũ in deſigna⸗ tione pueriin deſignatione miſterij paucis verbis red⸗ dens vicem confirmãs fidem. Et potius fuiſſet trabẽ⸗/ dum ad vitium q; ad aliquid honeſtum ſi puer tredecĩ dierum manus extendiſſet ad munera foꝛte quia capi ſo ex decreto ſtellarũ aut magia et non ſit puer bomo. ic quidem exomnibus viſis et geſtis magi credide⸗ runt omnia eſſe diuina:vbi per omnia humana defue/ rant. Et cum omma iuxta wota vidiſſent imo peram⸗ plius qᷓ; crederent et ſpexarent quoniam bonus domi⸗ nus ſperantibus in eum anime querenti illum melio⸗ ra eius tribuit qᷓ; acceperit et potioꝛa qᷓ; poſſet pꝛouehi ſpes humana. Dꝛo auro fidem.pꝛo thure ſpem. ꝓ mir ra conſeruantem ab immundicns et a coꝛruptione ca⸗ ritateʒ. Et qui deduxit in ſigno remiſſo in verbo nõ hu⸗ mano ſed angelico reduxit. Nam cum ipſi inter ſe que rerent reuenſtone pꝛepoſita qua via eſſet ad patriam re pedandãa herodi fidem dicentes eſſe ſeruanda.deſuper a domino per angelum ammonent.ac per hoc reſpon⸗ ſo accepto in ſomnis ne redirent ad herodem per aliaz viam reuerſi ſunt in regionem ſuam Mon ſpoponde⸗ rant lvxrodi ſibi renunciare inuenta q;q;ipſe poſiulaſſʒ. Et ſi ſoopondiſſent a ſuperioꝛi domino abſoluũtur mia rime cum in fraudem fueꝛit facta poſtulatio. Mã ſi ſpõ⸗/ ſio ſieret ad male aut fraudulenter petita nõ eſt ſeruã⸗ da. Supponit enim ſponſio petitionẽ iuſtam licitam. In omni aũt cauſa ſuperioꝛ poteſt ſuũ inferioꝛẽ in auꝰ toꝛitate ſubiectũ a ſponſionibo ſub ipſo factis iuridice liberare. Deus auteʒ ſup omnia dominus in ſomno re ſronſum dedit ꝑ angelum ſuum ne redirent ad herodæẽ hberans eos a dubio de agendis et a vrbis impiſſſimi lrodis.Qui per aliam viam non ducatu ſtelle reuer ſi ſunt in regionem ſuam. Reuerſi ſed cõuerſi ad domi num omniũ deum quem in carne adoꝛauerũt pueri.re uerſi ſed auerſi ab omni ſeculi vanitate ab omni ſupſti cioſa ſcientia: quoniam cognouerunt in puero fatũ nul lum adeſſe ſtellarum ac eſſe per doctrinã docentem ſin pliciter gradiendũ Et quauis greſſu coꝛpoꝛis aliam vi am qᷓ; venerant repedando ad patriam inceſſiſſent lon ge alia via qua venerant motu mentis ad ꝓpꝛia ſunt re uerſi. Nam venerunt in fide ſigni. reuerſi ſunt in fide ſignati. Flenerunt mathematici reuerſi ſunt in fide ca⸗ tholici. Elenerunt vagi reuerſi ſunt religioſi. Regio il⸗ loꝛũ erat oꝛientalis plaga:ciuitas pbi nati aliti erant „ Pꝛimus 89 . . — d...’è’J . ſubticet᷑. Oꝛiens quidem omniũ hominũ in cuius re⸗ gionem opoꝛtet reuerti cum per fidem cognouerimui chꝛiſtum.eſt illa pꝛima et immaculata creatio rationa⸗ lis anime que facta eſt ad imaginem et ſimilitudinem dei:lumen cuius vultus ſignatur ſuper illam. Nec mi hi ex aliqua parte lucet ſi videre moꝛes velim vt reuer ſionem a peccato tangam ineternam patriam. quoni⸗/ am iſti non ſunt reuerſi a peccato ſed a chꝛiſto quẽ ve⸗ nerant adoꝛare:potius autem credendi cum venerunt ad chꝛiſtum reuerſi reliquiſſe peccatum. zoainde pꝛe⸗ ſigitur foꝛma vt ab oꝛiente condite noſire nature vni⸗/ amus ad cognitionẽ graties qua non deſerẽtes ſed no biſcum ferentes pꝛout chꝛiſtum poꝛtauerunt in mente relinquentes in coꝛpoꝛe.reuertamur iterum ad oꝛien⸗ tem nature condite ſed per aliam viam.ſcilicet per imi tationem operum chꝛiſtiquam condita natura nõ ha buit quouſq; dei fiius carnem aſſumpſit. Et alia eſi Via nature qua quiſq; vrrum et bonum querit.Alia eſt via gratie qua inuemit Eſt oꝛiens deo deus pater a quo vnitur ad chꝛiſtum filium a quo iterum per viam cru cis reuerſio ſit ad patrem. S De latione pueri ieſu ad templum vbi ſunt epipha nie quarte celebꝛate ſcõm Lucam ſolum. Capitulum xVI Efertur ad templum puer in pꝛeſepio iam d adoꝛatus a magis vt in templo cognoſce⸗ retur ab ipſis iudeis uſtodita eſt lex in la⸗ tione eius voluntate nõ neceſſitate: ne iam puera ſolutione legis inciperet. Et iterum per tempy cõputat᷑ eternus dum completiſ quadraginta diebus eſt latus in templum quod ante per Salomonem ſaʒ ctum et diruptum et iterum reediſicatum eſt: et ad eßs imaginem quod nullum abhoꝛreat coꝛruptum atq; dee ſertum ſi reintegratum eſt etiam ſi illa pꝛima facti op ris pulcritudo perdatur. Irrecuperabilis quidem eſt illa pꝛima innocentia ſi perditur. quamuis poſſint a⸗ lia oꝛnamenta ſuperapponi. Non enum eſqras et nee⸗ muas vt templum pꝛimo fecit ſalomon refecerunt. ne q; luit in illo copia illa auri vt Salomon poſuit ⁊ mul ta que habuit illa nobilis edes.Attamen ita refectum eſt vt domus dei diceretur et oꝛatiomis et obſecratiõis et ꝓiciationis pꝛo populo.er angelus tuitus illud fu it. Et in illo apparuit chante er multa ſigna in illo ce ſt exterminium pꝛimum cum er lebꝛata ſunt:etiam po titit reparstum. Igitur ſpes magna pꝛerogata eſt ab⸗ iniquitate deſtructis: ſi nouerunt reſtaurare ſeipſos. Hinc et puer Yeſus qui ab eterno verbum deus no⸗ ſtram humamitatem non abhoꝛruit quam fedauit Al⸗ dam. Etenim quia reparationi apta erat quam et ipſe reparauit. Apparet igitur in templo puer Jeſus quis quahiſq; ſit. cum infans nihil aliud q́; infantiam mon. rans:ab vtroq; ſexu et etatig grandeue teſnumonia. ꝓ plus qᷓ; homo erat accepit. Symeõ Anna vidua ſpi ritu pꝛopłxtico conteſtantur: ſicut alibi declaratum eſi t quamuis humana lingua et coꝛruptibilis magna . et mirabilia de ipſo pꝛonunciet: deſuper eſt qin coꝛdi⸗ bus infundit hoc quod loquitur lingua carnis:vt etiä in templo epiphamatus eriſtat per linguas. per ſpiri/ tumſanctum domini eruditas vt illa de hoc puero lo⸗ querentur: quoꝛum nemo niſi per ſpiritumſanctũ po tuit habere noticiam. . Secquitur de q- intis epiphanijs. — —— — — — o ö ſ ———— — —– – — „ — — — — — — l — r —— — —— ee — —– — — — ctus fecit ieſus ſcom Lucam ſolũ. Capitulũ XVII uit per omnia latere chꝛiſtus in puerili eta⸗ n te anteq; ad illam que dicitur adoleſcẽtia pue⸗ niret quin aliquid de ſeipſo ſupꝛa illam etatem oſtenderet ⁊ qð plus in ipſo q; in cunctis ſuis coetane is erat.et notus puer fieret apud ſcribas et pontiſices templi ob aliquid inſigne virtutis:ne cum perfecte fu⸗ iſſet etatis quis eſt hic velut eſſet incognitus ſibi obij⸗ ci potuiſſet. Gactus duodenis veniens cum parentib- in templum in hieruſalem: ipſis ignoꝛantibo remanſit in ciuitate.Acceſſit ad templumn audiens interrogans ita vt omnes mirarent᷑ etatẽ pꝛo ſcientia. et ſcientiã in etate.et cõpoſitos moꝛes.et omnem ſui conſiſtentiam nihil habentẽ imptinens et perhibenteʒ talia ꝙꝑ ommfria virtus ſuparet etatẽ vt merito credi poſſet exceſſuʒ ab hominibus habuiſſe diuinũ:vt etiã nõ ſolũ hi alij aſtã tes ſed mater que illum genuerat miraret᷑. Cui querẽ ti quare ſic fecerat clara voce diſſeruit:ꝙ nõ ioſeph ſed patrem habebat deũ et aſeipſo quãuis coꝛꝑe degeret in terris velut a ſuꝑno ſuperne ſempꝑ exiſtente ſuꝑ omnẽ intelligentiã ⁊ lueem inacceſſibilem inhabitante ꝙ dei eſſet filius declaratus eſt:ſicq; in templo epiphaniatuſ Geſtoꝛũ ſeries et vtilitas alibi tacte ſunt. H De baptiſmo ieſu ⁊ ſextis epiphanijs ſcõm Matſx um Marcũ Lucam et Johannẽ.Capitulũ XxvVIII Apticat᷑ a YJohanne ieſus in ioꝛdane non indi⸗/ b gnus ad ipſum ſed ad nos pꝛo quibo ipſe rolu⸗ it indigere atq; agere:velut ſi neceſſitate pᷣme⸗ retur ſicq; noſtra egit vt ſua:quia ipſe caput oim ntm. ſi quid exoꝛauit ad patrem pꝛo nobis acſi ipſe illã indi⸗ gentiam pateret᷑. Qui cum aquis immergit᷑ vti eſſet peccatoꝛ quem nullũ potuit maculare peccatũ apparu / it exxoce paterna quis ⁊ qualis eſſet:ſpũſſanctus in co lumbina ſpecie in viſione atq; atteſtatione Johannis Sic enim omnes euangeliſte tradũt Bapticatus au tem ieſus confeſtim aſcẽdit de aqua.et ecce aperti ſunt celi:et vidit ſpũm dei deſcendentẽ ſicut columba et ve⸗ nientem ſupꝛa ſe. Et ecce vox de celo dicens. Mic eſt ſi lius meus dilectꝰ in quo mihi cõplacui Dicta vero ce teroꝝ euangeliſtarũ huic conſona veritate reſpondent: ideo non ponunt᷑. Ecce igit᷑ ſanctiſicaturus aquas in il⸗ lis intingit᷑ non purgandus.Et mirabilioꝛi modoa ce teris ꝙ ſic dei filius epiphaniatus eſt in etate virili ma gnis agonib et opationibus apta:et diuine credat᷑ fie⸗ ri omne quod agit᷑.cum ipſe velit cum hoſtibus inuiſi/ bilibus et viſibilibus habere congreſſum /patris lega⸗ tionem pficere.deſtruere legem tartareã. diabplicaʒ ſu/ perare tirannidẽ. ſoluere ſanguinis pꝛeciũ.pꝛo captiuiſ fabꝛicare gradus vere aſcẽſionis in celog vt ſupꝛa illos inferat quos in doctrina moꝛibo et vita poterat habere ſequaces vt nulla ſit heſitatio inter homines. ꝙ iſte ſit cei filius factuſ homo quẽ pater voce ꝓpꝛia manifeſtat et ſpũſſanetus in aſſumpta pꝛo tunc dutaxat columbi· na fpecie pꝛoteſtaf. De miſterio totius vite chꝛiſti poſt baptiſmů et / D terminate. Capitulum XIX ⁰ Arpptixatus ieſus aſcendit de aqua ioꝛdanis ad b maioꝛa ſe tollens:vt virtus ſequatur ad virtu tem. et bonis melioꝛa nectant᷑et moꝛum diſci plina pꝛeſtruit᷑ in ommibo actioniboa ſermonibus eius vt ſeqᷓmur veſtigia ipſius.Nõ amplius agi põt qᷓ; poſſe fieri chꝛiſti foꝛmaz. Diffoꝛmitas veꝛo trahit in moꝛtẽ. Deus erat:poterat ferre aurinum. Momo erat:oĩbus pꝛeſtitit exemplũ:vt quemadmodũ ipſe ambulauit et De miſterijs He quintis epippanijs quas de ſeipſo duodenis fa liter epiphaniatus eſi ſcõm omnes euangeliſias inde- verbi increati nos debemus ambulare. In oibus actionibus eius ſe deum verũ et hominẽ verum eſſe mõſtrauit. nec vana natura in aliquo ab altera eſt cõfuſa: cum ſuis ꝓpꝛieta⸗ tibus ſemp manentibo ieſus fecit humana diume di muina huane. In duplici foꝛma opatus eſt. in foꝛma do mini et in foꝛma ſeruili. Oiſtincte quidẽ ſunt huiuſce?,· modi actiones quarũ ad aliquas inuitamur ad adoꝛsq dum et venerandũ: ad aliquas pꝛo imitatiõe vocamur. Quod actum eſt per domini foꝛmam non eſt imitabi⸗ le.neq; ad hoc inuitatio facta eſt. Quod wro fecit ĩ fo⸗ ma ſerui:ſi nõ per omnia ꝑ plura imitabile ꝓuocamur ad illud. nam non quia deus ſed quia homo dedit. et re liquit exemplum.et ſic per diffoꝛmes actiones manife ſtatus eſt. non ꝙ vna foꝛma pꝛeter qᷓ; in oꝑibus potuiſſ ſet videriet agnoſci. in altera vero viſus et cõuerſatus eſt et agnitus homo.non operans ſibi ſed nobis:pꝛein tendens notum fieri his pꝛo quibus aſſumpſerat acti/ ones vt crederet᷑ et iuſticia pꝛo pꝛemio daret᷑ ĩ fide cre⸗ dentibus. Et faciebat poteſtatiue vnde de perditione li beraremur. et ſaluaremur in excelſis ad eius viſionem eternam.q;obꝛem aliq;diu carne veſtitus ſtetit in ter⸗ ris.Qui loc? in aquis ilico deſerta penetrauit: dedicãs ſe totum altiſſimo.ſubtrahens ſe a ſeculo inuoluenti. non ſibi timens aut cauens.exiſtens incoꝛruptibiliſab omni quod maculare moꝛes hominũ poteſt ſed ſequ?⸗ tibus pꝛeſtrinxit viuendi foꝛmã. qᷓ; cauta ſit conueꝛſa⸗ tio eoꝛum qui purgationẽ acceperunt veterum delicto rum in quocunq; ſit oꝛdinata purgatio:vbi eſuriuit ho moet tetatus eſt homo. Et ſic manifeſtus in foꝛma ſer ui:in foꝛma vero domini dedit i pꝛobo tentatoꝛi con⸗ flictum. Inde egreſſus pꝛedicauis diuina humane. et legens in ſynagogis vt ꝓpłetatũ erat de ipſo ꝓphetiam impleri aſſeruit:et ſemetipſum manifeſtauit vt in file caperet᷑. Super naturã facta miracula declarauerũt de um increpatũ equoꝛ vndoſum et venti ꝑ obedientiam et eppulſi ab obſeſſis coꝛpibus demones confitẽtes 9 erat chꝛiſtus filius dei viui et petrus a deo patre doct⸗. ſic confeſſus eſt. Et iterũ pater declarauit mn monte di⸗ . cens Mic eſt filius meus dilectus in quo mihi cõpla⸗ cin. Et in templo. .larificaui et iterũ clarificabo Et do ctrina in verbis eterne vite dimiſſio pecatoꝛum cogni tio coꝛdiũ humanoꝛũ etiã futuroꝛũ et ſimilia:manife⸗ ſtauerunt in coꝛde credẽtiũ eſſe deũ. Cetera vero quia fugit quia fatigatus eſt. quia eſuriuit comedit et bibit et doꝛmiuit lacrimas fudit triſtatus et pauefactus co- ptus et ligatus ductus et obpꝛobꝛiatus et verberatus eſt damnatus ad moꝛtẽ.ſicq; et moꝛtuus et ſepultꝰ ẽ. totum expꝛimit foꝛmam ſerui ſed etiaʒ inter obpꝛobꝛia et dum viliter eſt in agon boilla foꝛma ſeruilis etiãs pp teſtas dñabilis foꝛme innotuit:quã pꝛodit cognitio/p⸗ ditoꝛis. pſtratio hoſtium. obſcuratio ſolis.terꝛe tremoꝛ ſciſſio veli templaris. diuiſio ſaxoꝛũ et monumentoꝛzu,z apertio. Ac ꝑ hoc vt crederet᷑ vt in ipſo ſperaret᷑ vt ama⸗ retur. vt ſibi obediref᷑ vt eum homo ſue ſalutꝭ amatoꝛ imitarefr᷑.ſic in vtraq; foꝛma totiens epiphanias acce,/ pit. Pꝛoinde incrudelis certa damnatio credentibo ne gligentibo nulla ſaluatio:qm omne ſuffugiũ excuſatio⸗/ nis adimitrt. Pe miſterio coꝛpis et ſanguinis domini ſaluatoꝛis. vbi nulla epiphania ſed celata poteſtas ſcom Oatheũ Marcum Lucam. CLapitulum XxX— Roceſſu incompꝛehẽſibili egit eternum et in creatũ verbum. Per ipſum omnia facta ſunt. et ipſe ſua poteſtate incarnatũ ſe fecit.et in ver lv eructuato docuit humanas mentes agenda et ſpera da a diligenda et odiẽda. Donauit unitates. ſuſcſtaui nihilq; fibi addi aut aliqͥd ab ea de mi poteſt.ſed aſſum/ moetuos:et demones expulit ab obſeſſis. Et ſeipſum aliter non aliũ in verb ſuo fecit.tranſſubſtantiãs terꝛe na et moꝛtalia in coꝛpus et ſanguinẽ ſuũ vt eſſent hoĩ⸗ bus in aĩia cibus et potus:vt iã in deſerto vite pñtis pa raret᷑ mẽſa peculiari populo dei.non in fomentũ coꝛpis ſed mentis:nõ vt caro ſed vt aia nutriret᷑.et vna men⸗ ſa hoĩm et angeloꝛũ.ſi non in eodem loco ſaltẽ in eodẽ cil vſq; dum eſſet omnia in oib deus. et euacueretur omnis oꝛdo et omnis pꝛincipatus.et ſpes pꝛerogaret᷑ boibus pueniendi ad deum fruẽdi deo: cũ in hac vita eitate in reb tranſſubſtantiatis in coꝛpus cibant᷑ ⁊ po tant᷑.Receſſurus a nobis reliquit legẽ ſcom qua agere mus. virtutes ſcõm quas viueremus. pacẽ in qua cu⸗ ſtodiremur. ſacramenta quibo mũdaremur et ſeipſum Vlut obſidẽ pignus et arram ſub ſtipulatione ſolenni vt pollicitationẽ firmã teneremus ad eternã beatitudi nem capeſſendã vt angeli diligerent et cuſtodirẽt fer⸗ uentius timerent hoꝛrendius inuiſibiles hoſtes dum vtriq; conſpicerent nos tertios inter eos apud quos ſunt tam alta dona depoſita. Mon ſumus angeli poſſu⸗ mus et peccare et ſubiacemus penalitatibus.et in val le miſerie habitamus. Non ſumus demones:poſſum⸗ enĩ et errata coꝛrigere.et penitentiã agere pꝛo erratis. Alb illis angeli ſunt liberi :in iſtis ſunt dmones obſti⸗ nati. Mos qui inter eos medij poſiti ſumus: nec liberi vt angeli:nec vt demones obſtinati. Vniri cum crea⸗ tura vwolens angelos non appꝛehendit. demones abhoꝛ ruit. vt eſſet homo inter homines:et vnionẽ naturarũ fecit. Et nunc ſuũ coꝛpus illi nature a q̃ ſumpſit coꝛpꝰ in duplici ſpecie reli inſinuans dignitate dilectio⸗ nemq; ad hoies quaſi iam vicẽ reddens vt illi nature que dedit ei aſſumenti coꝛpus et relinqueret ſuum coꝛ ns ita relinquens qð ferens.ſic ferens quod oĩno re⸗ linquens vt qð tenemus iam ſit in celo.et quod eſt in celo et nos in heſitanter in terra teneamus. Sed debi⸗ toꝛes ſumus magni depoſiti emphitheotecari non poſ/ ſumus ſaltem immaculati cuſtodiamus.Alduertendũ eſſe ꝑſpicatiſſime direrim peculiaris ꝓpli dei dignitatẽ chꝛiſtianoꝛũ non iudeoꝛũ.Alienationes fecerũt ſibi łe os ſuos quos colerent quos pꝛo ſuis votis oꝛarent: po pulus electus dei non ſibi deu fecit ſed ab eterno enſtẽ tem deũ credidit. Nunc aũt in nouiſſimo ptãtem acce⸗/ pit ſacramẽtaliter facere quẽ poſſet oꝛare:atq; cultu la trie adoꝛare. Sed in virtute verbi eius facit ille cuius⸗ intereſt ex oꝛdine ſacramentale chꝛiſti coꝛpus efficere tranſſu bſtantiando naturas. Attamen peimus bhuius miſterij actoꝛ extitit ille cheiſtus vnigenitus dei filius qui res quas natura ſolita et ſolito et inſolitis ꝓduxit artis pericia ſic eduxit:in coꝛpus ſuum et ſanguinẽ mi rabili ptãte cõuertit.Actio ppꝛro laudabilis. modus im compꝛehenſibilis.ſnis deſiderabilis ꝛeceſſerat exni hilo creatio vniuerſi: et vnio ſpirituũ et coꝛpoꝝ creatoꝑ Peꝛeceſſerat vnio diſpariũ naturarũ creatricis et crea⸗ te.ſpũs increati.ad ſpũm rationalẽ creatũ ⁊ ad coꝛpuę creatũ.Facta erat vnio extremox.et in hoc quaſi deſcẽ⸗ ſus celebꝛatus eſt:cum ſemetipſum exinaniuit foꝛmaʒ ſerui accipiens. Et acceptũ vtiq; magniſcatũ eſt: non dũut in natura mutatũ. Sic et accipiẽs Romnia maſit in ſins eternis. In iſio aũt miſterio neq; diſcenſio ne/ q; aſſumptio neq; vnio facta eſt: ſed conuerſio ſubſtan⸗ tie in ſubſtantiã. non in ſubſtantiã deitatis ſed aſſum⸗ pti coꝛpis Qðõ quãuiſ inſepabiliter deitati vniret᷑ ſicut in vnione nulla eſt naturarũ pmixtio neq; cõfuſio neq; additio ad alterã naturam. et neutra natura pampliuſ quod habet natura eriſtens. vna vt increata altera vt creata:ſic cõuerſio nõ eſt facta in deitatis ſubſtantiam tudo pfect pti coꝛpꝑis ita vt ſubſtantia in alia tranſeat in poteſtate verbi et tranſeũtis ſubſtãtie ꝓpꝛietates ſeu que dicunt accidentia maneant.ſubſtantia eis debita non manẽte vt erat:neq; tranſeãt cũ ſubſtantia tranſeunte vt ſint illius in quã facta eſt cõuerſio. Sequunt᷑ quidem ſub ſtantiã quantitas et qualitas:vt qð ſubſtãtia caret qᷓn tum vel q̃le non ſit. & vero ſubſtantia habet quantũ vel quale habeat cõpetentia ſibi iure indite ſibi nature. Non enim ſermo eſt de his que apponunt᷑ ex arte: aut aliter euentu ꝓueniunt. Igit᷑ tranſſubſtantiatione fa⸗ cta ꝑ verbũ in tranſſubſtantiato quantitas et qualtas aut aliquid accidens non querant᷑:que pꝛeextiterũt et fuerunt Sed ſi querenda ſunt hec:in illa querantur in qqua eſt facta mutatio.et tunc non querant᷑ nec inueni⸗ ent᷑ eſſe ſubſtantie tranſeuntis.qꝛ deſijt quod fuit.nec ſubſtantie pꝑmanentis cum in illam non ſint conuerſa accidentia:ſed dũtaxat ipſa panis et vini ſubſtãtia. Gru ſtra ſuꝑuacue a vere fidelibo querit᷑ de his que relicta ſunt obijcibilia ſenſibo: cum ſubſtantia non ſubſit am⸗ plius eis Et vt me nõ fallat erroꝛ aptius dixerim ꝙ ac cidentia in ſacramento appareant potiuſ qᷓ; enſtant:de ſub eis omnino remota pꝛeexiſtẽte ſubſtãtia. Magnuſ et ſapiens ergo dñs ⁊ laudabilis in oꝑibus ei qui ſic ꝓ uidit homini quem creauit. „ De muſterio fidei catholice. Capitulũ XXI Ltiſſima virtus que deus eſt obumbꝛauit cre⸗ a gture humane.fidẽ videlicet vmbꝛam faciẽs. ſub qua hominis oculuſ requieſcit:et velut aſp ſus nebulis ignoꝛantie.puluere carmiſreſperſus.in ter ram deſfixus.innixuſq; ſolũ intelligentie naturali reſpi⸗ cit in altiſſimã virtutẽ nobis ſe ꝑ fidẽ vmbꝛã contẽpe⸗ rantẽ vt per ipſam poſſimus intelligere ula que hũana ratione negatũ eſt appꝛehẽdere:ſicut in yſaia ſcriptum eſt. Niſi credideritis:non intelligetiſ. Qua credulitate ſeu fide pꝛimũ erigamur in deũ oĩm conditoꝛẽ viſibili um et inuiſibiliũ.nec aliquid extra ſe hñs qualibet enti tatem niſi ab ipſo ⁊ nec ſine ipſo creatũ.quia omnia ꝝ ipſum facta ſunt entitatẽ habentia:et ſine ipſo factũ eſt nihil:peccatũ aũt entitatẽ non habens.qui creauit ⁊ an gelos ſubſtantias videlicet ſepatas.celũ gloꝛie. ſtellax ſirmamentũ et ſtellas. Elementa diſtinrit elementa⸗ ta ſenſibilia inſenſibilia fecit poſtremã creaturã ratio nalẽ hominẽ ad maginẽ et ſimilitudinẽ ſuã faciẽs:quẽ in mundum velut in regnum omnib patronatum in⸗ trodunt in regẽ eius ſubijciens ditiomi oĩa coꝛruptibi⸗ lia ſenſibilia et inſenſibilias ſicut ſcriptum eſt. Omnia ſubieciſti ſub pedibo eius. Qui nõ velut indignus opii ſui omnia creauit ex nihilo.quia ſpũs dñi ſcʒ voluntas eius ferebat᷑ ſupꝑ aquas noſtre pductionis.non ſub aq̃ſ alicuiꝰ neceſſitatis:qm in deo nulla neceſſitas neq; in⸗ igentia ſed liber atq; liber.et ex amoꝛe puro fecit qᷓ vo⸗ luit in celo et in terra·et in mari et in oĩbus abiſſis.oĩa tona valde cõponẽs vt cõmunicaret ſeipſum bonis ra⸗ tionabilibo a ſe ſolũ ꝑ amoꝛem creatis angelis et homi nibo:quia non erant quos bearet et quibus innoteſce⸗ ret niſi ante creaſſet ⁊ manſiſſet incognitus niſi ſibi ſo li.et imparticipatus niſi a ſeipſo ſi creaturam talẽ non feciſſet:que ipſum ꝑ intellectũ et fidem cognoſceret. et in amoꝛe peternã fruitionẽ participaret. Cetera vero creata ſeoꝛſum ab iſtis ad vſum mentis per conſidera⸗ tionem:et coꝛꝑis per ſuſſentationẽ ad vniuerſi pulcri⸗ tudinem facta credunr. Et ideo non ſunt equalia. quia ſi eſſent oĩa equalia non eſſent oĩa nec vniuerſi pulcri⸗ taet wlut non indigentia. ſed pia voluntate ita non alieno auxilio fecit qui fecit:quia nulluſañ ipᷣm ſin, dicunk nanete Nſint guanti natre, te: aut loneka; uahtag terüt et nturin mlenie fuit nec nuerſa a. Frn relicta biteme mcec Nuta Dagnot ue WI Alit gre⸗ n ſcis, ohtaſ⸗ lsinter Nlnreſo⸗ conteſe⸗ hüana riptum lulitate viſtbili bet enti mmnia attüeſt nitaan ,ſtelnr einentat lrärutio ſique Uint ptibit Omnia noopl luntas nbagl in⸗ .Oia iorn/ Pormi teſcer biſo ſon etet wro ela/ len/ gnia lcri fate n re miſteris verbi increat nmnullus cumipſo. nullus poſt ipſum in opere creationis pꝛeſtitit pꝛeſtat pꝛeſtabitq; ſubſidia Etiam dñat᷑ oĩibus regit omnia ſine motu.pꝛeſidet ommbus ſine ſitu. p ſens eſi omnwus ſine loco: intimatur magis cuilibet creature q;ᷓ ſibupſi creatura intimef. Et mẽſure tẽpor hoꝛarũ et dierũ ebdomadarũ menſiũ et annoꝛũ longe ſunt ab ipſo. Accidẽtia vlla non recipit noĩa de eo dicta miil ſibi addunt aut inponunt. nec alter ex altero red ditur ſimplui nature deitatis cin nihil addi vel minin poteſi. Aneffabilis eſt us: ſaltem eo modo quo ineffa buis dicitur meffab.lis non eſt? Ercedit intellectũ an⸗ gelicum et humanũ incõpꝛeſænſione:quia incõpꝛehẽ ſibilis eſt. afeciũ omniũ creaturarũ in lonitate.qꝛ nul lus amoꝛequatur tonitati eius amãdo.vt diligat᷑ quã⸗ tum ſua reqiurit lonitas mec in hui/ vite tenebꝛis nec in partibus ſuperis. Non narrat eum ad plenũ ſnben, ra legibilis nec lingua volubilis explicat quid ſit dus. 2—— Henlſus coꝛpalis nunq; pcipit quia incoꝛpoꝛe eſt. Et ſi ex tꝑe vrbũ caro factum eſt nihil in ditate mutatuʒ eſt: vt nec etiã in illo coꝛꝑe deitas ſenſibus percipi poſſʒ nec in cena et ſacramento deus mandens deitatem cõ pꝛeſſit nec guſtus percepit.necoculus vidit.nec olfa⸗ ctus olfecit. nec auris audiuit. nec tactus reſperſit. nec impaſſio nata carne aſſumpta veitatẽ vnitaʒ attigerüt quomodolibet paſſiões. Nec doloꝛes et triſticie anime chꝛiſii dei affecerunt in aliquo deitatẽ. Elnus eſt in ſub ſtantia: trinus eſt in ꝑſonis. Nec vmtas ſubſtantie ꝑio narum trinitatẽ excludit. nec pſonarũ trimitas ſubſtan tie vnitatẽ diſcreta ſeu continua quantitate multipii⸗ cat. Mec inducant᷑ exeplares ꝓbationes in elucidado pᷣ dicta et non pꝛobata. et omnibo fides in ſuo maneat ro bvꝛe pꝛemiũq; magis creſcat in pura credulitate.ſed ſo lum ſufficiat ꝗꝙ diuerſoxꝝ vna foꝛma in qua diuerſa cre⸗ ata conuemũt.et nexus vnus et durãs ꝑpetuus creq/ toꝛũ arguit vnitatẽ:et eſſe cuiuſlibet rei fo⸗ma et vtili⸗ tas ſeu bonitas pꝛonũciat trinitatẽ. Mam eſſe rei cuiuſ libet patrẽ crcatoꝛẽ enunciat ſoama qua diſtinguitur a ceteris ſapientiã filij clamat: vtilitas ſeu bonitas cuiuſ libet rei ſpũſſancti bomtate eloqui. Et pater a nullo.ſi lius genituſ a patre ſolo:ſpuſſanctus pꝛocedit er patre atq; filio. Nec maios pater filio aut ſpuͦſancto necfiliuſ ſpu ancto aut patre maioꝛ eſt: nec ſpũſſanctꝰ maioꝛ pa⸗ tre ſolo aut filo ſolo.nec vna cuiuſq; pſona maioꝛ aut mino: eſt duab:nec due maioꝛes aut minoꝛes vna h⸗ ſona pſiſtunt. In deitate nulla pꝛioꝛitas nulla poſteri⸗ tas muenit ex trinitate pſonarũ. Equalitas in eternita te in impaſſibilitate in unmenſitate in immoꝛtalitate in increabilitate. in potentia ſapientia et bonitate rex He omnipptentia dei. Capitulum XXII Onus eſt inquã ducatus fidei: qui ſub omni⸗ b potentia dei ducens de ipla nos facit recta ſen⸗ tire qua credimus. Et cum omnia iſia ita ſint. ꝙ non poteſt deus niſi bona: nam quodlibet minimũ in conuemiens impoſſibilitateʒ dicit in deo. Et ſi ſeẽm / phetam dicit. non eſt malũ in ciuitate qð deus non fa⸗ ciat ꝑmiſſiue. non poteſtatiue.qui legit in telligat. Agi tur ta eſt vere omnipotẽs ꝙ non poteſt aliquid malefa cere cogitare aut loqui.nec actus penales vt metuere. wlere triſtari tedere eſurire ſitire calere frigeſcere. aut quomodolibet pati aut moꝛi:nec facere ꝙ ſit et non p⸗ ſens pꝛeteritũ a futurũ ſint idem. nec ſacere maioꝛẽ ſe vel aliũ vel aliquid finitum in quacunq; ſi ubſtaãtia vi ſibili aut inuiſibili. ſenſibili aut mſenſibili: nec actꝰ coꝛ⸗ poꝛales vt comedere aut bibere ambulare ſedere doꝛ/ mire et his ſimilia. Si qua en coꝛpoꝛeitas in toto ⁊ ex totoet a toto creatoꝛe omnium remouent: in ſeipſo et per ipſum eta ſeipſo exceptoꝙ talia creare poteſt extra ſeipſum nec tñ de ſeipſo: auia nõ ſolũ coꝛpalia ſed etiaʒ ſpuùalia. non de deo tanq; ex materia ſed a deo tanq; a ſu pꝛema et efficiente ommũ cauſa credunt᷑ creata. Cum autẽ in ſeriptura ſacra legunt᷑ verba actus coꝛpoꝛeos de ſignantia non eſt intelligendũ deus coꝛpaliter fece⸗ rit: ſed qm ſcriptura loquebatur exiſtentibo in cope p ſenſus coꝛpoꝛeos non fruſtra dates ſed ad xc pcipien/ da quodãmodo oꝛdinatos nripientila wiſlne in lin⸗ gua narrantibo. aure audientibo in exe plis: que ſi coꝛ poꝛalia non ſunt cõſiderantibo et in copoꝛea d ex (oꝛfo rea natura genitis. Ydeo ſacra ſcriptura nullius loqn⸗ dlrgeneris verba de deo vitauit: duͦtaxat omnipotentiã inſupabile indeficientẽ inculpabilem irrepꝛehẽſibileʒ nunciarent et ſapientiã infallibile; incõpꝛehenſibilem omnia cõpꝛehendentẽ in intelligibilẽ oĩa intelligenteʒ et pꝛeterita et futura vt pñtia. pñtia pꝛeſenter pñtia co gnoſcentẽ inuariabilẽ omnia variata et varianda vari antem ꝓclamarent: bomtatẽ incõpabilẽ. indeficienteʒ omnia ſupextendentẽ oĩa implentẽ ommia reficientezʒ impturbabilẽ impmutabilẽ T in his ſimilia enarrarẽt Hoꝛũ ſiquidem declaratio volumẽ magnũ requrreret Homina vero ſi qua ſunt quib nominat᷑ deus i oĩa di⸗ ſpofitionũ ſunt. ſed nutlũ repit ur nome eum totaliter expꝛimens maniſeſians aut claras. Sed nomẽ ſub ſtantiale enm innotuit moyſi cũ diceret ei Ego ſum qᷣ ſum. etera vero agnoĩationũ et diſpoſitionũ ſunt no⸗ mina ꝑ nulla et in nullis creatoꝛe reddentia variatum necq; poſſibile variari. In hoc igitir maxrime omnipo / tens credendus eſt ꝙ male agere ſeu in aliquo defice⸗/ re non poteſt. Poteſt vero deus omma cõuementia oĩ bus modis.quia poteſt ꝓducere non eſſe in eſſe p crea/ tionem.multiplicare ꝑ ppagatione.d incõpleto cõple tum facere vnum in alud mutare.vt pane et vinũ in chꝛiſti carnem et ſanguinẽ tranſſubſtantiare. Et de oĩ / potẽt ia fuit ꝙ potuit ſic incarnari et naſci Apparuit dei oĩpotentia in mũdi pꝛeteritis: quia res creaint er nihi lo. Apparuit in medo quia creata verterent᷑ in nihiluz: nili ſua potentia contineret Apparebit in fine quia coꝛ poꝛa ſumma celeritate ſuſcit bit. De ſapientia dii. Capitulum XXIII AIgritas fidei noſtre ad cognoſcend claritateʒ c ſupꝛeme ſapientie nos inuitat. quꝗ chꝛiſtia⸗ nitate iſta teuenda ſunt: ſapientia dei limpi diſſime cognoſcit ommia lona mala. pꝛeterita pꝛeſen⸗ tia et futura. actualia et poſſibilia et incõpꝛehenſibilia nobis et inninita. nec diuerſificat in ſeipſa licet duerla nomina ſoꝛtiat. Inquantũ eſt ꝓgnoſcitiua omnin pol ſibiliũ dicit᷑ ſcientia ſiue cognitio. Inquantũ cognoſci tiua ommü que in mundo ſunt dicit viſio. Inquantũ cognoſcitiua oĩm que bene fiunt dici᷑ appꝛobatio. Vn⸗ quãtum cognoſcitiua eoꝝ que damnanda ſunt dici re pꝛobatio. Inquantũ cognoſcitiua futurox dicit pꝛeſci ⸗ entia ſiue pꝛeuiſio. Inquantũ cognoſcitiua eoꝛũ qᷓ ab ipſo fienda ſunt dicit diſpoſitio. Inquantů cognoſciti⸗ ua eoꝛũ que pꝛemianda ſunt dicit᷑ pꝛedeſtinatio.⁊ non ſolũ cognoſcitiua omniũ ſed ratio cognoſcẽdi.Cogno⸗ ſcit contingentia infallibiliter. mutabilia immutabili⸗ ter. futura pꝛeſenter. tꝑalia eternaliter. dependentia in dependẽter. creata increate. cogitanda et cogitata et fis nem omniũ nouit ſaluandoꝝ et damnandoꝝ numeruũ infallibilem infallibiliter cognoſcit. Cognoſcit numer ndus menſurã quantitatẽ qualitatem omniũ reruʒ Puic ſapientie non deperit tempusnec latet locuſ nõ ſubterfugit actus. patet omnis intellectus: niſflus q; SDè . 4 ectus occultus. Devolutate. Cap. XXIIII Atum eſt fidei chꝛiſtiane attingere inacceſſa.. inuiſa cõpꝛ.chendere: et abſq; meritis eſt doniun D fidei: cum qua et ex qua et ꝑ quam nobis diun / voluntas innotuit. Que pꝛimo à tepla hberg eſt. et . ſeipia et ꝑ ſeipſam: quam ad aliquid pagendum aut ans. 2auEA13 n 0alia nnce uou npuoſoa nec diueria vo ita diueriiſicant woluntate. Que ſic eſt * efficax vt nullo modo poſſit impedii:ſic recta vt nullo modo poſſit obliquari. ſic ſapies vt nullo modo poſſit errare.ſic bona vt nullo modo poſſit mac ulari/que cau ſa eſt ommiũ factoꝛũ et fiendoꝛu pꝛima et ſumma et xa tionabi is et inefflabilis et iuſtiſtima cauſa viſibiliuz et inunſibiliũ ꝑ iuſſionem et per pr V neſiro reſiſtere woteſi Sepe ioieph fratres ſuos de ſua Venditione ne timerent confoꝛtans ait. Nohte timere non dei poſſumns reſiſtere xoluntati. Heſter. uij. habe⸗/ W tur dum oꝛaret Domine in ditione tua cuũcta ſunt po⸗ ſita et non eſi qui tue poſſit reſiſtere volutati.Et ſi pecec wlur mo volẽti. Adaperiat coꝛ veſirum in lege ſua et in pꝛeeee catur cõtra vo luntate dei non tñ reſutit voluntati dei. Pon eni peccarei niſi iptłe ꝑmitteret.nõ pmitteret niſi vellet: nec wellet mſi quod iuſtum eſt. Alldua eni iuſtiſi yna et occultiſſima cauia eſt apud iIpium nõ pſerutabi/ ſis nobis: qua iple peccata ſieri omnino pmiutit.cuiuſ wluntatil cauia nullo modo eſt querenda.cum ipla ſit oĩm cauſa intinue cõpꝛehenſiom: que a finita ratione reature cõpꝛehendeda non eſt. Et lantüſcire pꝛo hac e ſuficiat ꝙ unquitas apud ceum non eſi:necunqui eſt gnumm mnia ſenſil . coõparata in oꝛdine ad writatẽ. reputat mere eſſt—· —2 ter led uſtiſ me vult que vuit. Qui volũtati attribue vunt ſanciiꝓpꝛios bonos actus vt iacob ců exquireret opatre ylaac cur tam eito cilos ſibi plautos inuemiſſet ⁊cſroncit. Ciolutas cei fuit vt cito mihi occurreret qð B ibiles ſe abſe⸗ . wolebam. Et ioſeph cum vencit us eſſet a fratribo dela⸗ HMec aliud etiã eſt animùs volens:niſi ꝙ nõ violétatus tiiſq; in egiptũ factuſq; egipti dũs p pharaoneʒ ad ꝓpui dendum populo in annis ſterilitatis: mirantibo ? pauẽ? ibus fratrib dixit. RNon veſtro conſilio ſed deixolunta ie huc miſius fui. Et damnd in pſalmo cõfitet in lonis Diuina voluntate deductũ dicens. Cenuiſiimanũ dexr· ⸗ ſere tue:et in voluntate tua eduxiſn me/Sed meluſ ſiudicaui omiſſa ꝓfunchitate cõſiderationis eius de ipſa t ſupꝛa nos fert᷑ edicere:qua pfecta in nobis et a no⸗ is ſalutẽ coſſequimunon impieta a nobis iurta eqdi ſqnã exigẽtiã eius iuſte damnamur. Elnde ꝓut fert ur Niber pmiſtionẽ: cin voluntati .2) luntaré domini ſui:et non ſacit Peꝛimus is in ſeipſis delectati 1.5 —7 ſuper dare:noſtre vero eſt recipere volũtatis teas dei ſanctificatio ve ſanctificatio videlicet per virtutes deo placentes: abſti nætia a foꝛnicatiõe.ab omni ꝛ0fKcto re pꝛeter deum et ac diſſentiẽtes penas iuſtiſſimaſ abſq; deo placẽtecab hac ſio teſtãte qui ait. Seruus qui ſcit vo ſuſceperunt.chꝛi oĩmnde oꝛare docuit dei fieri voluntatẽ: quam ſan 8 et ʒelũ dei habentes mutuo facexe affectabät ant machabei ad eos quoſ credebât legis ſimi u cti patre cri eum et faciatis eius voluntateʒ in coꝛde magnoet ani ptis ſuis: et faciat pacẽ: lide qui legis verboꝛũ efficati Im ꝙ wolũtate dei epiſtolantes appetunt fieri coꝛde ma gno. Quid emm eſt coꝛ magnũ:niſi cui pꝛeter deuʒ ni hHil eſt magnut⸗ coꝛ magnũ: miſi vbi per duectione laudabilis mim ſapiẽtie innumerabilis habitat ↄñs magn Quid eni eſt coꝛ magnũ:miſi ꝙ omnia ſenſibilia eſtimmata magna/ coꝛ magnu: niſi ꝙ coꝛpus paruũ deſe magnũ.Qud eſt coꝛ ſegd ex toto libens exequitur quod iubetur. Quid aliud oꝛatur cũ dicit᷑ ꝙ aperiat coꝛ vſtrüm lege ſua:miſi volũ tas veſira in volũ q; pacẽ habebimus.niſi ei volũtatẽ inculpate faciam De iuſticia dei: Capitulum XxxN Neruat fides rationes humanas: atq; ſupgre⸗ e dit᷑ planũ ratiõis iudiciũ.intelligetie humane *. In nobis et ſup nosſad eterna ſalutẽ trxoꝛia et actu per ſticiã dei et miſe B ſipiẽtibus ſepe pce⸗ niuerlam fidẽ inintat: qo ipſe vnigenitus eius in aſi⸗ duntſi tñ frenabiles ipſa loꝛiʒet. Qm̃ ergo enarrãt ſcri ſcimpta carne ꝓclamat. beat vitã eternã. Hinc et apoſtolus ad thimotſxũ ſcri ens ait. Eiult vus omnes homines ſaluos fieriet ad aqnitionem veritatis puenire. Quod dictũ ſane intel? le ctũ mẽtis pubia remouetſcum humana pꝛeſumptio mpꝑde diuina voluntate cauſet᷑ dicens. Si vult ocs omines ſaluos ſieriquare nõ omnes ſalui fiunt cum Qit apſtolus voluntati eius quis reſiſtet Sed intero ſitionis ſoluit atgimnenta pꝛeſumptionis. Non enim n vult vt nolentes ſaluentur mam diuina woluntas li 4 erum non aufert ꝗqo ædir creature arbitriũ. nec neceſ· tat aut violentat qliquead ſalute. iepugnat amnio nitati diuine. ꝙ in homine ſit ad lbonũ et ad malũ ar Vvnſ̃ amat. Hec eſt woluntgs patris mei d it me. vt omnis qui videt filiũ et credit in eum hbo⸗ pture iuſticiã 1 miſericoꝛdiaʒ dei: de quibus titubat vt plurimũ humanus animus. mſi eſſet fidei ſcuto pꝛote ctus:igit᷑ ſub pꝛotegete fide has duas vias inueſtigan do humiliter incedamus.Alit em̃ dauid. Elmuerſe vie dñi.miſericoꝛdia et veritas. Et alibi dicit. Miſericoꝛdi am aiudiciũ cantabo tibi vnñe. Sed pꝛimum de iuſticia ei quid tenendũ ſit: chꝛiſtianice videamus. Juſiuseẽ oñs ait pſalmiſta: rectũ iudiciũ eius. Et alibi uſt?è do minus:⁊iuſtieigs dilexitMec eſt iuſtus eo mõ quo nos iuſti ſumus. Supexcedit iuſticia ſua òmnẽ iuſticia:q ꝛ ipſa oĩm eſt oꝛigo: repꝛehẽ ſione caret: qꝛ mihil in res ⸗ lenſione agit. Inflexibilis eſt imutabilis T eterna: ſi quid eſt in veo deus eſt. Yo iuſticia dei deus eſt. S dDirigit ſup nos vlud ſolaris radius. nec eſt qᷣ ſe abſcõ⸗ „ itrium liberum. et cune tali libertate cogat ad tonum/ dDat a caloꝛe eius.nec eſtq effugere poſſit gladium eius t neceſſitate lvonus iuſta pꝛemia non nanciſcinec e qjue aut pateéter aut latenter opatur. Sʒ du patet eru (argit᷑ oninib angelis non conceſſit:qͥ libertatẽ gr⸗ bitrij recipientes a deo p lbertatez ſe mutuo dimlerüt. uoꝛũ aliqui adix:erunt diuine bonitati ꝑ hberã volun atemiin ipſa ſiatim adheſione confirmationẽ recipien tes in gratia ꝓ ſuſcepta gloꝛia:xeliqui ad ſeipſos oↄuerſi ſ● Dit timoꝛẽ adducit:et dũ latet animos in amiratiõe;ʒ ſuſpedit. q; ſepe ignoꝛat᷑ ab ĩbus q deus iuſtiter fſa⸗ cit. TThꝛonus eueſt iuſticia dei. Naʒ theonus idẽ eſtp ſedes. E t in plalmo legit᷑. Juſticia T iudiciuʒ:coꝛrectio ſedis eius. Et thꝛonus angelicꝰ velo iudicigria ĩmo iu En ſuperbi. per libera voluntatẽ receſſetũt a deo: dmnatio nem eternã ſuſepientes in pena. Et gin per ſuã liberaz; xvvluntatẽ non neceſſitate omnia cõdidit: ita per noſtrẽ· liberaz voluntatẽ nõ neceſſitate bonos gratia beatos in gloꝛia querit: Sue igitur poteſtatis et xoluntatis ett ro eſt ree c wutat aſſentientes ſanctincãtur: q; ᷣm axoſto u.hec eſi wxllun ſtra. vt abſtineatis a foꝛnicatide. les ʒelatoꝛes. Det vobis deus coꝛ omnibus vt colatis b nũ Auid enim eſt coꝛ magnũ.niſi ꝙ mun do ſe pꝛeferẽs veſpicit munduũ magen; Rila enimeft·· is nimis. et us parun delerit ſeipſum excolit . magnũ:niſi ꝙ ad maioꝛa ſe oꝛdi, nat et ad marima per virtutes inunſibiles ſe abſcondit tas wſira in volũtate ſua perficieda illuſtref. Na lex ei· wlütas eius nota eſt. Quid eſt faciat pacẽ: niſi qꝛ nun aſpectũ:ubietatis tenebꝛas fugat:retrahit bo minũ mẽtes ab iniuſtis et impijs querelis. que aduer ſus iuſticiã dei et miſericoꝛdiã ab inſipiẽtibus ſexe pce = AX. F. . 4 „ N-- = PP rSA- r-.- — nniſterijs ſticiaria virtus ſemꝑ aſſiſtit⸗de quo thꝛono ſcom ꝙ in apocalipſi iohannes ſe vidiſſe teſtat pcedebant fulgura voces et tonitrua.Fulgura nanq; ictus celeſtes ſubiti et impꝛouiſi ſunt que fulgura ꝓceſſerant de iuſticia ſcʒ thꝛono dei velut eius ſubite actiones. Pꝛimo in ange⸗ lis qui ſtatim poſt conceptã ſupbiaʒ de celo eiecti ſunt. de quibo ſubita punitis actione iuſticie inquit petrus. Deus angelis peccantibo non pepercit ſed rudentibo in ferni detractos in tartarũ tradidit in iudicium crucian dos reſeruari:quia nulla interpoſita moꝛa digna ex iu⸗ verbi increati peccatum ſecuta eſt penaEt m pꝛimos parentes fulgu rauit diuina iuſticia vt ſtati nudia paradiſi delicjs xl lerent᷑:qui mandatum tam facile contempſerũt/Et ſi ſticia ſuſceperunt etrcianns mercedẽ:et ſine ſpacio non ſtatim actualiter et in coꝛpe fulguris impetus per cutit poſt delictũ.ſubito tñ perfoꝛat in occultis cum lu⸗ mine rationis veritatis.necnon et veritate anima pec⸗ cãdo pꝛiuat᷑. Quod impellitur noſcit᷑ fieri dedecus cul pe ſine decoꝛe iuſticie. Nec tam ſubito lapis peccati con/⸗ ſtruit᷑ quin magꝭ ſubito in peccantẽ de nube iuſticie ful/ gur punitionis ꝓcedendo ꝑcutiat conſcientiãcrucians in occulto virtutes:debilitans in ſecretis imaginẽ dei. ad quam facti in anima ſumus/ſturpans maculis non manikteſtis in palatis:inimicos deo et angelis faciens. demonibo amicos conſtituens. pꝛiuans ipſam gratia. pectat ad ſupernam gloꝛiam autoꝛitate ſacramentoꝛuʒ amminiſtratiõe pꝛedicatione diuina ſuppoſita gea plu rimos tranſmiſerunt in ſeipſis ꝓpꝛijs meritis dana tionem eternam inſfailibiliter acquirentes Vult enim/ veus exomni hominum genere ad tempus peccatoꝛi⸗ bus parcere:vt ex eis velut ex quadam materia duran⸗ te ſemꝑ habeat in quibus foꝛmãa chꝛiſtiane vite atq; cõ uerſationis inducat:aut ve ipſis quomodolibet malis/ aliquid vtilitatis ꝓ ſuis cõuerſis giicat Erſ nunc ful?- ⸗ man gurantis iuſticie actio omnes ſubito et manifeſte impe tret:non remaneret in finali extremoq; iudido qð feri wcẽs de thꝛono decldrate atq; notiſſime ammonitiones vt vnuſquiſq; ſe caueat ne inueniat quod puniat.mat enim diuina epoſt fulgura / bonitas magis parcere q; ferire. Ideo pꝛemittunt᷑ cau( querulet qui contẽpſitMonne hec vox ꝓceſſit er adam cum in paradiſo collocaret᷑. Ex ommi ligno paradiſo co⸗ mede dixit dominus ad adam.de ligno autem ſcientie loni et mali ne comedas. In quacunq; enim die come deris er eo moꝛte moꝛieris. in ergo mſi ſi deputabit adam/quia penam iuſticie qui vocem pꝛemoniti tele debite voces vt ſegreizer punit᷑ non de deo onis iuſticie contempſit Oimiliter cayn pꝛemonitio⸗ nis ſiue pꝛemonentis iuſti voce affatus eſt dñs dicenſ cum inuidia in fratrẽ armauerit coꝛ eius. Quare iratꝰ — es et cur cõcidit facies tua. Nonne ſi bene egeris recipi es. Si aũt male ſtatim in foꝛibus peccatũ aderit. Cui ergo imponet miſi ſibi homicidiũ et debitam ſibi pnan qui deum contẽpſit et fratreʒ interfecit/Acceſſit a thꝛo no dei vox iuſticie px moyſen dexies verbis et ſignis vſq; diſſociãs a ſuꝑna gloꝛia:tnoꝛum omniũ imparticip? reddens et inferm ciuem aſcri kene a iſte ſunt occul⸗ te ſubiteq; interdicte ꝓcedentes moꝛe fulguris de iu⸗ ſtica iabſq; eo ꝙ coꝛpus manifeſta pena plectatur. Murſus atq; ſubtilius ꝓſpectet ſub fide contemplans . hummana omniũ mens pꝛo quadãa altiſſima benigna et pharaonẽ.Aduerſus quem cauſabit ꝙ decies punitus dpiꝛg diſcretione frenat᷑ diuina iuſticia:ne in peccãtes tã rex erat eiuſq; exercitus ſubmerſus niſi quia populum ſubito fulgura punitionis emittat.Nam ſi omnes pec P2 dei non dimiſit niſi ꝑualide quem tenebat cꝑtiuun et cantes ſubita ꝑcuſſione puniretimpius crederet᷑ cõdi,; in moyſe diuinũ contempſit pꝛecepeliſofſf wx to⸗ toꝛ omniũ ipſos ad penitentiã non expectans. Sʒ qꝛ nantis iuſticie fuit ne peccãteſauertamur ab ipſo/quã benignus et miſericoꝛs eſt ſcõm ꝓphetam et pꝛeſtabi Pmnarſen in deutronomio emiſit dicens:videte ꝙ ego ſuper malicia.non vult moꝛtẽ ꝑeccatoꝛis ſed vt conuer im ſolus et non ſit alius deus pꝛeter me.ego occidã ⁊ tatur et viuat:ideo pius pater ſtatiʒ wſſimulat /Er ao ego viuere faciam pcutiam ⁊ ego ſanawet non eſt qui ſtolus ad romanos ſcribens arguenſq; non reuertẽteſ de manu mea poſſit eruere. Si acuero vt fulgur gladi peccatoꝛes dicit An diuitias bonitatis illius et patiẽtie um meum et arripuerint iudicium manuſ mee reddã et longanimitatis cõtemnis:ignoꝛans qm̃ benignitas vltionem hoſtibo meis:et his qui oderunt me retribu⸗ dei ad penitentiam te adducit ſcʒ expectando ne feriat p am. Inebꝛiabv ſagittas meas ſanguine et gladius me⸗ peccatis. Et pꝛo obduratis ſtati aplus ſubdit. Scom us deuoꝛabit ares ſẽt pᷣ dauid clamat. Miſi cõ duriciã aũt tuam ⁊ coꝛ impenitens theſauricas tibi irã uerſi fueritis gladium ſuũ vibꝛabit arcum ſuum tetẽ⸗ in die ire et reuelationis iuſti iudicij iſe ſiqui, Z it et parauit illum. Et in eo parauit vaſa moꝛtis ſcili⸗ dem alia pia cauſa in peccatoꝛes ilico fulgurare ſagittã cet homines Percaroꝛcaſlagetna ſuas ardentibo effeat vt ex peccatoꝛibo ſumat iuſtos ꝓpagatos ex ſemine:re⸗ Et in euangelio.niſi conuerſi fueritis et efficiamini ſi⸗ natos ex fide.Nam habet eccleſia p in ſuꝑna gloꝛia in⸗ cut paruuli non intrabitis in regnũ celoꝛũ. Et alibi:ni ſerendos quoꝛũ patres peccatoꝛes infernus tenet et te ſi penitentiã ageritis om̃es peribitis. Que ſunt he vo nebit uddeſPe derlirnſtenus diuina piaq; diſcretq ces niſi ꝓcedentes a thꝛono iuſiicie cei que ſunt he vo⸗ tio mitigando iuſticiam.ne ſtatim ꝑcutiat malos mun ces niſi cõminationes pꝛemonitioues admoniti⸗ — ne auertamur a deo vniamur deo/QAuot voces pᷣmo⸗ nentes eternũ e cõminãtes in dluina ſcriptura repe⸗/ di rectoꝛes:quoꝛũ mala meruerunt penas eternaſ.⁊ in ipſos ſubditos exiſtentes legali iuſticiã deſeuiſſe: ad hoc bene regant alios ſeipſos male atq; impune regen riunt᷑ deficeret in enarrando tempus potius q; ſcriptu tes. Multi nanq; male recti bene alios rexerunt.incoꝛ⸗ ra Quibus ergo pꝛeterq; ipſis imputabunt mali pu Q recti coꝛrexerunt.inoꝛdinati oꝛdinauerũt.impuniti ali nmiti obſtinati GüET A ttandit wecgreet os iuſtiſſime punierunt.et tutauerunt rempublicam moniti ꝛocedunt etiam woces à nominato ſepitha0 ve r S dño rerũ omniũ inimici.Et malus tranſit vt plurimũ noid eſt certiſſime rationis ſuper manifeſiis iuſticijs 1— r i* impunitus:cuius maliciameritoꝛie pficit exercetur ꝑ⸗ atq; iudicijsnoſtre mentis caligantibꝰ oculis occulta⸗ ficiturq; iuſtus/Mæecnon plerũq; in pharetra ſua ſagit⸗ tis. Nam erit plerũq; manifeſta punitio.cuius ratio ſe ta vlciſcitiua conuertit᷑ vt impetat in pꝛelatoſaut in ali pe latet quia puniti hominis culpa non patet ꝙ ſi cul⸗ quos eccleſiaſtica dignitate aut ſcripturarum claritate pa eſſet in patulomens nõ eſſet in litigioſo iudicio.nec fulgentes:quoꝛum o a infera iuſte petunt:cum ꝑ eos nle quereretur quare tantũ eſſet punitus ſi cognitus fuiſ ſit in ſubditis directio ad ſupna. Multotiens et infalli ſet malignus.Faciliter nanq; quieſcit humana ſenten biliter pꝛelati ſacerdotes doctoꝛes declamatoꝛes ad po⸗ tia cum notum reum punit. Sed videt atq; credit iu pulum aliqui ſed non omnes quos iuſte ſententia ex⸗ ſtum ſeu innocentẽ ſollicitari flagellis ipſa non Eenn at — r ſ Lrr.. . WMas de .6r gr= Nr Tar— ab impꝛobis obiurgandis. ab errantibo coꝛrige B π * 22. - - ri. *² r* penitus a querelis cum ipſo aut ſine ipſo. Sed quan⸗ tum ſe noſtre mentis intelligetia feret faciamus de vo⸗ cibus rationes vi mens hominum acculando deu qui⸗ eſcat.et ſummãa iuſticiam umma diligentia di igat. v· neretur atq; ptimeateifnigumt plerumq; bom cui ma⸗ lis aut ſine malioquia male diſſimu atix a peccgto-nho arguendis. ab ignaris docendis. a diſcolis monendis. — dis.aut cum tedet lalvꝛis aut qui? verecundia &tinemur. aut inimicicias ex lc łꝛouenire cauſamur. qaus ne m tem⸗ poꝛalibus quomodolibet noceant ne non habita im pe / diamur acquirere aut habita pozremus eIteEE. Et qua talibus parcimus iuſie hanc omaram patimur vi tam. quam dulcem in alijs nolumus contriſiare. Q ſi foꝛte ad coꝛrigendum ꝓpter captandum tempus in ſuo tempoꝛe coꝛrigendi nat dilatio: non maligmitatis ſed caritatis operi aſſcribat᷑:dum tamen tempus veni⸗ ens non pꝛetereat a coꝛreptione vacuum quod ad hoc fuerat erpectatum. Qõ ſi pꝛeterit non miuſte flagella⸗ ꝙ ſic pꝛeterire qui potuit non coꝛrigendo pmiſit. Mec tamen ab huiuſmodi culpa noſcitur eſſe liber qui pꝛela tus non eſt.aut ſuꝑ alijs ſocietate ac neceſſitudine cõ⸗ iungitur:ſi ſuo modo non arguit quod peccatur. YJure igitur pariter puniunt᷑ cum eis qui ſocietate delectati ſocios non arguunt in delictis Aſia vero flageſloꝛum cauſa ſubnectitur.cum aliqualis amoꝛ vite huiꝰregnat adhuc in eis qui boni ſunt.Et lcet non agant cum ma lis ſimilem malam vitã:diligunt pꝛofecto caduca. Ad iungitur cauſa diuine pcuſſionis vtilioꝛ:cum de hunc mundum tot repleuerirmiſerijs atq; moleſtijſ vt etiã qui boni ſunt inuoluant᷑ in eis vt argumentũ ſit nolle laboꝛare aut pati pꝛo mundo:qui amicis et inimicis in ficiendo et inferendo aduerſa illudit/zο batiõts no ſtre mentis ad deuz cauſa feriunt᷑ pleniq;: vt in ipſa paſ ſione an magis deum. an magis tpalia diligamuſ appa reat.et ſibi animus innoteſcat patiendo pꝛobatus.qui non patiendo extiterat unpꝛobatus:et tonſionib qua lis eſt ſeipſum cognoſcat.qui ante ſibi incognitus erat Quomodo ſi tribulatio non eſſet ad bonos vir iuſt?di⸗/ cere poterit:pꝛobaſti coꝛ meũ ⁊ viſitaſti nocte.igne me examinaſti.et non eſt inuenta in me iniquitas.et ꝓpter verba labioꝛũ tuoꝛum ego cuſtodiui vias du „R ne glecta et multis et a multis et pꝛo multis diſciplia ver berum aduocauit:vt durioꝛibo arceat᷑ qui leui dedit aſſenſum oꝛtebat etiam mundum erudiri ꝑ. lonos.et ipſos in mundo iſto inſtrui:vt paterent᷑ ma⸗ gna et exquiſita toꝛmenta ꝓpter chꝛiſtum:qui tata pꝛi⸗ uſq; loni eſſent aut per comꝑationem qui adhuc mali ſunt patiunt᷑ pꝛopter aurum.Et gratiam opoꝛtebit pᷣ⸗ ferri nature maioꝛi pꝛeconio verberũ:cum in natura et ꝓpter ipſius dulcedinem multi non effugerunt verbe / ra flagelloꝛum. Et necnon ſuperna et ineffabilis eter⸗ naq; vita ſuos atletas talibo examinationibo volebat exactos:ꝑ comꝑationẽ ad iſtam que ſuos vexationum non habebat ignaros:et confunderent᷑ huius ſeculi di lectoꝛes.qui gratulabantur pꝛo aliqua re perfunctoꝛia ſuſtinuiſſe pʒnam: cum viderent bonos pꝛo alia para/ tos ꝑdere vitam. Et arcenda penitus erat poſſeſſoꝛũ non habitoꝛũ humana cupiditas.vt deſiciente faculta te ſanctioꝛ fieret ipſa volũtaſ:que nunq; fieret niſi adeſ ſet ipſa paupertas. Et ſi inter ipſa toꝛmenta non habet quiſpiam quid amittat:ſaltem confiteat᷑ pauptatem chꝛiſtum qui vapulat/ uũbꝛogaſit᷑ cauſe plurime ſupᷣ⸗ dictis ꝓt pius pium videns afflictum.laudet ſecretũ ⁊ H impius aut quilibet a chꝛiſto quo⸗ modolibet alienus adulationibus inuitandus erat ad Pꝛim —— 2 trabilis. ſic iudicioꝛum iuſticie dei. ratio eſt imꝑſcruta⸗ ſcvᷣm legem debet moꝛi.quia filium dei ſe fecit . deum :ſi chꝛiſti ſerui nulla paterentur diſcrimina.ſi flo rerent et exultaret gaudijs inter munch poſpera ame⸗ na:ied pꝛobata virtute abdicatioms et paſſionis chꝛu ſto erat vmendus qui totus eſi virtus./Adhuc auteʒ ipſa diuine iuſticie wnias libentius hic q; alibi ſuoſtri bulationibo purgat. et ſi non ad totum: ſaltem ex ipſis minuit alias pena⸗ toeriam laudandus Erat ⸗ us et homo chꝛiſtus deus in ſanctis ſuis: qui mult pe nis interminatis pluribuſq; illatis:maęis elegerũt le⸗ ipſos perdere qᷓ; duu negare aut in ꝑniſin modico mur murare.vt deum eoꝛum ⁊ ommniu dominumeſſe confi⸗ teretur in aduerſis.quem mali etiam moꝛibus et wxxr⸗ bis recipꝛocato pericu o negauerunt in pꝛoſi krſeen ri et nempe diſteretijs opoꝛtebat pꝛeſentis vite ꝑ amo rem ciues paniter et ſuꝑne.quia ſec ſuos querit floꝛi⸗ dos.et a tribulationib alienos illa vrro hic ſuos deſpe ctos et tribulationibo implicatoſ.de mũ per moꝛtem in ſuperis inferendos. Nam et ſi terui dei mihil paterent aduerſi.multi eius ſerui fierent non ob aliam cauſam niſi vt pericula deuitarent. Et neſcio in quo electoꝛũ et repꝛoboꝛũ ſeruoꝛum dei ⁊ demonũ in moꝛibus eſſz di / uerſitas. ſi omnib communis eſſet amenitas. nullaq; daeſſet diuerſitas Mecnon et exeplo virtualis vite do⸗ cetur.ꝙ recentes łt vſui apte animaliũ carnes nullo pᷣ uemiente fetoꝛe:ſale condiunt᷑.ne ſcateãt vermibo.mul to magis boni ne m virtutibus ocio marceant: agun k Hõ in omnibo his iuſticia dei repꝛehendi non poteſt.quia iuſte ſi repꝛehendereriuſticia vera non eſſet. Nam cum iuſtus imuſte ab homine patiturſiniu-ꝰ ſte a deo ad patiendũ ꝑmittitur:ſed de occulta iuſticia eius pꝛocedit aliquid cuius nõ innotuit cauſa: ſed ne quia innotuit iuſticia vnius dei et H igitur fe ciſe in talibo diuinam iuſticiam debemus credere.quã uis et mens noſtra non poſſit heigere n E aboꝛti uis viuis et animatis.quid de infantibo inter cheſtin/ nos natiſ qui nondũ regnãturi ſunt per baptiſmũ quo rum punitio eſt per diuinum regimen et deſcenſus ad/ limbum/ſAuid de eoꝛum penis quas langueſcẽdo pa⸗ tiunt᷑ dum infirmant᷑:cum nihilactuale fecerũt vnde mereantur Nec etiam moꝛe adultoꝛũ eruditionẽ ſuſci piunt dum patiuntur:quãuis vident᷑ ammirent᷑ ⁊ ter reantſAud de his qui quãuiſadulti nunq; habuerũt rationis vſum.ſed velut amentes vixerunt et quod ſu ſtinent non meruerunQÆRW⁰id de his ad lucem vite de ductis in quibo natura defecit in multis.aut ſupꝛa oꝛdi nem eius ſuꝑfecit in membꝛis.Qui oꝛdo licet deuius in naturante iuſticia/Quid de infantibus a quibuſcũ⸗ q; aut qualitercunq; innocentibi.et ſi non ex oꝛiginali peccato ſaltem ex actuali et cogitabili.quia cum impijs peccatoꝛiboꝓpinquis aut carne remotis.quia aut ter⸗ remotu aut excidio aut depopulationeaut ab igne vꝛẽ ⸗ te:aut ab aqua inundanti per maria ſeu toꝛricante per flumina ſuꝑ carceres. quecunq; picula pariterq; ſunt paſſi.qui moꝛiboet animo ſemper fuerũt diuiſi aut cõ⸗ ideratꝭ paruulis nunq; vniti.quid de huiuſmodi opoꝛ tet dicere aut declarare.niſiad diuina volumina cũ hu militate recurrere.Alit certe ſcriptura. Judicia dei abiſ ſus multa.quia ſicut abiſſus multa voꝛago eſt impene⸗ bilis Que vox de throno pꝛocedẽs iuſticie ſeruabit ani mos hominũ.in diuerſitate tantarũlibet actionũ.cum iuſtus iuſtam cauſam in iudicio agens ſuccumbit.⁊ in iuſtus ꝑ iuſticiam ꝓpter litigium vocatam iuſticiam ob tinebit.in quo diſcrimine iudei ſe pꝛotegunt.quia dei filium interfecerunt dicentes. Nos legem habemus ⁊ ’ſrrre —— .— 72 —— —— — „ M De miſteri⸗ verbi increati M plerumch fur debitum ſibi laqueũ:et iuſtus ⁊ innocẽs non eſt pꝛedicatum. Pꝛedicatoꝛes vero non excuſank. traditur ad ſuſpendiũ. ompeehendit qiu nõ peccauitt qBuia neca deo nec ab eccleſia plenoet conuenienti ſtu⸗ ueroutanttr Tinanugde er de dio miſſi ſunaiane ratio atq; iuſticia diuinã ra i occiditur tutoꝛ vite. Spoliatur veſtiens nudos: et de tionem et iuſticiã non intelligens conquerit diccs. Q 8 welleribus nudi veſntur expolians paupere. Pauperuʒ ſi pꝛedicatum eſſet eis foꝛte cregerent et inuocarent et hoſpitis incenditur domuser pꝛedonu habitacula inta ſalui fierent. Et ſi ſonus pꝛedicatio apoſio oꝛũ enuit ⸗ cta manebunt. Gꝛandine ſeu boſtiltter pauhis deſtrui; in omnẽ terram et ſi miracuia facientes fuerunt per . tur vines. crepat veges et vinum effunditur. Diſſi ipaf onmnem mungl plagam. foꝛte non omnel crediderunt ckckn lerumq; ciſterna eius qui ſitientibus ꝓpinabat:me ta/ foꝛte ꝙ verwoꝛum ſemina non remanſerunt. Et mul 1 he eueniunt qui hominũ ſanguine bibut Carcerat qui ta pꝛeterierũt tpa vt ſint traditaà memoꝛie que fuerat H ſoluit et viſitat compeditos: et qui tales carcerat liber cæ ſde. Qð ſi modo foꝛte per pꝛedicatione unpeterenẽ t⸗ abibit. A deo aut ab homine infirmabitur fouens inſir ſoꝛte conerterent/ Et cum nullus poſſit venire ad chai⸗ mos. et infirmans ſanos ſoſpes erit Arcebitur fame ſa ſtum miſi trahar a patre:quare non trahunt ad chꝛiſtũ melicos paſcere wlens: pꝛeripientis vitam impingua ad quem facti tunt vt non deſcendant in infernu ꝓpter de bitur ager. et hoꝛreum plenum erit. NHatus et nutritĩ ennn ſund cum nullum deus pater credt R n inſidelitate plerumq; baptiſmaſe uſcipiet: bapticat? ve⸗ penam quauis omnes non percipiant goꝛiam Er ſi 1 ro negabit moꝛibus chꝛiſtů. Male inchoans agipiſcet credituri non eſſent vt venirent ad veniam angi nune . tonum finemeet bene incwans confundeur. Auut⸗ q⸗ animus uuſticia tali. Cur ergo deus creat tantam mul e rit ocia Timplicatur inuitus: T alius repellitur ab aetu nitucinem ineternum de doloangarn Aonne di⸗ voluntarie unplicatus Ahus dum defendit offenditur go iniquitas apud deum Abſit Et de in deliũ paruu⸗ c alius defendit dum offendit. Alius periciitatur ſame lis queſtionis nos aura conturbat: vt ſi adulti qualifi⸗ w alius euomit ſaturitate. Alius ſitit. alius ebꝛius eſt. ali cati vitijs vonum ereermeneri,dcse mumn da⸗ 5 us diues et ſubſannabit pauperes. alius pauper vix fo mnantur paruuli qui non peccauerüt. Sed non inter . ver Ki rten liberis cenſabit heredibo alie chꝛiſtianoꝛum paruulos viuos moꝛienteſ ante regene Ir nis. alius circumfultus natis vix alimentabit eoſſem. reotionem et innidelium paruulos decedentes merito⸗/ è8 Alus innocens et ignarus in ae teeinn mali rum diſtinctio:cum ſit equa vtroꝛuq; conditio. Quna n ſa:et qui deliquit a toꝛtoꝛibus erit liber. Alius nil mali ſicut ex chꝛiſtiano nõ naſcitur chꝛiſtianus ita er innde⸗ coneavr nocds nnonin toꝛtionibn erit foꝛtaſſiſch li vt infidelis eſt non naſcitur infidelis. quauis ex pai/ moretur. upeo auo tonetur ſtanit en to rer⸗ moꝛum parentum ꝓpagata peopagine naſcitnr quiſq; ee capiatur queret ſecura viam euadendi. Almatoꝛis rei⸗ cum macula peccati oꝛiginalis: his ſolum exceptis q ſa⸗ S publice publicabunt᷑ tona: poſſidebit illa coꝛreptoꝛ po ccificationezin vtero puũſſanctrygratia ſuſceperunt aut ni puli. Quis talia dinumerare Poſſet. Aultiplicant᷑ ta⸗ ſuſcepturi ſunt odi tonitrui qſtio tra⸗ ti lia ſuper arenam maris: capitiſq; capillos. QAuomodo hatur in longum decens eſſet vt eam poſſibilis reſwon ei igitur ceſſabimus a querelis Quomodo exclamabimꝰ ſio terminaret᷑ ſed non poſſibilis reſponſio queſtiõt cu⸗ ad deum. Qus quietabit animas noſtras Quis um⸗ ius ignota eſt ratio.nihilominus cum fide humilitatꝭ no plexabitur luſticiã in ſuis effectibus tam diuerſam:mi⸗ deuotione cum caritate non ad plenũ ſed ſcintillariter 6/ ſi cum apoſtolo dicamus O altitudo ſapientie et ſcien aliquid declaremus. cum &us ſit ſumme iuſtus ſum , tie der q; incompꝛehenſibilia ſunt iudicia eius et inue⸗ me optimus. ſumme ſapiens.ſunnne miſericoꝛs ſum ſtigabiles vie eius. lut quis cognouit ſenſum domini me potens: omnia irrepꝛehenſibilia facit. ſed humana ſa Aut quis conſiliarius eius fuit. Quis es tu homo vt pꝛeſumptio ſe vltra ſuum terminuʒ extendens diuina ter reſpondeas deo. Nunquid poteſt vas dicere actoꝛi ſuo. opa repꝛehendit. Nam cum deus ſit ſumme iuſtus ni⸗ rit en me figule cur me ſeciſti ſic. aut opus factoꝛi ſuo non hil iniuſtũ facit:ſed omne quod facit eo iplo iuſium eſt . mntelligmo Bed bic ſoſim eſt adosaſida oiunna iuſticea quo ipſe facit. quia nihil ſeipſo T a ſeipſo et pſeipſum ẽ quia hoꝛum non modo ſed in futuro erit ſcientia. qm̃ iuſtum vt deus exrtra ſeipſum inueniat aliquid iuſtum i iuſticia dei deus eſt:et deus infinitus totaliter eſt queʒ et illud opet᷑ et ſaciat iuſtũ.ſed a factione dei iuſta ſunt compꝛehẽdere humnana fragilitas nõ poteſt. Deo aut facta dei. Et cu nihil ſcom Yobin terra ſine cauſa ſub⸗ i⸗ demus iuſtam iuſticiam: nobis autem ignoꝛantiã tri⸗ rogabit᷑:igitur cauſa nobis qnota cur ſic ꝓcedit ex deo i buamus⸗Sicq; quieſcamus a talumm diſcuſſione:ſi co iuſticia iuſta. Cü ſit ſumme optimus bonũ opat᷑ abſq; s ram deo eſſe volumus ſine offenſione. Lemerariuſ eſt admixtione contrarij Cu ſit ſumme ſapiens non errat ſruus uitoemn Ererde ennvſun erio gurre⸗ in opere. Cum ſit ſumme miſericoꝛs nihil facit impie. rre feſtinat. Et ſuperbiſſimuͦ eſ nobis ſub eelo guere⸗ Cum ſit ſumme potens oꝛdinẽ vniuerſi. pulchꝛitudi⸗ 6 re quod ſuper celunn reſeruatum eſt ſere Necnon 14 nem iuſticie magnitudinè imperij ſui honeſtari per a ſepius fato thꝛono tonitrua terrentia pꝛocedũt:que aliquod iniuſium nnit Etintantu wcommtoten V hominum animos concutiunt conturbatummirari fa ter cuſtodit: vt ea que fiunt ab hominibus peccando de ciunta pauere. Sed que ſint iſia tonitrus tam tremẽ foꝛmia. cum eis oꝛdo vniuerſi ſeruatus permaneat. iu⸗ de ſuper nos ſonantia videamusTonitruuũ pſonat au. ſticie pulcritudo non turpeat:et imperij magnitudo in ribus noſtri coꝛdis cum niſi baptiſmi ſacramẽto rena/ ſua honeſtate ſubſiſtat. Juſte les ſic in in⸗/ tus ſaluus eſſe non poſſit tanta multitudo infideliũ fidelitate moꝛiuntur quia ſolix non baptitata perit ee ſquoniam ſcriptũ eſt Ommdſis teuocantin , rawſtolus nen vniſe incer oldre filtn criptis verſtilata h multos cur us non ante pꝛouide cit Erawiiog dicf. Don co irokent ei auen rit generi humano. pt filium ſuũ citius mitteret ĩ quo 4 quem non crediderunt. Quomodo credent ei quẽ nnõö ipſum ſaluare diſpoſuerat reſponſio ſtatim eſſet irroga . audierunt. Quomodo audient ſine pꝛedicante. Quo⸗ ta. Quia ſcom apoſtoluʒ nondũ venerat plenitudote⸗ 9 mogo wedicabunt ſi mittant᷑. Ex quibus ſane ver / poꝛis nondũ mudus ad ipſum recipienduz fuerat apti hs ecuſani videnkſi non inocent an en en tatus: nondu homo lapſus ſe pꝛobauerat per ſeipſum m non credunt quia non audiunt.ſi non audiunt q; eiſ non poſſe reſ urgereſi oranafhuſtrreuehns manus Niber lſericoꝛdia Et magnũ ſiquidẽ tonitruũ de dei pꝛocedit Iuſticia. ꝙ de chꝛiſti paſſione que cã ſalutis eſt omnium pꝛius damnatus eſt iudas exiuſticia qᷓ; pxtrus ſaluatuſ ex miſericoꝛdia. Et penaliter ſedens in crucis thꝛono ĩ iuſte iuſtiſſimus iudex ſententiã miſericoꝛdie ex verbis expꝛeſſit:cum latroni dirit:hodie mecum eris in para diſo. Juſtiſſime vltricis ſententiã tacendo ꝑſecitic aliũ reſeruauit eterno ſuꝓpncio Conitruũ magnã am⸗/ mirationẽ incutiens de ſede iuſticie tonat:cum poſt ſu⸗ ſceptam digniſſimã chꝛiſti fidem ſtaum hereſes ſurre⸗ rerunt Quod ſtatim ſoluit᷑ ſi ad apoſtolũ currar qui di rit. Opoꝛtet hereſes eſſe vt quiꝓbati ſunt manitſeſti ſi⸗ ant in nobis. Opoꝛtehat eccleſiã impꝛobari ꝑ fidei ſe⸗ ctas vt aꝓpareret eiug ſana doctria que dogmata puer⸗ ſa queq; confundit. Et hereticoꝝ impugnatio moͤſtx in eccleſia que fit vitalis et vera doctrina/Cur aut tan⸗ ta difficultate tanto periculo hominũſſa guine tãto fu ſo tanta diuerſitate moꝛiendi:fides chꝛiſti munduʒ re⸗ ceſſeritanimus hoĩm ſub tanto tonitruo ſe conturbat. O ſi conſideramus quid in ſeipſo caput noſtrũ cheiſiꝰ fecerit: non turbabimur quid in mẽbꝛis ſuis in poſteꝑꝝ egerit. Nam ipſe caput noſtrũ noluit in potentia oꝛbez traſfoꝛmare terrarũ qui non in multitudine graui et foꝛti ſed ꝑ virginem ingreſſus eſt mundũ:non magias ſocietates.non auitates mumias accepit. nõ regio ap paratu apparuit:ſed vilis et pauꝑ ab hominib reputa⸗ tus.Qui pꝛoximus paſſioni ſubmiſit omnẽ viſubileʒ Potentiq:ſemetipſum woluntarie tradẽs in manibo pec catoꝛũ.Et ketro humana vtenti potentia pꝛius pie in⸗ crepato poſtea dixit.Ain non poſſum rogare patrẽ meũ Pamns Mondim tantus dñs ſcom decentiam fuerat pꝛocla⸗/ ſus eſi quõ aliter q;ᷓ ꝑ humilitatẽ pꝛedicabit᷑ et amnuns⸗ matus:nondũ pena culpꝑe comparabatur.nondii eijciẽ ciabif credituris et nõ credituris.imiſi ꝑ vilitatẽ ingreſ⸗ dus erat pꝛinceps huius mundi cui ſe voluntarie man ſus.ſiue ꝑ ſtulticiã crucis quã ſic appellat repꝛoby mun cipauerat. ꝓpter quod iuſte dialolus eum tanto curſu dus. Quõ pꝑ ſapientiã aut magnificenti aut qusmcũ⸗ tempoꝛis detinebat. Et peccatũ in lege nature meruit q; ſublimitatẽ.niſi ꝑ cõtraria mũdo pꝛedicabit chꝛiſ?. vt deus filiũ ſuum differret:a quo peccato nulla homi Pꝛopterea inquit ad choꝛintheos paulus Nos pꝛedica nis adulta ratio ꝑ ignoꝛantiam ſeu excuſationẽ nõ va⸗ mus chꝛiſiũ crucifixũ:iudeis quide ſcandalũ.gentibuſ leret habere. QAue lex ſcripture oꝛiginali mundo inſo⸗/ autẽ ſtultici.ipſis aũt vocatis iudeis atq; grecis chꝛi⸗ nuit in finem. et mundus ille cõtra legem nature pec⸗ ſtum dei virtutem atq; ſapientiã: q; q ſtultũ eſi dei. ſa cando dignas penas ſuſtinuit. Mam fi oꝛiginans mũ⸗ pientius eſt hoibus. Q infirmu eſt dei: foꝛtius eſt ho⸗ dus excuiari potuiſſet iniuſte deus tam crudeliter caſti minibo. Tidete enĩ vocationẽ veſtrã fratres.quia non gaſſet.Que lex a tꝑe noe vſq; ad moyſen niſi lex natu/ multi ſapientes ſcom carnẽ nõ multi potetes.nõ mul re inſiſtebat hoibus cõtra quam lege in pluriba a plu ti nobiles.ſed que ſtulta ſunt mundi elegit deus vt cõ ribus offenſus eſt us. Quarũ reſponſionũ efficacia fundat ſapientes. Et infirma mundi elegit deus vt cõ ſatis competit cũ ſupꝛadicta queſtione que de infideli⸗/ fundat foꝛtia. et ignobilia mundi T contemptibilia ele bus ventilata ꝑ aliquos fuit. Et certiſſime teneamus git deus et ea que non ſunt:vt ea que ſunt deſtrueret: nullum infidele nullaq; infideliũ multitudinẽ non xo vt non gloꝛiet᷑ omnis caro in cõſpectu enig Kiice igit . 5 cari niſi cauſa iuſtiſſima:nullam vocari niſi 4 et conſidera ꝑ qua iuſticie poꝛtã deuſ voluit ingredi ad mentẽ humana. Inſallibiliter oꝛdo diuine iuſticie reqᷓ rebat vt chꝛiſti virginalis natiuitas et immaculata per virgines immaculatos pꝛedicarei᷑/ vt eius doctrina ſu ben vſum ꝑ hoĩes inſolitos doceref᷑ vt paſſio ſua ineffa ilis ꝑ paſſiones ineffabiles notaretu vt moꝛs vmius omnii eternã moꝛtẽ ex ſeipſa deſtruens ꝑ moꝛtẽ pluri um cognoſceret᷑.et ſanguis chꝛiſti ꝓ omnibo fuſus ho minũ ſangume compenſaret᷑ Mec chꝛiſti fides aliter in oꝛbe terrarũ introducẽda erat qᷓ; fuerit per verũ deũ et hominem introducta. Inualidioꝛ fuiſſet fides niſi bo/½ minũ cruoꝛe et tirãnoꝛũ fuiſſet cõſecrato terroꝛe. Nec expediebat ommũ regi regũ vt ſtatim ex fide recipetur vt virtus fidei nõ ꝓbarer᷑. Et quia introducebat᷑ in oꝛ⸗ bem terrarũ qð vſus non habuitnatura neſciuit/ratio ignoꝛabat.pꝑ intellectũ mens non capiebat hũana. ra⸗ tionis oꝛdo poſcebat:vt ꝑ inuſitata.per nature contra⸗ ria.pꝑ rationi hũana non conſona.per incõpꝛehenſibilia intellectui.chaiſtus et eius fides declararef. Erpedie⸗/ bat omnino ſcõm diſpoſitionẽ ſumme iuſticie vt moꝛſ moꝛti chꝛiſti teſtimoniũ daret.vt qui moꝛtuũ pꝛedica bant ꝑ moꝛtẽ deſtruxiſſe moꝛtẽ et attuliſſe vitam. ꝓ tali moꝛtuo moꝛerent᷑ et experirent᷑ moꝛtẽ ignominio⸗ ſam quã a chꝛiſto pꝛedicabat ſuſceptã et ꝙ paterent᷑ ꝓ paſſo quem ſic paſſum volebant ab hoĩbus credi:et ꝓ ſanguinẽ funderent humanũ qui ad credendũ inuita⸗ bant mundũ fuſum fuiſſe ſanguinẽ in cruce diuinum Et qm in nouã vitam ꝑ chꝛiſtũ tranſfoꝛmandus erat mũdus:id fieri opoꝛtebat ꝑ nouſj moꝛiẽdi genuſ.Euã geliũ nanq; chꝛiſti docuit mundũ quod ignoꝛabat. per —́ -- ᷑— — —— ſuaſit ei quod nolebat: cõpulit credere et amare cruceʒ et moꝛtẽ quã ipſe mundus hoꝛrebat. Quõ ergo recige tur tanta nouitas niſi fuiſſet in pꝛimitiuis chꝛiſuferis tanta patiendi wolũtas et actualiter tata penalitas YJu re igitur ſcom diuine iuſticie ineffabilẽ rationem ſicq; actũ eſt:euangeliũ pꝛedicatũ.regnũ dei annũciatũ chꝛi ſtuſ adoꝛatus fides ſuſcepta. vita chꝛiſiiana pꝛo eterno regno pacta.idola veſtructa.⁊ vni deo exhibita latria. onitruat de ſede iuſticiẽ ꝙ nimiy humanaſ cc mouet mentes.cur chꝛiſtianitas a cheiſto non pꝛotegi ꝙ ple⸗ rumq; ab ipſis infidelibo ꝓpulſat᷑ vt innumerabiſiũ ho minũ moꝛtes ciuitatũ deſolationes euenerũt. Cura i ſeipſa chꝛiſtianitas ſe laceſſit vt regnũ inſurgat aduer ſus regnum.gens cõtra gentẽ. ciuitas cõtra ciuitateʒ. pꝛogenies aduerſus ꝓgeniẽ.homo aduerſus homineʒ. Cur diſciſſa parcialitatibo guelfinis et gitellinis voca⸗ bulis friuolis per dialolũ introductis. Cur partita ec⸗ cleſia in imꝑialib. Que bellandi cauſa Que certandi ratio.cum chꝛiſtianis bellare non competat niſi ꝓ fide Cr g α☛‿e e et ipſe exhibebit mihi mõ plus q; duodecim legiones angeloꝛũ. Quõ ergo implebunt᷑ ſcripture ꝓpłetarum. Qu ſic opoꝛtet ſieri Et per omnia vt malefactoꝛ tra⸗ ctatus in ſe moꝛtis accepit ſententiq indilate traditam factioniſjet ꝑ moꝛtẽ deleuit moꝛtem et cirographum de creti qð erat inter nos et dialplũ tollens de medio de⸗ letum affxũ cruci:et redemit in ſanguine qui ſolo wer⸗ oimo velle poterat liberare. Que igitur fuit iſta iuſti⸗ cia vt innocens ꝓ nocentibo traderer. affligeret᷑ iuſtus pꝛo iniquo. Oed cũ non eſſet iuſiũ ꝙ chꝛiſtus ſic pate⸗ ret᷑:iuſtũ tamẽ fuit vt diabolus ꝓpter audaciã plus pe/ tendi ab eo in quo nihil habebat.id qð tenebat amitte⸗ ret. Unde ipſe ſaluatoꝛ pꝛedixerat ante moꝛtẽ ſuã:qð ẽ in ſua moꝛte pfectũ.Nunc iudiciũ eſi mũdi nune pꝛin⸗ ceps huius mũdi eijciet᷑ ſoꝛas ꝓpter iniuſticiã plus vo⸗ lendi. ꝛopterea et alibi ipſe ſaluatoꝛ dixit. Venit enĩ pꝛinceps mundi huius:et in me nõ habet quicqᷓ;. Ygi⸗ tur qui legis intellige.Si caput in humilitate ingreſ⸗ —. — ,— — — =– mmung ingreſ Pmmun mee haiſo, Recicz ntibaf Sche del. ſa eſto⸗ a non mul t c yt lag eje leret: ig ediad le req gi ina ſi Weffa ynis ephri erin à et iſilv⸗ . ee petur noe, Gratio a öntra, ſbilia vche⸗ moeſ dica mo, enl p letq ltta um erat fni Per ce; ſge is u S hi ſio et e/ De miſterij3 . chꝛiſti et moꝛibus Kaeſut pꝛo eterno regno.Ad quid puiuſmodi ſeua bella feroces ominu turme. Ad quid telis er aduerſo ſe impetunt. Cur hominũ actiones ad crudelẽ moꝛtẽ ſe pẽcto conſtituunt. Ad quid triſteʒ dũ moꝛiunt᷑ homines dant ſonitũ tube. Ad quid buccina diſtincte pclamitat. vt viuentes ad moꝛtẽ conueniant Ad quid ſonitus oꝛganoꝛũ et vniuerſi generis m uſico rü dii in bella bomines infeliciter moꝛiunt. Er que in⸗ uenta fuerunt ad gaudia in ſceleratiſſimis funerib au diunt᷑. Concurrunt de vmuerſis partib, ſtrenui bella⸗ toꝛes.et ad occidendũ a quibus leſi non ſunt ſtipe infe licem recipiũt et grigia damnoſa ſectant᷑. Que occidẽ⸗ di ſuaſio. Quis ſinis ledendi. Que iuſticia inter hoĩes rentilata. Que conſultoꝛũ et in conſilijs regnoꝛũ et ci uitatů ꝓponentiũ pꝛoclamantiũ guerras et partita fa⸗ cientiũ vt innocentibo inferant violentias. Nam aut ambe partes ex aduerſo conſtitute habebunt iuſticiam et bellandi licitam cãm quod eſt impoſſibile ꝙ pꝛo vna re a duob conſtitutis bellet᷑ iuſte. aut ambo impetu fe runt᷑ ad bellum iuſticia et ratione carentes. ꝗð ſepe con tingit. aut vnius cauſa tuitionis aut defenſiõis erit iu ſtiſſima et alterius leſionis inſultationis erit iniuſtiſ ſima cã.quod verius et plurimũ et in pluribus euenit Quõlibet ſe habeat oꝛdo rei omniũ iniuſte pugnantiũ qun ſi certaminis impetu moꝛiunt᷑ eſt ſcom fidem ma⸗ nifeſta damnatio:quia odio iniuſtiſſimo circũuenti dũ volebant occidere occidunt᷑ nulla coꝛreptione pꝛeuen⸗ ti. Que eſt ergoll diuina iuſticia vt ſicad ſe inuicẽ ſe effocna it chꝛiſtiani.ſic vt in iſtis bellis ad inferni pꝛofũ da deſcendunt/ ed abſq; eo qð dũs in euangelio pꝛe - nunciauerit debere talia mundi finẽ et iudiciũ pꝛeue⸗ nire dicens diſcipulis ſuis:cum audieritig pꝛelia et ſe ditiones nolite terreri. opoꝛtet pꝛimũ hec fieri.ſed non dum ſtatim finis ſurget gens contra gentẽ. et regnuʒ aduerſus regnũ.alis reſponſiõis cauſa ſuboꝛit᷑:ſi digni tas et ſublimitas fidei et vite chꝛiſtiane penſet᷑: et dia⸗ loli chꝛiſtiani nominis inimici ſtultiſſima indignatiõe odium inuidia et aſtutia in chꝛiſtianos p omnia pꝛeſci atur:et quietabit᷑ mens in tali tonitruo. et immenſas gratias referet deo. Nã ſuplimitas dignitas fidei trã ſcendunt humanũ oĩmode intellectũ: inferunt agibi⸗ les ſuos in ſuꝑnum regnũ.et chꝛiſtianice chꝛiſtianieis ꝑ vnigenitũ dei filiũ repꝛomittit᷑ equalitas angeloꝛuʒ. ſicut mateus et lucas referunt dñm dixiſſe cum de re ſurrectione queſtio haberet᷑. Erratiſ neſcientes ſcriptu ras In reſurrectiõe ne nubent neq; nubent᷑ ſed ſunt ſicut angeli dei in celo. Et angeli cuſtodes noſtri ſunt. Et ideo deo mandante cuſtodiunt.vt cuſtoditi ab eis cum eis ſeruent ſi habent aliqund ſimile vel acquirant ſi vidẽt ipſos oĩno carere.non ſolũ que gratie ſed etiaʒ in his que ſunt gloꝛie. Necnon⁊ dignitas vite ac fidei chꝛiſtiane ſolum ſociat angelis aut equat:ſed diuidit a demoniby et ab infidelib ſeparat et reponit in celo ter renos.in ſuꝑꝛemis partibo imoſ.claudit infernum.ape rit celum/ui dignitati ac eius virtutibo demones in uidentes ne ipſoꝝ loca in ſuꝑnis ꝑdita capiamuſ ac eqᷓ lia poſſideamus.aut ne nos intremus.vnde caſum ip⸗ ſoꝛum ex fide cognoſcimus.ſcientes ꝙ niſiꝑ virtutes paſſionis chꝛiſtiq; meritũ ſuꝑna non capimus/furoꝛeʒ tentieſdeceptionẽ maligne pꝛudentie. huerſitatẽ ma liciein nobis et aduerſum nos ſollicitare.imo excitare non ceſſant. Mam excitant aduerſus nos pleriq; infide lium feritatẽ:vt eoꝛũ verationibus occupatinnon reſpi⸗ ciamus in auctoꝛem vite.cõſummationẽ ieſu.et paſſ⸗ onẽ eius.Ad cuius reſpectũ apoſtolus ad hebꝛeos lo⸗ quens amantiſſime nos hoꝛtat᷑ dicens. Deponẽtes oẽ verbi increati . H pondus et circũſtans nos peccatũ per patientis curra⸗ mus ad ꝓpoſitũ nobis certamen.aſpiciẽtes in auctoꝛẽ ſidei ⁊ cõſummatoꝛẽ ieſum:qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſu ſtinuit cruce omni cõfuſione contepta. Recogitate eũ qui talẽ ſuſtinuit a peccatoꝛib cõtradictionẽ aduerſus ſemetipſum: vt nõ fatigemim animis wſſtris de ficien⸗ Ged ne hoc fiat p infideles quandoq; impediunt demones friuole dicentes. Soni eſt ab infidelio exci tari aut ipſos ſollicitare vt ammis pugnemus ad inui⸗ cem.qꝛ non peccamus ſi occidimus. ſi occidimur coꝛ/ ripimur. Ticet iſta nõ ſit intentio demonũ qñqiſta p- nitus omittamus: reuertẽtes ad ea que orſe go⸗ Pꝛiſtiani pagunt mala. Mam chꝛiſtianitatis virtutes altiſſime ſunt:caritas.pax.humilitas.veritas.caſtitas. paupꝑtas.abſtinẽtia.oꝛatio ſurſum duceſ.penitẽtia deo recõcilians et ſacramentum chꝛiſti coꝛpis purgans ad uerſus quas furie infernales inſurgunt. woletes ſi poſ ſent abolere ꝑ totũ aut impedire ne pducant᷑ ad actum. qð a ſubtili mentis acumine ac expimento cognolcũt pipſas et cũ ipſis nos regna captare celeſtia vnde ipſi — muſerabiliter coꝛruerũt.quibo virtutibo infideles carẽ⸗ tes plerũq; demones non impugnant:nos conturban tes et ipſos pacatos dimittũt. quia in eis nullaſ virtu tes agnoſcnnt quibo ad ſuꝑna ferant᷑ gratiam ꝓmeren tes non credentes in cheiſtũ:ſine quo nõ ꝑ quem vir⸗ tus habet et meritũ.et meritũ reddit poſſeſſoꝛẽ ad deũ. aptitatq; ad regnũ. Sed quia vident chꝛiſtianos his pollere virtutibo:vt deſtruant caritatẽ.cõmouẽt homi⸗ nũ animos in alicuius rei amoꝛẽ jllicitũ.vt qð debet eẽ cõmune ſit ꝓpꝛiũ et ſit meũ qð debet eſſe tuuʒ.et verſa vice pagit᷑.et quod ſit iſtius qð debet eſſe alteriuſ:naſcẽ tur rixe diſcoꝛdie odia cõuitia obpꝛobꝛia lites cõtentio nes ſciſmata inuidie ſecte maledictões et ſimilia. His ſu boꝛtis peſſimis cauſiæet caritas effugiet de coꝛdibuſ chꝛiſtiamis.ac ꝑ hec ꝓcedet᷑ ad bella iniuſte acies moue⸗ bunt᷑ ꝓpulſabunt᷑ alioꝛũ indebite fines.pax que bellare tet regionẽ. Et qꝛ vna ꝑs ali⸗ nõ nouit longinquã app qꝛe vna ps ali⸗ am oĩno ſuꝑare contedit. fugabit᷑ humilitaſ hominũ gios equat ſum. oꝛrũper caſtitas moꝛũ ex ſocietate coꝛrupta.qm̃ huiuſmodi facinoꝛa querunt.qꝛ cũ virtute integritas non bellat᷑. Coꝛrumpet᷑ et caſtitas animoꝛũ ⁊ inoꝛdina to affectu.plerũq; caſtitas coꝛpm turpitudiniſ damna ĩtas tollit᷑ de medio cũ inſidijs et falſita tibus quis querit efficere qð non erat a vritate ꝑmiſj poꝛtabit.quia malũ trahit ad malũ qui factoꝛ eſt eius. Et dceuictis hoſtibus luxuriabit᷑ pnicioſa licentia qui ſi bi obicẽ non videbit ſtupꝛabit ad placitũ virgines.vi⸗ duis non parcet honeſtis.ſi pulcras eſſe conſpexerit in ceſtuabit:plerũq; nuptas adulteꝛabit ꝓ nihilo reputaſ obpꝛobꝛia maritoꝛũ.Aufugiet pauptas ab his qui alie nis ditati ſunt ſpolijs In ſroliatis aũt non merebitur pauptas inuoluntaria quia nunq; eſt vera niſi fuerit le ta. Abſtinentia repudiabit᷑ quia nullũ locũ habebit ꝑci monia ciboꝛũ:vbi ad bellandũ exquirit ferocitas coꝛpoꝝ SHilebit oꝛatio inter armoꝛũ ſtrepitus:et cũ ipſa tẽdat in deũ non verbis ſed mẽtiſ intuitu. Quõ ergo fiet ſan cta aut grata erit oꝛatio cuius mẽs nihil aliud qᷓ; mala in pꝛoximo meditat᷑. Penitentia recõciliatiua non erit quia non penitet pꝛeteritoꝛũ qui aĩo et coꝛpe mala ma lis accumulat:et ad pꝛoximoꝝ peioꝛa pꝛeſtruit᷑. Mõ erit cõmunio veri coꝛpis chꝛiſti:vbi mẽbꝛa eius ad pꝑnitio⸗ nẽ aut ſpoliationẽ ſeu depꝛeſſionẽ cõueniant.Cõmuni onẽ opoꝛtʒ habere cũ pximo qui vult dignus fieri ſacra mento.nec purgabit a delictis cõtinue delinquentem: ſed ſi quis indigne interpꝛetaret accipopenam et iudi⸗ cium ſcom aplm non chꝛiſti gratiã manducaret. Luce — Niber darius patet quare demones magis chꝛiftianitatez i;ᷓ ahas gentes exagiant: vt virtutes chꝛiſtiferaſ tollant aut eoꝛũ actus impediant vt hnaliter nobis clauda ce lum q ipſi ad cadendũ patulũ habuerunt et apiat᷑ in / ſernus quẽ ipſi cũ ſuis cõplicibo in fine mundi eterna⸗ liter in remotis repaguls habebunt firmiter clauſum Et aꝛ iudei merito patiunt᷑ ſerutute diſpſione incluſi onẽ.qꝛ contepſerũt chꝛiſiũ pꝛedicante moꝛientẽ. iuſt hec mala nos cõtur bant:qꝛ per pditos moꝛes conteéni mus ipſum in celo regnante. Et pſcindamur in nobis diſciſi a chꝛiſto:diuidamur in nobis diuiſi a deo.confo diamur ferro.qui quantũ in nobis eſt peccatis noſiris adhuc chꝛiſtum in cruce cõfigimus:qui hactenuſꝓno ſtris peccatis extitit coꝛpꝑe cruciſixus. De miſericoꝛdia dei Capitulum XXVI AIlgdes diuina pquirit: et eo virtuoſioꝛ eſt aius f quo queſita ꝑ ſidem abinueſtigatiõe rationis vvbbſoluit. Mec aliter ſentit de diuinis niſi put ſentiendũ veritaſ ſumma mãadauit. Et multi ad dei mi ſericoꝛdiã indebite animũ ſubleuant: idcirco de ipſa eſft fide chꝛiſtianica diſſerendũ:non humana pꝛeſumptio⸗ ne tentandũ. Miſericoꝛdia dei iuſticia dei eſt:qꝛ ipſum miſereri iuſticia eſt. Et iuſtum eſt ſummũ et vruů deun eſſe mia plenũ: vt ex plenitudine ſua, mia dei plena ſit omnis terra. qð pſalmiſta camt: Miſerico:dia qi pléa eſt terra. Sed aliũ pꝛeſtat legentibo intellectũ cum di cit caritas dei. bemgnitas i. pietas dei argitas di. et his ſimilia:aliũ cum dicit᷑ mia. MNam mia ideo ſic appel lata eſt. qꝛ mileriã noſtra reſpicit:aut ia habita vt aufe rat.aut futurã pꝛeuenit.vt nõ xæmat Que noſtra mi⸗ ſeria vel erit culpabilis vel penalis:aut pualis vl coꝛxo ralis. Culpabins miſeria pꝛimo ſuit in angelis.que nõ eſt dei miſericoꝛdiã cõſecuta.quia illoꝝ natura ſemel ſu it vertibilis vt a deo auerſi nunq; ad ipſlum verterent᷑ conuerſi · vt eſſent dei miſericoꝛdiã cõlecuti.que liq re⸗ ſpiciat auerſum.nunq; dat᷑ niſi ad cõuerſum. Et ſiatiʒ Wſt culpe mileriã ſecuta eſt miſerabiliſ pena.nunqᷓ; mi iericoꝛdia conſecutura.quia nõ ad penitentiã reuerſu⸗ ra. Eadẽ miſeria fuit in paretibo pꝛimis et iuſticie meri to ſecuta eſt in naſcẽtibo ceteris et ſuꝑ quã diſtula ẽ dei milericoꝛdia.qꝛ ſecuta eſt peccatoꝛis pemtẽtia. et penal ad tẽpus vindictaꝓ eo ꝙ reuertibilis ad deu ſint hũa⸗ na na: ura:et liberata eſt huana fragiitas a culpa eter na pena. Nam ſua mĩa ꝓpiciatus eſt deus ꝑ vnigenitũ ſuũ oĩbus iniq̃tatibo noſtr.s.et ſanauit oẽs infirmita/ tes noſtras:et redenut de interitu vits noſtra.nõ guro et argento.ſed ſanguine ꝓpꝛio.iuxts ꝓlaie ꝓ heticuʒ di⸗ ctum. Gꝛatis venundail eſtis et ſine pꝛeco redimemi ni. Et in pꝛima canonica ſua petrus inqt. Scientes ꝙ nõ coꝛruptibilibo auro argento redepti eſtis e vana Veſtta cõuerſatiõe paterne traditionis.ſed pꝛecioſo ſen guine quaſi agni incõtaminati et immaculati cheiſti ie liu ꝑꝛecogniti quide ante mudi cõſtitutionẽ: mamſeſta ti aut nouiſtims tꝑibꝰ ꝓpter vos qui per ipſum fideleg eſtis. Et cũ ipſe deus ꝑ ianguinẽ nos redimeret a pat⸗ nis et ꝓpꝛijs d bitis lolueret:cõtra oꝛiginale peccatum abluitiuũ baptinnatis inſtimt ſacramentũ. Et gaꝛ fm apoſtolũ ad ixbꝛeos in poſſibile actũ eſt pccantem poſt baptiſmũ ꝑ ipium poſſe recõciliari et refoꝛmari. ſacra⸗ menta ſunt alia inſtituta vt ipſis mediantibo reſo:me⸗ mur.mũdemur.acceptabiles fiamus. in gratia piacea mus.gloꝛid acquiramus. ꝙ ſtatim alplita culpaꝑ peni tentia auferet᷑ pena p miſericodi. Et licet peng relinqᷓ tur purgatoeia:de ineffabili miſericoꝛdia dei eſt ꝙ iuxta merita nõ daĩ eterna.quia iuxta dauid iententiã mile⸗ ratoꝛ et milericoꝛs dñs longaumis et multum mileri MD DWUWU S 2 „ coꝛs. Mon in ppetuũ quia miſericoꝛs eſt iraſcer neq in eternũ cõminabit᷑ qꝛ crudelis non eſt. HNon ſcë m pcca ta noſtra fecit nobis.qꝛ inferna et pꝛeu aricationem iui meruimus.neq; ſcom iniqtates noſtras retribuic no⸗ bis qs innũerabiles fecimus et ipie penitetib non re⸗ iratui. Qm ſcm altitud inem celi a terra , . ₰ tribuit ma coꝛrolvꝛauit miſericoꝛdia ſua tuꝑ timetes ſe:q iple ce⸗ li eſt nos texra ſumus.ipie deus verus nos hoies puri ſumus.iple iuſtus:nos peccatoꝛes exiſiimus. Idcirco ſug Nnante lonitate eterũa ⁊ indeficiente.quantũ ipᷣe ſuperaltat ue gratia pietatis:vt iñ mia firmet᷑ im̃ ſupcum ti mentes:vt non pꝛeſumant dei timoꝛe caretes et ad pe⸗ nitentia nõ reuertẽtes. Et quantũ diſtat oꝛtus ab occi dente longe facit a nobis iniq̃tates noſtras.vt im̃ ini/ quitates noſtre ſi penitetiã ſuſceperint longe ſint a no bis pena dimiſſa quoꝛũ occidens ſeu occaſus eſt culp. cõmiſſa. quantũ ipſius cõceptio natalis ⁊ vita mos do ctrina paſſio et ſepultura fuit ſine admiſſa penitus cul pa.Et quõ miſeret᷑ pater filioꝝ miſertus eſt dñs timẽ tib ſe:qm̃i ipſe cognouit higmentũ noſtrũ Eimilitu- nẽ paterne dilectiõis in filiũ induxit ſermo dauitic?et timẽtes. Pater nar q; naturali amoꝛe ſert᷑in filiuʒ:vt miſerat᷑ ſibi ꝓ offenſionib eius. Qui licet peccet pat⸗ nam dilectionẽ nõ extinguit in patre quin velit finio p⸗ digo cũ reuertit᷑ miereri. Sic fons dilectiõis et pater miſericoꝛdiarũ et totius cõſolatõis deuſ naturali amo re miſericoꝛdiã exhibet timentibo eũ.et ex penitẽtia pe tentibo illũ: q; mia dei ab eterno vſq; in eternũ ſuper timẽtes eũ.qũ ipſe ↄgneuit figmentũ fragilitatis no ſtre qui ex nulla noſtra virtute ſuſtineri valemus miſi ſua mĩa ſolidemur. Minc et ſapiẽtia clamat Gꝛatia dei et mia eſt in ſanctos eius et reſpectus in electos illius Et alibi. Tu aũt deus naturaliter ſuauis wrus es a t mileret oĩbus ſibi vo led huili wolũtate. ulti en volũt miſericoꝛdiã retinẽdo peccati miſeriã et oꝛãt miſereri.ſed nolunt emẽdari. Supbia max ma eſt pe/ tiens et in mĩia diſponẽs oĩa Et nn eret᷑ oibus lent ib miſereri:non ſuꝑbia tere miſericoꝛdiã et in vicijs velle mauere. Magna eſt noſtra miſeria cum ſumus in culpa mẽtis ex volito aut in culpa coꝛpis ex actu puerſo. Oagna cũ expetita pati tur ania penò et coꝛpis reſoluit᷑ in terrꝗ reſuſcitanduʒ in multis nõ ad gloꝛiã ſed ad gehennã. Magna miſeria ſpũalis cũ aĩa ignoꝛat aut peccat. Magna co:palis cuʒ tot pene talibo coꝛpus ipſum ſubiaceat Pꝛopterea cla mabat dauid ierere mei us ſce'm magna miſer⸗ coꝛdiã tuã. Quia vbi magna eſt miſeria opꝰeſt magna mia. gi᷑ ipſa mĩa vt pꝛeſatũ eſt. aut remouet inbherẽ⸗ tem mieriaà aut pꝛeuenit ad futurã. Et ex ipſa mig deti nemur ne cadamue:cadentibo manus dat᷑ vt reſurga⸗ mus. Apla nos adiuuet vt vincamus. ipſa nos ſaluat ne pereamus.ipſa expectat dulciter cum redire tarda mus.ipſa werigit manũ dũ pet mus.apit cũ pulſamꝰ inuemit ipſa bonũ quod querinꝰ.reuocat cũ erramus. vlcilei diſſimulat cum peccamus.ſuſcipit hilariter cuʒ redimus.emollit coꝛ ad penitentiã. cito dimittit offen ſam a peccatũ ſactã non tenet iniuriam.dat largit᷑ gra⸗ tis.multiplicat datõ.ſeruat multiplicatã. Eiris et oc⸗ cultis modis deus ex mĩa impedit ne fiat peccatũ: dat aduerſa vt purget ꝑpactum.Aargitur ꝓſpeꝛa vt ad amo rem ꝓuocet. dat ſacramentũ vt meritũ cumulet· Dat pꝛeceꝑta vt donet px mia.cõfert gratiã vt faciamꝰ illa. Exipla ommiũ deus pater punit citra condignũ:nõ ſo lum in hoc mundo ſed et in inferno. Et pleruq; pecca⸗ toꝛẽ quẽ non pꝛeuidit ad grati reuerſurũ citioꝛe pꝛe/ uenit moꝛte:ne diu viuendo peccata multiplicet quox tat a terra noſtre miq̃tatis intantũ miſeret᷑ no⸗ i 1 ut, ce gter o 1pe per no fiſi di lus Ulti Nit ſe⸗ van ſpat cu; Ena i 1e ſen⸗ ena nic/ ⸗ lat 6a l. eu; ſen ⸗ oc/ dat ro t lo. 60 1, e/ e De miſterijzʒ multiplicatione ſua pena cõcreſceret. Dat lupꝛa petitũ paꝛemiat iupꝛa meritu. remunerat ſupꝛa iperat ů. O qᷓ; multiplex et magna et miſericoꝛdia dei. non multipli⸗ cans nec maioꝛe faciens deũ. O q; bene qͥ ad iplam re⸗ fugiunt. O qᷓ; male qui nõ bene vtunt᷑:cum in peccatiſ multis iaceant ſub reſpectu eius. Plures peccant pᷣte⸗ xtu illius et volunt diu egrotare in peccatis ſub ſpꝑe mi Ericoꝛdie affuture: cum nollet in coꝛpe cronice pati pe⸗ nas ſub expectatõe ſamtatis venture. O q; multi exꝑe tunt miſericoꝛdiã ⁊ ipſa expectata venit: ſed expectates non inuenit.aut ſuo tꝑe imꝑatos muenit. Quid autẽ de iuſtis dicã: Non indigent mia: Sed inſpice diligẽ / ter ꝙ indigent. Si lacre ſcripture textũ ꝑquiras:cito ipſos indigere mia innoteſceret. Inquit yiaias. Oes iuſticie noſtre q̃ſi pinus meſtruate Tlide igit᷑ qd mere mur ex iuſticia noſtra ſine mia: cũ tam ſit vilis noſtra iuſticia reputata. Ipſe ſaluatoꝛ noſtre iuſticie cõfiden/ tia deſtruens dicit. Cũ oĩa bñfeceritis feciſtis qð debu iſtis: dicite ſerui inuties ſumus. Et aplus. Mon ſunt condigne paſſiones huius tꝑis ad futurã gloꝛiã que re uelabit᷑ in nobis. Et ad Titu ſcribens iteru dicit. Non ex opibo iuſticie que fecimus nos aut facimus ſeu faci⸗ emus:ſed ſcõᷣm ſuã niſericoꝛdiã ſaluos nos fecit. Et ad hilippẽſes iterũ de ſeipſo nõ iuſtincato neq; iuſti ficando ꝑ iuſticiã legis ſue:ſed ꝑiuſnciã fidei er miĩa di dicit.vt inuemiar in ulo non hñs meam iuſticiã que in lege eſt:ſed illam que ex fide ieſu chꝛiſti.que ex deo eſt iuſticia in fide ad cognoſcendũ illũ:et virtutẽ relurre / ctionis eius et ſocietate paſſionũ iluus:cõſigurat mo: ti eius Que omnia miſericoꝛdia nõ iuſticia noſtrã cla⸗ mant.Qõ et nos dicere poſſumus de iuſticia noue le/ gis:quãa ſi vſq; ad apicẽ minimũ iotha nullũ ptermiſ ſum ſeruaremus vita nõ mereremur eternꝗ.neq; oꝑa noſtra cã eſſent ſalutis:ſed noſtris oꝑib exiſtentibo lv nis mia dei ſalutẽ et ad ſalutẽ oꝑat᷑ m nobiſ.Et idẽ apo ſtolus dicit de ſeipſo ad Coꝛinth. Nihil mihi cõſciꝰ ſuʒ ſed in hoc iuſtificatus non ſum ſcenicet vt vitam eternãa merear. Et ad Romanos pꝛo oibus dicit Non eſt volẽ tis neq; currentis: ſed miſerentis eſt dei. Quid eni eſt non eſt voletis:niſi quia non ſufficit dſideriũ.nõ affe ctus.non volũtas quatũcunq; exceſſiua ſalutis. Quid eſt neq; currẽtis? Id eſt quantucunq; bñ opantis opꝰ. Quia nõ ſuffecit Albel iuſticia ſua.non enoch mũdicia ſua.non noe rectitudo ſua.non abꝛahe obedientia ſua. non yſaac dil gẽtia ſua.nõ iacob patietia ſua.nõ ioſepꝛp tribulatio ſua.non moyſi mititas ſua.non aaron ſacer⸗ dotalis puritas ſua.nõ ioſue foꝛtitudo ſua. non caleph virtus ſua.nõ ſamueh dedicatio ſua:nõ dauid ſaluauit ſimilitudo ſui coꝛdis ad deũ:nec penitetis poſt pccatũ non ſaluauit ſalomonẽ ſapia ſua.et ſtudiũ in diuinis. nec penitetia poſt peccatů.non heliã ſaluum fecit celus nõ exechiã ſietus.non ioſiã deſtructio idoloꝛũ et diui⸗ ni recidiuatio cultus.nõ ꝓplłetas eoꝑ autoꝛitas.nõ ma chabeoꝛũ martiriũ ipſos introduxit in regnũ:nec iuſti cia ʒacharie vxoꝛiſq; ſue ſaluos illos fecit.nec ſymeonẽ ſenẽ expectatio non longa caſtitas et oꝛatio tẽpſalis vi⸗ due.nõ iohannis ſanctincatio vterina et p veritate pe⸗ na ſuſcepta.nõ innocẽtes innocentia martirũ.non la⸗ tronẽ ſua cõfeſſio introduxit in celum. Idcirco dicitur neq; currẽtis:ſed mĩe dei miſerentis ſaluauit cũ huiuſ modi oꝑib bonis quemcũq; ſaluatũ.Sed foꝛtaſſe mu tabit᷑ in talib ſententijs amnimus:hñs vnde excuſatio⸗ nẽé cõſiciat dicens. Mondũ chꝛiſtus erat moꝛtuus.non dum reſurꝛexerat a moꝛtuis.nondũ aſcenderat in celũ ipſe qui dixerat:nemo aſcẽdit in celũ miſi filꝰ hoĩs qui eſt in celo ſupple aſcẽderit pꝛius. Conſiteoꝛ qina ita eſt . verbi increati bene dicit quia wruͦ eſt Sed declaratio ſermonũ deiet ſcripture iluuminat mentes ignaras:paruulis weritatiſ itellectũ infundit. Nam eade ſententia paun ſimpla et vna manet ad poſt moꝛte et aſcenſionẽ chꝛiſti fut u⸗ ros ſicut pꝛedeceſſoꝛes tenebat incluſos. Nam ſane ve rum eſt qꝛ nonduʒ cruciſixus fuerat.moꝛtis moꝛte de⸗ ſtructoꝛ.nõdum ſanguinis pꝛeciũ erat ſolutũ. nonduz vectes fracti fuerant infernales:nondũ de limlbo ſancti educti.nondũ patuerat celũ.Rondũ chꝛiſtus loca para tuꝛus alcederat. Sed his a chꝛiſto pactis miſerãte deo comitãtibo oꝑibus bonis aſcenſione chꝛiſti pꝛecedẽtes ipſum pꝛeaſcendentẽ ſequunt᷑:cum ipſo ſedente ad pa⸗ tris dexterã quieſcentes. Sed in quo factum ſequen⸗ tes et poſteros ad aſcenſionẽ audeo inferre ſententiaʒ vt ſanctificatã et ſine peccato viuentẽ ſanctã ſancti ſan/ ctoꝛũ matrẽ nõ excludamus:ſed dicemus ipſam ſalua ri:qꝛ ſanctificata eſt.quia mater chꝛiſti facta eſt.qꝛ hũi⸗ lis.quia virgo.qꝛ oĩibuſoꝛnata virtutibo extitit.Et qᷣm uis credamus virginẽ dei matrẽa peccatoꝛũ vinculis liberã:nõ tñ credimus ipſam ſine dei mĩa ex ꝓpꝛijs vir tutibo iuſtiſicatã celoq; inſertã.Abſit:neq; ipſius bene currentis ſed dei miſerentis extitit ꝙ ſalua fuit. Et ſic abſoluimus a ſuis opibo non ſaluari dei matrẽ poſt filij ſui aſcenſtonẽ celeſtia regna petentẽ:niſi ꝑ deum miſe⸗ rentẽ Quid dicemus de aplis ⁊ martiribo.quid de vir ginibo et ↄfeſſoꝛibo.quid de ceteris iuſtis. Quid de par uulis qui nihil merent᷑ et in aliena fide captant᷑.qͥ poſt chꝛiſti aſcenſionẽ ſalui facti ſunt. Multoꝛũ quoꝛũ me⸗ rito patrocinari querit eccleſia. ipſoſq; venerat᷑ digna honoꝛificentia in quoꝝ honoꝛe eõſtruxit et t pla * non ſuffecerunt oꝑa iuſta vt eos ſaluaret ſolum ipſoꝛũᷣ iuſticia ſed dei mia. Ideo neq; volentis neq; currentis ſed ꝙ quis ſaluus ſit dei eſt miſerentis. GFecmuſ qð de buimus.deſuꝑ nos delapſa virtute:ſerui tñ inutiles ſu mus.MNam ſi lalus ex iuſticia lbonoꝛũ operum eſſet fru ſtra chꝛiſtus crucifixus eſt.et gratia nõ eſſet gratia ſi ſal uaret noſtra iuſticia. Miſericoꝛdia deinon eſſet miſeri⸗ coꝛdia:qua pꝛo iuſtis ⁊ peccatoꝛibo cõtinue querit a deo eccleſia Apſam igit᷑ inuocemus.ipſam queramꝰ.ad eiꝰ curiã a ſententia diuine iuſticie appellemus:ipſi ſubda mur.ſub eius alis qeſcamus et dicamꝰ Mie dñiqꝛ nõ ſumus conſumpti.nec defecerunt aut deficiẽt miſera⸗ tiones eius:qui miſereri non deficiẽs dedit nobis vni genitũ ſuũ qui ſcẽ m apoſtolũ factus eſt nobis a deoo ſa⸗ pientia et iuſticia et ſanctificatio et redemptio:ot non in nobis ſimus confidẽtes ſed in ipſo. Sol eſt mĩia dei qui radios ſuꝑ vniuerſos effundit:nmã ipſe omnium ꝓ ſuo mõ miſeret᷑. Miſer coꝛdia dñi ſuꝑ angelos.mĩa do mini ſuꝑ homines lvnos et malos.mia dñi ſuꝑ viros et mulieres.ſuꝑ iuuenes et ſenes ſuꝑ foꝛtes et debileſ ſuꝑ ſapientes et inſipientes.ſuꝑ nobiles et ignobiles. ſuꝑ diuites et pauꝑes.ſupꝑ reges et ꝓplos.ſuꝑ pꝛĩicipes et pꝛouincias.ſuꝑ pꝛelatos et ſubditos.ſuꝑ doctoꝛes ⸗ diſcipulos.ſuꝑ vigilantes et doꝛmiẽtes.ſupambulan⸗ tes et quieſcẽtes.ſupꝑ artifices et inertes.ſuꝑ coniuga. tos et monachos.ſuꝑ cenobitas et anachoꝛitas. De diuinis beneſicis. Capitulum xXXVII Patanter grata et gratis dei bñfſcia ad noſirs g reuocant᷑ memoꝛiã. Que licet penes nos ex ef fectu ſoꝛtiant᷑ diuerſa vocabula:vnũ tñ ſunt in mente diuina. Que bñficia ideo dicunt᷑:qꝛ nobis gra / tis diuina bñficentia elargi᷑. Nam cũ non eramus de duxit in eſſe. Quid ei dedimus nõ entes vt daret eſſe. Gꝛatis ergo dedit eſſentie bonũ.cui et multa bona con⸗ feret in poſterũ. Et tale noſtrũ eſſe d fferentiauit ab oĩ bus ſub celo tantũ entiba cõferendo vitã:a viuẽtibus = ſoli pferẽdo ſenſum: a ſentiẽtibo ſolũ cõferẽdo rõneʒ:a muitis rationẽ habentibaoferedo fidẽ: et a multis fide lbo aliq́s ꝑ tona opatione. QQ donũ ſinglare dei ẽpoſ ſe bñ opari. lt bꝛeuit᷑ aliq̃ bñficia nota fiat.exqͥb deo aia gras agat vt gratã ſe o faciat:q hec legit itelligat p creati ſumꝰ ad unagin?ſilitudine dei nõ ᷣm coꝛpꝰ ſed ſcom aiam. In q̃ bnnicio excedimꝰĩ dignitate nobi litate vᷣtute celu ſole lunã ⁊ ſtellaſ qᷓ̃tuoꝛ elemẽta.⁊ oĩa elemęta co:pea viuẽtia vnõ viuentia.qꝛ oĩa fceã ſunt ꝓ pter nos nõ ꝓpter ea nos facti. Et ipſa facta eſt aia im / moꝛtal.arbixrio libera.imꝑfecta qᷓntũ ad virtutes.pꝑfe⸗ cta q́;tũ ad potetias naturales ſcʒ memoꝛiã qᷓ ↄphedit pteriua pñtia a futura. q;tũ ad ĩtelligẽtia q̃ ↄgnoſcit de / um ſupꝛa ſe.ſe in le. angelos iuxta ſe.qcqͥd aliud celi et tre ãbitu ↄtinet᷑ ĩ ſe. Intelligit tñ cũ diſcurſu ſibi cõ ceſſa ſunt ĩtelligere.itelligit tona ⁊ mala. iuſta ⁊ iniuſta coꝛꝑalia ⁊ ſpũalia. Perſfecta eti p liberã volũtatẽ ſuaʒ ptatẽ ad qdcũq; voluerit inclinationẽ cõuertibilẽ ⁊ re ↄuertibilẽ ad bonü ⁊ ad malũ.capax virtutꝭ ⁊ vitij ſuſce ptibilis pene vel pꝛemij.pfectibilis ĩ vᷣtutib:caret põ/⸗ dere figura coloꝛe. eo magna qͥ capax eſt efnitatꝭ. eo rcö q̃ appetes ẽ bonitatꝭ. eo beata pticeps ẽ deitatꝭ. Põt accipe ⁊ accpiũt multe ſignaculũ fidei.gratiã ſpuſſan cti.fieri ſponſa chꝛiſti xocari ꝑ adoptionẽe nilia dei. Et in his nullũ nĩm pceſſit meritũ vt daret᷑ hmõi bñficium MNaſcimur moꝛe beſtiaꝝ poſſum acciꝑe celũ.et ↄſoꝛtiũ erpectam angeloꝝ. Et nõ ſolů hec: dedit etiã poſſe nos iligere ipm Er tate capacitatiſ fecit:vt repleri aut ↄtẽ tari nõ poſſit aĩa niſi ꝑ im. Dedit hec oĩa:pmiſit cele/ ſtia progauit maioꝛa imo dedit ⁊ maxia.vt q̃d det vltra et excelletiꝰnõ habeat:cũ ꝑ nimiã caritatẽ q̃ dilexit nos ab eterno pt᷑ oim de miſit filiũ ſuũ vt ipſuʒ habemmus in nt̃a natura ſimilẽ quẽ ĩ ſua diſſimile neſciebam vt habeamꝰ?coctoꝛe actu ⁊ theoꝛia ĩ doctria ſuꝑna nõ here⸗ amus in trena:vt habeamus in cibũ ⁊ potũ quẽ qͥ mãa⸗ ducat ⁊ bibit v.uet ĩ eternũ. Et moꝛientẽ habemꝰ ĩ pꝛe cauũ:qꝛ nos vñ oſſem ſoluere carebamui.Et reſurgẽ⸗ te aſcedẽtẽq; in celũ habemus ĩ pᷣmiũ:qͥ tota ẽ merces et retributio meritoꝛũ. Quid enĩ in oĩbus his pᷣmiſit hũana fragilitas meriti.Quid obtulit obſequij NMõne nos de?ỹ pꝛeuenit creado.pꝛeuenit amãdo.puenit bñſi⸗ cia lĩeffabilia cõferẽdo.pᷣuenit redimẽdo Hõne hec oĩia inuitãtia ſunt ad amoꝛe:oſtringẽtia et gẽax reddamus poſſibilẽ actione. Elñ bona ẽ bnficioꝝ mẽoꝛia ne ſimꝰin Sti:ſʒ ad repẽdẽdũ debita ꝓmpti Na ingtitudo recepta Pdit.pmiſſa ñ recipit.ductũ gee ĩifundede intcidit.Ga cit declinare penit? a pctis:bñficioꝝ dei iug mẽoꝛia. Et q̃ cõſiderat q̃re dederit:inſiſtit oꝑib boniſ.Oia nãq; q̃ nob a xeo data noſcunt᷑:nos ad deũ qſi qbuſdã funib- trahũt ſiẽ ꝑ oʒee ꝓplxtã ðꝛ. In funicuł adã trahã eos⁊ in vinculł caritatꝭ Guniculi ada ſũt bũſicia q̃ ↄtulit pa⸗ retibo pꝛimis. Vlincla caritat ſũt bñſicia qᷓ ↄtulit naſcẽ tibi ceterꝭ.Nõ offendit bñſfactoꝛẽ mẽoꝛ bũſicioꝝ:qꝛ bñ ficia nate qq; ↄſiderat.aĩo ⁊ actu ñ peccat qꝛ ipm malũ ingtitudo nate bñficiũ militat. Necnõ a dabit bonis oꝑibo opaʒ ſi qre de?ẽ tãta nob otulit ↄſiderat cãʒ:qꝛ nul lũ donũ de dedit aduerſus ſeipᷣm Et dono dei mõ vti Etis õᷣ volũtatẽ dei.ſi ad ei?honoꝛẽ oĩa ñ oꝛdinauerit ad hnoꝛẽ oĩa ſũt collata Atiłẽ igit᷑ bñficioꝝ dei mẽoꝛia Explicit pꝛimꝰlibᷣ de miſterijs vᷣbi ĩcreati feĩ icarnati. Incipit liber ſecũdus de virgie maria eiuſq; ꝓceſſu Et de his q in ipſa et per ioſam pꝛo nr̃a redẽptiõe geſta ſunt vſq;qᷓ ſpũſſanct? apoſtolis miſſus eſt. Cap. I Ita oĩm ⁊a ↄaditoꝛ de:datã hoib nolẽs deſe v rere vitã quã pꝑ mulierẽ antiquus hoſtꝭ au⸗ ferre conatPꝰẽ: pꝛio abſtulit creatricẽ vitã qᷓ vderat vitã Añ oĩa eĩi ĩ maloꝑ exoꝛdioa deo ſecundus q vita ſepatio fcã eſi:demũ vita ĩſufflata moꝛtꝭ pᷣmiũ ſumpſit. Oblatio moꝛtẽ inferentiũ pꝛime poꝛrxecta eſt mulieri er qua omnis eſt danata ꝓpago et ꝑpetuata da mnatio:quouſq; ꝑ altitudinẽ diunne ꝓuidentie ſueq; benignitat tpe pᷣminito adeſſet nouit moo ꝓducta mir cui vite pciñ imo ipᷣa vita poſſit offerꝛi Que cũ ab eter no pdeſtinata puua pꝛefigurata ꝓphetata fuiſſet. ꝓpe ni⸗ nẽ ſecloꝑ naſcitura. nũciat᷑ ab angelo.ex vtroq; ſterili arete ↄcipit᷑ti ꝓpagatõe ipa danatõe ſeruata oꝛigina it pcedit ĩfectio. Aiat᷑oꝛdie uato nate: ſ ilico ſciſicat Naſcit ex oꝛiginali purgatacõtagio:⁊ in ipſa pꝛimo na⸗ tura hũana reuerſa eſt in puritatẽ in pꝛim? factus ẽ ꝓ thoplaſtꝰ. Naturalibo creſet augmẽtis:educat᷑ pie ꝓput decebat futurã dei ſpõſaʒ filijq; matrẽ. Offert᷑ in teplo ꝑ legẽ:ſpõſat᷑ ſcõ viro. Qua nõdũ ab ipſo traducta ĩ cõ tuberniu ipſo neſciẽte.ipſaq; vacante diuinis qᷣba ſolita erat intedere:die q̊ mir pᷣma ↄdita ẽ fiml ⁊ pᷣceptũ diui nũ pterijt. accedẽte ad ipſaʒ diabolo ĩ ᷣpẽte hoꝛrẽ do cele bꝛato dialogo decepta eſt decurſis ab ipſis ꝓthoplaſtis m q̃ſda q̃nq; milibꝰ quĩgetis ſeptẽ anniſ ſᷣm alios qͥn q; milibo ducentis vigintiſepte.ſcom alios quinq; mi⸗ liba nonagintaocto ad celebꝛanduʒ nouũ cõmertiũ di ⸗ uinũqᷓ; miſteriũ ad exoꝛdiendã redeptionẽ ꝑdite liber/ tatis ad conſulendũ de vita cũ femĩa qꝛ cũ ipſa de mo: te fuerat in dolo pꝛouiſum:miſſus eſt angelus ad mari am. Sic eni lucas aſſertione facit dicens In menſe aũt ſexto miſſus eſt gabꝛiel angeluſa deo in ciuitatẽ ga lilee cui nomẽ nacareth ad virginẽ deſpõſata viro cui nomẽ erat ioſeph de domo dauid:et nomẽ virgnis ma ria In mẽſe ſexto a cõceptiõe iohanis ꝑ cu mirabilẽ cõceptionẽ ex ſterili atq; ſene quodãmõ aſtruenda erat fides in virgiĩe.ꝑ cuꝰrocẽ etiã mũdo chꝛiſtꝰ pꝛimo nũ⸗ ciandus erat. Sexto die creatus eſt hõ qui eodẽ die de liquit Sexto die creatura mixta ſub celo ↄfabulatiõeʒ diuinã habuit et funeſta duplicẽ ſiquidẽ.pꝛimã pꝛece pti et argutionis pꝛetermiſſi.alterã deceptioms dũta rat. Sexto die coplet?ꝰeſt mũdꝰ.celebꝛatus ẽ eſus.etiã in ſpeciebꝰ opari ceſſauit ops. Sexto die nuditas lau⸗ dabilis mutauit ſpecie ⁊ rubvꝛẽ:q̃ſerũt ſubtfugere aut ſe abſcõdere delinqntes. Sexto die ſunt reqſitiad ve⸗ ſpam. et celebꝛata exilia labvꝛioſa: lignũ cuſtodit᷑. Se xto die poſt rebellionẽ ad deũ:ilico ⁊ caro aduerſus aĩaʒ rebellauit. Sexto die imago creatorꝭ ſumpſit ex lapſu ſilitudinẽ pecoꝛis naufragari virgitas cepit nobile na⸗ ture decꝰ.⁊ libidĩoſa feã eſt ꝓpagatio hũani gener.. q̃ fu iſſet ex caſtꝭ et coꝛrupta q̃ fuiret ex integriſ:/ p honeſta te verecũdialpnuba ſucceſſit Et vt ꝑſiringã ions ĩdeſi ciẽs oim maloꝝ vbiq; deriuãdꝰ ppetuo die ſexto exoꝛtꝰ eſt. Sexto die q̃ſi neſcio vñ caſtrametari ceperũt in tã oꝛbe pulcerrimo ↄturmati a globati cũcta mala coꝛnea et turbe fantaſmatũ in coꝛdibo hoĩm ſimplicit caſtra po ſuerũt:vitia naturã crudeles acies direxerũt.Altera ri ceper̃t ĩ ↄpoſitꝭ elem̃ta penalitateſ ꝓpe ĩ agonẽ agmi na feſtinarũt:pᷣlia ſeditiões homicidia fraudes ſua fixe re tẽtoꝛia terremottẽpeſtates peſtilẽtie.cẽq; moleſtũ hoꝛrendũ atq; tremendũ hoſtilꝰↄ hoĩeʒ obſidio venerũt Serxto ſecũdo inhiauit inſernus ⁊ triſticia cũ ſpiritib⸗ apoſtatic facta ſunt federa.qꝛ diuĩa ſunt fracta.⁊ hõ de monibo repꝛomiſſus ẽ ad penale ↄſoꝛtiũ añ ꝑdẽs diui nũ.Libus patꝰ ẽ ⁊ alꝰ lb:⁊ oẽs mẽſe doloꝛoſe ipo die ſexto ad miſerabilit ↄuiuandũ pᷣpatio facta eſt. Sexto die ſub celo pꝛima leticia exoꝛta eſt:qꝛ exultauit rõnaliſ creatura cũ dño ↄgnoſcẽs dñm Nõ eniĩ in qͥnq; paetiſ diebo aliq̃d creatũ legim qð leticiã in dño accepiſſet at q;; ipſuʒ erultãdo ↄgnoſceret.Neq; celũ et tra neq; lux necq; igniſ aer aq̃ neq; ſidera celi aut germinãtia tre nõ wlucrxes celi.ñ natatis mar.i: qdrupedia.nõ reptatis — De⸗ õ .9 ₰ = . li ne l 6/ ut lo co ita lui hi qn mi⸗ di, ien mo: mri nſe cun m. bil erat nu⸗ ede oe e/ ta ni l/ aut niaz go fſis lef Nt, nti Pes o mi i rüt i 1 iui die to dli eei⸗ tat lur no i. II. maris qui ꝑpambulant ſemitas maris beſtie terre atq; vniuerſa pecoꝛa campi.timoꝛi facta ſut homini que ſub eius imperio facta erat:et ab ipoꝝ viribus coꝛpoꝛis ho⸗ mo minoꝛatus eſt.quibo in eiſdem ſuperioꝛ factus erat. Quid in plura defluimus: Eximia bona ⁊ mala ſub ce⸗ lo in die ſexto ſunt cõdita:ilaa deo iſta ab bomine cum operante diabolo introducta. Cleruntamẽ dei ſapiẽtia edens et calculans tempoꝛa: ad oꝛdinis concentů cun cta deducens.in menſe ſexto nõ put annus cõſtruit᷑ re⸗ uolutione ſolaris oꝛbis:ſed ꝓput tempus incepit noſtre redemptõnis a cõceptõne iohãnis iam elapſa parte tẽ⸗ Pꝛis. Erat in te ſerte etatis ſerto die. quomõ multis reuolutis anmcirculis eodẽ die quo pꝛimus homo con ditus eſt. miſſus eſt angelus ad virginẽ incoꝛruptã.vt in vno qõ ſibi offerebat᷑ ſempiterno dei vertv. in gratia que euanuerat in natura pꝓuincia galilea et ciuitas na⸗ carea miſterio pꝛoꝛſus cõueniunt. Jam apparuerat et multa tꝑa rotata fuerat rota vna:erat addenda rora alia.vt rota eſſet in medio rote.Galilea enĩ rota inter⸗ peetatur. HMota wteris teſtamẽti: dũ rota erat multos in oꝛbe iuſtos effecit multoſq; pſeripſit:nõ tamẽ iuſtos regno celoꝝ pficere potuit.Alioquin ſupflua fuiſſet paſ/ ſio ſaluatoꝛis.Addenda erat rota melioꝛe oꝛbe volubi lis.cuius wolubilitate iuſnficarent . omnia peccatoꝛes. et regni celoꝛũ ꝓmiſſio certa daret᷑ credentibet tranſ⸗ migratio indubitata parabat᷑ ad aliam vitã. Mꝛoinde ad futuroꝛũ bonoꝛum pꝛeſagunm decebat hanc virginẽ in qua tam alta miſteria cõdebatur pꝛouinciã incolere galileam:vt illo flgremus amoꝛe trãſmigrandi ab iſta miſera vita in aliam vitã. Gglos qui aſcenſurus de radi/ ceieſſe in floꝛe nunciandus erat. Et ſimiliter virgul⸗ tum coꝛam deo in alta pꝛotendendũ omniũ nationum vnde ꝓcederẽt vera ſcriptura dominantiũ: initiandum erat in figuratiuo virgulto. Et ſumma ſanctitas a qui et per quam ommis ſanctitas et cõſecratio lbonoꝛum o⸗ mmiũ ex quo conſecrandi erant homines in virtute in ſacramentis et in omni ſtatu gratie:in ſanctitate et con ſecratione pꝛenunciaãda erat. Ecce pꝛouincia ecce aui⸗ tas eccevirgo ſimplex pura recta timens et diugens de um recedens ab omni malo adierens lbono inimica vi⸗ tijs amica virtutibo angelicis ſpiritibus ſimilis· ſingu⸗ lariter electa nihil relicto ad perficiendam eam: parata in his locis in quibus erat aptitudo ad celebꝛandũ di⸗ Prangan ſiquidem iam celebꝛata erãt quia eam ioſeph iuſtus acceperat quã in templo ſxron / ſauerat:ſed necdũ eam cognouerat. Cognouerat ißam uina ſponſalia. mente nõ carne. amoꝛe caſto nõ amoꝛe coꝛrupto. Sed ſponſata erat ad euadendũ tetros et ad ſigillandum oꝛa obloquentiũ iudeoꝛũ.imo cunctarũ nationũ ne quod naſcituruʒ erat de ſpiritu ſancto ſtupꝛali turpitudini ap pꝛopꝛiaretur Tlir iuſtus erat ex lege iuſtus ex ſide iuſtꝰ ex moꝛibus:ioſeph nomẽ eius cui ſponſata erat. Nomẽ augmenti erat virginali ſponſo ſibi cõgruu magiſe; mi ſterio quoniã omnia erant augmẽtanda ꝑ gratiã:et mũ di detrimenta iam ad incrementa reuoluebant/De do mo dauid ꝓpagine ſeruata deſcenderat:vt regals digni tas peo regimine ſancto virtutis adeſſet. Etꝙ nihil ꝑ⸗ uage nihil pꝛecipio.nihil irregulate ſed omnia ſub ter⸗ immnato regimine agebani᷑ que ſpectabãt ad redemptio⸗ nem homimũ captiuoꝛũ. Et ad directiuũ vite hominuz factuz eſt de regali virtutu deſcenderat pꝛogenie. qui ſponſalia pꝛeſumplerit in mariam. Mon in illam dixe⸗ ſuper terrã, gaudia de dño ſuſceperũt.neq; illis collatũ fuit interne poſſe gaudere. In ſexto die ſub celo pꝛima gaudia ſunt exoꝛta: et e wſngio et eregione pꝛime atq; ſecunde triſtitia habuerũt initiũ.lolucres celi⁊ piſces de virgine Maria rim que fuit domim earnis mater.quia boe dumtaxat erat:ſed in illam que ſurſum eſt omniũ mater noſtra. Necnon et manu foꝛtis dicebat᷑ dauid:vt foꝛtitudo ſit in animo et moꝛibus hominũ qui ſupernã vitam et e⸗ ternam ſponſam poccupare cõtendunt. Aptius tamen e pꝛogenies terminat in chꝛiſtũ.vt ipᷣe ſit regia excel⸗ lenſq; maieſtas.ipe manufoꝛtis.ipſe decoꝛus multũq; deſiderabilis:ipᷣe lvnoꝛũ augmentũ. In ipoq; ſigurata Pobenies carnis per virtutene in veritate tranſtundit᷑ iomen vero virginis maria. Qõ ſibi cõgruit et mite rio. Inſigne nomen in paucis pꝛeterqᷓ; in ſoꝛoꝛe moiſi pꝛeceſſerat:que hanc timpaniſtriando ſignauit. Dece⸗ bat enim vt er pꝛopꝛio nomen tanto miſterio aptaret. Etenim filius nomen habuit cõpetens actionib eius. Sic et matrem talem habere woluit vt intrinſeca no⸗ cõflata vnum ens virtutis immaculatũ efficeret᷑: vnuʒ vas ederetur in quo reponeretur omnia diuina miſte⸗ — ria. Sed angelus eſt qui mittitur nunciare ineffabile ſacramentũ.nec decebat hominẽ talia nunciare:quoni⸗ am omnis homo mendax. Et ſi miſſus non a ſeipo loq̃;⸗ queretur verum equidem ſed pꝛimo cõtagio penitus o⸗ mnes obnorij ſu biacebant patriarche ſimiliter et ꝓphe⸗ te. Et ſi magne virtutis viri wlut coꝛpoꝛe:nõ virgines nõ cõpetebant virgini. Et hominum cauſa tractabatur cuius ipᷣi pſeuce fieri pꝛo nullo pacto cebebant. Sancti ſicari pꝛius aliquis potuiſſet in vtero.et deinceps advir ginem delatum fieriaffirmauerim. ſed nec pꝛeter ſemẽ? cõcipiendus extra nature vſum.per cõceptos ex ſemine buit in ſua cõceptione nunciari.quanq; natus et paſ ſus et reſuſcitatus ſit per cõceptos ex ſemine pꝛedicatꝰ. Seg diuerſa erant miſteria:illud ſic et iſtud ſic decen⸗ tiam habuit. VUnde regis erat nonus aduentus:inde debebat eſſe pꝛecedens legatus.DHe celo tunc pꝛioꝛ eiuſ expectabatur aduentus.igitur omnino celeſtiſ debebat eſſe pꝛecurrens:qui etiã nullis criminibus teneret ob⸗ . norxius. Et er noie ex oꝛdine ex oĩbus ad legationẽ ſuazʒ cogreuntiã bale woen ad virginem mittitur omm no unpolluta/ Clirgo ſcilicet invtroq; homine decus na ture poꝛtans exiſtens quod facta erat:fulcita optime in men et geſta in vnum cõcentum cõcurrerent m vnum natura per amplius ex gratia. Elna vni aperta ſola ſoln: nõ multiplicas affectum neq; opus. nõ coꝛpus niſi ab vno et eundem vnum.Clirginea enim virtus deitatis peꝛima imago. Elnus ſiquideʒ ſolus eſt deus: nequiens facere alium deum. Sed ſi pater gignit filiũ: idem euzʒ patre filius. Perſonaliſ enim diſtinctio deitatis ſubſtã tiam nõ diſtinxit. Clirginitas quidem germane ſe ha⸗ bet ad deum: ſeipſa vna exiſtens. Virgo pꝛimitiuũ femi ne nomen. Appellauit enim adam ſue nature primã cõ ſoꝛtem virago.eo ꝙ de viro ſumpta eſſet ſed ſincopato vrbo remanſit hoc ꝙ dicimus virgo. que eſt ſecunda pulcritudo humane nature:vt eima ſit. ſecunda ꝓ epurata natura im/ maculata mens:incoꝛrupta per libidinem caro affectio virgo cõſiſtit. Elirgo pꝛotinus e Vnica.ſanctitatis ſtudiũ tota dedititia deitatis.ſanctua rium ſpirituſſancti.immoꝛtalis actio theoꝛia laudabiliſj honeſtas allitiens ſupꝛa natura ſenſus. pugna ꝛopu/ gnans.ſolum er celo ſperans aurxilium cum ſenſerit in⸗ gruere bellum auriliarij ſui ſunt ignei ſpiritus.ſplendo res ſuperni luciferi. Sed diuina virgo filia patris eter⸗ ni mater eterni filij habitaculũ ſpirituſſancti.plus ha⸗ bet in occultis ſuis.qua capiat bominũ mens. quã poſ⸗ coaptauit ille qui cõdidit.ad nil aliud qᷓ; ad diuina pꝛe⸗ ſtruens: vt dei mater eſſet et filia. Moꝛibus exterioꝛib⸗ ſignabat᷑ miriſice:vt nec quidẽ motus coꝛpoꝛis exoꝛbi⸗ ſit ſermo ꝓficere. qu ſeribi membꝛanis. quã ſibi totaz 9) a. h* 2n6* taret a iudicio rationis. Tota in ſe foꝛmoſa erat: et ttaa in virtutibus actiomib fo⸗ma. Exemplar etermi exem piaris exemplar:vt mil artificio ceieſtis muterij exercen doꝛum moꝛu.capeſiende vite atq; agende inuemiret.qð nõ redderet᷑ cõpoſſibile atq; aptum in edificio aicennio⸗ nis in celum. Elitium nihu in ipavendicabat.virtus re gnabat in pace nõ habebat quid expugnaret:nec mar⸗ cebat virtus eius hoſte ſopio· Eliuince virtutes infu⸗ ſione fundentes potiue qm acquiſitõne adherebant ei. vt pꝛeter illam internaà mtuitioneʒ qua deitas videbit quod ſic eſt: cõmunem ſiquidem quempiam in virtute inſignem excederet viatoꝛem. Diſponentes vero ſingu lares atq; cõmunes hominũ moꝛes ad id pꝛotinus eni = erant ei quo melius eſſe non poſſent.nec quiiq; ag ma/ aptitate pꝛotinus erant ꝓpter quẽ omnia fiunt, aut fie ri ſinunt qui ad ſinem aliũ non cõſtituitur. Dꝛude⸗ tibus enim cunctis ipia pꝛudentioꝛ dum ſpecies omni bus id ſolum elegit quo melius inuenui nequit pꝛeca⸗ uens quicquid ene potuit minimũ ad offenſam: adinue niens quicquid per rõnem ⁊ virturem inheſuanter pla cet. Juituia ex omm ſui perfectõne aſſiſtebat.dum tota ſe rèadidit eia quo tota in ſubiecto natura ꝓceſſit et ei ſuper omnemviatoꝛem operata eſt gratie quam accepit ex qua eriſtens quod erat.in vacuũ non tenint minimã — lui partem ̈oꝛtis omnia vincens a nulloq; victa nec gnanimis:in illa ommbo veficientibus nõ defecit. Hoc lolum ſed ſanctũ et irrepꝛehenſibile habuit imbecuie ꝓ in paſſione moꝛteq; fflij doloꝛis gladio diuerberata eſt. Fuiſſet enim ſeuere mentis nõ foꝛtis:nõ fieri illius al⸗ tiſſimi filij cõſociam paſſioni. Et audacter dixerim ipazʒ pꝛe ceteris decebat acrioꝛi doloꝛe ꝑfodi.hoc enim ampii oꝛis cognitõnis et exceſſiui amoꝛis ratio ſuadebat.Re⸗ gula modeſtie tenebatur vt nihil plus ſibi nec minꝰ in omnibus q; iuris oꝛdo poſcebat adeſſet. Exemplo eius alias in ſanctimonia virgines alloquamur: oſtendetes quas eſſe opoꝛteat.que nuncios ex celo ſuſcipiũt que di uinas reuelatõnes inquirunt que circa ſe gratulantur angelos militare que cõſoꝛtium alloquium auxilium appetunt ciuium ſupernoꝛũ:que nõ carne ſed ſpiritu vo lunt fieri chꝛiſti matres. Non eſt per omnia mutabilis iſta virgo vt nulla demceps ſit aut fecundetur ad tã al⸗ ta deputanda miſteria. In donis ſuꝑerogationis nulla ſimilis ſibi fiat in his que gratificant. Et ſi manet imi⸗ „ ee a D 6 r. 1. tabilis.nõ tamẽ equa ꝓpoꝛtione poſſibilis cum a ſuarũ rogatiua meritoꝛium nõ ſolum ex acceptis led ex his q̃ rependit extabat. Sed ſint ſaltem hanc virginem ſecta trices ĩ ꝓuincia galilea habitẽt ĩ ciuitate qᷓ dicit᷑ nacarea vt rotent᷑ ad euagelicã rotã. Sʒ ᷣm ꝙ q̃ttuoꝛ rote euan gelice eleuant᷑ ſic ⁊ ipe ꝑiter eleuent᷑ ad altitudinẽ virtu tum.ad ſpem ſupernoꝝ:et illa mente ſedula cõtemplen tur que rote euangelice cõtemplari docuerunt. Mõ enĩ vera extat quecũq; alia cõtemplatio mẽetis ſi exeuange⸗ lio exoꝛdita non fuerit. Stent cum ſtantibus vt vltra euangeliũ nõ ꝓcedant. Nil aliud ſapiãt mil plus in mo⸗/ ribus addant et cum euntib vadant quomiã ſpiritꝰ vi⸗ te agende ſimiliter et ſignificande penitus eſt in rotis. Querant tranſmigrationẽ virgines virginem virginñn imitanteſ.vt in nullo viſibili vnginalis ligetur affectu- Nil diligat ꝙ caſtiſſimi ſponſi dilectionẽ impediet.nec querat duigi a quo cceat ſeparari qui non poſſit beare. Et ſi rota cum voluitur tangit ; quiſqͥs diligat pꝛoxi⸗ mum ſicut ſemetipᷣm quis virginem non diligentem gis arduum potuiſſet illas intendere. In illum finem virtutũ meritis angeloꝛũ vicerit dignitatẽ:quoꝛũ pꝛe:⸗ Pii perditur irrecuperabile bonum. Poterit ſiquidem e⸗ . neminem ꝓpae viligat. alrectus naq; comuniter dili⸗ gens nemim alugatur eo ꝙ omnes diligu ab ommibut iiber manet.Cranimigrationibo intendetes nõ graua⸗ tur ponderibus. Curginei galilee mihil terrenu querut Ainumalia ſunt pennata. deuitant vicaria terrenoꝛum: ne penne virturu ac deſiderioꝛum impediantur ex vuco SHaupertas eis in pꝛecio eſt et eo amplius quo ex ipia maio: appꝛoximatio fit ad ſponſuʒ qui pauperes requi⸗ rit ſed diuites nõ repellit.Eieruntame vngo pauper ꝓp pius accedit ad crucem nuda rebus tepoꝛanbus. Elir/ go nudam crucem aſtrinſʒit ardentius et tanto illꝰ ar⸗ lwvꝛis feuctus guſtat ſapiaius quo ſibi fructũ terrenarũ Arbo: uʒ interuixitiKöuenit dicatis ο virginibus ciui tatem nacareth incolere ꝓpter floꝛem campi. et lilium ualhium dnim omniũ chꝛiſtum ad floꝛenaum per euʒ et iuxta eu ad aliavita:qm̃ in iſta nihil manet aut floꝛet qð in vſpe nõ decidat et areſcat vel marceſcat.et ſubvir gulio eꝰ directõis ſieri qᷓ; virga direciõis ga regm ey Exoꝛbitauerũt angeli qui nõ ſteterunt ſub virga dire⸗ ctionis eius:et ꝓthoplaſti obmiſerũt ſemitas equita⸗ tis.Alia quecunq; virga percutit ſed nõ dirigit. Clirga Vro eius anteq; percutiat dirigit.et dirigendo ꝑcutit et percutiendo in viam rectã dequcit· Elirga eius virtutiſ eii virga.imo ippe virtus ⁊ virga quã ex ſion miſit omni · potens dñs omnmib dominari ad directionẽ patrie non animo ebes,ad opus decens impellebat et coꝛpus.NHun anide vie. Cõſecratio ⁊ ſanctitas ſunt in ciuitate q; mente fracta ex magnis rerũ menrinitafii nide ma nagareth qua incolit virgodauitica mo virgo diuma qᷓ pꝑnieiunt virgines huius virginis ſectatrices oem ani mam celeſtia ſuſpirantem et cõtendentẽ captare quod et in virtute periectũ:ꝙ cõſecratio et ſanctitas exſeipis ctitas ſine cõſecratione. Cõſecratio aũt eſi cum aliquid ad dei cultum ex omnibus ſuis partibus oꝛdinatr᷑. Sed melioꝛ ↄſecratio templi viui qᷓ; moꝛtui cum homo exo⸗ mni ſe oꝛdinatur ⁊ oſtertur ad deum nihil retinens ad leipm.nec ſe cõuertens ad alium vſum.as enim non eſt vaſa dicata deo in alios vſus inuertere. Punitus fu it pꝛotinus balthaſar.quiavaſa templi ad communem menſam adduci fecit vt cum eis biberent cõuiuantes. HNullum maius ſacrilegium reperimus niſi cum quis ſemetipᷣm iam ex fide arq; ſacramentis ſanctum ſe ab⸗ ſtulerit a ſancto ſanctoꝛum ad deterioꝛa cõuerſus.Er ſa crilegio interdum anathema inter homines incurritur et pꝛeter reſtitutioẽ ablate cõſumpteq; rei per peniten⸗ parturiunt. Sed nec cõſecratio ſine ſanctitate:nec ſan tiam indulgentia inuenitur. Cõſecrat vero deo ad alia reuolutus niſi ad derelicta reuerſus nullam miſericoꝛ diam cõlſequitur. Sed nunqd dicata virgo deinde ſtu⸗ prata quoquomodo in id quod rehq̃t faciat aliquando regreſſum: Hullo modo dixerim. Eſt enim virginitas mtens miſericoꝛdiam cõſequi nõ autem coꝛonam aſie/⸗ qqui virginalem: neq; illud cantare canticum quod ſolũ centum quadragintaquattuoꝛ milibus coꝛam agno cã tare cõceditur. Statimq; cõſecrationi ſanctitas iungi⸗ turquia eoipſo qui ſanctus efficitur quo dño conſecra⸗ tur. Sed nec virgo ſancta quia virgo:ſed quia dedica⸗ ta deo. Et cum ſanctus aliquis factus aut ſancta ſiue a⸗ liquid ſanctum vlterius violare nõ licet ſicut nõ vulta deo diſperdi. Hinc enim apls ait. Templum dei ſanctũ eſt:quod eſtis vos. Si quis violauerit templũ dei diſ⸗ perdet illum deus. Hion tamẽ illaʒ appellauerim ſancti⸗ tatem ea que vulgo dicimus miracula perfeciſſe:ſed ſu⸗ per naturam ꝑgratiam in vita et affectibus atq; moꝛi⸗ bus fidei.He ſunt igitur regiones hec ciuitas quas vir gines debet excolere quas inhabitare de bent q diuinas 7 pꝛoximũ excuſabit: Nemo ſiquidem. Sed cõmunem „ rr Lr*“ De pirgine Marig Hxvoꝛias inquirũt:et wolunt fieri lonoꝛũ atq; perfectoꝛũñ ſic locuturus erat angelus:vt nõ in telligeretur Mõ ſic nekk bim ſectatoꝛes Et ingreſſus angeluſ ad ea dixit. Aue ignara erat virgo vt nõ intelligeret. Quis ibi tabellio dil IgIgratia plena dominus tecum:benedicta tu in mulieri⸗ yvt vtriuſq; dicta notaret cõmendaretq; ſtilo ad memo⸗ ibuf bus Aduocatura deo in illa cõtione mtellectualiũ ſub riam poſteroꝛuʒ: Quod ſi lucas ſcripſit pꝛeſens ibi nõ guͤ ſtantiarum ſingularis ſpiritus amminiſtratoꝛius dei fa fuit. Qui dicendoꝛũ teſtes:Quo ecernente iſte dialo erüt cus:et nulla mediatõne coꝛpoꝛaliũ vocum ſibi ſecrãtꝗ gus condebatur. Quis interrogationũ et reſponſionuzʒ . Nr pandunt᷑. Erponitur ſihi virgo que qᷓuis ſuis virtutib uuſtus iudex: O ſi quis aſtitiſſet appoſitis auribo ad ver no lam in celeſtibus cognita:nõ tamẽ ad thalamicandũ v⸗ ba captanda quãta potuiſſet erultatõne iocundari:cum pi nigenitũ dei filium clauſum hoc miſterium ab eterno p ad virginem angelus oꝛſus ſt dicens. Aue gratia ple/ edn uiſum a cogninone ommiũ angeloꝛũ. Et quis deitate na. Ecce in pꝛeteriolo virgineo agebantur noſtre ſalutiſ etp Amnmnes angeli celeſtes intuerent᷑:hoc ab eis mnapꝛeen miſteria. Ecce dicebaͤtur in occulto que in publico diſ⸗ Ci⸗ Kibile ſtabat quouſq; de/ pater wluit reuelare. Inſinua ſerenda erant. Et quetyrannoꝛu non erant ſilenda ter⸗ lr, tur ad creaturã creatoe ille aſſumptiue pcedere: non ad roꝛe.clamdeſtine atq; nocturnis ſilentijs ferebatur. Ec emuri ſpiritualem ſed ad cõpwſitam. Er ingreſſus ſummi opi⸗ ce celeſtis virginitas terreſtrem virginitatẽ alloquitur Gc ncis ſuum denunciatur ad opus et tempus miſerendi ſupernavmam. ſpintualis vtraq; ſcilicet ſpiritus et car⸗ lum eius quado pꝛeſinitũ vnerat tempuſ:datur determina nis affatur. Erultate qui creditis. gaudete qui cogno/ ren, ta legatio ꝙ incõpꝛeſvnſibilis virginali claudet᷑ in aluo ſcitis:quoniã miſſus eſt angelus ab omnipotẽte ceo ad ſoret et yt eam lalutet almitfice ſerioſe docetur. Stupet aud mariam virginẽ. Ingreſſus ad deſtonſata:loquitur an p toꝛ miraturomnes in ſimulierarchie celeſtes ꝓPad hu⸗ gelus ad mariam Aue gratia plena Mõ appꝛehenſus n ex iuſmogi legationẽ nuncius celeſtis egreditur quẽ ilico angelus neq; apꝛelxndẽdus.quia nunq; deus angelos dite⸗ eſt ſecutura diuina maieſtas. Guſpendunt᷑ illoꝛum al⸗ appꝛelvndt ad naturarum vmonez ſeg ſemen abꝛalx. Mün tis cõſideratiomiby mentes ꝙ deus ad hominẽ immoꝛ⸗ RNQNQuam in qua erat appꝛelvndendum alloquit dicens. J.. C a⸗. ) r n1 Cäek talis ad motalez incoꝛpoꝛeus ad coꝛpus inuiſibilis ddq Aue gratia plena Apparuerunt angeli agar. abꝛaſlx. ia / ⸗ uttet Vuibilé impler et incowſitus ad cõpoſitam creatumm cob. moiſi. ioſt ue. gedeoni. multiſe; plxtis. pꝛo multiſ⸗ mul innimtus habitatoꝛ ad finitã edem. ad peregrinatione; q; miſterijs nõ autem totius humani generis nuncia⸗ nntut vbiq; eriſtens ad miſeriam tempoꝛis eterne beatus ve⸗ uere ſalutem: mſi cum galileam virginem alloquuntur W * lit accedere. Plus in ammirationib⸗ auget:cum vwolun quoꝛũ ſingulariter deſtinatus dicit. Aue gratia plena. enoon tas omnia poſſit repente perficere ꝙ deus in carne welit Omnia plena ſunt ſuis cõtentis pꝛout natura vacuuʒ ulate fieri actuoſus. Hac legationis inſinuatõne intellectua⸗ aliquid eſſe non ſinit. Et multa cocertatio eſt in rebus maq li paranymphus ille celeſtis in foꝛma ſuſcepta ꝓperauit anteqᷓ; wſſit vacuum ſtatui aut ſi arte fuerit aliquando manl ad terras.tunc in ſuperioꝛi emiſperio nocturnalibus te⸗ ſtatutum:ippa natura nõ patitur. Pꝛoinde omnia capa⸗ quo nebꝛis occupatas: et inſolito lumine ſplendẽs a taber⸗ bilia eſſe plena cernunt᷑ et vbi plenitudo vniꝰ rei adeſſe feppts naculo virginis tenebꝛas abſtulit ⁊ intus irradiauit ne cognoſcitur alterius remouetur. Alia ſiquidem eſt ple⸗ ſeeſan ipᷣe fantaſma foꝛtaſſis a virgine crederetur:et ne qð ſi⸗ nitudo nature:aliꝗ gratie. neutra tamẽ alteram exclu⸗ iqund bi erplicatur/ aduenerat verteretur in dubiũ nõ conſpe dit alteram altera ſemper admittit. Precellit autẽ gra⸗ Bed cto legato. Ingreſſus angelus ad eaʒ. In cõclaui erat 5 tia omnino naturam et eius plenitudo perfectionẽ ha⸗ deo⸗/ virgo nectunc lecto cubabat:nõ eaʒ eratauit a ſomno bet quam decebat deiñcq virginem. et ex hoc angelus in noe pꝛeſſam. vigilanteʒ inuenit deditam lectioni aut oꝛa⸗ ſ quit. Aue gratia plena.Domus regẽ peregrinantẽ ho⸗ nroon tioni vacantẽ. Nox appendebatur ex medio.nec adhuc ſpitatura expectansannona regiapta debetr ommino cõ/ „ tusſa tenella virgo ſua membꝛa inquiete collegerat. Nec pꝛe pleri:alioquin rexab epandochio declinaret. Rex eternꝰ = anem docta huiuſcemodi pꝛeſtolabat᷑ ipᷣa legatuʒ. Nec in iſia eus futurus peregrinuſ in terra. Pꝛimũ intrare deref ntes. fige viuebat velut dei cito futura mater quanqᷓ; ex ſpiti uerat hoſpitium virginale. et ne pꝛeteriret defectu dele⸗ nqgis tu ſancto wotuiſſet aduertere quã piam virginẽ dei ma⸗ ctantiũ regiam maieſtatẽ:omnibus regi piacitis virgo/ ſecbt trem eſſe futurã. nõ tamẽ wlut humilis et in hoc a ſpi⸗ perfuſa eſt: ꝓpter quod angelus ad eam Aue gratia ple⸗: Erd ritu ſancto limitata. ſeipᷣa rem altiſſimã huiuſcemo⸗ na QOulta ſiquidem ſunt quare virginẽ opoꝛtebat gra rncut di pꝛeſumebat. Ecce ingreſſus eſt angelus nulloaperto tia omnino repleri.ſed ſalutatio de celo pꝛemittitur.nõ ten⸗ oſtio.nullo dimoto repagulo.nullis feris ex aliquo de⸗ a ſeipᷣo angelus ſalutare pᷣſumens:ſed officuʒ ex parte dalu firmatis ad honeſtü cubiculum.ad virginale reclinato⸗ mittentis exequitur. excludens omne wpꝛefergo vir⸗ rco rium ad pudice ſtudium. Nihil obſtabat gloꝛificate at . gim aue. Pꝛeter cõditionẽ hoc verbum fuit ad virginẽ ſeſae ſpirituali ſubſtatie: coꝛpus quod aſſumpſit ſimiliter in⸗ 2 quoniã pꝛius omnẽ radiceʒ iniquitatis abiecerat Zid ce nco trodunrit: Aliquã enim ſoꝛmam coꝛwꝛis iurta mandatũ teros autẽ appoſita eſt conditio. vt ſi exrcludent pꝛopter its domini angelum credimus aſſumpſiſſe: in quo ſonanti quod eternumw infligitur cum aue omnino manebuũt Ine bus vwocibus in auribus alme Virginis loqueret᷑. Ecce Hmnis ſalutatio aut ſalutis enunciatio. triſticiam re, te⸗ in conclaui creature due inſignes aſſt iſtunt. angelus et mouet adnectens q wteſt eſſe leticia tacite aut erpꝛeſ ⸗/ ſſoi Maria.in maiori wro conclain terreſtris curie paradiſi: ſe. duo hec omnis vra ſalutatio pꝛeintendit. Bicut in no dialolus et eua. Pꝛeceſſit dialogus vnde ſunt male 0/ ceceptõe pꝛime mulieris ſatagebat dialvlus ſibi omnẽ ng mnia ſubſecuta: nunc incipit vnde omnia lona pꝛoueni auferre leticiam auferendo deum. quo derelicto penam ten unt. Dagnus angelus:magnaq; maria. Maioꝛ angel?. omnem inducebat: ſicangelus ſalutando mariaz exclu⸗ * inaiaq; maria. agnus et magna quia vterq; vt crea ldit omnẽ triſtitiam.et diuinam leticiã amminiſtrans. les tura rationalis eſſet accepit. Maioꝛ an elus in natura: Et ſicut ille malignus blande hoſtis ſeuere amicus nõ llta maioꝛ maria ergratia. que in terris exi ensviſitauerat ſolum illos peimos ꝓthoplaſtos his malis ſed omnem ncti internis ſpeculatõnibus angelos in celis. nuncab ißbis ſobolem ꝓppagandam er eis diſponebat inuoluere quod ſoe onaliter viſitatur in terns. Celeſtis er terreſtnetn⸗ et fecit. pꝛeuidenſ acuitate intelligentie ſue quod ex eis u eſtem ſuperans in modico loci ſpacio couenerunt de pa per traducem innumerabilis hominum vtriuſq; ſerus ce dei. de ineffabilibus et diuinis miſterijs. de reparatõ⸗ erat pꝛopaganda pꝛopago:ſic gabꝛiel angelus nõ dum non ne bumanigeneris abſ; interpꝛetib tractaturi. Non taxat vigini pꝛo ſeipa.led ipam ſalutãdo totius mundi gn . C ines 7 9 — . — dam.Eb –ag aue⸗ Ni ſmul anm illa nunciat adeſſe ſalutem. et eterne triſtitie fienda depulſione. Minatur dominus per ꝓphetas ſuos ob iuſtas cauſas hominib ve:quibus remotis ꝓ omni⸗ bus marie indicitur aue. Ale geti peccatric· populo gra ui iniquitate: ſemmi nequã filijs ſceleratis. Gens pec⸗ catrix q̊ ſemper influxi mali nõ peccare deſinit. Populꝰ aut homo quilibet miquitate grauis: q maioꝛa mala pec cãdo ſuperapponit. Semen nequã iunt qui malos imi tantur a quibusvelut ſenyna ſeminantur. et in alios e⸗ tiam ſemina iniquitatis diffundunt. Scelerati auteʒ filij ſunt in ſeipſis abſq; pudoꝛe peccantes: quibus vite — dominus eternũ e pꝛomittit. Quibus maus abiectis ad melioꝛa cõuerſis videtur virgin p eis dici aue ec cauerat hieruſalem cõtra dominũ loquens et adthuen⸗ tiones faciens in pecca tis et ex cogiitione peccabat. et peccatum ſuum iactanter extulerat. Cui ſtatum dicitur. Vle anime eoꝛum quoniã ſunt reddita eis mala. Moli ergo exercere lingua tuam cõtra dommũ.nõ querat ad inuentiones in peccatis cum cogitio peccatum arguit. omnino de vita nõ efferas quod te delquiſſe cognoue⸗ ris et tuis auribus intonabitur aue impio in malum: retributio manuu eius fiat eis. Im⸗ pius eſt qui deum in veritate non colit ad religione cõ⸗ trariam affectu aut opere colligatus ein eternum Wre⸗ pꝛomittit.cum diuina dictante iuſticia maluʒ agens xe tributionem manuũ ſuarum in vltione ſuſcipiat. Sic etiam iob aſſerit de ſeipo. Si impius fuero ve mihi eſt. Zid religionem wero pietatis cõuerſus: aut allatum vir / gini ſoꝛcietur ntermmabilis ambitio in bumanis re bus et inſatiabilis appetitus ad eternũ ve. cõtraria w⸗ ro applicantur ad aue. Scuptum eſt enim. Ele qui cõ⸗/ iungitis domũ ad domum ⁊ agrum agro copulatis. Mi mis ambir qui aptitudinem nature aut artis velit ſub ſuo dominio copulare. Ex aptitudine nanq; nature om nes cõiuncti ſunt agri.nõ terre moleſ oiſcõtinuatur in parte mſiꝙ maria mediterranea in eius ſupficie rõne pꝛofundarũ valliuʒ.que receptacula ſunt aquarũ inter⸗ poni videntur. In abiſſalibus vero partibus terra non interdicitur. Et quanq; terra vna moles vna cõtinua⸗ tio vna. diuerſitatem multiplicem ſoꝛtitur ex dommis. tamen vnitas eſt naturalis elementi. Somificatio eſt exarte materiẽ pparante natura. Et oĩs don ' in ciuita tibv inhabitatôibo. alteri p vſus comoditate reſpõdet Velient aũt multa imo cuncta impꝛobi appetẽtes om/⸗ nia ſimul iungere dominio ſuo pꝛout ſunt ex naturaet 7 ad aue Peruertentes iudicium. peruetẽra deo. Contra quos per eiaiam dominus eternum ve cõminatur. Ele qui dicitis bonum malum.et malum bonum ponentes tenebzas lucem. et lucem tenebꝛas:ponentes amarum dulce. et dulce amarum. In quo amplius peruerti pol⸗ ſet iudicium rationis. quõniã qo eſt naturauter bonum⸗ aut exeo qͥbonũ eterna bonitas eſſe decreuit ĩ malu qõ ſubſtantia et poſitione caret. iudicando conuertere.aut malum omm bonitati aduerſum in bomtatem male de⸗ cernendo tranfferre: Attribuere tenebꝛis habitũ lucis et luci hoꝛriditatem tenebꝛarum inferre: ſubuerſe no⸗ ſcitur iudicium rationis. Ouſtus infectus remota excu ſatione cenſeretur:ſi ama amarun omino iudicareælc per hoc wnum malũ.qui in aliquo iudicant patreʒ omniũ deum qui de ſua pꝛouidẽ⸗ tia murmurant.qui cũ iuſte punit ei euiciam. ſibiq; in⸗ nocentiam tribuut qui abiſſum udicioꝛum eius no in/ telligenteſ.et in pꝛouidum aut acceptoꝛem perſonarũ opinantur:qui ſperſas ſuper homines penalitates.qui⸗ bus poſſint ad melioꝛa conuerti repre hendũt qui flagel lis eius pijs aut iuſtis detrahũt: qui miſericoꝛdiam et patientiam eius in peccatoꝛes.et in his malis que cõti⸗ nue fiunt confudunt Zenebꝛas vero lucem ponunt. lu cemq; tenebꝛas.cum mendacium in veritatem verita⸗ tem in mendacium tranſferre conantur cum quod ha⸗ bet imaginem tenebꝛarum luceveſtiunt:et quod eſt ad ſimilitudinẽ incis tenebꝛoſitate obuelare contendunt Amarũ vero dulce foꝛe pꝛedicant. cum vite hinus ama ritudinevelut a dulcedimne paſcuntur illecti. DOulce ama — rum dicunt cum abdicatione tempoꝛaliũ rerũ⸗cum ſpi⸗ O rituale ſtudium abhominent᷑ decepti. Qunbus iuſte do ex arte cõiuncta. Hans iuſie w. Charitatem wero dilige⸗ tibus caſtum ve/ Multi ſunt qun ebꝛietatem ſectantur nõ dumtaxat vimi ſed amoꝛis peruertentis affectũ. qui bus per eſaiam eternun etiam ve dommus cõminatur dicens. le qui mane cõſurgitis ad ebꝛietatem ſectan⸗ ꝛietas ꝓtinus eſt vbicunq; abijcitur aut nõ te netur oꝛdinata menſura quã pꝛetermittetes oꝛdinatur ad ve. Qui vero ulam in ommbus ſeruant diſponütur ad an imnis iniquitatis actoꝛ reus eſt coꝛam deo. Iniquitas autem eſt ſtante cognitõne veritatis et lbo⸗ in. fuga optimi et ſpontanea cõtrarioꝛum electio. Con tra quos per Eſaiam dicitur. Ve qui trahitis imquita⸗ tem in funiculis vanitatis. et ſicut vinculum plauſiri peccatum. Trahitur iniquitas in funiculis cum addũ⸗ tur peccata peccatis. Vanitas autẽ cum animus per in ania diffunditur funiculoꝛum facit ipa cõtextum. Pec⸗ catum vero inuinculati plauſtri ſimilitudinẽ ducitur: cum ex cõſtitutis malevergentibus rotis parte poſterio ri eleuata. anterioꝛi depꝛeſſa peccatoꝛ homo detrahitur. Aui vero ad contrariũ trabendoſe pꝛeſtruit diſſociabit᷑ a w:et ꝙ pꝛo omnibus virgo alma percepit cõiungetur — „ER Oyn A V W nabitur ve. Coͤuerſus ad ↄtraria merito et imꝑerpetun pꝛeſtabitur ꝙ ommbus marie dicitur aue apiẽtia huius mundi ſtultitia eſt apud deum: et pꝛudentia car nis moꝛs eſt. Et pleriq; ſapientes ſunt vt faciant mala bene autẽ facere neſcierunt. Mon querit aut dehuiuſce modi ſapientes:ſed eis eternã miſeriam cõminatur di⸗ cens. Ve qui ſapientes eſtis in oculis veſtris et coꝛam vobiſmetipis pꝛudentes. Sapiẽtes in oculis ſuis ſunt qui in his que cupiunt ſiue agunt non iudiciũ veritatiſ nõ ſententiã alioꝛum recte viuentiũ. ſed ꝓpꝛia regula tionem attendũt et vſq; adeo ſibi placentes et cõſento neiſibi ſunt: vt in nullo eis cõtradici poſſe videatr᷑. Vt ſuam ſapientiam inferãt. aſſerunt eſſe ſtultitiam ſapien tiam ceteroꝛũ.Nec exquirunt a doctoꝛibus honeſta cõſi lia oblata reſpiciunt. nõ credentes extra ſeipos in alijs ſapientiam inueniri.magis autem ſapiẽtes in pꝛopꝛijs oculis eſſe videntur ⁊ pꝛudentes in ſemetipis:qui ſpꝛe ta omni vtilitate cõmuni et pꝛoximi pꝛuatis cõmocdis ſiudent omnẽ induſtriaʒ quam poſſident anatura. quã didicerant ex vſu quã ex alijs tradenti perceperũt ſpꝛe⸗ tis ceteris ad ſe ↄuertũt et actõe dũtaxat recipꝛoca ſibi ꝓuidẽt in futurũ. Eritiſtis mſi reſipiſct pꝛotinꝰ vndi⸗ q; xexeſipiſcentibus vero adiſcit eſeln in omnibꝰ⸗ 9 coſiſtentiam iuſtitie per quam omni pacata cõſiſtunt nulle inſurgũt in ammoex moꝛibus paſſiones nõ que⸗ ſtiones ſoꝛinſice: reſpublica in pace quieſcit. non de ſtet damna miſer qð aduerſus euʒ pꝛeualuit male cauſans nõ lachꝛymabit᷑ quiſpiam de peruerſo iudicio. Eos autẽ qui ob cauſam oꝛdinem iuſtitie puerterunt. debita pena coõſequitur. Nam ſcriptura dicit. Ve qui iuſtificatis im Hare pꝛo munenibus et iuſtitiam iuſti aufertis ab eo. Zd regminis ſceptra tenentes factum eſt verbũ iſtud quoꝛum eſt exercere iuſtitiaʒ illamq; diſtribuere aufer⸗ re ſiue conferre. Sed cũ ipſa in obliquitate ſe woærigat ad pꝛemium ſiue ſuppliciũ ſcom exigentiã meritoꝛum m dulce. aut dulce amari ſer mun ſur lem lſti⸗ ove lm Mon eal Hemn npin ten ſenen Uaft ſe iu wvunt huow fuma gem ſmnete legbu⸗ toerh eaur muine luer Mtd⸗ chit. Ayir lgaaſe ledum lentes uplt u It indt polime enjC mn Mesnn wryd mus (erxm lſeſtia log ab leneine Maque aluir erno diſe ler lnnon leſe⸗ Echeo mnle Nene De virgine Maria 1 ſepe quibus incumbit in il a ex auctoꝛitate decerncte er toconiũ decentiſſime aptaret᷑. Ipa wero er acceptis oĩ muneribus peruerſi.peruertunt et tribuunt eiuns cen ½ virtute ſe gratificauit ad oim deuʒ patre: et oimode gra . ſuuram cun aduerſatur ipia iuſtitia: et quem iſpa cons plenaſalutat᷑ ab iſio celicola qui ad terra miſſe US a e crm“ Aeumnat ipſi abloluunt. et fit impius iuſtus qui reus tam feſtine deſcenderat Dominus tecuʒ · Dic quide ) ſe . eſt ipſa iuſtitia decernente.a iudicio egreditur liber ini⸗ o virgo eſt: nulla plenitudo gratie tibi ampuio: cõſiſte⸗ H quus vbi remanet innocens cõdemnatus. Eque ma- re woreſt. Omnis lingua deinceps balbutn cum in tuã 8 lum dixerim impium iuſtificare in iudicio ſubmiſſione nititur laudem:venerari te ſientio decentiuſ eſſet. Si t munerü.eta iuſto debitam ſibi auferre iuſticiã. Super minus eſt tecum et cumipe in omnibus rauombus „ greditur autem ſi hec adderetur iniquitas ꝓ impio de⸗ ſit: diſpari tamẽ eſſendi modo. tecum tame intrinſeca⸗ 1 lberato iuſtus traderetur exitio. Nam quanq; malũ ſit cuuset dlligentius adevt pꝛeteponionẽ quã in thalamo llimpium iuſtum dicere iuſto auferre iuſticiam. excedit ventris ti celebeauit cum humana natura. cum nulla Gaü493 autem omnino ſi iuſtus et nõ innocens punietur. Dif creatura vominus colligacus aſtringatur vt nec ſolum i fert enim per omnẽ modum no ſubuenire iuſto de ſihii ad ſeipam ſit gratia plena ſed vt refundat in ceteros ex⸗ W corg enti iuſticia. et ipam per iniuſticia ledere: cum alios igentes: et detur in illa intelligi ꝙ plenitudine gratie fu de⸗/ ud ſit nõ inferre iuuamen aliud inferre iacturam. Yu/ tura chꝛiſtianitas poſſit accigere que numeroſuate ſin⸗ in⸗ ſte iiuſticiam puertentibus apponiturve:pꝛo ipawre la gulari virgini pꝛeferenda ee. Sennn ad tota chꝛiſtia in/ vꝛantibus virgini oblatum eſt aue/. Quid aute in moꝛi nitatem oꝛdinabat᷑ quod ſiebat in virgine. Sicut vna 4 bus hominum damnoſius inueniri poſſit q; iniquitatẽ pꝛima virago nõ pꝛo ſeipa tantũ ſed pꝛo omnibus ple⸗ ui; firmare per leges:Nã quis rectoꝛ falces poꝛtabit ſi ̃ᷣm nitudinem culpe ſuſcepit. nec vt dumtatat cum hac vir Gl legem iniquos ſentiat in ſubiectos: Elnde reſpublica gine dominus deus eſſet: ſed er pꝛeſagio monſtraretur RH net X ſumet augmentuʒ. aucta quomodo ſtabit ſi ex niquis qq;tum ad futura ſideliũ plebem dominꝰ potuiſſet aſtrin „ . n me com è9) legibus pꝛeſidentiũ erit pꝛolata cenſura: S exoꝛbita⸗ gi. Et benedicta tu in mulieribuſ dicta eſi pꝛopter id ad õ Nln. tio ex legibus eſt. exoꝛbitantes quomodo reducetur ad qðᷣ oꝛdinata eſt: et ob hoc ꝙ ipia ſe totũ tradidit in plac enas equum: Elnde arcebutur vagi hbominũ moꝛes. Fiet o⸗ tũ ea deſuper elegentis. NHeq; iſta benedictio ſibi ſon pꝛo d ha⸗ mnino ludicium auctoꝛitatẽ habebit iniquitas: nunqᷓ; pter eam ſolã applicata eſt:ſed vt in eg ommiũ benedicẽ ſeſtll equa erit retributio meritoꝛũ: alus malus erit deplo doꝛum et vocatoꝛum in extremo iudicio ad percipienda gunt? rabit damma et exilia iuſtus:innocens diſcriminibo ſub regna celeſtia ſimiliter ⁊ eterna benedictio ante celebꝛa eu iscebit. Köfuſa erit humana cõditio ad vitia nemo obex retur enunciata. per angelnm de numero angeloꝛũ: in euu d virtutes nullus adiutoz. Erunt pauperes emolime⸗ quoꝛum ſimilitudinẽ beatitudinis electi ſunt tranſterẽ mſpfu ta craſſantiũ:ab eis iuſticie iudiciu pꝛocul erit. Oppꝛeſſi di. Non benedicitur ſuper homines ne filium diceretur ſed recdlamare nõ poterunt. Elim patientur humiles. inqui exrcedere: magis autem in diſtinctꝛonẽ ſexus iſia in mu eti, rentes pacem impeobe vabuntur: vidue pꝛeda fient lieribus benedicit. quoniã chꝛiſtus in viris:ipᷣa in mu⸗ tia pupilloꝛũ ſubſtantia in direptionẽ erit. Quamobrem lieribus · et viri et mulieres in ipis in benedictõnibo ce⸗ tiacer per Elaiam dominus dicit. Ve qui condũt leges iniq̃s leſtibus benedicant᷑:quanq;ᷓ ex ipo chꝛiſto benedictio in Nnala et ſcribentes iniuſticiam. Scripierunt vr oppꝛimerent omnes homines ſua pietate ꝓueniat. l nbte in iudicio pauperes.et vim facerent cauſe humiliuʒ po⸗ Heſitat tacite virgo turbata nouitatẽ vter urd puli meivt eſſent vidue pꝛeda eoꝛũ et pupillos diripe⸗ weum cogitans. Capim III n rent. Claret iſta et expoſitõne non indigent. et per eos He cum audiſſet turbata eſt in ſermone eius: gſunt NQCyötra quos per ꝓpletam dominus loquebat᷑ futuros ſi⸗ q Er cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio Cöfla/ itati miles arguebat:quod ſi ad cõ rariam relabitur partem uuit in vnuʒ lec vecba virgo in anmo ſuo. et qo legl ) peo v donabitur aue Multa we in ſacra ſcriptura repe⸗ dicebatur per angelum ſibi peregrinũ et inſolitum vide öſento ridmus ac varias malèdictiones habent.tamen ſuppoſi⸗ batur marnme cum ſe tam humile reputaret:et ſupꝛa id tis ex malis actibus rationes:que ſingula hic annecte⸗ quod exiſtimabat de ſe. huiuſcemodi ſalutationẽ eſſe co . ” re faſtidio eſſet opus · Ideo tamẽ iſta woſuerim: vt aue gnoſceret. Percepit auribus quod angelus ꝓferebat in ſten . quod ab angelo nunciatum eſt virgim pꝛimo remotio⸗ voce.Coꝛde cogitabat quod audiendo perceperat: qua⸗ ſucd nmnem eius quod wv impoꝛtat inſinuat. Attamen ſic vt id lis eſſet iſta ſalutatio celeſtina in terriſq; peregrina. nae ter quog inferturab effectibus et actibus hominum gitabat mittentem ſimiliter et legatum in ſuis fulgoꝛi opeſs ercludatur et loquendi genere ad alia cuncta que in w⸗ bus pꝛoceſſibus ⁊ ſermonibus pꝛenotabat. Et cumm ſpre teri et nouo teſtamẽto ſub quacũq; comminatione aut anmo verba ſalutationis diſtingueret ſeparabat᷑ ab eis nods interminatione reperiũtur: poteſt eſſe aptitudo et abili⸗ et eoꝛum amplitudine vincebatur. Heſitabat ſecum lo nchin tas diſſerendi. quens et in tanto ſermone angeli turbabar᷑. NMon tur⸗ rſine, Benecdictio virginis edita pangelũ. Caplm II babatur dolens.non aliquid male patiens. non ſtoma⸗ bauſib Vod autem iſta ſalutatio tam miriſica er celo chãs angelũ.nõ adhoerens verbũ.nõvlliſ malis paſſio Pvndſ q ad virginem per angelum in cõclaui delata.nõ nibus mota: ſed velut ignoꝛans admirãſq; ſalutatõnis nm. ſolum alme virgim ſed omniũ indicet eſſe ſalu huiuſcemodi nouitatẽ. Ignoꝛantia enim admirationẽ ſſtun tem nomen futuri filij manifeſtat. Et pꝛoſequẽs ange et turbationẽ ſemper cöſueuit inducere. velut quis in oͤque/ lus ſue legationis officiũ ſalutans nomen virginis reti animo turbaretur non intelligendo quod legit ſeu que deftet cet:ab eo ꝙ plus in ea erat denominãs dicens Gratia repente accidit nouitatẽ in amimo nõ aquertit.aut non uſons plena O& enderat ei omnipotens qui delegauerat euʒ appꝛehendẽdo qð ab alijs audit Er pietate turbatio iſta sllte que et qualis eſſet hec virgo et quibus copijs ditata cõ erat:non ex indebita paſſione. Impeouiſus aduentus pemn ſiſteret. cum omniũ abiecta copia reruʒ ſolum polleret celicole inſolita ſalutatio magnũ miſterium cõtinens. nnn plenitudine gratiarũ. Rerum naturalium fulgoꝛ pollet nõ repentina cõpꝛehenſio agendoꝛum.turbationẽ piam ab cõpoſitus plenitudini diuinoꝛũ chariſmatum. Erant ſi atq; pꝛudentem adduxit. et virginalem animũ pamqnñ iſnu quidem in virgine gratie ſuperogate ad quas nulla ſua fecit. Et his argumento ſactuʒ eſt. ꝙ virgo q;uis plena uuſte merita potuiſſent accedere.ſed ſoluʒ accepit bonitate do ſpiritu ſe matrem deiferam ignoꝛabat alias turbationẽ n nantis:qui ſic eaʒ replere ab eterno decreuit vt ad theo ex ſermone angelico in animo nõ ſenſiſſet.quã nec tur⸗ 2 Eα☚ TLi △ batam.aut vllo modo pauidaʒ ex angelica pꝛeſentia ſcri ptura cõmemoꝛet velut viſionibus angelicis aſſuetam et eoꝛũ ſingulariter fultam cuſtodijs.Dumtaxat erx ſer mone angelico virgo admiratiue turbata eſt: cogitatio nem ſuam nõ in alud q; in qualitatem ſalutatõnis im mittens. Qualis erat iſta ſalutatio remoues væ culpe ſi militer et pene inferens plenitudinem gratie.eui altitu do gloꝛie ſubſequa facta eſt: Qualis iſta ſalutatio que creatoꝛem creature deũ homini immoꝛtale moꝛtali bea⸗ tum miſero cõnectebat: Que in ſalutatõne altioꝛ qua⸗ litas q́; dicere. dominus tecum. Qualis iſta ſalutatio q̃ oimnne maledictum antiquum expulit et omnem bene⸗/ dictionem induxit:MNõ impꝛouide virgo cogitabat qua lis eſſet iſta ſalutatio celica.hec annunciatio tam ſupꝛe/ ma. Mon dabat angelo virgo reſponſum. nec humano moꝛe faceta vocem reſalutando rependit.aut velut fami liaris ex pꝛiſtina cõſuetudine illi celicole aut verecunda cenfura modeſtie.magis autẽ dixerim occupata in cõſi⸗ deratione dictoꝛum:ſicq; turbata reticebat. Mos etiaʒ appoſitus deo dedicatis virgimibus eſt:vt plus audiat q; loquantur. nec ꝓferant ad incerta ſermonem inter⸗ rogate reſponſum ſuſpendant niſi pꝛius quod offertur intelligant.Admirationi audientiũ ex raritate loquen⸗ di eſſe debet ſermo virgineus. Hinc virgo alma pꝛius vult intelligere qᷓ; quid loquatur:et ante diſcere qᷓ; re⸗ ſpondeat. Idcirco admiratur et cogitat turbatur et de⸗ liberat.audit et reſeruat et oia tacite ſecũ cõfert ⁊ confe rẽdo timet.nõ penam pꝛeſente ſiue futurã ſʒ ignoꝛãs ti mebat timens turbabatur:quã ſic pnolcens angelus agitari ſalutatã tam ermie declaratione adnexit. Remouet angelus timoꝛem a virgine quã gratiã imnuenit apud deum inſinuss. Capim IIII E timeas maria:inueniſti enim gratiam apud deum In declaratione nomen virginis expꝛi⸗ mitur.quod in pꝛima ſalutatione tacebaf᷑. Naʒ pꝛius qᷓ; angelus experiet᷑ quid humnlitatis eſſet in vir⸗ gine cum ad theotoconium noſceret affuturam ex eo ꝙ ab omnipotenti deo in legationẽ acceperat vlut alte di gnam ipe indignio: nominare ipam veruus eſt. etiam pꝛeintendẽs gratie plenitudinẽ Eru⸗ erat vt ſupꝛa pꝛetulimus. Nunc vero ipam cõſiderans verboꝛum no uitate timentẽ.dubietatis timoꝛe turbatã:ſtatim ad ꝓ pellendum dubiuʒ et timoꝛẽ ipam iterum allocutus eſt dicens. Ne timeas maria.FFruſtra timoꝛe cõcutit᷑ quaʒ deus ex alto ſalutat. Cur alma virgo times: Supergre deris animo cõditionem celeſtum ſpirituũ qð et in hu mana natura pꝛoducti ſunt tu ſane pꝛecelliſ.De celo ti bi miniſtratur ſalus et pꝛo omnibus tibi offertur: non ad turbationẽ animi tui nõ ad incutiendã timoꝛis paſ ſionem. De celo deſcendi.ſed vt hec tollentur de coꝛdi⸗ bus hommũ et ſi que peioꝛes fuerint paſſiones in cauſa tua et omniuʒ te pꝛimo adoꝛſus ſum. Quã ſacroſanct⸗ pꝛoceſſus angeli qui turbatã virginem atq; verboꝛũ no uitate timentẽ ſic cõſoꝛtat.ſic docte remouet eius ani⸗ mi paſſiones dicens Ne timeas maria:inueniſti enim gratiam apud deum. Ecce cõcipies in vtero et paries ſi lium:et vocabis nomen eius ieſum. Mic erit magnus et filius altiſſimi vocabitur In altioꝛa virginis animũ cum declarare nititur angelus er admiratione ſuſpen⸗ dit ꝙ virgo que in domo domini ſe reputabat abiectam et apud huiuſcemodi gratiam inueniret vt cõciperet ſi⸗ lium quem ſibi videret in humanitate ſubiectum pen⸗ dentem ad vbera alioꝛum moꝛe vagientem:que nõo ſo⸗ lum conceptura ſimiliter et paritura erat. ad ꝓpꝛiam fi⸗ liationem atq; maternitatem ſed totius humani gene⸗ ris ſaluationeʒ. Quamobꝛem pꝛo effectu futuro ange⸗ ar.«. W onumn laciet pppulũ ſuum a peccatis eoꝛu — I lus nomen nunciando pꝛedicit. Et vocabis nomẽ eius leſum: quod in alio euangeliſta expꝛeſſuʒ eſt. kanen 0 modo ſec ſerena virgo gratiam apud deuni inuenit cũᷣ inuenirxe nil aliud ſit nui cum homo venit in id qð que⸗ rit aut quaſi cum ad eum venit. MNon hanc gratia vngo querebat nõ pꝛeſtiterat ſtudium dei filio maternari:nõ oꝛauerat.nõ ieiunauerat.non ſe affecerat vigilijs.nõ ad huiuſcemodi cõtemplationem noctes ducebat inſom⸗ nes:nil offerebat ex voto vt haãc gratiã inueniret. Que inqᷓ; mulier a ſeculo pꝛeſumpſiſſet hoc inquirere.vt vn decunq; ↄcepere aut parere potuiſſet hominem hominũ ſaluatoꝛem.Que inqus ſanctavirgo ab humilitatis ter minis exceſſiſſiet vt in alto pꝛeces poꝛrigeret vt ſiiij altiſ ſimi eſſet mater. Nõ minoꝛ fuiſſet hec ſuperbia q; illa lu ciferiana que altiſſimo ſimilis fieri ſatagebat.cꝑ hoc ſi non queſiuit quomodo inuemt.An pꝛeter intentio⸗ nem fuit inuentio. Sed quis inuenit quod non inten dit.et ſi foꝛte viu loquẽdi multa inueniri dicantur que nõ exquirunt᷑.omnino ab inuentione eſt aliena pꝛopꝛie tas cum adinuentioneʒ penitus inquiſitio pꝛeferatur. Nam ſi quiſpiam inuenit lapidem pꝛecioſum quẽ non cognouerit.ſi ſalutiferam herbam cuius virtutem ipſe ignoꝛat.ſi egrotans obuium habuit medicuʒ quem ad ſuam ſanitatem multo laboꝛe queſierat quem ſolum au diuit ex nominefaciẽ eius intuens nõ cognouerit quo modo dixeris inuenire.cum in cogmitioneʒ neuter iſto⸗ rum venerit.nec ad animam hoꝛum lapidis herbe medi⸗ ci venerat plena cognitio. Ende igitur hac inuenit gra tiam nõ queſitam quam ante nulla ratõne cognouerat Veruntamen m hoc nec moꝛe humano facienda eſt diſ ſertio:quoniã cum ab eterno diuma maieſtas diſpoſue rit hanc gratiam generi humano conferre vt eſſet vnio naturarum diuine ſcilicet et humane in vna electa vir gine celebꝛanda in qua verbum caro fierit ad habitan⸗ dum in nobis ſimiliter et nobiſcũ ad redimenduʒ nos ad moꝛiendum in carne ꝓ nobis.inuenta eſt vna virgo ex alto diuinis muneribus fulta.vt tali eſſet apta com⸗ mertio.que nõ inuenit gratiã quã nõ querebat ſed oẽs creaturas et alias virgines ſuis meritis tranſcendendi hec gratia oblata eſt. Querebat humanũ genus redem ptoꝛis gratiam.nam valide pꝛemebat᷑ ab hoſte.vita de⸗ bellabatur a moꝛte.affligebat pena naturaʒ nondũ gra⸗ tiam redemptionis aduenerat nunc dicit᷑ inueniſſe vna Virgo hanc gratiam quã querebat damnata ꝓpago exq̃ ſingulari ſanctificationis munere libera facta eſt q̃ gra⸗ tiam nõ inuenit.quia ipam in ſeipᷣa queſiuit.ſed qꝛ ſibi pꝛe omnibus digne ad hoc dicate deus obtulit.ideo in⸗ uenit Ecce cõcipies in vtero et paries filium Sub⸗ ticetur adhuc modus quouſq; virgo depoſcat Et voca⸗ bis eum ieſum Mon tu nomen impones:nõ nomẽ ex genere ſed exeuentu. Non ex placito cuiuſcũq; ſed abef fectu quem ipᷣe cõplecturus eſt. AImpoſitum erat ange lo anteq; de celo deſcenderat.cum legationẽ a deo acce⸗ piſſet ad virginem: ꝙ tale nomen auctoꝛitate paterna imponeret eterno dei filio nuper in carne pꝛo hominib⸗ naſcituro. Inuariabile autem eſt quod diſcernit pater eternns Hic erit magnus Hic ſuperflua eſt om⸗ nis verboꝛum diſſertio:ſi de huius magnitudine diſſe⸗ ratur. Quid de huius magnitudine dici poteſt cũ ſito⸗ mnimode infinitus. quia eſt eternus filius dei. Et q;⸗ uis er aſſumpta foꝛma ſit homo. Eſt etiam infinite vir⸗ tutis copulatuſper ommia detati.Nõ enim de mole coꝛ pꝛis angelus cõtendit edicere que non exceſſit cẽõmu⸗ nem hominũ formã cuius quantitatem multi pcellue/ re gigantes. ſed de illig magnitudine que ommmo ineffa õõ SS ₰ Werr bilis 4 Yßl mnont luno⸗a monit eorq uſtf Mnei tupno ſubſta ſunnin wir ſhen nis Geti uni ſiom. Chirur ſomn berno⸗ unpwe⸗ 1 D —R Ges lſoem Pinti liſten glen Qunmn (ſde ſegtavi ipeſ Gſtod⸗ ert heius ſeſe⸗ rec⸗ Nutee alen tenain ſbigen ichen UGrg⸗ lerregne wet⸗ tnef eine moen Glthe hſige hum eing umn quon ntcg que⸗ Plrgo⸗ ri:no nöad tom Que vtyn mini ster ijaltif llaln cpboe entio⸗ inten ur que Nopꝛie Nratur, ne non emipte mmacd loman eritquo teriſto⸗ remec enit gra nouerat lgeſt diſ diſpoſue ſervnio lectavur dabitan/ doz nos na virgo ta com ſedoès endendi gredem Hita de ndügre, niſyn ngoeng ſtgea⸗ ageſbi igeoin⸗ Habe Erwan nome er ſegobe ut ange roaccel epaterſid wymind it pater eſt on / ſe diſſe⸗ cüſito⸗ Erch itevi⸗ noleco comu Nellue/ inf A. (e NrD eVirgine bilis eſt. Nam magnus dominus et laudabilis nim is: et magmitudinis eius nõ eſt ſinis. De dignitate plis ex patre. Caplm V E fſilius altiſſimi cabitur. Mõ vocaretur niſi e eſſet:tamẽ eſſet ſi nõ vocaretur. Poꝛro res ex⸗ cedens ſenſum hominũ ſimiiier et angeloꝛuʒ vt filius altiſſimi et filius hominis eſſet in ſiliatione cò munis:nõ tamen in natura ſiliationis. Mam alia eſt fi⸗ liatio que inuenitur in natura deitatis. alia quein hu⸗ manitate ſit virtute traduciſ. Alla eterna ſine coꝛruptõ ne atq; multiplicatione ſubſtantie. vt idem in ſubſian⸗ tia ſit filius:qui et pater idem cum patre fui filioq; cũ patre:iſta wro tempoꝛalis cumcoꝛruptione q;uis coꝛ⸗ ruptio de pelleretur avirgine. Iſta cum multiplicatõne ſubſtantie vt alius ſit parens alius filius.Alter in ſub⸗ ſtantia qui generat:alter qui generatur. vt pꝛeter id qð habet relatio ſubſtatialiter fiat omnino diuiſio. Et nuc indicitur ꝙ vi et bminis vnus ꝑſonaliter filius ſit cõ munis. Et ſi virginẽ angelus alloqueretur dicenſ. Clir go ne timeas:nam ex inuenta gratia quem es acceptu/ ra ſimiliter et paritura nõ erit nihus atq; dicetur homi⸗ nis imi.nõ ſerui non ꝓceris humani ſiue terreni. ſedxo cabitur filius altiſſimi.Nec ita dicetur nilius tuꝰ q́;uis ſtõm carnem ex tecõceptus et natus:quin pꝛout eſt ab eterno filius altiſſimi ſic avre credẽtibus appelletur in tempoꝛe. Ac per hoc vnus ſilius eſt dei ſimiiiter et ma⸗ rie⸗ . De dignitate plis et anteritate. Caplm vI dabit ei dominus deus ſedem dauid patris e eius et regnabit in domo iacob in eternum: et rregnieius non erit finis id foꝛmam ſerin an⸗ gelus verba cõuertit. ad oſtendendum q́;dtum potuit ił⸗ l foema ſubuehi. poſtqᷓ; ediſſerit q;tum altiſſimi foꝛma potuit inclinari. Sʒ vnde pater dauid niſi ex ſoꝛma ſer ui:MNam in foꝛma dei per ſpiritum dominuʒz eum vocat inquiens.Dixit dominus dño meo:ſede a dextris meis Quam ſcripturam cum a iudeis quid eis videretur de chhꝛiſto erquireret. reſwondẽtibo quia dauid: ſaluatoꝛ ob⸗ iecit.quia dauid chꝛiſtum ſane dominũ ante vocauerat. ſed hoc ſcõm foꝛmam dei: quã iudei nõ intelligentes in chꝛiſto dumtarat dauid filium appellabant. E. vere ſic erat er carne quã de virgine traxit. Pꝛoinde angeł? oa/ uid eius nominat patrem. nõ illa ꝓpinquitate aut effu⸗ ſione ſeminis qua pꝛacticatur in carne: ſed ratione de⸗ ducte ꝓpag mis qua quis pater generis dicitur ex longa traduce.Ac per hoc ꝓmiſſioneʒ factam dauid de chꝛiſto angelus nunciat iam adeſſe:cuʒ eum eius nominat pa⸗/ trem cuius ſibi dominus daturus eſt ſedem. Et omne ambiguum pꝛocul repe litur.quomãã ex dauid deſcendit atq; pec mariam gemitus eſt ex carne. Sedes au tem da uid regis data eſt chꝛiſto in eo ꝙ homo erat:vt ipſe ſit rex regum dominus dommantiũ. Sedes eſt iudiciarie Pteſtatis: vt ex tipo dauid qui iudicaret omnẽ populuʒ circiummciſionis pater omne iudicium filio ſuo dedit: et poteſtateʒ plenarie dedit ei iudiciũ facere. quia filius ho minis eſt. Necnõ ea in hominibus iuſtis in hac vita de⸗ gentibus a deo filio ſuo chꝛiſto traditur ſedes: quoniaʒ anima iuſti ſedes eſt ſapientie. Roꝛro regnũ eius cum domo iacob ſcilicet cum eis qui mundum iſtum in ma⸗ ligno wſitum virtute gratie ſnpplantauerunt erunt in cternum:nõ erit finis ratione infiniti regis et beatitu⸗ ginis interminabilis. Q uã altis pꝓmiſſionibusvirgo al ltcitur vt dictis angelicis pꝛeſtet aſſenſuʒ q; magnis cõ mertijs fit adoſio quaʒ magna humilitate diuinitas quaz altitudine magna bumilitas ſit cenſenda vt tra⸗ baturad id quod in pꝛecio humane redemptionis of⸗ mnia ſupꝛadicta coꝛpoꝛe abſentes. ſpiritu pᷣſe ng eſt ſed pꝛo patria ſempiterna. fertur. vt qui cõcipiendus atq; pariendus pꝛedicit: effe/ ctu et nomime ſit laluatoꝛ. Innnitus ſit magnitudine: filius quia eſt wocetur altiſſimi. Super ſellam ſeſturus ſit iudiciarie poteſtatis et regnaturus ineternum in do mo iacob:ſuper illos filios quos dum moꝛeretur in e⸗ gipto moꝛti vicinꝰ dans benedictioneʒ enigmatice ma⸗ nifeſtat. Spartitur autem regnum eternũ ſicut in hoc ſeculo temioꝛale atq; ſicut in eccleſia miſticuũ. Et quaqᷓ; dicat apoſtolus ꝙ chꝛutus diligit eccleſiam non haben⸗ tem maculam neq; rugam:ſed m hac vita macula eſt ruga. Quoniam ad eccleſiam pertinent omnes bapti⸗ ati non tamen omnes facti ſut ſalui omnes credenda credentes etiam ſi mali:vt archa noe coꝛuus et colũba homines et animalia. Et in vna eccleſia boni et mali qᷓ; uis credentes inceſſanter reperiuntur quoniam i eccle⸗ ſia eſt fides vna:et e regione ipſa eadem poteſt eſſe moꝛ tua de qua dicitur. ides ſine operiba moꝛtua eſt. Pꝛo⸗ inde ſi chꝛiſtus ſic eccleſiam diligit abſq; macula? ruga hoc eſt vt ita ſit.nõ quia ſic ipᷣa tota cõſiſtit:aut aliaʒ ec⸗ cleſiam ſuam ipᷣe non diligat ſuper quaʒ chꝛiſtus in hoc pꝛocurſu tempoꝛis regnat.etiam ſuper omnes qui cõ/⸗ tra eius eccleſiam diuiduntur. Itaq; ſuper omnes bea tos et repꝛobos equa et vna poteſtate regnabit. beatiſi⸗ ce ſuper lvnos.hoꝛrende atq; terribiliter ſuper malos tã eterne q; etern eſt deus.vt infinitate finitas nulla ſuc⸗ cedat. Iſia dauitica ſedis donatio ad foꝛmam ſerui re⸗ fertur:nullius nouella honoꝛis acceſſio ad foꝛmam agi⸗ tur. Nec de nouo regnum accepit eternũ eterna dei foꝛ⸗ ma. q;uis creaturaʒ ſuper quam regnaret ex tempoꝛe fe⸗ cera.:non ad augmentũ honoꝛis et cõmodi ſui. ſed pꝛo⸗ fectum cõdite creature. Pꝛoinde ſi creatura eſt er tem poꝛe:regnum eſt ex etermitate ſed ad hominis foꝛma eterni regni traicitur ipᷣa largitio imperio huiuſce⸗ modi atq; durabilitat e tradendis homini chꝛiſto ſacre ſcripture veceres pꝛedixerũt:Nam in ſigura dictũ dum ſaltem legimus ippe erit mihi in ſiuum. et ego ero illi in patrem:firmaluq; ſolium regni ſuper iſrael in eternum nõ ſpectat hoc niſi foꝛma ſeruilem ipe erit mihi in filiuʒ quoniam ex foꝛma dei ſemper cũ patre filius. Et in pſal mo ſeptuageſimopꝛimo qui ſcribitur ad ſalomonẽ. Et in pſalmo octogeſimooctauo. qui ſcribitur intellectus ethim iſralxlite enigmaticis verbis pleniſſime ſunt diſ ſerta. Necnõ ſpiritus per Eſaiam hoc etiam ſub clarioꝛi enigmate monſtrauit de ipſo qui cõcipiendus et in mũ do naſciturus erat. Paruulus enim natus eſt nobis et filius datus eſt nobis:et factus eſt pꝛincipatus ſup hu⸗ merum eius: Vocabitur nomen eius ammirabils. cõ ſiliarius. deus. foꝛtis. pater futuri ſeculi. pꝛinceps pacis AVultiplicabitur eius unperiũ.et pacis non erit ſinis. Buper ſolium dauid et ſuper regnũ eius ſedebit:vt cõ firmet illud et coꝛroloꝛet in iudicio et iuſtitia. amodo et vſq; in ſempiternũ.Canta luce iſta ſe intellectibus of⸗ ferunt ꝙ amplioꝛ declaratio potius obuelaretc ſero⸗ ſente plentes. hac almam virginem tlotonicam alloquamur. Placet ne tibi virgo legatus ſacroſanctus celicola. Mõne altipen⸗ dis mittente. NHam deus eternus eſt. Nonne tibi ſaluta tio eſt in voto: Noua eſt ſed ad nouitateʒ vite. Deregri/ atria ſempiterna. Inſolita eſt ſed pꝛo cõ ſuetudine gratie cõſequẽde. Mõne ablatiua doloꝛum et collatiua bonoꝛum. Nonne copias habet gratie ſurſum agentis. None dominũ tecum offert. Mone te ſubleuar in benedictionibus ſuper merita mulierũ. Qnd igitur in tanto ſermone turbaris. Quid cogitas qualis ſalu⸗ tatio ſit que nihil habet aduerſi. An ignoꝛas quãta mu nera ſecum defert. q; ſunt ineffabilia dona que cõtinet. c 3 As NL0 eius ſermone reſpondet. H 4 . . . .M . Ecce tibiangelus cogitanti aut heſitanti.et turbate in ortatur ne metuas vel time gas:nam fruſtra te illa paſſio moleſiabat.in ne tibi pla⸗ cet.quia gratiam inueniſti apud omniũ creatoꝛe. no ad teipam tanti vertendã ſed ad omnem tibi nature con⸗ ſoꝛtem: Exa vingo nõ tibi pꝛeſtat ineffabi is velectatõ⸗ nis augmenta.ꝙ cõceptura ſis in aluo. paritura etiam vtero impolluto nſilium effectu et nomine ſaluatoꝛẽ in⸗ ſinite magnũ.altiſſimi finum ſeſſurum in ſella dauiti⸗ ca regnaturũ ſuper omma in eternitate deitatis cuius regni nõ erit finis: Hne iſta omnia nibi ſunt grata vir go: Meſpondit itaq;. Sũt vtiq; per omnia grata:mihil⸗ ; deteſtoꝛ.nihilq; abhoereo: ſupꝛa eſſe ſupꝛa cognitionẽ ſupꝛa vſum ſupꝛa ſenſum ſunt que ab angelo nunciate percepi. Et cum omnia ſint in piacito dutaxat mihi mo dus detegitur. Cum omnia virgini ſunt in placito modũ cõce⸗ ptionis et partus exquirit. Capim VII Motinus iure virgini omnia grata erant meri⸗ p to ſiquidem: qm̃ nunqᷓ; ante fuerunt tam alta cõmertia.neq; futura ſuccedent. Et alte cenſu⸗ ra filentij agebatur cum viq; ad inquiſitione modlvir⸗ go non loquitur.ſed dint maria ad angelum. Quomõ fiet iſtud quoniã virum nõ cognoſco Elirginitativide batur iam virgo dicata cum modu coceptionis et par⸗ tus inquirit.ac ſi xr ommia plene ad ſua rota reſponde ant. In modo heſitatio tantũ erat cum ſibi eſſet virgi mtas ex natura placeret exgratia ex ſpirituſancto quo plena erat agnoiceret.qᷓ magnis et eumijs eſſet ditan da muneribus ex illaq; placere ſtuduerat creatoꝛi. NHo⸗ uerat ex ſcientia qua dotata erat ex vſu humano.ex mu⸗ lierum damnata ꝓpagine ꝙ nõ eſſet cõceptio ſine coꝛru ptione ſine infuio ſemine.nõ poꝛtatio ſine grauedine. nec partus ſine doloꝛe:etiam ꝙ abſq; viro a pꝛimis pa⸗ rentibus deinceps non ſuerat celebrata cõceptio. Et quanqᷓ; virgo tam ſancta in huiuſcemodi ſpeculationi/ bus animũ nõ verſaret diuinis ſemper theoꝛijs intenta nõ tamẽ hec ſubterfugiebant ſcientiã eius:ꝙ illa pꝛeter iſta in decurſu ꝓpagationis humane nõ fuerant. Et ipa virum nõ cognouerat ex coiunctione:neq; cognoſcitu⸗ rxxg erat exvolutate. Naʒ quanq; ioſeph deſponiata eſſet eam nõ tamẽ ipam ſecuʒ ad habitandũ traduxerat:aut ſibi carne copulandus erat. Nec obſtat virginẽ viro ve rum pꝛeſtitiſſe aſſenſum:nõ aliter vera deſponſatio non fuiſſet:ſed nec carne coniungendi erant.quomã vterq; vtiq; virginitatis amatoꝛ vterq; ſeruaturus illã deo Ps miſerat.vterq; ſubiacens diuinis directionibo. et exſpe⸗ ctans ccreta diuina.nec de illis duobus cõiugibus eſt vt d ceteris aſſerendũ: ſingulariter quippe diuinitus agebantur. MHec in matrimonio hoꝛum et ommiũ virgi num derogatio a pponat᷑.qð ſi nõ interſit coꝛruptio car⸗ nis.nõ ſit veritas cõiugalis:quoniã vt audacter affirmẽ eo matrimoniũ dignius atq; honeſtius eſt cenſendum quo maios caſtitas ipᷣm fouet. Qõ ſi ſemper habenat at ; gubernat deo dicata virginitas mihil habet vnde cau ſetur: magis autẽ vnde diuinis muneribus fulciatur. c vi gomcõcuſſe tenens virginitatis ꝓpoſitũ: ma⸗ nentibus in ſuo placito angelicis dictis modũ cõceptio — niset partus inquirens dicens Auomodo ſiet iſtud quona virũ nõ cognoſco Ac ſi pꝛeter id quod ipſa ſer uare firmauerit aliud ſapiẽtia diuina decreuerit. virgo ſiquideʒ ſum: virginitas mihi placet alti 8 eavrfendenca tormenta ül ui ti üniittedn tr gnoſcere nõ decreui meipam virginemobſe⸗ mo:ex ilſa credo mmeffabilia dona ſoꝛtiri ia nupi ſpiri tuſſanctus illuxit. dei erommi me facta ſum Auſddi nid igi· II af gele de me oꝛdinauit altiſſimus:Fiet iſtud cum viro an pꝛeter viruʒ.l te dicta meo grata facta ſunt ammo: et tacite mecu verſans paueſco.Ediſiere moduʒ quem poſſim mente cõſiderando reuoluere.an veiut expontũ gratus accedat/ Mulia per me tibi erit diftimta reipon/ 3 ſio niſi clarueru modus factioms. Qua luccincta vix⸗ Bgo verbis.qᷓ; in re ſpon ſione pꝛudens vt mihil de exx ſi⸗ tis epetat. animu et verba tranſtert ad oꝛdine fiendo⸗ rum.vt piene fſo:met ad inqinſita reiponium. Cõnectẽ da lunt omnia pꝛius ſi facia modis.ni ſactis modi coue niant. Ex his quippe clareſacta ratio ea que nouit reſpõ denda ꝓnunciat. Aperit angelus mnodum.vt animum virginis alliciat ad cõſenium. Capim VIII Eſpondens aute angelus dixit ei. Opirituſſan r cctus ſuꝑueniet in te et virtus altiſſmi obum⸗ bꝛabit tibi Yam aderat ſpirituſſanctꝰ.nec cun ctandum eſt cum ſuperuenturus pꝛedicit᷑. Si vero qð dicitur refertur ad locũ.vt deſuper ſpirituſſanctus veni⸗ re diceretur.nõ aliquem fallat opmio. quoniã ipirituſ⸗ ſanctus nõ mouetur de loco vivadat relictis ſpacijs ad alium locum.ſed ſpirituſanctus iam aſtiterat ſibi cum eam ſanctiſicauit in vtero purgans ab illo cõtagio.quo tota humana ꝓpago cum traducebat᷑ ex cõcepto ſemine tenebatur obnoria. et purgationem dumtaxat fecerat Virginis.Neiceimus an illa ſenſum accelerauerit vt ipy anmima pꝛeter ſanctiſicationẽ illuſtraret᷑ amplioꝛi lumi⸗ ne.ficut fecit poſimoduʒ in ſui filij pꝛecurioꝛe.quivltra id qð ſanctificatus fuerat exiſtens in ventre dudũ ſteri li.exultauit ad geſtatũ dei filiuʒ in vtero virginali. Pie tamẽ credendu ſanctio ꝙ ad ſumiuliter cõtingentia hec amplioꝛa illa feciſſet. Sed nec ſpirituſtanctuſ operatur inuanum nec alicui pꝛecipuã gratiam cõcedit incaſſum nec ad ꝓphetiam ad omnẽ cõſolationem ad ꝓuectũ per⸗ fectiomis. ad miracula ſpiritumſanctũ fibi credimus de fuiſſe.quaãuis quod ſpiritu ꝓphetico cognouerat ſtilo nõ cõmendauerit.nec ſibi obuenerit opꝛtunitas miracu⸗ la faciendi. Spiritus autẽ ſanctus qui nũc ſuperuentu rus in virgine dicitur nõ refertur ad virginè ſed ad filij cõceptionem que acta nõ eſt virtute iniecti ſeminis ſed ſpirituſſancti in ea ſuperuenientis. Pꝛoinde omnis ad uentus ſpirituſſancti vſq; ad ſuperuentionẽ eius ſit ad virginem ſanctificanda purificandã et ad diuina miſte ria coaptanda. Hoc auteʒ quod ſuperuenire dicitur ad coceptionem filij referat que ſpirituſſancti operatõe nõö alia facta eſt.vt cum modo cõceptionis et partus ab an gelo virgo perquireret vt alliciatur. vt aſſentiat ꝓpellet coꝛruptio.libido nõ aderit eodem modo ſemper ſe ha⸗ bebit virginitas. addetur tamẽ tam digna imo diuina fecunditas ad modũ inſinuanquũ ſpirituiſancto tribuit actionem cuius eſt ꝓpe Rerare repente ſupꝛa id quod ſperare poteſt moꝛtalis in rmitas. ac ſi ab angelo virgini dicerer. Omnia dicta ſunt delectantia mentem.ſolum modus heſitationẽ ad duxerat. In vlamanto tibi erat ediſſero pꝛout a mittẽ te ſi uſcepi. aſſenit um pꝛeſtare nõ differas. odus nihil habet humanũ ex diuimis eſt totus eſſe nequiret hone⸗ . ſtioꝛ in natura gratio: nullus. Ex ſpiritu ſancto eſt mo . dus efficit mox et pꝛeter moleſtiam agit.erit ipᷣe pꝛo ſe⸗ mine cõgregabit ad ſe puriſſima coꝛpoꝛis t ui ſubmimi⸗ ſtrabit cetera materiã. Coagulatio carnis ſubito ⁊ exni biloanima creata et creatnr deitas videlicet verbu pl tris ilico ſimulerunt. Inexplicabili tem poeis bꝛeinta⸗ te in te creabitur homo nouus deia tuus milius. Hoc ef⸗ ficiet in te ſuperueniens ſpirituſſanctus. Non erquiras huiuſcemodi rationẽ.miraculum enim eſt nõ ſimilemn 4 Op ſun' prrer ſo pellere vitia. cõſeruare virtutes. ſe ſeui⸗ Cauſant ſB Diligen totann ſoum ſeſio⸗ oferen etyvit barey obſco ewd ſichat gui toutt tadg gvoan Munit itite anatu Gpie Vegmm⸗ metſ nſbi nn imue ho ĩ ſctayp ttilaſi zuſmi Uutäta let. ſubttſe Herln me quee nuip Nbthi Nwpreti ſersſc iusa⸗ pkeoun fbitmn tono⸗ tioſc⸗ honaa lapirm UKmun eption ſibu nn tutn fronn 18 ſlcnu Gar ens ni anmo⸗ Bem lponti reion, dayrr; eipſi⸗ hengo⸗ necte ci coe itreſpo inis VIII ituſſan obum neccun ero q veni; pintuſ⸗ Aeiſs ad Wiaum Gdguo oſemne t keeenat ttytipe eilumi⸗ lpltra Gi ſteni n. Pie na bee peratur ſeafum aüper/ musd ſtllono urgcus rentu ad fili mis ſed nmisac s ſita miſe ſnt dd. loeno. abon pelle eha⸗ iing ribaite ſtesſe Nis n. dicg hnea mimi nipil wne/ imo⸗ oſe⸗ nnni erni Uta⸗ ceß⸗/ ell ſeculis tempoꝛũ. Singularitatẽ in omnibus habet nõ cauſam. Ipa dei woluntas incõpꝛeſenſibilis eſt:eſt cau⸗ ſa. Sed quãobꝛem nimia charitas pꝛopter quã veus diligens humanã naturã pꝛime pꝛeuaricationi parentũ totam ſubiacentẽ obnoxiam in te et per te mittit ſiliuʒ lſum in terris:vt mediatoꝛ dei et hmnũ homo chꝛiſt⸗ offerens intercedat. Sit omnino moqꝰ? in placto: et virtus altiſſimi obumbꝛabit tibiMõ ex hoc ꝙ obum⸗ ieſus.tuus futurus ſilius pꝛo eterna reconciliatione ſe bꝛare virtus altiſſimi dicitur in mentẽ audientiũ aliqddd E obſcuritatis obueniat.Nihil enim vmbꝛoſitatis eſſe po teſt:vbi lux eterna refulget.ideo ꝓpe in carne lux vera ve niebat vt omnẽ hominẽe appꝛopinquarevolente ſuis ful goꝛibo illuſtraret. Sed hec virtutis altiſſimi obumbꝛa⸗ tio ad tectionem traicitur vt avirtute üla ſuperna to⸗ ta virgo tegatur vt nihil fit in amima eius et coꝛpoꝛe. qquuod nõ obtegatur diuina virtute. Ad defenſionem et munitionẽ ab omnibus cõtrarijs obumbꝛatio illa pꝛo/ mittitur:vt caro virginis dona nature nõ perdat. Qmi ex natura etiam ex coꝛruptis omnis naſcitur virgo. vt cõcipiendo et pariendo.et deinceps ita inuariata in cr ne ꝑmaneat ſicut ex materno ventre naſcendo pꝛoceſſe⸗ rat. et ſic vndiq; munita cõſiſtat ab illa obumbꝛatione vt ſibi nihil in virtutibus deſit.expugnas omnia inex⸗ pusgnabilis ipa per omnia. Et ſicut in alijs ſupꝛa pꝛetu.· imus aliqua virgo nõ ſolum ad ſeipam:ſed etiam p no bis ipᷣa ſuſcepit:quauis quedã ſicappꝛopꝛiate ad e ſint facta t neumodolibet alicin alteri poſſint eſſe cõmunia et ita ſunt miſterialiavt nunqᷓ; woſſent eſſe moꝛalia. nec per ſimilitudinem in moꝛes traici:miſi rei geſte vritas mutata que in tropologicis locutionibo omnino ſeruan da eſt. Nam eoipᷣo ꝙ veritas hiſtoꝛialis in ſuo vigoꝛe nõ ſtabit ſenſus tropicus inde ſumptus.friuolus erit ex eo ꝙ ex imitatõne hiſtoꝛie capit᷑.q;uis in ſe ſine tranſſum⸗ tione bona multa cõtineat/Aliud eſt enim bona moꝛa⸗ ia quecũq; irrelatiue dicere.aliud in relatione geſtoꝛũ wennal pꝛimũ culpabile omnino ſecundũ. Si nõ abit hiſtoꝛie veritaſ ex qua tropicus ſumitur. Quoniã opoꝛtet ſcom cenſurã diuine pꝛouidentie in exvonẽdis ſacris ſcripturis:ex eis ſumpta moꝛalia cõmenſurari pe nitus cum eiſdem. Hoc ſiquidem pꝛo tanto dixerimus vt eoꝛum que de virgine advirginem dicta ſunt aliqua ſibi tantum: aliqua poſſint ad nos ſine hiſtoꝛie pꝛeiudi⸗ tio tropica locutione conuerti.Nam virtutis obumbꝛa tio ſacra advirginem pꝛo conceptione ſilij:ad nos deriꝰ uanda eſt in omne pꝛotectiõe ſpiritualis auxilij vt abal ta virtute obumbꝛemur ad obtectioneʒ ad defenſionẽ ad munitionem:ſicut obumbꝛata virgo extitit ad dei cõ ceptionem. Etenim ſec omnia chꝛeiſtus nobis eſt ſactꝰ vt ſubumbꝛa alarũ ſuaruʒ pꝛotegamur.a facie impioꝛũ qui pꝛius affligere conantur. Et ſub vmbꝛa diuinaruʒ alarum ſperemus. donec tranſeat illa iniquitas qua no ſtroꝛum affectuum.et moꝛũ omnis equitas cõturbata eſt. Sumuſ in bello cõtinuo nec inimici noſtri ex parte aliqua ſũt pacati. Impugnat nos exomniuerſo ſathan tcum in ſuis agonibus eſſet dauid in ſe noſtrã imagi nem p̃ferens velut gratias agens domino dicebat. Ob umbꝛaſti ſup caput meũ in die belli: vt ereptio ab ini⸗ micis aut de lllis repoꝛtata victoꝛia niſi obumbꝛatione diuine virtutis penitus nõ fuiſſet.· Mec nos de inuiſibi⸗ libus ho ſtibus niſi obumbꝛaret nobis virtus altiſſimi ſelicem poſſemus habere victoꝛiã. Altiſſimi nanq; vir⸗ tus ſathan cõterit ſub pedibus noſtris vt tropheantes hoſtibus in caſtris triumphalibus eius eterna bea⸗ coceptione ſilij dei.quod nobis p auxilio fuerat alte do⸗ —— titudine coꝛonemur. Pꝛoinde progatum eſt virgini ꝓ nandum. Sed ꝓut angeli verbavirginẽ exboꝛtant᷑ er ſu perpentione ſpirituſſancti.ex obumbꝛatione virtutis al tiſſimi adijcitur de naſcituro Ydeoq; quod naſcet᷑ ex te nino eſt vt ex ſpirituſancto et ex virtute altiſſimi. aliud q́; qd ſanctũ eſt naſcatur:ſed hoc quod ex virgine vocabi ptione participare diſpoſuit.Nec ad obpꝛobꝛiũ tue vir⸗ ginitatis cõcipietur atq; naſcetũr. ũ vero coaleſcet. ceũ in noticia hominũ venerit qð exte natus eſt cum appel⸗ laberis mater.foꝛtaſſis heſitas de opinione hominu falꝰ ſa:eꝙ mater virgo in veritate cõſiſtens. inter coꝛruptas matres a cõmuniter iudicantib deputeris Sed ſpecu lare altius virgo quid tibi de opinione vbi apte veritas claret. Nemo rectus inceſſit qui opinionibo deſeruiuit. Gaudiũ apud ſe poſſidere nõ valuit certans in opinio⸗ nibus hominũ viuere.Cleritas hec eſt: ꝙ virgo et ma⸗ ter es. Ante te ampli? moleſtabit falſa opinio ꝙ ſis ma ter ↄmunis.quã reiveritas ꝙ virgo ⁊ mater exiſtis.?cin ignoꝛas quoniã writas huiuſmodi apud electos mane bit ex ſide ſalſitas apud repꝛobos ex opinione cõmuni. Quoniã pꝛeterqᷓ; tu nulla fuit aut eritvirgo mater.MNõ ergo mireris ſi vulgare iudiciũ cum ſingulari veritate certabit.Longa exꝑientia pꝛo incredulis eſt vſus ratio et coꝛrupta natura.Quid igit᷑ ad te alma virgo ꝑtinet de iudicio repꝛolvꝛum.id electos deriuat᷑ miſteriũ qui tui filij ex adoptione fratres erunt.quibus cum ipſo tu te pater adoꝛſus ẽ cuʒ inualuerit fides hominũ quã in ſanctũ vocabitur filius dei Equidem umpoſſibile om- tur filius dei. Supꝛa vocandus altiſſimi finus dict? eſt nunc autẽ filius dei. Diſſonantia hec verweũ diſſonan⸗ tiam in reiveritate nõ facit. Idem altiſſimus et duus· Eonnuxiniſit vig ꝙ cum deo patre ſilium vnũn habeas:qui quem tecum er tua integritate nõ ex coꝛru⸗ omnibuſpia mater. Cum cõplebitur niſteriũ quod in coꝛdibus operabitur.qui hoc in te dperatus eſt ſpiritus. diceris virgo matera ſilus tuus vcetur filius dei:quẽ aliter nõ dicebat qᷓ; de virgine naſci. Dꝛoinde tue virgi nitatis derogatio redundabit in filiuʒ:qui alte vlciſcẽs ꝑpetuabit in eternis doloꝛib cõtumaces. Si vero alia opinio que erit in hominibus te cõfodit ꝙ ſponſus qui te nõ tetigit.qui nihil operatus eſt ad cõceptum.altiſſi⸗ mi filij reputabit᷑ pater ercuſatio tua in exoꝛdio iſto exit quouſq; futura fides hominibo clareſcat.qua ſponſus a paternitate pelletur:cuius tu ſola es ex carne virgo ma⸗ ter. et deus eternus ſolus eſt pater. Euaneſcant igitur iſta ex tua mente virgo electi a filio tuo vt ſunt in te ve⸗ ra geſta credent. venerabunt᷑ te pꝛo his pſeucas tibi po⸗ nent vt intercedas ad filium poſt quẽ ſingulare ſubſidi um atq; refugiũ omnibus facta es.Cum vero totiꝰ ſe⸗ culi cõſummata miſterio iudiciũ clarũ erit et electi? re pꝛobi matrẽ virginẽ te cognoſcent. Alli ad gaudium e⸗ ternum iſti vero ad ſuppliciũ ſempiternũ quia incredu⸗ li exiſtentes.aut creduli peruerſe agentes:ſub tuum pᷣſi dium cõfugere coꝛrectis moꝛibus neſcierũt. Vt vingo credat ſe poſſe cum integritate cõcipere terilem introducit. Capkin IX D fadllioꝛẽ credulitatẽ virginem inducendam ſenem et ſterilem introducit. a grauida ſterilis et ſener in exemplũ inducitur: Et ecce elicabeth cognata tua:et ipa cõcepit ſi lium in ſenectute ſua.Et hic menſis eſt ſextus illi que vocatur ſterilis:quia nõ erit impoſſibile apud de omne verbum Quibus pᷣlocutionibus angelicis elicabetb deuenerit in cõceptum ſupꝛa declaratũ eſt. Que virgi⸗ ni ad fidem aſtruenda offertur cui cognata erat exeadẽ parentela deſcendẽs:que filium in ſenectute cõcepit.rxe nitente lege nature.Oe ſenex et ſterilis erat miraculuʒ poꝛro fuit. vbi natura deſtitit aut nõ poterat operari viaa credendi virgini monſtrat᷑ abilioꝛ qð et miraculoſe po/ terit ipa cõcpere. ſicut ſenex et ſterilis ante cõcepit. Nõ tamẽ in ſterili et virgini agi᷑ equa poꝛtione miraculũm quoniã ſi miraculuũ eſt:quoniã ſterilis cõcepit.nõ tamẽ peꝛeter ſenem.nõ ſine carnis coꝛruptõne pᷣhabita.nõ ſi⸗ ne grauedine. Meq; vno momento in ſterili cõceptio et animatio facta eſt nõ in momento coꝛpoꝛis lineamenta copleta ſunt: non partus ſine doloꝛe neq; ianua clauſa Mec ſiquidẽ omnia in virgine cõceptionis et partꝰ mi⸗ racula perfecerũt. Sed ſatis erat angelo virgini potuii ſe monſtrare vt dictis eius animuʒ inclinaret:qð ſupꝛa naturã in ſene et ſterili potuiſſet eſſe cõceptio. Aalent nanq; pꝛeterita vt futiſta credantur. Et vnum incredi⸗ bile aut difficiliter factũ:aliud arguit poſſe fieri. Et ſe⸗ xtus menſis erat a ↄceptõe ſterius vſq; in illã hoꝛã qua Virgo exquirebatur ab angelo ad cõceptum diuine ꝓlis — 7 Ald rationẽ vero ex veritate diuina eſt que ex auctoꝛitate diuina eſt que et reſponſum cõtradlictionis nõ patitur. virginẽ angelus includit.quia nõ erit impoſſibile apud deum omne verbü. Di nihil apud deum eſt unponibi⸗ le nec ſterilis cõceptus nec virginis virgineus cõcept? et partus. Qõ enim potuit voluit:quoa voluit hoc ene⸗ cit.nihil pꝛeter indeces ſibi ex imponibilitate repugnat Et in hac fide ipᷣa nutrita fuerat qð deus erat ommipo⸗ tens.nec habebat vnde de potẽtia diuina nutaret:ſi hoc crediderat deum velle.Ad quod figure pᷣcedentes ſimi⸗ liter ⁊ ꝓphetie ſibi teſtimomio erant:ꝙ hoc eternus deuſ et omnipotens facere dignabat᷑. Nuperrime vero ad o⸗ ſtendendaʒ iam diuinã nieri voluntate nuncius celeſtis aſtabat.cõmoneſaciens virginẽ ſibiq; ſuadens per veri tatem altiſſimi.vt diuine volũtate ſine tarditate aſſen⸗ tiat. Ecce omnis cõpleta eſt nuncij ſupni delegatio: faa cta eſt ſalutatio pꝛocul pulſus eſt heſitationis timoꝛ.de⸗/ claratus eſt modus quo poſſunt diuina humams et di⸗ — — uinis humana coniungi:inſolubilis ratio appoſita eſt. quoniã nihil erit impoſſibile apud deum nihil reſtat ſie ri ex parte legati vt verbũ caro ſiat:ſolum ſupereſt vt re ſtpnaens virgo tam alte legationi pꝛeſtet aſſenſuʒ. O i homines hunc dialogũ agnouiſſent. O ſi tempus et locus tũc foꝛet quado ad quẽ potuiſſet eſſe acceſſus. ſi diuulgatũ ſcienter in mundi partibuſ ante fuſſet. O ſiadam cum omni ſua pgenie ab ipᷣo vſq; ad ipas pena⸗ liter inculpabiliter ꝓpagata ſciuiſſet. O ſi cum omnib patribus cum quibus tenebatur incluſus ad ſecretum cubiculũ virginis cum coꝛpoꝛibus aut in animabo po⸗ tuiſſet accedere.O ſi eua et ſeua mater cum cunctis in partus doloꝛe damnatis ſcires que ab angelo cum vir⸗ gine de ſe longe genita agerentur obtinunſſet licentiam ꝓdeundi.Acceſſiſſent pꝛotinꝰ omnes puolute ante cu⸗ biculum eius ꝓſeucas hommes poꝛreuiſſent. dantes in alta voces. pfundentes deoꝛſum lachꝛymas ſingultib- atq; gemitibus nõ parcentes.expoſuiſſent miſeriã qua pꝛemebant᷑.mala que incurrerent ex pꝛima omniũ ma tre. Quomodo ſubiugebant᷑ a moꝛtis imperio eos ty rannidis dialvlica includebat:qdiu extiterant ab ame nis ſedibus exules qᷓdiuq; futuri. Quomõ erit ſpes o⸗ mnnis redemptõnis adempta preterqᷓ; in eoq angelus Eerxrigebat. et ꝙ elauſa erat vite via repagulata erant vn⸗ diq; regna celeſtia. AI¶ninucitie firme ſtabãt cõtracte in ptlhoplaſius: deuſ ab homine offenſus erat a nulloq; pla catus. eleſtis exercitus terrenas acies ablverebat: ex⸗ terminaſſetq; caſira niſi quia retinebat᷑ ab eo qui diſpo nebat eruere. otales coloꝛtes ſoſtiliter in bomies pꝛi uatis qunliarijs ſeuiebant. Quaſi cõfuſis vocibus hxc virgini diſſeruiſſet human a cõditio vt ſicut rex omniũ Nxcoꝛẽ hiiiuſ virginis ad redemptionẽ humam generis exquirebat ſic ipſa in hãc obedientiã ſuũ aĩm inclinare AEum foꝛtaſſis feciſtent tabernaculi poſtibus et dulcem iniuecum virgini ne differret apologiam facere alioqu?zę ti:quoniam per eam hec penalia remoueda exãt.mne pondus certamimis ſuper eam vertebatur. In reiponſũ eius incumbebat omnium hominum ſalus et tollende per eius adoꝛium ininucicie ad creatoꝛem et ad eiues ſuꝑceleſtes.pꝛotin erant ꝑ eã hona moꝛtua rediuiua fu tura:et ab eterno diſpoſita in tempoꝛe per peccatũ dilata reoꝛdinabantur in priſtu. Merito vice neceſſitatis illã natura humana compuuiſſet pꝛoſeucis humilibusvt ꝓ cauſa omnium que agebatur cũ ea in ſecreto cubili ſub eterna ſanctione:ad deum ſe totam omni exceptione de liecta tranſferret. Sed quamuis non eſſent que pꝛocli⸗ ue huic virgini ſupplicarent.etiam ſua cauſa illi celicole aſſentire cogebat quomiam nec ſanctificatio vterina exi⸗ mebat a limbo nec infra celeſtia pꝛe moꝛtuam tranſtuliſ ſent niſi per ſuum aſſenſum duarum naturarum in ſuo aluo fuiſſet celebꝛata coniunctio Ratio flagitabat et co gnitio quam ex deo accepecat vt eſſet pꝛima et palmariſ virgo pꝛudentioꝛ:cui datum erat.vt ſibi ⁊ omni huma no generi pꝛouideret Nam cum multe ſilie cõgregaret diuitias.ipſa ſola ſupergreſſa eſtvniuerſas et in diuitijſ ſapientie cunctas excedens.ſibi et omnibus conſulens a ſeipᷣa ſuaſa pꝛudenter.et ab angelo qui tam docte ex diuinis pꝛomiſſionibus et operationibus ipſam ad ex⸗ pectatam reſponſionem induxerat que omnino erat in ninitis pendenda muneribus.et nulli comparanda ſer⸗ moni:quam virgo ãgelo pꝛeſtolati pia humilitate ſine contradictione lui et ommi miſerata perfecit dices · Aſſeſus virginis in humilitate fundat Capituli. x. Cce ancilla dñi fiat mihi ſcom verbũ tuũ In pꝛofũda ſe deiecit. Que inuitabatur ad alta et ad dominatum: in ancillatuʒ animũ conuertit.et coꝛpus cum reſpondit. Ecce an cilla domini ſcilicet ſui et omnium. Mihu ſibi virgo re⸗ tinuit: totam ſe poſuit in diuino famulatu. Moluit ipſa eſeipſa decernere. cum audiſſet factum. intelleriſſetq; d. i modum.pꝛeterqᷓ; obedientiam:nõ amplius habuit poſſit obijcere.quibus ſe ad ſua vota relatiſ optabat ſi fieri.et in ea omnia celebꝛari ſecundum angelicum di⸗ ctum.ſfiat mihi ſcom verbum tuum. vt concipiam et pariam ieſum inñnite magnum.et vocatũ altiſſim fili⸗ um.ſedentem ſuper ſedem dauid regnantem in domo iſrael ineternum:cuius regni etiam non ſit finis Sed ne alias virgo dediſſet aſſenſum.mſi verbũ angeli per⸗ omnia ſeruaretur.niſi ſibi ſoom verbum angeli exrpoſi⸗ tum er parte ommipotentis fieret cõceptus et partus: Dixerim non eſſe hic aliquid queſtionibus huiuſcemodi diſſerendũ:cum virgo totam ſe cedit in voluntate do⸗ mini.Nec ſibi ad dccentiam pꝛudentie inputatum fuiſ⸗ let. ſi aliter q; inquiſita et clare facta in facto et modo . pꝛotuliſſet ipſa et reſponſum ꝓpheticoſ enim dyalogos in alia non debebat concluſione terminari. Ad pꝛime nNanq; in omm dyalogo agitur ſi ſcm pꝛopoſita et que ſita foꝛmatur reſponſio ab eo videlicet qui finaiem apo loglã habet reſpondere. quod prudentiſſima omnium virgo ſane pfecit Subita et inſtantanea incarnatio ilico poſt aſſen ſum vuginis ſubſecuta eſt. Capim XI Dquam cõplendam mox ſupuenit ſpirituſſan a ctus obumbꝛauit virt altiſſimi coagulati ſunt ex virgine ꝓ mole carnis puriſſimi ſanguines gffuit deitas.ſq; verbum patris eternũ.anima ex mihilo LZ D creata infuſa eſt:et factus eſt per omnia perfectusonus gerat eſſe matrẽ.ſeruans humilitatẽ ſterilẽ matrẽ ma⸗ an noeouus homo. ab illo inſtanti viato: et cõpꝛehenſoꝛ. beaas oter virgo pueniens:et illũ naturalẽ hunnleʒ moꝛẽ quo . le tus et miſer. moꝛtalis et immoꝛtalis. moꝛiturtis et nõö a iunioeiboeſt antiquioꝛibo deferendũ.Nie tamẽ credi⸗ e moeꝛiturus. oĩa ſciens. omnia ꝓſpiciens. pᷣterita pᷣſentia derim qð ſi ſterilis cognouiſſet de virgine quod angelo ffu et futura.equa cognitione cõplectens.talis conceptus nunciante virgo cognouit dæ ſterili velut altioꝛibo mu⸗ . nde qualis et natus:talis in vtero quals dũ obuerſaret᷑ in neribus dotatã in viſitatione virginẽ ſierilis puemiſſet ues ſeculo.qualis in vtero talis in patibulo.qualis in vtero niſi quia potuiſſet ocius ambulare iuuenioꝛ.Alttame ꝓ⸗ aſi talis et in celo.qualis nunc minteance⸗pr erce mole 3 tinus ſterilis nõ illã expectaſſet in domo:potiuſ obuiam lati coꝛpoꝛis que ꝑ ineremẽta inn creuit. per oĩia ſiquidem prceſſiſſet. Sed cognouit ex pᷣſentia viſitantis qo ante . ꝗͤ⸗ eſſet equa ꝑfectio.Nec obſtãt penalitates aſſumpte paß nõ nouerat. Magna nobis documẽta exhibent᷑ in iſta vi t ſiones illate tollerata mwar:ig aſſumpſitvoluntarius ſitatione. qua virgo ſterili exhibet ad ſeruandã humili⸗ ſub nõ tollerauit inuitus. Erquiſiuit a pueha virgine oim tatem ad viſendũ a quocũqs in quocũq; inuẽta fuerint ſede D miſerans pater qð tunc miſerẽdi erat et venerat tꝑs:vo ſemina ſanctitatis. In quo relucent diuina miſteria in dG lens ꝑ aſſenſuʒ eius omnibo miſereri. Et ꝑ alloquiũ fa⸗ quo deus opatur ſup nature virtutẽ:vbi plus gratiaq; cole ctum virgini celeſtis nuneius execut eſt. Oiuimis theo natura refulget. Magna eſt cõtemplatio creaturaꝑ ma den; rijs alma virgo cõſenſit et emiſſo ſermone vitalis obedi gnarum celi atq; ſtellarũ. Oagna ↄſideratio elemento iuliſ entie ſine vlla intercapedine tꝑis ineffabili atq; incõpte rum et elementatoꝛũ ex eis. Magna ſpeculatio ꝓceſſus lſuo henſibili celeritate repente cõcepit.⁊ verbũ in ea caro fa naturalis oꝛdinis.eiuſq; pulcritudinis et elimatio inde ctum eſt vt deinceps habitaret in nobis ineffabilis· Er etco t deinceps! naſcitur ad maioꝛa vt ex cõtemplatiõe creature creatoꝛ nariſ 4 miranda cõceptio vbi per auriculã ingreſſo verbo ange⸗ poſſit agnoſci. Sed maioꝛ eſt meditatio ſpeculari opus ma lico ꝑ os emiſſo verbo virgineo ſpiritu ſancto inſenſibili diuine Sentisſanetitar animarũ moꝛũq; grauitatẽ ſas ret ter operante verbo dei eterno nõ ꝑ ſenſus ingreſſo ipᷣa ſu pientiã diuinoꝛũ habitũ virtutis in aĩa.que nature ope itij Ppercaſtiſſime facta eſt. et inſepabilis vnio naturaruʒ vt rationes tranſcendũt. Sancta itaq; pergit ad ſanctã:et ſiens ex vna pte deitas in ſimplo.et aliag humanitas in duplo que maioꝛi ſanctitate Alndet punmnilaib atq; ardẽé⸗ cteer in ſimuil cõuenirent:vt ſumplũ et duplũ nulla rõne ſol tioꝛibo moꝛibus agit᷑. Sepe quidẽ maioꝛis virtutis ſi⸗ Ader uerentur. Et duplũ vero ſemel in diuoꝛtio factũ eratre gnum eſt actio.Mõ paruus eſt fructus etiaʒ cum electi et in uniendũ inſepabiliter et eterno. Nondũ diſceſſerat an?⸗ in hac vita ſimlvlũ aciunt. Intrat igit᷑ virgo in domuʒ aſer⸗ gelus repetiturꝰ ſuꝑna:et hec ineffabilis cõceptio ex to⸗ acharie a quo domus poſſeſſio dignius dicebat᷑: et ſalu e ſine to pfecta eſt. Advbi oĩs eius eſt cõpleta legatio. diſcefſit tauit elicabeth cognata ſuã:nõ quia cognata.nõ eni cu⸗ s. . ab illa angelus nõ relationẽ acturus:oĩa enĩ nouerat q̃ re virgini erat familiarẽ ſe pꝛeſtare ſcom carnẽ cognatiſ 4 illum legauerat ſed diſceſſit. quia cognouerat effectũ ſu gque iam cognita et cognata celeftiba ſpiritibo facta erat. X. peruenientis et obumbꝛantis virtutis. et cõpletam cõ⸗ et totius deitatis hoſpitiũ. auulſus erat ab amicis fᷣm ceptionẽ et totius deitatis adeſſe pꝛeſentiã. Quid am⸗ carnẽ amoꝛ ne ſ nen agebar ad veũ ſpiritu.quo ymo; tui plius facturus erat vbi ſciebat virginẽ ex omni ſe in mi ta ſalutauit elicabeth quia in iba ſpirituſſancti operatio, r N ſteria diuina migraſſe: Nõ eum decebat in inferioꝛibuſ nes factas agnouerat. Salutauit ſiquide: ſed neſamuſ nimu Vltra moꝛari poſtq; iuſſa ſupna perſecerat et aduenerat quibus vrbis. Foꝛtaſſis vt mos erat ſalutare iudeis. aem ad virginalẽ aulam cuius fuerat ipᷣe pcurſoꝛ. Sed nec Magis au fuit adiectũ.qm̃ tanqᷓ ſterilem atq; ſenẽ di⸗ gore, QAiſceſſit quin amplioꝛi reuerẽtia illamveneraret᷑.quam uine atq; miraculoſe opationis officinã virgo humilis til . 1 ſalutand fueratweneratus:qm̃ qð in ula pꝛenunciabat ſalutaunt:velut ſi omnibo qui bene virerüt in lege ſterili ſerg „ uiturũ nouerat iam cõpletum. et deitatẽ cuius legatus arch ſene. nũc per eĩ ſalus aduemat que ſalutat. Reſſon t d Hertiterat virgineo iam adoꝛabat in aluoalla ſuperna la⸗ ſio ſiquidẽ elicibeth qua in ante expoſito libꝛo pᷣtulimꝰ. “ = tria qua diuini ſpiritus de adoꝛant in ſuperis. gabꝛiel ad hoc cõcidentiã facit. admirans q ad eam mater dñi de angelus venerat eſt in vtero virginis. Er diſceſſit ma ſaluatoꝛis acceſſerit et in ſpiritu facta dixit ad virginem n ioꝛi cedens qui venerat:inſinuans eſſe cõpletum ſecre⸗ LBenegicta tu in mulieribo:et benedictus fructus ven un tum eternũ a ſeculis abſconſum tunc in virgine maria tris tui Cũ benedictione angelica elicabeth in hac pte lu nõ tamẽ reiinquens cuſtodiã eius:ſi cuſtos eius erat ſi cõſentit ꝙ ſuꝑ omnes mulieres benedicta ↄſiſtat. Sed doſno⸗ cut annunciatoꝛ tanti miſterij. ipa ſterilis nuc grauida plus adiecit.cũ fructũ in virgi⸗ Bel Aſſcenſus virginis poſt cõceptionẽ vt ſenem et ſteri⸗ ne diuinũ exiſtere pᷣcognouit benedicens eum.qm̃ diui per lem inſpiceret graueſcentẽ. Caplm XII na fruitio ꝑ illũ ſanctiſ in eterna patria danda erat:· Et oſt EFE cum oxrationẽ diuine virtutis et cõceptio⸗ benedictus fructus ventris tui Claret illa hoꝛa quavir utg: e nem ineffabilẽ iam in ipᷣa nouiſſet ad exemplũ go verbů obedlientie ꝓtulit cõcepiſſe cũ ſtatim aſcende⸗ moci ibi woſitũ ab angelo de cognata viſenda viſura rit et manſerit menſibo triba cum elicabeth. que fructũ tew⸗/ ſe cõtulit:nõ velut in dictis angelicis heſitans.Maioꝛa ventris eius ſpiritu ꝓplxcico benedicit:et ipa virgo par nuk iam in ipa celebꝛata cognouerat.ſed vt miraculũ mira⸗ tum ſterilis erpectauit. A die ſiquidẽ cõceptionis virgi⸗ o/ culo cõiungeret nouitatẽ nouitati ſociaret:etveneratur nis vſq; ad partum ſterilis tres numero menſes ſunt. gos in ſterili diuina miſteria que ſuũ cõceptum paritura e⸗ Oꝛaculum elicabeth ad virginẽ mariã ad quã elica⸗ nime rant. Spiritu enĩ ꝓplxtico multa virgo nouerat: et ili beth reuerſa ait. Lapim XIII tque ſterilem geſtare pꝛeconẽ cuius ipᷣa deſferebat iudicẽ. In CT beata es que cedidiſti.qm pficient᷑ in teq̃ opo magno aũt miſterio quomi ler et euangeliũ in magnis ne dicta ſunt tibia dño Beata virgo ab elicabeth ium mõtibi ipopantare inuicẽ ſe debebant. Dꝛoinde Erur⸗ pꝛedicatur ex eo qð credidit angelo nuncianti. gens aũt maria in diebo illis.abijt in montana cũ feſti⸗ Spiritu reuelãte nouerat ꝙ diuina recepiſſet alloquia ſſen natione in ciuitatẽ iuda et intrauit in domũ cacharie et que credens ad ſeipam et ꝓpomniby ſaluandis beata e⸗ X ſalutauit elicabeth geſtinat maria montana cõſcende⸗ rat. Sed querendũ nobiſeſt cum angelus dixerit bene ſſan re nõ woluntate vagandi.aut ad curioſitatẽ oculoꝛuʒ in ictã.et elicabeth benedictã et beatã.quid intereſt inter ſunt montih dilatand: ſed ad illã dumtarat ciuitatẽ in dox benedict et beatꝗſeu benedictũ et beatũ. Sed aliud be e mum ingredit᷑ vbi noni ꝓphete ſuiq; filij pcurſoꝛis noę nedicere deum aliud benedici a deo. aliud benedici ab ho minibuſ. Benedicere deum eſt in omnib que in mũde funt ſibi attribuere bonitatẽ.nobis aute malitiã wei de fectum vt in camino ignis ardentis fecerũt tres pueri. Dan.iij. Benedici a deo eſt cum ipᷣe rebo omnibus tri⸗ buit ꝓpꝛia lonitatẽ quã nos naturale vocamus et cum ommbo in his que agũt aut volũt tribuit ꝓſperari.ſicut iob.i. caplo. ſathan dño de ioh inſerebat dicens. Operi⸗ bus manuũ eius benedixiſti. Ac ſi diceret· Nec miruʒ ſi iob tumeret deũ qm bonitatẽè et ꝓſperitate tribuiſti operi bus manuũ eius.Et alibi. Senedixit deus vltimis iob Cum aüt die ſexto deus crearet pꝛimos hommes bene dixit eis bomtate vans:datam inſinuas ſuꝑ oẽs ſuꝑce⸗ leſtes creaturas. Similitera diei ſeptimo benedixit ſin gulariter: quietis bomitatẽ illitribues. Sic etia benedi cere dicit᷑ tum omnes gentes in chꝛiſto ſuo filio benedi xit ac ſingulis benedicit vt poſſint adipiſci ſalute. Oiĩbo qui benedicunt᷑ in xpᷣo illa homitas tribuit᷑.qua illa ſalus tribuat᷑ qu ipᷣe acquiſiuit in ſanguinẽ. Ab hominibus Vro benedid eſt cum geſta bominũ reuocant᷑ in lauda⸗ bilem rerũ partẽaut cum ex his que a deo donantur da tarij benedicti vocãtur. Ac per hoc ſi benedictio virgimns ꝙwab angeloet ab elicabeth benedicta in mulieribo pᷣdi⸗ catur a deo ꝓtinus ſic erat.vt illam ei dñs bonitate con ferret qua ſibi ſupꝑ omnes poſſet placere ac dei filiuʒ ge⸗ nerare.ab hominibo etiã talis erat benedictionibo extol⸗ lenda vt nihil in ea et ex ea in alterã rerũ partẽ qᷓ; in vir tutum bonitatẽ poſſit inflecti vt ex ventre ipᷣius ille be⸗ nedictus qui venit in nomie dñi afflueret iuꝑ omnes. Beata ſiquidẽ pᷣdicabatur viatrit exiſtens.quia credide⸗ rat angelicis dictis et quia in ipᷣa dicta pficienda erant. Vlirtutis erat exiſtentis in animo iſta beatitudo.vt nil poſſet repugnare futuris:nec ipa in mente habebat ali⸗ quid impacatũ. Beatitudo eſt ſic virtutibo adijci vt ni⸗ hil aduerſum earũ impdiat actionẽ: ad quã beatitudo interminabilis ſequit᷑ cuʒ ſit aſſumptio in ſuꝑna. Inq̃t igitur elicabeth. Beata que credidiiti:qm̃ ꝑficient᷑ i te que dicta ſunt tibia dño ſq; angelo nunciante. Canticuũ marie coꝛã elicabeh. Capim XIIII ECait maria. Magmiſicat ania mea dominũ eę Nõ magnificat virgo veu yt ipm magnũ effi⸗ CLaiat.a quo ipᷣa etiã magna facta eſt:ſed ſic eũ a⸗ nima marie cõſiderat vt quod vult efficiata quod in re parua magna poſſit efficere:ad magna vero ea que ſunt exigua ſubleuare. Magniſicabat anima virginis dũm cum laudabat dñm interne atq; ↄtemplabat᷑ qᷓ; magna lia in ſe ancilla pfecerat:et ad inſrmitatẽ eius deficiẽs. ab illa magnitudine vincebat᷑. Et ꝓpter magna que ſta tuit in re parua Exultaut ſpiritus meus in deo ſalu⸗ tarxi meo Exultauit ſpiritus virginis:quia in ea ſupue nerat ſpirituſſanctus:qui docuit eam fecundauit ea vir ginem ſeruauit intactã. Ex his nempeque a ſpiritu ſan co ſuſcepit erltanit ſp ritus eiuſ in deo ſalutari ſuo:in filio videlicet quẽ geſtabat in vtero. Mõ ſic ſuo quin e⸗ tiam omniũ. Super quẽ ſymeõ ꝓphetauit cum natum poꝛtauit ad templu. Quia viderunt oculi mei ſalutare tuum. Quod paraſti ante faciẽ omniũ populoꝝ. Qua⸗ re exultauit. Quia reſperit humilitatẽ ancille ſue: ecce enim ex hoc beata me dicent omnes generationes Zd qua veritatẽ virgo ſe atulit:vnde a domino reſpecta eſt aduertam. Quia reſpexit humilitatẽ ancille ſue. Elir⸗ go hec nouerat quid gratam coꝛã dño ipam potuiſſet ef⸗ ſicere. Quod cum re pperiſſet cunctis viſibilibo peeter⸗ miſſis fibi aſciſciuit in woce. Non ꝓpinquitatẽ generis: nõ pulcritudinẽ coꝛpoꝛis.nõ artis additamẽta. non elo quentiam.nõ humana pꝛudentiã. nõ diuitias. nõ cete⸗ ra talium.vt a ceo reſpiceretur enunciat. necnõ et que maioꝛa ſunt reticet:nõ ſanctiſcationẽ in vtero.nõ vir/ ginitatẽ in placito.nõ oꝛationẽ,nõ cõtempiation. non ſenſuũ cuſtodia. Alias omnes ſilet ipᷣa virtutes dumta xat ſibi de humilitate blandit᷑: ꝙ illam in ipſa pꝛe olbus vernantibus bonis intuitus eſiet altiſſimus.Apte poꝛ⸗ ro:qm̃ a cõtraria feneſtra eius ſe pꝛima mulier cum oĩ ſua prole de arce bonitatis deiecerat. Et inde luciter de altiſſimis ſedibus ad pallidas ſedes cum ſuis ſequaci- bus potenter eiectus eſt Mirũ in modũ nõ pꝛodit fidẽ ſubticet ſpem.nõ nominat ſuꝑexcedente omnia chari tatem. Cuncte virtutes in ſilentio facte ſunt ꝓ humili tate ſolum ſe reſpectaʒ a domino gloꝛiat᷑. Quia reſperit humilitatẽ ancille ſue. Non ab re nam cum humuita/ tem dixit illa obedientiã ommũ. et omnis eius qd erat nominauit.qua in exceptuałe creatura deo ſubijct᷑ qua oẽm voluntatẽ intentionẽ et affectionẽ et actionẽ tranſ fert in eum:nihil ſibip humane cõplacentie voto reſer⸗ uans. Pꝛeit enĩ dicata obediẽtia deo cunctas virtutes graditurq; cum ommbus.Nam quõ quis crederet niſi obediret wocanti et pᷣdicanti et captiuaret omnẽ intelle ctum in obſequiũ fidei: Nã quõ quis ſperaret niſi obe⸗ diret. Quõ quis diligeret diligẽter dingenda niſi vel⸗ let ex obedientia iubentis madata pficere: Einde ipoꝝ digna obſeruatio niſi ex obedietia digna. Elnde muiſibi les theoꝛie ĩ alta tendẽtes. Vnde honeſte atq; fructifere hoĩm actiones niſi ex illa humilitate ꝓfunda qua hoim animus ſit ſubditus deo.factus obediẽs in mans tole⸗ randis etiã vſq; ad moꝛtem. in cauẽdis vitijs ſine ter⸗ mino in bonis agẽdis quouſq; dum viuit᷑ poſſit eſſe aſcẽ ſio. Eſt enĩ humilitas illa pꝛima nature libertas:qua ho mo li bere ſine impedimẽto poterat ſuꝑioꝛſ cõplere mã data iubentis.Eſt humilitas illa pꝛima creature ſubie ctio ad duine agetem qua virgo habẽs loquit᷑ cõfiden/ ter. Quia reſpexit humilitatẽ ancille ſue:vt in illã vicqʒ; diuine atʒ humane poſſet ꝑficere qð ab eterno nõ decre⸗ uerat Ecce emm er hoc beatã me dicẽt omnes genera tiones Fruſtra beatã diceret niſi eſſet. ſed vnde beatã OQulia huiuſcemodi humilitateʒ poſſedit. Vnde beata. niſi quia in ea dominus ineffabilia operatꝰ eſt.cum in il la eternũ dei verbũ ſit in plenitudine tꝑis caro factum. Vngde ſpiritus virgĩs etiã exultauit Quia fecit mihi magna qui potẽs eſt:et ſanctũ nomẽ eius Oulta ma⸗ gna pꝛetacta ſunt que in illa dñs operatus eſt quoꝛũ nõ exquirẽda eſt.a moꝛtalibo ratio cum in his magnis que ſupꝛa ſenſum ⁊ appꝛeſvnſionẽ hoĩm operat᷑.quia potujt et voluit illa ratio ſit palmaris. Hinc virgo decantat.q Potens eſt. IAdeo mihi magna fecit quia omnipotẽs eſt et quia ſanctũ nomẽ eius.Quid hic ad ſactionẽ magna lium ſanctitas. Quid ſanctitas in noĩe cum in perſona taceatur. Quis oꝛdo loquendi. Mulla eſt vera potẽtia ſi ſanctitate caret:nec pᷣter illã magna poteſt efficere. Ele⸗ ritas potẽtie id exquirat vt ſibi ſanctitas ſit germana. Et factoꝛũ magnaliũ eſt vt ſanctitate reſplendeat. Re⸗ pꝛehenſibilis eſt omnino potẽtia.nec laudabilis actus: ſi ſanctitas nõ aſſiſtit. Eſt igitur ſanctitas illa infallibi⸗ lis veritatis atq; iuſtitie regula. que affectũ et intentio⸗ nem etiã in modico eroꝛbitare atq; p greſcere ommino nõ finit.que vires interioꝛes et exterioꝛes exercet vt o/⸗ mne ꝓgrediat᷑ in fas.q ſic cuncta diſponit vt nulla poſ⸗ ſint impꝛobitate cauſari. Sanctitaſ aũt in deo deus eſt Eñſt eni deus omne quod habet. Sed cum deus ad cxe aturas ſuo ineffabili modo aliquid erio cõtrahitur ſanctitas de ipo eo ſenſu dicitur quo L de ipo eo ſenſu di labilitervtiliter ir repꝛehenſibiliter laudabiliter atq; mirabiliter operatur Cõpetit igit᷑ ſanctitas ad factionẽ magnoꝛũ. Et cũ no⸗ men dicit᷑ ſanctij ad notitis refertur, ad effeetu noſirxre ☛ , I li t 1 t 1 ni r⸗ ſi le e⸗ 0 ere dim ole⸗ ten ſce o mä bie en⸗ 3 e⸗ era ta ta. nil n. hhi nas; nö n⸗ tigt 1t4 eſt na Ne⸗ u. Rer ig: bi/ Ve virgine ſalutis:quoniã ieſus appellabit᷑ nomẽ eius. Noſmina e⸗ tiam que ſcom linguã ſebꝛea atq; grecaʒ habet omnia ſanctitatẽ inſinuant.Nec hic ſumpſimus dinereda niſi hoe paululiũ ne canticũ vigins indiſcuſſum pᷣteriſſe vi⸗ deamur Et miſericoꝛdia eius a pgenie in pꝛogenies timentibus eum Mõ ſolum ſibia deo magni facta ma ter virgo cõmemoꝛat.ſed vt oibus timenubo eũ apge⸗ nie pꝛune hois per omnes ꝓgenies ſilioꝛũ hoim dei mi⸗ ſericoꝛdia magniſice ſit pᷣſtanda. na ſiquidem fuit hbo mnu peima ꝓgemes que deinceps in multas ꝓgenies eſt diſtuſa. Et ab ommi alia pꝛogenie diſtincta erat ꝓge nies iudeoꝛũ.dumtarat vmus dei cultum tenentium: quibo pꝛimo credita ſunt edquia dei. Et ad iſraheliticaſ oues pꝛimo dei filius miſſus erat vt eis pꝛius: deinde omnibs miſereret᷑. Nam per Oſee vñs dicit.quod etiaʒ aplus ad Riomanos cõmemoꝛat. Et vocabo nõ plebem meã plebem meã.et nõ dilectã meaʒ dilectam meã.et nõ miſericoꝛdiã cõſecutam miſericoꝛdiã cõſecutam. Et alibi. Cõcluſit enĩ dominus omma in incredulitate:vt omniũ miſereat᷑. Et in ſapia ſcriptũ eſt · Miſereris oim dñe quoniã omma potes:et diſſunulas peccata hominũ Ppter pemitentiã. Diligis enim omnia que ſunt:a nihil odiſti eoꝛum que feciſti. Cantat virgo adeſſe dei mijeri⸗ coꝛdiã omni ꝓgeniei:ſed timentibo eum. Nihil excludi⸗ tur a mſericoꝛdia dei:niſi qui dei miſericoꝛdiã ꝑ impeni tentiã excluſit. Sed necita miſericoꝛs vt iudiciũ nõ fa ciat:nec ita iuſtus vt miſericoꝛdiã excludat.Cõpetenti / bus eni ↄꝑetentia facit. Et dauid ꝓſpitiens decantat di cens. Miſericoꝛdiã et iudicium cantalbo t bi dñe. Sic et Virgo mater poſt miſericoꝛdiã ſubiuntit dicẽs Fecit po tentiã in bꝛachio ſuo diſperſit ſuꝑboſ mente coꝛdis ſui Elulgaris vſus loquẽdi hoc habet:quod cum aliqd ma⸗ gnum quis ſecit in hoſtem vt virtus referat᷑ in bꝛachiũ Seg nõ ſunt hec verba virginea:mo et ſpiritu ſancto Tpꝓmpta nõ includenda in anguſtu alte lateq; diffun⸗ di poſſunt. Gꝛachiũ quod virgo cõmemoꝛat in quo de ſuam potentiã fecit eterni patris.eternꝰ eſt finus in coꝛ poꝛe virginis filius factus.vnde illum extollit quem ge ſtabat in vtero.O autẽ bꝛachiũ eius ſit vnigenitus ab eterno ſilius eius nũc in tꝑe caro factus:ex mire factis atq; facturis ſacra ſcriptura cõmemoꝛat.Nã pꝛima tym paniſtra ad pꝛeſagiũ ꝓtulit.que nunc ſecũdo decantat. Vrruat ſuꝑ eos foꝛmido et pauoꝛ in magnitudine bꝛa⸗ chᷣij tui:aduerſus egiptios illo in tempoꝛe ſoꝛoꝛ moiſi ⁊ garon intendebat ex verbis canticis eius. Pꝛeuidebat autẽ in miſterio qð nunc maria virgo recitat de filio e. Nam in magnitudine diuine potẽtie ſuper egiptios foꝛ⸗ midoꝛ pauoꝛ irruit:ſicut in illo traàſitu maris geſta ma nifeſtat vt egiptus ſuffocat᷑. In magnitudine wro chꝛi ſti ſupꝑ vniuerſum oꝛbem terrarũ pauoꝛ irruit et foꝛmi⸗ do:cum in oꝛtu eius trepidauerũt reges et gemelaue⸗ runt.Alij ne perderẽt mundi regnũ pauoꝛibe flagellati ſunt. In die moꝛtis eius totus mundus expauit.reſur gens teruit inimtcos. aſanſecnis eius in timoꝛe cõ cuſſit reges terre:aut idolatricũ populũ omnino idola⁊ phana demoliendo terrẽdo turbauit.DHominus cũ iob Vllet repꝛimere dixit.Et ſi habes bꝛachium ſicut deus Brachiũ dei eius eſt filius eternus ex patre.tẽpoꝛaliſiex matre.qð bꝛachiũ aut iob aut nemo hominuʒ habet vt magna ſicut deus poſſit efficere · Magna in iſio bꝛachio virgo deum feciſſe ecantat:qð dauid ante pᷣuiderat di cens. NHedemiſti in bꝛachio tuo populũ tuum filios ia⸗ cob et ioſeph. In quo redemit populũ niſi in filio ſuo. NMuid igitur bꝛachiũ eius niſi humanatus filius eius. Aue hac magnitudine maioꝛ qᷓ; redimere populũ dialꝰ lo ſubiugati.criminibus abſtractũ per filin cruce ſuſpẽ Maria ſum: Bedemit igitur in bꝛachio populũ omniũ natio⸗ num fi lios iacob aut filios circumciſioms:et ſinos io⸗ ſeph.videlicet gentiles ꝓ eo ꝙ nati ſunt in egipto. llij ioſeph filij ſunt augmenti qui pertinẽt ex ſigmſicatõne ad alias nationeſcum magis ex eis qᷓ; ex iudeis ſit eccle ſia dilatata. Fecit igit᷑ potentia in bꝛachio ſuo:cũ in ipio creauerit celũ et terram.Fecit potentiã in bꝛachio ſuo: cum diſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſui. Et in pſalmo ſcriptũ eſt. Tu humiliaſti ſicut vulneratũ ſuperbuʒ: in brachio virtutis tue diſperſiſi inimicos tuos. autẽ inimci dei niſi demones ſuꝑbi acetiã homineſ qui eius mandata cõtemnunt.qui eius inꝑeriũ paruipendunt: Demones diſperſit eripiendo pꝛedã:ſnꝑios autẽ hoĩeſ humuliat aut damnat. Hoc eſt bꝛachiũ quod ſpicas ſcʒ animas electoꝝ legit.bꝛachiũ qð omnibo dominat᷑.bꝛa⸗ chium quod difficiliter per ſidem et moꝛtẽ et ſanguinẽ et in multis miraculis reuelatũ eſt.Ad iudiciũ etiã iu⸗ ſtitie ſue ꝑtinet.et quod ſequi᷑̃ Depoſuit potentes de ſede:et exaltauit humiles Neq; nouũ eſt hoc virginis verbũ longe ante pꝛedictũ eſt.necnõ et expientia claret Ad dei iuſtitiã ꝑtinet deponere ad yma qui nequiter ſub limia tenuerũt:et exaltare humiles tenetes virtutẽ.dũ abiecti videbant᷑.Minc in iob ſcriptũ eſt. Qui ponit hu miles in ſublimuet merentes erigit ſoſpitate. zo hu⸗ milibus quidẽ dicta ſunt hec:p depoſitione vero ſupivx potentũ.et exaltatione humiliũ clarius in ſapia legitur Seges ducũ ſuperbvꝛũ deſtruxit dñs et ſedere fecit mi tes ꝓ eis: Nadices gentiũ ſuperharũ arefecit de.et plã⸗ tauit humiles ex ipᷣis gentibo.Si ꝑ allegoꝛiã vellemus diſcutere depoſitio iudeoꝛũ et gentiũ exaltatio intelligi⸗ tur. In moꝛibo etiã talia fieri ſeꝑe videmꝰ.Cum vro ſi nis vite vvminis venerit rota voluet᷑ rõnis humane in fra rotam duune iuſtitie.vt ſcõm virtutes nõ vᷣm opi/ mones hominũ merita tribuant᷑. Et in euangelio ſalua toꝛ plerũq; verba huiuſcemodi iterauit. Omnis qui ſe exaltat humiliabit᷑ et oĩs qui ſe humiliat exaltabit᷑. Der ſeuerat adhuc in verbis iuſtitie virgo mater. et illam ex plicat alio loquẽdi genere. Infert equidem Eſurien / tes impleuit tonis ⁊ diuites dimiſit inanes Nondum natus erat chꝛiſtus ⁊ mater geſtans eum pᷣdicabat.que ipᷣe pꝛedicaturus erat.Nam factus adultus aperiens in monte os ſuũ dixit. Beati qui eſuriũt et ſitiũt iuſtitiaʒ qm ipᷣi ſaturabunt᷑.Oe iſta eſurie virgo pꝛeloquebatur nõ de illa que dici᷑ panis ⁊ vini.Defectũ eſuries poꝛtat et ꝓut certat cum coꝛpoꝛe vacuitas eius eſt. Sed opoꝛ⸗ tet etiã omnino lege nature vacuũ impleri:natura enĩ ipᷣa vacuũ abhoꝛret. Sed terrems vacui celeſtib reple buntur.inſaturati ſuapte perfunctoꝛijs cõplebunt᷑ eter nis. Eſuries animati coꝛpoꝛis eſt impatiens appetitus eoꝛũ.que poſſunt ſcõᷣm naturã ſuſtentare naturã. Eſu⸗ ries aut anime racionalis eſt duemre in verum et opti mum. Cum vero anime rõnali fuerit addita gratia in amplioꝛa tendit eſuries.vt etiã impatienter appetat li ⸗ berari a vitijs inherere virtutibo et penis intemptatis ⁊ moꝛtis appetere nõ deſiſtat: et ſemꝑ ſubiaceat lalvꝛibo quouſq; obtineat. Poſt iſta wrro beatitudineʒ eſuriens quã virtutibus repoſitã credit. HMuiuſcemodi eſurien/ tes qui potens eſt impleuit bonis et diuites dimiſit in⸗ anes. diuites ſcilicet in terrenis qui non in deo non in virtutibus ſed in ſeipſis diuites ſunt.Conſona in pſal⸗ mis verba pꝛeceſſerant his que nunc virgo decantat. Diuites eguerunt et eſurierùt.iinquirẽtes autẽ deum nõ minuentur omni bono. Inquire dominũ ad eſuriẽ anime rõalis refert᷑que cum fuerit gratia pꝛedita ipᷣm impatienter defiderat.diuites vero mundi egebunt et eſurient ? dimittent᷑inanes. Et alibi.Amimã eſurientẽ 4 ſatiauit wnis.Oerito anima lona inceſſanter teſide⸗ rans lonis repleta eſt. Qð ſemp facit ille qui potẽs eſt qui etiã nouit quãto deſiderio ad virtutes anime eleue tur. Hinc etiã dicit᷑. Qui dat eſcã eſi urientibo. Eſcã vir tutum que alas alit. eſcaʒ ſui coꝛpis et ſanguinis quã omnib fidelibus pparauit. in oſtenſionẽ amoeis ineffa bilis quo diligit nos.et in tutelã a malis purgationem crimini. in terroꝛẽ ſpirituũ nobis aduerſantiũ ad ſalu tem. Sed diuites ſeculi exiſtimãtes maioꝛes diuitias opes et bona pfunctoꝛia egipti qᷓ; mpꝛoperiũ chꝛiſti. o⸗ mnino dimiſit inanes. Eetoc habet ꝓpꝛium lonitas vir tus et ſapieẽtia.ꝙ poſt eſum iterũ eſuries ſequit᷑.⁊ guſta deſideria reaccendũt. Sic p ſapiantiã dici᷑ Qui edũt me adhuc eſuriũt.et qui bibunt me adhuc ſitiet. In ar gumentũ inherentis virtutis iſta verba depromunt ꝙ amplioꝛ bonoꝛũ guſtatoꝛũ eſuries illa iam adeſſe demõ ſtrat. Arguit in anima eſſe virtute ad ipᷣam deſideriam peramplius inardeſcens. Hos eſurientes loniſ implet largitas eius qui cũcta pᷣt inanitate remanẽte apud di⸗ uites inſatiabiles quoꝛũ anima terrenis ſatiari nõ po⸗ teſt. Poſt decreta iuſtitie mater milericoꝛdie ad miſeri⸗ coꝛqiam deicanticũ ſuũ iterũ recõuertit. Suſcepit il⸗ rael puerũ ſuũ recoꝛdatus miſericoꝛdie ſ ue Pꝛo popu lo ſuo hic ſingulariter loquit᷑ populũ iſraentici quaſi pueru ab eo p multa erudimenta nutritũ. velut miſeri⸗ coꝛdie recoꝛdatus cuius vnq; obliuiſci nõ potuit. nunc ſaluare dignatur ſuſcipiẽs illum in humeriſ eius crucẽ poꝛtans ꝓ peccatis illius Sicut locutus eſt ad patres noſtros abꝛad quibo facturus talia repꝛomiſit! Et ſe⸗ mini eius vſq; in ſinẽ ſeculi qdð ſaluare diſpoſuit. Ecce coõpleuit maria canticũ ſuum plenũ laude.actiombuſq; gratiarũ.dei miſericoꝛdiã et iuſtitiã plene demonſtrãs. De moꝛa marie cum elicabeth. Taplm XV lUAnſit autẽ maria cum illa quaſi menſib trib m et reuerſa eſt in domu ſuam ODagna fuit in pꝛi mo cõgreſſu iſtarũ ꝓpłetiſſarũ mirabiliũ verlo rum celebꝛata collatio.nec ilico in pᷣſentiarñ coꝛpoꝛũ eſt ſecutus abſceſſus Gꝛata eſt enĩ iſta ſocietas duarũ excel lentiũ mulierũ que diuims refecte munerib fetibo gra uidate delatrices operũ ſpirituſ. ancti.quanqᷓ; diſpariter vt alterã altera pꝑ omnia excederet nõ exceſſa vt in ſup⸗ na verbis et affectib inhiabant. et dignũ ſi uaueq; duxe⸗ rat inſimulad tempus cõtuberniũ facere. vt diuinũ ad inuicẽ poſſint habere colloquiũ.quaꝑ mens nihil diſpu tare nouerat deterrenis que dona celeſtia in aĩa et coꝛ⸗ poꝛe cõgeſtabãt. Quid et q́tum eis credimus affuiſſe gaudij.oum de diuinis ſole cõfabularent. du referebat ꝓ nõ ꝓpꝛijs meritis ſed er diuina gratia talium fetuũ fa cte fuerant poꝛtatri uoetiari ab inuicẽ quas amoꝛ celeſtis cõiunrxerat. Ge⸗ nex nõ repellebat iuuenculã neq; ſuã remittebat in do⸗ mũ. Magis wro illã tanq; deü geſtantẽ hoꝛtabat ad mo ram. alte ditari cõſiderãs dum dei flliũ in virgie ſuo re tineret hoſpitio Nec virgo libens diſcedebat a ſene.quã feſtinater animo viſendi acceſſerat. et quouſq; videret natũ quẽ miraculoſe audierat ab ipa ſterili fuiſſſe conce⸗ erat pꝛecurſoꝛẽ. Non tam cito di⸗ a vbi poſſibilitaſ eſt moꝛandi.Aõ ptum quẽ ſui filij nou itreh lonop cõſ. Ger euitate an mi.recedendũ ẽ ab hisin anji e vir adeſſe cognoſcit᷑ Hoc emi eſt e m autd were birtus lſuffugiũ facere.ſepari cum tedio. B gquid a puritate fulgentibonõ cõtinuo a cunctanec ſubito ad ꝑceptionẽ 4. 1 ar ces. tam magoꝛũ filiop ſe pꝛenoſce⸗ rent eſſe matres tã hoſpitũ magnox hoſpitia qui nõ ab loſpitijs ſed ab ipis hoſpitia firmabant᷑. Meſciebant di⸗ ramẽ virtuoſoꝛu libenter i diſcenſum eſt ali⸗ eptionẽ weniunt recte agentiuz moꝛes. et pſeuerare apud virtut copotes eſt iuſtitie vi — ta. etnd sincõdemnabilis . udicat᷑. Coartant᷑ ad meliꝰ vnius ad alterũ reflero exemplo. cum inſimul cõueni⸗ unt virtutũ celeſtiũ ſectatoꝛes:et vnus ab alio plus di diſcit. Specula ſunt vnius ad alterũ cum inſimul ↄue miunt regere cupiẽtes vt vnus in altero videat. quid ſi bi actione deſiciet:et q;tuʒ poſſit decoꝛari virtutib plus agnoſcat. Mõ ꝙ iſte tauby indigerent vna plena ommũ gratiarũ.altera gratiã habens.ſed vt poſteris in actioni bus huiuſcemodi pfecte agendi pᷣberent eremplum. Et optime ſeduhitatis eſt ſine pᷣſtolari ceptoꝝ. Hinc virgo erxpectat pcurſoꝛem filij naiciturũ. Quo nato et exhibi⸗ to ſue honeſtatis officio didicit et cognouit partũ ↄũis coꝛruptõnis partum ſterili vt pamplius exultaret in partu virginitatis.quo expedito ꝑ omnia.cõpletis tribo menſibus repedaret ad domũ. NDe yVirgo anteq; cohabitaret cum ioſeph inuenta eſt Ab ipo pꝛegnãas ex ſpiritu ſancto. Capim xXVI Ele cum eſſet deſponſata ppᷣa maria mater io⸗ q ſeph:anteqᷓ; cõuemirent inueta eſt in vtero hbas bens de ſpiritu ſancto . Oupꝛa diximus ange⸗ lũ ad deſponſatã virginẽ miſſum:et deſi ponſationis cau⸗ ſas paucas adneximus. Sed decẽs erat vt deſponſata eſſet nõ cognita virgo paritura deũ que anteq; cõueni⸗ rent illa ſq; et ioſeph nõ in copula carnali.ſed habitatio ne cõumnuet ab ipᷣo ioſeph inuẽta eſt in vtero habens T ſpiritu ſancto. Ecce ſponſus tranſiuit in teſtem. cui aptius erat teſtificari de ſponſa ſuſcepta.quoniaʒ virgo erat:quã ipᷣe nõ tetigerat.nõ cognouerat. Dic eã inue⸗ nit ioleph habentẽ fetũ in vtero.nõ de alio ſed de ſpiri⸗ tu ſancto.⁊ hoc anteqᷓ; ſimul cõuenirent: quoniã nõ ſta tim deſponſatã traduxit ipam in domũ ioſeph YIcerum angelus miſteriũ maioꝛis deſponſatõnis exequit᷑. Quo ꝑfecto maria montana cõſcendit vbi cũ elicabeth man⸗ ſit menſibo tribus. deinde reuertes in domu.ab ipo gra uida per ſpiritũ ſanctũ inuenta eſt.nõ expientia tactus ſed auia illa cognouit er exterioꝛib geſtis. ꝙ aliquid ge⸗ ſtabat in vtero.et ſqualidabat᷑ facies virginis et attenu abatur in carne. Cognitio vero eliabeth ꝑ exultantẽ in ſuo vtero filiũ in illis tribus menſibo iam ad iuſtũ per⸗ uenerat. Elel foꝛte ipᷣe aſcenderat ad montana ſciturus quid ſua ſponſa ibi ageret:et viſitaturus affinitatẽ eſt. Vnge patuit data fide dictis qð virtute ſi irituſſancti habebat invrero. Hubio tamẽ ſuſpendebat᷑ ioſeph.Nec cxedendus eſt tante virginis ſronſus tantevirginitatiſ cuſtos et teſtis. excluſus a ſcientia diuinoꝛñ q;uis in il⸗ loꝛũ cognitionẽ paulatiue deuenerit.moderante ſpiritu ſancto et angelo reuelãte! Yoſeph aũt vir eius cũᷣ eſſet iuſtus et nollet eam traducerexoluit occulte dimittere eam ] Juſtus ex lege.iuſtus ex bona wlũtate.iuſtus ex bona operationeet ſi nihil aliud ad teſtimoniũ ſue iuſti⸗ tie:qð virgo qð vᷣginis mtiſ ſponſus qð ꝛpᷣi nutriciꝰ eſt electus additamentũ facit. Et nolebat eã traducere ve⸗ lut ꝑplerus neſciẽs quid futurũ eſſet. Nam ꝓpoſitũ vir ginitatis erat in eo et mariã credebat virginẽ. ſed ipſo neſcio grauidatã:q́uis ſi res poſtulaſſ⸗ 3 de illa diſſerere ſermo dubius erat. Nam ſi diriſſet illam virgineʒ 1 gra uidam ſicut erat: videbat inſolitum et incredibile. Si Virgine et nõ grauidã:alterũ hoꝝ vertebat᷑ omnino mẽ dacium. Si neutrũ edixiſſet de llla:vtrunq; ſubiacebat obnoriũ falſitati.Pꝛoinde in re taʒ dubis deuitabat iu dicium:teſtimomiũ ꝓferre nolebat. Meditabat᷑ fugã.et occulte illam dimittere diſponebat. Et hoc quidẽ quia iuſtus erat cupiẽs ſeruare iuſtitiã vt nõ ꝓferret heſitan ter qð p certo nõ nouerat:ratuſ melioꝛẽ partẽ ſecedere qᷓ; p re dubia deuenire in cauſam. Sancta enĩ puritas agitabat eum. nõ aliqua ſiniſtra ſuſpitio de maria. lon - — –— — =R — — — — — — 1 4 — — — — äl S — — — tio 8 õ 1 . D De virgine eni pmittebat deus tantũ Panſumm ſenem ſfidelem. de matre ſua iniqua meditari. Alias nec iuſt merito dici poſſet. Obliqua eni et incerta ſuſpitio cõtra pximũ in⸗ iuſticiã nõ iuſticiam arguit · Sed ſupꝛa intellectuʒ ſuũ attollebant᷑ geſta q in virgine videbar ad uertere. q;;o b⸗ rem occulte illa dimittere cogitabat. Quomodo occul te: Memini ꝓpalaturus ſui ſeceſſus cauſami ſic occulte: Vt a nemine ſciri poſſet vt quid ⁊ quo iret. Molebat eni aliquid cõferre cum aliquo de maria: pᷣam diuine diſpo⸗ ſitioni cõmittens:quouſq; huius rei writas aliter eiu⸗ V ceſceret abſentiã med itatus. Expeditioꝛis pꝛotinus eſt cõſilij explicari q; du bijaimplicari Hec illo cogitante. Ecce angelus domin in ſomnis apparuit ei dices. Jo⸗ ſeph fili dauid:noli timere accipere mariq cõiugem tuã AQuog enim de ea natum eſt e ſpiritu ſancto eſt Ar/⸗ gumento palmari factum eſt ꝙnulla ſuſpitione iniqua ioleph ad virginẽ mouebatur. quoniã ei per angelũ do⸗ minus in ſua pplentate deſuper. et de celo ſi ubuenit. Mõ enim in ſacris voluminibo inuenim⸗ dominus iniq̃̊s atq; nequiter cogitantibo et ſingentibus nequia et du⸗ bia cõtra primum ꝙ ſpirituſſancti opationes occultas et ſecretas et ſecreta miſteria ſempera ſeculis reuelaret Dum in animo ioſeph pia ppiexitas inſideret apparu⸗ canscum 7 n eludens. certiſicans nõ in amploꝛẽ beſi tationẽ deducẽs qui eum blando retundit alloquio. in cognito tamẽ cum in ſommis monefaceret eum Cuiap paruit in ill certitudineviſionis quã ſibi ioſeph indubi tate credere potuiſſet. t quanq; a ſomno ſenſus illius it ei angelus domimi.bnus niguic et nõ malus veriſi/⸗ 1 tenerẽtur oppꝛefſ..nõ tamè ſommiaret vt ſomnijs fidẽ daret. quoniaʒ qui credit ſomnijs extoto repꝛobus eſt. Bel ſpiritui eius iam in extaſi facto angelus ad hoc de putatus a deo. diuina miſteria facta in ſpoſa virgine de⸗ claraint. quẽ pꝛeter annunciatoꝛẽ alium eſte non credi⸗ mus. Hic cũ apperit ſpirituſſancti miſteria: marie ſpon ſum leſitantẽ er nomine expꝛogenie vocat dicens. IJo⸗ ſeph ſili dauid vt nomen ꝓ miſterio et virtute dicatur quoniam omnia erant augmentanda per iheſuʒz Expꝛo genie dauid:pt de tribu deſcendẽs regia invirga ferrea creto paterno regeret oꝛbem vniuerſu m. Ged quid Cum ioſeph pater non fuerit ſaluatoꝛis cum nihil ſibi concipiendo cõtuleritnempe devirgine toilit᷑ dubumm ſeruatur honeſta conſuetudo ſcripturarum cũ fuij de⸗ nominantura patribo. Et ſi nihil contulit ioſeph in car ne ſaluatoꝛis:ita vt per eũ iheſus nõ poſſit dici de domo regis dauid. Mec virgo ex qua carnem aſſumpſit. nihil cotulit vt eſſet rer regum et dominus dominantiũ. Si gniſicatõnes et imagmes iſta ſunt vt quia deſcendit de enie dauid habeat diuinũ ius catholicũ habet imperiũ. Nemouet angelus dubium a ioſeph ediſſerens vn⸗ de cõcepit virgo et quis ſit ipſe cõceptus. Ea. XVII Vſt remouet angelus timoꝛ? dubij quo tene⸗ p batur et qui eum retinebat: ne mariã cõiugem ſuam ad ſecuʒ cõtubernandũ acciperet. quoniã quod ignoꝛabat vnde mariq ommno intacta cõceptum haberet eſt ſpiritu ſancto pꝛotinus eſt. Nam quod in ea regnum:ſed quia dei eſt fi — natü eſt de ſpiritu ſancto eſt. Nondũ natus ex vtero ie⸗ ſus. et in vtero natus dicitur vt cõceptio tam noug di/ catur natiuitas.ad illa coõceptionem que ſit ex ſemine a virgine remouendãa vt cõceptio et natiuitas eius equs . . -2 liter pꝛo mirabilib attollantur. Quid paritura erat vir . go iam audierat:ſed necdum nouerat ipᷣe loſeph. Pꝛo⸗/ inde angelus aperte ſubiecit Pariet autẽ ſinũ et xvca⸗ bis nomen eius ieſum IYopſe eni ſaluũ faciet wpulum ſuũ a peccatis eoꝛ. De hoc nomine virgim angelus ſu qui tranſit mare ſecul paa pꝛedixerat:nunc iterũ notificans ſi ponſo ioſeph ad/ iecit effectũ. Ypſe enĩ ſaluũ faciet pppuiũ ſuum a pecea⸗ tis eoꝛũ.Hoꝛrẽda ſed iuſta diuinati:quoniã nõ ialui fi ent qui non ſunt de populo ei. Quem autẽ appellauit cus wopulũ ſuum niſi popu i circumciſum vt ſpiritua li circumciſione ſecernat qui de populo dei ſatagit nüe⸗ rari? Sed quis populus dei niſi qui flagellatui eſt in e⸗ gipto: lagellis erudiri opoꝛtet qui vult eſſe in pppulo i. Dopulus dei eſi qui eimiſit ſpiritualẽ et obſcuram egiptiacã regionẽ qui effugit ſeruitutẽ muiſibilis pha⸗ raonis: qui ceſſauit ab opere laterũ nec terrena igne aua ricie ſolidat·qui ſequitur moiſen et aaron legem er ſa⸗ cerdotium.doctrinã et Fran euangeliũ et ſacramenta icco veſtigio. ne pedes animarũ intingant᷑ mala doc trina et luto tempoꝛaliũ rerum qui mundi diſcrimina trãſit illeſus:qui videt egiptios ma larum delectationũ in litoꝛe ſuſfocatos.qui ꝑ deſerta ſe⸗ quitur chꝛiſtũ:qui peruenit ad montẽ dluine legis quã ſub pollicitatõne ſeruãdi accepit. Populus ergo dei cu ſtodiens mandata dei. ſabbata dei. cerimonias dei. Pꝛ0o inde huic a domino dictũ eſt facta enumeratione pacto rum. Coſq; eritis populus mihi.ego dñs deus veſter. Hinc moiles in ſua exrpetinone cõmemoꝛat. Vos autẽ tulit dominus et edunt de foꝛnace ferrea egipti vt habe ret populũ hreditariũ. De hoc eodem populo etia moi⸗ ſes. Te elegit dñs deus tuus:vt ſis illi populus peculia ris:de cunctis populis qui ſunt ſuper terra. Ygitur po⸗ pulus dei eſt qui pꝑmpto animo eius mandata cuſtodit. Sic rurſum ſcriptum eſt. Et dñs elegit te hodie vt ſis eipopulus peculiaris ſicut locutus eſt tibi vt cuſtodias omnia pꝛecepta eius. Et ſine interciſione verlox de ſua ſalute ſequitur. Et faciet te excelſioꝛem cuj netis gentib quas creauit in laudem et nomen et gloꝛiã vt ſis popu lus domini dei tui ſicut locut? eſt. Ecce populus dei di⸗ ctus electuſq; ꝓpter cuſtodiã mandatoꝝ eius. ecce ſaluſ vt ſuper omnes nõ in hac vita ſed in alia fiat excelſus. Omnia ſiquidem in figura cõtingeb mnt üllis: vt nõ ter rena ſed celeſtis celſitudo credatur. epe dei populum in terra flagellatu et afflictũ et ſubactů recolimus. Mec aliqueʒ moueat celſitudo terrena populi chꝛiſtiani quo⸗ niaʒ nõ oẽs ſalui fient:ſed illa pars chꝛiſtiani populi ex⸗ cellentioꝛ in ſalute cognoſcit que hic magis ſubacta ia⸗ cuit. Interrogemus martires et pauperes et reſſonde bunt nobis. Quã igitur ſignanter angelus locutus eſt Ipſe enim ſaluum faciet populũ ſuum a peccatis eoꝛũ. cper hoc credentes ſaluari cõdemnãtur ſi nõ ſunt de populo dei:de cuius numero aliter qᷓ; per virtutẽ nemo poteſt eſſe cõſcriptus. Hinc etiaʒ molſes per nomina ſi lioꝛum iacob populum hunc benedicendo in figura coõ⸗ cluſit. Beatus es tu iſrael.q̃s ſimilis tui popule qui ſal⸗ uaris in domino:Qui a virgine geſtabatur vnde eſſet ignoꝛante ioſeph:ipᷣe ſaluum faciet omnẽ populum ſuũ a leccatis eoꝛum. Sed angelica verba in ammiration traiciunt. Si populus dei quomodo peccatoꝛ/ cum a peccatis pꝛimo ſaluus fiendus eſt: Gi peccatoꝛ quomõ Fapulus dei populus eſt dei:peccatoꝛ eſt populi Salua it populum ſuum a peccato ſuo nõ merito opuli: ſed eo merito quo dignatus eſt naſci et moꝛi. Ged ſi in po pulo dei nõ poſſit eſſe cõſcriptio niſi per virtutẽ:a quib⸗ peccatis ſaluddus vbi aſſiſtit et virtus. Pꝛima nempe ſalus eſt a criminibo introductione virtutuz: qua ieſus in populo qui ſuus eſſe ſatagit operatur. Alia vero cum in ſuperna pducit. Oulti expectant a domino ſaluari di centes:quia ſui ſunt quoꝛũ facta e regione oſiſtunt De quibus per moiſen in cantico ſuo quod edidit pauloan⸗ tequã meꝛeret᷑ perſpicacibo animis declaratũ eſt· Hoc — — = . .* autem totum factum eſt vt adimpleretur quod dictuʒ eſt per ꝓphetam dicentẽ. Ecce virgo in vtero habebit et pariet ſi hum.et vocabitur nomen eius emanuel:quod eſt interpꝛetatum nobiſcũ deus . Sepe diximus et du cõtinget ſimiliter edicemus ꝓphetias nõ eſſe cauſas eo/⸗ rum que in carne chꝛiſtus impleuit.ſed quia ſic imple⸗ turus erat ipas ante pꝛemiſit.Hec ꝓphetia quã mathe⸗ gllegat in libꝛo ſcribitur Eſaie. Et ex hoc ſoluitur obie⸗ ctio iudeoꝛuʒ dicentiũ ꝙ de virgine nõ debebat intelligi. cum in hebꝛeo ſcriptum ſit alma et nõvirgo.quoniã eu/ angeliſta matheus pꝛo virgine chꝛiſti matre in ſua edi⸗ tione cum ſcriberet euangeliũ introduxit. Oſtenderat ſpirituſſanctus Eſaie ꝓpſxte.cum achag nollet ſignum petere in pꝛofundũ aut in excelſuʒ ꝓꝙ dominus in ſignũ literationis populi ſui daret mundo virginẽ parituraʒ nõ purum hominẽ ſed deum et hominẽvt eſſet nobiſcũ deus. Hoc nomen quo vocandus erat expꝛeſſit.quiaxo cabitur nomen eius emanuel:quod dicitur a nobis no biſcum deus:deus in ſe caro factus nobiſcum.eque cuʒ omnibus eſt in humana natura put illa aſſumpfit.que niſi vna non eſt. diſpariter autẽ in virtute nobiſcuʒ ſit: et in gloꝛia maxima differẽtia erit pꝛout exigunt noſtra merita nõ natura. Studendũ eſt igitur rationibo nõvi ribus ſatagendũ eſſe cum illo quivult eſſe nobiſcũ.ſine quibus totum eſt quod eſt:ſine quo nos nihil aut miſe ri ſumus. Pꝛeanticipauit ipſe nobis ſocium fieri.et o/⸗ mnibus modis factus eſt ſocius excepta ſonetate pecè cati vt etiam penarum noſtrarum et maloꝛuma qui/ bus nos exonerare querebat roluntate oneratus eſt. Querit vicem tenemur illam omnino rependere et ſi⸗ mus ſocij eius cõmunicahtes paſſionibo eius.Ad hanc ſocietatẽ apoſtolus ſatagens actu perfecit:idipᷣm cõmo⸗ nefaciens nobis. Veruntamẽ exiſtimo omnia detrimẽ tum eſſe pꝛopter eminentẽ ſcientiam ieſu chꝛiſti domi⸗ ni noſtri per quem omnia detrimentũ feci ⁊ arbitroꝛ vt ſtercoꝛa vt chꝛiſtũ lucrifaciam et inuenioꝛ in illo nõ ha⸗ bens meam iuſticiam que in lege eſt.ſed illam que ex ſi de eſt ieſu chꝛiſti:que ex deo eſt iuſticia in fide ad cogno/ ſcendũ illum et virtutem reſurrectionis eius et ſocieta tem paſſionis eius.cõſiguratus moꝛti eius per omnia. His verbis apoſtolus cum chꝛiſto ſe velle eſſe denunci ⸗/ at. vt alibi ſic chriſtum ſecum eſſe cognouerit: quod au dacter aſſeruit.Aln experimentũ queritiſ eius qui in me loquitur chꝛiſtus. Permaxime chꝛiſtus in paulo et in chꝛiſto paulus erat cum ipſe loqueretur chꝛiſtũ affirma bat.audacter in ipo fuiſſe locutum. Palmareʒ vero hu⸗ iuſcemodi ſimboli rationẽ:in canonica ſua iobannes e⸗ docuit dicens · Deus charitas eſt et qui manet in chari tate in deo manet:et deus in eo. Gꝛata pꝛoplxtia et gra tioꝛ adimpletio:vt virgoſic pariat qð nobiſcũ ſit deus. Declaratus ioſeph ab angelo virginẽ ad cõtuberni⸗ um accepit. Laplm XVIII urgens autẽ ioſepha ſomno fecit ſicut pꝛece e pit ei angelus:et accepit mariam cõiugem ſuã . t nõ cognouit eam conec peperit filium ſuuʒ pꝛimogenitũ A dulci ſomno ſurrexit ioſeph in quo an gelica documẽta perceperat. Et perfecit tanq; pꝛeceptũ id quod ſibi fuerat ůclaratuʒ.ccepit nãq; mariam cõ⸗ iugem ſuam.vtiq; ſpiritu ſancto cõpꝛobatam atq; fecũ datam:in cõmunem habitationẽ et cõtubernium hone ſtum. Quã cognoſcens ex noĩ factam habitaculũ dei ſuper terram.tactu axppꝛoximatio ne coꝛpoꝛis nec aliquo motu matrimonij coſummandi Per copulam carnis cognoſcebat eam. Etenim virgo in ſigne hoc habuit cum eſſet pulcerrima mulierũ:q neca viro nec ab aliquo ipam aſpiciente in carnis copula bo⸗ II lĩe ex ſanctitate atq; ipam neſie aut turpiter potuit cõcupiſci. Et ſic ioſeph nõ co⸗ gnoſcebat.pꝛeſertim ſceens ꝙ matrimomũ ⁊ ſeminalis virtutis bonum.quod eſt pꝛoles de celo in vterum eius pꝛodierat:donec pareret filium ſuum pꝛimogenitũ.nec deinceps cognoſciturus erat:quonia part/ virginis nõ erat terminus cognoſcendi quo peracto eſſet ioſeph li⸗ berioꝛ licentia in mariam.ſed erat terminus cognoicen di dei filium ſuper terraʒ:qui iam cognito eſſet in reue⸗ rentiam omnibus virgmeus aluus ſeruandus imperpe tuum caſtus.ex quo verbũ caro factum pꝛodijt nec eſſe poſſet acceſſus ad illam virgineã poꝛtam:ex qua egredi ens deus homo ipamq; ſanc(ificans reliquit intactam. poſtea velut ante imperpetuũ clauſam. Quo tempoꝛe quo loco peperit filium ſuum vir⸗ go mater. Caapim XIX Tcum edictum egrederetur ab auguſto ceſare e oꝛbis deſcriptione.ioſeph qui traduxerat ma riam ex angelico dicto ad cõtabernandũ ſecum faſcendit a galilea ciuitate naçareth in bethleem: cum maria deſponſata ſibi vxoꝛe pꝛegnante:gactũ eſt autem cum eſſent ibi impleti ſunt dies vt pareret. Et peperit filium ſuum pꝛimogenitũ.et pannis eum inuoluit ⁊ re clinauit eum in pꝛeſepio:quia nõ erat ei locus in diuer⸗ ſoꝛio MNon hoc in loco pꝛo chꝛiſti natiuitate diſſerenda: ſed pꝛo marie geſtis intendimus.Accepit ioſeph ſecum habitare atq; cuſtodire mariaʒ. Ideo ſecum ducit.Sũ ad ꝓſitendum ſub ceſare bethleem aſcendit:ignarus tñ vngo ſic eſſet pꝛorima partui. Similiter et ipa nõ co gnouerat tempuſ.quonia ſicut pꝛeter legem ſuſcepꝑxrrat fetum.ſic neſciebat ſi naturali oꝛdine nouem menſibuſ calculatis eſſet editura partum. Et cum geſtaſſet in v⸗ tero molem illius diuini ineffabiliſq; cõceptus.ponde⸗ ra ventris in alijs pꝛegnantib ſolita ignoꝛabat. Gereba tur enileuiter a quo poꝛtabat᷑ iuina diſpenſatio ꝓtinꝰ fuit ꝙ virgo aſc enderet cuʒ ioſeph in ciuitatẽ bethleem vt excepto ſocietate laudabili ꝓphetatum miſteriuʒ erat implendum ꝙ virgo in bethleem pareret.ex qua dux re cturus populum iſraeliticum egreſſurus erat nõ neceſ⸗ ſitate ꝓpſætica ſed oꝛdinatõne diuina.Non venerũt pꝛe uiſi vt ibi virgo pareret ſed caſu magni ſaſtus velut cõ⸗ pulſi:quod mundus in hominibus viuentibus deſcribe batur.Alte in hoc cõtemplari docemur.quod totuʒerat diuinũ quod in virgine agebatur:vt nec ipᷣa in his que agebantur in ea eſſet cõſcia futuroꝛũ. Cuius tꝑe oꝛbis totius deſcriptõis celebꝛatus eſt partus. qui ſine tabel⸗ lionibus deſcribentibo et abſq; pᷣfectis vrgentibus vno intuitu.pꝛiſcos pꝛeſentes nouerat et futuros. Nec eſſe poterat latendi locus a cognitõne eius Et pepit filiuʒ ſuum pꝛimogenitũ. Noõ tamẽ ſecũdogemitũ.aut dein⸗ ceps ſiliũ habitura ſed eo ſenſu ſic dictũ legmmus ꝙ pꝛi mogenitus aut vnigenitus pꝛoferat᷑ Et pannis eum inuoluit vilibo ſiquidã. Erat enĩ virgo paup et impe⸗ gre cõſtituta.carpendario indiguo cõiugata ope modica fouebatur.Neclinauit in pᷣlepio filiũ cum ſibi non eſſet cum ceteris diuitibo locus.Aſpice mundi reginam ince dentẽ ꝑegre ducatu vnius hois.qᷓ;uis iuſti ſenis. Sola edidit ex vtero filiũ.nulla pediſſequa nulla cognata nul la femina ſecũ. Apᷣa dũtaxat ſe coaptat ad partũ.wrun/⸗ tamẽ doloꝛibo nõ pᷣuenta nullis agitata moleſtijs angu ſtijs nullis artata.obſtetricũ officia ibi penitus nõ fue⸗ runt. Ipᷣa pꝛimo emiſſum partũ in terra iacentẽ adoꝛa uit pꝛimaria ſuꝑ terrã. Ipᷣa euʒ ꝓpꝛijs mamibo ůe terra in gremiũ et ſup genua ſuſtulit ipſa ſola paupcula ſuis panis inuoluit.ipa deficiente cunabulo in pᷣſepio recli⸗ qui alio ineffabili oꝛdine dicendus eſt paup. Apta pau⸗ malk in nd ls egen 4 tur B onnnia ſi⸗ mmeme mnſant ierioen tutum it A lumente glod al⸗ netnpt Wlecai ſoncan taterd Mentet liensF ginae peende ſcoꝛue co⸗ Er Ccentin Nerodi tgeltolh enei ſtenne ſucdofa ltrete Nagcol 0blorm Ppneſtu Cummol nckfen goigos nöſok ggenc hatio Peteß guimme ſocoſe tisgnu Nſien Carſe Kpl Kwol Utin iſein eip ſten fnnn ilte ine e⸗ fe ck kiorn tre mee ſen en le⸗ ſſe edi m. ir/ KX gre ma um um em writ re iner enda: Au Dũ otn ͦco err ſbuſ nve nde⸗ reba tin- dem erat lre ecel pre tc ſcribe Zerat gue his tel/ no eſſe lio; pei um pe c4A ſet nce la ul n⸗ u e⸗ 22 1 is li/ 1 8 egenus ꝓomnibus factus eſt Conſeruabat virgo mater que de filio diceban⸗ tur. CLapim XX— Tecaum de digno digna dicerek ab angelis atch e paſtoꝛibo maria cõſiderabat omnia verba hec cõferens in coꝛde ſuo Attente audiebat maria que de nouo partu ſuo mirabili dicebant᷑ et cõſeruabat omnia ne a memoꝛia laberent᷑. Mon auditrix ſurda neq; immemoꝛ auditoꝛũ:ſed cõſeruabat delectantia in tino rem ſenſum. quoniã auditio diuinoꝛũ eſt paſtus ſuauiſ interioꝛũ.Audit ab angelis masia omniũ magiſtra vir / tutum:et velut a ſapientioꝛibb verba depꝛompta cuſto⸗ dit. Audit a paſtoꝛibo et ipoꝝꝑ velut maxima ſuſcipit do⸗ cumenta.retinet et cõſeruat humilitate ſuã pꝛoteſtat᷑. quod audit ab eis quibo eſt ipa ſuperioꝛ:et affectuʒ mo⸗ net in plem. eum omnia que de ipᷣa nouiter dicebant᷑ ex delectatiõe captu animi retinebat cõferens in coꝛde ſuo Non cum ioſeph nõ cum aliqua creatura noua et inſoę- lita verba virgo ↄferebat.Nemo ſibi aderat tam ſolers mentetam viuax eloquio:ad collationẽ auditoꝛũ ſuffi ciens:Git ſepe collatio duop inter duos aut plures aut adinueniendã cõcoꝛdiam eoꝛũ que dicunt᷑.aut ad perci / piendaã doctrinã aut ad inqiurendã poſſibilẽ actionè ſed in coꝛde ſuo cõferebat.vbi nullus miſi ſolus deus inſpe⸗ ctoꝛ. Et cõferebat angeloꝛũ verba ſimiliter et paſtoꝝ: ſi cõcentum facerẽt ⁊ ſymphoniã. Cõferebat in coꝛde ſuo pleno diuino ſpiritu in coꝛdevbi veritas interlucet.vbi tacito inquiſitio plus inuenit qᷓ; clamoſa. Quid eniĩ eſt cõferre in coꝛde miſi eoꝛũ que audiunt᷑ per rationẽ aut ꝑ fidem noticiã inuenire: Quid eſt conferre in coꝛde niſi ſtudioſa meditatio mentis in ducatu rõnis vel fidei.ve ritatẽ rerũ potiſſimũ inueſtigans: Et ſeipo pꝛius eſt fa⸗ ciõda collatio.ſi dicta ſũt dubia ſi recte capi aut fide pñt ab homine cõpꝛeſxndi.ſi quid habent impertinẽsvel in honeſtum ꝓpꝛiũ vel annexuũ.cõſulens ſiue iubens.miſti cumvel moꝛale. tꝑale ſiue ꝑpetuũ.diumũ ſiue humanũ indifferens ſiue relatũ.Cõieruemus igit᷑verba qꝛ beati qui audiunt verbũ dei et cuſtodiãt illud. Allud audiſſe nõ ſufficit ſi audita ex memoꝛia elabunt᷑ maxime quede agenda vita tradunt᷑ et de canone credendoꝛũ. Et cõſer uatio diuinoꝛũ verbox dilectionẽ hʒ ad chꝛiſiũ. Sic enĩ ipe teſtatus eſt. Qui habet verba mea ſeruat ea:hic eſt qui me diligit.Cõſideremus in coꝛdibo noſtris: qꝛ vir⸗ go cõferebat in coꝛde ſuo. Exemplo noue virginis ma⸗ tris animemur vt mterna mente miſteria meditemur vt fide nos viuiſicent. ſpe erigant. dilectione paſcant. Conferamus in coꝛde que de verbo eterno dei eterne tẽpaliterq; dicũtur. Nã eterne in pꝛincipio eratverbũ. et verbũ erat apud deũ.et deus eratverbũ. Siquidem tẽpaliter. quod hoc idem verbũ caro factũ eſt. et habita uit in nobis. Hic chriſtus iheſus qui cum in foꝛma dði eſſet.nõ rapinã arbitratus eſt. eſſe ſe equalẽ deo ſed ſe⸗ metipſum exinaniuit foꝛma ſerui acapiẽs:in ſimilitu⸗ dinem hommũ factus et habitu inuẽtus vt homo.Cõ feramus dei dignationem. et hominis dignitatẽ. dei hu militatẽ et hoĩs exaltationẽ: qᷓ;tuʒ potuit altitudo diui⸗ na inclinari. et humana infirmitas pꝛouehi vt illa iſtã ſuſciperet. iſta vero ſuſciperet᷑ in illa t de' homo et vti q; fieret homo deus. Si conferamus eyultabimus et amabimus:et apponetur cõſidentia ne aliqua deſpera⸗ tione frangamur. Et iterũ hanc ſententiã de maria ma⸗ tre dñi lucas cõmemoꝛat cũ in duodecim annis filiũ in medio doctoꝝ reinueniſſet in tẽplo que ſit vt pꝛima diſ ſeritur niſi ꝙ maioꝛibo cõtemplationib et pijs ſuſpitio De virgine percula. apte chꝛiſto ſacra eſt virgo mater. vt pauperrm in terris genetricẽ haberet:qui cum eſſet ommũ diues Maria nibůs eſt a ppoſita virgo mater cuz audiuit a filio: qd in his que patris erãt eũ eſſe cebat.De qua re diſſeren da reitat alius locus. De purificatõe et oblatõe plis ⁊ ypopanti.Ca.X xI Vm vero cõpleti eſſent dies purgatõis e?· c ſcq; quadragenarius dierũ numer? a partu eius cũ filio aſcendit in templuũ. ſeruans legẽ que le gi nõ ſubiacebat p eo ꝙ ſemẽ hoĩs nõ ſuſceperat ad cõce ptum.ſed ſpiritu ſancto agebat᷑ vt hac ↄſuetudinẽ obſer uaret ne in pꝛimoꝛdio chꝛiſti naſcetis ꝑ legem vt cõtu⸗ max haberet. et in ſuis imtijs ieſũm poꝛtauit in templũ in quo docturus erat gentẽ ꝑfidã iudeoꝛũ vt ſic eũ ſuſci piamus in teplo coꝛdis noſtri.ſicut eſt oblatus a matre nec velmus eũ ſupꝛa fide in maioꝛi agnitõne ſuſcipere. q́; æ humanatus eſt delatus ad tempiũ. Et adhuc puu lus impotẽes fandi ammonet.quales nos ad eũ opoꝛle⸗ at fieri ſq; malitia paruuli.ſi ſecũ in eterno volumꝰ tem plo verſari. Defert mater eũ velut oblationẽ nouã pꝛo omnib mundi criminibo expiandis et ꝓ ipo pie obtulit munera pauptatis.inſinuans pñtibus atq; poſteris ꝙ mundi diuicias nõ habebat:et ꝙ nec in magnis mune⸗ ribus placatoꝛ oĩm rerũ cõditoꝛ:ſed in affectibo ⁊ in vir tutibo magnis quib virgo fulgebat:MNõ ad quantã oꝛ⸗ dinationẽ legis.ſed qᷓ;to affectu legẽ implere poſſet virę- go temptabat.Er altũ quidẽ atq; ſecretũ qð cũ oblatõ⸗ ne que ꝓtinus eſt eterna et incoꝛruptibilis ꝙ tꝑalia et coꝛruptibilia offerunt᷑:ſq; par turturũ ſeu pullus gemi nus columbarũ. Sed hoc eſt qð typic ſenſus hʒ vt cuʒ ipᷣo bona noſtra ſociata fiant factaq; valeãt. Et nihil ſub iaceat qð cũ chꝛiſtovenit in templũ nil repudiet᷑ xpᷣoſo⸗ ciatum.Ad noſtre ſpei auxiſſem factum agnouimuſ.qð expulſioni nõ dant᷑ que ſibi chꝛiſtus aſſociat nec ex aliq̃ defoꝛmitate ꝓpellet᷑.ꝙ cũ xpᷣo et ꝓxpᷣo offert᷑ in templũ. Seg nec excludamuſcaſtũ ſponſuma ſponſa caſtiſſima cũ xpᷣm ad templũ manufactũ ambo poꝛtarẽt.et nõ ſub⸗ iecti legi legis iuſſa ꝑficerẽt:qñi ꝓ quo huiuſcemodi aa⸗ gebant.lege nõ venerat ſoluere ied adimplere Yoſeph Virgo putatiuꝰ pater ex carne:maria virginioꝛ era ma⸗- ter in carne.ieſum deducũt cũ illis fignificatõibo obla ,/ tionũ vt gemẽtes ꝑ voces cõtemplatiui ꝑ pennas ſimꝰ Et potioꝛ eccleſia qᷓ; xpᷣi vicariꝰ.na ille moꝛit᷑ iſta in ſuis directioniba remanet. Remãſit ſponſa virgo poſt moꝛtẽ virginis ſponſi. et eccleſia ommbo moꝛtuis pᷣſidentibo ſimpla manet. Et etiã ſi diu moꝛte pꝛeſulis remaneret achephala nõ ipᷣa in fide deſiceret. Sed ad aduentũ xpᷣi pueri ᷣm legẽ.nõ ex lege ad templũ ⁊ delatoꝝ parentũ iuſtoꝝ obuiationes fiũt.Nõ eni xpᷣo exitur obuiã aliter qᷓ; in tẽplo. Et in templo fidei ſibi obuiã fieri et ſibi oc/ currere cum aduenit iuſticia eſt.Quã apls nõ legis ad philipenſes ſcribens gloꝛiat᷑ habere dicẽs.vt inueniar in ilio nõ habens meã iuſticiã qᷓ in lege eſt:ſed illã qͥ ex fide eſt xpᷣi ieſu que ex deo eſt iuſticia in fide.MPer iuſticiã enĩ fidei ſalui facti ſunt patreſ nõ legis q̃ ad ꝑfectũ neminẽ duxit. VUnde ſymeõ et annaxpᷣo venienti occurrũt.q̃ vt ſiſteret᷑ dño ſcribat᷑.Ad hominẽ nõ ad deũ iſta ſiſtẽtia ꝑ⸗ tinebat.Ab eterno enĩ ſemꝑ cũ patre fili?ꝰ Sicut ſcri⸗ ptum eſt in lege dmi. Quia oẽ maſculinũ adaperiẽsvul uam ſanctũ dño vocabi᷑ Oagnũ ſacramentũ pᷣrogat ſignata diſtincta locutio vt maſculinũ pꝛimogenitũ nõ femininũ dño ſiſteret.qm̃ omne qð virile et foꝛte et ſir mũ eſſe cognoſcit᷑ eſt dño ↄſecrandũ qð vero eſt ↄtrarie actõis dño in ſuo tẽplo deferre nõ ↄuenit · NMã et lex dñi ſic deſanrit quã ꝓ eo qð eterna eſt immutari nõ licet:et hoſtia ꝑ eandẽ dñi legẽ offerẽda eſt.Nõ enĩ offertur aut ſeruit᷑ deo aut colit᷑ arbitrio nr̃e volũtatis aut iudicioe⸗ lectõis ⁊ directõis hũane:ſed decreto ſue legis eterne. „ Et ecce homo erat in hieruſalẽ cui nomẽ ſymeõ. et ho iße ſymeon nõ templi ſacerdosl accepit eum in vlnas mo iſte iuſtus timoꝛatus: erpectãs ↄſolationem irt ſuas et benedixit dum Mõ erat illud ſacerdotũ tenere R Erat in hieruſale obuiaturus xpo que viſio pacis dicit. in manibo cheiſtũ.quia ꝑ iuſticiã legis credebãt cõferri ſti⸗ . nnNnò tamen pax. quoniaʒ in hac vita nullus viuit in pace ſalute.quã etiã non impleuerant ſed alius de hieruſalẽ ſn vndiq; ſonantibus belloꝛuʒ fragoꝛibus. Et parcitur in veniẽs ipm accepit tranſlationẽ templi et ſacerdotij et g terdum a bellis hominu no temen parcitur a bellis dias ſinagoge pnuncians. Benex erat antiquio⸗ gentilitan. me li arq; vitioꝛuᷣ.nec q iuſti ſunt in pace oimoda viuũt: q́; ſinagoga:que chꝛiſtũ ſinagoga repꝛobante ſuſcepit. won . etiã ſi nõ turbato aio ꝓpulſant᷑. Habent ptinꝰ iuſti ſi nõ Et bene ſunt unpleta vora petentis qui de ſeculo erum len manmfeſta ſaltim occuita certamia. cũ quiba inuiſe cõfli⸗ noſo exire nolebat nin pꝛius videret ſeculi cõditoꝛẽ at/ ſen⸗ gant:et ſino a vitns tñ p coſeruatione virtutis. Sz b· creparatoꝛ? et boerebat moete niſt ſpes infallibilis ⸗⸗ ſn ne ſunt in viſione patis. qꝛ cognoſcũt quale ſit lonuũ:ad ſtaretur de vita: p qua cõquirẽda tenenda omnẽ foꝛti lewe go thaliter ſuſpirat eternu. Erat itaq; ſymeon in viſio⸗ tudnns actionẽ expoſuit. Et eo tipo quo euʒ ſymeon ac⸗ aee ne pacis: qꝛ per ſpiritũ xpᷣm vera pace agnouit. Na vt ait cepit in vlnas fecit et facit eccleſia. et in mẽbꝛis ſuis vſ⸗ ppu aols. ipe eſt hax vera qui fecit vtraq; vnu. OManſio optiꝭ qzin fine ſeculieſt factura et benedictura deum in donis iſſ ma in viſione pacis:qm ingruẽte bello mes pace delecta ſuis.quoꝛũ nullũ altius qᷓ; ꝙ filiũ dederit terris. vt ter 6 ta quieſcit. Et ci inſultuſ aduerſi pueniũt: aia videt pa renos redderet celiſ. MNihi ta obligat hominẽ ad reddẽ Cuts cem. Mulla religioſa moneſta eſt habitatio pter pacem dam poſſibilẽ vicem.et ad eius ſeruãda mangata q; ꝓ ſe nines n qua vir obedidiẽs habitat: ni pter obedientiäs non iym deus honnnibo raaldir humanatũ.Mꝛoinde cum habitat᷑ in pace. Hoc eni pᷣnotat vocabulũ ſymeonis:ſi alia nõ poſſimus rependere benedictio laus de oꝛe atq; nni Rinterpꝛetatione tranſterf. Et homo iuſtuſ iſte erat qui coꝛde hominũ nõ recedat.iuxta ꝓleticũ dictum en onnib Ruchi r ade ccſinſino er ide vinit. Et timoꝛat errt gicam dominü in omni tempoꝛe ſemp laus eius in oꝛe mnnn aẽꝛ vt ſcriptũ legit. qui ſine timoꝛe eſt nõͤ poterit iuſtifi⸗ meo. Et benedicẽs ꝓrumpit in canticum Nunc dimit utus ari Et no paia ſed totius wpii erpectabat ſalutẽ. Pee⸗/ nis ſeruum tuü domine: ſcom verbũ tuum in pace Ui fuge⸗ ferebat ↄmune bonũ ꝓpeio: wlut qin ꝑ iuſtidã nouerat ſo et tacto chꝛiſto in pace dimittir ſeruus dei. magis cõ eeſt melioꝛa cecernere. Et pirituſſanctus erat in eo ad ſan templatiua mentis q coꝛwꝛis viſione gauiſus. Dimit tioft ctificandũ et ad vocendũ futura. Et q̃ ventura erat ipſe titur in pace ſcom verbũ ſq; reſurrectionis quoda ſpiri ſeni Mſtrabat. a q in aĩo ſuo abſq; teſnimonio alieno reſpon tu ſancto ſuſceperat pmittẽte infallibiliter viſionẽ gide era ſum acceperat: nõ viſurũ ſe moꝛtẽ niſi pꝛꝰ videret xpᷣm lis enĩ deus in verbis ſuis ſemp efficit qð ꝓmittit. ſi p⸗ meg Dñi. Mõ ſolet vare rñſinm niſi aliqa interroganti Et ab miſſarius ſug iuſſa cuſtodit Oimittit in pace ſeru ſa gan eo rnſum dicit qo inquirenti repend i. Sed vbi ſme no iidoloꝛi aut quosũlibet vitioꝛuᷣ ſeu reruũ tempoꝛaliuʒ uer⸗ interrogauerit aut quõa ſpũ ſancto flagitauerit ignoꝛa ſeruũ:nec eum qui tpalibus dñis ſeruit in peccatis:aut lene mus. Secd incuncteter aſſerimus. qd ve rpo plxtias cuun qui in lictis actionibo infideliter ſeruit ſed ſeruuʒ inad intelliges eo ſpũ qui in ipo erat oꝛauit oſtio claujo in ſe⸗ ſuum.qui wlluntatẽ eius nouit et facit qui nihil facien⸗ ſert creto loci magis vero in cubiculo coꝛdis.vt 10 ſentiret dum omittit.qui vnũ ꝓ alio nõ poſtponit. qui cum oĩa n cveni morte niſi viqeret in coꝛne oim vita tpm. Ere, lbenefecerit ſe inutile ſeintit et nih ll ie wrnſe iudicat. pen tlis ctans huiuſcemodinõ ab hoĩe. nõ ab angelo ſed a ſpiriꝭ ſans altitudin? pꝛeceptoꝛis et ſui deficientiã ſeruientis inn tu ſancto noccultã inſuſion accepit riſum. nõ viuri gquinõ cõtemnit ad verbü.nil graue iudicãs quod iube⸗ ene Smoere in ooehe niſi nideret ita incarne. in magna tur. cui nullum pꝛeceptũ diſplicet qui domini placituʒ tie⸗ cõtemplatione traicit᷑ nimꝰ.ſi homo iſte ſprritu ſancto ſuum fact · qui et ſi nõ poſſit plene perficere quod iubet. monſtrante in aĩa ſua chꝛiſti ſacramẽta videbat.cur car nò ad impoſſibilitatẽ pꝛecepti aut indiſcretionẽ domm ich neis oculis videre exiuit. cur ſic videre rñſum accepit. hoc aſſcribit.ſed ſuo defectui deputat quod nõ fecit Et nec cur ſic adunpletũ quotidie lectitamus et credimꝰ maxi hiceſt ſeruus omini gu womm⸗ virm fen ace E aon me cum oculis carnis pᷣterq; xpᷣi carnẽmõ potuiſſet aſpi quid eſt ꝙ hic ſenex nõvidebat᷑ ſibi de hoc ſeclo migrare ner cere. Mon eniĩ erat oculis ſubiecta incarnata diuinitas: cum pace. niſixpᷣm dominũ taliter aſperiſſet. Möne ce enim nec vita q chꝛiſtus eſt wterat coꝛruptibili viſu videri. teri ſancti patres moꝛtui ſunt in pace:Nõne et ceteri p lſtehn Quid igit eſt illa vifione intrinſeca nõ cõtentus fo⸗ plxte dñi quanq; aliqui finſſent crudeli moꝛte pemptt. inre rinſeca erpectabat⸗ Olus en eſt mẽteq; coꝛpe quippia Sed quomõad dei regnũ ſpectabãt. ſi cum pace moe/ lutrde cõſperiſſe. Mete veritas nõ oculis eſt facta viſibilis.nec tui nõ fuiſſent. An iſte pacẽ dicebat moꝛi moꝛte non ab late beſtias excedimus wlucres et ſerpentes in viſione coꝛ alijs irrogata:. Quid iſte tantus ſenex afſcribebat ad pa⸗ Ktgrg vꝛea: ſed qꝛ mente decernimus aſ cta ꝑ coꝛpus. Si iã cem. Yd ꝓfecto direrim ꝙ alij longa expectatõne vide⸗ fm ſymeõ totũ mẽte videbat quod aſpicere gliſcebat in co⸗ runt in fide atqʒ ſpe certiſſime tenebat ꝙ ſicfuturũ erat HK vee rranns et ſpiritu wenit in templuʒ ſc quo plenus iincerti penitus erat quãdo maieſtas diinne perficeret. gunt⸗ erat. Et iuſtus et timoꝛatus hoc eſt ſpirat? ad rpi ſcien/ Et hij certier fige ſecuri de ſpe. incerti de tpe. ante hüc ffr dum aduentũ in templo ſibi obuia fuctus. Ecce iuſtus ſenẽ patres ceteri dceſſerũt· iſte vero de tempoꝛe certuſ mr obuiat iuſtificatoꝛi poꝛtitoꝛibo eius.et in tẽplo cõueni vitã finiuit in pace.Et pie credendũ eſt ᷓ pᷣter id quod ſite infans in carne verbu:et geſtates in carne deuz. Et chꝛiſtus puerulus imo infantulus in eius bꝛachijs re⸗/ tani 1al uc obuiat trinitati Quid maria niſi fides.Quiid quieuerit: qd in eius mente aliqd diuinũ̃ et archanum ſnen aitn iſpes: QAuid rps delicat niſi charitas⸗ PDꝛoce oſtenderit vnde ſe fatebat᷑ in pace dimitti. Sed ſi qui un ſanctus Aa enſemitngewlut a hatre v fflio Pri⸗ hanc gratiam ſoꝛtiricupimus habitemus in hieruſale. An⸗ Kree,H ſteneriſte iuſtus mſi oĩs choꝛus iuſtoꝛũ. ꝗm̃ nõ cõmouebit᷑ in eternũ qui habitat in hieruſalem inc n l e eſence⸗ mnir has virtutes alo ⁊ in actioni Eleniam⸗ in templũ in domũ ſcʒ oꝛõls ⁊ obſecratõis et ſnii ile⸗⸗ ecn c 9 car intelligi q̃d ſenexiiſte ſpiri⸗ laudis in ↄtemplationẽ diuinox.qm templũ a cõtem/ eft humanũ peccato wreraſcẽs putũ in putopuero eri an bisſiat etnlae ornn.n tes illas ab oi ope malo vt no non õ 4 utopue ia⸗ aq nouimꝰ digna fieri. Hagis aũt ipᷣe cau n mebhiert xpᷣt foꝛmitatem in coꝛpe hoĩm fieri erat oĩno ſam ſubrogat qre ſit diniſſus ĩ paceſ Zn ia pi Re ocit n pꝛelagiliʒ. Peoinde oĩ cõpleta cõſuetudine legis ꝓxpᷣo: li mei ſalutare tuum Que vigerũt illius ſenis oculi tren ce V Imgisc 1, Omt logaſoin one fige trtt ſip/ trui ſui wꝛalinz ll Aſenng i – cumoſt legt,pen uientis bdiube, Nacitu diubet, dommmni eai⸗Er Nce. G migrore onence cteri moti⸗ moꝛ⸗ onab pa⸗ vile/ jerat eret. hüͤe en gol ore / num qui ſali, len et n, n n⸗ l i .—. .. G . „ . . ——R . 8 Carnem non deitatem cheiſti. Sed mente intellerit: q ipie peaitus erat ſalus dei. ab eterno cunctis moꝛtali raſti ante faciem omniu populoꝝ Vlere ante faciem po ſuit non a tergo:vt iliam aipiciamus illamq; cognoſca⸗ musin anterioꝛi ꝓficientes non retrouertentes ad ea qᷓ pꝛo melioꝛibs antepoſitis abdicauimus! Et lumen ad reuelatõem gentium:et gloꝛiam plebis tue iſrael Lu⸗ men illuminans poſitum ante conſpectus hominuʒ. vt ſi non recte ambulatur nõ aſſcribatur lumini. ſed erra⸗/ re volenti et oculos claudenti ad ſpiendoꝛeʒ eius:quod reuelat gentes ambulantes in tenebꝛis:quomià gentii’/ populus qui ambulabat in tenebꝛis vidit lucẽ magnaʒ: et ſedentibus in regione vmbꝛe moꝛtis luxoꝛta eſt eis. Er gloꝛia erit iſrahelitice plebi:cum in fine ſeculi urael ſaluus erit. Necnon lumen eſt ad gentes ſcilicet ad ho/ mines peccatoꝛes:vt de tenebꝛis reuertantur ad lucem Et ad iſraeliticos ſcilicet iuſtos vt nõ aberrent a luce: ſed in ipſa interne ſplendente pꝛoficiãt.Hac conditõne omnibus chꝛiſtus eſt lumen.vt peccatoꝛ tenebꝛoſus lu men veritatis aſpiciat deteſtatus tenebꝛas ꝑ lumen:et iuſtus in lumine palmate ꝓficiat delectatus lumine ef/ fugiens tenebꝛas Et erant pater eius et mater miran/ tes ſuꝑ his que dicebantur de illo] Super his admira tio fit que ſenſum ⁊ intellectũ hominum omnino tran⸗ ſcendunt.et quoꝛum verritas intellectui non equatur. nec ad illam intellectus ſua virtute aſcendit. Super o⸗ mne quod humanum eſt ſymeonis verba tonabant: vt etiam parentes eius in ammiratõnem leticia plenã in/ ducerent. Et quanqᷓ; pia mater ſpiritum ſymeonis exce eret.et pꝛe cunctis moꝛtalibus plura videret atq; ſen⸗ tiret de filio. attamen nõ deſinebat ammirari ꝙ ſiceum ſener iſte cognouerat: ſicq; alte de ipſo pnunciabat Et benedixit illis ſymeon ſcilicet duobus parentibus aut tribus cum filio.non velut ſupioꝛ auctoꝛitatem habens ſed wlut deuotus gratias agens Et dirit ad mariãa ma trem eius Inon ad patrem ioſeph:quia non tanta dile⸗ ctione velut mater ferebatur in chꝛiſtum. Aut quia ſpi⸗ ritu pꝛenouerat ante chaiſti paſſionem eſſe moꝛiturum nec ille penoſe cruci cum matre debere aſſiſtere. Solam ergo matreʒ in hoc vaticinio alloquitur que crucis futu ra erat diſcipula et ſui filij p oĩa conſocia paſſioni Quid enim hic ſenexr de filio ad hanc iuuenculam matrem vir ginem dirxerit audiamus. Ecce poſitus eſt hic in ruinã et in reſurrectõnem multoꝛum in iſrael:et in ſignuʒ cui contradicetur Tetis triſtia miſcet ſupꝛemis ima con⸗ nectit. et duci bellum parat.et gloꝛie ignominiam coniũ git:et que ſunt deiet hominis cantat et ſimul virtutis infirmitatis proſequitur actõnes: et foꝛmam dei et ho⸗ minis dñi et ſerui adeſſe ſimul in vna chꝛiſti pſona de⸗ clarat:vt ſic cõnectantur que ad foꝛmam deitatiſ.et que ad foꝛmã humanitatis oꝛdine debito tribuũtur. Salu tare et lumen omniũ gentium et gloꝛiam populoꝝ diui mnitatis eſt fome. Et ꝙ ruinam inſidelium atq; non cre gentium et alioꝝ velinquentiũ et peccantiuʒ faciat. et re ſurrectõnem in his qui vere crediderunt et conuerſi ad deum ſuerint opetur: etiam foꝛme attribuitur deitatis. Auog vero ſignum ſit ↄtradictuʒ:humanitatis eſt foꝛ ma. Et ꝙ ſignum ſit:eſt hominis ⁊ non dei. Semp eni ſignũ ſignato noſcitur minus. Et quoniã virgo in paſſi one filij wlut pungenti gladio erat fodienda doloꝛe bu⸗ manum totum eſſe inſinuat: ꝙ hie puer crudeliter ⁊ in⸗ nocenter moꝛiturus erat. adiecit enim Et tuaʒ ipſius animam ptranſibit gladius vt reuelẽtur ex multis coꝛ/⸗ dibus cogitatõnes Vide quanto amoꝛis vinculo ma crem ligauit cum filio filiumq; cum matre. vt animam Mri matris animã filij eſſe denunciet.non in vna ſubitantia ſed in dilectõne omnino indiuidua. Et vere anima ma⸗ bus ſominibo pꝛeparata. Elnde ſequntur. Quod pa/ tris aia filij erat put om̃es anime ſunt: ſed ipſa tanto liꝰ .H cuũctis decoꝛius oꝛnata virtutibo. Alut alia ſit relatio ſeu loꝛis gladio foderetur Aliter eſſe nõ poterat nec qbebat Vt tam alte digneq; dilectus.ſine diligentis doloꝛe acu⸗ Ler rr⸗ tiſſimo ſic amare moꝛeretur. Nec ad mris impfectõem . pꝛo omii homine innocenter et iniuſte moꝛti tradito. hec ſe in paſſione filij ſui redimi: que nec aliter potuiſſet et lij ſui nihilominus erat in cauſa. et hoc ſumme ad dolo⸗/ tranſire. Audi que virgo mater audit in templo et cum ipſa ſymeonis de chꝛiſto auſculta pꝛeſagia. et mirare in contemplatõnem ammum dirigentis.et humilitatem ·“ gis mater ſed vt diſcipula accipit verba ſenis.nõ ſtoma miſſa enĩ reſponſione atq; repenſione verboꝑ. vt pꝛero⸗/ gquẽdi auferat audacig. Etvt incõtradicte audiant᷑ vᷣba q dechꝛiſto dicũtur. ipᷣa et putatiuus pater ſilẽter oꝛacu la diuina ſuſcipiũt.et animo conſtans ſeruanſq; in lin/ magnis et ſeuis paſſionibo et ꝙ ſit doloꝛis gladio fodiẽ⸗/ da eandem conſiſtentiã conſeruauit: vt nec leta de letis re intellectis aut creditis que dicũtur ſuperuacue contẽ dit auditoꝛ:et magnã criminis notãa habet velle diſpu⸗ tare de certis/ODed ſi bona virgo audiſi cur gratias nõ re modeſtiã.nec in laudes ⁊ verbꝝ blandimẽta prum re:nec arguere ſemoꝛes mines vtriuſq; etatis et ſexrus ſaluaturus erat. anna l6 = Ta 2 go tꝑe vidua ſupuenit ſpũ plena d ieſu altiſſime loque/ batur:cauſas ſui aduentus exponẽs expectantib redem ptionem ppli iſrael quã ipſe ꝑfecturus aduenerat. Et in ſonuerũt hec verba virgineis auribo: vt iam in templo in his que ipᷣa ſentiebat de filio inueniſſet vtriuſq; ſexuſ ſaluandoꝛum: q;uis p iuſta oꝛdinatiſſima diſtributõe tempoꝛũ fuerint ſacramenta diuerſa. Mec mirũ ꝙ in tẽ⸗ d gatioꝛ quanto in eius amoꝛe feruẽtioꝛ eſt reperta et pꝛe verlox connexio. Et tuam aiam gladius ipᷣius ptranſi⸗ bit. Sed quomodo verba ↄnectantur ſentẽtia vna elici tur.videlicet vt anima virginis miĩis in paſſione filij do cedit ꝙ humanitus doluit tam acute pꝛo filio.quoniam pia virgo doluiſſet:ſed maxime pꝛo ipᷣo dolere debuit. ex qua carnẽ in qua pateretur eduxerat. Et aperte videbat ipſa ſaluari: Nam et ipa q́;uis immaculata in paſſione fi rem eius faciebat anxiſſea enewtetißz excederer. ex doloꝛe martirũ alRones aut adijcitur vt reuelentur ex multis coꝛdibus cogitatõnes:vt credentiũ et nõ crxe dentium.iuſtoꝛum atq; iniquox.diligentiũ et odientiũ futura ſit nota cõditio. Paſſio eni chꝛiſti diſcretauit re⸗ pꝛolvs et electos/Ecce quomodo beatus ſmeon allos r cutus eſt virgineʒ.qualia ꝓphetauit de pꝛole.vt poſt pꝛo ſpera ilico aduerſa cõnecteret et dulcibus amara ſocia⸗ ret:vt diſcamus in ſilio et in matre inter ipſa inculpate agnoſce marie que nõ velut mundi regina et eterni re⸗-· =ſ ri e e chans verbum. non dedignans auditũ equanimiter le⸗ . ta et triſtia recipit.verecunda facie moꝛibo compta ob⸗/ garetomiibo audiende veritatis foꝛmã:et virginibus lo gua cenſuram non mutata facie in auditis de ſua pꝛole nec triſtis de triſtibo videretur. Et pꝛeſtata fide dictis diſputatõnem et cauſarũ inquiſitõnem abiecit.nam ve — — rependis. Sl wro indigna:cur hunc ſenem nõ arguis Spectat ad celicolam virginẽ in omnibo lingue ſerua⸗ M ne e LJ eN t qm ab omni etate et ſimili⸗ ) Sr ve ter et ſexu chꝛiſtus erat teſtimonia ſuſcepturus.qui ho⸗ ſ&.¼ — hoĩes in veritate ↄcoꝛdes. Reſonant in templo apte p⸗ phetie:ↄcoꝛdes de chꝛiſto voces.et pꝛeterqᷓ; in dei tẽplo non inuenitur iſte concentus. Et vnũ eſt dei templum patres veteres ↄtinens et modernos. lna eſt omniuʒ Vrox fideliũ eccleſia:eoꝝ ſcilicʒ qui de chꝛiſto equaliter ſentiunt. Vna fides veterum et nouoꝝ vna ſpes oĩm plo veteres et annoſi camant et ꝓphetant et iuuencula Virgo tacet:quoniam teſtamentu vetus plus extitit in yerbo q; in facto:nouum wro plus facto q; verbo. Et ſi⸗ lentio non verbis pꝛeſtatur fides dictis. et coꝛde nõ lin gua ꝓplxcia recipiuntur in ſide:ſed in moꝛibus viuendi foꝛma pꝛerogatur hominibus. In ſene foꝛma perfecte iuſticie loni deſiderijq; cõmuniſ. In anna foꝛma ſancte Viduitatis caſtitatis pꝛeſcribitur. his qui poſt nuptiaſ vitam celebꝛem tenere decreuerint. Hec a viro in iuue nili etate ſoluta monomsgiam vſq;quaq; ſeruguit.Qð Ai vez snn er aplus in oſterum tradidit in conſiiium. Soluta es a viro noli querere virum. Sed non omnis vidua ve⸗ re vidua:d que pꝛo chꝛiſto caſtitatẽ cuſtodit. Et hec ho noꝛanda ſi expedit vt alimẽtis eccleſie ipſa paſcatur. vt ad Thimotheum ſcribit aplus. Mon eſt chꝛiſti vidua: ni ſi vidue huius tam antique foꝛmam accipiat vt non du⸗ ſcedat a templo. Et cum phas nõ ſit mulieribus in ma nuſactis eccleſijs ſemper conſiſtere.non tamen recedat coꝛ de templo ſacre doctrine nec animo cõmunitateʒ ve re credentium intermittat:ne diſcrepet ab eccleſia extra quam yveri ſacrificij ⁊ loni alicuius digni pꝛemio nõ eſt locus. Hon viuat delicioſe. quia vidua in delicijs viuẽs moꝛtua eſt.ſed ieiunijs et abſtinentijs coꝛpus afficiat: ne delicate viuens in libidinem exſpumet:et philocapta viuat turpiter etiam pꝛeter virum Refrenanda ſunt o⸗ mninoieiunijs incentiua libidimis. nec ſufficit pulla ve⸗ ſtis ſi exculta caro niteſcit:ſi ex cib craſſeſcit ſi er nimio otu ſomneſcit. Non ſit vaga diſcurſibus ſed obſecratõ nibus et oꝛatõnibus crebꝛis inſiſtat. non ſermiat mũdo ſed domino.non vbera ſed ſterilia ꝓferat ſed eius ſint de deo et de virtute ſermopes:et aliquid expediens loqua⸗ tur his qui ſecum in chꝛiſtifera virtute participãt. Nec non et huius vidue nomen et genealogia ſi in interpꝛe tationẽ deuemiant. put in euangelio ſcribitur: moꝛes vi duis debitos pamplius cõmendabunt. Inquit enim. Et erat anna ꝓpletiſſa filia phanuei de tribu aſer. Et hc ꝓceſſerat in diebus multis.et virerat cum viro ſuo ſeptem annis a virginitate ſua:et hec vidua erat vſq; ad annos octogintaquattuoꝛ Optimaʒ quadram hec vi⸗ dua in annis viduitatis pfecerat: vt ſolida ex omni ſua parte perſiſteret. Et octies decem anni pꝛecepta: decem pꝛo octaua vere ſeruaſſe inſinuant. Et quattuoꝛ reliqui Tcoꝛe quattuoꝛ moꝛaliuʒ virtutũ eſſe pꝛefultam:magis vero ad rotas quattuo: euangelij pꝛeparatam. Que nõ diſcedebat de templo:in honeſto loco ↄſiſtens:quoniam cet eligere viduas habitacula honeſtatis.et q̃ ſua coꝛ⸗ poꝛa virtute caſtitatis aſcribuut.ibi habitare pꝛefigant vbi teſtes deuitare non poſſunt. Confert ad cuſtodiam caſtitatis vbi humani deuitari nõ poſſunt aſpectus:ma⸗ xime illoꝛum qui decentiam templi habent. Surrepit ſepe impoꝛtuna tentatio delinquendi vbi nullus time⸗ tur aſpiciẽs Nec deſerenda ſunt loca:que conferunt ad officium ſanctitatis. JYeiunijs et obſecratõnibus ſer⸗ uiens dño die ac nocte In loco dicato deo. pꝛeter que dei ſunt omnino nſienda non ſi unt:qm̃ domum dei decet penitus ſanctitudo. Ele autem eis: qui domum oꝛõnis in ſecularia facta conuertũt. Tlirtutibus ſeruitur 1 me⸗ chanicis actionibus dño:ſed impꝛetermiſſe ſcilicet die ac nocte. vt non dies diuino ſeruicio nor vero ſomnolẽ⸗ tie tribuatur. Nec noctes pꝛo deo ducantur inſomnes: Dies vero in ocio culpato aut maculate ptranſeãt. Mec⸗ non in die pꝛoſperitatis et nocte cmnuſcunq; aduerſita/ tis ſeruiendum eſt dño Et beatus eſt vir qui in lege me ditatur die ac nocte.. Et lxe ipſa hoꝛa ſupueniens conſi tebatur dño .Supuenit hoꝛa qua chꝛiſtus aduenit: eũ quo in templo conuenit. Quo auteʒ et quomodo ſup⸗ ſecundus uenit ſi non diſcedebat de templo:Oum ſymeon virgi nem alloquebatur aduenit:et ad deſtinatũ locum tem⸗/ pli in quo fiebat pꝛimogenitoꝛum oblatio ſuꝑuenit.et fruſtra tam diu ſuiſſet obſeruata in templo ſi cum ieſu non couueniſſet in ede. Nuilla pꝛeteritoꝛuʒ patrum ſan⸗ ctitas.nulla eoꝛum virtus.nulla obſeruatio legis ceſſiſ/ ſet ad meritum.niſi ꝑueniſſet ad chꝛiſtum:neq; vmius confeſſio ſuffeciſſet.niſi chꝛiſto daretur confeſſionis ho/⸗ noꝛ. Et omnia moꝛtua opera pꝛiſca erat: niſi reuiriſſent in chꝛiſto. Superuenit igitur anus iſta debita hoꝛa qm ante illam veniſſet incaſi um: quia ſcriptum eſt. Clanuʒ eſt vobis ante lucem ſurgere.lanum poꝛro cunctis vi⸗ uentibus factum erat. ante lucem que chꝛiſtus eſt. bo⸗ ni aliquid peregiſſe:poſt veniſſe pꝛotinus ignauie aſſcri⸗ beretur. Cepit hoꝛa cõuenire poſſe cum chꝛiſto ab eo tẽ⸗ poꝛe quo in mundo incarnatus apparuit:et vſq; ad ſecu li terminum ꝑdurabit. Poſt moꝛteʒ vero hec hoꝛa in ſu⸗ is gradibus finem ſoꝛtietur in terminum:vt qui cũ chꝛi ſto in hac hoꝛa in hoc templo non cõuenerint poſt moꝛ⸗ tem conuenire nullatenus poſſint. Et cum omnes ha⸗ beant hoꝛam.ve qui perdiderit conuenendi hoꝛam cum chꝛiſto:qui omnem ſemper paratus eſt ad hoꝛam quan⸗ do ad ipſum redire decernimns. Et conſitebatur domi⸗ noſcilicet offerens ei in templo ſacriſiciuʒ laudis quod deum honoꝛat vbi oſtenditur ſalutare dei. Hinc per p⸗ phetam dominus dicit. acrificium laudis honoꝛifica bit me:et illic iter quo oſtendam illi ſalutare dei. Conſi⸗ tebantur domino completa fuiſſe in chꝛiſto.que ipſa p⸗ phetico ſpiritu pꝛenouerat:que legerat de pꝛophetis et om̃ia miſteria legis.Et eo ſpiritu quo ꝓplxtiſſa erat offi cium euangelicandi aſſumpſerat.vt de puero ieſu obla⸗ to i templo loqueretur cum erpectantibus redemptõ nem iſrael:ꝙ ipſe puer erat tunc delatus ad templum: quod votum datum erat expectantibus quod erant cõ⸗ pleta vota iuſtoꝛum et adimpleta iuſta deſideria patruʒ et ꝙ indefeſſe puer iſte currebat non quieturus niſi per moꝛtem et ſanguinem omnium faceret in cruce redem ptionem. Optima cuiuſcunq; locutio cum ſolum de ſa lute tractatur.nam nil tam moꝛtalibus eſt ſic expediẽs. OPptima pꝛedicatio cum diffidentia remouetur:ſpes ꝓ⸗ futura pꝛomittitur. Huiuſcemodi erant templarie vi⸗ due ſermones:et anteq; euangeliũ conderetur euange lium pꝛedicabat ꝓphetiſſa enim erat et eius ſpiritus p⸗ amplius excitatus eſt ad noticiam futuroꝛum cum chꝛi ſtum conſperit in templo.Adimplere pꝛotinus venit bo na:non ſoluere atq; terminare habentib amplioꝛs Hec omnia virgo mater audiuit in templo. ammirans ver⸗ ba.letabatur in pꝛole. Gaudio miſcebat triſticiam.neu/⸗ trum erx altero permutabat:ſciens filium eſſe deum. et ſuam imaginem eſſe redempturum. Ex ommni verbo en ge multiplicia reſultabant.ſed ꝓpter moꝛtem⁊ ſangui⸗ nem doloꝛ et triſticia fodiebant neutro ex altero termi⸗ nato:niſi reſurrectõnis peracta victoꝛia. Nouerat hec o⸗ mnia virgo etiam ſi non veniſſet ad templuʒ:ſed fides dd poſteros facta eſt ſolidioꝛ. et ipſa virgo deuotioꝛ:cum collatio celebꝛatur in templo. Paratur ommbus foꝛma ſcientibus vt quanta ſciendoꝛum appareat certitudo at q; docendarum rerum videatur certa ſcientia:quod ex⸗ pedit in eccleſia et cum eccleſia oꝛthodora exemplariter atcq; collatiue conferre· Mec quiſq; confidat etiam ſi de/⸗ ſuper ſpiritus gratia illuceſcere videatur. nam cum apo⸗ ſtolus decadem vnam continue pꝛedicaſſet.ne inuacu⸗ cuum cucurriſſe videretur cum his qui pꝛedicabãt hie⸗ roſolymis euangelium contulit: quanq; nil aliud qᷓ; id quod ipſe a deo acceperat.ſibi contuliſſent. Omnis he⸗ reſis pꝛocul ellitur. oĩs abrogatur diſceptatio.ſciſma tti phi eni juſtn ſſcati inten. er iy ſurann lethey ldes Phnn Uitſhan odet Unen eern Gannp oꝛdin⸗ Ei ha ſn tebat⸗ ſautet lebat les negen ſeepe laſuon on. Gyrt ſlir⸗ Gpote lturt hltent Uinnen leras cite mühil pbin werto quibi echac EEn te ſoc ftonin un Cmnte ſſeine no nene ann ſumn Mtne uſi Krn es i tne Mi⸗ hun pig 1 tem⸗ ennitet mian eſſil⸗ Vmiug mnot⸗ ſuſſent Na in Aanz is vi⸗ eſt. w⸗ aſſeri⸗ beots/ A ſecu inſu⸗ lüche t moꝛ⸗ les ha⸗ mecum uang r ni⸗ is quod ne ſer ⸗ Dndeifier Conc⸗ ipſa p/ vtis et at offi ſuobla⸗ lemptö nplum. ant co⸗ Patrl nuſier redem m deſa edies. ſpese rie vin elange jtus g imchei enit wv Mec pet/ .neu⸗ m. et two eu ngui⸗ eumi⸗ xco⸗/ ſes Ncum ſume Gcoat ſoder⸗ riten ſ den a/ nacu⸗ thie⸗ is ſm De virgine intrare non ſinitur: vbi tenetur cõcoꝛdia ſcripturarum vbi omnes in templo conueniunt. Omnẽ foꝛmam ſci⸗ endi atq; addiſcendi et viuendi ad ſoliditatẽ virtutũ et iuſtarum actionũ nobis virgo pꝛeſtruxit:veniens puri⸗ ficari ad templum audiens a ſenioꝛibo diuinas theoꝛias in templo wlut diſcipula diuinoxꝝ. Grata ſibi omia erat et ipſa grata gratis aiſiſtit. Ommbuſq; pfectis iuxta cẽ/ ſuram legis reuerſi ſunt in galileam in ciuitatem naꝑa⸗ reth. vnde aſcenderat in bethleem:vbi pꝛeuenta partu ꝑ dies quadraginta ſtetit quouſq; puriſicari venit in tẽ/⸗ plumiin ciuitatem hieruſalem. De fuga virginis cũ puere in egiptůũ. Ca. XXII. Oſt que decreto patris altiſſimi reuelatõne angen: regum timoꝛe maloꝛum ne pdant te/ neram pꝛolem:fugere cogitur ꝑeregrinari cõ pellitur in extraneas nationes. Mec ſua titu⸗ bat fides quod alta in templo de ipſa pꝛole audierit ꝙ ili co datur in fugam.nec ſua cruidlitas minoꝛatur ad ñili/ um quin ſit altiſſimi:q;uis terreni regis edicto/ſuperno cccernatur vitare tirannidem. Agnoſcebat ſuꝑ eo diui⸗ nam pꝛouidentiã et ꝙ in eo quod de ſe matre ſuſceperat oꝛdinabatur ad fugam:mon in eo qð de celis aduenerat Et iã incipiebat cudi acut doloꝛis gladu:cũ tã cito no⸗ ua ſua teneraq; pꝛoles cogeretur regũ timoꝛe quos ter⸗ rebat puincias egiptiacas incolere. Et mirum in hoc in fante tenello.ꝙ terrens terrebatur.et territus plus ter⸗ rebat.qui ob hoc fugiebat quia ab ipſo terrebatur hero⸗ des. Ataq; celebꝛatur fuga ꝓ pꝛole que fugiebat ex ma⸗ſ tre ac mater pꝛo filio damna exilij ſuſtinebat. Cladit in peregre angeloꝛum dna:et ſuperna ciuis ciuibus ſocia⸗ ta ſuꝑnis oꝛiginali relicta patria querit extraneum inco latum. Sed nulla patria ſibi erat ad ꝓpꝛiam. cui pꝛeter qᷓ; virtus nihil erat ad ꝓpꝛium: et nihii habere omnino ſibi vendicabat in ꝓpꝛium. Nec aliquam regionem ſibi cõputabat extraneam:que ſolum habitabat in regione virtutum. Que patria extranea eſſe poteſt ꝓpꝛiam non habenti: Que aliena patria qui mundũ non diligit qui omnem in hac vita incolatũ dicit exilium. qu inceſſan⸗ ter ad ſuꝑna ſuſpirat qui cum ſapientia contuberniũ ſe⸗ cit: Que poteſt eſſe hoꝛrenda puincia cui de ſenſibilibus nihil placet. Que grata cuiꝓluere pena eſt. Que ꝓpꝛia vbi manere nõ ſinitur Ded quibꝰ hec virgo mater inex perta conuerſandi iuuècula humanis fulciatur auxilijs quibuſue pediſſequis. aut famulor copia ſocietur quibꝰ vecta curribus aut equis. quibus oꝛnata ſcematibo va⸗ dat in peregre:qui apicem euangelicũ ſcrutaris aduerte VUt pauperis carpentarij vxoꝛ pauꝑcula incedebat ipſo ſolo contenta comite ꝓ cura: et ei familiaris et in teſti/ monium honeſtatis et nutrimento pꝛolis. Ecce regina mundi egiptiacas ingreditur ciuitates. nullo humano comitata faſtu:ſed nec pediſſequã vnam legimus habu iſſe incognita mũdo ignoꝛata in populo:qus ſi que erat cognouiſſet egiptius apparatu et magnis copijs occur⸗ riſſet. Conducit hoſpiciuʒ carpentarius: introducit ma⸗ trem cum pꝛole fugientem. gregat ſuppellectilẽ mo⸗ dicam:ad fouendam matrẽ plem artis carpentarie in ſtrumenta pꝛoducit. Incipit inquirere ſi ex illa poſſit ca ptare modicã ſtipem: denunciat ſe in arte peritũ. Erplo⸗ rat ſi quis ad ligna bipennibo et dolabꝛis habet opus: fa cturum ſe dicit placide ꝓp mercede:vt ſuſtentet virginẽ matrẽ vt poſſet alere pꝛolem. Necnõ ob id etiã huiuſce⸗ modi artis ſe actuoſum inſinuat vt euadendi fuleimen/ ta ex illa cõquireret: ne ocioſus aut in fraudem alicuius vigeretur ad illam puinciã acceſſiſſe. Non tamẽ vt abꝛa ham ſaram pmonuit iſte mari vt diceret ſe ipius eſſe ſoꝛoꝛ · veritus ꝓpter eius pulcritudinẽ moꝛtej ſi ſe fate⸗ 17 Maria retur vroꝛem:que ſꝑecie ſua ⁊ pulcritudine ua mram er rebeccam ſuꝑauit.ec ipſa ſublata eſt in vmo alicuius egiptij regis vt ſara in domo pharaomſ.ſciebat enim ꝙ melius qᷓ; ſara cuſtodiebatur ab angelo a quo ſepe ipa re ſponſa acceperat. Et talem gratia in matre virgine deus poſuit:vt nec ꝓpter eius excedentẽ pulcritudinẽ potuiſſʒ ab aliquo ob immundiciã ↄcupiſci. MNouerat hoc ioſepꝛh experimento ſui:qui nunq; ex ipſa carnis tentationem pꝛeſenſerat q́uis ſecum pariter habitaret. Stat in egi⸗ pto puerula mater cum puerò:nec pꝛocedit in publicuʒ non verita hominũ frade ſed cuſtodiens honeſtatẽ foꝛ⸗ mam pꝛeſtans iuuenibus qualiter conſtates in peregre cõuerſentur. Met ſuit lawꝛatq; manibuſ:et querit ſic cõ pendia vite. Nullas vicinales viſitat edes.it nota om nibus p modeſtiã magis q; ſi ingrederetur limina vici⸗ noꝛum.Ammiratõni fit omibus: ſermo diffunditur ꝙ in egipto ſimilis mulier nunq; fuit.Lrahit om̃ies in ſui oↄoſideratõnem ꝓpter inſitam honeſtatem:que welut ma⸗ gnes ad ſe ferrum ſecreto tractu vere trahens ofies ad ſui ammiratõnem trahebat/Subdita viro intenta pꝛo filio et in ſuis quieta negocijs ſe poſitam in ꝑgegre leta⸗ batur: abiectui faciens quicquid de peimma potuiſſet eſſe nectit amoꝛlon incipit aliquando tintulare virum: ſi amenum.Al nexibus ſoluta quibo fere omies humanus iam repatridndi tempus adeſſet. Non pꝛoferẽs quid de lectabile reliquiſſet in patria.nec quid amplius cum co gnatis reuerſa poſſidere potuiſſet.nõ ſubinfert pegrina⸗ tionis incõmoda que cito ſolent in patriã reuocarxe pere grinos:ſed quid pater eternus decernat exꝑctat. Mõ cõ turbat virum velut inſolers. nõ infeſtat moꝛe mulierũ multa requirẽs/non querulatur. tantũ intenta ſupius vt iuſſiombo diuinis obediat. De reditu vginis cũ puero in iudeã. Cap.XXIII Taq; angelus iterũ eius virum affatur in ſo mnis:vt redeat in iudeã. Non alloquitur eã c cura viandi:ne videretur mulieri ſupꝛa vi rum pꝛeſtare velle ducatũ.Nec ommũ agen⸗ dop noticia ſibi refulſit in animo quanq; ſuꝑ homines plus nouiſſet. vt innoteſceret nemini viam eius cõmi⸗ ſiſſe ſed ſibi reſeruaſſe de fino:Mon decens erat ꝙ plena eſſet in terris noticia miſterioꝛũ que filio pater ab eter⸗ no decreuerat: et vt in futura eccleſia ſeruaretur iſta cen ſura vt nõ viri a mulieriboſed mulieres a viris agendo rum documẽta ſuſcipent.Reuertitur in iudeam cũ pꝛo le:ſed adhuc ipſa cum viro timoꝛibo angitur. Megnãte archelao pꝛo pre ſuo herode deſuncto.ex angelica ammo nitione ipa vir ſuus nõ vadunt in iude:ſed ſecedunt in galileam in cimtatẽ nacareth. vbi conſenſu ſuo in vẽ tre dei filius fuerat incarnatus. Et eandem ſue vite mo rumq; cenſurã ſicut in peregre in patria retinebat: nec exulta uit ampliuſ in patria q;ᷓ in pegre letata fuiſſet. Nõ enĩ variabatur in aĩo pꝑ loca per tpa vbiq; eandem conſi ſtentiam ſeruans tota intẽta pꝛo filio:qui apud eam de⸗ us exiſtes vt puer ſub cura materna ↄſtitutus degebat. De virgo mater in duodecimo etatis filij anno pdẽs eum alloquitur inuentum. Capim. XXIIII. Vlem in duodenis annis deducens in tem⸗ plum ad tꝑus obmiſit.ꝓ quo velut impatiẽs ad abſentiã eius inter cognatos et notos dei J filiũ queritabat· Anxia ſemꝑ erat mater ꝓ ſi⸗ lio.et abſentia modica pꝛodibat in longum.nec a queſti one deſiſtens ipſa cũ viro redit in templuʒ: vbi repperit eum alte agentẽ in medho ſenioꝝ atq; doctoꝛũ. Stupet in pꝛole mater:et exultat ad pꝛouentũ eius. Non impe⸗ dit verba doctoꝝ.ſermonibo ſilij ſeduluʒ pꝛeſtat auditũ. diligens et ammirãs. ↄſiderans d exulians.ſed datd fi⸗ 7 ne verbis pia mater pie alloquitur filium ex honoꝛe pꝛe/⸗ ferens virũ dicens. Gili quid feciſti nobis ſic? Ecce pa ter tuus ? ego dolentes querebamus te Maternali au toꝛitate vſa eſt virgo cum dei filiũ filium ſuũ appellauit. non in deitatẽ ſed in humanitatẽ pꝛeſumẽs:quiſvnus ſit dei filius 1 marie. Mõ potuit amplius cõtinere affe⸗ ctũ:cum in verba erceſſiui amoꝛis erumpit. Mon aliſde ipſum denominãs: niſi ꝙ ipſe ſit filus ipſa mater. Stu poꝛ et gaudiũ hũanis menib⸗ miniſtratur: ꝙ virgo ma ter dein ium noie filiatõnis appellat. Omnis amoꝛis ſi gnum in iſto verw ſuꝑatur ñli. Lingua in amoꝛe mani⸗ feſtare plus nequit diceſ.fili. Nihil examoꝛe bꝛeuius ni hil efficacius ad ꝓferendum cũ dicitur fili. Lota cõmo⸗/ uentur viſcera matrũ:cum pꝛolem noie filiali venomi/ nant. MNulla loquẽdi copia plus appoſuit: q; filiale nomẽ Diffunditur anima matris in filiũ:quẽ videt de ſuis pu ris humoꝛibus generatũ. Amat pꝛotinus pꝛe cũctis fi⸗ lium mater a quo pꝛe ceteris ſe nouit amari.ſed nec vir go mater ꝑ compꝑatõnem ad alios hũc filium diligebat pᷣter quẽ aliu m nõ haſxbat:ſed ipſa pꝛe cũctis diligeba⸗ tur ab ipſo ab eterno pꝛeelecta mater. Pꝛeſtatur nobis magna ſecuritas cum virgo ſic ſuũ natuʒ alloquitur:cũ talis filius ſic ſe patitur noĩari ſine federe nẽo quoniaʒ eſt frater noſter. Quid feciſti nobis ſic. Mõ increpat ma ter.nec hoc increpatõis eſt verbũ.ſed querit cauſam cur ſe ab eis diſtrarerit Defert humilis virgo viro quem in loquendo pꝛeronit ſeq; ppoſteratvt ſepe de ipſa dirimus qm oĩm bonoꝝ moꝛũ atq; virtutũ eſt noꝛma. vt diſcant mulieres ſuis deferre maritis. et non ſolum mn alijs.ſed etiam in loquẽdo pꝛeferre. Doloꝛẽ virgo ꝓteſtatur non inquirendo filiũ.ſed paſſa ſollicitudine ? laboꝛẽ. ſed nõ reperiẽs ꝓ voto queſitũ.Mõ fit doloꝛ in actõibꝛ pijs etiã ſi laloꝛare ↄtingat.ſj cũ iuſta ⁊ pia deſideria defraudãtur quanq; ſi pſeuerant differri poſſunt fraudari nõ poſſunt Soloꝛ vbicũq; in coꝛpibus adeſt:bone nature teſtimo⸗/ nium eſt. Nam bonũ eſt ꝙ natura dolet:qᷓ;uis poſſet eſſe malum ꝓpter quod dolet: In ammabo aut doloꝛ aut bo⸗ ne aut male volũtatis eſt teſtis. Nam doloꝛ ꝓ amiſſo bo no pꝛo malo cõmiſſo ꝓ nõ habendo quod habendũ eſt bo nam voluntatẽ inſinuat:ſic a cõtrarijs doloꝛ fallacem ar guit woluntatẽ Bonus erat virginis doloꝛ:quia querẽs ieſum inter cognatos ⁊ notos nõ inueniebat amiſſum. Erx virtute dolet qui ob peccata cõteritur qui agitur im⸗ patientia quouſq; vonũ vel eque quod amiſit kentat,, quouſq; poſſideat ſine quo ſe nõ exiſtimat felicem Sed mirum quippe ꝙ nunq; matrẽ virgineʒ legimus ieſum chꝛiſtum pꝛeterqᷓ; hic filali rvocabulo nominaſſe.id ma gnum miſteriũ res ipſa reducitur.ꝙ reinuẽtuſ chꝛiſtus a matre virgine filius appellatur.vt ſit ſpes noſtra ſoli⸗ dioꝛ.ꝙ velut piam matrẽe impoſſibile ſit a pio filio dere⸗ linqui.ſic qui cũ pie ⁊ pure dilexerint chꝛiſtumampoſſi⸗ bile ptinus eſt ad inferna demergi. Et vehementius eſt gaudiũ cum reinuenitur deperditũ.quod anteq;; pdere⸗ tur quaſi nõ curabatur. vt velut maioꝛi fiducia mater pᷣ ſumat in filium ꝙ ad extremum nõ ꝑmiſerit cõtriſtari- Querant er hac pꝛerogata materia virgines cũ virgi⸗ ne matre finũ.etenĩ ipe magis eſt virginitatis filius qᷓ virginis.cuius om̃ies ſibi dicate virgines pñt eſſe parti cipes.ſed nõ inter cognatos notos ſcõm carnẽ.quia in carne ſupꝛa carnẽ eſt chꝛiſtus.nõ traductus ex ſemine ſed diuina virtute. Non nouerũt hi qui ſcom carnẽ vi/ uunt qui ſolũ que terrena ſunt ſapiũt nutriri chꝛiſto ſed mundo:non illã oꝛnare ꝓ dei filio ſed ꝓ hoĩs filio fucare criminaliter didicerũt. Nõ ummoꝛtali ſponſo conſecrãt ſed moꝛtali ſepe ad ꝑditionẽ adijciunt. et pꝛo moꝛtalibi nuptijs magna impendũt munera lõgo tpe parta diſp⸗ ſecundus — gunt. exhauriunt crumenas accipiunt ſepe ſub fenoꝛe que habent carioꝛa ſubpignoꝛãt vt tradant virgines ſer uituti hominũ:vt ↄiungant matrimonia diſſe oluenda ꝑ moꝛtem. Et ex his que nõ pꝛeinſa ꝓuemiunt ſi poſſent vellent retractare iam factũ:vt chꝛiſti ſint etiaʒ ſecũ ha—- bitare nõ ſinunt. Non ꝙ matrimoniũ dixerim crimino ſum . ſed illum ꝑ omnẽ modũ pꝛefero:vbi chꝛiſto ſer⸗ uatur integritas. Igitur virgines cognatos et notos ſe cundũ carnẽ dimittite ſi chꝛiſtũ cupitis inuenire. Re⸗ dite ad templũ aie veſtre. vbi chꝛiſtus inhabitat. nõ ex⸗ tra vos inquiſitio ſit de chaiſto intra vos cinus inuenit᷑ ſed nõ carne matres:ſpũ matres ſponſeq; fieri poteſtis. Et reſponſione pacta deſcendit ieſus cũ illis nacareth: et erat ſubditus illis Oꝛo virgine matre ſumpſim diſ⸗ ſerendum:nam in hac pte de chꝛiſto alibi diſſertum eſt Ecce habet virgo mater ſubditũ.quẽ vniuerſitas dñũm. habet. et virtutũ oĩm celeſtiũ cunctoꝛũq; regem erxerci⸗ tuum ſuꝑnoꝛũ.in humanitate virgo mater ſuis loꝛicat habenis:et pꝛefertur virgo filio in eoꝙ ei ſe ſubijcit. et eius facta eſt abbatiſſa qᷓ om̃ia fecit. Eum gubernat: qui ſua ſapiẽtia foꝛmã et diſferentias omnibo dedit. Eũ di⸗ rigit humanatũ cuius bonitate ne in nihilũ redeant oĩa conſeruãtur a deperdita reſiaurantur. Erant enĩ in illa etate puerili om̃es theſauri ſapientie abſconditi.nec ſibi aliqñ ſcientia creuit ex tꝑe.pꝛoinde mentẽ in alta ſuſpen dit.ꝙ eum ſubditũ ſic vna virgo poſſedit. Magna virgi/ nibus eſt dignitas progata.ꝙ chꝛiſtus duob virginib⸗ factus eſt ſubditus.vt nouerint hoc ſacramentuʒ hoĩes: ꝙ illoꝛum chꝛiſtus complet vota.deſideria ꝑficit· qui ſe puritati ⁊ mundicie tradiderũt.et ſpes magna facta eſt amãtibo celebẽ vitã.quãta eis ſit xpᷣs in alia patria fami liaritate donãdus:qui duob caſtis in hac vita factus eſt ſubditꝰ.Quali quãtoq; ſtudio.quãto ſincero aſfectu vir go mater tendebat in pꝛolem.cui ſubditus in hũanita⸗ te dei filius factus erat.qua ſollicitudine agebatur in il/ lum.quis enarrare pꝛeſumat:cum videret ipᷣm ad ſe p⸗ cliuum.nil puerile gerentẽ.expectanteʒ tꝑa pꝛefinita ꝓ implenda voluntate paterna. in quẽ mater ſolũ ferebat pietatis officia.et illam curã ad natum ad quã deputa tam ſe nouerat. Nec in eum credatur pꝛeſumpſiſſe blan dicijs.aut eum geſtibo palpaſſe umunibus et humanis vt aſſolent matres que amoꝛe feruent ad filios. Sed qᷓ;uis ſe matrẽ in humanitate cognoſceret· tamen quia deus erat.in omnibe ſe fatebatur ancillam.ſtupenſq; ꝙ; in terrig erat ſocia ꝑſone deifere.atq ſimul cũ homi⸗ ne deo ſibi contuberniũ erat.Nõ ſuppetebãt merita qui bus ſibi tanta neceſſitudo erat ad filium. Suſpendeba tur animo in aſpectu eius et ſemꝑ in contemplatõnibꝰ erat videns apud ſe diuinã degere maieſtatẽ: et introꝛ/ ſus mirabatur veſementer.nõ ↄpꝛeſendens deum.quẽ in humanitate habebat ſubiectũ. Poꝛro defeciſſet in ſe. niſi quia nouerat illam eternã ⁊ infallibilẽ ꝓuidentiam latere in filio qua nil agebat imptinens. et ꝙ ſine miſte rio nõ loquebatur neq; tacebat. Erat ꝓfuſus amoꝛ eius in pꝛolem:et nihil ad ſeipam virgo.ſed tota erat ad filiũ et amplius ferebatur in eum.quia deus.qᷓ; quia filius. — quia ieſus.qᷓ; qꝛ natus.amplius cõmunitate nature.qᷓ; quiia illa caro ex ꝓpꝛio ventre.Tota in rationibo et virtu⸗ tibus erat. nec vincebatur affectu carnis quam ſpũs in⸗ fuderat.Nec animus eius feſtinabat ad pꝛolis augmen tum. pꝛenoſcẽs ꝙ illa humanitate om̃ia pgrediebantur diuine.Non interrogatõnibo agitabat eum velut curio⸗ ſa parens ſepe facit ad filiũ.quid fecerit.aut quid ſit fa⸗ cturus interrogans:tacens intendebat in eum.et in ſi/ lentio audiẽs ſi quippiam aliqñ loqueretur. Seruabat ad ipſum pudoꝛẽ virgmeũ et verecundie moderamina ſum ſtu fil cifie goarn eba⸗ cume digna mnenss nalue Onund ſteriu hieſol hl lorett erteg intero nb⸗ iiot O ſiot Prupt virgor. ſonor erzt. ſſeot bſcetea Mierat. Eleri Mon ſinron Onean liſacr mini agen eſetin lta ſttatun ſtiuni Ateh houm guoa ſeruat eripſi ſaert nwce lich Npin Cligno ſeen ſecn nten oine Mup ſet ) Nenen Coln uern wiin lite glpe noe es ſer ndap ſſent üͤhan⸗ mmino o ſer⸗ tosſe en ndex⸗ Uemi. teſtis. dreth: nydiſ⸗ meſt dem. erci⸗ oꝛicat it. et St qui Cüdi⸗ ntoie An I necßbi ſuten pugi ginib vies: qvi ſe cta eſt a fum tus eſt cuyir janita rini, ſep⸗ iita erebat puta ebian manis Beg nuin wmmi⸗ a qui deba öni ntror ngue tinſe. ntiamn fmiſte veis Afflü lins. re,iq; irtu/ in⸗ men ntur rio/ t ſi nſi⸗ gbat line De virgine . ° firma cenſura tenebat:nullo imꝑtinenti ver. nullo ge ſtu nullo motu neqʒ viſu pꝛeterq; ſub cẽſura ſpirituſſan cti ſiebat ad eum. Erat enim in pñtia maieſtatis diuine quam effugere nullus poteſt.ſed aliter qᷓ́; omes ipᷣa ſen ti ebat.et ſuꝑ hoc diumi filij wrebatur aſpectũ quem ſe⸗ cum coꝛpaliter habitante habebat. Mil agebat argutõne dignum.nihil ſibi placebat de ſeculo.non implicabatur mens eius:ſolũ contenta de fi lio.cui aliunde delectatio nulla erat nulla placita veniebant. Muic matri virgini omna filius erat.hic amoꝛ eius hic ſolamen eius·hic de ſi derium eius.hic contemplatio eius.hic queſtus eius. hic ſollicitudo eius.hic beatitudo eius.Extra filium ni: hil ſe habere nouerat. om̃ia virgo mater poſſidebat in ſi lio:et in ommib diues erat in illo. Intendite virgines et regine virginũ coaptate moꝛes.omniſ veſter oꝛnatus interioꝛ chꝛiſtus exiſtat.et tota iocũditas.et ad ipſuʒ ex⸗ emplo virginis matris inculpate vr̃os moꝛes dirigite. in illo facte diuites.cui coꝛpus et aiam dedicaſtis. NOD Vlrgo mater nuptijs interfuit et obedire omnes ſuo filio verbo pꝛedocutt. Capitulũ.XXV. Nnuptijs ac ſi paranympha ſeu ꝓnuba foꝛet ſe inuenit virgo mater.nõ velut apta cõuiuio.ſed apta miſterio.p⸗ honoꝛans ſua pñtia nuptias quomam ex nuptijs nata erat. Mon eligens illas ex animo:quia ipſa mater virgo NMec quia tanto dedicata virginitatis decoꝛe videretur abijcete coniugatas.qm̃ et pꝛo cõiugatis talis filius ſi⸗ bi erat. Cui nihil videbatur indignũquod de diuino ꝓ ceſſerat ſacramento.et diuina puidentia ↄiugium noue rat oꝛdinatũ.quanq; ex chꝛiſtianiſmo ſeu ex paganiſmo ſint oꝛdinata cõiugia. ac ſi nec ex gratia nec ex circumciſi one aut ex pꝛeputio coniugia ſunt inſtructa.ſolum ꝙ ta li ſacoamento in indiuiduis ꝓpagaretur hũanitas et ho⸗ mini viro ſimile adiutoꝛiũ eſſet ad pꝛolem·nõ libertate vagandi et appetendi.ſed debita certitudinis lege: ne ſi eſſet in coniunctione maris femine voluptas effrenis multa ſequerẽtur. ſicut in libꝛo de chꝛiſtiana iuſticia mõ ſtratum eſt. Nam cõiugiũ nõ ob hoc inſtitutũ eſt qꝛ chꝛi ſtianitas eſt:.neq; quia circumciſio:neq; quia pꝛepucinʒ. Ante hec omnia.et ante pꝛepucij diſcretionẽ coniugiuʒ nouimus inſtitutũ.quod tam diu ꝑcelebꝛe mundo fuit quouſq; cepit clarere virginitas cuius ſereniſſima con/⸗ ſeruatrix nuptias nõ abhoꝛruit cum inter bona ipſarum ex ipſis naſcatur virginitas.que nõ ſoluʒ ex licito coitu ſed ex turpi ↄcubitu ipſa vtero grauidato deſcendit. Mõ tñ de concupiſcentia ⁊ libidine que regnat in membꝛis ſed de lono nature quod conditoꝛ iſte creauit. Stabat virgo in nuptijs nõ oblectata conuiuio ſed ſociata ſilio cui amoꝛe indiuiduo iungebatur. cuius non ſatiabatur aſpectu:cuius velut inoblite memoꝛie verba captabat. et alte conſiderabat.quid illa diumitaſ humane opabatur in terris. Et pꝛo magno ſacramẽto in nuptijs aſſiſtit fi⸗ lio in opoꝛtuno tꝑe interceſſura pꝛo nuptijs:cũ defectus vini videlicet interne leticie atq; ſupne conſolatõnis ad eſſet. Nam deficiente illo materiali vino mater ad ſup/ plendum delectũ pia ſecuritate interceſſit ad filium id quod minus erat:aut quod deficiebat enunciãs.vt ipſe qui erat ommipotẽs ilico que voluiſſet ſfacturus:nulla tẽ poꝛis intermiſſa capedine liberaret abilla opoꝛtunitate cõuiuas:ſponſi reuelans inopiam verecundiã ꝓpulſans quibo confundebatur nuptiaruʒ auctoꝛ. Nouerat virgo mater omnẽ creaturam ſubiacere defectui erpugnari ab inopia. debitam nõ habere leticiã. turpiſſimis ſubiacere pudoꝛibus,.et cõfundi ex defectu vrri boni.dum in pfun cctioꝛijs nuptijs letaretur. Quamobrem interceſſit ad filium. dices. Vlinum non habent Mon ſaciens ipſuʒ memoꝛ:ẽ qui om̃ia nouerat:ſed interpellans locuta eſt. Mria ac ſi ad eam cura omnium ptineret. Et omnium homi⸗ num aduocata ſe ſciens que pꝛo omnibo creatoꝛis cun⸗ ctoꝛum facta fuerat virgo mater.officiũ aduocatõnis et pia auxiliatricis aſſumpſit.cum videret inopia.que nec rogata pꝛeuenit.ac ſi opus nõ ſit ipam pꝛecibo excitare. que omnẽ oculũ ſue pietatis direxit in nos pꝛeſciens in digentiam ntᷣam.et ſe cunctoꝝ omniũ matreʒ pietatis agnoſcens.ſollicita pꝛo filijs irrequiſita etiaʒ ad diuinũ filium interceſſit. Hõ expectat ſedula mater et ꝓpenſa in filios ꝙ clamoꝛibo excitetur cunmeos cognouerit ſubiace re defectui:ab amoꝛe inlxrente ſoꝛtius v:getur in illoꝝ reuelatõnem intendere.Amplius angit quempiam di⸗ ligentẽ internus amoꝛ q; pꝛoſeuca foꝛinſeca.compellit omnino hemens amoꝛ in occultis exire in publicũ.cũ dilectus minus habet.aut ſi eum aduerſa ꝑturbat.et de ducit in officia ſenſus.vt ferant opem ei quẽ amoꝛ fecit obiectum· Minc virgo mater interne cõmota ꝓrumpit in verbum vt pᷣſtaretur iocunditas hoibus quos ama⸗ bat.quos indigere cognouerat.ihil rebbans in aurib- coꝛpis eius a deo ↄmouiſſet:ſicut inuiſus amoꝛ. Si hoc nõ rogata pfecit quid rogata pficiet. Si hoc viatrix exi⸗ ſtens:quid cũ regnat in patria. Si hoc apud filiuʒ moꝛ⸗ ti tpali ſubiectum.quid cum moꝛtem ſuꝑauit. carnem immoꝛtalem reuocauit a tumulo.collocauit in celo pa/ ternam ſedet ad dexterã.tenens totius ⁊ om̃is regionis et poteſtatis imperiũ.Pꝛerogat in terris:quid ſit ꝓ no⸗ bis in celo factura. Et magna ſibi erat de filio incerta ſi⸗ ducia:vt nullis pꝛoſeucis interiectis patefacta rei caren tia ſe a filio credebat audiri. Nouerat benignitateʒ eius amplius ſe velie mfundi qᷓ; ſuſcipi poſſe:ſeu q; auderent opoꝛtuni gratia poſtulare. Sed recompingit ñilius ver⸗ bum matris.non iratus ad eam àut indignatõe factus ſed docens uũllam piter et aſtantes.ſed quo iure virgo pᷣ ſumpſiſſet in eum dicens.. Quid mihi et tibi mulier: Nonduʒ venit hoꝛa mea. Mon appellauit matrẽ ex car⸗ ne:qui tantũ virtutes in hominibus querit.Ac ſi dice⸗ re woluiſſet · quid tu mihi es ad condenda miracula. Ni⸗ hil. Quid a te in ſuꝑnaturalibus habeo.Nihil. Quid a te ſeoꝛſum a ↄmuni natura. Mihil. Quod a te habeo nõ ſplendet miraculis.ſed ſubiectum oppꝛobꝛijs eſt. NMon dum venit hoꝛa mea:in qua daturus ſum generi huma no leticiam Mondũ vemit hoꝛa mea vt oſtendaʒ ꝙ deus ſum.qui non ſum qᷓ;uis fuerim in te. Que verba velut maximi ſacramẽti virgo mater accepit.ad ſui documen tum atq; cunctoꝑ:et in ꝓfunda humilitate degẽs inter⸗ na pace potita:ſciens in certitudine mentis ſue ꝙ nihil niſi ſanctum ⁊ iuſtũ ex oꝛe filij laberetur. Optima diſci⸗ pula filij virgo mater.verba que videbanturimm ↄceptu aſtantium reſonare repulſam in humilitate audiuit. pꝛo doctrina recepit:cur ixc diceret a filio nõ exigit. Mabet hoc ꝓpꝛium mens pꝛofectib anxia. humihitatis oꝛnata decoꝛe.ſine contradictõne cogitatõnis atq; vertoꝝ ſubij cere animũ veritati. etiam ſi videatur ntis volitis atq; ſenſibus aduerſari. Oꝛoinde virgo mater ſic leniter in⸗ crepata maioꝛem fiduciam ſumpſit in filio:nõ quia fili⸗ us carnis erat. ſed quia deus indeficiens virtus adue⸗ rat ad indigentes:ad miniſtros verba conuertit. in certi tudine facta ꝙ ſumma bvnitas in neceſſarijs nõ veeſſet. Inquit eis Quodcũq; dixerit vobis facite Per obe⸗ dientiam eos pꝛeparat ad gratiã capeſſendam. Mihil ſic ꝓpꝛie gratiam dei meruit atq; ſuſcepit qᷓ; decretis obtem perare diuinis. Inexceptuate pᷣmonet virgo mater. vt om̃e quod infinita ſapiẽtia pꝛecepit faciamus. Nihil eſt erxceptuandũ a pꝛeceptis dñieis. Irrepꝛehenſibilia qui⸗ dem ſunt omia:impoſſibilia nulla. Ende nouit ſapien⸗ tiam filij virgo que genuit:et indigentis pomine no —- ignoꝛat:quam niſi per obedientiã releuandam aliter nõ ecermit. Lucerna mentium oim bhumanarũ eſt deifera virgo:que ꝑ factionem ommũ mandatoꝝ nos parat ad filium:ſi calamitates voiumusa nobis exdudere.depꝛi mentes. Et ſua mititate nos inſtruit cum nõ diſceptat cum filio:quales diuinoꝛũ verboꝝ eſſe debeãt auditoꝛes. Er pꝛeſtat nobis de ſeipa fiduciam. cũ a ſe mota inter⸗ ceſſit. Dat ſanam doctrina: c obedire pꝛedocuit dicens Quodcuq; dixerit vohis facite. Elidenitis mirabilia ſi obtempe cabitis huic.qui velut homo in hac menlia recũ bit.qui ſuꝑ omnem creaturà menſam vberem in omni bus alte tenet. Qui hũane ad humanas nuptias inui⸗ tarus:ſi eius iuſſa ↄplebitis:diume ad diuinas et inef⸗ fabiles nuptias inuitabit. PPzzcia exiſtente mĩe ad ro/⸗ gandum ꝓ eternis nuptijs que pꝛo tꝑalibus nõ reqinè⸗ ſita etia interceſſit·facilioꝛ ſpes erigitur in ſuperna poſſe conſcendere ad nuptias veri immaculat agm.qui pꝛo nobis ꝑ virginẽ in iſta inferioꝛa deſcendit. Hec ob aliud ſilij eterni tꝑalter facta eſt virgo mater.pꝑ quam eius et nos ſumus fratres:niſi vt interpellet beatum ſilium ꝓ fratribo eius mieris:eterne ſiantẽ ꝓ caducis.iuſtum ꝓ iniquis.deum pꝛo hominibo· verum filiuʒ pꝛo filijs ado⸗ ptatis. A virgo mater filij requirebat pñtiam cuius nonfe rebat abſentiam. Capitulum. XXVI. ALte diligens dilectiegre abſentiã ſuſtinet.et pꝑcunctatur reparare pñtiam.cum in iſta qui etem:in illa turbatõnem expimento pꝛeſen⸗ ſerit. Et innrmntas eſt patienter ſe habere in abſentia optunoꝝ. virtus aut reqinſiſſe ꝓpenſius. Hinc virgo mater ſilij reqtirebat pꝛeſentia.damnum nimni rata ſi diu pateretur:ſine quo bene eſſe nõ poterat. Qð euangeliſia refert denunciatũ eſſe ſaluatoꝛi.. Ecce ma⸗ ter tua et fratres tui foꝛis ſtant.querẽtes loqui tibi.Ne mini niſi ſuo virginis amoꝛ inlxſerat:mihil aũt amare didicerat q; virtute. Nec ſpirituſſanctus in illa ſua opꝑe⸗ ratione deſcendẽs aliquẽ terrenũ amoꝛem abegit exeg: que in ſanctiſi catõne occulta pꝛiuſq́; ꝓdiret in partum purgatõnem oꝛiginalis culpe ſuſcepit et tutamen. Ne⸗ ſcic viles amoꝛes inducere.Nec erat humanis amoꝛib⸗ apta:quam ſpũſſanctus amoꝛibus diuinis aptauerat. Solita ſolum dingere que diuine conceꝑat atq; genue rat alio nõ vinculabatur amoꝛe.vnici eius dileccõne cõ tenta.MPꝛeterqᷓ; amare neſciebat.pꝛiuari nolẽs ad mo⸗ dicum quin requireret filium:ſemꝑ alloquijs inſaciata manens. Miſer eſt animus hoim ineptis amoꝛibus de⸗/ ditus quos ⁊ ↄſuetudine ſepe requirit.et difficulter di⸗ uellitur huiuſcemodi colligatus.MNulla vincula coꝛpoꝛa magis nectũt q; animi pꝛimitiui amoꝛes ſiue honeſti ſi⸗ ue inhoneſti exiſtant.a quibo ſolui habent moꝛtis imagi nem.in his que honeſtate carent et turpitudineʒ habet. quos velut deceptas aues laqueus ſic illos amoꝛis ha⸗ mus inuaſit.a quo raro quis ſoluitur:niſi amplioꝛis di lectõnis vevmentia ſiue humana ſiue diuina dilectio illa conſtiterit. In his vero qui chꝛiſti charitate nectun tur: ſi palmaris fuerit: neq; blandimenta neq; toꝛmẽta neq; ſi qua ſunt que hahent aſperũ ſenſum dulces eius nexus ſoluere potuerunt. Et ipſa terribilis moꝛs potius q; a chꝛiſto.a coꝛpe animã ſeparauit. Hinc aplus ad RBo manos ait.Quis nos ſenabir a charitate cheiſti. Et cũ multa enumeraſſet:nihil quod ſeparare poſſet inuenit. Quã bonuʒ vt a pꝛimeuo anima pꝛimitias honeſti amo ris depaſcat.illo ſe imbuat. cum illo piter coaleſcat.vt ex vſu amoꝛ iuſtus in nature potentiã tranſeat. Quo aſſo lito virgo ab alijs actõmbus vacans. iura honeſtiſſime dilectõnis exequitur.requirens iuſte dilectũ:nõ tantuʒ — quoniam in illa q. . Erg ta facta filio.q; in illa ꝑ quam ipᷣm geſtauit in aluo natũ nutriuit ingremio.poſint in cunabulo. ſecundus quia ſuus filius erat ex carne qᷓ quia dei erat er deitate. CTalis vniuſcuiuſq; amoꝛ:quale amoꝛis obiectũ. Diui⸗ num erat in quo amoꝛ virginis ferebatur.pura in purũ munuda in mundũ.caſta in caſtum.virgo in virginẽ. hu⸗ milis in humilẽ.pꝛudens in ſapientia. pauꝑculi in pau⸗ Perem. virtuoſa in virtutem.ignitis amoꝛibo agebatur. Et opibus oſtendebat quibo internis ignibuſ eſtuabat a quibus ſuccenſa motibus co:ꝛꝑis pꝛodibat in publi⸗ cum.que ↄſueuerat ſemꝑ tenere ſecretũ.nihil in repꝛe⸗ henſione arbitrans dignũ in requirendo virtuteʒ. Fiat interdũ in exterioꝛa pꝛoceſius.ſi quã domi vtilitas poti oꝛ.ſi neceſſitas exigit. ſt charitas vera cõpellit.ſi fruetuo ſioꝛ pᷣt eſſe puentio ad requirendũ chꝛiſtum. Nontꝑus non locusnõ natura generoſitas:non etas.non ſexus. non religio pᷣt eſſe pudoꝛi.Honeſtus eſt ille diſcurſus q ebitu puenit in finem: nam finis oim chꝛiſtus. ad quẽ omnis religioſa feſtinat intentio. Nõ verebatur chꝛiſti⸗ fera et chꝛiſticola virgo chꝛiſtũ expectare pꝛe ſoꝛibo et in⸗ ter multitudinẽ diſciplinabilẽ exhibere fo:mam: vna ſu per ceteros equanimiter tñ auditura chꝛiſtum cũ cete⸗ ris aſſiſtebat.et inter auditoꝛes humiles ipſa in hũilita⸗ te ꝓcliuioꝛ nec auſa in filiũ vt eum auctoꝛitate materna dexpoſceret. ſed ꝓfunde ſubdita ſilenter ſtabat ad verbuʒ. cedens doctrine publice pꝛo publica vtilitate. potius qᷓ; vellet ſibi finũ reducere in pꝛiuatũ. Non violauit diui⸗ nam doctrinã.quã ipᷣa toto hauſtu pectoꝛis dulciſone ca piebat.potius abſtralxbatur in verbis ad ſanitatẽ verbe⸗ rantibus animos:quox doctoꝛem ſupꝛa naturã ipia ge⸗ nuerat.ec ipa dixit quod ille iudeus pꝛotuht ꝙ ei lo⸗ qui wllet.ſed aut chꝛiſtũ increpare ſatagens ꝙ expauꝑ⸗ cula natus eſtet· etiaʒ alte docẽs:aut humane diſcretus ad matrẽ autumnans ipam aſſiſtere pꝛe foꝛibo pꝛeſtolan tem vt ſilio loqueretur. Sed ipſe aut dolos aduertens Aut alte decernes:maternitatẽ ſpũs carni pꝛepoſuit.Nõ aũt dedignata mater in hoc iudicio quaſi ſe denegatam agnolcens ſeu poſtpoſitã mẽem carmis ei matri que pꝑ di umum ſpiritũ effictur, quinimo altius verba chꝛifti in telligens ſe cognopit duplice matrem carnis videlicet qʒ; wre ſic erat.et ſpũs ſuꝑ om̃es animas:qm̃ pamplius cei voluntatẽ ipſa pfecerat que plene perfecta iuxta ſen⸗ tentiam ſaluatoꝛis.eam animã que fecerit efficit chꝛiſti matrem. In na nmenrnitate perfectius virgo pꝛolecit lla que ſolum eſt carnis. magiſcq; in illa gra Me Virgo ſuit filij conſocia paſſioni ⁊ ↄpaſſiue contẽ platiue aſtitit cruii. Capitulũ. X XVII. Ilet de virgine alma euangelicus textus qͥ⸗ uſq; ad aſſiſtentiaʒ crucis:q;uis pie credatur velut diſcipula filij pꝛima.inter pꝛimam illã diſcipuloꝛum et diſcipularum modicam tur⸗ bam. ſemp magiſtro filio aſtitiſſe conuerſantemq; cũ eo pꝛout decebat cũ dei humanato ſilio cõuerſari poſipoſita omnmi auctoꝛitate materna tacite ſub eo degens ammi⸗ rans et laudans mirabiles actiones eius.nõ inquirens cauſam actionum eius: indubitata fide ad eum exiſiẽs Pomia diuine atq; inculpate voluntate non coactõne noſtra nõ ſua reinaſſumpta humanitate faciebat. Mul⸗ lum ſibi ad eum auſum vendicabat quia in carne filius ſed ꝓfundere reuerebatur qꝛ in humana natura deus: et optime nouerat iura humani ſeminis quibus ipſum nec ipſa concepꝑat: et iura virtutis altiſſimi qua in aluo geſtauerat incoꝛrupta enixa fuerat. Quamobꝛem diui⸗ na iura mente adoꝛabat:nihil ex his vendicabat in pꝛo⸗ pꝛium ſicut coꝛrupta mater quandam auctoꝛitatem ha bet in filium.quia ſemina coꝛrupta ſuſcepit:quia graue⸗ — — — — — ——— — — —————— n: pnaſi icuͦ cete nhütlita Watern AA wrbg ,Torino unnt diul leionec Mewih diplage tgei lo⸗ berpoup diſeretus peeſtolan duertens vſuit. H negatam qae ni chaiftiin vigelecet gmmplius luta ſen⸗ t chziſi opooket lnlloen uonnti ercont . tech ctedatur mamili cam tur, c eo ſiwoſt ammè juirens eniſtis actoͤne .⸗Mul- eflius Wls: ipſum n aluo diig/ n pro⸗ emke gnute, De virgine ſcuit. quia pondera ſenſit. quia elanguit.quia cum dolo⸗ re parturiuit. quia moleſtiã plurimam tulit velut mole ſtum lactans.quia ſomnos ꝑdidit ad impꝛobos clamo⸗ res paruuli:quia vigilias multas exercuit excubans ne lederetur ad cunas. Oſta et ſimilia pꝛo filio nõ ſenſerat — virgo mater. quẽ ſciebat eſſe dei fiuũet ſi humanatum tamẽ diuinitꝰ angelicis et ſpiritibus cuſtoditum. Clere ꝓtinus mater erat.ſj lege altioꝛe illuſtrioꝛ.ad quã quic⸗ quid eſt nature quicquid eſt humane potẽtie. quicquid inuiſibilis virtutis atq; viſibilis nõ potuiſſet attingere niſi ſe diuinitas inclinaſſet. Huic ſubditur virgo mater nihil ſibi appropians ex carne de filio.in nullo audẽs in eum:nifi ꝙ ante conceptũ èt partum et poſt partuʒ ſibi ancilla ſubſiſtat. vt hec dumtarxat ſit ſua virtus. ſit eius loꝛiatio in filio. ſit poteſtas. hec ſibi ſint iura materna. d vnde grata facta deo: mater facta filio. Attamẽ quã q; virginis geſta cum ſilio ſilentio multa pꝛetereãt ma⸗ gnoꝛum moꝛũ magniq; miſterij ſunt credenda. ꝙ vſq; ad exſpiratõnem ſilij pendentis in cruce ſubdita doctri⸗ ne confoꝛmis verbis dedita moꝛibus. tandem conſocia paſſioni.quã chꝛiſtus in cruce pendens ipam virginem cuidam virgini diſcipulo cõmendauit.indicendo nouaʒ filiatõnem atq; matermitatẽ nõ alterando naturam ſed pꝛeſerendo gratiã.cuius noua ꝓceſſio agebatur ſub cru⸗ ce· Sic quippe cui cõmendatio facta eſt euangeliſta de⸗ ſcribit. Stabant autẽ iurta crucẽ ieſu mater eius et ce⸗ tera . Comitata fuerat filiũ virgo mater ⁊ tota facta erat cõſocia paſſiom.alta mente contractans eas quibus ſe ſubiecerat filius paſſiones plus ſpiritu indiuiſa qᷓ; copꝑe Vlla ſcilicet hoꝛa ſe comitem tremebunda minmnuq; dolẽ tem ſe cum üũlla turba occidentali que vocibus cheiſtuʒz moꝛti iudicauerat tradidit ſicut decuit moderamina ſpi rituſſancti. quanqᷓ; in ula turba eſſet queda mulierũ na⸗ turalis humanitas ex qua cõpaſſione quadam animo fo diebantur: in conſideratõne iuſti et adiudicati iuuenis curantis infirmos earumet inſtruentis animos impe/ ritos neminẽq; ledentis. Necnon et illa ſententia ſuſpe cta fere omnibus erat cum illoꝛũ inuidia in cauſa fuerit non chꝛiſti culpa. Et conſpicabatur virginẽ. non vt vir ginem. ſed vt honeſtã modeſtam pauꝑculamq; matrem non fultam cognatoꝛum auxilio ſed vnico mirabiii pila⸗ ti ſententia iam pꝛiuatã. Et pꝛofundis agitata doloꝛib- cunuctis id quod erat incognita cum triſtibus triſtioꝛ· et cum letis pꝛiuata leticia. ſequebatur aſpiciens crudele ſxectaculum crudelius et ſpectura. affectoꝛi animo intẽ⸗ ens in hunc innocentẽ iuſtum quia dei filius q; quia filius: cum ſciret ex luce fidei. ꝙ nec patiebatur nec erat paſſura deitas paſſionesnec ſubitura moꝛtem. Et cum ila ſocietate partim honeſta ptimq; funeſta in nulla iu⸗ ſta incedens ſemꝑ oculis coꝛdis et coꝛpoꝛis intendens in filium. peruenit ad locum ſupplicij deſtinatũ:intuitu⸗ ra ſeueritatem decretã ſuper illam carnem quã ex ſpiri⸗ tu ſancto genuerat. Multa contemplabilia fidelibus conſideratõnibus obijciuntur:ſi mens fidelium nitere tur pie pquirere quid ex tanto crudoꝛe filij ageretur in matre. Olidit nanq; affigi patibulo.et ſuꝑ clauos audi/ iuit valide malleari:et poſi erectum patibulum meſta et flebilis aſtabat ipſa cruci. Hic euangeliſia cõſocius ver⸗ ba reſumit. de cruci foꝛmitate virginis dicens. Stabãt autem iuxta crucem ieſu mater eius.Ald quid mater ie⸗ ſu iurta crucem eius. Inſolitus mulieribus mos ꝙ fili oꝛum ſequantur coꝛroꝛa damnatoꝛum: q;uis ipᷣis aſſi⸗/ ſtant ſedule. ſi in domibus et lectis ꝓpꝛijs moꝛiantur. Vlitant humane matres videre crudelia encia filioꝛuʒ: et atrocem ab atrocibus illatam moꝛtem ſpicari repu⸗ Qiant:et fere ſuſtinere poſſunt ipos inter manus ꝓpꝛias Maria . animas exalare. Si erat in hac matre crudelitas. abe⸗ rat ab ipſa materna compaſſio non aderat humanitas. Que mẽtis foꝛtitudo: Que animivirtus: Que inter na conſtantia: Quid iſta ſtatio uxta crucem. Que ma⸗ ter ſecuta filium ad truncatõnem capitis. mutilatõneʒ membꝛoꝛum. ad effoſſionem oculoꝛum. ad incendium. ad ſi qua crudeliter ꝑ aſperũ ſenſum et tenerum ſenſuʒ. luſte vel iniuſte hominibus a potentioꝛibo iudiciaria ſeu auctoꝛitate tirannica inferuntur. Raram vel nullam di xerim. Et hec virgo mater videre ſilijſupplica non vere tur.quibus nec ſeipſam potuiſſet auertere vſq; ad cru⸗ cem ſilium pꝛoſecuta. Intonabant auribus eius mal⸗ lei ferientes.confodientes clauos immaculatã carnem. et virgineum tenerũq; coꝛ eius alte percutiebat. Et cla moꝛem interceſſionis eius quo pꝛo cruciſixoꝛibus inter pellabat ad patrem ſuſpenſo animo audiebat: ammirãs crudelitatem et incompꝛelvnſibilem benignitatem filij patientis. Soꝛtionem veſtimentoꝛũ eiuset ſoꝛtem de⸗ ſuper miſſam ipa conſpent contemplans quid ageretur pꝛeautumnãs quid futurum.ſed magis intenta chꝛiſti paſſionibus.ex earum confixa doloꝛibo mhilo pendebat et veſtes.nec aliquid de filij rebus repetebat in ſoꝛteʒ ad ſuam ſuſtentandã pauperiem. moꝛe matrim lbona repe⸗ tentium fi lioꝛum Aſpiciebat in filium impendentẽ pꝛo hominibus vitam:multo magis ? vſſtes que ad futura ſignanda miſteria ſunt diuiia. et inconſutilis magne fi⸗ dei et charitatis pꝛo integritatis miſterio indiuiſa ex ſoꝛ te venit in ſoꝛtem. Mon ſtabat virgo mater ocioſa intel⸗ ligentia.ſed contemplatõne altiſſuma xca crucem. do⸗ loꝛis confodienda gladio ex pꝛeacto ſymeonis vaticinio per moꝛtem atrocem:et mirabatur compatiens.et cõpa tiebatur ammirans in filium dei et ſuum ecreta pater na tam ſeue in illa carne per miniſtros moꝛtis impenſa. Et letabatur dolens et letabunda dolebat. ꝙ offereba⸗ tur ſacrificium veſpertinum in ſaluatõnem ſui. et in re⸗ demptionem omnium nationum quo placabatur ira- tus:quia non pecoꝛis ſed iuſti ſanguis unmolabatur in noxius.et pꝛecium ſoluebatur in illo ligno diuinuʒ quo genus liberabatur humanuz . Et ipſa ſe in illa cruce iux ta quam ſtabat redumi et liberari ſentiebat. pꝛenoſcens et gaudens ꝙ ſic erat. et e ante illum ſanguinem ſuſuʒ pꝛemoꝛtua cum ceteris deſcendiſſet ad limbum. Alteq; dolebat contemplans cruciatum et crucem: ꝙ de carne ißius erat redemptid eius.ld cumulum doloꝛis verge⸗ bat: ꝙ de carne quam ipſe contulerat filio eius liberatio per moꝛtem et ſanguinem pꝛocedebat. Et poſt illas di⸗ gnatõnes qua in vtero ſanctiſicata.qua electa virgo ma ter ſine doloꝛe pariens qua nutritus ab ula obligatam amplius cognoſcebat ꝙ per moꝛteʒ ſui nati ſaluabatur in cruce. Pꝛotinus equidem illa crux virgini matri ne⸗ ceſſaria fuit.et ſi non ad abolenda peccata a quibus mũ⸗ dabatur ex vtero ſaltim vt illi ſicut ſaluandis ceteris cla uis eſſet ad regnum que Eſaie vaticinio ſuper humerũ filij danda erat. AUnde pꝛorima cruci ſiabat non amoꝛe artvꝛis ſed dilectione pendentis: velut pꝛima diſcipula huius hominis cruciati.et magiſtra ſequentiũ vt ſtent iuxta crucem ex qua ſalus animarunet peccatoꝛum oc⸗ caſus et inferni clauſura et apertio celi: non iuxta mun⸗ di delitias. et delectantia ſenſum. que ſubuertunt men⸗ tes moꝛtalium.et a chꝛiſto auertunt. et tandeʒ ad infer⸗ na demergunt. Cruci debet aſſiſtere ommis vita moꝛta⸗ lium poſtq; finiuit per crucem immoꝛtalis. pꝛo nobis fa ctus moꝛtalis:non vt maneret moꝛtalis. Et commoꝛa ri cum virgine iuxta crucem in altitudine contemplatõ nis ipſa charitas docet. ſuadet weritas. neceſſitas oino compellit. Rependenda gratitudo nos trohit. Nertc⸗ plemur quãte dignitatis homo extiterit. qui dum imi⸗ tari potuit:talibus inimicijs non ſoluendis mſi per cru⸗ cæs intereuntẽ. Qutũ deo pcẽm diſplicuit q́; magni pon eris fuerit. vt pꝛo illo per dei finium deueniretur ad cru cem. Qua homo fuerit dilectus:vt requiretur per crucẽ NQue dignatio que humilitas que charitas ineffabilis vt wolſtarie dei filius in carne pꝛo nobis pateretur cru cem: Et ꝙ omnis alius moꝛiendi modus deuitatus eſt cum multi eſſent. dumtaxat voluit ſubire crucem. Que lex que iuſticia iuſtum pꝛo iniuſto.ſanctum pꝛo iniquo iudicauit ad crucem. Stat iuxta crucẽ virgo chꝛiſti ma ter.quia eua iuxta vetitam arboꝛem ſtetit. non verita pe⸗ nas futuras ſi tageret. Olla wro intuita poſterioꝛes glo rias ſi quiſpiã in lachalcerceret contemplatur.et nos cum illa. Quid ſibi vult tale ſignum in fine appoſitum euangelio ſancto chꝛiſii. niſi ꝙ euangelica doctrina hoc ocet.vt vita ſequentium chꝛiſtum agatur in cruce ter⸗ mMinetur in cruce decidente delectantia ſenſum pꝛopter ſuperna excedentia ſenſum. Intuebatur ammo quomo do ſupernaturali oꝛdine chꝛiſtianis de cruce penali dele/ ctatio naſcitur de obpꝛobꝛio eiuſ honoꝛ immenſus.et de cruce tantum necatiua coꝛpus coꝛpoꝛis ⁊ anime vita vi talis exoꝛitur. Elicinabatur virgo arboꝛi decoꝛe fructus eius:qui non naturali oꝛdine ſed ſuperna virtute in illa erat inſertus. Stabat iuxta crucẽ:cũ qua ⁊ nos pariter aſſiſtamus.Adhuc enim in virtute ſtat.quanqᷓ; illud li⸗ gnum ex monte caluarie ſit deſixum.que licet pene xoca bulum teneat.necnon hominem erterioꝛem conturbat et ſepe interimat:pie tamen tolerata delet culpam. gra⸗ tiam auget paratq; amatoꝛibus ſuis gloꝛiam toꝛtura eius. Dhed nec ob hoc diligenda quia toꝛquet ⁊ necat:cũ nec ex natura ſeu lege aliqua ſit indictum. vt toꝛtoꝛes et toꝛtoꝛum inſtrumenta querantur vt toꝛqueant.ſed vt iniecta patienter tolerentur.quia ſi pꝛo pietate ſupernã gloꝛiam parant. Stemus iuxta crucem velut iuxta apo thecam aromatum:ex qua vulneribus noſtris vera me dicina defluxit. Et velut iuxta lucem: qua fulgente in mentibus hominum nunquam ambulatur in tenebꝛis Velut iuxta fontem in quo abluti ſumus:quo inundã⸗ te potamur. Elelut ſub vmbꝛa:ſub qua requieſcere po⸗ teſt malis ardoꝛibus eſtuatus. Stemus iuxta crucem coꝛroꝛe ſimiliter et mente.imo magis mente q; coꝛpoꝛe Solus quidem chꝛiſtus ſtetit in cruce.ſed deifoꝛmiter. intacta deitate et anima imperturbata circa ledentes et ſine delicto et peccato. non viatoꝛ ſolum ſed compꝛelvn ſoꝛ exiſtens.non ſpe pꝛemij vt mercede pꝛomiſſa patere tur.ſed quia hominum creatoꝛum ſupernaturaliter erat amatoꝛ:vt moꝛiendo vitam moꝛtuis omnino tribueret Virgo et eccleſia oethodoxa ſtare noſcitur non in cruce ſed iuxta crucem. et ſuas penas cruciatus et merita illi appꝛorimat.in ea fide qua refoꝛmamur ad gratiam. et p chꝛiſto animamur ad penas. Stat iuxta crucem altige⸗ na virgo mater ad intuendum vnde fecit exoꝛtuʒ: nam er duobus lignis. vno contempto ſalicet vitali. altero ſcilicet ſcibili contra inhibitõnem tacto.ipſa velut ex du . abus amaris radicibus pꝛod iſt. Nec alia genimina fece⸗ re crucem in qua chꝛiſius penaliter et diuine ſtetit. iur ta quam virgo mater ſtetit.niſi negligere debituʒ et ope rari pꝛohibitũ. Necnon vt iuxta virtutis exercende ima ginem ipſa ſtetit. Quadrifaria enim virtus et; compꝛe⸗ henſio optimi in illa conſiſtit:ſublimitatiſ longitudinis latitudinis et pꝛofundi.que dimenſiones dum indaga te compꝛehenduntur iuxta crucis virtutem non ocioſe conſiſtitur:pꝛolixe diſſertiones exiſtentes inexquiſite pᷣ⸗ tereunt. Igitur facta per omnia chꝛiſtifoꝛmis et cruei⸗ foꝛmis ſtat diligens et diligenter iuxta crucem:auditu⸗ Alber terceuus De parentibus ra locen tem Klium verba doctrine at; gratie ſeptifoꝛ⸗ . mis. et nouam gratie filiatõnem. dum audit mulier nõ mMmater.ecce filius tuus et vlut alij afſignata ecce mater tua. Ex hinc de virgine ſcriptura ſacra ſilet.quanqᷓ; mul ta deduci poſſent in piam narratõnem vſq; quod expe⸗ ctabat cum ceteris apoſtolis ſpiritum ſanct um quo ple⸗ na iam erat qui in eam iterum ſuperuenerat:quieam ſo lum diuinis miſterijs aptauerat. ab humanis ineptans ipſam ſuper angelos celo parans. Erplicit liber ſecundus de virgine maria. Incipit liber tercius de porentibus et oꝛtu ateq; pꝛo/⸗ ceſſu pꝛecurſoꝛis. apitulum. I Vit in diebus herodis regis iu⸗ . dee ſacerdos quidam nomine ca⸗ charias de vice abia. Et vxoꝛ eius d filiabus aaron: et nomen eius elicabeth. Erant autem iuſti am⸗ wante deum: incedentes in om⸗ nibus mandgtis et iuſtificationi⸗ buroyus domini ſine querela. Ut ad chꝛiſtum et ad geſta eius et verba veniatur pꝛout a ſpi⸗ utu ſancto acceperunt euangeliſte:narratõnis oꝛdinem pꝛetulerunt. Et quoniam ſanctus ſanctoꝛum ipſe chꝛi⸗ ſtus qui venerat pꝛeco ſanctus pꝛemittendus erat.non ſolum laudabilis pꝛopꝛia.ſed etiam ſanctitate parentuz qui nec etiam oꝛigine incognitus eſſe debebat.illum an nunciaturus qui omnia nouit quem nihil latet.qui om mbus volentibus venerat ſin dare noticiam. Quamob rem lucas incipit a fama parentim domini pꝛecurſoꝛis notans illos per tempoꝛa terreni regis manme gentilis quia iam iudea regibuſ pꝛopꝛij generis pꝛiuata erat. Et cronicandum fuit ſubillis regibus de geſtis domini ſal⸗ uatoꝛis eiuſq; pꝛecurſoꝛs quoꝛum facta inter gentiles Pomanoꝛum decreto in libꝛis annalibuſ magno ſiudio ſcribebantur:vt certiſſi poꝛe pꝛefinito poſteris traderetur. Et quedam pꝛeroga batur congruitas et animatio.vt euangelium pꝛedican dum otius a gentilibus reciperetur.quoꝛum regnanti⸗ bus regibus illa incarnati verbi condebatur hiſtoꝛia: et illuceſcebat fuperna doctrina. Guit igitur cacharias ſa⸗ cerdos iuſtus ex nomineiuſtus ex omicio.iuſtus ex vice familie de qua erat:quoꝛum interpretatio nominũ con gruit miſterio precurſoꝛis. Sed nec exvno parente dũ taxat precurſoꝛ tanti regis commendandus erat.niſi et adderetur alterius fama notabilis:nam et vxoꝛ ſacerdo tis precurſoꝛiſq; mater de pronmoaffutura:erat de fili⸗ abus aaron: cuius nomen etiam ipſam extollebat. qaue . elicabeth vocabatur. Bene oꝛi ſoꝛi cedebat in ſamam. magis vero moꝛalis vita paren⸗ tum.quoniam autem erant iuſti amto ante deum ince⸗ dentes in ommibus mandatis et iuſtificatõmbus domi ni ſine querela. Sonitas parentum precurſoꝛem attol⸗ lebat laudibus naſciturum:ſed ipſis tantum retoꝛque⸗ batur in pꝛemium. Non enim quoꝛumcunq; ſanctitas in alios ad merituz gloꝛie tranffunditur: niſi dinmntarat ſanctitas chriſti que meritum eſt omnium. ſine qua eti am nil meretur ſanctitas ſinguloꝛum. Siquidem am⸗ lo iuſti erant:nõ vt vnius ab alterius pꝛogrederetur iu ſticia.nec ꝙ alter ad alterum iuſticie cauſa eſſet. quãuis Vnus alteri ad iuſticia poſſit pᷣſtare iuusmen. Sed ipſi mutua voluntate in illa conuenerant facti ſancta con⸗ uentione concoꝛdes.vt neuter vellet ꝙ ad wonitatem al terum impediret: vterq; alteri pꝛeſtaret ꝙ virtutis poſ⸗ ſet eſſe compendiuz. HMec eſt enim omn wre ſocietas ma geſtoꝛum memoꝛia ex tem⸗ ginaria progenies pꝛecur N, no ter ul e⸗ le; ſo ng iu⸗ us us ne⸗ me ni⸗ a ſpi⸗ lem hri jon tuz an ob is ns lgle leg lio ga n tl⸗ et ſn iee et oꝛtu atq; pꝛoceſ ſu pꝛecurſoꝛis Veraq; ſodalium amicicia et optima conuerſatio cetero⸗ rum.vt in iuſticia illa ſectanda conuemant:qua reciſa de medio turpis eſt omnis con uerſatio hominum. feda eſt delectio animoꝛum et amicoꝛum amicitia in damnatio⸗ nem venit. Ypſa enim eſt que repꝛehenſione caret Sed neq; lona eſſet ſi ſolum ocijs hominum deſeruiret. niſi ante incedant in placito ſancto ſuo.qui eius ſplendoꝛi⸗ bus veſtiuntur. Pꝛoinde ſubſequitur. Ante deum in⸗ cedentes in ommibus mandatis et iuſtiſicatõnibus ſi⸗ ne querela. Ecce totum quod habet perfecta iĩ. uſticia. ec ce m quo verſatur iuſta hominuʒ vita hic pꝛefigitur. hic eſt inceſus eius. Clie cetere ſunt diſtoꝛte· cuncti ad in⸗ feros inceſus hommum penetrant. niſi per iuſticiam di uina mandata ſeruentur. niſi ante deum ſuo placito nõ humano in mandatis ommibus incedatur. lnum eni aut plura ſeruaſſe non ſufficit. ſi cetera vel mmmu ne⸗ g is ntur:quoniam qui in vno offenderit factus eſt o⸗ mMmum reus. et erceptionem aliquam diuina mandata non ſuſtinent. Addebatur autem in omnibus luſtiſi / catiombus dir gebantur. Yuſtificatönes domini ſunt ommna que a dehcra retrahunt virtutibuſq; coaptant: in quibus recte conuerſanteʒ opoꝛtet incedere. PHis poꝛ ro mandatis talibuſq; iuniſcatõnibus agebatur dauid cum ſepe dicebat. In mandatia tuis erercelve:et conſi⸗ derab vias tuas. In iuſnficatõnibus tuis meditalvꝛ: non obhuiſcar ſermones tuos. Optimum erercitiũ do⸗ mini mandatoꝛum viaſq; conſiderare diuimnas: que pꝛo tinus ad nos ſunt miſericoꝛdia et writas. Inſimita pꝛo tinus eſt conſideratio viarum dei. nullaq; contemplatõ moꝛtalibus aptioꝛ.qᷓ; mente in ipſis intendereſcnmn nn ſericoꝛdia hominem retinet ne labatur.reuocatq; laben⸗ tem:erigit ſpe lapſum.qua omne aſperit genus buma/ num.qua deductus ipſe plaſmatoꝛ ad plaſma qua qui erat immoetalis ſe moꝛtalitate veſtiuit: et in veritate fi⸗ eri ſpeculatoꝛem cultus eſt deitatis. Etenim ipſa docet dirigit. conducit et introducit in potioꝛa qᷓ; a quibus eſt excluſus adam:quia omnis homo mendax. niſi ex diui⸗ na wluntate fiat per omnia werax. Et vnicuiq; ſua men titur iniquitas.niſi veritas diuina illam excludat.qua pꝓp nobis in foꝛibus aſſiſtente iudicij.nõ eſt vnde cauſetur aduerſus animam noſtram: que omnino in obſcura lo / ca etrudit cum ſibi reppererit aduerſanteʒ. Quamob⸗ rem alio loco dauid ipᷣe pꝛedirerat. iſericoꝛdiam et iu dicium cantalvtibi domine. In iuſtificatõibus wro do mini meditari ſe dicebat pſalmiſta. in quibus hi iuſii cõ iuges incedebant.in quibus omnis humane mentis 95 ctio eſt dicanda:quomam in omnibus fruſtratur ſtudi⸗ um mentium humanarum.pꝛeterqᷓ; cum iuſtificatões domim meditantur. Moc enim omnis ſedule meditan do agat: ut iuſtificatus exiſtat. Clera ſui cognitio · et debi ta confeſſio peccatoꝛuʒ.et cum intunſione interni pecto ri vuʒ inuocando ꝓpiciu. indignũ oĩno ſe reputare ce⸗ leſtibus.neq; pꝛeſumpte appꝛopinquare diuinis: ſed hu militer non deſperate longe fieri ab eiſdem obice inſpe⸗ tto eccati: iuſtiicatum hominem fecit. His enim regu latõnibus publicanus euangelicus a phariſeo iuſtifica⸗ s deſcendit in ſue conſcistie atq; eccleſie ſancte domů HDis meditatõnibus actus ſermonum domini non fiat immemoꝛ:etenim et ipſi iuſtiſicant et mundant ſalua⸗ foꝛe dicente. VUos mundi eſtis pꝛopter ſermonem uẽ locutus ſum vobis.in ipſis ſiquidẽ conſiſtit iuſtificatio niarumm. In his precurſoꝛis genitoꝛes coꝛam domino incedebant:vt etiam nulla in eoꝛuz operibus poſſet eſte querela. Optima queq; virtus ſiue hominuz vita. cum ſic graditur coꝛam do. vt etiam hominibus non paret materiam querulandi.et ſicſe continet infra temperan tie gremium.vt nihil vnde iure calumniaʒ patiatur ef⸗ ficiat. ;uis miuſte pomimnt facta queq; bona hominum a male iudicantibus repꝛehendi. Sed nec timendaeſtin iuſta querela: vbi querele iuſte non pꝛeſtatur occaſio. ¶Begd his duobus ſic iuſtis non erat filius. eo ꝙ eſſet elicabeth ſterilis: et amlv pꝛoceſſiſſent in diebus ſuis Potuiſſet eſſe ante finus cacharie.ſi ei vroꝛ fecunda nõ ſterilis aſtitiſſet:quoniam.non ipſe ſed vroꝛ dæ ſterilita⸗ te cauſatur. Nam animus hominis ſemper aptus eſſet fructus educere:mſi caro ſierilis repugnaret. S pꝓceſ⸗ ſerãt alw ia in dieb⸗ ſuis:et vnus ꝓpter ſterilitatẽ ⁊ pꝛe⸗ moꝛtua ſenectute alter ob ſenecrutẽ filijs pauarentur. Ecce vni etas ⁊ ſterilitas.alteri tantũ in cauſa noſcitur etas.quod ſepe in moꝛibus hominũ agitur: vt qui ſterili Vite in iuuentute ſe ſociat.niſi ſpeciali munere gratie ha num non poſſit agere cum ſenelcit.. Sed factuʒ eſt iii altero iſioꝛum bonoꝛum cum ſacerdotio fungeretur ca⸗ charias in oꝛdine vicis ſue ante deum ſcem conſuetu⸗ dinem ſacerdotij ſoꝛte exijt vt incenſuʒ poneret ingreſ⸗ ſus in templum vñi:et omms multitudo populi erat oꝛans foꝛis:]. Sacerdotio fungebatur cacharias: quia ſacerdotium vteris teſtamenti erat neq; viq; in finem ſeculi duraturum.ante finem vebitum poſt ſeculum ac cepturum. Hoc tamen erat wonum diſponens ad meli⸗ us.quod ſecundum oꝛdinem agebatur. Nam qui oedi⸗ nem obmiſit in rebus optatum ſibi finem ademit. ſer⸗ uatus autem oꝛdinaticios in menſa refectõnis diſcum⸗ bere fecit. Non anterioꝛandus aut pꝛepoſterandus eſt oꝛ do:ſed exercendum eſt miſterium etiam mimſieriuʒ. cũ in ſua vice oꝛdine diſponentè vnumquenq; contingit. Ante deum ſacerdotium eſt in ſuo oꝛdine miniſtrandũ. non enim flammines paganoꝛum ante deum verum. ſed ante deos quos finrerant mimſirabant. Et qnicun⸗ q; ex ſaterdotio humana fulcimenta conquirit.ante de⸗ um ſuo ſacerdotio non fungitur. ſed ante id quod ex il⸗ lo affectu ſectatur. Ele qin ante homines et pꝛopter lu⸗ cra ſectanda nõ ante deum ſacerdotio fungitur:vtilius ero eſſet ligonibusqᷓ; ſcerdotio captare ſtipendia. In retrouerſo aſpectu et in obliquato penitus ad mercedes ſacris opoꝛtet inſiſtere quis altaribus fideliter ſeruien tes iuſte conſequi poſſint neceſſariam vite ſtipim. ARne⸗ te deum et ꝓpterdeum: vt ipſe ſacerdotalis miſterij pꝛe⸗ mium fiat. et huiuſcemodi etiam et cũcta ſunt exercen⸗ da miſteria. Secundum cõſuetudinem lacerdotij ſoꝛ te exnt: vt incenſum poneret. Craditio erat hominuʒ ex antiqua cõſuetudine introducta vt ſoꝛte ſacerdos thu⸗ riſicaret pꝛo popu o:ſed ſubmittũtur electões et huma⸗ na iudicia cum in agendis ſoꝛtes obueniũt.quaruʒ que ſit appꝛobatio in conſpectu altiſſimi diffinire non poſſu⸗ mus. Er Lacharia ingrediente templuz: multitudo po puhi foꝛis erat. Mon enim vulgaribus pandenda ſunt ſecreta miſteria.et imperitia vulgaris a notic a occulto⸗ rum excluditur:vt amplius vreatur que minus agno⸗ uit. et ne diu na vileſcãt apud indoctos. Audiant moꝛa lia populi extraq; maneãt.ſcriptu rarum ſecreta rimẽtur ſedulo ſacerdotes:plura et peculabilia opoꝛtet ſcire wo⸗ centemq; wopulum audientem Hoc tamẽ populus ad⸗ gat yt iuuet oꝛatõibus ſacerdotem. auulietur pꝛecibus pꝛedicantem. Non eſt populi conficere ſacramenta. neq; cognoſcere.ſed credere que eguntur. Mon eſt er auctoꝛi tate.ſed ex participio accedere ad altar :neq; ipſoꝛuʒ eſt ſcripturarũ imnquirere altiſſimos intellectus Oꝛent dũ taxat et iungant oꝛatõnes eo:um pꝛecibus ſacerdotuʒ: et pꝛecamina doctrinalibus addant. Et dum hoꝛa eſt ac⸗ ceptabilis incenſi populus non diſcurrat: ſed oꝛet extra videlicet illud qð appꝛehendere nequit.Nõ tamẽ expedit Bopa . .nd meAe vn d ſttn nyA A1U ſ A0O DSAe Cecdd F Aliber tercius ½ De parentibus in eccleſie nouitate ſecludi coꝛpoèe ab edibus vbi diui⸗ na miſteria celebꝛãtur. ſed oc tantum extra fieri: ne in plus deo cecernãte pꝛeſumat.Oꝛet ſiquidem coꝛde:ve⸗ neretur coꝛpoꝛe: lingua laudet. Cum autem cachari⸗ as ageret quod ſibiexofficio competebat et ex ſoꝛte pro⸗ uenerat. et populus ſuo modo clamaret oꝛatõnibus in auribus domini ſabaorh hoꝛa incenſi: apparuit enim ei angelus dommi ſians a dextris altaris inceſi. Et cacha⸗ rias turbatus eſt vidẽs:et timo: irruit ſuper eum Ho ra incenſi apparuit angelus. et cum extra populus moꝛ retur in laudibus vt oſtenderet omnipotes fiduciamq; pꝛeſtaret. ꝙ oꝛatõem hunnlem non reſpuit ſacerdotuʒ. ſed acceptat etiam pꝛecamina populoꝝ: maxime autem cum vtroꝛũq; in iuſtis petitõnibus et in humili ſpiritu facta eſt cõnexio. Goꝛma vero apparitõnis talis fuit qua lem decebat eum qui alloqui venerat ſacerdotem:qualẽ q; ſacerdos tolerare potuiſſet. Ecce pꝛima ſupernoꝛum ſpirituum apparitio. que noſtre ſalutis intrauit exoꝛdiũ ex qua ſupꝛa ſperatũ exauditum ſe cacharias agnouit:et populus ſuper petitum conſequi poterat libertate. l derx tris apparuit altaris incenſi.quoniã omia erant in meli oꝛa mutanda. et a dextris ponencdherant omes credetes ea que ipſe nunciaturus aduenerat. Stabat ſiquidem a dextris non diſcurrebat. quoniã futurum ſacerdotiuʒ non erat amplius nutabunduim:et ſtabilitas firma do⸗/ nangda erat his qui de leua in dexterã vocabuntur. Sed cacharias er repentina viſione turbatur. quomã turban dum erat ſacerdotium et om̃e miniſterium iudeoꝛuũ. il⸗ luceſcente chꝛiſtifera veritate: quain ex ſcriptura ſic re⸗ pente aduenire non nouerat neq; cognoſcebat ꝙ eſſent ofia tanta nouitate donanda. lc etiam ſenſu alio tur⸗ babatur quoni ad inſolita ? que ſupra ipam ſunt cum repente pꝛouenerint ſubito expaueſcit humanitas:mei cacharias his viſionibus aſſuetus erat Semper coꝛda et ſenſus bominum. quouſq; inteluigant ſuperna: noui⸗ tate terrentur. ꝓpter quod cum vidiſſz cachanas. timoꝛ irruit ſuper eum. Pꝛeſagium enim erat quoniã omes terruit. et ſuꝑ omnem oꝛbem timoꝛ magnus incubuit. cum magni conſilij angelus apparuit. Sed nec culpa⸗ bilis huiuſcemodi timoe fuit. aut de xena peccati. ciuj 02² do pꝛeminæẽtie inſitus creaturis expoſcat.vt mnoꝛ a po⸗ tioꝛi. cum ſubito et impꝛeuiſe ad derit terreatur. Mecnõ inculpabiliter agitur: cum ipſa natura ſecum ferat vnde ab inſolitis expaueſcat. SHonoꝛum tamen ſpirituum cu ad ſolamen apparuerint ſemper ꝓpꝛium eſt cõfoꝛtare pa uentes: ſed contraria eſt ommno conditio aduerſoꝛum. Pꝛoindel dicit ad illum angelus. Me timeas acharia quoniam exaudita eſt depꝛecatio tua. Et vxoꝛ tua pariet tibi filium:et vocabis nomẽ eius iohannem. Mirum pꝛoꝛſus quoniam cacharias pꝛo filio illo tunc nõ fuerat depꝛecatus: cum iam deſperaſſet ꝓ ſterilitate vxoꝛis· gc etiam ex vtriuſq; aſſiſtentia ſenectutis: cum angelus in pariendo filio nunciat exauditum. Halutem quidem ſuam a vopuli tunc ſciſcitabatur a domino. pꝛo peccatis ꝓpꝛijs et populi incenſa poꝛrexerat. quid eſt quod in filio eius depꝛecatio exaudita perhibetur. Sed nec heſitatio coꝛda conturbet. quoniã fideles ad vtilitatem exaudiun tur rotius qᷓ; ad votum.et aliter q; petatur diuina pꝛoui dentia petentihus pꝛeſtat auxilium. vt cum ſacerdos et populus poſtularent a domino libertatem. hanc oꝛatio⸗ nem de celo eraudiuit altiſſimus etp angelum ppꝛecem nunciauit ad miſſam. eo videlicet oꝛdine ꝙ pꝛeco pꝛimo naſerturus erat:non in quo populi ſalus eſſet non qui li beraturus. nonin quo ronenda eſſet hominum ſt pes: ſed qui pꝛecederet pꝛedicando. clamando. neceſſario ventu: rum illius et omnium ſaluatoꝛem. Sed pꝛecurſoꝛi no⸗ men non homo. ſed celica virtus im poſuit cum dirit et vocabis nomen eius iohannem. Congruum enim erat vt nomena celeſtibus ſumeret.qui ad taãta miſteria pa/ rabatur.nec omne nomen ſed gratie. que ſola chꝛiſto de ſuper venienti animos pꝛeparat.et tali receptui:quantũ phas noſcitur dignos facit. Et ſubintulit angelus quid conferret iuſti oꝛtus. Et erit tibi gaudium exultatio et multi in natiuitate eius gaudeb unt. Patri ꝓmitti tur gaudere in filio:quonia gloꝛia eſt patxis filius ſapi⸗ ens: magis autem filius virtutibus fulgens. Segd nec cõmune bonũ vnius dumtarat debet eſſe leticia:ſed etiã plurimoꝛum. Et tanto bonum melius quãto diffuſius et tanto minoꝛatur: quanto ad pꝛiuatum redigitur Ein de multi in natiuitate eius gaudebunt. Gauchum et ex ultatio parentibus in eius oꝛigine parabat ur:gaudium multis eius natiuitas fuerat illatura. Mil enim hommni bus tam deberet eſſe ad gaudium: q; cum ex volunmcate aut ex carne vxoꝛio iure in virtute ſubiecta ꝙ oatiaʒ pa riant. et ꝙ ex eio fructus egrediatur acceweus. maxime cum vite bu appꝛopinquat occaſus. Sed nemoa d0 mittitur ad vnius tantum auxiliupenue gaudiuʒ: quin etiam exeo efficiat: quod vnum poſſit eſſe multoꝛum. Gauiſuri ſiquidem muln erant in natiutate ipſius: non ex eo ꝙꝓ naſcituruſexat:ſed in his ꝓpter que miſſus fuerat. Sic enim alius euangeliſta teſtatur. Fuit ho⸗ mo miſſus a deo: cui nomen erat iohannes. Hic venit in teſtimoniaimn vt teſtimonium perhiberet de lumine Etabot pꝛeſens ſeculum ignoꝛantie peccatoꝛũq;ʒ tene⸗ bꝛis obuolutum:quas cum aſſunt. vnuſquiſq; feſtinat peo poſſe depellere. et dum patienti aderit impoſſibili⸗ tas remouendi. vtiq; magno gaucho exultaret. ſi remo⸗ uere valentis nunciaretur aduentus. Hinc patri et plu ribus naſcituri pꝛecurſoꝛis exultatio et gauchium pꝛeſto erat:quoniã in teſtimonium miſſus erat luminis ſem/ piterni:non tamẽ ipſe lumẽ poteſtatiue.fontale aut lux oꝛiginalis exiſtens.ſed vt omnes qui ſedebant in regio ne vmbꝛe moꝛtis.magis autem in peſſimis tenebꝛis p ipſum crederẽt indefectibilem lucem. Poꝛrxo lux ipe nõ erat. vt gaudium et exultatio ex ipo tanq; a radice pꝛoce derent.ſed vt teſtimonium perhiberet lumine quod ſeipo in ſeipo per ſeipᷣmn et ad alios velut lux vera diffun⸗ ditur. illuminans in hunc mundum omnem hominem venientem obtenebꝛans diligentem. obſcurans quem⸗ piam manere volen te. Agitur in hac vita vmbꝛatica vi uentiby: pꝛeterq; de oꝛtu gratie de nullo ſit gaudiũ. Et in tenebꝛis igioꝛaritie pecccatoꝛu⸗ ſedentes non leten tur: niſi cũ lux affutura nũciatur. Etenim tobias dice / bat. Quale gaudiũ eſt mihi qui in tenebꝛis ſedeo et lu⸗ men celi non video. Mõ eſi nec hominib⸗ eſſe debet ex ali quo gaudiũ:niſi cum gratia ⁊ virtus in anima inceperit vigere. Pꝛoinde multis erit in eius natiuitate iocundi tas:qm eterne lucis affuture wriſſimũ teſtimoniů erit Padius eſt lucis.qui lucem annũciat. Mabet ſuam auꝛo ra lucem. que ſequentis lucis eſt pꝛeuia. et eo amplius inclareſcit. quo ꝓpinquius lux illa inſequitur. Pꝛopter⸗/ ea celeſtis nũcius ſubiũgebat dicens.l. Erit enim ma⸗ gnus coꝛam dño Paru fuiſſet eſſe magnüumiſi coꝛam dño. imo nec magnus nũciaretur mſi eſſet coꝛam diui⸗ no cõſpectu. Poꝛro magnus futurns erat fama. preco⸗ nio vita fuga leculi collatone baptiſmi. animi conſtan/ tia mitis. quod plus eſt ſublimitate virt utis· Apud dũ nulla penſatur magnitudo. niſi que de dirtute grange⸗ ſcit. et que inuiſibiliter in faſtigijs ſuis att glitur. Soli dño nota eſt magnitudo virtutie :ꝛqui nõ ſallitur in ſciẽ⸗ dis. Hoĩes wro ſepe fallunt:cũ plus in hoĩes autumnůͤt qᷓ virtutis inſereat. aut qð minusq; ipᷣ deſiſtat. Etus — — —.— — h0r 0 i ſa 1 in er n— n te 0 ne 10 lin im. ius: ſſus tw/ enit ne ne; nat biit e plu eſto em/ tlor gio S eno noce guodh ffon linem em capi .Er ten dicef etlu terli aerit Nunci i erit jalno plus pter, 1mas oꝛam diui/ preco⸗ ſſtan/ n ange, Eol ſceen mnit Elis + igitur qui coꝛaʒ domino in virtute magnus agnoſcitur. maxime cum exiſtit:nõ huic oberunt derogatões moꝛ⸗ taluum.nec erit neceſſaria fama viuentiũ.quod de ipſo ſit in opinio nibus hominum.ſibi non cedit in cauſam nec ſibi cure fuerint cum deſpicitur. Habet vnde cun⸗ cta deſpiciat: habet vnde cuncta contemnat: habet vn⸗ de deſideria compleantur.qui coꝛam dño magnus erx⸗ iſtit. Omia que infra creatoꝛem in omi alio magnitudi nis genere magna dici pñt.huic magnitudim pꝛotinus incompabilia ſunt:nõ huic magnitudo ceh equabitur: nõ giganteoꝛũ aut excelſoꝛum et ſenſibiliũ coꝛpoꝛũ non ſcienne aut pecunie ſeu imperij magnitudo.nõ cyliadi⸗ ca et bina wi trina etas.nõ locoꝛum immenſa magmitu do.non quoꝛumcuũq; coꝛruptibiliũ bonoꝛũ magna cõge ries comꝑonetur virtutis magnitudini coꝛam deo. NHõ potuit amplius pꝛecurſoꝛ nondum natus extolli:q; vt coꝛam dño magnus eſſet. Quam magnitudine ꝑ com⸗/ paratõem ad ceteros magnoſ iudex quem pꝛecurrebat pꝛenũciaturus erat atq; dicturus.inter natos mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ iohãne baptiſta. Feſtinandum igitur eſt ꝓtinus ſcom illam dignam embolam magnũ neri. neq; in virtute ſine qua om̃is eſt paruus et ſiet pmtus puſillus abiectus:et quanq; in addem magmitudie fie⸗ ri equa poꝛtione:nõ nihilominus vnuſquiq; ſe coartet ne deſes remaneat quo poſſet eſſe pꝛouectus. Ecce iam in parte angelus magnitudinẽ naſcituri precurſoꝛis de nu nciat diceſ. Elinum et ſiceram nõ bibet. Scimus in coꝛpe ab hinuſcemodi abſtinuiſſe iohãnem:et qui de ſerta fere a cunabulis adijt.coꝛwꝛis renũciaſſe dentijs. Magis autem atq; pꝛeſtantius a ſe abieciſſe ſigmincata mala per vinum.et abdicaſſe ſigurata ꝑ ſiceram:vt nul⸗ la ei ebꝛietas humani amoꝛis adeſſet. nulla concupiſce⸗ tia leticieq; temꝑpoꝛalis.nulla hilaritas mundane dulce⸗ dinis coꝛ eius vel in modico ꝓpulſaret:cum alia inunſibi lis magnitudo qua replẽdus erat iſta excluderet. Quo niam et ſpiritu ſancto replebitur ex vtero matris ſue. MQuod apoſtoli iam etate perfecti vocati a dño.exercitati cum chꝛiſto inſtructi ſalutaribus dilciplimnis ſupnatura⸗/ lia ſpeculati. quinquagenario reſurrectõis dominice die habuerũt:iſte nondum natus obtinuit. NHec de ipᷣis apo ſtolis amplius fertur: niſiꝙ repleti ſunt ſpiritu ſancto. Vlli in conclaui:iſte in vtero. Alli cum linguis:iſte iam exiſtens elinguis. Ylli cum ſomitu: iſte nondum auriuʒ officio fungens. Illi cum igne:iſte adhuc maternis vi⸗ ſceribus inuolutus.illoꝛũ caloꝛe confotus.Hec eſt pꝛo⸗ tinus incomꝑabilis in hominibo magnitudo cui queq; alia ofmino ſubijcitur:cum quis ſpirituſſancti plenitu⸗ dinem habet. Cide aliam officij magnitudinem: et ad quid repletio ſpirituſſancti detur agnoſce. Quia mul⸗ tos filioꝛum iſrael conuertet ad dũm deum ipſoꝛum. Eceat opoꝛtunum mundo vt auerſi conuerterentur ad dñim:et medius interponendus erat: nam ꝑſeuerans a; uer ſio in inferna detrudit Duo igitur mediatoꝛes aduẽ turi erant:vnus qui coꝛda filioꝛũ iſrael conuerteret ad chꝛiſtum:deũ ⁊ dñm omnium natõnu m:et alius qui re conciliaret ad patrem. Mꝛoinde iohãnes mediatoꝛ erat et coꝛda hoĩm pꝛout in ipo erat cõuerſurus ad chꝛiſtum chꝛiſtus wero recõciliaturus ad patrem oim deum. Re⸗ ctus vſq; quo ꝓceſſus ꝙ pꝛimo gratia hoĩes diſponat ad chꝛiſtum. chꝛiſtus vero alia et maioꝛi mechatioms lege ad deum ad ſe cõuerſos plene conciliet. Ygitur nullus m hac vita pꝛeſumptõe degat·qm̃ niſi gratia pꝛimo ad chꝛiſtum reduxerit hoĩem:ipᷣe nunqᷓ; reconciliabit ad pa trem. Hoc de helya longe ante pꝛopſetatuʒ fuerat. Et ipe iohànes pꝛecedet ante illũ in ſpiritu et virtute helyo vt conuertat coꝛda patrũ in filios et incredulos ad pꝛu⸗ 4 ect oꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis dentiam iuſtoꝛum. . Quem pꝛecedet iohannes: Chꝛi⸗ ſtum. In quo ſpiritu. In qua virtute: Helxe. Cextus imo nuncias angelus videtur aſſerere: ied auhibendus eſt cautioꝛ inteliectus:qii vmus ſpus tam ille qui dici⸗ tur anima nõ tranſit in alteru: ne ilie qui infunditur ho mine medio in quoq; tranſfertur. Et iohanes ex vtero repletus ſpirituſancto nuciabatur:abſq; illoꝙ in eo ſpi⸗ ritus effunderetur heye. Elirtus enim vnius nõ poteſt eſſe alterius:nec iure ſereditario a decedente hoĩe dere⸗ linqui:q;uis multi poſuſt diuini ſpus et vnius virtu⸗ tis eſſe participei.Terrenarum poſſeſſionũ poteſt he res inſtitui nõ viriutũ:et nullus efficitur qualis qualitate. pmoꝛtui. Sed hoc ad ſimilitudine trahitur date ꝓpoꝛt. onis:vt in ea menſura ſpũs atq; virtutis pꝛeerat iohã nes chꝛiſtum in qua hlyas pꝛeceſſit.ſperatur iterumq; venturus. Sed quid facturus pꝛeco redemptoꝛis. Qdð feciſſe ſcribitur pꝛeco iudicis. Conuertere ſcilicet coꝛda patrum in filios. Sed quis pater tam ferus:qui coꝛ ad filium de ſe natum nõ habeat vſq;quo conuerſum. Filij quidem ſunt omes qui renouaãtur in gratia noui teſta⸗ menti. Patres ſunt qui pꝛeceſſerũt ili tantůmodo ap⸗ plicandi: qui dño inexceptuate placuerũt. De quibus vtriſq; pſalmiſta. Mꝛzo patribus tuis nati ſunt tibi filij. Pꝛo patribo vteri teſtamẽti.noui teſtamenti fiij ſunt exoꝛti:Coꝛda igitur patrũ au filios conuerteda ſunt.vt illa credamus que un crediderũt. ſperemus que ſperaue runt.diligamus que dilexerũt.et creatoꝛi placeamus il la ſinceritate coꝛdis qua ipi placuerũt:inheſitanter ince⸗ dentes ad oñie impium ſanctũ eius. Nam omnes pr̃es ſub nube fuerũt.et omnes mare tranſierũt ⁊ omnes in moiſe baptiſati ſunt in nube ⁊ in mari.et omies eandem eſcam ſpiritualẽ manducauerũt.et omnes eundem po⸗ tum ſpalem biberũt immobiii fide in concuſſa ſpe.nec ſibupᷣis in laboꝛibus et actõnibus pepercerũt. Quid au tem in fide fecerint.quãtaq; conſtatia pꝛediti fuerint pa tres veteris teſtamẽti quoꝛum coꝛda in filios noui teſta menti.iohaãnes ſcilicet gratia noua data ↄuerſurus erat qui epiſtolam pauli ad hebꝛeos ad plenũ legerit: om̃ino intelliget ab illa ſcilicet parte qua hoꝛtatur ad patientiã dicens.patientia eni vobis neceſſaria eſt vſq; quaſi ꝑ tã⸗ tam nubem teſtium eos quibo ſcripſerit dint confu ma tos. Ideoq; ⁊ nos tantam habentes impoſitam nubem teſtium deponentes omne pondus et circumſtans nos peccatũ ꝑ patientiã curramus ad ꝓpoſitum nobis certa men: aſpicietes in auctoꝛem fidei et conſummatoꝛẽ ie⸗ ſum. Et coꝛda patrum. ecce fides ipſoꝛum. ecce actõnes veniẽtes de ſoliditate coꝛdium.que cõuertenda ſunt in animos ſilioꝛum:que tunc conuerſa feruntur in filios. cum filij hiſdem directõnibus agũtur in nouo teſtamẽ to quibus illi m vteri agebantur. Guit emm ipſoꝑ vna credulitas expectantium chꝛiſtũ:que et nouoꝛum filioꝝ qui eum preceſſiſſe iam credũt. Nec a wro abſonat in⸗ tellectus:vt gratia id efficiat quod in pꝛioꝛes ſunt.eos qui minoꝛãtur tanq; filios facta pietate gubernent. Sa tis autem cat holice veritati ſe ſociat:ꝙ patres auctoꝛita⸗ te ad filios intuitu gratie inclinẽtur. Mulla diſſonantia in eccleſia turpioꝛ.nulla damnoſioꝛ poſſit eſſe ſciſſura: q; ſi patres in ſpualibus pꝛeſidentes filios ſubditos ſu os nõ ducerẽt regia via non inſtituerẽt ſacra doctrina: ſeu ſi ſe nõ pᷣberẽt ſcẽ imitatõis exẽpluʒ. ſi nõ reuocarẽt erroneoſ:ſi nõ ſolidarẽt infirmos.ſi puſillanimes nõ cõ foꝛtarẽt · ſi nõ coꝛriꝑerẽt inquietos.ſi nõ ↄpaterẽtur egẽ tibo ſi indigẽtiba nõ ſubuenirẽt.ſi nõ tractarẽt ſingulos affectu prᷣno.ſi amoꝛ rectus nõ traheret ad coꝛda ſilioꝝ. Begd hoc bonũ ſuadet gratia.hoc fieri ipſa ſollicitat.quã ſignat pꝛecurſoꝛ quam iohannes in omni ſua imagine Albertecuo . Peeparent bus pꝛefigurat qui e lus inſipies eſt: et omnis inſipies increqulus eſt. Qm̃ dirit in ipiens in coꝛde ſuo nõ eſt deus. Vinde inſipies. Auia incredulus: dices in coꝛde ſuo.quia nõ eſt deus. oim creatoꝛ atq; in humanitate redemptoꝛ. Et nõ eſt ille qui panatus humllia geſſ it. docuit. et miracula ope ratus eſt: qui ſic humiliatus e vt tata obpꝛobꝛia pate/ retur: ot crucem tandem moꝛtemq; ſubiret. Eque autẽ incredulus:miſi quia inſipies in mſipientia ſua perſiſtes nolens humiliari ad credendu. Nam inſipietia oſtedit incredulitateancredulitas vero pandit inſipientẽ. Sed et gratie mſſteriũ: vt incredulos dueat ad pꝛudentia iu⸗/ ſtoꝛum. Pꝛoinde cognoſcat vnuſquiſq; incredulitatem inſipiẽtiam imo ſtulticiam eſſe: cui uſtox prudentia ex aduerlo obijcitur. Pꝛoinde relicta incredultate in ſapi entiam atq; intelligentiã puenitur. Eſaia dicente. Miſi credideritis: nõ intelligetis. Q no credit nõ intelligit qui nõ intelligit inſipiens eſt aut ſapiẽs eſſe nõ poteſt. uſtoꝝ autem pꝛudentia credulitas vera eſt: quoniam luſtus ex ſide viuit. Elnde viuit iuſtus. Ex eo ꝙ credit· Que iuſti vita. Ypa eſt ſapietia. Poꝛro id agit gratia vt ad iuſtop pꝛudentiam vematur. Elerütamen ſi diſcu timus:eſt pꝛudetia paganoꝛu qin nõ iuſti.qm ceruices idolis inclinabat. Eit et mundanox: que teſte apoſtolo ſtulticia eſt apud deum. Eſt er carnalii: quo etia traden te dicitur. pꝛudetia carmis moꝛs eſt. Eſt et leculariũ: ſe⸗ cularia queq; ſectantiũ.de quibo ſaluatoꝛ compatiue diſ⸗ ſeruit. Dico vobis. quia fil huius ſeculi pꝛudetioxes ſi. lijs lucis in generatõe ſua ſont. Et filij agar exquiſierũt pꝛudentiam que de terra eſt. Auſtoꝛuũ vero pꝛudentia il⸗ la eſt que in diuinis pꝛouidũ facit. iuxta quem intellectũ loquebatur dauid. Sup inimicos meos pꝛudentẽ me feciſti maãdato tuo:quia mneternũ mihi eſt. Ylle qui chꝛi ſti eſt amcus.inimicos habet inunſibiles tetros.qui om nibus inimicatur chꝛiſti ſeruis. nullo interpoſſibili feci/ ali ad patrem. qui ſuper omes ſunt atrociſſimi penis in⸗ ſatiabiles:ne quod nephandius eſt ommifarie decepto⸗ res:fulgetes adhuc ingenij ſubtiliſſimi claritate imagi⸗ ne plerucq; virtutũ fucantes mala que ſuggerüt vt inua dant ſoſtilius. hoſtilius ſepe cedũt.qui aut trahut in ba⸗ ratrum vicioꝛũ aut extollut aut contriſtt. aut fallũt in actoe virtutum. Sed ſatis factus eſt pꝛudens ſupꝑ hu⸗ iuſcemodi mimicos qui eos potuit pꝛecauere:qin eozuʒ laqueos de uitãt. Pꝛope moduʒ exceſſit adam quiuit ſu⸗ pꝛa inimicos inunſibiles factus eſt pꝛudẽs:quox foꝛtitu do pualida ſapientia nõ obtuſa. Sed nemo ſit pꝛudens niſi mĩdato dñinõ quia mandat. ſed obſeruando quod iubet. Inimicus mundus inimica caro.immica nouer⸗ ca naturanmimici hoĩs domeſtici eius. Perſtat pꝛudẽtia ſtultus eſt qui hotũ declinauit inſidias. Abipis illeſum exiſtere pꝛudẽtia coꝛonabilis eſt. Si qindem mandato dñi hec pꝛudẽtia dirigit pꝛudentẽq; facit auctoꝛẽ·lc eni initium pꝛudentie iuſtoꝝ. OPlena vero eſt theoꝛia ? actu virtutibus poꝛnari:maxime illis que aiam reuiuiſcere faciũt. a moꝛte infidelitatis et a moꝛtuis curis. vite la/ bentis.eijcientis poſſeſſoꝛẽ in eum.qui ꝑ moꝛtem libera nit a moꝛte. Hec ptinus eſt iuſtor pꝛudẽtia vt abomni diſſoluat viſibili.ad muiſibilem deũ.in carnem viſibile factum ſuũ contubernalẽ inducat. ꝓpter quẽ ſtultũ mũ⸗ do fieri aper eſt pꝛudentie. Quid igitur hac diſſertione angelus intendebat cum iohanem dicebat ad pꝛuden/ tiam iuſtoꝛũ incredulos cõuerſurum niſi pꝛudentiã illaã edicere cum actõe preconis que omneʒ aliam ſtulticiäs appellat. Humana pꝛudẽtia vſq;ʒquo tranſcendit. cũ cru ciſirum ſtultũ.crucem ſtulticiã ſequaces crucifixi terre / tiam cõͤuerſe urus nunciabatur ab ange / lo. incredulos ad pꝛudetiam iuſtoꝛum. Oniis incredu / na ſapientes dixerunt eſſe veſanos. Sed quod ſtultum eſt dei. ſapientius eſt hominibus.Ald quam ſtulticiã gra tia et intelligetia veritatis que in iohane ſignatur inui/ tat: vt in hoc iſta conueniat vt populus in conſpectu dei fiat in veritate perfectus. Quod angelus ſubſequenter adduxit dices. Parare domino plebe pfectam. Nul⸗/ lus perfectus eſt populus.Concio nulla recta. OèmnSs cõgregatio publica res erubeſcit niſi omniũ domino ſit parata. in illa perfectõne dumtaxat qua ꝓpter chꝛiſtum maioꝛibus pꝛeſtatur ſancta obedientia conſuhtur pen ſe minoꝛibus vt exigit indigetia ſubuenitur. qua tollan tur iniurie. qua fides vera eſt Sades qua iuſticia eſt co/ munis. qua nulli vendit᷑ quod ſibide iure debetur. qua ꝓpulſatur miquitas.qua mnocẽtia non ſuccumbit. qua regnum non tenet nequicia.qua honoꝛe inuicem homi/ nes ſe pꝛeueniũt/qua plus attollit ſanctitas q ſcientis. qua virtutes verbis et eloquentijs pᷣferuntur. qua po/ pulus congregatur in noĩe domini. qua diuine virtutit condita ciuitas cõmendatur. qua nihil ſtatuitur legilp quod diuinam legem effugiat:qua plus moꝛũ qᷓ; meri⸗ toꝛum cauetur ꝑditio. qua coꝛ vnum ⁊ anima vns ple⸗ beoꝛum omniũ eſt in domino:qua nõ in hoc mundo aut in ſeippa tantũ ſed in chꝛiſto dño gloꝛiatur.qua nil ad p⸗ ſectum vendicatur: nilq; ad defectum eueniſſe cauſatur pꝛeterq; in ratõne virtutis:qua ꝓptex illam nõ timetur vulgare iudiciũ:qua deridetur exempta machera. mine ꝓt inania.toꝛmẽta velut ſomnia extimãtur.qua verum non terroꝛe ſiletur: qua eſt omniũ quod ſinguloꝛum. et ſingulis offertur in cõmune dedictum: qua intenditur vt numeroſitate virtutũ populus augeatur. Sed que celeſtis celeſtiũq; nuncius archanoꝝ terreno ſacerdoti nunciabat. peroptime ſibi placuere: ſed ſuam et vxoꝛis pꝛecogitãs ſenectutem poſſe fieri leſitauit: ꝓpterea dubi tanter exquiſiuit ab angelo.l! Cui dixit cachariaſ. QOuo modo: Uude hoc ſciam. Ego eni ſum ſenex:et vxoꝛ mea ꝓceſſit m diebus ſius. Humana ſapiẽs ratõnes pꝛett debat humanas.cum ſupꝛa naturã penitus non aſpice? ret:q; in ſeipſo et m vxoꝛe ad conditònem pꝛolis efeciiſſ ſe cauſatur. Sed ſupꝛa nature virt utem ex ſterili atq; ſe ne naſciturus erat iohãnes.quonisã non de lumbis na⸗- ture ſed de virtute ſuperne potẽtie virtus et gratia ipſa pꝛocedit. Sepe quoq; in homimbus agitur vt ſpũs in? ueterauerit in terra nõ ſua.et caro ꝓceſſerit in Telectõni bus ſuis:quamobꝛem difficile videatur poſſe gratim p mereri. Ded optimus archanoꝛum et impoſitoꝛum di ſertoꝛ nõ ſua:ſed poſſe fieri aſſerit virtute mittẽtes cum dicit. Ego ſum gabꝛiel qui aſto ante dominum:et miſ / ſus ſum loqui ad te.et hec tibi euangelicare. Nõ ſua vo luntate aut auctoꝛitate angelus ſe veniſſe dicebat. cum ſuam aſſiſtentiam eſſe dixerit ante deum ad iocundam fruitõnem.et ad obedientiã exequendam: nec ſe veniſſe ſed miſſuz fuiſſe dicit vt loqueretur cacharie in templo a dextris altaris incenſi et euangelicare id eſt talig bona nõ ſperata non petita nũciare ſibi. ꝛetulit ad certitudi nem reſpondendo angelus ſuum nemen qui di ſoꝛtitu do interpꝛetatur. vt id efficiat diuina potẽtia nõ virtus angelica. Et queſtioni ex heſitatõne ꝓpoſite. vt quod di cebatur vnde fieri poſſet agnoſceret: ꝓ ſigno future rei et pꝛo mulctatõe increduli taciturnitas eſt adnexa. Et eris tacens et nõ poteris loqui vſq; in diem illum quo lxc fiant:pꝛo eo ꝙ nõ cxediſti verbis meis que in plebü/⸗/ tur in tempoꝛe ſuo. Quoniam omiia tempus habent que ſuis diſpoſitõnibus currũt vniuerſa ſub ſole.aluuam locũ diſſertõis habet incredulitatis iſta multatio. Eed vera taciturnitas cõpetebat.quouſq; pꝛenũciatus iohan nes ab angelo naſceretur.quoniam imponendum erat Mt ſe. tib tan N i i to Po⸗ let poo nin ee h Ali le I vH tt unH ee At ln tür etur nine um net ltur gne oti Oeie dubi O meg ete ice ſeciſc cſe S OHE diſa isid Ntön ump. d cum niſ. wawo ndam ceniſe nne. g on ttituci etitu⸗ virtus volldi fre tren Et quo ebuͦ⸗ abent aluum Ees johan . ent ſinagoge ſilentium.et legis cerimonie alvlẽde.cum no/ ua mundo figaura gratia parabatur. Magis autem eſſe wcus teſtamentum tacendo conſtabat.quouſq; noui te ſtamenti gracia deſuper uluxiſſet:aperuiſſetqʒ labig elin guium.et ouercas faceret liguas mutoꝛuʒ. Oiluiſie di⸗/ citur loques non exauditus:et qui poſtulata nõ obtinet ac ſi tacuiſſet. Nam clamoꝛ moilaice legis ommis excla⸗ miuio ꝓpvx arum. tota pꝛecatio veteris ſacerdotij om̃is beſtiarum oblatio. taciturnitas quedam erat: cum vſq; in id tempus dominus exoꝛabilis extitiſſet. et nubez op poſuiſſet ne trannret oꝛatio peccatoꝛum. Mecnõ et iuſto rum pꝛecamina repudiabꝗrur ad gloꝛiam. quouſq; ple⸗ nitudo tempeis adueniſſet. in quo ſignanter ſacerdos multaretur ſilentio.quia nõ erat ille ſummus ſacerdos qui ſemel per ꝓpꝛium ſanguunem intraturus erat in in⸗ terioꝛa velaminis:per quem erat ſoluẽda captiuitas pec⸗/ catoꝛum danda remiſſio adoptõnis pꝛeſtanda libertas et ſuperne patrie petitio admittenda. Mon erat illud ſa⸗ crificium occiſi pecoꝛis offerendum in pꝛecium: ſed ſan⸗ guinis chꝛiſti clamaturus de terra pꝛo omnibus exaudi endus in cruce. Intrante weritate noui teſtamẽti meri to taciturnitate ſacerdotium erat plectẽdum:quaſi ſem per in ſilentio permanſiſſet. donec mundo pateretur qui in lachꝛymis et clamoꝛe valido pꝛo ſua reuerentia exrau diret᷑ in cruce. Et vnum eſſet ſacerdos et hoſtia. eternus vterq;:vno clamoꝛe vterq; pꝛo eternis exauditus eter ne. Interea erat populus expectans cachariam:et mi⸗ rabatur ꝙ tardaret ipſe mn templo. Laudabilis mos eſt tam diu expectare ſacerdotem.q; diu ſacrificare perſiciat vt ſit perſeueratia vtroꝛũq;. Sed miratur populus di⸗ uinoꝛum neſcius archanoꝛum:cum moꝛam facit qui di uinas ſuſcipit theoꝛias. Et egreſſus nõ poterat loqin ad illos. In templo multatus egreſſus extra nõ loqui tur. vt virtus alia q; humana credatur aſtitiſſe in tem⸗ plo. complens ſilentio veterem ſacerdotem in quo ſcili⸗ cet chꝛiſtus nouus noua docens.ſuperna pꝛomulgãs re pꝛobandus erat ac ſi tacuiſſet aut ſi fuiſſet locutus ina⸗ nia. Egreſſus extra nõ loquitur penam poſſidens quam accepit:quaſi populo innueretur ꝙ ſacerdotuʒ oꝛatio ad erpaurienda peccata inualida extitiſſet:et ꝙ ad nouum alium ſe pararent cum a veteri non potuiſſent habere re ſponſum. et deſperatio indicebatur.cum a muto doctri/ na non poſſet egredi neq; conſiliuʒ. Sed ſpes ex aduer/ ſo conſtabat: vt in ſe rediret populus meditans uomo do ſperare poſſet in alium. Et cognouerut ꝙ viſionem vidiſſet in templo. .Cognouerunt vidiſſet. ſed igno⸗ rauerunt quid viderat:vt reparentur introꝛſus in me⸗ ditatõne ſpiritus oa cõditione templi nunq; ſimile ex⸗ titiſſet:qui velut rudes terrenis adhuc impiicati.neſci⸗ ebant ex paruis eximia cogitare. nec ſe tranſferre in alti tudinem fiendoꝛum. Sed illis innuens permanſit mu tus.Alioꝛum membꝛoꝛum ſigno et motu notum fecit. vt populus a templo recederet nec amplius expectaret: quoniam ipᷣi pꝛo ſua vice incenſa poſuerat:et ꝙ ipſe im⸗ potens loqui erat. Nam quanqᷓ; lingua diſſerens muta conſiſtat.tamẽ multis alijs ſignis atq; figuris teſtame/ ti wteris cuncta miſteria receſſum inn uebant a templo ne amplius redemptio erpectaretur ab illo: et quod in ſpiritu et veritate locus oꝛationis et exauditionis futu⸗ rus omnino erat.et ꝙ omni ooſito incenſo veteris te⸗ ſtamenti pꝛotinus erat chriſtus. Et factum eſt vt im⸗ pleti ſunt dies officij eius:abijt in dmum ſuam. Be⸗ deat vnuſquiſq; ad ſeipᷣm. vacet vtüitatibu 8 ꝓpꝛijſ: ocio non macceſcat qui eſt amotus a publicis. Poſt hos au⸗ tem dies vroꝛis coꝛpoꝛe ſungens non ercitatus ardoꝛe libidinis. ſed pꝛomiſſe motus deſiderio pꝛolis vxoꝛ eius 1 etoꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis elicabech caſia mente non coꝛpoꝛis ercitata libidine im⸗ miſſione ſeminis in oꝛiginali culpa concepit. quam pi⸗ ritus ſanctus paulo poſt anima infuſa coꝛpi penitus ex⸗ piauit:vt gabꝛielis verificaret pꝛsominum. quomam ip⸗ rituſancto adhuc exiſtens in vtero reſpiendens erat. Et occuitabat ſe eligabeth mẽ ſib quinq;: pudicitia repꝛeſ/ ſa ſemilieo in lenectute affugiſſet ſterilitar: et tranſa⸗ cta iuuentute adeſſet ſecunditas. Bonus eſt pudoꝛ: ſed non operibus creatoꝛis. Bonus eſt pudoꝛ: ſcilicet quo culpa cauetur. non quo virtutis opus obtũduur. Lau⸗ dabilis erubeſcetia que ita refrenat ne pꝛocedatur in m⸗ mium. ne in id quod non expedit declinetur. ne id quod eſt imertinens in actõnem deueniat · Sed nec quiſe debet erubeſcere a ſuperioꝛi impoſitam actõnem: aut * eſt miraculi ſeu bene conſtitute nature. Nec quiſqᷓ; plus ſibi in honeſtate tribuere:q; decreuerit iuſti amoꝛis au/ ctoꝛitas. Plus debito ſibi arrogat:qui in ſeipſo magis cauet inſotitam qᷓ; domini facilem actöͤnem. DPabeba- ſi quidẽ talis occultatio aliquid humam reſpectus: et poꝛ⸗ rigebat audientium riſus ꝙ ſteriles ⁊ ſenes carnalibus actionibus ſe dediſſent. imebat adhuc infſamiam et fa mam amabat humanam.cum ſe quinq; menſibus oc⸗ cultauit:tacite ſecum conferens dicens.. Quia ſic fe⸗ cit mihi dominus:in diebus quibus reſpexit auferre ob pꝛobꝛium meuʒ inter hommes. UVir mutus effectus vrxoꝛi quod viderat et audierat in templo nunciare non poterat:idcirco elcabeth talibus ſij ſpitõibus lalvꝛabat. a quo ſi audiuiſſet miſterium non talibus anguſiijs an⸗ geret ur aut perplexitatibus titubaret. Sed quid eſt q8 dicit:quia ſic fecit mihi dominus. Sic vt in ſenectute atq; ſterilis exiſtens conciperet. vt duo nature oꝛdine pe nitus obuiarent ne cõceptio fieret:ſed in his queſi upꝛa naturam facta noſcuntur. ſiquidem reputatur quod cõ cepit etate grandeua et ſterilitati ſubiecta. Sed hoc ad maius credendum pꝛerogabatur miſterium: quoniam virgo erat conceptura pariter et paritura omnium ſalu tare:ſed fecit hoc quando diſpoſuit illi auferre obpꝛobꝛi um inter homineſ. Obpꝛobꝛium inter homines infecũ ditas erat.ſed non apud deum damnabatur obpꝛobꝛio cum non ſit in hominis poteſtate:ſed in domini volun⸗ tate poſſe concipere. Sterilitas atq; fecunditas ſoluʒ a creatoꝛe dependent. Pꝛoinde multa wlut obpꝛobꝛium in conceptu ſunt hominum.queapud deum defectuum nota carent. Sed cum deus hoc voluit remouere ob pꝛobꝛium ſterili dedit ipe conceptum: que virgini virgi num ad facilioꝛem credulitatem ab angelo eodem infer tur:dum ſibi ſaluatoꝛem omnium concepture atq; pa/ riture nunciatur. Quam cum ſe quinq; menſibus oc⸗ cultaret: maria ab angelo nunciatam in ſexto menſe de⸗ terit:cum montana conſcendit. Et intrauit domuʒ ca charie et ſalutauit elicabeth. Et factum eſt vt audiuit ſa lutationem marie elicabeth: exultauit infans in vtero eius· Et repleta ſpirituſancto elicabeth exclamauit wece magna et dixit. BPenedicta tu inter mulieres:et bendi⸗ ctus fructus vẽtris tui. Et vnde hoc mihi. vt veniat ma ter domini mei ad me. Ecce enim vt facta eſt vox ſaluta tionis tue in auribus meis:exultauit infans in gaudio in vtero meo. Mõ hic aliquid ſumpſimus diſſerendũ pꝛo parte marie:ſed pꝛo miſterijs pꝛecurſoꝛis et matris Detegitur elicabetb ne amplius deliteſcat cum maria virgo illam viſitatura pꝛoceſſit:cum hec mirabilia in eis non fecerit natura.ſed dei diſcreta potentia:ꝙ ſterilis et ſenex pꝛeconem.et ꝙ virgo ſine ſemine conceperit iudi⸗ cem. In illa mirum ꝙ ſener et ſterilis: in illa miranduʒ; ꝙ fecunda ſed pꝛeter virtutem ſeminis. Sed ſalutarur elicabeth iam onerata pꝛecone a virgine que ſaluatoꝛeʒ Aiber tercus . ſine ponderoſitate geſtabat. vt ſalus a nouis miſterijs Z referatur ad pꝛiſcos: et ꝑ virtutẽ noui conceptus wtera liberentur. Antiquioꝛ mundo fuerat eligabeth q; mana et iohãnes chꝛiſtum in conceptone pceſſerat: ſed ialus pꝛoceſſit a lege noua ꝑ hominem nouum in eos qui pꝛe cceiſerant ad ſalutem pꝛedeſtinatos. Qua ſalutatone p⸗ cepta conceptus ſexti menſis agnouit miſterium: dum exulrat in vcero anteq; naſcatur. et officium pagit ad qð erat: et gaudio adoꝛitur cunf voce nõ poſſit edicere. Im⸗ potens fandi exultatõne dñm ꝓfitetur: nondum pcepto vſu lucis coꝛpoꝛee etiam in carne velatam inuiſibue lu⸗ cem mundo adueniſſe cognouit:et occultus occ ultũ.ſer uus dñm. miles regem. pꝛeco iudicem. pꝛecurſoꝛ poſtſe quum impatoꝛem ſine ſenſuum arguméto pꝛeuidit: et ꝓprium fecit in eo ſenſum diuina potentia: que ſic ante nemo habuerat ex natura. Elide quanta ſimul ex omni parte conuemũt: vt tanta mirabilia oꝛiuntur MHinc elia berhinde maria gratia plena: hinc vxoe ſacerdotis. ſed ab eo caſie cognita. hinc vxoꝛ fabꝛi. ab illo intacta: hinc ſener inde iuuencula. hinc ſterilis inde fecũda.hinc ſan ctiſicati parens inde ſancti ſanctoꝛum mater. hinc iuſto rum filiusinde ab eterno ex deo patre pꝛogenitus hinc ſaluatus inde ſalus.hinc creat inde creatoꝛ duplici car⸗ ne vlatus. Pꝛoinde ad exultatõnem iohannis ꝓphecica virtus adnectitur cum eugabethcõtinuo ſpiritutancto repletur:quo concitata prumpit in vocem magnain al⸗ ſectu magnam nouitate miſterijmagnam ſiudio dine/ rendi magnam vtilitate credendi. magna conſideratõe ſui.quia mater puri hominis:magnam exiſtimatõe ma⸗ tris omnium redemptoæs ad eam vnientis: magnam pꝓtinus ex veritate quam ſpiritu dictante pꝛenuciat. Ait enim-Benedicta tu inter mulieres. et benedictus fru⸗ ctus ventris tui. Sed nec vt maio: q;uig antiquioꝛ eli⸗ cabeth marie benedicit: quam ex ſpitu ſancto matrem dñni eſſe cognouit. Mõ ex aucoꝛitate illi dedit benedictõ/ nemac ſi eſſet ũli aliquo iure pꝛelata mec pſxtat futurũ quod mente conſpicit factum: ſed extollit lauchbus vir/ ginem.eo ꝙ benedicta pꝛius a domino extiterit quẽ ge⸗ ſtabat quo virginaliter grauida erat: non benedictione cõmuni ſed illa que om̃es exceſſit penitus mulieres. lc etiam fructum quem abſconſe virgo geſtabat agnouit. Cui nec etiam benedictõeʒ inferens benedicit. ſcd enũ/ ciat ꝙ ſibi ſpirituſſanctus oſtendit. Non autem benedi⸗ cit fructum ex artvꝛe: ſed arboꝛeʒ er benedicto fructu aſ⸗ ſerit benedictã. Ecce due arboꝛes fructuoſe. noua pma ferentis in fructibus:vt vna gratiam. altera ferret gra⸗ , tie largitoꝛem. Sed vni benedictioꝛ ſuauioꝛq; fructus et vſq; quaq; pfuſioꝛ.in quo erat omniũ ſalus per quem ſolum ommum humanoꝛum fructus eſſet acceptus:p/ ter quẽ oĩm eſſet inepꝛus. Et ſecum mirans eliaabeth quaſi mẽtis pateretur exceſſuʒ.quia regina mundiipaʒ viſitatura conſcederat etiam clamãdo adiecit. vnde hoc mihi vt mater dñi mei veniat ad me:aſſerens ea que in fans quem geſtabat in vtero exultando pfecerat. ꝓpter fidem marie quia credidit denunciãs eſſe beatam:vnde pfſiciantur in ülla:ea que pfiĩcienda reſtabant: huic ꝓpleti co ſpiritu elicabeth iam ſacta pariter et futura nũciabat Aue cum impletum eſſet tempuſ pariendi peperit ſilium: et audierunt vicini et cognatieius. quia magni⸗ ficauit deus miſericoꝛdiã ſuam cum illa.et cõgratulaba⸗ tur ei. An lege veteri velut iohannes in ventre. gratia et veritatis intelligentia claudebatur. reuelanda tamen in tꝑe ſuo. In cuius completione miſterij iam plena di ebus iohannem peperit elicabeth. Hoc etiã contingit in moꝛibus hominũ.vt ſepe lona mente concipit ſed non ſemp tempus agendi.cum wero diſponente altiſſimo tẽ⸗ * . De parent bus pus affuerit concepta in animo virtus pcedit in actum Mon paruum eſt bonũ:cum concipientibus virtus ade rit pariendi. Nam ↄcepiſſe quid pꝛoderit.ſi partus defe· cerit. Mec enim boni agendi ſuſſicit deſideriũ. mſi cum poſſit ſuccedat effectus. Gilium nõ filiaʒ peerit: vt tam ꝓ miſterio q;ᷓ pꝛo agende vite ſtudio cognoſcamus qua⸗/ tum ſacra ſcriptura demonſtrat. nunq́; angelo reuelate neq; ſupꝛa natura in conceptu mirabili feminã eſſe con ceptam. aut pꝛodiſie de partu:ſed ſemꝑ pꝛedicente vir⸗ tute ſuꝑna conceptus fuiſſe mirabiles. et partus fuiſſe viriles: et nõ effeminate ſed foꝛtes fiant bominũ actões Nec ͤex hoc vlut repꝛobata reneatur natura feminea. ſʒ in ſignificatõe plus attollitur.. Et audierunt vicini et cognati eius quia magnificauit dñs miſericoꝛdiã ſuam cum illa:et congratulabãtur ei lere ſic geſta ſunt hec ſiquidem fama noui oꝛtus diffunditur: quia ꝑ omnẽ oꝛ bem diffundenda erat fama maioꝛis:quem iohanes oꝛ⸗ dinatis diſpoſitõnibus pᷣcedebat. Et quod cõmune na⸗ ſcitur bonum vbiq; rehoatur· vt fiat participiũ amatoꝛi bus bonitatis.et cognoſcantur ex publico hominum af⸗ fectus.qui letantur ad gratia.et cum fructus iuſticie ꝓ⸗ deunt. nam iuſta parens iuſium fructum ꝓduxit. Sed vicini ſunt et cognati qui audiunt: hi etiam qui letatur Erpedit ſiquidem ꝓpinquum fieri vite ſanctoꝛum ⁊ iu⸗ ſticie cõuerſatõne.et velut generis ꝓpinquitate cõiungi ſi wolumus audire mirabiles ac etiam ſalutiferas noui⸗ tates:et cõgratulari his quibus deus ſua magnalia con ferre diſpoiuit. Mec credatur deus denuo ſuam magniſi care miſericoꝛdiam.que ſemꝑ vtiq; magna eſt.ſed cũ eli cabeth tunc magnam oſtendit dando conceptũ.educen do ad partum cuius vuluam ante ↄcluſerat· Miris mo dis agit in hbominibo diuina potetia: vel cum peccatoꝛes miſerando cõuertit.aut cum iuſtos in altioꝛa opera ꝓꝑue hit:et vbiq; miſerieoꝛdia magna donis diuinis ntis me ritis non equatis. Et pars eſt ſuperne vite alioꝑ pꝛoſpe⸗ ritatibus collectari:et cõgratulari eis quibus alludit di⸗ uina poteſtas. Hinc videtur inuidia tranſmigraſſe ae in extremũ pꝛofeciſſe.ſuppꝛeſſum odium. vera charitas il⸗ luxiſſe.Hinc in beatitudinis cõfimia ſeceſſiſſe:vbi nõ eſt cõgratulatio de ꝓuectibus pꝛoximiox.N quod eſt vni/ us leta feſtiuitas dicitur omniũ et qð eſt oim eſſe noſci tur ſinguloꝛum· Eya in q; bono examine poſiti noſcũt ur qui alioꝛum virtutibo et bñficijs gratulantur. Habet in ſe quiſq; pꝛofecto quod in alijs amat:nec virtute priua⸗ tur qui in veritate diligit virtuoſos. Et factum eſt in die octauo venerunt circumcidere pueruʒ: et vocabant eum noie patris ſui cachariam. Circumciſio diei octa ui que nõ ex lege ſed ex patribo erat ineludebat miſteriũ: ſcilicet a quibo malis in octaua reſurrectõnis futura ſit plebs fideliũ circumciſa· In moꝛali hominũ vita caſtita tem et continentiã notat ex membꝛo:mecnõ abdicatõeʒ placiti et deciſionẽ ſuꝑflui. Qð autem eum nomine pa⸗ terno vocabant deferebant oꝛigini naturali et dignitati paterne ſcom conſuetudinẽ multarũ natõnum: qð pꝛi⸗ mogenitus nomine paterno cenſetur. Sed qm̃ iam na tura defecerat in parentiba vt ꝑ nature legem venire po tuiſſet ad oꝛtum.magis wero gratia pᷣſtabatur: dicẽs nõ erat vt nomen ſoꝛtiretur paternũ.neq; alicunus cognati Pꝛoinde mater eius reſpondit dicẽs. Nequaq;:ſedvo cabitur iohannes. Adhuc elicabeth ſpirituſſancti vir tute ꝓphetabat:imoa ſpiritu didicit.quod nõ didicerat a marito. Mon ipſa in templo audierat de nomine pᷣcur/ ſoꝛis.nec maritus mutus exiſtens poterat nunciare:ſed hoc ſciebat ſupna reuelante virtute quod ſic iam diffini tum erat.vt iohànes filius eius vocaretur. quod nomẽ non erat ab hominibo inuentũ.ſed ab eterno pꝛeuiſum 5 cnp/ nnpe ſhle nwrin venin ern onſ Pvnim Anhue enn ſonde .baln lgiuc damm⸗ eins kenten tateg ltus,/ mines tion elleꝛer ea, charan Perern einn onkin lcena ſaium lunſe Cochm MM . Wf ctotu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis — ° n et her angeium tempoꝛe congruo reuelatum. Etenim mnmitacula opar, ſola gia eſt puia ſaluatoꝛis: ſine qᷓ plecti⸗ de lepe nouimus ſacras ſeripturas acute ſcrutantes.nola mur qinlerete liberamur. Dʒ bñ die octauo quo puer . eke⸗ maltis competere ratione lonitatis atq; miſterij. ac etri circüclditur: quo eius nomen w nit in publicum.jenis um am nca pꝛimeuo fuiſie impoſita. in pluribuſq; mutata hominis veteriſq; ſlacerdotij lingua reloluitur: cũ mu⸗ tam quod in poſte: rerum monſtrau:t euentus. Cum aut ta fuerit ommis antiqua cõditio. et miniſtratio wteris gua ꝓpixtica mater ſic filium vocari aſſereret: cognati er hbu teſtamenn. cinus os et lingua in aduentu noumn homis . elͤte mana conſuetudine reſponderũt: ignoꝛantes gratiã ta in oꝛtu noue lucis reconciliatiſq; gratie mox reſonet in econ n conſuetudine non teneri dicentes. Qina nemo eſit laudem. Et hoc fuerit teſtamẽti tota pfectio.qm preſ/ ir⸗ in cognatòe tua:qui vocetur hoc nomine. IYgitur ma gurauerat chꝛiſtum.que reſolutis xocibus et magmis uiſe gis congruum erat vt nomen nõ habitum ha beretur laudum pꝛeconijs reſonabat benedicens eum:quia fe töes q; in ano reteretur.quo quiſ antea cenſebat᷑. Et quip cit nobiſcum milericoꝛdiã ſuam. Factus eſt autem ti⸗ en8 le verum erat. in cognitõne carnali tantum exiſtens moꝛ ſup omnes vicinos:et ſuꝑ omnia montana iudee inet nomena celeſtibus non accepit· Quam cognatõnem diuulgabantur omnia verba lxc. Timoꝛ terrenis in⸗ ſtiam curnalibus fieri expedit adeptõne gratia.non extinctio cutitur cum ſuꝑna clareſcũt.qui aut terret incredulos nt be ne nat urenn cognatone ſpirituali cognatuʒ eſſe virtu⸗ aut comouet ad credendum: ſed ↄtingit vicinos coꝛpe e d/ tibus qui peinlegia nominuʒ querit: quomã non ſecũ⸗ vt plus mente virtutib⸗ vicinentur. Sempeni timoꝛ Go, dum nomen quod ab hominib imponitur aſſcribũtur qui de mirandis virtutib exit.ad veritatem imntelligen na/ in lbro viuentium.ſed ſecundũ nomen quod ſoꝛtimur dam virtutemq; pagendam inuitat. Et fit timoꝛ ſuper atori in cognatone virtutum. Gec hi cognati ex carne non/ omna montana iudee:qi omne quod altum in mun m af⸗ dum ſupꝛa ipam facti· Annuebãat patri eius quẽ vel / do creditur: virtus diuina deterret nmere facit dum de pe let vocari eum· Innuebãt patri eius vt ipᷣe innueret clangit. Sed nec credatur timoꝛ immiſſus magis aut Sed quoniã adpuc mutus. Innuebant cui iure nature ma exconſideratõne mirandoꝝ exoꝛtus: qm filius ex wte / Etärat ioꝛ erat woteſtaſ in filo. vt ipᷣe deſereret quo noĩe natug ranms Vltra naturalem virtutem ꝓdierat qm̃ nomẽ ab mnt in⸗ milus wearetur: non conteti quod ſua mater edixerat angelo non ab bomme acceperatan cuius virtute ſolu⸗ öͦngi Qui roce pꝛiuatus ſigno aliquo woſtulans pugillarez: tum erat lingue vinculum ſenis hominis iam octo die ſlogt ſcnpſit olcens. Vohannes eſt nomẽ eius. Bcripſit bus et nouem menſibus muteſcentis. Hec in ammi⸗ liacon in pugillari in aliqua ſupple tabella que infra manũ po⸗ ratione homines induxerunt hec fecerũt pio timoꝛe pa gni tabilis erat: ipſoꝛum moꝛe qui notare ad fir mioꝛeʒ me uentes: qm ita tam inſolita ꝑ montana iudee. et ꝑ loca ſeiei moꝛiam aliqua oſueuerunt. Oed nec ipᷣe ſcribendo no yicina vulgabantur:et fecerut homines redire introꝛ⸗ dcen men impoſuit: ſed quod ab angelo audierat m templo ſus ad conſpicuam conſideratõnem geſtoꝛum. MNam “ reſerauit. Yohannes eſi nomen eius. Ac ſi aperte dicat et poſuerunt omnes quiaudiernt in coꝛde ſuo dicen⸗ ntoes Hon ſibi mater.non ego potioꝛ parens huic nomẽ im⸗ tes.!. Qunſputas puer iſte erit. Eteni manus dñi erat mpte wnimus: ſed hoc eſt penitus nomen eius· Nos ſibi nõ cum illo· Quid poſuerũt in coꝛde ſuo. Ea que audie⸗ * damus voſq; cognati moꝛe ſolito in alijs nato huic no⸗ rant. Quare. At ↄſiderarent vt memoꝛiter tenentes Cr⸗ men nõ imponetiſ:habet nomen tenet nomen. de celis qui viuere poſſent mirabilẽ rerum expectarent euentũ . non de terris eſt nomen Fruſtra de huic imponẽdo vo⸗ Ea que de diuinis theoꝛijs audiuimus:ofino ſunt in ntd cabulum litigatis: quod de ſuperis eſt ſancitum huma coꝛde ponenda. Etenim coꝛ nim ſic creatum eſt: vt ſit kuin nis iudicijs nõ tranſfertur: wileq; tranſferri criminis in terra quoddam armariũ atq; repoſitoꝛium diuinoxꝑ iasl damnabilis nota; habet. Igitur iohannes eſt nomẽ Ponenda ſunt in coꝛde ſancta miſteria verbaq; diuina Pei eius Ad quam ſcripturam nomẽ huiuſcemodi diſſe⸗ vt credamus⁊ diligamuſ.vt in illis ſedulo meclitemur ſtynin renteml mirati ſunt vniuerſi. Quare mirati.Noui/ et ex eis fiat directio greſſuum noſtroꝝ.ne a vero deuiã ſenoſi tate geſtoꝛum:que illoꝝ nõ penetrabat acuitas intelle⸗ tes in aſpera incidamus.Etenim hoc ſenſu ꝓpleta dice ⸗ bſitot ctus.Nouum eni atq; incognitum:ſemꝑ conſueuit bo r E coꝛde meo abſcondi eloquia tua: vt nõ peccem Mertin mines in ammiratõnem adducere. Sed maioꝛ ãmi⸗ tibi. Et hi de iohanne verba huiuſcemodiaudietes po⸗ Ppnlin, rationis occaſio ſubdebatur. Quia aptum eſt ilico os ſuerunt in coꝛde.vc intra ſe dicerent aut foꝛis loquen⸗ nain eius:et loquebatur benedicẽs deum Elidete mirum: do condicerent. Quiſputas puer iſte erit: Ammirati⸗ bant coꝛde annotate quod geritur. adirerat angelus ca⸗ ue loquebantur rerum neſcientes euentum.eriſtiman giocte chariam voce pꝛuandum quouſq; hoc quod dixerat cõ tes tamen exipſo atq; ſperantes magnũ euenire puen ſei pleretur:ſed iam ↄpletum erat qm̃ natus erat: cur igi⸗ tum:qm manus dñi virtus ſcilicet dei poteſtas altiſſi wunſt tur in natiuitate aut in ipo oꝛtu iohannis os cacharie mi erat cum illo in opatione futuri miſterij et opatõne haſtun non fuit apertum.ſed vſq; in octaua die dilatũ. Quia tanti miraculi.paterni oꝛis in ſuo noĩe reſoluti. Et ca heno naſcendo noſcebatur quia filius:in noĩe vero eius mi⸗ charias pater eius impletus eſt ſpirituſancto:et heta ineſn ſterium pandebatur. cuius nati dignitas attollebatur uit dicens. Henedictus dñs deus iſrael:quia viſitauit nitat ex miſterio plus qᷓ; ꝙ natus eſſet homo. Et ex hoc non et fecit regemptonem plebis ſue. Oults et excedẽtia ͤei/ credimus cachariam mutitate punitum. eo ꝙ incredu ſenſum ſunt donata parentib⸗ in huius virtute naſcẽ/⸗ mnſi lus eſſet de filio.ſed ꝙ ad tantum pararetur miſterium tis vt elicabethet cacharias ſpirituſancto replerentur: ire t heſitauit. Dꝛoinde filio naſcẽte lingua nõ ſoluitur: ſed repleti werro in verba phetica prumperent. Mam pater eon declarato iohannis noĩe in octauo die os increduli ape⸗ mutitate depulſa ſpiritu afflatus in altitudinẽ ꝓphetie gnat ritur. Ecce poteſtas celici noĩs:vt quod heſitatio clau/ verba depꝛomit. a laude atq; benedictõne incipiens cre ſea dit.ipſa reſoluit. Et ab eo liberatus eſt pater ꝓ quo mul atoꝛis. Benedictus dñs deus iſrgel. Mon dij gentium: tivt tatus extiterat: vt quod eſt cauſa culpe ſit venie. qð pe⸗ ſed ille dumtaxat quem populus iſraeliticus a pꝛinci⸗ cerat ne ſit pꝛemij.ſi in partem ↄtrariã tranfferatur. ma⸗ pio ſue inſtitutõnis coluerat. Et quanq; eſſet deus ⁊ do n gnum nomen.quod patri vocẽ. conciue ciuib vicinnʒ minus omniũ natõnum ders iſrael tantum latrio cul⸗ reſal coõuicaneis popuio ſacerdotẽ vxoꝛi virũ ꝑ vſuʒ loquele tu erat. in quo multa miranda ꝓfecerat ab eo quo eum difffn reſtituit. Et magno factũ eſt hoc pꝛeſagio futuroꝝ qm̃ diſpoſuit educere de egpto.quem inſup viſitauit et fe / ſola gra linguas hoĩm facit in writate diſertas: ſola gẽa cit redemptõʒ illius ꝑ vnigenitũ filiuʒ eius. Vliſitauit 4 Aluiber tercus ſepe dominus plebem ſi uam: ſed adhuc redemptionem no ſecerat. Hed nunc cacharias er certitudine quã ha⸗ bebat. verbis expꝛeſſit vt factum. Et benedixit: quia be/ negcictus eſt ab eterno. Penediut eum qui in celeſtiby benedixit: enus bñdicti omnes electi. Benedxit quio⸗: mnibus benedicit.. Quna viſitanit la creatõe homis vſq; in pnñs viſitare nõ deſijt plebem fuam: quã eti am ppeio ſanguine in cruce redemit. Et viſitatione è tinus noſtre opoꝛtunitosi cõnexit. NMam poſi peccatom ilico viſitauit adam dicens vbi es: vt ad ſemetipᷣm pe/ nitendo rediret. qui iuſſum contenendo.a ſeipſo ac eti⸗ am a deo diſcerpſerat. Eliſitauit cayn ante actuʒ crimi⸗ nis quod operari vecreuerat ne perſceret: viſitauit poſt ſcelus vt peniteret. Clſitauit noe vt a dilumno eripie⸗ dus intenderet:poſt diluuiũ quomodo viueret. Abꝛa⸗ ham yſaac et iacob ſepe ſepius:necnõ et eoꝛum vxoꝛes ꝑ angelos oꝛacula.p nonſperatos cõceptus docendo reuelando. Mecnõ moiſen in deſerto ꝑ rubum. Et po⸗/ pulũ in egipto:pharaonẽ ꝑ moiſen aaron:demũ ipm et egiptum ꝑ validas et mirabiles plagas. Hepe popu lum in deſerto.gedeonem.ſam pſonem.annam in con⸗ ceptu:xly p repꝛehenſionẽ.et alterius ſacerdotij pꝛedi cendo ſucceſſonem. Samuel dirigendo quid ageret: dauid ſalomonem plurimoſq; reges. Pꝛoplxtas ꝑ ſpi ritumſanctũ:et populos in clamoꝛibꝰ ꝓplxtarum. In plenitudine quoq; tempoꝝ cachariam p angelum ihm et vroꝛem eius p nouum filium. Et omnem populum vmuerſumq; mundum ꝑ redemptoꝛè omnm chꝛiſt uʒ eternũ dei filium in tꝑe filium hominis factum:miſeri coꝛditer viſitauit. Pꝛpinde cacharias amutitate iam liberatus ſpirituſancto repletus exclamabat. Benedi⸗ ctus dũs deus iſrael:quia viſitauit et fecit redemptõeʒ plebis ſue. Quod etiam dauid longe ante pꝛedixerat. Redemptõem miſit dñs populo ſuo: mandauit ineter num teſtamentũ ſuum. Hoc idem ſaluato: cum pꝛedi caret aſſeruit dicens.Flius hominis nõ wnit miniſtra ri ſed miniſtrare et dare ammam ſuam redemptõnem pꝛo multis. Et aplus ad Coꝛinthios iam factuʒ excla⸗ mat dicens de dei filio. ꝙ facta ſit nobis ab ipſo noſtra redemptio. Et alibi. In quo habemus redemptõem p ſanguinem eius. Et ad himoteum de huinſcemodi fide inſtruxit. Elnus eni deus vnus mecdiato? di et ko minum homo chꝛiſtus ieſus: qui dedit redemptõem ſe metipſum ꝓ nobis.Qui introiuit ſemel in ſancta eter na redemptõe inuenta. Et erexit coꝛnu ſalutis nobis in domo dauid pueri ſui. Erectuʒ eſſe coꝛnu ſalutis in domo dauid aſſerit cacharias:et nouo loquendi genere monſtrat adeſſe ſalutez. Et velamentũ eſt in narratõne verboꝛum: quod ſiatim auferetur cũ tranſimus in chꝛi ſtum. Coꝛnu quaſi os eſt et diſcretaoꝛigine ab alijs oſ⸗ ſibus ꝓcedere perſpicuũ eſi:qm̃ cetera coꝛio ⁊ carne v⸗ lantur:coꝛnu vero carnem excedit pᷣter coꝛum et ſupꝛa coꝛium ſe pꝛotendit:et alicui animali pꝛeterq; in capite nõ apparet. Arma ſunt animallum coꝛnua in capitibus oꝛta. Coꝛnu ſignatur regia poteſtas qm in vteri teſta⸗ mento oleo quo vngebantur reges ferebatur in coꝛnu luxta quod dictum eſt ſamueli c repꝛobatus eſſet ſaul Imple coꝛnu tuum oleo:et mittam te ad yſai bethlee⸗ mitem:pꝛouidi enim in filijs eius mihi regem. QAuod ſamuel vſq; quaq; pfecit. Pꝛoinde coꝛnu erectuʒ in do: mo dauid eſt regia chꝛiſti poteſtas: qui ſecunduũ carnez de lumbis dauid ſcriptura tradente genealogia diligẽ⸗ ter inſpecta. vt mathæus et lucas cõmemoꝛant mundo natus apparuit. Erecta eſt chꝛiſti poteſtas: quam om̃is depꝛeſſa erat potentia iudeoꝛum.quibus omis ſpes ſa/ lutis erat adempta.niſi redderetur ꝑ chꝛiſtum:et om/ De paorentibus 2 —* nis humana poteſias male peſſundata vicijs ſi ubiace⸗ bat.quanq; etiaʒ humano faſtu romana eſſiet diffuſa ꝑ oꝛbem. Mulla pꝛoeſus eſt erecta poteſtas: niſi erigatur ſuper vicia. niſi ad celeſtia ſubleuetur. Hiempe depꝛeſſa erit omis poteſias in moꝛibus nequiter iu biecia emo mbus:poſt hanc vitã ſuis includenda carceribuſ. Que regalis hommum que imperialis poteſias moꝛtalium: que nec ſeipſaʒ neq; ſubditos poterat a poteſtate tarta⸗ rea liberare. Sed chꝛiſto vt dei filio q;;uis eſſet ab eter⸗ no ſumma poteſtas in plenituòine vero tempoꝛuʒz ere⸗ cta dicitur in domo dauid:ex cuius ſemine per incoꝛru⸗ ptam virginem factus e homo ſecundum carnem.an tiqua pꝛomiſſione nunc tradita veritati. cum ſibi legi / mus. Et ponam in ſeculum ſeculi ſemẽ eius. Et iterů. Hemel iuraui in ſancto meo ſi dauid mentiar: ſemen eius in eternum manebit. Et alibi dictuz inuenimus. De fructu ventris tui ponam ſuper ſedem tuam. Oqᷓ; erectum coꝛnu ſalutis noſtre:cum ſemen dauid in filio dei ſedeat ſuper ſedem alti omnipotẽtis dei. Ommnifa⸗ rie coꝛnu ſalutis noſtre erectum dicitur: cum dei fllius Dauitica carne veſtitus celos penetrauerit ſuperna con ſcẽderit.et a dextris ſedeat altiſſimi dei. Et velut coꝛnu excedit carnem et coꝛium: ſic chꝛiſtus terram exceſſit. omneq; celum: cui a patre in celoet in terra omnis eſt collata poteſtas.Hoc anna/ꝓhetico ſpiritu longe ante pꝛeuiderat dicẽs. DHominus dabit unperium regi ſuo: et ſublimabit coꝛnu chꝛiſti ſui. Erectum eſt coꝛnu:ſub limatum eſt coꝛnu. Salutem dat chꝛiſtus in ſuo coꝛ/ nu:hberat a demonibus in ſuo coꝛnu. Nam a dauid an te pꝛeuidit: quod nunc cacharias in oꝛtu filij de chꝛi⸗ ſto nondum nato ꝓphetauit dicens.Pꝛotectoꝛ meus ⁊ coꝛnu ſalutis mee.ꝛotectoꝛ eſt chꝛſtus ab omnibus incurſantibo malis: et omnibo ſperantibus in eum eſt coꝛnu ſalutis.etin eo merito ſubueniens nobis.quo de lumbis ſecundũ carnem eſcendit:in qua paſſus moꝛ tuus ſanguinem ſudit:reſurgẽs a moꝛtuis ſuperna cõ⸗ ſcendit· Hoc per dauid deus pater ante pꝛedixerat:cum introducturus eſſet filium in oꝛbem terrarum ad con⸗ templandum omnia coꝛnua ſupboꝛum: ꝙ coꝛnu eius eſſet erigendum. et ſup omnia exaltandum. Et omnia coꝛnua peccatoꝛum confringa: et exaltabuntur coꝛnua iuſti. Nemo iuſtus inter homines: niſi qui peccare non potuit. Et quanq; multi dicantur iuſti.non tamen pꝛo pꝛio ſed iſtius iuſti merito ſunt facti participes.cuius exaltata ſunt coꝛnua. videlicet crucis que ꝓpſxta dicen⸗ te fuerunt in manibus:in quibus ſtat abſcondita foꝛti⸗ tudo illius. Et vt ad aliud loquẽdi genꝰ me tranſſferã: cheiſtiana poteſtas in co⸗nu nature ſignatur. De carne coꝛnu conſurgit:ſed carnẽ omninoeſſe negamus.Qui coꝛnu nunc vtitur in carne viuens: ſuper carnẽ factus agnoſcitur. Coꝛnu vtitur qui a carnalibus vicijs omni no receſſit.qui in virtute ſolidatus non molleſcit terre nis delicijs qui mundum ventilat a ſeipo excutiens:qui repugnat impugnãaãtibus qui coꝛnupetit inuiſibiles de monum poteſtates.qui velut coꝛnu ſuſtinet aereas po teſtates:qui carnem ꝑ omnia ſuperat.qui tpalium rex pellem per omnia ſuppeditare contendit.qui manet im paſſibilis ad foꝛinſecas actõnes. Etenim coꝛnu in his umpaſſibilis dicitur eſſe nature: vt neq;ʒ pluuiam neq; aeris ſerenitatem.neq; aeris qualemcũq; pꝛo tempoꝛe in temperiem expaueſcat:qᷓuis et beſtiaruz pili hac im paſſibilitate potiantur: ſed carent virtute qua poſſint violenter aut vltro aduerſa dpellere. Dicam cuiq; qᷓ; ei ſit bene ſi exiſtens in carne ipſam exceſſit dðĩ gens m coꝛpoꝛe ipſam ſuperauit:coꝛpoꝛali pondere pꝛeſſus ſpi⸗ ritualiter vixit in terrenis habitans. in celeſtib mente 5 Ui iate ufap gatir eeſſa Rmo Oue Aum. tartag eter⸗ izere⸗ corri em.an bi lege titeri. ſemen Umus. Oq; in mmiſa⸗ ifllins tna con Rcoenn eſſit, mmiseſt ge ante regiſto⸗ zmuſub., ſuo coꝛ/ Nuidan dchꝛi zmens mmibos eumm eſt /go de ſus moꝛ emaco⸗/ ktatcum ad con⸗ nu eius temnia rcoen Care non meneo es, Chis ta diben⸗ ita ſoꝛti⸗ anſſeru: ecarne ſoctus ſoofun it tene ens:qu biles de eress ſo fumter anet in ͤ in bis m nech emnpore hac im poſint cuichĩ genan. ſis ſpi Hnene conuerſatus eſt. Sed hoc cornu non inſirgita natura coerupta non a nobis radicatur in capite erectu eſt no bis in domo dauid pueri ſui.ſerui dei famuli dei ſcilicet in chꝛiſto.in eiuſq; domo.in eccleſia ſancta eius.vbi eſt om̃is ſanctitas eius. Domus chꝛiſti eccleſia chꝛiſii Ex tra illam nemini exectum eſt coꝛnu ſalutis.MNulli ſalus qui de ipſo non erit · Somus chꝛiſti domus virtutum. omuſq; donoꝛum vbi nobis execta ſunt coꝛnua. NHam et iohannes vidit agnum tanq; occiſum:in cuius capi⸗ te coꝛnua ſeptem. coꝛnua ſeptem virtutes ſeptem. do⸗ na ſeptem beatitudines ſeptem. quibus omne ad ſalu- tem nobis oppoſitum unpugnemus non in noſtra ſed in agni virtute.qui tollit peccata mundi:vt non conde⸗ mnetur ſed ſaluetur mundus per ipſum. Sicut locu tus eſt per os ſanctoꝛum:qui a ſeculo ſunt ꝓphetarum eius. Mon quaſi de nouo per eum pꝛophetatum hoc lo quitur gicharias:ſed aſſerit multifarie antedictum per oꝛa ꝓphetarum. Et vt ſides dictis indubitãter accom: modetus.ſanctos fuiſſe teſtatur.inon aũt a ſeipᷣis miſ⸗ ſos.ſed abipſo deo directos.quoniam multi pꝛopheta⸗ uerunt non miſſi:non vera ſed falſa pꝛedicentes in ſe- ipſis decepti. Sed ſancti ꝓphete ab eo ſeculo chꝛiſti ad/⸗ uentum incipientes pꝛedicere:in quo deo patri placuit reuelare.Nam moiſes ſcripſit.quid ante ſe de chꝛiſti vi ſitatione in qua incarnatio eius atq; natiuitas et om̃is eius conuerſatio appꝛehenditur extiterit pꝛenunciatum aid ve ſibi fuerit ſcire cõmiſſum. Scripſit nempe ꝙ uuius egrediebatur de loco voluptatis ad irrigand uʒ paradiſum.cheiſtum videlicet in illo egreſſu comme⸗ moꝛans quem miſit pater ad viſitandum hoc ſeculum Et abꝛaham deſcendit in egiptum:vt peregrinaretur ibi. Unigenitus dei ex paterno pꝛecepto deſcendit qua ſi peregrinus viſitare hunc mundum. Et viſitauit do⸗/ minus ſaram ſicut pmiſerat:et impleuit que locutus eſt. Concepit et peperit filium in ſenectute ſ ua. Cliſitã⸗ doautem ſaram:ſinagogam in futuro viſitaturus erat Que cum ſeneſcens deſiceret.concepit in virgine fili⸗ um:et mundo edidit almum partuʒ. Hoc idem iacob iudam filium benedicens ꝓphetauit. Non auferetur ſce mittendus eſt:et ipe erit expectatio gentiũ:Clara eſt in his pꝛophetia.ꝙ chꝛiſtus ꝓphetabatur mittendus qui nunc miſſus iudeoꝛum populum et gentium viſitauit Et impletum eſt in chꝛiſto:quod moiſes a deo popoſcit dicens. Qbſecro domine mitte quẽ miſſurus es. Apſe ꝛotinus de quo cacharias loquitur erat mittendus: ptrum d iuda.neq; dux de femoꝛe ei donec veniat qui icq; miſſus omnem populuz viſitaturus apparuit. Et balaam ſub nemine ſtelle ad illuminatõnemoꝛbis ie/ ſum mundum viſitaturum. in ipſo naſciturum oſten⸗/ dit:et velut virgam coꝛrectõnis et directõnis et plene dominatõnis aſſeruit. Oꝛietur ſtella ex iacob:et cõſur,⸗ get virga ex ſrael. Stella exiacob chꝛiſtus eſt: exipſo . dauid oꝛdinata et non pꝛetermiſſa ꝓpagine: vſq; etiam virginee coniuges Er toinn ignoꝛantie tenebꝛas fu⸗ gaturus apparuit. Et virga iuſticie in manibus eius: ad dirigendos wvnos in viam eius.perimendoſq; ineui tabiliter rebelles ſermonibus eius. Multa ſunt teſti⸗ monia ꝓpletarum per quoꝛuʒ os locutus eſt deus:que ſiꝑ ſingula vellemus diſſerere longa volumin gederẽ⸗ tur. Sed vt bꝛeuiter abſq; alia declaratõne perſtringã: ad affirmatõnem eius quod de chꝛiſto pꝛotulit cachari as.etiam dauid locutus eſt dicens. Dixit dominus ad me ſilius meus es tu:ego hodie genui te.Quia deſcen dit ſicut pluuia in vellus: Et ipe veritas exiſtens de ter ra oꝛta eſt.quia vt homo natus eſt in ſyonitico populo. Er lux oꝛta eſt. Et notum fecit dominus ſalutare ſu. ctoꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecutſoꝛis Et redemptionem miſit dominus populo ſuo. Et exoꝛ tum eſt in tenebꝛis lumen rectis coꝛde. Et dei filius ce los inclinaint et deſcendit. Et emiſit manum ſuam de alto altiſſimus deus:cum ſilium manifeſtauit in carne ad oſtendendam ſue virtutis potentiam: ad conferen⸗ D duʒz lvna bonis.et ſupplicia digna dignis. Et eſaias ſuo modo teſtumonia dedit:que fuerunt ꝓplxtie pemtus fu turoꝛum. Hiſi dominus reliquiſſet nobis ſemen:quaſi codoma fuiſſemus. Et cit in nouiſſimis diebus mõs domus domini pꝛeparatus in verticem montium. Et confluent ad eum omnes genteſ. Idem. Appꝛehendet ſeptem mulieres virum vnum. Et alibi. Ecce virgo concipiet et pariet filium:et vocabitur nome eius ema nuel. Idem.Paruulus nat eſt nobis:et filius datus eſt nobis. Et que ſequũtur quod intenditur expꝛimũt Et alibi vt ſactum iam agnoſcamus. Emitte agnum domine dominatoꝛem terre:de petra deſerti ad monteʒ ſilie ſyon. Et hieꝛemias. Mouum fecit dominus ſuper terram:et mulier arcundabit virũ. Samel. Lapis pꝛe ciſus eſt de monte ſine manibus. Quid enim iuuat o⸗ mnes ꝓpixtaſ pꝛecurrere.Ac etiã omnes ꝓphetias ſuis mocdlis obuelatas reperire difficillimum eſiet. Sed hoc nemini diuinas ſcripturas ſcrutanti in dubium veni⸗ at:ꝙ omnes weri ꝓpſvte ſicut cacharias in ſuo cantico pꝛotulit de viſitatõne domini. vere atq; miſtice ſunt lo⸗ cuti. Et ſalutem jerexit ſcilicet nobisl ex inimicis no⸗ ſtris:et de manu omnium qui oderunt nos. Erectuz eſt coꝛnu.ſed nec fruſtra:quoniam in ipſo nobis erecta eſt ſalus ab inimicis noſtris inuiſibilibus:ne vltra vio lenter animas raperent:ne iuſtas animas patrum am⸗ plius detinerent. YOpſe ſaluat de manu iimplacabiliter odientium. YIpſe coꝛnupetit omnes homines. ſuos ele ctos coꝛnu perſecutõnis et ſuperbie impetentes. Ere ctum eſt coꝛnu ſalutis. Ad faciendam miſericoꝛdiam cum patribus noſtris:et memoꝛari teſtamenti ſui ſan⸗ cti. Tempus erat miſerenduquia venit tempus quo ſancti patres excluderẽtur a poteſtate tartarea: quo pꝛe da ſanctoꝛum ab iniuſtis raptoꝛibus tolleretur. Erat ammodo celebꝛãda miſericoꝛdia cũ antiquo patre adã: qui fletibus et penis culpam ad poſſe diluerat. Necnon et cum miſera pꝛole ſua:quam a paradiſi ſedibus a di⸗ unna gratia per inobedientiam pꝛopꝛiam fecerat exula⸗ re.Danda erat noe miſericoꝛdia:qui euadendi ſpe pꝛo reparatõnis humane munimine centenariam arcam conſtruxit:a quo condita ſunt ſeculi teſtamenta. Gaciẽ⸗ da erat cum omnibus patribus miſericoꝛdia. qui fide veram:obedientiã pꝛsomptam donmnno ſeruauerunt Er cum omnibus ſanctis pꝛophetis qui vra hec futura pᷣ⸗ dixerunt.et pꝛo veritate ludibꝛia et moꝛtes et vincula paſſi ſunt. Dilata erat miſericoꝛdia non ablata: pꝛoro⸗ gata non denegata. Sed nunc canit pꝛe gaudio acha⸗ rias:quoniam deus viſitauit et fecit redemptõnem, et coꝛnu ſalutis erexit:ad: faciendam miſericoꝛdiam cum patribns noſtris et memoꝛari teſtamenti ſui ſancti.Te ſtamentum ſanctum eſt pꝛomiſſiofuturoꝛum. pꝛomiſ⸗ ſio filij ſui ſancti ſanctoꝛum et firma pollicitatio ſuper⸗ noꝛum uius memoꝛatus eſt cum plenitudo tempoꝛis venit. Mec iã in ſigura erpetiuerat dauid. Oemoꝛ eſto wrhi tui ſeruo tuo:in quo mihi ſpem dediſti. Spes di⸗ uinoꝛum dumtaxat datur ex verto. Munqᷓ; aliter ſpes in diuinis.pꝛeterqᷓ; ex verbis innaſcitur. In humanis autem ex verbis que ad inuicem homines pollicitando conferunt.aut exconſuetudine nature qua ſemina exſe minibusfructus ex arwoꝛibus capiuntur. Pꝛoinded a⸗ uid ſpem tenebat ex vertv cuius memoꝛem pollicitato⸗ rem dominum eſſe querit. Sed eſt teſtamentũ ſanctũ E ð , 1 et eſt teſtamentum ſancti ſui. Teſtamentum ſanctum vetus eſt: iuxta quod ſi nobiſcum incedit. nihil auud imo minus q patres noſtri ſuſcipiemus. Sed inquit dauid. Reſpice in teſtamentũ tuum In eum videlicet quod diſpoſuit per filium ſanctum ſuum: cuius cachari as dicit dominum memoꝛari. Etiam hieremiss longe ante de teſtamento huiuſcemodi pꝛophetauit. Ecce di⸗ es veniunt dicit dominus:et feriam domu iſrael et do⸗ mui iuda pactum nouum. alias teſtamentum nouum Non ſecundum pactum quod pepigi cum patribus we⸗ ſtris: in die qua appꝛehendi manum vt educerẽ eos de terra egipti. Ec que ſequuntur in hac declaratõne con/ ueniunt: Mouum pactum nouũq; teſtamentũ non eſt ſicut er quo in hereditateʒ pꝛeter quam tempoꝛalia nõ cedebant:ſed eſt quo moꝛte teſtatoꝛis confirmato cele⸗ ſtis atq; ſuperna confertur hereditas: non quo terrena ſalus coꝛpoꝛaliſq; ſanitas:ſed quo eterna ſpiricualis ꝓ⸗ ſperitaſq; confertur. eſtamentum ſanctum ſanguinẽ habet hircoꝛum vituloꝛum et alioꝛum animalium.Te ſtamentum ſui ſancti ſanguinem ꝓpꝛium habet filij dei NMNeq; ſalus erat in ſanguine animaliuʒ. nec liberatio ca ptiuoꝛum.ſed in ſanguine teſtamenti ſancti dei: pꝛout per alium cachariam pꝛoplxtã fuerat ante pꝛedictum. Tu quocq; in ſanguine teſtamenti tui.emiſiſti vinctos tuos de lacu in quo non erat aqua. Qui ſanguis ante paſſionem impaſſibiliter datur diſcipulis: quibus ſal- uatoꝛ dicit. Bibite ex hoc omnes. Mic eſt ſanguis me⸗ us noui teſtamenti:qui pꝛo vobis et pꝛo multis effun⸗ detur in remiſſionem peccatoꝛum Et ideo chꝛiſtus ſui noui ſanctiq; teſtamenti megiatoꝛ exiſtens.quod cõſir matur ſue moꝛti interceſſione in redemptõem earum pꝛeuaricatönum que erant ſub pꝛioꝛe teſtamento.re⸗ miſſionem accipiant om̃es qui vocati et electi eſſe par/⸗ ticipes lereditatis eterne. Vbi enim nouũ teſtamentũ eſt moꝛs neceſſe eſt vt intercedat teſtatoꝛis.Ceſtamẽ/ tum enim in moꝛtuis confirmatum eſt. Quod ſpiritu pꝛoplytico videbat cachariaſ dei memoꝛari huiuſcemo diteſtamenti quod ab eterno diſpoſuerat. per ꝓphetas pꝛomiſerat:in quo ſalus in cuius ſanguine liberatio.in quo ſuꝑna hereditas vocatis et electis tribuitur. Qð moꝛte confirmandum ipᷣe videbat:noſq; in ſide inheſi tanti aſpicimus confirmatum. DHe quo. Juſiurandũ iurauit ad abꝛaham patrem noſtrum daturum ſe no⸗/ bis. Quoniam in ſemine ſuo benedictõem conſtituit omnium gentium. Vt ſine timoꝛe de manu inimico rum noſtrox liberati:ſeruiamus illi. Poꝛro niſi a de/ monum dominatu liberemur deo in veritate ſeruire nõ poſſumus. Mꝛius enim a demonibus eſt habenda liber tas:ante ſunt ſoluenda vincula peccatoꝛum. quibo vo⸗ luntarie noſmetipſos inneximus. Prius a carceribus opoꝛtet dimitti.qᷓ; iuſtum deo famulatum exhibere poſ⸗ ſumus. In ſcitate iuſticia coꝛã ipo oĩbo dieb nt᷑is quibo in timoꝛe ac miſere viuin ſuꝑ terrã. Eccea qᷣbo eſt habẽda libertas. Ecce in quibo oſtituit᷑ pietaſ.Liber tas ab inimicis:euaſio a peccatis. Pietas vero qua deo ſeruitur:in ſanctitate ⁊ iuſticia plene conſiſtit.Ad hec ꝓ moꝛibus chꝛiſti agebatur aduentus vt lberaremur ab inimicis.et a criminum nexibus ſolueremur:vt ſibi in ſanctitate et iuſticia diebus omnibus ſeruiremus.cõ nectuntur tria hec adinuicem in oꝛdine recte agendi: quoꝛum vno deficiente moꝛalis acceptaq; latria nõ cõ⸗ ſiſtit. Primum liberari a maliano:ſecunduʒ in iuſticia et ſanetitate ſeruire:tercium ſit omnibus perſeuerare diebus. Sed vbi ſpiritus:ibi ſancta libertas Et quoni am inimici ſemper impugnãt:ideo ſaluatoꝛ docuit nos quotidie dicere. Sed libera nos a malo. Et vt liberet — .— —— . rrr . ..eꝰ , . . . N Rr r òèò . 1 . . . „ . D —. — 2— — „. 7 bus a coꝛruptibilibus expeditur affectus:cum amoꝛ re ruqm non allicit. cum timoꝛ non inflectit ad nephas. ſi⸗ . biq; in ſanctitate ſeruitur: cum ſupꝛa ſenſum hominü agitur vita. cum affectões in ſuperna aſcendunt. cum moꝛes aguntur in omni directõne virtutum. In iuſti cia poꝛro altiſſimo famulamur:cum dilectio eſt dignoꝝ vſus et debitoꝛum. SGed in his omnibus ꝑſeuerantia opus eſt:ſine qua nemo boni operis pꝛemiuʒ appꝛehen dit. Et poſt hec conuertit ad puerum pꝛopheta ſermo/- nem:et vates de vate vaticiniũ canit. Maioꝛ etate mi⸗ noꝛ miniſterio:de minoꝛe per cempus et maioꝛe per gra tiam exhibet prophetiam. Et tu puer pꝛopheta altiſ⸗/ ſimi vocaberis pꝛeibis enim ante faciem domini parare vias eius. Acceperat cacharias in templo per oꝛaculũ ab angelo qualis eſſet iſte futurus.et ꝙ pꝛeiturus eſſʒ dominum in ſpiritu et virtute helye. vnde hoc quod de puero nato die octaua dicit ſoluto vinculo lingue ma/ gis eſt patefactio ſuſceptioꝛaculi q́; canticum ꝓphetie. quanq; ipe ſpiritu ꝓphetico loqueret᷑. Nuer vocandus erat iohannes:quando hoc pꝛomebatur a patre ꝙ vo⸗ candus eſſet pꝛopheta altiſſmi. Sed parum erxat ꝙ vo candus erat:miſi euidens et index ꝓpheta fuiſſet. Qui etiam vt angelus dixit. parare viam chꝛiſto in coꝛdib hominum baptiſando et pꝛedicando pꝛeiuit. Laudatur omnino pꝛeire:ad honoꝛem.ad pꝛeparatõnem domini ſubſequentis.Elituperatur autem qui ꝓpꝛia directõne pꝛeainbulat. Subſequitur dominus quos ipſe pᷣmit/ tit:et pꝛedicatoꝛes qui viam chꝛiſto parare om̃i virtu⸗ te contendunt fouendo poſtergat.Ad quid etiam pꝛei⸗ turus iohannes.. Ad dandam ſcientiam ſalutis plebi eius:in remiſſionem peccatoꝛũ eoꝛum. Plebs dei ꝓ⸗ xime ſalutis ſcientiam non habebat.et per quem ſutu/ ra erat iam latebat in vtero:et de longinquo adhuc ex⸗ pectabatur a plebe. Salus auteʒ pꝛima tendebat in re miſſionem omnium peccatoꝛum:cuiuſ tunc iohannes ſcientiaʒ plebi dedit cum dixit. Ecce agnus dei:ecce qui tollit peccata mundi.Pꝛedicatoꝛum officium et inten tio in his que cacharias de puero vaticinatur aut edi⸗ cit.oſtenditur pꝛeire chꝛiſtum: nõa ſeipſis ſed miſſi ab ipᷣo.aut ab autoꝛitate habente.pꝛeire ante faciem eius vt ſemper chꝛiſti noticia ſubſequatur.parare vias eius ſcilicet pꝛedicare virtutes:quibus iter eſt gquo ad homi nes veniat altiſſimus filius altiſſimi dei. Et vt dent au ditoꝛibus ſcientiam de ſalute.vt oſtendant plebi.non in quibus coꝛpoꝛis ſed in quibus anime ſalus vera con ſiſtit:vt inſtruant populum in quibus ſit tota remiſ⸗ ſio peccatoꝛum. Quo auteʒaffectu fiat ipa remiſſio ad⸗ puc vaticinando pꝛofert Per viſcera miſericoꝛdie dei noſtri:in quibus viſitauit nos oꝛiens exalto.] Per il⸗ la interioꝛa ſui coꝛdis vitalia.ſcilicʒ amoꝛes inuiſibiles miſericoꝛdie ſue.quibus motus ex alto veniẽs nos vi⸗ ſitare dignatus eſt: vt in illa ſua ineffabili et incompꝛe henſibili dilectõne.peccatoꝛuʒ hominibus tribuatur re miſſio qua incarnari.naſci.viſitare.conuerſari docere. pati.moꝛi pꝛo nobis voluit. Quibuſ viſceribus qua di lectionel Illuminare diſpoſuit his qui in tenebꝛis et in vmbꝛa moꝛtis ſedẽt: ad dirigẽdos ſetiaml pedes noſtros in viam pacis. Hoc eſaias multo pꝛedixerat tempoꝛe. Populus gentium qui ambulabat in tene/ bꝛis vidit lucem magnam:ſedentibus in regione vm⸗ bre moꝛtis lux oꝛta eſt eiſ.Coꝛporales tenebre ille ſunt vbiomnis eſt priuatio lucis: eius ſiquidem abſentia. tur in rerum natura: tamẽ ſic eſt oꝛdo loquendi. vt pri⸗ regnum conſtituitur enn pona uatione lucis tenebraruʒ poſſit eſſe cognitio. Apᷣe lucẽ parennbus ſpſe nobis factus eſt coꝛnu. Fit litertas cum a viſibili⸗ — -- — “ ſi N lg 4 n 0 i⸗ r iſ⸗ dre lii ⸗ e. s e W P Gib Ntur ini e it/ tu⸗ ei⸗ ebi 9 . et/ re es ni di b us is mi Ou n ri l s P/ e te e, — — — — etoꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis appꝛehendere nunqᷓ; poſſunt.que per pꝛiuatonem fiunt Tunc fugantur a luce:qua recedente veniunt. In te⸗ nebꝛis wro ſedere nõ ſitualiter dicimus. ſitum enim ipᷣe non faciũt:ſed in locis vbi nulla eſt pꝛeſentia lucis. HGea nec de his coꝛpoꝛalibus tenebꝛis ſeu de coꝛpoꝛali luce iſtoꝛum ꝓphetarum fuit intentio.ſed de tenebꝛis ignoꝛantie.atq; peccatoꝛum quibus anine inuoluũtur n quibus ſedebant iudei et populi natõnum. pꝛo eo ꝓ in his poſiti erant ſedentes. velut qui coꝛtoꝛalibus tenebꝛis ecn ſeribtru quo pergant neſciunt. etiᷣ inuiti ſedendo quieſcunt. Mec luxiſta veritas iam oꝛta fuerat:quam ſequi poſſent.ne in tenebꝛis ambularent. Que cum exoꝛta fuiſſet ⁊ apparere cepiſſet:in moꝛibus et in verw elamauit dicems. Ego ſum lux mundi:qui ſe quitur me non ambulat in tenebꝛis ſed habebit lumẽ vite:quam qui ſecuti ſunt tenebꝛas euaſerunt tam ex iudeis q;ᷓ er populis nationum. Minc etiam hieruſalem dicebatur. Surge illuminare hieruſalẽ: quia venit lu⸗ men tuum. Et poſt. Et ambulabunt gentes in lumine tuo:vt cacharxie vaticmium de illuminatõne illoꝛũ qui ſedebant in tenebꝛis non ſolum ad iudeos.ſed etiaʒ re feratur ad gentes. & vero vmbꝛam moꝛtis adiungite in quandam ſecretioꝛem conſideratõem immittit.Eſt enim moꝛs.et eſſe dicitur vmbꝛa moꝛtis: et vt a coꝛpo⸗ ralibus ad ſpiritualia tranſeamus.in his diſſerendi ſu⸗ mamus exoꝛdium. Moꝛs eſt pꝛiuatio vite aut ſepara⸗ tio anime vitalis a coꝛꝑe vitam habente.que a moꝛden do nomen accepit.aut quia nimis moꝛdet.aut qꝛ moꝛ⸗ ſum ſolum facit in parte:non enim in toto com ſiro moꝛs poteſt habere vominium. Mon de animanibus ra tone carentibus ſed de hominibus loqmmur:in quibs moꝛs virtute pꝛecedetis doloꝛis coꝛpoꝛi ſenſum adimit vnde anima ipa recedit.in qua moꝛs non poteſt ampli us deſeuire.vt illi ſenſum adimat ⁊ ad nihilum redigat Mꝛoinde moꝛs in parte moꝛdet:in moꝛſum totuʒ ven dicare non poteſt Elmbꝛa vero moꝛtis eſt ſomnus ſiue doꝛnntio:que ꝓpꝛie dicitur moꝛtis imago. Eſt eti vm bꝛa moꝛtis omnis infirmitas qua perualide coꝛpus op⸗ imitur: quando extaſis aut ſenſuum alienatio inua⸗ eſcit. Mam ficut vmbꝛa pꝛout in coꝛpoꝛibus agitur.: eſt aer carens ſole:ſic cum in hominibo dicitur. eſt que⸗ dam vita fine vſu ratõnis et ſenſuum coꝛpoꝛis. Sic in ſpiritualibus reperimus moꝛtem et vmbram moꝛtis. Boꝛs ſpiritualis anime cum peccando ſeparatura deo qui eſt omnium vita:et cum eterne in inferno detrudi tur. Ambra vero huiuſcemodi moꝛtis eſt carentia ve⸗ re cognitionis carentia veritatis et ſidei et lucis eter⸗ ne. Fit vmbꝛa in aere ab obiecto coꝛpoꝛe luci: quo re⸗ moto geris pars illa clareſcit. Sic aliquid fit in anima bus bominuʒ quod ſuperne atq; interne luci obijcitur vnde illa vmbꝛa moetis generstur. Sed remoueri dũ viuitur poteſt quouſq; dvetrudantur anime in infernuʒ: omne quod luci opponitur vt vmbꝛa generetur. Hince acharias diſſerẽdo fatur. Illuminare his qui in tene⸗ 2is et vmbꝛa moꝛtis ſedent: ad dirigendos pedes noſtros in viam pacis. Claret de coꝛporali luce.ac coꝛ/ poꝛalibus tenebꝛis nõ pꝛeloqui mchariam ſed de ſpiri⸗ tualibus:vt tenebꝛis huiuſcemodi iam depulſis vm/ bꝛa moꝛtis abiects pedes noſtriaffectus pariter aintel⸗ lectus.pacis dirigantur in viam illius ſailicet quã mũ/⸗ dus ignozat quia carens alijs conferre non poteſt. ſed inillam que ſuperat omnem ſenſum. quam pꝛoximus paſſioni ſins diſcipulis chriſtus dereliquit. Deinde redit euangeliſta in declararõnem pꝛecurſoꝛis: ob quẽ ſupꝛs poſita ſunt contexta dicens.! Puer auteʒ creſce⸗ bat. Acilicet mole ſui coꝛpoꝛis:let conſoꝛtabatur ſpũ . ſcilicet ſancto quo ex vteroplenus erat.. Qui acceſſit ad deſertum: in quo moꝛatus eſt vſq; in diem oſtenſio⸗ nis ſue ad iſfrael.l empus acceſſionis ſcriptura non erplicat:ſed a puerilibus annis deſertum mmcoiuiſſe cre dendus eſt:et loca queſiuiſſe cuſtodie remotioꝛis con⸗ ſiſientie apta contemplatõni oꝛationi congruentia et amica meroꝛibus vbi tam diu ſtetit diuinis reuelatõi⸗ bus vacanset exomni ſe diuinis tlxoꝛijs intendens. quouſq; mandato domini ad iſrgel in ope ſacri miſterij monſtraretur. Er habebat veſtimentum vepilis es⸗ meloꝛum:et conam Keilicroen circa lumivs eius. Eſca autẽ eius erant locuſte et nel ſilueſtre.· Agreſtis erat vita iohannis: nec; delicijs aliquando legimus ſtudus iſſe qui ex teneris annis veſerticola factus eſt. Qui cõ⸗ tempta carnis mollicie: hiſpida veſte ac ripoſa indutus eſt de pilis ſcilicet cameloꝛum. Decens veſtimentum cuilibet chriſtiano. vt vanitate careat vt nõ paſcat ocu⸗ los intuentiumvt ſit ſine nota laſciuie.vt carnem deli cate non tegat.vt ſignet huius vite contemptuʒ. vt vi litati et abiectioni conueniat.neceſſitati non wluptati cõmenſuratum. Maxime autem ei competit veſtis in⸗ culta qui ſupna cathegoꝛicat: qui cathecicat indoctos. qui ad concionem ꝓfert rüdimenta ſalutis. cona vero pellices circa lumtvs eraduerſo conſundit baltheos ſun⸗ perboꝛum.qui etiam in conis vanitatem voſtendunt. et in cingulis extollentiaʒ pandunt. et que prohibiturus erat quem pꝛecurrebat.in ſe carendo damnauit. Que niam ſaluatoꝛ dicit. Molite poꝛtare aurum nec; argen⸗ tum in ſonls veſiris. Cibus eius non eſca electa ſed va ge locuſte. vt etẽ bñ famelicis ↄmedere ſit hoxroꝛi. Sil⸗ ueſtre mel illud erat quod ex ſilueſtribus apibus con⸗ debatur. non hominum ſtudio aut apparatu receptacu loꝛum:ſed pꝛout in cõcamiaatibus arboꝛum his ſaulcu⸗ lis naturs victabat. ꝓgitur ammirando ↄſiderate hũc uerum adoleſcentem quanta inedia coꝛpali continuo filveabat⸗qui chꝛiſtum unitabatur ante quem factus erat · quem vita et pꝛedicatõe pꝛeibat. Paternas edes abboꝛrens. deſertum horridum tepit incolere. parentũ „ alludimenta deuitans: diuinis directõibus agebatur⸗ cognato!nem omnem dimifit in ꝓpꝛijs lacibus derelin⸗ quens. In deſerto celum pꝛo tecto ſuſcepit. cui ad im⸗ pꝛefſiones gereas penitus obex non erat. Familiaritas bominum non eum vinculauit in ſeculo.ſed in deſerto beſtijs domeſticus erat:nõ lecto recubuit nõ opertoꝛijs vſus eſt.ſed gubernatõni diuine totusexpoſitus ſubia cebat. Accuratio cibpꝛum ſollicitudo rerum compaſſio coꝛpoꝛis: a ſuo animo et moꝛibus erulabant. O amabi lis et ammarabilis adoleſcens ſpiritu pleno ſanctitate in vtero immaculate conſtans: que te traiecit neceſſi⸗ tas in veſertum. QAuid te aduerſum te tam rigidum fe cit. Que te culpa pꝛemebatrvt ad illam abſtergendam tot paſſom bus ſubdereris. Oulta tibi iam erat de te mittẽte noticia:pꝛo quo cuncta ſic aſpernabaris. Poꝛ⸗ ro ſuſpirabas indubitata ſide in aliam vitam: pꝛo qua iſtam ſic paruipendebas. Erat tibi pꝛo ſtercoꝛe mdus cui repudij libellum tam ſubito intuliſti. In membꝛis adhuc rebellionem non ſenſeras:et ipſa quaſi ab infan tia cruciatibus mancipaſti.tibi nullam alimoniam car ni delectabilem pꝛeſtans. Suſpenſo in celo ſpes huma ne vite viluerat. Moueras certe miſterinʒ tuum ad qð pꝛedeſtinatus atq; miſſus eras. pꝛoinde te ſeruabas in deſertis immaculatus.vt purus puriſſimo occurreres venienti. cuius ꝓpheta altiſſimi vicebaris· et qui debe⸗ bas aquis intingere ſaluatoꝛem. ne te macula contin⸗ geret pꝛecauiſti- Ad contemplanduz hunc iuuenem ſa⸗ cra euangelij ſcriptura offert oĩbuſ ſectatoꝛibe writatis Liber tercius chꝛiſtianec; virtutis vt ſit foma viuendi valentioꝛibs in chꝛiſti amoꝛe:atq; ſoꝛma humilitatii his qui ad tam ardua manum mittere nequiuerunt. aut vlut tepidi noluerunt. Qui ab ipis primoꝛdijs quibo etas homi⸗ num abſq; aminiculo itinerare poteſt habitatoꝛ deſere ti factus eſt.hirſuta veſte vtens qua magis caro pungi⸗ retur ad tactum.q; ad ſolamen acuperet. Inſohtus ci⸗ bus et aſper.et potus amnis erat:et hoc is qui non pec⸗ cauerat.qui a ſpirituſancto ablatus erat in aluo. Quid autem ex iſto ſumendo noꝛmam facere deberent. hi qui peccauerunt:qui tam diu heein deſertis agebat.quouſ⸗ q; in iuſſu domini mundo ad miſteria complenda pate ſceret. non tamen vite agreſtis mutata cenſura. Cem⸗ pus vero mamifeſtatõnis euangeliſta ſerioſa narratõe ſcripſit dicens. Anno quintodecimo imperij ti⸗ berij ceſaris pꝛocurãte poncio pilato iudeam.tetrarcha autem galilee vxrode.philippo auteʒ fratre eius tetcar⸗ cha ituree traconitidis regionis liſama abiline tetrar cha.ſub pꝛincipibus ſacerdotum anna et caypha: factũ eſt verbum fupra iohanem finum cacharie in deſerto Muia hic fuit miſſus a deo. Hic venit in teſtimoniuʒ vt teſtimonium phiberet de lumme: vt omnes crede⸗ rent per illum. Mon erat ille lux:ſed vt teſtimonium ꝑ/ hiberet de lumine. Et venit in omnem regionem ioꝛ⸗ danis. Deſcriptio tꝑis ad euidentiam eſt factoꝛum ſi militer et ſiendoꝛum. Habet etiam incluſum miſteriũ moꝛes wro intendimus: niſi ꝑ violentiam non conti⸗ nerxet. Manifeſtatio tamẽ pꝛecurſoꝛis ſe fidelium obtu tibus magis offert que miſi er mandatũ dei facta non eſſet ad omnium violentium verba pꝛoferre exemplũ ne pꝛeter mandatum domini foꝛis loquendo ꝓcedant Cumiditas eſt velle notum ſfieri:et ꝑ virtutem pꝛodi⸗ re in publicum nõ parue temeritatis:niſi veſunꝝ iuſſio veniat ⁊ directio vpi ſemina diuina iaciantur. Elirtus in neceſſitate eſt cuilibet ad ſeipᷣin:verbum vero ad ali os habet opoꝛtunitatem. non tamen ex ꝓpꝛia volunta⸗ te.ſed ex alterius direccone:ſed vbi voluntas et neceſſi tas pari modo aut vnpari quandoq; concertant neceſſi tas pꝛeualeat non volutas. Hic vero fuit miſſus a deo et venit in ceſtimonium eterni luminis quod mundo apparuerat:vt de ipo phiberet teſtimoniuʒ eoꝛum que viſurus exat.Et vere agnus dei erat:qui mundi vene⸗ rat auferre peceata. Et teſtimonium erat daturus ſup⸗ uenientis ſpiritus in ſpecie columbina:et paterne vo⸗ cis que intonuit ſuper eum. Pꝛoinde tot virtutibus pᷣ ditus erat iohannes.et a teneris annis diſvonente do⸗ mino deſerticola factus erat.vt otius reciperetur teſti⸗ monium eius de chꝛiſto a populo iudeoꝛum. Lux vero fontalis iohannes non erat.nec ſua virtute refulgens quanq; plurimuʒ participaret de lumine. ſed chꝛiſtus cui teſtimonium dabat erat lux vera.non alterius par⸗ ticipio.ſed ſuo oꝛtu ꝓpꝛio et eterno.! Venit igitur iuſ⸗ ſu domin in omnem regioneʒ ioꝛdanis in quo chꝛiſtũ intineturus erat:pꝛedicans baptiſmum penitẽtie in re miſſionem peccatoꝛum.Et vt penitentiã agerent.quo⸗ niam appꝛopinquabat regnum celoꝛuʒ ſ. Hec ſiquideʒ Yerba de penitẽtia ſaluatoꝛ etiã dixit:que iam ſunt diſ⸗ ſerta per modicum. Sed diuerſitas videtur in verbis cum vnus referat dixiſſe iohannem agite penitentiaʒ: alius dicere videatur pꝛedicans baptiſmum pemitẽtie in remiſſionem pecœtoꝛum. Etiamer euangelio pliene colligimus ꝙ ipᷣe pſonaliter baptiſabat. Sabat iohan⸗ nes baptiſinum in pꝛeuium baptiſmi chꝛiſti quem pꝛe dicabat non tamen baptiſmus iohannis poterat pecca ta diluere. Expediebat enim ſuos intinctos baptiſmo chꝛiſti ablui: vt ſequeretut remiſſio peccatoꝛuʒ. Diſto⸗ De parentibus nebat pomo iopannes vertvillos qui baptiſmno cheiſti abluendi erant:actu vero etiaʒ coꝛpoꝛa pꝛeparabat. Ba⸗ ptiſmum vero chꝛiſti et pmitentiam pꝛedicabat in rez-z miſſionem peccatoꝛum: nam baptiſmus penitentiam includit.penitentia vero ad baptiſmnum ꝑducit.vt ne⸗ . mo ad baptiſmum accedat niſi pꝛimo peniteat. peniten tia non valeat niſi aqua perfundat. Et verbuz interne factum ſuper iohannem dum moꝛabatur in deſerto ſo litarie.ipᷣm ilico inſtruxit vt virtutem dandam elemen tis per verbum pꝛolatum agnoſceret:nec ſalus homini bus eſſet niſi coꝛpalis eſſet intinctio que ꝑ virtuteʒ in⸗ ditam verlv inuſſibiliter animas lauat: his dumtarxat exceptis qui in ſanguine aut ſamine abluuntur. Huo paotinus ad initiandum homines ad aliam vitam pꝛe icabat iohannes penitentiam et baptiſmum.peniten⸗ tiam ſcilicet et receſſum a vicijs ab erroꝛibus ab infide⸗ litatibus quibus homines tenebantur:et ablutionem quibus ab huiuſmodi contagijs lauarentur initiati ad actionem vittutum. Sic emm petrus dicebat his qui timuerunt querentes de euadendo conſilium. enitẽ tiam inquit agite:et baptiſetur vnuſquiſq; veſtrum in nomine ieſu chꝛiſti in remiſſionem peccatoꝛum veſtro o ſemp in neceſſitate conſiſtit: etiaz „ rum. Hec predicati his qui ab oꝛiginali contagio ſunt abluti.ſi alijs conta⸗ gijs ſunt infecti.vt videlicet penitentiam agant et ite⸗ rum baptiſentur:non tamen rebaptiſentur. quoniam vt ait apoſtolus.impoſſibile eſt eos qui ſemel illumina ti ſunt. guſtauerunt etiam donum celeſte. et participes facti ſunt ſpirituſſancti.guſtauerunt nibilominus bo⸗ ſeculi ⁊ plapſi ſunt num dei verbum. virtuteſq; futuri renouari rurſus ad penitentiã: renouari ſcʒ baptiſmuʒ quo culpa dumtarat oꝛiginalis deletur:et omne crimẽ quo intingendus illa hoꝛa eſſet. Sed a woſterioꝛib vi cijs poſt illam pꝛimam ablutionem: non eſt renouatio peandem. Attamen ſunt alia baptiſmata in quibus re abluitur qui reſoꝛduit: cum penitentia egerit. &mnia ſiquidem ſacramenta excepto ꝓpagatõnis humane ab⸗ lutoꝛia ſunt:baptiſmi ſunt. Elirtutes etiam lauatoꝛia ſunt:quibus lauari poſſunt.hi qui pꝛimam ablutõem poſterioꝛibus peccatoꝛum maculis anerunt. nne matur aũt pꝛedicatio iohannis vaticinio eſaie cũ dicit᷑ ſieut ſcriptũ eſt in bꝛis ᷣmonũ eſaie ꝓphete. Ofm̃is vallis implebitur:et omnis mons et collis humiliabi⸗ tur. Et erut pꝛaua in directa:et aſpera in vias planas. Vmpletio vallium:exaltatio eſt humilium. Humilia—= tio montium et collium:depꝛeſſio eſt ſupꝑboꝛnʒ. Qui de poſuit potentes de ſede:et exaltauit humiles. Et alibi. HOmnis qni ſe exaltat humiliabitur:et qui ſe humiliat exaltabitur. Et iacobus aplus. Superbis deus reſiſtit humilibus aut dat gratia. Et eſaie textus ſic continet. Om nnis vallis exaltabitur. Mec ſiquidem ꝑ aduentuꝭ omini.et hoperatõnem cheiſti hominibus pꝛouenire enunciat. Et erunt pꝛaua in directa:et aſpera in vias planas. Et videbit omnis caro ſalutare tei. bliquati erant homines er pꝛaui facti erant. nec erat in eis recti tudinem reperire. cum ſynagoga receſterit ab obſeruan tia leccatoꝛum et cultibus idoloꝛum.erat dicata genti⸗ litas:qᷓ;uis in populo iudeoꝛum pauci reperirentur ad/ huc celum legis hatentes. Et inceſſanter homines in pꝛauitate coꝛdis ſui ambulab ant:nec erat qui ad veri⸗ tatem dirigeret. neq; qui ad rectitudinem homines re⸗ uocaret.Altitonabat iohannes illam mundo adueuiſ⸗ ſe iuſticiam.:que pꝛauum reuocaret ad rectum. et aſpe rum ſua virtute molliret. Nam quid pꝛauum et aſperũ ſit in rebus. ipſa euidentia docet et loquendi conſue⸗ tudo demonſtrat. In moꝛibo alius ſe obicit intellectus „ n dint iutn aite hei e aare glon ſeijo turin ſſer Guiet Aſoon iſticn turpr⸗ ſoouu nltase Hrut lvocr ſeyptat rione nisno ſilegit eo menita umegu wrernt Gumpen Umnnsc⸗ Srern nsgcap ltue: Nyltaf lunenſi titcun vono.Etr Gebtura ueſn kamas humpan nium p gueſtinn turagi⸗ Mbain lnt Ccre bpurter Uurcumn ledr Altgelie Gſelm Ulaine voltßen ellaſen lumtci⸗ Glger⸗ Mbmgn⸗ Zreti Nerbeant teſtur⸗ tſilt ſeötlen Coaſi Pu Maqe fenn de⸗ HNHam pꝛauus eſi omnis qui exvſu longoet conſnetu⸗ paraſti ante faciem oĩim ꝓploꝛum. O dicit omnis caro m. Qline mala didicit male agere: rectitudinem ratõnis et id eſt ꝙ omnes fines terre ſcilicet hoĩes qui ſunt in om ne iuſticie in animo et moꝛibus ptermittens. Coꝛrigitur mibus finibus terre. ſenſum vrbop nõ ſeriem accepit. ten auũt ꝑ iuſticiam:qm̃ ipᷣa eſt que de pꝛauo rectum facit.ſi aut iohannes allegàs. aut euangeliſta ſcribens. De pi⸗ ne ue iuſticia fidei. que pꝛauos ꝑ incredulitatem dirigit. ſi ſione vere fidei atq; gloꝛie nõ eſt ꝑ ſingula diſſerenduz ſo ue moꝛalis que homines in ꝑditis moꝛib depꝛauatos Cunc exibat ad eum hieroſolyma et omnis iudea hen ad recta facienda reducit. Orauus eſt puerſus ab ali⸗ et omnis regio circa ioꝛdanem.et bapt iſabantur in ioꝛ⸗ ini quo vicio in tantum: vt intentionẽ piter actõnem in dane ab eo cõfitentes peccata ſua. Ecce pꝛedicatio io⸗ in⸗ ſeipo peruertit. Pꝛauus eſt omnis qui ſe obſtinate tue hannis ſoꝛtiabatur effectũ:quia penitentiꝗ agebant. cõ e tur in malo:et aduerſus quod eſt bonum obdurate con fitentes peccata ſua. Et querebant remiſſione cum ba⸗ o ſiſtit.Aſper eſt autem ommsa qui inequalitatẽ habet. et ptiſma ſuſciperent. Et iam late diſperſa erat fama iohã dee qui eſt diſſnauis eloquio.et conuerſatõe moleſius. qui nis: cum ſolum in regione ioꝛdams exiſtens nõ ſolum ten⸗ aſpernatur ſalutis monita et plus rigide increpat eum illa regio ſiʒ etiã de hieroſolyma ⁊ de iudes vt pꝛedicatio jle⸗ iuſtiſſime increpantes qᷓ; fuerit increpatus. Erunt igi⸗ nem audirẽt:et baptiſma ſuſciperent ꝓperabant. pecca ⸗ em tur praua indirecta.et aſpera in vias planas.cum puer ta etiam ↄfitentes. Sed hec omnia diſpoſitõnes eranrt ſad ſi ꝑ iuſticiam dirigẽtur. et iniqui ambulabũt vias et ſe ad chꝛiſtum. et ad illam ſacramentox foꝛmam que poſt gui mitas equitatis.. Et videbit om̃is caro ſalutare dei. ſpintumſanctum tradita eſt eccleſie oꝛthodoxe. Nam pᷣ lt Salutare dei eſt: dei ſilius oſtẽſus in carne. Aliter ocu dicatio iopanuis quanq; er omnibo vera eſſet: attamẽ jin lus carneus videre nõ potuiſſet:miſi eſſet ab eo nẽa ſu⸗ ad condendum euangeliũ diſponebat baptiſmus eius ſro ſcepta natura. Sed omnis caro rönalis homims nõ ir ad eum quẽ chꝛiſtus daturus erat. Confeſſio vero tur⸗ rz rationalis animalis. omnis caro iudei et greci qm̃ car⸗ barum diſtincta nõ erat. vt ſinguli ſingulariter peccata Ntan nis noĩe in hoc loco ſignatus eſt homo. Sic et in gene⸗ lohanni confitere ntur.velut eccleſia ſpirituſancto pꝛe ſte, ſi legitur. Omnis caro coꝛruperat viam ſuam Non enĩ dita tradidit omnibo fidelib in pꝛeceptum: vt ſi delin⸗ zinn dus de carne animaliũ irratõnabilium dicit. qm̃ eoꝝ quunt recepto baptiſmate ad illĩ wniant iterum ablu⸗ ine merito deus nõ diſſoſuerat diluuium inducere ſuꝑ ter endi. Et nec iohannes hmõi confeſſioni potuiſſet inite⸗ ins ram: due peccare aut aliquid in virtute agere recte non dere:cum turbar multitudine vallaretur. Sed audiẽ⸗ v/ wternt. Sed ꝓpter peccata hominũ wlebat deus mũ tes pꝛedicatõem eius ↄpungebãtur⸗ ofitebãtur publi ne dum vmuerſaliter baptiſare: vt apte totum diceretur ce in legis peccaſſe inſticiã:non in iuſticiam fidei quam n, omnis caro id eſt omnis homo coꝛruperat viam ſuam. nondum ſuſceperat. cum chꝛiſtus adhuc pꝛedicare atq; ne Sicet apte totum in dicto ꝓplxtico quod allegat iohã palam fieri.nõ fuiſſet exoꝛſus. Elidens autez multos , nes accipitur:pt omms caro id eſt omnis homo videat phariſeox et ſaduceoꝛum yementes ad baptiſmum ſu⸗ i⸗ ſalutare dei. ſcilicet humanatũ filiuʒ dei. Et quanqᷓ; in um dixit eis. Progenies ſiue genimina viperarũ:quis e hac vita ſingulariter eum omnis homo nõ viderat:at⸗ monſtrabit ſeu oſtendet vobis fugere a ventura ira, i tamen ſi vnus dumtarat vidiſſet recte dici pt ꝙ ommfſis ¶ Phariſe ſunt: quiob aliquid inſigne ſoꝛis oſtenſuʒ ma - fſnS vidit:cum nec ſunt plus homo omnes hoĩes q; vnus gis religioſi a ceteriſq; dipicebancur Hadaceett . c- i hmo. Etiam ſi dum virit ab hominibo nõ eſt viſus. vi⸗ am iuſtciam quã non habebãt pꝛetendebãt negantes debiturab omnibus dum veniet iudicaturus: nõ tñ in reſurrectionẽ abrenũciantes ꝓphetis tantuʒ quinq; li- ditate ſua.ſed humanitate ſuſcepta. iuxta illam ſenten bꝛos moiſi recipiẽtes.et aſſerunt aĩas cũ coꝛpibus in⸗ tiam qua dicitur. Elidebit eum omnis oculus: et qui terire. Qui an recto celo anffallaci venerunt ad baptiſ⸗ eum pupugerunt. In hocꝙ iohannes de eſaia teſtimo ma iohannis:nõ immerito dubitaturexeo ꝙ iohãnes is nium pꝓtulit.ꝙ videbit omnis caro ſalutare dei. quedã eos tam audacter argueret dicens. Pꝛogemes ſeu ge⸗ bi queſtiuncula me conſtringit. videlicet ꝙ hoc nõ ſequi⸗ nimina viperaꝑ. Diuerſitas eſi vocabuloꝝ nõ ſentẽtie: tur ad id quod pꝛimo allegauit. Nam cum dicitur: erũůt qm̃ꝓgenies ⁊ gemmina idem in ſignificato et effectu pꝛaua indirecta. et aſpera in vias planas.ſtatim ſequi⸗ rei conueniũt. Quare aũt hos appellauerit filios ſerpẽ tur. Et reuelabitur gloꝛia domini:et videbit omnis ca⸗ tis eſt querendũ ne nos poſteri m hanc nequiciã wma⸗ ro pariter quod os dñi locutum eſt. Et hoc quidem di⸗ mus.aut ſi vnimus abcedamus.qᷓ;uis hoc pluribo ſit citur. cum hieruſalẽ eſſet in babylone futura captiuitas diſſertũ. Filij autẽ ſerpentis qui peſſimos et fraudilo⸗ t ne deſperatõne hieroſolyma frangeretur. Quod aũt in gos imitatur qui terrena ſectantur. qm̃ terra illius eſt . euangelio cõmuniter ſcribitur.etiã er eſaia ſumptum cibus qui anfructuoſe pꝛocedũt. qui hũanam habent eſt. ſed multis miſterijs interroſitis p illo tpe quo po/ pꝛudentiã nõ diuinam non celeſtem ſed omnino terre r pulus in egiptum deſcendit aſſyriox calumniã paſſus. nam. Mꝛoinde iohãnes ſic eos arguendo oↄfundit. imo Non tñ ommbo verbis quibo in euangelio ſcribitur. ſic ne in woſterum ↄſfundatur in oſideratõem cauendoꝛuʒ l eni illa ſcriptura dicit. Et videbũt om̃es fines terre ſa⸗ immiſit. Quis demonſtrabit aut oſtendet vobis fuge⸗ 1 lutare dei nt᷑i. Sed eſt ſane cõcoꝛdia concentuſq; verbo⸗ re a ventura ira. Parum enĩ vobis ad me pꝛo baptiſmo 1 rum:ſi cõnerio ſententiaꝝ et cauſa intellectu pſpicati Vniſſe:niſi vobis melius ꝓuideatis in futurã. Gi oſtẽ colligitur. Elerütamen vt ſententiax concoꝛdiaʒ poſſi⸗ mus agnoſcere:pꝛius verboꝛum diſſonantia videamus IVn eſaia ſcribitur. Et videbit of̃is caro q os dñi pa⸗ riter locutũ eſt. Idẽ eſaias dic. Videbũt oẽs fines ter⸗ re ſalutare dei nti. In euagelio autẽ. Vlidebit om̃is ca⸗ ro ſalutare dei. Quod ſequitur ↄtinuo ad id quod iohã nes allegat. ſcilicet ꝙos dñi pariter locutũ eſt. idem eſt quod ſalutare dei:hoc enĩ os dñi locutum fuerat: ꝙ in plenitudine tempox voluit ipᷣe deus mundo reuelare. Aurta quam ſententiã etiam ſymeon ſenex benedicẽs vnm dixit. Quia viderũt oculi mei ſalutare tuum: qð et oꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis ſum eſt vobis vt ad me purificandi wmiretis ſi tremui⸗ ſtis ad vrbum meũ:ſi wos qui ſapiẽtes et iuſti videba⸗ mini ab alijs ſimiliter ⁊ in oculis vrᷣis humiliaſtis ani⸗ mas vrᷣas.vt wos in aqua intingerem patiamini.vobis oĩno non ꝓderit.niſi vt ab ira ventura fugiatis ab ali⸗ quo oſtendatur. Quis ergo oſtendet vobis ſi ficte v⸗/ niſtis. ſi animo contemnitis quod ope diligere demon ſtratis ꝙ cum multitudine turbax curritis.ſi fidem ſe quimini plebeioꝝ ne diſcoꝛdantes ab eis etiã iniqui hba beremimi.qui queritis iuſti videri:vobis nõ cedit in p/ ſperum.niſi futurũ iudiciũ caneatis.a quo ſentẽtialite: E e et eternaliter nõ inuolui. quis monſtrabit vobis. Sed qjuia pe nitentia pdicaui compuncti eſtis: ſi penitenitie Veritatem intus agitis: nõ ſufficiat vobis exterius ab/ lui.. Sed facite fructus dignos penitetie. In hoc ꝓ⸗ tinusonendetur vobis fugere a ventura ira. MℳHD dens et pia pꝛedicatoꝛis conditio. cũ audacter de vicijs argu erit auditoꝛes vt ilico cura adhibeat: vt ſtatun opponat remedia ne peccatoꝛes ſperatõne frangantur. Opoꝛ⸗ tune pdicaroꝛi hlec debet adeſſe pꝛudentia cum viua vo⸗ ce ventura mala a eterne fuit cõminatus: vt ſine intet capidine tꝑis inferat ce cauendo ſcientitia. In foueam delperatõis cõtinue animus caderet. ineuitabiliter ire ſee credens in eternum ſuppliciũ:ſi nullum poſſet eſſe re medium. Aut deus iudicaretur impius: ſi ineuitabili⸗ ter ſupplicia peccatoꝛibus ſtatuiſſet. Poꝛro nunq; eſſet dei miſericoꝛdia pᷣdicanda:ſi vitari neumodolibet poſſʒ xCccernẽtis iuſticie pena. At qꝛ ſciebat iohannes dei eſſe iuſticiã ſil et miſericoꝛdi. nouerat etiã mũdo nõſdefu⸗ ere peccaloꝛes.et ꝑ penitentiã poſſe indulgentiã repoꝛ/ tare:ac ꝑ penitentie dignos fructus venturam iram fa⸗ ciliter deuitare. Sanctus pꝛedicatoꝛ nõ odit hoĩeg:qᷓ; uis opoꝛtune ⁊ impoꝛtune arguat de peccatis imo ſi pec catoꝛes moꝛdaciter pungit in eo tñꝙ ſunt hoĩes diligit Mꝛoinde ſtatim ad argutioneʒ ſcelerum annectet re⸗ medium agendox. acite ergo fructus dignos penitẽ/ tie. Multi multa hic dixerũt:cum vellent ftuctus di / gnos penitetie decalrare.Aliqui comuce. aliqui pꝛolixe: vtriq; tñ optime diſſerẽtes. Ego vero neſcio qualiter ſum traiectus in alium oꝛdine diſſerendi. Supꝛa iohã nes dixerat penitentiã agite appꝛopinquat eni regnum celoꝛꝝ.ſimiliter ⁊ chꝛius hanc eande ſententiã ꝓtulit cũ pᷣdicare cepiſſet:addetes quid ad penitentia ſubſeq̃/ tur.baptiſmũm ſcʒ ⁊ credulitatẽ euangelij et regnum celoꝛum in pꝛemiũ penitentiũ. Nũc vero iohannes ali⸗/ ter oꝛſus ꝓ deuitanda ira ventura.fructus penitẽtie ad iecit: ac ſi aliud eſſet pemtẽtiꝗ aliud fructus eius. Sed cum ſepe penitentiã diffineamnus:ad pñs tantũ de fru⸗ ctibus eius diſſeramus. Omnis quippe virtus ꝓpꝛios habet fructus:quoꝝ pꝛimus eſt idem feciſſe qð eſt. Na peꝛimus fructus fidei eſt credere ſpei ſperare charitatis Diligere. humilitatis humiliari. obedientie obedire ſic gquidem eſt de omnibe virtutibus reperire. NMec pꝛimuʒ fructum virtus extra ſeipam habet:ad ſeipſam ꝑ actuʒ eius fructiſñcando reflectitur. Sicut a in artibus repꝑi⸗ tur.vt artis nautice nauigare pꝛimus ſit fructus:lucrũ wro ꝗð ex nauigatõne venit nõ eſt fructus artis ſed ho minis nauigantis. Et medicinalis artis fructus ſit ſa. nitatem inducere:lucrũ vero fructus eſt medici.nõ me dicine. In ſenſibus etiã hoĩm fructus viſus eſt videre gquanq; ſit alia hois videntis intẽtio.ſic a in ceteris ſen ſibus fructus eſt ꝓpꝛia obiecta ſenſiſſe. Pꝛimus igitur Ppenitentie fructus eſt in veritate penitere:fructus ita⸗ q; dignus ſcilicet ↄueniens eſt penitẽtie:vt in veritate in aĩo fiat. Vleritas igitur penitẽtie oñie placitũ paruũ iue magnum mundane delectatõis excludit:et tam vi am iniquitatis qᷓ; moꝛteʒ coꝛpis plus abhoꝛreret. Nul/ lus fructus viſus ſibi eſt indign ioꝛ qᷓ in veritate vidiſ⸗ ſe:cui ſi om̃is coꝛpis moles in quo eſt deperiret ſibi nõ eſſet piculum:dum ippe poſſet in ſua veritate cõſiſtere,. Primus fructus eſt amoꝛ naturalis oĩm rerũ eſt in ꝓ⸗ pꝛio eſſe poſſe manere. Poꝛro fructus penitẽtie cum ſit penitentiã ſcilicet cognitõnem peccati et damni auerſi⸗ onis diuine doloꝛem male actoꝛum.odium iniquitatis cautelaz omnimodã futuroꝑ veraciter intus in animo ſuſcepiſſe: iſta in veritate pficiet contraria queq; deui⸗ ans nihil qſic nõ eſſe amplius ptimeſcens Et cum p⸗ NLiber tercius — De parenubus Pru/CGRX 17 e⸗ (o Seta⸗ „ terq; de peccato non ſit in hominibo penitentia indita. et pꝛeterqᷓ;; peccatum nihil ſit penitentia dignum:exxe ⸗ dit vt digne alteruʒ altera cemntenſerur Bini ſiqui⸗ dem peccatum penitentia:et ipa peccato digne debetur Erit igitur penitentie dignus alius fructus:cum ipſa equabit delctum:aut ꝙ ꝑperam eſt cõmiſſum. Digni⸗ oꝛ autem ſi omnino ſuperaret. Sed hoc omiino me in ſcientia pꝛeterit. ꝙ aliqua penitentia poſſet ſuꝑare pec⸗ catum cum ſit inninitum:pꝛo eo ꝙ infinito deo dipli⸗ cuit.Audacter dixerim:ſi potuiſſet homo delicta ⁊ ꝑecca catap penitentiam ſuꝑare:gratis fuiſiet crucifino ſal/⸗ uatoꝛis. Sed quia homo ꝑ penitentiã peccatũ ſuꝑare non potuit nec poſſis etidm ſi mala omnia in vnum cõ flata pateretur: ideo infinitus deus ꝑ aſſumptam car⸗ nem pꝛo omnibus in cruce penitentiam egit. Equari gautẽ penitentia poſſit.vt tantus eſſet doloꝛ ammi.quã ta fuit delectatio cõmiſſi pꝑeccati.et equa futuroꝝ caute⸗ l. ſicut fuit pꝛolapſio m commiſſis. Digne penitet. di⸗ gnuſq; dicitur pemitẽtie Fructus:cũ ipᷣa dolendo equa⸗ tur ad crimen Alium fructum penitentie dignum attẽ tius iudicaui: ſi virtutis amoꝛ pᷣualuerit amoꝛi quem quis habuit in his quibus ante peccauit. et delectatio lomitatis:delectatõnem nequam exſuperet.et tantũ ad id quod nephas eſt odium generet:quanta extitit dele⸗ ctatio in quibus anima culpate delectata iacebat. Nec non ꝑ abſiinentiam licitoꝛum fructus dignus peniten tie agitur.cum quis abſtinet ab his quibus ante peccs tum libere abſq; culpa vti potuiſiet. Apoſtolus autem in miniſterium iuſticie fructum dignum iuſticie poſuit cum de liberatis a peccato loqueretur dicẽs. Humanũ dico pꝛopter infirmitatem carnis vſſtre. Sicut enim exhibuiſtis membꝛa veſtra ſeruire immundicie et ini⸗ quitati ad iniquitatem:ita et nũc exhibete membꝛa ve⸗ ſtra ſeruire iuſticie in ſanctiſicatõnem.Hec eni eſt opoꝛ tunitas apoſtolice ſententie: vt ſicut membꝛa hominis que accomodata ſunt anime vt ſint inſtrumenta virtu tum. que anima neq; ſempꝑ conuertit ad actõnem cul⸗ pabilem vicioꝛum: cum vero ꝑ penitentiam reſipiſcit ita conuertat in obſequium duune iuſticie ſicut iniqui tati pꝑ omma mancipauit. Mec impoſſibilitatem alleget ſectando iuſticiam valitudinem habens operado nequi ciam:vt ſecundũ menſuram humamitatis fiat. ne mi⸗ noꝛ ſit valitudo membꝛoꝑ obſequendo uiſticie. q; fue⸗ rat obtemꝑando nequicie. Hic pꝛotinus eſt vltimus penitentie dignus fructus:cum actõm executõne vir⸗ tutis atq; iuſticie iniquitatis equabitur actõni. Eed qui male agendo veterauit cuius omnino membꝛa ta beſcunt anmo tamen et opere a peccato reſiliuit: quid faciet cum non poſiit membꝛa ſua tam valide opibus erhibere iuſticie ſicut in iniquitatis obſequium ante cõ ſtituit. et denarium diurnum ſicut auroꝛarius ita et w⸗ ſpertinus accepit.Reſponderim qm̃ quod membꝛa nõ kalurn poſitoꝛe agonum in actõnibus non exigitur: et diues affectus operũ ſupplet omnino defectus. Ele⸗ rũtamen quoniam multi credunt ſibi de beri veniaʒ v⸗ nitate parentum:continuo excludit iopannes dicens. Me ceperitis dicere patrẽ habemus abꝛaham. Quia ſicut nec iniquitas:.ita nec iuſticia deriuatur in iſlios:et ſua queq; merita pꝛo pꝛemio ſiue ſupplicio non alia ſeu paterna hominibus in diuino examine reſpondebunt. Nam ſicut filius non poꝛtabit iniquitatẽ patris:ſic nec paterna iuſticia fultietur.Alnima que peccauerit ipſa moꝛietur.vt iuſticie vnius in aliũ non poſſit eſſe trãſfu ſio. Memo igitur confidat in pꝛedeceſſoꝛis iuſticia: ſi ſi⸗ bi dommatur iniquitas. Memo ſibi de ſanctitate alteri⸗ us blandiatur: niſi et ipſe velit ſe in virtutibus exerce⸗ chr te e Ab⸗ G her les ne⸗ ſe tig dñ⸗ cos goo⸗ va ſees Nſien ſte be, (uis Ehe ifie ſus) nöe⸗ the (. mn fli p lefi Aben de hon ſpil nan loſt ſte⸗ le nei gto⸗ tetu Wn le n in tb⸗ n u Lindit, mmnem, üͦſiani Abeter um ip Digni o mein Are pec o diipli aece fino ſil⸗ ſupare — am ear⸗ Evar⸗ hm. qu Pcaute⸗ nltet. di⸗ loequa⸗ umatte quem Weckatio iantügd Munt der bat. er 16 peniten Mepecet 1g autenn lieoſunt umani luc enim neet ini/ nbaye, jeſtow omimis ta virtu em col⸗ eſiplleit timiqui aleget Loncani t. nemi⸗ eq fuen vlumus öne vir⸗ 1. Bet nbea ta t: quid opibus ante co netw/ brano tigitur. .e⸗/ mezlv⸗ bicens. Aun lostet laſeu ſenee tipſi noͤſu lten; erce/ ecettt oꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis re. Vt incunctanter affirmem. nec chꝛiſti miſericoꝛdia et omne merituʒ eius.ac etiam totius ſue iancte eccle⸗ ſie opem non poſſit hominibo ferre.niſi ab iniquitatibo reſipiſcant:et quantñ pmitrtitur dignos penitentie fru ctus agant. Decreuit ab eterno diuina iuſticia:vt volũ tarie male agentibus impenitẽtibs merita nulla iub: ueniant. Proinde iohanes hanc pꝛeſumptõem interi⸗ mit vt ſilijs nerita paterna ſubueniat:qm̃ filij abꝛahe nõ computantur in ſemine ſed in fide. ac in imitatõne moꝛum et directõne virtutũ. Dico eni vobis:quia po tens eſt deus de lapidibus iſtis ſuſcitare filios abꝛahe. Qui ſcom repꝛomiſſionẽ ſibi factam nõ ſunt traduce carnis: ſed infuſione virtutis. Ac ꝑ hoc vndecũq; homi⸗ nes ad ſidem chꝛiſtiveniant: ſunt filij abꝛalx. iam ca⸗ cheus quigetilis erat.nec de populo circumciſo fint na⸗ tus .a chꝛiſto in domo ſua recumbente appellatus eſt fi lius abꝛe le:meo eo ꝙ fidẽ abꝛalæ imitabatur- Hanc etis⸗ am concertatõnem aplus ad Galathas apte diſſeruit. Abꝛaham credidit deo:et reputatũ eſt iln ad iuſticiam. Cognoſcite ergo:quia qui ex fide ſunt hi ſunt filij abꝛa⸗ he. Prouidens aut ſcriptura: quia ex fide iuſtiſcat gen tes.us ꝓnunciauit abꝛalxæ:quia bñdicentur in te om nes gentes. Ygitur qui ex fide ſunt bñdicentur cum ſi deliabꝛaham:cuius filij ſcõm iohanmis baptiſte ſentẽ⸗ tiam pꝓoſſent de lapidibus imo de quibuſcũq; creatis a dño ſuſcitari. Sed intendebat iohannes his verbis in eos qui de gentilibo aderant.et idolatrico cultu lapides adoꝛabant.qui credentes in chꝛiſtũ facti ſunt ſilij abꝛa ſv: cum fidem quã abꝛaham tenuit ſunt pꝛofeſſi. Non Ppterant iuſtiſicari phariſei et ſaducei ex opibus legis. nec abꝛahe merita eis ꝓdeſſe potuiſſent. niſi ſidẽ abꝛae oſtenſam in chꝛiſto aĩo et moꝛibꝓfiterentur. Et traãſ⸗ fertur in om̃es gentes omneſq; iudeos:quod iohanes dduerſus pharileos ꝓtulit et caduceos. Gentiles vero qui a iohanne lapides appellati ſunt:ſic et aplus ad ga⸗ lathas ſubſequẽeter ad pꝛedicta dicit.qui gentiles a gre⸗ ci fuerant. Omnes eni filij deieſtis:qui chꝛiſtũ indui⸗ ſtis. Non eſt iudeus neq; grecus.neq; ſeruus neq; liber nõ eſt maſculus neq; femina:omnes enim vos vnum eſus in chriſio ieſu · Si ergo vos vnũ eſtis in chꝛiſto ie⸗ ſu. Si aut vos chꝛiſtuergo abꝛalx ſemen eſns. com ꝓp⸗ miſſionem heredes. Uerbũ aut iohannis de ſuſcitatõe filioꝑ abꝛae enunciatiuũ erat diuine potentie. necnõ et ꝓpheticum:qm̃ ſic in poſterũ factuʒ eſi:vt oꝛthodoxa ec/ cieſia chꝛiſti vbi ſunt ſcom repꝛonnſſionẽ et fidem filij abꝛae de gentibo ſit collecta. Nullus igitur dona diuina Eeſperet nullus cauſetur de potentia ſaluatoꝛis: qm̃ ſi non repugnabit.q;uis vt lapis appareat durus ? inſen ſibilis ſi diuini vocatõni ſubiacebit vt lapis ꝑmittet ſe manuduci ad formã fidei et ceterarum virtutũ inuiſi⸗ biliter inducendaʒ.ſuſcitabitur in filiũ dei:qꝛ quod im⸗ poſſibile videtur hominibo diuine ſubiacet poteſtati.Et ideo dicit iohannes: facite fructus dignos penitentie. Neceperitis dicere.patrẽ habemus abꝛaam.credentes in eius ſaluari iuſticia. eius fideʒ penitus nõ habentes. Am iam ſecuris ad radicem roſita eſt. Ommis ergo arboꝛ nõ faciens fructũ bonum:excidetur ⁊in ignẽ mit tetur. . Similitudo eſt ſeoᷣm quã iohannes loquitur: non ꝑ ꝓpꝛietatem· Vnde ſicut ſecuris ad radiceʒ ſteri⸗ lis arboꝛis iudicio dñi ponitur vt excidatur ad còbuſtio nem ignis:ſic ſententia diuine iuſticie ad xoluntatẽ ho minis poſita eſt: vt homo ſterilis excidatur de congrega tione veroꝛũ ſidelium electox. eternis ignibo inconſum tibiliter mancipanduſ.Ad radicem ſi quidẽ qm̃ omnis Virtus ar boꝛis eſt pꝛincipaliter a radice: qua euulſa pꝛo tenſio arboꝛis nõ ſubſiſtit nec fructus germinare am⸗ 9 plius poteſt. Yllud ꝓpter quod homo fructificat. ipa eſt ei voluntas que ſic eſt in homine ſicut radix eſt in artoꝛe Igitur merito ſententia diuine iuſticie ponitur ad vo⸗ luntatem:quia nemo ex eo ꝙ male egit.ſed ex eo ma le voluit:quo fructiſicare in virtutibb ꝓ beatitudine vo lint iudicatur. O vero iam dicit tꝑus inſinuat: ſed ab eterno fuit diuina iuſnicia. unc wero dicit ur poſita cũ creatura illius capax condita eſt:vt bene agens pꝛemia retur.et puniretur delinquẽs.Magis de proumo vide tur iohannes aſſiſtere in cʒꝛiſtũ dumtarat intendens quia pater omne iudiciũ dedit filio et ptãteʒ dedit ei iu⸗ diciũ facere quia filius hois eſt:qui honas pꝛeſeruet ar⸗ bvꝛes ad melioꝛa cõmutans ſteriles vero ignibus tra⸗ dat.ld cunus verbũ expauefacte ſunt turbe: incipiẽtes querere copiã euadendi. Nam ſequitur. Et interroga bant turbe dicẽtes. Quid ergo fuciemus:I Si dei ver bum in vetitate a concionatoꝛe ꝓceſſit.ſi vere ad audi/⸗ entium coꝛda puenit:pꝛotinus timoꝛẽincuſſit.Cimoꝛ wro cautelam a ꝑiculis ſecit inquirere. Signũ euiden tiſſimum eſt ꝓfectus verbi.timoꝛ et cõpunctio audien⸗ tium:qm̃ ſtatim ſe conferũt.vnde eterna poſſint caue⸗ re ꝑicula. Eindentius aſt eſſet ſi ad actnem virtutuʒ ſe pomnia dedicarẽt:qm̃ initiũ timoꝛis eſt velle culpã ſuccidere vnde homo toꝛquetur.mediũ vero eius id vel le ꝑficere vnde quieſcat.tota eius ꝑfectio cum abſceſſe rit:ſedẽq; omnimodã in aĩa reliquerit charitati. Que⸗ runt ergo turbe quomodo poſſint diuinam ſecurim eſ⸗ fugere:ne velut ſterilis arbvꝛ mittatur in ignem diten⸗ tes· Quid ergo faciemus. Sollerti et toꝛrẽti vert io⸗ hannes locutus eſt. ad quod etià eſt ſollertiſſſme vigi⸗ laudum. Nam nõ dixit iohãnes ſecurim poſitã ad radi cem arbvꝛis malos fructus vtiq; pducentis:ſed quia lbo nos nõ pꝛoduxit ſit ꝓ ignibo euellenda. Quid ergo de his qui opati ſunt iniquitatẽ.qui tirannidẽ exercuerũt qui bella ſinitimis ꝑperam intulerũt.qui minus potẽ⸗ tes debachati ſunt.qui pauꝑes ⁊ innocentes indebite vxauerũt.qui diuites facti ſunt ſpolijs alienis: et vt ꝑ ſtringam qui ſunt ceteris ſecleribo ⁊ crimimbo irretiti. Nempꝑe a minoꝛib factus eſt aſcenſus ad penam:vt ſi is qui bona nõ ſecerit cibo ignis efficietur.quid ſiet his qui om̃i ↄtempta diuina lege dño peccauerũt: Sʒ tur⸗ be tantũ audientes a iohãne de nõ faciendo bonũ poſi⸗/ tam vltõnem vt in illam nõ veniant quid ſit facienduʒ inquirunt. Juxta quod queſitů eruditio eſt iopannis. Qui reſpondens dicebat illis.. Qui habet duas tuni cas det nõ habenti:et qui habet eſcas ſimiliter faciat. Non dat hic de nõ faciendo malo cautelam. ſed de bene faciendo doctrinã.qm ad benefaciendũ actio iniquita⸗ tis excluditur.tanq; lbonũ non poſſit/ ꝓcedere ab imquo Et ſi bonum interdũ pꝛoficit opus:iniquo ſacienti nõ cedit in meritum. Hinc bene eiaias cum xopulũ inſtru eret. pꝛius mundatõem a ſcelerib et quietea vicijs po ſuit q; intuliſſet de bñſaciendo ſcientiã dicens Oanus Vſtre plene ſunt ſanguine:lauamini mundi eſtote.au⸗ ferte malum cogitatõnum veſtraꝝ abocults meis.qui eſcite agere puerſe.diſcite benefacere. Sic iohannes q̃ ſi iam anathematicaſſet ꝑ verbum ab hominibo viciati⸗ uum:de oꝑe ſubuentõnis ad pꝛorimũ ꝓtulit diſciplins Qui habet duas tunicas det nõ habenti.in remediuʒ ſcelerum iam factoꝛũ · Et qin habet eſcas ſimiliter faci at. Hoc nempe conſilium dederat daniel regi chaldeoꝝ vt ſibi ſuꝑ peccatis ſuis indulgentia pꝛeſtaretur dicẽs. Quã obꝛem conſiliũ meum o rex placeat tibi.et pecca⸗ ta tua elemoſynis redime.et iniquitates tuas in miſe⸗ ricoꝛdias pauperum. Sed nec iohannes p indiſcretõʒ dut n difficultatẽ iubet turbis elemoſynas elargiri. cůᷣ e 4 7 SS? 20. D 5 Aiber tercus VDee parentibus ceo quod ſupereſt mandat fieri compendia indigen num:et de ſup excreſcenti habentibo no habentib fſer ſupplementu.Mulla erit excuſatio iam fuicitis: ſi nõ fo uent ſupfluis in indigentes. haritate et compaſſi⸗ onem ad ꝓrunum in verbis ſuis includebat iopanes et effugere futuram ſententiã ꝑ ſubuentõnem pꝛorimi fieri poſſe fieri monſtrauit: qm charitas ad pꝛoximũ ad eelſe inſinuat charitate ad eum. Et charitas que ope⸗ rit multitudine peccatoꝝ:ſine qua nemo iuſtus.cũ qua omnis manet ſecuris. Husc alius iohànes quaſi ſimis li ſententia correſpondet. licet communeʒ videantur induere: Qui habet ſubſtantiaʒ huius mudi et viderit fratreʒ ſuum neceſſitatẽ habere:et clauſerit viſcera ſua db eo:quomodo charitas dei manet in eo: Ac ſi chari⸗ tas del nõ manet in homine. quomodo ſibiab incidẽti ſecuri et ab intruſione gehenne pt eſſe ſuffragiũ. Quã⸗ obꝛem qo conſulit pcurſoꝛ exequatur auditoꝛ. et ſi non de neceſſario ſaltim de ſuꝑfluo indigẽtibo tribuat Ele nerunt autem a publicami vt baptiſarẽtur: et derunt ad ipſum. Magiſter quid faciemus. Elirtute plenus erat ſermo iopannis:huiuſcemodi homines ad ſe tra⸗ hoens. vt publicani qui eraãt ab impatoꝛe in publicis ex⸗ h, . 1* . 12 42 f. actõmibus cõſtituti: p remedio ſalutis accedereẽt. Qui bus iohannes nõ damnans officium dat exigenidi cen- ſuram:cum dirxit ad eos. MNihil amplius q́; quod con/ ſtitutum eſt faciatis. Moc nomen nõ macula poꝛtat: ſʒ a publio ſcipione romano ↄſule qui aa eractõnatõeʒ phuiuſcemodi pꝛimo hoies poſuit imtium ſumpſit. ac etiam quia talis exactio in vcilitatẽ reipublice verteba⸗ tur.vnde pubicanũ nomen in ꝓoſterũ moleuit.Mõ da⸗ mnat iohannes exactõneꝝ pꝛincipum:cum fiſcalem in terdum exigunt ꝓ cõmuni vtilitate pecuniam. Et pꝛin cipibus mundi expedit rempublicam in tranquillicate tueri:et pꝛo euentuũ varietate in puiſionibus ⁊ agen⸗ dis fiſcum regium ſemp decet eſſe refertuʒ: velut fons in ſe continens oꝛiginalis aque abundantia:qui diuer ſis riuulis ad diuerſa loca deriuatur. Beg hiquib eſt exigere conſtitutũ nihil amphus exigat q́; quod pꝛima dictauit autoꝛitas. Mec ſuo conſilio ſuaſit iophannes pu P „ 7 4 blicanis a reipublice actõne recedere: ſed ipam exerce⸗- re ſcom iuſticiam conſtitutã. Indiget gubernatõe pꝛin & cipum legum conſtitutõe mundus. ne maloꝑ inſur/ gat impꝛobitas. inſurgens pꝛeualeat ne ſuccumbat in . nocetia nõ deſenſa ne impie ꝑturbetur bñ ciuitas ↄſti⸗ tuta ne hoim moꝛes impuma iniquixate ꝓcedant: ex quo fit opoꝛtunitas exactio fiſcaliũ rerum dum tranſit vera et iuſta intentio et actio exigentiũ:ne publica exer centes officia peſſimentur ratione pꝛuati. Mam hec eſt recta oꝛdinatio quoꝛumcũq; hoim:vt iuſte pſiciant ad quod ſunt ꝑ publicam iuſticiã inſtituti.. Interroga⸗ bant aũᷣt eum milites dicentes. Quid faciemus ⁊ nos Ect ait illis. Neminem cõcuciatis neq; calumnia facia- tis.Contenti eſtote ſtipendijs veſtris.] Mon abrogat iohannes militiã que reipublice ſeruit: ſed illam tanq; malum vituperans. quid in illa ſit cauenduʒ edocuit. Nam bonum eſt ſub iuſto pꝛincipe militare iuſte bella mouente atq; ꝓpulſante impꝛobitateʒ hoĩm vt in pace agatur vita bonoxꝝ. Bonũ eſt militare.vt tuta maneat imbecillitas:ne ipſam oppꝛimat fera validitas. Gelici⸗/ ter militatur viuſte arma mouẽtur ↄtra eos qui verant hoĩm pacem.qui contra quietos crudeſcunt ad necem: magis laudabiliter militatur vbi pꝛo fide bellum indi/ citur. Poꝛro expedit ſcõm rei euentus neceſſario mili⸗ . tare. maxime ſub iuſto duce iuſtam cauſam tuente. ita dumtarat vt nullus concutiatur iniuſte ſub velamine luſte militie.nec inferantur damna eis quibus militia 4 . Victricem militiam ufecerunt. Et abꝛaam poſiq; pꝛo⸗ miſſionem terra chananeoꝝ accepit.et cum eſſz dei ele⸗ — Wbuit eſſe ptectio. Et ſi non ꝓtegi debuerunt. aut non indiguerunt tñ exipᷣa nõ debent es repoꝛtare:ne velint ditari alienis emoumentis.ſed contetimaneant ſtipen dijs ↄſtitutis. Indignũ enim eſt.vt omnium in moꝛi⸗ bus intolerabile.vt iuſticie fautoꝛes fi tollerentur. P£erperam pꝛotinus cum damnoq; tene⸗ tur gladius militaris:cum oꝛdinatur ad emulos deba⸗ chatur in ſuos. zoinde iopannes milites ammonet⸗ vt neminẽ aliquomodo concutiãt cum ad hoc conſtitu⸗ ti ſint de indebite ab alijs concutiantur: ne inferant ca lumniam.cum debeant ꝓpellere illatoꝛes. Sint contẽ ti conſtitutis ſtipendijs. Que vt imperatoꝛ daret ab bo minibus defendendis accepit. Et publicani conſtituti exigendũ inſinuant. quod ad fiſcum implendũ p mi litibus exhaurienduʒ exigebant. Mon ergo phas eſt vt qui conſtitutũ cenſum dedit in obſequium reipublice iterum exigendo veretur a milite facto pꝛedone. Atq; videtur eſſie iuſta militia cum iohannes nõ repꝛehende iit milites ſed tantũ diſiuaſerit quod in militia tribui 1 alerit qu militia tribui poſſet ad crimen. Sed vtiq; iuſta imo neceſſaria ex tůc vt lex exoꝛſa diuimtus nõ dico tanto moiſaicam aut eu anqgelicam. ſed cum lege nature militia ſociatur. NHam lege oꝛiginalis iuſticie licitũ eſt ꝑuerſos hoĩes ꝓpulſare ac reſiſtere illis qui bella paciñcis et innocentibo indice⸗ re tentauerunt. Et quanq; ſaluato: tolerare ſine repꝛe ſenſione viciſſitudimis dixerit. mala que poſſet inferre quicunq; alijs vellet eſſe moleſtus vt nõ repetat aucto ritate ſua ille qui patitur:tamen voluit.vt per rectoꝛes reipublice imiquitas hoĩm arceatur. nam nec fuiſſet ne ceſſarium militare niſi homo aliũ hommẽ vi oppꝛime⸗ re pꝛetentaſſet. Et ſicut lex moiſaica omniſq; alla ler p⸗ pter pᷣuaricatoꝛes poſita eſt.ita ꝓpter repꝛmendũu infe⸗ ſtos debuit eſſe militia. Nam deus ꝑ ſuos angelos. ſepe militat aduerſus malos:et boni contra ſi uperlbos in celo ctus ꝓ defenſione oppꝛeſſoꝛum mnocentiũ militauit. oꝛdinans ad expeditõnes ſuas trecentos decem et octo vernaculos cum quibs oꝛdinatis in bellum irruit ſuper reges qui alios ꝑ rapinam potenter oppꝛeſſerant: et re⸗ — duxit pꝛedam ⁊ retraxit ſpolia reſtituit ſpoliatis nec pꝛe⸗ ter victũ quippia pluſ accepit. Dedit tñ victimas mel/ chiſedech ſacerdoti dei:et ipᷣe ab eo accepit bñdictõem et panem et vinum in figuram futuri miſterij. Mihilo⸗ minus tũ illo in tunc ſibi ſuit licita ratio militãdi.repꝛi mendo impꝛolos. tuendo quietos. Militauit moies cum interfecit egiptium:qui iniuſte oppꝛimebat hebꝛe um . Militauit in heremo:cum aduerſum ſe videbat in iuſta bella conſurgere. Militauerũt duceſq; militando fuerunt ioſue:gedeon. barach. ſampſon. ie fuer e barach. ſampſon. iepte. ſamuel. dauid multiq; reges veteris teſtamẽti: quos recte in/⸗ ceſſiſſe dicimus et ſaluos eſſe fide tenemus. Militaue runt machabei:militauerũt etiam iuſte qᷓ; multi pꝛinci pes ⁊ populi chꝛſtiani in honoꝛẽ vei et celo legis amoꝛe virtutis.odio iniquitatis:ad coercendiĩ humanam au daciam ad intuendam innocentiõ. et vt ſedaretur reſ⸗ publica et ſcipio eſſet omnibo vera iuſticia. Et quanc; multi fungantur militie nominenilloꝝ tantuʒ eſt vera miülitia qui aduerſus puerſa turpia bella mouent. ce⸗ teroꝛum vero nõ eſt militia. ſed aut violenta pꝛedatio . quod iuris eſt alieni.aut indignãti animi odioſa vindi: cta. Exiſt imante populo et cogitantibus omnibusg * — 6 VͤC e. — 7 — . D 60 — 1 . — 11 – Rrurns — J X QJN- èòM . bile. ant crafſando pᷣ⸗ dones:et reipublice cura ilico deſtruitur cum milita⸗ ris oꝛdo craſſatur. Et inemendabiliter mala nocent cũ tutoꝛ predo efficitur:cum miles ꝑ impꝛobitatem acci⸗ pilt que ꝑ pꝛobitate defendere debuit. ne ab hoſtibus — 8— D —— i ml con ven ſeir Nq; ſen id ſon⸗ Cebu tunrn Ert tat My Nbr. hehar tra te. Gut grün rude mir dun tuti nest ario gman lunq Niſun Ntol Donit toco⸗ Plre tnhn Ce⸗ Mouit bulis mcd gai⸗ dbl⸗ neg rogi cher Xpen tt wet f i wl hent uiin ee len wn hon elint hen 1o/ 10 5/ llta⸗ ntci cci/ lbus ene⸗ Nbe Mnet, tiru⸗ nt q vonte dbiv ſtuti omi ſtyt blice⸗ Atc; nde debui er tie uten Mam hre lice epꝛe ſene vcto es ethe⸗ me, 1 nſfe⸗ ſee elo o ele⸗ zuit, to per tre⸗ pee/ jel, lo⸗ pi. ſes bee in 6o el 1/ e — — — — ⏑ ☚☛ S — 4 —.00 6 „ in coꝛdibus ſuis de iohanne. ne foꝛte ipſe eſſet chꝛiſtus miſerunt iudei a hieroſolymis ſacerdotes et leuitas ad eum. vt interrogarent eum. Cu quis es? Pia ſed nõ vera erat iſta eriſtimatio populi de iohanne:qui taliter ſeipᷣm in virtute monſtrabat. Sic pꝛedicabat veritatẽ atq; iuſticiam:vt nondum innoteſceret chꝛiſtus quod ſic non immerito crederetur. Sʒ lec exiſtimatio in eoꝝ iudicium vertebatur:ꝙ cognitõnem per fidem de chꝛi⸗ ſto vnturo habebant.quem iam in iohanne vemiſſe cre debant. Et nimirum ipſoꝛuʒ damnatio cumulatur cu tanta eſſet exiſtimatio de iohanne vt chꝛiſtus eſie cre⸗ deretur:quod ei de chꝛiſto vera dicenti nulla ratõe cre⸗ debant. Sic vnuſquiſq; quantuʒ ſibi ꝑmittitur bonus ſit virt utis amatoꝛ:non vt de ipo lvnitatis famia peruo litet:ſed ne mfamia currat omnino deuitet. Si vero fa ma virtutem exceſſerit. caueat ne ſuper id quod eſt rapi atur.nam et iohannes ſe infra clauſtra humilitatis te/ nebat cum plus q; eſſet de ipſo crederetur. nec pᷣſume⸗ bat rapere quod ſibi imperitũů vulgus videbatur offer⸗ re. Si autem ſopito virtutis nomine infamia quando q; tabeſceret:conſtantia opus eſt ne virtus elidatur in animo.et ne animus atteratur ꝑ infamiaʒ depꝛeſſa vir⸗ tute qm neq; fama bonos nec infamia potuit facere cri⸗ minoſios. Et iuſtus iudex meritoꝛũq; libeatoꝛ nõ ſecun dum famam aut infamiam:ſed ſecundum vritate vir tutis et vicij homines iudicabit.roinde quid iohan⸗ nes interrogatus a leuitis ⁊ ſacerdotibo reſponderit au diatis. Et confeſſus eſt et non negauit:confeſſus eſt. quia non ſum ego chꝛiſtus. Optimi ſerui eſt et cuiuſ⸗ cunq; legati ſibi non appꝛopꝛiare quod nouit eſſe domi ni ſin:et ſi quippiam offerretur dare repudium. Nemo vt ſtultus ſupꝛa ſeipᷣm opinione hominum rapiatur: ſi nouit ſibi omino deeſie quod creditur. Spectat ad meę tis conſtantiam.eriſtimatõne magna hominum nõ ex⸗ tolluetiam ſi adeſſet quod fama vulgarium clamat.in⸗ tra humihtatis ? vilitatis clauſtra ſe famoſus includat Ecce iohannes diuina non rapit oblata reſpuit: quod nouit eſſe chꝛiſti non arrogat ſibi. Suſpenduntur pati bulis qui tempoꝛalia diripiunt.qui domino inuito alie⸗/ na contrectant:quid autem erit eis qui diuina rapiunt qui diumos honoꝛes inquirunt.qui etiam imꝑtineter oblatos non reſpuunt. oꝛmam pꝛeſtruxit iohannes: ne quiſqᷓ; ſupꝛa id quod eſt rapiatur. Et iterum inter⸗ rogãt eum. Helyas es tu. Qui dicit.Non ſum. Pꝛe⸗ dirxerat angelus cacharie ꝙ iohannes ieſum in ſpiritu llye pꝛeiturus erat:non tamen ꝙ ꝑſonaliter iohanes eſſet heyas. Saluatoꝛ etiam ꝓteſtatus eſt. Et ſi vultis recipere eum ipe eſt lyyas qui venturus eſt. Ac per hoc ſi vera eſt ſnia dñi ſaluatoꝛis ꝙ ipe ſit helyas: quomo/⸗ do ſtabit reſponſio pꝛecurſoꝛis non ſum helyas. Sed ipſa verba ſacre ſcripture ꝑ conſiderata: ꝓpenſius ipſox dubia ſoluunt. Dicit nanq; ieſus de iohane:ipſe eſt hi lyas qui venturus eſt. Quomodo iohãnes quiiam ve nerat fuit heyas qui venturus eratrniſi quia iohãnes qui iam venerat.re non erat helyas. ſed ſpiritum habe⸗ bat eius qui iam tꝑe regum venerat. et ante iudicium lterum venturus erat. GFirmam igitur tenet iohannes vritatis cenſuram.ꝙ neq; chꝛiſtus neq; ſit heyas inſi nuans. Iterum interrogant. Pꝛopheta es tu. Qui reſpondit.Non. Mꝛopheta helyas erat:quem eſſe ſe de negat Qud igitur an ſit ꝓpheta vlterius interrogatur Heſpondetur. Erat ꝓpheta helyas et ſingulos tamen habebat inceſſus et moꝛe iohannis deſerta incoluit.aut iohannes imitando helyam in deſertis quaſi ab infanꝰ tia ſoltudinaliter habitauit. Poſteros nanq; ꝓphetas ſic gegiſſe non legimus.Quamobꝛẽ ſi non eſt chꝛiſtus R ct oꝛtu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis aut helyas: an ſit aliquis ex pꝛiſcis ꝓplxtis inquiritur. Et hoc quoq; denegat:quia dumtaxat pꝛeſens pꝛophe⸗ ta exiſtens.aliquis er pꝛiſcis eſſe non poterat: qui non⸗ dum ꝓpheta ſed plus q; pꝛopheta fuiſſe cõmendabatur a chꝛiſto. Dixerunt enim er ſcilicet hil qui miſti fu⸗ erant. Quis ergo es vt reſfonium demus his quimi⸗ ſerunt nos. Quid dicis de teipſo. Ait. Ego voxrclaman⸗ tis in deſerto.dirigite viam domino. ſicut dixit elaias pꝛopheta. Hoc quod de glaia inducitur pꝛedixerat turbis:ſed nunc ſerioſe intetrogatus rephcat ſacerdoti bus et leuitis.Aliter rei geſte veritas et ſeries verboꝝ iohannis oꝛdine recto contexi nõ poſſent. Ego vero ini tium verboꝛum eſaie hic diſſerendum diſtuli: pꝛo eo ꝙ nuncijs iudeoꝛum dederat in reſponſum. urbis vero non interrogantibus quis eſſet:gratis aperuit ad quid ipſe veniſſet. Veruũtamen turbis ſacerdotibus atq; le uitis oſtendit ſue legatõnis et officij veritatem: nil ſu-/ pꝛa id quod erat inſinuãs. Ego vor.nõ mea dicendi au ctoꝛitate:ſed abilitate loquendi. Ego voxillius dumta⸗ xat in deſerto clamantis chꝛiſti videlicet: qui de pꝛoxi⸗ mo in deſerto mundo clamaturus erat. Elox nõ ſemet⸗ ipſam foꝛmat.nec ſua virtute inuenit vrba diſſerenda ſed aliunde virtus eſt vnde vox ipſa foꝛmatur. Mon a ſe ipſo iohãnes erat:ſed ab eo qui eſt et qui erat ⁊ qui ven turus eſt. Yohannes verba diſſerenda nõ muenerat qꝛ vox erat.cuius officium eſt verba iam in ammo inuẽta depꝛomere non inuenire. Erat vox dearticulata iohan⸗ nes:non vllius animalis que ſecundũ naturam a deo eis inſitam voces inaxticulatas emittunt Sed deſerte pꝛonũciabat ad quod miſſus erat:vt voce pꝛemiſſa ver⸗ bi concepti in animo intelligetia ſequeretur. Erat poꝛ⸗ ro ad hoc vox omnium pꝛophetarum quaſi vehiculum: n ſoꝛte ad ſepſum reſerebatur qui in deſerto clama⸗ bat pꝛeiens chriſtum ad coꝛda homiuum cito venturũ 0 chꝛiſtus per fidem in animas hominum ferretur. vt ſerie debita ſubſequatur. Dirigite viã domino. Non eſt in hominum poteſtate dirigere viam domino:eteniʒ directa eſt ab eterno. Si chꝛiſtus eſt via ſic illaʒ viam dixerim dirigendam per quam chꝛiſti fides ingreditur hec ſiquidem eſt nulla voluntas que tũc dirigitur cum ad credere velle inclinatur:et ſuo imperio in obſequiuʒ fidei vinculat intellectum. Obliqua pꝛotinus erat via hominum voluntatis cum id querebat quod deuiabat ab hominum conditoꝛe quod tandem vrgebat in penaʒ cum in diuerſa concupiſcibilia inhiabat.et ſemper plu⸗ ra eſuriens velut impaſta manebat. Obliquabatur vo luntas hominum a puerſa et erronea intelligentia veri tatis.cum pꝛo deo idola coleret.cum hi qui diuina ſcri⸗ pta receperant ꝓphetaſq; habebant. et in illis venturuʒ chꝛiſtum non intelligebant.a veris auerſi. ad falſa con⸗ uerſi. excluſi ab eternis tempoꝛalibus inuoluti.pꝛiuati virtutibus vicijs irretiti.Quam viam tunc homines direxerunt:cum fſide thoꝛia et actu ſe conuerterunt ad chꝛiſtumſon autem quis abhoꝛreat ꝙ viam dirigenz dam dixerim voluntatem:quoniam internarum viriũ ipſa eſt imperatrix quanq; non ſit ipſa directrir.ſed ve⸗ ra ratio ipſam ad recte concupiſcenda deducit Verũta⸗ men magis voluntas cogit rationem vt recta ꝑquirat vt credenda intelligentia credat:qᷓ; ipſe poſſint augere wluntatem vt ſe ab eo quod bene aut male velit auer⸗ tat. Sepe quippe voluntas appetit quod ratio denegat et quod ratio pꝛotulit ipſa refugit.nec intelligentia po⸗/ teſt quippiam credere.ſi voluntas noluerit aſſentire igi tur directio volũtatis eſt directio vie domini. Et qui miſſi fuerant:erant er phariſeis. Quibo aderat ex in uidia cuxioſitas inquixendi.nõ tñ exvolũtate credendi iber tercuus Peoinde ſic ad impꝛobatõnis argumenta conuertunt Ec interrogauerunt eum er dxerunt. Quid ergo ba ptiuas: ſi non es chꝛiſtus. neq; helyas.neq; pꝛopheta. Bona interrogatio in writate rei.ſed dolo animi tene⸗ bantur.quomam nullus ablutõem poteſt dare anima bus neq; ſacramenta diuma conferre: niſi auctoꝛitateʒ habeat ꝓpꝛiam vel commiſſam. Pꝛopꝛia in chꝛiſto: com miſſa in he ya ſiue pꝛoplxta. Oue ſunt pꝛotinus eccle⸗ ſie claues:poteſtas in ſe vn:ſcientia in ꝓpheta. Helyas poteſtate tradita celum clauſit.idemq; aperuit:ſuꝑ du⸗ os quinquagenarios iuſtam vltionem induxit. Helige us vero pꝛopheta lepꝛam cognouit aliter non curandã qᷓ; in baptiſmo ioꝛdanis:omneſq;ʒ alij veri dei ꝓphete di ſcernend inter vnum et malum ſcientiam habuerũt. WPoꝛro inexcuſabiles ſunt iudei.de chꝛiſto ignoꝛantiaʒ allegantes.nam ſi chꝛiſtum non credidiſſent eſſe ven⸗ turum habiturũq; ſuꝑ crimina hominum poteſtatem atq; ſacramenta ex auctoꝛitate debere conferre. iohani ꝓtinus nõ dixiſſent:quid ergo baptiſas ſi tu nõ es chꝛi ſtus.tanq; ſi chꝛiſto hoc agendi adeſſet plena poteſtas. Vlerũtamen hic arguuntur omnes:quinõ conceſſam accipiunt poteſtatem. Pꝛoinde iohannes ac ſi iuſta fu⸗ iſſet quanq; ex inuidia:quanq; exignoꝛantia reiculpens iterata interrogatio nuncioꝛu:apologeticum fecit. En de reſpondit eis iohannes dicens. Ego baptiſo in aqᷓ in penitentia:medius autem veſtrum ſtetit quem vos neſcitis. Ypſe qui poſt me venturus eſt. qui ante me fa ctus eſt. t foꝛtioꝛ me eſt:cuius non ſum dignus calcia⸗ menta poꝛtaꝛe aut pꝛocumbens coꝛrigiam calciamen⸗ toꝛum eius ſoluere. Ipſe vos baptiſabit in ſpiritu ſan⸗ cto et igne.cuius ventflabꝛum in manu ſua:et purga⸗ bit aream ſuam. . Qni nuncij nouerant ſimiliter et o⸗ mnis ſynagoga iudeoꝛum ꝙ ſolus deus poteſt peccata diluere.pamplius autem nouerat et iohannes:idcireo nõ in remiſſionem peccatox ſed in penitentciaʒ in aqua ſe aſſerit baptiſare.Chꝛiſtus vero quem ipſi neſciebat/ qui inter iudeos natus erat qui mediaturus linter du et hominem venerat. baptiſabit in ſpirituſancto in quo remiſſio conceditur peccatoꝛũ necnõ et in igne charita⸗ tis que ſimiliter habet oꝑerire peccata. Hoc nõ puri ho mims ſed ſolius chꝛiſti eſt dei ⁊ hominis ſpiritũſanctuʒ poſſe conferre.et hanc charitatis virtuteʒ in coꝛdibus hominũ opꝑerari.Abnegat iohanes ſibi nihil arrogaſſe diuinum:in chꝛiſtum ſolum retulit iura ſua: quem ad ſe ſuperlata compatione deſcribit. Ypſe eſt qui poſt me vennturus eſt. Ac ſi diceret. Pꝛeco ſum ſequetur ipᷣe iu⸗ der:vox ſum ego:verbum eſt. Pꝛius eſt verbum conce ptum qᷓ; vox enuncians verbum.pꝛecedit tñ vox ver⸗ bum ad alios declaratum. Ypſe ante me factus eſt. Quomodo factus ꝑ quem omnia facta ſunt. Non dei⸗ tate factus.exiſtens ante omnia ſecula deus. carne nõ ante factus cum ſexto menſe poſt iohannem fuerit con ceptus iſte.ſed ante me factus etiam vt homo ad maio ra miſteria oꝛdinatus: Gꝛeca nanq; editio ante ꝓ coꝛaʒ Dicit:ac ſi in conſpectu iohãnis omia de chꝛiſto ſine nu⸗ be clareſcant. Ante me factus poteſtate ſcilicʒ benefitia oferendi:et ad ſoluenda vincula peccatoꝛum: ad ofrin⸗ gendum regna tartarea. et vt electos ſuos pꝛouehat in ſuperna. Ende iohannes adiecit.. Et foꝛtioꝛ me eſt. NMon erat iſta compoſitio deitatis:qm̃ inter deum ⁊ ho minem compatio aboletur. ſed hoĩs et hominis erat. qua chꝛiſto homini omnis erat donata oteſtas:quam vt deus ab eterno habebat. Mõ erat iohannes illo foꝛti oꝛ:qui foꝛtis armati potuiſſet introire ſoſpiciuʒ aceius vaſa diripere. Chꝛiſtus vero foꝛtioꝛ illo erat: qui foꝛti ,. lxbat indicere bellum. ſibiq; inferre conflictum. vaſa 1 De parentibus diripere ipſumq; ſua poteſtate ligare: aceo foꝛtioꝛ quo paſſus vicit.moꝛiens ſuperauit.ſepultus ꝓpꝛia virtute ſurrexit.et terrenum coꝛpug nõ allena ſed ꝓpꝛia virtu⸗ te in celi ſuꝑioꝛa ſubuerit/Andignitas vero calciamen ta poꝛtandi aut ſoluendi coꝛrigiam:p quandam ſerui ſi militudine ad humilitatem refertur. Nam poꝛtare cal⸗ ciamenta in obſequium dñoꝛum et coꝛrigia ſoluere in⸗ ter vilia ſeruicia deputat᷑:quanqᷓ; et nobilis ſeruus poſ⸗ ſet hoc agere humill amoꝛe inclinatus ad dñm. quã ſi⸗ militudinem ad ſeipᷣm repꝛimendum cum tanta fama ipᷣm extolleret iopanes aſſumpſit. Verũtame hic mul ti multa dixerunt:que tacttes nta deſcripſimus. Equi dem ex hoc in ſe ſtandiet nõ aſcendendi vnde caſus ho⸗ rendus euemat omnibo foꝛma monſtratur. vt quanto quis ꝑ famã ab alijs reputatur. tanto magis ſe ad vma deiſciat. Et p ſimilitudinẽ humanarum actõnum habi tum humilitatis inſinuat:vt ab exterioꝛibus ad interi⸗ oꝛa capeſcendo virtutes ſiat acceſſus. In chꝛiſtũ vero iudiciariam retulit auctoꝛitatẽ. pꝛo eo ꝙ pater omne iu dicium dedit filio. Ende ſubiungit. inus ven tila⸗ bꝛum in manu eius et purgabit aream ſuam. Etiam ad oſtendend auctoꝛitatẽ ſinulitudinẽ eoꝑ que ab ho⸗ minibus agũtur accepit. Conſuetudo artincialis meſ⸗ ſoꝛibus eſt. cum meſſis delata in aream fuerit varijs tõ ſionibus cedere aut animalia ſupinducere ad terend uz inde accipe ventilabꝛa vt granum cum paleis et ari⸗ ſtis in area eleuent ad expientiam inſufflatõnis venti paleas extra aream deferentis ratõne leuitatis: grano ratõe grauitatis in aream retundente. Quo typo chꝛi⸗ ſtus ſuam mundabit eccleſiã iuſtis granis ex ſide P ple nitudinem gratie tribuens pꝛemia meritox. congre⸗ gans in ſuum ſupnum horreum:et gratia vacuis con⸗ ferens toꝛmenta penarum. Pꝛoinde ſequitur. Er co⸗ gregabit triticum in hoꝛreũ ſuum:paleas aute combu⸗ ret igne inextinguibili. De iudicio extremo pꝛotinus locutus eſt cum de meſſe ventilata ſimilitudinẽ poſuit et ignem inextinguibilẽ adiecit damnandis. Et merito p venti ſimilitudinẽ adijcitur pena.qm circumlati ſunt hi cum vento doctrine:ſanam doctrinam animo ⁊ mo⸗ ribus contemnẽtes. Et nec inuẽti ſunt inſide ſtabiles nec in ope efficaces a vanitatibus et cupiditatib mun di: velut palee aride a ventis validis agitati:quibo erit inertinguibilis ignis.quia ipis viuentibbignis male cõ cupiſcentie non defecit. Nam anima calida quaſi ignis ardens:et nõ ertinguetur donec alquid deglutiat. Mix ta eſt bonis eſt malis area chꝛiſti dei: necappareat quan ta electis ſit tribuẽda felicitaſ aut impijs ſeua dãnatio Mixta ſunt grana cum paleis:mutua eſt conuerſatio vtroꝛũq; qui ad ſuꝑna gaudia.et qui ſpectant ad regna tartarea. Pꝛotinus vltimũ ventilabꝛum expectatur:qᷓ; uis in omni decidente a vita cauſa ſua equiſſime venti letur. Multa quidem et alia euãgelicabat populo dum tarat q poſſent in credulitatẽ ill? que pcedebat induce re.Omis ꝓtinus iermo iohannis intendebat in chꝛi⸗ ſtum:ad quem cõuertere nitebatur coꝛda populoꝛum. Mec facta ſunt in bethania trans ioꝛdanem: vbi erat iopannes baptiſans.Mõ in illa que ꝓpe hieruſalẽ erat. In vtraq; tñ obedientia deſignatur:q moꝛtem facit et vitam. NMam pꝛope vnam celebꝛatur baptiſmus.vbi ba ptiſatus moꝛitur et reſurgit. in altera etiam moꝛtuus — chꝛiſti potẽtia reſurrexit. Tũc vemit ſeſus a nacareth galilee in ioꝛdanem ad iobhãnem:vt baptiſaretur ab eo Yohannes autem ꝓhibebat eum dicens. Egoa te de⸗ beo baptiſari. et tu venis ad me. Geſta pꝛecurſoꝛis non ſaluatoꝛis ſumpſimus diſſerenda:qui virtuteʒ ſibi hu⸗ militatis inſertam in ommby ſeruat: et pia contentõe tn i cere han Conn bſe⸗ nuſt plete Un pin⸗ dornt peſim itdi Por ſcen⸗ ſin ſmm hlui niich ciys letoe natren Gchri ſerec Poͤob Nbapt D ſerin nptin Prti lttoti Eg SD umd titin tiaet offin⸗ biſet brare ſeetar apen Prwit ſepen lee leytie kenin uman Con Wer m inbe dn m ſucde Neal vero huri entila⸗ Cuam Lablo/ is weh⸗ Narnst rentun seteni 9 penti grano⸗ wehꝛi⸗ eppee vongre⸗ igcon/ Erc⸗ ombu⸗ tinus oſint nerito tiſunt 7Woe hles mun lbyent R jignis ani/ flatio ſatio egna urqh enti dumm gace chei um. etat itet biba nos — reth eo de⸗ non hun toe ectoꝛtu otqʒ pꝛoceſſu pꝛecurſoꝛis on ſit baptiſandus ab eo:quo⸗ niam quotquot iohannes baptiſabat.ad chꝛiſii baptiſ/ mum diſponebat: et ipſe baptiſando peccata tollebat: chꝛiſtum baptiſare iudicauit incongruum: qui ſuo ba⸗ ptiſmo lauare venerat peccata cunctoꝝ. Et viceuerſa ratus eſt fieri: ipſe ab eo deberet potius baptiſari.No uerat iohãnes ꝙ in baptiſmo peccata lauãtur:qui quan qᷓ; ſanctificatus eſſet in vtero.nõ ſe ab eis.ſed chꝛiſtuʒ aſſerebat immunem. Pꝛoinde contẽdit ꝙ nõ chꝛiſtus ab eo:ſed ipe a chꝛiſto debet baptiſma ſuſcipe. Sʒ ne io hannes aliqua macula fedebatur ab illa ſanctificatõne quam accepit in vtero.que aquarũ immerſione deberet abſtergi:omnino negauerim.Nam ſi omnia ſcelera cõ⸗ miſiſſet.nõ erat iterum baptiſandus.quẽ in materno vtero ab oꝛiginali ↄtagio abluerat ſpirituſſanctus. nec vltra ↄceditur aquarum ſacramẽtalis immerſio.vbi ꝑ ſpiritumſanctuʒ culpa oꝛiginalis eſt terſa.quia pꝛo illa dumtarxat noſcitur inſtituta. Et velut non iteratur ba⸗ ptiſmus ſic nõ conceditur vbi pꝛimo modo abluit ſpi⸗ ritus.Quid igitur eſt ꝙ iohãnes cum ſaluatoꝛe conten dit dicens.ego a te debeo baptiſari: et tu venis ad me. Poꝛro iohãnes in chꝛiſti ſanguinẽ intendebat. pꝛeno⸗ ſcens ſe deſcenſurum ad inferos ibiq; manſurũ:niſi ad ſuperos chꝛiſti paſſio reuocaret Unde quanq; iohanes immunis dici potuiſſet a tali contagio.qð ꝑ baptiſma ablui nõ habet:non tñ potuiſſet in ſuꝑna conſcendere: niſi chꝛiſti paſſio qua humani generis peccata donãtur. alloquitur chꝛiſtum cuius merito ↄceditur regnum celoꝑ et moꝛs et reſur⸗ rectio et aſcenſio pᷣceſſiſſet. Audeam in virgineʒ chꝛiſti matrem que omi prerogatiua donoꝝ atq; virtutũ exce debat iopãnem:ꝙ necilla etiã ſi pᷣmoꝛtua tranſlata fu⸗ iſſet ad ſuperos:niſi filij ſui tam ſeua moꝛte pꝛeuenta. Nõ abs re iohãnes cum chꝛiſto ↄtendit·ꝙ ab ipo debe/ at baptiſari qui iam a ſpũ baptiſatus erat: ſed nec ſic ꝙ ſine chꝛiſti ſanguine oĩm peccata tergente traijci potu⸗ iſet in regnũ. Tlerũtamen ſic decernentem ieſum:nõ amplius reluctans iohãnes aquis immerſit. Et vidit ſpiritũſanctum in columba:et audiuit vocem paternã: et totius trinitatis accepit chꝛiſtũ baptiſando noticiaʒ. Magnus iohãnes totius trinitatis miniſter. imo toti⸗ us deitatis amicus qui ptem deum audiuit in voce fili⸗ um deum baptiſauit in carne ſpiritũſanctum deü aſpe⸗ xit in columbina ſpecie:nec aliud q; vnum deũ in ſubſtã tia.et trinum in ꝑſonis credidit.et opera trinitatis eſſe omino indiuiſa cognouit. Et cum chꝛiſtus in deſertuʒ abiſſet iohãnes ſue legatõis agebat offica.nec recede⸗ bata regione ioꝛdanis baptiſans ⁊ pꝛedicãs:vt etiã ex⸗ pectaret chꝛiſtum a deſerto regreſſum:qui quadrageno expleto ieiunio et diaboli pacto conflictu inde diſcedẽs prexit iterum ad iopãanem.Quem iohãnes videns ad ſe venientẽ:his qui ſecũ aſtabant ait. Ecce agnus dei ecce qui tollit peccata mũdi. Omnẽ cauſam chꝛiſti ad uentus iohãnes ſuis auditoꝛibo aperit.qm̃ venit tolle⸗ re ntᷣa peccata. Sed agnus eſt dei.agnitoꝛ dei. et omni⸗ um que ſunt ⁊a que fiunt bonoꝝ atq; malox. et nihil eſt quod ſuam agnitõnem effugiat.Agnus dei.agnitus a deoꝛet cui pt᷑ d xit.Hic eſt filius meus dilectuſ.Algnus dei:manſuetus dei.egnus innocẽs.Agnus inter lupos in bꝛeui occcidendus a lupis. Credamus cum pꝛiſcis p phetis ↄcoꝛdiam habuiſſe iohannẽ:et vnũ ſpm̃ ꝓpheti⸗ cum ſuſcepiſſe. Nam vt agnũ quẽ modo digito demon ſtrabat. ꝓphete pꝛedixerũt eſſe venturũ:rogantes ⁊ affu turum. Inquit enĩ eſaias.Habitabit lupus cum agno Inſolitũ eſt lupũ cũ agno velle hĩtare quẽ feſtinat occi⸗ dere:ſʒ agnus dei de quo ſic ꝓphetabat᷑ hoc habuit ꝓpꝛiũ vt cum ipſe voluerint habitare lupi rapaces. Nõne lu⸗ 3 pus rapax ſaulus cum agno iſto habitauit in celo: cum archana diuina ↄſpexit:Mõne habitauit cum agno dei: p quo ſibi mundus crucifirus eſt. ipſeq; mundo. Mõne cum ipᷣo habitauerũt multi lupi rapaces diuinos rapiẽ tes honoꝛes:cũ rapacitate depoſita facti ſunt agni cum agno habitãtes cum ipo.Quotquot eni que ſua ſunt querũt lupi rapaces ſunt.ſed cum re ſipiſcũt ad bona cõ uerſi facti agm nouelli ↄubernat in virtutibo cũ agno dei. demum habitãtes eterne cũ eo in altioꝛib ꝑtibus celi.Hunc eundẽ eſaias expetebat venturum dicens. Emitte agnum dñe vñatoꝛem terre: de petra deſerti ad montẽ filie ſion.Agnina manſuetudine diaboli ſupbia ꝓpulſanda erat:nec videretur potentia ſolum humane nature viciſſe victoꝛeʒ. Quaſi ad excuſatõem ſu aſſu⸗ meret callidus hoſtis ꝙ nõ equo certamine eſſet deui⸗ ctus ſed ſupioꝛis violentia ſuſcepiſſet ↄflictum: contra quẽ vt agnus emiſſus eſt dei filius inire certamen:qui eum vicit paſſus.et peccata tulit occiſus. Ecce agnus dei ſimilitudine nõ ꝓpꝛietate qui quaſi agnus coꝛã ton dẽte obmutuit:vt cum ſibi auferretur vita:ipe a nobis afferat nt̃a peccata. Hũc eundem agnum ſiue ipᷣm chꝛi ſtum in ſimilitudine agni multis enigmatibus alius aſperit iohãnes. Sic enĩ inquit. Et vidi et ecce in me⸗ dio thꝛoni et quattuoꝛ animaliũ et in medio ſenioꝛum agnum ſtantẽ tanqᷓ; occiſum ⁊ habentẽ coꝛnua ſeptem et oculos ſeptem:qui ſunt ſeptẽ ſpũs dei miſſi in omieʒ terram. In medio ſtabat agnus tanq; occiſus:quia qᷓ; uis reſurrexit tanq; occiſus ſtat cũ merito moꝛtis vſq; ad finẽ ſeculi ꝓ omnibo qui vnã fidem de chꝛiſto tenue runt.Amimalia vero ad euangelicos viros. ſenioꝛes ad eos qui in oꝛiginali dumtaxat iuſticia:ſiue in circũci ſione ſiue in lege moiſaica deceſſerũt.oĩm ſane iſtoꝛuʒ agnus occiſus peccata in ſe purgaturus accepit.in quẽ iohãnes baptiſta intendẽs digito indicauit. Et coꝛnua ſeptem videbatur habere vniuerſalẽ videlicet ptãtem ad repngnandas om̃es aduerſarias poteſtates· Et ocu los ſepte vniuerſe viſionis:vt eius ſcientiã nihli poſſit effugere. Qui ſpũs dei dicũtur impꝛohibibiles atq; in⸗/ uiſibiles ad agenda.necnõ et ſeptẽ dona ſpiritus: que vt mundus poſſit accipe.ipᷣe meruit agnus qui eccleſiã oꝛthodoxam accepit vxoꝛẽ.Et nuptie agni venerunt et vxoꝛ eius pᷣparauit ſe: quã cooperuit biſſino ſplendido et candido.quod nequaq; feciſſet niſi pꝛius eius pecca⸗ ta lauanda in ſuo ſanguine abſtuliſſet vt iuſtificari a do mino mereretur. Quod idem iohãnes ſecutus adiun xit. Biſſinũ eni iuſtiſicatões ſanctoꝝ ſunt.Et ipᷣe agnꝰ huius mundi ↄſummato miſterio.lucerna eius erit in gloꝛia eterne claritatis. Sed magno ſtudio pꝛecauen⸗ dum eſt ne qui nũc ipᷣe aguus eſt om̃ibo manſuetus. in fine ſeculi fiat iratus.Quod iohãnes pᷣuidit cum dice ret quoſdam rogaturos mõtes et colles.vt ſub eis ab ira agni in illo tremendo examine abſcondantur. Ecce agnus dei. Ad intellectũ nẽm demonſtratio iſta refert᷑ Qui peccata tollit inuitatio peccatoꝝ eſt et om̃es vocã⸗ tur ad veniã.vt ad agnum hũc veniant. qui ab om̃ib pᷣt hoĩes exonerare peccatis.Cui ne credatur abiectus altius teſtimonmium ſubintulit ipſe iohannes dicens. LHMic eſt de quo dixi. Qui poſt me venit ante me factꝰ eſt:quia pꝛioꝛ me erat.et ego neſciebam eum. Sed vt manifeſtaretur in iſrael.pꝛopterea veni in aqua bapti⸗ ſans. Quod dixit de pꝛioꝛitate iam expoſitũ eſt. Sed hec de chꝛiſto ignoꝛantia iohãnis nõ ex om̃ibus pendet quem adhuc exiſtẽs in vtero ſpirituſancto docente co⸗ gnouerat eſſe filium dei. Sed ſpũſſanctus moderatur ſua miſteria in ꝓphetis vt ſimul om̃ia nõ intelligãt.ſed ſucceſſiue ꝑcipienda ꝑcipiant.Et qᷓ;uis ꝓplxte furint et Liber terciuns videntes non ſemꝑ ꝓphetauerũt atq; viderũt: ſed cum ſpũᷣſſanctus deſuper eox aios interius illuſtrabat. Q leliſeus de ſeipo manufeſtat:qui cũ eſſet ꝓplxta: etiã ali qua deus ſibi celauerat. Nam cu ſunamitis illa oſpita eius p moꝛte filij acceſſiſſet ad eũ.teneretq; pedes eius et ſeruus ꝓplxte illä ammouere niteretur vliſeus ait. Dimitte illam. aĩa eius in amaritudine eſt:et dñs cela uit a me et nõ indicauit mihi. Erat in amaritudine aĩa illius ꝓ moete filij ſui. quã moꝛtem ꝓPheta ignoꝛabat: nec ſpus ſcũs ſibi reuelauerat.niſi ſunamitis illa pꝛodi diſſet.d hu militatẽ eꝑ ꝓphetarũ ꝙ nõ om̃ia noſcant marima eſt puidẽtia deiꝙ nõ ſemp eos affatur. Et plu ra credimus qᷓ; ꝓphete poſſint agnoſcere. Beuelat autẽ pꝓ loco ⁊ tꝑe neceſſitate aut vtilitate:ſicut ad coꝛintlxos aplus dicit.Om̃is manifeſtatio ſpũs datur ad vtilita⸗ tem. Ita iohanes baptiſta ſciebat et neſciebat: ſciebat Nꝛro quod iam pceperat ex vtero.neſciebat ꝙ ieſus ad tanta miſteria paretur.et ꝙ ad populos natõnum eius eſſet deriuanda redemptio:et ꝙ in aqua ipᷣe deberet cul panm oꝛiginalẽ diluere. O.ro ſupza ſenſum hoĩm erat nec credibile videbatur: w ſubiectio fidelis et immer⸗ ſio in fluxibili elemẽto culpam oꝛiginalẽ abſtergeret. iz ideo tantũ venit in aqua baptiſans vt manifeſtaretur in iſrael:ad quẽ dumtaxat plm chꝛiſtũ datum eſſe cre⸗ debat. Cõnectit euangeliſta oꝛdinẽ dictop vt teſtimo⸗/ nioꝛum iohãnis ſeries habeatur. Et teſtimoniũ phi⸗ buit iohanes dicens. Quia vidi ſpm̃ deſcendentẽ qua ſi columbam de celo:et manſit ſuꝑ eum. Et ego neicie bam einm: ſed qui miſit me baptiſare in aqua: ille mihi dirit. Sup que videris ſpm̃ deſcendentẽ et manẽtem ſup eum: hic eſt qui baptiſat in ſpũſancto. Et ego vidi et teſtimoniũ phibui. qꝛ hic eſt filius dei. Clara ſunt lec ex alio euangeliſta.qꝙ; ſpũſſanctus ſutꝑ chꝛiſtũ in ſpe⸗ cie columbina deſcendit.quẽ iohannes ſe aſſerebat ad aliqua ignoꝛare. niſi ille cuius verbũ in deſerto factum eſt in eum ſibi interius illurxiſſet diceret ꝙqui tanta teſtimonia er celo ſuſcipet. erat filius dei. qui in virtute ſpũuſſancti venerat baptiſare. peccata tollere veniã pecca toeibo dare. Aſſerit ſe vidiſſe iopãnes: nõ tantuʒ oculo coepis ſeciẽ columbinã et aure capitis wcem audiſſe paterna.ſed fideli mentis intuitu ↄſpexiſſe teſtimoniũ qo reddebat de filio deii. Stabat iobanes ad cõtem⸗ plandũ de chꝛiſto. Unde altera die iterũ flabat iohan⸗ nes ⁊ er diſcipulis eius duoꝛet reſpiciẽs ieſum ambulaã tem ait. Ecce agnus dei. Teſtis 7 teſtarius ↄueniebãt yt ille daret ille accipet teſtimoniũ vt fieret iohane re⸗ licto iuſtioꝛ ſequela poſt chꝛiſtũ.ad quod omibus virib nitebatur. Et volebat deſpici ppter vnoꝛẽ chꝛiſti: ſalu⸗ temq; credentiũ:quã ipᷣe ↄferre nõ ſoterat. Er omni ſe pꝛeco iſte tendebat in iudicẽ.et omnẽ gloꝛiã ⁊ honoꝛem tanq; regi ſeculoꝝ chꝛiſto dño tribuebat. ſuis ſuadens diſcipulis vt in chꝛiſti diſcipulatũ ſeſtine tranſirẽt. Pe dagogum ſe dicebat ſuos ſubſequos in ſequelã chꝛiſti traijciens: pinde repetebat de agno dei. q et factuz eſt. am cũ audiſſent duo er diſcipulis iohãnis ieſum lo/ quentẽ.iohãne relicto in chꝛiſti ſequelã ↄtinuo iſunt cõ uerſi. vt figura in writatẽ. vmbꝛa in claritatẽ. xox in in⸗ tellectu verbi. pꝛeco in iudicẽ.ſeruus in dñm.via in ter minum.nauis in poꝛtũ.et ſi qua ſenſu pcipi intellectu conſpici pñt in chꝛiſtũ nos plene traiſciãt. Ad hec quidẽ nititux omis ſeries diuinarũ ſcripturax. patriarcharuʒ geſta. ſimiliter oꝛacula ꝓletarum ſi qua cathegoꝛia in theoꝛijs ſi qua exemplaria vt ad eũ veniamus impellat Peracto iam anno pꝛedicatõis chꝛiſti. nec iohaãne a pꝛedicatõe ceſſante.nec deſiſtente a baptiſmate accedẽ tium.et vtroq; baptiſante chꝛiſto ꝑ apios iohãne p ſe/ De parentibus ipſiin.chꝛiſto auctoꝛitate plena. iobanne auctnꝛitate uia. a diſcipulis de vtroq; queſtio exoꝛta eſt. Erat aut iohanes baptiſans in ennon iuxta ſalim:qꝛ aque multe erant illic. Et veniebant et baptiſabatur. Nondũ enim miſſus fuerat in carcerem iohanes. Facta eſt ergo que⸗ ſtio ex diſcipulis iohãnis cum iudeis de puriſicatõne. Et venerüt ad iohannẽ dixerũt ei. Rabbi qui erat te cum trans ioꝛdanem cui teſtimoniũ phibuiſti: ecce hic baptiſat et om̃es veniunt ad eum.] Baptiſabat adhuc iohanes in baptiſmo quo pꝛimo ceperat.ſed nõ baptiſi mo chꝛiſti. quis criſtus iam ꝑ annu pᷣdicauerit ⁊ bapti⸗ ſauerit ꝑmanus diſcipuloxꝝ eos qui credebãt quia nõ⸗ dum er toto innotu erat veritas.vt vmbꝛa ceſſaret ma gis aũt qꝛ nec pꝛecurſoꝛis irritandũ erat officium quo⸗ uſq; in carne degiſſet. quin aĩas diſponeret pꝛedicatõe verbi. et baptiſmũ penitentie ad baptiſmũ credulita⸗ tem chꝛiſti. Magnũu eni adminiculũ iohannes erat ad chꝛiſtů. dum ipm oſtanter id qð erat aſſereret quanq3 chꝛiſtus aliter potuiſſet hoĩm coꝛda diſponere. Locus aüt cõgruebat miſterio:quia ibi multe aque erant. Sic enĩ ennon interpꝛetatur. Semp eniĩ aptitudo loci ⁊ tẽ poꝛis captanda virtutibo. Sollertius etiã locũ euange liſta diſſeruit qui iuxta ſalim erat oppidũ ⁊ trans ioꝛda nem:vbi melchiſedech ſacerdos dei ſummi longe ante regnauerat. qui panem et vinum abege a cede regum reuertenti obtulit. et ab ipo decimas oblatas accepit. vt et ſacramẽta in vnum cõuenire credãtur.et expedre omiia in ſalutẽ:et veteres figuree detecteq; veritates ad ſeinuicem verſaince ↄueniant. Et copioſa ſe offert lo⸗ quendi materia.ſi quis vellet diſſerere gð in ſe miſterij habeat:qð vbi pꝛeceſſit figura coꝛpis et ſanguinis chꝛi ſti et bñdictio ſacerdotis⸗ decimaruʒ oblatio baptiſma penitẽtie celebꝛetur. Quod aũt euangeliſta de iohanne aſſerit ꝙnondũ miſſus fuerat in carcerẽ valet ad oedi⸗ nem rei geſte vt ſciatur qꝛ nec pꝛimo anno pꝛedicatõis chꝛiſti iohãnes mancipatuſ eſt carceri:et ꝙ chꝛiſti ſacta et dicta pᷣceſſerũt multa iohannẽ incluſuʒ. Poſt cuius „ incluſionẽ mattixus marcus et lucas videntur chꝛiſti pꝛedicatõnem et apta geſta welle contexere.pᷣtermitten tes que ante facta ſunt. Facta queſtio ex diſcipulis cum iudeis.de curioſitate atq; incredulitate atq; foꝛtaſſis ex calu mnia ꝓcedebat:qm̃ aliqui pꝛeferabant purificatio/⸗ nem ſcʒ iohannis eſſe melioꝛẽ.taliter ſe tuentes io⸗ hannes chꝛiſtum baptiſauerat:aliqui baptiſmñ chꝛiſti quia ipe plures baptiſabat. Et multi ex diſcipulis ⁊ tur bis relicto iohanne chꝛiſtũ ſequebantur. etiã ꝗ iohãne dimiſſi quia ipᷣe om̃es mittebat ad baptiſmum chꝛiſti. nfirmitatis etiã erat iſta contẽtio et largumentu ob⸗ iuionis aut nõ cõſpecti teſti monij de chꝛiſto exhibiti a iohanne.magis aũt nõ intellecte writatis.nam vbicũ⸗ q; non eſt firma writatis adłæſio:ſ. emp queſtio a contẽ tio et heſitatio locũ habent. Sed optimũ eſt in moꝛib- hoĩm et laudanda ꝓunſio.ꝙ in ſuboꝛtis queſtionibo qui pt illas decidere inquiratur.et habentes dubia. wni / ant ad eum qui certam ſcit et valet pꝓpſerre ſententiam. Diſcipuli languẽtes in pugnis verboꝝ.veniant ad ma giſtrum. in opinionibo concertãtes ad iudicẽ veritatis. Accedant per compatõnem ſpiritualia ventilantes: ſe ſubijciant melius cernenti. Venerũt ergo ad iohan⸗ nem tanqᷓ; ad magiſtrũ qui huiuſcemodi queſtionẽ de cideret. et imponeret ſilentiũ his qui minus debite ſen tiebant. Et dixerũt ei ſcilicet titulĩ queſtoinis. Rabb. qui erat tecũ trans ioꝛdanem cui teſtimoniũ phibuiſti ecce hic baptiſat et omnes wniunt ad eum. Quod łc videtur innuere. Cuius vſtrum eſt melioꝛ purificatio an baptiſmus tuus qui eum baptiſaſti. et teſtimoniuz 4 ehik monn eniun Phtott ſtionun guoc⸗ natt⸗ gerein ſiiace. gtumm⸗ henjn ſoaumt⸗ ſchmmm ſpnaltn⸗ gichnt wcktpen Nlsek hleen Pocmnbap Nteneizp⸗ Lionen oluten Muarum ſoröpote lncaphi⸗ nacept, nodict Cun durt Hinpener Nis Peno Petactöne ſtinghunm ſiqunſante Donimiſe⸗ bllbusgr⸗ Roonnnce oninoio ſepgnn eporep⸗ Mlrrvbat Rdlquomn Wwomnig mmſuper eeng,. = = = Mldrenm ☛nr] =☛æ S=Z Mnn⸗ aNllope fmmmn Auldn Mpotlite efimen l 1 == = — = S E — = ☛ = n-= — = = EKK= tmitee ergoe finde, errte Ktahe ͤbapf tabape qung nͤ haret Necicgtoe mequltta Gerat all Hguunq; nt. Sie loclate neuange ns ior geante ge regunn alcept, terwadre tatesa ffert lo⸗ miſteni nischel ptiſmn ohanne g oꝛdi⸗ icatöis ſiſucta tchius chꝛiſti mitten igcum aſſiger ftaro 9 io⸗ cheiſti rer bine beiſti. fob⸗ iti. bici/ ontè oelb⸗ vqui ren / um. Ima tis. eſe an/ e en bb. ſti vt tio ei phibuiſti:an illius quia te baptiſatus eſt et a te teſti- monium accepit. cum vterq; wſtru baptiſet ſed om̃es wniunt ad eum. Soluta prinus queſtio ſpa fuiſſet: ſi ꝓlato teſtimonio credidiſent. Ygitur incred ulitas que ſtionum ⁊ oĩm ſpirituauũ malopꝑ eſt cauſa. Sed in hoc quod queritur aut diſcipuloꝝ iohannis aut ludeoꝑ ani mi fatigantur vt alteri in cheiſtum alteri velint impin; gere in iobannẽ. O ſi diſcipuli ab inmidia mouentur: ſi iudei a ſenioꝛi malicigꝗ detinentur.ſed nec credend uz: ꝓtantus pꝛeco tantus ſanctus tã magni adoꝛatoꝛ mi⸗ terij ꝙ diſcipulos retinere wluiſſet heſitantes de chꝛi⸗ ſto cum ipſe totus eſſet ad chꝛiſtu omneſq; vllent con ſtim in ipm traijcere. Gedq querentiboet queſitis re⸗ ſpondit iopannes et dixit. LMon poteſt homo accipere quicqᷓ;niſi fuerit ei datum de celo. Qua ſi dicat. Me⸗/ lioꝛ eſt purificatio chꝛiſti.quia baptiſmus eius eſtecti⸗ uus eſt remiſſionis ccatoꝛuʒ. Ego autem homo ſlum nihil a meipo hñs niſi ꝓut ab ipo accepi:ſʒ nõ accepivt poſſim baptiſando peccata remittere: ſz baptiſmu in pe nitentiaʒ pꝛedicare. Nec quitq; poteſt auq virtutis in ſeipo aut in alio efficere:niſi ei deſupꝑ fuerit facta tribu⸗ tio. Nicet eni ad ſeipᷣm iohannes hanc voluerit referre ſententiam. ad omnes tñ equã poꝛtõne reſpondet.ꝙ ho mo nõ poteſt accipe quicqᷓ; mii fuerit ei datum de celo. inc aplus ait.Quid habes quod nõ accepiſti.Oijau tem accepiſti quid gloꝛiaris quaſi nõ acceperis. Et iaco bus dicit. Omne datum optimü et omne donum pfe ctum:deſurſum eſt deſcendes ꝗ patre luminum. Hihil enim pꝛeter iniquitatẽ et negligentia homo habet ex p⸗ prijs. NMemo ſibi virtutem:nemo ſibi laudabile appꝛo⸗ pꝛiet actõnem. Nullus arroget ꝓpꝛia auctoꝛitati ꝙ poſ⸗ ſit in alium aliquid boni tranſfundere: dumtaxat ex deo ſi qua ſunt erpeditõnis optime capiutur. Adminiſtrt plurimi ſacramenta peout coꝛpoꝛaliter et in rebus viſi bilibus peraguũtur. effectus autem eoꝛum ita ſint ꝙ alios mundent atq; ſanctificet ex celo decendit. Abne⸗ gat omino iohannes:ꝙ nihil eſt aut habet a ſeipo. Elſ⸗ ſerit ꝙ quicquid habet accepit. Confitetur chꝛiſtum eſ⸗ ſe pꝛopꝛie poteſtatis · ꝙ ipe ab eterno eſt quod eſt.et qð habet habuit. et quod ab alio non accepit.ſcilicet ex foꝛ⸗ ma dei:quoniam ex foꝛma ſerui confitetur etiam ipſea patre omnia accepiſſe. Etiam ipos qui venerãt reſpon⸗ ſionem ſuper queſtionem poſitam accepturi. allegat in teſtes dicens. Ypſi xos mihi teſtimomiuʒ pꝑhibebitis quod dixerim.Non ſum ego chꝛiſtus:ſed quomaʒ miſ⸗ ſus ſum ante illum. Hec ideo intulit quia ipſis nunc nouiter interrogantibus a pꝛincipio idem de chꝛiſto di rerat de quo pꝛeſenter percurrit. et ꝙ nuncq; variatum eſt teſtimomuʒ Pꝛecurſoꝛis. Pꝛoinde quod audiſus au dite.quod dixi dico:nec retracto dictum. quia verũ eſt quod pꝛotuh teſtimonium. vos ipſi teſtimoniuʒ perhi⸗ betis teſtimonio quod phibui quia dico quod dixi. nec a me ipſo ſed ab eo vt dicerem ſic accepi. Non poteſt ho mo quicqᷓ; accipere niſi fuerit ei datum de celo. Sem iohannes ſe chꝛiſtum eſſe negauit:ſemꝑ aſſeruit ſe ipſi⸗ us eſſe pꝛeconem. et ante illum miſtum ad viam chꝛi⸗ ſto in coꝛdibus hominum pꝛeparandum. Firmam te⸗ net iohannes doctrinam eo ꝓ ſe verum diriſe cogno/ ſcat. Semper eius ſunt vnifoꝛmia verba:neq; obliquat a recto. Idem ammo a pꝛincipio quo exoꝛſus eſt exulta rein vtero. et in pꝛedicatöne publica fuit exquo eius . erat inuariatum verbum. Oulta ſit euangelicatoꝛib⸗ ctoꝛu atqʒ pꝛoceſſu pꝛecuxſꝛis „ re non liceat.uiuſmodi enim decet eſſe theoꝛicuz wry/ bum.ꝓt etiam intentata moete in ſno rolvꝛe teneatur. quanqᷓ; maledictum ſemp ſit coꝛrigendum led ſic aſſi⸗ ſiat doctoꝛi pꝛouiſi: vt ea beoferat que iteru inquiſitus affirmare nõ pudeat. Soliditas eni doctrine cũ inuari ata conſiſtit ſtabilimentum eſt credentiu: que vero pel; lis eſt ſerpentine induxit erroꝛem. Hinc vero cum io hannes reaffirmaret qo an te preduerat.ſcilicet chꝛi ſtus erat.quid ipſe non erat:etian et quid erat nunc ſe a chꝛiſto alia minoꝛatõne deſignat dicens. Qur halet ſponſam ſponſus eſt. Amicus autem ſponſi qui ſiat ⁊ au dit eum:gaudio gaudet ꝓpter xocem ſponſi. Yam cõ⸗ dilatanda. Et hec ſponſa chꝛiſti. erat.nulli alteri ante de debatur eccleſia ſumens initia in iudeis: ſed in gentibo ſxonſata.nec in poſteꝛum deſponſanga. De qua paulus git. Deſponqi vos vn viro:virginem caſtam exhibere chꝛiſto.cuius dumtaxat cheiſtus eſt ſponſus: electi ve ro ceteri ſunt amici: q́;uis iohannes oc nomen amicii ſibi ſingulariter vndicauerit. Differt ſponſus ab ami; coiniam ſponſus ſponſam habet cum qua thalamiſat. quam comit et peotegit:amncus aut pꝛonubus aut in nuptijs mimiſter aſſint. Amicus ierat opannes: et vt in ſponſam cheiſti ommis iudea ommis natio crederet Vt pꝛonubus ſatagebat. Stat amicusſponſi et ſponſe. quia vnius ſine altero non wſſet eſie amicus.et audit ſponſum loquentem ad ſwonſam.et ſimi liter ad ſeipm Et gaudio gaudet ꝓpter xocem ſpon ſi. ox ſpon ſi. xor argutõönis eſt ne ſponſa ſemetipam ignoꝛet. ne vilis ex⸗ iſtat vt ſemetipſam ad quid ſit oꝛdinata conſpiciat. Vn de in canticis dicitur. Si ignoꝛas te o pulcra inter mu⸗ lieres: egredere et abi poſt veſtigia regum. et paſce he⸗ dos iuxta tabernacula paſtoꝛuʒ. Equitatui meo in cur⸗ ribus pharaonis aſſimilaui te amica mea. Clelut ſi ſpõ ſus eccle ſiam animamq; alloqintur. Pulcra es decoꝛe imaginis et ſimilitudinis ad quam facta es pulcra de⸗ coꝛe nature.quo multis ſupioꝛ facta es:pulcra decoꝛe legis et gratie. Si hanc pulcritud inem tu ignoꝛas ma xime illam legis et grane et mundatõnis in ſanguine ſpon ſi tui.egredere a me vade poſt vſtigia gregum illa rum videlicet nationum que animaliter viuunt. et pa⸗ ſce tui coꝛpoꝛis ſenſus luxta tabernacula paſtoꝛu m.qui paſcunt carnaliter et idolatrice ſuos greges. Neq; pꝛe⸗ ceptum per hancrocẽ ſponſus cediſſe credatur.vt ſpon ſe ſue a ſeipᷣo mandet egreſſum.vt inſequatur veſtigia nationum: ſed vilitatem in quam deuemre digna facta eſt ante pꝛediot.ſi ſuam pulcritudinem non agnoſcit. Alio enim ſenſu.xor iſta ſponſi ad aures ſponſe inſona⸗ re videtur:vt ſi pulcritudinem contemplatõnis igno⸗ rat.ſeruitutem exerceat actõnum. IYplſa vero ad hoc fa⸗ cta eſt. Et er hac imagine innoteſcit vt amica vera ſit in equitatu angelico ad ſubmergengũ carnis exercituʒ haraonis. Hec ſit virtus eccle ſiaſtica. hoc habeat que⸗ ibet anima chꝛiſtiana: vt gratia ſpon ſi ſauente angeli⸗ fulta pꝛeſidio mare ſeculi ſecure tranſeat. illeſa con ſi ſtat. et in eodem egiptios inuiſibiles videat ſuffocatos IVterum vox ſpon ſi que facit gaudere iohaãnem ad pul⸗ critudinem ſponſe pꝛoclamitat. Ecce tu pulcra es ami ca mea.ecce tu pulcra:oculi tui columbarum. Ei ami⸗ a pulcra:ſi pulcra igitur et amica. Mon eſt ſponſa pul⸗ cra niſi vere fuerit ſui ſponſi amica. Et ſi amica:n unqG erit non pulcra. Hec eſt eccleſie atq; ammarum ommiũ pulcritudo.vt amica ſit chriſti:er illa enim amicitia. p⸗ fecta pulcritudo pꝛogreditur. Proinde non eſt pulcra niſi amica. non eſt amica niſi pulcm. et pulcreſcendoa⸗ micatur amcando pulcreſcit:quod in hoc fit ſi ſimplex fuerit intentio noſire mẽtis. Vnde ſequit ur. Oculi lui columbarum. An quoſt ponſus a ſponſa per internam rocem et per pꝛolatonem in ſono aſpectus ſimplices re quiſiuit. Elox ſponſi ad ſponſam: ad ſe inter agones et turbinem comparantis lam. Eso flos campi et liliuʒ conuailium. Sicut hlium inter pinas ſic amica mea inter filas. Notum facit ſponſus inter quos habitat. ne inter quos habitat ſponſa langueſcat. Aperit quan/ tum ipſa pꝛecedit alias filias: ſicut lilium ipinas. Elox ſponſi ad quietem ſponſe. Adiuro vos filie hieruſalem per capꝛeas ceruoſq; campoꝛum: ne ſuſcitetis nech ein/ glilare ſaciatis dilectaimn quoaduſq; ipſa velit. Elox ſpon ſi ad exercitium ſanctum ſponſe:quoniam tempus be⸗ nefaciendi dedit ei ſponſus ne ſegniter traſeat ſponſam inuitat. Surge pꝛopera amica mea- columba mea. ſoꝛ mola mea. Elerba iſta ſunt inſertarum virtutin faci⸗ les actiones. loꝛes apparuerunt in terra noſtra qin tẽ poꝛe hyemis et inundationis imbꝛium apparere nequi bant anceperunt fiquidem ſancta deſideris pꝛo ſuperis apparere. Tempus putat lonis aduenit: quo peccata et Aectönes impertinentes wlut a Vite iniructuoſi palmi⸗ tes ab eccleſia decidantur. Clor ſponſi inuitantis ſpon⸗ ſam ad paſſionem ſuam:et affectantis fidem eius expe rientia:et vocem in oꝛatione atq; doctrina. Surge ami ca mea ſponſa mea et veni columba meg in foꝛammib petre in cauerna macerie. Qſtende mihi faciem tuam: ſonet vox tua in auribus meis. Vlox enim tua dulcis: et facies tua decoꝛa. Goꝛamina petre plage ſunt coꝛpo/⸗ ris. cauerna macerie apertio eſt lateris.facies ſidei pꝛo⸗ bata noticia:vox oꝛatio gratiarum actio et impenſa do⸗ ctrina. Elor ſponſſ ad declaratõnem ſponſe. Quaz pul⸗ cra es annca mea. Et que ſequuntur pꝛolixam haben⸗ tia diſſertionẽ. Elox ſponſi ad ſponſam velut ad cogna⸗ tam er ſimilitudine carnis. Cor ſponſi inuitantis ipaʒ ad regulam et conſideratõnem geſtoꝛum. Eleni in o⸗⸗ tum meum ſoꝛoz mea ſponſa: meſſui mirram meam cum aromatibus meis. Cömedi fauũ cum melle meo bibe vinum meum cum lacte meo. Vox ſponſi ad ſpon ſam multipler eſtnenarꝛabilis pꝛotin uſ. Eleruntamẽ omne quod ipſam erudit.quod monet quod dirigit in ſuperna quod allicit per pꝛomiſſa. quod terret ne laba⸗ tur. vox eit ſponſi:ad quam iohannes exultat et in paſſi one pꝛo chꝛiſto letatuꝗ ios imicos chꝛiſtus qjui ſic gaudere didic ant. Anquit enim ſaluatoꝛ om/ nium chꝛiſtuſ. Elos amici mei eſtis: ſi feceritis que ego pꝛecipio wobis. Ecce amicicia veroꝛum amicor ad ſpon ſum. Ecce gauchum amicoꝛum quod didicerut a ſpon⸗ ſo. Et ibi. Ybant apoſtoli gaudentes conſpectu conſi⸗ lij:quomam digni habiti ſunt pꝛo nomine ieſu contu⸗ meliam pati. Simus amici ſponſi: et gaudeamus ad vocem eius. Amicicia ſponſi eius aduerſarioꝛuʒ inimi⸗ citias habet annexas: neq; fieri poteſt amicitia vera ſine odio vero. Equa poꝛtõne amicitia in alium: et inimici⸗/ tie in eius aduerſarium peragütur. Si viligimus chꝛi⸗/ ſtum odio habeamus ⁊ mundum.eteni mundus eum nõ cognouit:mundus ipſum crucifixit. Odiamus pec⸗ catum: pꝛo quo crucifixus eſt. Odiamus dialolum: qui aduerſum eum ſemper contumaci ceruice extollitur. Quomodo quis diabolum odit: ſi eius ſuggeſtionibus acquieſcat. Si amici fuerimuſ ſponſimõ indigebimus aduocatis. Mer ipſum verus amicus ad regem habet acceſſum.imo et amicus fit mediatoꝛ ad ceteros. Mon indiget amicus quopiam:vt pꝛo ipo interpellet ad pꝛin cipem. Ypſe ſuam exponit cauſam. ipſe loquitur in auri bus regisappe leta facie egꝛeditur exaudituſ Faciamus ergo pꝛecepta eius.et erimus amici eiusin hoc omneʒ amicitie ſue regulam diffiniuit. Et pꝛecepta eius gra⸗ — betteicns Pe parentbus * 1. uia non ſunt. boneſta ſunt. dulcia ſunt. Hinc ſeriptura dicit. Quam dulcia fauebus meis eloquia tna: ſuper mel oꝛ meo. Et ſtatim ſequitur ꝙ hec eloquia lunt ma⸗ data. A mandatis tuis intelleripꝛopterea odiui omnẽ viam tmiquitatis. Gaudeamus ad vocem eius que no⸗ tam facit voluntatem eius. In hoc ſit gaudium veroꝛũ fidelium noſcere domini wiuntatẽ. vt degucant in acti onem quam inexcuſate cognouimus per ſponſi chꝛiſti domini noſtri vocem. Pꝛoinde autem iohannes chꝛi⸗ ſtum ſponſum eccleſiam ſponſam:ſe amicum ſponſi ap pellauit.ne ipſe crederetur ſponſus qui erat amicus.ne ipſe caput qui erat mèmbꝛum. ne ipſe fundamentum qui lapis in parietibo erat.ne ipe dominus qui erat ſer⸗ uus.ne ipſe redemptoꝛ qui erat redemptuſ.ne ipᷣe chꝛi ſtus qui erat bomo purus:ne plebs oberraret creden⸗ do falſis pꝛo veris. Etenim veripꝛecones hoc pꝛecipu/ um habeant ne currat opimio falſa. ne ſubintret mala doctrina:ne in fide atq; moꝛibs eiug obꝛepet. In hoc gauckhum meum impietum eſt. Gaudium iohannis in hoc impletum erat:et ꝙ chꝛiſtus erat ſponſus. et iße verus amicus. Satis ſibi ſufficere computabat grati⸗ am quam de celo ſuſceperat:videlicet ꝙ chꝛiſtum bapti ſaret et amicus eius ageret vt paranymphus: et ꝙ auè⸗ iret vocem eius Permaxime autem gaudebat de eo quod ſequenter adiungit.. Illum opoꝛtet creſcere me gautem minui. Quamuis plurimi hoc exponunt ꝙ ie⸗ ſus eſſet exaltandus in crure iohannes autem in capi⸗ te mutilandus: oꝛdinem tempoꝛis ſi ubmittentes in ſu⸗ gnum ꝙ chꝛiſtus natus eſſet luce creſcẽte. die vero de⸗ creſcente iohannes. ſed ad aliud me huius verbi ſen/ ſus attollit. Quoniam fama iohannis fuerat ample p⸗ fuſa etiam vt famam chꝛiſti iam initiantis excederet. vt eum chꝛiſtum eſſe populus exiſtimaret.ſed chꝛiſtus ex fama illum incipiebat excedere: cum de virtutis er / ceſſu nõ opus diſſerere. Quamobꝛem minuebsatur fa⸗ ma iohannis qui chꝛiſtus extimabatur a populo.cum chꝛiſtus moꝛibus et doctrina et virtute miraculoꝛum apparuiſſet in plebe · Odoꝛ fame chꝛiſti omnem excede⸗ bat odoꝛem: et ſi qua bone fame fuiſſent ad compatio/ nem fame eius merito vileſcebant. Et quanc vterq; fuerit magne:chꝛiſtus tamen exceſſit. Et cum vtenc; demonium habere diceretur. alter vite comm unis manducans et bibens. Alter vite artioꝛis vt non manducaret neq; biberet cõmumbuset humanis vſi⸗ bus deputata.ſed locuſtas melq; ſilueſtre. tamen chꝛi⸗ ſtus de cuius virtute diſſerere ſermo minueret potius qᷓ; pꝛobaſſet in fama omnem hominem ab initio mun⸗ di cuiuſcunq; virtutis exceſſit.vt pꝛeter id quod fuerit filius cei. ex eoq ſic natus eſt. ſicq; declaratus ſic cõuer ſatus ſic locutus ſicq; operatus. ſic paſſus et moꝛtuus et ſepultus omnes virtute ſamaq; pꝛeceſſit. Et ſi vtro q; viuente in fama et virtute diuideretur opinio: tamẽ iohanne moꝛtuo chꝛiſtus ſuperſtitit. inſolita mundo fa ciens. Johanne moꝛente om̃is nouitas ſiluit:chꝛiſto moꝛiente om̃is terra contremuit. ſol palluit.ſciſſa ſunt ſaxa. monumenta reſerata:vt ex his confiteretur paga⸗ nos centurio. Elere filius dei erat iſte. Figura legis ge⸗ ſtabat iohannes: que omnino erat chꝛiſti gratia ſuperaͤ⸗ da. Pedagogus erat iohannes:vincendus erat aucto⸗ ritate magiſtri. Adueniente iudice. pꝛeco non clamat. Cum ſedet in thꝛono maieſtas: ſuccumbunt que para uerunt. Signo im periali apperente in caſtris ſubregu loꝛum et militum ſigna minoꝛantur. Oim̃nis vmbꝛa veritate apparente defugit. Gubnectit iohannes rati onabiles differentias eius ad chꝛiſtum. vt fides de chꝛi ſto pera ſubſiſtat. et de ipo ſupꝛa id qo eſt opinio nulla 1 toNl mel mie ſiſn nan nu nt it ici it e ſeiat logue ſomin dece inter⸗ ampeta lominm orn Ytroq; loa⸗ Gulan Nad litei⸗ ſes k lced vlelo pnavir oquo eEr ſtmonni ſimnein Ueſt ſeſcſat Naattla neme le Hee Mriegi lersh tian Condea) cendon udreg pwom licit ſl Napieb Cten Gnrſlin adar ſeern fient hnnn kocnam hattere ncoccer pplins ere he Peene ſeriptini tigz ſum ifuntni lui ornni Seno⸗ umwro: nt mari buſi cheſt mmes chei⸗ hſtonſtap amicns ne lamentum mergk ſer neſßeche ret geden eeecipo⸗ ntret mnel n iohannis nſus. etife tabargeatt em bure N:E ücehut v etaeſceemne onuntcgie Ntemin aani tentesinſi die verode Serbi ſen⸗ ratamplep, tis ercegetet , ,,ſel chriſfus virtutis e muebeturket vopulo cun niraculorumn nem ercecen d coiNAte n Puanchen Drm Ne; te conmtmuns tioris Nr hon punmnlorf llamnenchin lheret potie initio mun 1qod ſtent tus ſiccönet et aetun⸗ t. Erſinen luununc, ſluiechtin lit Ciſaln ereltrſñm, riſegehe gtig ſog s ert a non Catet. taneſin nuhen et oꝛtu atqʒ pꝛoceſſu con ſiſtat. Qu deſurſum venit et carnẽ aſſumpſit. qui merito eſt ſuper omnes:non ſolum ſuꝑ homines qui in terris degunt.ſed etiam ſuꝑ angelos qui in celis cõ⸗ ſiſtunt.lc ſi aperte diceret. Ego de deoꝛſum ſum ex hu⸗ mano ſemine natus:ille dei ſinus deſurſum vemit et ſpi rituſancto conceptus:qui cum ſuꝑ omnes ſit.etiam ſu per me penitus eſt. Qu deterra eſt de terra loquitur: qui de celo vnit ſuper omnes eſt. Conclauſulant ver/ ba iſta:vt expꝛeſſioꝛ ſententia capiatur. De terra ſe aſſe rit eſſe ohannes de terreniſq; loqui:quanqᷓ; non ter⸗ rena diligeret neq; ſectaret.neq; de ipis moꝛe hominuʒ loqueretur:ſed diat ſe eſſe deterra.quia ex coꝛruptibiii ſemine natus:licet recti fuerant ſui parẽtes. Sed qui de celo venit non ſic conceptus:pater eius nullo modo in terrenis:nõ tempoꝛalis ſed ab eterno deus.qᷓ;uis pu erpera eſſet et cõmuni humana carne.non tamen in il⸗ lam introiuit in ſemine.Natus eſt non ſatus.et mater virgo remanſit. Yohannes autem ſatus et natus.in vtroq; parente nulla coꝛꝑis virginitate ſeruata.De ter ra loquebatur iohãnes eo iure quo erat de terra.nec lo⸗/ qui aliter potuiſſet niſi accepiſſʒ.ſi accepiſſʒ de celo. Gu pꝛa dixit enim non poteſt homo accipere quicqᷓ; niſi fue/ rit ei datum de celo:pꝛoinde in eoꝙ de terra erai iohan nes loquebatur de terra:ſed qm̃ accepit dona de celo.vt luce clarius patet de chꝛiſto altiſſime diſſerebat. Sed qͥ e celo venit ſuꝑ omnes eſt poteſtate ſubſiſtendi.et pꝛo pꝛia virtute loquendi.et ſuper me eſt.qui quod ſum qð ago quod loquoꝛ:ab ipſo accepi.qui ab aliquo nihil acce pit. Et quod vidit et quod audiuit hoc teſtatur. et te⸗ ſtimonium eius nemo accipit. Qui acceperit teſtimo⸗ nium eius:ſignauit quia deus verax eſt · Alta pꝛofert decheiſto iohannes:pomnia ſe ab ipſo minoꝛans.om⸗ neſq; ſatagens ad ei us fidem conuertere. cum chꝛiſtuʒ dicat illa loqui atq; teſtiſicari que vidit ab eterno apud patrem que audiuit a patre:cuius iple eternus eſt ſili⸗ us. Sed teſtimoniũ eius nemo accipit:regnãte adhuc duricia incredulitatis. Erat enim chꝛiſti teſtimomũ ad uerſus hoc ſeculum vt contemneretur:aduerſus idola⸗ triam vt abijceretur·contra peccatum ne cõmitteretur contra legis imꝑfectionem vt induceret vite euangeli⸗ ce nouitatem. Erat teſtimoniũ omnino teſtiſicans ali⸗ ud regnum.aſſerens vnum et omnipotentẽ deum. qui pꝛo omnibus moꝛtuis in peccatis.vnum in moꝛte tra⸗ didit filium.ſed hoc teſtimonium contemnabatur. nec accipiebatur ab his qui mundo ex animo copulati erãt. Erat teſtimonium chꝛiſti etiam teſtificans de ſeipo q; erat filius dei.et in hoe verum erat teſtimonium eius. quia dumtaxat dicebat que vidit apud patreʒ.et quod ab eterno audiuit a patre.quamobꝛem teſtimoniũ chꝛi ſti erat teſtimoniũ dei. Sed ve non accipientibus te⸗ ſtimonium eius.ve contemnentibus.etenim in diſtri⸗ cto eramine teſtimonio chꝛiſti carebunt.nullo alio pꝛe⸗ bente remedium.ſed qui accipit ſignum fidei. certum in coꝛde ſuſcepit quoniam deus verax eſt. Solidat per amplius iohannes chꝛiſti teſtimoniuʒ eſſe vrum. quia vere chꝛiſtus miſſus a deo:qui alia no loquitur niſi qð ab eterno audiuit ab ipſo. Quem eni miſit deus ver⸗ ba dei loquitur. Equidem verba dei pꝛeterqᷓ; vera eſſe nõ poſſunt. Mentiri veritas nequit.et deus fallere nul lo modo poteſt. Suꝑpomnes angelos et omnem crea⸗ turam iohannes prefert cheiſtum in acceptõne donox. nec eum cum aliqua creatura metitur. Attollit eũ ver⸗ bo. re autem ipſuʒ non poterat. erat enim ab eterno de⸗ us.etiam vt homo ſuꝑpomnia cõſtitutus: ſed dicit ipᷣm a patre ſup ceteros donoꝝ pꝛerogatiua tractari. Non enim ad menſuram dat deus ſpm̃ . unctis dignis curſoꝛis accipe dei dona pater diſtribuit ad menſuram ſcilicʒ do⸗ nationis eius et ſcõm capacitatẽ eoꝛum qui diuinis do nis oꝛnantur.ſed chꝛiſto pater non dedit ſpm̃ ad men⸗/ ſuram cui totam infudit ſpuũſſancti gratiã:qui nõ ſolũ lc aut illa ſpũſſancti dona ſed ipᷣm ſpiritũſanctuʒ vſq; qquaq; ſuſcepit. qm̃ pater diligit filiũ: et omia dedit in manu eius. De hoc idem ippe nilius aſſerebat. Omnia mihi tradita ſunta patre meo. Et alibi. Scicẽs qm̃ oĩa ſibi dedit pater in manus. Eaalibi. Data eſt mibi om̃is teſtas in celo ⁊ in terra. Hed quid eſt qð iohãnes di cit de chꝛiſto· pater diligit filiũ.niſi eterna illa dilectõe qua ſepari non pñt quia vnum ſunt.et qꝛ ꝑ om̃ia in eis extat equalitas vbi nullius ab altero vlla minoeitas. Quid eſt ꝙ omnia dedit in manus niſi qꝛ nihil eſt qd habeat pater quod nõ habeat etiam et filius.excepto ipᷣe gemitus ille ingemtus eſt. Pꝛopterea cũ ofia fili⸗ us habeat ſicut et pater.adiunctuʒ eſt. Qui credit in filium habet vitam eternã. Qui aũt incredulus eſt fi⸗ lio.nõ videbit vitã:ſed ira dei manet ſuꝑeum. Habet vitam eternã qui credit in filiũ: quia omiia dedit pater m manus eius.vt etia illam poſſet oferre credentibus ſed ſi habet credulitas vitam eternã.fides ⁊ viſio nulla rõne differũt. Non aũt hoc cõmoueat auditoꝛeʒ.qm̃ vi⸗ ta eterna eſt in fide atq; viſione. In fide ſicut ſcriptuʒ eſt. Hec eſt vita eternavt cognoſcat te verum deum et quẽ miſiſti ieſum chꝛiſtum:videlicet cognoſcãt ꝑ fidem quouſq; vnuſquiſqʒ; cognoſcat ſicut et ipᷣe cognitus eſt P explicitam viſionẽ. Et tanta eſt adheſio fidei chꝛiſtia⸗ neivt ſpe gaudeat ac ſi poſſideat et actu habeat etiã qð expectat. Et fide viuens aĩa tan diu in ſpe vitam ſuper nam inheſitanter poſſidet donec ſide ſpe abolitis poſſeſ⸗ ſio credita et ſperata in veritate atq; in eternitate man⸗ ſura ſuccedat. Sine fide impoſſibile eſt placere deo.et ſine fide vita nõ poſſidetur eterna. Hinc ad incredulos ſeua ſed iuſta ſententia deriuatur. Qui aũt incredulus eſt nõ videbit vitam:ſed ira dei manet ſuꝑ eum. Fides quippe tpalis eſt ⁊ eterna.Tꝑalis quia in tꝑe agitur do nec viſio ipſa ſuccedat. Eterna vero qꝛ eterna ſunt que credit.que cum in pꝛemiũ vitam eternã:imo ipᷣm au⸗ ctoꝛem habeat:diuinã iram in vltõnem eternã incredu litas poꝛtat.Credere in filiũ habet vitam eternaz. non credere filio iram eternã. nam ira dei nõ eſt cum tpali⸗ ter punit.ſed cum damnat eterne.Differentia tñ caſua lium dictõnum ad diſſerendũ aliquid parat. Nam cre⸗ dere in filium dixit ad credulos non credere filioad in⸗ credulos retulit.qm̃ nemo credit in filiũ qui pꝛius nõ ccrediderit filio. ſed multi credunt filio qui in filũ non crediderũt. Pꝛeit om̃ino credere ſilio id quod eſt in fili um credere.Nam credere ſilio eſt omnẽ eius creden⸗ do ſuſcepiſſe doctrinã.in filium credere eſt omnẽ in eũñ tradidiſſe amoꝛem omnẽq; virtutẽ:necnon et virtutis poſſibilẽ actõnem.Oiligere recte cupiẽs addiſcat quid diligendũ. agere iuſte volentem opoꝛtet prius inſtrui quid agendum.deinde ſequitur dilectio recta et actio inobliquata.Non ergo dixit qui non credit in filiũ ſed qui nõ credit filio.ſicut pꝛo credulis loquens non dixit qui credit filio.ſed qui credit in filium:qm̃ non ſufficit ad ſalutẽ credere filio in ꝓmulgatõne doctrine.niſi cre⸗ datur in filium tanq; in ſine oim. omneʒ amoꝛẽ et in⸗ tentionem et actionẽ et omnia viſibilia ⁊ inuiſibilia re ferendo. Sed ſufficit ad ꝑditõem nõ credere filio abſq; quod in filiũ non referatur credulitas. Quamobꝛẽ di⸗ xit. Qun credit in filium habet vitam eternã.qui autez incredulus eſt filio vita pꝛiuabitur a merebitur iram. De patre nulla fit a iohanne diſſertio.qm̃ omes iudei credũt oĩm deũ patrẽ:qui vanitatem diuine ſubſtantie Liber terciuus in tribus ꝑſonis.aut tres eſſe vnam ſubſtantiam per m dem intelngere nõ valentes.tuentes ſuis aſſertoibus vnitate creatoꝛis genuiſſe filium negant. et ſpuͦſancti pceſſione oĩno nõ ſuſtinent. Quibo aſſiſtit ſublequa in incredulitas ꝙ in mundu hunc venerit. w carne aſſum plferit. ꝙ ſit vinibiliter inter hoĩes cõuerſatus. ꝙ ſit paſ ſus moꝛtuus et ſepultus in quo robur nie idei noſire falutis vſcquacz conſiſtit Proinde iohannen ſic de filio aſſerit cum udeis. De incarceratõe iohannis et cauſa ſecũdum matthe unm marcum et lucm. Capitulum. II. Eerere iuſius iuſteq; verax timoꝛi nõ ſubiacet nrec terretur ex aliquo quin impudentiã ar/ guuat tirannoꝝ:et pꝛo veritate atq; iuſticia ni hilopendit coꝛpis ſui vitam. et qð iniquum ſaltim argutõne nõ ſinit inultum. Meruenerat ad au⸗ res iohanis q;uis nõ ↄuerſaretur iedulo in edibo regis berodes galilee tetrarcha ſcelus nepharin comute/ bat: videiicet ꝙ fratris ſui vxoꝛem ſibi fecerat concubi/⸗ namꝛet cõtra ſoneſtatis iuſticiã fraternũ thoꝛum feda/ uerat. onſenſus vtiq; malefide vxoꝛis affuerat quio⸗ mnem amoꝛẽ viri tranitulerat in fratrẽ: cuius philoca⸗ pta odiebat ex animo eum qui ſærodi iuſtum diuoꝛtiuʒ ſuadebat.ex quo criminoſioꝛ quo ardetioꝛ in amoꝛe fu⸗ neſio quo inimicitioꝛ ꝑ iuſticia arguenti quo eum habe bat eroſum quẽ diligebat diligereſquo pati nõ poterat medicũ qui ſanabat.quo fecit includi ne oſſet audire. ne loqueretur herodi.a quo nolebat bene ſe iungi.cum quo vwolebat inboneſte ſe coniũgi.alibus nancq; ꝓceſ⸗ ſibo illarũ malicia gracitur. in quibus ſic ardet tam fu⸗/ . neſtus amoꝛ DHed etiã in hoc plus herodis exceſſit ini⸗ quitas pꝛetei id quod iohanne dedit exicio. qui ſi hone⸗ ſtatis luſticia vituperaſſet in alia mulierecelare ꝓtinus ebuit in fratris vxoꝛe.qui ſi thoꝛos oĩm ex libidine re⸗ uelaſſet ſaltim fraterm debunt eſſe tutoꝛ.Apud quẽ tõ⸗ mendatio ad cuſtodiãa fiet vxoꝛis: ſi frater fratris deho⸗ neſtat vrorẽ. Apud quẽ talium rerũ fides ſi frater deci⸗ pit. ſi germanus reijcit ſidẽ.et ſi vterinus honeſtũ non ſeruat amoꝛẽ Git in herode pamplius auxiſſes ex crimi ne: quia iſte vir illa mulier iſte abſciderat illa conſenſe⸗ rat. Oſte iuſticie miniſter qui huiuſcemodi turpitudi/ nem in quocũq; ſibi ſubdito repperiſſet ex officio debu⸗ iſſet vlciſci: ac ꝑ hoc comꝑatus ad ſubditos in facinoꝛe ipe ſceleratioꝛ exiſtat. In ommbo eni ſceleratius a ſuis ſubditis peccat. qui ↄmittit ex male agende libidine qo in alio punire debuiſſet ex auctoꝛitate iuſticie. In ſimi li quidẽ crimine pꝛinceps ⁊ ſubditus in oꝛdine diuine iuſticie ſemꝑ ad paria non tenentur. aliqñ pꝛinceps ali⸗ quando ſubditus plus excedit. Tñ ad rei geſte oꝛdinez veniamus.cum illa ſuppletõe vertox quam etia textus euãgelicus pᷣtermittit/Herodes audita fama iohanis eum ad ſe accerſiri fecit.audiendi et videndi auiditate cõmotus. Ad quẽ iohannes nõ fruſtranter aceeſſit: ſed ſuadens ei que iuſte vite ſunt et marime que ad pꝛinci pem in republica ptinebant. Quæ libenter audiebat he⸗ rodes:et pᷣter theuſebiam multa bona in humanis mo⸗ ribus ſaciebat:non tñ digna ⁊ decentia regno dei. Nul⸗ la ſiquidẽ bona ↄueniũt illi regno dei que in fide chꝛiſti nõ fiunt. Diſſuadebat ſibi facinus.quod nõ ſolum lex data. ſed ipſa naturalis iuſticia repꝛehendit. et cõſuetu⸗ do ⁊ moꝛes hoim maxime deteſtantur:quẽ herodes ma le ſuaſus ab amoꝛe pelliceo detruſit. Et nurum quod eum audiebat in bonis:ſed in cauendo ſcelere include⸗ bat. Mos eni eſt quoꝛunda hoĩm repꝛobox vt aliquos pocifice audiant p quibuſda humanis bonis opibus ex⸗ De parentibus ercendis. in cauendis aũt criminib aures auertant. et quod nequius herodem imitantes aſfligent. Hinc eu⸗ angeliſta pꝛoclamat.. YOpie eni herodes miſit ac tenuit idoohannem et vinnt eum in carcerem. pꝛopter herodia⸗ daem vrxoꝛem philppi fratris im.quia duxerat eam. Diè⸗ cebat enim iohannes herodi. Hon licet nibi habere con iugem fratris tui ¶acere quod non licet omnmo pec catum eſt.facere quod licet nullam habet mercedem. nullumq; crimen. facere quod veritas iubet vel conſu⸗ lit culpa caret virtutis eſt actio vitatq; gehennã et nan ciſcitur gloꝛiam. on liccbat herodi vxoꝛem fratris ſui habere. imo nullius. neqycum aliqua ſoꝛnicari: vti vero ſua licebat et accipere ſi carebat.ſed vxoꝛẽ pꝛoximi nec‚⸗ ggum habere. nec etiam concupiſcere licet diuino pꝛohi⸗ bente mandato. NHon deſiderabis vxoꝛem pꝛoximi tui. Et de vxoꝛe fraterna expꝛeſſa pꝛohibitio facta eſt. Cur⸗ pitudinem vxoꝛis fratris tui non reuelabis:quia turpi⸗ tudo fratris tui eſt. Meſcio quid maioꝛis criminis habe at concumbere cum ſoꝛoꝛe q; cum fratris vxoꝛe: cũ vir et vxoꝛ ſint dicente domino caro vna/Sed vnde argu⸗ ebat iohannes herodem. Si dixerim ex non licito legis herodes romanus et paganus erat: dei legem non no⸗ — uerat:chꝛiſti euangehium nondum audierat. Qua igi tur ratione pꝛohibente vel lege iohannes herodem ar⸗ guebat:qui lege diuina carebat. Erat quippe pꝛeter hoc quo ipſum audiebat arguere ipſa naturalis iuſticia:qua hboc facinus omnibus hominibo inhiberet Et legis per⸗ ſarum atq; medoꝛum grecoꝛum ⁊ romanoꝛum hoc ma gnis cecretis cauerunt:ne quis altenus vxoꝛem inua⸗ dat. Et ipſa ratio aperte ſuadet ꝙ homines in magis p⸗ ximis maioꝛem cuſtodiant honeſtatem: et quod herodi n licet Mec licet eccleſiaſtico viro iuſticu¶ ⸗ am ſecularem. vxoꝛem iam factam fratris ſecularis ac⸗ non licet nemini licet cipere.nec pꝛincipi ſeculari licet iuriſdictõnem eccleſia⸗ ſtici principis in aliquo vendicare.ꝙ ſi pꝛopꝛijs hinuſce modi pꝛincipes contentarentur vxoꝛibus/non tot ſtra⸗/ gibus chꝛiſtiani populi quaterentur. Uſurpatio proti: nus iuris alieni bella in mundo commouit. publicaʒz iu⸗ ſticiam in pꝛiuatam tirannidem vertit.et oꝛdineʒ recte viuendl tradidit confuſioni. et mhil rectum agitur in⸗ qquietantur hominum moꝛes:cum per iniquitateʒ vſur patur atq; tranſfertur equitas dominandi. Excepto ꝗo a natura condita ſumpſimus nihil tam iuris eſt homi/ num q; pꝛopꝛia vxoꝛ.quoniam cum viro efficitur vna caro. Et cinuſcunq; neceſſitudinis ſeparatio ſit facilioꝛ vxoꝛis. vt ita vir ſibi vendicet ex diuina lege coꝛpus vxoꝛis·ſicq; vxoꝛ in viro ius ſui coꝛpoꝛis nanciſcatur: vt neuter ſui. ſed alter alterius habeat poteſtatẽ. Hoc aꝑ⸗ ta ſententia paulus ad coꝛinthios clamat dicens. Mu⸗ lier ſui coꝛpoꝛis poteſtatem non habet:ſed vir. Simili⸗ ter autem et vir poteſtatem ſui coꝛpoꝛis uon habet:ſed mulier. Ac per hoc in hac vxoꝛe philippi quam herodes inceſtuoſus fratri abſtulerat omne ius homini ꝓpꝛie cõ petens quocũq; iuſticie titulo ſigmificari arbitroꝛ.quod nemini licet alteri auferre, nec qð ſic abſtulit retinere. De pertinaci odio herodiadis in iopannem. Eg bherodias in ſidiabatur illi:et volebat oe cidere eum nec poterat. Impatiẽs eſt mu⸗. lierum amoꝛ.et ſibi inſidiari metuens ſemꝑ inſidias machinatur.et nolẽs ſeparari a quo ligatur amoꝛe venereo qui hoc arguebat venabatur ad moꝛtẽ:qm̃ nõ ẽ nequicia ſuꝑ nequiciã mlieris.Et qᷓ;tũ diligit tm̃ odit aduerſuũ: necnõ ⁊ odiñ pilectõis ẽ ſignũ 5* em ſtu hoſ buer ont a (n Ill uße mng ineft (l. peep⸗ eum udit ormn G ſ qui nen vo mim Mep. ſd Gtino ſobent gtur. tonem mmelt Uutat lumos ſtſan Po⸗ agma ☛ tobet bus! loc⸗a itiſ⸗ weſen Houelt Wonn diono B amoe Huls kteren Cnt Rdn (co.S hile We ſiet et oꝛtu tqʒ proceſſu precurſoxis Pnrin Anñnnimaduertendum igitur quantũ herodias eſſe in ine diſſet opera chꝛiſti: mittens duos de diſcipulis ſuis ati ſero dir ſtuoſo adulterio oingebat: que iohanne hunus ſceleris illii. CTu es quiventurus es an alium expectamus:Hon n ugutoeenn venabatur ad moetem. Erihil in bominibus iivſitabat iohannes de chꝛiſto ad quem exultaint in vte recn neqaius. nihi ad damnationem pꝛociiuius:q odire aad ro. quem bapticauit in flumine.ſuper queʒ teſtimonia mmo moetem ſcelerum argutoꝛes. Quid in inſrmo magis diunna ſuſcepit eſſe niliuʒ dei: de quo ipie teſtificatus eſt Kccen⸗ inſfirmum:q; medici necem inquixere.qui querit omni quia erat agnus ei qui tollere vnerat peccata mundi: W no ſanare: Contra quos per pꝛopſxta dicitur. Odio ha ſed curam agebat oncipuloꝛum ſuoꝛum quos vt ſepe ernn buerunt in weta coꝛtipientem: et loquentem perfecte dvinmus omni ſtudio remutebat ad chꝛiſtum: vt ipꝛ ab ran bonnnati ſunt. Habet boc peopꝛium anima depꝛauata ipſo audirent ipſividerent quid cheiſius docebat. quid usg ſui vr ad vltimum odiat. qui ſuis nefarijs placitis obiceem gagebat quid ex hiſ compꝛehendere poterat:vt ipſi ex ipᷣo Mimro conat᷑ opponere. Perniciota libertate gaudere exoprat. pꝛeter doctrinam iohannis in chꝛuio crederent deitateʒ noaner Iun ſe ceca nemmem ſui ſcelens wellet eſſe vidente.Mõö et redemptionem eſſe quaʒ miſit dminus popuio iuo: oſnahi ſuſficit egiſſe quod ommino noſcitur nefas:n ſi velit ex nerc alium crederent.miſi eum quem iple eis pꝛedicaue nu. tinguere writatem. Quod autem affectus damnatus rat. Quod cum veniſſent ad eum viri d xerunt. Yohan W in effectum non vemit: non penitentia ſed impotetia fe⸗ nes baptiſta miſit nos ad te dicens. Cu es qin venturꝰ naturpia cit. Hinc euangeliſta dicit. Et wolebat eum occidere: es an alium expectamus.Attamen hec inquiſitio ſi chꝛi nns habe nec poterat. Herodes eniʒ metuebat iohannem:ſcis ſtuseſi venturus an alius expectetur. non ad pꝛimũ ad icnm. eum virum iuſtum et ſanccum: et cuſtodiebateuʒ. Et uentum iam factum pertinet.nec enim poterat pertine ecng, O audito eo multa faciebat:et libenter eũ audiebat. Hec re:necad ſecundum quem adhuc multa miſteria et te⸗ tolegis oypmma que herodes de iohanne nouerat. crimen eius a poꝛa pꝛecedebant:anteqᷓ; veniat illa extrema et tremen⸗ non no⸗ Nqq; ſtaterne vtoꝛis exaggerant:tuʒ quia nec pꝛopter ſan⸗ da omnibus dies.in qua tremende mundum omnem Aui cium et iuſtum ſe auerterunt:timn quia ipſum tam ne· iudicaturus adneniet. Sed ex reſponſione mquniti fal Noenen quiter tradiderunt exicio. NHon in veritate timebat iohẽ uatoꝛis colligitur intentio inquirentis:qua ipie cheiſiꝰ ſeeter nem: ſed melius ſibi ſi timuiſſet dminum in iohanne: pleniſſime cõpꝛehendit. Reſpondeſq; ielus ait. Euͤtes ſticinqu quoniam timoꝛ domini exllit peccatum. et timoꝛ doę renuũciate iohni que audiſtis et vidutis. l. Et ex his eti egsper mini cuſtodia legum. Pꝛotinus auertiſſet iudiciũ a per am que ſequuntur claret de aduentu cbeiſti ad moꝛtem/ mmtoem ditione iohannis:ſi vere timuiſſet dominum in iohäne. inquiſiuiſie ipannem:pꝛo quo ſaluatoꝛ ſcandalum nõ emn mua⸗ D Poftur ma ienbat eum virum iuſtum et ſanctuz · in iohanne ſed in alijs pꝛecauebat:adiciens beatitudine magis ⸗e mnmnſi dilexiſſet in iplo uſticiam et ſanctitatem. Nec ſatts his qui in aduentu eius ad moꝛtem. ſcandalum in anu od erodi eeſt in oꝛdine recte agendi ſcire viros iuſtos et ſanctos.: mo non pateretur:ratum ex hoc faciens.ꝙ non aliuſ re kroiuſticl d, noſſe iuſticiam et ſanctitatem. mſi amoꝛe animus cõtra Amptoꝛ. ſed omnino ad moꝛtem ipſe erat venturus. hlaris a⸗ hatur. Animus ſanccis viris amoꝛe contractus imita⸗ Magnum eſt in his allegonarum pelagus:quod non in jetcleſia tionem adneut. Dilecta ſanctitas atq; iuſticia. mutautt gredientes ad diſſertionem aliam veniamus. Johaneſ hoioſce inmelius ammum diligentis: mutato ammo. ilico eſft natura homo conſtitutus in vinculis.genus Pumanuʒ ntotſta, mutatio in opere ſubſecuta. Nouimus eni ſanctos. no in cõpedibus peccato: uʒ. Qinlibet etiam exiſtens in vi noproti: uinmus multos iuſtos:ſcim quid ſit iuſticia· nec quid culis ſcelerum herodiana ſuſtinet vincula.Pellicea glo bncaziu⸗ ſit ſanctitas ignoꝛamus: ſed quid hec ſcientia pꝛodeſt. ria fere oc ſinuoluit:vt facilioꝛ ſit abdicatio rerum.qᷓ; in nezrecte Pꝛofecto ad omerita plus accxeſcit miſi accedat dilectrio quiſite gloꝛie vel oblate. Certat cum ommbus et in om Glrur in⸗ cognoſcentis: niſi ſubſequatur actio diligentis Qndd mbus fallacis gloꝛe demon:et omnes querit includere tatez vſir vtihitatiſ accedebat herodi ꝙ audiendo iohannem mul- etomnem niſi habentem paracluũ vinculat. Elelut hic tetoch ta bona faciebat:ſi facinus eius ſi qua benefaceret ſupe⸗ mundus habet ſubiectas materias gloꝛiandi et faſtuo⸗ rabat. Mon eſt coꝛruptela in iuſticia iuſti dei: vt ex aliqni ſus animus ex his que nature ſunt aut ex arte hanc au Cturn bus lonis malum adeſſe concedat. Niſi recedata pecaa ram vanam imbtbit. Mam et ſcriptura dicit. Qui conſi it cino to. quod generat moꝛtem: vna que fiunt non pſunt ad duntin virtute ſua:et in multitudine diuitiarum ſuag W vita. Mõ ꝓdeſt egiſſe iuſticie opera: ſi ad male agendũ acd gloꝛiantur. ulti damnabilioꝛi audacia gloꝛtantur cuʒ laturept huc ſuſpirat affectus. Ad mhilum valet operum wonon6 perfecerit ea que writas atq; iuſticia wtat. de quibus . Hocopt nouella plantatio: niſi maloꝛum pꝛius ſiat eradicatio e ſalomonem dicitur. Letant᷑ cum malefecerint. et exul. e u teroꝛum. Quid conferebat lexrodi ꝙ multa facebat au, tant in rebus peſſimis. Mꝛopꝛium eſt repꝛobvꝛum exul Himilt dito iohanne cum de quo ab eo arguebatur non recede ;,· tare cum iniquitatem perfecerint. Contra quos ipe da Nbetſel bat. Bona que faciebat malo facinoe confundebat. gfa uid in libꝛo pſalmoꝛum pꝛoclamat dicens. uiid gloꝛia Pproces inus quod perpetrabat: wonis illisoperibus nõ delebot ns in malicia:qui potens es iniquitate. Potens iniqui geietc, Nullis enim bonis peccata delentur. niſi pꝛioꝛ penitẽtia tatem perficere: ſemper gloꝛiatur cum efficit quod ꝑpe e gnod et ecum abdicatio antecedat. Uoluntarie ſemper pec,⸗ ram molitur. Ommum enim molientium aliquid age uncr cantipus: nulla ona facta ſubueniunt. Nemo ſibi ö re. gloꝛiari pꝛopeꝛium eſt cum efficiut. His que ſunt lv⸗ nis operibus hlandiatur.ſi ad pꝛohibita ſponte pꝛolabi na vxl mala. poc erceptionem non patitur: quis inami⸗/ tur. Er ꝓherodes libenter eum audiebat. aſſcribendum ter gloꝛiari et de bonis tranſeat in peccatum Et etiam 4 eſt deriſioni potius q; virtuti:cum non reſipiſcebat a vi iuſtus eſt: in ratione fimis ſine peccato poſſit quandoq; do. Similes ſunt libenter audientibus cantilenas et gloꝛiari. Quis enim non gaudeat effeciſſe votn. Quis lebetoe fabulas poetarum homines audientes verba iuſtoꝛum em̃ non exultat perfeciſſe cupita:Quis non gloꝛiet᷑ con eſtmmu⸗ et pꝛedicationes veritatis:ſi pedes non auertunt ab iti⸗ ceptum in animo deduxiſſein actum⸗: Et hieruſalez per sſeng neribus pꝛauitatis Audicio vera ſermonum domini ve pꝛophetam dominus cõminando argiit. eo ꝙ gloꝛiata riao ritatis atq; iuſticie.pꝛotinus habet emendam criminuz fuiſſet in maliſ Nunquid carnes ſancte auferet a te ma nue pofectũq; virtutum. Libens auditio docentis iuſticigzʒ licias tuas in quibus gloꝛiata es. Ged quoed nũc ad hie rii ſi er hunuli et contrito coꝛde pꝛocedit.ð ſideria fecit alia ruſalem dicitur ad animam repꝛobaʒ iure refert.que in ſſmni CEt mutat hominum moꝛes Sed nihil hec omnia pꝛo malicus gloꝛiat᷑. quas extera ſanctitudo nõ aufert niſi vhanne qui vtineretur in vinculis:in quibus cum au dei miſericordia interna penitudo ſubueniãt. I ſi Liber quartus de parentibus perfeciſſe in iniquitatẽ in repꝛobis gloꝛiaʒ parit .quod in alijs pꝛoſperis que ſepe videntur ſpeumen damna⸗ te gloꝛie non habere. Mihil enim eſt ere quod exſecu⸗ lo nequã arrideat.quod non miniſtret fomentum glo riandi:vt quod damnabilius eſt ex his quibus ſuper ⸗ nam homo nãciſcitur humana captatur. Sed nec q̊s poteſtin huinſmodi cõpedibuſ tam clandeſtine detine ri.quin ad eum rumoꝛ operᷣ chꝛiſti perueniat:exquo excitatur animus vt inquirat.Qi duos diſcipuloi di rigit vt videant et interrogent. Mi diſcipuli nemini aaulto deſunt· vel omnibus ſemper aſſiſtunt: etiam in peccatoꝛum ergaſtulo poſitum comitantur vt ſemper bomo habeat quos tranſi mittat. Expedit omnem ho⸗ minem noſcere quid agendum. quid vero diligen⸗ dvum. et a quo ſcienda veritas a quo felicitas poſtulan da. quem ad imitandum inquirere: in quo ſpes animi ſit ponenda. Mi ſunt diſcipuli.ſcilicet intellectus et af fectus.quibus omnis homo niſi ommino inſaniat ſo⸗ aatur.cum quibns etiam appꝛehenditur iſta expediẽs diſaplina. pꝛoinde incluſus in carceribus peccatoꝛum huiuſce modi diſcipulos mittat ad chꝛiſtuʒ. Ab ipſo qcd agendum. quid ve diligendum aperte cognoſcit᷑. Ypie vYeritatem infalubilem docet. Ypſe ſolus beatitudiniſ eſt largitoꝛ. Ipſe ſemetipſum vite agende inobliqua/ bile dedit eremplum. In ipo dumtarat ſpes hominũ ſolidetur. Ygitur exemplo innocentis incarcerati.noſ qui vinculis peccatoꝛum detinemur. hos duios diſci⸗ pulos muittamus ad chꝛiſtum. audientes doctrinã eiuſ et videntes mirabilia poteſtatis eius:ad imitandũ euʒ in moꝛibus.et paſſionibas anima et vita crucifigi cuʒ ipſo. omnem ſpem et intentionẽ pꝛoiſcientes in eum. qm̃ ipſi eſt cura de nobis. In vinculis non inuite ſed ſponte. que nobis ipſi fecimus exiſtimus detinemur ab impꝛobitate maleſfice placentis roluntatis. eta cõ⸗ ſuetudine pꝛaua funes peccatoꝛum ex moꝛa et ex mul titudine cõponentes. mittamus ad chꝛiſtum.et reſpõ ſum eius intẽtis coꝛdis auribns audientes. Eütes re⸗ nunciate iohãni que andiſtis ab oꝛe meo.qui que audi ni abeterno deo viuo et vero patre meo.hecloquoꝛwo bis. Et renunciate que audiſtis miracula ſupꝛa natu/ ram intellectũ et vſum inuitantia vos et omnem ho minem ad indulgentiam peccatoꝛum. quoniam qui coꝛpoꝛa curat peramplius animas ſanare diſpoſuit. et ad ſpem ſuperne patrie omnẽ animnʒ cõmouentia fa⸗ cit! In ipſa autem hoꝛa curauit multos a languoꝛibuſ et plagis ⁊ ſpiritibus malis.acecis multis donauit vi ſum. Et reſpondens dixit illis. Euntes renunciate io haãni que vidiſtis et audiſtis. Quia ceci vident. daudi/ ambulant: lepꝛoſi mũdantur. Surdi audiunt: mnoꝛtui reſurgunt.pauperes euangelicantur. Calidioꝛ eſt lin gua operum qᷓ; verboꝛum:et emicatioꝛ reſpõ ſio in oſtẽ tatione virtutis qᷓ; in pꝛolatione ſermonis Mecomĩia coxpoꝛaliter agebantur a chꝛiſto ſcilicet curatiões hu⸗ iuſcemodi mſirmitatum :et paupertas erat in pꝛecio cum beati pauperes dicere tur: que ſpiritualiu effe ctuũ erxãt etiã maanesc enre fia i nõ per naturã ſa er maliciam abigebatur ab anima: cun reſiſtendi dei et dilectionis in vtratiq; partem.vt eſſet ambula tio recta in via veritat abſtergebatur oᷣtagioſus moꝛ terentur ad illãſſugabatur anime inobediẽtiavt mẽ⸗ bus.ꝓut excluſi a ſreckan cõuerſatiõe ſanati readmnit⸗ 8 aud te ſurdi recipiẽt. mnulla poteſtas. niſi per mediatoꝛis gratiam pꝛeſtaref. Inuidi ſunt et repꝛobi:et aduerſus coꝛpus.fiagis ve⸗ ro aduerſus animam furiebant/QAο mẽtis cecitaz ſiue ignoꝛantia pelleretur: et tollebatur claudicatio fi verba libꝛi vite ad agendam vitafſj/pvita et ſubiugak inuiſibile moꝛtis imperium. cum excluditur illa letalis infir mitas que anime omnia grauabat offcia et ſepera bat a vita omniũ deo. apud quẽ fons omnis bone bea 3 == ferebat᷑ olim abiecta paupertas: et in oll ſublime tollebatur odibile bonũ: non ochbue vixerim ab his qui nouerunt: ſed ab his qui non cognouerunt illa m. Hahet nũc eulogiam paupertas. habet et opti⸗ mam cathegoꝛiam. habet chꝛiſti euãgeliũ in officio pꝛe dicandi.et eusgalium in ipſam pꝛecipuam habet non dumtaxat viſibiliũ rerum.ſed etiam inui ſibilis volun tatis iſta iohã nis nũcij audiuerunt. iſta erant renun⸗ anda iohanni: iſta noſtris nũcijs pateant. Sed ſtatim aiecit. Beatus qui non fuerat ſcandalicatus in me. Ad euitandũ diſtidentiam que ratione patlionis poſſet inſurgere ad robur ſidei ad augmẽtuʒ meritieiis poſt enumerationẽ illoꝛum mirabiliũ in declinationẽ ſcan⸗ dali beatitudinẽ ſaluatoꝛ oppoſuit:magnuʒ aliquid pre rogans nõ heſitare aut offendere in fide beatitudine; gignat: regẽ in oppꝛobris conſtitutũ a dignitate inhe⸗ rente nõ creditur extitiſſe. nec ab eo deſicere. tanq; fi exinanitus eſſet. Perfecte adherentiũ militũ eſt. et ⸗ pter ea que regiam dignitatem non decent. in que rex ob liberationẽ populi volũtarius ſe deiecit in ipſo non ſcandalixari.ac ſi inuite paterer.nec ab eius he ſiõe re⸗ cedere indubitate atq; cõſtantis fidei noſcitur. Pꝛoin⸗ de nũc chꝛiſtum videre ſupernaturaliter ſupernatura lia operantem. nunc ex natura pꝛout ſi eſſet in enpa cum culpabilibus pacientẽ ⁊ moꝛtem ſubite qui moꝛ⸗ tuos reduxit ad vitam.et tradi ſepulchꝛũ qui quadri⸗ duanum̃ reuocauit a tumulo qin operabat᷑ vt deuſ ab hac vita egredi vt homo mulctatus ad ſcandalũ men tes hominũ diſponebat: vt offenderẽt in lapidẽ ſun⸗ dafrentalem et angularem miſi fides ſolida reſtitiſſet q;obꝛem qui ſcandalum non ſuſcipit eſt beatus.beat ſoꝛq; futurus. Omne ſtudium ſideliuz euitatur in fide ſolidari. et pꝛeteritoꝛum exemplis argumẽto factoꝝ mirabilium. Oꝛationibus et omni pꝛoſeuca poſtulet a fidei fundatoꝛe vt in animo in concuſſa conſiſtat.ne tempoꝛe agit ationis ſathanice. nec cum aduerſitatis et regnũ.ne cum iniquitas dominaiĩ.nec cũ videntur cuncta ſubuerti ſcandalũ offen ſionis obueniat. ne in ualeſcat he ſitatio.ne diffidentia ſubꝛepat.ne inquira tur ratio naturalis· nec ſenſibilis experiẽtia expectef: ſed ſolum eius ratio naturali ratione deficiens tenes tur: ceuius meritũ qui condidit illa cũ aliarũ virtutuʒ merita trutinat plus appendit. Illis autẽ abeuntibo cepit ieſus ad turbas dicere ð iohãne. Quid exiſtiſ in deſertum videre: Arundinẽ vento agitatam. Sʒ qᷣd exiſtis videre Hominẽ mollibus veſtitum Ecce qui in veſte pꝛecioſa ſunt et in delicijs et mollibus veſti⸗/ untur:in domibus regum ſunt Pꝛeconẽ verů veruſ iudex exaltat:et regis verbũ effert laudibus pꝛecurſo⸗ rem vt vnus cõmendet᷑ ex altero mutuũ teſtimoniuʒ ex alterna laude clareſcat. NHam laus pꝛeconis redun dat in iudicẽ. et fama pꝛecurſoꝛis cedit in regeʒ:et iu⸗ dicis atq; regis gloria optima exaltatio eſt miniſiri. Hinc laus iohannis adicit᷑ chꝛiſto:et chꝛiſti gloria ex tollit iohannẽ. Et quoniã detinebat᷑ ipe captiuus:mec crederet᷑ ob culpam ſaluatoꝛ ipſum declarat. q; op⸗ timũ eſſet in his qui patiunt᷑ iniuſte:non ſuã non ho⸗ minum ſed excuſationẽ expectare ſupernam: que cu⸗ hic fuerit.non ad fructum paciẽtis infamias:ſed ad ꝓ fectũ audientiũ retoꝛquet᷑. Cũ vero ad extremũ eramẽ differt: eo magis erit gloꝛioſioꝛ excuſat io ſummi iudi cis.· quo hic fuerit abiectioꝛ cõditio patiẽtis Verunta pbis⸗ mehe vaatl Agical numet ſortut lutariu ſerte bols Honter Coclol ſohamne cheitue icekos tuſouer ubetce faw overor Cucrten dfn ſhines Geltast cs mn molnce diens. lun Ab⸗ hanne⸗ onbae rchaſt buspue⸗ wbiten inrſs Bun onur Citataat Gomdor⸗ Glomn locgolbn onerſta E lopofen ulideno⸗ lepeoba ſenbüt Uining! Mntüa bſiay lenrdur Cſencen hueſeei mommt⸗ Uusſeun moegben tunſeg s guo chtn. Uteten lnece⸗ toſchge ſurſt ſennn ſulg un etals ſeer⸗ e beg Emn rerim erunt opti⸗ lopꝛe non volun enun⸗ ſtatm nſe. poſſet 8 poſt ſan, id pre nchnez inhe⸗ anq i Kerp⸗ ſge rer ſonon ſöere⸗ Peonn mature inc juiſos uadni/ deuſab lü men ſeſun, kiriſſet .beat n fide actor ſtuler tatne ſüatis dentur t, ne in ctrir vecket: tent9 turuz ntiby ſiſin Szig epi veſti/ veni Curſo⸗ onicz tedun net il⸗ fniſr. oriaet jotmet 6o on o⸗ je eu c ufne jiudi Vd vbi temperantia vtentes habenet vbi ſiatus et cõditio in d ſignatione fiani:vbi cogit omnino ipſa neceſſitas Status pꝛocerum mũdi exigit etiã in pꝛecioſis veſtib et otu atqʒ proceſſu pxecuxſoris mẽ hie ſaluatoꝛ Bcurſoꝛẽ ſuũ alte pᷣdicãdo ſuſpẽdit cuʒ dicitl Quid exiitis indeſertumwidere Arundinewnto agitatam. Mer negationẽ contrarij ſaluatoꝛ aſſerit bo⸗ num quod iohãne intendit:illam ſcilicet ſpirituſſancti foꝛtitudinem qua homo non cedit in alteram parteʒ ve⸗ lut arundo que agitat᷑ a vento.in qua paꝛtè aura impu⸗ lerit ſe conu ertel:quonia quivere conſtantia habet.nec ab aura blanditiarum oblate fame ſeu laudis humane non terroꝛis atq; minarũ.non etiam inteẽtata moꝛte ab eo quod eſt veritatis atq; virtutis diuertitur. Mõ ceſſit iohannes magne opinioni etjam iam creditus ꝙ eſſet chꝛiſtus:non ceſſit herodis terroꝛi quin ab eo argueret inceſtus. Semper eodẽ modo ſe habet:quẽ fidei conſiã tia fouet.Alupnus virtutis ab vtero:ſemper ipſius ſex uabat cenſuram. Mon imaginẽ eius colebat:ſedipſam in ſua veritate geſtabat.Arundo ſiquidẽ pꝛeter id quod mouetur leuiter pluſq; exiſtat oſtendit:cuʒ interiusva⸗ cua.exterius quid ſoudi videtur oſtẽdere:ac deſignet il lud malum peitiferuũ quod wocat᷑ ypocriſis:quam ſfũme iohanes in verbis et moꝛibus deuitabat. Meramplius chꝛiſtus iohams inſinuat bonitatem vt excluſis ab eo vicijs inconſtantie ſimiliter ⁊ dãnate ypocriſis:: etiam molliciei viciũ et curioſitatis et ſuperfiuitatis auertit dicensl Quid exiſtis videre: Hominẽ mollibus veſti⸗ tum.Abnegando vitiũ chꝛiſtus ad turbas loquitur te iohanne. Ecce qui in vſſte pꝛecioſa ſunt et in deltijs. et mollibus vſtiunturan domibus regum ſunt. Mõ vã⸗ nat chꝛiſtus extollendo iohanem in omnibus homini⸗ bus pꝛecioſas veſtes atq; delitias et mollia vſtimenta — deſignari. Et delitiari poteſt aſſiſtente modeſtia: is qui circudatus eſt deliijs et mollibus vti indiges.Neq; re gum domos vituperat nec ipſos reges condemnat: eo lomines huiuſcemodi eoꝛum reperiantur tuti in au is.quibus mũdus in ſuo regimine opus habet. quib non exſiantibus reſpublica pꝛotinus ab impꝛobis tur⸗ arerit ſe iohanem iam perfectionis virtutuʒ in vte⸗ ro pꝛofeſſoꝛem et huiuſcemodi abdicatiõe laudibus ex tulit:non tamen eos quitalis vocationis non fuerant repꝛobauit. Plura in pꝛofeſſoꝛibus virtutis ſi facerent aſſcribũtur ad vitium:que in non pꝛoſitentibus.wlut crimina indulgentiam non inquirunt. Ad altitudineʒ virtutũ aſtringebatur iohãnes:quem in vtero ſpũſſan ctus ſua virtute perfuderat. Ozoade chꝛiſtus clarefa⸗ ciebat turbis ipſum.ſua ſeruaſſe in virtute cenſuram: oſtendens ꝙ nihil habebat in vita cõmune cũ his qͥ ad huc ſeculo ſeruiebant.ſed quod ſingulariter gꝛadiebat in omni pꝛotectione virtutũ:vt etiã pꝛo wrritate capti uus.ſeuum erxpectaret exitiuʒ. Veruntamẽ bec que ſal⸗ uatoꝛ abnegat a iohãne non tanq; vitiũ habeant ex na⸗ tura:ſed velut ledetia quod eſt modeſtie quod eſt hone⸗ ſtatis quod eſt humilitatis quod eſt conteplationis ex/ cludatl Sed quid exiſtis videre. Pzophetam. Etiã di o pobis: pluſq; pꝛopheta. Bonũ eſt exire ad videndum videntem.meretur em̃i vadens plus ipſe videre. Nul⸗ la peregrinatio deberet eſſe in cauſa rationẽ diſtantie: nulluſ latoꝛ opponi: mulle graueſ erpeſes ad vidẽduʒ in quo fulget veritas ſanctitatis:a ſolis oꝛtu vſq; ad occa ſum. eſſet pꝛo dieticulareputandũ. Mon oberrat ad vi⸗ dentem perges.et ſibi credens cuncta tuta diſponens: ſed videnti nõ credere cedit in repꝛobuʒ ſenſum: velut ſaul qui nõ credidit ſamueli. Et rex iuda et iſrael cũ nõ credidiſſent michee vera vidẽti magis autẽ falſa videnti bus: receperũt ab boſtibus omnino cõfiictuʒ. Et multi turpiter coꝛruerũt in veteri teſtamẽto:vera vidẽtibono credẽtes. Et regnũ iudeoꝑ omnino defecit:qꝛveris pꝛo hetis nõ pꝛeſtabat᷑ fides. Et ſub ſalmanaſer iiraelis ſi⸗ ij traditi ſunt in capriuitate. Et ſub nabuchodonoſoꝛ: regnũ iude in rege ſuo moꝛte pꝛobꝛoſa perepto turpen ſine accepit.Et hieruſalẽ capta eſt:q medacibus magiſ qᷓ; veris pꝛophetis fuit tributa credulitas. Pꝛoinde q pꝛoderat ꝙ exibant videre iohanem pꝛopheta. et pluiq; pꝛopheta:ſi ſibi nõ credebant᷑ vera diceti de chꝛiito. lcd exaggerationẽ peccati populiiudeoꝛum chꝛiſtus iohan⸗ nẽ tam alte cõmendare videt᷑:cuius veritati fuerunt ex toto rebelles. Nam per beatum iob de repꝛobis dicit᷑ et ipſi fuerũt rebelles lumini. Quod recte cõpetit ppulo iudeoꝑ qui cõtumaci animo rebellabat luminoſe verita tiiqᷓ; de chꝛiſto iohãnes pluſq; videns aſſerebat.i mł titudo ſapietiũ ſuauitas eſt oꝛbis terrarũ:egritudo ſiqͥ dem erit eoꝝ nõ adſvxrere cõſilijs quibo pꝛofuit ommmib credidiſſe. Er his em̃ ſut deuitata pericula:et aucta fut regna.Nulli aut ſapietioꝛes:qᷓ; qui nõ ſolũ humano iʒ etiã diuino ſpiritu fuere vidẽtes. Et cũ videns eximiꝰ acquieuiſſet pꝛopleumati vidẽtis:recognouit facinus. Cum vero dixiſſet peccaui:ilico audiuit:CTrãſtulit denſ peccatũ tuum a te.Mulieres acceperunt fihos in vte⸗ ris pꝛopꝛijs de quibus iam deſperauerunt. quia credi⸗/ derunt pꝛophetis:et iteꝝ ex moꝛtis imperio receperũt Vlidue ſareptene multiplicata ſunt bona quonia acqui euit videti:vt nec farina de ydria nec oleũ dehſeeret de lechito:vt hoc tipo traiciat᷑ in gratiam.ꝙ nunqᷓ; ſpiritua lis annona deſiciet his qui ſanctis videtibo crcdiderũt. Et vidua ſuis creditoꝛibus ex maritali debito obligata per multiplicationẽ olei debitũ ſoluit:et ſibi filijſq; vi⸗ uendi ſtipes reman ſit in renquo.Ab omnibus obliga⸗ tionibus lberat ſermo ꝓpheticus:ab omnibo cuſtodit ſermo diuinus:ſi velut hamus capiet pꝛimo capt? ru ſtra pꝛeſiant᷑ aures ad verbũ ꝓpheticũ:in caſſum audiun tur verba doctoꝛũ:ad ꝑditioneʒ operum aſpiciunt ſan⸗ cti.Ad quid itur ad eos ſi eoꝝ monita pꝛo ſalute contẽ⸗ nimus: ſi fidẽ eoꝛum veris ſermonibus non pꝛeſtamꝰ Quid pꝛofuerat populo iudeoꝛum vidiſſe ſeu audiuiſ⸗ ſe iohanem. Quid extimatio alta que de ipſo in popu⸗ lo ferebatur.ſi non ibant ad quẽ ipe mittebat:ſi non ſe quebantur q; ipſe pꝛedicando pꝛeibat. Sedvñ plus q; ꝓpheta iohãnes.Eſſe ꝓphetã ambiguitas nulla mole ſtat:pluſq; ꝓphetã eſſe diſſertionẽ inquirit. Sed vbi de ſiceret pꝛobandiauctoꝛitas ipᷣm alios exceſſiſſe hetas ad palmarẽ euidentia facit ipa infragabilis ſententia ſal uatoꝛis:nos aũt non aliam inquiramus.tantuʒ ꝙ chꝛi ſtus woſuit ſubnectentes Hic eſt enim de quo ſcriptũ eſt · Ecce ego mitto angelũ meum ante faciẽ tuam:qui pꝛeparabit viam tu ante te. Ald nullũ pꝛeterq; ad io⸗ hannẽ chꝛiſtuʒ legimus ſermones deriuaſſe ꝓplxticos neq; ꝓ aliquo pᷣterqᷓ; ꝓ ipſo ꝓphetiam reperimus ſignã⸗ ter expꝛeſſam:qᷓ;uis de coꝛpoꝛe chꝛiſti miſtico plurimas lectitemus.Hancenim applicate de iohãne fuiſſe pla⸗ tam inficiarinon poſſumus:cuʒ qui olim multifarie pa tribus in ꝓphetis.nunc nouiſſime loqueret᷑ in filio.in q̃ facta ſunt ſecula:in quo theſauri omnis ſciẽtie abſcon⸗ diti ſunt.qui nunc epiſtolant quod olim ꝓphetice dici fecerat de iohãne:ac ſi paterad filiũ vnigenitũ loquere tur qui venturus erat noſtrã naturam ſuſcipere.e tu us fili aduentus imparatus atq; impꝛouiſus eſſe vide atur:ecce ego mitto angelů meum ante ſaciẽ tuaʒ. An gelus eterni patris dicitur eſſe iohãnes:terrenus ſiqᷣ dem nõ celeſtis. Hulta ꝑ omnẽ modum differẽtia eñ int er terrenos angelos et celeſtes. Nam ſupne virtu⸗ tes ſiue angelice poteſtates ſpiritus ſũt natura eo oftt 2 Liber tercius de paremibus cio angeli:terreni vero compoſitiſunt. qᷓuis ex offi⸗ cio ãgelicẽt.Et quamqᷓ; angeli celeſtes atq; terreni om nes ſint dei patris:hanc malachie pphetiam ſaluatoꝛ retulit in iohanem: qm̃ ſic de chꝛiito ꝓphet atũ fuerat pꝛo eo ꝓꝙ ſic futuꝑ erat.Et interpꝛetatio diuinax ſcri⸗ pturaꝑ ad neminem decencius atq; ver ius ſpectat:qᷓ; ad ipſarum infallibilem conditoꝛem qui eſt niilius dei eterne genita ſapiẽtia dei: qui angelũ eius aſſerit eſſe iohannẽ:et ſue vie pꝛoxiſtũ pꝛeparatoꝛẽ.Et vnde pł qᷓ; pꝛopheta iohannes eſt dictus:cum nullum pꝛophe tam ſcriptura pꝛophetaꝝ angelũ dixer it:nullus viam chꝛiſto tam de pꝛoximo pꝛeparauerit:mullus ipſum tã manifeſte eſſe dei filiũ a voce patris audiuerit:nullus ipſum preterqᷓ; iohannes adueniſſe tam ſignater oſtẽ⸗ derit. Sed q;uis ad altitudinẽ tanti miſterij nõ omis pꝛemittatur vt angelus:tamen hoc quiſq; ſibi poteſt in vita et moꝛibus vendicare:vt viam chaiſto veniẽ⸗ ti pꝛeparet. Querit emi chꝛiſius ingredi ad coꝛ noſtx: ſicut ſcriptuz eſt. Ego ſto ad oſtiũj a pulſo.Si quis au⸗ dierit vocem meã.⁊ aperuerit mihi ianuam. introibo ad illum:⁊ cenabo cum illo ⁊ ipſe mecũ. Stat chꝛutꝰ vt deus:⁊ vt homo pulſat ad oſtiũ coꝛdis nt᷑i.Si quis obedienter audierit vocẽ eius cõmonefaciente vocan tem in viam rectaʒ.pollicentem ⁊ patriã:⁊ aperuerit Farancs chꝛiſto viam. omnẽ quippe intentionẽ et vo⸗ untatẽ aperiendo directioni eius:ipſe vero per hanc viam ſibi ſubſtratã veniet et introibit ſibi lbere pa⸗ tefacta ianua voluntatis.Cenabitq; nobiſcum in mẽæ ſa virtutum̃ et gratie: vt nos cum illo in menſa eter⸗ ne beatitudinis epulemuroõꝛro angelus dei eſt qui⸗ delectatione rerum viſibilium non afficitur:qui lega⸗ tõnem qᷓ; a deo in fide ſuſcepit.ipſeq; pꝛomiſit exſequi tur Angelus dei qui diligit ignite inext inguibiliter et ardet innocue igne ſuperno.qm̃ deus ignis eſt:qui ſa⸗ pit ⁊ intelligit omnis noxie ignoꝛantie depulſa caligis ne qui thꝛonũ iuſticie in ſuo animo chꝛiſto parat:q ſi bi ex omnibus per rationis iudicium dominatur:qui potentiue arcet aduerſarias poteſtates:qui principiũ omniũ agendox in deo conſtituit vt in ipio finiat᷑: qui mirabiliter et ſupꝛa naturam viint in ſeipſo.qui dele ctatur in ſecretis diuinoꝝ opeꝑ:qu ſemetipſum nout ſeruare immaculatu;. Per amplius aute chꝛiſtus addidit de iohanne: verũ iuramẽto teſtificans. Amẽ dico vobis. Inter natos mulieꝝ nõ ſurrexit maioꝛ io hanne baptiſta. Qui autẽ minoꝛ eſt in regno celoruʒ: maioꝛ eſt in illo. Mon ſe incluſit ſaluatoꝛ in ſua pꝛola tione ſermonis:vt in hac maioꝛitate de ipſo compara tio fieret cum iohanne. Matreʒ virginẽ vero erclu ſit: cum dumtaxat de hominibus non de feminis loque⸗/ retur.Adhuc tamẽ pꝛo ceteris abiguitas eſſet niſi ads deretur officiuʒ quod dici᷑ eſſe baptiſta: quod pꝛeterq ſibi nemini datuʒ fuit. Ex his ex multis q; iam pꝛemm ſis dictum noſcitur: vnde inter natos muliex nullus iohanne baptiſta maioꝛ. Et ſi nihil eox que dicta ſunt in argumentũ venirent pꝛobande maioꝛitatis: palma ris ratio eſt aſſertio ſaluatoꝛis:qui pꝛeter id quod ex e⸗ nangelio ſumptum eſt aliquid arduũ in virtute pꝛece⸗ teris in ipſo cognouit: vnde pꝛeceteris pꝛetulit. Sibi . ſoli cognite ſunt omnium hominũ mentes: virtute inuiſibiliter fulgentes ſolus ipſe cognoſcit:qui non ex eo quod exterius agitur homines appꝛobat. aut alios alijs pꝛefert: ſed ex eo quod interius ſplendet. Ne me . fallit deludens opinio:ſed veritas in me lucet: quoniã ad omnia exterioꝛa geſta iohannis ſibi opponuntur cõ ſimiles. Quod ſi exterioꝛibus cõmendatus eſt:cõmẽ⸗ darentur et ceteri.Nam et ſi ſanctificatus in vtero:et iheremias. Si erultauit in vtero: hocquia in eo diui na virtute acceleratus eſt ſenſus:ſed nec ſanctificatio aut exultatio pꝛopꝛij meriti fuit ſeu gratificantis virtu tis:ſed accepte gratis. Si deſertuʒ qua ſi ex faſcijs hao- bitauit:hoc vere plus accedit ad meritũ ꝓpꝛiuʒ:verũiu⸗/ tamen ſi non inuenimus quempiam erx ta tenella eta te incoluuſſe deſerta:inuenimus equidẽ plurimos ha⸗ bitaſſe in ulis per tempoꝛa longioꝛa. Sil pꝛedicationẽ inſpicimus exceſſit ilum paulus et quilibet ahus apo⸗ ſtolus:qui diutius et diffu ſius ſub maioꝛibus terroꝛi⸗ bus mundo perdito clamauerunt. Si quia in baptiſ⸗ mo tet igit chꝛiſtũ:⁊ ſacerdotes ſepius in ſacramento miniſtrant. non aliũ niſi eunde ipſum quẽ iopbannes limphis intinxit. Sed tanto ſacerdotes atq; ſumẽtes ah illo diſferentius:quãto ĩmoꝛtalem iſti.moꝛtalẽ ve⸗ ro ille aqua perfudit. Neq; autem ex tactu coꝛpoꝛis io⸗ hannes ſanctificatus eſt peramplius niſi fuiſet mẽte qꝓpinquioꝛ:qm̃ et multichꝛiſtũ alias tetigerũt: Si vo⸗ cem audiuit paternam:et tres apoſtoli cũ chꝛiſto exiſtẽ tes in monte ſimiliter audiuerunt. Si pꝛo argutõne inceſtus in captiuitate detentus:⁊ alij q;plurimi p ar⸗ gutione ſceleꝝ.ꝓ dampnatione ydolatrie pꝛo pꝛedican da ſide ſeuius detenti ſunt. Si vero decollatus:innu merabiles inuenimus ſeuioꝛa et diuturnioꝛa pertuliſ⸗ ſe toꝛmenta:⁊ per aſperioꝛem ſenſum perdidiſſe coꝛpo ris ſenſum.Quid igitur ꝙ iohannes natis mulierum pꝛefertur.An ex exterioꝛibus geſtis ſic eum pꝛeferebat ſaluatoꝛ. Poꝛxro pꝛeter ea que dicta ſunt aliquid in ſi⸗ gne virtutis in aimo iohannes ferebat:vnde illũ chꝛi ſtus alijs pꝛeferebat. Exceſſus virtutũ ab exceſſiua cari tate conſurgit:quare miſſusiohannes ſuper alios fere batur. Etenim virgo mater a multis ſanctis minoꝛa⸗ tur:que tamen inuiſo meritoꝝ pondere homines trã⸗ ſcendit ⁊ angelos:et vicit vtrorunq; in merito et glo⸗ rig dignitateʒ. Attamen vt nec videamur derogare io hanni aut ipſuʒ exto lere vltra fas:verba ſaluatoꝛis.ſe⸗ cundum ꝙ ferre videntur humiliter indagemus.Cu⸗ tius eſt em minoꝛare. aut non ſic exaltare iohannẽ: qᷓ; de verbis ſaluatoꝛis aliquid ſent ire indignuʒ. Nam vi gilantibus verbis. ipſe ſaluatoꝛ vſus eſt. Non em̃ dirit inter natos mulierum non ſurrexit equals ſed maio⸗: vt intelligatur ꝙ nullus ipſum erxceſſit non ꝙ ipſe oẽs precellerit: vt nemini ſuper euʒ tribueretur maioꝛitas nec ſibi inequalitas omnino donaretur. Et qui mino: eſt in regno celoruʒ:maioꝛ eſt illo. Ypſe chꝛiſtus inter⸗ dum minoꝛ reputatus eſt. An quia oĩm dñs oĩm factꝰ eſt ſeruus:iohane penitus maioꝛ erat. Videtur etiam mihi ꝙ in humilitatẽ chꝛiſtus dñs intendebat:qm̃ ſic reputatus iohannes. ꝙ eſſet chꝛiſtus infra humilitatꝭ clauſtra ſe tenuit:⁊ inde maioꝛ quo humilioꝛ Quia om nis qui ſe humiliat exaltabitur: ⁊ qui pꝛofundius deſcẽ erit. aſcendet excelſius. Et qui in regno celox eſſet in humilitate minoꝛ.eſſet iopanne maioꝛ. Si vero com parationẽ viatoꝝ ⁊ beatoꝝ accipimus.quiſq; minoꝛ be atus excedit quẽuis marimũ viatoꝛeʒ. Igitur occultis et inuiſis virtutibus magiſq; actibus exterioꝛibus ſtu dea mus.humilitate fundemur caritate firmemur vt non participes cõmendationis ſed beatitudinis ſimꝰ pocius cuʒ iohanne. Et mundonon modica a diebus iohannis baptiſte eroꝛta eſt nouitas.vt ipſe magni mi ſterij ſit inicium.⁊ ipſe ſit terminus magnax antiqui/ tatũ · qᷓ;ᷓobrẽ plus infama cõmendationis attollit᷑. A diebus autem iohãnis baptiſte vſq; nũc regnũ celoꝛũ vim patit᷑ et violenti rapiunt illud. Omnes em̃ ꝓphe⸗/ te et lex vſq; ad iopannem ꝓphetauerunt. Et ſi vultis recipere eum.ipſe eſt helyas qui venturus eſt· Qui ha — hnsa, terroti nbaprl⸗ Nathento oharnes ſumeted Ntaleye, poꝛis io, ſet mite tBSiw, ſto enſts ugutöne umip ar⸗ dMican Ansiinne Apertolt⸗ nſeco Nuherutn veeferebat idin eillüche ſſiugcan dos fere mminonn, nmnestri/ toergoo/ rogare io toꝛis e/ ius Cu/ anne:q Mamn leſi dint Aſpgior⸗ ſpſeois mooeitas ifino Pinter⸗ nfic retian toſſie Imlitas Anigoft o deſc⸗ eſſetin tocof noꝛbe cultis bus ſtu fryt s ſim hietug nimi tigi, 1 d Uo nih 2 bet aures audiendi audiat. Mon intelliguntur dies iohannis omnes quos viuendo accepit. ſed hij a qui⸗ bus pꝛedicare atq; baptigare diuino verbo facto ſuꝑ eũ eroꝛſus eſt:quia pauci nec magnum compleuere trien nium. Sed ab hijs diebus pꝛedicationis atq; baptiſ/ matis vim ſuſtinuit regnuʒ celoꝛum: vt non addatur extranea expoſitio.ſed quam ſaluatoꝛ adiecit.et violen⸗ ti rapiunt ulud: vt ſic regnum celoꝛum vim patitur quia violenti rapiunt illud:illi dumtarat.qui ſibi vio⸗ lentiam faciunt reſculpendo ꝓpꝛium ſpiritum.vincen⸗ do pꝛaua cõſuetudinis legem:in obſequium chꝛiſti in⸗ tellectus altitudinem ſubiugantes diſſoluta ſiue coer cita lege miembꝛoꝛuʒ.que ſtat in membꝛis noſtris que captiuat in lege peccati ex demeritis noſtris: condele/ ctati lege dei. etiam legi mentis noſtre. Huiuſcemodi violentia nõ modica eſt:qua quis inſeipſo deuictus ca⸗ ptat regna celoꝛum. Non enim delicijs atq; amenita⸗ tibus perfunctoꝛijs ſuperna regna capiuntur: ſed ſu⸗ doꝛibus et agonibus in expugnatione vicioꝛum et ac/ quiſitione virtutum. Nõ enim delicata palpatione: ſiʒ laboꝛibus vicium ſuperatur.MNec accedit hominibꝰvir tus varijs agonibus non que ſita.neq; diuinis coꝛona tur in caſtris.qui legittime cõtra omne aduerſum nõ conflixerit in certamine: aut regi etiam poſt laboꝛeʒ la⸗ bꝛioſam nõ exhibuerit ſeruitutem. Periclitant᷑ ocijs xpᷣiani:ſed fauente gratia et agone chꝛiſtiano ſaluãtur Violentia hec a diebus iohannis ſumpſit exoꝛdiũ nõ ꝙ ante nõ fuerint apti plurimi regno dei et pꝛo illo fo⸗ titer certauerint.ſed a iopanne pꝛimo nominatuʒ eſt regnum celoꝛum :et ipſe gentibus ad eum exeuntib pꝛedicauit. vnde regnum celoꝛum cepit in violentia ſi eri: vt de ſiderium eius violentaret animos hominuʒ: ꝓt pro illo pꝛompte congrediendo decertarent eſſe vi ctoꝛes: Sed vſq; nunc modicum erat tempus ſi nunc fuiſſet et terminus:ſed habebat eum incluſum omni⸗ no ſimiliter et deinceps quouſq; mundl miſteriũ con ſumetur. Omnes enim ꝓphete et lex vſq; ad iohanneʒ ꝓphetauerunt. Poꝛro omnes ꝓphetie quas ꝓphete ve races pꝛedixerunt vſq; ad iohannem in velamine tene bantur in enigmateipſis ꝓphetis pꝛedicentibus affu⸗ tura:iohanne abſq; omni enigmate pꝛedicante. cum eſſet medius veteris et noui teſtamenti. finis veteris nouiq; inicium quamq; alio ſenſu chꝛiſtus finis exiſtat Lex aut cerimonialis vſq; ad iohannem etiam perdu⸗ rauit mandatoꝛum vero lege cum euangelio permanẽ te.A iohannis tempoꝛe cerimonie legales ceperũt ceſ⸗ ſare:intacta manente lege diticea. Qm̃ chꝛiſtus non venit legem ſoluere ſed adimplere:vt cerimonie cõmu tentur in melius:diticeus vero legis ſeruetur intactꝰ Quaſi etiam pꝛope hiſtoꝛiam videtur hic intellectus includi.ſi vſq; ad iohanneʒ lex et ꝓphete et de hijs que chꝛiſto erãt intelligendũ eſt:quoniã cum iohãnes chꝛi ſtum iam veniſſe pꝛedicaret.ſuper vanum erat.vt am plius ꝓphet aretur de chꝛiſto.in queʒ omnis ſcriptura tendebat. Qm̃ vero populus iudeoꝛuʒ qᷓ;uis tepide di ligebat helyam.et ipſum magno ſtudio attollebant.ſu oꝛum geſtoꝛum.et ſue tranſſationis in paradiſum du rante memoꝛia:id circo vallans fama virtuteq; iohan nem ipſum tranſtulit in helyam dicens. Et ſi vultis recipere eum:ipſe eſt helyas qui venturus eſt. Non he lyas erat diſtinctione perſone ſicut interrogantibo ſa⸗ cerdotibus ⁊ leuitis iohannes ſe ſupꝛa negauerat. ſed in virtute atq; miſterio vere helyas erat: O qualis eſt ſimilitudo virtutum vt earum efficacia ipſarumq; pꝛe conio ſanctus vnus trãſferatur in alterum: nõ aliqua mutatione ſed ipſaruʒ ſimilitudine. Per quiddaʒ ve⸗ et oꝛtu Itqʒ pꝛoceſſu precuxſoꝛis ro vtriuſq; teſtamenti concoꝛdia. in hijs verbis erpꝛeſ ſa eſt: quoniaʒ id nouum erpeimit quod vetus in figu ra retinuit. Et iohanes eſt helyas quia id continet gra tia nou teſtamenti: quod ꝓphetia vteris longe ante pꝛedixerat.Ac ſi aperte diceret turbis. Si reciꝑe vul⸗ tis hanc noui teſtamenti gratiaʒ non cunctemini:qm̃ ſic eſt pꝛout vetus teſtamentum habuit in occultis:et ſic ſunt patres vteris teſtamenti ſicut et noui.nã io⸗ hannes eſt helyas: quia noui teſtamenti gratia etiam patres veteres circumfulſit:et impleuit ꝓphetia viden tes. Non enim aliunde factiſunt patres et ꝓphete pꝛe teriti:niſi er eo quod iohannes credit et ſperat amat et pꝛedicat.Alc per hoc ſi vultis eum recipꝑe ppſe eſt helyas et ſi non ꝑſona.vna tamen amboꝛum eſt gratia. Nam ſi omnes ab adam vſq; ad chꝛiſtum qun ſalui facti ſũt et quiad ſpem ſalutis detinebantur in limboet perſo na hij idem non ſunt:cum poſt chꝛiſtum ſaluefactꝭ ea⸗ dem tamen gratia omnes ſaluauit. Et quoniã hec mi⸗ ſtica quidem ſunt magnum impoꝛtantia intellectum: ilico ſaluatoꝛ adiecit · Qui habet aures audiendi audi⸗ at:videlicet qui audit intelligat. Quod vero ad impꝛo perium pꝛotulit iudeoꝛum auſteritatem vite iobãnis ꝙ nõ manducauit neq; bibit:de cõmunibus intelligen dum eſt. Cuius vite auſteritatem ſupꝛa pꝛetulimꝰ: vt hic diſſerere non peramplius ſit opus. Mec quideʒ dicta ſunt a chꝛiſto de iopanne adhuc in carcere conſti tuto:de quo male decernebat herodes. Nam ⁊ cum di es opoꝛtunus accidiſſet:herodes natalis ſui cenaʒ fecit pꝛincipibus et tribunis et pꝛimis galilee. Dies opoꝛ⸗ tunus non erat re aut neceſſitate.ſed voluntat is vani tate: quia natalis diem conuiuijs honoꝛabat. Melius ſibi fuiſſet:ſi diem moꝛtis geſtaſſet in animo. Nõ no⸗ uerat iſte ſapientiam ſalomonis.gentilis enim erat: quam ſi nouiſſet ex animo:feſtum omnino declinaſſʒ in fauſtuʒ. Melioꝛ eſt dies moꝛtis die natiuitatis. Et melius eſt ire ad domum luctus:qᷓ; ad domum conui⸗ uij. Vtiq; iſta conuemunt conuiuatoꝛi atq; conuiuis: quod honeſtioꝛem atq; modeſtioꝛem oꝛdinat vitamq; natiuitat is moꝛtis memoꝛia: vmmo dies natiuitatis diſſoluit hominum moꝛes:dies moꝛtis in memoꝛia fa ctus habenat. Ve qui huius mundi cum letica cõſpe⸗ xerunt annis multiplicatis ingreſſum obliuioni tradẽ tes egreſſum. vterq; turpis et miſerijs plenus. ille ad tempoꝛalitatem fit: ſed iſte ad eternitatem miſerã vel beatam· Et ad domum luctuoſam accedere ad pꝛouidẽ tiaʒ cedit·et pꝛeſtat vbi luctus eſt moꝛtis accedẽti cau⸗ telam:nam in illa finis cultoꝛuʒ admonetur hominũ: et viuens cogitat quid futurum ſit. Sed quid ĩ domo funeſti conuiun factum ſit:tu pꝛudens lecto: aduerte. Impudica ſaltatio impudicus aſpectus.impꝛoniſa iu ratio pꝛomiſſio neqᷓ; ſeruata: in malum adhibita fides iudicata nequiter innocentia· decollatus eſt iuſtus. et in iudicio inceſtus inuoluit.et ex omnitypo dei gratia ẽ damnata. Ipſe quippe iohannes ex ſuo nomine gra/ tiam ſonat. MNam cum introiſſet filia ipſius herodia⸗ dis et ſaltaſſet in medio triclinio ⁊ placuiſſet herodi.ſi⸗ mulq; recumbentibus rex ait puelle. Pete a me quod vis:et dabo tibi.Et iurauit illi:quia quicquid petieris dabo tibi licet dimidium regni mei. Amoꝛ vanitatis et pompatice gloꝛie in cõuiuijs locum habet:et omneſ ad ſui trahit aſpectum. Et ſaltat contoꝛtis membꝛis: quia nihil rectum in mundi vanitatibus eſt. Et arte ludicra inflectitur et reflectitur inclinatur et eleuatur coꝛpus: et omnia membꝛa monſtrixant:vt etiam ipſa natura coꝛpis et membꝛoꝛum puerſa videatur ad pꝛe⸗ ſagium ſcelerum:ꝙ mund vanitas et luxuria narire 3 Liber tercius de parentibus oꝛdinem exomni parte puertunt. Saltat in medio tri clinio ſeua puella:mlia vipere viperella. Tricliniũ cena⸗ culum trium lectoꝛũ erat Mos talis quoꝛundam anti quoꝛum fuit:vt vbi refectio ibi etiam ad pompam oſtẽ derentur et lecti. In cuius medio iſta ſaltando cõuiua rum coꝛda demulcet ludicrans in medio vt ab omnib videatur:vt omniũ pſtringat aſpectus.Clirtus et viti⸗ um mediũ conſueuere tenere.virtus ad foꝛtitudinẽ et durationẽ vitium vt plures inuoluat ad fraudeʒ. Pla⸗ cuit herodi ⁊ ſimul recumbentibo. Placent mala malis iniqua iniquis impudica impudicis inhoneſta inhone⸗ ſtis ludibꝛia incõpoſitis illicita effrenatis:ſimiliter va⸗/ naq; vanis. Et omnia ſilentio fiunt:vt trupe curat libe rius.Aſpectus in turpem actum deſigit᷑: vt male agens agendo nequius inualeſcat. Letale ſilentiũ vbi non ar⸗ guuntur impꝛobe hominũ actiones crimen ad inferna pꝛeponderans. cum in placito facte ſunt. Fere inexpia⸗ bile malum cum iniquitas pꝛemiũ ſumit.Nam rex ait puelle Petea me quid vis et dab tibi. Culeſcit regi? honoꝛ cum dona ex actiboimpꝛobis pollicetur et ꝓpellit iuſticiam cum munera tribuit criminoſis.necnõ actio⸗ nes ſcelerũ pꝛomptioꝛes reddit ad nefas:et delinquẽti bus ceteris tribuit incentiuũ.Ve dãti pꝛo turpibo mu nera. Ele qui de turpitudine pꝛemiũ captant. In vtro⸗ qʒ pꝛotinus eſt impꝛobanda et vituꝑanda conditio eiꝰ qui largitur et accipit ſi turpis actio eſt ob quã. Et q̃n⸗ to vberioꝛ eſt ex turpibus pollicitatio munerũ:tãto am plius ſuccumbit gratia pollicentis. Et carentiam ſane circũſpectionis inſinuat:qui totum ſe pomt in optione petentis · vt illud velit omnino largiri.non qð ratio ſa⸗ na deſanxit:ſed petiturus iuſtum aut iniuſtũ decreuerit Non potuit infimius vileſcere:q; ꝙ dona ſua in optiõe puelle poſuerit. Sed nedũ puelle imo nec ꝓuecte ma⸗ trone qm ex antiqua peſſimatione ſenſus muliebꝛis fu it impꝛobus ad petendum:vt illud dixerit honeſtuʒ qð aduocauit in placitum Tleruntñ nulli viuenti etiam ſi virtutibus fulgere videat᷑ interminata et inexceptuata pollicitatio fiat niſi ſub cenſura iuſticie.qm omms ho⸗ mo mendar.⁊ omnes que ſua ſunt querunt:poſtpoſito libꝛamine honeſtatis. In omni pollicitatione libera ſeu interpellatione pꝛeuenta lc palmaris eſt ratio vt ſine macula veritatis atq; iuſticie pollicitationes fiant:peti⸗ ta concedant᷑. Velut alienus ab honeſto ꝓmittebat he⸗ rodes quicqᷣd puella petiuiſſet ilico ſe daturum: etiam ſi dimidium regni ſui. O vtinam illa oculum ſuum po ſtulaſſet ſiue linguam aut membꝛoꝛum aliquod et ipſe ſeruaſſet iuramenti virtutem pꝛout ſtatuit in iohanne Vtinã dimidium regni ſui aut filij aut amici ſui poſtu laſſet exicium.vtinã a ſua matre diuoꝛtiũ:pfecto decre⸗ uiſſet potius ſubiacere periurio.qᷓ; huiuſcemodi ſerua⸗ re ꝓmiſſa.Facile ſeruant᷑ pollicitationes ab impꝛobis: quibus ꝓpꝛia ꝑſona non leditur neq; minuit᷑ parta ſub⸗ ſtantia. Attñ ſapiens nihil pꝓmittit incaute: nihil affir⸗ mabit fidei iuramento niſi qð fas negare non erit. Et ſi lapſus verlv contra fas quiwpiam affirmauerit: nõ ip⸗ um reuocare pudebit. Decernet potius in partem iu⸗ ſticie ſe tranfferre: q; wrax appellari er turpibus In oĩ bus verbis ⁊ factis nihil debet eſſe pudoꝛi ſi detractio ſi at. dũ ſeruet iuſticia publice honeſtatis. contra quã nul la pꝛomiſſio nu laobueiat aliqñ iuratio:qð ſi ſit inco de trita non ſtabit. Penitentia incauti ſermonis laudabil anteq; ſequatur effectus. executio vo vergit in crimen. et ſepe in id q poſſibilem non habet emendam. et foꝛ/⸗ taſſis oĩno inexpiabile: ;uis omia ſint expiabilia peneſ eum. Hincpꝛofecto beatus qui nõ fuerit lapſus derto exoꝛe ſuo Et qui moderatur ſermones ſuos pꝛudentiſ ſimus eſt: vt peius limam petant verba q; linguã. Eth nicus erat herodes:ꝑ quid tamen iurauerit ignoꝛatur. Ded ꝑ deos deaſq; mos erat iurare romanis. Legẽ iſte nõ nouerat qua cohiberet᷑. Impetu ferebat᷑:et indiſcre te pꝛeter neceſſitatẽ nõ inquiſitus incautũ pꝛeſtitit iu⸗ ramentũ. Sed erant omnia pꝛecipitio:et cuncta vidẽG/ tur honeſta in cõuiuijs peccatoꝝ· Rex a ſeipſo defecerat regno pꝛiuari dignus:qui ſeipſum non nouerat guber⸗ nare Et eo liberioꝛ curꝛit iniquitaſ:cum nemo pꝛincipẽ pꝛeſumat arguere.Abi deus non timet᷑ a regibus cum homimes ſubditos habeant audacius peccant. Et tanto pnicioſius:qntomagis aſſiſtitimpunitas· Et hec eſt in gubernatione populoꝛũ extrema miſeria:cum miqui te nent iudiciariam poteſtatẽ. Et ipſius excluditur equi⸗ tas et deploꝛat expulſa iuſticia:cum omnes in malo cõ⸗ ſentiunt ſceptra tenentibus.aut offendere timẽtes pꝛi cipum faciem:neq; in cõclaui.neq; in publico ipſos ab iniquitate conſulendo ſeu diſſuadendo diuertunt. Et iuſtum putatur quod agitur vbi veritas tacet vbi con⸗ tra neſas ſilet argutoꝛ.vbi cõtra puerſa decreta nullus inſurgit.vbi pꝛo innocentia nullus eſt tutoꝛ.vbi ad in⸗ cauta dicta pꝛudentia ipſa ſuccumbit Sed audita ſub regio iuramẽto pollicitatione:puella nequiter pꝛudẽs matrem conſuht quid petenduml Que cum exiſſet di xit matri ſue.Quid petam. Et illa dixit. Caput iohan⸗ nis baptiſte. Et cum introiſſet ſtatim cum feſtinatione ad regem:petiuit dicens. Volo vt pꝛotinus des mihi in diſco caput iohannis baptiſte Elna dũtaxat hic ſer⸗ uabitur honeſtas.q;uis eam turpaſſet crudelitaſ.ꝙ mu lieres non erant cum hominibus pariter conuiuantes Nam puelia exijt ab infauſto triclinio vadens ad aliam edem ceu cetam conſultans matrẽ:quid ſubitanea pol licitatione regi petitura foꝛet. Vtinam pueriliter peti⸗ uiſſet et non conſuluiſſet matrem viperam filia viperi na:que venerea detenta dulcedine mihilopẽdit honoꝛes aurum et argentũ execrata eſt. Non cogitauit nobilem ſponſum pꝛo filia:nec ſibi puidere curans in poſterum. vt aſſolet maternus affectus. Omnẽ deiecit petitionẽ hneſti:ad quippiam vtile ſuus non ſuſpirauit affectuſ Vlerita ne inceſtuoſis amplexibus pꝛiuaret᷑ argutione iohannis:de amputatione capitis ipſius.ſeua mater ſe ue filie dedit concilium. Steterat in inſidijs leena cru⸗ delis et apto ſibi tempoꝛe pſiliuit in pꝛedam: caput er/ pectans ne lingua vrridica ſuis placitꝭ amplius aduer ſantia loqueret᷑.Elſq;quo pgredi poteſt crudelitas mu lierum.Alduertite:aſpicite qua cauſa efficiunt᷑ ipſe cru⸗ deles Etenim vt amabiles ac tractabiles ac diuolute laſciuijs maneant:ad argutoꝛes vſq; ad necem animo⸗ ſe crudeſcunt.Qunbus blandicijs quibus pmiſſionib gut interminationibo mater filiam fuerit allocuta. non eſt pꝑ ſingula diſſerendũ ſed totam ſe in petitione dedit aſſerens hanc ſuoꝛum ſuam ſummam bnoꝛum:nihil nis erpeteret. His itaq; ſua ſionibus monita ſeue ma⸗ tri eriſtens obediens non reluctans.nõ illam in aliquo recompingens non ſibi ad melioꝛa pꝛouidens.indigna tionem verita maternam aut aliter quoquomodo delu ſa.reintrauit tricliniũ feſtinans ad regem:et vt pꝛotinꝰ caput iohaãnis baptiſte in diſco daret erpoſcit. Ecce fu neſta petitio ecce poſtulatio muliebꝛis.ecce petitio ſte⸗ rilis. ecce petitio ſanguinis innocentis ex qua mi aliud ſaciatur qᷓ; odioſus mulieris affectus Et contriſtatuſ eſt rex ꝓpter iuſiurandum:et pꝛopter ſimul diſcumben tes noluit eam contriſtare. Sed miſſo ſpiculatoꝛe pre⸗ cepit afferre caput iohannis in diſco:et decollauit eum in carcere Contriſtatus eſt rex ſed non ad penitentiaʒ q; in rebus ſibi poſſe melius puenire.qᷓ; vt caput iophõ iſ E ut nult os mon ie ſey go ſatet S lerue Poren toroc oeibu Hin rde ſren mnp fuſto⸗ umr cont guo⸗ lios mrec leani genen⸗ pvelln ſſchar fuiſtare aamen bro⸗ ſusm toden Mnn ſolvit fabete hunn mae⸗ wale omn tes: litur lire impie Elter⸗ letter lert in müer⸗ nne ſate prele lieme Gorie lito teoſ Gaaſe kteun kunci m D lton tem ue⸗ Eth atur. e iſte liſere tit iu⸗ vide, ecerat guber⸗ mcpe Scum tanto⸗ eſt in qui te eqai⸗ gloco⸗ tespes 0s ab t. Et ſcon⸗ ullus Ading itaſab⸗ Wdes euſſerde tiopan lntione es inlhi hie ſer⸗ mn uantes⸗ Halim neg wl rpet⸗ vppeni ſores bilem tione fectund wione Aterſe naau it e/ Mler ofnu cri⸗ ntei mo⸗ nibe non rdit mhil fiat uo n. in te⸗ d uf en e⸗ I 1 ad quam ſi accepiſſet triſticiam dolens de iuramẽto ca⸗ uiſſet ab homicidio. Vnde impie contriſtaris herodes. SGed quia male iuraſti muta decretũ:et triſticdie ſiccabi⸗ tur radix. Si bonum iuraſti quid ergo triſtaris Quare vultum tuũ confundis in tanto conuiuio.Si ſimula/ tiõis malum ad alta ſe poꝛrigit:cum inuoluit pꝛincipes mundi. Simulata erat herodis triſticia. Non enim in aliquo angebatur implere petitam homimig moꝛtem. neq; verogabat regie dignitati detractare iuſiurandum quod dumtaxat ad honeſtas petitiones innectit cuꝰpol licitationẽ puella male pꝛemonita conuertit in necem Sed ſec peruerſitas agitur a ꝑuerſis vt ſepe de quom terius gaudent cum ſit nefas exterius fingat adeſſe do loꝛem:de quo dolent cum aderit cauſa contraria pteſtẽ⸗ tur adeſſe leticiam. Nec eſt quippiam rectum in ſimula toꝛibus inuenire.Contra quos in iob ſcriptũ legimus Simulatores et callidi pꝛouocant iram dei Merito igi tur dei vltionẽ ſuꝑ ſe ſimulatoꝛes inducunt:qui diuino ſpꝛeto iudicio hominibus placere querẽtes.aut infami am vitare cupientes omnia recte ꝑuertunt.vt ab ipio iuſto iudicio repꝛobant᷑ qui in agendis humanũ iudici⸗ um vrentur potius qᷓ; diuinum. Et mirũ in moduʒ ꝙ contriſtare puellam noluit contriſtatus cũ mos ſit eoꝑꝝ quoꝛum animos triſticia poſſidet alios cõtriſtare vt ſo⸗ cios habeant huiuſmodi paſſionis.aut modico ponde⸗ rare cum viderint cõtriſtatos ſed non ex magnanimita te animi aut ex aliqua virtute.ſed ex ſimulatione hoc ꝓ uenerat in herode:vt falſo pꝛoteſtatus triſticiam nollet puellam inducere ad ſimilẽ paſſionẽ. Hec repꝛoba fuit vſq;quaq; compaſſio.Que id pꝛotinus egit:vt ne con⸗ triſtaretur male ꝑetens interfectus eſt innocẽs. Verũ⸗ tamen ſi de cõpaſſione ad deuitandam pꝛorimi triſticiã in herodis animo agebatur potiuſ debuit cõpati ne nul lius mali conſcius traderetur exitio:qᷓ; vt exitialis peti⸗ tio donaretur. In hac imagine omnis humana ꝓpago damnationẽ accepit.qm̃ adam euam male ſuadentem noluit contriſtare:que contra dñi pꝛeceptũ ipſum inui tabat ad eſum. Comedit de vetito pomo: vnde omnis humana ꝓpago multatur. Crudelitas eſt non cõpaſſio malignitas non benignitas.inſipientia non cautela:cũ male poſtulatum conceditur. Cenſura pꝛotinus iſia in omnibo ſimilibus locum tenet.Mõ compatiunt᷑ paren tes diligentes rationabiliter plem:ſi aliquid a filnjs q̃ ritur quod eoꝛum deſtruat ſeu minuat bonum.Alioquĩ ſeuirent:non amarent vtiq; natos. Dedicus infirmo impie compateret᷑: ſi ſibi reſpondeꝛet ad votum Et ma giſter in diſciplinato diſcipulo ſi ab ipſo coꝛreptionis a⸗ uerteret manum:aut ſi vagationis poſtulationẽ admit teret. Et deus omniũ virtus in quo ſunt ſingule regu le agendoꝛũ iratus male poſtulata cõcedit:que denegat miſeratus. GFoꝛma male cõpaſſiuoꝛum herodes:qin in male petitis noluit contriſiare petentem !. Sed miſſo ſpiculatoꝛe pꝛecepit afferri caput eius in diſco:vt daret puelle.Que cum accepiſſet detulit matri ſue Dulta hic materia tragedie ſi quis vellet diſſerere. Et hic alle goꝛiarum woꝛago:ſi quis penetrare decerneret Quo audito venerunt diſcipuli eius et tulerunt coꝛpus eiuſ et poſuerunt illud in monumento Partitio non mo dica facta eſt de iohanne. Nam anima iuit ad limbum. et eum quem bapticauerat illis patrib expectantibus nunciauit.quandam conferens de ſuo aduentu leticiaʒ cum viderentille anime bꝛeuitera tenebꝛis extrahẽde ce lacu.animam eius qui viderat qui tetigerat ipſoꝛuʒ et omnium redemptoꝛẽ iam carne veſtitum pꝛedican⸗ tem reſurrectionem moeti vicinum vt moꝛtuos libera ret. Ypſa iohannis amma ad illa ima deſcendens in q/ 1 Liber quaxtus de vita do. Balua. bus erat contio tam nobilium captiuoꝛum. ſed cito re/ dimendoꝛũ gaudium eis pꝛeſtitit:et ſpem illoꝛũ roboꝛa uit tꝑis bꝛeuitate.erba vᷣo iohanms remanſeruntĩ coꝛdibus fidenum auditoꝛum ad accedendũ ad chꝛiſtu cuius dumtaxat fuerat ipſe pꝛecurſoꝛ. et a multis repul ſa fructum quempiã non fecerunt. Caput vo ablatum eſt in diſco et dequctum eſt in ludibꝛiu:et ad cõplemen tum odij femnarũ.Pꝛeciſum a trunco caput.chaiſtus creditus pꝛeter coꝛpus:quaſi nõ haberet eccleſiam ſibi virtute fidei adherentẽ e cognitio ratioms pꝛeter acti onem in ludibꝛio facta eſt. Oelatum in cõuiuijs caput. demum traditum lubꝛicanti:rationẽ omnino delicijs et laſciuijs deditam arguit.Coꝛpus in monumẽto po ſitum pꝛeter caput:ediſſerit ſine ratione omnem ſepin tam atq; deꝑditam actionẽ.Faciunt hoc iohannis diſci puli dutaxat in magiſtro ad officium pietat s.ad poſte⸗ ros vᷣo deriuant opus inſtructionis vt exhibeamus ſan ctoꝛum coꝛꝑibus caritatis obſequia et reuerentiaʒ ſan⸗ ctitati:et vt cognoſcamus eſſe velut ſepulta omma pꝛe ter caput.Nam vbi achephalitas eſt. imago eſt huma⸗ toꝛummm. e Explicit liber tertius de parentibus et oꝛtu atq; pꝛo⸗ ceſſu ſaluatoꝛis. rl Incipit liber quartus de vita domini ſaluatoꝛis. Ca pitulum pꝛimum de vita eius in generali. Mims doctring uue de moꝛibus datur:aut eſt gffirmatiua vel negatiua. Af⸗ firmatiua nempe doctrina po⸗ ſitiue loquitur ⁊ negatiue: nã affirmando wonit agenduʒ. Et quia vno poſito remouet᷑ con⸗ uirrrrtrrarium: etiam negat quod in chꝛiſtianis moꝛibus noſcitur non agendum.vt via qᷣm ipſa demon ſirat ſemꝑ ſit recta:omnis vᷣo alia indirecta Que aũt negando incedit phibet vitia:que tamen ſint ad agendum neceſſaria demonſtrat. IYdcirco poſtqᷓ; al⸗ teram alibi poſuimus hic de affirmatiua doctrina ſolũ⸗ modo diſſeramus.quã ſcõᷣm euangeliũ aut chꝛiſtus in ſe pſonaliter gefſit aut fimpliciter docuit aut pꝛouerbia liter diſſeruit:aut per aliquoꝛũ miraculoꝝ inſignia oſtẽ dere voluit.Ac ꝑ hoc ipſam voluit eſſe vniuerialem oĩ⸗ bus cõmunicabilem omnibus coaptabilem. ommibo fe cit cõmunem et coaptabilẽ.vt in ea recipiant umpato⸗ res et reges pꝛincipes et omnes ꝓceres qui voluerint euagelij ſubdere colla iugo:ut abiq; mutatione iuſte di gnitatis euangelice participes poſſint eſſe virtutis.Re cipit ipſa iudeos recipit paganos recipit idoloꝛum cul⸗ toꝛes:dignitate ſeruata eiecta malicia. Non dãnat iura coniugij:ſtatum cõtinentie fouet:erxtollit pꝛe his in cul mine virginitatis. Gꝛemio mollioꝛi cõplectitur debileſ arcioꝛi recipit foꝛtes.blãditur nobilibus.et ignobilib⸗ dat audaciam viuendi. Sapientes non abijcit:inſipiẽ tes non repellit. Non rennuit dominos:et ſub tuo tu⸗ gurio recipit ſeruos.Diuites non dedignatur. cõgratu latur paupibus:nec ſexus in ſua opatioe diſcernit. Goꝛ/ moſos vocat.diminutos alloqnitur:et nihi iſi pe catum et vitium qoſ Mon locus. non ciuitas. non oꝛlentalie. nõ auſtralis. non occidentaliſ. non aqui lonaris plaga in conſpectu eius perſonam aliquãdo di⸗ ſtinxit quia nulla eſt acceptio pſonarum apud deum ne q; in euangelio ſancto eius.Acetiam neminẽ ꝓ ſua vir tute atq; capacitate virtutis euangelice facit exoꝛtem:ſi cut ad galathas ⁊ ad coloſenſes teſtatur apoſtolue. YIn Q 1 QLrwyan ſ TLiber chꝛiſto non eſi maſculus neq; femina iudeus gentilis neq; grecus circũciſio neq; pꝛepuciũ.ſeruus neq; lber. barbarus neq; ſcits.ſed omnia in omnibus chꝛiſtꝰ. Mec non iſta quadrifarie oſtenſa doctrina incipientibus par na pꝛouectioꝛibo magna.pꝛouectis alta videtur. et aliqᷣſ lacte aliquos pane ⁊ aliquos ſolido cilbo paſcit. Ludit ip ſa cum ſecularibus loquitur cum ren unciantibus ſecu lo. Elia plana eſt tardioꝛibus.collis eſt volentibus alta conſcendere ſublimibus animis efficitur mons olm/ pus.iuile cum ciuibus eſt euangelium:rempublicaʒ cõmunitatem diligentibus regeꝛe docet Cum ſe religã tibus ſe religat.egreditur ad nemoꝛa cum ꝑgen tibus: et anachoꝛitis participiũ ſui pꝛeſtat. Non reſpuit doctri na euangelica quempiã. nec accipit er aliquo niſi er vir tute ꝑſonam. vt eius acceptio non ſit ad quod deus cõ/ didit et ſaluatoꝛ redemit: ſed ad virtuteʒ cui ſe perſona minus vel amplius mancipauit Mihil in hominib⸗ ali enum eſt ab euangelica vita niſi quod vicij poꝛtat infa⸗ miam: quis omnes vicioſos ipſa recipiat.ſi voluntarie atq; actiue vicij reliquerint notam. adunt ſub euãge lio ſi qua ſunt natiualia rationis non repelluntur ab eo artium nouitates: non damnantur ab eo diuerſi homi num moꝛeſ. Hec ſolum non pertinent ad euangelicam vitam que rationis non poſſunt eſſe participeſ pꝛopter rationis carentiam et infimam vilitatem: cum et euan gelium ſumma ſit ratio in agẽdis. Nec angeli ꝓpter na⸗ ture ſublimitatem qui nunq; hic eregrini ſemper degẽ tes in ſuperis acſi aliquando ad inferioꝛa dimiſſi.nõ vt mereantur ſcom euangelium:ſed vt pꝛo nobis aut cõ⸗ tra nos pficiant diuinum pꝛeceptum. Tantum redpit euangelium homines in dupla viuentes ſubſtantia vt nec coꝛpus abſq; anima.neq; anima ſine coꝛpoꝛe in vi/ ta euangelica ꝑ actionis meritum ſit poſſibile fieri:qm/ uis ex euãgelio ſequatur pena vel gloꝛia cum opoꝛtebit a vita iſta dimitti. ſane ꝙ homines vtriuſq; ſexus tan/ tum recipit euangeliuʒ:vt nihil in hominibus ſit ab eo ſeoꝛſum.niſi qð virtuti et rationi cognoſcitur eſſe ad⸗ uerſum aut vitio mancipatũ Sed gratanter recipit ſp a vitio emancipatũ.vt firmiter teneatur atq; credatur nulla virtus nature. nulla virtus aut opꝰ oꝛiginalis iu⸗ ſticie. nulla virtus aut opus legꝭ moiſaice. nulla virtus aut opus moꝛtalitatis. ſapientie: conſuetudinis ſupin ducte poſſe chꝛiſti euangelio atq; vite moꝛali euangelij conuenire:niſi cum credulitate indubitata et amoꝛeo⸗ mnium que in chꝛiſti euangelio continentur. Qubus credendis tanta humilitate ſubijciatur animus:vt ne/ q; inertiã rationis aut queſtionis litigium querat. Nöõö ſatagat aliunde intelligere quod eſt reſeruatũ oculo ſi⸗ dei:et fidei puritati. Sed noueris peimo quid ſit eus / geliũ: cui oroꝛtet colla ſubmittere.et ſine quo aliciu nõ eſt ſalus. Euan geliũ eſt verbi incarnati hiſioꝛia: diuine pumanecq oſtenſa in chꝛiſto et in chꝛiſti ſſona. Euage/ Num eſt verbum bꝛeuiatum quod fecit dvominus ſuper terram:confirmatũ opibus ad faciendũ: validius operi bus. declaratum miraculis. velatum parabolis. Euan/ gelium eſt lex eterna tẽpoꝛaliter pꝛomulgata.diuine vo ſuntatis oſtenſio.refoꝛmatio defoꝛmate imaginis.inui ſibilium amoꝛ.viſibiliũ ſanctum odiũ.terroꝛ dmonuʒ clauſura inferni. ſupnaturalis operatio. paradiſi poꝛta. angeloꝛum actus.ſupcoꝛpoꝛalium cantilena. ſanctiſica⸗ tio ſenſuum.mundicia ceꝛdis. domimũ mundi. anime ſpeculum. rationis luminare ſplendidiſſimũ.ſol inuiſi biliter lucens.ſcientia incoꝛruptibiliũ.ſuꝑnaturaliũ do cumentum:teſtamentũ virtutis et gratie. hereditas pa cis.cyrographum paomiſſionis eterne.pulcritudo ſuꝑ⸗ inducta in natura. ſupexcedens decoꝛ. venuſtas moꝛuũ. quartus mos omniũ moꝛũ foꝛma.foꝛtitudo ſupꝑ naturam. tem / perantia extra vſum.iuſticia ſuꝑ leges.pꝛouidentia ſup homines.tempus coꝛpus locum et modũ: ſcientia ĩiap pꝛehenſibius ab homine puro appꝛehenſibilis ſoluʒ his qui ſibiipſis renunciant et ea in quibus degunt.ſologi⸗ ſtica et ſophiſtica diſputatione non vtens ſide appꝛehẽ ditur.ſpe tenetur. caritate moꝛalicat᷑.atq; actu pſicitur: in ratione non in ſenſibus lucet. Segregata ſapientia per ſeipſam ſufficiens ad optimi et ꝑerfecti compꝛehen ſionem/auius vitã aſpicientes in bonoꝛũ actoꝛe ieſu.ĩ cipiemus ab eo tꝑe quo cõmuniter hominum etas vir⸗ tutis et vicij incipit eſſe capaxſcilicet ab annis duodeci qᷓ;uis iple ab inſtanti conceptionis viatoꝛ compꝛehẽſoꝛ pfectus et ꝑfecte perſtiterit:ſed per coꝛpoꝛis molem mu tationes etatũ ꝓpter ſimilitudinem carnis nobis ſimi lis factus ppeti voluit. Et multa ſunt ante duodeci an nos.et in ipſis duodecim annis.et poſt iſos duodeci,3 annos facta in ipſo.facta ꝑ ipſum.oſtenſa pꝛopter ipᷣm que niſi diſtoꝛtiſſimo ſenſu ad moꝛes contrahi non va lerent:cuius diſtoꝛtionis a ſpirituſancto licentiam non habemus. Sed quoniam illa puerilis adhuc et tenera etas duodennis incipit aſſentirxe ratiõi:et ſuadibilis ex cognitione ad bonum.et ad malum diſſuadibilis deme reri poteſt incipe atq; mereri.maxime cum in pueris ra tionis acceleratus eſt ſenſus.idcirco ſaluatoꝛ in illa eta te ad infoꝛmandũ hominũ moꝛes pꝛeter excedentia no ſtrum intellectum pꝛetulit atq; oſtendit quid inſigne virtutis:ab ea obedientia exoꝛdium faciens.in qua pꝛi mus homo eſt conſtitutus.d quam pꝛimo ligatus cũ qua pꝛimo contubernatus creatoꝛũ omniũ accepit no⸗- ticiam.et eoꝛum ſubiectionem ad nutum ſi ad condito rem fideliter pꝛimo ipſe ſeruaſſet:q; ꝑ male voluntatiſ audaciam frangens pꝛoiectus eſt de ameniſſimo loco ĩ hanc miſeriam cum culpis et penis ſuis et ſuoꝛum om nium poſteroꝛũ. Nec inuenimus ſaluatoꝛem ante duo denarios annos aliquid feciſſe aut dixiſſe velut qͥ ſcõm altiſſimaʒ pꝛouidentiã wolebat videri agi non agere.nec pꝛotuliſie verbum conceptum in luce ſue rationis ꝑ re ſonantem vocem et dearticulatam inter labia oꝛis ante tempus qð in communiter natis atq; viuentibus ca⸗ pax rationis adam habuit obedientiã: quam nec pdita ratione contempſit Oſtendens ſe chꝛiſtus eſſe ratiõis nbumanitate: verto e pſa eſt enim virtutum omniuʒ fidelis wnit ad fidem.et ſideł capacem.in tempoꝛe c clarauit oꝑeq; pfecit pꝛima virtus.p quan obedit in fide:vt omnino pꝛioꝛ ſit obedientia fidei. dein de obedientia in fide vt pꝛima ſine pꝛobatione ſidei fir⸗ me credat:alia in ſide ſcõᷣm rationes ſidei opa fidei faci at. Ypſa pꝛeeunte a deo nulla poteſt eſſe auerſio:potius vero in auerſis fit recõuerſio. Cuius inobedientia emu la.in coꝛdibus hominũ regnum tenens.imperat auer⸗ ſionem: phibet ↄuerſionem. Quam obedientiam ſalua toꝛ oſtendit verb rationis et effectu operis cum paren tibus ſe querentibus reſpondit Quid eſt qo me que⸗/ rebatis. Neſciebatis quia in his que patris mei ſunto⸗ poꝛtet me eſſe. Et deſcendit cum ulis nacareth: et erat ſubditus illis Vlide tempus rationis ⁊ verbum ratio mis expꝛeſſum:iam apte inſinuans quod velabat᷑ in car ne. Magnum verbum altiſſime rationis:qui nouit ꝑn cere vota patris. Magna obedietia eſt cum velut patrẽ pꝛoteſtabatur eternum ⁊ inuiſibilem:cuius ſe talẽ fili⸗ um aſſerebat.cui ab eterno genitus non vt minoꝛ obe⸗ diebat. Et pcarnie aſſumptionem mino: factus nõ in tdeitate mutatus:in carne ꝑficiebat ab eterno pꝛeuiſa. Iſta autem obedientia non obmiſſa parentibus carna ibus in carne non carnaliter obediuit. cum deſcẽ dit cũ „ϑM3 2 2 20 . 2—2 " 1 Sost ſem . Gent ncs n o v fouit luore hat tusnn ſum Clrie tacer Dep itat ſesſol ſſtent ensc (oep ca toeis AA ſcol. ſpina⸗ marit Wwrotr tappii lret enti flfero⸗ lorelt walſa ſanch Pinbe t⸗ herit tom Q ſece lite tem tetu licer onibe iſbe lre Eten ler nace tracr 1bhe kein loto leri lc ber lien g⸗ n U nllaets ntigno inſiene lna pei⸗ gtusci pitnon oncito⸗ Intatil locoi mom duo ſcom e.nec re ande 1 ; elta mnöis wwNe mmnieg tſiil win eifſr⸗ iſaci dtius ema guer ſalug. Nrenn alle⸗/ nto⸗ etat tio 1c n Gtre fili⸗ obe/ öin iſt rn tch De vita domſnin illis naçareth ſubditus factus illis:vt fas ſit atq; neceſ ſe moꝛtalibus atq; coꝛruptibilibus drrectiombo obedi/ re: ꝓpter immoꝛtalitatẽ et incoꝛruptibilem directionẽ. SBGemen omnium maloꝛum pꝛopꝛia voluntas: obe/ dientia vero roſtriçauit illud. Radix fuit cruò chꝛiſti vo luntas ſenſualis:ſed placita obedientia penitus deſicca uit eam. Mon machina ligni chꝛiſto cauſa pene fuit.ſed pꝛohibita voluntas in parentibus pꝛimis:obedietia xxx ro ſuffocauit eam in multis naſcentibus teroisſ ui nouit obedientiam nouit poꝛtam virtutumnpſiue igna rus regni vicioꝛum eſt ciuis Ontellectualẽ paradilum inhabitat eius indutus pallio:contemnens vero nuda tus maledictiones penales accepit· Apſa ꝑdita tulit en lium:pꝛoculdubio repatriat obedientia eld Ee abin/ obedientia ſunt mala inuiſibilia et viſibilia ſimul exoꝛ/ ta:certum eſt obedientiam bonoꝛũ omniũ eſſe germen Depopulata eſt celum inobedientia:obedientia vero re mittit ad ſes rinirmuein acceperant inuiſibi⸗ les ſpiritus inuiſibiliter obedientes:et in coꝛpoꝛalibo aſ⸗ ſiſtenti nemini patet lapſus/atet timoꝛe verus obedi ens.nec ex pudoꝛe commiſſi mentis facies ſqualidatur coꝛpoꝛa inuiſibilium inſpectare.imo nec facies coꝛpoꝛis coꝛam oculo carnis. Inobediens factus timens argu⸗ toꝛis vocem.et nudatus honoꝛis amictu: latibulũ qrit. on ſentit vitioꝛum ſentes huius collega virtutis: di ſcollegatus ab ea.in anima et coꝛpoꝛe tribulos ſentit et un Kii inobediens circumcluditur a dialplo in mari pꝛoiectus inundantium voluntatũ: recognoſcẽs per obedientiam deum euomitur NMunqᷓ; cum diallo ꝑ ticipium habet obedienꝗ ab ipſa diuiſus ſodalis eſt eius Lux et tenebꝛe ſimul eſſe nõ poſſunt:multo minus obe dientia et viciumEſia recta obedientia: omnes alie ad inferos penetrant In cuius lucem ſi aſpirauerit infide lis relinquens erroꝛes venit in fidem fidelis factus ani mal ſubiugale. Si fidelis in ipſaʒ pꝛoſpererit obedunt mandatis in nullo contumax ad clamoꝛem eius inuiſi bilibus eius inuiſibiliter et moꝛibus eius viſibiliter ſe coaptans. Si vero intimam claritateʒ lucis eius agno⸗ uerit vt luciſer eius fieret er roroſtaligait ſeipſum: ml⸗ to magis et que ꝓpter ſeipſum in bonis nature accepit. Qui ſibi et ſuis libellum repudij ſcripſit:huic potuit eſ ſe confoꝛmis.Ligatus ſibi et materijs:non Pinq uit ad eius intelligibilẽ claritatem ecit ita obedientia remota cenobia.vt ſine tumultu eius tuba celica ſenti retur:vt pararent᷑ ad bellum ſub duce iubente cenobiti ci certatoꝛes.Et ipſa perſtreꝑente in auribo de congreſſi onibus viſibilibus coꝛpoꝛali carne ꝓlacido mundoſ in uiſibilibusjrepoꝛtarẽt triumphũ:ac etiam palmiferi oc currerent regi regum. Subdidit iſta ſpũalibus ducibꝰ et tempoꝛalibus multoꝛũ hominum animos:qui ſcom petri ſententiam caſtiſcarunt animas ſuas in obedien⸗ tia erügtiſeſ timoꝛe neceſſi Eatis Au qui ſine con tradictione perfeceꝛiſab exactiõe diuina in exitum anĩe ab hac vita extitit ntriſ Ateptoꝛe cum indice remanẽ⸗ te in lite. Mon exigetut ratio de libera voluntate: quã ex toto in manibus ducis renunciauit obediens vt nollet iura placiti ſed mardarieriteti de ſenſuu mo tu.qui eoſ nõ mouit aut variauit ꝓpꝛia volũtate niſi ad iubentis imperiũ:excepto motu vegetabilis vite q̃ obe⸗ dientie legibus ſubiacere non nouit. Quomodo ergo exquiret᷑ de donis qui abꝛenunciauit enaezau dona nõ conuertit in placitum ſuum ſed in largitoꝛis obſequiũ ad ſuperioꝛis pꝛeceptum vt in elementis et elementa⸗ tis ita deuitaret ſenſualem et voluntariũ vſum.vt pꝛe/ ter legem poſitam et directionis iudicium nihil ſua vo luntate Kueretur Nagiſn videtur dementia renuncia Ba luatoꝛis re conceſſis.et ſibi auferre in eis vtenſilia iura:ego aũt dico ſummam ſapientiã totum ſe atq; foꝛis poſita tota in eum qui fecit et condidit per obedientiam recõuerte re Nec quiſq; melius quid agere poteſt q; vt ei ſe comit· tat qui eum condidit:atq; male agere non poteſt. Om̃e nanq; opificium melius ſub moderamine conſeruatur artificis:qᷓ; ſi per ſe quieſcit aut agit in omni qð placet. et mouetur in omne quod poteſt. Iſte ſolum nouit et poteſt pꝛeſeruare cauſatum qui tenet nouit et cauſas pꝛincipatum in terminis enus potentie ſolum omnia ſubdunt᷑ pꝛincipia.et componentia ſeruare compoſita. ſine cuius auctoꝛitate componentia non componuntur imo ipſo non gubernante omnia ſoluerentur et relabe⸗ rentur in pꝛiſtinam de qua ſunt ex nihilo in nõ dubita⸗ tam materiam:qð ſicut de viſibilibus ita de inuiſibili⸗ bus eſt ſentire. Heata igitur abꝛenũdatio cinuſlibet do ni atq; iuris in manibus obedientie per quã omnia cõ⸗ ſeruantur in eſſe:atq; pꝛoficiunt in ipſa peramplius et pfectius q; acceperint in natura. Igitur liber ab omni exactione abibit in regnum. qui ſubiugauit obedientie omnia dona conceſſa necnon ⁊ omne donum nature ſe cit inſtrumentum virtutis:et quod natura neceſſitas exigebant.inexhauſibili theſauro virtutis inrepetite p⸗ ſoluit/Aũãndam multiplicationem cetere patiuntur virtutes.obedientia wro monadẽ fecit.et ſolum vnuʒ uod e l eiuſ. Moui multiplicari homi num vwoluntates.et ſepe cognoui ad volita infallbilem impoſſibilitatem:ſolus obediẽs ꝑerfecit que voluit.Nil enim aliud volebat niſi obedire:quod nemini denegat᷑. Etiam ſi non eſſet qui vocaliter pꝛeciꝑet:ſemper tamẽ obedit et meretur qui huiug virtutis in animo pꝛeco2⸗ gnouit officium Non enim ad mala niſi deuitando:ſed αοιπD Rr = ad bona eius inclinatur aſi keesusſcfaffſ multi ſan⸗ ctoꝛum dixerint ſine diſcretione opoꝛtere obedire iſtius ſancte mancipium. ſed intellerxerim tales intellexiſſe pᷣ⸗ cipientes lenitus eſſe ſanctos.non exercitantes exerci tandos niſi ad melioꝛa:quibus incontradicibilis obedi entia de beret᷑. NMecnon intellexerim in ſubditis ſubmiſ ſam a deo infinitam rationem atq; fidem et caritatem: que luce clarius videt mala. Ergo diſcernet ſubditus iuſſa maioꝛis. Minime.Sed abꝛenunciabit homo v⸗/ ritati fidei caritati.que ad iſtius ſingularem obedientiã adduxerunt. Multominus. Quia ſi vt animalia ducto ri non contradicentia obedire debentanimalia tamẽ eſ⸗ ſe non debent: cum extra rationem veritatis ⁊ fidei ⁊ ca ritatem obedients obedientia wera eſſe non poſſit.qᷓ;uiſ ſine pꝛecipientis virtuteſvera obedientia eſſe penitꝰ poſ ſit:dum facat humiliter obediens lonuſ lonum.qð pᷣ cepit qui pꝛelatus eſt malus. Etenim obedientia nõ a pꝛecipiente.ſed ab obediente dicitur. ſicut pꝛeceptum non ab obediente ſed a pꝛecipiente cauſatur. Nempe o⸗ mnis obedientia chꝛiſtiana fundatur in euangelio cui nulla repugnare debet obediẽtia ſpiritualis nec aliqᷓ oꝛ dinatio regularis:nec foꝛma vlla viuendi Quod euan gelium obedientia fidei ꝑcipitur. vnde ad hanc ſingula rem obedientiam deuenitur/quod non eſt in cartis ſed in virtute rationis:et nullum peccatum minimum aut magnum pꝛecipiendo aut obediendo includit. Ygitur reñn eſt aut virtus qð pꝛecipitur.tantum diſtet diſcre⸗ tio pꝛecepti aut contradictio ab obediente quantuʒ di⸗ ſtat oꝛtus ab occidente:vt ſi non querit moꝛtis occaſuʒ non diſcernat tale pꝛeceptum. Quod et fecit ipſe ſalua —I.0 toꝛ:qui obediuit iniquis abſq; peccato. Nam ſtetit coꝛã peincipibus ſacerdotumſtetit ante pꝛeſidem: velut obe Pbi pꝑeccatum minimũ aut magnum adeſſe certe ↄgno itur: pꝛecipienti nemim obediatur. Elbi wro indiſffe⸗ ℳ 2—◻1 ſter 1 — . 06₰ F-¹— . D. 0 — — 7 Go.- in 1 6½ – —„ .4 li⸗ A= 5 — — 4. e ₰ ee ☛ . Ae e — . — ₰△W. 1A& N E.X. ee 5 2 ll —„ „ diens vſq; ad moꝛtem. Quod fecerunt q;plures mar/⸗ tires obedientes paganis mundi tiranmis imperatoꝛi⸗ bus cultoꝛibus idoloꝛum:quouſq; ad peccatum trahe⸗ re tentauerunt. Abi autem de peccato egrediebatur e⸗ dictum: obedientiam deo inobedientiam hunuſmodi do minis woꝛrexerunt. Mec obedientia dici poteſt que faci/ noꝛoſo pꝛecepto inclinat opere aut coꝛde ceruicem:ma⸗ gis vero vbi hoc cõtingat:nihil dico in moꝛibus ſancti⸗ us qᷓ; tali obedientie pꝛo obedientia repugnare. Ac etigʒ ſi expediat verbera et flagella ſuſcipere. nec intentatam moꝛtem in aliquo foꝛmidale: victis acceſco pxramp:ius imo neceſſe ſit omnino ſuſcipere. In icolis obedientie non docentur exceptiones regule rerum locoꝛum tem⸗ poꝛum et ſocioꝛum replicat: ones non audiuntur. ꝓpel⸗ luntur allegationes: appellationes non admittuntur. Vbi fiunt aut reſonant iſta ſtudium eſt pueroꝛum ſtu⸗ dentium per clamoꝛẽ:et ranarum eſt rumos non diſtin guentium voces.Accepit aliquando obedientia velut qᷓ dam ſeuera regina in ammo ſubditi duudicationis ſce⸗ ptrum:et ante auditum ab oꝛe iubentis pꝛeceptum/o⸗ mnem ſenſum et intellectum et voluntatem rationẽ adiudicauit moꝛti. et ne fieret reluctatio elle Wlebat 7 poſſe carere: vt quod expectabatura duce fieret ſine re la. et in ſilentio coꝛdis et oꝛis Quattuoe fecerũt mõ ſtra: natura et ars.et iniquitas et obedientia. Monſtra obedientie mirantur angeli. tremunt demones rapiũ⸗ tur ſuper ſidera firmamenti. Monſtrum eſt viuus et moꝛtuus ſimul et ſemel. Monſtrum eſt tacens et lo⸗ quens. ſedens et ambulans/gaudens et ploꝛans.deſt⸗ ciens et ꝑpꝛoficiens.doꝛmiens et vigilans:ſuus et nõſ u auit interdum obediens. vnde in talibus mi is rebus meritim. ierum dixit. foꝛte oꝛatio plus Valeret: et multum pꝛoficit in animo de genere virtutiſ Et illuxit deſuper in mente Cerum obedientie meritũ non conſiſtit in eo quod agitur aut toleratur exterꝰ ſed in eo quod interius abnegatur. Vbi vero eſt potiſſima virtus:ibi et pptiſſimum mentum. Potiſſima Virtus eſt pꝛopter deum abnegata voluntas: que non maio? ĩ magnis et minoꝛ in paruis eſi. Nec numeratur aut p6 derantur ab agonum poſitoꝛe quanta et quot ſunt a q/ bus voluntas diſſoluitur: ſed quantus eſt affectus qui ligabat ur. Conſueuit ad hoꝛam in magnis minus et in paruis ligari peramplius. Elidi poſſidentem mille. ali um habentem centum.magis ligabatur affectus illiuſ in centeno q; in mille alterius. Eloluntarie amiw reliq/ runt ſi numerum aſpicis plus millenarius ſi affectum plus centenarius dereli uit. Ygitur et in mimmis obe dire tanto fit auctoꝛi gr naſcatur ex altera. et altera naſcatur ex vna 7 vnaqueq; agoniſtam inuitabat ad actum: ſcilicet hunmilitas 7obe dientia. MPetrus quidem aſſentimt humilitati omni⸗ no abſonum iudicans ab illa maieſtate lauari: et ꝓ hu⸗ militate ineternum ſ. anciuit. Inſiſtit obedientia ex ad/ uerſoꝛet eum celeſtibus priuat muneribus ſi non obe⸗ diat nuriſice operanti.quoniam voluntas pꝛoiactat in directionem humilitatis.ſed alterius inobedientia mõ ſtrabatur voluntas. utat humiltas vultuʒ atq; iudi cium:et aliter alloquitur quem ante deiectat dicẽs. Et we pꝛopꝛium meum eſt obedire Fit igitur obedientia. ſit et humilitas:ſed aliter q́; fuerat ab agoniſta pꝛein/ ſum. Dequi wluntatem inſenſualibus omnino eſi be ſtiale. Qui beſtialitati obedit eidem eſt ſubditus. euoꝛ caatus ah hapentibus rationem: factus pecoꝛum ceno/ 2òð 06 s. Heen .—l- m KC. eſ lr S etiam in vno animi apetuug ccurrerunt iquidez Viſimũl duẽ vi tutes que muituo ſe generant vt vna bita Qui obedit adinuente malicie atq; pꝛocaci:diabv⸗ li factus eſt monachus. Quibomitati le dicit vlle ſuhij (i directionem pꝛopꝛiam imitatus: ſibi pꝛeceptoꝛ eſt ta ctus et ſubduus. Qui dicit legem noin non indigeo Directoꝛe. Et paulus didicit a chꝛiſto euangeliuʒ:? poſt beatificam viſionem miſſus eſt ad ananiam vt eum do ceret quid opoꝛteret facere Megat humilitatem qui nõ vult ſubije pꝛo doctrina. Mam anamias interpꝛetat᷑ o⸗ uis.cui mittitur lipus rapax intellectus videlicet. oia ſe per intellectum deuoꝛare credens:ſed plus nouit hu mulitas q; conſidentia. Et idem paulus poſt liongam et annoꝛum pꝛedicationem euangelij quod per reuelatio⸗ nem dichcerat dignatus eſrrum apoitolis collationem facere.non ad tentationem et pꝛobationem.ſed ad obe dientiam et coꝛreptionem ſi aliqind contuliſſent. Qui ſibi factus eſt etiam in vvnis iubens et iuſſus cecus eſt: ſine duce viaz deſiderat ſed ignoꝛat Ebꝛius eſt talis do mum mn anmmo repetit: ſed neſcit madefactus a vino q̊ᷓ tramite reuertatur.et credens recte incedere pedibus ceſpitat:et animo et coꝛpoꝛe impetit in parietem. Mꝛ0/⸗ peie pꝛopꝛium eſt obedientie ſancte potius in modicis et paucie bomis in parte certitudinis ſe tueriiqᷓ; fluctu⸗ are in magnis.Moñ Habet õbe lentia dubitandi aduer bium ſemper in affirmatiuam cedit certoꝛum bonoꝛum partem. Longe factum eſt ab obedientia certificari in ſeipſa et dirigi a ſeipia. incunctanter vult amareatq; o entis:pꝛecipientis vero fontalis eſt caritas Slediens ſolum ad oculum.ioculatoꝛ eſt qui membꝛd cõtoꝛ quet ad ſonum lire DHepicto: eſt imaginum et ſculptos ſigu rarum aut ſtatuarum conditoꝛ:qui obedientiam ſoluz perfecit coꝛwoꝛe. Oulta funt animalia in magnis domi⸗ perficientia voluntntem: et tales ſunt qui aetu exterioꝛi quantumcunq; eſſentialiter perficiſt noꝛum ſuoꝛum iuſſa maioꝛum. mnis emm virtus rationalis eſt ad intellectum relata.coꝛpoꝛis autem virtutis actus viſi⸗ bilis eſt ad coꝛpus relatus pꝛout a coꝛpoꝛe fit: ad ratio⸗ nem pꝛout ab ipſa diſpomtur. Obedientia wroin ratio ne fundatur.et pꝛimo persgitur in imuiſibili ſenſu: acꝑ hoc tunc erit vera cum intus mutat mentis affectum. ꝓt placitum vertatur in non placitum. et non placit uz placitum ſiat.amoꝛ in odium.odium in amoꝛem Welle in nolle. nolle in velle. velectatio in penam. pena in dele ctationem ad iubentis imperium.imo cognita ſuperio ris wluntate per ſigna certa et inuiſibili et im mutatione tranfferatur totum tradidit enim pꝛe intimis:aut non dedit.qut retractauit iura cõceſa. Gi non dedit pꝛodito: eſt et reuertetur in caput ſuum. ete nim ſe dediſſe fatebatur. Si Wro retractauit oblata ſa⸗ crilegus eſt: vesccepit nanq; de altari virtutis quod nõ erat ſuum. Nam iure Donationis ac etiam venditionis pꝛo ſupernis omnem alteri tradiderat woluntatem. et omnemn coepoꝛis aptitudinem Tconſiſtentiam cum xo luntate alienauerat wlut fundum inſtructum: nec eſt amplius ad ſe qui ſemel ſe alteri dedicauit. Emuntur et venduntur mancpia iure perpetuo: nec ſunt ſue pp / teſtatis miſi manumnttantur a vommis. NMeminem w rodominus omnium manumnſit qui ſibi ſe donauit in Wto. aut pꝛo alcis pꝛemijs ſe wndidit virtutibus altis Rn S 4. —— ni& WG r cαπ.οàα r.-l.e dire loqui atq; operari.quod fiet aut per certam rationẽ et ctrinamaut per fidem et caritateʒ firmiſſimas ad paſtoꝛem. Poſſet deus omnem viam certincare de ſu⸗ is plaeitis per occultas reuelationes abſq; ꝙ homini ho mo ſubderetur:ſed humilitas et caritas fruſtra eſſent in oꝛdine virtutum. Nam humilitas eſt maxime obedi uimiliuris ſni habet obediens ſidenti. Quinon mutatur in ginit leg ſſen wven⸗ tenct ient Iisre ſoce⸗ kelie ſien n mne fa Mur tut ö tur 7 Nncrum hfemn re ltq 0 Imtone imag ad red ſ, dmin eſent eobedi lens veglet befgu ſoluz dom/ ſunt tficür eſt ad Sviſit Anarof nrario ſingeg. aumn. Matuz le ndele Pperio⸗ Nltbeia. turin ,ete 1 ſ/ A nd onis net nro eſt ntur ewa nw. ttin tie tum nbiage is virtutis. Qui pꝛecipientem iuchcauit/ terram ſurſum celum wro eozum vertit: et eodem ĩ/ hoc non erit in excelſis. Omnis enim aſpectus virtutiſ/ De vVlta domim Balugatoꝛis Gqᷓ;uis vlimus nolimus ſui ſumus iuris:creauit enim nos atq; redemit. Qui vero animo paratur ad mben⸗/ tis inuiſibilem foꝛmam. et ſine paſſione ipſam recipe/⸗ re obedit:totus eſt dei etiam ſi non reſpondeat coꝛpoꝛis valitudo. Elerus enim virtutis affectus coꝛpoꝛis excu ſat atq; ſupplet defectus.ſed non reconuertitur:vt coꝛ/ poꝛis actus mentis ercuſet aut ſuppleat aliquando de⸗ fectus. Ebi autem iſta duo ſimul conuemunt:ex dua⸗ bus ſubſtantijs vnum virum cognoſce perfectum/ hi qui adhuc in hac celeſti virtute cum paſſiõtbus cer⸗ tant vellent deuiciſſe aut deuincere paſmones. ſed neꝗᷓ/ unt imo ſemper et ſepe iglarum patiuntur miultum. quandam deſidiam in anima perferunt: cum non poſ⸗ ſunt repellere ab ammo que oderũt.aut ipſi virtuti ex⸗ ercende aduerſantur. Sed dicimus quod aliud eſt tẽ/ pus belli:aliud pacis.que non poſſunt eadem ſententia diffiniri. ſed euenit aliquando ꝙ in tempoꝛe belli maio ra gagia conquiruntur. q; ſopitis hoſiibus in tempoꝛe pacis:ſepe fit et econuerſo ſcom differentism agonum et agoniſtarum. Mulla enim virtus in veritate clareſcit niſi oppoſitum aut retralvns ſeu imꝑediens patiatur. non in ſuccumbentia ſed in pugna. Si quis autem eſt ille lberam woluntatem et affectum inſpiciat. et ceo re⸗ linquat pꝛouidentiam paſſionum et fructũ ſnalis euẽ tus:et quare a deo iſta permiſſio nulla ratione conſide⸗ ret.Omnis enim virtus habet aliquid aduerſum. ali⸗ quid conſentaneum. aliquid retralvns. aliquid pꝛohi⸗ bens cum quo continua pugna cõgreditur: ſic emm vt inclareſcat neceſſarium eſt. Habet virtus foꝛnacem ha bet et refrigerium.in vno pꝛobatur.in altero requieſcit et habet agonem quo currat ad bꝛauium. et nanciſci⸗ tur coꝛonas. Acceſſit aliquando triſtitia et peruenit ad animum obedientis et conficiebat eum pꝛopter diſ⸗ ſuauitatem mentis et operis ſterilitatem: et diiudica⸗ bat in animo pꝛe ſidentem. wlut impoꝛtunum et igno⸗ rantem expedientia.ſed tacebat oꝛe perficiens opus nõ gmoꝛe pꝛecepti. ſed ſibi timens notam aut querelam ſi reluctaſſet:et negocium ſuũ perambulabat in tenebꝛiſ gnoeabar enim aſtutias demonum qui ſepe menteʒ aciunt diſſuauem vt ex tedio retardent obedientis cur ſum:nec videbat ꝙ neqʒ; ſterilitas iniuncti oꝑeris. neq; mogo merentur. Qin teliectum ligauit et aſinum. nunquam cadit a merto impo? nitas aut ignoꝛantia pꝛeſidentis adimit meri⸗ ſtanti factus eſt iudex et reusominus et ſeruus. Obe diuit quis inſipiende warrſeem poꝛaliter eum writus.⁊ collegarum perhoꝛreſcens diſcrimen. pacem queſiuit iſte in terris.ſed non bone voluntatis:gloꝛia vero ſibi tendit pꝛimo in pꝛimam et in creatam virtutem. et nõ deo pꝛopter homines:ſed hominibus pꝛopter deũ obe/ dientia et concoꝛdia d beatur. Obedire ad oculum car⸗ nis:carnis meritum habet.obedire ad oculum ſpiritus ſuperceleſtia pꝛemia captat. Supinatur ſemper ver bedientis oculus:contrarij vero ſtatutus ad terrãCri⸗ ſticia in obedientia perſeuerans ſubiectum pꝛiuat a pꝛe mijs interpolata vero reaccendit veraciter obedientie mantipatum.velut aqua pꝛoiecta permodicum inignẽ/ a flatu folium agitatum/Curbatio in obedientia que⸗ ratur per cauſas:et ita diiudicetur. Sed dauid omni no dicebat. MParatus ſum.non fui.non eroet nõ ſum turbatus:vt cuſtodiam mandata tua. Semper obedi⸗/ entia per verba dicitur et agitur de pꝛeſenti: non enim computat aliquid ſe feciſſe tempoꝛis oblita pꝛeteriti.fu turum nõ ſpondet.fecerat nempe ſemel:ad pꝛeſens tẽ⸗ T-2 &*& ſu⸗⸗ PT* 2 ſa pus aſciſcitur actus eius. Omnes enim virtutes ſuo wro ſemel ad ſtipitem eius in/ oꝛmiens er vigilans.ledens et ambulans.lalvꝛans et quieſcens. comedens et abſtinẽs. oꝛans et legens. ſem per cumulat pꝛemia: pꝛopter pꝛomptitudine pꝛimeob/ latioms et firmate fidei ad iubentem. Genus eſt ſpiri/ el= b⸗ tualis fenoꝛis mutuata omni pecunia ſub vſuris et ſi nunq; expendatur. accreiat ad mutuantem. Locatum amimal etiam ſi quieicat lucratur domino ꝙ fuit in fege re:nirmatus obediens etiam ſi concutitur tentationi⸗ bus aut quieſat immotus voluntate meretur. Eſt obedientia ex parte virtutis. eſt er parte obedientis. eſt er parte iubentis.eſt ex parte ipſam pꝛimo inſntuentis. n vinutum delcripta cathaiogo animi eſt nbertas. ſe curitas conſcientie non aberrans ratioterminata et fi⸗ nequeſtione intelligentia. impleta voluntas ſine pon⸗ dere plena.ſine nocte dies. lux tenebꝛas fugans reſpon ſio ſubita queſtiomibus diaboli mundi et aduerſanti⸗ Po ſteant neirnenn cui reiponderi non poteſt re/ ſponſio que replicationes non ſuſcipit. quia nõ poſſunt inferri.pactio nunſibils perfecta oaiginalis iuſticia de⸗ bitum reddens et actua ver exigens iuſticia legꝭ 1 gra⸗ tie.ininſa ſatiſfactio.expiatio amime. perfecta pauper⸗ tas.pulcritudo et oꝛdo nature. conſeruatio entium. re leuatio inclinatoꝛum. reſtauratio perditoꝛum. et ad de um et ad hominem pꝛeſidentem iuſta et plena confoꝛ⸗ mitas:inexceptuata diſpoſitio ad cõtraria ſenſus. Obe⸗ chentis et donatio ſemper exacta. et cum reddit plus ex igit ur magis wero ſe amplius poꝛrigens: et ipia were ab ſolutio eſt ab omni quod erigi poteſt onuentum atq; congregationem imunſibilem omnes fecere virtuteſſin medio ſiatuentes paruulam atq; puellam obedientiaʒ: et vritas ſurgens in medio inmiſibiliter in ſenſu inin⸗ ſibil ab ommbus perquiſiuit. Habetis ne aliquid qᷣ rele aduerſus hanc eicct Et reſvonderunt Nequa⸗ quam. Imo ipſa wllut fa ula cum ſit pꝛimiceria nos omnes noꝛat:in omm loco et tempoꝛe atq; opere noſ wretur:noſtras perſicit voluntates:letificat congrega nonem noſtram Etr mirum quod impartite noſtra no bis ſimul tribuit iura. Ipſam dicimus omnino inno⸗ centem.imo nobis noſtra tributa inculpate reddentez a noſtris abſoluimus cæbitis: dicentes literam debere Oτπα ☛ ν nng 7— ,r ⁵h regnum lberum iuerore Eeſniter fecerunt et demo nes aduerſus obedientiam querentes teſtimonia. non inuenerunt ipiam aliquo ſuis legibus ſubiacere: ſed o maino rebellem. Et miil eoꝛum iuris inuementes aq/ lij vlut inperij maledixerunt. atq; damnauerunt ab ipſoꝛum regno ſoiſponentes contra eam bella crudelia. quia ipſa ipſoꝛum fines actu intrepido ſemper pulſat. Ex obedientis autem parte /vita eſt imperturbabi⸗ liꝗ applicatio —— alteri.adheſio ineuulſi bilis.mos irꝛepꝛehenſi modus paratum animal ad omnia onera ſine diſcretio ne ferenda.rota verſa et reuerſa ſemper circa idem cen⸗ trum. quieta milicia non quieſcens. mirincus agon. impauiditas moꝛtis.cõſideratus motus.impaſſio ſen ſuum. deiectio coꝛpoꝛis.tedium quietis. leticia labo⸗ ris et inquiſitio. Obediens vrum dampnat ſu⸗ um. extimat ſilentium patris:et mihil ſe feciſſe arbitra tur agitatus a pꝛomptitudine mentis Collegam nõ querit in opere commiſſo:timens partitionem meriti ſicut et rei.agitatur a ſancta emulatione Vellet enim pꝛeferri ad opera laboꝛioſa et vilia pꝛopter pꝛimum irzepꝛeſxn ſibilis/ actus iuſtus. ponderatum opus.peruigil oculus.auris non obtuſa/ circumciſus NLiber quortus Bv an ſrn r õ pꝛemium huius virtutis: quod ſicut in alijs virtuti nest exactoꝛ et exactus in debito inmuſibili obligatus. bus eſt feciſſe · An ſecundum vero non fixit aſpectum Eſt ars impoſita. diuerſis perficienda operibus atq; di pꝛopter certitudinem bonitatis in animo pꝛefixe de laboꝛibus :diuerſa lucra ſuſpiciens:nullis exhauxi⸗ nni⸗ ſummoet iuſto deo qui nullius boni detinet pꝛemi⸗ enda expenſis. Pꝛobatio eſt adletharum. et ſubita un um. Eſt ſine ſanguine fuſo martyr:qui lete poꝛtat obe tuba vt pꝛeparatio fiat ad bellum: impoſitio non ele⸗ ſi dientie pondus. Plectratum ſemper inſtrumentum cta pꝛerogatio contrarij ad voluntatem fubiecti. iuſ⸗ n eſt. et eſſe cupit obediens: vt ſemper reſonet domini⸗ ſio non queſita. medicina pꝛeter intentionem infir⸗ ap aam cantilenam. Bex et ſeruus obediens bonus: qui mi:impulſio et retractio non requiſito illo qui ſicait. n fſoo ſuperioꝛi in contradictę ſubicitur: et mferioꝛa ſibi Seſſioꝛ pꝛo ſuo modulo frenat et calcaribus vꝛget e⸗ ſan poſſidet ipſe ſubiecta. Seinel et iterum obediuerunt quum.vt nec ſue foꝛtitudini.aut umꝑetuoſitati con⸗ ſoche omnia viuentia homini pꝛopter obedientiam ſerua⸗ ſentiat aut parcat ſegniciei deſolate. Moderatur au⸗ üuiuſ tam ad deum · Mutabant in egypto ſpeciem creature: riga equos quadriga tralvmtes. et nunc tardius nunc rin pꝛoducebantur et wemiebant et redibant ad imperium velocius angit: ſic qui pꝛeſidet pꝛomptitudini ſubie / ſbone hominis. Ethera dabant qua ſi grandines lapides: et ctoꝛum non ſemper frena relaxat. et ſtimulat tardita⸗ nufe oſtendebant obedientiam obedienti. Stetiſſe ſol le⸗ tem. Et virtutum currum trahentes non loꝛicat ad Nlione gitur contra ſue legis curſum obediente deo voci ho⸗ placitumn. Quotiens enim qui pꝛeeſt ſubditoꝛum pꝛe gute mims. vt monſtraretur dominus ſubdito pꝛopter bo/ electam perficit voluntatem. aliquam margaritam ſalfet num obedientie obedire. Obediuit helye ignis. quia cadere facit de coꝛona: miſi pꝛeueniſſet quod ipſe di⸗ uls ipſe domino obediuit:et in non reuertentes fecit incẽ ſpoſu erat firmare mandato.Non permittebat Salo⸗ tgen dium:quia erat homo dei.et non ſuus. ſibi ſcilicet vi⸗ mon ad editicationem templi aliquem magiſtroꝛum uens. Tu poteris de celo aduectare ignem in conſum in eoꝛum ſapientia laboꝛare ſed in ſua:ipſe ſciebat per⸗ intem ptionem tuoꝛum peccatoꝛum et ſuperboꝛum motuuʒ. optime quomodo debebant dolata coniungi: nec qui 9rlur Pꝛohibebat yvmbꝛes de celo et educebat:et tu obedi/⸗ pꝛeeſt permittat pꝛopꝛie ſapientie opera fieri a ſubie⸗ aloee ens poteris pꝛohibere lacrimas et earum vmbꝛem vel ctis: ſuum eſt diffimire fienda. Quotquot ſuis ſubdi⸗ tiam le pꝛoducere.Coꝛui ſibi ſubditi erant:etiam demones tis nouerunt atque dilexerunt ininſibiles conciliare detn ſubijciuntur vere ſubiectis vt eoꝛum malo miniſterio coꝛonas: contra ipſoꝛum voluntates ex aduerſo fece⸗ biur⸗ per reſiſtentiam mereamur panem vitalis doctrine et runt aſcenſum. O bedientia pꝛout imponitur ab ar⸗ ſagabi ſpiritualis alimenti. wſpere vero in fine ſeculoꝛum re chote antidotum pꝛobatum eſt poꝛrectum contra ve⸗ ſtens ſurrectionem carnis gloꝛioſam accipiemus. Et ma nena ſerpentis/led qui erperimento non didicit obe⸗ nnns gnus monachus athanaſius centum demones habu⸗ dientiam ſepe incaute pꝛecipiet: ſed fides obedientis Pbin iſſe legitur quadraginta annis ad temptationem quoſ libꝛabit vtrunq;· Durum eſt ꝙ ſciat equitare neſciens Pum poſt re ſiſtentiam tanti tempoꝛis habuit ad obedienti⸗ ambulare . Docere vero quod quis non didicit: aut D am et ſubiectionem:et pꝛecepto eius.trecentoꝛuʒ mo pꝛeſumptio.aut ſtulticia ſeu paraclitus eſt Nempe ab in nachoꝛum fecerunt cenobium cum ommbus offtic/ qᷓ; dubio non a verbo aut a libꝛo. ied ab experientia ip⸗ oſä nis educentes aquam per aqueductus alonge: tem/ ſarum aut infuſione compꝛelexnduntur perfecte vir⸗ ii ptantes etiam monachos quos ipſe volebat habere tutes: et ſi de chꝛiſto dicitur ex his que paſſus eſt di⸗ ſinc conſocios ſinelintermiſſione: donec cum eo pergerent dicit obedientiam quod ſequitur tacebo. Igitur ad . moꝛaturi. magis vero moꝛituri. Ygitur in obediente. hinus directionem perfectam. eum qui precipit opo⸗ ſe e obediẽtia recuperatio eſt ꝑpꝛime iuriſdictionis date ce tebit ſancte huius guſtaſſe dulcedinem: et per longa uall ature rationali/ Oum perncit iuſſum obediens terret tempoꝛa tractus per montana et plana hinus virt u⸗ obi demones. ful ina inferno tremere facit omnes tis.non ſterilia ſed fructifera imperare ſubiectis et di⸗ miuss gereas tetraſq; poteſtates:et ſibi aſciſcit lucidas inui⸗ uerſos diuerſis agones imponere. atque variare ſo⸗ baser die liuoꝛe carentes. Quod ſimile appetat ſimile: natu num ſecundum tempoꝛa regiones conuerſationes an amwe ra et ars mos fecit gratia. Igitur dualis cbediens ta titudines et loca huius intellectualis muſice inſtru/ war les ſunt com plices:que ſiti aut voluntarie agccedentes. menti. Ac per hoc ex parte iubentis ipſa obedientia dlto uic virtuti omne vicium inſidiatur et argumen⸗ eſt quidam oculus inſopitus ad cognoſcendam opoꝛ⸗ iery tum.quoniam ommium ipſa eſt interemꝑtrix:mihil aſe tunam varietatem: et renouatio moꝛis et oꝛdinis at⸗/ ittn ſcribit ad impoſſibilitatem. Obediens omnuia ſperat que legis.ſecundum ſubiectoꝛum erpedientiam ma⸗ an poſſe perficere iuſſa: nouit enim iſta virtutem mira⸗ gis bonam. Eſt etiam inflexibilis iuſticia, ne cadat ti culoſe operari. ſupꝛa naturam et artem:quam ſenten⸗ a rigoꝛe qui precipit · etiam contradictus: nec aliquo tinal tiam ſi vellem axmare peractis exemplis ad incep⸗ tentus tedio reponat in pharetra obedientie ſagittas. etc̃te tum ſermonem tarde concluſio kquectin die; Nunquam ſileat obedientie gubernacula tenens ni⸗ hut tia obedientis eſt quodammodo doctrina pꝛecipien/ ſi eum ipſa operibus clamat: cum vero ipſe rex ſilet mum⸗ tis:pꝛo eo quod opoꝛtet obedientem omnes latebeas dux ſpiritualis mclamitet. Sed nec ſegniter dixerim: memn anime ſue. atq; omnes temptationes placentes. et vt poſt bene operantes exhoꝛtando ad melius etiam Neſt non placentes. et ſi qua contingentia circa ſeipſum. in ſemperclamet. Clamat dux belli poſt impauidos cer⸗ Mem vtroq; ſenſu ſuo manifeſtare directoꝛi:vt ex hoc perci⸗ tatoꝛes:vt pꝛomptioꝛes reccat ad emulos.Ad optime gt piat quid iniungere quid vero pꝛohibeꝛe habeat in ſub remigantes nauis gubernatoꝛ ſibilos crebꝛos emit/ tones lecto: aut quam cautelam quam w medelam eypediat tit. et validas voces: vt etiam apparere faciat negligen gti opponere in quibus laxare aut retinere frena: non e⸗ tes ex huiuſcemodi impoꝛtunitate clamandi. Pꝛefe⸗ onin mim einnes duces per ſpiritum nouerunt omnem cõ⸗ etus operum non ſolum negligẽtibus inſultat clamo⸗ nrn ſiſtentiam ſa uhiectoꝛum Q ui wro ſe abſcondit diri⸗ ribus: ſed etiam exhoꝛtatur actiuos. Obedientia eſt ile genti: tenet infta vicera vampnationis moꝛtem. preeuiſio agendoꝛum. diſcretio vitandoꝛum. apponit e SRdieiitia er parte Peccpientis. Ypla eſt exqui⸗ pꝛima ſi qua dirigenda ſunt in celum: ſecernit ſe der ſitio cebiti vt pꝛe ſigens exquirat debita iura. ne rems⸗ da omnia mergetia in infernũ/Si codicionalis nõ eſt vi 1* Ntus, 8 gt un ſubitg n ele⸗ l, iuß ninſir ſeat, get e, t con⸗ lur au⸗ Snune ſubie, Arllita⸗ icarad m pee intam ſe di/ Balo⸗ toꝛum t per, nec gui Aubeeg 8 ſubun Dncllare tſo fere robar, tra ve⸗ obe lentis ſcens it: peabl tla p⸗ e vir / ſt diͤ/ turad topo⸗ orga Wrd et di are ſor es ep nm jentia opoe⸗, gte ma⸗ adat lquo ttas. ſonll/ ſilet m lon len ime nit/ gen eſe⸗/ no⸗ eſt mit u — eſt et oꝛtu atqʒ proceſſu precuxſoxs obedientia ſubiectoꝛum ſed libera et libere dedicata in oẽm et ꝓpt oẽm ꝓfectũ pᷣſidentiũ obediẽtia qua dicemꝰ madatu erit in omne bonuũ virtutũ.c ꝑ B fides poſt pꝛima ſidem. ſpes poſt pꝛima ſpem cariras humiitas paupertas. caſtitas. iuſticia. teperantia. pꝛudentia. 102 ti tudo ſaltim anim ieiuniũ oꝛatio pſalmodie miſſe dii- apline pꝛoſtrationes abſtinentia pacientia moꝛtis me moꝛia obliuio iniuriarum.pax cõcoꝛdia. maturitas mã ſuetudo mititas. ſilentii ſtatio quies ſenſuũ culſtodia. peregrinatio peiuatio. cõfidentia. timoꝛis expniſio. ſer 4 8 reſtri paradiloin originali mundo vt ſcribitur:quia om nitas mentis.mollis reſpon ſio atq; locntio. vigilia ho⸗ ſpitalitas penalitas: 2 vt dicère aude ipſa pcioſa mos ſub obedientia cadunt. Has omnes ? ſimiles numera⸗ ri difficiles. maãdabit animax diligens paſtoꝛ:omm pꝛe uiſione pꝛehabita. Condicionata obedientia nõ obne, gauit per omuia voluntate. nec ſe totam tradidit rote: ſed fecit partes et partes rerum locox et tẽpoꝝ:de qua nullus nobis ad preſens eſt ſermo. Secernens obedi entia. omnia ſecernit que ad regnũ pertinent tenebꝛaꝝ Mo quidem archos iſtam dirigere volens luc vir⸗ tutem aſſumet.vt equaliter ſe cõmunicet.in ſubiectos doenim omne vicium ercludit. quia nullum viciuʒ oꝛ⸗ do recipit.nec eſie poteſt vbi oꝛdo conſiſtit. Omne igi⸗ tur vicium oꝛdini eſt aduerſum. Sedebit plane q pꝛe⸗ ſidet in ſolio iuſticie ad ſrmandum contra vicia pero/⸗ bedientiam irtemota decreta: ne oꝛdo naturemoꝛum atq; gratie in aliquo conturbetur. Hinc ſalomon ait. Mex qui ſedet in ſolio iudicij: diſſipat omne malum in⸗ tuitu luo. Malum ledens quod commune noſctur bo/ num:et omnem perturbaur rem publicaʒ. cum vnuſ⸗ quiſq; facit quod libet. Hoc pꝛimo pꝛimalin celo inter⸗ mis caro coeruperat viam ſuam. Et intempo:e quopo pulus dei depꝛauabatur per id quod in libꝛo iudicum legitur.in diehbus illis non erat rex in iſrahel:ſed vnuſ⸗ quiiq; quod ſibi rectum videbatur hoc faciebat. GFace⸗ bat vnuſquiſq; quod rectum ſibi:non quod rectum oꝛ/ dini atq; iiſticie videbatur. Exterminandum eſt hoc malumi.quantum ſe poſſibilitas efficit:non ſolum de⸗/ ſegregatis cenobijs. ſed de omnibns limitibus chꝛiſtia vt lux in ſubiecta coꝛpoꝛa.ſui luminis ſuſceptiua.Naz a luce nõ fit coꝛꝑm eq; acceptio: qᷓ;uis coꝛpm differen⸗ tia multa ſit ad ipſius ſuſceptionem.vt coꝛꝑa dyafana et tranſparentia. que magis ipſam irradiantem ſuſci ,/ piunt qᷓ; cetera:ꝙ nõ pꝛouenit ab equa irradiatõne luc- ſed ab impo ſitõne ſuſcipientis coꝛpis. Erit igitur pꝛe⸗ ſidens lucis inuitatoꝛ intẽtus: vt equaliter cõmunicet ammis moꝛibo ſubiectoꝝ. Er eo plus permittat ſe il;⸗ labi vni q; alteri:quo ſubditoꝝ cognouerit mẽtes ⁊ coꝛ poꝛa magis ad ſuam obedientiã aptari. Nec ſe retrahet lura ligno quod eam niſi ſuperncialiter nõ recipit:⁊ ſo⸗ DM lum irradiabit criſtallum ꝙ eam ſupſicialiter et cum in intimis ſuſcipit. Et qm lucis ẽ ſecernere aſe tenebꝛas ac fugare:hanc imitatus animar dux omnes tenebꝛas ſpirituales ⁊ inii ſibiles necnon vt vita fatear ? palpa/ biles ex moꝛibo fugabit de regno ducatus eius . 5 ncti ce- mo quidem ꝓpꝛium amoꝛẽ velut pꝛoditoꝛem nobij cõdempnabit.Al moꝛẽ autẽ ſpecialiter colligatuum vnius ad alteru marime palam factũ ex ſignatis moꝛ/ bus:eradicabit velut peſſimã peſtem. Etem̃i applicatus amoꝛ ad vnum:ceteroꝝ eſt ↄdempnatio atq; accuſatio . qui ex virtute diligitur in inpꝛouidum dilectoꝛẽ.qui ſe reddit notabilem ex cõuerſatõne ſingulari atq; ſpeciali. ad omnia. Elirtutis xpianitatis amoꝛ ſi palliũ induit tium offedat aſpectum. Igitur omnesa lios accuſabit verittig mente agit ſigna nõ querit: marime ne aſtan? et cõdempnabit etiam ſi vrtuoſus:quia non alij virtu oſiquib tantus non eſt adhibitus amoꝛ atq; ab eis re⸗ tractus.vni vero accomodatus. Et cõmunitatẽ frau dare. muneribus oꝛdinatis ad coꝛpoꝛis vitam dampna bile fit:multomagiſamoꝛe a ꝓpꝛiato decipere per execra bile amplius eſt. Ex colligato em̃ amoꝛe atq; cõuerſati, oneſiites defenſiones.applauſiones excuſationes, pmo tiones recõmendationes oꝛiuntur. ſuſpitiones et inꝰ dagationes male.qñq; odia obiurgationes cõuicia: qᷓ omnia wlut ramos venenatos ⁊ ipſoꝝ pꝛim radicem. mucrone obedientie atq; iuſticie opoꝛtet ꝗbſcidere.ve⸗ lut ledentia ⁊ inficientia quod cõmune noſcitur bonũ Ac per hoc vt bꝛeui verbo ediſſerim.in pꝛecipiente obe/ dientia eſt cõſeruatio iuſta oꝛdinis: quo non turbato ir/ rephenſibilia ſunt oĩa.q̊ͥ turbato rephẽdunt᷑ merito repᷣ ruin.ab intermiſſione oꝛdinis ſump ſit exoꝛdium. Oꝛ⸗ nis per obedientiam pꝛeſidentis:vt ſecundum apoſto⸗ lum omnia oꝛdinate fiant in nobis:. Pꝛopꝛium vero creſcit in natura vlut putrida tabes:et malum inſicies omnem animam cui adheret. Deus non dedit alicui pꝛopꝛium in ſuo vniuerſo:quod vult omnibus eſſe co⸗ mune. Hoc vero pꝛopꝛium appellaui quod ſpecierum eſſe creatarum in oꝛdine differendi dicitur vt riſibile homis crocitare coꝛui quod ſurgit ab ipſa in eunte na/ turaleu pꝛopter quod inhoneſtum deuitatur. et cuſto ditut honeſtum. vt pꝛopꝛia ſit vxoꝛ.ne fiat turpitudo communis: ſiue quod a virtute ſeminaria traniducti⸗ one pꝛoducitur:vt ita vnus filins:tantum pꝛopeius ſit duoꝛum quod nullo modo ſieri poſſit plurium. uatur hoc etiam in animalibus et plantis Rut pꝛo⸗ pꝛius virtutis actus.cum quis hoc bonum facit quod lemo alius facit.quauis ſimile faciat aut facere poſſit ( Mecnon pꝛopꝛium dixerim iniquitatis ocium vnde in agente generatur peccatum: quod ita eſt vnius.quod nullo modo alterius. Mam ſi nulle hominnm volun⸗/ tates ac manus ad homicidium vnius conuenirent: ita quod vnius eſt pꝛopꝛium in deoꝛdinatione volun: tatis et manualis iniertioni nnllngaeriaeſe B e Auit:quamuis malume iter fieri poſſit./⸗ neetm Micim ppolenita virtutis Maios merent⸗. quit:quamuis malum communiter fieri poſſit.⸗ Fer Ddilectionem annuimus: ſed refrenabit ſi virtuoſus eſft bitans in remotis partibus a communi hominum hba- bitatione de ſuis facultatibus in retente miniſtrans p- tentibus hoſtia domus ſue que nec viatoꝛibus clauſa erant:et multis ſudoꝛibus in arte laborioſa culture ter reſtris cõquirebat pꝛopꝛiavnde poſſet petentibus ple, ne conferre. Ad quem caſu viandivenerunt vno die gquidam diſcurrentes habitu religioſi.et verbis et mo⸗ ribus idem pꝛofitebantur:et indigentia vꝛgente hoſpi⸗ tati ſunt apud eum:et vt ſieri aſſolet euʒ curioſis que⸗ ſtionibus pꝛopulſarunt.inter cetera pꝛoferentes. Ho⸗ mmo dei bona ſunt que facis. ꝙ laboꝛas ꝙ de tuis facul⸗ tatibus tranſeuntibus inretente miniſtras:ſed hec p⸗ pꝛia ſunrſoomus ſuppellectilia pꝛedium atq; iuga bon. DHimitte iſta omnia: et viue abſq; pꝛopꝛio. Quiſimm plex exiſtens et nihil in animo pꝛopꝛium poſſidens:ma gne ſapientie dedit reſponſum. lere fratres ignoꝛn ter vixi vſq; ad hanc diem. Mon me credebam pꝛopriũ poſſidere cum perſonam ⁊ res omnibus indigentibus voluerim et fecerim eſſe communem. nec vnq; animo tur quidam nomine iohãnes ſancte vite degens et ha meo potui in hominibus cognoſcere pꝛonainz niſi pec⸗ 0r ep (gtum. Illi autem ſtupentes adreſponſionem verbi a rhe enſtec angitiomnd⸗ Illi autem ſtupentes ad reſponſionem tacuerunt. Et vere pꝛopꝛium creature rationalis eſt per iniquitateʒ poſſe peccare.quod ceteris ſpeciebꝰ do⸗ —= cP" N Q ◻ 4 4 r- Uiber quartuu tatis nõ poteſt eſſe cõe· Oeꝛopꝛiũ vero qð ab anaritia ſi.ſententiq in remota iuſticis Keaeriekn Pdieteinnne⸗ — pſit mitiũ p iuſtas leges ad deuſtandu peioꝛa ſepe yfſfen pꝛehen ſibuis iuſſio woneſtum heece uiells erpectatio Arn lum aboꝛigine mundi vſq; in hanc hoꝛam oꝛdinẽ nruur tum rationabile unperimn. e en ginis ars igi bauit. quod ab omni paoleſſoꝛe virtutis per obedientiaz in terminocõſeruatiocredte ne ſol mertdtanus: netun eſt arcenaum vt non ſolum m magus rebus ſed etim ſecuritatis. currus vei luna nocrurna ton⸗ u e n⸗ pis in modicis peus nõ pmittatur vlus. Et incunctäter archa noe liberans a diluuio archa federis zareanpen ſie in ommibus in quibus poteſt ſeruari cõmunitas: ſeruet requieſcit gloꝛia inuiſibilis vei. Et i a actualis ra hunan nulla peietas. Conſuetut nempe non ſoli attributa iv perſtringa obedientia eſt totapuleritud druetann iri pꝛietas.ſed diutinus vſus ſibi rendicare in peium qod tionalis creature. Obedrentia eit in nen Koſtl Lecetn ſined accepit: etamficitur paſiibiliter anim.vt ſi pꝛtuat rem trunalis viuini: vdiuina ab eo enen ecnleg luht neat inquietus etaduerſus eum ſepe oculum ſiraloni· Biuina enum bomntas deit createnen unntt cac cui videatur adeſſe quod tenut. et ſuſpitionẽ pleri ect argumentum quo aeceptam pulcritu à q; imaginaturævt fiat ſuaſione alterius. quod de paſto/ biliter et viſibiliter in moꝛibus con. eraviſth U ſuuni , wonidentia iana pꝛocedtit ion pannttet wocro:om: Ddrentiam Parn nulla maioz m creatura viſibilio puleri in nino alicutus animam ad rem aliqua colligari: ſed etii tudoqᷓ; vt ipia conſiſtat ante factoꝛem et creatoz cre ſcſimn weſtes et calciamẽta mutabit vmius ad alteru: niſi coꝛxxo ature mutuus ſit aſpectus:melius in eo quod pulcꝛuzʒ lanm⸗ rum inequalitas contradicat. Anſtrumeta vero artium eſt ſibi et aptum.et quod defoꝛme antineum Bll daneſen competentia cõpetentibus pꝛeſi ſis iudicio erogent᷑: pwt ipſa conſpiciens: hoc obedientia facit. a deo menti faci/ tennen ſcriptoꝛ cuius manus cõpetit penna calamus quod fiA em non auertens. Et quis ipſe omnes reipiciaranobe⸗/ tmtünſt bi nec eſt ad aliud manus apta attramentari in vſu ſu dientes vero ipſum non reſpiciunt ab iplo facie; auer⸗ obient ſcipiet:et ligo etromer ei qui agriculturã nouit. Mõ erirt tentes.De quibus per pꝛopſetam dicitur · Et mihu vo settn boꝛum inſtrumentop vnius ad alterum facenda cõöner luerunt attendere ſcilicet que mandabanturet verte/ ninsin ſio:vt non aliter niſi ᷣm artis peritia inſtrumẽta peritꝭ?runt ſcapulam recedentes.velſcom anam litteramre atcyobee in vſu opis concedant?/ Ininolabit ſedulin ducto ſpua ceſſerunt retro et aures ſuas agorauauerunt ne audi⸗ natluct lis erercitus vt ab omnibo nociuis abſtineant omes qᷣ rent:et coꝛ ſuum poſuerüt adamante ne audirent lege ouain in agone ſpirituali contendũt:et inflexibili obedientie Speculum amime ſine dubio deus eſt. qui ſatem r untan virga minabitur ⁊ ꝑcutiet omniũ colla. Erquiret inpᷣter ſcripture obedientiam. noſtris oculis ſe opponitin G momni miſſe ſub cenſura ipſius obedientie ab vno vitã alceriꝰ ſedule aſpicientes ſeruatur pulchꝛido nature: necnon aX— Epmlurt vc quod per reuelationẽ aut ꝑ ſpiritum non nouit ꝑ in gratie ſuper inducitur oꝛnamentum. NHam quam puli⸗ mnI ueſtigationẽ vnius et pluriũ clandeſtinam poſſit inue⸗ chꝛitudinem quelibet creatura ſingiliatim atq; conuin (ttſul nire.que ſit moꝛbida pecus.quã aut ſanabit paſtoꝛalibo ctim habere poteſt in oꝛdine vn uerſi, q; vt id agat G ſeginna⸗ inſtrumetis et cathaplaſmatibus neceſſarijs: aut ſi pla ſibi pꝛeceptum atq; impoſitum eſt et illum optineat fi runo ga inſanabilis adeſt. aut ſegabit omnino a grege:ne ali⸗ nem ad quem oꝛdinata eſt. Ipſa nobis plantarumi et Moinhee quã alaʒ in ſpeciali maculetaut totũ coꝛrumpat omle. arboꝛum atq; omnium rerum natura dmonſtrat: con; onorb Si obedietie pꝛimũ inſtitutoꝛẽ inſpicumus.obediẽ⸗ ſiderantibus rationalem et intellectualeʒ vmuerſi vu1 tannri tia mueſtigatio in ſublime nos trahit. vt nec ad plenuz choꝛitudinem. non oculoꝛum tantum obiectionẽ. Que Ueſil poſſet inteiligi. Et ad oſtendedum quod dicitur nõ ſuſf, nam pulchꝛitudo maio: poteſt eſſe cniuſibet arlvꝛis: alonen Rciet lingua coꝛdi cum deus ſũme bonus eternaliter e ; vt illos pꝛoducat frucus quos fibi pemma naan, (cnlren iſtens inſinite mcognitus pꝛo eo quod ab eterno cre.,; ra que deus eſt indidit m natura creataque ſuccefß lgd tura non fuit ſue cognitionis capar: ſed ipſe jm altitu/· ſu pꝛocedlt. Et ſi aliquando inſita fuſcipit alterius aer ema dinem inſnite ſapietie ſue cum voluit creatura creauit boꝛis et pꝛoducit: quamuis inſertus ſit ſurculus pr erten⸗ cui ſua benignitate innotuit. Et pꝛimo quidem oꝛdine manum artificis. quod ſ uſeppit et pꝛodut magis ef habeno atq; dignitate angelicam cui non ꝑ verba ſonantia· ſemd pulcritudo nature q; artis: nam cuiuſuis arboꝛis id efſff Finintn p intellectualem oſtenſionemillurit. ſe inſinuans eius fructus et finis/ Que maioe pulcheitudo cuiuſſtibetam ſf creatoꝛem ⁊ deum a dominũu: exigens intellectualẽ obe malis auis et piſcis: q; vt id efficiant aut pa rticipant er dellonn dientiã. non ad ſuam ſed ad illius firmidã beatitudine eis ad quod dveus in natura pꝛoduxit. Nulla maios ous emſe ẽt creaturam rationalem atq; compoſitam pꝛoduxit n loꝛum pulchꝛitudo decernitur eſſe ; viſus. Pulchꝛitt int eſſe. cin longe aliter ſe in ſinuauit creatoꝛẽ et dominu, do enim oculoꝛum non quantitas et lippitudo coloꝛeet ſthalnn et obedientiaʒ in vtroq; cõpoſitoꝛum eregit quodã tra⸗ ſigura ſed viſus ad hoc ennn oculum ipſa natura Db’oℳ%%v en ſitiuo reſpectu iterũ eraſtriueigen eus homini loq· duxit. Mulcheitudo vero auris nulla maioꝛ auduu. et iinin retur. Creo aut creaui tevide tranſitum vt obedias nmarium q;olfactus. palatus q; Sſ linguacq; deſerta Pri . mihi.vide retranſitũ vt beatus fias. Iterũ vide rerri loquela manuumqᷓ; tactus.et ſimilium fumilia eſt difGͤG6,· r ſitum non in te ſed in me. Clide finalem et iterum poſt finire. Que nam maios pulchꝛitudo lucis q; vt luceatt: i pꝛimamet iterum retran ſitum et reſpectũ/Et eñ om et ommium elementoꝛum q; vt eoꝛum pꝛopꝛia ſernent e li nia deus ſimul aut indiſtincte crearet: ſcripture tamen etfinem debitum ſociantur. Hec omnia ſiqua direrinm dwnn ſacre diſtincta locutio cõmemoꝛat.quod in omni quod ant ſenſu aut ratione carent: ſed ad rationalis hominii Nn pꝛoduxit deus increando et pꝛoducendo non dominus pulchꝛitudineʒ reuertamur. Que maioꝛ hominis pul lindn nominatur: cum vero ad hominẽ creandum venitur de,· chaꝛitudo: qᷓ; vt obediat deo. Gerte direrim nullam Hoc Kmni us et dominus dicatur:vt ob inſigne monſtretur nulli eſt quod ſalomon in fine ſue concionationis teſtatur di Rtnd us alterius creature rationalis voluiſie ſcriptura q;uiſ cens. aciendi plures libꝛos non eſt finis. Time deauz mmen eſſet dominus appellare ſed tantuʒ hominiscuius pꝛo⸗/ et mandata eius obſerua:hoc eſt omnis homo: id eſtt ⸗ unen pꝛie pꝛopꝛium eſt ſub celo rationabilem obedientiã reꝭ ad hoc creatus eſt omnis homo: et ex hoc finem ſu nn 3 Nent cipere per imnrellecianyſſib comugari affectu et actu ef· unmſoꝛtitur omnis homo. O ſingillatim quempiam S u tẽtiam accepit Eſt ſiqidem obedientia inſtitutio eter pꝛimaet in turbabili pulchaitudine ſemper aſiſtat: . Npaltn ne legis et woluntatis tempoꝛalis exactio. ſirmata dei et pulchꝛitudo creata coꝛam inereata permaneat: etH†r Rinn S 6 . . *„ . e⸗ 0. 4 lllalsne onſhecnn huttiones lſpecuig m muiſ. Meſtobe llis pulcr tonoacre Apulan mchante enno za atunobe c auer; mhvo NKerte⸗ Wmeramre nt ne gud⸗ direntede. faltem pen onitingö. enechon guampalel ic comiun idagar go Optmeatſi mrarumtet nlſtrorcon, Huerſiput one. Que aroꝛs: ma naen/ e ſuccel/ Pterunsert Kalus per nagse horisiceet vſtibetan tcppantet oroe/ lcheitu o coloꝛet tura pꝛo/ uchtn. et. ödeſenn geſ aH Dt ucentt Aſetneht Adtein pomimn. jnis pol . n H tarur di. ne delz jet et omma reducit in vnum. et paſſiones inumeras vnã reputat pꝛopter vnum. deſideria coaceruat in vnũ:ho⸗ minivni vel pluribus ſe ſubijcit pꝛopter vnum: pꝛece: vta decem aut duo reducit in vnum.quia obedire ſolũ et oꝛtu atq; proceſſu precurſoris cauſatum cauſam nulla ratione dimittat. Si cuʒ aliſs quem nam contempleris:obedientie pulcritudo tanto erit validioꝛ.quanto quis cũ alijs q;; ſingulatim eſt me lioꝛ. Iſta federis archa durante per deſertuʒ et nemoꝛa portata m caſtris ſita per manſiones cum ipſa ſubactis boſtibus mundo dirupto in ſubnerſione iericho/patriiã beonniſſoni nõ terrenã.ſed celeſteʒ in curia.et ante tri pit obediens. Hic deſcenſus abaꝛte mentis fit. ab om⸗ ni altitudine cordis ab omni tindꝛe mentis.ab omiĩ iu unal dinine iuſticie. iuſte quodã modo poſſumus po⸗ ſtulare. Ipſe nanq; ad huiuſmodi virtutem ſe pacto li gauit et pollictatiões ei fecit eternas: iuxta quod eſaias dicit. Si wolueritis et Bn eriei; me. bona terre come⸗ detis. Et pꝛouerbioꝛum dicit᷑. Elir obediens loquet᷑ vi⸗ ctoꝛiam.MNullus de victoꝛia poterit diſputare pꝛo chꝛi⸗ ſtiana mihtia. niſi ſuperna coaptauerit:ſed vir obedienſ ſeipſum mundumq; deuincens palmiferam victoꝛiam loquetur. In ſuperis luceclarius patet obedientiã quã dam eſſe iuſticiam:cum qua inuerecunda facie ſtare po⸗ terimus ante dominum ad pꝛomiſſa petenda dei miſe⸗ ricoꝛdia pꝛeſtante audaciam pꝛo iuſticia inferentes ſidã obedientiam. Et in deuteronomio poſt multas optio⸗ nes et cauſas ſubiungitur. Elige ergo vitam. vt et tu viuas in ſempiternum:et diligas dominum deum tuũ atq; obedias voci eius illiq; adhereas. Ipſe eſtenim vi ta tua et longitudo dierum tuoꝛum:vt habitaſ in terra pꝛo qua iurauit patribus tuis abꝛaam yſaacet iacob vt daret eam ilus.Ecce ꝙ ſub iuramento vere obedienti⸗ bus.pꝛomiſſa eſt terra celeſtis. Sed ne quis in animo querularet ꝙ de terra pꝛonnſſionis intelligitur: reſpon/ detur omnia in figura contingebãt illis. Et nec abꝛa atm et yſaac et iacob poſſederunt terram pꝛomiſſionis: neq; in ülla vita fuit alicui aut erit in ſempiternuʒ.Nec in mundo iſto alicubi eſt longitudo dierum:et nemini deus in hac regione vmbꝛe moꝛtiſita eſt vita vt anime a coꝛpoꝛibus non diſſoluantur ꝑer moꝛteʒ:et coꝛporare ſoluantur incineren/ Pervari uid innotuit. quid ex parte inſtituentis dei obedientia ſit: ſed adhuc ſuſpice oculo mentis.et ad altioꝛa poꝛrige viſum. Gecit deus creaturam abſq; vlla macula. et wllet ipſam manere. abſq; vlla querela:et qnoniam angeli non ſunt ſtabiles per naturam amultominus et homines quihabitãt ſu⸗ per terram. Et mobile in mobili habens ĩmobilitateʒ babendo ſoꝛtitur. Igitur ſtatuit deus obedientiam ho mini vt vita ſit ſine querela:et ipſa ſola vita eſt obediẽ⸗ tia: imo creatura viuens ſine inferenda querela. Nam de quo repꝛehendi põt:qui ſũmo creatoꝛi obedit. Quã⸗ aduerſus eum quis habebit querelam: qui diuinis legi pryus ſeruit. Erit imaculatum opus artiſficis cum perſi/ cit voluntatem actoꝛis:et abſoluetur a legibus motuf adherens ei qui nunq; eſt motus/Elt referam obedien re. Nam amoꝛ amato obſequitur et ſubijcitur:et tanto ſubiſcitur verius.qnanto amat ardenti et inheret ſtri ctius cim obedit attentius. At ãmodo obedientiaʒ vl/ timo dicam obedientia inſtituta eſt charitas. que ne⸗ gigennam ignoꝛat:inculpate obedit. poſſibilia omnia ſuſeipit cui nihil impoſſibile imponitur: virtutes omẽs diſponit. que iugum ſuauiter poꝛtat inheret tenaciter ſu ſcipit affectus ĩmobilitatem.neſciens variari.per mul⸗ ta diligens vnum quauis multa perficiat pꝛopter vnũ et diuerſa iniuncta reputat vnum et diuerſoſ pꝛecepto res que dei ſunt pꝛecipientes exiſtimat dominum vnũ A1, . „,Q₰— 7 oal. rrrr X — 2 ,„KF A, N. br. tiam inamoꝛem:imo dico obedientiam et charitatem pꝛoũt ab ipſo deo pꝛimo inſtituitur nulla ratione differ vas ſolum diuinis cultibus conſecratum/ huic monacho huic foꝛme obedientie p: B pus ſubditus erat qui omnium dommus erat. Maria eſſe dicit ſuum officium in vnum:quia vna eſt cũ vno⸗ vna cum vno. vt ineternum fruatur vnoet omnibus beatis vno.d cnius amplioꝛem diſſertionem pꝛo no⸗ ſtra foꝛma viuendi qualiter ſit facta cheiſti obedientia oculo fidei videamusl Heſcendit cumillis ieſus naꝑs rethꝛet erat ſubditusillis Deſcenſus eſt inobedientia nam niſi animus ad yma deſcendat: omnino relucta/ Dicio elationis ab omni pꝛopoſito contradictionis:⁊ ab omni reputatione pꝛopꝛie cognitionis.Elſquequo erit deſcenſus: Macareth eit terminus. Eccleſia cheiſti mo⸗ naſterium.eccleſia cheiſti cenobium.eccleſia chꝛiſti col⸗ legium vbichriſtns dei filius ab omni mundo viſibili monachus abdicatus in compꝛehenſibilem obedienti⸗ am agit. Sed decebat locus actioni:vcebat perſone obe dienti. Nagçareth flos eſt. Gloꝛida in ode:ibus: floꝛida in aſpect ibus debet eſſe obedientia. ꝗglos medius eſt in ter gemmam et fructum. Pꝛecedet gẽma floꝛeʒ:ſequi⸗ tur floꝛem fructus. Gẽma deſiderium eſt ſiue voluntaſ oꝛdinate viuendi ante conſpectum dei:flos vero repꝛe benſibilis eſt et delectabilis m virtutibus vita.Fructuſ in quem flos de ſinet:vita eterna. Et philocapta ſponſa videre affectabat ſi vinee ſcilicetanimegemis deſide⸗ rioꝛum bonoꝛum tumidein lonis operibus atq; virtu⸗ tibus floꝛuiſſent:et ſi qui fructus ex virtutum fioꝛibuſ carperentur. Elere flos eſt ohedientia: in virtutum flo ribus agitur.in fructum infallibiliter deſinenſ quod eſt ſuperum regnum Macaretheſt virgultum:et ſine vir ga eoꝛreptionis et diſciplingꝗobedientig perfecte nõ agi tur. Qui paroit virge odit filium dicit ſcriptura de car⸗ nali fi lio:verum ſic experientia docet de ſpirituali filio atq; patre.Qu clarius patet ꝙ pater ſpiritualis nõ coꝛ rigens ſubditum:vſq; ad eternam moꝛteʒ odit eũᷣ. Hu iuſcemodi odium carnalis patris in filium ſepe tempo ralia ſiue coꝛpoꝛalia damna cõcauſat: ſed ſpiritualis pa tris negligentia coꝛrigendi que odium diciturad gehẽ nam compendium facit. Sit ergo in nacareth obediẽ⸗ tia:et accipiat qui pꝛeeſt oino virgultũ:et coꝛrigat quẽ aſſũpſit in filiũ E eie ſtãs cer⸗ · te a ſanguĩs tractura ſũpſit initiuʒ. Et ſanctus ſangui ne tinctus dicitue:vt vſq; ad ſanguinem impꝛetermiſ⸗ ſe opoꝛteat obedire:mam et chꝛiſtus in nacareth ſubdi⸗ tus factus eſt obediens vſq; ad moꝛtem:et omneʒſan guinis effuſionem Appellatur conſecratio naçareth. Conſecrxatio eſi alicuius rei ad deum. onſecratus eſt et eſſe debet deo verus obediens:et ad nil aliud debet pꝛeoſiẽdere aptitudinem niſi ad ea que dei ſunt:wlut Edq̃ crãt ſidẽtes: qui⸗ et ioſeph: veritas et charitas. His ducibus et his pꝛe- latis ſine intermiſſione obediamus. Si qui autem pᷣ⸗ cipiunt. mariam illuminationemioſeph augmentuza ſuis lateribus habeant:vt pꝛeter veritatem et carita tem ſubiectis nullomodo pꝛecipiant: er pꝛeter ipſas ſubditus alia ſcire non doceant neq; cogant. De oeculta vita ieſu.· Capitulum II Uter cetera que mẽtivita ieſu cõſideranti atte i ſiant᷑ ad miraculũ atq;in contẽplatiõe ſuſpen⸗ dium eſt occultatiovite ſue:non tamen perſo⸗ ne p deceʒ et octo annos iugiter celebꝛata: de qua nul lus quattuoꝛ euãgeliſtarũ aliquid retulit: que occulta tio atq; ſilentium magnũ nobis innuit agendop mox miſteriũ. Deitas ĩ hũanitate celata erat ⁊ occulta ocu lis.⁊ ab oĩb pᷣter qᷓ a fid elibo intellectiv:q qð nõ vide⸗ 6—„ . .. — — . — H ALiber quartus AnNlar bant credebant:et quod ratione non percipiebãt. fidei tradebant. Iſte ſiquidem deus homo ſubmiſit eitatez atq; vircutem iſto in tempoꝛe:vt nec per opera mra cre dDderetur deus:nec per alia exercitia pꝛobitatem atq; vir tutem habere crederetur:vt ex ſuis geſtibus aliquos traheret in ãm xationem.aliquos in ſtupoꝛem:aliquos in conſiderationem.aliquos in deriſionem. Cognoſce batur ab homimbus nacarenis:quia nec celabatur ꝑſo⸗ na: nec alius cederetlir q; credi volebat ſi apparuiſſet ex timplo. &redi ſane volebat deus homo inter homĩes cõ5 ueriatus vxt homo.peccati macula pꝛocul pulſa. cum car ne tamen ſimiliter peccatrice. Erat ſane ſtupendum ho minem iuuenem videre pꝛeceteris inſignem. moꝛibus grauemuncedentem honeſto et placito vultu/pꝛocliuiſ oculis retractis mambus fſermonem rarum habentem/ et nihil impertinens in ſermone: loquebatur voce ſub miſſa omm pꝛotecto clamoꝛe diſertiſumus in verbo exi ſtens.ve titus modeſte nihil perperam in vſtibus ha⸗ bens:cõmenſurate pedes monens quieſcens ad tempꝰ vt nulla leuitas noraretur in mocu:egꝛegiam coꝛporis foꝛmam hatens.quaſis nunq; apparuit in natura:nõ gi ganteam aut remiſſam ſed talem qualem habere dece⸗ hbat qui omnia fecit in pondere et numero et menſura: Jqui nec repꝛeſvndi debeat nec iuſte poterat in omnibus gque ſunt amoꝛibns aut inſurgũt ab ipſa natura:necem phiſonomiam de moꝛibus hommum et interioꝛa per er terioꝛa falſo iudicantes illi homim deo er defectu nature aliquid poſſet aſſcribunullam tamen humanaʒ atq; mũ daſam aptitudinem oſtendebat:pꝛout aſſolei etas illa Ecrat enim aptus rebus diuinis imo totus diuin? erat q;uis ex do no nature indicia multa ſuſciperet: quod iu- re oib apt? eſſet⸗ gnitati regie conuenire:qᷓ́; ioſeph atq; marie. Sʒ quin / imo. Ignoꝛabant enim KchanaGeme gebant detractionis indicia. et habebatur ignauus ſepe reputatus et ſtultus:vbiiam clarere incipit humilitas magna eius. Hic non ſtudebat milicie nec ſatagebat p croꝛpoꝛis virtute pandenda: vt ſe minus foꝛtem aut ma gis inter ſuos coeuos oſtenderet. Et ſi laceſſitus inter dum iniuria.nõ manu aut lingua reſpõdebat alicuixo ênul cem. vnde fugax et puſillanimis habitus eſt lam diſcebat vnde captaret neceſſaria vite:ſed aut ma⸗ ternis aut paternis lucris etinterdum queſtu. vita fugali et parta humiliter fouebatur Etenim comede⸗ bat et bibebat et dirigebat et emittebat vt homo:nihil quia deus ſimulatum agens/Alienus erat a conuiuijs ſpectacula nulla videbat/ Jn feminam non figebat ocu lum necanimum firum:non ad ſuam expedientem cau telam. nam deus et homo erat: ſed ne notaretur ppter ſecuturum et apertum miſterinm. Ylla pulcritudo ap⸗ ppeti non poterat ab vlla muliere magis vero alios eius 3 ſanctificabat aſpectus: nec propter erimiam effigiem eius alicui exorta eſt aliquando tentatio:wnerat enim Vbpellere non erxcitare · Pecuniam non ferebat. pꝛocul fecerat largitatem iuuenum: nec enim habebat vnomi nus autem dvecebat deiſicos moꝛes. FFrequentabat ſy⸗ nagogam iudeoꝛum moꝛeſtatutis autem tempoꝛibus Neiuebat in templum Cognoſcebatur er perſona. ex vir tute omnibus occultus erat: non enim aduenerat hoꝛa innoteſcendi. Litteras nullas didicit ſuoꝛum moꝛe coe⸗ loum vt etiam poſt tempus diceretur: quomodo hic litteras ſcit cum non didicerit. Oſtendebar ſine doctri⸗ ma viuendinozmam:et regulatione omnium ſenſuum ſupꝛa omnem ſenſum. Operari erat oꝛatio et ſubleua⸗ tio ineffabilis. Tota deifica erat vita eius: hoc ſolum re Duobus talis fillus eſſet natus audicabatur magis di/ tinens in hũmanis p mutationes etatum perpeti va⸗ luit ei augmentum coꝛpoꝛalis molis vſq; ad terminum oeꝛdinatiſſime quantitatis et verit atem humanitatis oſtendere per cibos et potus et egeſtiones et ſomnos. Almifice almifica operans incompꝛehenſibiliter ab om mibus etiam ab his quibus ex humulitate ſubijciebatur vt ipſi mirarentur et obſtupeſcerent ſuper gentis eius: fide indubitata tenentes ꝙ non fallebat neq; falleba⸗ tur in operibus eius.Erat extra ommum vſus et mo res: q tanto tempoꝛe occultauit ſemetipſum mundo ſõnebat ſequentium et adherentium mores: vt viua/ mus occulte in conſpectu ey.cui nihil põt eſt occultũ. irtutem inſertam. Sed in omnibns geſtis eius com Necqueramus palam fieri mundo qui reuelationem expectamus gloꝛie inuiſibiium angeloꝛum:qui non ex viſis coꝛpoꝛeo ſenſu.ſed iniuſibiliter altiſſimo placue⸗ runt. Tliuere in hominum fama faſcinationem men/⸗ tis oſtendit. extra notum fieri receſſus eſt a mente. Qui receſſit a mente oblitus eſi imaginis quam acce⸗ it:et paruipẽdit ꝙ excellebat in eo:et lucem pꝛo tene⸗ bꝛis commutauit. Occulta vita pꝛiuatio vane gloꝛie: qui wro fieri voluit ſponte notus:eam accepit vxoꝛem In latibulis degens ventos non timuit:in montibaſ ꝓoſitus damna ventoꝛum plerumq; poꝛtauit. Mon⸗/ ſtrata oculis vita pꝛeanticipauit ſamam: fama pꝛela/ ta virtutibus peruertit oꝛdinem ſanctitatis. Opoꝛtet ſeruum dei omni ſtudio famã virtutibus vincere. Mõ ſtratus digito concutietuxr in coꝛde:quo concuſſo tur babitur requies. Mon eſt ſapientis ſed ſtulte viuere opi nate.Ad veritatem opo:tet ambulare credentes: ſem/ per in inſidijs ſunt latꝛones ſpoliabitur veſtibus veſti tus incidens in eos. Difficile fit anenum ſieri ab omni conſoꝛte nature:ſed conſoꝛtium ſepe diuoꝛcianit a deo. Periculoſa eſt congreſſio certare cum laudibus:vince re virtutibus famam agomięatio eſt veroꝛum. Non vi⸗ nit ſibi quod nequius eſt nec chꝛiſto:qui domificauit in coꝛdibus alioꝛum. Eiuere in deiecta pꝛudentia redem/ tio eſt a contrarijs.et aungmentum contemplationis. 8 mpoſſibile fit ꝙ omnes habeant coꝛpoꝛale ſecretum ſed mentis opoꝛtet pꝛetaxare velamen exterioꝛes tene⸗ bꝛe atq; penales exterioꝛa queꝛentibus aſeiſcuntur õ fidunt multi non cadere in oſtenſione virtutis: ſed ſi aliquando ita cedit admiroꝛ:non dans tamen de oſten ſione aranmmad vero aſſeuerans tutiuseſſe ſe⸗ cretumltigitur omnia celabuntur. Reſpõderim. Opoꝛ/ tet ſolum neceſſitatem non voluntatem ad oſtenſionẽ in cauſa ſupponere.Ad occultandam vitam ſimiliter virtutem:adinuenta eſt peregrinatio et ſolitudo deſer⸗ ti. Sed ignoꝛantes multiperegrinationis directioneʒ in illa naufragium pertulerunt: er oſtenſione inlvren/ tis boni ciues effecti.vbi debuerũt eſſe peregrim. Per rexerunt qᷓ;ᷓ plures ad interioꝛa deſerti agantes ignotaʒ hominibus vitam:ſcientes celeſtibus ciuibus eſſe no⸗ tam. Multi vero aliter occultari non valentes fatuita tem moꝛibus oſtenderunt:chꝛiſtiferam meditantes ſa pientiam.Aliqui per ſilentium abnuerunt ſubſtantiaʒ celeſtium moꝛum:erat enim eis et omnibus eſſe debet gloꝛia vite agende teſtimonium conſcientie. Qunamuiſ dirigatur a domino virtutis oſtenſio vt opera noſtra coꝛam hominibus luceant:ad eos tamen directus eſt ſermo quos non ſolum ſibi ſed etiaʒ alis omnmo viue⸗ re opoꝛtebit:qui ſunt in culmine dignitatis aut officij conſtituti. Occulta ergo chꝛiſtianitas manifeſtata ptẽ/ pusſanimabus noſtris inſinuat:non deuenire in publi cum ante tempusa domiuo pꝛefinitum.qꝛ oĩa tpᷣs ha bent. ſn iſq; diſpoſitionibus currunt vniuerſa ſuhſole, Poee ſertu uin npe keton tutnf g⸗ unt Uibu⸗ l⸗ gatti Hon oron Aüpi ſunn tationt Neiacn ſeyle nnpee gle⸗ ſecur⸗ bus lerer nag mt tatis Gum blioon Pkur⸗ vnm Atip punde meiun ſenen Rpſt nietin Prdee Mund tusfo oo nöſ niſi⸗a niti wjan otn gerce oca daso mi nc ſo ate ſͤer⸗ Setſommn ſplner den er geſtisti, Lneq falebn npfuserno inn tmuno, tis ens coff Oresept pinn eſt oechiti⸗ reuelanonen miquinone flimo placte tionem men eſtament, 1squam gce emnpeo tene vane goore cCepir en Wünnmonhr elgbit. Con 3m fama pehn itntis. Opone 1s pincere D conchſon, Ulte puereon ellentes: eni veſtibns def fieri gbommi orciamta deo, dibus: vinen um. Kony womificarutn Nentig reden tempkationss ogeſegetun ericres lene Aloſcuntdr/ pitutotl men Tan Aoſtenſon mnſimürer! tſcimdodtn is drettone ſone inunni vergintſe unttsigteh nibuseſſe o entrs fotuſt ditntchſ gseſſe der Eumn pera no nnmmͤ iminonine eſtunpti bnr pter inherentẽ virtutem per De vita domini Hoc enim et iohannes baptiſta fecit qui nõ dimiſit de⸗ ſertum. weniens in omnẽ regionẽ ioꝛdanis quouſq; ſuꝑ eum verbũ dñi fieret in eſerto. Maxime vero ſic deie⸗ cta pꝛudentia et potentia operũ et ſermonũ eiienn⸗ re hominũ cõplacentiã docet:ꝓt nibil ꝓpter eoꝛũ placi⸗ tum ſiat.Aic etiaʒ veritas eſt ſilenda:me fine pꝛoferatur quo placeatur homimbo. Et iuuenes ad interioꝛa tranſ mittit atq; ſecreta quos facile gloꝛia vana deludit.et a unbus ſaltim ſi nõ queritur ſi offertur difficile deuitar᷑. Er regulatur vita hominuʒ inter homines:quomõ vi⸗ uantin oſtenſione perſone ſine denudatione virtutis. Nõ omnis eſt fieri coꝛpoꝛè nemoꝛoſum et a turbis re⸗ motum ſfieri per receſſum:ſed ommiũ eſt ſe coaptantiuʒ ad virtutẽ abſcondite operari:et hominũ deuitare con⸗ ſpectuʒ. Et ſi aliquãdo ſurrepat ꝓpter alioꝝ vtile ad imi tationis exemplũ ex velle videri:et omnino a cenodo⸗ xie iaculis ſe loꝛicatũ.et ſcuto bone voluntatis ꝓtectum ſe videat.nõ damno quod intendit.ſed de poꝛtu pſiliuit in ꝑelagus et expoſuit ſe pe agalibus ventis:qui firmato pede pergebat. Bona et magna ſunt lucra cum manib lecurioꝛa dixerim que nõ ſunt expoſita ventis excitanti bus vndas ſubmergẽtes ſuis fluctibus naues/alcqui⸗ rere animas exemplo et doctrina omnium regi chꝛiſto. magni eſt meritiſed nõ ꝓfeſſionis omniũ.acquirere ſe⸗ ipᷣm tota eſt et omniũ chꝛiſtiana ꝓfeſſio. Qð eſt neceſſi tatis pꝛefertur electionibo voluntarijs.et ad quod obli⸗ gamur ad rationẽ reddendãa in examine iudicis infalli⸗ bilis opoꝛtet pᷣintendere qᷓ; qð pꝛopꝛia directione ſuſci⸗ pitur. De ſe per ſe opoꝛtebit reddere rationẽ.de alijs au tem niſi qui alioꝛũ per domini obedientiã ſuſceperunt. aut ipi voluntarie accegerunt Occultus erat oꝛiginali mundo noe ꝙ tanta mſigniret᷑ virtute.atq; per artifici⸗ um eius apud eum ommiũ delendoꝛũ ſeruaretur vitale ſemen.ſed cum placutt ei cui omne quod placet iuſtum eſt. poſt quingentos annos toti mundo voluit palã fie/ ri.et in centeno naualis ediſicij tempoꝛe toti mundo et per relationẽ factus eſt notus.Et poſt deletũ ex dilumio mundum.centũ adhuc annis ſuꝑuixit oꝛbi vt ſicut no⸗ tus fuerat veteribus iam deletis:ita fieret naſcentibus nõ ſumpſiſſei Neſciebatur q;te vixtutis eſſet abꝛaam. niſi a domino fuiſſet ante vocatus:et in eo facta pꝛima bien ſ erhern curama domino impoſitam diſtinctio.per circumciſionẽ in ſanguine popuh.ꝑ vni?ꝰ dei cultum domino placituricatebat virtus in ioſepp. quouſq; deus ſibi tempus et opoꝛtunitatè pꝛeparauit exercende virtutis.gnoꝛabat᷑ ab hominibus moiſes in occulta virtute.n erat ſingulariter not aaron.ſed deus oſtendit eos ſuo populo flagellato.et pharaoni et toti egipto.et multis populis nationũ et magnificauit in cõſpectu regum:qui domino fuiſſent rebelles.ſi popu ligubernacula pertinaciter recuſaſſent.( Yoſue occultus erat et vtrum in eo virtus foꝛet ducalis.pꝛeuium iam nõ erat notiſicatus eſt a deo moiſi per deum et moiſen notificatus eſt in iſraeli ⁊ quos debellauit ganerſeaſ Sa 9 ſtoꝛ adoleſcens erat dauid ⁊ ſequebat᷑ fetantes:nu ma clamabat de illo pꝛo virtute regali.et a domino eſt oſtenſus ꝙ erat homo ſcõm coꝛ ſuũ:etvmiuerſo iſraeli factus eſt rex ⁊ pꝛelatus. Heliquiſſet ſi non acceptaſſet oꝛdinationem dei/Oꝛoinde ſi qui mittuntur a deo in a lioꝛum ſalutem aut hominibus mittendi habentib po teſtatem. ſeu neſcio qui charitate aut pᷣſumptione alioꝝ curam ſuſcipiunt recta intentione ad deum. exemplo doctrina ſubditis innoteſcantſſecretũ placendi.magis domino in anima reſeruantes/Vlelle vero ad exterioꝛa eopere roluntatis placi⸗ tum notuʒ fieri · pꝛiuauit ꝓpꝛijs muneribo ipam virtutẽ Baluatoꝛis q́;uis Eſaias videns domini voluntatẽ ꝓpter obedien⸗ tiam dixerit. domine mitte me. Moiſes recuſabat alle⸗ gans lingue defectum. Yeremias aute omnino factus humilis animo recuſabat dices. a à a. ecce dñe neſcio lo qui. Inter charitatem que nos inclinat ad vtile pꝛori⸗ mi et voluntatẽ que pſumptuoſe aut virtuoſe ad palaʒ fieri agitat. et humilitateʒ que refrenat tutius dixerim ſuperioꝛis aut alicinus iure mandantis expectare decre⸗ tum.qᷓ; per ſeipᷣim quomodolibet agitatũ.exire in publi⸗ cum niſi certum eſſet interius a deo poſitũ verbũ. Da baptiſmo chꝛiſti moꝛaliter· Actum aliud mirsbile ad credendũ difficile cuʒ f enarratur ꝙ ſumma puritas moꝛe impuroꝛuũ ſe fluxibili iubijceret elemeto:etenim mihil ha⸗ bebat purgabile.imo purgatione venerat facere peccato rum. Sed pꝛetermiſio ꝙ ſanctiſicauit aquaſ. nec ab eis moꝛe ſucceſſoꝛum abluius eſt.ꝙ inſtu uit ſacramentuʒ. ꝙ per omnia voluit ſimilari fratribus ſuis. excepto pec,⸗ cato.quid nobis tam humilis actio monefaciat audia ,/ mus.ad infoꝛmationẽ agendevite in moꝛibo chꝛiſtianiſ Sit tota et tote perfecta ſuꝑnaturalis mundicia quaſi peccato teneretur obnoxia baptiari et lauari voluit ſoꝛ didus baptiſma nõ effugiat:quauis cheiſtus ad ſe nil re tulerit agendoꝛum:ſed nos aut inſtrurit ad ſalutem o/ pere atq; ſermone aut poteſtate perfecit.Tinctus igitur eſt aqins ſaſuatoꝛ in etate perfecta iam triceſimũ annũ attingens omnẽ ſequentem ipᷣm exemplo ad ſubiectio⸗⸗ nem neceſſarie purgationis inuitans:que pꝛimo et po/ tiſſime neceſſaria luridis eſt.ſiue cõtraxerint aut cõmi⸗ ſerint qð deturpat:nec poſſunt ſuſcipere oꝛnamẽta vir⸗ tutum niſi abiecerint qui a ſoꝛdibus detinentur. Pur⸗ gatio vero virtutem nullatenus cõfert ſed diſponit:glo riam nõ pꝛeſtat in cõſoꝛtio beatoꝛum. Miſericoꝛdie dei eſt nõ purgationis atq; virtutis:mihil cõdignum eſt ad gloꝛiam expectatam. NHam dare pꝛopter infirmitates ho minibus purgationes nõ eſt inducere ſanitatem:ſed pᷣ⸗ paratio ad eandem. Loculum infixum defigere nõ fuit ſanatio vulneris:ſed remotio phibentis.Alia enĩ opoꝛ⸗ tebat apponere medicamenta.pꝛo recõiungenda carne que diuiſa erat extelo.Abraſio tabule nõ fecit imaginẽ multi coloꝛem.ſed ad coloꝛum ſuſceptionẽ aptauit.Nec nouacula ſcripturam fecit in carta cum nouaculatoꝛ cũ ipa radebat.alijs inſtrumentis opus erat ad faciendam imaginem et ſcripturã. Dixerim hc dumtaxat de pur⸗ gatione que ſacramentis agitur.circa quam noſtra non vrſatur nnentiorſe dalia eſt purgatio cin aliquid ſubij⸗ ci cogitur.qui pꝛime putati expectat aſciſci· lirtus om nis purgationẽ cõtrarij facit cin nihil niſi vitium aduer ſatur:que ſue bonitatis effectũ ad coꝛpoꝛa nõ extendit. Non enim habet ipſa cõtactum vt tangat aut tangatur a coꝛpoꝛe:inuiſibilis ad inuiſibile fit actio eꝝ.que ſi ad erit tota totum purgabit aduerſum. ſi vero de aduerſo remanſerit quippiam virtus perfecte nõ aderit. Totus et pꝛimus aſpectus virtutis eſt ad abolitionẽ aduerſi. a⸗ liter nanq; ſuum regnuʒ in anima nõ ſtabiliret. Et ſem per innitetur ſua potentia vt cõtarium totum adimat. quod ſi nõ fecerit fit implacabile imo impaciſcibile bel⸗ lum. Si autem vitio poererxerit ipſa cõflictum /ſtabilie⸗ tur pꝛoculdubio regnum eius ꝓpter impedientis abie/ ctionem.cum eius ſecundum aſpectus ſit eſſe quod eſt. et vbi debet et quomodo.vt ſtatim exurgat in actum p/ pter omnium beatificum fine 6 Capkm III ct ec pꝛo tanto erit pu gatio ſi purgetur animus ab auaricia et turpetur fece lu xurie.aut ſi ab hac mundabit᷑ quiſpiam.et in dominan⸗ de libidine voluptetur aut ſi dminandi fuerit abiecta libido et detineatur a voragine gule. Igitur deus ꝑ ſcoę- 4. . . . „ pam virtutisvitia queq; purgat. purgatoꝛiũ cuius dul alſſimnum eſt et nihi ſenut amari. cui tamdiu debemus eſſe ſubiecti quouſq; virtus dici poſſit non purgatoꝛie. ſed anime iã purgate. Cõcertant fullones quouſq; ma⸗ culas tergant cõcertant ebellantes. cõcertant nitidan⸗ tes vt impuritates depellant rerũ ſuis oficijs ſubiecta⸗ rum. nec eſt par eis quouſq; inſit nitiditas wel albedo. aut illa puritas quã exrquirit ſubiecta materia ſeu diſpo nit auctoꝛ inducere. Oic etiaʒ virtus in animabus no⸗ ſtris ipa cõcertat. Ygitur pꝛꝛmũ vniuerſale purgãs pꝛi mum abluens ininſibius virtus eſt:aut omniũ auctoꝛ per eam. ECximius ꝓplxtarum cõtraxerat maculam:pur gatione animoet vert in facto querebat dicenſ. EFm pli us laua me ab iniquitate mea:et a pccato meo munda me. Si amplius querebat iam in aliquo lotus erat foꝛ te per cõtritionẽ cõmiſſi ſceleris.ſed ampliꝰ lauari opta bat quas requirebat virtutes. Lauatoꝛiũ enim virtutũ ad ꝓpoꝛcionem viſionis ind ucit. et mudatur quis a pec cato in virtutum balneo requieſcens. Quotquot laua⸗ tiones in vteri teſtameto hominũ in cerimonijs delin⸗ quentium vſtium vaſoꝛu immundiciarũ animalium offerendoꝛuʒ lauationes figurabant inuiſibiliũ virtutũ omma in figura cõtingebat ill s/Et naaman iyro di ccum eſt vt lauarerur ſepties in ioꝛdane. Voꝛdanis ſa⸗ ne riuus eſt iudicij. Septena vircute in riuo iudicij eſt lauandum. Riuus nanq; flint. et fluuius etiam iudicio rum interpꝛetatur ioꝛdanis. Yudicium vero fluens ra⸗ tio diſcurrens. Elt melioꝛ autem addatur intellectus/ fluuius iudicioꝛũ eſt multitudo iudicioꝛũ dei diſcurres ab initio mundi vſq; ad finem per omnia mundi clima⸗ tayt ninnerari nequeat nex intelligi: ſʒ marime dei pia iudicia ipa ſunt virtutes:in quibus fedatus abluitur. 7 ois peccatoꝝ turpitudo lauat᷑. Et wre nomen ludicioꝛũ virtutes habere feruntur. quia ſicut per iudicia iuſtus⸗ reus diſcernunt. cõſtituti ante tribunal: ſic pꝛofecto vir tutes abloluunt imo abiuunt a criminib- in eis firmi⸗ ter ſe lauantem:et damnationi aſſcribũt qui earuʒ ter⸗ mas ignoꝛat Moꝛro daniel interpꝛetatur iudicium dei. qui abſoluit ſuſanna ſe lauantẽ a falſo crimine.ſacerdo/⸗ tes vro nepharios damnationi pꝛoſcripſitEt in iudi⸗ cioꝛum talium fluuio ſepties lotus.mund tus eſt a le⸗ pꝛa.et ab omni turpitudine inuiſibili liber erit. qui ſe la uerit talibus aquis/.2zoinde ſaluatoe ꝗ perfecta etate incipiens.facturus mirabilia ⁊ vtilia mundo ad noſtrã infoꝛmationẽ petiuit ante ioꝛdanem: cocens nos ado⸗ mnia purgabiha humiliter aptitari.Deſecatoſ nos eſſe opoꝛtet celeſtia regna petentes et mundos:qui pꝛeimam mundiciã inſpicere còcupiſcimus ipᷣa dicẽte. Beati mũ do coꝛde:quoniãm ipi deum videbunt/qin gatio nem pe pagitur per ea que habent aſperum ſenſum vt p ignẽ aut lunam ferrum ſeu omne metalluʒ: ſic ſeꝑe hominũ vita per tribulationem purgatur et penam/:uũr gatio enim ꝓpꝛie dicitur impertinentis aut ledentis abſterſio Purgauit igitur ignominia impertinẽtes aut ledentes hnoꝛes.paupertaſ diuitias.abſtinentia delitias. vigilia ſomnos.perſecutio quietes.tribulatio cõſolationes. fla gella carms libid ines.cohibitio ſenſuum i poꝛum illici⸗ tas voluptates/ Mala igitur co⸗poealia que in hoc ſecu⸗ lo patimur aut ſunt immediatea deo autvolũtarie que runtur. aut inferuntur ab bomumbus aut a demombus irrogantur aut a defectu nature inſu gunt.ſed nono niaet ſemper inſtrumenta purgatioms iaun⸗ Bala autem que deus immittiteos nõ purgant qui ſenſuali⸗ ter delectationes querẽtes tota intentione ipis malis repugnant. NHam pharao decem plagis a cæo ummſſis. nõ ſolum purgatus non fuit.ſed induratus magis ipſe quartus permanſit. Et ſignum eſt repꝛobationis qui ex flagel⸗ lis nõ purgati dureſcunt. de quibus per Yeremiã dicit. Fruſtra cõflauit conflatoꝛ malitie eoꝛuʒ nõ ſunt cõlum pte. Argentum repꝛobum vocate eos:quia dominusꝓ iecit illos Ommnipotenſ cõflat hbominẽ quem creauit. qꝛ per ignem tribulationis atq; per verba doctrine in vnuʒ vult redigere quem diſperſuʒ in multa cognouit.⁊ pur⸗ gare qui ie ꝓpꝛia wlluntate infecit. Sed ſepe tribulatio nis igius ardet nõ purgat. et doctrina ſuſcipitur et non emendat: nõ defectu agentis ſed peruerſitate patiẽtis. Econtra electi quo magis affliguntur eo magis pur⸗ gantur. de quoꝛum numero ſt dauid fatebatur eſſe di⸗ cens..Oiſciplina tua coꝛrexit me in finẽ. diſciplina tua ipa me docebit. unc diſcipliua coꝛrigit cuz quod ledit anima aut ad ipam nõ pertinet abſtergit. Tuͦc coꝛrigit atq; purgat cum ſub ipa humnliter anuma omnia tole⸗/ rat:extimans ad ſe diuinam ſfieri atq; inctinati pietatem cum per fagella m hac vita ſuſcipit purgatione. Meliuſ naãq; hic fit tempoꝛalibus ad purgatione macerari mole ſtnsq; ſupplitijs deputari eterms urgat docendo dei diſciplina:quos diuina pꝛouidẽtia im ſuperna pꝛenoue⸗ rit inferendos. Ideo ꝓpheta ſecurus adiungit. Diſcipli na tua ipᷣa me docebit.Qui docetur ante patiebat᷑ igno⸗ rantiam a qua purgatur per illatam Doctrinaʒ. Purgat ctoꝛ in ſcolis diſcipulos quos nouit ignaros:et ipea⸗ nimus addiſcentis cognoſcit cum ſe videt urgaria te⸗ nebꝛis ignoꝛantie per lucem ſane doctrine 225 diſcipli na diuinoꝛũ flagelloꝛum hic erudit vt finem optimum quem optamus pacem et quietem quã wolumus nõ in mungdo iſto ſic flagellato ſed alibi queramus. Purga⸗ tionem certe marimã accepit in animo qui diuerſitatez regionum vmbre moꝛtis et vite aſpexit atq; cognouit. et odiens tenebꝛas ſuſpirauit in lucem. Paſſiones ele⸗ cCte eoipᷣo nõ purgant.quo terrenis cõmodis toleran tur:ſi autem pꝛo etermis ſuſtinent᷑ cõtrarioꝛum adijci⸗ unt purgationem b homimbus aut a demonib mala irrogata nõ mundant eos qui patientia carent. et licet aliqua videãtur auferre que nõ ſunt neceſſaria ſiue con ferentia vite·nõ pꝛo tanto purgatio ſequi tur.quia ira et odium in animo perdentiũ reſeruantur. et vbi vitiũ re mauet purgatio facta non eſt: purgabit wro ſi patiẽtia nõ ſicta tollerãtur lu naiiſna nutinn coꝛrupta ine ſurgens q;uis refrenet multig/ purgatione ſalutifera purgat a nullis.ſi donum cei nõ eriſtimat ille qui ſen/ tit.purgaret ſane ſi conditoꝛis et patientis cõcoꝛs eſſet vna wluntas. Pꝛoinde fruſtra cõflat cõflatoꝛ per ignẽ tribulationis aut per doctrinã vritatis que dirigit mi natur atq; pꝛomittit.ſi hominum malitie atq; nequitie nõ cõſimuntur. Sedvelut argentũ quod m cõſlatoꝛio nõ purgatur dicitur repꝛobum.ſic qui per doctrinam ſa cram et tribulationẽ a deo immiſſam aut pmiſſam non coꝛriguntur repꝛobãtur. Mullum ſane repꝛobationis ſi gnum certius. q; purgatoꝛis per um oꝛdinatis nolle Pürgari. Id pꝛofecto quod ſaluatoꝛ agit et loquitur hoc intendit vt a malis purgemur.xet ſcom eius iuſticiã no ſtra opera faciamus.Hinc per malachia phetam dici⸗ tur. Ypſe eſt quaſi ignis cõflans et quaſi hyrba fullonũ Et ſedebit cõflans et emundans argentum.et urga⸗ . bit filios lein. et colabit eos quaſi aurum et quaſi argẽè⸗ tum:et erunt domino offerentes ſacrificia in iuſticia. Nam ſacrificia in chꝛiſtiana iuſticia offerre nõ poteſt qᷓ ab immunditijs voluntarijs purgatus non eſt. ſed qui nõ purgantur argentum repꝛobum vocantur. Adeo pP Yeremiã dicitur. quia dominus pꝛoiecit illos. ed lo nos dus non pꝛoijcit pꝛo quibus ſupna pꝛeparanit. ſecd repꝛobatio eſt cauſa piectionis:et pꝛoiectio eſt teſtimo/ ilen turie inc⸗ ſtan lerde Gan bltnte sn Giten Parm mene negt mo⸗ ſeb gvol pitth ſo G⸗ re ſehe nes uhe Ifn Plttut lcete hame ricr babe bei vma inen fion plur lonns⸗ en Gog Cbens lisab Cnen tuncl lin Wn keno lee ninn bus De vita domini nium repꝛobationis. Ygitur dum in hac vmbꝛoſa vita perſiſtimus.omni rei purgatiuam intellectualiter vir⸗ tutem habenti.humiliter colla ſubdamus.ne talis re⸗ pꝛobatio veniat cui appꝛobatio nulla ſuccedat · exemplo iheſu dulcis et humilis.qui ſe ſubdidit.velut purgato⸗ rijs amicis. L De deſerto iheſu atq; moꝛtalivita der=ti. a IIII Mꝛiſtus poſt aquas abijt in deſertũ a ſpiritu c ſancto ductus.vt et a pꝛopꝛiavoluntate que ſpiritus vehens hominem eſt:incipit innote ſcere qui mãſerat in virtute occultus. Sed videnda ſunt inſignia pꝛopitatis. et innoteſcentie mi⸗ rabiles actiones.Qund enim eſt quod adquem nulluſ in celo et in terra exiſtimatus eſt cum palam fieri volu it aquas petijt:poſt quas deſertum per denarium qua⸗ ter ductum habitaturus intrauit. Sunt ne iſta inſi⸗ gnia magni regis. Sunt iſta que decebat pꝛimo in pꝛo bitate peragere regẽ regũ ſubici. Iſtud firmum tenea⸗ mus in coꝛde.vt nulla yma oꝛatio eius derogauerit ma gnitudini eius:ſed eo quelibet eius actio magna fuit.q̃ ipſam mundi dominus et ſaluatoꝛ exercuit. Verunta⸗ men quia non agimus de roboꝛe coꝛpoꝛum.atq;virilita⸗ te membꝛoꝛũ:in quibus nobis plurime beſtie atq; ani⸗ malia pꝛeferuntur ſed de inuiſibilibus virtutibus que regnant in ſedibus animoꝛum et diſponunt et oꝛdinãt moꝛes coꝛpoꝛuʒ. Pꝛoinde ad virtutuminſignia noſtra verbula deriuamus Mima igitur virtutis inſignia in quolibet poſſeſſoꝛe viꝛtutuʒ ſunt ad ſeipſum.et omnis virtutis actus pꝛimo recipꝛocatur quaʒ tranſeat:ſe pꝛi⸗ mo ſubiectum perficit pꝛoinde quam deriueętur in aliũ Sterilis enim eſſet virtus habenti.ſi non ſibi ꝓpagare tur ad alios.ac per hoc opus grãde virtutis in ſeipſo poſ ſe humiliari. Et ſi quiſpiꝗ ſibi ſubiecerit barbaral natio nes nihil feciſſe dixerim ſibi ſtans elatus in animo. Et ſi amenitate veroꝛum diſerta lingua perornata doctri na humiliauerit audientes:nihil ad eum referam vtile niſi mẽtis fuerit humilitate deiectus.Oagnum ergo virtutis in chꝛiſto pꝛeconium:cum ſe i wlut egẽtem ſubdidit aquig E bumane hoc ſit pꝛecipuuʒ delectabile ſue ſpeciei delecta ri conſimili.ac ſue nature ſemper ſecũ habere conſoꝛtẽ babent enim animalia ſimilibus copularitamẽ pꝛeter ab eis cognitã rationẽ.q;uis hoc exigat ratio ipᷣa nature/ homo autem cum cognita ratione in rõne nature.Mꝛo inde homines perſonaliter deuitare appellauerim quid inſigne virtutis et abſtinentie magne hac cõſolatione pꝛiuari et ſegregatim fieriab bomimibus.vt cõtempla⸗ tiomis oculus impꝛepedite dirigat᷑ atq; attentius in au⸗ ctoꝛem:altioꝛem partem dixerim occulte virtutis. Se gregatur ꝓfecto dominus noſter ieſus chꝛiſtus auctoꝛ ſuperne gloꝛie moꝛalis vite dux atq; magiſter:et relin/ quens homines in locum ſecedit deſertum. Elere deſer cu inter cetera data nature tus ab homimibus in deſertum vadit.deſerens hominef loca deſerta petit/Sed quid nobis chaiſti Moꝛa deſerti aperiat intendamus:q;uis nõ omniũ ſit habitare ſolitu dinem atq; poſſe.nam ſi poſſibile omnibus fieret deſer⸗ tum ciuitas ellerRia Wercum accepit adam dele⸗ ctabilem paradiſum.in quo qᷓ;diu deſertus manſit a ſi⸗ militudine ſpeciei delectauit auctoꝛem·ſolam ſibi cõſo⸗ lationem in animo reaccipiens ⁊ angeloꝛum quos mẽ te nouerat cum quibo ſe ſociandũ agnouerat. creaturaſ ceteras ratione carentes ad vſum acceperat atq; domi⸗ nium. et manſit de deo dilectuſ qᷓ;diu ſtetit humana ſo⸗ cietate deſertus: AVbi vero humana ſocietas affuit qoð ſequitur taceatur. SGonum eſt igitur ſolum ab homini⸗ bus fieri:ſocietatẽ in animo gerere creatoꝛis.et incoꝛru BGaluatoꝛis ptibilium ciuium ſupernoꝛũ. Sociatum vero humane humanis:ſi nõ ſemper ſepe vidi deluſum.Lachꝛyme no ſtre acceptabile ſacriſiciũ ſunt altiſſimo: que ꝓtundius et acceptius inueniuntur.in locis ſolitarijs meroꝛibus aptis.Legitur in libro geneſis ꝙ anan filius ſebeon cũ paſceret aſinos ſui patris in ſolitudine: inuenit aquas calidas.Anan vero iſie qui paſcit aſinos patris in ſolitu dine eſt qui aſinos beſtiales ſcilicet motus et quinq; coꝛ poꝛis ſenſus in ſolitudine paſcit:eos ab amenitatibus ciuitatũ humane cõuerſattonis auertens ne illiciantur et a creatoꝛe omniũ auertant᷑ ⁊ domino.imebat enim dauid pꝛopter peccata ſua dei auerſionẽ q́;uis ſuam faci em auerti peteret a peccatis. Sed cum in deſerto quis paſcit ſenſus ſuos ab amenis auerſos.et motus anima les retinet in veſerto:inueuit aquas calidas.lachꝛymas deo acceptas.in coꝛde igne charitatis decoctas. Siaũt huius patris aut filij nomina interpꝛetarent᷑ eandẽ ſen tentiam moꝛaliter reſonarent. Vellent cõmuniter ho⸗ mines inuenire vite refugium in moꝛtis articulo cõſti⸗ tuti:et gaudium ſit maius qᷓ; ante cum inuenerint. Jo ſeph nanq; filius iacob ex ſulvꝛtis cauſis odioſus erat fratribus ſuis:in quoꝛũ manus cum in patris abſentia deueniſſet ab aliquibus eoꝛum eſt adiudicatus ad moꝛ⸗ tem.et vix aliquo eoꝛum renitente moꝛtis euaſit impe⸗ rium:cui ciſterna que in ſolitudie foſſa erat abſq; aqua vite remediũ fuit.Quippe mundmultos ſpiritualiter occideret qui ꝓpter fragilitatẽ nõ habent potentiam re⸗ ſiſtendi.quibo expedit ꝓpter infirmitatem pꝛeelegere fu gam ? pꝛoijci voluntarie pꝛo refugio iuſte vite in ſolitu dinis ciſternã. Ciſterna ſine aqua eſt noſtre vite ſecretũ carens periculo ſubmergente. Deſoſſa enim erat. Con ſideratio ſepulture multoſ auertit a malo. Sed erat in ſolitudine. Deſertus ſiquidem locus vitam ſecretꝗ ha bet ſine abundantia rerum que ſignant᷑ in aqua. Mam ſiabundaret deſertum nõ deſertũ ſed delitie dicerentur Et moꝛtis et ſepulture memoꝛia p deuitatione maloꝛũ magis ſedule agitur in deſerto:quod ſignat in terra de⸗ foſſa ciſterna. Vide hominẽ ſolum ob aſpectum terre de foſſe/p ſepeliendo cadauere reſculpitũ ex doloꝛe in coꝛde/ auerſum a malo mutaſſe pꝛiſtinos moꝛes. Indubitan⸗ ter quilibet teneat.ꝙ ſi ciſternã id eſt ſepulturam in ter ra defoſſam.in qua cõmuniter humana coꝛpoꝛareſoluẽ da clauduntur. indepoſite per memoꝛiã ſecum ferret et cõſideratione intenta ingrederetur in nan anteſh in⸗ ſenſibiliter inficeretur in ipa cadauer eterne damnatõ/⸗ nis deuitaret exitium. Ded inter obſtrepentes hominũ Woces et turbas talis memoꝛia defint, euius pſentie eaauu Npeeter vltIna viſionoque in hac vita niimie appetantur. aliqui virtu⸗ te pollentes deraliqualemviſionem noticiam cõſolatio nem reuelationẽ. certaʒ allocutionẽ pꝛo certitudine vi ſa locus deſertus exiſtit te agende deſiderãt fed moiſes cum ingrederetur ad in terioꝛa deſerti · vidit dominũ in rubovelutignem inflam mantem.cõſolationẽ accepit in animo quam ante nun qᷓ; legitur ſuſcepiſſe:noticiam habuit diuinoꝛũ.et reue⸗ lationẽ ſecretoꝛũ deia alloquiũ eius de his ad que a deo poꝛdinatus erat. Nonviderat dominũ in egypto:neq; . ſubiectam creaturã audiuerat vocẽ eius.Deſertus eni locus diuinis eſt oꝛaculis aptus:nec aſſiſtunt ſtolidi lan datoꝛes qui ſuis laudibo bona noſtra diſpergant. Et oꝛa re in recuruate volentẽ dpoꝛtet eſſẽ iniiſum.imo tam a turba remotum.vt nõ cogitet hominũ tintillatõnes ad cellam pꝛo incomoditate adeundi:nec ipᷣe perſiſtat intẽ tus ne a pꝛoximo expꝑectetur:excepto eo qui obedientie patris in ſolitudine ſubeſt qui ad ipius imperium tene⸗ tur ab actuali oꝛatione recedere. Aliter autẽ expectans g 2 Gaurn) X etf expectatus quietem ? in recuruatam oꝛationẽ raro fu dit aliquãdo/ Querunt mundi pꝛincipes atq; omnes qᷓ gerunt in oꝛle terrarum aliqua pꝛefecturã hatere ſuos vernaculos expeditos miniſtros in eoꝛum obſequio ex⸗ plicatos: implicitos vero ſeruos mmalijs paruipendunt. plerũq; de ſins habitationibo pꝛocul pellunt. ss enim nõ eſt domini ſeruum pꝛeterq; in omini ſeruitio impli cari· Populus aute dei a pharaone in egipto/ꝓ ſuo ĩer⸗ uitio implicabatur Tloluit ergo dominuſ populũ ſuum erxplicari ab egiptiaco ſerunio:et ad ſacriſcandũ ſibi ſie ri iberum in ceſerto. Pꝛoinde miſit dominus moiſen et aaron ad pharaonem vt dimitteret populuũ ſuum vt ſacrificaret ei in deſerto. vbi expeditioꝛ erat q́; in egitto et in ſolitudine ſacrincabit habilius qᷓ; in ciuitatibus re — ſidens. Et ſollerti mente intuenduũ eſt quod eſt ſacrin/⸗ cium quoda nobis a deo exquiritur:et expeditius reddi tur in ſerto. Quia moꝛes clodimus: litteralia facrifi⸗ cia et iſraelitici populi dimittamus. Sacrinici dixerim eſſe quod ſanctitatẽ in anima aut in moꝛibus ſonat ſeu ſacrum anime aut coꝛpoꝛis lactum. Pꝛoinde omne qð deo redditur acceptuʒ ſacrificiũ eſt. uhilominus tamẽ opoꝛtet ſingulari diſſertione intendere. Oacriſiciũ deo gratum dauid in pſalmo explicat:cum ad ſacrifſicandum omnes inuitat dicens. Gacriſicate ſacrificium iuſticie: et ſperate in domino. Sacrificium iuſticie vnuerlale in Vitutibus nolcitur eſie lonum:vt reddamuſ deo bvnũ omne quod poſſumus et ſibi conuenire cognouimus. Erboc nanq; dicto nullũ excluditur bonuũ quod non ſit deo reddendũ aut dilectione anime aut opere coꝛpoꝛali ququis omnia bona nõ ſint omnibus apta: magis vero nec ab omnibus ſingulis ſint exacta. Nam matrimonij wnũ non erigitur a pꝛofeſſione celebis vite. Becouer⸗ titur certe quod dicitur. Mec elemoſine bonuʒ ab eo qui aſe ommia ſequeſtrauit. Et ſepe cõditõnes et ſtatus im ꝑediunt et ſexus diuerſitas no cõſentit. Elalitudo in⸗ nrmitas et his ſimilia cõtradicuntvt nõ omnibus acti ue cõueniant: ſed nõ ſubſiſtunt quin omne wnü regi ſu perno gratum.ſcom aptitudine pꝛofeſſionẽ et ecentia in ſe atq; in omnibus diligatur:quauis omne bonũ nõ reddatur deo actu coꝛpoꝛis. nec ſit reddendũ a ſingulis. oimnẽ ſuam cõſiſtentiam anime et coꝛſoꝛis vſibus mmꝗ Erit igitur ſacrif cium iuſticie quod ſacuficabitur dño. Faſe diuims: pt totuz ſe dedicet in eius ſeruicio a quo ide ſſe quod habet accepit: et ſolum vacare deiferuzeſt ſacrxiſicium perſecte iuſticie. quod maxime peragitur in eſerto ad quem locum omnipotens ſuum populum ad ſacxificiũ inuitabat. Lectio meditatio intellectualis ſeu wpealis oꝛatio.cõremplatio inquiſitio ſui.cuſtodia ſin ·ſi lentij ꝓpfundum. quies mentis.fragilis vita.carnis ma ceratio. abſtinentia nociuoꝛũſagon rectus:que oĩa ſacri ficia ſunt iuſticie quod in deſerto magis impꝛepedite ꝑ/⸗ agitur. Sed nemo credat quod a nobis in chaiſtianam vitam vocatis quod in ſacriñciũ mactati pecoꝛis exqui⸗ rat aut effuſi ſanguinis:neq; rei viſibilis ſine ſacrificio mentis. EInde per pſalmiſi dicitur. Mon in ſacrificijs arguam te. Mon accipiam de domo tua vitulos. neq; de gregibus tuis hircos: neq; manducalo carnes ſtauro⸗ rum:aut ſanguinẽ hircoꝛũ botalv. Ac ſi dominus per ꝓp⸗ Pplytam dicat aperte. NHon ſunt iſta lſacrincia que requi⸗ ro. Jam enim dauid intendebat in nouã vitam:et exi⸗ mium ſacriſiciũ ↄgnoſcebat/ ubdit enim Imola deo ſacriſicium laudis et redde altiſſimorvta tua. Et paulo poſt ſecutus adiunxit. Hacrificium laudis honoꝛifica⸗ bit me:et illic iter quo oſtendam illi ſalutare dei. Taudiſ vero ſacriſicium eſt ipa gratiarũ actio de acceptis. Lau / dis ſacriſicium eſt in ad uerſitatibus et pꝛoſperitatibus fert etiam ſacxifi Hhatio ſi cum offendimus creatoꝛe. Iſtis remotis oĩa recta manet. neq; ſupereſt quod fieatumſed anriari p?o quortus laudare dominum. Dicebat lane ipſe dauid. Benedi⸗ cam dominnz in omni tempoꝛe: ſemper laus eius in oꝛe meo. vt ſi patiar ſi affligar. ſi maledicar. ſi repꝛobus ha bear. ſi omnia munch mala contra me conflentur vnuʒ ſemper laus eiuſin coꝛde atque oꝛe meo. Si mihi aſ⸗ ſint pꝛoſpera cuncta:iempꝑ laus eius erit in animo⸗ nee lingua tacebit. Hinc et dominus per ꝓphetam dicebat. Innfrenalote laude mea. frenum geſtat in oꝛe: p⸗ greditur et ſiſtitur dextratur et ſiniſtratur. giratur vol uitur ouctu eius.c per hoc ſacriſicium laudis imolat- ——— gui de omnibus et in locoet temipoꝛe dominuʒ laudat. Hinc et am pſalmiſia oicebat. Lauda anima mea domi num:laudaw dominũ in- vita mea. pſallam deo meoqᷓ; Diu fver ecſi in occultis iudicijs eius.ſacrificiũ lau dis tenemur offerre. nam q;to ipᷣe operatur occultius: tanto ſapientiuſ. Eccleſiaſtici enim dicitur. Sapientie omini aſtabit laus. Et ab omnibus creaturis laus di/ uina exquiritur.qð vltimi pſalmi dauid miinnangif⸗ . n nul cii laudis qui de dei pꝛouidentia loremurmurat. Et hoc eſt ſacrificiũ laudis quod deum honoꝛificat.cum in omnibus dei potentiam ſapientiã et bonitatem adoꝛamus atq; laudamus. Pꝛoinge illic eſt iter ad ſalutare dei.Oiuina enim laus animo geſta oꝛa digeſta opera acta. perducit ad ſalutare dei. Que tanto ſtudioſioꝛ in ſolitudine agitur:quãto cõſiſtentia homi. à nemine imꝑediturEſt lacrincium quod marimecõ uenit offere his qui deliquerunt eequi nõ ſeruauerunt pacta diuina nec aliud munus occiſi pecoꝛis ſeu fruguz et arboꝛis ſiue ſignati nummnſmatis ita placat deum of fenſum.quod et dauid ꝓ ſe obtulnt in remedium adulte rij ꝓditionis et homicidij. YInquit emm. Sacrificium To ſpiritus cõtribulatus. coꝛ cõtritum et humiliatuʒ us nõ eſpicies. Quomodo erit ſacrificiũ deo ſpiritꝰ cõtribulatus.cum alia ſcriptura dicat. animus gaudẽs etatẽ floꝛidam ſacit. ſpiritus triſtis deſiccat oſſa. Mepꝛo batur a deo triſticia ſpiritus:ſed non omnis triſticia bo⸗/ na nec omnis triſticia mala. Spiritus tamen cõtrib u⸗ latus eſt voluntas eo ſenſu volen .quo delectata fuit in — mMalo.vt tamdiu quotidie tribuletur donec doloꝛ com⸗/ miſſi criminis ad equalitatem Perueniat aut excedat ꝑ⸗ uerſe delectationis.vt tanta vel excedens tribulatio ſi/ at in anima quãta delectatio fuit in culpa. Et alibi phe ta dieebat.Anxiatus eſt in me ſpiritus meus in me tur batum eſt coꝛ meum.Annetas ſpiritus eſt triſmcia pꝛo peccatis. et turbatio coꝛdis pꝛo fractione diuinoꝛum pa ctoꝛum:Mihil eſt ſuper quo ſit inducenda triſticig rrn — rietas miſi ſuper ccatmm.et in nullo cadere delet tur/ malo cõmiſſo vtiq; lonum eſt. Sequitur enim exalta⸗ tio ſuper chꝛiſtum:hoc dicebat dauid. Oum anxiaretur coꝛ meum in petra exaltaſti me. Scom apoſtolu. e⸗ irg autem erar chꝛiſtug/M iẽ dero ſacriſiel er ug, ro ſa⸗ en dum exquurit᷑ ſepe deſertum. nam innumera multitu⸗ Qgo loca ſemp queſiuit apta meroꝛibus:nec querere deſi ſtunt qui ꝓpter delicta: peccata tribulari ſedulo querũt Habet etiaʒ ſepe mundus leticias ſi uas quas obijcit xo lentibus pꝛo peccatis et diuims offenſioniby cõtriſtari nec ſuis implicationibo ꝑmittit aliquẽ ad ſe ingredi. vt introꝛſus ſue meſticie rationabiles cauſas inueniat.cũ vnuſquiſq; nõ ſolum dei offenſoꝛ.ſed etiam qui videtur uſiuſe di cauſas poſſideat. diſpari tamẽ ratione at q; intentione penitus inequali. peccato: quia offendit: iuſtus quia offendere poteſt.et pꝛolongat᷑ eius cũ picu/ lo incolatus. et habitat ſemper cedar cũ filijs hyſmae/ lis. Ac per hoc ommũ creatoꝛ et dominus peculiarẽ po/ gel Ino uh Nrynn hhi enee debe, 10rer, nrawl molgt⸗ giicſt, Adon meocq Ulrius: Peentie gs . innul Dum ntiäet Weſt ta o hetano umec erune fngn nAE aulte, ſeium llutiz ſpint⸗ guges Repeo lulv/ nbu⸗ IN Ape tio ſ ipe Enu 1o 1 r⸗ De vita domini pulum in manu moiſi aaron vt ſibi ſacrificaret voluit inducere in deſertum. cõmonefaciens nobis vt ſacrifi⸗ cia ſpiritualia offeramus.et in pᷣfinito tempoꝛe huma⸗ natus peractus nos docẽs deſerti eſt incola factus/Sʒ nec in talib laudamus ita deſertũ.vt alijs viuendi mo⸗ dis chꝛiſtianis quomodolibet derogemus poſſe ꝑfici per virtutem:ſed deierti comoditates pꝛo diuerſitate tem⸗ poꝛum atq; locoꝛũ cõditionis hominũ atq; viroꝛum edi cimus/Bonũ igitur eſt eſertũ ſed habet et pugnas ha bet ſimiliter et victoꝛias.et oꝛationibo vincitur poty qᷓ; enſibo amalech.habet ſerpentes innumeros moꝛſibus moꝛtem inferentes.habet et ſerpentẽ eneum ſolo aſpe⸗ ctu ſanantem patientes.habet amaras aquas habet qð dulcoꝛat.habet aduerſa.habet et ꝓpitia. Sed ve hodie: quia ſpecioſa deſerti cõbuſſit ignis. Vbi dei populus in deſerto. Vbi helias. Vbi heliſeus. Ebi diſcipul ꝓpheta⸗ rum. Vbi iohannes baptiſta qui deſertũ ab infantia te⸗ nerrimꝰ habitauit. Vbi deſerti egipti habitatoꝛes. Abi thebaide. Vbi ſichie. Vbi montis nitrie. Vbi montis ſyrie. Vbi raychu. lbi armenie. Vbi altioꝛis grecie. edve huie generationi quia deſerta/ſſunt ab hominib facta deſerta:et que manſerũt ſunt delitiarũ loca ſenſua li deſeruitur vita.nec vt aſſolet vita hominũ monacho⸗ rum aſpera et agreſtis. Deuitant cultoꝛeſ chriſti loca de ſerta que ſunt amica meroꝛibo.et facti ſunt quaſi ciues in medio ciuitatũ:et facta eſt cum ſecularibo tanta ciui⸗ litas vt plerunq; turpetur honeſtas./ed ad vminũ ieſum incolam deſerti factum oculus interioꝛ dirigatur et multo intuitu ipᷣm abſentẽ tanqᷓ; pꝛeſentẽ ſedule con templemur:et moueatur affectibo anima.cõtrahat᷑ me⸗ roꝛe atq; turbetur ſuſpenſat᷑ in ammiratione cum chꝛi⸗ ſtum intueatur in deſerto. Stultitia eſt ſapientib mũ di deriſio delicatis.incredulis fama ꝙ chꝛiſtus ſteterit in deſert o. Quid enim eſt videre iuuenẽ delicatum im⸗ maculatum.et abſq; peccato eſſe cum beſtijs in deſertoꝛ Quid faciebat rexregum et dñs dominantiũ factus in cola in deſerto:humana cõſolatione pꝛiuatus ſqualida facie ab in edia et ieiunio cruciatus: Non ſecum patreʒ non matrẽ nõ aliquẽ habens in illo deſerto ſodaleʒ: ſed angeloꝛũ nõ carebat cõſoꝛtio qui hominũ cõſoꝛtia deui⸗ tabat. Non fouebatur vt homo ſupꝛa hominũ naturaʒ agebat.Carebat lectulo:nec puluinar ſupponebatur di uino capiti humanitus quieſcenti. Sedile et nõ erat ei Terra vro ſtratum erat et ſella:nõ operiebatur noctur no temꝑoꝛe pannis.Carebat tugurio.nullã habeat edi culã:nec aliqͥ tecto tegebat᷑ab intẽperie aeris. Hyems nemꝑe frigoꝛibo algens erat:cuʒ in deſerto ſqualido ver ſabatur. Locus deſerti aut arlvꝛibus infrondoſis pꝛedi/ tus erat: pꝛohibebat certe hyems in plantis viridita⸗ tem atq; amenitatẽ folioꝛum: aut totus ſqualidus erat locus.aut bipartitus erat:vt ſibi eſſet quedam peregri⸗ nandi varietas in deſerto. Habitaculũ feciſſe nõ legimꝰ vbi ſtetiſſent firmi penitus pedes eius:et omnino ſibi penam dabat locus et tempus: cum a quinta ianuarij die vſq; ad quartamdecimam febꝛuarij in deſerto fuerit moꝛa eius:quod tempus aut ymbꝛibus aut eſt frigoꝛi⸗ bus aptum. Nihil vero ad remediũ de ciuitatibs tulit: aut quicq; poſtulauit a matre:paupereſ enim erãt.NPau per acceſſit.pauꝑerq; moꝛatus:nec igne aliquado celefa / ctus mücfregreen Vbi quos ambit multituindd populoꝛũ.lbi delicati. Veniant ⁊ cõtemplent omniũ regem ab animalibo ſociatum et humana dignitate pal enteuid faciebat hic ſingularis homo ſingulariter viuens ſingulariter degẽs. Oꝛabat ne quotidie.Nocteſ ducebat inſomnes. Legebat. Non enim poꝛtauerat co⸗ dices theſauris ſapientie plenus. Coõtemplabat inceſ/ BGaluatoꝛis ſanter erat menſinſuſpenſe fira celo OPloꝛabat interdũ ludebat foꝛte cũ beſins nouerat eĩ eas vocateveniſſent obediuiſſent.hoc eni pꝛimus homo indelicato deſerto ſu ſcepit in dono.Quid ergo faciebat tam nobilis heros. omnino irrepꝛeſenſibilis in moꝛibo et actibus ſuis.Mõ eni poterat exrare nec nouerat. Quid igit᷑ faciebat. Goꝛ te doꝛmiebat interdũ. Quid faciebat qui non pꝛebebat hominibo tunc exemplũ.quia nec ab hominibovidebat᷑: ſed videbatur ab angelis quib nõ opoꝛtebat tempoꝛa⸗ lia exemplavirtutis inferre. Beſtie exempliſicari nõ no uerant Quid faciebat.Cemerariũ eſt difinire qð celi⸗ ci notarij nõ ſcripſerũt.ied illud faciebat qð facere dece⸗ bat hommẽ diuinũ humana diuine· diuina humane o⸗ peranteẽ.nihilq; ſine cauſa et rõne aut ſteriliter agentẽ. Et acta eius intellecta ſine ignoꝛata digna ſunt adoꝛa⸗ ri.et eo magis quo nõ poſſunt inueſtigari/ed incun⸗ ctanter credamus ꝙ in in omnibo agebat ⁊ intendebat ſalutem omniũ noſtrũ per exemplũ documentũ et ꝑ af⸗ fectum.pꝛeoſtendens pꝛius debere hominẽ eſſe ſuupᷣiꝰ q; alterius.et ante ad ſeipmqᷓ; ad alium ſiericet ꝑ oꝛatio nem et cõtemplationẽ querere qð debet docere.quod et monſtrat aptitudo deſertiSed ꝙ necviſitauit quiſpiã hominũ dñi ieſum.hoc maximũ teſtimoniũ erat quia nondũ notus erat.nondum diſapulos fecera * ſent enim eũ atq; requiſiſſent/Sed pia mater eius cur ſuſtinebat abſentiã eius.Nouerat ipa filij voluntatẽ et eius infalli bilẽ actionẽ:et amodo ſubijcienda erat in re⸗ gimine filio.quem vſq; modo moꝛe humano habuerat ipᷣa ſubiectũ:et cognoſcebat in eo eternũ ꝓpoſitum vo⸗ luntatis ꝓ ſaluatione humani generis.qᷓ;tum ꝑmitte⸗ bat ſibi cognoſcere quẽ poꝛtauit in ergaſculo moꝛtis et lactauit mamillis:et nunc moꝛabat᷑ in deſerto cũ beſtijs carens potibo atq; cibis. Sed beatus qui te ſideliter in charitate viſitaſſet et attuliſſet de nature bonis que tu deus factus homo creaſti:et tua fuiſſet allocutione poti⸗ tus. Vleruntamen nemo attulit ſibi cibum nec aliunde venire ſecit Jeiunauit enim quadraginta diebo et no⸗ ctibus poſtea eſuriuit YJeiumũ chꝛiſn pena eſt ſui coꝛ⸗ poꝛis ſed totius humani generis eſt refectio:et ſibi eſt ad ſupplicium nobis ad beneficiũ. YJeiuniũ chꝛiſti ſuum eſt et noſtrũ.ſuum per actualem penã coꝛpoꝛis.noſtrũ ꝑ exemplũ.noſtrũ per doctrinã.noſtrũ per dietam que ſie⸗ bat in capite pꝛo liberatione membꝛoꝝChꝛiſtus eſt ca⸗ put noſtrũ noſq; mẽbꝛa eius. Si autẽ ꝑ exemplum no ſtrum eſt ieiunium.almifico pꝛerogato exemplo pꝛoti- nus ieiunemus.Et cũ multa viderim atq; legerim de ieiumo diffinita:ſermo anguſtabituiparũ quid de ipſo edlicere wlens Yeiumnu eſt virginitas inſtrumentoꝛan r- vocis.vt purioꝛ emittat᷑ oꝛatio et mũdioꝛ ſit pſalmodia et ſermo aliqᷣd poſtulãs ante dũ Meiũnim̃ eſt ventris te nuitag: duo atenuato adeſt in oꝛando aut legẽdo liber tas/Yeiuniũ eſt euigilatio et ſollertia ſenſuũ eſt ⁊ libera tio quedã a fantaſmatibo malis/eiuniũ applicauit mẽ ti queſita et ſerenauit ſupꝛa mentẽ diuina meditari vo/ lentem.et ſubiecit mẽbꝛa coꝛꝑis rationi:cuius writas⸗ acceptio in ratione fundat᷑. Mam ieiuniũ ſociatũ vitio cruciat et ficticiat nõ mere: ſuppliciũ habet certũpᷣmiuʒ nullũ · irtus et vitiũ ſemꝑ hñt diuoꝛtiũ. Impius ie⸗ iunãs animã toꝛquet et coꝛpus.auarus ieiunãs fecit ſi⸗ milliter.iracundꝰvero copulat᷑ eiſdẽ. Hypocritaliter abſti nens cibis ⁊ diuinis muneribo piter ſe pꝛiuauit et fit o⸗ mnino duplici cõtritione cõtritus.vt in aĩa ledat᷑ et coꝛ poꝛe eiuniũ coꝛpis nõ eſt virtus ſed actus eſtvirtutis Quid coꝛpe agit᷑ nõ eſt virtus ſed actus ab ipa ꝓcedẽs. Vlirtus enim generans temperãtia eſt. ſed hoc eſt fieri etiã in moꝛibo paganoꝛũ. In chꝛiſtia nis wero etiã ieiu / 8 3 „☚ ſ=f. “ AE An4- gF- P--— nium coꝛpoꝛis nõ eſt virtus mentis:ſed virtutis actus per coꝛpus monſtratus. Virtus ieiunij nõ in coꝛpe ſed in aia wre nſiſtit. Erit igit ieiumiũ dexpianis act/ chari⸗/ tatis ꝗᷓ fertur in deu. NMa homo ex charitate diligit deũ qᷓ ſi vltra ꝓgreditur plus diligit q; ſeipſum. multomagis facta ꝓpter ſeipᷣim deſpiciet pꝛoinde deſpiciet eſcas ꝓpter deum vt nõ videatur ad eas affici pꝛopter deuʒ excepto ſuſtentamẽto nature qð omnibus inculpate concedit: qui creatoꝛ eſt omniũ. Igitur:eiuniũ ꝓbatio eſt amo⸗ ris ad deum in abſtinetia delectabiliũ ciwꝛuũ ꝓpter deu: quia nec a cibis abſtinendũ eſt velut a re damnata in na tura.quia nulla natura mala neca re damnata per cul⸗/ pam:quia quod virtutẽ nõ recipit nec vitium poteſt ad mittere. Et apls dicit ꝙ nihil ꝓhibitum eſt ꝙ cum gra⸗ tiarum actione percipit᷑. Sed abſtinetia fiet a bono cre⸗ ato ꝓpter bonũ increatũ cum diuinũ cognoſcif᷑ placitũ. VYsitur ieiuniũ quedã ꝓbatio eſt potioꝛis amoꝛis in des⸗ um minoꝛis ad eſcas.et ipᷣm eſt ſignum negati amoꝛis ad coꝛpus ꝓpꝛium pꝛopter chꝛiſtũ:et cõpaſſio tanta dif/ federata cum coꝛpoꝛe chꝛiſtum acquiſiuit infedere.Niſi wro tanta coꝛꝑis amicicia ⁊ cõpaſſio diſſoluant᷑.et inui ſibilibus cõpaſſionibo et diumis munerib pꝛiuabitur animg et foꝛte celeſtibo cum a coꝛpoꝛe diſſoluet/Mec per hoc agatur aut tale fiat ieiuniũ vt infirmitas aut debili tas in coꝛpoꝛe ſubſequat᷑:maxime in diuino ſeruitio in exceptuate mancipatis. Mon eni deus fecit hominẽ de⸗ bilem ſed foꝛtem.et qualem fecit talem voluit ꝑmane⸗ re:vt foꝛtis eſſet in animo virilis in coꝛpoꝛe ad operan⸗ dum diuina mandata. Chꝛiſtianũ ergo ieiuniũ ſemper tenebit modum ne ieiunãs deficiat et ne comedens ef⸗ fluat/eiunãs cum leditur:multiphciter pꝛobet ſeipm nec pꝛumis debilitatibo cedere ſecundis et tercijs.Ha bent enĩ demões plerũq; debilitare abſtinẽtes vt puſil⸗ lanimes fiat:et nutriãt plus debito coꝛpa q̃ nouerũt ex ieiunio infirmari:et fiet colluuio et illuſio er ſumptõne ciboꝛum Plerũq; vero ieiunantes patient᷑ in nocte aut ſomnis plurimas turpitudines: et aſſcribent᷑ debilitati nature vt fiat recidiuũ ad eſcam/Cum wro diuerſa di⸗ uerſimode coꝛpoꝛũ experientia facta fuerit/ſerenius iu⸗ gicabit de ſeipo qui patit/ aut aliuʒ diſcretioꝛẽ inquiret. Nõ omniũ ieiunia ſunt equalia nec eiuſdẽ meritiapud deum:nec in ieiunio penſatur abſtinẽtia ſed paſſio ieiu⸗ nantis. Et diuerſitate; poſſident himana coꝛpoꝛa ſicut diuerſitatẽ habent.ligna lapides et metalla.quoꝛũ aliq̃ᷓ mollioꝛis aliqua vero ſunt materie durioꝛis. Jeiunãs ſepe lapideus in oꝛatione poſt cibum vero lachꝛymas vi detur effundere: quod aut deceptio eſt maligni aut paſ/ ſio colligata. Yeiuniũ exiſtit multis pᷣparatio gule:cum effuſus in eſcam effunditur cum reſoluitur. Yracund⸗ videbitur quis anteqᷓ; edat. poſt alitum coꝛpus ſedabit ire pꝛocella:ſed certe ꝙ hic nõ accepit mentis dominiũ ex virtute.Gonũ eſt ieiuniũ a delicatis. vnum ab eae ratis:lvnum apcioſis:ſed melius a ſumptuoſis et dele ctabilibus et ab inflammantibo coꝛpus. Jeiunauit qs ab Puiuſmodi:ſed vilioꝛibo cibis er multitudine oppꝛeſ it anime ſenſum. Multi ſtuduerũt vincere per ieiuniũ paſſiones gule:ſed ꝓpter indiſcretionẽ perdiderunt oꝛa tionis fauum. magis vero fructuʒ. Expedit omnino vt agon a maioꝛibo et ꝓ maioꝛibus virtutibus dirigatur. et ex altioꝛibus captemus pꝛemia que optamus. Quia vrum eſt ieiunium nõ eſſevirtutẽ ſed actum ipius:ma gna diſcretione nempe opus eſt ne ſenſibilis virtutis actus inuiſibilem virtutem mentis im pediat. Si die⸗ ta erpedit coꝛoꝛi humano in infirmitate fatiſcenti vt a norijs caueat:multomagis ⁊ anime cum oppꝛimitur a varietate clwꝛũ.Nam melius ⁊ tutius aſſet agomiſte ſi quartus deli qui gule liellũ repudij dedit. aliquo cito qᷓuis deli/ cato refici.q; ruſtico ſatiari obnubilante animu: aut ta⸗ lem moleſtiam inferente vt medicis expediret intende re.aut ab oꝛatione ſeu cõtemplatione ceſſare.Aurũ cõ⸗ mutauit in plumbũ qui virtute moleſtauit in aliquo p⸗ pter actum.ſed pꝛimo ſeipᷣm in certo examme ponat. ſi moleſtia ſit a cibo aut a maligno.Cõſueuerunt enĩ ma⸗ ligni multam moleſtiã immittere poſt cibum:vt cibi du ricia ſeu indigeſtibilis materia nõ ipᷣe accuſetur. Duruʒ pꝛoſecto erit cognoſcere an a ciw an a demonio fiat.ve⸗ runtamẽ dabit ceus ſuis paruujllis et fidelibo intellectũ aut per alium aut ꝑſeipᷣin Albi agoniſte fideles hypocri j ſim et ſimulationè et cõplacentia et omne figmentum cticium incitauerũt in animoſ;uis temptent᷑ iterum ab eiſdem. certuʒ fiat ꝗin ommbo aut a domino aut ab aliquo directoꝛe ſcom deum et dei timoꝛeʒz dabitur cla⸗ ritas in agendig et ſerenabunt᷑ mentes que in omni fi/ de ſe dommno ſubdiderũt et obtulerunt in repetite eom mentis et coꝛpoꝛis cõſiſtentiam alsecAEiIKifin: cilvꝛũ penſabitur in ieiunio ſequet᷑ cõfuſio: ſi coꝛxoꝛum valitudo er diſpoſitio erit directio. Nam quis ex modi⸗ co cib ſtatim reficitur et faſtidit eſt ſomachus necgra tulatur et coꝛpus.Alius vero multã ſumat cibi quãtita tem nec reficitur. nec ſtomachus nauſeat ſed amplius appetit et coꝛpus areſcit. Igitur in ieiunio nõ quatitas cibi.ſed coꝛpoꝛum eſt cõſideranda cõditio/piritus caro her ſimilitudinẽ ſitularũ aguntur.quarũ ſi vna de ſcendit altera ſurſum fertur.ſi altera ſurſum reliqua pe/ tit omnino deoꝛſum.et mirũ ꝙ coꝛpoꝛale depꝛeſſum ipi rituale faciat ſurſum ferri. Cenuitaſ coꝛpoꝛis exieiunio ecenter aſſumpta tenuem ſenſum cauſauit in amma. Pondus ſup podus impoſitũ onerifero animali ſepeiſ. lud incuruauit ad terram et ſarcina ſuꝑ ſarcinas anmma lia robuſta cõfregit. Coꝛpus noſtrũ pondus eſt anime hoꝛrende ponderas ſuper illã. Sapientia dicit. Coꝛpuſ quod coꝛrumpit᷑ aggrauat anima. Eſcarũ autẽ appoſi⸗ tio iterũ aggregauit vt ſub eſcis et coꝛpe ſepe amima in ſua virtute frangat᷑. IJeiunium vero nõ appoſuit onera ſed exonerauit impoſita.nam aut extenuauit coꝛpꝰ aut nõ permiſit pingueſcere. Induxerunt ſepe ſomnũ epu⸗ le atq; ieiunium ſed ab illo tardius grauius ab iſto ci/ tius et leuius aE coꝛpoꝛis ꝓpter deum re licta in curꝗ anime infletit auctoꝛem:et coꝛpus ſuſten/ tauit ſepe aliter qᷓ; per cibum.Alia enim eſt cura nature. alia voluptatis.illa ꝑmittitur etiã quibuſcũq; abſtinen tibus.quia natura modicis cõtentatur nec accuratis in tenditilla diſſuadetur quia recedit attentius a pꝛima rerum natura ſcom quã oꝛiginalis mundus vixit. nec delitijs pꝛeſtauit ſtudium neq; curã. Jeiuniũ quotidia num ꝓpoꝛtionatũ e erioin laudatura ſanctis. violen⸗ tum vero et interpoſitũ ſepe damnatur. Semper dan⸗ dum eſt in quolibet homine quod appetit cõplexio natu ralis nõ quod appetit voluntas carnis. Sed cum eſurit᷑ atq; ſititur et coꝛpus incipit agitari: difficile diſcernet an naturalis ſeu voluptatiuus ſit appecitus.Mõ enĩ eſt ieiunium inſtitutũ cõtra naturã conditã ſed ad refrenãẽ dum coꝛruptam.et ne multitudo eſcarũ inualeſcat ſu⸗ pꝛa debitum oꝛdinẽ.quia dum querimus reficere ven⸗ trem ſepe inſicimus mentè. Igiur abſtinentia ſtabit quouſq; tolerari poteſt ſine dvetrimẽto nature atq; impe dimento exercitationũ ſanctarũ viſibiliũ et inuiſibiliũ ad quas omnis verus agoniſta debito diuino ligai/E ieiuniũ a multitudine ciwꝛũ nõ autem a numeroſitate comedendi. et wnum eſt. eſt ieiuniũ a numero hoꝛaruʒ ſue dierum ſed nõ a copia rerum et etiam lonũ eſt. ſed ſi vtrunq; pagitur incoꝛrupta manẽte natura beatifica Sn- dli⸗ wro paſſus eſt exilium.nõ ꝙ rem malã comederit: ſed Jeiunium meritoriu et accepcum oꝛationi ſociauit:in⸗ ta/ quia pꝛeter obedientiã comedit. Yeiunauit et a carmib ſinuans ad inclinandu diuinam maieſtate pꝛecibus no ende oꝛiginalis mungno nitionrmndi cpter uruna eſt ele ſirs.animã in oeatione cõtitam fieri opoꝛtere. Coꝛpus / tus:igitur nõ valent ieiunia crinunoſis Farinã tantũ⸗ vero aifugi ieiunijs œclarauic iuduh vidua que erat e⸗ lope, modo abſtulerunt ab egiptijs iſraelis filij carnẽ ⁊ vinũ legantis pulcritudinis: et ieiunabat ommbus diebus at ſi et ſi qua lacticinia nõ legunt abſtuliſſe. Ibant eni in de vite iue pꝛeter ſabbata et neomenias et feſia domus iſ⸗ uma; ſertum. Ad ipoꝛum ſitum ſolum eſt aqua de petra edu⸗ rael. Ina vero pꝛetermitte bat nõ ꝓpter gulam et rela⸗ bidu cta.et ad duodecim fontes aquarũ nõ veget esvini per⸗ xationem.ſed pꝛopter familiam cui ie cmunicabat in urqg uenerunt ad helym:vt reſiceretur qui ſitim patiebant᷑ cõſolatione atq; participatõne ſui tempꝛe feſtiuitatuʒ: .w/ Inuenerunt ſemel aquas amaras et dulcoꝛate ſunt li⸗ ac etiam rõne cognatoꝛũᷣ et cõiunctoꝛum ſi ad eam viſi fecti gno. Si amara eſt potio aque:ligno crucis dulcificatur tandi gratia in tali tempoꝛe acceſſiſſent· in alijs wrro te⸗ weri Hon eſt ieiuniũ abſq; rasione. Quotquot wro ieiuna⸗ poꝛibus ieiunij nõ relaxabat cenſuramvt domaret iuuẽ ntum uerunt aut ſuppoſuerũt cauſas aut acceperunt aut poiu tutem.refrenaret puicritudine. honoꝛaret ieiunio caſti⸗ erum erunt finem:nõ enim agendũ hoc opus eſt ſine peunte tatem. Elit etenim ieiunium caſtigatio iuuentutis. pal ut ab aut ſequente cauſa laudabili eiunauerũt fiij irael in loꝛ pulcritudimis et caſtitatis hono: atq; fomentũ Me⸗ rch⸗ vno die quo receperũt a beniamitis ↄflictum viq; ad xe· ſier pꝛemonita oppido vt ingrederetur ad regem aſſue niſh; ſperam pꝛimo ꝓ doloꝛe cõflictus qui acciderat.etꝓ mul rum virum ſuũ timuit.nec pꝛopter firmatũ decretũ au em titudine interfectoꝛũ.et quia credebant iuſie agere vo⸗ ſa erat ad eum ingredi ꝓ liberatone totius ſue gentis. ſarg lentes vindicare tantũ ſcelus:vt ex multitudine concũ niſi pꝛimo omnibus iudeis qui erant in iuſis. per dies uung bentium mulier moꝛeret᷑. Mirabant᷑ ꝙ tam felices ha⸗ tres indixiſſet ieiunium.ipᷣa ſimiliter cum anculis ſuis mocie bebant hoſtes qui debebant iuſta vltione pumri.quaſi ꝑ ieiunaturã pꝛomitteni.poſt que ingreſſum pꝛeſumpſit Neegen ieiunium a domino exꝑectaret decretũ:quid in hac cau⸗ ad regem et totius ſue gentis liberatione obtinuit.imi⸗ Gräntn ſa foꝛet agendũ:eiuna et tu ſi conflictum ſuſtines ab mico iudeoꝛum ad patibulum e regione damnato.Cri nnplis muiſibili hoſte.nam nõ foꝛtitudine coꝛpoꝛis led debilita duum ieiunium certum eſt ꝙ coꝛpus attenuat ſenſum lüͤtitgs te vincit. Jeiuna quaſi penitentiã agens et dolẽs de vir euigilat.Criduum magis ieiumium appeilaui quod in fuis — tutibo interfectis in anima muiſibiliter:et viſibiliter ga⸗ cultum trinitatis admittitur: et vbi coꝛ lingua et actuſ vme pertis moꝛibo deſolatiſ in numero magno nöaruo iſe a nociuis et ad rem nõ pertinentibus abſtnent. Yeiu⸗ * iuna et a malitia purga teipᷣm. Yeiuna vt virtute chꝛi⸗ mum indixerat heſter liberandis et ipa liberare cupiens nm ſtifera hoſtes deuincas:quos coꝛpoꝛũ verocitate atq; ar⸗ ieiunabat vt placaretur deus.vt inclinaret̃᷑ deus ad mi mn moꝛum induſtria nõ vales deuincere/gilij irael cu ar⸗ ſeriam hominũ pꝛopter afflictionem coꝛporum et cõpa⸗ Mla⸗ guerent᷑ a ſamuele ꝙ adoꝛauerãt deos alienos.baalim teretur his qui ſibi nõ cõpatiebãtur. Omnipotẽtis be⸗ n. aſtaroth et vellet eos cõgregare in maſphath ad docen⸗/ mignitas cõſueuit compati ſibi non cõpaſſiuis.Vbi ho⸗ ee⸗ dum eos dommi bona.pactũ facientes cum domino de minum cõpaſſio ceſſat ad ſeiposſoiuina ſubſequit᷑ dum numa nõ adoꝛando idola et cõfeſſi ſunt ſe pꝑeccatoꝛes:et ieiu⸗ taxat ꝙ pꝛopter deum incõpaſſio fiat. Eſt enim ieiuniũ nime nauerunt ob penitentiã.aut per amoꝛẽ ſubiectũlindebi⸗ incompaſſio quedam coꝛpoꝛum:dum alimenta ꝓ tem⸗ puſ te ad creaturas.et ꝓ ſuſcipienda doctrina. Senius e poꝛe ſubtrahuntur. aut nõ dantur que a voꝛagine gule oſi/ ls nõ oppꝛeſſus facile ſuſcipit weumemenrtuta/Eer. appetuntur. Nouerat heſter coꝛda pꝛincipum in manu mm viriiabes ieiunauerũt ſeptem diebus pꝛo ſepultura ſau domini et ad que vult illa inclinat·igitur volens inclina Vein lis.Et pꝛo moꝛtuis in fide chꝛiſtiana poꝛtanda eſt coꝛpo rein ſuam petitionẽ pꝛincipem tempoꝛalẽ et terrenum. Waur ris pena:vt eoꝛum animea pena releuentur in charita⸗ pꝛius ſtuduit per ieiuniũ inclinare celeſteʒ atq; eternu. nepn⸗ te chꝛiſti.omunicatione facta doloꝛũ/uimiliter dauid Borröiftomniidus tribillatioful⸗ quibus anima de⸗ ſtoc. et qui cum eo erant ieiunauerunt vſq; ad veſperã ſuper ſiderat liberari opoꝛtet dei auxilium inuocare:ſed eũ pꝛi⸗ umre, moꝛtem ſaulis cum audierẽt.cõmunicantes ſecuʒ in pe us placare ieinioꝛum mnünenbu innedeiſ en/ nis:quia credebat in ſide in alia vita paſſurumvt cer⸗ cõtriti ſpiritus et humiliati coꝛdis àd quod deus reſpi⸗ ture, tum in fide teneamus:animas gloꝛificandas releuari a cit.et ſcõm multiplicationes doloꝛum in anima et coꝛ⸗ nen penis ꝓpter penas viuoꝛuʒ ꝓ ipᷣis in charitate toleratas poꝛe deus a nobis periculoſas auertit erumnas/ Yoſa⸗ bin /Hæec obſtat ꝙ ſaul fuerit repꝛobatus.quia nõ eſt viuoꝝ phat vero rex iuda cum videret aduerſum ſe muiltoꝛuʒ ma ferre certa iudicia ſuper abſo ſutos acta hoc ſolum nouit hoſtium et potentiũ bella cõſurgereſtimoꝛe perterritus. nec altiſſimus.Nõ enim debemus penitus officia charitatiſ totum ſe cõtulit ad rogandum deum:ſed pꝛimo pꝛedi/ cn impendere pꝛo his qui nobiſcum equale loꝛtiti ſunt ſa⸗ cauit ieiunium vniuerio iuda. Credebat per ieiunium len⸗ cramentũ:niſi cum eius negatione deceſſerint/Et pꝛo placare deum ⁊ pericula inimicoꝛũ effugere.magis vero Nn filio infirmo ieiunauit dauid volens eum a moꝛte auer ſpiritu cognoſcebat oꝛationis pꝛeambulũ et pꝛeuiũ eſſe atir tere.qui pꝛo peccato paterno moꝛti ꝓphete iudicio trade ieiunium.Mam ieiumum coꝛpoꝛis diſpoſitio eſt menta Urif batur:q;uis nequiuerit/Pꝛoculdubio ieiunia munda lis atq; vocalis oꝛationis qua rogatur atq; placat᷑ omni⸗ ne magne ſunt pꝛeces in cõipectu dñi.ad obtinendum qð potens necnõ et impolluta lingua laudatur. Labia vero eſt petitur vt ſi nõ ad placitum ſaltim ad vtile qui petit ex⸗ crapulis diſſoluta diſperſam laudem et oꝛationẽ domi⸗ audiatur.Achab rex iſrael cum argueret᷑ ab helia ꝓpheta no decantauerũt.Et quãuis ꝙ in os intrat ſcõm ſentẽ⸗ i de ſcelere ꝑacto in naloth iſraelite et ſanguis eius lam⸗ tiam ſaluatoꝛis nõ coinquinat animã.nihilominꝰ mul⸗ n/ bendus eſſet a canibo in eodem locovbi naboth fuerat la titudo eſcarum atq; varietas et vmi potentia oppꝛimit it HW pidatus:ſtatim ſcidit veſtimẽta ſua.et operuit cilico car ſenſum:vt fumo vapoꝛantiã cibbꝛum magis coꝛdis in⸗ nem.et ieiunauit.et doꝛmuit in ſacco·et ambulauit di⸗ tentio ſit onerata qᷓ; oꝛnata laus atq; oꝛatio ras cũ 4 De vita domini „ „ ui agentem. Stetit ieiunus in paradiſo nac coneckene miſſo capite:a quo ꝓpter humilitatem ſuam tranſlatuʒ eſt ꝑccatũ ſuum.et in filio reſeruatũ ad puniendũ:vt leiunium numeretur inter opera ex quibusvindicta dei differtur. aut ex tolo aufertur/MNeemias audies deſiru⸗ Saluatoꝛis ctionem et captiuitatẽ hieruſalem: ieiumauit et oꝛauia eſſet in babilone obtenta licentia de redeũdo in hieru⸗ ſalem cõgregatis pꝛincipalibus familiarum et familijs accepta multitudine auri et argenti pꝛo donarijs ad ho noꝛem ⁊ decoꝛẽ templi anteq; capeꝛet iter.ſeu repedare P g9g 4 cepiſſet pꝛimo indirxit ieiuniũ dicens. Pꝛedicaui ibi ie⸗ iunium iuxta fluuium haava vt affligeremur coꝛaʒ do⸗ mino do noſtro.et peteremus ab eo viam rectam no/⸗ bis et filijs noſtris etvniuerſe ſubſtatie noſtre. Erubui enim petere regis auxillium ⁊ equites qi defenderent nos ab inimico in via.quia dixeramus regi. manus dei eſt ſuper omnes qui querunt eum in bonmtate.et impe⸗ rium eius et foꝛtitudo eius.et furoꝛ ſup omnes qui de⸗ linqunt illum ieiunauimus autem et rogauimmus do⸗ minum noſtrũ pꝛo hoc.et euemt nobis pꝛoſpere. Vide hominem humnlliter alta ſapieſntẽ qui magis cõfidebat in afflictione carnis qᷓ; in auxilio regis magis in ielumo et maceratione coꝛpoꝛum q; in apparatu milicũ. Patẽ/⸗ ter igitur dicit qua ratione pꝛedicauerat ieiumium vt af fligerentur coꝛam domino et pꝛopter dommũ nouerat altiſſima fide afflictis ꝓpter dominũ.et coꝛam ipſo non ad gloꝛiam hominũ eius aucuium nõ deeſſe. Amat eniʒ diuina bonitas ſibi nõ parentibus parcere. diffiſis de humano auvilio ſuum inpendere. idcirco noluerunt a rege tutela neq; ſubſidium cõſidentes ſoluʒ in dmino pꝛopter ieiunium. Unde per experientiã ſidem facit ver bis dicens. Et euenit nobis pꝛoſpere magis ꝓpter ieiu⸗ mum q; ſig rege habuiſſemus copiam milituʒ. quia in ieiunio nobis ꝓpicium fecimus omniũ verum et ſum/ mum deum pꝛopter queʒ erubeſcendũ ſatis eſt in omni re auxilium menchcare humanum/Hunc cruciatũ qua re deus voluerit in hominibus fieri humanus intuntus nõ videbit niſi per fidem ſupꝛa ſeipm animus noſter ſi at. Fecit omnipotens deus omnia in oꝛdine ad ſeipſum vt a quo creata ſunt omniaad eum oꝛdinata manerent ſed pꝛopinque ꝓpinquiſſime remote atq; remotiſſime: ſed ſub celeſti oꝛdine ſermo noſter intẽcht. Omnia que ſub celo ſunt his differentijs diſtinguntur.et his oꝛdi⸗ nibus oedinant᷑ donec in creatoꝛeʒ per creaturã ſibi ma xime pꝛoxima veniatur.Habet hic mundus entia mul⸗ ta quibus ſolum id quod ſunt et omni alio addito carẽt quoꝛum aliqua ſunt ad vſum humanoꝛuʒ coꝛpoꝛum et beſtiarum. ſimiliter et diſſimiliter in ſuſtentatione ani⸗ me cum coꝛpoꝛe.imo coꝛpus cuʒanima rationali aut ve getabili:er iſta nullo modo ad ſeipᷣa ſed ad aliud ſunt oꝛ⸗ dinata. Que tamen veniunt in vſum coꝛpoꝛum et que nõ veniunt ad cõſiderationẽ debent fieri animox.et in omnibus laudetur magnificentia creatoꝛis. Senſibi⸗ lia irrationabilia ſimiliter mundus habetque ſoluʒ en⸗ tibus pꝛeponunt᷑.quoꝛũ aliqua veniunt in vſum huma noꝛum coꝛpoꝛum et ipᷣoꝛuʒ ſimiliter et diſſimiliter: iſta Wro talia experientia plus q; eloquentia docet. Et ſunt multo plura que in vſum coꝛpoꝛum nulla ratione deue niunt.imo plura que coꝛpoꝛa humana interimunt: ſed in cõſideratione animarũ noſtrarum fiunt vt etiam in his laudetur potentia creatoꝛis.que omnia ſacta et oꝛ/ immediate neq; ꝓpinque ad deum: ſed remote atq; re⸗ motiſſime in oꝛdine digmitatis et participationis diui⸗ ne. Coꝛpus wro humanũ ad ammã oꝛdinatur et ipo a⸗ mima in ſuis ſenſibus vtitur.ſed coꝛpus anima nò vti⸗ tur nec ad coepus tanq; ad ſuum equaie aut inferius a⸗ nima oꝛdinatur:que coꝛpoꝛibo omnibus ſuperfertur no bilitate ſeu dignitate nature. Anima igitur ſolum ⁊ im mediate atq; ꝓpinquiſſime ad deũ oꝛdinatur. Pꝛoinde habes ꝙ omnia inferioꝛa nõ ſolum ſitu coꝛpoꝛis aut in virtute cõſiderationis vt laudetur lonitas creatoꝛis.a/⸗ nima wro dumtaxat oꝛdinatur ad deum vt dum eſtin via ipᷣm cõtempletur.amet.et ratiõe intellectu. memo ria wlluntate atq; moꝛibo querat.Quod vt mehius ipᷣa pernciat noluit effundi per eſcam.et in inquiſitione di⸗ dinata ſunt in vſuʒ vtriuſq; hominis. necoꝛdinata ſunt quartus 2 uerſoꝛum arvelſbrdin guſtiuß delectabiliũ ne in his oc⸗ cupata/p fouendo delectabiliter coꝛpoꝛe auerteret᷑ a crea toꝛe. Ypa cibis nõ alitur. detrimentũ aut incrementuʒ nõ ſuicipit:valitudine aut infirmitate ex cibis non reci⸗ pit.Cibus anime veritas et amoꝛ.Coꝛpus vero coꝛpxo⸗ ralibus cibis creſcit atq; decreſcit.inuaieſcit et tabet.ſed mModicis nutritur gubernatur atq; fouetur.ad ſui cõſer⸗ uationem et ad anume lbertate: q; coꝛpus vltra moduʒ vgetum atq; fotum neceſte ſit vt impediat.exquo ami⸗ ma ſuſtinebit a creatoꝛe auerſione.aut nõ faaet ſibi te⸗ bitam heſioneʒ:et his qualificata cõtagijs indurabitur quaſi lapis. Coꝛpvero temperate nec exquiſite nutritũ nõ inferet moleitia aie.q̃ intca iᷣm iacet incluſa.nec ipa ſuis inteta curis vacabat ſteriut in le ferẽs cauſaz qᷓ cre atoꝛi ⁊ eicheoꝛijs aſſiſtat/ructi aut ieiunijet hi ecu catus declarat:quata ipᷣin opoꝛteat diligẽtia cuſtodiri. Hanctos igit᷑ patres mẽte interrogem ⁊ reſpondebũt nobis Moues ieiunus accepit legem et diumum allo⸗ quunm.heiias raptus eſt in paraduum. damel concluſit oꝛa leonum: et ieiunus homo a ieiunijs leonibo honoꝛ tur. Experientia vero agoniſtarũ veroꝛum in auribo in⸗ tellectualibus magis ciamat: declarans ieiunij bomtatẽ magis wro tutam opoꝛtunitatẽ. Adiungebatur ieiu nio mentalis et coꝛpoꝛalis vigilia:et ad vtrũq; ieiuniuʒ pꝛeſtat Pinenemg Erehrns nõ legatur explicite quid in deſerto fecerit chꝛiſtus:tamen credendum eſt ꝙ agebat vt homo diuinus exemplum omniũ factus. Vigilabat chꝛiſtus coꝛpoꝛe:quia nec habebat oppꝛeſſum epulis ſen ſum. Et oculis intendebat in celum. ſuſpirans in ſuper⸗ nas amenitates. ad quas introductur erat ſibi fide ſpe charitate colvxrentes:aſpiciens ſupernum nidum queʒz turtur factus pꝛo nobis inuenerat ad reponendũ pulloſ quos ab eterno poꝛdinauerit ſuos. Et magnum tribu - it nobis documentum vigilia ſaluatoꝛis ne noſter ocu⸗ lus male ſopiatur. et inretrouerſibiliter pꝛetereat tem pus accomodatum ad lucra ſuperna. Cligilauit chꝛiſtuſ carnis oculis in cõſpectu domini:ante cuius cõſi pectum vigilabat iugum iniquitatuʒ noſtrarũ. Lamentabiliter emim pꝛedixerat Jeremias. VUigilauit iugum iniquita⸗ tum noſtrarum. Juguʒa iungendo duo ſaltim dicitur. Jugum iniquitatis eſt anime et coꝛpoꝛis deliberata cõ lenſio:in peccatum diabolo ſiibdita iniquitati ſubiecta. Vigilabat iugum iniquitatis quia diabolus affectuʒ et rationẽ vinxerat ad arandum et ſulcandum terram co⸗ ꝛis noſtri vomere pertinacie ad pagendum malũ.ſul⸗ cis malarum et variarũ actionum celectantium pꝛeter um. Cõtra quod chꝛiſtus anima et coꝛpoꝛe vigilatu⸗ rus aduenerat.vt vigilia vigilia deſtrueretur. Jugum iniquitatis vigilabat: cum homo iniquitati voluntarie ſubditus nõ doꝛmit.niſi maluʒ perficiat quod mẽte cõ⸗ cepit. Cotra quod iugum chꝛiſtus ſe nõ doꝛmitaturuz obiecerat. Vigilemus nos:ſi vita omniũ vigilauit pꝛo nobis. Suſcipiamus in hac parte potius vigilandi ex:⸗ emplum q; diſcuſſionis officium. Eligilia coꝛpoꝛis vl⸗ tra q́; ieiunium attenuauit eum. Quod et ſapientie lo quitur. Eligilig honeſtatis tabefaciet carnem.deſiccauit plerunq; pꝛurientẽ humoꝛem:et ſoꝛdidationes ſatha⸗ ne ſimiliter et carnis auertit. Inſopitus oculus ererci tauit coꝛpus:et ad diuinas actiones oꝛdinauit eundẽ. Vigilia ſtatus ante peccatũ:nõ emim ſomnus ante pec⸗ catum obrepſiſſet in homines.Aſſimilat vigilia ſi uper⸗ nis ciuibus:in doꝛmiticij poꝛro ſunt. Coꝛpoꝛi quandaʒ dedit aptitudinem ſpiritus:magis vero moꝛem. Poſſi dent abs dubio incoꝛpoꝛei oculum inſopitum. Moꝛtis habent ſimilitudinem mẽbꝛa ſopoꝛis in tempoꝛe. Eli⸗ gilia vero reſurrectio eſt membꝛoꝛum:a omnes ſenſus S.ra... . — —— „ — — — — — — 70☛ — — — — – — r, 2—a——— — — — — — — — ür. N De vita domini diſpoſuit ad gbiercta Gomtumn eſt videre ſummiartiſi cis opera.vidit vigilans oculusigitur et mentis eſt fa⸗ cta diſperſio · Sed et multi cõgregauerunt mentem:et ab exterioꝛibo ad interioꝛa a viſibili ad inuiſibilia ꝓceſſe runt. Eligilia coꝛpoꝛis exercitatio mentis.Aggrauatuʒ ſepe coꝛpus intruſam animã in ſeipo per ſomnũ oppꝛei⸗ ſit. Mõ agitur in viris agoniſtis vigilia ꝓpter corpꝰ:ſed vt in vigili coꝛpoꝛe interioꝛ ſenſus magis inuigilet. Ca⸗ ret anima ſuo imperio in coꝛpoꝛe doꝛmienti. ſenſibo om nibus imperat dum coꝛpus inuigilat. Sunt virtutes abſq; merito coꝛpoꝛe doꝛmiente:exercitãtur vero in ani ma cum illa in coꝛpoꝛe nõ opꝓpꝛimitur. Diuinas thoꝛi⸗ as atq; theophanias anema oculo ſopito nõ lentit: et ſi ſentire videtur. aut ſine merito.aut illuſiones plerũq; demonum ſunt.A ſimilitudine moꝛtis fecit diuoꝛtiuʒ qui ſtuduit vigilare:et ſocium ſe fecit nõ doꝛmienti vi⸗ te. Magna fuit hominibus cõſolatio videre mundi lu⸗ cem atq; oꝛnatum:et regum atq; pꝛocerum maieſtatẽ. Bupererxcedit per omnino incõꝑabiliter cuʒ anima no⸗ cte vigilans acuto et intellectuali et fideli oculo aſpicit intelligibilem lucem ſuperioꝛẽ decoꝛem: et ommiũ regẽ regum cum aſſiſtentibo ſubſtãtijs ſeꝑatis irreuelata fa⸗ cie cõtemplatur qᷓ;uis non intueatur in limpido. Cligi⸗ lans vicit naturam coꝛruptam:et ſupernaturalia ſoꝛcie tur aſſuefactus diuinis.Oamnum exiſtimauit modicũ ſomnum pꝛopter illoꝛum carentiã. Mocturne vigilans exinamuit ſcipᷣm et omnem rationẽ perditoꝛũ et acqui⸗ ſitoꝛum exegit. et antegradum et retrogradũ ſui agoniſ cognouit. Somno deditus.nihil hoꝛum fecit anima la boꝛauit inuanum. Ingreſſum habuit in pꝛofundũ abiſ ſalis mali:qui decretam et fructuoſam exegit vigiliam: et pauefactus reuigilauit ad dominũ ⁊ ſatagebat de ma lo liberari · deſiderans cum clamoꝛibo anxiati ſpiritus et turbati coꝛdis:dicebatq; oꝛe magis vero coꝛde ciama⸗ bat.Ne auertas faciem tuam a me:et ſimilis ero deſcẽ⸗ dentibus in lacum. quem vigilãdo mente conſpererat Vigilia cuſtodia eſt coꝛdis. Qui coꝛ cuſtodit: cuſtodit intellectualem vitam. Pꝛomde ſcriptura dicit. Omni cuſtodia ſerua coꝛ tuum:quoniam ab ipᷣo vita pꝛocedit Stabit vigilans intellectualiter in poꝛta coꝛdis et om⸗ nem cogitationem inſurgentẽ ab intra ingredientẽ per obiectas ſenſuũ foꝛinſecas qualitates et ſulꝛtas actio nes examinabit diſcutiet ſcire volẽs vnde venit.qua ve nit quid defert quov tendit.et ſecum dim rationẽ non nature aut voluntatis ſed fidei ⁊ charitatis cõcedet aut pꝛohibebit egreſſum:ſimiliter obſtabit aut permittit in greſſum. Non omnes aues nidificare dbent in abdito coꝛdis noſtri:nec omnes ſunt phibende. Turtur et co⸗ lumba paſſer ſolitarius nõ pꝛohibentur nidiſicare volẽ⸗ tes. Himlvlite loquoꝛ:qui legit intelligat. Vigilet ra⸗ tio ſedula in oꝛta coꝛdis nec ſine ratione alicui permit/ tit egreſſum ſiue ingreſſum. Nullum enim caſtrum o⸗ poꝛtet tanta diligentia cuſtodiri.Caſtrametati ſunt vn⸗ diq; inimici pariter et amici et intus ſunt ad eoſdẽ ini⸗ mici ſimiliter et amici.et ſimiles ad cõſimiles ſperãt ha bere colloquium:vt tradatur caſtrum in manibus exte roꝛum:interoꝛum id agente. Eſt in nobis cõdita natu⸗ ra ratio et diuina imago.que ad virtutes extra caſtrame tantes inuiſibilem et indiſſolubilẽ exvtraq; natura pul cram amiciciã habent:et collegari ſe appetunt ad ageda diuina. Cuſtos vero poꝛte egreſſum ingreſſuʒ his eque pmittet. Non enim iſtoꝛũ erit alloquiũ:niſi ad placitum cõditoꝛis et ad caſtri tutelam. At etiam eſt in nobis na tura coꝛrupta et plerũq; cõſuetudo antiqua maloꝛum et ipſoꝛum memoꝛia.que vitijs ⁊ rebus coꝛruptibilib. ſunt amice. iat igitur diſcretio non ſopita ne ꝑmittat ä Baluatoꝛis egreſſum. Elolunt enim egredi vt laruales vitiop mul titudines introducant cum ducibus tenebearum. u verovigila poꝛtamq; claude maledicis.perdere cũctaxo lunt.et funditus ſubuertere caſtrum vt cõditoꝛi et re/ demptoꝛi locus nõ remaneat ad manenduʒ. Cligila ex⸗ pectans li vocaris intellectuali voce:aut quid dicat᷑ ad⸗ uerte.Ante omniuʒ cõditoꝛem nefas eſt inſenſibiliter ſomno pꝛemi.Nec in ſeruis coꝛaʒ dominis patitur oꝛ⸗ do iuſticie foꝛte quod tibi loquetur deus et non hmo: quem ſepe homo vigilando expectat. Yacebat in taber⸗ naculo dominmi ſamuel cum hely ſe credens ab illo voca/ tum:ſed tercio vigilans inquit. Loquere domine quia audit ſeruus tuus:et nota facta eſt ad eum in multiſ di uina voluntas. Eligila et tu omni oculo cum ſamuele et cum dauid dicens:Audiam quid loquatur in me do⸗ minus quoniã loquetur pacem in plebem ſuam. Et ad hanc vigiliam ſolitudimsvt anime aptius dominus e⸗ loquatur:dicebat per ꝓphetam.ducam eam in ſolitudi⸗ nem et loquoꝛ ad coꝛ eius dum vigilat intente.qui que rit aut ebet audire diuina.Quivigilare nõ didlicit dif⸗ ficile pptuit vere compungi:nec ſuam inueſtigare inte⸗ rioꝛem cõſiſtentiam.nec exterioꝛi appoſuit aptum mo⸗ dum Habet tumultus innumeros lux diurna: et ſpar⸗ gere magis qᷓ; cõgregare ſuum eſt pꝛopꝛiuʒ. Silent in nocte rationales rumoꝛes.qui magis diſtrahunt men⸗ tem qᷓ; omnes ferarum et auium voces. Et in tenebꝛis quilibet recolligitur ad ſeipm. Pꝛoinde nocturna vigi⸗ lia in tenebꝛis anime lucet. Tenebꝛe coꝛpoꝛales lucem menti ſuperinducunt et ſcrutatur quiete anima legem deiſſeipam aſpicit ſtantibus tenebꝛis ſuper terram ac ve ritatis cõſpectoꝛ in die ſibi tenebꝛas fecit:et vt perſpica cius intueretur mente in illam in magnis ſplendoꝛib- coꝛpoꝛis oculos clauſit luc. Vagatio viſiui ſenſus va⸗ gare ſepe animã fecit.qui nõ vagatur niſi mediante lu⸗ ce oꝛbe vero tenebꝛis obuoluto.nec vagatur anima ſui cauſa ſed hoc cecus quilibet habet in die.ſed auribus ſen tit ipᷣe rumoꝛes.Ergo bone ſunt tenebꝛe qꝛ in tenebꝛis coꝛpoꝛis oculo nõ videtur.ſiletur vt plurimũ que maxi me ſunt cauſa inueſtigationis anime tenebꝛe ſcilicet et ſilentie.Cõtrariũ vero faciunt lux et rumoꝛ. Poꝛte nan q; ſunt hoꝛum ꝑceptibiles ſenſus.ꝑ quas multa ingre⸗ diuntur ad mentem.Ac per hoc nox amme fecit auroꝛã. tenebꝛe meridiem vt cõſpiceret intellectualem oꝛbem diuinoꝛum bonoꝛum varijs et inenarrabilibus redimi tum. Silentium vero anime renouauit imo rolvꝛauit auditum in auditione archanoꝛũ. Et in nocte confeſſio diuine laudis et ꝓpꝛij crimims ad deuʒ peragitur.hoc aſ ſerebat dicens. Oedia nocte ſurgebam mente pariter et coꝛpoꝛe ad cõſitendum tibi. Intellectualia pꝛata per⸗ ambulantur in tenebꝛis coꝛpoꝛis.et per vias equitatis eo tempoꝛe rectius mens ꝑcurrit.et tacentibus homini bus loquitur deus. Ypᷣis nõ auditis audiuntcoꝛpis wo ce carentes lucidi et laruales.hi vt erudiãt et conſolen⸗ tur illi vt terreant ⁊ cõtriſtent. Necnõ et pleriſq; redem ptoꝛ per partes innotuit· Quod dico nõ ommib dico. ſed in re vigilias exſequentibus pꝛopter intellectuale incoꝛruptibile bonum nõ pꝛopter bonum coꝛpoꝛis coꝛ⸗ ruptibile. Eligilant artiſices vigilant ſtudentes vigilãt latrones.vigilãt in inſidijs milites ad quos nullus no ſter eſt ſermo· dum nõ pꝛopellũt ſomnum pꝛopter oĩim creatorem.ſed vtvenentur in mari coꝛdis vitia ſiue vir tutes. liderũt bonum vigilie q; plures et noctem ver⸗ terunt in diem vt impꝛepedite ſiſterent coꝛam domino Vlidit bonuʒ vigilie paulus qii ad multas vigilias ho⸗ tabatur. Elidit et petrus ſed in oꝛatione vigilare vide⸗ debat.Vlider̃t hexemicole q̃ magis celicole dici poſſent. Tiber A quoꝛum plurimi ſtabant in vigilijs per totam noctem. Vidit doꝛotheus qui ab adulta etate nocte atq; die doꝛ⸗ mire nolebat.qui ſemel ſomno oppꝛeſſus domiutt in ceno:expergefactus ſomno diabolo dixit. i pꝑiuadebis ſomnum angelis perſuadebis et mihi. Qui deinceps nõ doꝛmiuit niſi mno moꝛtis ſemper vigilans ad diui na.TCempus bꝛeue infallibiliter eſt. Ele qui ſomno pꝛe terire permittũt.niſi qð nõ poſiunt negare nature im⸗ pꝛobe exactrici.cui probiter eſt negandu.almatoꝛ ſom/⸗ ni receptaculum illuſionum. ſomnum odit:a fan; taſijs in modico liber erit. In càrta perditarũ expenſarũ tempoꝛa ſomni ſcribe.ld fucales introitus diſtrictas po ne vigilias. Qui nouit vigilare nouit oꝛarxe.et oꝛatione percutere inuiſibiles inimicos.in quoꝛum figura om⸗ nipotens deus in vigilia matutina reſpexit ſupꝛa caſtra egiptioꝛum inſequentiuʒ iraelem:et omnes principes et robur pharaonis demerſit in mari profundo.Aptuʒ tempus veris agoniſtis exiſtit ad internciendum mo nes ad vitia vigilia matutina? nihilominus idoneum illuminatiombus noſtre mentis. Hoꝛa enim tali falu⸗ tationem angelicam.xreſponſionem virginea. cõceptio⸗ nem diuinam legimus celebꝛatas et matutinali eadeʒ hoꝛaſqua cõceptus eſt ſaluatoꝛ eſt natus. Cuius natimi⸗ tatem vigilantes paſtoꝛes a ſeparatis ſocijs didicerũt et audierunt incoꝛpoꝛeum cantus atq; ineffabiles me⸗ lodias:quia ſemper angelis eſt cõgrua tam honeſta vigi lia exacta pꝛo regno ſuperno in quo ipi nõ doꝛmiũt.Na⸗ turale ab eoꝛum creatione fuit angelis nõ doꝛmire: no⸗ bis vero virtute pꝛeſtatur ⁊ gratia/Eadem̃ hoꝛa celebꝛa ta nouitas regni celeſtis ſceʒ reſurrectio voluntarie mo⸗ rientis potentia pꝛopꝛia reſurgentis. ad quoꝛum me/ moriam debet amabilis imo actualis fieri vigilia ma⸗ tutina:vt actus ſit mentis diſcurrentis per amenitates inuiſibiles paradiſi cum quiete coꝛpoꝛis atq; debito ex⸗ ercitio pꝛopellenti ſomnolentiã impoꝛtuna.lſtant e nequius his tempoꝛibuſtetri ide certiſſima tenendũ eſt dominũ captum pꝛo redemptione hominũ tota no⸗ cte illa non captaſſe ſopoꝛem.ſed in afflictionibus et de⸗ riſionibus irrogatis penalter cum affectu magni operiſ vigilaſſe. cõſoꝛmia expedit fieri membꝛa cuʒ capite in ſopito. In luce placida eſt vigilatio. in tenebꝛis virtuo ſa. eoꝛum videlcet qui pꝛo chꝛiſto et ſuperis agonicant: Ccẽteroꝛuʒ vero laboꝛioſa vel turpis.Albedo habet digre⸗ gare viſum aggregare nigredo. Et viſus anime a luce patitur illud idem: qui cõgregatur in tenebꝛis ſiue no⸗ cte/Pꝛoindẽ ommpotens nõ ſolum in ſignum magni facinoꝛis quo filius moꝛiebatur in cruce.ſed vt totius mundi omniũ hominum mentes in ammiratione atq; cõtemplatione ſuſpenderet tenebꝛas induxit in medijſ ſplendoꝛibus ſuꝑer terram. nõ ſolum iudeam ſed vm/ uerſam:vt aduerteretur non eſſe ſine magno miſterio: qð tam inſolitum videbatur. Non fecit tunc tenebꝛas vt moꝛe ſolito homines doꝛmitarentſed nõ vt vagan⸗ tibus oculis ingrederentur ad mentes.Fecit tunc no⸗ ctem nõ ad nocendum vnde noxappellatur.ſed ad me⸗ ditandũ pꝛopinquis atq; remotis. Oꝛoinde per ommia mundi dlimata illa obſcuritas fuit in libꝛis annalibus ac tempoꝛum geſta cõtinentibus annotata. Et cum apo ſtoloꝛum et cõdiſcipuloꝛũ chꝛiſti pꝛedicatio per terrarũ crebreſceret oꝛbem:exilla obſcuritate multoꝛum claru⸗ erunt mentes.cum in pꝛedicatione ipoꝛum cõcoꝛdiam facti agnoſcerent pariter et verweuʒz. DHe quoꝛuʒ nume ro fuit dioniſius ariopagita vt er apoſtolicaruʒ actionũ littera cõpꝛehendi poteſt et ſideles hiſtoꝛie narrãt. Agi⸗ tur nõ fecit deus illas tenebꝛas vt tenebꝛe diu eſſent cũ ſcriptura euangelica racitat cõfeſtim fuiſſe remotas.ſed quartus ideo fecit vt in poſterum generarẽt hominibus clarita⸗ tem. Mon eſt nox vt noceat:ſed vt pꝛoſit ad vitam.HNõöÿ eſt not vt ſemper ipam homo doꝛmiedo pertranleat.ſed vt quietus nõ ſit ſuſpenſus:mõ videns coꝛpoꝛalia ſpiri⸗ tualia cõtempletur.nõ videns terrena intueatur cele/ ſtia:nõ videns homines cum angelis choꝛum faciat.im motus pedibus affectibus gradiatur.quibus ſolũ igmi tis atq; irreuerberatis appꝛopinquatur ad deum.Ac per hoc bone ſunt tenebꝛe coꝛpoꝛales:ſi in eis lux eterna cõ⸗ quiritur. Gona norx et fallit regula diriuantiũ:quia ipſa pꝛeſtat aptitudine contemplanoi. Et cõtemplarn opus chꝛiſti erat in ceſerto. Mon eſt ſcripta itteris cõtempla tiõ eius:ſed ſcripta eſt in talibuaiuſti coꝛdis et in mem bꝛanulis fides.Calia cõtemplabatur qualia vecebat ſi⸗ lium dei:et hominis cõtemplari.Non pigritemur acce⸗ dere ad deſertum ſi nõ coꝛpoꝛe ſaltim mente:ad cõtem⸗ plandũ diuina tempoꝛe noctis ſimniliter et diei. Aut diꝰ em pꝛo diuinis quiete agendis vertamus in noctẽ: aut ipm altis contemplatiomibus mediocribus et infimis tranſigamus. Altas dixerim trinitatem que circa ipaʒ ſunt pꝛout ſe fideliter et inueſtigatõne poteſt noſter ani mus ipᷣius adiutoꝛio ſurſum fieri.ac etiam aſſiſtetes in⸗ tellectuales ſubſtãtias cum ipa.mediocres que nos ſu⸗ mus circa nos ſunt bona nature ⁊ gratienſimas ipos Damnatos et iniquitatũ faſciculos depꝛimentes: Tigi⸗ lia oꝛationẽ eduxit in lucem/MNam ſi verio chꝛiſti ſententiam ſunt in ſpiritu.quia deus eſt ſpiritus et tales querit.non in monte vel tempo in nocte apti⸗ oꝛ ſpiritus:in die aptius coꝛpus:Et ieſus ductus eſt in deſertum a ſpiritu vt in ſpiritu oꝛaret. ſpiritu viueret. ſpiritu ambularet.ad ſui veram imitationẽ cetera mem bꝛa trahens: vt in veſertum eamus ductia ſpirtu. Tli⸗ gilemus ſpiritu.viuamus ſpiritu.ambulemus ſpiritu: et deſideria carnis non perſiciamus:me a ſomno turpi⸗ ter immergamur ed habet ſoctutna vigilia tim fidif- nocturnos ſimiliter habet et gladios. In canticis dicit᷑ vmuſcuiuſcũq; enſis ſuper femur ſuum pꝛopter timo⸗ res nocturnos.Timoꝛes nocturni a demomb immit⸗ tuntur.vt aut homo nõ ſurgat aut pauefactus cõſociuʒ querat qui ad ſecuritatem erit remedium:impedimen⸗ tum tamen erit diuinoꝛum cultuum ob reuerentiã in⸗/ noteſcendi aut reuerentiam cõturbandi.aut ſuſtinebit illuſiones fantaſmatum ſcriptuſq; coꝛpoꝛum ſentire ſi⸗ bi videbituninhoeriditas capilloꝛuʒ ſepe ſiet. clamoꝛ cõ fuſus mterdum diſtinctavox audietur.impulſiones coꝛ poꝛumq; cõtactus ſentienturqui a ſpiritibus fieri per-⸗ hibentur.et iluſiones ipoꝛum doꝛmientes etiam ſen⸗ tiemus.et multa ſimilia cum his ſepe ſient. Nouerũt enim maligni tempus nocturnum aptiſſimũ diuinis thorijs.quod conantur eripere per ſomnum. aut in vi gilia ↄturbare.quia in matutino interficiebat dauid o⸗ mnes peccatoꝛes terre. Diſponebat ſane in nocte iudi⸗ cia.quia rex erat vt malefici et iniqui nõ viuerent ſuper terram. Sed oꝛandum eſt et inquiete noctis mens hu mana cõſideret quomodo vitia propellat.reuocet vir⸗ tutes caſtiget mala peracta. et malum impumtum in ipſa non ſinat.Contra demones peccatoꝛes lachrymis et obſecrationibus interpellant ad dominum. Et idem dauid dicebat. In matutinis meditalvꝛ in te.quia fui⸗ ſti adiutoꝛ meus.Er quibus irritantur demones exatã tur furie infernales ad nocturnos inferendum ſepe ti⸗ moꝛes/Ded ſũnt gladij contra ipos tenendi omnino indepoſite ſuper femur. Enſis ſuper femur iudiciuʒ di⸗ uinum ad quod ineuitabiliter imus omnes. ſi per fra⸗ gilitatem amme noſtre timoꝛe ſuperemur. Interroga⸗ uit quidam diſcipulus factus in magno deſiderio vigi Dia em tfi⸗ cce⸗ em⸗ diß⸗ aut nis pe ani ins ſu ihos G ritus apti⸗ eſt in eret, nem Ci⸗ ritu Irpatu . dicif, mo⸗ mit⸗ Ne vene ann inebit tireſi noec loco ſper / rüt nis nvi do ndi⸗ per ohil Vlr/ n nnis em ui⸗ ntä ti/ no diß⸗ ra⸗ n De vita domini landi pꝛo cultu chꝛiſtifero quendam eruditum et geritũ in placitis moꝛibus ſenem dicens. Quomodo poſſum bene vigilare et oꝛare denocte: Et intendebat querens aliquid coꝛpoꝛale pꝛo argumento ſuſcipere.Et ait ad eũ ſenex.imoꝛ diuini iudicij ſi fuerit ĩeuulſibilit᷑ tuo coꝛ di pꝛeſxus.paululum doꝛmies modicum doꝛmitabis vigilabis vtiq; atq; oꝛabis.et velut ꝑeſtem fugies gra/ uem ſomnum.Ald quem diſcipulus. Credebam te pa⸗ ter mihli coꝛpoꝛis adhibere dietã ſiue medelam.Ad quẽ ſenex. Ex perimento didici nihil facere tam animũ vigi lem et carnem ſuſpirare altitudine ſopoꝛis immerſam: qᷓ; timoꝛ ineuitabilis iudhcij et diſtricte atq; inſubterfu gibilis examinationis. Igitur timoꝛes nocturmi diui⸗ nis timoꝛibus re uni drineenon ſi veritate virtutuʒ chꝛiſti quem colimus. ſcuto pꝛotegimur. nõ timebimꝰ a timoꝛibus nocturnis. Scriptura dicit. Scuto circũ dabit te veritas eius:non timebis a timoꝛe nocturno. Sanechꝛiſti veritas a demonum liberat falſitatibus. Falſa ſunt omnino fantaſmata et ab initio mendax mẽ dacijs decipit. Intentio eſt mangni:vt tempus noctur num atq; diurnum ſine fructu pertranſeat. Mocturnũ ipſidiurnum cõturbandum hominibus derelinquũt. et quod crudele auditu quod viris ſolitarijs remotis a vrationibus hominũ pleriq; cum luce variauerunt eo/⸗ rum mentes.et curuatam oꝛationẽ et tepidam cõtem plationem fecerunt:qᷓ;uis non ex toto dimiſerunt: Le⸗ gi quendam noctis et tenebrarum coꝛpoꝛaliũ vtilitatẽ aſperxiſſe.qui de materiali ſole lachꝛymabiliter quereba⸗ tur eo ꝙ immaterialis ſolis abſtuliſſet ſolamen. GFures cum furantur odiunt lumen ſolis omnẽq; lucem abho⸗ rent.et cum apparuerit exiſtimant moꝛtis vmbꝛam:no runt enim ad eoꝛum oberncem fieri omnino impedi⸗ mentum. Celeſtes nempe fures diuinoꝛũ cariſmatum atq; ſecretoꝛũ ad eoꝛum agenda miſteria tanq; impedi⸗ mentum cõdemnauerunt lucem:veruntamen nõ ode⸗ runt.Nihil tamen odio habendum in oꝛdine vniuerſi: pꝛout a diuina prouidentia oꝛdinatur. Ergo nulla doꝛ⸗ mitiovtinã fieri poſſet innocua remanẽte natura. Sed non ad delectationẽ ſed ad neceſſitatem ineuitabilẽ ca⸗ piatur ſopoꝛ:et locus detur doꝛmitioni recipiens coꝛpꝰ ad requiem non retinens doꝛmiendi ſuauitatem. Doꝛ⸗ mierunt ſane multi modico ſomno. quoꝛum excitatio nõ fuit giratio in aham partem coꝛpoꝛis:ſed egreſſio a loco doꝛmitionis.Aliqui erecti ſtantes captauerunt ſo⸗ poꝛes.Aliqui ſedentes in cella ſomni modicum partici⸗ pium habuerunt.Aliqui poſt cõmunem oꝛationeʒ ⁊ cõ⸗ templationem egreſſi ſunt in lectionis gradum.et liber tantum eoꝛum facies ſuſcipiebat. et idem ſemper erat doꝛmitionis et lectionis locus.Aliqui cõmiſerunt dire⸗ toꝛis iudicio et nibil amplius addiderũt. Aliqui nũ⸗ quam pꝛeterierunt iudicium diſcretionis:nihil dantes aut detrahentes ſcõm menſuraʒ infirme aut valide ma teriei.Hos ſecurioꝛes dixerim.ſed de mille difficile ſit monadem reperire. Diuerſe ſunt vigilie etvigilantium actus:ſicut intentio ⁊ remiſſio in amoꝛibus diuinis et timoꝛibus agitur. Eximius pꝛophetarum dixit ſue vi⸗ gilie tipum. Eligilaui:et factus ſum ſicut paſſer ſolita⸗ rius in tecto.Alia ſcriptura dicit in parietinis. Vligilat rex ſui coꝛpoꝛis qui pꝛo chriſto ſuſcepit agonem moꝛe a⸗ uicule ſolitarie. Sed vbi agitur vigilia? In tecto. Te⸗ ctum anime coꝛpus noſtrum eſt:quo doꝛmiente anima oppreſſionem patitur.et in ſuis directionibus non eſt libera:ipo verovigilante anime ſua iura ſi puceh ctum charitas eſt:quia charitas operit multitudin pec catoꝛum. In amoꝛe feruido vigilandum eſt. Et beatitu Baoluatoꝛis dinem dicebat dauid peccata ſic tecta: beati quoꝛum te⸗ cta ſunt peccata.Cectum dicitur gog:in quo intelligi⸗ tur occulta diaboli temptatio. In quo tecto vigilandũ eſt ne dialbolus vitium vrtutum ſimilitudinib tegat: et nos in foueaʒ deceptionis ummergat Ynueſiigat hec vigilia ſolitaria.et ſicut paſſer ſolitarius ſedulo inuigi⸗ let chꝛiſiianus:vt dialuli tectos poſſit intelligere dolos. Vligilanduʒ ſane in tecto eſt qð legitur fuiſſe a doo mã⸗ datum ꝙ tectum tabernæculi tegeretur ſagis cilicinis. Tabernaculum domini eſt vbi domini ſteterunt pedes: de quo etiam pſalmiſta dicit. Introibimus in taberna culum eius adoꝛabimus in loco vbi ſteterũt pedes ey. quod eſt eccleſia.et vbi ſteterunt pedes domini ſcilicet chꝛiſti humilitas:quos pedes magdalena lacheymis la uit.Apoſtoli eius pꝛedicatoꝛeſ qui pxr mundum vniuer ſum eum pꝛedicando poꝛtauerũt.quos pꝛope hoꝛã moꝛ tis chꝛiſtus pꝛopꝛijs mambus lauit vt mundioꝛes et a⸗ ptioꝛes eſſent ad euangelium pꝛedicandum. quoꝛum pulcritudo anteq; eſſet a ſpiritu ſancto accepit pꝛeconi⸗ um pulcritudinis atq; laudiſ. Unde Eſaias dicit· Quã pulcri ſupꝛa montes pedes annunciantis et pꝛedican⸗ tis pacem.que pulcritudo ad apoſtolos refertur:qui ſu⸗ pꝛa montem eccleſie poſiti:pedes chꝛiſti pacem annun ciantis atq; facientis in toto mundo fuerũt/Medes do mini affectus et intellectus chꝛiſti:quibo inter nos am bulat vſq; ad finẽ mundi. Pꝛopterea ipſe dicit. ecce xo biſcum ſum vſq; ad cõſummationem ſeculi.quia dili⸗ git nos et opera dilectionis impenditſet intelligit nos et que circa nos ſunt vt nihil ſit abſonditum ei.Tectũ vro huius tabernaculi eſt ſupereminens charitas que iterum operitur ſagis cilicinis.quia quãto ardentius et altius fideles dilexerunt ommum deum et patrem et filium eius quem miſit ieſum chꝛiſtum: tanto aſperio⸗ ribus veſtibus tribulationum voluntarie ſunt operti. Interroga martires.interroga cõfeſſoꝛes.interroga et Virgines.et reſpondebunt tibi.De quo tecto etiaʒ pſal miſta pꝛo eccleſia loquitur. Extendens celum ſicut pel⸗ lem:qui tegis aquis ſuperioꝛa eius. Celum eſt eccleſia ad differentiam ſinagoge pꝛocacis atq; terrene. Exten⸗ ſa eſt et dilatata eſt.eccleſia moꝛe pellis:vbi ſunt ſcripta diuina miſteria. Superioꝛa vero tecta ſunt aquis qui ſunt ſuperioꝛes ſancti tribulationum anguſtiarum af⸗ flictionum vmbꝛibus operti fuerunt. De quo chari⸗ tatis eccleſie tecto ſaluatoꝛ tribulationum tempoꝛe cõ ſulit non deſcendere dicens. Et qui in tecto eſt non deſcendat tollere aliquid de domo ſua. Et gloꝛiam do⸗ mini videbant filij iſrael ſuper tectum federis. dum e⸗ rant in deſerto ſolitudiniſ:vt omnino moꝛe ſolitarij paſ ſeris nos opoꝛteat vigilare in tecto ſi gloꝛiã domini que ramus cõtemplari. Et ita vigilemus in tecto vt ne cre damus conſoꝛtes fieri cõſolationum niſi fuerimus et paſſionum.Fiat igitur vigilia coꝛpoꝛis vt eſſe poſſit in cõſideratione hoꝛum vigilia mentis.quoniam aliterqᷓ in tecto eccleſie non eſt ſalus. Et tribulationum ſagis cilicinis aſſumptarum aut illatarum opoꝛtet operiri ſal uari volentem. Delicata in adultis hominibus virtus: neſcio ſi perdunt ad deum. Silebat in deſerto chri⸗ ſtus.nemini oꝛe coꝛpoꝛis loquebatur. Pax ei ab homi⸗ nibus loquacibus erat.prerogauit in ſe vtilium rerum noꝛmã.et ſilentij ſui cenſura nos ad ſilendum clamat Pro nobis chriſtus omnia geſſit.non cogebatur neceſ itate aliquid ad ſeipſum referre. Eliatoꝛ erat ⁊ compꝛe henſoꝛ.ſed nouerat tonum ſilentij et pacis quod ante er ſuam ſapientiam pꝛedictum fuerat ex proplłxta. In ilentio et ſpe erit foꝛtitudo veſtra. Erant cum beſtijs „ que ſibi non loquebãtur.et ignoꝛabatur ab eis niſi pꝛo ut animalia cõſueuerunt proprium dominum recogno ſcere quodam eis indito mſtinctu naturali velut eoꝛuj creatoꝛem et dominum agnouiſſent.ea differentia co⸗ gnoſcendi.q̃ differunt ab hoibus vtentibo rõne. Facie bat bhec in ſapiẽtia xps.et ꝑ ſapientiaʒ in deſerto cũ beſtij moꝛabatur. Ad ſolas deſerti veniãt quivolũt noua ſapi entia imo eterna ſapientia edoceri.et illa ſcire que vuil⸗ garis mundus ignoꝛat. Si qiſis ſapiens eſſe cupit hee agat et intelligat ⁊ ſapiens erit. In moꝛibus enim chei ſti magis actõne qᷓ; lectione quiiq; fit ſapiens. Oi quis enim cuius ratio vigeat appetet magis ſilere q; cum pꝛo cacibus loqui. et cum inſignitis ratione carentibus vſu eius nullo modo habebit alloquium. Qui cum paruu⸗ lo loquitur opoꝛtet linguam oꝛganiqare paruuiiter: et qui cum ſtulto ſiultoꝛum ſingere verba. um a ratio⸗ ne auerſis loqui ſimiles expediet foꝛmare ſermões. id que ſapiens nullo pacto animum inclinabit. damnum exiſtimabit inaniter emittere verbũ. ſilebit potius.aut interdum cum irrationabilibus ammalibus et auibus aliquantali delectatione vacabit. Etenim aues et ani⸗ malia terreſtria ſcõm naturam agunt.et nihil reprehen ſibile habent. A ratione per peccatum auerſi cõtra na/⸗ turam faciunt et loquuntur.quoꝛum cõſoꝛtium maxi⸗/ me ſapiens deuitabit et captabit potius cõſoꝛtia beſtia⸗ rum. Delectabilius eſt omnino anime lucida ratione vigenti. cum ſcom naturam agentibus animalibus ſta req;uis per rationem incognitus ſit ab eis cum ho / minibus a ratione diſtoꝛtis aſciſci: ſi per rationem non eſt cognitus eig aut ſi eſſe nõ poteſt cõfabulatio rationiſ Nam ſi ſapientia dicit. vbi nõ eſt auditus nõleffundas ſermonem:multomagis infoꝛmat cum hominibus fa⸗ tuis ſicut equus et mulus in quibus nõ eſt intellectus ne habeas locutionem. In beſtijs non turpatur natura In huiuſcemodi hominibus ratio naturalis cõfundi/ tur. Querat igitur qui ſapiens eſt a malis hominibus ſcretünuer ſi aliquado expedit potiui cumlanimalibus q; cum ſceleratis hominibus exhilerationis captet com pendia. Ergo vitabit omnino publicum ſapiens. Deui tabit vt ſola neceſſitas apparere faciat in publico.xolun tas vero eum teneat in occulto:et ſapiẽs ſilebit vſq; ad tempus. Bed poſt ieiunium chꝛiſtus reuocauit eſu⸗ riem:q; alta virtute frenauerat! Vlt cuʒ ieiunaſſet qua draginta diebus et noctibo poſteal eſuriint Eſuries eſt quedam inteſtina aduſtio ex carentia cibi: cum ſtoma⸗ chus non habet quod vrat in ſemetipſo eſuritur. Sed hoc nobis magisveritatem humane nature oſtendit.et id quod chꝛiſtus ꝓ nobis geſſit q; moꝛes. Pꝛoinde chꝛi ſtiane mentes inſurgant et humanatum dei filium con templentur in deſerto iuuenem egregie foeme hominẽ ſine macula et peccato attenuari ieiunijs ſqualidari pa⸗ loꝛibo cũ beſtijſ ↄuerſantẽ oꝛantẽ vigilantẽ tacẽtẽ neſcio ſi lachꝛymantẽ.homo enĩ erat ⁊ qõ fecit nõ min credit in occulto feciſſe:vnde foꝛte ꝙ in deſerto ꝓ humana na⸗ tura coꝛam eterno patre lachꝛymis ſatiſfecit. Videte p⸗ greſſum iſtius hominis in deſerto. Ab omni coꝛpoꝛis cu ra longe factus erat.et quod plus eſt demonijs ſe ad tẽ ptandum expoſuit vt cauſam legittimam aduerſus dia lpolum ſumeret ſi temptare pꝛeſumeret innocenteʒ et ad periculum et expoliationẽ diaboli cederet.ſi cum chꝛi ſto initiaret iniuſte cõgreſſum. ac terroꝛem nobis incu / teret dei omnipotentigcõſiderantibus larualem exerci tum:in quo inuentus eſt tante audacie demon qui pꝛe⸗ ſumpſit in chꝛiſtum. cuius coꝛ foꝛmidine non terrebi tur.ſi audit a dialvlo chꝛiſtum fuiſſe temptatum. Pꝛe⸗ quartus rogauit etiam patientie atq; reſiſtendi exemplum: cum eius ogreitun von 8 Sed qua ratiõe. quo tempoꝛe.qua emigie.quo geſto ad eſſum atq; finem temptationis inſpicimus, eum temptatoꝛ acceſſerit pꝛout ipſe miniſtrauerit eno⸗ demus. Mationabilis dialolus eſt.et q;;ꝛumcunq; dam natus lona nature nõ perdidit. Et ſuboꝛtis ratiomibus ad chꝛiſtum temptaturus acceſſit in lxremo. Luciferuʒ wro pꝛe omnibus acuitate ſplendentẽ credimus hunc fuiſſe. decebat quoniam ab hominis pꝛima creatione ho mo ſimilis et tante nouitatis atq; virtutis mundo vſq; in pꝛeſens illud nõ apparueratet terrebantur demone nouitate degentis. quoꝛum iniſſibili et mutua delibera tione omm decreto iſte pꝛeſumpſit adire.rationibus alꝭ/ tiſſimis et incõpꝛehenſibilibus incitarus/Nouit diabo⸗/ lus onmniũ coꝛpoꝛum motus actus.et nihil ei ſubter⸗/ fug bile in coꝛpoꝛibus.et ab eo tempoꝛe quo abꝛae atq; dauid facta eſt repꝛomiſſio de chꝛiſto: cetus demonum gquod euenit expauit.et ſemper ſuſpicatus quod accidit. Intelligebat enim diabolus pꝛomiſſionẽ illam intelh/ gendi claritate qua fulget. Et cum ad Eſaiam factus eſt ſermo.ecce virgo vel alma concipiet:ſemꝑ territus mã⸗ ſit. Pꝛophetias enim de chꝛiſto factas pleniſſime intel⸗ ligebat: tempus omnino nõ nouerat. Cum autem co⸗ ꝓnouerunt demones virginis intumeſcere coꝛpus inte⸗ gritate ſeruata obſtupuerunt. Sciebat enim ꝙ nec io⸗ ſeph ad eam nec alius foꝛnicatoꝛ acceſſerat. nec aliquid oꝛe ſumpſerat vnde coꝛpus grauidali moꝛe tumeſceret et tunc velut ſollertiſſimi et inſopiti erploꝛatoꝛes aſſiſte bant.vt rei euentum cognitione perciperent. Cum au/⸗ tem virgo peperit integritate ſeruata eoꝛum intellectuſ omnino claudebatur quia pꝛeter naturaʒ hoc eſſe indu⸗ bitanter ſciebant:ſed factum intelligebant potentia cre atoꝛis quam ipᷣi ſciunt firmiter infinitaʒ. Cognouerũt puerum ingreſſum habere ad hanc mundi miſeriam ꝑ cõmunem nature poꝛtam:et purum eſſe hominem pu⸗ tauerunt ſed poꝛta in ingreſſu in egreſſu poſt egreſſum clauſa manente plus q; omnem crediderunt: Audien tes ſolitos infantium vagitus hominem purum eſſe dixerunt. ab angelis nouam et inſoltam cantilenam audientes addiderunt ſtupoꝛi. Locus aliquid oſtende/ bat humanũ.nouitas declarata paſtoꝛibus aliquid oſtẽ debat diuinum. Faſciatio cune.ablutio atq; lactatio cir cumciſio octaualis humanitatis erat indicium ꝙ ieſus vocaretur pꝛetendebat diuinum. Moꝛa pꝛeſepina erat humanitatis:ſydus nouitatis effulgens ducatum inſo litum mundi regibus pꝛebens ipᷣoꝛum adoꝛatio pꝛona. oblatio miſtica erat ſpecimen deitatis. Pꝛeſentatio in templo cum oblationibus pauperuʒ animos ad huma na ſolum cõſideranda vergebat: fymeonis et anne ver⸗/ bwꝛum exceſſus ad diuina mittebat. Guga in egiptum. purum hominem demonſtrauit.ſimulachꝛoꝛum caſus diuinum oſtendit auctoꝛem. Regreſſus in iudeam ho⸗ minẽ deſignauit duodenis atq; tempoꝛalis inter docto⸗ res ſtandi audacia pꝛeſagiauit. Parentum queſitio ar⸗ guebat pꝛo homine:ipᷣius reſponſio patrem oſtendebat diuinum. Deſcenſus nacareth atq; ſubiectio cõmunis foꝛma viuendi humanitatis erat aſſertio. parentum re uerentia ſtupoꝛ in videndoſlocutio mutua que deipo ſe pius erat ad diuina ſcandebat. Omnium carentia vi⸗ tioꝛum coꝛpoꝛis motus exomni ratione ꝑeractus domi nium membꝛoꝛum. repꝛehenſibilitas nulla ſanctitatis gltiſſime imaginem pꝛeferebat. Cum ad baptiſmũ ve⸗ nit monſtratus eſt vt homo peccatoꝛ:cum vox paterna inſonuit conſuſi ſunt in ſuis opinionibo demones. ſed detenti ab ignoꝛantia eſtimauerũt etiam virtuoſum ho —EC— — m 18, d o/ m us ri Inc w c ner ter⸗ rc; UI alt. el⸗ Seſt ma⸗ mco vinte⸗ necſo⸗ ligvid ſceret ſiſte nau/ ectuſ ndus jace erit ump 1pu ſum dien jeſſe mmam encen idoſte ntiocir leſ⸗ gerut inſo N. o in ima wer⸗ um. lus nwe o⸗ a/ ebat nis nie oſe ni/ I Itis Ww/ mn De vita domini minem filium dei poſſe clamari. quod ſeriptura ſepe co⸗ memoꝛat.Acceſſus ad deſertum ad hommẽ pertinent: abſtinentia longa ſanctitatem atq; altam virtutem in⸗ ſinuat. Eſuries vero ad humane nature defectum co⸗ git regredi cõtemplantem. His rationibus in ſeipſis ꝑ omnẽ modum diſtantibo:agitatus diabolus ad pꝛoban dum quiſnam eſſet nõ potuit amplius differre cõgreſ⸗ ſum. Volebat enim ſcire quis eſſet cuim omniũ homi⸗ num haberet ipe ſcientiã.et ſuo iuri totum genus man cipaſſet humanũ:qᷓ;uis diſpar in hominibo eius eſſet ſe⸗ ua poteſtas.et mirabatur ꝙ eum ſaltim in motu coꝛpo⸗ ris nõ poterat titillare vt quid modicum opꝑeraretur im pertinens:et vſq; ad coꝛpoꝛis pꝛeter ratione motum nõ poterat inclinare.Plus erat ſtupendũ ꝙ velut ad flam/ mantem igneʒ nõ audebat appꝛoximationẽ facere:pꝛe⸗/ ter ipam hberã voluntatẽ. Nunc vero vnus ꝓpuocatus ab ipſo ad ipᷣm temptatoꝛ acceſſit xolens etiam macula re ſi poſſet. Pena ſemper renouat᷑ demonibus et vere⸗ cundia quedam.ſi vident quempiã ex virtute ſuperna cõſcendere vnde ipᷣi coꝛruerũt.et eoꝛum pena ſulcipit iu re augmentũ:cum inferioꝛẽ partem virtute ꝓpellere co gnoſcunt.qua ipi natura nobilioꝛes ꝓcaciter abiecerũt: Et ſi maculare nõ poſſet querebat ipius habere noticiã/ vt ſi ſcõm ſuſpitioneʒ deus erat.nullum ſibi videbat ageſſe remedium.ſi ſanctus quod manme pꝛeuidebat. nõ tantũ ſibi timoꝛis aſſcriberet:aut de perdẽda captiui tate dubitaret. Sciebat ꝙ nemo ſanctoꝛũ aliquem ſibi violenter abſtulerat:ipᷣe vero ſanctos veceris teſamen ti et duces et reges et patriarchas et ꝓplxtas populi:li⸗/ cet nõ penaliter tenebat incluſos. YInnumeros vero er ati: ppati wro coꝛonemuri caſtri omni populo penaliter nec per chꝛutum eruendos deti grni regis Adhibuit ſapientiã in temptatione vincẽda nebat intruſos , tia ſatagens effigieʒ aſſumpſit:quale cognoſcebat huic miſterio cõuenire.Oum eni temptati fuerũt pꝛimi pa rentes atq; decepti pꝛocuratum fuit a diabolo in foꝛma c peragere antiqua et pꝛactica mali⸗ ſerpentis qui erat callidioꝛ cunctis animantib non ta⸗ men callidioꝛ homine.homo vero alius nondũ erat quẽ ad temptandũ potuiſſet abſumerejalterũ per alteruʒ nõ debebat pꝛimo cõgreſſu decipere.ſcilicet amſſumẽdo vni⸗ us effigiem ad deceptionem alterius. Cognoſcebant ſe mutuo.et terciũ deinceps ſciebant hommèẽ nõ eſſe crea tum:pinde facile machinamentũ dialoli fuiſſet detectũ Sed tempoꝛe quo diabolus chriſtũ temptaturus ad/ uenit:oꝛbis terrarum pollebat mulcitudine hominum et famoſoꝛum in omm facultate doctrine.Adhuc auteʒ et philoſophantes deſerta petebant.et inhabitabant ad ſubtilioꝛem ſpeculationẽ eoꝛum que volebant in aſtris et rerum natura cõquirere.Pꝛoinde qui acceſſit effigi em aſſumpſit humanã ſub eo reſpectu pᷣminentie qua homo animalibo ommibus antefertur. Et erat eftigies nõ veteram hominis decerpiteq; etatis ne crederet᷑ deli⸗ rus.nõ adoleſcentis ne ſciolus aut mexptus haberetur ſec effigiẽ grandeui hominis mediocris etatis modeſto rum moꝛũ multe peritie magne eloquentie.qui nõ ſta⸗ tim verbũ temptatõis emiſit. ſed wlut temptatoꝛ ver⸗ ba pᷣmiſit.que nullus euangeliſtarũ ponit.et intantum nmntaliboy pꝛemiſſis ſunt multa et varia verba pꝛemiſſa: vt er pte dialoli conditionalis locutio ſequeret · vt ſcire poſſet qõ per eum potiſſime querebar᷑t Si filius dei es dic vt lapides iſti panes fiant· Sed ante verboꝛũ decla rationẽ tempus aduentus dialolici pnotemꝰ. Meracto quadrigato ieiunio ex fame aduocata quam diabolo in⸗ noteſcere woluit.ipᷣe temptatoꝛ aduenit.cauẽs omni⸗ no tempus nocturnũ ne reputaret᷑ fantaſma vel fallax dut lacibulus pꝛedo. Diurno ſiquidem tempoꝛe wluit Baluatoꝛis iuire cõgreſſum. pꝛeuidebat eni eum eſſe ſollertiſſimũ viroꝛiu.et ſciebat ꝙ eum nullũ adhuc poterat maculare delictũ.et omne peccatũ abſtabat ab actibo eius:et time bat repꝛehendi ab ipᷣo in aſtutia ſua ꝑe r ſapientiã eius: nec ad temptandum multum tempus appoſuit. ſed quaſi modico pᷣparatiuo fecit omne machmamentum eius. Sicut pꝛmop parentũ maleſuaſoꝛ bꝛeui hoꝛa pfe cit exitiũ.ſiciſte credidit hunc hommẽ temptatiõis bel⸗ lo cõfligere.ſed reluctacionẽ accepit:et protenſa parum per moꝛa.ſed tamẽ eodem die trinam temptationẽ pꝑfe cit. Mec vt quidam male ſuſpicãtur ante acceſſerat. aut acceſſit iterũ in deſerto:nec niſi trinã temptationem vt euangeliſte tradũt ingeſſit. Sed mirũ atq; ſtupenduʒ hunc dialogũ audire omnẽ aſtutiã cum omni ſapientia cõueniſſe.iniquitatẽ cum iuſticia machinatoꝛẽ moꝛtis cum largitoꝛe vite,ꝓpditoꝛem cum veritate.damnatũ cũ ſaluatoꝛe: belial et chꝛiſtũ inter quos nulla eſt cõuentio. Exploꝛatiue dialvlus loquitur cum conditione appo⸗ ſuit ſi. Huius vero dialogi doclaratio ſpectat vbi de ver bis agitur ſaluatoꝛis: expedit enim oꝛdinem ſeruare ſu⸗ ſceptum. Suſtinint tamẽ paſſionẽ dominus noſter ie⸗ ſus cheiſtus ꝑ patientiã qua omnes expedit in tempta⸗ tionibus peroꝛnari. Pꝛofecto in patientia in temptatio nibus eſt ruina temptati:qᷓ;uis in id de quo temptat᷑ nõ ruat.MNõ expedit animã temptatõnes impatienter ſu⸗ ſcipere. Frangit ſane in patiẽtia mentes, ſed xelut ago⸗ nem coꝛonarũ cõciliatiuum opoꝛtet ingredi temptatio nis examen et cognoſcere diuinã ꝓuidentiâ ad nos in⸗ clinata.vt inuiſibiliter ab munſibilibo hoſtibo meulpate ꝓbati: pbati vero coꝛonemuri caſtris triumphalibo ma ialuatoꝛ· Etenim ſcriptura ſe tuebat̃᷑ doiis nõ eſſe pꝛe⸗ ſtandum aſſenſum. Ipᷣa quidè ſcriptura maxima pars eſt tutele.ſi anima in ulam ꝑfecte direxerit intuitùroto ſe firmãs directiomibuſ eius:inuenit᷑ plene in illa vnde omnis temptatio reſculpatur. In dauid autẽ figuraba tur qui ſteti in deſerto engaddit. Engaddi oculuſ tẽpta tionis interpretat᷑. Oculatus erat ieius aduerius dia⸗ bolum. Oculatũ opoꝛtet eſſe temptatũ aduerſus eum qui temptat. vt ꝑſpicaciter videat vnde reſiſtat:ne ipſe Wlut cecus ad obiecta ſuccumbat/.Sed attende ꝓfun⸗ diſſumã humilitatẽ domini ſaluatoꝛis. Scripturarũ do cumento atq; doctrina nõ potẽtia woluit repꝛimere te⸗ ptatoꝛem:pꝛemonefaciẽs nobis vt eodẽ ſcemate relu⸗ ctemur. Reſiſtetie peltaʒ accipies in nullo pᷣſtauit aſſen ſum. Sed cum paternũ honoꝛe derogare diabolus aſpi raſſet vt adoꝛatienẽ ſoli deo cõpetentem ad ſe cõuertere niteret᷑:digna qua meruit fuit repulſione damnatus. Quõ depulſo ſtatim ſecutũ eſt miniſteriũ angeloꝝ.no⸗ bis omnino ignoꝛantibo in quo erat:neſcimus ſi coꝛpo⸗ raliter ad cibũ aut aliquid aliud aut ſpiritualiter mini⸗ ſtrabant. Sed crediderim in miniſteriũ laudũ et gloꝛi ſicationũ et adoꝛationũ cõpetentiũ omniũ regi regum pꝛo triumpho duelli quẽ de hoſte tenebꝛoſo ſuſceperat. ad noſtrã ammationẽe pꝛerogatũ exemplũ:vt ſi emões vincimus ſocios angelos habeamus/Acꝑ hoc ommiuʒ doctoꝛ chꝛiſtus qui verã et infallibilò a ſurſum ferente docet hominẽ ſcienti.et ſpiritualis itinerationis in ſe. per ſe a ſe ꝓpt ſe ponere greſſus nouit.in iſto deſerto nos inſtruit ad quod ducatu ſancti ſpiritus vt homo acceſſit/ erudiens nos vt nõ humano ſenſu ac ꝓpꝛia regulatione ad agenda feramur. ſed ad lumen et directionẽe ſpiritus ſancti qui datus eſi multipliciter et varie differenter et miſtice vnus eriſtens. diuerſimode faciens: extra mũ dum et omnẽ amenitatẽ et cõſolationẽ coꝛpoꝛis et cõ/ paſſionem fieri veros ſequaces docuit cum ſolus abijſt in deſertuʒ. In quo progauit nobis exemplũ oꝛationũ vigiliarũ. meditationũ.cõtemplationũ.ſegregationũ. pugnarũ:et ad temptationẽ pᷣparauit ſuo exemplovo⸗ luntarios ſectatoꝛes. Sed noſtri capitis et victoꝛioſiſ⸗ ſimi ducis temptatõne inſpecta: noſtras ꝓut fieri aſſo/ lent parumper inueſtigatõe infſima ꝑſcrutemur. Nem/⸗ pe lux ſidei noſtre vniuerſa pluſtrat et bona et mala per/ quirxit. Illa vt agataſta vt cauent. Sed mala peiuſq; fi ant pꝛecedit plerũq; temptatio atq; deoꝛdinatio interio ris hominis idcirco mali mentalis aut actualis.aditů. initium pceſſum ad euitandu chꝛiſtiana cõſideratione tangamus. De diuerſa et multiplici temptatõe. Capim V Arir fidei vniuerſa ꝑluſtrat et bona et mala per⸗/ Iquirit:vt agat et caueat. Sed quia mala pꝛiulſ⸗ q́; fiunt pcedit.plerũq; temptatio et deoꝛdina/ tio interioꝛis hominis:idcirco mah mentalis et actua⸗ lis aditum et initiũ et pceſſum vt euitemus chꝛiſtiana cõſideratione tangamus.Zemptatio euenit pleruq; na ſcentibus poſteris ſicut fuit in parentibo pꝛimis:ſed nõ eſt in poteſtate noſtra cũ fit.nec pᷣt eſſe nte virtut ꝙ nõ fiat:ſed noſtrũ eſt pᷣbere vel nõ pᷣſtare cõſenſum:q̃ cu ſit et reſiſtitur nõ ad culpam et penã ſed potius aſſcribitur ad victoꝛiã et coꝛonã. Ex quia demonis eſt temptare no ſtrum eſt reſiſtere. facit diabolus quod in ſe eit.et nos quod noſtrũ eſt faciamus.qui ꝓpteriſuam impꝛobitatẽ et impudentiã tempus ad temptatione vacuũ nõ pꝛe⸗ termittit niſi vt pacẽ pꝛetendat et ſecurius homineʒ in cautum ex pace inuadit.Aut cum quempiã qualificaue rit vitijs⁊ ſupꝑbia repleuerit quẽ temptare nõ opoꝛtebit quia ille ſeipᷣin temptat ſeivm impugnat. ſibupi blanꝰ ditur in malum.ipᷣemet ſibi laqueu parat ſeipᷣm confo⸗ dit:p ſeipᷣm ad cadendum abſq; impulſoꝛe ſufficies eſt imo deficienſ. Ded poſt temptationẽ ſi nõ reſiſtit ſequi tur cogitatio cũ aliquali de curſu tempoꝛis. que leue pec catum eſt aut nullũ ſi cogitatio fit a peccato aduerſetur Poſtmodũ ſequitur delectatio que vel erit citra conſen ſum.et tunc erit veniale malum.aut erit moꝛoſa etiam abſq; cõſenſu.cũ q̃s vult in cogitationibo carnalibo cele ctari ſͥ nõ ↄſentire in actũ.ethec int moꝛtana deputãda: aut erit cum cõſenſu.et tunc erit peccatũ moꝛtale.ſi de his inſurgit et ꝑficitur que de ſuo genere moꝛtalia ſunt Poſt cõſenſum vero deuenitur in opus:ſi abilitas cade ret et tempus et locus. Ergo peccatũ actuale in oꝛdine temptatõnis oꝛiginẽ trahit a libera volũtate vniuſcuiuſ q; ꝑ ſuggeſtionẽ delectationẽ cõſenſum et operationez ſcom illud Yacobi. Vnuſquiſq; temptat᷑ a ſua concupi ſcentia abſtractus et illectus.Oeinde cum cõcupiſcen⸗ tia carnis cõceperit parit peccatũ:peccatũ autẽ cum con) ſummatũ fuerit generat moꝛtem/Hec etiã hoſtis anti⸗ quus de aliquo vitio temptare deſiſtit: qui non doꝛmit niſi ſupplantet. Et vices temptationũ variat multiplit citer vt decipiat: ſi nõ in omnibo ſaltem in aliquo vin cat.Temptat quippe initiũ faciẽs vt aut ꝑ auerſionẽ a creatoꝛe ad infima cõuertam̃:aut ꝑ cõuerſionẽ ad crea⸗ turã ab eo q̃ nos condidit auertamur.Qdðvero iſtoꝝ pꝛi oꝛigetaut poſteriget ĩ aia durũ eſt diffinire. Nos vero di cimus velut generationẽ et coꝛruptionẽ ſimul fieri cir- ca idem.quna ſi cõfinia vitioꝛũ ſunt virtutes.virtutum autẽ terminialiena vitia exiſtunt.nõ ergo erit ab vnis egreſſus quin ipo inſtanti ad alia fiet ingreñus:nec fiet ingreſſus ab alia niſi ab alijs ſubitus ſit egreſſus. Sed ſi ſidei miſteriũ inducimus que dicun clarius patent. quia ſicut in eo qui bapticat᷑ de filio ire gratie ꝑſicitur ſi lius eodemq; momẽto cum filius efficitur gratie ab ira paterna egreditur.Ac ꝑ hoc nõ eſt intelligendũ ꝙ ſi vir⸗ tuoſus actus ex diſcretione aut ex mandato.ſeu neceſſi tate interdum intermittit᷑:ꝙ virtus dilata ex animo re linquatur. Nec credendũ ꝙ per impꝛouida negligentiäã ſeu triſticia aut in cautelã et ſomnolentiã et ſimiia ſeu per incuriã venialiũ peccatoꝛũ egrediatur quis a deo: et ad creaturã cõuertatur ipᷣa ſpꝛeto:ſi virtus et amoꝛ eiꝰ teneatur in animo Pꝛogreditur vſtra temptatio vt bo num aliquid nõ fiat.quã repellit moꝛtis feſtinaãtis me⸗ moeiaß mpta ſollicitudo bonoꝝ ſanctoꝛũ nõ impeditus amoꝛ/Oiſũccumbüt in iſtis impꝛobi temptatoꝛes al⸗ am itſferũt acrioꝛẽ:vt ſi bonum quis facere diſponit ſal I tem minoꝛis bom electio in agendovaleſ. cat melioꝛis e⸗ leccione abiecta.cui vera ⁊ ſumma diſcretio aduerſatur et deſideriũ maioꝛis appꝛoximatõis ad deum omnium regũ regem:qð moꝛali emulatõne terrenos milites ad terrenos reges videm inſiſtere.vt vnuſquiſq; welit eſſe pꝛopinquioꝛQuod cum in iſta pualere nõ poſſint ſug⸗ geritur ex temptatione vt bonum fiat iudicio ꝓpꝛio ſa⸗ nioꝛi cõcilio refutato:quã debellant timoꝛes aut obediẽ/ tia charitatis. exempla ſanctoꝝ vitã in veritate agentin chꝛiſtianã cõſilia et teſtimomia ſe ern fn vEro agoniſta chꝛiſtiferus ex victoꝛia ſupꝛafatũ agonem ꝑfe⸗/ cerit ad inanem gloꝛiã et ſterilẽ laudem ſe cõuertunt in uiſibiles temptatoꝛes et aptos actibo ſuis inueniũt in⸗ uiſibiles laudatoꝛes vt parta in pelago.in poꝛtu laudib mergant. et onuſtam ex ſanctis labvꝛibus H ficando animã omnia bene feciſſe. ad ꝓfunda ꝑdi ionis cducant:quã apoſtoli ſentẽtia repꝛimit cum dicit. NMõ ſumus ſufficiẽtes cogitare aliquid ex nobis tanq; ex no bis multominus ⁊ facere:ſed omnis ſufficientia noſtra ex deo eſt. Et ſaluatoꝛis ſentẽtia cõfundit quado dicit. Cum omnia bene feceritis.dicite ſerui inutiles ſumus Necnõ altitudo dei et dignitas magnificẽtie ſue.cui ſu⸗ ſpirando ſeruimus omnino digne ſeruire nõ poſſumuſ apud quẽ ſcõᷣm Eſaiaʒ velut pannus menſtruate ſunt noſtre reputate iuſticie. Quomodo enĩ creatura ex cõ⸗ digno reſpondebit altiſſimo: Oagnitudo autem ꝓmiſ ſiq; pꝛemij.quia ſcõm apoſtolũ nõ ſunt cõdigne paſſio⸗ nes huius tꝑis ad futurã gloꝛiã que reuelabitur in no⸗ bis.virtutũq; cõſiderata ꝓprietas quã implere nequi⸗ mus.a tali vana temptatõne nos liberauit: necnon ad ſanctoꝛũ altiſſimoꝛũ vita pſpecta te ꝑmittet extolli de ꝑ fectione virtutũ. Hoꝛũ enĩ cõſideratio ſedula quampi⸗ am animã in terminoſ nihilitatis et nullius opationis includit.vt ſibi nihil feciſſe videatur.et quod fecit ma⸗ gis iniquitas ſibi q; equitas apparebit/Cemptant in/⸗ quieti ſibiet nobis impꝛobi demones de oĩ vitio ſpũali vt ad quandã infidelitatẽ ſeu dubietatẽ miſterioꝝ chꝛi⸗ ſti animã inducãt:ſcʒ incarnatõis.natiuitatis.cõuerſa⸗ tionis.paſſionis.moꝛtis.ſepulture.reſurrectõnis.aſcẽ⸗ ſionis.tepꝛomiſſionis eterne.ſimiliter ſacramentoꝛum maxime coꝛpis rpᷣi dubiũ inferre conãtur.immundiciaz in xpᷣo.in virgine matre unpoꝛtune plerũq; mẽti noſtre ſupponũt ad blaſphemandu inducũt: et inconueniẽtia plura circa diuina fantaſticari faciũt mentẽ noſtrã. et de ſpũali ſuꝑbia et vana gloꝛia ⁊ ſimilibo mentẽ nepharie colaphicant.et de exterioꝛibo vitijs a tẽptando ꝓpterea nõ quieſcũt.de quib dearticulatim doctrinalis dabitur HH qꝛ multotiẽs ꝑ eoꝝ impꝛobitatẽ cõtinuam t varietatẽ temptationũ intantũ mentẽ afficiũt.et aꝑie/⸗ tur in vitijs ꝑpiculoſa tẽptatio.et vicinã faciãt paſſioni: magis vero cuidã deſperationi.vt ipemet diſcernere ne ſciat ſi peccato ex tẽptatõne negauit aut pᷣſiauit aſſenſuʒ icq ; re tis ſeu et e — mer tus an ſ se⸗ tur lum 380 eſſe ugt edi⸗ ntii npee, untin itin- ugitn tati⸗ onis No r no oſtra dictt. mus nſug⸗ mul ſunc xco pni Mio inno⸗ nevi Noad le m vonis Hisi nchan Herſu oſe; NeI ſiz bſtre etis rr arie eres itur um pe/ ofn⸗ ene ſſy De vita domini idcireo tali perplexitati dignum duxi humiliter magis vwero fideliter ſubuenire. Cum enim temptatio agitur: in quocũq; tentatõnis genere ſiue trahatur per ipſam cõtra diuina ſiue ad humana et tempoꝛalia teptatio ipᷣa deſcendat:ſi diſplicẽtia ⁊ amaritudo aduerſus ea de qui bus temptatio agitur in coꝛde firmiter teneatur.vt po⸗ tius pena eligeretur qᷓ; conſentiretur. et moꝛtis expecta⸗ retur ſupplicium.qᷓ; deueniretur in actum: nihil adeſie periculi nihil mali cauſa timeatur. Pꝛobat eni nos de⸗ us qui fidelis eſt ſcõm apoſtoluʒ. nec nos ſupꝛa id quod pPoſſumus temptari permittit: ſed facit cum temptatõe ꝓuentum. Nam nec quomodolibet temptari ſed aſſen⸗ tire peccatum eſt. Dꝛoinde in quacũq; perplexitate pꝛo⸗ pter vehementiã temptatõnum perſiſtitur.nõ ad ipam temptatõnem:aut ſugseſta ꝑ demones. ſed ad volunta tis rectitudinem et placitum recurratur.vt ipſa rectitu⸗ do ſeu ratio volũtatis placitum liberamento ſeu equita tis examinet vt ſciatur que magis in placito ſunt ſpiri⸗ tualia ſeu coꝛpoꝛalia.virtutes wel vicia.diuina vel huma na.inuiſibilia ſiue viſibilia.potioꝛa vel mioꝛa.vt ſi mes dignioꝛa placido amoꝛe amplectit᷑:indignioꝛa iuſto iudi cio dedignatur:in ſanam partem deflectatur iudicium. ne credatur ad eſſe infernale peccatum:pꝛo eoꝙ natu⸗ ralis oꝛdo iuſticie legis et gratie a temptato macula nõ accepit. Oi autem indignioꝛa indebito amoꝛe perſtrin⸗ git ꝑuerſoq; iudicio potioꝛa contemnit.in ſiniſtram par tem declinet iudicium.et ꝑeccatũ adeſſe in foꝛibus pꝛo⸗ teſtetur:quia oꝛdini triũ legum maculam temptatus iniecit Pꝛoinde multa intelligentia opoꝛtet intendere ſi hoꝛnm cupimus habere noticiam:ſed neq; poſſumus: mſi de pꝛimis motibus illuſtremur.qui ſi a pura natu⸗ ra et condita inſurgunt peccatũ non inferunt: quia neq; a bona cauſa cauſatur et malum:neq; ꝑcipiendo per na⸗ turam ⁊ ſenſusobiectas extrinſecas qualitates peccatũ admittimus:ſi naturalis oꝛdo iuſticie nõ maculatur.iĩet lex ſcripta perhibes inuiolata ſeruatur.et deſuper infu⸗ ſa et data gratia cuſtoditur. Quis enim videndo. audi⸗ endo.guſtando.olfaciendo.tangẽda.loquẽdo.tacendo. quieſcendo.operando. cogitando. imaginando.natura lter peccauit aliquando: miſi quia oꝛdine naturalisiuſti tie peruertit.legem ſcriptam non cuſtodiuit.⁊ gratie fe cit deſpectionem. Sed plerumq; inſurgt inſenſualira te a natura coꝛrupta motus illiciti:]qui ſi ſtatim allidũ ad wetram peccatum non caulant:cum noſtre poteſtatis non ſit auertere ne inſurgat. ſed cum inſurrexerint ne pꝛocedant noſtri eſt arbitrij poteſtatis:qui ſi ſtatim re⸗/ pꝛeſſi non ſuerunfe coꝛxupta natura in ſenſualitate ha⸗ bentes initium.etiam ſi non pꝛogrediat᷑ vlterius gene rant veniale peccatum:qꝛ non ſtatim pꝛohibuit malum quod debuit pꝛohibere hberevoluntatis dominium: et ſaltim accedit aliquantilla delectatio et cauſatura vnde peioꝛatur et vilificatur anima: ſicut per aceſſum ad de⸗ um et delectationẽ in ipᷣo melioꝛ faca fuiſſiet atʒ nobili⸗ oʒpcedetes wro vlteriꝰ non repꝛeſſi.intm̃ grauamur in — culpa:in q;tũ natura legis et gratie ↄfundit᷑ debit oꝛdo Elnde temptatio. Capitulum. VI. Patre nulericoꝛdiarũ gratiarũ cõſolationũa lu a minũ omnia opoꝛtuna nobis ab e? eterno filio et tempoꝛe rratre noſtro docemur expetere vt etiam a temptatione cuſtodiat.Non autem ẽ timenda temptatio.ſed caſus in illam: nec oꝛandum eſt contra ipſam ne eueniat:ſed ne decipiat aut inuoluat cum v/ nert. Yple ſaluatoꝛ q docuit ſic oꝛare in ſeipo añ fuerat expertꝰ teptationes ſa hanicas faciꝰ iam i expietia hua noꝛum quibus in carne ſuccubuit.nunq; aut aĩio ſupꝑa⸗ tus.aut per moleſtià motus:excepto ꝙ ꝙ nobis aſium Baluatoꝛis pfſit triſticiã. Pꝛeactũ eſt in capite qð diffundendũ erat in coꝛne.vt fideles eius temptatõis pondera paterenf nõ ad iubuerſionẽ ſed ad ꝓpbationẽ moleſtioꝛis agonis: vt poſt victoꝛiã pcioſioꝛ coꝛona in certatoꝛis capite pnne retur. Si vero teptatio ex vehemẽtia quempia ſubuer⸗ tit.aut ante ne ſubuerteret humiliter nõ fuit oꝛatũ aut talis ſupbia in aia inſidebat que ꝑ caſum temptatõis p pelleda erat. Multis quide alta ſapietibo et de ſe pſume tibus inductio ꝑmiſſiua in temptationẽ ꝓfuit ad virtu tem vt dirigeret in ſalute. Sepe vero ipa tẽptatio tem ptati demerito cognito vel occulto deduxit in caluʒ.et ca ius in eternũ ſuppliciũ deduyxit cadentẽ.Ac ꝑ hoc filius dei diuine atq; humane hoĩes docẽſedixit a patre petere nõ ne temptemur ſed ne in temptatõis baratrũ demer gamur. Inductio in temptatione quã petimus deuita re.eit in ulũ malũ ſeu man fine deuenire put impꝛobus empraroꝛrecht Eikuft a diffoꝛmiter ſepe aut aliqñ immiſſa teptatio. nõ tamẽ oĩs eſt inductio deuitanda. ſed illius qui ex pꝛincipio et medioet ſine perperã agit. Nam temptat ũe vt ꝓbet virtutẽ ꝓbatãq; coꝛonet.vt temptauit abꝛaa in fide ſeet charitate cũ offerre iube⸗ ret nliũ in vno montiũ ſibi oſtenſo in ſacriſicio moꝛtuũ Intendebat quidẽ deus nõ aliqᷣd mal ſed in ipᷣo ꝓba⸗ re virtutes/fidẽ.qꝛ cum iſaac eſſet ſnius repꝛomſſioniſ in quo multipliciũ erat futurũ gentiũ.nõ eſt mente aut vriv adueriatus offerre illũ iuxta mandatũ.nec heſita⸗ uit quõ multiplicatõ gentiũ oꝛirxet᷑. Cõtraria poꝛro erãt ꝓex iſaac multiplicarent᷑ gentes.et ꝙ in mõte moꝛtuuſ litaret᷑. Nec obſtat ꝙ in ſemine qð erat xpᷣ in figura ta⸗ lia dicebant᷑ quin deusvoluerit abraa in fide eprargi et in ſpe ꝓpter celeſtia capeſſenda ↄtemptu terreſtriũſin charitate cũ filiũ in que totus paternus amoꝛ diffundi tur diuini iuſſioni poſtpoſuit ampliuſ diligit deũ.Ac per loc cũ deus temptat non eſt petendum ne in illam ſiat inductio temptet ad ꝓbationẽe virtutis ſicut ſcriptum eſt. Si ſurrexerit in medio tui ꝓpłetes.aut qui ſomniũ vidiſſe ſe dicat ⁊ pᷣdixerit ſignũ atq; poꝛtentũ ⁊ euenerit qð locutus eſt et dixerit tibi.eamus et ſequamur deos alienos quos ignoꝛas ⁊ ſeruiamus eis.nõ andieſ verba pletes illius aut ſomniatoꝛis:qꝛ temptat vos dñs de? Vſter.vt palã fiat vtrũ diligitis eũ aut nõ in toto coꝛde et in tota aĩa veſtra. Munqᷓ; ad pperã agere vel ſentire tẽ ptauit aut temptat amatoꝛ oim veuſ.qð iacobi xpᷣi apłs aſſueuerat.pmittẽs in temptatõe beatitudinẽ ſufferen tis.Beatus vir qui ſuffert temptatõʒ.qm̃ cũ ꝓbatus fu erit accipiet coꝛonã vite quã repꝛomiſit deus diligetib⸗ ſe. Nemo enĩ cũ temptat᷑ dicat:qꝛ a deo temptat᷑.de enĩ inteptatoꝛ maloꝝ eſt.ipᷣe eni neminẽ tẽptat vicqʒ ad ſub uerſionẽ. VUnuſqᷣſq; eni temptatr a ſua ↄcupiſcentia ab⸗ ſtractus ⁊ illectus. Itaq; ↄtra inductionẽ in temptatio nẽ ꝓpꝛie ↄcupiſcẽtie coꝛa eterno patre ꝑpſeuerandũ eſt cõ tra ſathanã de qua ſcriptũ eſt.Mõ fraudare inuicẽ ſed re uertimini in idipᷣm.ne tẽptet vos ſathanas ꝓpter incõ⸗ tinentiã veſtra.· Et petrus anamie dirit. Cur teptauit ſa thanas coꝛ tuũ mẽtiri te ſpiritui ſancto.et fraudari de p cio agri: Huic quide õ caſuʒ in tẽptationẽ huiuſcemodi oꝛandũ eſi:·Nõ aũt ꝑmittit deỹ teptari aliquẽ ſupᷣ poſſe in ſupna.qiñ nõ co onabit niſi q legittie certauerit. cer⸗ tamẽ vero ſine temptationũ bello nõ gerit᷑ Eracta moꝛa deſerti et Captm VII p pugna et victoꝛia ſaluatoꝛis ieſu in virtute ſpi⸗ rituſſanctim cuiꝰ ducatu acceſſerat atq; intra⸗ uerat delertü. egreſſus eſt de delerto · et venit in galileaʒ et wocauit diſcipulos quos elegerat: ante quoꝑ ↄſpectũ factur/ erat atq; dicturus. vt ommby poſt moꝛtẽ eius et aſcenſionẽ teſtificarent᷑ in oꝛbe terrarũ ſe vidiſſe ⁊ audi e. π p—- 4 ”M l Nα aiſſe que ſecerat et direrat. Yeſus filius dei p nobis in aſſumpta carne docebat ⁊ pᷣaicabat in ſynagogis galilee Cum vero docuiſſet in nagçareth ibi pꝛuma imiuria ex eu AIngelio collecta extitit ꝓpulſatus. MNaʒ eiectus eſt extra c(iuitatẽ et ad pcipitanau eum ductus eſt ſupꝛa montẽ. Ipſe wro tranſiens:ꝑ mediũ ilioꝑ ibat Exemplo ſal⸗ uatoꝛ patientia docet.et tãto maioꝛẽ quato a ꝓpinquis et notisa ꝓpꝛijs ciuibo iniuria irrogat᷑.aduerſus quos ie ſus nõ verbis aut actiomb vepugnauit ſed declinãdo eoꝛũ auertit furore.Nã aduerſus impetuoſos cõtende re verbis eſt excitare furoꝛem et ira:que foꝛte quieſceret magis excitata repenſis. Poſitus igmis agitatus a fla⸗ tu erumpit in flamma:et ſepe inemendabile facit incẽ⸗ dium. Ore ignis in coꝛde viri a flatu alioꝝverloꝝ cõmo tus ꝓſiliet in malu.Pꝛoinde omnino melus eſt ſuen tium qð et ſaluatoꝛ fecit qui nunq; fuit niſi neceſſitate locutus.Mõ ſolũ pꝛudente viru decet nõ cõtendere ver bis.ſed ſe ſubtralyere ab aſpectu irati vt ſibi mediaris et tibi. ſibi ne ꝓlabatur in aie malũ cibi ꝓpcer partiale ꝑicu lum. Ad hoc etia refert᷑ ꝙ audita capuone iohanis re liquit nacareth:et ſeceſſit in galilea in capharnaũ mari⸗ timã in fimb terre cabulõ ⁊ neptanm. In quo magno ſacrameto moꝛũ nos docuit.ꝙ excitata pſecutõe ſi quis inuolui timet fugiat dummò fidei ꝑiculũ nõ relinquat Et progauit exemplũ eoꝝ que dicturus erat aplis.ſi ꝑ⸗ lecuti vos fuerint in vna cuitate fugite in aliã: qð ipie noõ timoꝛe ſed exemplo pfecit. Et cum ꝓpter miracu⸗ loꝛũ multitudinẽ et doctrine ſuauitatè a turbarũ mul/⸗ titudine circũdaret᷑ iteꝝ deſerti cultoꝛ reabijt in deſertũ. vt etiã poſt vtilitate ꝓximoꝝ in id qð orationis cõtem⸗ platõmis eſt fiat nõ impeditus regreſſus. Bonũ eni eſt imo expediẽs agoniſte ꝑito.redire ad ſeipᷣm et frui ſeſpᷣo et intẽdere in poccupato aĩo in diuina.et expetere a deo q̃ ad ducatũ et ꝓfectũ expediat ꝓximoꝝ ⁊ qͥs inſtruxit in pñtiarũ doctria iuuet oꝛõe ſecretavt capiãt:⁊ verba diui na nõ effundant᷑ in caſſũ. Oratoꝛẽ expedit ee bñ docere wolentẽ nec expedit ſepe videre qͥ̊s docet:aut nĩa familia ritate ↄſtringi ne doctrĩavileſcat.NRarfiat nõ ex ſuꝑbia ſed ex diſpenſatõe ob cauſaʒ amplioꝛis pfectus Sed ve mihi et pluribo qui vnũ cum auditoꝛibo facti ſumꝰ.vt ex nimia ꝑticipatõe ad eos aufugerit reuerentia/puerſa ſit introducta ſecuritas.et habita ſit vilis altiſſima xpi Toctrina:vt euangeliũ qð eſt diuinũ exiſto ꝑticipio tam frequẽti videat᷑ humanũ.Deſertꝰ eni locus et in doctri na vberioꝛes attulit fructus. Noꝛma ergo ſit nobis qð fecit doctoꝛ ieſus.Nã ex fuga deſideriũ audientiũ auxit. vt vſq; ad deſertũ turbe venirẽt ad requirendum.Opti mum eſſet ad doctrinã requiri. Pꝛeſumptio ſepe ingere re nõ queſitus.Et vbi doctoꝛ requirit᷑ auiditas eſt audi/ entiũ ſiue turbarũ.Cũ audiẽteſ querunt᷑ pᷣſumptio eſt doctoxꝑ. Et qui ſempꝑ voluit docere: xolũt ſemp ignoꝛan⸗ tes habere. Segc iterũ tercio relictis turbis abijt in deſertũ etoꝛabat.Amma quieta ſemꝑ loca quieta requi rit:et oꝛõnis auida ſecedit a turbis. Que deo vacare di⸗ ſponit:niſi neceſſitate nunq; publicũ q̃rit. Aues. beſtie. piſces iterant vias ad loca in quibo ex ſolito eſcas aptas inueniunt:et anime thxocole vbi oꝛationes impꝛepedi⸗ tas mentales atq; wocales emittunt. Paſtus anime in recuruata oꝛatio, epe deus de celo ſupernaturaliter animas paſcit. Aſſuefacte aues ad eſcam regrediunt᷑ ad eꝗ ada aĩie oꝛationis cibũ. Oꝛoinde adhuc in montez; ceſus in aſcendit et erat pernoctans in oꝛatione dei A monteʒ eleuatioa terrenis.et appꝛoximatio mentis ad deũ:quauis omnis appꝛorimatio ad deũ non invirtute aſcendentis ſit.ſed deſcendentis beni gnitate peragitur Aſcendebat moiſes in monteʒ:ſed necvitra poterat p⸗ quartus gredi. Sed deus ſuo modo per ſubiectam creaturã de/ icendebat:et mutuo ſiebat auoquiũ et tractatio diuino rum · Pꝛeſinitus eſt anime terminus ꝓgreſnonis ſue Vltra quem nõ eſt conari.Deus vero ꝓpoꝛtionatur no/⸗ bis. Ype deſcendit vltra quem terminũ anima nequit alcendere:per id quod a natura ſuſcepit aut per id quod a natura acqᷣſiuit. Quantũ aũt deus et vſquequo poſſit aiam tralxre:nemo nouit miſi qui trahit.Aſcenſus mõ tis ab unpedimẽtis eſt elongatio.Aſcenſus montis ſe⸗ gregata in altitudine vita.eicenſus montis ſuper latuſ in virtuubus mos.Aſcenſua montis gra datio ad potio ra Aſcenſus montis diminutio pꝛodeunduartantur enĩ in cacumine montes.Aſcenſus montis ſupꝛa ſeipᷣm ſie REi montis cauſam ſupponit: participiũ enim lutis per magis q; in vallibus datur. Salomon dicit. Tripuciteꝛ ſol exurens montes in receſſu auroꝛe. meri⸗ die atq; vſpere. lalles in meridie atq; ſero nõ habent Di quis in mõtem intellectuale ſtatum ſcilicet virtu⸗ tis akenderit:a veritate illuminabitur in pꝛincipio me/ dio atq; fine.vt etiam omnium actuum ſuoꝛũ omnem cõſiſtentiam videat. Orat? melius in monte ab equa litate vallium ſiue planicierũ eleuato qᷓ; cum cõmunita te multoꝛum PPꝛoinde ieſus in monte pernoctabat in oꝛatione dei· Oulti adoꝛandum pernoctant:ſed nõ per agunt oꝛatonem dei. Si quis in oꝛatione alud qᷓ; ijm quem oꝛamus deum pꝓoſtulauit.nõ fecit oꝛationem dei ſed eius quod voluit pꝛeter deũ. Oꝛatio dei agitur abſ⸗ q; medio.Mer ſeipᷣm acceſſit qui deum oꝛauit.Acceſſit quis ad pꝛincipem et frequentauit ianuas eius: oꝛans vt pꝛo eo interpellaret ad regem. Alius ſumpſit auda⸗ ciam clamauit pꝛe foꝛibus.vrgebat eum neceſſitas.nec apooſuit medium: nõ credebat ꝙ alius vt erat explica, ret delideriũ eius. Bona eſt oꝛatio ad angelos nulla melioꝛ qᷓ; que immediate fertur in deum. Oꝛatio ad de⸗ um indeterminata eſt magis vero indiſtincta. Nihil o⸗ mnino habet determinare atq; diſtinguere. immediate dTeum oꝛans in altitudine virtutis a coꝛdis. Nihil ab eo petendũ niſi quod ab eterno dare pꝛenouerit. Et quan⸗ q; in oꝛatione dominica multa determinata et diſtincta ſcriptura cõmemoꝛet. ſicut in vocibus cantat eccleſia. etiam referenda ſunt omnino in voluntatem eius. plus: ra enim nouit q; dixerit. Intellectualiter oꝛans in mõ/⸗ te intelligẽtie ſeptẽ oꝛõisverba reflexit invnũ oĩa extra illa reuocauit ad vnũ ad effectũ ſcʒ inculpatũ wolũtatis eius. Iſta eſt oꝛõ xpᷣi nec aliter inuenim ſua cõcluſiſſe p camina. Intellectualis oꝛans participiũ cũ angelis ha⸗ bet homo. Angeli wrro nõ variant᷑ in volitis: hoc wolunt hoc petũt.qð noſcũt velle oĩa iuſte volentẽ/Per nox in oꝛõne dei xpᷣs eratvt homo. In moõte woſitus id agebat ð hoĩs erat excelſi:mihil ad terrena recuruatũ habens. Somo erat et extra hominẽ exterioꝛẽ erat oꝛõ. Non eni oꝛabat ex foꝛma viſibili ſed inuiſibili:qᷓ;uis ad animã co aptaret᷑ coꝛpus.Nec oꝛabat ex altiſſimo extremoꝛ ineffa bili qd deus erat ſed ex medio qð animã habebat media toꝛ:et ex medio ꝑſioebat oꝛationẽ que in oĩbo et eroĩb⸗ erat dei. Moſtra igit᷑ inuiſibilis inſenſibilis interioꝛ ſit in omnibo dei exiſtens:vt ab ipᷣo gratia oꝛandi accipien⸗/ tes oꝛemꝰ ipᷣm petam ipᷣm ex ipo in ipo ⁊ ꝓpter ipm. et decẽtia ipi cũ ipo vt dei ſit oꝛõ.qꝛ ab ipo ẽ virt.ipe ĩter⸗ llaf̃ ipe ſit bonũ qð petitEt hoc ẽ ineffabile atz inuiſi bile ſacramentũvt qͥ rogat᷑ ſeipᷣm velit dare rogati. Doꝛ ro qin oĩ loco ⁊ tpe intentõe ſermõe ⁊ ope deo fuerit co unitꝰ ꝑnoctauit in mõte ⁊ oꝛõe dei.qm̃ q ex his oĩ bad/ heret deovn' ſpus cũ deo ſolũ q̃ dei ſũt oꝛat vult.Amo rũ atq; woluntatũ oiũctio expulſio eſt diuerſoꝝ atʒ ↄtra rioꝝ vbi hox facta exulatio qð ẽ dei volũtat.eſt ⁊ vĩs/ qð eſt boĩs ſilr eſt dei. Et facta ẽ tota vigi ia in oꝛöe de/ 16 ene goh⸗ gtn vhi lie in bust nuna turdn deſen polt orſun Gis ſtost bus0 atur ino⸗ unt bas tebe lioſi lcat mnaru bose⸗ ſe lelnne hat⸗ ſdena ſone ſerta narei oar dche wman Pn dal to. ñ ean lane 11 Gi Mi⸗ curn auie deſe bos⸗ Devita domini Volugtoris Nrdͤ 8 è2 . 4 „ MJ”Mä R Et cum audieret herodes famam iheſu:ipſe wroſci ⸗ tin quies.Hon locus aſper.non hiſpidus lect?nõ mari is ſue ens.fecit ſeceſſum iterum in deſertum bethſaida Fre na pꝛocella.non terremotus.nonaura ccꝛrumpens nõ ur no, quentabat ceſertum iheſus:verbum et conuerſatiõeʒ ſubito fulmen.non eremplo contrarium inquietudinẽ nelt ab hominibus interdum auertens nobis exempliſicaſ dabit:ſi anima cum ceiſto/quieſcit. Cum ceiſto quieſce⸗ dquo quid agendum. Meſpiratio mentis eſt ſolitudo deſerti re in deſerto:terminatio eſt amoꝛis.Et adiuratur a ſpõ o poſſt vbi congregantur diſperſiones inuiſibilis iſrael Et fre ſo cuncta.vt quieſcat dilecta quouſq; ipſa velt. Ggluctu lis no quens chꝛiſti repetitio qᷓ; ſit bonum ſolitarium fieri pꝛe at omnis amo::mſi quieſcat in chꝛiſto Intempeſtati⸗ ris ſe⸗ oſtendit:quod marcus hoc idem verbis perſpicatioꝛi⸗ bus ſunt deſideris:miſi terminentur in ipſo. Quocũq; erlatuf bus refert pꝛo altioꝛi miſterio agendoꝛum. Et cun ſe anima verterit pungentes ſentit aculeos.laboꝛat pe Apoto nunciatum fui ſſet iheſu de moꝛte iohannis atʒ ſepul qibus foſſis ſpineam postat coꝛonam. terꝛoꝛ ſemper in nuren, tura: dixit apoſtolis nundantibus· Elenite ſeoꝛſum auꝛibus eins inpace inſidigs patitur: omms regio ge⸗ kömſe deſertnm locum:et requieſcite puſillũ . Seoꝛſat ſuoſ nerat ſibi tempeſtatem.niſi cum chaiſto requieu erir in iſenimn apoſtolos chꝛiſtus mente et moꝛibus a mudanis. Se deſerto· Deſertum quietis cum chꝛiſto intellige cum in nder. oꝛſum ab hominibus omnibus conceptus et natusẽ ter ipſum et animam nullus ad miſcetur extrane: nec meri⸗ quis homo ſuper omnes homines erat:et diſcipulos ad aliquid afficitur anima niſi ad quod mouerit aſſetire halent ſuos muitat ad viuendum a cõmuniter male viuenti⸗ qui ad ſecum quieſcendum inuitat:. Aterum compellit vurtu⸗ bus omino ſeoꝛſum. Seoꝛſum non in domibus ciui⸗ tranſfretare diſoapuloſ poſt reſectionem quinq; panũ ome⸗ tatum non in domibo regũ non in aulis pꝛocerum mũ turba dimiſſa aſcendit in montem ſolus oꝛare. Aſcen⸗ Nem— di.non in menijs. non in muratis palacijs. cum obli⸗ ſus montis inuiſibilem vicit ꝓfectum et arduitatem bece quatis feneſtris.et laquearijs cipꝛeſſinis.non in domi bni:nmon vt criſtus virtutibus creſceret:nam ab inſta⸗ muntt bus eſtiualibus aut hyemalibus cameris. Sed quo: ti conceptionis diuinoꝛum cariſmatum habuit pleni⸗ Gbet Beoꝛſum in veſertum videlicet locũ.Cultoꝛes opoꝛ tudinem:ſed nobis pãdebat iter ſolus aſcendens Ale⸗ noͤe tebat eſſe pꝛimo deſerti. ac eius amenitate illecti et ſpe re ſolus erat. Nullus ei ſimilis erat in celo et interra. Atn cioſitate decoꝛi qui mudi amenitatibus videbant pꝛe Singularis erat: non emm pꝛeceſſerat eius exemplũ nema dicare contraria: et male decoꝛo mudo m perniciẽ ani⸗ neq; ratio factoꝛum eiusi In turbis ſolus erat.in ſoli⸗ turab marum ad ipſarum ſalutem obuiaturi erat vita moꝛi⸗ tudine ſolus erat. in ommibus operipus ſolus erat ꝓp⸗ Treſir bus et doctrina per ſpiritus ſancti audaciam exaduer⸗ ter in effabiles rationes In vita ſolꝰ erat pꝛopheta hoc tue 1t ſo. Deſpectos coꝛpoꝛe ripoſa veſte.illota facie in culta ex ſua perſona dixerat. SGingulariter ſũ ego donec tran oecns ceſarie.cultores deſerti contemptoꝛes mundi eſſe de⸗ ſeam. In paſſione et moꝛte ſolus ad effectum eius pꝛo tauda cebat:qui delicioſo mundo pꝛeuiſi erant in altitudine quo patiebatur penas et moꝛtem. Apſe vero per pꝛo⸗ mns ee fidei atq; virtutum.dare tempoꝛe pꝛefinito conflictũ phetam de ſe ipſo pꝛeduerat.LZorcular calcaui ſolus.in Oplicat Non erpedit hominem primo amicum fieri eius.quẽ celo ſolus eſt non a ſodetate aſſiſtentium.ſed nobilita⸗ snulla aperte debellare diſponit:nec decet retinere que ꝓpha⸗ te regnandi.nunc in mõite pꝛo nobis in remedium. oal e nare intendit.Nullus ita deſipiens domum habitaꝛet et exemplum ſolus oꝛans erat:ſed nec in omnibus hbhił½ hhilo⸗ quam ruine conſpiceret eſſe vicinam:aut ipſe libenter a patre ⁊ ſpiritu ſancto ſolum eſſe intelggekon ccG ſegiate diſponeret ad ruinam.lduerſaturi erant apoſtoli toti ſus cauſam iohannes euangeliſta pꝛeſuppon it cum poſt labeo mundo: vnde non incolas mundi. ſed deſeꝛti accolas miraculum quinq; panum noſſet iheſus ad rapiẽdum 1quun pꝛimo eſſe decebat ad maioꝛem ammirationem eum turbam eſſe venturamyvt ipſũ faceret ſuper ſe regẽ Nüncs omnium ſubuehitlcum ſaluatoꝛ adiecit et requieſcite Seg in hac declaratione obmiſſio ꝙ rex erat regum et eacleſe⸗ puſillum. Abi requies: In deſerto. Vbi pax: Indeſer⸗ dominus dominantium:quid etiam alter eoꝛum men ino. to. Vbi tranquillitas. In deſerto. bi abſconſio a cõ⸗ tes auertere poterat etiam aliter declinare. Ad pꝛerogã Inn tradictione hominũ:In deſerto. Ubi refugium a ma⸗ dum nobis deuitationis et melioꝛis electionis exẽplũ igenm ledictione linguarum: In deſerto: Abi quieſcit petu⸗ iterum fugit in montem ſolus:inſinuans nobis me⸗ Hötaris lans oculus:Elbi auris ab ineptis clamoꝛibus pauſat lioꝛem foꝛe altitudinẽ ſoſitarie cõtemplationis.et non uſſſeß In deſerto. Elbi aeris quieſcit flabellum Yn delerto. pꝛepedite vacationis ad deũ. qᷓ; regale ſoliũ aſcendere libe/ Vbi guſtus non ſollicitus redditnr. In deſerto. Vbi atq; regnare cum multis:et fieri turbidum inter turbi Vuc varia et ſterilis ambulatio ceſſat. Vn deſerto. Vbi hõ nes et inter inquietudines nõ quietum. Querunt ho⸗ ſorin cum ſeipſo poteſt habere colloquium. In deſerto. Re mines potentiã ſed nulla maio: in hacvita qᷓ; per contẽ gebat quieſcamus ergo nos inuitante domino paululum in plationem et vacationem expeditam ad deũ ſibi adhe/ abens. deſerto Requieſcere in deſerto.ceſſare ab impertinen⸗ rere. Nam qui adheret deo:vnus ſpiritus eſt cum eo. oneni bus actionibus mundi ẽ.et quietẽ poſſidere in animo Et quid eſi quod poſſe debeat ⁊ non poſſit:qui adheret mic in ommibus abdicatiõibus eius.et gratiam hominum ei quiomnia poteſt· Oultitudinem querunt homines efiu perdere aſſcribere ad in perturabilem pacem et abdi⸗ et circumdari a turba in obſequium et fauoꝛem et in⸗ nelu atum fieri ab occaſionibus malis.et ab his quibus ſ· peotectionem ab aduerſis ſed q;uiſ inuiſibiliter circum roiby ſualitas amicatur atq; delectabiliter pꝛeter neceſſitatẽ dantur tamen ab angeloꝛum exercitu:qui adherẽt crea et fouetur.eſt quies ſctã deſerti. Quieſcere pꝛius volebat toꝛi dominoet angelorum: Ipſe veus proſecto eſt eui gien⸗ dei filius in deſertovt apoſtolos quos in inquieto mũ aſſiſtunt milia milium. et decies cetena milia miniſtrãt mnet do miſſurus erat ĩuitaret ad reqinẽ · Conueniens pe⸗ ei:et adherentibus ei ad obſequium expediens et ad p⸗ ſter, mtus erat vt experimẽto ſentirẽt qᷓ; lvna foꝛet quies ra tectionem a malis: Geniculant homines regibus et ã⸗ nuii. Aunnonalis amime q; dulcis cotemplatio diuinoꝛum.qᷓ geli honoꝛant quos expectant conciues:et chꝛiſtum ve⸗ Per iocundum ſecretum ab hominibus et a mundi nego⸗ rentur et miſticũ coꝛpus eius et ſingulatim omnia mẽ M cijs fieri:qui ga mũdo diſponebantur auellere ſuis ame bꝛa eius. Sapientia opus ẽ populis velle pꝛeeſſea ipſa ic nitatibus amenatos.Nec criſtus eos pꝛeter ſe miſit oꝛnatum fieri ẽ optimavirtus:ſed nulla pꝛeſpicatioꝛ qᷓ Imno ad requieſcedum puſillum in deſerto: ſed ad ipſam q̃ percontemplationem placitam aſſiſtere creatoꝛi .„In Inn etem ſimul cum ipſo vocauit. Non enim eſſet ſine cꝛi⸗ uen tẽdit omnis vere ſapientie pulchꝛitudo.et miti⸗ ni ſto quies debita in deſerto:cum ipſo wro vbiq; noſci / tin omnis effectus:vt ipſo per ſpeculationem mentis rr — Mä ett contemplationem et amoꝛẽ iruatur inpinadodl; lber fruatur eternaliter inſuperna patria. Et ſi ſano mentis intuitu contuemur in carnati verbimirabiles actiones ſẽper ehgere cuit quod plus vtilitatis nobis xoſſet conferre:et impetrare per oꝛationes gꝛatiam qnod non conceditur per naturam. Fugit igitur in montem ieſu humanain gloꝛiam dignitatem terrenam dechnans vt bomo viuinis theoꝛijs ſolumvacans:pꝛexonens omni bus viſibilibus interluceneem et theoꝛicã ſapientiam quod et ſalomon in libꝛo ſapientie clamat.et ſuo exem⸗ plo inuitauit ammes dicens. Optaui et datus eſt mi⸗ hi ſenſus:inuocaui et venit in me ſpiritus ſapientie.et pꝛopoſui illã regmiſ ſedibus:et diuicias nihil eſſe Diyi in cemparatione illius: Mec comparam illi lapidem pꝛeci oſum: quoniem omne aurum in comperatione illius arena exigua eſt:et tanquam lutum eſtimabitur argen tum in conſpectu lius. Super ſalutem et ſpeciem di⸗ lexi ilam:et pꝛopoſui pꝛo luce habere illam quoniam ĩ⸗ extinguibie eſt lumem illius. Venerunt autem mihi omnia lvna piter cum illa ⁊ in nummerabilis honeſtaſ ꝑ manus illius:et letatus ſũ in oibus quoniam antece debat me iſta ſapiẽtia et ignoꝛabã quoni hoꝝ oĩm mat eſt q;ᷓ ſine fict one didici:et ſine inuidia cõmunico boniſ ullius 1 honeſtatẽ non abſcondo Infinitus emiʒ theſau rus eſt hominibus:quo qui vſi ſut facti ſũt particiꝑes amicitie dei. Optare atq; inuocare ad oꝛationẽ pꝑtinent que pꝛemũ eſt ad ſapientiam cõtẽplationis ſeu ad ſapo/ rem eius.vbi guſtat intellectus infallibilẽ veritatemaf fectus in effabilem atq; in examicabile dulcedine vli anima dignum iudicat moꝛi amoꝛi: regna digintates diuitie lapides pꝛecioſi quehbet claritas mũdana quan tumlibet ſolida aurum/quelibet alia ſapientia argentũ eloquentie ſalus coꝛpoꝛis et pulchꝛitudo nihil ad eam quoniam ipſa muiſibiliter et in extinguibiliter lucet; omnia lona confert ſeruat honoꝛis ſtatũ ſupꝛa id quod numerari poſſit. bonoꝛum.omnium mater:iheſaurus vnde exhauritur nümiſma quo amici efficimur oinm regi regum. Si qua omnium creatoꝛ pꝛoduxit in eſſe conflaretur in vnum poſſe dei amicum fieri plus ſplẽ⸗ deſcit. Ex hoc ſaluatoꝛ terrenadeuitans ad capeſceda di uima fugit in montem ſolus oꝛans Perſpicatioꝛi men tis intuitu iſta contuentes ſunt.quidam ꝓficientium et aſcendentium gradus: non quod alij non ſunt: ſed iſti ſicoꝛdinantur. Pꝛimus anime gradus atq; ſtatus cum in dei via incipit ambulare inſeriorum et coꝛpoꝛ:a⸗ lium ommum eſt ſupergreſſio et dominatio: vt anima regnet · regat q; inferioꝛa ſua.Et qui carnem et om nem coꝛporis motum lege iuſtitie rexerit. regnum ha⸗ bet a tenet.extra quod nullum maiusvirtute:q;uis n titatis longioꝛ latioꝛ poſſit eſſe diffuſio:et pꝛeponetur iſta ſapientia regnis. Secundus ẽ quies interioꝛis ho minis in qua ſedet anima in ſede in fallibilis rationis circumuallata ne cadat:nec inquietudinem patitur ab amoꝛibus tetris. Tercius ẽ cum aſcẽderit altius et vir⸗ tutum copiam obtinuerit:et amotus coꝛpoꝛeis ſolum Virtutes et theſauros aperiet diuitiarum. Quartus eſt claritas homimis vtriuſq;: vt intus et extra ſit clarus aſcenſoꝛ. et ſoliditas ſit in vita et pꝛecioſitas ſupꝛa id ꝙ communiter agitur reſplendeat: et lapis angularis ſit in ommibus imitationis exemplum Quintus eſt infrã gibilis patientia et inpaſſibilitas animi aquiſita pertũ/ ſiones ſudoꝛes atq; laboꝛes in omni foꝛnace tribulatio nis et amoꝛiset ſubtractionis diuinoꝛum cariſmatũ vt non deſinat agere quod incepit qui aſcenſionem in coꝛde diſpoſuit Sextus eſt claritas diuim eloquij . et ſonus pertinens et excitatio mentis et ſollertia non p⸗ pedita:cum argentea tuba clamat ad congregationem 1 quartus omnium virtutum ad bellum inuiſibile ad inuiſibilia conuiuia et ad diuinas feſtiuiates que in ſeipſũ carnis . nõ vemunt: marime vt permutationes non fiant co⸗ poꝛum et locoꝛum et directionum.niſi ſonitu enm cla⸗ moꝛe eloquij aut infuſi precepti ſiue concilij Mec qui⸗ dem in figura in tubis argenteis veteris teſtamẽtiage bantur:que diuino pꝛecepto buccine ſunt facte in di⸗/ rectione vere actionis et ocij ſancti. Septimuſ pꝛocu/⸗ ratio aliene ſalutis. ctauus moꝛunmn muiſibilium et viſibilium pulchꝛitudo:vt nihil appareat aut exiſtat re pꝛehenſibile aſcendẽtiq; videatur ꝓpꝛio ſtudio aliq uid addere iã nõ poſſevt virtꝰ nihil habeat neq; purgabile inueniat: quis ſentiat hoſtes inſidiates aduerſus quoſ oculta lucra non deſunt:et tunc tota erit ſpecioſiſima cariſſima. Sed ad hoc quis ydoneus:Alltioꝛ tamen eſt nonus quem omnibus gliſcens ex animo pꝛeferebat: de quo nullus mihi ſermo. Abi perditur quicqͥd ẽ hu⸗ manuʒ: quicqd compꝛehenſibilis rationis: vt nullus poſſit eſſe in exterioꝛibus ſermo:nec cum talis exceſſus ceſſauerit oſtẽſoꝝ poteſt eſſe oſtẽſio. Pꝛim ẽ in regnis ſcous ĩ ſedibus tertius in diuitijs: quartus in lapide. quintus in auro ſextus in argento.vt non attendatur metalli nobilitas.ſed ſignificatio. ſeptimus in ſalute. octauus in ſpecie nonus in ſapientia ex cuius theſauꝛo perfecte conſtituitur amicitia creatoꝛis. Quam ſapien tiam qᷓ ineffabilem atq; incõpabilem amicitiam ſtatuit/ non incongrue pꝛoteſſum incaærnate ſapientie appella⸗ mus ante quem quãq; multos ex ſcripturaveteri emi cos dei nouerimus.fruitionem vero nullos habunſſe cognouimus. Perſequere ⁊ imitare ſi vales ⁊ alcende in montem ſolus oꝛare. Solum opoetet eſſe affectũ in ſuperna conſcendere volente: et ab ommnibus ma⸗ terialibus denudatum. Materie viſibiles amnimam op⸗ pꝛeſſerunt et caligauerunt oculos eius: denudatus ab his ammus aſpevi in lucem. Solus erit affectus qui ſibi nihil temꝑale cõſociat. empoꝛalitas inopoꝛtune ſe veris eterms oppoſuit:vrecuruauit ſepe ad ſolita mẽ tem. Solus qui coꝛpoꝛis curam ommino velicatã ne/ gauit. Solus cui nulla paſſibilis aſſiſtit affectio Soł qui omni ꝓpiquãti libellum repudij dedit. Solus qui hominum viſitationẽ in bonoꝛum aſſcripſit ad damnũ volens ab optimis pꝛo mehoꝛibuſ relaxari. Solus qui ſe incomitabilem etviſiset ſecretis moꝛibus fecit SDO lus quem mundus ſuis fulgoꝛibus non irradiat Sołꝰ qui nihil verbo moꝛibus geſtat quod mundus poſſit di ligere. Solus qui nullum ad ſeamenis moꝛibus tra⸗/ pngolu⸗ qui oẽm deuitauit implicationis cauſã. Pꝛo⸗ inde ſolus oꝛat et incipit quando vult mediat et ſinit: nihil in oꝛatione perhoꝛrens niſi demonum inſultus quia huic virtuti inſtantiſſime aduerſantur: ſciũt enĩ illã queq; pꝛenecare obſtantia Et nullius hoſtiarij atz cuſtodis indigeret licentia. cum eterni regis petit vide re conſpectum:ſed ſolus ſic factus etiam demones nõ timebit. Mõ enim inueniũt. ad quid illa recuruẽt: que ab omnibus ſpirituali gladio ſe diuiſit.Ad ipſoꝛũ con/ templationem et vacationem animam trahere demo⸗ nes temptauerunt. ognoſcunt enim quanta ſit eoꝛũ hoꝛribilitas.et ꝙ amoꝛe et contemplatione hominum non ſũt digni. Et ſidem noſtram ſciunt qua ipſos exi⸗ ſtimamus abiectos:et ꝙ cõtra ipſos interpellamus ad dominum ed plerumq; tranſfigurãt ſevt ait aqpoſto lus in ãgelbs lucis ⁊ pꝛeſupponũt ſimulatũ bonum vt oꝛũtem aĩam a veris auertant ꝓt queod alia pꝛobitate perficere nequeũt.falſitate perficiãt. Tlerũtamẽ eo me rito quo quis ſolum fecit affectum vt nihil aliud velit amare intellectum vt mhil aliud velit intelligere pꝛet chri con T eunt op inui ite turin mont mte gli Hecy ſcpen Crun tulen vent⸗ uth labin ſicum hatno Hede Erſa tesn gehu iͦven lamn d uri verltat utne Gn Der Per toer iuit en⸗ no .bns⸗ ſcene Hoc⸗ tenis aged wöt lop liben leren poser ſet, Nrck Anun tann em orn Mufn. pui⸗ ine hiſibihi, carnig Annt cce umca; ecui, metiage tein diß reoc/ lium et ſſtat ve Aievic dargabile ſnsqof coſiſma amen eſt ferehat: e hu⸗ hullus eceſſus ntegnis alapide, nendarur in ſne, theſglno umn ſopien um ſictrit ſegppelr eteriemi baburſe lalcende e aſfecti s mma’ nomop’ Ntus ab tus qui otune Ntame ata ne⸗ Sor Gs vi ddamnd olosvi kat Bo 1Sol wſitdi is tra/ Po⸗ tfinit: ſulus üt eni griſa t rie es o qle jcon / coꝛli num l/ 6 ſtate el n ſS. Devita domim chꝛiſtum ⁊ que ſunt eius:memoꝛiam ad ſolum honeſta conuertit:moꝛes q; conſecrauit omnium regi regum: emonum deceptiones euadet ommmo nec irruent in eum illoꝛum tetralium doli ꝓpulſabunt vndiq; varijs exploꝛationibus temptabunt ingreſſum:ſed conſecrate inuiſibiles dño edes ab alijs inuiſibilibꝰ lucid is in doꝛ/ mitata cuſtodia pꝛoteguntur: ne pꝛophetam ingrediã tur in ſancta ſanctorum dei. Aſcendit etiam ieſus in montem:daturus ſuperni regni doctrinam. Multa de moõte vidẽtur.et valles et plana ſubiciũtur oculis eoꝛũ qui moꝛantur in montibus. Multa opoꝛet ſciꝛe docẽtẽ nec vita infima competit ſvuperna docenti. Deridetur ſepe alta doctrina ex infima vita:nec expedit docere in curuantia ſed ſurſum ferentia mentem:Non autem ꝓ/ trahantur vltra qᷓ; poſſit auditoꝛum intelligentia per. venire. Segebat ieſus docens. Quietam animam Acet habere doctoꝛem necin faſtu ꝓpinare doctrinam: ſed humilem humilibus dicimus et ꝓpoꝛcionatum ſie ri cum aud itoꝛibus neceſſe fit eum qui docet. Sede bat nobis excepto peccato in omnibus acomodatus. Hegebat velut expectans eos qui modum aſcenderãt Et ſane docẽs expectet non coꝛpoꝛa ſed tardioꝛes mẽ⸗ tes nec:ſuſpendat ad non intelligibilia homines. Se⸗ debat:quia doctrina de quiete anune effũdebatur. Nu⸗ q; vere quieſcit in ſuis viribus anima.niſi ad euangeli⸗ cam doctrinam conſpiret:iſta enim doctrina dat quietẽ viaticam:et eternam. Sedebat cum ſedentibus: quia veritatis ſtudiũ agere nequiũt vtrĩq; niſi quieti. Et in animabus audientium querebat inunibiles ſedes. Et ipſa ſapientia ſedebat cum ignaris homimbus. Pꝛe⸗ dixerat de ſapientia ſalomon. Et delitie mee eſſe cum ſi Iijs hominum. Et alibi. Cum ſumplicibus ſermocina⸗ tio eius. Et ſapientia querebat in anima hominum ꝑ iuſtitiam factum thꝛonũ.quia anima iuſti ſedes eſt ſa⸗ pientie. Cota diuiuitas erat in illo homine qui ſedebat in monte. Beati aſſiſtentes ſuꝑna docẽti:ſcilicet in mõ⸗ tibus virtutis et altitudmis vite Paſturus turbas aſcendit in montem. Spiritualis eſca in montibus ẽ. Hoc moꝛibus hominum attẽdebat ieſus mẽtes a ter⸗ renis ad ſuperna ſuſtollere.hoc actu et theoꝛia ſemper agebat dũ ſepe petebat altitudines mõtiũ.ſed paſcit ĩ mõtib turbas et ad ĩterioꝛa dirigat ſectatoꝛes · Cliuit coꝛpus ex anima.ſed anima ex coꝛpoꝛe non viut. imo liberioꝛ ſine coꝛpoꝛe viuitet habet omnino viuere pꝛe ter eum:coꝛpus vero minime pꝛeter ipſãa. Supꝛa coꝛ⸗ pus et plus omnino qᷓ; coꝛpus eſt.quod ipſum viuere facit. Aliũde non habetvnde viuatniſi ex eo qꝗõ geſtat aut qð ĩfra ipſũ ſingulari oꝛdinatõe ĩcludit᷑. Hocipſũ anima ẽ que a nullo viſibili atq; coꝛruptibili captat vi⸗ tam.magisvero gꝛauamen repoꝛtat.hinc per ſalomo⸗ nem dicitur. oꝛpus quod rumpitur aggrauat ani⸗ mam. Pꝛoinde aliunde anima ſuſcipit vitalem anno⸗ nam non ab inferioꝛi.non ab equali.ſed ab eo quod ſu⸗ pꝛa ipſam. per omnia et in omnibus eſt. Et reperitur in monte ipſarum animarum paſtura:ad quam ſalua/ toꝛ expectat:a expectataſ paſcit modo ineffabili tuꝛbas ons iſte deitas eſtſcriptura eſt virtus eſteccleſia eſt in ſuperna patria.ſcendat igitur anima de planitie et latitudine viſibilium in montem et ibi paſcatur in locis vberrimis:bibat aquam de fonte ſuperne vite ⁊ ſemper inhiet in ſuperna fluenta:et accipiat eſcam opoꝛtunã in tempore opoꝛtuno.et contempletur diuinam potẽ⸗ tiam cui modus ſubueniendi non deeſt. neq; facultas infinita ſolãdi eos qͥ eũ preʒ ↄſolatõis et miſcoiarum vocauit. Ae aĩabus in imis ſtantibus ima petentibug Aue ad montes non leuant oculos.vnde venit ainilin vt ipſum ſequamur te intime claritatis.a ipſe aſcendẽs inuitat pſalmiſta dicens. Quis aſcendet BGaluatoris noſtrum. Burſum expedit coꝛ haberemon elatione ſed humili mentis intuitu nec animus relabatur in ima qᷣ repꝛomiſſiones accepit eternas. Alio quidem tẽpo⸗ re per exceſſum montis fecit aſcenſum cũ tribus aſſũp tis diſcipulis. Zranſfigurationeʒ celebꝛauit in monte: in qua quid modicum diuune maieſtatis apparuit: qð ub infirmis aſpectibus etiam tollerati non potuit. De qjuo aſcenſu ſermo nõ modicus ne ſaciliter explicabilis exurgit. fatigans ex difficucate dicentem: audientẽ ve⸗ ro excitans et gradatim theoꝛiçans in ſuperna conſcen gere viatico gradu. dum in tremendo atq; incerto ago⸗ ne contendimus. vonec ad illam ſpecularem et viſionẽ ineffabilemveniamuſ. In qua tranſfiguratione nihil moꝛale conſpicio mſi aſcenſum: hoc enim miſteriũ ana gogiam potius clamat: q;uis quadam violentia littere et miſterij poſſet trahi ad moꝛes hominum infoꝛmanè⸗ dos:vt ſicut chꝛiſtus tranſfiguratus eſi ita nos ad am⸗ bulandum in nouitate vite virtutbus et moꝛibus traſ figuremur. Repugnat tamẽ paradiſi ſocietas. et de lim lw venientis aſpectus:et petri eſiderium cum taber⸗ nacula diſpoſuit.et ibi vult eſſe. Agonicare aplius ren⸗ nuit pꝛorimoꝛum oblitus:ſii et quinq; mõtanarijsin in poſterum pꝛouidebat. Nubes enim recuſat moꝛalia Vlox vero paterna obedientiã ſanctam dicit.Terroꝛ di⸗ ſcipuloꝛum infirmitatem humanam ad diuma tolera⸗ da inſinuat. Sed iſia tranſfiguratio allectio qued eſt et eſca ſuper naturalis in illa humanitate oſtẽſa parũ⸗ per.magis q; velata:qua capiantur rationales aues nõ damno aut periculo moriendi ſed. neceſſitatebeate vi⸗ uendi. ranſfiguratio illa fuit excitatioilla deſiderij ve lociter in ſuperna conſcendere vt ſemper petat homo moꝛtalis ingꝛemio immoꝛtalitatis tranſfundi. Inuita bat ieſus in illa tranffiguratione terrenos ad celeſtia moꝛtales ad immoꝛtaha. homines ad diuina: agoniſã⸗ tes ad requiem. laboꝛãtes ad quietẽ. ad patriam pegri⸗ nos:ad refugium miſeros:et ad cõtẽmplationem altiſ⸗ ſimã mẽtes hominum ſuſpẽdebat Hoc etiã agebat ille deus hõ dus in ſe homo pꝛo nobis in tranſfiguratione ineffabili quã oſtendit:vt de coꝛdibus illoꝛum diſcipu⸗ loꝛum et ceteroꝛum et ſectatoꝛum in poſterum.ſcanda lum.timoꝛ crucis.obꝛobꝛioꝛum et moꝛtis firmiter tol⸗ leretur. eum in verbo dei viderent carnem aſſũptã tãta felicitate donãdam.et quod terrenum erat poſſe tanta claritate ſplendeſcere Oſtendebatur in tempoꝛe quod futurum erat eternum: et quod non erat ab humani⸗ tatis natura ſupernaturaliter monſirabatur Exceſſus erat ſupꝛa id qð humanitatis eſt. et viſibili ſigno imo in veritate ſignati pandebat humnitas deitati ſe foꝛe coniunctam. Sed hec que in tam alta nos pꝛouehuũt obmittamus: moꝛibus intendẽtes. lſcenſo: celi auxi liatoꝛ noſter eſtinſe nobis ad aſcenſum pꝛeſtet auxrliũ nur in montẽ intime claritatis.ad quẽ in mõtem domini. Quaſi rarus ſit ab hominibus qui aſcendat. Sed quis aſcenſus. Qin aſcendẽdi gradꝰ MQuis aſcenſoꝛ inretrogradus. Recedamus a coꝛpoꝛe recedamus a conſuetudine ſenſuũ: patebit aſcenſus. Vlerbũ ẽ tñ coꝛpoꝛi cõpetẽs.cũ de ĩſerioꝛib ad ſuꝑioꝛa ꝛedit᷑ ſʒ ad inuiſibilia hoĩs referamꝰ.na ver aſcẽdẽs alſcenſiöes in coꝛde diſpoſuit. Creatus em̃ hõ eſt. vt ꝑ id quo alijs pꝛefertur inuiſibiliter in ſuperioꝛa conſce⸗ dat Coꝛpoꝛe nãq; ſibi ammalia pꝛcferutur potiſſime yvolatilia penata.que virtute pẽnarum in aera ſubleuã tur vt ferat᷑ aquila vſq; ad ſperam ignis poſſe ſe tollere quod humanis coꝛpoꝛibus denegat᷑ quouſq; eie gloꝛi⸗ ficatio irrogatur Pꝛoinde aliquideſt in nobis ſuo dis Liber excellimus:vnde noſter fiat aſcenſus.Aſcendit homi/ nis intellectns ad ſeipſum yt ſi quomodo poteſt ſeip⸗ ſum intelligat:vbi gradum figens intelligentie quodã oculo reſpicit in ſubiecta. vt que ſibi nullo modo equã tur agnoſcat. Que cum agnouerit gloꝛiatur in ſede al⸗ titudinis. a qua penaliter deicitur. ſi humiſiter non re⸗ cognoſcit auctoꝛeʒ:atq; retulerit gratias ei:qui eum in tanta celſitudine collocauit. Obi perſiſtes coequalia in tuetur:ad que non aſcenins ſed perambulatio eſt. Per equalia neq; aſcenſus neqy deſcenſus peragitu r. ſupꝛa ipſum neceſſario ponitur.ad quod ipſius fiat aſcenius Virtus nempe ſupꝛa intellectum hominis eſt. ad quã conetur intellectus aſ. cendere:et ſemper intelletui ſup, fertür. et acuitatem eius effugit. neq; ad apicem hun? montis peruenit aliquado:vt eum ſibi ſubiceret intel. lectus. et ſubiaceret pedibus eius. Comitatusa fide appꝛopinquauit interdũ: In veritatis montẽ ſi ſubijt intellectus ab erroꝛibus et fantaſmatibus liber fuit et detexit demonum falſitates.et que circa ſenſum illuſio nes ab eis fiunt. Altiſſunus eniʒ eſt: nec recepit aereas ſcilicet tetrales inpꝛeſſiones. Qui fixit tabernacula in altitudine veritatis. cognomt ſerenitatem dilectionis a caligine libidinis.nec eum latuit ſcatebꝛa ſenſ ualis „7 ammalis inotuit inclinatioet ad que impetu carnis. aut impetu ſpiritus inducimur. rhuius altitudine videmus per infimas verum valles decurrentia flu⸗ mina in mare dam nationis.que ſut amoꝛes fliuribies qui ſtabiles inſtabili deo nõ ſunt:etvelud olimpus ſub iectas habet pluinas et aereas tempeſtates et nubes carms et labentium rerum hinc aſcendenti non impe⸗ diunt lumen ſolis iuſtitie: intellectualiter ſuperſitua⸗ tus eſt eis. Exiſtens in monte: viarum rectitudine et obliquitatem aſperit in ſubiecta planitie: vt ſi deſcedẽs vrgeꝛetur ad ambulandum.cautioꝛ eſſet in eis Conſti tutus in monte veritatis vias actionis noſtre cogno⸗ uit obliquas et rectas et impꝛudentia factus ẽin opoꝛ tunis actiombus pꝛopter regnum & monre airio⸗ rem cõſcenderit.oꝛtum ſoſis ⁊ occauſum ĩ oꝛicõte ſuo uenit exanimo de intellectuaii ſole ſect hoc idem /ſee fruſtra intellectus quocũq; ducatu in tam alta ſe tollit niſi e comitet᷑ affectꝰ. Enaneſcit bonoꝑ cognitio niſi virẽs amoꝛ accedat Comitet inq; affeccitelectũ ad illa lbona ꝗᷓ aſcẽdedo nouerit qᷓ;uis plura et efficati poſſit affect diligere.qᷓ; plene intelligere intellect? Purificat ſn cognitionẽ amoe: et quamuis non diligatur vt lv/ num niſi pꝛecognitum. verus tamen ſepe diligit ur qᷓ; noſcatur:et interdum minus. aliquaudo nihil. CTermi nouit.melius pꝛenotare.Qui ad montem veritatis natus eſt intellectus vſq; quo poſũt aſcendere finitus enim eſt. Supꝛa naturam autem multi ad alcenſum inuiſibilem ſunt vocati. ꝓphete ſiquidẽ et quibo illuxit elaiitas ſpiritus ſancti. n tamen curioſitate aſcen⸗ dendum eſt aliqua intelligendi virtute: nam in exodo diciꝛur Beſtia que tetigerit montem lapidabitur Beſtialiſ aanimalis ẽ intellectus lapidari q; dignus et ſi aliquid diuinum curioſe aut violenter intelligere p ſumſerit. Er peonerbioꝛum libꝛo dicitur. Scrutato⸗ maieſtatis oppꝛimetur a gloꝛia. Eccleſiaſticus etiã non tacuit pꝛohibere ne intellectus ſuos velit excegere ter minos dicens. Altioꝛa te ne queſieris Satagat ſemp tamen vt in ſuis viribus non remaneat ocioſus: mag vero ne aſcẽdendo curioſus ſiat ſiue ſuꝑpbus. Samna biliꝰ eſt enim curioſe atq; ſupbe iquirere qᷓ; intellectũ habeꝛe remiſſum qᷓ;uis hoc ſit malum. Aſcendet ſane intellectus hominis atq; affectus conſerta manu ad ſiuicem.vt vnus alterum non dimittat: velud college — nes hominis vtriuſq; atq; pꝛoceſſun quartus qui naturali amoꝛe ab eorum ineunte puerili etate iuncti in domovna atq; aliti ſunt:quoxꝝ ſit pꝛimus alcẽ⸗ ſus. vt a piano nature ad montem gratie ſubeant. ibi expolientur veteri veſte peccatoꝛum et maloꝛum con/ ſuetudinum. Et alio gradu aſcendendo pꝛoficiant a vi ſibilibus ad inuiſibilia. a coꝛpoꝛalib ad ſpiritualia co⸗ ſcendentes. ocitgradu ad huc pꝛogredietes a cauſis recuruantibus ac irrecientibus: ad illas que pꝛoſiciẽdi preſtant ſubſidium aſcendat. Deinde fiat aſcenſus de virtute in vitutem:vt ſemper intellectus atq; affectꝰ ad potioꝛa feſtinent. Retardatio hoꝛum vbi poteſt eſſe pꝛofectus non eſt moꝛa ſed, caſus. et tanto recuruan? ad infima. quanto ad altioꝛa eoꝛum poſſet eſſe aſceſus Beg ad eum terminum dum militamus ſit omnino ſtuchum et feſtinatio aſcendendi: vt omnium etiam ſui pꝛopter deum obliuiſcatur affectus:et nihil aliud pter ipſum ſcire appetat intellectus. Mec curet ſi in deum to tus traſiuit affectus .ad pꝛorimos paratum fieri. niſi ſando eum licentiauerit. qui ad ſeipſum tenebat ab⸗ kraceuun kon enim ſunt diu durabiles mentis exceſ⸗ us. quando nubes permittitur interponi ad ſeipſum et ad pꝛoximos iuſta lege reuertatur affectus. ſapienter ab implicatione ſe tuens:me laqueo hereat.cum ad id in quo ante fuerat.iterum fuerit reuocatus. Intellectꝰ in ipſum aſcendere non poteſt vt capiat:ſed in aliquid illoꝛum que ipſius ſunt. Fidelis exiſtens totum credat intelligere nequiens : nec aliunde velit ſ apieng fieri miſiex eo qui omnem ſapientiam tribuit ad menfuram Omnia diligenda dilexit affectus:ſi totus et tote in omnium aſcendit auctoꝛem. Omnia nouit ſimiliter in tellectus:ſi ſolum diuims theoꝛijs vacabat. Melius in dei ſapientia homoet angelus omnia nouit: quam ſi ad ſeipſos et ad extra poſita reflectantur Aſcenſus ini tium. conſuetudo a ſenſibus recedendi magis vero re⸗ plicatio amme a relationibus miniſtroꝛum eius. In uiſibilter emim graditur: qui a viſibilibus non tenetur Medlum eius e gradi abſq; memoꝛia relictoꝛum gra duum.vt non quod per actum eſt de itinere montis ſed quod reſiat ſolum ĩtueatur aſcenſoꝛ cum feſtinan⸗ tia. quod tranſeat in pꝛeteritum. quod aſpicit futurum et ceſſantibus hijs duobus ſolum ſit gauchumde pꝛeſẽ ti. Sed impoſſibile fit quod creatura pꝛeteritum non habeat et futurum:ſed cui aſſiſtitur deus tatum habet pꝛeſens quod pꝛeterire non poteſt. quod anime futux oſtenditur Aid pꝛeſentiam inuitabilem poteſt add ucere ſinis aſcenſionis quieta libertas cum domimo incontra dicto omnium inferioꝛum. Et huiuſmogl finis erperi⸗ mentum eſt reacquiſiti dominij:quodin pꝛothoplaſto perdidimus. ims aicenſionis libertàs non ſolum ab inferioꝛibus. ſed inſuperioꝛibus deambultio libera in conſpectu illius qui tibi pernuſit aſcenſum et ꝓgꝛe⸗ di et ſiſti in aula inuiſibiliset inpturbabiliſ pacis: pꝛout haberi decreuit in agoniſtica vita. ille qni quando vult et quibus vult et quomodo vult nouit terminare ago cenſoꝛem vero opoꝛtet fieri moꝛibo innocentem: puritatem anmimi poſ erronganerrumeneſs ne feratur in vana olis oĩ bus pꝛiuariad pꝛorimmũ. Hec qnattuoꝛ bꝛeui ſenten/ tia conflauit dau id dicens:Quis aſcendetin montem ominmi aut quis ſtabit in loco ſancto eius. Et per re⸗ ſponſum accepit. Innocens manibus et mundo coꝛde qui non accepit in vano animam ſuam:nec iurauit in dolo peoximo ſuo/Aſcenſiones typus hijs qmi conteni⸗ dunt ſubuehi a terrenis ſit aquila:que inteꝛdum ſpe / ram ignis aſcendendo attingit Deus ignis conſumẽt eſt non ardens nocue ſed duleiter vrens vſq;ʒad que⸗ anime nöntt D A poſeh 0 nua oon. erun ſitenen tummal d cor⸗ ſtudp deus:n ſtruteet ſſtame Ruco homo: cretan tuse iner tus. tatlo. moc tell ipen loma nnogta ſovoge apperet Wpſun torap⸗ Kofin ſne Uhtun Nwrer⸗ graiae gauhs Oitar. klega letent ſdiui opoſi lmmant lonmag eenum ſbuee Ad Gtr ne. runt unte e ſtunn tonu oer ſdͤen lum larn Ain ls⸗ teſt ſün eſi⸗ li tli ette mnusaci, eantatdi Gdantay ualng d Sacauſs Poſiceci⸗ kenſuts de c affern⸗ oeſt eſſe Kcurnank ſe Aſceſug tomnino ekamſui lingöter umt fen. nſi ebat ab/ tigenel⸗ ſeipfum ſcpienter umn ad i Iutellen Naid umacctr ſng ſen benturmn totein mliterin Delas tiquamn enſtsin verore s. Yn tenetor vin gri montis ſtinan⸗ Nurum dpeeſe vin hoft n hahr foror alcare ftontni etpen, to n eb bern ori ult go e , = J evita domim— anime poteſt celebꝛari aſcenſuswhiculo fidei et amor Sed accedet hõ ad coꝛ altum et exaltabitur deus: vt nõ intelligatur cõpꝛehenſio poſſe ſieri deitatis.neq; vſ⸗ q; ad dei ſubſtantiam ammam trabea carnis indutam poſſe peruingere:lucem enim ſcom apoſtolum habitat 8 inacceſſibilem: q;uis multa ſupꝛa id quod intelligunꝰ? poſſit operari diuinitas/Mꝛounde aſceſus peruenit ad aliquid ſecretoꝛum videlicet coꝛ ſecretnm. Coꝛ ſecretũ deus non eſt:ied ahnquid eoꝛum que circa ipſum ſunt Eleruntamen aliter exoꝛdientes videbimus cicius con ſiſtentiam inuiſibilis aſceſionis. Coꝛ altum ẽ dogma tum altitudo ſcripturarumq;. pꝛofunditas:Acceſſit hõ ad coꝛ altum ſcilcet ad altitudinem dogmatum:acceſ⸗ ſit ad pꝛofunditatem ſcripturarum: Sed exaltatus eſt deus: nam ſupꝛa id quod dogmatum altitudo demon/ eſt a mentibus deus ei:coꝛ altum alititudo miſericoꝛdiedei. Ad hec acceſſit homo:et peramplius eleuatus eſt deus.Coꝛ altum ſe⸗ cretum ſacramentoꝛum: ad hoc acceſſit homo et exalta ſtrat. et anatudEem loquitur:exaltatus tus eſt deus. Coꝛ altum. eſt omne quod ſupꝛa ſe aſpbiit in virtutibꝰ ⁊ ſanctus intellectus :aceſſit homo exalta tus per omnia deus. Coꝛ altum. oꝛatio coꝛ altũ medi⸗ tatio.coꝛ altum.contemplatio.Acceſſit ad oñiia hæc pꝛo modulo ſuo in virtutibo homo et exaltatus eſt ſuꝑ oẽm intelligentiam deus. Incõpꝛehenſibilis eſt “:etiaʒ ſi vſq; ad ipᷣm niat inuiſibilis et mentalis aſcẽſus.Et quã to magis animus ꝑ muiſibiles virtutis et cõtemplatõ nis gradus aſcendit.tanto magis exaltatur deus.non de nouo quia mutabilis nõ eſt:ſed hoc aſcenſoꝛibuſ magis apparet. Vidit quis a longe montẽ quanq; magnũ: et ad ipſum facilẽ exiſtimauit aſcenſum.Acceſſit pius:al⸗ tioꝛ apparuit depꝛope q; delonge. Si ſtella quedam ſixa et om̃ino immobinis in ꝑte celi oꝛientali ſituaretur.qᷓ; pꝓ ſpicere poſſes in partibo occidentis: quaſi per equale ce/ nith tui capitis videretur.nec oculos ad eius aſpectum opoꝛteret ad ſupius circũferri. aut obliquari nec caput a 6 altum pꝛofunudm iudicioꝛũ . gitari ad aptitudinẽ viſionis:ſolum verſa fage apertiſq; oculis quaſi linialiter viſus intueretur/ õletiaz cum oꝛitur.et in oꝛiconte vſq; quẽ viſus ꝓtenditur oculoꝛnʒ ex equali planicie radioꝝ reſultat in oculis exiſtentiũ im lateribus occidẽtis.et ꝑ eandeʒ planiciẽ reuidetur. Qui ſi diuina potentia firmaretur mouereturq; qinſpiam de oppoſitis partibus ad ambulandũ linealiter verſus ſtel lam aut ſolem:quãto magis appꝛopinquatio fieret. tan to magis videretur ſtella vel ſol in altioꝛa ſuſtolli.cũ in ſe immutabilitatẽ omino ſeruarent. Sic humanis mẽ tibus appꝛopinquãtibus ꝑ occultoſ aſcenſionis gradus ad deũ:altius exaltatus Aiporet. An. a enĩ veritas oſten dit pꝛope quod a lõge impoſſibile fuerat omino vide/ re.Supni nãq; ciues qui mũdo in iſto iam peregrini fu erunt illam erxaltatõnem exaltatius q; hic cõtemplati fu erant cõtemplantur. Sententia omino infallibilis ma net:ꝙ accedet homo ad coꝛ altũ et exaltabitur deuſ/oꝛ altum incarnatio verbi eſt. natiuitas.educatio.cõſerſa⸗ tio.paſſio.moꝛs.ſepultura chꝛiſti eſt. Acceſſit ad hec ho⸗ mo et in omnibo exaltatuʒ repperit deum. tam vt in his nõ eſſet minoꝛata diuinitas:neq; ab intellectu hominũ cum humanitate appꝛehenſa foꝛet vnita maieſtas.Acce dat homo ad coꝛ altum:et ſupaltabitur deus. Coꝛ altuʒ altitudo humane intelligentie dicitur.et tradite ratio⸗ nis.Coꝛ beſtiarum:coꝛ eſt.ſed altum nõ eſt.nõ enim po⸗ teſt in ſuperioꝛa cogitãdo ſubtolli.Angeli coꝛ nõ habẽt. ſunt nanq; intelligẽtie ſepate. Coꝛ altum ſolũ hominis eſt. Acceſſit homo ad coꝛ altuʒ.Aſcendit ad ſeipſum:aſcẽ dit in ſuꝑioꝛa intelligentie atq; ratõnis. Aſcendit ad coꝛ Baluqtoris altum:eleuatum naturaliter ſuper ea ſi perceleſtia. Sed in coꝛde alto altas diſpoſint aſcenſiones: vt in ilõ altius aſcenderet. ſupꝛa quo nihi altius eſt quod omm⸗ mode pᷣmineret. Et per gradus ꝓpꝛios vnuſquiſq; fect aſcenſum. Mon enim omibo vna icala et gradatio pꝛeñ/ gitur aſcendendi. Alius quidẽ ſic: alius wrro ſic. Non eſt volentiũ aſcedere.gradus aſce ſionis eligere.ſed eius ſo lum eſt oſtedere aſcenſionis iter:qui de ceio deſcendens in terris recte viuẽdiatq; an buladi factus eſt iter Oo⸗½ ctrinaʒ aſcenſionis velle firmare oñibo pꝑ oĩa ſimilẽ ta⸗ le noſcitur:ac ſi quis omes vias quibo munaus iſte am⸗ bulando pagitur vellet coartare in vnũ:cuũ latioꝛes ſint ſpales ſpualiter pagrabiles campi. q́ terra que pedi⸗ bus hoĩm et beſtiax ſubiecta calcatur. Aſcenſus aĩali/ um:aſcenſus eſt ſupꝛa naturã coꝛpaliũ atq; carnalium motionũ. Habet rõnalis homo id qð aſcendit qo eſt qʒ in ipſo pcellit.habet ſuꝑ quod aſcẽdat.qð eſt coꝛpoꝛeitas aĩata vetus aſina.et appetit laſciuũ.ſcilicet indomitum pullũ eius:habet ad qð aſcedat.iqð eſt vñs gẽe ⁊ virtu⸗ tumet rex gloꝛie:atq; vniuerſoꝝ dñs.Non aũt ratio in⸗ fra montes carna les incluſa tenebitur. aut aſcẽdet aut reuelabitur ſuꝑ eas. Si tenebitur incluſa.aut deflecte⸗ re infra carnales et coꝛpoꝛeas voluptates· et ab eis ſe peſſundari pmittet. nec celebꝛabit ſuꝑaſcenſuʒ:nihil eſt qð hoĩs bonitati aſſcribas.aut eũ poſſis verum homineʒ iuſte cenſeri.Nã vt om̃ibus hoĩbo wlut vmi loquar inq; Quid gloꝛiariſ homo rõne deflexa:ſnpꝑ tuũ eſſe coꝛpoꝛe⸗ um.et ſuꝑ eius obiectũ appetibile imo ſuꝑ appetitü car⸗ nis ꝓpꝛiũ aſcendere neglexiſti. Cum ſigura et noĩe hoim e numero te cenſeo beſtiaꝝ:necnõ infra multas te de⸗ cerno expꝛeſſum. Nam ſi coꝛpus habes:habẽt ⁊ lapides Si creſcis:creſcũt ⁊ arboꝛes. Si magnus es:maioꝛes ſunt equi elephãtes et grandia cete. Si foꝛtis es foꝛtio res ſunt leones. Si velox es:velotioꝛes ſunt pardi. Si pulcer es:pulcrioꝛes ſunt pauones. Sivocẽ habes: nũ⸗ gquid maioꝛẽ vt tauri. Nũquid clarioꝛẽ vt canes. Nun⸗ quid dulcioꝛẽ vt philomena.Si viſum habes nunquid acutioꝛem vt aquila.que irreuerberatis oculis ſolis ra⸗ dios cõtuetur. Nuũquid penetrabilioꝛem vt linceus qui multa ſuo viſu obſtãtia penetrat. Si ceteros ſenſus ha⸗ bes:et aĩalia multa bꝛuta. Si ꝓuidus es in tꝑa: et foꝛ/ mice. Si ſapiẽs in domicilijs ↄſtruendis:et aues aeree· Si deſideriũ ↄſeruandi te habes:et conche marine. Si inſudas ingenio artibo: apes et multa taliũ nõ excedis. Si filios generas:et terrena ⁊ aquatica multitudo ani⸗ maliũ atq; piſciũ.dñi pꝛecepto terrã mareq; oꝛnant. Si coloꝛes varios:naturã penitus nõ adequas. Si loque⸗ la lingue diſerta de articulata voce te alijs pfers.⁊ aſella balae diſerte lingue legimus fuiſſe locutã. Et ſerpenteʒ pꝛimis parẽtibo legimus diſertũ ꝓtuliſſe ſermonẽ. vir⸗ tute diaboli oꝛganicatũ:et multe aues aliqualẽ hoĩm di⸗ dicerũt loquelà Sʒ inquies nec ↄtinuare potuiſſe ꝑ tẽ⸗ wꝛa: vel multa verba valuiſſe pferre/ ed ſi infra beſti/ as redactus es.nec aſcendiſti coꝛpoꝛeã entitatẽ atq; vo⸗ luntatem.eo magis dico te miſerũ.quo ꝑ tuam loquelã tuũ patet oppꝛobꝛiũ. Si coꝛpus habes erectuʒ:ſed nec in altũ eleuatur vt aues.Pꝛofecto nihil eſt qõ a beſiijs atq; auibo aut ab alijs entibus eximat.niſi ratio que pᷣt aſcendere virtute ꝓpꝛia ſup coꝛpus ac eius regere aſcen⸗ dens deſuꝑ appetitũ: magis aũt cum ſibi adiũcta fuerit gra chꝛiſtiana. Si aũt ratio ſuꝑ appetitũ ſenſualẽ aſcen⸗ gerit:velut a rondere libera poterit ad ſua ſupioꝛa conſcẽ dere. Sed iſte aſcenſus ſeſſionẽ accepit. Sedit enĩ mo re hoĩs equitãtis ſup aĩalia chꝛiſtus.Aſcende et ſede ſu⸗ perioꝛ factuſirege inquiete qð noueris tibi eſſe ſubiecti et a tua ptãte regenduz/ Et . ami 3 Tiber apoſtoloꝛum veſtespoanm exemplate ſedentem doce⸗ bancier circuquaq; amiſtet ad virectõem inducretuſumni auus. Molop doctrina no ꝑmittet exoꝛbitatõnem fieri. Ecunt iaudes voces palme atq; oliue inſignũ victoꝛie atcq pacis. Mullus em dignus eſt laude vel palma: qui Peimo de teipo nõ feci plene triumphũ et ſu bactũ coꝛ⸗ pus tenuit ratõm. Superaſſie barbaros et indomitas gences magis eſt vuuperij q́; honoꝛis: ſi quis ſentuahnta te vincxur. Maio: vero de hoſte aliquo no pᷣt eſte victo⸗ ria:q; de ſeipo repoꝛtaſſe triuphuʒ. Aſcendit ſepe in nauicula chꝛiſtus: et multa miſteria eſt in nauicula opa⸗ tus:led ioln m videamus aſcenſuʒ miſterijs ptermiſſis Tranſitur vado modicum flume:excedes vero ꝑ rontẽ mare vero ꝑ naut. Marma eſt opatio nauis. a qua deie⸗ ctus ionas deuoꝛatur a ceto.in qua in generali diluuio: Oĩm vitaliũ ſpecieꝑ reſeruata eſt vita. Inſtrumentũ eſt quo ſecretũ ſulcatur elementũ:et accedit᷑ ad diuiſas atʒ xemotiſſimas regiones. Domus eſt in qua ſtatur: abſq; ſtabili fundamẽto:et agitata vento aut remigandi arte mouetur. Mõ ꝓpter ꝑpagenda ſtabilẽ terrã:ſed ꝓpter flui dam aquã eſt adinueta.Ars eſt qua mare tranſituna re ꝓcelloſus ⁊ amarus eſt mũdus. Pꝛoinde artẽ trãſe⸗ undi ꝑ mundi diſcrimina ↄſcendamus. Ars viuẽdi cau te atq; irrephenſibiliter ſuꝑ terram nobiliſſima eſt:et ꝑ⸗ ueniendi ad poetu. Hoceni ꝑpoptant qui nauigãt. vt ad cupitum poꝛtum pueniant:et tota peritia nautica id in tendit vt in portu ſalutis deueniat. Ars artiũ eſt euade⸗ re pone.cum turbme atq; tempeſtatib mundus incipit inhoꝛreſcere. Ars artium eſt onuſta ſpũalibo mercibus nauẽ liberare de pelago.et a piratis viſibilibs ⁊ inuiſibili / bus euaſiſſe magna eſt periia nauigandi. Clita enĩ nr̃a quoddã nauigiuʒ eſt:vndiq; a reumatibo oreuolutõnib⸗ et tempeſtatibo agitatur. Multi enĩ ſcopul ſunt in pelaa⸗- go huius mũdi.in quos ſepe incidit nauis incauta:et p⸗ pꝛer impꝛouidentiã pꝛoꝛete naufragiũ patitur. Chꝛiſtig na ſides eſt chꝛiſtiane vite nauigiũ.que ſola tranquilli⸗ tate turbatnr.et agitatõibus citius venit in poꝛtuʒ. nec niſi a nauigante pᷣt pati naufragia ſeu ↄtrariuʒ wntum. Omne malũ nauis rõnalis ab interioꝛibo eius inſurgit Nihil enĩ demergit hominẽ in pelago mũdi huius:niſi quod ab eius volũtate ꝓcedit.ides nauis eſt que chꝛi⸗ ſtum habet agilem aſcenſoꝛẽ:que ab arietantibo ꝓcellis concuti pᷣt ſubmergi minime.uius gubernatoꝛ pater: pꝛoꝛeta ſilius:ventus vela implens ſanctus quoq; ſpũs vlum charitas:arlꝛ ſpes.victus diuinũ verbum. Ma/⸗ uis eſt dmus virtutũ:fabꝛicata in campo nature.ſeu in altit udine gratie ex tabulis dolatis atq; cõtextis et ſeui gatis.deductis in ↄpoſitõe ad regulam terrenã.et ſtabi li fundamẽto carens :mihil eni in terris ſtabile habet vir tus.Ad ſpũale ↄpoſitũ ſuo modo debent om̃es cõuenire virtutes.quo nauigabimus mare magnũ:plenum ma gnis demomib quoꝝ nõ eſt numerus. Ipᷣm eni nauigi⸗ um nos liberat:me abiſſalia ꝓfunda petamus. à qui nõ aſcendit nõ ptranſiuit ad requiẽ:aut ſi tentauit ince/ dere iſto relcto nauigio:eum marini vertices ſubmer, ſerun eles muſtas ad placitũ creatoꝛis ? ad fu telamla nõ in aqu multis cum nauibo chꝛiſtiane virtutis,. et eo mirabilio⸗ res.quo a multis aquis peccatoꝝ fluxibiliũ rerum euaſi mus:eo clarioꝛes quo abiſſum nõ petiuimuſ quaſi lapis et a vehemẽtia aquarũ multaꝝ moꝛe plumbi nõ deſcen⸗ dimus in ꝓfundum: vt beatioꝛes appareamus cũ ange lis in excelſis.quo pᷣclara virtutũ opa ſecimus in aquis quieſcentibus vndis opoꝛtet facere in aquis inundantiba ad ↄtraria multis Mauis noe altio: fiebat nimietate aquaꝝ:et eleuata eſt upꝑ omnes montes gui erant ſub vniuerſo celo. Apta enim erat ſic ſupferri. In quartus aquis creſcentibus extollebatur in altum. Et ülius na⸗ ins mirabilis oꝑpatio fiebat in aquis multis. Et tu val⸗ lem alcende vututis. ldhuc ſunt ? vſq; ad ſinem ſeculi erunt aque peccaioꝝ tentationũ tribuiatönum rerum fluxibiiiu ſup terra: te ſi nõ aſcenderis ſubmergẽtes. De diuer ſis aſcenſiomibus. apitulu.VIII. NMhieruſalem aſcendit ieſus. In pacem fit totalis aſcẽ⸗ poſt ſe.noſq; curramꝰ in ſuaue olentes lanctiſſumos mo res eius:et aſcendamus ad pacẽ. Sed quid pax. Quid aſcenſus eius. Quid aſcent onis fructus. Multiplex cũ ſit pax.nõ ad omnẽ dirigendus aſcenſus.Aliqua eni eſt que vtilius in diſcoꝛdiã verteretur.videlicet aie ad coꝛ/ dera tenẽt.et male ↄcoꝛditer ſentiant ↄtra regulas wri⸗ tatis.aut agentium cõtra iuſtidã iuſti moꝛis.Nax cum Vicijs atq; peccatis:iuſtius verteretnr in bellu. Pax ve⸗ ro ad quã eii oꝛdinãdus aſcenſus: pꝛima eſt coꝛpoꝛis ad aiam nõ anime ad coꝛpus. Expedit ommino nõ aĩaʒ coꝛ⸗ efficitur:ſi cum miquo pacis federe colligatur: Pꝛoinde nõ ala coꝛpi ↄdeſcendat in fetoꝛibo ⁊ aĩantatibo atq; ſen⸗ ſualitatibo eius:ſed coꝛpus a poteſtatiua virtu te aie ſub trahatur ⁊ dirigatur rõnalibus directõnibus eius. Nõö cLele bꝛatur pax inter coꝛpus ? giam wlut inter equales equaliter rõnem habentes.ſed eo modo quo inter ſeſſo rem et equum cõcoꝛdia equitãdi ꝑagitur. equo.ſed equus a ſeſſoꝛe dirigitur.loꝛicatur atq; calłcari bus purgetur.et tũc agitur pax cũ dirigente manu ſed cõmodat et loꝛicanti ſe donat.in dextera vel in ſiniſtram et ſi expedit facie reconuertit ad tergũ et repetit ſexe iter ꝑqð ſemel inceſſerat.nõ deuitat montiũ et collium alti tudinem planiciẽ neq; valles:cenũ ingreditur atq; traſ⸗ uadabile flumẽ.neq; pauefactus retardat inceſinm:cal caribus vrgentibo non reſiſtit:et ſe totũ colligit ad im/ perium inſedentis Sic cum coꝛpus dirigi ſe ꝑmittit ab gia.loꝛicari atq; vagari ꝑ omnẽ ſimilitudinẽ qua equus a ſeſſoꝛe deducitur. Erit igitur pax coꝛpoꝛis latq; aie oꝛdi nata ſubiectio coꝛpoꝛis ad aĩiam ipᷣm in ratõne ducentẽ: ad quam pacem eſt oꝛdinandus a ꝑficiendus aſcenſus. Alia ſiquidẽ pax eſt ipius ↄſiſtentia ſpũalis.ſcilicet intel lectualis aĩe:que agitur in agoniſtica vita ⁊ militia ſpũa li:cum appetitur qð aiam pficit.nec queritur qð deijcit in defectum. Parx aĩe rõnalis eſt imꝑturbabilis volůtas et ratio eoꝛũ quea conditoꝛe agũtur. Pax aĩe purgatio affectus.:et intelligetia nõ curioſa.Alia paxeſt appꝛori/ mum:Pax vero ad ꝓximũ:eſt iu actõnibo paſſionibus nulla querela. Pax ad deũ dum in iſto mũdo tot pericu⸗ lis militamus:eſt ex omnibus pꝛompta et inexceptuata ſuſceptio atq; obediẽtia eoꝝ que in diuina lege mandan tur.vſq; ad ſanguinẽ penas quaſlibet atq; moꝛtem. cd hanc pacem oĩm in hac vita gentiũ bet feſtinare in tentio:et ꝓperare aſcenſus. Quotienſcũq; vero dñs nt ieſus chꝛiſtus aſcendebat hieruſalẽ ingrediebatur in tẽö plum: nam in pace ſolida eſt oꝛatõis et poſtulatõnis ⁊ er auditõnis et ↄtemplatõnis locus. Et writatẽ doctrine magis melius oꝛando qᷓ; legendo intellexerũt homĩics ſancti dei. In hieruſalẽ erat templũ. In pace ſunt eom/ nia diijina miſteria reuelatões et cerubin ſcientiaꝑ et gloꝛia et ꝓpiciatio ꝓ peccatis.et ablutõnes a ſoꝛdibo. Ad pacem iſtam aſcendamus iſtamq; ſectemur: et deus pa⸗ cis ecit omnmno nobiſcũ. Montis oliuaruʒ aſcenſum etiã fecit diuinꝰ mõtanus qui a mõtibe eternis illumĩat ſio eius. Pax erat et ad hieruſaiẽ pacis viſione aſcende/ bat:hoc eniĩ ipᷣe erat.ad qð aſcendebat. Sed trahit nos pus et hominũ imquoꝝ qui ad mala patranda pacis fe- Poꝛi ↄdeſcendere in federibo iniuſte pacis:ſed coꝛpus cũ aĩa in lege deifera concoꝛdare. Mon enieſt pax ſi iuſtus concoꝛdiꝗ cum iniquo habeat: qina eoipſo iuſtins iniquꝰ n ſeſſoꝛab r. Qui gugenieſt die acl co⸗ npacs fe, olaswr, Mar cum Parye⸗ weis ad gigzco⸗⸗ pusci ſ luſtus tmsimio Pone loingſen Utegieſab gels. reglules er ſeſo n ſeſtoeb Ntchcalen mann ſed ſiniſttum tſepeter Hiumalti tq; trſ⸗ lnm: cal tad im/ nittitab aeguns 8aie oai ducentin gſcenios. cerintel tia ſpui⸗ wijait Wütas rgatio prori onibus wericu⸗ Ptvata ancan n, 20 rein ſiont inte get trne mies pa/ ſufm nie⸗ omnẽ animam illuminari dignam. vt ſemp ad aſcen/ ſum aĩas pꝛouocaret quas ad hoc creauit vt nõ rema⸗ nerent in inis:ſed vt collocarent᷑ in ſuperioꝛibs ſuper⸗ nis.Ad luminis fomentum per hunc aſcenſuʒ nos ſal uatoꝛ inuitat.Mon eſt oleũ lumen ſed ipſius ſomentũ Oleũ diſcretio eſt:habet enĩ condire multa cibaria et diſſuauia in ſuauitatẽ cõuertere. Diſcretio condimen⸗ tum agende vite eſt atq; moꝛũ expedientiũ ad ſalutem Oleü miteſcere aſpera plura facit. Loquendi ſuauitas multos duros fecit a feritate ceſſare:oleũ nempe ſuaui tatẽ lingue impoꝛtat. Oleũ omnibo liquoꝛibo ſuꝑnatat ac etiam eis niſi artiſicioſis argumẽtis penitus nõ mi ſcet᷑. Supinfuſum ſuꝑnatat. Si ſuꝑ ipſum liquoꝛ ali⸗ us infundat᷑ oleum ſuꝑnatat:ſua enim natura nõ pati tur alijs liquoꝛiba cõmiſceri pꝛima coniunctiõe.Anĩa wro ſue nature altitudinẽ ſeruãs et intellectualẽ leui⸗/ tatẽ quã a deo in creatione accepit:cum terreniſ aliqm cõmixtionẽ nõ ſoꝛtit᷑:dãnoſo argumento talibo ſe iĩmi⸗ ſcet Olua viriditatẽ in folijs ſeruat:⁊ foliũ verboꝛum tuoeũ non cadat in vanũ neq; defluat in ꝑditionẽ/ Oli ua ſignũ eſt victoꝛie atq; noue leticie Annouant᷑ in no bis quotidie demonũ bella:et pugne vitioꝛũ interiꝰ nõ quieſcunt Exterius vero mundus et holes ꝑſtrepẽtes aduerſus ammam inire certamina non deſiſtunt:et in⸗ ter occultam luctam ⁊ pugnãa aptam fere hcet anie re⸗ ſpirare. Sed ad montẽ ohuetiꝑ chꝛiſtum aſcendentẽ inuitamur aſcendere.vt ꝑ ſigna victoꝛie victoꝛiã de oc⸗ cultis hoſtibus faciamus et de palam nobiſcũ ↄgrediẽ tibus ad inferendũ inuiſibilia damna ſignũ imo effe⸗ ctum victoꝛie reppꝛtemus:non ad coꝛꝑa velut inimid carnis dantes conflictũ ſed a malis ſuaſiõibo omnino inculpatam tutelã ad caſtra chꝛiſtifere milicie repoꝛtã/ tes ñ ſignũ pacis pꝛimo ramus oliue ab aue paciſica noe fertur repoꝛtatus ad veſpam vt oſtenderet᷑ ꝙ dei deſeuiens ira quieuerat:qui omnẽ viuentẽ animaʒ de leuerat ſuꝑ terram.his dũtarat exceptis que in archa noetica ſunt reꝑte. Igituroliua ſignum noſcit᷑ pacis. Pꝛoinde feſtina cum chꝛiſto in montem aſcendere oli ueti:vt in virtutibo ſpalibo ex talibus ſimilitudinem ſumptis degaſ. Aſcendit animalia ieſus inter allego rica moꝛes cudens:vt ſuꝑ omnem animalitatẽ ratiõiſ impio et loꝛo regiminis aſcendamus. Aſcenditcru⸗ cenm ieſus wolũtarie non inuitus ꝑficiens vitupio ſuo noſtrũ honoꝛẽ ignominia gloꝛiam.pena beatitudinem moꝛte vitam.in oꝛdine vite agẽde ad oĩa hũanitati cõ traria ſuos animans ſectatoꝛes. Non creditur a vulga ribus ꝙ ſit aſcenſus ſed deſcenſus ad penã:ſed veritas chꝛiſtiana magnũ credit acenſum poſſe pꝛo paſſo/p no bis voluntariè pati.Hahet voluntarius aſcenſus ad pᷣ uiſam penam mirabilem actionẽ:ſit enim ſupꝛa ſe ſei⸗ pſo penitus maioꝛ qui voluntarie affligi᷑ penis.Habet pꝛofecto aſpeꝛũ ſenſum quẽ noſtra tenella natura ſem per reputauit aduerſum. Contrarijs penalibo et affli⸗ ctiuis naturã ſe tradere/victoꝛẽ ſue nature ſe monſirat et ſeipſum calcat ſeipſo ſuꝑioꝛ:et vicit omnino domeſti cum hoſtẽ cum quo doꝛnut et pabulat. cũ quo pgit et ſi ſtit. cum quo quieſcit et loquit᷑.qui poꝛtat atq; poꝛtatur qui niſi ꝑ moꝛtẽ nullis diuiditur et medijs:quẽ deuin cere maioꝛẽ qᷓ; innumeros extra ſe viciſſe din victoꝛiã. oꝛitatẽ inſigneʒ habet talis aſcenſus non tranſiti⸗ ua ſed cõpatione recipꝛoca.et tato dignioꝛem qnto pꝛi⸗ mo ſeců verus et chꝛiſtifer agomſta duellat:quo ſe pꝛi⸗ mo deuicto mihil inuincibile manet.Quid enim eſt qð nõ vincat qui ſe voluntarie obijcit penis ſi expedit.aut libens expectat ſi eum toꝛtoꝛ inquirit· A nemine poteſt deuinci qui eſt a ſeipſo virtuoſe deuictus. Non vincit ſaluatoꝛis eum pena quam libens amplectit᷑. Mon veijcit eum do loꝛ cui appetit ſubiacere. Mon toꝛtoꝛ cum necantibo in ſtrumentis qui ſecu concoꝛdat in votis:nam querit toꝛ toꝛ pcutere.ille deſiderat tolerare. Otille occidere:ille anſſvlat exire. Si ille coꝛpus pimereille coꝛpus relinq re. Si toꝛtoꝛ vult ꝙ amplius non viuat in mundo:il⸗ le wro ſemp optat libertatẽ a mundo. Non terꝛent᷑ ty⸗ rannoꝛũ terroꝛe qui inter qnimã et coꝛpus gladiũ ini⸗ micitie oſuerunt. Mabet aſcenſus ſpontaneus factus ad crucem pꝛomptitudinẽ exquiſite virtutis. Pꝛõpti⸗ tudo virtutis penitus illa eſt ꝗᷓ marceſcere ocio timet que ſempꝑ affectat habere cum inmico cõgreſſum quie tem ignauiã dicit et nõ pꝛobari toꝛpoꝛẽ.Coꝛonari ren⸗ nuit ſine bello.Eliuere in delicijs refugit ſemꝑ parata reddere Mihil exceptuat in euentib.Nouitatẽ euentu um extimat quid antiquũ:pꝛeuiderat enĩ ante ſeq; pa⸗ rauerat adeſſe futurũ.alnimoſioꝛ redditur poſt lalvꝛes Cum opoꝛtunitas certamims adeſt non dicit expecta. Nihil pꝛomptitudo virtutis impatum habet. Arma ſi bi non deſunt. Sempꝑ habet vbi quas appetit poſſit ꝑ. peti penas:aut vnde ſoluat quod cupit vebitum moꝛtꝭ Mꝛomptitudo virtutis ſuppliciũ deputat ſi quod ſuũ eſt non fecit:et ſi omnes non poſuit in exꝑientia vires Igitur voluntarie chꝛiſtus aſcendens in crucẽ virtutꝭ pꝛomptitudinẽ pꝛemõſtrauit et animauit ad aſcenſuʒ veridicos ſectatoꝛes Aſcenſus crucis omnẽ comple ctitur ignominiã.erat enm tũc tꝑis turpius ſupplicij genus:vt in ſequela chꝛiſti quiſpiã factꝰ in ignominijſ non expaueſceret malum pudoꝛis nec abſterreret᷑ me⸗ tu hoꝛribilis cruciatus.cum ſic pꝛeceſſiſſe inſpiceret ca⸗ put ommiũ noſtrũ. Supra naturã eſt gradus aſcendiſ ſe penax.et ſenſui noſtro repugnãt cum tam acriter cũ ipſo duellant.ſed hoc fecit et facit in ſanctis gratia nõ natura. Mec enim ꝑnaturã ſupꝑna captabimus. ſupꝛa natur ergo fieri expedit qui coꝛde anxio inhiant in ſuꝑ naMon aũt eſt ad omne quod cruciat aſcendẽdendů. multi enim abſq; merito ferunt᷑ eſſe cruciatus. Habet enim diabolus mundus viſibiles cruces ſuas ad quas aſcenſus ad infernum deſcenſus ꝑagit᷑.vt pena nõ glo⸗ ria ſubſequat᷑ ad pinam Quod contrariũ in ſanct chaii ſtiferis agitur:vt poſt penam gloꝛia ſubſequa?᷑/Cruxẽ cum aliquid appetit᷑ 1 non habet᷑:aut ſi habet᷑ non ita ꝑ fecte vt queritur/ſcendit animus ſtimulo ſancto pu⸗ ctus ad inuiſibilem crucẽ et deſiderabat virtutem legi time in animo poſſidere:nec emm poterat ſicut vole⸗ bat:et hoc cruciatus erat illi. Volebat enim oꝛationeʒ inrecuruatã poſſidere.intentatà ab immũdicijs caſii⸗ tatẽ:humilitatẽ ineuulſibilẽ et immotã patientis habe re querebat. Et ſicut ignis aut quodlibet elementum ſcoõm ſuas ꝓpꝛietates habet᷑:ſic querit animus habere virtutes a applicare ad opus ſicut applicant᷑ inſtrumẽ⸗ ta fabꝛilia ſeu cathaplaſmata ſupꝑ vulnus.ſed nec iuxta votum ſubſequat᷑ effectus: hoc crux erat interioꝛis ho minis Meritũ tamẽ habet deſideriũ ſanctum.etiam ſi non ſequat᷑ ex toto qued querit᷑:dũmodo de negligẽtia noſtra animus nõ cauſet Querit amma iuxta diumnu pꝛeceptum deum tota et tote diligere. pximum aũut iu⸗ xta menſurã ſuam a dſio pꝛefimitã:ſed nequit implere omnino indefectibiliter qð precipit᷑.et cruciat cruciatꝰ mqipliominus eſt tamẽ virtuoſus aſcenſus Aſemere cendere voluit intellectus ⁊ intelligere:quod aũt querebat aut ex toto aut ex parte habebat velamen In cruce configi tur intellectus ſi non plene intelligat.aſperius affigit ſi omnino nihil intelligat:ſed nõ xmeritum imo me⸗ ritũ habet ſi ignoꝛat vt credat/Actualiter ad penas coꝛ⸗ poꝛales ab alijs irꝛogandas aſcendere ſi non cßperi⸗ — — ad ſupbiam poſſet aſſcribi.eque autẽ ad tentationẽ dei niſi a ſpu fuſet pꝛemonitus:ſed hunc retardo aſcenſũ interioꝛe aſſerens debere ſemꝑ eſſe paratum. Aſcenda⸗ mus tamen crucem electiua penarũ:vt vnuſquiſq; ꝓ/ pemodu coꝛam deo in eius aram ſe mactet. Allcẽdamꝰ crucẽ impꝛoperioꝛũ et ſubſannationũ: et omnẽ acer bi⸗ tatem et veriſione ? potionẽ amara ſuſtineamus. Neq; aſcenſus gloꝝe celebꝛabitlr:miſi paus aſcenſus crucis verſatilis celebꝛet:. Mon conſideremus materiã crucis:quã coꝛpaliter et penaliter cheiſtus aſcendit.li/ gnea enim fuit non nigura tria ſoluʒ bꝛachia habuit ex cepto triumphali titulo ſuꝑpoſito:quamuiſ hodie non ſine miſterio bꝛachijs quattuoꝛ figuret᷑:ſed penam m aſcendens ſuſtinuit. Mec ſine cauſa pꝛonũciauerat an⸗ te ſaluatoꝛ.Qui vult venire poſt me abneget ſemetipp- ſum et tollat crucem iuam et ſequatur me Pꝛeceſſit qͥ non abbhoeruit pꝛo nobis ſuſtinere acerbiſſimas penas te vero ad hunc expectat aſcenſum. Si appetis imita⸗ ri ieſum ad ſuum penalẽ aſcenſum. deinde ad celeſtem gloꝛiã te vocante abnega te ſus: ſq; illam perimas voluntatem que repudiat ſenſibilibo aſperis et que pꝛi uari rennuit affectatis.Abnega temetipſum in flumi⸗ ne diuini amoꝛis.in iurgite humilitatis. tibimet dona libellum repudij. Moli wlle tuus eſſe vel fieri. tua pote ſtate non gaudeas.accede ꝑ fidem cum humilitate ad ur palmi᷑ eſt fructus habet amenos. liq; aſper aſcenſus. Inquit ſponſa legittima.Alſcendam ad paimam et appꝛehendãa fructus eius. Juxta truncum aut ſupitẽ aſiſtens nõ accipiebat fructus niſi aſcendiſ ſet. Mon marceſcut fructus eius in arboꝛe neq; decidut Non agitant᷑ a vento neq; cadunt. Sempꝑ in cruce ſũt fructus:aſcendetes ſolũmodo ꝑcipiunt/Aſcendentes opoꝛtet denudari ⁊a nudos nudam aſcedere crucem: ad nuduʒ in ipſa pendentẽ. Crux aliter intellectualibo ocu lis Parche Kur generalis eſt virt?:magis vero crux coõſummatio eſt virtutũ. Et in ipſa clamatum eſt:con/⸗ ſummatũ eſt. Aſcenſus crucis diſponeturiin coꝛde hũi⸗ lIitatis:que appetit paſſionibo fieri omnino conſoꝛtem In coꝛde legittini amoꝛis diſponatur aſcenſio crucis. Pꝛofecto vſq; ad moꝛtẽ amatũ ſociat verus amoꝛ: et cum cõſummato indefeſſe omnia confũmante appetit cõſummari.Amoꝛ id habet abiectũ qð homo non abie cit mente atq; coꝛpe pꝛo amato. Vlellet equari in cruci ſus crucis eſt erxectio a terrenis.Aſcenſus crucis initiũ mediũ et ꝑpfectio pauꝑtatis.Nihil habet intellectualis crucis aſcenſoꝛ.et non curat ſi diuidant᷑ inter homineſ bona mundi et que de iure vident᷑ ſua:ſolum ſuũ repu tat opera facere aut feciſſe virtutis.etiam ſi ſuper ſoꝛtẽ bona ſua in alios quandoq; pueniant non ſentit in ani⸗ mo paſſiones. Solũ hec paſſo in animo figit᷑ quouſq; perſiciat᷑ diuina voluntas:et tota virtutis iuſticia com pleatur. Cunc enim ab homie fit cõpleta iuſticia: cum nihil nouit quid interius aut exterius addat ꝑ potenti am neqʒ ꝑ woluntatẽ. Pluna enim poteſt velle volütas q; homo poſſit elicereKerimefictinn oꝛtet ſieri aſcenſoꝛẽ et impaſſibilẽ animo ad ꝑdita ⁊ ad illaſ quas ibiliter pendet in penis in animo chꝛiſtus. excepto ꝙ; pꝛo nobis dolet.ſed nõ de penis in anima dolet. Amoꝛ ſuus inſupabilis non pꝑmittebat animã dolere de peni Nos vero crucem impaſſibiliter aſcẽdamus: vt ad oĩa materialia non ſit aut impaſſibilis ſit affectio Qui ad impaſſibilitatẽ ꝑuenit reaccepit in ammo diuinã ⁊ cla,⸗. ram imaginẽ atq; virtutem:non coꝛpis ſed anime im paſſibilitatem ꝓnũcio.Alioquin ſi coꝛpus iſtam in hoc patitur paſſiones ac etiã ad penarũ miniſtros YImpaſ-⸗ atibus verus amoꝛ:quãuis in cauſa non poſſitſſcen/ — mundo ſoꝛtiret᷑:pꝛimo martirũ pꝛiuaret᷑.qð in eo con⸗ ſiliatur atq; reponit᷑:qꝛ natura paſſibilis ſuſtinet aſpe⸗ rum ſenſum.vt ex eo impleriſq; martiribus a coꝛpoꝛe amma pateretur exilium Impaſiibilitas anime ſola ẽ ſub celo libertas. IAmpaſſibilitas anmne quedam ipſ? intranſmutabilitas eſt vt in honoꝛe et ignommnnijs in benedictionibus et maledictionibus in oppꝛobꝛijs et laudibus in doloꝛibus coꝛpoꝛis atq; ſanitatibus in di⸗ lectionibus et odijs et alijs irrogatis viciſſitudinibus obumbꝛationẽ atq; tranſmutationẽ neq; varietate ip ſa ſuicipiat per ſtudium gratie nõ poteſtate nature:qdG ſolius dei eſt Gtudebit amima in retardatis viribuſ ad hanc virtutem aſcendere: vt etiam aduerſus ea que ꝗ natura inſurgunt paſſibiliter impaſſibilis mane E aduerſus dialbolum opoꝛtet in iſtam arboꝛem aſcende⸗- re:aduerſus quem occultam et indeficiente luctaʒ ha⸗ bemus. Chꝛiſtus nanq; de tetriſ exercitibus triumpha uit in ſemetipſo.infectum noſtre redemptionis imita tionis et exemplnm. ꝑ manum affixam crucei non ad re pcutiendum extenſam:in nullo motus in anima: Im paſſibilitas anime firmiter noſcitur ſituata:ſi ommino ad vitia petentia ingredi manet immobuis. Impaſſi/ bilitas cõſummatio eſt viriutum naturalium atq; per gratiam acquiſitarum. vt in nullo cedat vitijs vel ad⸗ uerſis:nec laſſitudinẽ patitur in actione virtutuʒ: nec ipſam expedit quieſcere quia libertatẽ ſoꝛtit᷑:ſed omneʒ exercitare virtutem ſcom inherentẽ ipſarum ꝓpꝛieta⸗ tem et verietatem tempoꝝ et locoꝛũ et affiſtentiũ ho⸗ minum atq; rerum et inſurgentiũ motionũ in anima et immiſſionũ factarum ab angelis aut a ſupꝛema virx⸗ tut opationem ipſum aſcendentẽ opoꝛtet in ſpicere vt ſciamus quantum nobis ad vrrum aſcenſuʒ deſit:et ſine retardatione accedamus ad quod agendũ ꝓponitur nobis. Sic enim aplłus ad Hebꝛeos ſcribit. Deponentes omne pondus et circumſtans nos pecca tum.per patientiã curramus ad ꝓpoſitum nobis certa men.aſpicientes in auctoꝛẽ fidei et cõſummatoꝛem ie ſum:qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucem ommi cõ⸗ fuſione contempta.Recogitate igitur eum qui tale ſu ſtinuit a peccatoꝛibus cõtradictionẽ vt non fatigemini anmmis veſtris deficientes:nondũ enim vſq; ad ſangui nem reſtitiſtis aduerſus peccatum repugnantes.Eler bo multa cõplectenti apoſtolus locutus eſt dicens De⸗ ponentes omne pondus. Pondus eſt lex non deponẽ⸗ da. Mondus timo: non deponendus. Pondus qamoꝛ non deponentes. Quid eſt qð dicit deponẽtes om̃ie põ dus vt curramus ad certamen. Multa ſunt pondera ſed bona et mala:hoc vero ad id refertur quod ad Coꝛĩ⸗ thios ſcrihit apoſtolus. Omnis enim qui in agone cõ tendit ab omnibo ſe abſtinet. Si ab omniby ergo a con tendendo ergo abequitudo. Quomodo ab omnibus ſe abſtinet:ſcilicet que unpedimentum pꝛeſtant ad cõ tentionẽ que agitur in agone. MHic autẽ omne pondus monemur deponere.non illud quo virtuoſe amma põ deratur:ſed quo anima impeditur põdus deponenduʒ eſt. Mondus contractum ſcʒ oꝛiginale peccatum quod miſi abluatu r demerget ad infernuʒ Pondus natura coꝛrupta. Nondus eſt amoꝛ inficiens et infectus.Põ dqus anime eſt omne viſibileet coꝛruptibile. quia coꝛ/ pus quod coꝛrumpit᷑ aggrauat anim: et depꝛimit ter⸗ rena inhabitatio ſenſum multa cogitante m. Bed nec xonendũ coꝛpus niſi cum pꝑ ineuitabile moꝛtis im/ perium a coꝛꝑe anima ſegregatur:deponendũ tamẽ põ dus eſt accurate ſollicitudims. Omnes anime vocant ad ſabbatum virtutis:vt ad ſabbatum eterne beatitu⸗ inis pueniant. Sabbatixantes pꝛohibentutr poetare , —Anrk neo conf net aſpe, 4 (oꝛwꝛe meſolg; dam iſ⸗ bꝛns et in di udinbas rietate ſ naturegö Seaqueg gnegt, aſcenge, ctay ha, numphe is imtq lon adre meIm kommuno Iunpaſſn mpn ſo wlag, intuzenee lkonme, n Poeen⸗ entni w nanina zemayr portet in jaſeenſ ſagenci ſerbbit. wurca ocerta em ie mmnic⸗ e ſe igemin Aſangen . Cier De/ D mmo⸗ ſepo cera Cori⸗ neci acon pbos lis napo d glal run Po le⸗ ter⸗ neec n, o 1 4 trem:et bñdictiones ꝓ maledictionibus. J De vita domini depꝛimentia pondera ⁊ onera:que animã a diuinis im pediunt. Yeremias dicit Si aut non audieritis mevt ſanctiñcetis diem ſabbati.et ne poꝛtetis onus.et ne in feratis ꝑ poꝛtas hieruſalẽ in die ſabbati ſuccendã ignẽ in poꝛtis eius:et ceuoꝛabit poꝛtas hieruſalem et nõ ex⸗ tinguet᷑. Peccatir vero circumſtãs opoꝛtet deponere vt curramus ad certamen quod nobis a ſanctoꝛũ agonũ poſitoꝛe chriſto ieſu in cruce nobis ꝓponitur: vt inſpici amus ſidem quã nobis per crucem fecit. Ex fide nanq; chꝛiſtifere crucis pena maloæ conuerſa eſt in arma vir⸗ tutum.et quod eſt iniqui ſu ꝓpliciũ in veri agoniſte me⸗ ritũ eſt conuerſum. Et qð fuit pena pꝛimi hominis de linquẽtis:triũphus efficitur certatoꝛis pꝛo chꝛiſto ho⸗ minis ſubſequẽtis. Et moꝛs ſuam ſeruando vocabulo et actione maliciã pie tolerata gloꝛiã acquirit eternam Et ſi quid ſenſui delicato noſcitur hoꝛridũ:ſi pꝛo chꝛi⸗ ſio pendatur nanciſcit᷑ pꝛemiũ.Aſſumpte per volunta⸗ tem afflictiones in coꝛpoꝛe atq; irrogate ab impꝛobis: cõſecrant᷑ ad gloꝛiam ꝑ fidei meritũ ſancte crucis Etiã ipſa moꝛs que tanto ſiudio ab huiuſ vite dilectoꝛibus deuitatur: p chꝛiſto ſuſcepta cõſecratur ad premiũ qua uis cum tanto do loꝛe hommũ adimat eſere- nobis hanc in cruce ſidem ille ieſus:qui pꝛo nobis ſu⸗ ſtinuit moꝛtem. Mec iſta ſenſibus ꝑcipienda ſeu cõpꝛe⸗ hendenda rationibo ſubiacent niſi huius fidei auctoꝛẽ potius vero auctam ab ipſo fideʒ aſpicamus. Ypſa eni ſides hoc gratie pꝛunlegium a chꝛiſto ſuſcepit vt omia mala penalia dum viuit᷑ trafferre poſſit in arma virtu⸗ tis. Et ſi qua humane vite ꝓpter aſperu ſenſum aut ꝑ pꝛiuatione delectationis notunk aderſa oine⸗ 7 Pie ſiant ad eternam vitam ꝓ fidei auctoꝛe ſuſtepta Appꝛo pinquemus in altitudinẽ noſtre mentis ad crutem:et aſpiciamus conſummatoꝛẽ ieſum. In illa facta eſt cõ⸗ ſumptio pꝑfecta noſtre redemptioms: in nullo ſoꝛtita cefectum. Sanguis enim diumus in ula effuſus eſt: ſolutum eſt debitum quo tenebamur obnoxij Meẽc cõn ſummationẽ fecit illa vixtutũ.ſed velut ſignũ ſiue ſigu lum inſtrumẽto atq; cirographo vite ſue atq; doctrine in cõſummatã pfectione appoſuit:et ꝑ ſignum mõſtra te ſunt in illa in animo habite atq; dilecte virtutes et exceſſus amoꝛis ad creaturam de hoꝛrẽdis ꝑericul eru endam MOA nnis hominũ natio in crucis eſt cõſumma ta miſterio.Ad ſpem ſuꝑne vite cõmota eſt quoniã ꝓpt eternam vitam tꝑalibus concedenda tꝑalem moꝛtem tolerauit eternus. M2οnde ſpes omniũ noſtrũ de altiſ ſimis eſt defixa radicibus:oſtenſa eſt ꝑ moꝛteʒ caritas. Ad ipſam vero aſcendere volentes inintamur ad crucẽ pendet enim ibi repenſionẽ ab omnibo querens. Om̃iſ bumulitas depicta eſt in tabula ſancte cru nulla deeſt in cruce mnago virtutis:imo nulla eeſt virtutũ ꝓpꝛie tas virtutũq; pfectio. Etenim ibi inexceptuata paup⸗ tas rerũ amicoꝛũ et humane potentiẽ:inexceptuata pa . tientia. Nulla querela ibi auditur niſi oꝛationes ad pa nexceptua ta maloꝛũ et ignominiarũ ſuſceptio:inexceptuata expo ſitio coꝛpoꝛis ĩ anime ad HHH tuata abſti⸗ nentia et afflictio guſtus:inexceptuata ca tigatio coꝛpo ris: inexceptuata caſtitas. inexceptuata vilitas atq; de⸗ iectio. Vere cõſummatoꝛ bonoꝛũ ieſus omnẽ virtuteʒ conſummauit. Aſcendamus ad iſtas paſſiones videli⸗ cet ↄſummatas a chꝛiſto virtutes.nec aſcendẽdo vnqᷓ nobis deerit aſcenſus:ſemꝑ ſuperit quo aſcẽdamus c⸗, de.Aſcendamus amoꝛe:et imitari velmus in paſſioni bus in oſtenſis exemplo virtutibus eũ a quo petimus coꝛonari. Volens attingere palmiferũ culmen iſtaʒ ar wꝛem aſcendere non deuitet. Aſpicientibus hec claret * Baluatoris impaſſibilitas. Apſa enim eſt inerceptuata virtus ⁊ in exceptuata diſpoſitio:ad omne applicabile animo et coꝛ poꝛe ꝑ virtutem. Apſa eſi que mihil determinatuʒ aut ꝓppoſitum habet ad bene agere atq; p iuſticia patinten it enim bonis. gaudet pꝛo iuſticia paſſionibus oĩbuſ In aula impaſũbilitatis nihil eſt triſte. virtutes letifi cantes non deſunt. nec ingrediunt conturbantia mala IVnerceptuate ſe ꝓtegit a magnis atq; a vitijs parins et vſq; ad ſanguinẽ.imo vſq; ad moꝛte includeda repu gnans aduerſus vitia reſiſientia facit:et nõ patitur ex pꝛobitate certandi ꝙ ſibi aſſcribatur ignauia. Querit iſia pꝛobiſſima virtus ſemp in agomibus eſſe. gonica re vero quietem ſuam dicit et pacem Elt vero triupha do poſſit inire certamen querit ſepe duce cui le inexce⸗ ptuate ſupponit in directiombo eius ſupenſa ſemꝑ ad tubam excitatiõis eius impaſſibiliter ſuicipit onus bel li. Vpſa nempe nunq; adueniet miſi receſſerit ab homi⸗ ne ſuus hoſtis Impaſſibilis hoſiis eius eſt ꝓpr?amoꝛ cõſederatus coꝛpi ꝑ amoꝛem Ctiam hanc vmbꝛoſamꝑ parum diligens vitam. aut tenuiter appetens viuere i coꝛdibo alioꝛũ nunqᷓ; ad ſſiam virtutẽ ꝑueniet. Diſcõ⸗ paſſionatus ad copus coꝛꝑis pericula nõ timebit:expo nit enim eum vlut ſilueſtre beſtiam ad affligentia ma la. Mon dicit aliquid ꝑdere qui non dolet de pditil: nee dicendus eſt pati periculũ qui pꝛompto aĩo incidit in i lud.Abhoꝛrens vitam nõ patietur a moꝛte.Cui eni ini mica eſt vita ſeu in amoꝛe ipſa non eſi:moꝛs eſt amica. Nemo enim ſe dict pati ab amico: ſi ſibi ſeruit in pla⸗ citis. Cupiebat diſſolui aplus et eſſe cum chꝛiſto Diſ⸗ ſoluens ergo moꝛs ſibi erat amica quia ſibi ſeruiebat ĩ ackogenfin quidam magnus agoniſta tiranno mi⸗ nanti et voleti eum iſta vita pꝛiuare tale dediſſe reſpõ ſum. Tu ſolus ad mea vota concoꝛdas et gratias tibi ago innumeras.quia me ab iniquis dñis abſolutuʒ re ſutues iuſtiſſimo regi regum QAui non afficiĩ ad hanc vitam impoſſibile dico affici d aliquid vitioſe quo vi ta iſta fulcitur. Pꝛoinde nõ patietur ſi aliquid adima⸗ tur. Qui vero in coꝛdibus alioꝛũ reſidere non appetit. non patietur ex nota poꝛrecta neq; curabit cõſpicuum in aliquo fieri:nec pꝛiuatus amicis ꝑ deciſioneʒ ⁊ moꝛ⸗ tem paſſionẽ in animo patietur et verbo in aliquo con⸗ tra deum Ampaſſipilitas nõ eſt ex carentia ſenſus vt eſt in illis rebus que omni vita et ſenſu pꝛiuant᷑ᷣ. Nec ẽ in temerarijs qui ex ipſa temeritate pꝛeſumũt. Nec il⸗ lam tentamus in via quã in ſuꝑna patria ſuꝑni ꝑ beati tudinẽ poſſidebũt ciues/ſed illam que naſcit aut gigni tur de pꝛedominante ratione. Predominans ratio rationabiliter iubet omnia fieri ſepe non patit aut affi citur vitioſe:aut puenit de longinquo virtutuʒ ſtudio multis gemitibus et intimis ſiderijs oꝛatiombus habito ꝑ diuinam gratiam irrogatam. Nunq; impaſſi⸗ — bilitas a natura ſolum habet miurgere: donum enimẽ celitus in homine.Qui habet diffuſam gratiam q O in anima et potentijs eius ꝓponit ſibi aliquid eternuʒ impaſſibilitatem querens:quoauctus poſiponit tran ſitoꝛiũ cruciatum . pponit celeſte/ot poſiponat terrenũ pꝛoponit diuinum vt poſtponat humanuz. Suſtinet quod infertur contẽnit ſi cõtemnit atq; deijcitur: qui gaudium ineffabi e antepoſuit. Elilig eſt omnis pena vbi pura et libera cõſcientia gaudet. Cõtemnit oĩs cõ/ fuſio: vbi menti pꝛeponit᷑ gaudiũ virtutis et veritas et᷑ nitatis. Recogitemus eum qui conſummationẽ fecit wnoꝛum ommũ per crucem:quã aſcendamus in alle⸗ uiationẽ fatigationum aduenientiũ et omnino nõ d⸗ ficiemus rpaſſibiſitatẽ aumoſtend Ham et omimoda carentia vitioſe affectioniſ cũ ꝓmptuũudinẽ „— * 5 .*. . ——— .. * R Oſtendit ſine animi paſſione ad filium immolandũ au dito viuino imꝑio:cui nec verbo nec ammo reluctauit. Nui carere abſq; doloꝛe poteſt his que ↄmuniter ⁊ na turaliter viligunt᷑:ad impaſſibilitate crucis cepit aſcen ſum.Qui vero per legittima inſolubilia federa noue lapientie in vxoꝛe ſuicepte ſup materna moꝛte conſola tur ſcilicet ſuper peiuatione a deo facta ſeu ꝑmiſſa eoꝛũ que a natura inſurgunt lolũ nouis et intellectualibus amplexibus delectatus altioꝛẽ aſcendit gradũ: qð vyſa⸗ ac legitur feciſſe cum rebecce amplexibo fuiſſet aſtrict/ Interpꝛetat᷑ enim multa patientia aut que multũ ac⸗ cepit. Malta patientia ſolii ibi eſt vbi vera impaſſibili⸗ tas eſt: et vbi multa patientia regnat multam ſapiẽtiã adeſſe nullatenus ambigat᷑. Et multa recipit qͥ multa ſummo et indefectibili largitoꝛi dedit. Multa deo red⸗ dit impaſſibilitatis virtus:que nondũ multa ſed plu⸗ rioꝛa ſuſcipit a deo.et ſeꝑe ſenſum excedẽtia vſq;quo cõ ſummatio amoꝛiſ ieſu impenſi atq; repenſi fecit in via VYltimã im paſſibilitatẽ:et nullam niſi patrialẽ expectat Eſt enim ipia ꝓoter impaſſibilẽ nõ inuite ſed vxolunta rie patiente virtus in anima:et actio in coꝛpe conſum⸗ mata. Beatitudo eſt et gloꝛia ſubceleſtis ĩ agoniſi ago nicantibus ꝓpter chꝛiſtu. Et gloꝛioſe degit in valle mi ſerie. Ypla eit felicitas interioꝛis paradiſi eandẽ reha/ bens imaginẽ quam accepit:vltra iſtà nõ noui niſi glo rioſum et eternũ ſperare triumphũ/Si cõceptio ceſſa ret a locutionibo veritatis et oculi rationis et nidei abſ⸗ q; vmbꝛa reſpicerent.oĩno viderẽt ipſam et ꝑfectã cari tatem non aliter niſi ſolis differre noibus. Et conue⸗ niunt ſine differentia in pfectione certãtis in ſtadiojʒ curritur ad hꝛauiũ ſuꝑne vocatiõis/Aſpiciamus ⁊ aſce damus totis viribus innitentes impaſſibiles fieri · et ſiet omnino nõ noſtro merito ſed diuino dono: vt vſq; ad id celebꝛetur impꝛeternuſſe agonicantis aſcenſus.a quo pꝛothoplaſti incepit occaſus:excepta moꝛte qua ex perimur:qua ille ſi ſietiſſet non fuiſſet exꝑtus.Aſceſus crucis ad hanc aſcendere gino lieat⸗ ed clauditur huius intelligentie altitudo diſcolis velut choꝛuſcatio inſtantanea incõpꝛehẽſibiliter quid oſtendens:aperi᷑ in euangelio ꝑ ſidem et agones iniciatis gradientibus inreconuerſe iter virtutum. Claret velut auroꝛe diſtĩ⸗ ctio a pꝛecedente termino noctis veris et ſiudioſis inq ſitoꝛibus occulte veritatis velut meridiana lux innote⸗ ſoit: aſcenſus impaſſibilitatis eſt etiam aſcẽſus cruj Mec ſiquidem de cruce pꝛetulimus ꝓpter chꝛiſti conti / nuanduũ aſcenſum in noſtrũ exempluũ: ſed ahbi crucis miſterium diſſerendum ſeruamus. De deſcenſu ſaluatoꝛis: Capitulum IX Scendit ieſus in celoſ:vbi niſi violento ſenſu a moꝛalitas non pꝛeſtruitur. Gloꝛioſus ſurrexit et gloꝛioſus aſcendit. Gloꝛioſa reſurrectio et aſcenſio finis eſt moꝛũ. Miſtenium altum eſt non exa⸗/ cta moꝛalitas. Conati ſunt tamẽ plurimi hanc reduce re ad moꝛes non cõtradicens qð bñdicitur et vulgareſ pie infoꝛmat:diſtoꝛquetur dum moꝛes huiuſmodi ĩief fabilia miſteria deuitat Sicut aſcendit ſic ⁊ celebꝛauit deſcenſus.qui aut ſuam ineffabilem humilitatẽ et di,/ gnationem ꝓpter nos inſinuat aut cõfoꝛmitatẽ aut exẽ plares in nobis et puriſſimas actiones:vt ꝓpemodum exequamur pꝛout ipſe pꝛerogauit exemplũ quãuis ha buerit abſq; inuiſibili bello virtutes ab en ni labe pur / gatas ſimiliter et ſubiectiſſumas virtutibus coꝛpoꝛis actiones:qᷓ; tentari voluerit et ꝑpeti penalitates. p ſenſualitate in ꝓpfunda oꝛatione depoſuerit argumenta Deſcendit ieſus vt ſupꝛa pꝛerogauimus nacareth. in exemplũ omnis deiectionis inuiſibilis atq;viſibilis ſnre quartus lminis:pꝛo obedientia que reducit in patriam exeqn da. Ypſenanc; alibi dixit Deſcendi de celo non vt me am faciã ſed voluntate eius quimſit me.Peimus ve⸗ rus et mentis deſcenſus in id tendit vt non voluntatẽ noſtram ſed voluntatẽ illius qui nos in hunc munduʒ miſit in cõtradicte faciamus.Mon enim niſi vt ad ſuꝑʒ na reuocet deſtinauit. Et eoꝛũ ſiquidẽ qui dirigunt au ctoꝛitate atq; ſcientia in ſuꝑna opoꝛtet velut vicem ge⸗/ rentium pꝛimi patris voluntatẽ exequi:ſcoᷣm directio⸗ nem almiſicà ſurſum ferentis virtutis Qui non deſcẽ dere nouit voluntarie ab vmni cacumine mentis et ꝓ pꝛie directionis:nunqᷓ; appꝛopinquauit ad aliquẽ vir⸗ tutum aſcenſionis gradu. Non in anguſtum includo virtutes. ſic teoꝛicans ominbus exiſtentibus in mũ⸗ do et extra mundu fieri volentibs atq; in veritate factiſ extra ipſum ioquoꝛ:ꝙ niſi quis deſcenderit ab eo qð ẽ naturam coꝛruptam aut ꝑ voluntatẽ ꝓpꝛiam: nunqᷓ; aſcendet ꝑ gradus fabꝛicatos ꝑ gratiam diuinãq; iuſn⸗ ciam. Pꝛeter has duas artes altiſſimas fabꝛicauerũt qui ſibi videntur iuſti.vnam videlicet ꝓpꝛie reputatõiſ aliam vero ꝓpꝛiam regulationis.Alij pꝛimã et non reli quam.alij reliquam et non pꝛimam. alij pꝛimam etre⸗ liquam.Neputatio dimiciliter repꝛimit᷑ atq; ab arte de ijcitur qui aſcẽderit. Ab arte vero pꝛopꝛie regulationis neminẽ vidi deſcendere. Gacilioꝛ fit aſcenſus qᷓ; ab arce pꝛopꝛie regulationis deſcenſus Cractauimus autẽ he vbi de vicijs egimus SGed deſcendere ab his opoꝛtet iuſtiſicari volenten /Deſcenſio vero ieſu de montib⸗ ad planiciem in exhibitione ſua facta turbis ⁊ inſirmiſ non valentibus alta conſcendere.ſeu detentiſa ſidia aſcendendi conſtruithumillimos hominũ moꝛes.eoꝝ videlicet qui diuinas ſuſceperunt illuſtratiões aut gu ſtauerunt celeſtia et ineffabilia bona: deſcendentes ad eos qui inuoluunt᷑ in turbis et detinent᷑ ab inſfirmitati bus ſpũalibus.quoſiuuare cupiunt ex caritate diffuſa in eoꝛum coꝛdibus.vt velint omnes dirigere ad patrẽ luminũ.cuius caritatem cognoſcentes ſuꝑnaturaliter ſupꝑintelligibiliter et eternaliter diffundi in nos pꝛo ca ptu fidei:ſuꝑ omnem rationalẽ cfeaririſer intuentes p ſidem voluntatem eius qua vult omnes homies ſal⸗ uos fieri.et ad agnitionẽ veritatis vemire.conant᷑ erixe re de oꝑibus tenebꝛarũ:et cõmunicant infirmitatibuſ infirmoꝛũ.et omnibus omnia fiunt vt omnes lucrifa- ciant pꝛopter eum qui nobis omnia factus eſt: vt oẽs lucrifaceret:et pꝛopꝛias cõſolationes dimittunt.et re- cuſant ſemꝑ moꝛari in montibus contẽplationis et di uine vbertatis pꝛopter releuandos ꝓximos:quos iace re noꝛunt et habitare in vallibus nebuloſis. Cogno⸗ ſcunt ſane neceſſitatem deſcendendi pꝛopter primos. magis vero pꝛopter ſeipſos ꝓpter diuinâ iuſticiaz que in auribus omniũ hommũ ratione vtentium clamat. Qui ſuos inferioꝛes non adiuuat:nec ipſe a ſublimio⸗ ribus poteſtatibus adiuuetf᷑. Et qui manum non poꝛre xerit adiacentes:nec ipſe ſuper ſe ſentiet omnipotentiſ manum releuantẽ atq; trahentẽ. Pꝛoinde neceſſe ſit qñq; deſcendere ad conſeruos.etiam cõſideratione cõ munis gloꝛie poſſidende.Reſpectu eterne gloꝛie pꝛoxi mo acquirende.deuitandeq; pengrũ eternitatꝭ quicqᷣd eſſe poteſt contẽplationis ſuſpenſionis mentis dulcedi nis ineffabilis:ſi in temꝑe agitur ſecuriſſime obmitta tur. Cutius atq; gratius relinquitur qdcũq; pfuncto⸗ riũ bonum pꝛo deuitando malo eterno atq; ſuſcipiẽdo lono eterno etiam in ꝓximo q; teneatur dulciter in ſei⸗ pſo. Deſcenſus ineffabilis dei eſt cum ad conſidera tionem factoꝛum noſtroꝛũ bonoꝛũ ſiue maloꝛũ ſemet⸗ ipſum inclinat.licet ipſe omnia in ſemetipſo immuta⸗ 1on n Nimnus cmung Argguntan nlemn ge n Drecno⸗ non deſc; nentiset Aligne vn⸗ mn inchude huoinmmi⸗ ltate ſactif abeoq⸗ m:nunqh nüczꝛuſtr⸗ Mealerüt Rpatatöf Anon vel⸗ tmamette, Babone Alketans Gchabane Usantihet 66 Cpoe month 7inrm ſadſii es eox aut gun entes ad fmmtrri e diſfuſa d potre traliter oroc tuentes miesſal⸗ Nkertpe⸗ tarihuſ luoifg zvtoes metre⸗ Nistdi nos ine Cgno/ nmos, i qle lumut umo⸗ wore tenti ſefſt ne c ronn, icc lei mtta icto⸗ ſeco nſeß⸗ len et/ De vita domini —2 biliter faciat: ſed creata natura mutabilis opa diuina in ſe mutabiliter ſuſcipit. Vt verom deſcenſionibo edi⸗ ſicemus moꝛes ꝛꝑ pꝛata ſcrxipture ſacxe aliquantulũ deꝛ: curramus um peccaſſet adam ad eum duuna poten⸗ tia in voce veſcendit interrogans vbi erat. Vere qᷣdaʒ dignatio deſcenſionis exat cũ creatoꝛ creaturã de actio⸗/ nibus ſuis exquireret.et inuitabat ad cõſitendũ quod fecerat vt parceret ſi ↄſiteret᷑ hũiliter.pumiret ſi nega⸗ ret ꝓcaciter aut cõmiſſum malũ ſuꝑbe ſtendererc 7 factum eſt. In quo docti ſumus vt huiliter deſcenda⸗ mus ad delinquentiũ delicła. ad exigendũ hũiliter cul⸗ pã:vt coꝛrigamus atq; parcamus aut cum mĩia punia⸗ mus. Eceni deus ad iſta deſceédens nõ deleuit vt ppyttunu/ it:ſed puniuit vt voluit peccatricẽ arura eCchiſti voce delapſa de celo ad pꝛecauendum de cayn pꝛecogita tum malũ et iterũ ad exigendã cõfeſſionẽ hũilem vt pᷣ ſtaret debitã xeniã. Ymmetiatoꝛie in ſuis montiba ha⸗ bitat qui poteſt in ꝓximo pꝛecauere delicta:vt etiã ſi no Uit qð in ſe eñ faciat:qᷓ;q; ſepe pꝛemonitus ipſe non ca⸗ ueat. Saluaſti eni vt ꝑ ecechielẽ dicit᷑ animã tuã: etiã ſi pꝛemonitus ꝓximus delinquẽdo ꝑdidit ſuũ. Dultũ ſupbe aſcendit qui ſi poteſt nõ reuocat aut tentat diſpo ſitũ ad ruinã:ne in penã intromittat᷑ eternã magis ve ro ne diuinã offendat iuſticiã.Nam ſi quiſpꝛa in altiſſi⸗ mis mõtibus degens qualicunq; oculo cõſpiceret car⸗ nalẽe patrè a quoq; offendi exeſvelus fulmẽ deſcẽde⸗ repaternã deuitaret aut impeditet offenſam: aſſum⸗ rein lalvꝛes et quietẽ ꝑditam nõ abhoꝛrẽs Sale par nas oues cuſtodiret in mõtibo ex pꝛecepto paterno: ſi ſua non deuitaret cũ poſſet iniuriã dũ ↄſpiceret eſſe vi cinã Excedit ſane omnẽ impenſũ atq; impendendũ ho noꝛẽ: iniuriã deuitare paternã Nã ipſam ſuſtinere quã poſſes auertere oẽm excedit iniuriã.pꝛeterqᷓ; tuipſe ma le agitatus inferres:et omnẽ cõfundit honoꝛis impẽ⸗ ſionẽ iniuria tolerata.Quanto magis ꝓ eterno patre ſunt viciſſitudines aſſumẽde.vt nũc in mõtib nũcad valles fiat deſcẽſus ſi oteſt caueri ne offendat᷑ lingua. Penitus erat dei deſcẽſio ad cayn:ne conceptũ facinuſ ppetraret.u quoq; veſcẽde vſq; ad peccatoꝛũ conual⸗ lem et auerte ſi potes iniuriã dei:et ſi tale maluʒ inten⸗ diturſdamnũ remoue ꝓximi. Quomõ ergo diligit deů etiani ſi ſibi et multis alijs ſeruiat.ſi poteſt et eius in⸗/ iuriã nõ auertit/Dmilitẽr ad reuocandũ cayn poſt fra tricidiũ:in coceſinterrogationis ad cõpungendũ ipſuʒ iterũ eſcendit amatoꝛ hominũ deus. Hoc idẽ palvla in ſinuat qð deſcendẽs paſtoꝛ de montib in illis nona⸗ gintanouẽ relinquẽs pereuntẽ vnã deſcendit in valli/⸗ bus querere:oĩno innuens vt hi qui ſugioꝛes ſunt au⸗/ ctoꝛitate doctrina vita ad eos qui inferioꝛant᷑ deſcẽdãt iuxta qð fieri poteſt cõmunicabile inter eoſ ad pꝛecauẽ dum malũ:et ad reuocandũ poſt actũ/c hominũ ſup bia ꝑ manuſactã turrim tentaret in ſuꝑna conſcende⸗ re. vñ pꝛimo velut pꝛimogenita moꝛs fuerat ipſa deie⸗ cta:ad illam repꝛimẽdã poſtmodũ cõfundendã ſuo mõ ineffabili celebꝛauit deus ipſum deſcenſuʒ Inquit eni ſcriptura.DHeſcendit aũt dũs vt videret ciuitatẽ ⁊ tur rim quã ediñicabant filij ada. Hic enĩ deſcẽſus ad mo⸗ res relatus certitudinẽ diſcuſſionis maloꝛũ pꝛenunci⸗ at:vt malũ coꝛrigendũ aut puniendũ non ſit in opini one ſed in certitudie. Similiter fecit cũ dixit. Clamoꝛ ſodomoꝛũ multiplicatus eſt:deſcendã et videbo vtruʒ oꝑe cõpleuerint.an non ita eſt vt ſciã.Humiliteret p⸗ uide in omni ſoꝛo iudicij ad certã ſcientiã ma oꝛũ que aguntur deſcendat ille qui pꝛeeſt:ne quõlibet incautaʒ inferat vltionẽ aut coꝛrigendo pꝛetereat delinquenteʒ et nocet infamia vel pena puniet innocentẽ Et cum vi 9 * Baluatoꝛis deret ab ope non ceſſare ſuplvs:ad impediendũ et vl⸗ ciſcendũ vt ſcriptura refert iterato deſcendit dicẽs Ele nite igitur et decendamus et cõfundamus ibi hinguaʒ illoꝑ:vt non audiat vnuſquiſq; vocẽ pꝛor mi ſui:qð et ſactũ eſt. Ecce diuina deſcenſio ad unꝑediendũ: ne tan tum ꝓcedat quantũ fuerat ante pꝛeuiſum.ꝛouiden⸗ tie noſcit᷑ eſſe deſcenſio ne mala incepta pꝛogꝛediant᷑ in amplius:mie deſcen ſio iſta pꝛenoſcitur:ne malũ inicia tum vltra pꝛocedat:ne iudex aliquẽ inuemat in quẽ pu niendo deſeuiat Oeſcenſus iſie iuſticie fuiſſe non am⸗ bigat᷑ cum mala uuſte punit᷑ intẽtio etiam ſi oꝑatio nõ ſuccedat:nec enĩ iſti vt intendebant aſcendere in celuʒ Juſticie fuit iſta deſcenſio vt mala inſimul cõſpirãtes confu ſio ſequeret᷑. uſte igit᷑ fit vt qui ad mala patra⸗ da conueniũt:qð vt ne ꝑficiant diuidant᷑. Oagna ete⸗ nim eſt diuiſio:vbi qð dicit᷑ ab vno ab alio non intelli gitur. Quod ſi aliter fieri nequit ſeparent᷑ coꝛpoꝛe atq; locis qui ad mala fiunt volũtate atq; actione cõcoꝛdes Pꝛoinde quoꝛũ intereſt ex his ſoꝛma deſceſionis aſſu⸗ aneei enaiin malo ſubiectos opoꝛtet oino de⸗ ſcendere in aliquo culmĩe ↄſtitutos:exemplo condito⸗ ris qui oẽs vult liberare quos condidit. Inquit certe vt exodi legit᷑. Elidi afflictionẽ ꝓpli mei in egipto ⁊ cla⸗ moꝛẽ eius audiu Et ſubdi Deſcendi liberare eum de manibus egiptioꝛũ. Humili dignatione deſcendat in aliqua cel ſitudine cõſtitutus ad eos qui a diatolo et te nebꝛoſo vitioꝝ ꝓplło afftigunt᷑:ad eripiendũ eos de ma nibus eoꝛũ. Et his gradibus atq; modis fiat deſcẽſus quibo opoꝛtune liberer᷑ male detentus doctrina ſuaſiõe remedio virga minis et his que requirit diſpoſitio de? tentoꝛũAc p hoc ſi p chaiſti deſcenſum noſtris moꝛibo foꝛmã damus:tota chꝛiſti vita deſcẽſio eſt ꝑ hũilitatis vilitatis deſpectionis pauꝑtatis penalitatis gradus et ꝑ liberatiõis viam quouſq; inferna deſcendendo pene/ traret. et inde ſolũ mie dignos extraleret.Deſcẽdamꝰ p hos gradus. Deſcẽdamus de ſolio iniquitatis Deſcẽ damus con ſideratione atq; doloꝛe in mala que fecimꝰ: et in quas meruimus penas. Deſcẽdamus in infernũ viuẽtes:capiẽtes exinde ad mala cauenda timoꝛẽ atq; terroꝛẽ:ne deſcendamus illuc moꝛiẽtes habẽtes vitaʒ ſine ſine penalẽ Deſcenſus chꝛiſti ad inferos nõ habet moꝛes ſicut aſcẽſus ad celos.Libuit iure poſt aſcenſuʒ deſcenſuʒ apponere:peo ꝙ omnes ex natura coꝛrupta ſumus in imis.nec nobis poteſt eſſe virtutis deſcẽſus niſi ꝑ gratiã ad virtutẽ fiat pꝛimo aſcenſus.quãuis ad actulia peccata pꝛocliuioꝛ poteſt eſſe deſcenſus Süt deambulationes lalvꝛioſe ieſu pꝛeter aſcenſus atqʒ de⸗/ ſcenſus ex quibus fatigatus ſedebat ſuꝑ fontẽ cũ hoꝛa eſſet qua ſi ſexta Pꝛo foꝛma ſerui dicituijfatigat erat ꝙ ſedebat. Goꝛma dei omnino infatigabilis et impaſſi bilis eſt Ex hoc innuit quid ſuſcepit pꝛo nobis ⁊ q̃ amo re coniũgitur nobis ſi fatigat᷑ infatigabilis· Ex quo pꝛe oſtendit hereditarios moꝛes nobis ex actione ſua reli⸗ ctos:vt in latoꝛibus et fatigationib agamus hac vm⸗ bꝛaticã vitaʒ.Adam de loco quietis iuſte expulſus me⸗ rito in loco miſeri huius incolatus cum tota ſua pꝛole fint paſſus exiliũ.vt nec ſolutũ pꝛo nobis pꝛeciũ ad pa⸗ radiſi menia reuocaret Sed nec ad hũc quietᷣ locũ ve nit nos ſaluatoꝛ requirere.ſed ad locuʒ miſerie atq; pe⸗ ne:vt vna eſſet pena non culpa redẽptoꝛis redempti Et qui tradidit homines in exiliũ cũ ſuis exiliũ patere⸗ tur et vindicta iuſtiſſima peccatoꝛis eſſʒ iniuſtũ ſuppli⸗ cium redemptoꝛis.Ac ꝑ hoc capitis fatigatio membꝛa fatigare iuſte cõllit:vt nec veimuſ quieſcere vbi ipſe voluit labꝛare/Ged ſi requies in via interduʒ anteqᷓ; deuematur ad terminũ queritur:ſic fiat ꝓ quiete ſeſſio ſuper fontem. Sed ſicut pꝛohibitü eſt deſperare: ſic p⸗ tumere pꝛohiber Sicut nemo pꝛemia diuma deſpare pꝛecogitet: ſic nec ſibi de mia bladiat᷑. Pꝛeſumpſerũt multi habitantes in voꝛagine occulte veceptionis di⸗ centes Ald quid neceſſarij ſunt latꝛes ad quid abſtinẽ tie atqʒ oẽs coꝛpꝑis afflictiones:ad quid conferunt᷑ talia Spus eſt enim deus et in ſpᷣ adoꝛari vult et amari. SZi adoꝛamus atq; amamus in ſpũ quid nobis agen⸗ dum remanebit in oſterũ?: Clana ſunt que fiunt et lu⸗ dibꝛia pueroꝛũ:aut nouitioꝝ ſteriles paſſiones. Sʒ nõ aduerterũt aliam ſaluatoꝛis ſententiã dicentem Qui mihi miniſtrat me ſequafr᷑. Et aliã. Si quis vult veni⸗ re poſt me:abneget ſemetipſum et tollat crucem ſuam et ſequat᷑me.Et petrus dicit.Chꝛiſtus paſſus eſt ꝓ no bis vobis relinquẽſexemplũ vt ſequamur veſtigia eꝰ. Et paulus ait. Exeamus extra caſtra impꝛoperiũ eius poꝛtantes. Et iohannes in canonica ſua dicit. Qui di⸗ cit ſe in chꝛiſto manere debet ſicut ipſe ambulauit ⁊ ipe ambulare. Et opoꝛtz oĩno ꝙ vita chꝛiſti ieſu manifeſte tur in veſtra carne moꝛtali Et ad galathas aplus loqui tur. Mhi aũt ab ſit gloꝛiari niſi mm cruce din noſtri ie⸗ ſu chꝛiſti:p quem mihi mũdus crucifixus eſt ⁊ ego mũ do. Nec vnigenitus dei finus ꝓ nobis in tꝑe factus ho mo voluit ꝙ ſufficeret ꝙ nos diligebat.etiam aliter q; per penas et moꝛtẽ redimere poterat:miſi ꝑ coꝛꝑalia ſi⸗ gna oſtenderet ac ſuſtineret penas ⁊ crudeliſſmmã moꝛ tem. Quo modo quo pacto inficiabimur non expedire coꝛpis paſſiones atq; laboꝛes ſi mẽbꝛa debent capiti no ſtro in moꝛibo cõfoꝛmari ſi fatigatões atq; laboꝛes ſuſti nuit qui nos poterat abſq; his oĩbo liberare.Nam ſi vn guentũ capitis deſcendit in barbam:ſimiliter et ſangui nem capitis barba ſuſcipiat.Et ſi ſperamus in coꝛpoꝛe beatificari:expedit ſcõm decentiã iuris ꝙ toleremus in coꝛpoꝛe paſſiones quãuis ad gloꝛiã non ſint ſufficiẽtes Inquit enim aplus Non ſunt condigne paſſiones hu ius tꝑis ad futurã gloꝛiã que reuelabit᷑ in nobis.Et in actibus aploꝝ legit᷑iꝙ per multas tribulatiões opoꝛtet intrare in regnũ dei. Et iacobus in canonica ſua dicit: Omne gaudiũ exiſtimate fratres:cũ in tentatiões va rias incideritis. Et petrus ait. Cõmunicantes chꝛiſti paſſioniba gaudete.Ad ideʒ refertur qð aplus dixerat coꝛinthijs.i.Sciẽtes qñ̃ ſicut ſocij paſſionũ eſtꝭ ſic et reſurrectionis eritis. Et ſi coꝛpus ſuum caſtigabat app ſtolus:nunqᷓ; de non caſtigando pꝛeſumat in poſterum chꝛiſtianus adultus. Statuit diuina iuſticia in vmie certante coꝛonas:ſed non coꝛonabit᷑ niſi legittime cer/⸗ tauerit. Sicut enĩ nec in via ſic nec in patria eiuſdem nature fient coꝛpus et anima:⁊ vnicuiq; ſtabit merces ꝓpꝛia pꝛetaxata.Si non requirunt᷑ ad ſuꝑnũ regnuum coꝛpoꝛei lalvꝛes atq; doloꝛes ſtulte crueifirus eſt cheiſt? qð erat imꝑtinẽs oꝑatus:et egit a ſeipſo ⁊ in ſeipſo q fecit pꝛeter iuſtici et rationẽ ſeu iuſta neceſſitate.et de liquit ſi non expedientia ſeu ſuꝑflua fecit:qð credere ne phas fides catholica dicit aſſerens nihil niſi ꝓpter iuſti ciam et rationẽ atq; debitã exigentiã chꝛiſtũ eduxiſſe in actum. Stulti fuerunt apoſtoli martires et ceteri ſan⸗ cti:qui tot laboꝛibo et ſudoꝛibo et fatigationib paſſioni bus inſudarunt vt captarent regna celeſtia: ſi opa coꝛ/ poꝛalia et exercitia laloꝛioſa nõ exquirunt᷑ in adultꝭ ad regnum.ld indignationẽ dei ſibi blandiunt᷑ talia ma/ chinãtes:quod amatibs ſolũ in animo et altiſſimis cõ templatiõibus in ſiſtentib nõ expediant opa lalvꝛioſa Nam nullus maioꝛ chꝛiſio. nullus maioꝛ vrgine. nul lus maioꝛ eo qui q̃ſi ex faſcijs incola eſt factus deſerti. nullus poſterioꝛ maioꝛ aplis qui coꝛpa in ieiunijs lalv ribus abſinentijs et ſudoꝛbo mactauerũt. Et expedit . „ Ar . r—☚ 4 C— er I 1X, 17 crracſn er. quartus omnino animo et coꝛpoꝛe fieri chꝛiſtifoꝛmẽ:nã ipſe aĩo et coꝛpe factus eſt homiſoꝛmis ſimiliter et penifſoꝛmis Et ſi ſubꝛogant ſue paſſiõis argumentũ qð ideo chꝛi⸗ ſtus ſuſtinuit ne nos pateremur: mo ipſe ſuſtinuit vt 7 nos inuitaremur. MHec credendũ eſt ꝙ a tꝑalibꝰ peniſ eruendis laloꝛaret eternus in tꝑe: ſed ꝓ eternis. Nec mutatus eſi chꝛiſius aut aliam legem dedit aut aliud euangeliũ condidit: ſed qui heri et ille nuncet ipſe in ſe cula ſeculoꝛũ.et euangelium eius et euangelici moꝛes durabunt immutabihter: quouſq;ʒ finah ſentẽtia vita ommüũ hoim termiek. Fatigatus eſt dominus ieſus ex itinere: fatigemur et nogitineribus mentis. Exm⸗ hilo venimus. et in id tendmus niſi conditoꝛ ſiſteret. Natura inſfecimus.onera ipſius coꝛruptionis oꝛtamꝰ⸗ frequentamus peccato:ũ et delictoꝑ vias YJura noſtra ſeripta ſunt in inferno:illuc ꝑgimuſ motu noſtro cum antiquis peccatoꝛibo ſociandi Qubꝛica et lubꝛicata ſunt veſtigia noſtra:mihil deo dignum.nihil rectũ agimus. ambulamus vias difficiles viam domini ignoꝛamus. non incedimus iter rectum. ſed tenebꝛoſas vias. infa mes ſunt greſſus noſtri:puerſe ſunt vie noſtre.nec vi⸗ te ſemitas ambulamus. Mec et plura indicibilia mala ſunt in nobis. atigemur igitur talibus conſideratio/ mbus in intimis noſtris:fatigemur in quibuſcũq; vir tuoſis. atigemur in ſedulis memoꝛationibꝛeoꝝ que nobis diuina bonitas contulit et pꝛomiſit· et inſinitoꝝ maloꝛũ.a quibus nos miſericoꝛditer eruit.et ad locuʒ ineuitabilis iudicij mens fatigata inceſſanter accedat. Fatigetur et elne den pꝛo poſſe coꝛpoꝛea imi⸗ tando veſtigia. Hob pꝛo ſe ac pꝛo nobis animadus di⸗ cebat:veſtigia eius ſecutus eſt pes meusſcum̃ vero ĩ via interdum quieſcere volumus ſedeanius hoꝛa ſerta ſic ſuper fontem. Fons iſte ſiue puteus abundantia ẽ et ꝓfunditas terrenoꝛum. fons iſte emanatio delecta⸗ tionum eſt. fons iſte pꝛofunditas naturaliũ et ſcientia rum humanarũ.fons iſie emanatio veterũ ſcripturaꝝ atq; cerimoniarũ eſt:quarũ omniũ bibitio ſitim nõ au fert ſed multiplicat. Sed ſamaritana ierat iteruʒ atq; iterum haurire: cui fontis dfectum declarat ipſe ſalua toꝛ. Ommis qui biberit ex hac aqua ſitietit uper quẽ ſontẽ opoꝛtet ſuꝑſedere:non ſubiacere.Non ſubij ciatur defectibilibus amoꝛ.nõ enim quieſcet ſubactus atq; agitatus calcaribug equus:ſupꝑſedens vero quie⸗ ſcit et fertur. Aut res n deferunt aut ipſas defer mus ſi defer unt in adiutoꝛio ſunt:ſi deferimus coꝛpaet coꝛ da grauant/Ouper legem et ꝓphetas ſup cerimonias et hiſioꝛias vteris teſtamenti: ꝑ intellectum fidei qe / ſcamus. Omnia enim expectabant ſuper ſedentẽ ieſũ Si qua ſunt pꝛofunda et alta vteris teſtamenti.ſuꝑ ſedet dominus ieſus:ad quem ſi acceſſeris ꝓfunditas legis antique ſubiacebit intelligentie fidei. Nam ſicut welamen erat in ſacie moiſi vt in eam filij irael aſpice/ re firme non poſſent.ſic et nunc in coꝛdibus ommiũ:ſʒ cum a quibuſcunq; tran ſitur ad chꝛiſtum aufertur ve⸗ lamen. Nihil ad ſaſutem expediens latet in vteri lege ſed chꝛiſtus in illa cimn coꝛpe ſeu miſtico intelligitur ſi guratus ſimiliter et ꝓhetatus. Simili modo et pute us altus eſt cui ſupſedet et chꝛiſtus cum coꝛpe ſuo mi⸗ ſticoꝛcuius quilibet ſingularis fidelis fideliter membꝝ eſt. Quieſcamus in ambulationibo noſtre mẽtis ſuper puteum ſcripturarũ ꝑ fidẽ in hoꝛa ſexta etate ſic quota ſcilicet in qua diuina ſunt reuelata miſteria. Supſede amus ad puteum omniũ naturalium inueſtigationuʒ Gꝛatia penitus ſupꝑſedere facit.pꝛefertur ipſa nature: ſubijcitur gratie cceatura et ſua varietate decurrẽs na tura. Puteus altus eſt et ab omnibus tote oĩno imꝑ/ ibſeſ⸗ iformnis 1 cheie mun yt ibo peni ns. Pee t alihh ipſein ſe l moreg ktig vita us ieſus Ernn ſiſteret, wetam, ig noſtrz ro am ata ſunt gimus, Nämus. s. infa emecvi⸗ Nia mala ſieratio, ſcivr peor e tinfſntor tad beyz r actecet, wreg imni, ius din mW Maſerti dantin wlecta/ ſcientia pturae jnö au atq — vauer ſubij ſübactes olnen ſermos mer ☛ ſteide⸗ b eſi ti⸗ſu ndtis nnſan ſie/ Hnih RM lege Ur pue fn nbe nper vots ſde nug re: n De vita domini ſerutabilis:fons eſt indeciſe ſuas varias fundens aq̃̊s. Bunꝑpledendum eſt: nec amplius haurienda eſt de na⸗ turarũ ꝓfundiſſimis aqua: Chꝛiſtus certe non hau ſit nec ſamaritane ſuis verbis ꝑmiſit haurire ſed reliquit Vdria concupiſcentia et woluntatẽ quas ex ipſa ſolent implere qui ab huiuſcemodi conquiſitione verant᷑:ſed euacuat᷑ ydria cõcupiſcetie et voluntatiset ſemꝑ reuer tunt᷑ ad idem. Fons iſte mihi alud nõ oſtẽdit mſiom̃e a wro eſſe deficies.nec ꝑficiens q́; piam in ſalutẽ. ᷣ inſinuat ꝙ cheiſtus non hauſit nec ſamaritana pꝑmiſit haurire:iufricientẽ aliã pollicitus aqua. Quippe virtu⸗ ole quieſcit qui nõ haurit imꝑtinens atq; defectus.ſe/⸗ dens coꝛpe:mente vero in ſublimia et ꝓfunda con ſide randa pambulans. Ambulabat ieſus et ibat per ciui tates et caſtella tlxoꝛia et actu moꝛes oꝛdinans ad pꝛe ſentes.ſimiliter et ad futuros quos pꝛeuidebat eſſe ſe quaces:in nullo ſibi parcens pꝛo nobis omnia factus non vſus vehiculis aut equis. Nunqᷓ; in ſuis itinerib- legimus equitaſſe ieſum. Excepto ꝙ in deſignatione miſterij ⁊ oſtendẽde humihitatis pꝛo futuris ſucceſſo/ ribus eius in auctoꝛitate regiminis et pꝛo ſequacibus eius in imitatione virtutis ſemel aſcẽdit aſinã et pul⸗/ lum eius. Sed pꝛohdolo: ꝙ humilis aſinus factus ẽ lſupbiſſimus equus.poſtoloꝛũ vſtimenta quibo ſuꝑ⸗ pſitis aſinino doꝛſo dñs et ſaluatoꝛ ſuꝑſedit facta ſũt eburnee ſelle ſimiliter deaurate oꝛnateq; margaritis: funis canopeuſ quo ligabat᷑ ducebat᷑ loꝛicabatur anĩal lubiugale in ſericas ceſſit habenas.⁊ aſininũ caput ver ſum eſt in equinũ et auro vndiq; fulget et ſubdentib wolunt in drenlis Eifendenit wddes ieſu circa latera ſubiugalis: nec in aliquo pꝛeterqᷓ; in elemẽto lei aerꝭ inſolidi ſe ſgebant. Et latvꝛioſa eſt atq; penalis equita tio:pedibus in aliquo non firmatis. Sed ve iterum at q; iterũ ꝙ ſtupide facte ſunt in oculis intuentiũ radiã⸗ tes ad ſuſientatione pedum:et ad oſtendendã in mini mis vtentiũ Palmtato/Liffe qᷓ excitabatr᷑ pigritia ſub/⸗ iugalis tranſiuit in calcaria deaurata quibo a quieſcen⸗ te pede delatoꝛ equus vꝛgetur:ne laboꝛet manus virgã agitando ꝑ aera.Abhoꝛruit iſta ſaluatoꝛ et ſuis moꝛib⸗ iuſtiſſimns in poſteris diſſua ſit.abrenunciãs materiei viſibili auri et argenti:vt etiam vnde poſſet emere nõ haberet VUſus eſt aliqũ nauigio ſuꝑ vndas marinas tens omnino aliter ⁊ ſubito trãſfretare ſed voluit ſi milis a pparere ꝑ oĩa fratribus ſuis:et peccatoꝛum flui das aquas docuit ꝑtraſire/Ambulauit interdũ firo 2⸗ ſtigio ſiccoq; pede abſq; nqauigio ſuper mare vt gloꝛifica tioneʒ coꝛpis oñderet quã ab inſtanti conceptiõis ſue ipſe poſſedit.ſicut eternoꝝ ſuꝑgloꝛioſus et ſuꝑomnem creaturã cõpꝛehenſoꝛ exiſtens:quãiis voluerit pꝛo no⸗ bis incedere vt viatoꝛ. In qua eti ambulatione fide⸗ libus mentibus id oſtendit: quantũ virtus fidei gra tie ſupferatur ipſi nature.Nam habet᷑ ꝑ fidem gratiã quod nature qua vinimus omnino negaſreo merito qᷣ cũ ceteris ꝑditis habuiſſet hũiliter ignoꝛemus Baluatoris taſima imaginationis vanitas. Sed in nocte cheiſtus in adiutoꝛiũ veniens daturus requiẽ fatigatus ſecuri⸗ tatẽ timẽtibus:creditur eſſe ſantaſma. Regnat adhuc txc peſſima eriſtimatio ſup terrã. Exiſtimant fantaſma iudei omnia miſteria chꝛiſti·hoc pagani hoc philoſophi naturales et impoſſibilia ⁊ quedam deliramèta credũt chꝛiſti hũiles actioneſ:et velut fantaſma fictum chꝛiſti miſteria. vitam et doctrins exiſtimant fictiões.Aſſenti unt aũt his grauioꝛi delicto atq; peccato chꝛiſtianoꝛũ ꝑ ſidi peccatoꝛes.qui ſi credunt interduʒ chꝛiſti miſteria fantaſmatibo eius moꝛes attribuunt paupem pꝛo chꝛi ſto fieri.caſtratũ eſſe ꝓpter regna celeſtia:viuere in de⸗ iecta pꝛudẽtia vileſcere coꝛã hominibo.caſtigare coꝛpuſ T reducere in anime ſeruitutẽ:in ſiſtere vigilijs.oꝛatio nibus intendere.querere ſolitudines.patienter ꝑpeti paſſiones illatas iniurias quieto animo tolerare.alie/ num fieri a parẽtibus cognatis et notis adhuc dicunt eſſe ſantaſma:et fantaſticos imo veſanos reputant tali inn ſectatoꝛes. Quidam humana ratione mouebant᷑ qui tpꝑe illo noctis exiſtimauerũt coꝛpus chꝛiſti eẽ fan⸗ taſma:iudicantes ſolide impꝛeſſione cedere debere flu⸗ xibile atq; tranſparens elementũ.nec cogitabant ꝙ in homine coꝛpulento virtus eſſet tante agilitatis vt nõ merſus ſed rectus ſuꝑnataret aquis: nec ſuſpicabant aquas ſolidas fieri poſie ſubtus humanos pedes.Ho⸗ minẽ vero illum in quo erat omnis plenitudo diuinita tis etiam coꝛꝑaliter non credebãt illo in tꝑe ſupꝛa ma re firmare veſtigia:quouſq; ad eos ſaluatoꝛ cõfidentie dixerit ſermone. declarantẽe ſe eſſe qui erat. Quẽ vtruʒ ipſe eſſet petrus expientiam petijt vt ambularetiſolide ſuper aquas qui ad imperium deſcendit in mare deſfu⸗ ctuante nauicula. Confidens ꝑgebat:dubitãs merge⸗ batur.Quo liberato de fluctibo chꝛiſtus aſcendit in na uem:et fluctuantia ſiluerunt. Vbi nanq; in gratia ef⸗ ficitur:nihil dñat᷑ aduerſi vt reuocet a poꝛtu ſalutꝭ.Et ſecura eſt nauigatio vbi cõnauta eſt dñs. Ipſe dñatur ꝓoteſtati maris et motum fluctuum eius mitigare. et in ꝑpetuum poteſt. Circa quam deambulationẽ domi⸗ ni ſaluatoꝛis notemus et hoꝛã. Erat quippe quarta vi⸗ gilia noctis. Quid ſit vigilia coꝛpalis atq; ſpualis ſupᷣ deñniſſe me memini. Sed nox in ſacro eloquio ſeꝑe ac cipitur pꝛo pctõ.iuxta illud apoſtoli.Qui do:miunt no cte doꝛmiũt.et qui ebꝛij ſunt nocte ebꝛij ſunt. Et cun⸗/ q; diuideret obumbꝛato miſterio luceʒ a tenebꝛis vir⸗ tutem ſcʒa peccatis appellauit tenebꝛas noctẽ. Et ſuo vocabulo id inſinuat:vicʒ peccatum. nocendo nox pꝑe nitus dicitur quia viatoꝛibus nocet. Nihil enim adeo viatoꝛibo ad ſuꝑna vt peccatum intulit nocumẽta.Nõö enim peccatoꝛ antiquus atq; ininſibilis hoſt ſicut pec catum viatoꝛibus nocet cuius noctis opace quatuoꝛ ſunt vigilie Pꝛima circa quãtitatẽ eius.qᷓ; magno aĩo et affectu ſit in actum ab agente deductũ:quantũ in ꝓ ximũ fecerit leſionis.quante vero pꝛohibitionis extite⸗ quantitatẽ peccati:que pñtis diſſertiõis non ſunt Cir coꝛrupta quauis ſi manens in eo ꝙ condita — rit quãteq; duritiõis Multa enim ſunt augmentantia Sed hec ꝑpficiens extitit a ſuis diſcipulis et connautid exiſti⸗ matus fantaſma. Gantaſma enĩ eſt apparitio incoꝛpee rei ſub figura coꝛpea. Gantaſma eſt apparitio vmbꝛoſa ſub indiſtincta et incöpꝛehenſa figura. Fantaſma eſt ap paritio que fit ſenſibus conturbatis timoꝛe aut aliqua paſſione. Gantaſma eſt omne vanum qð videmus in ſomnis.ꝗantaſma fit demonũ illuſione circa hominis exterioꝛe ſenſum. antaſma eſt aliquid exiſtimatũ ali⸗/ ud q; id quod eñ:ex difficultate aut ex ignoꝛãtia diſcer⸗ nendi ꝗantaſma eſt quod inducit alicui ex aliquo appa renti non autem exiſtenti eximpꝛouiſo timoꝛem.gan⸗ ca quam pꝛima vigilia ſit auctoꝛũ maloꝛũ.ſecunda cir ca nouitatẽ eius.tertia circa enoꝛmitatẽ e .quarta cir ca diſplicentiã eius.Cum enim peccatuʒ incipit diſpli cere.et dñs incipit apparere daturus mẽtibus tranqͥl/ litatẽ a ventis ꝓhibentibus deuenire in poꝛtum Diſpli centia peccati dei complacentiam ꝓuocauit:⁊ malũ qð diſplicet penitentiam generat.. Menitentia vero erpe ctat in mĩa regnum celoꝛum.quod ſcõm euãgelij ſen⸗ tentiam appꝛopĩquat.Eltilima pꝛofecto eſt quarta iſti⸗ us male noctis vigilia vt in nos veniat vera diſplicen tia peccatoꝛum que den meret᷑ in piaʒ atq; miſericoꝛdẽ ALiber noticiam. VUlnde per exechielẽ dicitur Recoꝛdabimini viarũ veſtrarũ et omnium ſcelerũ veſtroꝛũ quibo pollu ti eſtis in eis:et diſplicebitis vobis in conſpectu veſtro in omnibus malicijs veſtris quas feaſtis. Et ſciecꝭ lꝛ⸗ ego dũs:cum benefecero robis ꝓpter nomen meü. Ec⸗ ce quarta vigilia in qua eſt ſedulo vigilandũ.vt nobis noſtra mala diſpliceant:que diſplicentia nobis creato⸗ ris benenca facit habere ſcięntia. Mox eſt diabolus. nox eſt mundus:norx eſt vita pnᷣs.nox ſynagoga.nox lex an / tiꝗᷓ.nox tribulatio que quaternas habet vigilias. Sed qm hic pꝛo noſtris infoꝛmandis moꝛibus via tractan⸗ dam ſumpſimus ſaluatoꝛis.haruʒ diſſertiones inter⸗ mittimus:quaãuis hec pauca dixerimus ne hoꝛã appari tionis eius pꝛo foꝛma moꝛum pꝛeteriſſe videamur. Doꝛmiuit etiam ſaluatoꝛ ſuꝑ ceruical:non velut pꝛea⸗ ctus a ſomno. DHomiĩabat᷑ in omnibo coꝛpoꝛi ſuo:nec ei ſomnus niſi ꝑmiſſus imo vocat obꝛepſerat. Sed doꝛ mitio illa ſuo modo notauit eius nobis ſimilitudineʒ in natura.⁊ viſus eſt captare quietẽ vt fragilib ⁊ inſir mis daret audaciam quieſcendi ſi neceſſitas exegiſſet Doꝛmitio illa in naui aliquid oſtendit in ſigne virtut non ſolum in ipſo qui ſumma eſt virtus.ſed in his q̊s ſuis actibus ſaluatoꝛ ad recte vuuendum infoꝛmat: vt ad tantã ꝑfectam pfectionẽ qͥs poſſit euenire aut ſtude at euenire.vt eum inquieta non inquietent et pericula non pauefaciant:neq; reuocent a quiete aut tranquil/ litate chꝛiſtifere paò. Inquietũ erat mare: doꝛmiebat q; ſaluatoꝛ.Arietabant ex omni ꝑte ꝓcelle ⁊ dñs doꝛmi ebat. Irruebant in nauiculam venti⁊ dñs doꝛmiebat Pꝛoinde ſi in pace ipſius obdoꝛmiuiſti atq; obdoꝛmi⸗ es omnino impturbatiõibo requieſces. Nec tribulatio necanguſtia neq; algoꝛ neq; penuria et ſi quod maluʒ coſſibile deuentũ.non te diuident a quiete quam es in chꝛiſto et cum chꝛiſto et pꝛo chꝛiſto et de chꝛiſto ſoꝛtitꝰ. ius animi cuius ve potentie cu ve ſcientie cuiuſ pꝛom ptitudimis ſint cuiꝰv virtutis.vt cum ſeipſos cogno⸗ Doꝛmitio chꝛiſti eſt cum ꝑmittit exꝑiri ſequaces ſui cu uUerint a virtute deſicere:de ſeipſis hũiliter diffidentef recurrant in eum de quo nemo male diffidit aliquãdo qui confidentibo in eo nunqᷓ; defuit.et ſperantibꝰ in eo nunq; defecit. Quo circa excitatus coꝛpoꝛe qui anĩo vi gilabat poſtulatũ impendit auxilium: ventos ꝓhibens imperio verbi ſui. Impꝑatio facta ventis ne nauicu⸗ lam quam ipſe aſcenderat conturbarent:ad eccleſiam relata catholicã maxima miſteria nunciat.Ad ſingula⸗ res hominũ moꝛes aliam dat materia diſſerendiipſos claudendos ſumpſimus:ipſoſq; ꝑtractemus. Ventuſ eſt inuiſibilis flatus ſed omnino ſenſibilis. VUentns ẽ inuiſibilis impetus obſtantia qñq; plura ſubuertens. quod iob hiſtoꝛialiter clamat de vento qui irruit a regi⸗ one deſerti:qui concuſſit quatuoꝛ angulos domus ip⸗ ſamq; ſubuertit. Vlentus eſt quedam tempeſtas aeris e coꝛde terre pueniens. Elentus ẽ inuiſibilis motoꝛ: viſibiles motiones in aqua ⁊ in leuibo coꝛpoꝛibus faci ens. Ventus eſt ſps inſenſibilis et irrationalis Elen tus a wndo dictus quia whit in mare naues et coꝛ⸗ poꝛa mouet leuia ſuꝑ terram. Epiritualis ventus eſt demonuʒ inuiſibilis impetus atq; inſufflatio in aia vt non quo ipſa quandoq; velit:ſed quo nõ velit impel⸗ lat. Elentus anime dicitur pꝛedominãs vanitas Ven tus anime impulſio ad contraria. Clentus anime ad malũ cõmotio ſubita non pꝛeinſa. Flentus ſepe pulue rem de terꝛa in oculiſ excitat. nec vnde venerit aut quo iuerit inuenit᷑:ſic ſepe dialolus inſufflauit puluerẽ ter renoꝛum. Venti a ſaluatoꝛe pꝛohibiti inuiſibiles ſunt in anima tẽpeſtates aut a dialvlo excitate gut de terra rr, 14 quartus carnis noſtre infecta pꝛogredientes.aut a mũdo aut a malis conſultoꝛibo inſufflare quas nemo niſi ſaluato⸗ ſecreta poteſtate a foꝛibus noſtre mẽtis auertit. Eli ta hominis ventus eſt iob dicente Memento mei deuſ quia ventus eſt vita mea. Qui ſubiacet imperio ſalua/ toꝛis vt nullius hominis vita pꝛeter eius pꝛouidentiä et imperium remittat᷑in minus:aut pꝛotendatur ĩ am plius. Elentus eſt vita hommis quia velut ventus nj reliquit in ſuo motu veſtigium:nec vita hominuʒ poſt receſſum. Elentus nullo poteſt in aere obſtaculo nnpe diri quĩ aeris ſpacia queq; ꝑæurrat:nec refrenari poteſt hominũ vita quin vergat in moꝛtem Poſſet tamẽ q̃m uis non faciat ipſe ſaluatoꝛ quin omnes veniant ĩ moꝛ tem iuſtiſſimã condemnationẽ.cui adeſt poteſtas imẽæ ſa hunc ventuʒ quem dicimus vitam poteſt de tleſau / ris ſuis iterum reuocare:qð in generali reſurrectione indubitata fide pficiet. Ventus eſt vita noſtra ꝓPa quidem anima cuius preſentia viuit ⁊ coꝛpus rationa ls eſt ventus et inuiſibilis ab aſpectu coꝛpoꝛaliũ ocu⸗ loꝛum: que velut ventus coꝛpoꝛa ſic ipſa coꝛpus cui ẽ incluſa agitat et inꝑellat. Et ſicut ventoꝛum ignoꝛat᷑ oꝛigo et in quem deſinat terminus.ſic animarũ igno⸗ ramus oꝛigine m:excepto ꝙ credimuſ ꝙ cum coꝛpoꝛib infundunt᷑ de mihilo pꝛocreant᷑:et ipſarum terminꝰ ni/ ſi quantum fide credimus ſit ignotus. Iſtis ventis q̃ bus iſte mundus ꝑagitur ⁊ cõmouetur ſaluatoꝛ impe rat in ſecreto:et ex aperto euangelio precepta iuſta di⸗ uulgat. Ventus eſt moꝛſ:que cum vꝛedine ⁊ doloꝛe omnes inuoluit. DHe quo per iob dicitur cum de malo diuite loqueret᷑. Collet eum ventus vꝛens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco ſuo. Moꝛs ipſa ven⸗ tus inuiſibilis eſt hoꝛrendam actionẽ imo pꝛiuaricatio nem faciens cum coꝛpoꝛe ſenſibili vita pꝛiuat.cuiꝰ nul lus apparet aſpectus velut cũ coꝛpoꝛa cõmouet ventꝰ facit tamen aſperuʒ ſenſum.coꝛpoꝛa ipſa cum vitali na tura confligit vt delectabilem interimat ſenſum velut cum ventus agitat coꝛpoꝛa per validum inuiſibilem ſed ſenſibilem impulſum:cuius moꝛtis ſolus ſaluatoꝛ habet imperium. laues moꝛtis et inſerni:in apocali⸗ pſi oſtendit iohanm ſe habere ſaluatoꝛ. Veti ſunt in uiſibiles hominũ amoꝛes atq; timoꝛes De quiib ꝑiob dicitur. Qui fecit ventis pondus. Venti qui ſic ſenſi⸗ bilia coꝛpoꝛa mouent omnino ſunt impõderabiles. ſic et inuiſibiles animarũ affectiones. Sed qui creatoꝛ ẽ omnium cognitoꝛ et ſaluatoꝛ:mouit infallibiliter pon/⸗ derare.Pondus quidem omniũ rerum eſt illud q̊ res ferunt᷑ ſurſum vel eoꝛſuʒ natura vel arte. aut quo res pꝛeualent aut deualent mn comꝑatione aut extimatiõe VYpſe fecit ventis ponduſ qui lance ſue iuſticie trutĩat merita et demerita ſubiectoꝛũ:que amoꝛis vigoꝛe aut palidatione pꝛoueniunt. Ipſe fecit et nouit quantum mereatur amoꝛ diuinus.quantum tolleret᷑ humanus et quantũ demereatur carnalis atq; mundanugiqᷓ etiã timoꝛibus per ſimile fecit et pondus Ypſe fecit et no⸗ uit quantum ſurſum ferant᷑ amoꝛes pondere ſuo in di uina ſiue ſupꝛema·quantum vero in ima mergant᷑ qn tum accedant᷑ ad ſpũalia et virtutes quantuʒ ad coꝛpo⸗ ralia et vitia ſuccendant quantum ad deum quantum ad pꝛoximum ferueant. Nemo ſuos aut alioꝛuʒ nouit põderare amoꝛes.vnuſquiſq; ſe aliquid diligere nouit quantum vero diligat aut ponderet amoꝛ omnino nõ nouit. Scimus nos diligere deum: ſed ipſius amoꝛis ignoꝛamus pꝛofecto menſuram. Quãuis doloꝛ et ſolli citudo quodãmodo pondera ſunt amoris cũ vnuſqᷣſq; pari modo doleat quo aliquid amauit amiſſum ac etiã ſollicitudine agitetur agendi et ꝑquirendi quo dilexit gliqut fone gernd lonun gulri getau meim meum bas tiepo⸗ ſepati tum Hclun lauet ſuſae⸗ lauet reche DO Warm ſire⸗ ut me lol ete ſ eſt⸗ s prect tiſan Cedi cunt todo Qu C lunt hise trad W Ww a⸗ li⸗ ne⸗ nen lin loſt bͤſe⸗ Rel ſiet to ſeui Pm Aute ſie⸗ ſu Ne ſun aueg luato⸗ ſluag ldeni Uriam tus n i wt d im w mem timor gs ims tlrſan⸗ ctione 2 P gtiona d ocn⸗ an? Gonk igno⸗ Rab minn entisi drime ſſa dir Wwor ema⸗ auferet yens ricgtio ubnul vent talne velut bilem uato wedli unt in Ppiob ſenſe les ſe tori pon/ greo tiöe tiar got tum nus De vita domini aliquid facere vel habere. Mecenim ponderãt amoꝛes honeſtos et inhoneſtos.diuinos ſiue hũanos que pon⸗ dera deus amoꝛibo iuſtis poſuit: vt quantum dihgitur bnum tantum defleatur amiſſum. aut non habitũ in quiratur. Sollicitudo nanq; agedi q iuſte debet pon/ derauit amoꝛe:ipſo ponderatoꝛe dicente. Si diligitis me: mandata mea ſeruate. Et qui diligit me ſermonẽ meum ſeruabit. Timoꝛes vero equa lance cũ amoꝛi bus ponderant᷑. Nanq; timoꝛibus cautele atq; obediẽ/ tie pondera ſunt appoſita.vs quantũ vnuſquiſq; timet ſeꝑpari ab omniũ conditoꝛe atq; in inferno detrudi tan tum caueat ſepantia mala qd in mundo criminoſi nõ faciunt.MNon cauet latro furta nec ꝑhoꝛret patibulanõ cauet homicidia nec truncationẽ capitis odit mõ cauet falſa cõmittere nec ꝓpter hoc ignis cauet incendiũ Nõ cauet homo leditione:mec timet a ciuitate ꝓpꝛia exula⸗ re. Nec cauent impꝛouidi hoĩes peccata diuidentia noſ a deo:et in infernum mergentia. Sic ſepationem aut Uülam intruſionẽ aſſerũt ſe timere.Pꝛoinde diuina iu ſtitia tinoꝛibo pondera cautele appoſuit: vt ita caueat ſi cut timet. Nam qui timet in veritate dũm declinabit a malo. Scriptura dicit. Sapiẽs timet ⁊ declinat a ma lo. Ec alibi Cimoꝛ dñi odit malũ.Et qui timet penas eternas:nõ committet trahẽtia mala. Elere timoꝛ dñi cuſtodia legum. Pondus aliud timoꝛis obedientia eſt. Qui timet dñm dicit ſcriptura nihil negligit. Mõ⸗ dus timoꝛis obedientia iuſta vt nõ obmittatur ſanctũ pꝛeceptũ:et qð ſancto mandato ſuſceptum eſt obediẽ⸗ tia ſancta ꝑficiat. Oꝛopterea dicit᷑. Qui timetis dñm credite illi:et nõ euacuabit᷑ merces veſtra. Ylli deo cre dunt qui eius mandata ꝑficiũt. Et iterum. Qui time⸗ tis dominũ diligite illum:a illuminabunt᷑ coꝛda veſtra QAui vero in weritate diligit: obedit et pficit iuſſa dile/ cti. Et iterũ. Qui timent dñm:requirunt que placita ſunt uli Pꝛofecto illi diuina placita requirunt:quieii his que ꝑ ſacra eloquia declarauit ſibi placere ſine con⸗ tradictione obediunt. Mec ſiquidẽ põdera eregione do minus amoꝛiboet timoꝛibo poſuit:velut illa que cõtra libꝛanda nümiſmata in trutina opponunf. Sed pꝑſpi⸗ cacius claret ꝙ põdera digniſſima ſupꝑpoſuit ſq; beneſi⸗ cia ꝙ ſumus et ꝙ ſic ſumus et ꝙ redempti ſuo ſangui⸗ ne ſumus.et ꝙ etiã eternoꝛũ accepimus repꝛomiſſio⸗ nem. Mec nempe ita impoſita ſunt velut iugũ ſup col⸗ la iſtoꝛũ boum: vt nihil in amoꝛe atq; timoꝛe ſit ponde roſius et leuius ſentiendũ. Hoc iuguʒ ſaluatoꝛ ipſe ſu is ſequacibus nitebat᷑ dulciter atq; ſuauiter imponeꝛe vt colla lenitentur nõ frangerent᷑. Dicebat enim Tol⸗ lite iugum meũ ſuꝑvos. Jugum enim meũ ſuaue eſt et onus meuʒ leue. Suauia pondera impoſuit amoꝛi. leuia vero timoꝛi appoſuit.vt ex bñficijs ſuſceptis atq; ꝓmiſſis amoꝛ totum ſe conuerteret in auctoꝛẽ:omneʒ autẽ honoꝛẽ ſibi timoꝛ inferret Sunt et venti vide⸗ licet diuine punitiões ſiue vindicte que de occultiſ the ſauris dñi ſcilicet de occultis iudicijs eius pꝛoducunt᷑: de quibus pſalmiſta dicit. Qui pꝛoducit ventos de the ſauris ſuis inuiſibiles vindictas atq; punitiõeſ aut an gelos tenebꝛarũ iuſticie dei vltricis executoꝛes quibuſ ipſe imperat ne tantũ ſeuiant ůntum puniendi meren tur:et angelos tenebꝛarũ cohercet ne tantũ noceàt q̃n tum cupiunt· Vlenti agitanteſ mentis noſtre naui⸗ culam qu bus ſaluatoꝛ imperat et cohercet ſunt varia concilia ſiue doctrine que ſepe variant animã a writa⸗ tis fundamento:moueteſ vt gradiat᷑ ꝑ de na recta q̃q; relinquens. Ex hoc enim eccleſiaſtici dicitur. Non ven tiles te in omnẽ ventũ:et non eas in omnẽ viam Tan qᷓ; ꝓpꝛium poſſeſſoꝛiũ mens hominũ inſtabilitatẽ poſſi det.et ſepe credit omni vento coctrine et verbis vento ſis ſub ſpecie boni plerunq; pꝛeſtat aſſenſuz:et eo fit de uioꝛ quo pluribus diuerſa loquentibo credit. Circufer . —— ri ruinoꝛu vento: vicinũ pꝛonuciat adeſſe mentis nau⸗/ fragium. Vlenti ſup terram viaru veſtigia nõ relm / quunt.ſed poſt ipſoꝛũ pꝛoceſſum oſtendunt᷑ damna qꝗᷓ faciunt: eradicationes artoꝛum ſubuerſiones domoꝛu equoꝛis tempeſtates ex quibus ſu bmerguntk 1 naues. Sic ſepe faciunt inuiſibiles demones no relinquẽtes oꝛmas aut veſtigia cum incedunt: ſed in poſterũ ſenti/ untur mala peſſima que fecerunt. De quibo in canoni⸗ ca iude apoſtoli dicitur cum ipſe de peruerſis hominib⸗ loqueret᷑ Nubes ſine aqua que a ventis arcuͦferuntur Venti ſiquidem nubiũ ſunt motoꝛes ſed omiino iui ſibiles vt res mota videatur atq; diſcernat dũ mouer ſed penitus motoꝛẽ nõ videat humanus aſpectus Nu bes igit᷑ ſine aqua ſunt ſine gratia peccatoꝛes et ſalutari doctrina conteptibiliter leueſ aun ab inmuſibilbo mo nibus nunq; viſis mouent᷑ quibo ſolus ſaluatoꝛ impe⸗/ rat ne ſubmergant cõcitatis tẽpeſtatibus amime naue aut a ſalutarib mercimonijs faciant remanere maneʒ Hũüt venti vitales quatuoꝛ a quibo imperio din xe⸗ nit viuiſicans ſpũs.et fecit reuiuiſcere oſſa que vita ca rebant: ſed neq; poſſunt venti viuiſicantẽ ſpũm emit⸗ tere niſi acti ab imperio ſũmi regis. Clenti flatus ſunt ſed quatuoꝛ ſpuales venti flatum aliũ ad vitam ennt/ tunt. Inſufflauit deus in adam et factus eſt in animã viuente AInſufflant venti ab unperio dni:et ennttunt ſpũm viuificantẽ· Hos pꝛeuidebat ecechiel cum dice⸗ bat. Hec dicit dmmus deus.A qttuoꝛ ventis celi ve ni ſpus:et inſuſfia ſup interfectos iſtos et reuiuiſcant. Celũ et celatũ miſteriũ eccleſie ſiue virtutũ et beneſi⸗ cioꝛu dei. in cuius regiombo ſunt quatuoꝛ venti a qͥbo ſpũs viuificatiuus egreditur et inſuſflat in a in. terſectas a diabvlo et reuiuiſcunt quoꝛu vnus eſt ſtu⸗ dium iuquirendi ſedulo creatoꝛẽ. Ticet emm omm vi⸗ uenti querere verũ deum et hoc nulla lex pbominũ vn⸗ q; pꝛohibuit:quauis chꝛiſtum habere in de verũů que rere pꝛimũ eſt in omm virtute atq; ommẽ virtute vir⸗ tus iſta conſociat:et quo pꝛima campũ ſpũalis agonis ingreditur vltima remanet et nunq; egreditur. Ipſa poꝛro iniciat comitatur et ſine fine fimt. Ygitur quere re veraciter verum deů inuiſibilis et magna cõmotio eſt ſpualis venti:a quo ſpũs Fianſcas puanit gen ve⸗ tus magne cõmotionis ſubſequit᷑:ſciliq; fides q̃ ſupꝛa naturã et intellectum anima cõmouet᷑. Nam in hac vi ta deum querere aut inuenire aliter non poſſumus ni ſi nos impellat fidei ventus Vlentus iſte non eſt natu re quia nec a natura fides ipſa conſurgit nec ab huma⸗ no intellectu inſurgit in nobis vnde cõmotio fidei exi⸗ ſtit omnino mirabilis Spei ventus ſine tẽpeſtate pꝛo cedit de thalamo celati miſterij:et ab inferioꝛibo ad ſu⸗ pioꝛa quem agitat pꝛouehit et impellit:vt relicta feliid tate terrena omnino ſperetur crernCnns öntne tibus a eſt ſuauiſſimus et dulciter flat in animnas virtut ptas.et pꝛouehit et introducit in poꝛtum iuſtiſſime at⸗ qʒ ſanctiſſime voluptatis nec infirmitatẽ generat. ſed qð ſanum eſt ipſa pꝛodueit. He nãq; quatuoꝛ virtutes inuiſibiles diuine:ſolũ hũñt hoĩes in infidelitate atq in peccatis moꝛtuos viuiſcareatdR. aes — bent diſponere hominũ bonos mnoꝛes Nam ſiviuifica re homines potuiſſent:arbitraremur hominẽ poſſe iu ſtifcari pꝛeter fidem ſpem et caritatẽ et de multis phi loſophis eſſet minime ambigendũ qui in quatuoꝛ vir⸗ tutibo erant vſq; quaq; ſollertes:quod credere nefas ẽ ib iſtis quatuos ventis ſuaue mouentibus egreditur „ gquedã diuina et inuiſibilis potentia ſiue virtus ſeu in coõpꝛeſvn ſibilis actio inuiſibiliter mouens que vocat᷑ viuificans ſpũs:vt ab eo qð ecechiel ꝑſpiciebat poſtẽ⸗ ſam viſionem in coꝛpe fieri ſimilitudo trahat᷑ ad ſpũa les et inuiſibiles que fiũt in animabus ſepiſſime acti⸗ ones.Elnde igitur amma per infidelitatẽ moꝛtua reui uliſcit niſi cum inuiſibilis operatio iſtarum virtutũ ip⸗ ſam reuiuiſcere facit. EUnde anime obꝛute ponderibus peccatoꝛũ ad ſpũalẽ vitam redeũt niſi cum ab iſtis vir tutibus miriſi co flatu inuiſibiliter inſufflant᷑. Elnde a Dialvlo diuerſimode interfecte gladijs operũ iniuſtoꝝ vitam gratie ꝑditam recipiunt.niſi ab iſtis ventis vir tutum inſufflet᷑ ſpũs qui animas moꝛtuas ex carẽtia gratie non pꝛiuatas vita nature redire facit ad vitam que donatur per gtatiã: Sed nec credat᷑ ſpũs tertia tri nitatis ꝑſona:ſed iſtis virtutibꝰ quedam ſecrxeta cõceſ⸗ ſa potẽtia. Hi venti vicʒ virtutes inuiſe mouẽtes atq; ſuſflantes hanc viuiſicantem potentià non emittunt: niſi diuino impio excitent᷑. OPꝛoinde neceffaria eſt oꝛa⸗ tlio ad ventoꝛũ impatoꝛẽ vt ipſe imperet ventis his vt ſpũm viuiſicante inſufflent in nos peccatoꝛum gladijſ interfectos. Quatuoꝛ alios ventos celi pugnare in ma ri vidit balthacar rex babilonis in oſtenſa viſione. Pꝛetermittentes tñ viſionis coniecturã et oꝛdinẽ rei geſte vt ex coniectura innotuit quia geſta chꝛiſti agimꝰ moꝛibo intendamus. Qm̃i pꝛeter aerẽ nequeũt eſie vẽ ti.venti celi:venti aeris ſunt:nam ſupꝛa aereʒ in ſpera ignis et deinde venti eſſe non poſſunt.ſubterranea vo penetrare non valent.O ſi aliquis vapoꝛ interduʒ in⸗ cluditur cum exire per naturam in cõmuneʒ aerẽ cogit terra cõcutit᷑.nec ingrediunt᷑ pfunda ſecretioꝛis elem̃/⸗ ti.ſed tñi ſuꝑficiem agitatiomibus vexant: Celum igit vnde ſunt venti humana mens eſt que velut aer coꝛpo reas et vi ſibiles recipit impꝛeſſiones.ſic et hminum recipit inuiſibiles affectiones. Et ſicut aer natura ob⸗ ſcurus eſt nec a ſeipſo diluceſcere valet.ſed a coꝛꝑibus ſupioꝛũ oꝛbium atq; celoꝛum lumius beneficia ſuſci⸗ pit:ſic mens hominũ ſedibus tetralibus ſedet mſia ſu perioꝛibus potentijs illuſtret. Huius venti ſunt quat⸗ tuoꝛ affectiones in mundo iſto aut in coꝛde hominum vlut in quodam mari magno pugnantes:de quibo ali qui antiquoꝛum de virtutibus ſubtiliflimi tractatoꝛeſ ſententialter diffinierũt cadere nõ poſſe ſeu debere in gnimo ſapientis. Sed non aſpexerunt in gratiaʒ chꝛi⸗ ſtianam que aliter qᷓ; naturaliter et humane a nature radicibo ſubuertit hnanas hominũ mentes:non ꝙ na turam creatã in aliud mutet ſed aliter faciat affici atq; quieſcere. Pugnant quattuoꝛ venti ſcilicet gaudium et doloꝛ ſpes et timoꝛ in coꝛde hominũ ⁊ contra diffini tionem ſapientũ aut non finunt aĩam eſſe felicem fiue quietam aut illam in melioꝛa compellunt. Nam ſi nõ gaudendũ ergo nulla ſunt bona pꝛeſentia:ſi non dolen dum nulla ſunt pꝛeſentia mala.ſi non ſperandum nul la lona futura.ſi non timendũ non poſſunt cõtingere mala. Si ex his nullo modo eſt variandus affectus:ĩ vanum ſacra ſcriptura de his affectionibo in ſuis locis tantum eloqui᷑. Nam gaudet et ad gaudiũ pꝛeſens inuitatur familia chꝛiſti ſacro redẽpta ſanguĩe ab ipſa ſententia ſancta eius. Gaudete et exultate quoniam merces veſtra copioſa eſt in celis. Et quamuis gaudiũ non ſit de pꝛeſentibus wnis: tamen pꝛeſenter gauden dum eſt de futuris Et licet gaudendũ non ſit de ex⸗ terioꝛibus bonis:gaudendum penitus eſt ve in anima celatis virtutibus.Necnon in tribulatiombo vult nos Fncere apoſtolus iacobus dicens. Omne gaudiũ exi imate fratres cum in tentationes varias incideritis quartus Et panle apoſiolus in pꝛeſenti gaudebat cum dite⸗ bat. Gaud eo in tribulationibus meis pꝛo wobis. Et ĩ actibus axoſtoloꝝ legi. Abant apoſton gaudetes a cõ ſpectu conſilij:qm̃ digni habiti iunt pꝛo nomine ieſu contumeliam pati. Et de anime puritate ſeun virtute gaudendum admonet ſententia ſalomonis. Mon ha⸗ bet amarit udinẽ conuerſatio eius neq; tedium cõuict⸗ illius ſed leticiam et gaudium:qð de ſapientia que ve⸗ rioꝛ eſi virtutis pꝛoſitetur iſta ſententia. Hic enim au dacter affirmo ꝙ eſſet de vytute agendum.non ſolum quia vitam inquirimus aliam:ſed etiaʒ fi cum vita iſta omnis vita finirer. Et filius ſyrach dicit. Non eſt able ctatio ſuꝑ coꝛdis gaudium quod aliundeqᷓ; de purita⸗ te ſiue virtute in pꝛeſenti euenire non poteſt. Hinc in⸗ cipiũt familie ſancte chꝛiſti celebertima coꝛdis gaudia Inquit enim ad hilippenſes apoſtolus Gaudete ĩ domino ſemp:iterum dico gaudete. In pꝛeſenti gaui⸗ ſi ſunt diſcipuli viſo domino. Et magi qun ſapiẽtes hu mani erant:videntes quã pꝑdiderant ſtellã gaunſi ſunt gaudio magno valde. In pꝛeſenti hec ſcriptura loquit᷑ iuſtis.Aetamini in domino et exultate iuſti ⁊ gloꝛiami ni omnes recti coꝛde.Et alibi Oediſti leticiam in coꝛ/ de meo. Et iterum Tetabitur dauid cum audiuit diui na oꝛacula dicens. Letatus ſum in his que dicta ſunt mihi. Luce clarius patet gaudium adeſſe iuſtis de pꝛe/ ſentibus virtutibus:et in pñti gaudere de pꝛomiſtis ce leſtibus Miniiliter et voloꝛibo angitur dei familia. Et etiam in ſapiẽtiſſimis iuſtis aut vocatis vocabulo chꝛi ſtianis doloꝛ inſedit: et affecit affectione doloꝛ ipſoꝛum rectiſſimas mentes.Doluit virgo diuina eterni regis filia chꝛiſti mater ſpirituſſancti ſpõſa:et cum ſuo viro Vrbis de abſentia ſi lij eſt pꝛoteſtata doloꝛẽ dicens Fi li quid feciſti nobis fic:ecce pater tuus et ego dolenteſ querebamus te Similiter ſimeon tranſuerberanda doloꝛis gladio nunciauerat:quod et factum eſt tempo/ re paſſionis. Ipſemet ſaluatoꝛ virtutum auctoꝛ et ſoꝛ ma affectionem doloꝛis aſſumpſit:quãa et verbis pꝛote ſtatus eſt dicens NMunc autem amma mea turbata eſt in memetipſo. Et alibi Triſtis eſt anuma mea vſq; ad moꝛtem. Et Yob doloꝛibus replebatur dicẽs Si lo⸗ cutus fuero nõ quieſcet doloꝛ meus:et ſi tacuero ipſe non recedet a me. Et Hieremias pꝛo hieruſalem dolo ribus afficiebatur dicens. entrem meum doleo ven trem meũ doleo. Mon enim ventrẽ coꝛpis ſed mentis dicebat doloꝛib agitari.MNec intellexerunt veram ſapiẽ tiam qui ventum doloꝛis atq; triſtitie gnimo ſapientiſ accidere poſſe aut debere negauerunt. Inquit emiʒ ſcri ptura diuina Coꝛ ſapientum vbi triſticia: coꝛ ſtultoꝛũ vbi leticia. Etiam in pꝛenſenti quantalibet ſapientes multi agunt doloꝛes. In ſpe vero omnium viuenti um et vtentium ratione tota vita pagitur:non ſolum pꝛo eternis ſed etiaʒ pꝛo tꝑalibus et ꝓfunctoꝛijs boms In pꝛouectioꝛibus wero in virtute ſpes inſidet animo mehioꝛis ſcilicet intellectualis virtutiſ:qð enim virtu tie altitudinẽ cognouerunt ſperauerunt bonierſtẽtes effici melioꝛes.Ad ſpem vero ſuꝑioꝛũ bonoꝑſmoꝛes ge ſta veroꝛũ omniũ antiquoꝛũ nos vocant:inuitant pꝛo phetica dicta. Et omnis etssonimie natſo pꝑ chꝛiſtum ſuoſq; doctoꝛes ad ſpem eterne vite inuitata eſt RBe fellit illos de timoꝛe iſta ſentẽtia. Initium ſapientie ti moꝛ domini. Et illa. Qui ſine timoꝛe eſt iuſtiſcari nõ poteſt. Et illa. Qun timet dominũ declinat a malo. Et tutoꝛ eſt ſapiẽtiſſimus pupilloꝛũ ſedulus timoꝛ. NMec quis in homibus pꝛeter cõſummatoꝛẽ omnium bono rum ieſum ad tãtam pꝑfectionem ĩ hac vita peruemit: vt velut ductoꝛe poſt tergũ ſeqnte comitãte a laterib maloqnit Gonami amimee chuntden dien ſunt ſis dper onmſtisce milia. Er bulochii ſpſoꝛum miregis ſuo viro ns Fi weente beranda tempo⸗ Net ſoꝛ opote Wbatgeſt vſs 6Hib hero e⸗ lem wh⸗ Neo xn mentis 1 jenti jlai N entes tuenti ſlum vns nimmo virtu ltes obe v tutn Pe e ti no Et ger t: 1 3 De vita domini timoꝛe ſancto non indigeret. Conſueuerunt etia alijs nominibus inſigniri:leticia turbatio timoꝛ cupidi tas. Sed de nommibonon vertit queſtio:vbi eſt in co⸗ gnitione quod dicitur. Gaudet ſamilia chꝛiſti de lonis opibus.d inſitis virtutibus anime:de pmiſſione ſuꝑ⸗ na de pꝛoximoꝑꝝ pꝛofectu atq; virtute. Dolet atq; triſta tur ſi œfict in pfectu vite agende.ſi decidit ꝑ negligen tiam. ſi aliquando coꝛruit ꝑimpꝛobã voluntateʒ: dolet de pꝛormo ſia virtutibo ſe auertit.Concupiſcit aut ſpe rat in bono pꝛoſicere.aggregare internas virtutes ipſa rum effectus clodere moꝛibus.concupiſcit et ſperat vi⸗ tam eternam:et ꝓ pꝛoximg fimilis cura creſcit. Cimet peccare.timet deñcere.timet male placere. timet diui⸗ num diuoꝛtiũ.expaueſcit conſoꝛtiũ demonũ.et ſimili ti moꝛe ſibi veat et pꝛorimũ. Gaudet atq; letatur de vir/ tutibus:dolet atq; triſtat᷑ de peccati miſeria. ſperat et cõ cupiſcit miam:timet hoꝛrendã chꝛiſti iuſticiam/ſo vẽ ti pugnant in mari magno coꝛdis hominũ.iquattu oꝛ ventos contrarios mundi habent exaduerſo:his ſo⸗ lum chꝛiſius imxꝑerat verbo ſui pꝛecepti. Iſta que pꝛedi cta eſt imperatio facta ventis magnũ nobis in imperio et in ventis innuit ſacramentũ.ex his que poſita ſunt: ac etiam vt ex eis in amplioꝛa tranſferat᷑ conſideratio ĩ⸗ telligentiũ:ſed maioꝛa conſiderent᷑ que nec poni potue⸗ runt.Hoc ſiquidẽ addat indagax leccoꝛ ꝙ gaudiũ doloꝛ ſpes et timoꝛ tꝑalium velut venti turbinum ĩ coꝛde no⸗ ſtro intrant atq; cum ſupꝛapoſitis vſq; ad fineʒ vite no ſtre ſine pace atq; ſine intermiſſiõe còpungãt:quibo ſo lum altiſſimus nouit imꝑare atq; compeſcere. Quem pugna delectat exterius:nunqᷓ; noſcit quomodo agati/ terius Actionẽ quandã atq; mirand noſtri ſaluatoꝛis pꝛeſigamus mentib noſtris:in eo ꝙ ipſe liber exiſtens imo dominus omniũ.tributa mundi regibus ad deui⸗ tanda ſcandala ſoluit. Ccuius ſolutionis oꝛdinẽ et cau⸗ ſam inſpiciamus! Cum veniſſet ieſus cum diſcipuł ſu is capharnaũ:acceſſerunt hiqui ꝓ regibus a romanis impatoꝛibo conſtituti didꝛagma capiebant ad petrũ et dixerunt ei · Magiſter weſter nõ ſoluit digragma. Et ait petrus Etiam. Et cum intraſſet in domuʒ pꝛeuenit eũ ieſus dicens. Quid tibi videtur ſimon. Reges terre a inns accipiũt tributũ vel cenſum. a filijs ſuis an ab alienis. Et ille dixit. Ab alienis Dirit illi ieſus. Ergo li beri ſunt filij. Ut aũt non ſcãdalicemꝰ eos vade ad ma re et mitte hamũ:et eum piſcem qui pꝛimo aſcenderit tolle. Et apto oꝛe eius inuenies ſtaterẽ:illum da eis ꝓ me et te Cenſuum reipublice exactoꝛes credebant ſal uatoꝛem in cõmunitate hominũ debere ſubijci terreniſ regibus in tributo:nihil aliud in eo qᷓ; hominẽ attendẽ tes. Qõ vtiq; ſaluatoꝛ noſter pꝛenoſcẽs anticipauit pe trum interrogatũ:qui de hac re interrogaturus erat et chꝛiſtum. Et determinatione facta:extitit didragma ſo lutum. Et filij terrenoꝛũ regum liberi ſunt a cenſibus: mlto magis eterni regis filius et familia ipſius ſibi ad ſequelã vſq; ad moꝛtem dicata Et is marime debet eſſe liber qui nihil poſſidet aut poſſidere intendit iure aliqᷣ ſub terrenoꝛu dominio regum caditSed chꝛiſtus vo⸗ luit ſoluere.non velut a iure ſolutionis aſtrictus ſed vt ſcandalũ deuitaret non in ſe aut in diſcipulis:ſed ĩ his qui cenſum ab hominibus exigebant. Expedit enĩ ſalua toꝛis exemplo ſi qua poſſumus ſcandala in hominibus duitare:quouſq; veritas vita ſiue iuſticia ſiue quecũq; virtus vicinaret᷑ exilio.Anteqᷓ; iſtarum aliquid dirima tur ſcandalum iuſie a diumna licẽtia pmittitur euenire. Non enim aliam allegauit ſolutiõis cauſam: niſi vt ſcẽ dalum deuitaret in pꝛoximo. zo modica enĩ reſoluẽ⸗ da. dimittenda vel danda ſeu auferenda. quantũcunqᷣ BSaglugatoris 5 diuina iura non cogant aut cõdite leges in iuſticie mo⸗ deramine non aſtringant:cum euẽtus rerũ euenit.nõ ſunt argumenta defenſionis mouenda.Cempoꝛũ ver⸗ wꝛumq; pꝑditio exceſſerunt ſepiſſime cenſum:et meli pacem redimere q; litigare pꝛo re.MNec nouerunt om̃es libertatẽ iuſtoꝛuũ Et cum exactoꝛibo reipublice habere li tigium:in pꝛeiudicium vertitur litigantiũ.Omnẽ emʒ ſibi vendicat rationẽ:quip republica loquitur aut cer⸗ tat.Moterat nanq; ſaluatq ſupea homines deitatẽ alle gare deus ꝓfecto erat et omniũ abdicationem inferre. Nihil enim habebat neq; familia eius fide genita quod ſubiaceret cenſibus regum. Poterat eni ſe ſuoſq; ſeq̃⸗ ces ab om̃i exactione reddere in libertatẽ:ſed voluit ſub iacere velut reipublice ac honeſte iuſticie nõ aduerſus. Et cum ſoluere vellet:omnino ꝓpꝛiũ peculiũ vnde ſol⸗ ueret non habebat. Mumanas arteſ ipſe nõ fecit:vnde pecuniaʒ crumnnaret atq; cumularet Cerrenũ patrimo nium aut matrimomiũ non habebat. Moꝛtuus enĩ pa⸗ ter putatiu ioſeph nihil ſibi relinquẽs hereditario mo⸗ re:pauꝑ enim carpentarius fuerat.Mec chꝛiſtus et vir⸗ go legunt᷑ inſtrumenta carpentaria wendidiſſe in ꝓpꝛiuʒ aut expoſuiſſe cõmertio ꝓpter ipſius deceſſum. Oater paupcula erat et vitam acu et colo queſierat: quouſq; chꝛiſtus cepit euangelicare ſuperna? ſue doctrine atq; imitationis querere diſcipulos.Ex tũc vixit ſcom edu⸗ catuʒ ſilij atq; ducatũ:nec ipſa legitur dotis aliquid ha⸗ buiſie. DPꝛofecto chꝛiſtus pauperes poſſeſſibilibus reb⸗ mobilibus voluit habere parentes.falſo enim pꝛedicaſ⸗ ſet contemptũ mundi et argueret mundi diuites ſiab undaſſet in cenſibus:et in dolo pꝛedicaſſet ſuꝑna terꝛe nis opibus fultus Et foꝛte ꝙ tunc in illo collegio aliq̃d habebatur de ſtipe largita intuitu pietatis Mon enĩ aſſe uerat ſcriptura ꝙ ſemper haberet iudaſ pecuniã in locu lis:quia que dabant᷑ pauperum expendebant᷑ ad vſum ODos ꝓbatiſſimus eſi ꝙ qui de datis cõtribuũt nec ali⸗ unde habent vnde tribuant niſi dentur.et cum vident paupes indigentes largiri nõ differunt:ꝙ ſemꝑ nõ ha bent loculos plenos.Qnod ſi ſic wolumus opinariſma gis in nnbieraen u pietate vergit opinio. Si autẽ omnimo in tꝑe aliquid habebat chꝛiſti ſanctum collegi⸗ um noluit ipſe conuertere in ꝓpꝛium vſum:ne ſubuen tiones pauperum defraudaret.ꝓ quibo ꝑmittebat obla ta deferri.nec expectare voluit ab amico.ne ꝓfunctoꝛia re amicari alicui videret᷑.aut conſidentiam oſtẽdere de tꝑalibus et locupletibs amicis:qui de diuitiarum ſunt munere non de genere pauꝑtatis qua ipſe ſplendebat et fulgere voluit quos vere appellauit amicosE G qm ꝓpter legem hominũ et cogentis rationis trilutuʒ ſol⸗ uere diſponebat pꝛeter legem et oꝛdinẽ quibus diuitie atq; nũmiſmata conquirunt᷑:cenſualẽ ſtaterẽ woluit re pirxi.vt inueniret᷑ in oꝛe marini piſcis moneta impꝛeſſa ſtigmatibus tribuenda pꝛo cenſu:vt ſaluatoꝛ ait da eis pꝛo me et te.Pꝛo ſeipſo quare ſaluatoꝛ voluit ſoluia de diſcipulis alijs nullam mentionẽ fecit ſed de PHetro⸗ Pꝛo ſeipſo nẽpe ſaluatoꝛ ſolui voluit ne reipublice con trarius videretur:aut conturbare publicos lbonos mo res.Non enim ſpectat ad aliquem pꝛudentẽ. ipſos etiã in modico conturbare.Placent nempe chꝛiſto moꝛes publici ſi ſunt iuſti.nec decebat eum contẽtionibus de⸗ ſeruire in allegatione iuris ſue altiſſime libertatis:cum etiam aliter potinſſet frenare ommi mentes ad creden dum qð erat et q agebat. Sed cum mundanis et pu ris humanis humanum voluit habere inceſſum: exce⸗ pto qð diuine redemit.et ſupꝛa humanitatem diffun⸗ dit in hominum coꝛda gratiã et mirtutem Pꝛoperrovi delicet woluit ꝙ ſolueret᷑ et pꝛo tota familia ſua ſcilicet i Alber O atoſtoloꝛum: ſed petru ſpecialius nominauit velut pᷣoꝛ⸗ dinatũ totius verticẽ choꝛi et pꝛothoſigniferũ poſt chꝛi ſtum totius religionis chꝛiſtiane ſancte trinitatis cul⸗ tricis confirmandũ vo ab ipſo poſt ipſius ſanctã reſur/⸗ rectionẽ:vt quod actum eſt ꝓ petro pꝛo toto chꝛiſti col⸗ legio faccum fuiſſe credat᷑. In huiuſcemoch actiõe to⸗ tius noſtre redemptionis fulget miſteriuʒ. Mam actoꝛ chꝛiſtus piſcis chꝛiſtus.ſtater chꝛiſtus/quo exhibito li⸗ beramur a debito tartareo male tenti. Oare ſeculũ:et totaliũ amaritudo et abundantia paſſionũ. Petrus to ta eccleſia oꝛthodora. Sed moꝛes in hoc volumine pᷣoꝛ dinauimus non miſteria:idcirco indicuna remaneãt. Declaratio vo inuenti ſtateris:in numero miraculoꝛũ potius ponenda cenſetur. MM Nusliter ſe habuit ſaluatoꝛ inuitatus ad conuiuia. Esgitur chꝛiſtus Capitulum X Igecceſſiſſe ad conuiuia inuitatus.non edẽdi aui⸗ ditate.ſed ad oſtendendã inopem vitam: q;uis non omnia cõmnnia ꝓpter ſuſtentationẽ inopuʒ fiant. ſed ad woꝛacitatem diuitũ et conuiuarũ:a pꝛetextu mu tue viſionis.et in oſtentatione vaniſſime laudis. Sʒ chꝛiſtus opibus domibus laribo domicilis ꝓpꝛijs cares etiam in cõuiuijs vite ſumebat compendia.es parcita⸗ te qua virtutũ decebat auctoꝛem:⁊ foꝛma viuendi quãꝗ ſe hominibus in inferioꝛibo fecerat humanatus.Meꝛetẽ debat nanq; ſaluatoꝛ ſe cõmunẽ oſtedere:ne ſingulari⸗ tate ſuꝑbie notaret᷑ Et quis in conuiuijs ſeꝑe oculi edẽ tium familiarius in alterutras facies deſigunt᷑.et qua⸗ dã certa ſerioſitate geſtus notant᷑ et moꝛes.idcirco ſala⸗ uatoꝛ oculis taliuʒ taliter ſe obiecit vlut qui notari vo⸗/ lehat de ſua irrepꝛehen ſibili vita:non inamter.ſed ꝓ in⸗ tuentiũ hnoE qꝛ viſibiliter ꝓbabinter comedebat ꝙ fantaſma non erat.ſed verus homo erat.et ex aſpectu exterioꝛi humanis mentib oſtendebat diuinitateʒ vo in his ⁊ alijs geſtibus reſeruabat fidei. Patiebat᷑ ſalua toꝛ atq; volebat ꝙ omnis ſuſpicio de coꝛdibus hoĩm tol leret᷑ nec aliud crederet qᷓ; qð in veritate erat.vt miſte⸗ rium noſtre redemptiõis atq; ſalutis crederet᷑ in homi⸗ ne diuine completũ:ex hoc de ſeipſo certitudineʒ ſcõm decentiam inferebat. Obat etiã diuinus ad cõuiuis ne crederet᷑ fugax:et qð hominũ qui aliq̃d videbant᷑ iudi⸗ caret᷑ deuitare conſpectus. Solent enim in conuiuijs multa cõquiri et tentari viroꝛũ pꝛudentia curioſe ſimi liter et opꝛtune · Hoc emm ſaluatoꝛ querebat vt non ad ſubuer ſionẽ et hypocritaliter ſed veraciter qualis vi ta verbis moꝛibus erat ab oĩbus pꝛobaret᷑ vt pꝛobatuſ non repꝛobarer᷑.Accidit ſepe in conuiuijs multa loquẽ⸗ di materia.quam exigebat doctoꝛ: nobilis vt docet igna ros:et iuſta ac neceſſaria querentibo atq; interroganti⸗ bus reſponderet. In quibus mente magis qᷓ; coꝛꝑe ſe paſcebat:maxime apud eos et inter illos quoꝛuʒ coꝛda erant receptacula vrbi ſui. Et ſumebat cope cibũ: et refundebat ex oꝛe ſuo in audientiũ coꝛda doctrinã/nO bilioꝛa q; accepat erogabat.ſpũalia pꝛo coꝛpalibus beni gne rependens:ſimulq; pꝛenoſcens inſiniti eſſe emt. eum ſuſcepiſſe hoſpicio.Et ꝑ coꝛꝑale hoſpiciũ ad coꝛdi interioꝛa p fidem tentabat ingreſſum. olebat enim ab hoĩbo recipi per fidem diligi caritate:quam ipſt 52 ratus erat diffundere in coꝛdibus vere credentiũ. Hoc totum ſibi ſolũ exiſtimabat ad cibum voluntatem pfe⸗ ciſſe paternã:que talis erat vt omnis qui videbat eum atq; credebat haberet vitam eternam.pꝛo eo ꝙ qui reci piebat eum a vera credulitate atq; dilectiõe recipiebat patrem eternũ:eum in tẽpoꝛe ab eterno pꝛeſinito mit/ tentem. Et in hoc tanta familiaritate inuitantibus et conuiuis et peccatoꝛib condeſcendit. vt eñ ſcribe ? pha quortus riſei falſa ſuſpicione notarent. ꝙ cũ peccatoꝛib mandu caret et hbiberet acſi peccatoꝛ:qꝛ recipiebat in ↄſoꝛtio pec catoꝛes. OMos emm eſt et ratio vſualis:vt hõ ſuis con⸗ ſimilib delectet᷑. Sed altioꝛi ſenſu eſt de ratione virtu tis.vt bonus non turpet᷑ ↄuerſatione maloꝛũ:mag vo mali cõmutent᷑ in melius in cõuerſatione bonoꝛu. De diuino iure oĩno eſſe pꝛenoſcuur ꝙ conſtantioꝛ ſit vir⸗ tus que bona eſt et bonum habet ſubiectũ qð ipſa ſuper naturã pficit et decoꝛat:q; vitium qð eſt malum.et ni⸗ ſi in bono non iuſcipit fundamentũ qo ꝑ pꝛiuationem deſtrint atq; turpat · Mꝛoinde qui bonus eſt natura et gratia ſirmioꝛ eſſe debet in oꝛaine ſuo:qᷓ; qui natura bo⸗ nus et iniquitate turpatus in ſuo defectu Ygitur de ra tione veridica inclinabilioꝛ eſt imquus ad bonũ qᷓ; bonꝰ ad malum: vnde moꝛũ mutatio ſubſequat᷑ et alteri exẽ ploꝛu. Sed quip naturam omnino ad mala immuta⸗ bilis erat cum peccatoꝛibo mmaculole conuerſabat. vt velut magnes ſerrũ ſicipſe in inuiſibili ſenſu ad ſe tra⸗ hret frigidos peccatoꝛes.q̊s wenerat ſaluare vlut me⸗ dicus ſubiectos egrotos:ſub q̃ methaphoꝛa de ſe mur⸗ murantibo ſaluatoꝛ ipſe rñdit. Non eſt opus ſanis me⸗ dicus ſed egrotisulta legumus ſaluatoꝛẽ in conunii is docuiſſe doctrine magis q; cibis intentus:inſinuans ſanctis viris qind ſit agendũ cum acceſſerint ad agapeſ deuotoꝛũ.vt aut pauꝑes accedãat in chꝛiſti pauꝑtate cõ⸗ foꝛmes:aut pꝛetendat honeſtioꝛẽ cauſam. Cum aũt in locum refectionis deuenerint non eligat accubitus pꝛi mos aut ſecundos.neq; deinceps a pꝛeſumptioõib agi⸗ tati:neq; poſtremos a ſingularitate pꝛeuẽti.ne conten⸗ tionibus deſeruiant in oꝛdine pꝛioꝛandi aut poſterioꝛã⸗ di ſeipſos aut quos noſcunt fieri cõmenſales:ſed ſtent ſine contradictione diffinitiombo mnuitantiſaut eius q; habet quotationes cõumax diſponere. Eltraq; conten⸗ tio piculum porit:illa plumptioms iſta ſingularitatꝭ et occulte elationis eſt germen. um vᷣo recubunt aut ſi leant aut loquant᷑ vtilia. Seruos dei oĩno vecet etiam in cõuiuijs ſi intereſſe cõtigerit aut ſilere aut parce lo⸗ qui:ſed nec niſi que poſſint animarũ audientiũ ediſici⸗ um in moꝛibo facere. Hanc eni foꝛmã pꝛet axauit nobiſ qui eſt in oibus mirifoꝛmis:nec quẽq; deſpiciendũ do⸗ cuit.qm om̃es natura ſimiles ſumus:q;q; ignoꝛemus quantum ſumus gratia differentes aut diſſimiles tur pitudine vitioꝛũ. Ommnẽ vꝛbanitatẽ in cõuiuijs ſalna⸗s toꝛ imppᷣtermiſſe ſeruabat:maxime veroillã que inuita⸗ bat ad regna celoen mtemn Pendebant᷑ intuentiũ mẽ tes in con ſideratione vꝛbanitatis eius.vt inter conuu ugs recũbens magis ad ſe qᷓ; ad cibũ eos inuitabat: q̃ꝝ aliqui amabiliter et ex imitatione intrinſeca facta miri⸗ fice ad eum traſxbant᷑ illecti.aliqui vo trahebant᷑ ad eũ ex dificie moꝛibquos nõ intelligentes wlut pꝛoterui et murmuratoꝛes in nequitia remaſerunt. Sed tamẽ ab vtriſq; laudabatur virtus altiſſima et v:banitas ſal uatoꝛis velut ſolis claritas que a ſams oculł atq; egris laudis pꝛeconiñ recipit.ab alijs ſanis que delectant᷑ ti⸗ tanis claritate:ab infirmis qui eoꝛũ defectu tantuʒ ful⸗ goꝛem ſuſtinere non pñt. Mon tamen pretereundũ eſt ꝙ ab aliquibus inuitatus apud aliquos ſe inuitauit ipſe ſaluatoꝛ.⁊ pꝛeuenit eos qui foꝛte feciſtent.aut fi nõ feciſſent ex puſillanimitate pꝛeſtauit audaciq:aut ſi w/ lut incurij aut impꝛouidi pꝛerogauit et viam. Qd feciſ ſe legimus in cacxxo. Dulti nempe inuitauerũt coꝛ poꝛe ſaluatoꝛem et appoſuerunt ad eſum decentia.et ſe cum ad eandeʒ menſam in eodem ſcamno ſederũt:coꝛ⸗ dis vero menſa non ſibi ſed aduerſarijs inui ſibilb et R—AC⸗ viſibilibus aut indifferentibus hoiĩbus parabat᷑. Huu maximũ eſt argumentũ quia detraxerunt:mec legimus nc boge con Virtu Gdo t vir⸗ ſuper et ni⸗ onem Urger bo⸗ de iöbon erni eis imuta bakpt letra⸗ t me⸗ mure is me⸗ en ſnnuuns Magant Ctaecof ngür in uo alpegi/ (onten ſeroi ſeſtene Utenoq contene Uritate taut ſt tetem ne lo⸗ edifſai⸗ tnobiſ üdos remos hnes tar ſoſchar einnrni nrümè tonne haeqe unnn, futch eni edtane tus ros 1 / jlol/ indu tauit fino⸗ fecl it o etſe co byer u’ nt De Vita domini ab eo ſalutis ſuſcepiſſe doctrinam · Inceſſanter odie in noſtris letalibus moꝛibus agit᷑ vt ab extra multa de⸗ centia faciamus mẽſa vo coꝛdis alios habeat aſſidẽtes vt ſepe ſit dapifera pꝛo aduerſis. Sed we qui ad mẽſaʒ interioꝛem nõ introduxerũt oĩm regum regem. In cu biculum ſponſa ſponſum introducere feſtinabat. pocu lum ervino condito et muſtum maloꝛũ granatoꝛu p/⸗ miſerat ſe daturã.vt omnẽ iuſticiã opus cum delectati one ꝑficeret et ſuſtineret illatam.et diligeret aĩo cum ſentiret:ac etiam omnẽ oꝛationẽ ad ſanctos martires et vnionẽ ad oẽs anĩe vita moꝛibus ſe diſwonebat actu ram Alliqui etiam inuitauerũt coꝛpe apto ſed aio pꝛsom ptioꝛe vt leui.martha magdalena lacarus qui facti ſũt diſcipuli eius:vt ſalui facti ſunt cum eoꝛũ finis aduẽit Gloꝛioſum eſt in actib chꝛiſtianis aĩo et coꝛpe acceptũ ſieri coꝛam deo:et in coꝛde parare virtutũ acceptabileʒ et dapiferã menſam in conipectu vidẽtis interioꝛa me tis. Sup illius coꝛdis menſam libenter ſaluato: recũ⸗ bit:qui nouit weraciter dicere cũ dauid. Maratũ coꝛ me um deus paratũ co? meũ: cantabo et piallam in gloꝛia mea. Manc pꝛotinus pᷣparationẽ ſaluatoꝛ ſa q; mẽſe coꝛ⸗ dis requirit.vt ſolum cantus et exultatio ſit ĩ gloꝛia no ſtra que eſt teſtimoniũ conſcientie noſtre:nõ in exterio ri qua quis delectatus mittendus eſt in tenebꝛas exteri oꝛes Aliã pꝛeparationẽ menſe coꝛdis opoꝛteta ponere qꝓue fit pfectioni vicinioꝛ:quam quidem dauid ſe pꝛetẽ debat habere.Paratus ſum et nõ ſum turbatus: vt cu ſtodiã mandata tua. Moꝛro ad omnia bñplacita et mãꝗ data dei manere imꝑturbatũ pfectionis eſt augmentũ et in aula impaſſibilitatis habitant impturbatõis ami ci. Hanc pꝛeparationẽ eraudit oĩpotens:ipſo dicẽte da uid. Pꝛeparationẽ coꝛdis eoꝛũ audiuit auris tua. Sũt ſepe nõnulli qui coꝛpoꝛeis actionibo ſunt pꝛiuati coꝛpis pꝛedominante languoꝛe. aut venditi coꝛpe pꝛo neceſſi⸗ tatis mercede.aut in mancipia exeuntibꝰ mãcipati.ſed iugo alicuius traditi ſeruitutis. et catena coniugali cõ⸗ ſtricti. qui tñ ignitoꝛũ deſiderioꝛũ parauerunt in coꝛde ante diuinũ conſpectũ ſacram mẽſam ad quam deꝰ re⸗ cumbit placite:quia magna eſti magnitudine affectus. quaãuis opere tripedibus non ſubſiſtat. Omnibo ratio⸗ ne vtentibo ſaluatoꝛ pulſat ad oſtiũ interius noſtre mẽ tis. vt ingrediat᷑ comedatq; nobiſcuʒ in menſa virtutũ noſq; cum illo er virtutibo chꝛiſtifoꝛmibo epulemur: vt er conuiuio virtutũ ad conuiuiũ beatitudinũ veniatur. Yohannes in apocalipſi refert ſaluatoꝛẽ ſibi pvi ſione diriſſe. Ecce ſto ad oſtiũ et pulſo ſi quis audierit voceʒ meã et apuerit mihi ianuam introilv ad illum et cena wcum illo et ille mecum.Adhuc apud nos nobilis et diuinus lvros perinuiſibiliter in virtutibo et ſacramen taliter in ſignis et rebus pegrinat᷑. Ele qui diu facit illũ expectare ad oſtiũ.pamplius vo eis qui omnino eius crebeꝛis pulſatiombo ſurduerũt: nec pꝛeſtat aditum regi regum. Qui enim negant eſ:nmegabunt᷑ ab eo Quinõ recipiunt eũ:non recipient᷑ ab eo. Qui ſibi menſam ſal tem in coꝛde non parant:cõuiuia eterna deſi perẽt. Qui ſacramenta repudiãt:inferni facti ſunt ciue ſ. Quid enĩ poteſt eſſe in virtutibo ſanctius.qᷓ; oim redemptoꝛeʒ in menſa virtutũ habere conuiuam. Qui ſemp adeſt cuʒ parat:cum nihil recipit ſed impẽdit. i qui dñm ad ſa⸗ cratam et inuiſibilem menſam inuitant:iam occultea diuina gratia ſunt pꝛeuẽti Non enim potuiſſent in illũ paupem et egenum pꝛo nobis intendere: niſi eos ſuis inſpirationib pꝛeueniſſet. Ged qm̃ apud cacheum ſe non inuitatus inuitat:ercepto miſterio lingue pꝛeuẽ tionẽ ad peccatoꝛes oſtendit. Gunt nanq; nonnulli q̃ſ Peccatoꝛũ grauis ſarcina pꝛemit.toꝛquet cõſcientia.cõ Baoluatoris globatim occurrunt occulta peccata et manifeſta hoſti⸗ lem aciem ponunt:confundit pudoꝛ.et ex puſillanimi⸗ tate fidei ad ſaluatoꝛis amiciclã aſciſci poſſe deſperant. ſed deſiderio vigent et captant argumeta videndi: ſʒ ca rent audacia inuitandi:Hos ſaluatoꝛ occulte ſimiliter et mamſte pꝛeuenit per inſpiratiões et viuas hoim vo⸗ ces quas ſacris ſermonib aptitauit. vt detur oibus au dadie ſancte ſignum ꝙ ꝑeccato: quoꝛũlibet peccatoꝛum mole grauatus aut delictoꝛũ pondere pꝛeſſus.ſi deſide/ rio ſancto viget ſi querit argumenta ſalutis.ne in dei a miciciã redire poſſe dffidat:vt etiam internũ cum ho⸗ mine velit habere conuiuiũ.He ſunt delicie ſaluatoꝛis referente ſcriptura. delicie mee eſſe cum filijs hominũ in menſa virtutum t pacto virtutum conuiuio beati tudinum ſuccedat in ſupis. De patientia oñi ad pecatoꝛes. Capitulum xXI Egim ſaluatoꝛẽ verbo remiſiſſe peccata et nul lam adieciſſe penam vltricem.ſed futuroꝝ cau telam quaſi tota penitentia pꝛeteritoꝛũ in cau⸗ telam tranſeat futuroꝛũ:nec confeſſionẽ illoꝛũ ſcriptu⸗ ra cõmemoꝛat.quibus ſunt dimiſſa peccata Ealuato⸗ oĩm deus non appendit in lance iuſticie ſue multitudi⸗ nem tõpoꝛis. ſed doloꝛes.idcirco eccleſia catholica quã ipſe gubernat penitentiã pemitentiũ in arbitrio diſcreti ſacerdotis imponit.Et hec eſt hominis delinquent ve⸗ rioꝛ penitentia doluiſſe de peccatis exequo delectatiõis Wriſſima ⁊ ꝓbatiſſima eſt exceſſiſſe/ quam ſolum nouit chꝛiſtus qui ſuſcepit offenſam. Et cum preteritoꝛuʒ do loꝛ ꝓhibet cõmittere amplioꝛa in poſterũ pꝛecauere:de cõmiſſis dolereveraciter eſt certiſſimũ ſignũ. Pꝛoinde ſaluatoꝛ cũ hoc agebat dicebat. Elade amplius iam no⸗ li peccare. Quod idem ſonat cum magdalene dixit. la de in pace. Nullus ſibi blandiatur de remſſione pꝛete ritoꝛuʒ ſi ad amplioꝛa ſeu ad aliqua minima ſuſpirat af⸗ fectus.nec credat poſſe cauere futura ſi pꝛeteritoꝝ figu ra pꝛeluſerit. aut nauſeam in anima non fecerint: vlut coꝛpa ſcatentia vrmibus hominũ ſolent inferre olfacti bus Mec pꝛetereundũ ſilentio cum wellet adductam i templo adulteram liberare:quod ſcribebat in terra Di randum vtiq; imo miraculũ qð egit ſaluatoꝛ. Inclina⸗ bat ſe coꝛam oculis et ante pedes hominũ iniquoꝛum cum digito templi tangeret pauimentũ. Pauimentũ ſane templi marmoꝛeũu erat.vt refert palipomenon hi⸗ ſtoꝛia: nec duritia marmoꝛis ex natura cedit materiei mollioꝛi.Sed nõ virtute carnis neq; virtute lapidis. ſed diuina ſaluatoꝛ in illo pauimento ſcribebat: licʒ vſi⸗ tato moꝛe loquendi dicat᷑ ꝙ ſcribebat in terra. Miracu⸗ lum certe iud icari poterat ꝙ ſcribebat digito carnis ĩ la pide marmoꝛis. Oe vo ſcribebat ſcimus:quid aũt ſcribe bat omnino neſcimus. Declarandũ vᷣo miraculũ ĩ ſuo — — oꝛdine reſeruamus/Oed in omnibo geſtis ſuis ſalua⸗ toꝛ noſtros pꝛeoꝛdinat moꝛes.vt dum quempiã auto⸗ ritate aut teſtimonio cogimur iudicare:ſi pententiam veram agnoſcimus mĩam iuſtitie pᷣmittamus Et quã⸗ uis conſtet de patrato ſcelere ſi cognoſcit᷑ penitẽtia non abnegat᷑ miſericoꝛdia.fallit tamen in regimine reipub⸗ lice:quam miſericoꝛdia periculis vulnerat iuſticia ſa⸗ nat/Heetogat᷑ etiam ommibus nobis ſoemq: vt in libe ratione rei etiam accuſantiuʒ rutꝛẽ cautiſſime deuite⸗ mus. Non enim ſaluatoꝛ peccata ipſoꝛum obiecit in fa ciẽ ſed taliter dixit et ſcripſit:vt cõſterent exterius abſ q; qð interius verecundiam paterent᷑. Permaxime au tem ſaluatoꝛ in illa ſcriptiõe agebat.vt eoꝛum coꝛda cõ tunderet qui non amoꝛe iuſticie aut pſone ſeu odio pa trati ſceleris ſed quadam doloſitate cõmoti ſeuiunt in peccantes:quod nefarium eſt omnino in oꝛdine eqtatꝭ 1 2 — j 2£ SGecus autẽ eſt ſe ingerere in accuſatione peccantis:ſe cus a tribunali trabi Si ſe ingerit pꝛeter liberũ amoꝛẽ iuſticie omnino deliquit: ſi trahi᷑ vrum omnino non ſi eat. Elult etiam et inſinuat iĩfallibilis iudex ꝙ qͥ vult alios accuſare a libera voluntate cõmotus ꝙ teneat in⸗ nocentie ſacramenta: ꝓpterea ad phariſeos intuhit ipſe laluatoꝛ Si quis veltru ſine peccato eſt:pꝛimũ ille lapi dem mittat. Et declinans ad terram oculos:ſine cõfu⸗ ſione notabili eis ꝑmittebat egreſſum. Mos ſapientũ et bonoꝛũ viroꝛũ eli non reſpicere faciẽ iniquoꝛũ in pꝛi mo congreſſu ne cõfundi timetes efficiant᷑ verbis ⁊ aĩo ſeuioꝛes.ſed auertere faciem vt in ſeipſis ⁊ non coꝛam alijs erubeſcant:et cum in faciẽ nõ reipicit᷑ tergiuerſan 4 P 4 L EW 51264 quintus hedeln ar teis vijs et domib⸗ ccit apoſtolos atq; diſcipulos.nul lum miraculum ilo pꝛimo anno pꝛedicationis ſue ſaci⸗ ens:quo reuoluto eode die quo baptixatus eſt. pꝛimuʒ ſignoꝛum ſuoꝛuũ fecit in aqua cum inintatus eſiʒ ad nu ptias. ODi rationem quereremus in miraculis chꝛiſt: non eſſent micacula. Oi exempla multa pꝛecedẽtia ha beremus in alia virtute q; diuina factoꝛum miraculox/ non eſſent ſingularia.ſed ſi qua facta nouimus añ chei ſti tꝑa:diuina virtute facta omnino credamus. Elerun tamen de licentia ſpuſſancti omnia cheiſti miracula pũ ctaliter nec hiſtoaarũ ſerie pꝛetermiſſa: ad chꝛiſti — moꝛes quantũ ponumus coſſuertamus/Freertur et ita credimus ꝙ laluatoꝛ noſter ſecreta poteſtate aquam cõ di occaſio pꝛerogat᷑.Ad adultera ſua benignitate oculoſ uertit in vinum ꝓpter vini defectum ad ſupplementuʒ leuans.quam homo non cõdemnabat abioluit:ad hoc enim venerat nõ condenare peccatoꝛes ſi fuerint peni⸗ tetes.Amatoꝛ omniũ chꝛiſtus querit vnde poſſit homi nibus donare peccata:et indulgentiã pꝛeſtare querenti bus. Et cum a iuſticia fit appellatio a peccatoꝛibo ad au⸗ lam mie.aut omnia remittunt᷑:aut pie plectunt᷑ qui fa⸗ cinoꝛa comiſerunt. Ipie ꝓfecto eſt aduocatus et iudex miris modis inquirens vnde abſoluatur qui ante tem pus inuentus eſt reus.nec eum iudicẽ accipi noſtra ini quitas fecit. aduocatum vero noſtra neceſſitas: vtrũq; tamen peccati miſeriam habet germen/aũut bis ſcri⸗ pſit a pꝛecipiti ſententia cautos voluit eſſe rectoꝛes:ne cito ꝓferant quam reuocare non poſſunt. Quando le⸗ dat infamia ſeu cruciet pena ſen ſibilis ante diſcutiẽda ſunt iura qᷓ; ſententia ꝓferat᷑.pꝛius ex certo pofſibili ſci⸗ atur q; ex oꝛe iudiciũ exeat:nam vita hominũ per homi nem non refunditur cum aufertur.nec ſine ſtigmatib⸗ reſartitur caro deciſa. Et abſaſum membꝛum veram imaginem non reſumit/um vero iudicaturus teſtes et accuſatoꝛes interrogat:terret et monet ab impꝛobis accuſacionibus impꝛobos ceſſare actoꝛes. Pertinatiſ ſimũ malum noſcitur coꝛam deo. contra quepiam per ſiſtere ſine cauſa iuſticie impꝛobitate nocendi. Cx hys benignitatem dnĩ ſaluatoꝛis agnoſcamus:qui ad ꝑcen dum q; ad ꝑcutiendum eſt oĩno pꝛocliuioꝛ:niſi hoĩnũ pertinacia in ſeueritatem miſericoꝛdiam vertat Explicit liber quartus de vita dñi ſaluatoꝛis Vncipit liber quintus de miraculis ſaluatoꝛis.Capi tulum pꝛimum de miraculis factis in aqua. Xpedixe nouit qui omnia nouit miracula fieri ſupꝛa narrin upꝛa vſũ ſupꝛa rationem ſupꝛa men⸗ tis capacitatemſet omnem tranſcendẽtia nitellecuz aliter non caperent᷑ miſi ꝑn⸗ dẽ:et vbi natura et ars me⸗ dicine deficiebat virtus di⸗ uina deſuper innoteſceret In quibus omnibo alijs pꝛe termiſſis.quid vite agende aut pꝛecauende in noſtris chꝛiſtianis moꝛibus agituraut agere aut deuitare debe atur:pꝛout dñs donabit aperiam Pꝛeſciendũ tamen ꝙꝓ excepto ꝙ miraculoſe natus eſt atq; demonſtratus:an egreſſum de deſerto nullum miraculũ feciſſe ſacri euã⸗ geliſte tradiderunt. Completis in etate chꝛiſti vigitino uem aãnis tredecimq; diebus:octauo ydus ianuarij ba⸗ pticatus eſt. Et tarditatis molimmna neſciens eodem Sre ducatu ſpũſſancti vt homo abijt in deſertũ. vbi quadraginta diebus et totidẽ noctibus indeſciſſis mo ram faciens:decimo tertio kalendas marcij egreſſus ẽ. Et pꝛedicans per vniuerſam galileam in ſinagog pla — — nuptiarũ.et ad iocunditatẽ et leticias conuimuarum. ad oſtendendam virtutem ſue ſecrete ꝓotentie vt ates in humanitate diumitas recerer nlle animũ noſtrũ ſiquide deus iueſtigare ꝑmittet.cur incepit ab aqua cõ uertenda in vinum dus leſus chꝛiſius: ſiue cur a hquo ribus inchoauit Oulta ſane miſteria legimꝰ dominuʒ in aqua feciſie ꝓn pꝛima rerum creatione dicit ꝙ ſpus domini ferebat ſuper aquas vt omnẽ rerũ fluribile ma⸗ teriam intel igamus in aquisſuꝑ quam fert᷑ dñi ſpiriꝰ tus quia indigna eſt oꝑpatio eius nec neceſſitate in eſſe aliquid ꝓduxi. Oubiacet rebus ipſa neceſſitas ex qua ſi ceatoꝛ ommium tenereinon ſupferretur ſpirituſ e ſed ſubiaceret oꝑeratio eius. Nec amoꝛ eius ſubiſcit᷑ re⸗ busindiguus eſi emm.intellectus aũt ſuꝑuolitat om̃i bus a ſe factie mnihil enim ſubterfugit eum. Ygit᷑ ſpũs eius ferebat᷑ ſuꝑ aquasad id rationalem creaturã com pellans:ne rebus quibus ipſa nobilioꝛ imo dña conſti⸗ tutaſvelit male ſubijci ꝑx amoꝛem. Conſueuit enĩ amoꝛ hominũ ſubijci rebus quas diligit:qui ſoli deo debet eẽ ſubiectus.Nec ſubijciat᷑ intellectus impoꝛtunitate ĩtel ligendi:cum neceſſario ſubijcit᷑ ex natura. Nõ enim oĩa et rationes omniũ creatoꝛũ appꝛehẽdit intellectus ho⸗ minum:et incaſſum conatus eſt philoſophoꝛum cetus/ multa pꝛetereunt philoſophates.ſed habemus vñ ſuꝑ ferat᷑ ſcilicet fidem.cuius intellectus creatis ommbo ſu pfertur. Nec mirum. fide nempe ipſe creatoꝛ conſpici qui eſt ſupꝑ omnia deus Qui ergo puenit ad ſummum et id quod inferius eſt exceſſi Möngregamrere di in locum vnum. Elementa diſtinxit ab inuicẽ. ſed flui das hominũ mentes voluit conuenire in vnum in vna nimitate ſcilicet voluntatum:ad vnum ꝓpter vnu ꝓpter oꝛdinatum ab eterno locum wrnTeid firma mentum diuiſit aquas ab aquis ſuꝑioꝛes ab inferioꝛi⸗ bus:yvt virtus firma diuideret filios dei a filijs ꝑditio⸗ nis. Et tu omnem tuam fluxibilitatem ad vnum locũ oꝛdina.et per ſrmatam virtutẽ cognoſce cum quibi ſis aggregandus.in ſupis aut in imis bennn. diluuin deleuit animã viuam non exiſtentem in archa: obedientiam omnis creature ad vindictam maloꝛunu pꝛeſignans Et mundi oꝛiginalis purgatio facta eſt per aquam.vt quia fluide anime hominum et ſimiliter coꝛ poꝛa fluebant ad malum et omms caro coꝛrupat viam ſuam:dignum iudicauit diuina iuſticia vt a fluido pa⸗ terent᷑ elemeto. Et quia pꝛeter dñ voluntatẽ amoꝛ ho minũ ſubijciebat᷑ rebus dilectis.ex quibus ꝑyiebatur abuſus non ſuperferebatur eis vt ſpus dñi ſuꝑ aquas iure ipſis opientibus oꝛbem homines peccantes ſubie cti:qui occauo numero pꝛeſignati.octauam eternitatis poſſidendam oſtendit eis qui non merent᷑ deleri Sumi liter egipti aque conuerſe in ſanguineʒ diuinam vltio⸗ nem oſtendunt ſuꝑ eos.qui cuncta creata conuertunt in ſanguinem peccatoꝛũ:de quibus dauid dicebat Libe Oo AXX rſrEr . 2 Fot — nn lis on nule G wis lule aane ſion lſtie ſnet lih⸗ lbent futv hoi ra gan tte ſhel un hetat qag cheſt yrg Liſue wonp noo la ſ nn a⸗ Dor mn Glnn M Conte rer loc lperi necin erili lomp mien ſichn duimn thenr dan rtt⸗ ls Unllu unſn Nond ſitthr enn duſt Veſui 15 Shl eſaci⸗ imn din lir: tighe ndor icht Naun lpä tetna mo nentiz m., ad tesin foſtrij luaco lquo minng üs en ſüſri tein eſe Percnun ntuler biſekre ltatofi gik ſpis ni com conſti/ ſamo ebet e te itel imoia s ho⸗ cetus/ vüſeg nmdfu nſpiof Gmmon cd kui IIAA uſfim fenoei ſre. n ocd alibus⸗— ai 1rche: lozpit eſtte ter o vian 0 pa/ r ho hatur gbus ſahie l⸗ Sn lriof ttunt ih ra me de ſanguinibus Et aque ceſſerunt iſralylitis: et egiptios ſuffocauerunt. Et qui creatis fluidis male nõ vtunt᷑:mon ferant vltionis penam. Qui vo maculoſe ĩ eis degunt:dignam in illis perſerant vltionem. Diluui um et egiptioꝛũ ſubmer ſio ſigurauerunt baptiſmmum: in quo delet᷑ iniquitas et bonitas remanet naturarum Inuente ſunt aque amariſſime in deſerto: ſed ſunt dun coꝛate lignũ. Multa ſunt in hoc ſqualido mudo ama⸗ ra et aſpere certantia contra tenerũ ſenſum:ſed fecit dulciter tolerare aſpe crucis lignũ.Et chꝛiſti amo: hoc egit in coꝛdibus veroꝛũ ſideliũ:vt ꝓ voto ſuſcipent᷑ coꝛ⸗ poꝛis paſſiones. Vlere amoꝛ: validi ligni inundi hurꝛin⸗ dulcauit amara. Et benedicit᷑ in vteri teſtamẽto lignũ per quod fiebat iuſticia.Lignum per qð facta tota iuſti⸗ aa noſtra crux eſt:que ſi adaptatur his que refugit ſen ſus voluntas amabiliter ſuſcipit Necnon lignum ꝑqð iuſticia benedictu ſt ſanctũ opus.quod ſi ſollerter aſpicimus nos pena vn⸗ diq; pꝛemit ſiue nobis irꝛogetur inuitis ſiue cum illaʒ libenter amplectimur:cũ nulla ſit digna pꝛeexhibitio p futuris aut equa recompenſatio ligni crucis. Pꝛoinde huiuſcemodi lignum pꝛeſtat dulcedinem noitris peniſ et dulcis fit tribulatio velut aq lalbens mundi ſine mo⸗ ra labentisPꝛoductam de petra legimus qquã per vir gamad potandũ et ad ſedandũ populum murmurantẽ et deinde contradictionis aqua extitit appellata qũia ð chꝛiſti latere aqua noſtre ſalutis et ſapientie ſancte dei fluxit qua potaretur humanũ genus quod murmura, uerat aut murmuraturũ erat in ſenlaſe ulla ſalubꝛio⸗ aqua q́; que de fluxit er latere: nulla ſaptentia melioꝛ qᷓ chꝛiſtum noſcere aneiſerun Sed æc aqua fuit educca ꝑvirgam.aquia infallibilis et recta⸗ inflexibilis iuſticia dei ſuo ſecreto iudicio et ineffabili modo puniuit quod non peccauit in filio:et ex peccato nocentis caro plectit innocentis. Sed contradictionis nomen accepit. qꝛ ſi ex aqua iſta ſalus multoꝛůũ non tñ omniũ conſtit uit᷑ cũ chꝛiſto ab ipſa ineunte infantia vſq; ad mundi ſinẽ ab impꝛobis infidelib et male fidelibus contradicet᷑. Nã quis ſimeon cecmiſſet alta de chꝛiſto ꝙ poſitus eſſet a minuset in ſignum cui contradicet᷑ adnerit Et ab oꝛi⸗ gine mundi nullius ſcientie maioꝛẽ contradictionẽ au diuimus qᷓ; ſapientie chꝛiſtiqane:cui verbis et moꝛibus coutradicitur etiam ab his qui ſuo nomine infulantur MArnci populus in eſerto in locum in quo duodecĩ ßontes erant aquarũ:vbi refocillauerunt animas ſciẽ⸗ tes. Peregrinabat᷑ genus humanũ in adam expulſum a paradiſo.vbi qui quadrifario fonte lugiter rigabatur nec inuenit aquam in copia ſitis copiam auferentẽ:pꝛe ter illã ſacroſanctã doctrinam duodecim aploꝝ qui mũ dum vniuerſum miriſice rigauerunt:Aquaruʒ multa miſteria facta cognouimus. quas ſi deus continet oĩa ſiccabunt᷑: ſi vo emiſerit ſubuertent terram. Gꝛatiam diuinam in his verbis intelligimus figuratã:que ſi cõ⸗ tinetur omnia pꝛe ariditate ſus deficiunt a ſiccant᷑. Si deo patre in reſurrectionẽ multoꝛũ atq; ruinam:nihilo quod gaudendo deliquit/io entibus noſtris inſinuat iuſucie Baluatoris ueant:cum ipſe ſit ſemper ſupſedere paratus.et gratie ſue unmobiliter ſituare. Inſipida et frigida et abſco/ loꝛ eſt aqua:ſic oĩm aĩa miſi ſapoꝛẽ ſapie ſue et caloꝛẽ ca⸗ ritatis eius atq; coloꝛem pulcritudinis virtualis ipſe q creauit apponat. Sic et lex moiſaica erat:quam deus euangelium ſapidũ et caritate plenũ et opttmi coloꝛis ſua poteſtate conuertit. Quo circa in miſterio et p no⸗ ſtris moꝛib oꝛdmandis hꝛiſtus in vinũ conuertit inſi pidã ⁊ diſcoloꝛẽ atq; frigidam aquã.vt effectum cogno icamus virtutis eius inuiſibiliter opantis in nobis: id quod eum feciſſe foꝛis agnouimus. Mecnon ⁊qᷓ; tra ctabiles et ↄuertibiles ad lua iuſſa nos eſſe wlit ex hac cõmutatione demonſtrat. Curioſe atq; ſupbe ſcrutari non debemus.quare ab aqua miracula incepit ſaluatoꝛ ſed laudare potentiã et voluntatẽ ſuam iuſtiſſſima vene Prie.Sifieff rei geſte vt nullus in eo exoꝛbitet ſcom litteram pꝛimitus veniamus. vt etiam in his q̃ pꝛecedunt et comitant᷑ ⁊ ſequunt᷑ miraculũ regu aã atq; foꝛmam noſtroꝝ moꝛũ put poſſumus aſſumam us:pꝛe termittentes miſteria pꝛeterqᷓ; vbi ad moꝛes niſi tactꝭ miſterijs non poſſemus aliter ꝑtran ſire Perfecta om̃i tentatione deſertiatq; victoꝛia ſaluatoꝛ egreſſus de des ſerto in galileam cepit pꝛedicare cõgregare diſcipulos illos allicere altitudine atq; nouitate doctrine Mieq; a die ſun baptiſmatꝭ vſq; ad eundẽ diẽ reuoluto anno mi raculum aliquod fecit qm mutatio aque in vinum fuit initium ſignoꝛũ que fecit ieſus.Nemo auc in hoc q di o ſe fallat:qm̃ auctoꝛitas ſancte matris eccleſie longa conſuetudine rolvꝛata hoc aſſeꝛere me cõpellit.que illõ ſolum q;uis non ꝑ ſcripturã declaratã in conſuetudinẽ muariabilem ꝓfecto ſuſcepit:quod a geſtis et moꝛibus aploꝝ chꝛiſtum in carne videntiũ atq; diſcipuloꝛũ ipſa in ſuo oꝛtu et inchoatione gnouigTo iaff Reqgnoa uatoꝛ bapticatus eſt anno reuoluto:eccleſia infallibilit hoc nobis tradente fecit hoc miraculum mitium mira⸗ culoꝛum. Qõ ſi initium cetera ſunt ſequentia.qꝛ eodẽ die ſiue anni reuolutione bapticatuset miraculũ aque fecit: cum ſiatim ſpũs eum expulerit in deſertũ et de de ſerto in galileam. vbi pluries pꝛedicans et egrediẽs et regrediens.et vocatis diſcipulis ſicut referunt alij euã geliſte:tertio die ab illo quo iopannes baptiſta reſpon⸗ — J 7 ☚ Rt LoC. 5 n&α. / is vt interrogarent eum tu quis es. Ham anno illo piiꝛ:· dit ſacerdotibus et leuitis miſſis a hieroſolimis a iude moq;uis non integro pꝛedicauerunt.chꝛiſtus et ioha⸗ nes qui teſtiñcabat᷑ de chꝛiſto que digna videbant᷑. ſu os diſcipulos in ſcolam chꝛiſti mitteba quẽ etiam oſtẽ dit diſcipulis ſuis dicens. Ecce agnuſ dei:ecce qui tollit peccata mundi.Nam chꝛiſtus poſt egreſſum de deſerto: iohannem iterum viſitauit pꝛedicantem a bapticantẽ Diſcipuli etiam iohannis direrunt ei. Rabbi qui erat tecum trans ioꝛdanem cui teſtimomuʒ phibuiſti. ecce hic bapticat:et omnes wniũt ad eum. Et phariſei au⸗ dieꝛũt ꝙ plures diſcipulos ſaciebat et baptigabat ieſus q́; iohannes. Mec pꝛo tanto dixerim quia non ſic legit in matlxo ſiatim poſt egreſſum de deſerto iohãnes tra ſtus congregauit diſcipulos coꝛam quib maxime illis wro de ſupis abundãter emittit᷑ terra coꝛdis noſtriſ ditus eſt in carcerem: poſt quam traditionẽ etiam chꝛi uertit᷑ꝛvt dolendo puniat biles cõmutatiões in aqua factas eſſe pꝛenouimus cũ in illam tranſierit circumciſionie aſperitas vt elemen⸗ tum ſanctiſicet ꝑx verbũ et ſenſibile coꝛpus inſ. enſibileʒ quos apoſtolos nominauit ſaluatoꝛ ſua miracula fecit. Mam eyxpediebat oꝛdini ratiom vt omnes apoſtoli cõ regati iam eſſent ad videndũ chꝛiſti miracu la:que ip⸗ ꝛo eis · Et cum in coꝛpe atq; ininſibilem gratiã capiat:et fiat celeſtis ſi pꝛedicaturi erant coꝛam gentib; et regibus mudi.et coꝛruptionẽ huic mundo terꝛenus apparuit/MNoñn re⸗ p moꝛtem et ſanguinem teſtificaturi P ſiſtit hoc elementum impꝛeſſioniboa durioꝛi qut vehe⸗ mentioꝛi coꝛpe factis:et tamdiu tenet impꝛeſſt ionez qᷓ; diu ſupmanet impꝛeſſum. Tales animas deus querit. vt ſuis deificis impꝛeſſionibus non reſiſtant nec remo omnẽ aggregationẽ apoſtoloꝛum pꝛimo anno pꝛedica⸗ tionis fecerit.luce clarius patet non fuiſſe iohannẽ vo⸗ catum de nuptijs:in quibus aquam in vinum ſecũdo M anno ſue pꝛedicationis conuertit Nec quempiaʒ moue ,„ 1 3 R 4 p e /N0 .A— „ N1 AN Q — — R n VornN 1) A 4) ο nepyno, 5 Liber at erat ibi mater ieſu:vt velit cauſam ſue interfuitio / nis fuiſſe iohannem. plures enim habebat ꝓpinquos: quoꝛũ alicuius intuitu potuiſſet adeſſe. filioiq; cebedei iacobũ et iopannẽ de naui et piſcatione:non de nuptijſ legimus eſſe xocatos. Facte ſunt ſigitur nuptie ĩ cana galilee Muptiarũ rocabulũ qð quonda verecun⸗ diam et honeſtate coniugij ſignificabat: tranſiuit ĩ epu las et in menſas oꝛnatas cibarijs. Mam nuptie ab ob⸗ nuendo id eſt cooperiendo viltũ et caput amiquuꝰ di⸗ cebant᷑ nunc vo eodẽ manente vocabulo neq; tam an⸗ tiqua ſignificatione mutata ſed alia ſignificatiõe adie/⸗ cta:ex vſitato moꝛe loquendi nuptie dicunt᷑ eſſe ſplẽdi di pꝛo nuptijs comeſtibiliũ apparatus. Nuptie facte in chana galiler fe tmi amoꝛẽ. ſcʒ amoꝛis feruoꝛẽ inter chꝛiſtum ⁊eccleſiã ſignant vllut inter ſponſum ⁊ inter ſponſam vt vterq; pꝛo vtroq; moꝛeret᷑ amo:is vehemẽ tia inſiſtẽte:vt chꝛiſtus pꝛo ipſa eccleſia moꝛeret᷑.⁊ ipſa eccleſia oꝛthodoxa pꝛo ipſo muũdo voluntarie moꝛiatur Et in martiribus ſuis moꝛte coꝛpꝑis crudeliter ſit exti⸗ cta ex tirannoꝛũ furoꝛe atq; terroꝛe:qᷓ;uis ipſa vſq; ad ſi nem ſeculi ſit militando manſura Chana Lelus interpᷣ tatur:qui celus eſt vt placitam altiſſimo habeat volun⸗ tatem. Sed non omnis celus bnus. Honusꝓfecto ẽ qui tranſmeare penitus ab hoc mũdo deſiderat.aut cũ homo tranſmeatice viuit nihil ſibi appꝛopianſ d terre nis: non certis manſionibo degens vita idefinita woti tux. Nil certum gliſcens pꝛeterq; anim virtuteʒ. nihil certum expectans niſi moꝛtẽ et dei miam et iudicium. et in omimibus ablaticijs euentibo manens incoturba/ tus irretitus ab ommbus pꝛeterq;ab eo q virtuteʒ 7 di bñplacitum reſonat: mundũ huncviſibiliter pꝛout fit poſſibiliter et inuiſibiliter quia poſſibiliter pagrans WMiẽ Eccleſiẽ cẽſebꝛant᷑ nuptie:hic fidelis anime thala⸗ mi pꝛeparant᷑. Mam tranſmeatio mea galilea interpꝛe/⸗ tatur. vt vnuſquiſq; ex ſeipſo ex hoca in hoc mũdo traſ meare feſtinet: pꝛo ſua voluntate videlicet. aut ſuo de⸗ clinando periculo. Nam ꝑ dei naturalem iu ſenfrn uſ⸗ quiſq; de ſuo damnabit᷑ vitionon de alieno. Et h mĩaʒ dei de ſua laudabili actione ſaluabit᷑inon de alieno ꝓfe⸗ an ſ in chana galilee id eſt in celo huiuſmodi amoꝛis celebꝛant᷑ animarũ nuptie quibus ſaluatoꝛ ĩter fuit:maria exiſtente pꝛonuba fide ſcʒ chꝛiſtifere veritatꝭ Nam dicitur Et erat mater ieſu ibi. Suberat cã qua re mater ieſu erat ibi Rationabilis erat cã:quare mun di regina ibi erat. Non enim credamus alicubi abſq; ra tionabili cauſa Pnan interfuiſſe. Agebatur enim a ſpũ dei velut filia demater deiſſponſa dei: nihil imptinens atq; ſupfluuz in ſuis moꝛibus apparebat.At vbi poſtq; interfuiſſe illis nuptijs credimus:iuſtam eſſe credẽtes cauſam.ipſam aliter non queramus Non enim omniũ actuum a nobis inueſtigande ſunt cauſe: magis vo qᷓ ex eis eſt vtilitas capeſſendal Tlocatus eſt aũt ieſus et Diſcipuli eiuſ ad nuptias Aut velut paupꝑ aut wlut ſõ tus a ð. aut er Fcflſs parentele aut ſpecialis no ticie aut ſuggeſtione matris factum eſt:que filij ſui pꝛe ſentiam vbiq; cupiebat. Melius autẽ diuina diſpoſitio ne factum eſſe crxedamus vt ieſus ad nuptias huiuſmio di vocaret᷑: ꝓpter ea que mirabiliter ſũt ltcuta⸗Dn iuſtos ſed peccatoꝛes wocare venit ad penitentiam oẽs ad fidem. omnes ad virtutes. om̃es ad gloꝛiã q́;uis nõ om nes reſpondeant.nunc ipſe vocatur ad nuptias:ad quas non ꝓ paſtu coꝛpis ſed ꝓ edulio mentis acceſſit. eatus qui dũm chꝛiſtum in ſius vocat agẽdis. Et be ati qui eum in carnalbus nuptijs teſtẽ habere volunt atq; pꝛeſ⸗ enteſ landiunt᷑ et ſibũpſis qplureſ pꝛo eo ſaluatoꝛ nuptijs voluit intereſſe.vt aut ꝑnicioſa licen / quintus tia in matrimonio amlpiuſq; expediat delectentur:aut vite celibi pꝛeferre audeant vel equare. Sed aduertãt quoniam chꝛiſtus tota ſanctitas et ſanctificatio eſt: nõ ergo per blãdicios actus honeſtas matrimonij veturpe⸗ tur.id omnẽ honeſtate nuptias opoꝛtet conuertere:ſi chꝛiſtum velint habere in iudicem et in teſtem. Conde⸗ mnat et teſtificat cõtra turpitudmes ⁊ immuũdicias ſal uatoꝛ omniũ chꝛiſtus. Mam beatioꝛes ꝓfecto eſſent nu ptie ſi pꝛo chꝛiſto vouerent caſtitatem:et ſi nõ oimodã laltem ad tempus illam interponerent redolentẽ. Mã quanto magis cõmuni aſſenſu caſtitas inter virũ me⸗ diat et vxoꝛem:tanto amphus in conſpectu chꝛiſti nu⸗ ptie placite fiunt Puicrioꝛes atq; ditioꝛes ſunt nuptie caſtitate qᷓ; copia niioꝛũ.Et quãto humana caro pia in⸗ tentione ab amplexibus et concubitu remouetur:tato ad pꝛimã illam creatiõis ſue pulcritudine repꝛopinq̃t. Et chꝛiſtianitas qua ilibata manente intronicamur ĩ ſuperis efficitur ſanctioꝛ:quo hominis humamitas con tactibus non turpat᷑. Nec cure fiat hoibus ſi nõ eſſent nuptie.aut caſtrarent ꝓpter regna celoꝛũ ꝓpagationem humani generis defuturã.quia deficere nequit potẽtia et ſapientia creatoꝛis:qui omnia ex nihilo in eſſe pꝛodu xit.Nec eſt hoĩm dei ſapientia et qualter hoĩm ſucceſſio fiat vlla temeritate conquirere:ſed eius exequi placii’n roluntatiæ noſtre ſit officium nearte er⸗ 3 cõfr mationem ſiue renouationẽ voluit ſaluatoꝛ nuptijs in tereſſe:HNon inter illas defirmauerat aut ſuꝑ eas indu xerat vetuſttaẽ:cum ipſe antiquam habeant nouitateʒ. Ad nuptias quippe nihil noui appoſuit:qui virginita⸗ tem exconſilio nouiter introduxit.et caſtitatẽ eis mo⸗ ribus et doctrina pꝛefecit.Ac ꝑer hoc vocent oñes chꝛi⸗ ſtum ad nuptias.vt aut eas ex toto caſtificẽt: aut mhi in eis agant qᷓ; chꝛiſtiſeram deceat ſanctitate/Elocem· ieſum in opmibus noſtris et ipſum reuereamiur oĩa in⸗ ſpicientẽ:vt venientẽ iudicem ſecura ⁊ leta conſcientia videamusſſlec diſcipulos eius ab hac vocatione legi⸗ mus ĩtermiſſos.Nam vocatus eſt ieſus et diſcipuli eꝰ Decet ſane ad oꝛdinem atq; ꝓfectum vite agẽde vt do⸗ ctoꝛem et diſcipulos.ducem ⁊ milites ad exhoꝛtationẽ ſimiliter et exemplum mẽtis intuitu videamus: vt no bis foꝛma viuendi ex gagonũ poſitoꝛe veriſq; ſectatoꝛib⸗ luceat. Tu quis es ad mentẽ reuoca chꝛiſtũ:et q́; humi liatus apoꝛiatus incedat auerte. Reuoca et diſcipulos eius:non ariſtotilis aut platonis inutiliũ doctrinarum ſed diſcipulos ab ommi doctrina uſatnendo moꝛ oeſrepcliancee omne viſibile.ipſum ſolum irretro⸗ uerſibiliter et poſſibiliter theoꝛijs moꝛibus et vita hũi⸗ liter ndirarltceſoinun diuinis dogmanbus intendẽteſ Non reuocemus ad menten/hoim negligentiũ vitam habet enim induceꝛe pꝛofectõ ſegniciẽ:ſed eoꝛũ qui tat ditatis et pigtitie molimina neſcierunt Pꝛeſtat nanq; ſemꝑ audaciam plus agendi et ſepe feruoꝛ vm? aut plu rium tepoꝛẽ vnius aut pluriũ excitauit Gonum omni⸗ no cũ chꝛiſto et diſcipulis recumbere in menſa virtutũ Eleruntñ edentib qui recũbebant: vinum deficere nũ ciatur ei qui omnia pꝛenoueratl Et deficiente vino: di cit mater ieſu ad eum. inum non hñt rum cogi tare vel dicere:vbi ſufficientia ommi aſtat ꝙ vinũ deſi ciat Sed naturale defecit vt ſuꝑnaturaliter factum ap poneret᷑.⁊ ſuꝑnaturaliter innoteſcere inciꝑet qui ſup:a naturam et vſum ineffabiliter natus eſt:et deterioꝛ ab euangelio moiſaiea lex vicinaret᷑ defectiõi vt apponeret euangeliũ nouũ. AIn parte deficiente lege modaleaſc⸗ ficiente vino humane leticigapponendũ erat vinuz le ticie ſoũalis:et ad defectum fummus erat aduẽtur pfe tus.Cum creatura woluntarie mũdo deficit: pꝛofec tꝰ reane jertät no turpe⸗ ereſi nger gsſal entnu modq t, i u mer füinu⸗ nuptie piain⸗ Ir:taͤto Ppint, zmori con eſſent ſonem etia eocd laceeſio hori te eisin nd duitne, linitu eis o⸗ scei W ic. oinn Centn e ſegi⸗ olien vt do⸗ ationẽ Nno⸗ mtorb Shomm Cpols rum on⸗ mew/ lubuiß ſlte, han Hin nanch pr ommn 1 ni ogi f map iſen reb ge De via domini diuinus aduenit. Oꝛenuncia defectus mater ieſu erat Almiſica regina vere compatit᷑ ommbus et oĩm vellet remouere defectus:miſi ei hominũ emula ꝑtinacia ere gione tentoꝛia figeret. Et pꝛo omiibus libens ſumit in⸗/ terpellationis omciũ ſi amota noſtra pꝛoteruitate non fuerit:aut ſi rogata humiili et fida pꝛece pꝛefuerit/Alle⸗ gat ꝓnuba caſiiſſima in virginitate ſolis claritate luci⸗ dioꝛ ꝙ vinum non habent nuptie vel cõuiue. quia vel nõ habent vnde letent.aut humanã leticiam ꝓpꝛia vo/ luntate contemnũt:vt nolle habere ad nõ habere redu⸗ cat᷑. Vere om̃es in hac vita degentes non habent vnde gaudeant:ſed vnde meſticia ſatient᷑. enalitatibo oĩbo coꝛpis ſubiecti ſumus moꝛs certiſſima in nõ certo ter⸗ mino cõminat᷑.vndiq; mala viſibilia et inuiſibilis ſeip/ ſa conglomerant obſident et includunt. cruciãt a aifſi⸗ gunt:et omnis via pꝛecludit᷑ euadendi. exceptis his qͥ pviam mundi aſperam incedere ſtatuerunt. Diſpone⸗ tem ſe ad futura picula ꝓpter deum:clades pꝛeuiſa ſeu inopinata non ledit. Igit᷑ vnde letabit᷑ tot caſtriſ ⁊ ma loꝛum papilionib õz inuiſibili bus agitatus ab hoſtibus.quołũ caſtra moꝛtales oculi nequeunt intueri.neq; in ülla iactare ledentia. Neq; cũ ſpuᷣalibus oculis eoꝛũ ſemꝑ aduertere poſſumus totaʒ fraudem: nec ſentimus inſidias etiam cum fecerimꝰ ca ſumſAaue leticia que iocunditas eſſe poteſt in valle mi ſerie vbi vlut regina ſolium vbilibet tenens ipſa miie ria omnia fere in ſuaʒ deditionẽ aſcripſit. DPꝛoculdubio cuncti carerent vnde in writate letent᷑. Idcirco p no⸗ bis writatẽ interpꝑellans:welut pꝛo cõuiuis aut nuptijſ alma maria dicit. Elinũ non habent. Alut ipſam huma nam quantalibet ꝑfunctoꝛiã humanãq; leticiã inheren tem tenuiter a nobis voluntarie abdicamus.vt noſtro merito dicit poſſit ꝙ vinum huiuſmodi non habemus. et noſtre carentie redundãtia illa ſuccedat: que non de creatura ſed de creatoꝛe pcedit. Quõlibet igit᷑ pꝛoferat ad creaturã refert᷑ vinũ qð deſicit vt Enue diumuz qd deficere eſeieſd fettumt vin refer litas:que neminẽ iuſtiſicauit ex toto.ald miraculoſi vi num pꝛeſtruit᷑ euangeliũ:cuius veritas obſeruata ĩitro/⸗ ducit in regnũ.Ad vini defectum ꝑtinet omnis creatu re carentia ſed ad miraculoſum ſpectat quicq̃d pꝛo eql⸗ tate non meritũ diuma bonitate ſuſcipimus.ld hunc etiam vini defectũ ꝑtinere poteſt cũ labentiũ rerũ deſe⸗ ctum cum ipſis vti poſſimus ſuſtinemus:ſperantes bv nis altioꝛibb munerari:Ad vinũ bonũ ſeruatuʒ vſq; ad huc:ſequit gloꝛle ſtabilitas eternoꝛũ. IYntentius di ctum iſtud trahentes in moꝛesſceficiente vino.et vinũ non habent. alia ſe arat foꝛma loquendi.vt vini defe⸗ ctus atq; carentia ſit a libera hominis woluntate de tipi cis malis atq; tranſumptis:que vinum bibitum ſupꝛa modum facere conſueuit. Tegitur enim in eſara cũ de vim foꝛtitudine ageret᷑:quod vinũ ſeducit mentem. SGeductio enim mẽtis eſt a ſupioꝛiba ad ima plapſus: et ſeparatio a tramite veritatis et lumine rationi. Vñ ꝑaphetam dicit. Ephꝛaim ſicut colũba ſeducta non ha bens coꝛ.Nam ſepe huiuſmodi auis ab altitudine aeriſ ſe dimittens terris infidens ꝓpter eſcas ⁊ aquas:ad exi cium capit᷑. Sic hõ qui a diuinis toꝛijs ad ima pꝛola bitur:ad exicium peccati atq; inferni plerũq; occulta pe⸗ dica impꝛouiſe tener᷑. Et ſepe nidificat vnde pulli aufe/ runt᷑. Seductio igitur mentis eſt ibi ſuos conatus ap⸗ ponere vbi operũ ꝑditio ſequitur: quia ſcriptura dicit. Omne opus coꝛruptibile ĩ fine deficiet:et qui illð opa tur peribit cum illo.Huic vero malo deficere:bonoꝛum egis impoſſibi / ſucceſſionẽ habet in pꝛemiũ/Nlecnon vt eadẽ refert ſcri ptura:regis et oꝛphani vinum facit mentẽ vanam.Mã Baluatoris plerumq; in populis regiminis ſceptra tenentes mũdi vanitatem ſectant᷑.ſimiliter ⁊ patre filij deſolati: vt ne qᷓ; conditio ſtatus nobils vel abiecta. ſe wiit et nouerit a ſeculi vanitate tueri. Contra quos ꝓplvta ſanct? icla mitat Gilij hommũ vſq;quo graues coꝛde vt quid diuli⸗ gitis vanitatem et queritis mendaciuũ. Pꝛoſecto vami⸗ tas eſt bonoꝛũ ſpuauum atq; veroꝛum firma vacuitas Mꝛoinde vana dicitur ens que delectat᷑ caducis que aſfferunt lepe ꝑiculum:nullum wro remediũ Tlana eſt mens que virtutibus vacuã peram habet:et pꝛofuncto rio hauſtu penaliter amplius facir. Et vir vanus in ſu⸗ perbiam erigitur et quaſi pullum onagri liberũ ſe natũ putat. Jure in altum vt euaneſcat vt fumus homo ꝑ ſupbiam tollit cuius animus non repꝛimit᷑ pondere iu ſto virtutũ/qua vacuitate facit ſeculi vinum: cuius ha bere defectuʒ ſufficientiã manmã appellani. Et ſerui ac liberi pauꝑis ac diuitis et omne mentẽ:conuertit in ie curitate ⁊ iocunditace. Vbi humana ſecuritas ibi cadit fragilitas:et quo ſecurias maioꝛ caſus vianioꝛ atq; p‚⸗ fundioꝛ. Mon eſt ſecuritas quieſcere inter hoſtes: neq tutum inter in ſidias crudeliũ ambulare. Cremoꝛ etti moꝛ manent ſuꝑ nos contectos tenebꝛis peccatoꝛum. Vmplacabiles ſunt immici quos ĩuiſibiliter patimur: et contra nos impadcicibile bellum gerunt.eſſimũ ẽ eſſe ſecurü:vbi athlete chꝛiſti marimi trepidarunt. Et ingredienti terram hoſtilem:non ſecuritas ſed timoꝛ ꝓ baculo ſubſidij opus eſt Ynimicat᷑ nobis mundus:pꝛe ter cuius terram nemim patet greſſus. Et caro coꝛpa⸗ lis anime aduerſatur:qua deponere non poſſumus niſi per impꝛouiſam moꝛte. Quis igitur hominuz doꝛmiet aliqñ tecur in caſtro inimici moꝛtaliter odiẽtis. Quis audacter nudis pꝑedibus incedet ſuper ſpinas. Quis ſe curitate noctabit in domo minãti ex omni parte ruinã. Et pꝛocellis in mari ſonantibus:non ſecuritas ſz igna uia eſt doꝛmire/Yõcundari aut in loco funeris et triſti⸗ tie atq; in tpe fleduebꝛietas eſt atq; ſiultitia. In hec ca⸗ dere vinum ſeculi ſepe fecit:cuius catentia magis q́; re dundantia eſtin laude Sed quod ſequit᷑ amplius ma⸗ la malis accumulat/Et non memimit omne iuſticiaq 7 debitum. Qui caret iuſticia: p iuſticiã puniet᷑.Et q non reddit debitum:penarum debitũ ſoluet. Obluniſcentis iuſticie obliuiſci᷑ deus. Et non ſoluentẽ deo debitũ p miſſum iuſtum hominibus: oꝛdinauit ad rumpheam. Ebꝛietas aũt coꝛruptibiliũ et amoꝛis male diffuſi obl⸗ uionẽ induxit iuſticie debitũq; negare creditoꝛibo fecit et irritare pꝛomiſſa. Noc non bibere vinũ diri manmũ lucrum/Nam vt adiungitK omma pꝛecoꝛdia facit hone⸗ ſta. et non meminit regem neq; magiſtratũ. PWereunt iudicia rationis: cum pꝛecoꝛdia vident Honeita pꝛo eo ᷣ multos ad malũ pꝛecipites.non deus aut timoꝛ ſed reuocauit honeſtas:non tamen illa chꝛiſtifera ſed hũa⸗/ na:cum nõnulli non timeant tinpes in cõſpectu dei.ſ in conſpectu hominũ apparere. Cum aũt illa que bone ſia non ſunt tamen quiu coꝛdiſ penetralia intrauerũt p affectu boneſia vident. ſubꝛit ratio perit iudiciuʒ: vera boneſtas erilio tradit᷑.et malum wlut licitum deuemt in actum. Mecxnõ et pꝛecipiti audacia cõtemnit᷑ iuſticia tribunalis. Et docentium ſana doctrina et annulat᷑ re⸗ uerẽtia magiſtratuũ:vt ſepe memoꝛia placitis intenta iſta nõ recolat aut vllut ceca in peccatoꝛũ foueas ruat. q;uis hic wel alibi digna pena ſuccedat.ſi non extimplo ſaltem in tpea i nunetia Pfinito. Huiut vim defect? ſuſticientis alio ſperat eecnt huiuimodi edſeno maſd Et omnia p talenta fałit loqui. Qui talẽta loquitur Vrtibilis eſt. et ad hoc ſe donat quod largitoꝛ inquirit: vt non weritas et luſtitia. ſed plaatum ſit in iure. Non i 4 ——⏑ v „ . Liber meminit cum biberit amiciciã vel fraternitatẽ. Execra⸗ bile malũ vt pulcritudo humani generis et delectatio ratioms.que amicicia noſcit᷑ vini potatione obliuiõi tra datur.et quos natura ex traduce vnionis coniunxit:rxe ijciat potatio falernalis. Sed nõ poſt multũ ſumũt gla dios. Ecce ad quid manum vinum ſepe cõuertit. vt ad ledendum atq; ꝑimendum nature conſoꝛtẽ gladiꝰ du⸗ ctilis aflumat᷑:et hominẽ facit tranſire in belus cum ad ſui fimilẽ parat nocumenta ſlatura. Multe naq; belue odiunt et interimunt homines quibus truces ipſi ſunt ſiles. Ad hec mala ſecutus hinuſmodi philoſophatoꝛ adiungit Et cum a vino merſerint atq; ſurrexerint:nõ meminerũt que geſſerunt. Hoc emm in malis actibuſ vltimum eſt maloꝛũ.ſi obliuio ſequit᷑ male facti:qꝛ nec interuenit penitentia.ſed ſequit᷑ pʒna damnati. õ vi⸗ num amoꝛes ſeculi merito appellaui. ltinam nobis iſtud vinum ommno deſiciat. vt virgo virginum ꝓ no bis ad filium interpellet et dicat.deficiente vino.vinuʒ non habent:vt interpellando pꝛo nobis obtineat. ſi nõ habent vinum amoꝛẽ videlicet ſeculareʒ. ꝛoinde qð noueris expedire.Anĩa terrenis vacuata materijs: me rito ſe repleri cariſmatibus diuims iniciat ſCini ſalua, toꝛ omniũ chꝛiſtus non aſpere aut expꝛobꝛatiue vt lite ra ſonare videtur.ſed interrogando reſpondit Quid mihi et tibi mulier NMondum venit hoꝛa mea Luce cla rius patet omnibuſ chꝛiſtum ſapienter ad interrogata Tediſſe reſponſa.vera non incõpacta.Que igitur fuit pꝑe tio virginis vt iſta reſponſio ſequeretur Dicebat alma mater. Elinum non habent. Reſpondit deuſ hõ. Quid mihi et tibi mulier· Elerum virgo ꝓtulit:et chꝛiſtuſ ve re reſpondit. Pie virgo nendeine chꝛiſtus edixit Non errabat rariloqua virgo.nec chꝛiſtus aliqñ ipſam expꝛobꝛauit in facie:vt coꝛam omnibus conuiuis vide⸗ retur habere calumniã. Sed menti humiliter ducte ꝑ. gratiam in atriũ ſcripturarũ:ipſa ductrix intelligibleʒ dat ſplendoꝛẽ. Quid mihi ⁊ tibi mulier Nulla ꝑmixtio aut cõmixtio naturarũ.vnio tmm̃modo eſt naturarũ.cu⸗ ius thalamus tu fuiſti.Quid mihi et tibi. Quid mihi do et homini.et tibi homini ſoli. Quid mihi creanti. et tibi create materie. Quid mihi eterno.et tibiex tem poꝛe enti. Equalitatẽ denegat naturarũ: non ipſam in denunciatione ſua expꝛobꝛat vel contẽnit. Si requiris vt filium non eſt vnde fiat miraculũ.aut ſupꝛa naturã apponat᷑ falernũ. Si reqiris vt deum. tu mulier ego deus:nulla cõmunitas naturaꝝ. Suſcepi ex te hoc coꝛ ruptibile coꝛpus. Nondum venit hoꝛa mea:vt ipſo coꝛ⸗ rupto per moꝛtem humanũ coꝛruptũ reſtauret᷑ genus Qõ dixit nondum venit hoꝛa mea vt homo loquebat᷑ qui ꝑ tempoꝛũ momenta deducit᷑ Deus aũt tempoꝛuʒ momenta non habet:eternus enim eſt &ai ſubmiſſe 1 terrogatione reiecta pꝛofert᷑:aliam intelligendi foꝛmu⸗ lam parat/iAuid mihi et tibi mulier. Quid mihiet ti⸗ bi omnino in placito eſt. Quod ego wlo et tu vis Su mus omnino voluntate concoꝛdes Subuenire wolo: tu vis.edimere volo et tu hoc affectas. Quod pꝛo ſa lute cõmuni facere volo:tu quoq; noſti. Sed nonduʒ Vnit hoꝛa mea:tempus ſq; pꝛefinituʒ a patre. Qðõ eni tempus pꝛeſiniuit miſſiõis:pᷣfiniuit et moꝛtis. Qð nõ dum venit vt moꝛtuos iuſta moꝛte iniuſia moꝛteʒ leti⸗ ſicem:et querentibus vitam ex mea moꝛte reſtituam. Argumentũ agendox et omnis actio cheiſti: in hoc ma nime vt hoꝛam debitam reddendis debitis expectemꝰ. MQ autè chꝛiſtus matre non exprobꝛauerit:ipſius ſe⸗ quens fiducia manifeſtatl Dicit mater eius miniſtris: Quodcũq; dixerit vobis facite Nouerat ipſa volunta tem filij ſui ſaluatoꝛis.et qdð non pateret᷑ delictoꝛũ ſuo — quintus rum eclipſim:qui vnerat ꝓ omniby eclipſari. Pꝛoinde inſtruit ⁊ infoꝛmat:vt merito ſancte obedientie defec vini ſumcientia chꝛiſtiꝓt inus auferatur lit enim ꝓnu ba ſollicita. Quodcunq; dixerit vobis facite. Qm̃ in pᷣ⸗ ceptis exrare non nouit.vtilia pꝛecipit poſnbina indicit et madat honeſta.Nihil ergo excluuit doctrix virgo ſan ctiſſima Quodcũq; dixerit vobis facite Sciebat enim ſuum eſſe oino irreprehẽſibiue dictũ. Nihi reprehenſi bile aut imponibile dicere poteſt. Oi aute dixerit aliqͥd/ irrepꝛehenſibile atq; poſſibile fit eo ipſoꝙ dicit. Di⸗ cit poſſibile ade pꝛeceptũ.in cius pꝛeuaricatione tãto grauius ſunt ꝓthoplaſti puniti:q̃nto ipſius obſeruan⸗ tia honeſtioꝛ fuit atq; facilioꝛ. Dixit noe vt faceret cẽ tenariã ex tꝑe archã.ex omni qntitate pꝛotenſam in tã⸗ to diluuio duraturã:in qua ſaluaret᷑ genus creature ra tionalis et irrationalis ſiue ſen ſibilis/q neq; affectus techo.neq; laboꝛe ſuꝑatus.nec tꝑe longo deuictus. neq;ʒ dictis aut minus incredulus nec difficultate retractus ꝑfecerat omnino qð acceꝑat in mandatis. Diut do⸗ minus ad abꝛahã atq; mandauit vt egrederet᷑ de terra ſua:et egreſſus eſi.Pꝛeccpit vt immolaret filiũ eius:⸗ preſto factus eſt. Et hincinde pꝛogredi iuſſus mihil de⸗ negauit efficere:manens incõturbatus.Nec turpe aut impoſſibile ratus:quod eſſe diuinũ ↄgnouerat. Yla ac a deo difficilia oꝛacula non accepit.ſed cum vellet tꝑe famis deſcẽderein egiptum.dicente dño manſit in ge⸗ raris:ad omnẽ obedietiã diſpoſitus pꝛeceptoꝛis. Ya cob in lawꝛibus fuit gratiſſime obediens wci dñi:om̃i eiecta examinatione precepti. Yoſeph occulto man⸗ dato i fratres ſuos apud patrem crimine infectos ac cuſabat:eoꝛũ odia pariupẽdens factus in amoꝛe virtu⸗ tum.venundaliter traditus in egiptum. potius voluit carceris tolerare preſſuras et fama pudicicie pdere.qᷓ; dilectꝗ ꝑdere pudicicis mandato din parens:palliũ pꝛo ſeruanda caſtitate reliquit in manu egiptie meretricis Voiſes diuinas iuſſiones accepit mihil eregione al⸗ legans niſi ꝓpriam vilitatẽ.nec veritus facem peſſimi haraonis intrepidus diuina iuſia opleuit in nullo he⸗ itans mira faciebat in virga. Mente conſtans:coꝛpoꝛe diuiſum mare tranſiuit cum ceteris. Juſſus montem aſcendere loquebat᷑ cum dño.a quo legem dolatis acce pit in tabulis.nihil agens pꝛeterq; ad im periũ dñi. de⸗ ſertum manſionibus calculauit. caſtra ponẽs ſcom vo⸗ luntatẽ dñi oſtẽſam in ſigno nubis.Nilimpoſſibile.nil imptinens in diuinis editionibo oꝓponebatauſtum et facile arbitrans ꝙ de voluntate ſummi dñi pꝛoceſſiſſet JYoſue philofidene/diuina nõ recuſauit precepta/nõ eypauit picula:que cõſueuerunt euentus generare bel⸗ loꝛũ.Ad ardua manũ mittens dux noue multitudinis oꝛte impegre in deſerto. ioꝛdanem ſe a ſuis ſupioꝛibus velut in murũ firmũ aut parietẽ equalẽ ⁊ immobilem colligentem ab inferioꝛibus de fluentẽ domino precipiẽ te cum omni exercitu tranſiuit ſicco veſtigioſubuertit terras atq; ſu begit. Interfecit reges.in dedictioneʒ de guxit rebelles:pꝛoniſſam terram iſraſxlitis ſoꝛte diui⸗/ ſit Qð moyſes cepitjipſe ꝑfeci dñi dictum in nullo cũ ctatus. Pꝛoinde nõ ab re mater chꝛiſti miſtris cõſulit nuptiaꝝ · Quodcũq; dixerit vobis facite. Eedeon di ctum dni ratus.nõ exiſtimauit impoſſibile cum trecen tis viris plurima multitudinẽ debellare centũ viginti milibus ex hoſiibus ceſioſpolijq; ſuſceptis. In prece⸗ ptis altiſſimi nihil ad tandem dmicile arbitratus. qᷓqᷓ eſſet in coꝛpibus laſſitudo lalvꝛe bellandi:ſcichat enĩ dum ſimul cum preceptoagendi virtutẽ Gulta ſe cit ſamſon precepto dñico: quo ſuſcepto mentaliter/ſe cum hoſtibus interſecit. de numero fuiſſet factus bo⸗ n gu tt ct ſe ſo⸗ to⸗ ce⸗ ut iſte dun go⸗ np tne onit cue Cumn loede uite ergo rey⸗ ſn op ſion dan maon. dñila ſade⸗ ſeſan inio Ceru leus uiſtio fliät cumd bei⸗ er Ni e ſe⸗ pe⸗ ocl. liten bee⸗ ſtern peſer butio nipee ment cte guion on⸗ ſunsſe vomoe ſin tionib Nrhp tüfe wut⸗ bect ste leerte ſegne oinde Efec npnmn nße ncliat o ſan tenm Alidd/ Din le täto ſruane ceretc min tiͤ tren feaus 6, neq ractus lat do⸗ ten gense whlde, uepegut . Ne wlerihe fringe⸗ df̃ieomni toman cctoosge evirn wlt ere, i liupꝛo tricis Meal Nſſimi bloben rpe nomem is Kce di e ilen! ſume n Ptnno nebe cins vabrs ohlem reapi hertit in diun/ ocü uit nd ten nnti eten ſh eni ſe 4 o/ De via domini Balnatoris micidarũ: non inter electos eum noĩaret aplus Eteni qui in pꝛeſenti ſeculo diuina iuſſa compleuerit. He/ qui ſeipſum occidit hominẽ occidit.⁊ homicida peccato⸗ liceus factus in duplici ſp eius diuina non recuſait ru conſtituit:;uis illo in tʒe de inimiq vlciſci abſq; pec mandata.nec coꝛ eius ꝓpter cõminatoꝛes regeſ extabu cato pꝑmitteret᷑. Nec extinctionẽ vite ſue in aliquo tre⸗ it:iuinoꝛũ dictoꝛũ virtutẽ cõſiderans.ſibi omne pꝛe⸗ meſactus erpauit. na nihilopendit vitã quieteʒ coꝛpis ceptũ facile videbat᷑ ꝛophetã wro voci oñi non obedi moꝛtẽ:qui pꝛecepti virtutẽ et bonitatẽ diuine pꝛecipiẽ entem leo interfecit in via. nec ſibi pepꝑcit diuina iuſti⸗ tis agnouit· Samuel vño ter wocanti pꝛompta obe⸗ cia pꝛo eo ꝙ alias obediuerat cũ in vno deliquit: cũ oĩa dientia mentis:ſanctũ et poſſibile aſſerebat eſe mãda⸗ ſunt facienda que iubet Nam inexceptuate theotoconiſ tun. Dauid multaosacula ſuſcepita dño in lawab ſ dicit. Quodciq; direrit vobis faate. VYlaas nõ re eriſtens a iuuentute ſua expugnatus ſepe. inuicto anĩo quiſitus aut iuſſus vltro ſe obtulit ad diuina impia fa⸗ diuma iuſſa cõplebat. pgtienter tolerans inimncos int eenda:vberẽ illoꝛi factionis prenoſcens eſſe mercedeʒ quos eti ptulit quẽ genuerat: belloꝛn caumata eq poꝛ/ Et ambulauit nudus et diſcalciatus ſicut ei dũs impa tans ſcõm coꝛ dñi Retuoin nullo diuinis iuſſomibo cõ⸗ uerat:in ſignum atq; poꝛtentũ eoꝝ que pꝛedicauerat at traditit.ercepto ꝙ peccauit adultere.necẽ pꝛobi muitis qʒ futura erant. Nuditatẽ regalẽ purpurã cogitãs:neq; conſtituẽs in cauto intuitu iniciante materi:erx quo fa frigus aut inſolitã rem velut pudenda ſuos ante oclos ctus humilioꝛ celeuit crimẽ ſontib- nernnarr eni roſuit. Nullus pudoꝛ in moꝛibus atq;rebus:vbi fit di cum virgine diuina laudando pꝛecepia de faclione con uina voluntas. Supbus eſt miles qui ad regis edictũ coꝛdat:et anĩat in hac vita quõhbet miniſtrantes. In⸗ opponit oꝓpꝛobꝛiuʒ vel honoꝛem:aut con ſiderat qualis quit enim. Jex dñ immaculatas cõuertẽs aias. Quis in hoꝛum altero ſit futurus.Nam tota ſubiecti gloꝛia ẽ ergo adimplere recuſet ſuisjopibo immaculataʒ atq; ir⸗ iuſſum feciſſe mandatũ.etiam ſi a cõmunibus moꝛiby repꝛeſenſibilẽ dñi legẽ. Quis cõtumar non pficiet ip⸗ ſingularitate diſcoꝛdet: totum oppꝛobꝛium neglexiſſe. ſam. ad deũ aĩas ngrenne⸗ mũdo peſufero et dialv Ooꝛs vo repugnat ꝓcaciter actionẽ excuſat lo peſſimo auertentẽ.Nulla uippe cõuerſio abſq; auer obtrectantiũ linguas ligat iuſtum regis edictũ.multo ſione auerſio nulla ſine cõuerſione pagit᷑. Subiungit magis omne quod in wrecundũ atq; turpe videtur ho dauid cu virgĩe matre oñi:ad ipſius pꝛecepta nos ani minibusſoluina ſanctio tegit. Depoſitio calcioꝛu equũ mans. Yuſticie dñi recte letiſcantes coꝛda. Pꝛeceptũ parabat et ocreas:iuſſa ex pꝛomptitudine facienti/MNi⸗ dñi aaur ſilluminen oculos. Gaciamus igit̃ virgie hil dicere aut facere recuſauit obedientiam imponenti / ſuadente quecunq; dixerit.qm iuſta pꝛecipit:et iuſticie quouſq; regis furioſo imꝑio ſarra lignea ſectꝰ interijt: ſue ſunt mandata que ab ipio pcedunt. Yuſticie vo do mercedẽ iuſte obediẽtie ſuo tepoꝛe recepturus. Hie/ mini coꝛda noſtra letiſicant Coꝛdis aũt leticiam ommſes remias ad pꝛimam iuſſionem domim humilitatem op querunt: ſel nulla verioꝛ in hac vitacq; e iuſtichs dom pwſuit dicens A aa domine. ecce neſcio loqui:quia puer ni euapoꝛant.Quẽ vo iuſticie dñi non letiſcãt: eterne ego ſum. Sed vbi firmam agnouit domini voluntatẽ triſticie dimittunt Letiſicant cum iuxta theotoconis cõ a collo ſuo iugum tarditat excuſſit:et vincula carceres ſiliũ ꝑpagimus.Tunc ſane coꝛdibo hoĩm eſt vera leticia: puteum ſuſtinuit et catenas. Et nec tedio aut triſticia cum iuſticie iuſſe complent᷑ Obnubũt noſpfecto tene obediendi affectus pagellas ſciſſas atq; combuſtas ite⸗ bꝛe ignoꝛãtie· igcemus in tetris ſpecubus peccatoꝛũ. in rum reparauit. apoꝛiatus et repꝛobatus et lapidatus ẽ/ auernalibus obſcuritatib inuolueremur:niſi peeptuz imperiũ domini pꝛoſecutus in nullo vitam appendens dñi lucidũ ꝓdepellat.Affectat omniſ euadere obſcurita ad obedienti deſup ccernentis. Aſpiciebat emm ꝑ fi⸗ tem: lumen requirit exiſtens in tenebꝛis.Eliatoꝛ nocx᷑⸗ dem quid contemptoꝛibus diuinoꝛum mandatoꝛum nus aut male impegit aut impꝛouiſe incidit in latroneſ/ quidue factoꝛibus diuina iuſticia clodat:et quid in lan⸗ erpectat luc et bi agere cupit. TCenebꝛe ſunt apte ma ce ſue diiudicationis appendat. Exechiel in multis lefactoꝛibus. Qui tenebꝛas refugit optatq; lucẽ pꝛece/ obedientijs a domino ventilatus atq; pꝛobatus eſt: vt pto ſe dñi ſubdat.nam pꝛeceptũ dñi lucidu illuminanſ etiam cuilibet audienti hoꝛroꝛem et nauſeam faciat cũ oculos.illos interioꝛes quibo inſpicit᷑ veritas:non illos iuſſus fuerit centum nonaginta diebus ad expꝛobꝛati⸗ exterioꝛes quos cũ aĩalibo irrationalibus noſcimur ha⸗ onem domus irael dosmire ſup vñũ latuger ac erpꝛo⸗ bere cõmunes ſepiſſime inferioꝛesEt ſeruus Dnt bꝛationem domus iude doꝛmire inconuerlibiliter qua ſter meſninſtern nuptije vbi vſteg ad finẽ ſecull aſiat graginta:et panem ſe mirü comedere opertü ſterche⸗ pꝛeſent etaſtog ea:qꝛ in cuſtodiẽdis illis retri⸗ hominum ſiue boum Et multa lalvꝛem inſinuant 1 do butio multa. Olta retributio ſequit᷑ vbi tpaliter dmi, loꝛem. nec eum inuemmus in aliquo reluctanteʒ:et vt ni pꝛecepta tenenti vita eterna tribuit᷑. Oagno noſtro tpoſſet iuſſa erequi nihil aſſcribebat hoꝛroꝛi. Hoc ſolum merno chꝛiſti mater loquit. Quodcũq; dixerit robis aa execrabile factum eſt vñinon pfeciſſe mandata: ex ipſa cite. Multa conſonantia ſibi reſpondet dauid ex ſcript; aſsaralelali⸗ eſt nauſea Daniel fuit int filios trãſ qui opibus pꝛecepta oiuina ſeruauit. Dirit dñs ſalo migratiònis et omnia diuina decreta ſibi facta comple moni vt templum edificaret noĩ eius qui nullam recu uit vt nec coinquinaret᷑ cibis regigꝗnon veritus imperi ſans ſollicitudinẽ et lalvꝛẽ: in ſapientia ſibi conceſſa mi um: deum celi ad occidentẽ verſus ſeneſtris aptꝭ ad ter ro modo cõpleuit.Et q;uis liqueritſpꝛo diuiniſerplẽ ram ꝓcliuis in die tribus vicibus adoꝛabat Et int leo⸗ dis mãdatis alte ſanxiuit. Scripta eins multis diſſer⸗ nes coniectus manſit illeſus.et in nullo writus huma tionibus atq; ſermonibus ſonant: deifera virgo nna nam audaciã wl idolum babilonioꝛũ deſirurit ? dꝛaco/ Vrbo diſſeruit. Quodecunq; dixerit vobis facite Pꝛe nem interfecit. Nihil eſt foꝛmidabile:vbi dñs vꝛget cal cepta varia et lalvꝛioſa helias accepit a dño.et ſuſtinen⸗ caribus pꝛeceptoꝛum· Oſee de mandato domini foꝛ tia famis quaſi ꝓfundius in montibus et cauernis.nõ nicariam accepit vxoꝛem:et nihilopẽdit moiſaicam le⸗ veritus facies regũ:ĩ paradiſo receptus coꝛpe alacer ex, gem talia pꝛohibentẽ vbi a domino firmum mandatuʒ pectatp ſanguinẽ atq; moꝛtem pꝛo chꝛiſio iubente ve⸗· acceperat.et oppꝛobꝛia hominũ et ſurramenta crudelia rus teſtis et hoſtia fi eri obedientiã coꝛda filioꝛũ cõ⸗ penitus non expauit:necqð a viris in Voꝛibus abhor uertet ad patres: vt non fiant anat hema ſi fuerint ob/ rerin abhoꝛruit. nec pudiciciam que magis in eis que⸗/ ſequentes. Nouerit enim quid boni eueniat in futuro: rit magnipendit:nec turpari timuit conuerſatiõe peio Wl ceptis abſoluit:etiam ◻ . Lwber ris. Nihil hoꝛum conſiderans pfecit madatum dñi iu⸗ xta verbum. Ab ſit ꝙ opꝛobeij notã gerat: vbi mandat qui creatoꝛ eſt ommũ Et omnis impudicicia tollit᷑ vbi pꝛecipit pudica iuſticia:et caſtum eſt om̃e quod pꝛecipit conditoꝛ caſtitatis. Et receſti nouum a veteribus pᷣ i in eiſdem in aliquo videat᷑ ad/⸗ uerſum. Et fidelis executio pꝛeceptoꝛũ inter picula tu⸗ etur agentẽ:et ab immudicns pꝛeſeruat intactů. Yo nas cum dictum dñm recuſaret pararetq; fugã fecit oꝛi⸗ ri hoꝛrendã in equoꝛe tempeſtate. ſoꝛte depꝛehenſum in mari pꝛolectũ belua marina ſuſcepit:et quo nõ acceſſit volũtarius.inuitus euomitur vt luce clarius pateat o bus ſine vltione non fieri tranſgrefſionẽ dñi pꝛecepto/ rum. Elbi aũt ionas ſe cognouit diuina virtute dedu⸗ ctum quo ſponte recuſabat accedere ſollicite diuina iuſ ſa cõpleuit:non heſitans pꝛeteriri non debere pꝛeceptuʒ cum fuerit poſitũ. cheas pꝑſuaſioni nũcioꝛũ regis non pꝛeſtauit aſſenſum:vt pꝛeter voluntatẽ dñifelicita tem futuroꝛũ belloꝛũ ꝓ regibus iuda et hieruſaleʒ atq; ſamarie cũ ꝓphetis mendacibꝓphetaret. et expꝛobꝛat⸗ realapatus eſt:et vt captiuus detentus eſt oonec euen⸗ tus belloꝛũ verbis ſuis certiſſimã fidem daret. Nam re cognoſcentis volũtatem diuinã ad pagendam nülle ho minũ mine debent ammũ pterrere pPpa⸗ triarche ſancti regeſ phete eraceſii obedientiã dño pꝛeſtauerũt.tradentes dictisqᷓ; m lũ diuina dicta con diuina cõplere verbis et enigmatibus tradideruũt/G ce quanta dicto throtoconis alludunt:vt iuxta ſud ſua⸗ ſionem qocunq; chꝛiſtus nobis dixerit kcamus n rima et alia teſtimonia vt quodcũq; nobis direrit chꝛi⸗ ſtus faciamus:pꝛolixitas quam pꝛo poſſe vitamus non ſinit garuſtter nrej ſtũ vo quanta fide verbũ vir ginis ſuaſiuũ ſimiliter et cõſultiuũ aut teſtimonijs ſit firmatum: dicat et clamet ſanguis effuſus pꝛo cheiſto. innumere martirũ paſſiones in conſideratione reuelẽt diuerſa et crudeliſſima ſupplicia nobis inclamitent: q̃ atrocitate adimebat᷑ hominis ſenſus et ſub diro moꝛt impio include batr chꝛiſti athleta legitimus.necnõ car⸗ ceres et exilia inſinuantquanto ſit agone certatum: vt qoõ chꝛiſtus dixerat ſeruaret. An enarrando lingue ho/ mnũ defecerunt atq; deſiciunt: per ſcripturã vo tradẽ do memoꝛie manus etiã ſcriptoꝛñ extabuerunt. Quot et quot fuerunt fide pleniſpe ſubuectucaritate feruen⸗ tes inerceptuate qð chꝛiſtus dixerit acceperunt: qᷓ;uis temnere.aut non exequi qð iubet᷑:et qᷓ; vonum ſit dicta ſEe animo et coꝛꝑe plus tñ animoq; coꝛpe cienteaſcnno⸗ quintus d35 purificationẽ noſtra continentes aquã miſericoꝛdie. in ablutionẽ aiaꝝ noſtraꝑ:et in abſterſionẽ ſoꝛdantiũ pec catoꝛũ.lamat pꝛofecto ſcriptura veteris teſtamenti. Date elemoſina:et ecce omnia munda ſunt vobis. Vo cat ſaluatoꝛ benedictos in regnũ qui ex aqua miſericoꝛ⸗ die ſex laudabiliũ operũ ſpũaliter purificati ſunt: velut coꝛpaliter iudei ex aqua ſex ydriarum. Sexſunt ſacra⸗ meta in nuptijs eccleſie oꝛthodoxe:que vſq; ad ſummũ animas vſq;quaq; puriſicant continentia inuiſibilis diuine gratie mudam aquã/qua peccatoꝛ abluitur.q̃ de licta donantur:qua ſacerdos reum funibus turpitudi⸗ nis irretitum abſoluit. Et munda efficit᷑ anima: que ꝑ fidem ex aqua eſtqua ecechiel ꝓpheta multo ante pꝛeui dit vaticinatus de gratia ſaluatoꝛis:quã in ſex ſacramẽ⸗ tis ipſe ſaluatoꝛ induxit:Effunda ſuꝑ vos aquaʒ mun⸗ dam.et mũdabimini ab ommib inquinament veſtris et ab vniuerſis idolis veſtris· Sacramentũ vo matri⸗ monij aquã ablintiuã non cõtinet q;uis in ipſo inconti nens a magnis criminibo pꝛeſeruet᷑:de indulgentia enĩ non de pꝛecepto in nouo teſtamento pmittit᷑. O ad in dulgentiã ptinent:magnam aut paruulã notaʒ crimĩs habet. Et q;ʒuis hoc ſacramentũ licitũ ſit et iuſtũ.tñ ſub ipſo manentibus magis indiget ablui q; abſtergat:ꝓpt actus imptinentes et blãdos.qui fere a pau ciſſimis i –— ris matrimonij geſta ſectantibo euitan᷑/Mæecnõ ſenari us numerus pꝛimãa numeri pfectionẽ in leua eriſtentꝭ enunciat Reſultat enim ex ſuis equalibo quotibjidem totũ:detrimentũ non ſuſcipiẽs vel augmentũ/ꝛima nanq; pfectio actiue vite que in huius mundileua con ſiſtit eſt mundũ ſieri a peccatis:et purificatũ ſedulo ſie ri a delictis Hec vo ꝑfecta purificatio ſignat᷑ in aq̃ con⸗ tenta ſex rarns Betüifide pfectio eſt virtutibus incla reſcere:que viceſimũ numerũ habet octauũ:quod huu ſpeculationis non eſt gemde pfecto nũero tranſitur in dextram. Ded ad cepta ſtudia reuenamurkanide erant ydrie.Non adobũbꝛato ſed claro fideli ment in/ terlucet:q omne mũdificãs ſeu a qualibet inuſibili cõ⸗ tagione purificans. Et ſi quis quẽpiam pfectiõis gra⸗ dum aſcendit. virtutẽ habet. et pedem interioꝛẽ poſuit ĩ lapide angulari qui eſt chꝛiſtus deus noſter:a iudeis ĩ⸗ pꝛobatus ab infidelib nõ aſſumptus: chꝛiſtianis peſ⸗ ſimis repꝛobatus. Ipſe nempe dicit᷑ lapis adiutoꝛij:qꝛ omne adiutoꝛiũ noſtrũ eſt in nomine dñi. Pꝛoinde me rito ydrie aquã gratie cõtinentes dicunt᷑ fuiſſe lapidee: chꝛiſto lapidi angulari connexe/Oi vo aquã illam ſapi entiã voluerimus appellare: ſatis vicinus eſt ſenſus. ris enĩ vehementia faciendi: excedebat omne qo in coꝛ· ADu chꝛiſtus lapis angularis omnes theſauros ſapiẽ⸗ poꝛe penaliter agebatMõ ſolũ ad illoꝛũ ſed ad futuroꝛuũ obedientiã chꝛiſio reddendã ipſius mater aſſeruit.Qd cunq; dixerit vobis facite. Qð non multo poſt pater in voce mirifica in tranffiguratione montis confirmat rus erat. Hic eſt filius me oilectusnpᷣm audite S vero chꝛiſti pꝛenuncia et ſue conſcia voluntatis bediẽ tiam miniſtros docuerat. chꝛiſtus ſtatim illa exegit ope re:ad qu illa ver illos induxerat dicens.! Implete Ydrias aqua.drie lapidee ibi erant ſex: ſcom purificati⸗ onem iudeoꝛũ Oeclarat euangeliſia conditionẽ vaſo rum et cauſam et nõ abſq; miſterio:vt in multa cõſide⸗ rationẽ audientiũ atq; legentiũ mentes mnducat/atid dicit᷑ ab vdros qð eſt aqua quia tm̃ ad continentia aque Aputate tenebant᷑:et miĩſtroꝛũ qui ſeruiebant in mini⸗ ſterio nuptiaꝑ. Multis nanq; purificationibꝰ vtuntur indei.dũtaxat in rebus coꝛpeis ſcom lege atq; ſuox an/⸗ tiquoꝛũ traditionẽ:qins animas ſuas relinquant in ſ. dus ecta oelc e apidee. Atqui nos qᷓ chꝛiſtiano nomme inſignimur. ſex ydrias habem ſcom — tie in ſe continẽs:ſactus eſt nobis a deo ſapientia ſum/⸗ maſpdriarũ võ capacitate ẽ . duin binaru aut trinarũ metretsrũ eſſe conſcripſit duj ſparem pꝛius diuit: ſed alio ſenſu parẽ dixit diſparem Nã trinũ a bino diſparitate ſecernit. Et que bina ſunt inter ſe paritatẽ habentjet Nhanitens ue diſparia ſũt Ddiſparitatẽ: vt in omni chꝛiſtianoꝛũ cõgregatione inue niat᷑ diſparitas moꝛũ ſiue virtutũ Et inter ſe multi pa res ſuntad ſuos vo ſupioꝛes impares:multi diſpares altioꝛi virtute pollentes ad ſuos inferioꝛes non pares/ qð quauis eandẽ in materia rei aquã vaſa contineant. ſed diſparia ſunt:in aqua contẽta diſparẽ faciunt quan titatẽ. Nam binas metretas ille amme ſolum capiunt que duo ſolum ſtatuẽtes ſeruare pꝛecepta vt plus vir⸗ tutis capiant nõ dilatanf Trinas metretas capiendo recipiunt que a mũdo ſe abdicant.coꝛpus pulcrefaciũt caſtitate:voluntatibus pꝛijs oĩno renũdiat ſuꝑioꝛũ di rectione onrereei ur chꝛiſtus ydrias implere aqua vt ſacramõta vicʒ purificatiua virtute impleant Er T — v„.. 3 r r. ⸗ ein Ree nti. Co co Aut lcrg nmi lis äd udi⸗ Wep een am⸗ mun, eſtnis atri⸗ vonti geni din nunis üſub⸗ t is i R iſtenn ſgem eima acon lofie con⸗ inca⸗ Hhu⸗ ſitlr. tin⸗ lico/ ia⸗ ſiri dsi nopen orſege eme le. ſſus⸗ ii/ m/ S 1 rem ſnt ſit mnye tipa nes res/ nt. nan unt pir/ nco giit 1nH ete ni De vita domini 1. vt anime abluantur a ſoꝛdibus peccatoꝛũ. vt pꝛima vi⸗ te ꝑfectio habeatur:vt ſapientiã habeamus ipſius placi tis et noſtris vtilitatibo apt a5:osngirf — cerdotes inſinuat.qui ſacramenta verbis et diuina vir tute conficiunt:et pꝛedicatoꝛes qui ſapientia euangeli⸗ ca docendo animas replent. Vnde miniſtri nuptiaruʒ chꝛiſti dicta complentes:vſq; ad ſummũ aqua ydrias ĩ pleuerũt. lellet emm ommi ſaluatoꝛ chꝛiſtus. vt oĩs anima capet quantũ poſſet.et intantũ repleret᷑ virtutũ moꝛibus et beatifica gloꝛia:q amplius impleri non poſ ſet. Nam anima hic viuens nõ agnoſcit quantũ dilata ri potuit in captione grqtie ſiue virtutũ.aut quantum hic potuit a vicijs deputari.videbit aũt exempta cum a coꝛpe fuerit:et tetralibus ſedibo ſita.eque dolebit de hu iuſmodi negligentia vt de pena. In manſionibo vo re⸗ cepta ſuꝑnis ſine doloꝛe cognoſcet vnde dolendũ eſſet niſi beata foꝛet.et ꝑſpicue intuebit᷑ ad quas celſitudies fuiſſet a ſuo redemptoꝛe ſublata ſi dum in hac tenebꝛo ſa vita degebat dilataſſet ſeipſam ad capeſſendas grati⸗ am ⁊ virtuteg quantũ ex eis deſuꝑ ſaluatoꝛ volebat in⸗ fundere:qui nunq; ceſſaret niſi anima faſtidiret Longe latioꝛ eſſe poſſet noſtre mentis capacitas qᷓ; credimus. ſed ipſam in anguſtũ ſinum colligimus.cum ipſam in⸗ tendimus replere caducis:et illa in ipſam intrudimus ad que creata non ſuit.Non aũt deuſ replet aiam iurxta capacitatem quam poſſet habere ſi wellet: ſed iuxta illaʒ quam ipſa remiſſa woluntate ſibi fecit ⁊ habuit. Vlerũ tamẽ vſq; ad ſummũ replete ſunt ydrie:vt ommno cre damus omnẽ animã repleri ſcom menſurã donatiõis chꝛiſti vt ait apoſtolus.Menſura vo donatioms chꝛiſti non eſt ex pte ipſius qm̃ omnino immẽſurabiliſ eſt:ſed ex parte aĩe pꝛout ad recipiendũ ſua potentia diuinã vix tutem et gratiam ſe coaptat/qũã aquam in vinũ mera ciſſimũ ſua poteſtate cõuertit:abſq; aliquo nutu coꝛxo⸗ ris et platione wrtoꝛũ. Sua eni ſemp eſt effectiua vo⸗ luntas. vt ad unperiũ eius quod nõ eitin eſſe deuemat/ et entia ſuam ſpeciẽ et pꝛimam naturam mutẽt ipio iu⸗ bente ·. Quod factum eo mentibus hominũ plus accre ſcit quo ſingularitate polleſcit et mox et ſine aliquo tẽ poꝛis interuallo factum cernit᷑.qð natura ſuis occultis ſucceſſibus opaturſdum humoꝛem terre in vitem viri⸗ dem traicit ex vite in botros varios mittit: deinde arte hominum accedente vinũ eliquatur· Omnia miracula ſaluatoꝛis ab ipſo facta et a ſius ſequentibus poſter; tã⸗ to altioꝛi con ſideratione attollunt rudes hominũ men tes quanto rarius pꝛeter nature curſum facta legunt᷑. Et deferuent remiſſa contemplatione maioꝛũ.que qͥti die fiunt.que quia curſu et oꝛdine nature agunf᷑.nõ i/ terpolato ſucceſſu in aĩaduerſione noſtra polleſcant:et multo maioꝛa maioꝛeſq; mutatiões inuilſibiliter facta recognoſcimus q; acta in coꝛne lectitemus. Fit miris et occultis modis quotidie mutatio in mẽtibb hominũ que pꝛefert᷑ mutationi aque in vinuminũ aut mire ſactum iuſſu domini ad architriclinũ xefert.vt apte lu⸗ ceat quod actum eſt ſecreta virtute. Honoꝛem etiã de⸗ ferri pꝛimatibo monſtrat:cum in nuptijs architriclino pꝛimo iubet afferri. Architriclinus erat cuius nutu ⁊ oꝛ dinatione omnia in nuptijs agebant᷑.et in pꝛimo mẽeſq rum accubitu recubebaqui neſciens qð taute geſtum erat.cimn guſtaſſet pꝛoꝛupit in vocẽ.et qð ignoꝛabat de texit et ertollebat rocibus vinum ꝓductionis ignoꝛata virtute Weretur ſemꝑ laudem qð bene geſtũ eſt ſioꝛi ginalis cauſa non pateat. Mec expedit latentes cauſas Bänßͤuraret inquirere:ſed mſitam laudare virtut uinum oꝛdinemet humanum:q;uis ad effectũ miſeri 6 uſtauit architrichinus aquam vinũ factum cin plus ex natura fuerit ſentiensbonitatẽ:velut ammirãs vo M Boluatorxis cauit et ſoonſum. Hoc ſane in miraculis factis diuini⸗ tus eſt tenendu ꝙ virtutẽ et opationẽ exceſſere nature non ſolu in eo ꝙ peeter ipſam facta ſunt ſed in eo ꝙ plu ris bonitatis q́; natura contulerit poſſederunt. Mꝛoin de architriclinus his vrrbis ſponſum ailoqu Sf̃iſ homo pꝛimũ bonũ vinum ponit. Et c inebꝛiati fuerĩt quod deterius eſt affert.Tu aũt ſeruaſti konũ vinũ vſ⸗ q; adhuc ] Sed oꝛdine nobilioꝛi qᷓ; homo fecit oĩa deus homo. Elerſa eſt aqua ſqualida frigida et inſipida:in vi num contrarijs dotibo fultum Moiſaica eni lex. pſalmi et ꝓphetie in euangeliũ tranſierũt.et hũana natura in⸗ ſignioꝛi dono refuiget quaſi fuerit ante clara. Elino nã⸗ qᷓ; verbi pꝛepoſterauit naturã dignitando. In leticiam Vrſum eſt ꝑ miſericoꝛdiã:quod ante ꝑ iuſticiã creatu/ ra humana dolebat. In eternã leticiãs omma que ſunt veroꝛum eccleſie nuptialiũ donant᷑ pparanda actũ eſt abſq; toꝛcularibus vinũ:vt etia ſi non coꝛpe patiamur fide tũ ſumamus pꝑticipemus ⁊ ſanguinẽ:Oetis diſt ſitio que ſignabatur in aqua illam foꝛmã accepit quã re demptoꝛ inſeruit. Et ſapientia ſalutaris in cogmitione diumoꝛũ:nouam noſtre menti exultationem adduxit⸗ MNulla facta eſt ꝑmutatio loci.nulla obuenit interpoſi⸗ tio tꝑis.nullus ab extra poſitus eſt actus/ Pꝛeter oĩa lxc liquidum elementũ quantitate atq; ſubſtantia ſem per eodem modo ſe habens diuerſas qualitates accepit Elrgumento magno nobis oſtenſim eſt vt ſimpla ⁊ ea dem aiarũ noſirarum natura cõſiſtens ſemꝑ parata p/ maneat diuinoꝛũ ꝑmutationẽ reciꝑe qualitatũ ꝓut aq̃ᷓ dum in vinum NKerkcceRtREERR iz: — clinus laudat:qui nomine offich non indiuiduato et p pꝛio inſignitus pꝛinceps triũ lectoꝛũ dicitur. Tlirtutes wro vbi anima vxlut in lecto requieſcit tres ſunt:et he dicunt᷑ ſirurgice ſelecte atq; archotice fides ſpes atq; ex imia caritas.in quibus cubans architriclinus eſt.q nõ ex nomine ꝓpꝛio aut ex eo qð eſt ſed ex his virtutibi vi num luemit ſaſtat ubit. aceg diſcernit: qᷓ; vonũ ſit oẽ quod ꝑ gratiam et diuina virtute mutat᷑.et oꝑationeʒ gratie nouit ſufferri nature opationi:et quod ꝑ gratiaʒ is virtutibus archoticis mentibus hominũ ſuaui Kannen us.qð per naturam ꝑaidimus vel caremus. tas euangelij claruit. Et ex iſtis non ex lege aut ex qua⸗ driuio virtutum moꝛes hominũ diſponentiũ iuſinca⸗ tur homo/qð aplus in pleriſq; ſcripture ſententijs cla⸗ — — quitur hoc factum eſt oꝛdim puri hoĩs:qð autẽ ſeruari bwnum in poſterũ oꝛdine diuino factũ eſſe cognoſcitur qui melioꝛa ſempꝑ ſuo infallibil oꝛdine poſterauit.quo⸗ uſq; pueniamus ad inuariabilẽ fine gloꝛie vl penarum Bonum eſt ꝙ nos creauit ad imaginẽ et ſimiitudineʒ ſuam. Bonũ qð creauit:melius qð recreauit. BRona na tura:melioꝛ gratia. Bona lex:euangeliũ vo ſibi pꝛeſert Actiua vita bona:ſed melioꝛ contemplatiua que ſequit Bona ſinagoga:ſed eccleſia pꝛeualet. Bonũ eſt oẽ qdĩ eccleſia in curſu labentis tꝑis agitur:ſed melius qð in eterna gloꝛia futurũ ſperat. Sempꝑ enim oꝛdine chꝛiſti. dei vinum melius ſeruat᷑ vſq; adhuc:cui humanus o:⸗ do eregione pꝛocedit Oꝛdo cogitationũ et viarũ ci ab oꝛdine humano rei writate ſecludit᷑. Ynquit enim ipſe per yſaiam ꝓplxtam. Mon enim cogitationes mee ve co gitationes veſtre:neq; vie mee vt vie veſire d cit domi nus. Sed ſicut exaltant᷑ celia terra ſic exaltate ſunt vie mee a vijs veſtris.et cogitationes mee a cogitationibo veſtris Que verba omnino inſinuant diuerſum eẽ vi⸗ coꝛdie dei yſaias pꝛotulerit. Oꝛdo igitur diuine pꝛoui/ gentie ſemper eſt mehoꝛa ſeruare in poſterũ:ſicut ex af maleh omnis homo pꝛimo hnum vinũ ponit.et qð ſe Uur , DP. , Liber fectibus hominũ et ex pꝛofectu virtutũ ſemꝑ ad ſuꝑio ra et potioꝛa climatiol Hoc micium ſignoꝛũ ecit ieius in chana galilee. Et manifeſtauit gloꝛiã ſuam:et credi⸗ derunt in eum diſcipuh eius Sed hoc fuit iniciũ: mi⸗ racula cetera ſubſequunt᷑. Ynicium m aqua in vinum chꝛiſti virtute conuerſa.vt hoc pꝛimũ et tanq; vite age de initiũ exigere videat᷑tanimas noſtras ad melioꝛa cõ uerti NHam conuertiad deũ et ad opcima queq; virtutũ Verelictio eſt peccati et ſalutꝭ exðꝛdin. Signoꝛu nomie miracula de ſignant᷑. Gactũ in chana galuee vbi et nu⸗ ptie manifeſtauit gloꝛiam ſuam.quis plus poterat dei⸗ tate qᷓ; apparet in bomine: mamifeſtans ex miraculo vixr tutẽ latentis deitatis in homine mamufeſiinnd ni raculi fructus pꝛeter id quod in coꝛpoꝛe actuʒ eſt credu litas diſcipuloꝛũ fuit.quia quodamodo iam crediderãt cum vocati ſequerent᷑:ſed eoꝛum credulitas viio mira⸗ culo eſt facta validioꝛ. Mempe chꝛiſtus doctrinã verba⸗ lem et fidem ad quã populos inuitabat: firmauit mira culis et oꝑibus ꝓpꝛijs. Hoc eni pꝛotinus exquirit a no bis vt credamus cum effectu operũ ꝓpter qð pꝛerogat acta ſignoꝛum:et vt credentes habeamus vitam eter· nã. Sed nullus diuina lvnitate laceſcat in aliquo.aut ſemetipſum fallaci amm atiõe ſuſpendat.cur nunc ta⸗ lia miracula non elucent:nam modica nunc eſſet hoim vel eccleſie ſides ſi miraculis augeref. Et maioꝛa nunc inuiſibiliter in aiabus hominum ſiunt.qᷓ; tunc facta in coꝛpibus agnoſcamus.qmi quanto anima nobilioꝛ eſt coꝛpe:tanto qð in ipſa virtuoſe ꝑagit᷑.q; qð in coꝛpoꝛe plus excedit. Nec infantula ſeu edentula eſt eccleſia: vt ſemp ſibi exrpediat miraculoꝛũ lacte nutriri Creuit ipſa virtuoſis augmẽtis:que ſi coꝛꝑalia miracula nunqᷓ; ex⸗ cipetide nõ nutat ſœ non concutit᷑ caritate non deficit in bene ſuis coherentibus mẽbꝛis.Ahter nũc qᷓ; ꝑ mira cula euangeliũ chꝛiſtianoꝛũ mentibus lucet:nec eccle⸗ ſia velut nouicia miraculoꝛũ coꝛꝑalium recipit diſcipli⸗ nam. In anterioꝛa ſe pꝛouehit in ſuis fideliter fidelibd et ꝓſicit fideli euangelij cognitione atq; virtutũ/Xc per hoc credamus opa uuſta fidei aſſiſtentes ſi miracula le/ gimus ſaluatoꝛis.qm crediderunt in eum viſo miracu ſo diſcipuli eius quos omnes ante verb vocauerat.ma nme quos apoſtolos nominauit nunc miraculo illoꝝ ſi dem magis valdam fecceit. SDe tempeſtate in mari oꝛta chꝛiſto doꝛmiente in na⸗ uicula ad imperiũ eius ſedata ſcõm matxum marcũ ⁊ lucam. Capitulum II Iraculoꝛũ inſpectio biuiũ oꝛdinis facit.vt aut m ſenſibilia ſenſibilibus et inſenſibilia inſenſibi libus coniungant᷑.aut oꝛdo factionis eluceat. Senſibilia quideʒ miracula ſunt que in creatura vtro q; ſenſu ſenſibili facta noſcunt᷑.ꝙ ſenſus exterioꝛ ĩ me⸗ lioꝛa mutatũ ſe videat.imo de ſenſibili malo inſenſibi / le bonum veniſſe et interioꝛ ſenſus clara ratione cogno ſcat:ſiue qð animus ſe videat purificatũ a vicijs.et vir tutũ fulgere ſplendoꝛibo. Inſenſibilia vo ſunt: que in rebus ſenſu et ratione carentibo fiunt.Ac ꝑ hoc miracu loꝛum nuncupatio ſic emicet:vt omne quod in creatu⸗ ra ſupꝛa naturã et pꝛeter naturã rationẽ vſum et arteʒ agit᷑ ſenſibile aut inſen ſibile miraculum eſſe dicaf.non reſpectu diuine virtutꝭ qua mediante agit᷑ aut reſpectu eius a quo diuina virtus ad facienda miracula inuocat᷑ ex his enim ſemper eodem modo ſenſibilia ſunt: ſed ex parte illius in quo miraculum agitur. ſenſibile aut in⸗ ſenſibile dicit᷑.q;uis conſideratione videntiũ omne mi raculum ſen ſibile vel cognoſcibile iudicef. Ged in hoc parump factionis oꝛdinem obmittentes pꝛout cepimꝰ inſenſibilia pꝛimoſerie debita ꝑtractemus. De eo ꝙ ſal — quinttns ves arge uatoꝛ mare ĩcrepauit:recitat᷑ ſcom mat heũ octauo mar ci quarto.luce ieptimo. Cum dns laiuatoꝛ cũ ducipul ſuis nauim aſccderet fac us eſt moꝛtus magnus i ma ri.ita vt nauicula operiret fluctibo. Et erat ipie in puppi ſupꝛa ceruical doꝛmiẽs:Accedentes o ad ei.m ducipu l:excitauerunt eum dicentes Oñe nonne ad te ꝑtinet quia perimus.CTunc iurgens impꝑauu vntiset mari Ena uttera Cõminatus eſi ventis et dixu mari. Tace obmuteſce ha iuteral Increpauit wentum tempe. ſtatem et ceſiauu:et facta eit tranquiluias. C t dixit eis Quna timidi eſis modice fidei na htera! Tbi eſi fi des veſtra Hunc ſiquidem næuis aicenſum in moꝛb- declarauimus ſaluatoꝛis:lſea hic ꝓut oꝛdo miraculoꝛuʒ contexitur anter diſeremus. Omms chꝛiſti alcẽſus fa ctus in coꝛpꝑe ad ſpũalem alcenſum animas pꝛouocat: ſed aſcenſus nauis ſuplationẽ et tranſeundi iuꝑ pericu la inſe periciam mõnrat. Secretũ elementũ eſt aqua domiciliũ eſt piſcium per natura indita. HMominũ autẽ ſacramentũ eſt:umeris dubij per artem muentã. Non enim a natura hommes natant diſcunt et tranluadant pꝑ modicu natandi ꝓhibente laboꝛe: aut arte carpentaria condi quo mare ꝑpambulant ieu tranſeũt etiã manen⸗ te timoꝛe.Nam ſemꝑ inquietudo maris æ xntus xlex mens naingantibꝰ minat naufragũ/are mundus ẽ pꝛeiens qui nunq; plena pace quieidit: q;uis nunc leuꝰ nunc acrius ſuis fluctibb inhoꝛreſcat. Mauis eſt quedli bet artiñciũ ſpuſiancti.quo inhoꝛreſcens tempeſtatibuſ ſeculũ ꝑtranſimus et ꝑuenimus in poꝛtum nõ illuʒ ad quem pueniunt naues ſeculi negocia dferẽtes ſcd ĩ il⸗ lũ vbi quies et ſalus eterna conquirũ.Non vna eſt o ratio nauis:nmec differentia ſimpia patoꝛiũ ſenſibiliũ et irrationabiliil et rationabiliũ crea⸗ toꝛũ fuit et inſenſibilis ventencontinens inſenſibiliter lenſibilium ꝓpagines ꝓpaginabiles in futurum: que a pꝛimo pꝛot hoplaſto ꝓdierunt Opſa conſeruationis ma ter quam deus vut maternũ vterũ ab egredientibuſ filijs occultauit. vt welut cx pꝛohibitione nature millaʒ mienſibilem ſicut inſentienteʒ matrem non poſſit eſte egreſſus:et in tanbus requieſcit montibus.vt difficiliſ aut impoſſibilis poſſit eſſie acceſſus.Per hanc non de⸗ ueniebatur in ꝑꝛtũ ſpacia ꝑagrãdo.neq; pꝛo mercede rerum delatura fiebat.ſed ↄieruabat ommũ ſemina ſpe cierum que in pꝛincipio diſtinctũ habuerũt creationis iniciũ:nullis velis aut remis aquarũ ſpacia ꝑmutabat. Solum attollebat ſe attolletibo aquiset vagabat᷑ agi⸗ tantibus vndis pꝛout diuina pꝛouidę tia diſponebat do nec in montibus ar meme requieuit. Hac coꝛpaliter do minus noſter adhuc meoꝛpeus non atlcendit:ſed de e rus diuine pꝛotent. Hec ſiquide diſtinguit᷑ contra oẽs et omnes ab ipſa clara differentia ſecern nkaer dle vſus et expientia mõſtrat Mauis vo quã chꝛiſius aſce dit pꝛo negocijs ſimilis tene ed miſterio vſq; quaqʒ diſſimilis:vt ex aptitatil virtutibꝭ domũ ſine ſundamẽ to terrenoferentẽ ad celeſtia. mũdi equoꝛe tranſuada⸗ to et pꝛeſeruante nos a fluctiba cognoſcamus/aut eccle⸗ ſie ſancte fidem que ſemꝑ malis motibo et varns ↄcuſ⸗ ſiombus abrache deo gubernãte nõ poſſt pati nau fragiumſin qua chꝛiſtus doꝛmit velut quieſcẽs in domo virtutũ.et in fide eccle ſie quã fundannt Fn a m pe doꝛ/ mitio fluctuum pturbatarũ doꝛmientis ſecuritatẽ inſi nuat:et nihilopendere terroꝛes mundi varios pꝛeoſtẽ dit. Hoꝛmitio nen moꝛtem ſed ſimilitudinẽ moꝛtꝭ ha⸗ bet:et velut mundo moꝛtuos expedit pagere vitam ſtã Et humanitatis aſſumpte verum teſtimo niuʒ erat ꝙ chꝛiſtus do:miebat in nam. Mecnon et pꝛo eo tʒe quo fiebat illa doꝛmitio.ad punctum ⁊ in modico vereliaui — mar uput Uma uppi ape umer nar Tace em iſ nonbe long usſ Uocgt: Pencu aque laute on. adant WMaria manen N uncus uneleu qvcdi ſatbuſ Aluzod diil- eſto ſce ſigea⸗ bilnder. quen nism entiben mile ſit eſe hffiali von den keucege nna ſe onio obat⸗ rogi, t do erdo W adis ſarr nogſce Uaſog mame u. flcker Auſ⸗ noul vno N?/ jnſi roſte ho, jſſt 19 go nlt De Vita domini apoſtoli videbantur.vt pꝛobaretur exꝑimento ſenſibi li/ꝙ abiq; chꝛiſti adiutoꝛio in mari letifero hiuꝰ mundi ſubmergimur a varietate fluctuum inuoluti:a vitioſa inuolutione ad inferioꝛa penarũ in poſteꝝ deſcendetes. Sed qui malis agunt᷑ ꝑfoꝛant᷑ doloꝛibo et timoꝛe. his vulneratis ſagittis querunt auulia vnde poſſunt:et vo cibus ꝓteſtant᷑ infeſta que ſentiunt. Pꝛoinde diſcipu⸗ li aceedentes ad ieſum:excitauerunt eum dicenteſ.Do mine nonne ad te ꝑtinet quia perimus Scriptuʒ eſt in pſalmo de veteri populo multis flagellatiõibo flagel⸗ lato. Et clamauerũt ad dominũ cum tribularent᷑:et de tribulationibo eoꝛũ liberauit eos· Vexatio que vicinuʒ habet piculum neſcit nſoꝛas innectere.et timoꝛ vxatuʒ exagitat ne incurate quieſcat et ex hoc accedunt diſcipyu li ad ieſum. Illi tunc mente pariter et coꝛꝑe acceſſerũt nobis aũt non coꝛpe ſed mentalis atq; fidgelis remaſit acceſſus. In nain erant.mari vndiq; cingebant᷑: alus nullus erat ad quẽ potuiſſent pꝛo ope recurrere. Na ex⸗ tra domum fidei et virtutum non eſt adiutoꝛiũ in no⸗ mine domini. Mõ poterant in mare apoſtoli ꝓ tꝑe deſcẽ dere cõminans ex om̃i parte naufragiũ:et nemo ad ini micũ ꝓ remedio refugiũ facit. Jã mare inimicabatur. nitens nauiculã opire fluctibus ſi tenuiſſent ſolidã ter ram deriſiſſent marina ꝑicula. Qui fidei et virtutũ ſa⸗ cramenta ſumpſerunt indirerunt mundo et vicijs bel⸗ lum:ſed extra virtutes et fidẽ nulla ſunt cõpendia eua⸗ dendi. Extra fidem ⁊ virtutẽ omnia minant᷑ aĩie noſtre naufragiũ.et facta hoſtilia:pac deſperato miſterio. Exi⸗ ſtentes in virtutibus atq; fide hoꝛum neceſſe fit ſenti⸗ re contraria:et eſſe in bello aduerſuʒ aduerſantia boms Beg qui fidei et virtutum domum muiſibilem nõ in/ trauerunt habuerunt in hac vita pacatos earũ hoſtes quos poſtmodum ſenſere toꝛtoꝛes.Ac per hoc cupidis ĩ fallibiliũ et delectabilium eternoꝛũ necnon factum eſt potius nauem conſcẽdere ad vtraq; bella diſpoſitam et a diabolo et a mundo fieri non quietum:qᷓ; ad tempꝑp pa ti equaciem eterno turbine mupſe auenteſſaii vi⸗ te noſtre tranquillitate non gaudet.Quiſquis turbari equaciei marine hoeret blandicias:aut remis et ſudoꝛi⸗ bus remigantium aut ventis agitantibus puenit ĩ po⸗ tum. Mon ergo aſcenſus ad fideʒ terreat innideles. nec aſcenſus ad virtutem terreat criminoſos.non incipiẽ/ tes in altioꝛa conſcendere pauere faciat ſecutura tempe ſtas.quoniã his et alijs ꝑiculis vita chꝛiſtiana peragit deducitur et pꝛobat᷑:nec aliter ꝑueniet inquietiſ eterne poꝛtum. Mam per multas tribulationes introire opoꝛ⸗ tet regnum dei. Et aplus ait. Exiſtimo ꝙ non ſint con digne paſſiones huius temꝑis ad futuram gloꝛiaʒ que reuelabitur in nobis. Et iacobus in canonica ſua dicit. Omne gaudium eriſtimate fratres cum in tentatiões varias incideritis:ſcientes qm̃ ꝓbatio fidei vſſtre patiẽ tiam opatur. Matientia vo opus pfectum habet. vt ſitz pfecti ⁊ integri in nullo deficiẽtes· Pꝛoinde non time⸗ ſi omnia mũdi mala in vnũ cõflarent᷑ ad pugnam.⸗ gatur virtut aſcenſus a quo in gloꝛiam fit ſublatio 3 qꝛ dñs refugium factus eſt nobis in oĩibo aduerſautibꝰ nobis:dicunt apli.Oñe nõne ad te ꝑtinet quia perimꝰ Magne ꝓfunditatis et diuine inclinationis eſt verbuʒ domine nonne ad te pꝑtinet quia pimus. Imo ad nemi nem ꝑtinet pꝛeterqᷓ; ad te ꝑtinet ſi ꝑimuſ.Tui enm ex creatiõe ſumus:tibi ergo ꝑpimus ſi tui ſumus.Ad te ſo lum liberare ꝑtinet ne pereamus et reaſſumere de peri⸗ culo ſi incurrimus. Clocaſti nos in pꝛomiſſione tua ſe/⸗ gquimur te in fide noſtra:xocaſti nos miris modis tuis ſequimur te veſiigis noſtris. Patrocinia mundi dimi ſimus:et ſub tua ꝓtectione confugimus Ergo ad te ſo Baluatoris lum ptinet ſi ꝑęrimus:neq; alium habemus ad quẽ in⸗/ dubitata nde fugimus.Aut ergo adiuua ſi ad te ſolum ptinet ne pereamus:aut oſtende ſi ad te non ꝑtinet ad quẽ recurramus. Erxcitauerũt diſcipuli tactibꝰ aut cla⸗ moꝛibus chꝛiſtuʒ. Gaciliter excitatur qui neceſſitate nõ doꝛmit.Faciliter excitatur cuius clauditur tm̃ ocułcoꝛ poꝛeus:mẽtis vᷣo inſopitus eſt oculus.Per ſalomonẽ fuerat ante pꝛedictũ.Ego doꝛmio et coꝛ meum vigilat. Doꝛmire videtur dominus eis qui ſibi doꝛmunt. Mqᷓ merito ſe omnibus exhitet: qualem merita cuiuſcunq; requirunt.Vocibus vo coꝛdis et amoꝛibus excitatur. necnon clamoꝛibus inrecuruate oꝛatiõis.Dicebat enĩ dauid Clamaui in toto coꝛde exaudi me dñe. In toto coꝛde clamat excitatq; chꝛiſtum qui omnẽ intentioneʒ in eum dirigit atq; cõuertit.Cactibus foꝛte fuit excita⸗ tus et chꝛiſtus.nanq; et oꝑa iuſiicie chꝛiſtũ ad nos eui⸗ gilare fecerunt:et intendere ſuper tribulationibus no⸗ ſtris vt liberaret ab eis. Multociens chꝛiſtũ nauẽ aſcen diſſe cognouimus:ſed niſi ſemel in illa doꝛnnuiſſe legi⸗ mus.qm multas oꝑationes ſaluatoꝛ diuina potentiaẽ humanitate wlut in artis inſtrumento feot in ſeculo. ſed tm̃ ſemel moꝛtuus eſt et ſemel excitatus ſua poten⸗ tia qua deus erat:velut a ſanctoꝛum pꝛecibus concita⸗ tus. In quoꝛuʒ pſona pꝛeloquebat᷑ dauid dicẽs. Exur⸗ ge quare obdoꝛmis dñe:exurge ne repellas in fine. Et alibi. Exurge dñe adiuua nos et libera nos ꝓpter nomẽ tuum. Et velut qð petebatur iam factum gratulat? di⸗ cebat.Et excitatus eſt tanqᷓ; doꝛmiens dñs:tanq; potẽſ crapulatus a vino/Et in ipſius ꝑſona dauid multo añ pꝛedixerat. Ego doꝛmiui et ſomnũ cepi: exurrexi quia dñs ſuſcepit me Nec vereoꝛ dicere ꝙ doꝛmire dicit tepi dis:quia ſollicitis ſi pꝛecibus excitat inuigiat Eieick gens imꝑauit ventis et mari Imperat mari dominus maris et mitigat mare:ſine cuius imꝑio aura mare nõ excitat neq; pꝛocella moleſtat. Scriptura enim dicit. Tu dñaris poteſtati morisſtmotum aũt fluctuum eius õõ pꝛeſens diuerſis concitat᷑ auris diuina pꝛouidentia pmittente:ſed nec quieſcit eiꝰ hoꝛ⸗ renda tempeſtas niſi dño imꝑante. Vndificat vndiq; ſeue mundus.et qñq; chꝛiſtiferas naues concutit ſub⸗ mergit aũt nunq;:ſed concuti omnipotẽs diſpenſatiue pernnſit Submergunt᷑ plurime ſi deus nauigantium peccatꝭ iratus concedit.ſed imꝑium dñi ſeculi ferocita⸗ tem et maloꝛũ hominũ impietatem ſecreta poteſtate re frenat:ne tantũ noceat quantũ affectabat iniqᷣtas.Alia vo litera dicit Cõminatus eſt ventis et dixit mari: ta⸗ ce obmuteſce Cõminatio eſt terroꝛ incuſſus ex ſubſe⸗ quente pena:vt ipſa pꝛeuiſa omnino male arceat᷑ iniq/ tas. cõminatio eſt ꝓhibitio ne fiendi:addita multatio⸗ ne ſi fieret. Cõminare dũtaxat poteſt:q poſt male actuʒ iuſtaʒ poteſt inferre vindictãa. Cõminatio ſigno aut ver bo pagit᷑:facto aũt nunqᷓ;. Signo indicit᷑ ne fiendũ ali⸗ quo membꝛo coꝛpiſ cũ oſtentatione inſtrumẽti quo ſit plectenda impꝛobitas:verbo aũt cũ expꝛeſſione vtriuſ⸗ q; infigitur Sen ſibilia rationabilia ⁊ irrationabilia cõ minationẽ ſuꝑioꝛis aut cuiuſcunq; terrentis agnoſcũt illa ratione illa vo inſtinctu nature:conſuetudine vbo/ rum quibus ſolito acerbant᷑. Inſenſibilia ſiquidẽ ↄmi nationẽ non ſentiunt:nec ꝑcipiunt animo quid ſigno aut verbo dicat᷑. Quid enĩ ergo eſt ꝙ chriſtus cõminatꝰ eſt ventis.et mari dixit obmuteſce.Nam iuxta expienti am intelligentie literalis ita creatura creatoꝛi obedit ac ſi rationali anima intelligeret quod pꝛofertur:qua in⸗ ſpecta pꝛopenſius altioꝛ ſenſus elicitur. Nam veti ſunt valide hominum tempeſtates mũdum velut mare vn diq; ſeuis moleſtijs concitanti.qui nullo ſuperioꝛe ar⸗ et excitans illu centur:niſi cõminatione omniũ domini terreant. Sũt nanq; nonnulli qui poteſtatiua iniquitate floꝛentes in ter homĩes non habentes quem vt ſupꝑerioꝛem timeat inferunt alijs mala que cogitant.et ſi habent quem iu/⸗ ſte reuereri debeant. animi puerſitate contendunt.ma⸗ xime cum iniquitas male agendi acceperit facultatem: et velut ventoꝛũ flatus humana poteſtate recludi non poſſunt.ſic eoꝛum vexatio nequit ab hominibus pꝛohi⸗ beri. quibus ſolus dominus dephiꝑ cominatur. vt aut a malis inferendis reſiliant:aut iuſtam demum ſuſtine⸗ ant vltioneʒ. Quod mare obmuteſcat ex dicto domini ſaluatoꝛis ad id refertur:quoniam diuina pꝛouidentia non humana virtute ſiue peritia interdqum mũdus in parte vel in toto a veratione quieſcit.Alio loquendi ge⸗ nere alius euangeliſta chꝛiſtum dixiſſe aſſeruit dicens. Increpans ventum et tempeſtatem Increpatio ẽ repꝛehenſio ad impꝛobas actiones. Eſt etiam increpa tio retunſio mali acti ſeu male diſpoſitionis:ne ꝓcedat in actum. Increpatio eſi inclamatio contra ꝓhibentia debitam ſeu voluntariam actionẽ.que fit ꝓpꝛie ad ratio nabiles creaturas:ſed accõmodato vocabulo in non ra tionabiles et in non ſen ſibiles ſcriptura ſacra ſexerefſe xit. Mam pſalmiſta dicit. Vncrepauit mare rubꝛũ ⁊ exic catum eſt. Jurxta litteralem intelligentiam ſic ꝑactum credimus vt deus in moiſe ſeruo ſuo duce populi ſui ſe creta potentia et creature obedientia manifeſta ꝙ mare increpauerit et in vtramq; partem coartauerat aquas: vt wlus ſuus ex egipto egreſſus ſicco veſtigio ꝑtranſi⸗ ret. Hic vo mare increpat et quieſcit:vt in pace apoſto loꝛum nauigium fiat. Et alia ſcriptura:increpanſ mare ſipꝛeter m̃ ete das tempeſtateæ per mare coꝛ humanuʒ intelligere vo⸗ nngin quo chaiſtus et apoſtoloꝛum collegium naui gat per fidem arboꝛe ſpei caritatis velo ceteꝛarũq; remis virtutum.nam aliter coꝛ noſtrum qᷓ; his inſtrumentis in hac vita chꝛiſtum et apoſtolos poꝛtare non poteſt nõ incongrue cogitamus. Spũſſancti licentia etiam ĩ hac interpꝛetationẽ iuſte wenire coꝛda ſcripturas querenti⸗ um ſinit:qᷓ;; nobis alia pꝛeroger᷑ foꝛma loquendi.Nã quis imperare poteſt coꝛdibus hominũ niſi deus. Quiſ mutare poteſt hominũ coꝛda niſi qui cõdidit.Quis odi um et amoꝛẽ recõuertere in alterutrũ poteſt aut ex eis inferre miſi creatoꝛ omniũ deus.Hã impatoꝛes aut ter⸗ reni dñi cum imꝑant multa fier coꝛda non mutant:qᷓ; uis mutata videant᷑ cum eoꝛum iuſſa cõplentur. quod non fit ratione pꝛecipientis ſiue pꝛecepti cum ſaciunt: ſed quia omnis homo niſi alia virtutis foꝛtitudine vi⸗ geat.timet vel cupit ſibi.Eloluntas enim hominis libe ra facta fuit:vt a nemine pꝛeterqᷓ; a deo et a ſeipſo in ali quo moueret᷑. Solus eni deus ſuꝑ humana coꝛda ve⸗ rum habet imꝑium:vt illa mutare poſſit ab vno conce⸗ ptoin aliud. Et ipſa ſiquidem ſunt libere motioniſ:nul lo pꝛeter deum cogente ad appetendum vel rennuẽduʒ hoc vel illud. Et q;uis humana coꝛpa multis hominuʒ ſubdant᷑ imperns. coꝛda vo deus ſaltim ab homimb rit: inſia illam ſententiam Gili da mihi coꝛ tu/Et mi ta expientia nouimus ſanctoꝛum coꝛpoꝛs multis a deo tirannoꝛũ vexationibus derelicta. in quibus ipſe omni⸗ no reſeruauit ⁊ coꝛda:que ita eius impio ſubdebant᷑ vt nihilopenderent coꝛpoꝛa in quibus tam ſeuiſſime toꝛq̃ hantur αα cominatur quia ibi ratio et intelli gentia ſunt et concupiſcẽtia et motus ire.et illa que re⸗ pꝛimenda ſunt ne coaleſcant in eo per affectiones ⁊ pla cita contra woluntatem domini creatoꝛis:et ne impꝛeſ ſa per interminationẽ penarũ pꝛogrediant᷑ in repꝛobuʒ actum dei obedientia Greicti hietnoneriun üre in epa⸗ Liber 4 umtus tiones coꝛdi humano fiunt.cum ſepe illa delectabiliter meditet᷑ que dei diſplicentiã generant.et confundũt iu ſticiam ſi patrata conſiſtant. Monne coꝛ ſepe cogitat q̃ ſunt obiurgatione digniſſima. Increpatio nanq; cum ad coꝛ hominũ dirigit᷑: eſt obiurgatio eoꝛum que cõtra iuſticiam diligunt᷑ et fiunt. Et etiam increpatio per ex⸗ pꝛeſſionem verboꝛum facta repꝛobatio eius quod male creditur aut erroneo inteliectu ꝑupitur. Huiſcemodi mala q; in coꝛde ſepe pꝛoueniant ⁊ oꝛiantur impꝛouide/ q; ſeꝑe celeriter non increpata vel repꝛeſſa in actuʒ deu miant calculare digitis et reioluere ꝑ manus ⁊ arte nu merandi velle ꝓꝑquirere:facilius maris numerat᷑ arena. Er cuius tipo coꝛ humanum merito mare vocat᷑.Nam inuiſibuium cogitationũ malarum coꝛdis ad arenã fa⸗ cta ꝓpoꝛtione:pꝛoculdubio arena ſuccũberet· Volubili⸗ tatem nempeillius nemo perfecte cognount niſi deus qᷓ condidit. De quo ꝓpheta dicit. Ego deus ſcrutans coꝛ⸗ H at ergo Rus Hominũ coꝛ:cum in alta pꝛeter diulina ſtatuta ſe tollit· Einde pſalmiſta. Increpaſii ſu perbos maledicti qui declinant a mandatis tins. Tota hominum ſuꝑbia in hoc prefigi: cum a mandatis eius declinatur. Et maledictio eterna appoſita eſt ſuperbis qui diuinis contemnunt parere mandatis.Mos dñsĩ crepat cum repꝛimit aut cum eos obiurgando cõuer⸗ titaut cum penas addicit non conuerſis. Si qua vero de mundo vxlut de mari ſupꝛadiimus:ad coꝛ hominis coaptatis ſententijs referunt᷑. Sed increpatum inſen ſibile mare factum increpatoꝛi obediens homines con⸗ temptoꝛes iuſta cõparatione cõdemnat.ꝙ irrationalia et inſenſibilia ſummo preceptoꝛi obediunt: et creatura Sed increpatio domimi ſepe ſolet eſſe coꝛreptio quam contemnere pꝛeſumere non debemus Nam Yob dicik Beatus homo qui coꝛripit᷑ a dño. Increpationeʒ ergo dñi ne repꝛobes quia ipſe vulnerat et medetur: ꝑcutit ei manus eius ſanabunt. HBeatitudo quedam eſt coꝛri⸗ pi anteqᷓ; homo ꝓgrediatur in malum.aut cum ꝓgreſ⸗ lus fuerit vt reſiliat:quia eterm baratri claudit oſtium. et ſeratio celeſtis ianue remouet᷑.Et coꝛreptio increpa⸗/ tionẽ ſigniſicat:increpatio vera eſt ipſa coꝛrectio.ꝛo⸗ pter quod ſequitur. Increpationẽ ergo domini ne rep bes.que tunc repꝛobari dici᷑:cum ſibi non acquieuerit increpatus. eruntamẽ damno ꝓpꝛio nõ acquieſcit᷑p⸗ pter vitam que fedis moꝛibus deturpatur:⁊ ꝓpter acer bam penam que vitam toꝛpentẽ inſequitur. Quod p/⸗ phetico ſpũ et clara cognitione ſalomon vnum quenq; rationis capacem tanq; filum predocebat:cum a mu⸗ liere fallaci ſcilicet a mudi vamitate ac ſenſualitate ꝓpꝛia cauere cenſebat dicens. Guni ſi mihi non credis: wreoꝛ ne ſoꝛte dicas. Cur deteſtatus ſum diſciplinam.et in⸗ crepationibus non acquieuit coꝛ men. Indicibilia ꝑ ro ſunt mala que hic et alibi cruciabunt increpatiomb — rati cognitione inſignita ſua prauitate contemt 4 4 4 domini et prudentiũ contumacq/Eſt ẽtiam increpatio cum quis in coꝛpoꝛe ꝓprio a domino moleſtatur. Mꝛoĩ de cum dictum ſit increpationem domini ne reproe bes ilico ſecutus adiunxit:quia ipſe vulnerat et medetur.ꝑ cutit et manus eius ſanabunt. VUnde cum quempiam vulneribus ſauciat ꝑturbat doloꝛibus ꝑcuſſiombus ce digiterepario domini eſt:quam abiq; ꝑiculo noſtro re⸗/ pr⸗ bare non licet. Quam ille repꝛobat: qui aduerſus i pꝛouidentiam et iuſtitiam murmurat et coꝛpoꝛe ce ſus maioꝛes in animo patitur cruciatus. Et quia non Ppoteſt remouere quod extra diiño iudicio patuur:dæ di⸗ uina iuſticia non letatus.in mente inuiſis doloꝛbo pfo⸗ ratur. Sed bene per ſalomonem contra hos dici. De⸗ ſpexiſtis omne conſilium meum et increpatões meas Jrapa- B.y P GCo 2 ad. HL „ —18. iter tiu t um Nra ex⸗ nale noc lice Aue enu tena. Rem i ſ⸗ Ubili: o e⸗ ſiſu Tota eus Nrdis di (oer⸗ lg wro öminis ninſen Gco ſonale eatura htent hamm dict engo chlit verl⸗ nreſ⸗ wum. epae/ Koe e rep euent eſckfp⸗ rgeet / ng u/ pei coe in’ a atio Nbi lxs p m e re⸗ us ce vll 5 De muaculis neglexiſt quoc in ĩteritu veſiro ridelv:⁊ ſubſannalv voſ cũ vobis qð timebatꝭ aduenerit.que vᷣba hoc ſona re vidẽtur:qð qui negligunt increpationes diumoꝛuʒ verboꝛum hominumq; pꝛudetium.cum ipſi mala que verebant᷑ pertulerint a domino deriſui et ſubſannatiõi⸗ bus habebunt᷑. Mecnon ad illos iſta refert᷑ ſententia:qᷓ etiam moleſtias coꝛpoꝛis a domino ꝓ increpatiõibo irro gatas per odiuʒ ipſarum cum patiunt᷑ immurmurant. Nam et ꝑ eundem ſalomoneʒ dicitur. Qui increpatio⸗ nes odit moꝛietur. Qð de omnibus increpatiõibo iuſtꝭ ex verbis et factis vera dei deſanxit iuſtitia.vt ipſas odi ens moꝛiat᷑.non tm̃ illa moꝛte que cõmunis eſt boniſ ⸗ malis:ſed illa dumtaxat que debetur repꝛobis.Et ipᷣas relinquens:intellectu et moꝛibus errat. Hinc in ꝓuer bijs dicitur. Qui increpationes relinquit erꝛat. Et ad ipſas in odio factus ſapientia vo pꝛiuatus: inſipientie ſubiacebit Et cum abſq; ſapientia in hanc miſeriam ve niamus ad ipſam ſuſpirare deberet ommium humano⸗ rum intentio:ſaltim ad illam que ad ſuꝑnam vitam do cet expediens. Sed niſi per diſciplinam noſtra ignoꝛã⸗ tia increpet᷑:ſapientia vera non capitur. Quãobꝛem ab infipientie tenebꝛis obuelatus in lucem ſapientie no⸗/ ſter non aſpirat aſpectus:ſcriptura ſacra dicente. Qui diligit diſciplinam diligit ſapientiam:qui aũt odit ĩcre⸗ pationes inſipiens eſt. Ecce ꝙ dilectio diſcipline ſapiẽ/ tiam generat:increpationum autem odium inſipienti⸗ am parit.Ex quo aperte colligitur ꝙ increpatio eſt diſci plina per quain ad cbitam ſapientiam puenitur: cuiuſ ſplendose pꝛefulgens inter ſapietes irrepꝛeſænſibiliau dacia reſidebit: Et hinc eſt quod dicitur. Auris que au dit increpationes vite:in medio ſapientiuʒ moꝛabitur. Qð in moꝛibus hominũ quanta veritate clareſcat:ipſa experiẽtia magis clamat Sed ad altioꝛa me rapit ſecre tioꝛ intellectus. Sapiẽtes viri ſunt ſuꝑni ciues qͥ nũ⸗ qᷓ; domino peccauerunt ſiue in hac vita vmbꝛatica pere grini cuſtodes innocentie:ſeu reſipientes a delictis ⁊ a patratis ſceleribus addita penitentia pꝛiuſqᷓ; vita coꝛpo ris pꝛiuant᷑. Sapientes ſunt qui repꝛehenſibilia nulla faciunt.et ſeruire ſciunt verbo inuiſibili humanato: in quoꝛum conſoꝛtio hic reſidebit ex moꝛibus et cum bea titudine in mreri Ciin uim vvo relatioſe dignum noõ repulſa increpatio facit:quod difficile in ſanctis homi⸗ nibus dixerim.et in non perfectis impoſſibile fieri exiſti maui:ꝙ quis coꝛ ſuum poſſet ex omnibus et ab omm⸗ bus coartare. Sed ſcriptura ſacra de increpatiombus dicit.Qui autem acquieſcit increpationib: poſſeſſoꝛ ẽ coꝛdis. Ille vo in writate coꝛ ſuum poſſidet qð in nul⸗ la diffunditur pꝛaua et recte om̃ia meditat᷑ Oerito igi tur nos velut mare arguit:ſi ſuo tixo non acquieſcimꝰ increpati Gi vro iirta litteram ventum et tempeſtatẽ dixerimus increpatos ſupꝛadicta non abſonant: qͥn eo ſenſu quo dicta ſunt de mari ad ventum et tempeſtateʒ valeant retoꝛqueri.Nam ventus eſt cõmotoꝛ inuiſibilł ageris quo pꝛimitus moto etiam coꝛpoꝛa ſolida impetũ⸗ tur:et minus ſtabilia cõmouentur. Sic ventus aerem noſtre mentis exagitans eſt inuiſibinis demonũ aura. et impoꝛtuna coꝛdis et non viſa cõmotio.aut irrationa lis vxatio coꝛdis cuius ſepe non appꝛehenditur cauſa: necnon et ab extra fit concitatio per impꝛobitatem ho⸗ minum. cuius nõ eſt inuenire iuſtum aut rationale ve ſtigium Sed venti mox impꝛeuiſe nulla pꝛerogata ma teria inter homines male moti:etiam quietos ab extra perturbantCempeſtas a tpis mutatione nomen acce⸗ pit.cum tempus inſolitis et nociuis turbinibus inho⸗ reſcit.quod accõmodato vocabulo ad illam tempeſtatẽ quam in animo patiunt᷑ et iniqui apte refert᷑:quam ſo⸗ Baluatoris lus qui nouit abſcondita coꝛdiũ inebꝛiat pꝛohibet et re⸗ tõdit. Similiter et illam que tempoꝛũ lapſu pꝛouenit cum tempoꝛea ſucceſnõe alternant᷑.et nũc quieta ⁊ nũc inquieta.nunc magis nunc minus ſcom illam ineffabi lem dei pꝛouidentia.hũana malicia capiente male agẽ⸗ di audaciam iudicent. Sed ſub deſignatione commo⸗ ti elementi declaratur hic ſeua tempeſtas:cũ alius euã⸗ geliſta dicit Increpauit ventum et tempeſtatẽ aque Nomine aque decurrentem doctrmam ſepe accepimꝰ. Et in doctrinis varijs varie oꝛte ſunt peiſtes inficien⸗ tes in pluribus robur fidei:et labefactantes moꝛes re⸗ cte viuendi. Hanc tempeſtatem chꝛiſtus ſolus abigit. Vnde ſequitur Et facta eſt traquillitas magna Do dica trãquillitas exumꝑijs hominũ ſequitur:magna vᷣo ſequitur cum imperat iummus archos.MNec quiq; qui etem mueniſſe lie credat oꝛatiõis ſtudio aut auxilio pa⸗ tronatus humani:ſeu conſoꝛtio peritoꝝ:niſi ſupernus homo induxerit. Pꝛomnde vere ſecuta eſt magna tran⸗ quilutas cum chꝛuſtus increpauit omne ꝑturbans: et ſaluauit in mari ad ſe ꝑtinentes Cranqinllitas magna in viatoꝛibus ſepe noicitur:dumtaxat vero maxima in beatis. Magna pꝛofecto eſt que ſubiectum habet aduer ſum.aut cum virtute chꝛiſti repugnare poteſt aduerſo. vt etiam vndiq; inſurgentibus maloꝛũ fragoꝛibo.ipſa anima penitus non ledatur.non ſcuto pꝛotecto vitreo ſed diuino/Iñncrxẽpatio vo chꝛiſti ad dicipuloſ de modi citate nideiad tractatum pertinet vitioꝛuũͥ. Poꝛro iop l hannes miati ſunt dicentes. Qualis eſt hic quia ma⸗ re et venti obediunt ei Mommes mirantur de diuinii operibus quia homines lunt:non mirarent᷑ ſi ſupꝛa ho⸗ mines eſſent.Mirant᷑:quia vt homines in chꝛiſio diui nam virtutem ignoꝛant. Ignoꝛantia ſepe ammiratio⸗ nis eſt cauſa.Pꝛouehit in ammirationẽ quod ꝓuenit ĩ ſolite.atq; vbi non ſeruat᷑ vlualis oꝛdo nature:et qð ſu pꝛa illam et potentiam hominũ fit in ammiationẽ ad⸗ duct.Continue ammirant᷑ et deſieit humanitas:in al⸗ tiſſimis opationibus deitatis. Ipla vo interrogatio ſi ue inquiſitio inter ſeipſos:incòpꝛelvnſibilẽ ſun homĩeʒ qualitatem imnſinuat.AQualis eſt hic A¶ qualitate inßerẽ te:quales tales homines appellant᷑. Sed nihil deo in heret. Quod eſt et quod habet ſubſtantialiter eſt et ha⸗ bet. accidentia nulla recipit ſubſtantia ꝑ omnia ſimplex SDi in ipſo eſt quod abitracta ſeu concreta locutione de ipſo ꝓfertur:ſubſtatia ſua eſt.qð de deo abſtractis ⁊ cõ⸗ cretis vocabulis nominamus Ac ꝑ hoc huic interroga⸗ tiomi reſponſio terminata non redditur:ſi ad deum q̃li⸗ tatis interrogatio referatur. Sed nec credamus illos homines imꝑitos deum inquirendo velle contingere: hominẽ videbant de quo ammiratiue querebant. SEi qualis erat ad cuius inꝑium ventiet mare ſubdebant᷑ quaſi ſub ammiratiõe ꝓfertur:incõpꝛehenſibilitas q̃li⸗ tatis huius hominis claret. Oos enim indocte plebi⸗ cule qð non intelligit plus mirari: et pꝛout intus agi foꝛis eloqui Si wro ſub interrogatione depꝛomit᷑ e qᷓ litate inquiritur hominis patentis:cũ virtus nõ adeſ⸗ ſe credatur in carne dei latentiſ. Obedientia quippe ma ris atq; vntoꝛum homines illos ad hanc ammiratio⸗ nem atq; queſtionem adduxerat:iubentis ignoꝛata po⸗ tentia ſeu in homine viſa que pure noſcitur eſſe diuina Sed quid reſponſum fuerat ſcriptura non explicat:nã mutua interrogatio imperitoꝛum.et omnis eoꝛum q̃; ſtio manet inſoluta. Queſtio atq; interrogatio vicaria mter homines ſciolos vel indoctos per pfeſſionẽ igno rantie aut per taciturnitatem melius ſoluitur:et huiu⸗ ſcemodi queſtionibus ꝑ huiuſcemodi aptius reſponde tur. Sed ſi omnes ab oꝛigine mundi peritos interro⸗ — gationibus de chꝛiſto et queſtiõibo adoꝛiremur.qualis eſt hic homo chꝛiſtus explicare non poſſent:et taciturni tas et laus bonitatis eſſent in reſponſionibus aptioꝛes Et vt dialeticos euitemus:non credamus ſub illo ver bo q̃lis tm̃ qualitatem que de decem cathegoꝛijs eſt vna illos plebeiulos queſiuiſſe.Aſtutias enim dialeticas pe nitus ignoꝛabant:ſed ſimplici et rudi moꝛe loquẽdi qᷓ rebant quicquid poſſet talem hominem opantem talia Diffinire. Sed ad hec reſponſos quis idoneus Habemꝰ tamen hanc queſtionẽ ſimiliter et reſponſionẽ a ſpiritu ſancto pꝛehabitã in canticis canticoꝛũ. Nam ſub diſci⸗ plina ſpũſſancti velut ab ignoꝛantibus aut ab extra ec⸗ cleſiam catholicã poſitis:queſitũ eſt enigmatice de chꝛi ſto ſub hac foꝛma verboꝝ Qualis eſt dilectus ex dilecto o pulcerrima muherũ. Qualis eſt dilectus ex dilecto o pulcerrima.quia ſic adiuraſti nos. Pulcerrima mulie⸗ rum eccleſia catholica eſt. Ipſa ſola ꝑ altitudineʒ ſidei qualis ſit chꝛiſtus agnouit.Pulcerrima mulierum eſt illa fidelis anima que ommũ terrenoꝛũ amoꝛe pꝛiuata: dumtaxat virtutũ decoꝛe pꝛefulget. Seu pulcerꝛima ẽ eccleſia triumnphans in ſuꝑnis.Fit interrogatio ab ex/⸗ tra poſitis aut a minus doctis.Qualis eſt dilectus tu⸗ us ex dllecto.Dilectus ex dilecto:chꝛiſius ex deo. Dile⸗ ctus eſt pater:dilectus eſt filius.Dilectus ex dilecto:fi lius ex patre. Dilectus eſt chꝛiſtus:ac ab ipſo noſter di ligens diligitur animus. Dilectus ex dilecto:chꝛiſt? di⸗ lectus ab animo.ab ipſo dilecto.Qui qualis ſit inqui⸗ ritur:vt queſtio cum diligente pleno animo aſciſcatur Qualis eſt c. Sed que nouit per fidem: rñdet per ve⸗ ritatem. Dilectus meus candidus et rubicundus:ele⸗ ctus ex milibus. Caput eius aurum optimuʒ Scom apoſtolum caput chꝛiſti deus. Pꝛoinde ſi de ſubſtantia queritur deus eſt in homine latens:et homo patens dei tati vnitus exiſtens. Si de qualitate deus in ſua natu⸗ rali qualitate non aduenticia bonos ſapiens immoꝛtał foꝛtis omnipotens rex regũ et vñs dñantium totuʒ bo⸗ num ſummũ bonũ omne bonũ omnibus pꝛeexiſtens. Cetere deſcriptiones quas ſponſa ſubnectit:ad ſenſus miſticos et tropologicos referunt᷑ Hinc eſt cum queri⸗ tur qualis eſt hic cui mare et venti obediunt: palmarie reſpondetur. Juſtus et vrus omnipotens dñs vniuer ſi ad condemnationẽ omniũ contumaciũ qui ei obedi⸗ re contemnunt. cui muta et inſenſibilia et flatiles aure ſubduntur:ad impium eius facientia verbuʒ illus. Et confuſio noticie noſtre cooperiet nos:cum inſenſibilia nobisbᷣbedientibus in oꝛdine obedientie pꝛeferent/que in nature oꝛdine poſterantur. De miraculo quinq; panum et duoꝛum piſciũ mul⸗ tiplicatoꝛum ſcom matſxũ marcũ ⁊ iohannẽ. Cap.III Ertium miraculũ qo in re inſen ſibili opatus ẽ t cheiſtus:de quinq; panibus oꝛdeaceis et duob⸗ piſcibus fuit. Sed vt aꝑtius miraculũ clareat geſte rei eſt oꝛdo texendus. Poſt curationẽ infirmi lon gi tempoꝛis ad piſcinãſet longã concertationẽ verboꝛuʒ chꝛiſti cum iudeis hieroſolimis habitam Yeſus abijt trans mare galilee quod eſt tiberiadis. Et ſequebatur eum multitudo magna:quia videbant ſigna que facie⸗ bat ſuper his qui inirmabant᷑ Ambulans ieſus mare circũiens galilee.circa quod erant plurime ciuitates. et ſanabat egrotos ut eſſent abiles ad ſequelã nec poſſent e infirmitate cauſam excuſatiõis innectere ſi nõ dñm ſequerent᷑. Ydeo ab in firmitatib liberat vt ſequantur nec ſequichꝛiſtum pñt.qui ab infirmitatibo anime deti nent᷑:neec ſanari ab alioqᷓ; a chꝛiſto. Pꝛerogat᷑ igitur nõ quintus deeſſe ſanitas.ſed vt fiat ſequela eius:qui omnẽ aĩaʒvo lentem ducit ꝑ ſemitas equitatisOed circa mare gali lee et tiberiadis:chꝛiſtus querit habere ſequela. DPꝛouĩ cia ſiue regio eſt galilea.ſed tiberiadis ciuitas eſt.a tibe⸗ rio ceſare nomimat᷑ Hec ſiquidẽ noĩa miniſterio ⁊ actio ni conueniũt.Rotatio dicit galilea ſeu tranſmigratio: tiberiadis vero videns teſtimoniũ interpꝛetat᷑. Aquaꝝ congregatio eſt in pꝛouincia:ſubiacet ciuitati.Traſime⸗ at huiuimodi mare ieſus eum ſequitur multitudo vt de ſiderio in anterioꝛa rotandi a poſterioꝛibo eleuandi tranſmigrandi pñs ſeculũ.chꝛiſtũ ſequendo aĩo ⁊ moꝛi bus feſtinemus vidẽdo teſtimonia ſancta eius:que te⸗ ſtiſicant᷑ potentiã ⁊ lvnitate magmitudinis eius/Deꝗᷓ⸗ batur eum multitudo magna In quo magna: In nu mero aut virtute aut in potẽtia felicitatis terrene.Nõ in virtute atq; potetia:ſed in numero foꝛte magna.Sʒ nec magnam ꝓfecto ex ommbus dixerum ſi reſpicimuſ ducem:ad cuius ducatũ ommis multitudo modica.et magnitudo parueſcit Ex alia inherente virtute magnã axppellare non poſſumus:qm̃ pꝛopter ſigna dñiĩm ſeque batur.Eſſet vtiq; magna:ſi ꝓpter eius doctrinã moꝛes et vitam pꝛeeunte iplum ſecuta fuiſſet· Mam quõ ma⸗ gna in fide turba illa fuit.que ꝓpter ſigna facta ſuper imn firmos dñm ſequebat᷑.cũ non ꝓpter ſideles ſed ꝓpter ĩ fideles data ſigna noſcamus. Erat ne magna indocta uotione. Sed nec deuotio ſancta:quã vera fides non pꝛeſtruit. Moꝛe humano hic euangeliſta diſſeruit:apð quem paruum inſolitũ dicit᷑ epe magnũ Et cum eſſz ieſus cũ diſcipulis ſuis in deſerto loco bethſaide vſq; ad quem chꝛiſtũ turba ſecuta fuiſſetl excepit eos et lo⸗ quebatur illis de regno dei Benigne recipit chꝛiſtus omnes ad ſe venientes.⁊ multa pꝛerogat vt ſequamur et dulcedine non fallaci allicit auditoꝛes:et ex doctrina demonſtrat fruſtrandã non eſſe ſequelã. Loquebat᷑ enĩ illis de regno dei. Mon interſeruit euangeliſta foꝛmam verboꝑꝝ:qualiter de regno altiſſimo loquebat᷑.ſed pia ſi des noſtris mẽtibo interlucet: ꝙ aut pꝛomittendo aut aſtruedo viam cum illa gregaria multitudme de regno dei deuſ hõ loqueret᷑. Et qui curari indigebant ſanabat Indigẽtibo neceſſaria libere diuina largitas donat.ſed qui egrotat pꝛe ceteris indiget ſanitate:qua pꝛiuati ho/⸗ mines ex abundantia ceteroꝛũ doloꝛibo acrioꝛibo ꝑfoꝛã⸗ tur. Per modicũ pꝛodeſt vallari copijs rerũ ⁊ carere ſe So nec ſeipſum in pace poſſidet qui egrotat · Et ſi pꝛopter coꝛpoꝛũ languoꝛes in veꝛitate ſic eſſe decerni musq; vſementius indiget ſanari qui anime nõ fruit ſoſpitate.ſed inuiſibilibo languoꝛibo dolet atq; tabeſcit HBed pꝛeſanat chꝛiſius qͥ eum ſecuti ꝑ plamciẽ ſuerãt et queſierant in deſerto:vt etiam ad pabula mõtis pfi ciatur aſcẽſus. Sempꝑ eni chꝛiſtus ad ſupioꝛa hominũ mentes ꝑ deſideria trahit:quouſq; cõferat qð infallibi liter pollicef. Sed dies iã ceꝑat declinarenlla vicʒ q̃ oꝛ⸗ tu ſolis exoꝛt᷑ et eius occaſu finit᷑Mõ aũt timendũ vbi lux erat mundi:quã qui ſequittenebꝛas neſcit Abijt ĩ montem ieſus:vbi ſedebat cum diſcipulis ſuis Expe⸗ ctabat enim turbam:quã ſignis et verbis allexerat ad ſequelã. Et accedentes ouodecim virerüt illi. Dimit te turbas. vt eũtes in eaſtella villaſq; que circa ſunt di⸗ uertant vt inueniãt eſcas:qꝛ hic in loco deſerto ſumꝰ Pꝛeſumunt diſcipuli in magiſtrũ in ſapientẽ indocti: conſilijs indigẽtes conſulũt veritati· Et modice adhuc ſunt fidei.cum de cibturbarum angunt᷑ exiſtẽtes cum chꝛiſto:necnõ male pꝛouident turbis qs a chꝛiſto ſegre gare vł ſalti ad modicũ tẽtãt ſub ſpẽ pietatꝭ. Sũt enĩ ſxc ĩpita ↄſilia.in q̃ qui boni vident᷑ ex ignoꝛtia ſeu ĩ ad uertẽtia ſepe cadut vt ſub velamine boni anĩe diſꝑgant Sedy tereccle elceſ⸗ ſeretice⸗ etdutt ſtodluin guinone. lituco i tis auni ctcuch⸗ ſunmmhe eluries ctum ho ommmiwe ſolihan naeareo haſtetoc enita teraeun wſrä teilhs tacent nes ſerm ſaida logat tanse triop ſpien Gummm ſs. Gephl Crecen bnspe Uleur inug terente ſolſta efert; awe clem eteo gion neipt dinen Affufſe benen Niuser ſcum. Neeog! ata ſuntne De miraculis Saluatoꝛis Sed vnum eſt caſtellum ⁊ vna villa ſcilicet ſancta ma uerant. Ylli ergo homines cum vidiſſent qð fecerat ſi ter eccleſia.cuius fundamẽtum actoꝛ ⁊ rectoꝛ et paſtoꝛ gnum dicebant. Quia hic eſt verus ꝓpłeta qui venturꝰ eſt chꝛiſtus. In ipſa non extra ipſam in caſtellis et vill eſt in mundũ Elere quãuis non toti iſti de ſigno traſi⸗ hereticoꝛũ philoſ optoꝛũ ſapient mundi atq; potentũ erunt ad ſignatũ:vt videntes ſignũ intelligerent ſup⸗ et diuitum rerreno Asiar querẽde ſunt eſce:ſed a chꝛi⸗ naturalẽ auctoꝛẽ et potentiam extra vſum et virtutem ſto qui in ſancta eccleſia coꝛpalem et ſpaleʒ oĩm curat oſtenſam hoibus ſupꝛa ſenſum. Et hc eſt oim miracu anmonãa. Nec pauoꝛ? fectu vite coꝛꝑalis ĩcutiat ſo⸗ loꝛũ palmaris ratio vt in cognitionẽ factoꝛis inducant litudo deſertipauerat enim in deſerto celeſti mãna mł et ex hoc hominiby ipſa pãdunt᷑. Ex ſigno dato ex hbomi tis annis plm pegrinum. Nam et ſi opoꝛteret tutiuſ ne quẽ purũ credebant:putauerũt ꝓphetam. VUltra na eſt cũ chaiſto exiciale ie iuniũ q;; ad votũ refici pᷣter chꝛi⸗ turam eos ſignum tale ꝓduxit:qmi nõ ex natura ſed ex ſtum. Mon ſunt timẽda ieiunia vbi paſtoꝛ eſt vite: nec infuſa gratia data eſt homibo ꝓpſætia. Sʒ modiea erat eſuries coꝛpoꝛis ꝓpulſanda vbi paſtus eſt vecbi. Pꝛedi iſta credulitas.quia non ꝓpheta magnus erat: poꝛro am ctum poꝛro fuerat quia nõ in ſolo pane viuit hõ. ſed ex pla fuiſſet ſi omniũ atq; ꝓphetaꝝ credidiſſent factoꝛem: omni verbo qð ꝓcedit oꝛe dei. Mondum nouerãt apo Sed quid eſt qð dicebat᷑ quia venturus erat qui oĩno ſtoli hanc in chꝛiſto adeſſe potentiã: nec viderãt pꝛeter iam venerat. Et qꝛ non credebant totũ ꝙ chꝛiſtus erat nature oꝛdinem multiplicare victũ Cum ergo ſuble⸗ 8enturñ ſoꝛte ipſoꝛũ opinio aſſerebat An foꝛte ad ſecu⸗/ uaſſet oculos ieſus et vidiſſet quia multitudo maxima dum aduentum iſtoꝛũ opinio ferebar. M venit ad eum. Dinrit ad diſcipulos ſuos lvt ſuppleat lit De multiplicatione ſeptem panum ſcom matheũ 2 tera euangelij. Vos dixiſtis vt dimitterẽ turbas: iurtts marcum. Capitulum IIII H veſtrũ conſiliũ non dimuſi. Ecce turbe veniunt vos da⸗ Eptẽ vo panum et paucoꝛũ piſciculoꝛũ multi⸗ te illis manducare. Sed diffidentibus diſcipulis atq; Ss plicatio a ſuperioꝛi miraculo in virtute non dif tacentibal dixit ieſus ad philipũ. VUnde ememus pa⸗ fert niſi ex annexis et numero. ſed oꝛdo geſtoꝝ nes vt manducent hij Ad philippũ pꝛimo ꝓlatus eſft dicẽdi materiã dabit et illuſtrabit gra ſpũſſanctil ur / ſermo velut ad hominẽ qui erat patrialiſ: nã erat a beth ba multa erat cum ieſu:nec habebant quid manduca⸗ ſaida illi monti vicina Mec chꝛiſtus velut ignarus iter rent urba facile turbat᷑ et turba impetu et clamoꝛi Ce N itapo rogat:ied vt euangeliſta refert Hoc autẽ dicebat ten⸗ bus ſepe fert:et raro quieſcit niſi p pꝛouidum ducc: ſeld meſ tans eum. Ypſe enim ſciebat quid eſſet facturus t/ due ſequebat᷑ ieſum turbatiõis cauſa carebat Nihil ha vſq tatio pꝛobatio eſt hũane peritie:vt dareat cũ qualibus bet vnde turber᷑ qui ſtare didicerit cum ieſu: oꝛigo em et lo⸗ ſapientibus mundũ ↄuerſurus chꝛiſtus pgredit᷑. Non eſt et fons indeficiẽs omnis cõſulationis et da⸗E Niſtus emum moꝛe demonũ aut fimilitudine hoim tentat chꝛi⸗ hoc non habebant quid manducarent: quia non ex ipſo -b - . -af namur ſtus. Vntentatoꝛ penitus eſt ipſe maloꝛũͥ. Sed pꝛoba ſed ex nobis defectio eſt et carẽtia bonoꝛũ.Non habemꝰ* r e oerrima uit philippi pꝛudentiã ſicut in veteri teſtamẽto pbauitt vnde viuamus ſed vnde moꝛiamur ex nobis. Non ha⸗ at eni obedientiã abꝛahe ſcriptura dicente:tentauit at deus bere ſimiliter deſicere de vno fonte pcedit.ſeʒ materia ſomom abꝛaham. Mhilippus vo rerũ agendarũ ignarus ipꝛo⸗ nihili. Vnde p creationẽ in eſſe deuenimus: ſed cregstoo edpaſ uiſe atq; inconſuſte reſpondit:nõ coequans victum ho ris eſt ſeruare in eſſe q fecit. Subſiſtere nequaq; nr⸗e ndo at minũ quantitati! Ducentoꝛũ denarior panes nõ ſuffi noſcit poteſtatis.defectiones noſtrũ eſt pati:mederi eſt derend cerent eis:vt vnuſquiſq; modicũ quid accipiat Vtrũ creatoꝛis.Hinc ieſus affectum pandit apoſtolis ſiue di rſcruabat voiſta ecuma ſic numerata pꝛeſta fuerit ſcriptura nõ ſcipulis animi miſerentis. EVindel conuocatis diſcipu⸗ nn e refert: q;q; multi amoꝛe illecti pecunie velint illi ſancto lis dirit illis. Miſereoꝛ ſupturbam: qꝛ ecee iam triduo lunſbo apoſtoloꝛũ collegio de pecunia facere impoſiurã vt illoꝝ ſuſtinent me:mec habent qð manducent Pꝛo cõ ſilio bPnſni⸗ exemplo in licitum nitant᷑ conuertere ꝓpꝛiam auaricia: audiendo diſcipulis enunciare videt᷑mon velut indigẽſ⸗ arereſ et eo ſe credant a peccato imunes quo ſanctos in exrem ſed vt magis redderent attẽti ad ea que facturus erat. r⸗& plum vite moꝛalis inducunt. Et bonos ſepe infamant Indicat animi ſui miam qua mouet ad turbam ſquia awem ne ipſi ſoli deliquiſſe videãtur. Sed alioꝛum turpitunꝭ ommn miſerer deus: mihil eoꝛi aue fecit abhoꝛrẽs. E 4 ini dine ſi adeſſet:turpitudo ꝓpꝛia non celetur. Verũtñ ſi mie domini ꝙ non ſumus coõſumptinec defeceruͤt mi/ ale⸗ affuiſſet illa pecunia.nil ademiſſet apoſtoloꝛũ virtuti:li ſerationes eius. Conſimmeremur olno in nihilũ reuer⸗ eli bera enim mente ſup terrena oĩa ferebant Elnus aut tentes niſi ope diuine miſericoꝛdie teneremur:que ne⸗ ni alius ex diſcipuliſ andreas frater ſimonis petri dixit ad mini deficit. niſi hõ pꝛius deficiat NHemim deſicit oñii⸗ ieſum. Eſt puer hic vnus qui habet quinq; panes oꝛde no niſi conſidentibo in ſeipſo. Nemini deſicit qð defice nnen aceos duos piſces:ſed hec quid ſunt inter tãtos Mec re neſcit:quod largitione non minuitur nec augetf.nul flbi refert quod alius euangeliſta dicitl At illi drrerũt.Mõ lum nouit habere defectum. Ynexhauribilis imo ineua gace ſuunt nobis plus qᷓ; quinq; panes et duo piſces: vis ea,/ cuabilis eſt diuine mĩe vena:que nunq; in copia nec in Aünt mus et emamus in omnẽ turbaʒeſcas! Quia qo vnꝰ voluntate deſecit. Plus abundat qm̃ poſſint oẽs ange Aiti Dixit omnes dixiſſe vident᷑: et vſitato moꝛe multitudo geli et hoĩes indigere Supabundat etiam dantis ro⸗/ Ce/ ſeꝑe loqui ꝑ vnum Ait aũt ad diſcipulos facite homi⸗ luntas ſupꝛa quam velimus recipe. Nulla volunt Nt nes diſcubere p cõuiuia quinqgenos:et ita diſcumbe⸗ velle paratioꝛ q; ad confeꝛendũ diuina/ſed non omnib Cccy.· ⸗⸗ Mimit re fecerũt omnes Erat aut ſenum multũ in loco. Si niſi ſuſtinentibus eum. .τοinde adiecit. Quia ecce is t d⸗ ſcubuerunt ergo viri nũero quinq; milia. Alcceptis au triduo ſuſtinent me:nec habent qð manducent. Verũ in tẽ quinq; panibus et duobo piſcibus reſperit in celum. eſt ꝙ caritas omnia ſuſtinet ꝓpter deũ:patientius vero loctt et gratias agens bñdixit illis. Et fregit et diſtribuit di⸗ ipſum ſi uſtinet. Sed nec confundi poſſunt qui dĩm ſu bu ſcipulis ſuis vot ponerent aũ turbas quantũ wolebant ſtinuerũt. Ex hoc plalmiſta diat Tluiuerſi qui ſuſtinẽt Cunn Ect manducauerunt omnes et ſaturati ſunt Dicit ie⸗ te non confundent᷑:qm eſt multe miſericoꝛdie et wrarx ſgre ſus diſcipulis ſuis. Colligite que ſupauerunt fragnen omnibus qui ſperant in eum. Et iterum pſalmiſta Ex la ta ne pereant. Collegerunt ergo et impleuerũt duode⸗/ pecta dominum wiriliter age:confoꝛter coꝛ tuum et ſu⸗ ia cim cophinos fragmentoꝝ ex quinq; panibus oꝛdeace⸗ ſtine dñm. Exhoꝛtatur veritas eos qui ſperant videre f is et duobus piſcibo:que ſupfuerunt his qui mandues domini bona in ter:a viuentium:vt epectent vominuz 1 1. . man — . ̃ ̃¶ĩ DI . I8 nnen nr non eſfeminate ſeu molliter: ed ea que ad ſalutem pti⸗ nent agedo viriliter. Et confoꝛtet᷑ ne efficiat᷑ de ſidia ne qꝙ; infirmet᷑magis vᷣo luſtineat dñm qui non deeſt ſu⸗ ſtinentib eum. Nam ſiue ad tollerantiã paſſionũ ſiue ad excectatione pmiſſoꝛũ verbum ſuſnnentie referatur. in id redit vt ſuſtineamus oĩa ꝓpter ibſum dũm et ſide⸗ lem exolu:oꝛ ꝓnuſſoꝛum ſuoꝛu. Mec ſiquidẽ diſferent et miſtice varie atq; moꝛaliter exhoꝛtãs eccleſiaſticꝰ ma nifeſtat: cum quẽpiam vlut filium erudiet dicens. Fi li accedens ad ſeruitutẽ dei ſia in iuſticia et timoꝛe:⁊ pᷣ⸗ para anim tuam ad tentationẽ. Hepꝛime coꝛ tuum et ſuſtine. Inclina aurẽ tuam et excipe verba intellect?:et ne feſtines in tꝑe obductioms. Suſtine ſuſtentatiões dei. Coniũgere deo ⁊ ſuſtine vt creſcat in nouiſſimo vi ta tua.Omne qð applicitũ fuerit tibi accipe:et in dolo- re ſuſtine. Et paulopoſt adiecit Metuentes deum ſuſti nete miſericoꝛdiã eius:et nõ deffectatis ab illo ne cada tis. Bonum eſt timentibo chꝛiſtũ ſuſtinere miſericoꝛdi am eius:qni ipſe dicit Miſereoꝛ ſuꝑ turbam ſcilicʒ ſu omnes hoĩm nationes:etiã ſup aiam vnã/Sed in mi ſericoꝛdiam non conſequunt᷑ qui eũ ſuſtinere noluerũt ꝓmittentẽ:aut qui ꝓpter eum ſuſtinere noluerunt pꝛe⸗ mentem pſecutione/Oed hanc turbe ſuſtinentiã p tri duum factã cõmemoꝛat: vt hec trinitas dieruʒ in alias trinitates mentes hominũ cõſiderando traiciat: in cre atricem ſcʒ que deus eſt pater et filius et ſpũſſanctus. Et in tertio die tridui chꝛiſtus miſertus eſt turbe:quo⸗ niã in ſpſancto miſeratio fit ꝓplłoꝝ:et in ſua virtute ce lebꝛatur remiſſio peccatoꝛũ.Et in illam trinitatẽ virtu tum in q̃ reuiuiſcimus in peccatis moꝛtui cum tertia ĩ terceſſerit: fides ſpes caritas iſta trinitas eſt. Et in cari tate ꝓfecto fit miſeratio gccatoꝑ:qm caritas ilon mul titudinem opitNouerat inars turbarũ indigentiãʒ cũ miſeratus dicebat.Nec habent qð manducent.Mõ habent homines vnde ſuas animas reſocillent. Nec ha bent homines in deſerto huius mũdi alimoniã ſpiritu⸗ alis alimenti:niſi ſaluatoꝛ ipſe ↄtribuat.O vtinã anne xam humane nature inopiam ↄgnoſcerẽt vniuerſi qui⸗ bus bonis pꝛiuati ſumus quanta pꝛiuſq; chꝛiſtus miſe ret᷑.quanta genus humanũ inedia pꝛemebat᷑: erat hoꝛ⸗ rida fames.ſaturitas non aderat vlla: exalabant pluri⸗ mi animas ſuas oinoa veritate impaſtas:et turbarum multitudo eternũ patiebat᷑ exitiũ.Elenit qui cognoſce bat oꝛiginalem defectũ ſe offerens ad ſequendũ vt mi⸗ ſertus ſequentibo afferret ſane remediũ. HMis dumta⸗ xat qui deſerentes aĩio mundũ deſertuʒ chꝛſtů in deſer⸗ to ſectarent. Nam turbã filioꝛũ iſrael in deſerto in moi ſe ſequentẽ deum et in colũna ignis et nubisſceleſti ali mento nutriuit. Et nunc miſeret᷑ turbe illum in deſer⸗ to ſequentis. Et dominus ꝑ hieremiã recõmemoꝛat il lud pꝛeteritum:qð ꝓphetia erat in futurũ.Et factum ẽ verbum dñui ad hieremiã dicẽs. Vlade et clama in auri⸗ bus hieruſalem dicens. Mee dicit vñs. Recoꝛdatus ſũ tui miſerans adoleſcentiã tuã et caritatem deſponſatio nis tue:qñ ſecuta es me in deſerto in terra que nõ ſemi nat᷑.Hec ad hieruſalẽ dñs inferebat. OPꝛedicãs turbis chꝛiſtus oſtendit in caePi alimonia qð defecit ecclefie iidit p in ſpũali gratia ꝛe icula ehꝛiſtus que pñt ex ie⸗ iunio bonoꝝ ſpualiũ hoibus puenire:deſectum ſcʒ quo mo langueſcit in via. Pꝛoinde ſubiecit Et ſi dimi ⸗/ ſero eos ieiunos in dom ſuam:eficient in vis. Yeiu⸗ nus a chꝛiſio dimittit᷑qui ſpũale non accipit alimentũ: Seg non eſt parcitas dantis:ſed negligentia nõ accipi pientis. Effundit ſed denegat impatis. Mulla vo nori⸗ oꝛa ieiunia q;ᷓ ab alimonijſ chꝛiſti ſecerni. Dimittunt᷑ ie iuniq plurimi redeuntes in domũ ſuam:cum vnuſqjf * quintus q peium placitum ſequit᷑ chꝛiſti gratia non retectus. Periculoſum eſt ad ꝓpꝛiam redire quietem:et ſpaliũ inedia expugnari.Etenĩ defectus aduenit cadendi ſiue ſiſtendi:et quod magis flendum ſepius oberrãdi.Nõ cogit chꝛiſtus ad ꝓpꝛia coꝛꝑis et actionũ tꝑalium nõ re dire ſed ſacramẽtoꝛũ gła et mandatoꝛũ diſciplina vult eſſe refectos vt ſacramẽtalis ſit vita bominũ ſub regu⸗ la mandatoꝛũ.Etenim ſic incedentes non deſiuent in via:non cadent quin releuent᷑.nõ ſiſtent quin ꝑficiant on ober n Domum vo cunctoꝛuʒ viuentiũ terrã matrẽ naſcentiũ etiã appellaui:ſeu illaʒ non oberrabunt quin redean celeſtem patria in qua vuſt deuſ oẽs holes ſaluos fieri ad cuius btitudinem ommiũ credentiũ tendit intentio Vlia q̃ gradiendũ eſt chꝛiſtus eſt anteqᷓ; reuertamur ad terram de q̊ ſumpti ſumus:et ſine q̃ puenire ad celeſtẽ patriã ommno non poſſumus In qᷓ via defecerunt qui errauerunt a fide.aut qui non ꝑuenerunt ad fideʒ:q̃ de chꝛiſto plus aut minus debito crediderunt: qui deſpe⸗ xerunt que elegit.qui contempſerunt que ſuſtinuit. qͥ pomnia eius euangelio non ſe ſubiecerunt.qui ea que deſpexit habere voluerunt:qui retrograde prexerũt. aut qui ex negligentia remanſeunt Sinnnankrereren tes dũ aſpexerunt amena mundi vlterius ꝓgredi ſunt obliti:ſed nec hi qui ꝑſeueranter diuinis mũeribo ſunt refecti Quidam emm ex eis delonge wnerunt Pꝛo pioꝛes erant aut eſſe debebant ad ſequelã chꝛiſti qui de lege domini erant qᷓ; qui gentiliter vixerant:ſed pꝛepo/ ſtratum eſt vt q debebant eſſe ꝓpinquioꝛes ſunt remoti oꝛes:et qui longe erant ꝓxim facti ſunt. Mecnon et de⸗ longe ad cheiſtum wmunt qui extiterunt maioꝛibo cri⸗ minibus irretiti et in mudi delicijs atq; diuitijs plus oreguibus eſt celerius diuino edulio ꝓuidendũ:ne reuocati a pꝛiſtinis in via ſatis deficiant/amt eſſera⸗ tionis ſeu difficultatis conſiliũ imꝑiti:vluti diuinam Potentiam ignoꝛantesl Et reſponderũt ei diſcipuli ſui Vnge poterit iſtos quis hic ſaturare panibus in ſolitu dine Concoꝛdat hec exinamita reſponſio cum illa q̃ ſu⸗ perius dictum eſt. VUnde ememus paneſ vt manducẽt hi. Sed hanc ꝓtulit chꝛiſius ſeens omnino qo eratip ſe facturus:illam ꝓtulerũt diſcipuli virtutẽ chꝛiſti dñi non cogitantes.Naturalib ꝓgreſſibus aſſueti neſciũt conſiderare diuine virtutis potentiam ppter ipſam na⸗ turam:quam ex toto ſequentesſillam ineffabilieʒ vebe mentie gratiam non aſpexerunt. Tlere aũt nullus eſt q poſſit panibus homĩes ſaturare in ſolitudine huiꝰ mu⸗ di:ſempꝑ enim poſt ſu benarücomne enkt debellat in edia:et ſaturatus iteꝝ refameſcit. Nullus poero affeciꝰ hominum habet ſatis niſi reficiar̃ a gratia cuius nemo penitus hominũ eſt largitoꝛ:niſi factus hõ conditoꝛ et redemptoꝛ Qui interrogauit eos Quot panes habe⸗ tis. Et dirxerunt ei Geptem:et piſciculos paucos. Et pꝛecepit turbe vt diſcum berent ſuꝑ terraʒ. Et accipiẽs ieſus ſeptem panes et piſces:gratias agens fregit de dit diſcipulis ſuis vx a pponerent. Et diſcipuli dederũt pplo ſeu appoſuerunt turbe:et manducauerunt et ſatu rati ſunt . Cum chꝛiſtus legitur interrogare nunq; ve lut ignoꝛans interrogare credatur: ſed moꝛe humano loquitur.et familiarem ſe diſcipulis ſuis monſtrat: et vt clareat euidẽtius qð erat ipſe ſacturus.Nouerat eni- uper omnino quot panes habebant Hiſcubitus tur terram oꝛdinatio eſt fideliũ in eccleſia: vt vnus quiſq; in eo ad quod oꝛdinatus eſi ſacramentoꝛũ gratiam ſu⸗ mat. Et ipſa humiliatio ad diuina et ad ſacramẽta/que fiunt penitus ex coeruptibilibus et terrenis:ſignatur ĩ diſcubitu ſuꝑ terram. Maxima in hoc noſcitur humili tas hominum.cum ſe inclinat ex fide ad ſuſcipſẽda elet ment t1.9 4 0 6 diſo Van rov telis enty⸗ Et ſtun ttuio num Eti ean dulen Aucan ſecto ms liſe Na erf n 6 gĩ ſte rocd leſe aure num ler nud⸗ nech fur ture⸗ ſen ſ ſ Leſenns, etſpügli⸗ hentifte num no Ninannt ſnbnn inpfiant Ande guſen i wos fen rimenti tammoras ac eſeſt⸗ reruntqgni erid lui deſpe⸗ ſint. gaieagge Porediſen hhertoſune eunt Pr ſtreide ſſor Pepr Untrenot cnonetde ariht litiss pns gengune Wen, dininam lpuli ſui in ſolitu Ala qſu⸗ ſanducet dergtſp⸗ heci dei e veſciit kipſomna Pile e lllieck ehu nin Abekorin otffe ins nento neitoret neohate c. E rgelipiis rad woerit et ſotu, ni ve mano tat:et raten gunſch mn/ u ur mi . Rerüt.aut De vita domini menta:et gratiam non videntes credunt eſſe ſacramẽ ta. Accepit ſepteʒ panes et fregit: et dedit diſcipulis vt arponerent. Geptem ſunt que diſtribuit ſacramẽta, unt etiam ſeptem dona ſpũſſancti:que holbus ꝓ ſui diſpoſitione atq; capautate partit᷑ ꝑ manus apoſtoloꝛũ Nam bominiboa chꝛiſto traditũ eſt determinato miſte rio vt alios homines in fide ſubiectos alimẽto ſacramẽ talis gratie atq; diumis ſermonibꝰ paſcant:vt quoꝛuʒ erit vna btitudo ſit vna et mutua cõmunio inter eos. LEc habebãt piſciculos paucos:et ipſos benedixit ⁊ iuſ ſit apponi Piſciculoꝛuʒ additio q̃ extrahunt᷑ ex aquis traicitur in dulcedinẽ. que de amaritudine vite carpit᷑: nam amare ſunt aque maris dulces piſces generant Et ſi dulces ſunt.aut fluunt.aut cõmouent᷑ a vento vt etiam tribulatio ſempꝑ ſignet᷑ in aquis:cuius fructusẽ ulcis cõiunctus ei vite que dicit᷑ ſacramẽtalis/Et᷑ mmã ducauerũt de miraculoſe ꝓductis:a ſaturati ſunt.Dꝛo fecto ſatur dicit᷑ refectus a gratia. Et depellit᷑ hiſpida fa mes cũ chꝛiſtus oꝛnat ſuis alimonijs menſam. Nemo niſi quem chꝛiſtus alit dicit᷑ ſaturatuſ.Neq; fieri poteſt vr anima ſacietatẽ accipiat ab his que ĩania ſunt Opti ma ſaturitas gratia neq; faſtidit animã: ſed amplioꝛib- et ſuauioꝛibo de ſiderijs angit Coꝛpoꝛis nempe ſatietas qñq; nauſeam generat:et refectum languoꝛibus vꝛget Et ſuſtulerũt quod ſuꝑauerat ſeptem ſroꝛtas Erat aũt qui manducauerũt quatuoꝛ milia hominũ et dimi ſit eos. Sublate ſpoꝛte de fragmentis oppoſitoꝛü nůͦe⸗ ro coꝛreſpondent: etenim ſeptem fuerunt panes. Et qꝛ reſeruant᷑ id inſinuant:vt vſq; in finem ſeculi eadẽ per⸗ duret miniſtratio ſacramentoꝛũ/Oed neq; ſeptem pa num atq; ſeptem ſpoꝛtarũ numèrus equatur nõ calcu late multiplicatiõi facte a diuina virtute:q̃ tanta multi tudo refecta eſt Nec vllus hominũ dinumerare potuit neq; ſcire in quantũ numex deuenerit mltiplicatio pa⸗ num niſi qð tm̃ rei affectus innotuit.quia omnes ſatu turati ſunt: qm̃ non eſt menſurabilis aut numerabilis ſen ſibiliter occulta ſacramentoꝝ virtus que animas re ficit. nec btĩitudo que puenit. NMec alligatux nũerꝭ ⁊ mẽ ſuris illa dulcedo tribulatiõis: que ſignat᷑ in piſciculis ex mari amaro carptis. Numerus manducantiũ claret vt inclareſcat miraculũ. Sed quadratura vltima ſiue maioꝛis numeri ſoliditatẽ et firmitatẽ gratie.magꝭ vo eterne vite ſignificat. In rebus enim ſolidis quadra ſi gura dicitur firmari ſolidius. Et quadrati ſunt lapideſ iuſſu ſalomonis qui ponebant᷑ in fundamento templi. Et operta ſunt omnia in templo oꝑe quadro/Et dimi ſit eos ſcilicet a ſe vt liberi abirent ne in via deſicerent. Non enim aufert chꝛiſtus ex pꝛeceptis aut ex ſacramẽ⸗ tis aut ex quibuſcunq; cariſmatibo hoĩbus libertatẽ ſed ideo talia cõfert ne deiciamus ne impediamur a ſatha narvt liberi oꝑemur ꝓ ſuꝑna libertate captanda. De miraculo inuentiſſiateris ſcom mat(ſim tm̃. Capitulum V Voniã ſicut ꝑſpicua fidelium ratio docet non debeat dici miraculum quod poſſet euenire na ture tempoꝛe longo vel bꝛeui.aut miſterio artꝭ⸗ etiam ſi nunq; xpenitus pueniret:ſʒ illud dumtaxat ad quod vel artis non eſſet aut poſſet eſſe conatus: idorco quodãmodo heſitauerim intentionem ſtateris ĩ oꝛe ſi⸗ ſos inter miracula cõputari:qm̃ quodam artis miſte⸗ rio id agi potuiſſet adiecta ſententia dñi ſaluatoꝛis. Nã ſtater caſu quodam potuiſſet eſſe piectus. quãuis nõ il⸗ lo fine vt ſic inueniret᷑.ſic etiam ꝓ tributo terrenis do⸗ mims ſolueret᷑aut quodã alio foꝛtuito cecidiſſe:piſcẽq; pquirentem eſcas cum alijs woꝛandis voꝛaciter aſſum⸗ pſiſſe.ſciuiſſeq; dũm ſaluatoꝛẽ qui eſt omniũ rerum co Baluatoris gnitoꝛ. Simtliter et de ficulnea quam ſubito arefecit: que longo tractu tpis ex natura ſiue oppoſita inciſione aut quõlibet aliter arefieri potuiſſz. Ded pꝛe ſubita acti one pñt inter dñi miracula cõputari qq; omnino i mi raculis cõmunis oꝛdo nature cõuenire non debeat me⸗ q; humana ſtudia caſualia vel pꝛeuiſa poſſint pᷣſtare iu/ uamen moꝛa interpoſita vel repente. Tlerunth qꝛ ma⸗ gno miſterio acta ſunt iſta: et mox vt ab oꝛe dñi ꝓceſſit impium. rei obediẽtia mõſrauit effectuʒ: vecreui oĩno inter miracula ꝑtractare. um natura ſiue ars porunſ⸗ ſet diuerſimode ſimihna facere:non tamẽ eo mõ quo fa cta ſunt potuiſſet ineternum efficere. VUnde quauis fi⸗ at ex miraculo quod habet natura: quod facit mira po tentia poſſet tamen ex natura diutine ſoꝛtiri effectum. Et qõ ſit repente interdũ fieri poſſet exarte: wruntñ alijs inſtrumentis alijſ q; medijs diuerſis oꝛiginalibuſ cauſis potentia qua miracula fiunt quã natura vel ars humana pcedit. Pꝛoinde illa inuentio ſiateris in oꝛe piſcis miraculum fuit · Dhecenſq; fuit vt eſſet miraculũ quod ad tantu miſterium parabatr᷑. Nam cum determ naretur cum petro liberos eſſe filiosa ſolutione tribu⸗ ti:tamen ſcandalum deuitauit iubens petrum ad mare accedere et pꝛimũ piſcem tollere aſcendentẽ: in cinus oꝛe inuentũ ſtatere regi terreno ꝑſolueret:quod petruſ domino iubente ꝑfecit Oare mundus:piſas chꝛiſt? ex vndis eius vſq; quaq; concuſſus. Stater preuuʒ quo bumanum genuſ nullo vꝛgente debito ſed gratuito ab hoſte redemit. Quis enim ülum pꝛeparauit piſcem vt ſic eum ſubita piſcatione inueniret petrus: niſi qui pꝛe parauerat ione alium in quo reciꝑetur illeſus. Quis il lum ſignatum ſtaterẽ fecit repiriniſi qui homines no⸗ lebat male perire. . 24 De miraculo ⁊ ſubite arefactiõis ficulnee ſcõm ma theum et marcum. Capitulum I Imiliter et illa ſubita ſiccatio ficulnee que in s ammirationẽ aſpicientes traxit:etiam int mi⸗ racula computat᷑. Mam ſcriptũ eſt Dane aut reuertens in ciuitatem eſurijt hꝛiſti eſuries erat ex voluntate:nõ enim illum illa inuite pꝛemebat nec pꝛe⸗ ter voluntatem famis fatigabat inedia. Sed ꝑ eſurieʒ coꝛpis abextra oſtenſam intrinſecã eſuriem oſtẽdebat: ſcilicet ſinagoge:que in ficulnea iuxta quam mõſtrauit eſuriem ſignincabat᷑ areſienda ſubito: quia chꝛiſto ve⸗ ro cultoꝛi fructum virtutis ex longo iam tpe ipſa nõ de derat. nec datura illis tpibus parabat᷑:que peccatis pꝛe teritis pꝛeſentibus atq; futuris ſiccando ilico maledice bat᷑ in ficu.que aruit ſubita a domino maledicta:nõ ap⸗ poſito igne non ferro cedente.non eu ulſa vento. nõ de foſſa radicibus.non alio artis ingenio ſed ſolo vrro il⸗ lam dñs arefecit:vt ſi diſcipulimmarentur vicentes. IOQuõ continuo aruit Et vt miraculũ crederet᷑ pꝛet ſolitum nature curſum ſimilia et maioꝛa poſſe fſeti a ſi dem inheſitantem habẽtibus ſaluatoꝛ aſſeruit dicene. Amen dico vobis: ſi habueritis fidem et non heſita⸗ ueritis. non ſolum de ficulnea facetis:ſed ſi monti hu ic diceretis iacta te in mare ſiet Et q;q; hoc factuʒ ſcri⸗ ptura nulla cõmemoꝛet:mon tamen credendum hanc defuiſſe fidei poteſtatem. Sed neq; chꝛiſtus aut hi qui ab ipſo ptãtem faciendi miracula ſuſceperunt. aliquan do expti ſunt vtrum poſſent montem in mare iactare: vt vocarent ad fidem incredulos. vt darent infidelib⸗ ſigna: vt miraculis moueret᷑ indocta gentilitas que de monibus illudebat᷑et confunderert᷑ hominũ ſapientia. que tm̃ innititur in natura.Nil poſtentationem in mi raculis apoſtoli effecerunt ſed ad vtilitatem videntiuʒ qm̃ hec ptãs que a ſpũſancto concedit pꝛeterq;ᷓ ad tui⸗ 2 . Ppye ho eſbs tatem nemini exhiber. Ac p hoc ſi non inuenimus talia facta:inuenimus foꝛte ſimilia. Et ſi nunq; aut nunſq; facta ſciunt᷑ tamen ꝓ dubio fieri potuerunt.et ſi nunc non fiunt ſieri tamen pñt.Et ſi nunq; fierent fieri ꝓti⸗ nus poſſent:qm̃ oꝛdo miraculoꝛuʒ ſicut exiſtit a diuina potentia:ſic ꝑ diuinam ꝓuidentia agit᷑ vt in nullo pꝛe⸗ terqᷓ; ad opoꝛtunitatẽ in agendo declinet. Quãobꝛẽ ſi nũc ſieri miracula opoꝛtunitaſ flagitaret habet in ſe vir tus noſtre fidei vnde poſſet efficere:qᷓuis młti cauſent ꝙ miracula tam magna ſeu ita crebꝛa non fiunt. ꝙ ſi fi erent ſequeret᷑ hominũ miranda et opoꝛtuna cõuerſio. Quibus reſpondemus ꝙ melius nouit diuina ſapien⸗ tia quid eſt et qñ oroꝛtunũ ſit hominũ q; homo cogno⸗ ſcat quid ſit vtile ſibi:que ſi cognoſceret inerhauſta et indefeſſa dei vnitas deſcere vtilitatib hominũ omni⸗ no neſciret Alibi in hoc ꝑſtrinximus quare non fiũt cre bꝛa miracula. De miraculis in dñi paſſione monſtratis ſcom a theum marcum lucam et iohannem: Capitulũ VII Lla etiam meridiana ſolaris eclipſis que ĩ ple⸗ i mniſſimo et in medio emiſperio chꝛiſto moꝛiẽte humanos pſtrinxit oculos oꝛdinẽ miraculoꝛuʒ omnino non defecit.ſed tanto magis auget miraculi di gnitatem quo ꝑ vniuerſum oꝛbem ilico ⁊ in momento innotuit:vt ſicut lucerna accenſa in domo ſubito per ra dios non obſtatos totam domũ illuminat. ea vo celeri tate qua extinguit᷑ in omni ꝑte domus tenebꝛe diffun/⸗ dunt᷑:ſiceum lumen mundi viſibilis ſcʒ radius ſolis ſu bito fuit extinctus.imo ipſe ſol in ſuo coꝛꝑe obſcuratuſ totus ſenſibilis mundus in omni ſua parte obtenebꝛa tus eſt vt nunc mundi ſapientes et ſtudentes in moti bus ſiderũ notarent eſſe miraculũ pꝛeter ſolitũ nature curſum et conſuetũ ecclipſationis moduʒ que nunqᷓ; ĩ ſole agi:niſi cum inter ſolem et terꝛaʒ in tota vel in pte luna interponit᷑:et tunc libꝛabat᷑ in inferioꝛi emiſperio ſub terra deoꝛſum:ſol vo in ſupioꝛi emiſperio ſuꝑ tereã in altioꝛibus ſue ſpere partibus rebalRff en te plaris a ſummo vſq; deoꝛſum /ſciſſio ſatoꝛũ. aꝑtio mo⸗ numentoꝛũ aſtruunt omnino miraculũ:qm̃ opuſnatu re non fuit: nec ars humana vt hoc oparet acceſſi in ker remotus vo qui tunc ⁊ in reſurrectione cõterruit etiã miraculũ fuit:qm̃ qᷓ;uis ex nature curſu interdum ꝓue⸗ niat etiam tam vehemens vt edificia ſeꝑe ſubuertat nõ tamen illo in tꝑe opus nature fuit:ſed natura in ſuig⸗ dño requiſita moꝛienti et reſurgẽti chꝛiſto ſranſe tus aque atq; ſanguinis ex latere ad miraculum ſpꝑectat qm poſt moꝛtẽ infrigidatumq; coꝛpus iure nature nec ſanguinis aut aque poteſt eſſe decurſus. Hec qm alibi aliter tractanimus hic longe diſſerere intermittimus dũtaxat ad miraculoꝛũ in rebus inſenſibilibꝰ patratoꝝ oꝛdinem conuertens. . De ciratione hominis ſpũm immundum habentis ſcõm marcũ et luteiãꝗã. Capitulum VIII Ongruũ fuit et irrepꝛehenſibiliter diuina foꝛ⸗ c mauit iuſtitia.vt qui diuinitatẽ ſibi cõcupiuit adeſſe pꝛeter illum oꝛdinẽ quo benignitate ſua viſione diſpoſuerat beatiſicare moꝛtalesꝙ demone re⸗ pleret᷑:et fieret hmo immundus pꝑ ſpũm immunduʒ: qui verã immũdiciã in obediẽdo reliqt. Veruntũ quia diuina wonitas miſereri non deſinit nec continet in ira miſericoꝛdias ſuas.filiũ ſuum miſit in terris:vt paſſio nes humanm generis in pꝛothoplaſto damnati q̃s ĩ ſin⸗ gularibo patiebat᷑ hoĩbus.quas neq; natura wl ars po/ terant ſua virtute curare diuina ⁊ ſupnaturali atq; ſup artificiali virtute depelleret: ut oſtenderet quid in ania hus facturus erat qui ſic coꝛꝑa reſocher Erpamo (eE X quintus pit a ſexu virili qui pꝛimo creatus eſt:et ab expulſiõe de monis qui pꝛimo hominẽ in paradiſo decepit. Vñ cũ eſſet in ſinagoga capharnaũ ciuitatis galilee etiã in illa erat homo in ſpũ immũdo aut habenſ demomũ immũ dum. et exclamauit voce magna dicens Sine:quid no bis et tibi ieſu nacarene Tleniſti ante tempus perdere nos. Scio te quia ſis ſanctus dei . OQ hec infectio ad to tam humanã naturam referat᷑:non eſt ambigendum. Attamen homo habens demoniũ immundũ:eſt om̃is qui immũdis cogitationibus delectatur. Gt aüt mentꝭ immundicia:omnis delectatio pꝛeter deum. Sed ĩ de⸗ monio hec immũdicia poſſidet᷑ cum ipſe illam ſuadeat. ad hocq; conatur:vt animas a vera mundicia que duuſ eſt auertens ad turpia retronerrat d uũerſa inmmũdi cia idolatria fuit:ad quam induxit eos qui deum igno⸗ rauerunt:vt inclinarentur in cultura idoloꝛũ creaturã pꝛo creatoꝛe venerantes. Spurta eſt omnis anima di⸗/ uinis honoꝛibus venerans creaturã Et immũdicia eſt incontinentia genitalium membꝛoꝛũad quã ſpũůs im mundus impellit:et ſue inuide ſuaſiõi preſtatus aſſen ſus rebellionem in illis fecit adeſſe vt denuditate in na tura laudabili erubeſcerent. Et immundus motus eſt generatus in carne:in oſtenſionem ꝙ demon nõ natu⸗ ra ſed ꝑ auer ſionem ab auctoꝛe ſuo factus immundus in hanc immundiciã genus humanũ ſua deceptione ꝑ duxit. Querit omnis demõ a dommo tentare ꝑmiſſus in illam ummundiciã omneʒ quem tentat inducere:in quam ipſe deueniens a deo repꝛobatus eſt 5 in ſinagoga erat. Siquidẽ merito.qm illa repudiabat chꝛiſtum:vt etiam vellent ꝑ pꝛecipicium moꝛti tradere Nam omnis congregatio demoniũ habet que veritatiſ et iuſtitie ſermonibus eſt aduerſa:et quod in vno potiſ ſime oſtenditur ſignũ erat etiam roaierune clamauit voce magna demon in homine quem inuaſe⸗/ rat:non in ſe. Carebat enim ſua natura inſtrumentꝭ qͥ bus poſſet in vocem foꝛmare. Dicebat audacter. Sine quid nobis et tibi ieſu nacarene: Veniſti ante tempus toꝛquere nos. Peſſimus demon ſuam immundiciã cu piens vbiq; regnare quam pꝛimis arunt pſuaſit de chꝛiſto querimoniã facit: quem vellet ſinere ac pꝛeter⸗ mittere qð incepit. Vnde apꝑto verbo expꝛimit vt chꝛi⸗ ſtus ab eoꝛum vexatione quieſcat Qαd nobis tet demones ad malum eſſe cõcodes:et qui in hoc nul la diſcoꝛdia diuidunt᷑.cum vnus non pꝛo ſe tm̃ ſed pꝛo omibo querulatur:et neceſſario cõſitetur.qm chꝛiſti ad eos nulla ſit iuſta cõuentio:hoc dumtaxat exceptoꝙ do minus eſt eoꝛũ et ꝙ non ſuo impio pagunt᷑. Notat iſte demõ per vocem iam obſeſſi ꝙ ieſus ſit patria nacare⸗ nus:et quem ſinagoga erhonoꝛauerat iſie tremẽdo we⸗ nerat᷑:et cõfiter eum eſſe magne potentie vt eos poſſit toꝛquere:quẽ peſſima ſinagoga pꝛecipicio tradere pꝛettẽ tauit nſinuat ſpũs immũdũs veii mũdatoꝛis adus tum dicẽs. Veniſti añ tempus toꝛquere nos. Yam de⸗ mones toꝛquebant᷑ et erãt eoꝛum ruina eternis ignib mẽcipati:quid ergo eſt quod iſte cõqueritur ꝙ añ tem⸗ pus a chꝛiſto toꝛqueant᷑.An foꝛte iſte deõ erat de his quibus iſte ger plenus eſt. Sed abſq; toꝛtura etiam hi eſſe nõ poſſunt:qm̃ eoipſo quo de celo ceciderunt toꝛti ſunt. Vt autem huius verbi vinculũ abſoluamus ad⸗ uertite. Velut inſatiabiles ad malum et ad penas hoĩ⸗ bus inferẽdas toꝛturam extimãt.quia pellunt᷑ a coꝛpo⸗ ribus hoĩm:magis autem qꝛ chꝛiſto vocante homines expellunt᷑ a ſedibus aĩaꝑ.Et ꝙ eoꝛum preda quam tot milibus annis tenuerat diripiẽda ĩ bꝛeui erat:⁊ claudẽ de poꝛte inferi ne amplius quis inuite factus preda de⸗ ſcenderet:hoc ſibi ad toꝛturam immanes toꝛquebat. r., ſ. e A T hun hied tus anc ſerit div leon ſerm eidic caci⸗ Eenen poo, mor ſant mi⸗ re: vel juß hi⸗ liat taſe mun inſin blleo nnee püufn inter Ho np⸗ ind rent N Ee mn ſe er⸗/ his ſe pr⸗ luel turi len c Coni guiſ woen ſöe⸗ Cii innla immä nidno eere Dadhto dum, offis nent dide ageat, edeſ 1gno⸗ egtur madi⸗ geſt ns im ſen emnne Nus eſt nntl⸗ mundro roney Prnſſs Ucerein udiabet trogere writstif ohotſ. Intſier c, Sine npus ciäcu rde neter N chei Pochul up tod og miſe ner lowe⸗ ſ ẽ d/ n emè⸗ bis Nhi vꝛti d ol;/ ſes e e⸗ 4 — — - . „n n . De Vita dmini Lean6) ex* bazX 9)Sh Etiam in hominib ſeuis pleriſq; contingit ꝙ in ſeipſis toꝛquent᷑.ſi alios toꝛquere non pñt. Hoc enim habet ꝓ pꝛium obſtinata crudelitas:vt penam patiat᷑ ſi pʒ-nam non inferat.Alinte tempus hoc inferri eis deploꝛant.qꝛ foꝛte adhuc chꝛiſtum venire nõ autumabant: aut quia non credebant dei iuſticiã eſſe cõpletaʒ vt miererſan humano generi wluiſſet:exiſtimantes foꝛtaſſe ꝙ ſicut ipſoꝛũ ita hominũ punitio eſſet eterna Dicẽbat etiam hic demon ꝑ os hois quem vexabat. Sclo te qꝛ ſis ſan ctus dei. Sciebat demon ꝓut ſibi chꝛiſtus ſcire pmiſe⸗ rat:ꝙ ipſe ſanctus dei eſſet Dant demones teſtimoniũ veritati ⁊ inimici chꝛiſti de ipſo teſtiſicant᷑ ꝙ ſit ſanctus dei:vt homines increduli confundant᷑ chꝛiſto nõ credẽ tes vera dicenti et rara:et miraculis confirmanti ſuos nnonenCrieVaifr lum ieſus et cõminatus eſt ei dicẽs. Obmuteſce et exi de homine Increpauit au daciam dvemoms chꝛiſtus etiã vera dicentis ne ob hocĩ venerationẽ hominũ veniat:ne in mendacijs ſibi fides pꝛo veris pꝛeſtaret᷑ in poſterũ:ne ipſe videat᷑ laudib de⸗ monũ delectari. Etiam homines ſuo modo increpandi ſunt:cũ in facie laudare pꝛeſumpſerint. Spectat ad ho minũ bonitatẽ cum inferunt᷑ laudes publicas impꝛoba re:ſed chꝛiſtus increpat et cõminat᷑ et imponit ſilentiũ velut hñs ſuꝑ eos ꝓpꝛium dñatum:quo etiam ab hoĩe iuſſit egreſſum tanq; ei qui non ꝓpꝛium domiciliuʒ ha⸗ bitabat:tanqᷓ; ei qui rem inuaſerat alienam. Et obediẽ⸗ tia creature ſtatim pꝑficit diuinũ impium qᷓ;; depꝛaua⸗ ta:ſed impotẽs reluctaril Et viſcerpens eum ſpus im⸗ mundus:illum hominẽ piecit in mediũ ſqʒ hominuʒ in ſinagoga ſedentiũ Et exclamãs voce magna erxiuit ab illo:nihilq; ei nocuit qm̃ integra ſemꝑ manet natu ra recedente malicia:que nec de bono ſecum poteſt quip piam ferre ¶ Et mirati ſunt omnes ita vt cõquirerent inter ſe dicentes.Quid nam eſt hoc. Que doctrina hec noua.Quia in poteſtate et virtute ſpiritibus immũdiſ imꝑat:et obediunt ei Mirant᷑ quia non intelligunt di uinam virtutẽ:quam ſi intelligerent ptinus non mira rent᷑ qm iure atq; inexceptuate chꝛiſto ieſu ſubijct᷑ ois creatura. Sed non ſolum de patrato miraculo: verum etiam de doctrina que eis noua videbat᷑ tremendo am mirant᷑. Sed nec mirũ quia pꝛotinus noua erat exclu⸗ dens figuras vmbꝛas et cerimonias iudaice vtuſtatꝭ ex qua mundus nouis erat reparandus ſacramentꝭ no uis moꝛibus inſtruendus.Pꝛotinus nouus hõ nouaʒ afferebat mundo doctrinaʒ qᷓͥ mundus contemneret᷑ qᷓ pꝛeſtaret᷑ indulgentia feruenti.q̃ ſuꝑ cõiugiũ virginita ferebat᷑.q̃ dignitatem celeſtem terꝛena vilitas mercare tur.q̃ ꝑ penas et oppꝛobꝛia hõ poſſet in ſuꝑna cõſcende re:que in ſimplicitate fidei magis qᷓ; in pꝛudentia hũa na conſiſtit. Noua doctrina inicians vitam nouã ad ne cionẽ veteris hominis:et ad inducendũ nouũ hominẽ qui ſcõᷣm deũ eſt ſuos animãs dociles auditoꝛes · Cam wo arduoꝛũ geſtoꝛum chꝛiſti fama diuulgabat᷑ in circũ⸗ iacentis regionis ciuitates. g De ſanatjone Pi Petri febꝛicitantis ſcõm ma⸗ tſyeum mardum et lcam. Capitulum IX Acta eſt mulier ex latere viri ſopoꝛati non vigi⸗ f lantis ne dei adiutoꝛ eſſe videretur aut conſili atoꝛ ad ea que creatoꝛ agebat.et vt ſcientia ma gnificaret᷑ hamplius:ꝑoſt factionẽ cognoſcens ꝙ ex coꝛ/ poꝛe ſuo ſumpta erat.Ad pꝛeſagiũ etiam futuroꝛũ ꝙ ex latere doꝛmientis in cruce ꝑ aquam et ſanguinẽ chꝛiſti oꝛthodoxa eccle ſia foꝛmaret᷑:’que q;;uis cum eo de q̃ erat traducta ĩ paradiſi delicijs moꝛaret᷑.pꝛimo tñ male ſua ſionis inſultũ ppeſſa eſt:nihil vero niſi ſeipſam non ge⸗ neris poſteritate leſiſſet pꝛioꝛis creati hominis aſſenſu ar “5 Oian „.. 0 e, ftu N 2 Baoluatoris non pꝛeſtito. Ygiteeua non poſteritati ſed ſibi piculo fu it. Homo aũt adam:ſibi et cuncte ꝓpagationi iequenti traducẽ maculam ꝓpinauit. Pꝛoinde adam cunctoꝛũ hominũ genearcha exiſtens: pꝛoditionis pꝛima fint oc⸗ caſio. Quãobꝛem pꝛius in viro deinde in femina gene⸗ ris humani eſt curatio celebꝛata: cũ poſt expulſionẽ im mundi ſpũs a viro de ſinagoga conſurgens ꝓ ſonando acceſfit ad feminam cum ſurgens de finagoga introi⸗ uit in domũ ſimonis. Socrus aũt ſimoms tenebatur magnis febꝛibus Marcus vo ſic dicit! Et ꝓtin egre dientes de ſinagoga venerunt in domu ſimonis et an⸗ dree cum iacobvet iohanne. Recumbebat autem ſocxꝰ ſimonis febꝛicitans Sanato qui pꝛimo creatus fue/⸗ rat ad ſanitatẽ ꝓceditur que pꝛimo ſeducta fuerat. Ve runtamen hec mulier hic tacetur ex nomine: ſolũ exaf⸗ finitatis neceſſitudine deſignatur. quia ſocrus erat ſi⸗/ monis. Tria ſunt officia quoꝛum duo ſpeciem materni tatis habent.ad tertiũ veritatem: ſocrus nouerca gem/ trix. Hec mulier que patiebatur ſocrus erat:quia ꝑ ſili am cum ipſo ſocietatem quand contraxerat que patie batur validas febꝛes. Si ſigniſicata ſuſcipimus natu⸗ ra eſt humana. Eſt etiam ſinagoga penitus iudeoꝛũ qͥ ex febꝛe patiebant᷑ ſed nec hoc diſſerere libet. Si vo di ſcutimus tropos hec mulier fides eſt que cum ſimone ſocietatem ꝑ dilectionem fecit:etenim dilectio ſilia eſt fidei. Et fides illa ſaluat que ꝑ dilectionẽ oꝑat᷑.Eſt igit fides ſocrus ſimonis:ſed magnas habet febꝛes:cũ ſem per impugnet᷑ a demone. Qð pꝛoximus paſſioni petro ſaluatoꝛ ait. Ecce ſathan expediuit te a me:vt cribꝛaret te ſicut triticum. Patiebatur febꝛes:cum ſi quis chꝛi⸗ ſtum conſiteret᷑ extra finagogã fieret. Paſſa eſt febꝛes in omnibus apoſtolis et diſcipulis:cum eo relicto fuge runt:denegantes eum velut hominẽ purũ. In terꝛito⸗ ribus tirannoꝛũ ⁊ pꝛincipũ mundi patiebat᷑ magnis fe bꝛibus cum vexatione:cum omnes chꝛiſtum cõfitẽtes traderent᷑ exicio.et exilia hoꝛribilia paterent᷑ cum coge⸗ rent᷑ cultum diuinum idolis exhibere non facientes ili⸗ co exponebant᷑ ad omnia genera toꝛmentoꝛũ:et tandeʒ ſuꝑp eos moꝛtis ſententia dictabat᷑. Erat tunc etiam ſi⸗ des vexata febꝛibus cum tot ꝑſecutionibus agebantur omnino fideles. Sepe quippe febꝛicitabat in aĩo:ſi pꝛo non viſis erat tot ferenda toꝛmenta. Febaicitauit fides in falſis aſſertionibus hereticoꝛũ:ſed ꝑ dei gratiam vti q; ſanaca eſt. Sed adhuc in moꝛibus hommum febꝛes quottidianas patit᷑ q moꝛes hominũ fidei ſimõis nõ conueniunt.potius aũt impꝛobiſſime aduerſant᷑:vt ple rumq; inſpecta vita regentiũ.ſubditoꝛũ fides fere deſ ciat. Et cum in conſiderationẽ veniunt ſapientiũ et do centiũ moꝛes:impitoꝛũ fides a magnis febꝛibus ⁊ du bijs agitat᷑ Gebꝛicitare ſidem ſacit in ſubditis cũ in pᷣſi dentibus vita regimini non concoꝛdat:et ꝑualide con⸗ cutit animũ auditoꝛũ ſi cum doctrina non conuenit vi⸗ ta doctoꝛum/Socrus ſimonis ipſa chꝛiſtianoꝛũ gene⸗ ralis eſt virtus:que ſe hominibus ſociat.cum eius dile ctio ſiue cognitio in ſpũali matrimonio copulatur:que frequenter magnis febꝛibuſ angit᷑ cum indiſcrete tene tur cum pꝛetermittit᷑ impꝛouiſe:cum credit᷑ atq; cogno ſcitur. opibus vere puerſis confundit᷑ cum mundi dele ctationes atq; peccata ex omni parte aduerſus illam in ſurgunt: vt decũbens lecto a febꝛibus huiuſcemodi agi tata ſurgere non poſſit neq; miniſtrare chꝛiſto ſuoq; col legio:niſi p chꝛiſtum expuiſis febꝛibus ipſa ſanet/zʒ venit chꝛiſtus in domum ſimonis et andree que obedi⸗ entia eſt. Eccle ſia eſt vbi chꝛiſto aploꝛum pꝛeobus ſup plicatur:vt ei ſanitatem reſtituat. Valent pꝛeces ſide⸗ lium ad remiſſionẽ peccatoꝛum.vt facilius et oeing re⸗ 3 0 2 Pn RNo valer⸗Sr. cee re 4 Eblsalent ad dei gratia pmerenda mon tamen ad gloꝛiaʒ QRQ. eſ, plus ad augendâ. Impetrauerunt ſepe dei miſericoꝛdi⸗ am alioꝛũ pꝛecamia:ſed beatitudiniſ niſi ꝑ merita ꝓpꝛia . nunq; fuit auxeſſis. Et rogauerũt illum ꝓ ea. Stans ſup iliam eleuauit eam appꝛehenſa manu et impauit fe bꝛi. et continuo dimiſit eam febꝛis Et illa cõtinuo ſur gens:miniſtrabat illis Neeceſſarie ſunt pꝛeces veroꝛu ndeliũ adhuc exiſtentiũ in hac vita moꝛtali: vt qð non poteſt vnius indigentis facultas interceſſione pluriuʒ largiaf᷑.et qð minus acceptus impetrare non poſſet po⸗ tioꝛ in fide ac amoꝛe cõiunctus obtineat. Ecce ſaluatoꝛ voluntarius et rogatus acceſſit. Vnde exaudibiliter ro gatus quia voluntarius.ideo voluntarius qꝛ rogatus. Fruſtra enĩ rogaret᷑ niſi de quo rogatur vellet efficere: ſed vult omnes homines ſaluoſ fieri.vult omies ſanare vult oĩbus melioꝛa qᷓ; petant conferre. Accedit et ſtat. Accedit coꝛpe:deitate ſtat. Accedit volũtate:ſtat vt qð rogatus erat efficiat. Stat ſupꝑ illam infirma intuens et vt eam eleuet ſtareq; faciat que iacebat.Elñl appꝛe⸗ henſa manu eleuauit aam Magna benignitas ſaluato ris ꝙ manũ poꝛrigit:manũq; febricitantis appꝛehendit Conferunt᷑ manus dei et hominis:ſaluatoꝛis et ſaluan di.redemptoꝛis et redempti.iuſti dei et hoĩs ꝑeccatoꝛis. OManus potentiã in pleriſq; ſcripture ſententijs ſignãt iuxta quod dauid ſpũ ꝓplxtico poſtulabat. Emitte ma⸗ num tuam d alto.eripe me et libera me de aquis mult⸗ „ et de manu filioꝛũ alienoꝛũ. Ecce manus dei expetit᷑ cõ tra hominũ manũ:ſcqʒ vt dei potentia de potentia iniq eripiat? er manus etiã opa pagunt᷑.iuxta quod de dei mambus dicit᷑. Manus tue domine fecerũt me et plaſ mauerunt me totum in circũitu Et pſalmiſta hanc ſen tentiã replicat. Manus tue fecerũt me ⁊ plaſmauerũt Et in libꝛo ſapientie ſcribit᷑. Non enĩ impoſſibilis erat oĩpotens manus tua que creauit oꝛbem terrarũ ex ma⸗ teria inuiſa. Sic et de manu hominũ legit᷑. Quodcũq; poteſt manus tua inſtanter opare Et hieremiaſ cum de retributione maloꝛũ loqueret᷑.iuxta opꝑa manuũ ſeri pᷣ cabat᷑:aut ſic nunciabat jutnlneRaddiges vicem dñe iurta opa manuum ſuarũ. Necnon et largitatẽ bñfido/ m in ſcripturis manus ſepe ſignant ſicut in puerbijſ ſalomonis dicit᷑. Extendi manũ meam:et non fuit qui aſpiceret. Acſi deus conquerẽs hoĩbus loqueret᷑ ꝙ mul ta bñſicia contulerit:nec fuerit qui gratanter acciperet atq; rependeret. Similiter in hane ſignificationeʒ ma⸗ nus hoĩs venit:quod eccleſiaſticus apte diſſeruit. Non dum collectaſEcce potentia dei ſemꝑ valida.potẽtia ho minis ſemꝑ infirma:ni ſi vna in alterã ꝓ releuatiõe cõ⸗ ſerat. Er quo pꝛefulget ſententia ſaluatoꝛis:ſine me ni hil poteſtis facere. Opue dei ſemꝑ integrũ: opus vero noſtrũ ex oĩ parte coꝛruptũ miſi ꝑ conſertionem diuini opis remaſcellet᷑Et bñficiũ dei ſi cum eo lð hõ xoteſt efficere iungit᷑:noſtrũ vtiq; reualeſei Et appꝛehẽſa ma nu et infirma quodã ſubleuata de letto ĩ quo febꝛicitãs inquieta iacehat:febꝛi mandauit abceſſum. Quãqᷓ; enĩ homo releuet᷑ a delectatione rerũ tꝑaliuʒ in quibo vllut coꝛpus in lecto agitatus vndiq; ꝑturbate cubabat: qᷓ;;/ uis reſpirare videat᷑qᷓ;uis in ſupna ſuſpiret:non tñ cõ⸗ tractum vitiũ.non ſathan infeſtãs niſi ꝑ diuinũ impe⸗ rium a iam in vicijs qualificato recedit. Mã ſi oĩs fue⸗ ſum fuerit aĩam habet in ſedem:a qua dumtarat ꝑ do⸗ . minũ chꝛiſtũ poteſt expelli. Pꝛoinde ipſe imperat febꝛi „cedatur a viciſs:mon tñ valent ad cumulũ pꝛemioꝛum ſit vlox manus tua ad accipiendũ poꝛrecta: et ad dan rit ſublata occaſio peccqdi in quocunq; genere delinqn di: niſi dñs iubeat vitiũ non abſcedit. Actus et occaſio vitioꝛũ plurimũq; agunt᷑ exteriꝰ.Vlitiũ autẽ cũ admiſ: quintus vt dimittat illam quã penaliter moleſtabat:ipſe imꝑat vitio vt recedat non bone nature vt expellat:qꝛ nec da⸗ tum eſt alicui nature bone vt poteſtatiue vitium cui ſe vvoluntarie tradidit poſſit expellere:qᷓ;uis ſit ei ꝑmiſſuʒ vt poſſit admittere.Ad cuius imꝑiũ cõtinuo hoitilis fe bꝛis febꝛicitantẽ dimiſit/Et rũdens chꝛiſti ſubiti actio ni cõtinuo ſurgens miniſtrabat illis chꝛiſto ſcilicʒ ſana toꝛi eius et ſanctis aplis interceſſoꝛibus eius.MNon iſta bñficium ocioſe ſuſcepit:nã recepta ilico ſanitate cõtu⸗ lit ad agenda.cõſpicies foꝛe neceſſitatẽ et decentia chꝛi ſto paupi et eius collegio miſtrare. Mõ expectauit de mi niſtratione pꝛeceptũ:q;; non ſine pꝛecepto impoꝛtũa febꝛis abiſſet. Tlidebat eni chꝛiſtũ ſtipe humana egen⸗ tem a pauꝑem:ſuꝑ quẽ intẽdere btitudo erat:videbat eum carere famulis pediſſequos ? pediſſeqᷓs nõ habere hoſpicia ſibi non erant in mundo.ſtabulũ non cõduxe⸗ rat:.videbat generũ ſuũ oĩa dimiſiſſe.oẽſq; aplos con/ tempſiſſe terrena. et contẽdentes occupare celeſtia:ſur gens miſtrabat illis de facultatibo a coꝛꝑe circa obſeqa ſe pꝛeſtabat.Optimũ in moꝛibo eſt accepte gre coopa⸗ ri:et omne qð a deo accepimus in dedicationẽ cõuerte⸗/ re creatoꝛi:ſicut iſta ſanitatẽ receptã in obſequiuʒ ilico ſtatuit largitoꝛis. Mihil erat iſta mulier ad ſeipſam ve/ lut alioꝛũ intenta cõpendijs.et pꝛeter ſolitũ feminaruʒ moꝛem:que cũ ab infirmitatibo cõualeſcunt ſibi de qᷣe⸗ ta man ſione coꝛpiſ blandiunt᷑. Sed nec iſta in aliqͥ ſibi de quiete blandiebat᷑ velut infirmitatis oblita: magis aũt credendũ ꝙ chꝛiſtus ſibi amplioꝛẽ valitudinẽ mor et miraculoſe ſanando dederit qᷓ; tractu tꝑis oꝑe medi⸗ cine potuiſſet accipe aut habebat pꝛiuſq; infirmata fuiſ ſet. Et in hoc quedã nmuraculoꝝ eſt claritas ꝙ reꝑente fu erit:ꝙ melius qᷓ; habuerat natura tribuit᷑. Dotioꝛ eſtĩ omnibo ſpũſſancti potentia qᷓ; natura. Bene igit᷑ mini⸗ ſtrauit qꝛ bñficium ſuſceptũ retoꝛſit in largitoꝛẽ. Sic igit᷑( urgendũ a lecto in quo male delectati iacuimus: ne toꝛpeamus ſuſcepta virtute.ne marceſcat negligen⸗ tia virtus.ne tempuſocio pereat:ſic miſtrandũ chꝛiſto ſic ſancto collegio aſſiſtendũ vt ea que placita nouimuſ faciamus. Sed ad excuſabilẽ intelligẽtiã miniſterij ex⸗ hibendi:generũ huius ſanate ſocrus ꝑpenſius audia/⸗ mus.Vos aũt omnẽ curam ſubinferetes miniſtrateĩ ſide virtutẽin virtute aũt ſcientiam:in ſcientia aũt ab ſtinentia, in abſtinẽtia aũt patientiã. in patientia autẽ pietatẽ.in pietate aũt amoꝛẽ fraternitatꝭ in amoꝛe frat mitatis caritatẽ. Hec enim ſi nobiſcũ aſſint et ſuperent non vacuos nec ſine fructu nos oſtituent in dñi noſtri ieſu chꝛiſti cognitiõe. Cui enĩ non pꝛeſto ſunt hec ceecus eſt et manu tentãs:obliuionẽ accipiẽs purgatiõis vete rum ſuoꝛũ celictoꝛũ.Ecce miſteriũ gratũ adeſt neceſſi⸗ tas miniſtrãdi:hec ſunt in quibo miniſtrandũ eſt lbvno⸗ rum omniũ largitoꝛi. De ſngtton ingomorix languidoꝛũ energuminoꝛũ ſcõm marcũ et lucm. Capitulum X Elſpere aũt facto cum ſoloccidiſſet omnes qui v habebant infirmos.et multos demonia hñtes et varijs languoꝛibus ducebant illos ad eum. Et erat omnis ciuitas congregata ad ianuã.At ille ſin gulis manus imponens curauit eos:vt adimpleretur qð dictum eſt ꝑ iſaiam ꝓphetã dicentẽ. Apſe infirmita tes noſtras accepit:et egrotationes noſtras poꝛtauit Curationẽ infirmoꝛũ et varie languentiũ ⁊ energumi noꝛũ:p tempus et locum et modũ euãgeliſte deſeribũt Vleſpere facto ſole hñte iam occaſum omnes male ha⸗ bentes ad dñm deferunt᷑ vt er hoc agnoſcamus pꝰ moꝛ tem imo ꝑ ipoſam chꝛiſti moꝛtem mundo fuiſſe redditã ſanitatem. Mecnõ cum adueſpaſcit terrens pſperitas go pu ſen mt ten N Pon io tere ſale urn Cbee no Cri Pon ſen jmit S tun⸗ ſert ws Dr 2 an onn Nrrisbsh. ob. S hA O ſand g RX„ο De vita domini Baluatoris ade ant cum humana claritas obſcurat᷑ in nobis:tũc eſt tẽ⸗ monium:ſcʒ ꝙ ieſus hominũ infirmitates accipit in no malſe pus pꝑcipiende ſalutis.His ſplendentibus deſuꝑ male ticiam vt argumento medicine ꝓpellat: et egrotatiões unnſſuz ſe hatentes ad chꝛiſtum non vniunt. Quouſq; huma hominũ poꝛtaturus velut qui freneticũ ſuſtinet ⁊ queli Dlillisfe na claritas terrenos homĩes circumfulget:quouſq; ter bet infirmũ volens adhibere ſalutẽ. Poꝛtat chꝛiſt? egro iaei rena pꝛoſperitas hominibus placet ad clarum illũ vtiq; tariones cum tolerat ſepe cadentes: cum expectat vt re licglne nõ venit᷑ qui celeſtem claritatẽ hoĩbus repꝛomiſit: nec ſipiſcant cum ilico nõ punit put iniquitas exigit! Exi⸗ onn iſta diuina querũt humanis electi:ſed cũ ignominia facies bant autẽ demonia ꝑ impoſitionẽ manus chꝛiſtia mul⸗ necoͤtu/ lominũ implet.tunc querunt nomen eius.Tũc enim tis clamantia et dicentia:quia tu es filius dei. Et incre müä chei ignommia facies hominũ pꝑfundit᷑ cũ vrget in occaſum pans non ſinebat ea loqiu:quia ſciebant ipſuʒ eſſe chꝛi ut dem terrena felicitas.Cunc ſiquidẽ ad eum ducunt᷑ infirmi ſtum Quia expellebant᷑ exibant:nmon voluntarius eoꝝ mportie ſcilicet qui pꝛoni ſunt ad eadendũ.fragiles ad reſurgẽ/ erat egreſſus. Inſatiabiles ſunt in malo. Stetiſſe ꝓti ang egen dum Infirmi ſunt a quibus vitioꝛũ ingreſſu oĩs virt⸗ nus voluiſſent quouſq; animas detraxiſſent ad loca tar trvigebet abceſſit.Cenent᷑ varijs languoꝛibus qui multiplicibuſ tarea. Et clamabant non per ꝓpꝛias voces. Carent eniʒ noͤbatete amoꝛibus languent. Mihil a deo aĩas hoim laãguidas fa inſtrumentis quibus vorx diſerta foꝛmat: ſed per voces coͤcure⸗ cit:ſicut multipliciũ rerum multiplicata dilectio. De⸗ illoꝛum a quibus egrediebant᷑.quos inuite dimittebãt ””MM los con/ moma ptinus habent quoꝛũ eſt deſperata coꝛrectio:qui Et dicebant quia erat qui ea expellebat filius dei. Hoc rv— ſhGar E 1 R deſtiaſur ſemꝑ ſupbiunt.qui demonia ꝑ contumacẽ inobediẽtiã enim ideo cõclamabant:mirabilẽ potentia et ineuitabi 8 nobſec imitant᷑ Et omnis ciuicas congregata erat ad ianuã lem ſupꝛa ſe ſentientes.cui reſiſtere nequibant Et qñ n In domo ſimõis adhuc erat ieſus.nec ſanata ſoctu ſta ſciebant quis eſſet chꝛiſtus ſcilicet dei filius. vt tacerẽt eerte⸗ tum diſceſſit:expectabat enim alios infirmos quibo con⸗ dñs increpabat wlut eoꝝ vñs wellut deuitans humanã N — Q Rr iactantiam.q;q; nullum vitiũ chꝛiſtum potuiſſet cõtin vi⸗ eGey DnrSS ,. giizſin ferre volebat remedia ſanitatis. Et bene in domo ſimo ſipſamn nis erat ſqʒ in domo obedientie in qua ſanatur male fe⸗ gere. Et ne in poſterũ deaperent õ n In ſemnt bricitãs:ante cuius ianuam multitudo ciuitatis expe⸗ ti fuerint cõnectere falſa Wris conſimiliter vera ſa 18. — fbiie ctat.vt ſanet infirmos et energuminos liberet:vt vide Maxime coꝛam turbis et indoctis demones arguit:ne d at illa ſigna que ante nemo hominũ fecerat. Beati qui crederent inter confeſſionẽ deitatis pietatis in eis ali naſgb ante domũ obedientie cõgregant᷑. In obedientia chꝛi⸗ quid remanſiſſe. Etiam nolebat innoteſcere mundo pᷣ⸗ WE ſtus erat vſq; ad moꝛtẽ crucis. In obedientia chꝛiſti p/⸗ dicatione demonũ:quibo apparebat vita doctrina ⁊ oꝑpa dini ne, thoplaſti in obedientia cõꝑenſat᷑.Ad obedientiã chꝛiſti⁊ tione miraculoꝛũ. Oaxime vo nobis ſalutare dogma pᷣ W eccle ſie opoꝛtet accedere:ſi qui volunt conſequi dᷣ inui ſtruit ne ſupboꝛũ et repꝛoboꝛũ hoĩm aliqua bona modi matafu ſibilibus vulneribus ſamtate Renſe ſingulis manꝰ ca cum egerint acceptemus ne videamur ſimul et ma erente i imponens curabat omnes Magnũ ſecretuʒ offert ꝙ la hoꝛrida eoꝛũ accepiſſe dignant᷑. Poſtremo ne quẽpi noreſti chꝛiſtus poſſet omnes ſolo verbo aut voluntate curare. zmarwolernus Meer wram doctrinãa:ſi vita neq;; exri/ itmin, ꝙ ſingulis manus imponebat Vna eſt dei potentia dei terit. Etenim demonia vera dicebant:ſed in omnibo re . Bie virtus.dei gratia que omnes ſanat: ſed ſingulariter et pꝛobi erant. Heu multoꝛũ chꝛiſtianoꝛũ niſeranda con nings: ſingillatim imponitur ſingulis:quia ꝓpꝛijs et fingulari ditio:qui ſimiles demonijs facti ſunt chꝛiſtũ confiten⸗ egien⸗ bus infirmat᷑ quiſquis peccatis. nec omnes vno vitio tes et vitam odientes:ſed vtinã non peioꝛes.Nam de⸗ ichiſio languent aut vna ürmunte peccatoꝛũ laboꝛant. Erpe mones ecunt et cõtremiſcunt:puerſi vo ſepe credũt nouima dit vt ſingnlis adhibeat medicamenta peccatis pꝛotin et non verent. . . . ſſterher run ſicut inkirmitat coꝛꝑaliũ ſic et ſpũalium cura ſit De epꝛoßh quem curauit ieſus in deſcenſu montis: di, a contrarijs. Nam aliter timoꝛ mentis ex genere. aliter ſcðᷣm matheũ marcumet lucam. Capitulũ XxI jmüſrrei ex ere.aliter cõcupiſcentia dñandi.aliter elatio ſpũs ali⸗ Elmma mundicia creaturã rationabilẽ immũ tinaireh ter ꝓpꝛia reputatio.aliter pꝛeſumptio.aliter philargiria S danm eſſe non patit᷑:et in vtraq; ſubſtãtia ipſaʒ ntin ti aliter rxenodorxia. aliter indignatio. aliter dedignatio. ali mundaturus aduemt ſi ab oꝛiginali et ab his more inr ter furoꝛ· aliter negligentia.aliter incõpaſſio.aliter emu contagijs que woluntate cõtraxit velit ipſa mundari:qᷓ; kſoonent latio.aliter caſtrimergia.aliter immũdicia mentis.alit᷑ qᷓ; hic omnes coꝛpoꝛũ maculas nõ abſtergat relinquẽs lſwſr cum ex ipſa lapſus eſt coꝛpis.aliter appetitus aliter ap/⸗ in electis ſuis in reſurrectione generali penitus abſter threus petitus mali alterius aliter cacocoꝛdiu.aliter cacouerbi gendas Et ſe dedit infirmis obuium vt inueniri poſſit toͤs ſe um.aliter cacogeſtiũ. Omnia iſta et his ſimilia curatio ab eis ad ipſoꝛum curationem:a quacunq; in rmitate ſtnceſt nem diuerſimode ſuſcipiũt cum ſanant᷑.Nec omnium tenerent᷑. Ende cum deſcendiſſet ieſus mre 1tur eſo⸗ eſt vna maloꝛũ affectio:et ſi pluriũ hominũ eſſet nõ tñ be eum ſequerent᷑:ecce lepꝛoſus enircen oꝛabat eum omniũ eque intendit᷑ Sed iũlle quẽ latere nihil poteſt q dicens. One ſi vis potes ine mũdare Ecce occurrit ho nirori omnia deſup ſpectat.qui libꝛat hominũ volũtates.qͥ no mo ieſu ad noſtra humilia ndenia 4 noenie ſed uit figmentũ noſtrũ:qui oĩa mala trutinat in ſtatera iu ab infirmitate noteſcens:quia lepꝛoſus erat. 1 lo mo⸗ Nosi ſticie.qui non fallitur in ponderibus ſinguloꝛũ:qui pec wo lawꝛans qui erat in pulo ntent chi ri pꝛo ſti bites cata videt quõ inſxreant qᷓ cauſa in xreant. qm tenacit pe viuendi licitum inciut N 1 vem eum. inhereant. q; longa ſeu recenti conſuetudine inheꝛeant. lucas in vna ciuitate ſcribit ad do nuunmutn acce :nõ leſin qui habet omniũ medicaminũ apothecã ſingulis manꝰ tamen aduerſat᷑ matheo aui on in mmortee cẽſu:qꝛ tetur imponit:oiĩbus nõ vnam ſed ill adhibens medicinam poſt illum deſcenſum hoc actum Euan ica ſcriptura quwuã erpedire cõſpexerit: idcirco ſanaturus inftrmos ſin) coõmemoꝛat. Et adoꝛabat eũ: p quẽ credidit conſeq poſ⸗ m V gulis manus imponit/Abietiã ãttẽdi᷑ mmarima digna⸗ ſe ſalutem. Cultu latrie adoꝛabat:in quo ſe purũ homi uuc, tio 3äs nemſchꝛiſtum vo deum et hominẽ fatebat. toꝛe pfi⸗ un miſſam maliciꝗ.· Et tangendo reſouet bonã naturaʒ cũ ter chꝛiſti ẽ potent effectiua wlũtas vt oĩa q wlit poſ ni expulit quod illam infecerat:vt adimpleret᷑ qð dietum ſit efficere cum dieit Domine ſi vis potes me munda⸗ eni eſt pvyſaiam ꝓphetã dicentẽ. Apſe infirmitates noſtras re Camen velut dubius vtrum velit ſupponit conditio ne accepit:et egrotationes noſtras poꝛtauit Longe ante ꝓ nem:quam ꝓtinus non premiſiſſet ſi ſauiſſet quanto phtauerat yſaias quod nunc matheus aſſumit in teſti amoꝛe ſuꝑ homies ferebat.et ſi ſui cauſam cotng i . V AN aa 4 . re r O.οι Qn PI WBneni 2 . ſ ₰ yn. „ SO e. Ilyn P dend l en aduentus:qm̃ nil aliud q; amoꝛ ad terꝛam eum de celis eduxerat.nec ob aliud venerat qᷓ; mũdare infectoſ:vt oĩ contaminatiõe deterſa in ſuꝑna poſſit inferꝛe mũdatos qð etiam non ſolũ ſubiſſet. Sed ignarus hic lepꝛoſus erat. an eum dñs mudare dignaret᷑: cu ipſe ſe ſentiret indignum. ita verba ſue petitionis et affectiõis ſubmiſ ſe pmebat dicens. Oñe ſi vis potes me mundare. Si vult poteſt. ſi poteſt vult.ſua voluntas ſua potentia eſt: nihil enim vult qo non poſſit et nihil facit inuituſ:noꝛ dinatiſſima eſt oꝛatio nec habet quin tranſeat oppoſitaʒ nubem ſi tñ qð dñs velit cõcedere petit᷑vt nec alia im⸗ poꝛtunitate ſatagat inflectere concedere poſtulata vadẽ tem qᷓ; ad ſimilia voluntatẽ referre qð petit · Petitio re lata in voluntate rogati nullas calumnias patit᷑:xepꝛe⸗ ſenſione caret.omnibus licita eſt: ſi non admittit᷑ iuſte tamen poꝛrigit᷑. Sic petere omnibo conceſſum eſt. Do⸗ mine ſi vis:potes mihi qð quero conferre.Necnõ et in oꝛe iure damnandoꝛũ cõgrue verbũ ſonat. Si vis po⸗ tes me literare:qm ſi de decreuit qð querit᷑ fiet.ſin au tẽ poſtulatio tendit in vanum. Hoc eni mõ mardoche pꝛo populo ſuo liberando ante dñm pꝛeces fundebat di cens. Domine rex oĩpotens in ditione tua cuncta ſunt poſita. et non eſt qui poſſit reſiſtere tue volũtati:ſi decre ueris ſaluare iſrael cõtinuo liberabimur. Jeſus aũt vi⸗ dens ꝙ in volutatẽ eius referebat᷑ petitio:annuit ſic hu militer depꝛecanti Et extendẽſ manũ ieſus:tetigit eũ dicens. Tlolo. Oundare etigit eum qui ꝓhibebat᷑a lege.qn ipſe dñs legis erat:mec ſub lege moiſaica tene⸗ batur. Et ꝓpter lepꝛam nõ abhoꝛrebat vt homo:quã vt deus creauerat ipie naturam. Extenſio manus eiꝰlargi tate bñficioꝛũ iuſte petẽtibus monſtrat.Lactus vo ad melioꝛa eſt excitatio.Elult ⁊ ilico efficit cum dicit: Mũ dare. Imperatiuũ eſt verbũ· Parent omnia impio eꝰ Et confeſtim mundata eſt lepꝛa eius Recõuerſa lo⸗ cutio non ex veritate rei ſed ex vſu loquendi.qm̃ nulluʒ malum purgationẽ ſuſcipit caret ſubſtantiua poſitione ſed natura bona purgat᷑ a malo. Mon eni illuminant᷑ te nebꝛe:ſed fugant᷑ a luce.Nõ mundat᷑ lepꝛa. Nihil ſupꝛa ſeipſam alterius mali habebat a quo mudaret᷑:neq; ma lum alterius eſt ſubſtrata ſubſtantia. Solũ qð bonum eſt malo ſubijcit᷑.quod bonũ natura eſt ſine malo eẽ poſ ſet:malum vo pꝛeterq; in bono exiſtere nõ habet Quid ergo. Non mundat᷑ lepꝛa.ſed lepꝛoſus natura bonꝰ mũ datur a lepꝛa.que ipſum inuaſerat aut ad totã ꝑnicieʒ. aut ad diminutionẽ eius qð bonum erat:que nõsa pote ſtate nature potuit eijci. Etenim in pꝛimoꝛdio ſi potuiſ ſet reſiſtere non cõceſſiſſet ingreſſuʒ.nec ab alia pericia ꝓcul pulſa eſt:ſed a eonditoꝛe nature degente in carne iuſſa fecit abceſſum Et ait illi ieſus lide nemini dixe ris.ſed vade oſtende te ſacerdoti et offer munus quod pꝛecepit moiſes in teſtimoniũ illis Pꝛohibitio de nõ publicando miraculũ q́;uis videatur in deuitationẽ va ne gloꝛie tendere:nihilominus tamẽ ne inſipientibus diuulgatio diuinoꝛuʒ ꝑ neophithos aut quoquomõ in virtute nouicios fiat ꝓhibet᷑. Sed iſtum dũtaxat pꝛiuſ voluit oſtendi ſacerdotibo:qᷓ; pꝛedicatiõis officiũ aſſum pſiſſet. In quo foꝛma pꝛeſtruit᷑.ne quis ꝓpter ſingula⸗ rem gratiã atq; pꝛiuatã pᷣdicare pꝛeſumat:miſi qð eccle⸗ ſia nouerit omune. Pꝛotinus nulla peiuata gratia vni uerſali eccleſie pꝛeiudiciũ:ſed ei debet eſſe cõfoꝛmis· Et celo magno chꝛiſtus lat eecleſiã et ſacerdociũ cõſti tutum. vult cum eis ſua pꝛiuata bñficia conuenire atq; ſuo teſtimnnio appꝛobari: ne ante fiat pꝛedicatio pꝛiua⸗ toꝛũ qᷓ; oſtenſio ſacerdoti. Et vult ꝙ munus offerat in teſtimoniũ:quod moiſes ante mandauerat. Sacerdo/ tale munus in lege figura erat muneris gratie.ſed qð quintus legis eſt aufert:quod gratie eſt offert. Etiam in hoc ſal⸗ uatoꝛ legis moyſaice reuerentia pꝛeſeruabat:ne in oĩb⸗ ſoluendo non legem ſed cerimonias legis ab eius iniu ria incepiſſe videref. ,B De curatione pueri centurionis ſcom matheum lu⸗ cam et iohanne. Capitulum XII Vamuis in curatione huius pueri ꝓ centurio q ms acceſſu aliter matheus aliter lucas. qð vn pꝑ ſeipſum alter ꝑ nuncios eum acceſſine deſcri batcuratio tamẽ ad quã euãgelica verſat᷑ intentio vna eſſe monſtratur:anteq; fidẽ centurionis expedit mtue⸗ ri Cum intraſſet ieſus capharnaũ:acceſſit ad eum cẽ⸗ turio rogans eum et dixit. Puer meus iacet paraliticꝰ in domo et male toꝛquer᷑ Lucas vo dicit! Centuriõis cuiuſdã ſeruus male hñs erat moꝛiturus: qui illi erat pꝛecioſus. Et cum audiſſet de ieſu miſit ad eum ſenio⸗ res iudeoꝛũ:rogans vt veniret et ſanaret ſeruum eius. At illi cum veniſſent ad ieſum. rxogabant eum ſollicite dicentes ei:quia dignus eſt vt hoc illi pꝛeſtes. Diligit enim gentẽ noſtrã et ſinagogaʒ ipſe edificauit nobis (TRi Set tipicis ſenſibus iſta floꝛeſcunt:ſed moꝛũ fru ctus magis carpe libet. Centurio a pꝛeminentia centũ militũ dicebat᷑ ſicut ſtatutum erat a ceſare auguſto: vt vniuerſus oꝛbis ſeruaret᷑ in paceꝙ eſſent legiones co⸗ tpꝛtes et centurie diſtribute.Nomen officij hoc eſt/non particular hominis/Et pꝛeſagiũ qð miſit aut venit ad chꝛiſtum.qꝛ iã gentilis populue erat venturus ad illũ. velut centenarius numerus a leua tranſit᷑ in dexteram Cui erat puer non ab etate ſed a ſeruitute:vt alter eu⸗ angeliſta expꝛeſſit· Ct hic erat male hñs qm paraliticuſ et toꝛquebat᷑ ⁊ quaſi moꝛiturus erat Et pꝛecioſus erat ei. ſcʒ gratioſe ſeruiens ⁊ foꝛte intellectu vigebat nõ par uo:qm̃ acceptus eſt dño miſter enigereec. — turionis actiua eſt vita que pꝛo ſupne vite dextralbus ſeruire deberet: ſed male ſe habet cù paraliſim patit᷑ que diſſolutio eſt membꝛox. Poꝛro moꝛes hoĩm vagant᷑ in certi cum cõpage virtutũ in oĩbus diſſoluti:cũ vnuſqſ q; in agenda fert᷑ non mandato iuſtiſſime legis: ſed pla cito peſſime volũtatis. Et nulla moꝛũ maioꝛ diſſolutio qᷓ; non q decet. ſed qolibet velle pficere. Coꝛquebat᷑ ho minũ vita cũ infirma iacebat in lecto quietis humane queqᷓ;uis quies eſſe videat᷑ anxius lalvꝛ eſt. et ex omni parte calamitatibꝰ plena:que in omnibo fruſtra tabeſcit miſi vere celeſtibo ſeruiat. Afflictio ſpũs in omnibo eſt et toꝛtura mentis et coꝛpis omnibus dñat᷑Et moꝛitu rus erat.qm̃ extoto cuncta hominum actio tendiſſet in moꝛtẽ: niſi chꝛiſtus ſua potenti miſericoꝛdia liberaſſet. ꝛecioſus eſi interdũ ſeruus dño ſuo: ſicet actio que nibo gratioſum q; habere in placitis facilẽ actionõ ſeruus paraliticus iacẽs:eſt cõmunis hoim timoẽ. per enim timoꝛ ſeruitutem habet. Seruitus quoq; ti⸗ moꝛis calcaribo angit᷑niſi vbi libera caritas ſeruit: ſed paraliſim patit᷑ cũ diſſoluit. Et eternũ ve ſcriptura cõ⸗ minat᷑:his qui in anima diſſoluunt᷑. Inquit enim. Ele diſſolutis coꝛde. Coꝛde poꝛro diſſoluit᷑ qui timens ꝑde affuit ve placito volũtatis. Hlihil tam in hac vita homi⸗ Tu Sẽ re qð delectat cõmittit quod viciat.Cimenſq; penã coꝛ oꝛis:dñis ſeruit iniquis. Coꝛpus hoĩm pꝛotinus aĩal ſeruile eſt:ſed paraliſim ſuſiinet cum vicijs omnibi diſ ſolutũ in peccatoꝛũ fecibus ScctERKHEREIEE poſſidet ſeruũ cernenſq; infirmũlde alieno defirus auxi lſio pꝛimo mittit ad chꝛiſtũ.non faſtu ſupbie ad ipᷣm ve⸗ nire dedignãs.cũ in eadẽ ciuitate tunc eſſet:ſed qm cul toꝛ idoloꝝ eratjchriſti eſt vritus pꝛeſentiam.melius ra tus ad eum iudeoꝛũ de quor populo cheiſtus erat mit tere ſenioꝛes rogaturos eum:vt ſeruũ eius liberare di⸗ / * L — (oh eyvh.r — —, ——ʒ,/ T- - „„v —— f — — — — —— mn 4—— = – =-”M — =: =— l De Vita domini Balugtoris degi mon gharet᷑. Qui venientes rogamina poſuerunt ſubmittẽ⸗ et ſi qua ſimilia huiuſmodi agnoſcunt᷑ Oignitatẽ chei min tes cauſam qua dicebant eũ merito exaudiendũ:qꝛ dili ſti centurio nouerat:vnde ſe chꝛiſto et ſua pꝛeſentia iu gebat gentem populi iudeox.ac etiam ediſicauerit ſina dicabat indignũ.DOignus cẽturionis ſermo queʒ eccle⸗ umlun gogam/ Jam vicinare ceperat gentilitas cum pplo iu⸗ ſia cum coꝛpus chꝛiſii recipit ante pꝛemittit:in quo no deoꝛũ. imn incipiebat grata ſocietas.iã lex moiſaica de⸗ ſtra vilitas et chꝛiſti dignitas nunciat᷑.Et ꝑ quandã cõ entrio riuabat᷑ ad gentes. Jam tempus erat vt paganitas ido poſitionẽ ſui ad chꝛiſtum:eius dignitatẽ diſſerint diceſ g yr⸗ latra vnum deũ crederet et eius filium incarnatũ ꝑ oꝛa Mam et ego homo ſum ſub poteſtate conſtitutus ha- edeſeri cula ꝓphecarum Quid enim eſt gentem iudeoꝛũ dilige bens ſub me milites E dico huic vade:et vadit.et alio toyng re.ſinagogam edificare:miſi id velle diligere qð veri he⸗ wni et venit.et ſeruo meo fac hoc et facit Attendamꝰ ntue⸗ bꝛei dilexerunt.qð lex ꝑ moiſen data decernit.qð conti⸗ huius minoꝛate comꝑationis ꝓceſſum. Homo ſum: et um ce⸗ net deticens que ꝓphetede chꝛiſto venturo veriſſima p⸗ tu deus et homo es. Sub poteſtate ceſaris ſum. tu ſub· Aralitie⸗ dixerunt. Moc eſt gentẽ diligere iudeoꝛũ:hoc eſt enĩ cõ nullius redigeris poteſtate.tu ommibo dñaris. tibi ois Nturiös ſtituere ſinagogã.Mõ illã ſeuã:que ſeuiter chꝛiſtũ moꝛ/ creatura ſubijcit᷑ Habeo ſub me milites:tu ſuꝑnas vir illierat tis pꝛoſcriptiõe damnauit. Nihil enĩ diligit᷑ ni ſi ſubr tutes homiĩieſq; terreſtres. Mihi ſunt ab imꝑato:ꝛe ſub n ſenio⸗ tione bom:q;q; ſepe in dilectiõe homines fall t miſſi:tibi omnia natural dñatu ſubdunt᷑. Obediũt mi neius, eſt pꝛudentie ſe nõ exhibere coꝛã eo apud quẽ crecit ac⸗ hi quia volunt:tibi vo nihil repugnare valet.Dico hu ollicite ceptum nõ fieri.pluris enĩ eſt eos pꝛemittere quos no ic vade et vadit:et alio vem et venit.ibi omniap tua Dligit uerat eſſe erepros:con auos conſequi gratiã ocius ſpe wluntate obediũt:vt net erpediat verba foꝛmare.necĩ nobis! rat. In hoc enim ſic pꝛeſtruimur agere coꝛã deo:vt no⸗ ſtrumenta cõmouere. Pꝛompte obediũt mihi quia ſie nori ftun ſtram indignitatẽ firmiter agnoſcentes ad interceden⸗ decreuit impꝑatoꝛis auctoꝛitas.qua non decernente nõ Wcenti dum ſanctos patrie ſimiliter et quos in via bonos cre⸗ centurio ſed vnus de cõmilitombus eſſem: tibi vog te guſtorv dimus pꝛemittamus. Juuat incunctanter bonoꝛũ oꝛa ipſo quia deus es oĩm eſt vna inſupabiliſq; poteſtaſ. Et Jr aſa ge, ea voneo tio pꝛemiſſoꝛũ.ſeu oꝛatio pꝛemiſſa lbonoꝝ.marime ſi in ſeruo meo fac hoc et facit:et tibi omnis creatura ſciẽs · * e Nreſznon uo intercedit᷑ inuenit᷑ aliqᷓ iuſticia que ſubmittat᷑ in cã neſciens ſubiecta deſeruit. Sed quid ſit inferenduʒ ex rvo 9 ,e e un 1 ed interceſoꝛibuſ centurionis ſaluatos rñdit¶ Ego his verbis euangeliſte tanq; planũ habentes non expꝛi i⸗ wniam ⁊ curaw eũ Et ibat cum illis Quia ſempꝑ chꝛi munt:hoc tamen loquendi oꝛdine ſequebat᷑. Si mihi teruaon ſtus iuſtis interceſſoꝛibo adeſt:et ſequitur vt iuſta xota homini obediũt mihi cõmiſſi.mito magis tibi deo vero tere Bciar Ereinn iam non longe eſſet a domo:miſit ad et homini vero famulabunt᷑ angeli tui.diſcipuli quos e itinf eum centurio amicos ſuos dicens.Domine noli vexa⸗ legiſti:qð ſi quid impoſueris poterunt in tua virtu te p 1erat ri. Non enim dignus ſum vt intres ſub tectuʒ meum. ficere. Siquidẽ amplius. Si vᷣo mandabis abſens:ili tnöpar Pꝛopter qð et ego meipſum non ſum dignũ arbitratꝰ co paralitica infirmitas a meo ſeruo recedit.. Audiẽs vt venirẽ ad te.Sed tm̃ dic verbũ et ſanabit᷑ puer me⸗ autem hoc ieſus miratus:et ſequẽtibus ſe dixit. men · ralds us Matet ꝙ centurio nõ impoſuerat ſenioꝛibus iudeo dico vobis:mon inueni tanta ſidem in iſrael ¶ Oratio . Cr . rũ rogare dominũ de aduẽtu: ſed illi plus petiuerũt qᷓ; de nouis et inſolitis accidentibus eſt: que ſupꝛa id qð . dD S alkle ille condixerit. Poſtqᷓ; enĩ fidem cẽturio de ſaluatoꝛe cõ conſuetudine nature pel moꝛũ agitur. Hec ſiquidẽ nõ manb cepit:ſemꝑ eodem modo ipſeretinuit ꝙ poſſet ſaluatoꝛ cadit in eum apud quem nibil eſt nouum mihilq; inſo⸗ nudſ ſeruum ſuũ etiã in abſentia liberare. Na pꝛenoſcens ip⸗ litum ſed moꝛe hominũ egit.ut de nouitate fidei quã ĩ ſctne ſum ſua benignitate venturũ pꝛemittit amicos ne dñs cẽturione ipſe plantauerat ſe oſtenderet admirari Pꝛo nfcnd veniendo vxet᷑:p eos confeſſus ſuã indignitatẽ et fidẽ tinus ipſe fidem dederat:nec ab alio qᷓ; ab ipſo poteſt ĩ⸗ gehetp quam de ipſo cõcepat. Inquiunt enĩ nũcij acſi pſonali eſſe hominibus vera ſides Mon ergo vt largitoꝛ ſed vt auditoꝛ illius fidei mirabat᷑:quã ꝑ comparationẽ fidei hange ter centurio acceſſiſſet:et oꝛe ꝓpꝛio loqueret᷑. One noli auditoꝛ i Uira . iſraelitici ꝓpłi pꝛetulit dicens.Amen dico vobis:non ĩ⸗ tronn vxari. Non eni dignus ſum vt intres ſub tectũ meum Inlei Nam et ſic matheus videt᷑ innuere.Acceſſit ad eũ cẽtu ueni tantã fidem in iſrael. Non de ſingulis pſonis qͥ in nbeli rio rogans eum. Sed qð ꝑ nuncios factũ eſt ꝑ eum fa eum veraciter crediderunt credendus eſt dixiſſe ſalua⸗ mMoaltl, ctum merito dicitur. Senſum rei geſte non re geſtam toꝛ.ſed de populo iudeoꝛũ:cum ipſi habuiſſent moiſen iſetin mat heus accepit:cum maioꝛ fidei qᷓ; coꝛꝑis ſit acceſſus. et ꝓphetas vnde potuiſſent ocius credere. Centurio au taſſet. Fide ꝓtinus pꝛioꝛ acceſſit qui ſemoꝛes ꝑſonaliter miſit tem ab oĩbus his alienus:vt audiuit de chꝛiſto ſermo⸗ io que ſimiliter et amicos. Non enĩ illos miſiſſet:niſi ante ꝑ ſi nem adhibuit fideʒ.tantã videhcet vt crederet ꝙ ſicut toni dem ad chꝛiſtũ habuiſſet acceſſum. Pꝛoſitet᷑ centurio verlv creata ſunt omnia om̃ diuit et ſacta ſunt.⁊ ita ver Cti ſuã indignitatẽ qꝛ gentilis erat idoloꝛũq; cultoꝛ.⁊ nul⸗ poſſit omnia deꝑdita reſtaurare atqʒ; ſanitatẽ male ha . G la indigmitas peioꝛ qᷓ; gentiliter viuere ſicut genitus eſt bentibus reddere:necnõ et verebaĩ᷑ abſentiã cuius pꝛe voczti qᷓ; diuinis legibo non erudiri qᷓ; vnius dei creatoꝛis nõ ſentiam iudei pfidi cantenme eneiir HG it:ſe habere noticiã:et in hanc miſeriam pꝛolabi vt ſimula⸗ muliti ab oꝛiente et occidente venient ⁊ recumbent cũ mc/ cris adoꝛando ꝓſterni. Sed nec iſte centurio ſue vilita abꝛaham yſaac et iacob in regno celoꝛũ.Filij aũt regni e tis cognitoꝛ extitiſſet.niſi aſperiſſet in veritatẽ. cuius lu huius eijcient᷑ foꝛas.et mittent᷑ in tenebꝛas exterioꝛes apae men oſtendit hominibo.quid ſint natura.quid moꝛibo. ibi erit fletus et ſtridoꝛ dentium] Quod longe ſuerat . quid affectibo:quove vigeant intellectu.quid boni aut ante ꝓpletatũ nũc ſaluatoꝛ v fide iſtius gẽtilis omemo gi mali fecerint. quid vo in poſterũ ſit agendũ. Poꝛro ne rat: acſi in eo fides gentiũ ſignificarer:que de ommibuſ dSDH mo gradũ in quo eſt cognoſcit:niſi vbi non eſt eque co partibo in ꝓximo erant crediture in chꝛiſtũ. Nam cũ p S gnoſcat. Nemo ſe cognoſceret in imo manere niſi ſum ſaiam conſolaret᷑ dñs ꝓplm iudeoꝛum appellans eos alni mũ ante vidiſſet:neq; in tenebꝛis habitare niſi cogni⸗ emen iacob a iſtael: inter cetera hoc quoq; dirit. Ab oꝛi n . ta luce. Omnia ſeu per comparationẽ aut per oppoſitũ ente adducam ſemen tuũ:et ab occidente cõgregabv te ad in noficiam wniunt:nam bona ꝑ melioꝛa. et hec P opti⸗ dicam aquiloni da et auſtro noli ꝓhibere. Magna con⸗ ori ma.mala per peioꝛa.et hec ꝑ peſſima.malũ per bonũ. nox coꝛdia eſt verboꝛũ:maioꝛ ſententiarũ. Oagna cõſonã⸗ mnt p diem tenebꝛe p lucẽ inſirmitas ꝑ ſanitatẽ mendaciũ tia noui et veteris teſtamenti.q;ʒq;ᷓ illic figure hic veri⸗ r per veritate vitium ꝑ virtutẽ turpitudo ꝑ honeſtatem. tates appareãt.illic vmbꝛe hic ſerenitates:illic velami⸗ . . 1 Aiber na. hie omnia nuda luceſcant Mam a quatuoꝛ partibꝰ mu ndi conſtituti ſunt fideles ex gentib.Ab oꝛiente ꝑ lumen fideiſpes ſuꝑnoꝛum in oibo que noxia ſunt de⸗ * dit occaſum.Aquilonaris tribulatio multos martires W fuar) 9 n. Ne grnne fecit.Auſtralis caritas operit peccata cõuerſoꝛũ: et erxro res gentiuũ. Et recubent cum abꝛahã et vſaac et iacob in regno celoꝛũ. Menſa eſt in eccleſia omniũ cariſma⸗ tum ſpũaliũ.ſup quam recumbent qui omnia qᷓ de chꝛi ſto ſunt incunctanter credunt eam ſidem cũ abꝛaã yſa⸗ ac et iacob tenentes quã habuerunt de chꝛiſto futuro: quã vera fides nunc tenet de chꝛiſio iam facto. enſa eſi in celeſtibus vbi recumbent cũ abꝛaaʒ yſaac ⁊ iacob. hi qui a quattuoꝛ mundi ꝑtibus venient illa credentes que iln crediderunt. imitantes que illi fecerunt: qm̃ fi⸗ lij patriarcharũ non in traduce carnis ſed in ſi Hin 7fi dei ſemine computant᷑. Poꝛro hi tres aliquid inſigne miſterij atq; virtutis habuerunt.qð ceteris pꝛetermiſ⸗ ſis ſoli nominant᷑:ꝙ cum eis in regno dei recubitus ſit futurus Equidem abꝛahã pꝛimus circũciſionẽ accepit diſtinctus a ceteris populis.ad imperiũ dei paternã do mũ cognationẽ omne derelinquẽs quo iubebat᷑ impe⸗ gre pꝛofectus eſt:credens p omnia deo.iuſtus ⁊ amicuſ de pꝛolis in filio:ipſuʒ iubenti domino victimaba — dei appellatus eſt. Mon diffidens de pꝛomiſſone ꝓpaga ſi ⸗ ac etiam fuit mirande viriutis.qui iubente domi mülter et in pꝑegre factus:et multa ſunt in ipſo celebꝛa ta nſtens id non dicam in quo ab eo tꝑe quo adhuc in materni coꝛpis ergaſtulo claudebat᷑ vſq;qͥ diẽ clauſit exxremum.non defuerunt miſteria.non magna pꝛeſagia futuroꝛũ non ꝓphetie. Qui moꝛti vicinus bñ⸗ dices filios ventura ſeculo ꝓphetauit. Si quis bereſith plene diſcutiet videbit ipſoꝛũ magna miſteria. necnon et cognoſcet quid imitatiõe ipſoꝛũ in moꝛibus ſit agẽ⸗ dum. In abꝛahã quoq; pater. in yſaac filius. ĩ iacob ſpi rituſſanctus oſtendit Yn abꝛab fides.in yſaac ſpes.in iacob caritas deſignatur. His tribus patriarchis omnis ſtatus veroꝛũ fideliũ repitur. cum quibus eoꝛum imita lij ſunt virtutisilij autem regni huius eiſcient᷑ in te⸗ nebꝛas exterioꝛes · Hi ſunt repꝛobi iudei qui filij ſunt patriarcharũ traduce carnis non imitatione virtutis. Fulij ſunt regm hunus quia dumtaxat hec tpalia diilexe⸗ runt. ideo eijcient᷑ in tenebꝛas exterioꝛes ſicut in exteri oꝛibus delectati ſpũali delectatione carentes. In tene / bꝛas exterioꝛes eijciunt᷑.quicunq; intrinſecus pꝛiuati lumine veritatigꝗaffecti coꝛruptibilibus ex diuina iuſti cia penas poſitas patiun vt nemini adijciat᷑ exterioꝛ ob ſcuritas ni ſi mentis aſtiterit cecitaſ.nulluſq; crucietur exterius niſi qui exterioꝛibo mente coꝛruptus eſt.nõtñ ſi coꝛpoꝛe ꝑ modeſtiã vſus eſt vt inde quiſq; luat ſuppii cium. vnde contẽpta modeſtia queſiuit habere ſolaciũ. Quãobꝛem ibi erit fletus et ſtridoꝛ dentiũ FFletus pꝛo tpali leticia et quia noluerũt flere per feneſtras moꝛtis ingreſſum: qm gemet eterne qui tpaliter peccatano fle uit. Stridoꝛ dentiũ pꝛo his qui ſuꝑbiunt et ſuꝑbiẽdo furiunt.et indebite innocentibus iraſcunt:et in mũdo ſonitum iactando ſe faciunt. Dabunt penaliter in ĩfer⸗ no hi ſonum dentium:qm̃ in hoc ſeculo culpabi iter ſe nuerunt. Et dirit ieſus centurioni Tlade: et ſicut tu credidiſti fiat tibi] Senſum ita matlæus expꝛimit.nõ tamen totam ſeriem rei geſte:cum centurio ꝑſonaliter non acceſſerit.et nuncijs tanq; ſibi preſenti dñs loque batur dicens:vade.ui iuxta menſuram ſidei chꝛiſtus reſpondens:ſeruum eius reſtituit ſanitati! Et ſanatuſ eſt puer illius ex illa hoꝛa. Et reuerſi qui miſſi fuerãt do mum:inuenerũt ſeruũ qui languerat ſanũ. Ex illa ho⸗ toꝛes recumbent in regno celoꝛũ:qui non carnis ſed ſi⸗ eius deſcriptione con quintus 7 5 1 ra puer ſanatus eſt qua chꝛiſtus dirit: ſicut credidiſti ſi⸗ at tibi. Quem ſecundi nuncij centurionis redeuntes ĩ uenerunt ſanũ: qui diſſuaſerunt chꝛiſio ne veniretĩ do mumSGed libet in fidem huius centurionis intedere qm̃ ſides iniciũ eſt materq; virtutũ:ſine qua deo place re impoſſtbile factum aii ſine oꝑibus moꝛtua.Libet in ideratione immittere:ſimultatĩ vo expedit iſta conquirere. Fides de inuiſibilibus ⁊ nõ ꝓbabilibus argumentis exoꝛitur ſupꝛa nature vſum ⸗ modũ.et omnẽ conſuetudinẽ ſupꝛa rationeʒ et pꝛacti⸗ cam conſtituit᷑ Hac centurio motus acceſſit ad chꝛiſtuʒ ꝛopius: q;ᷓ ſine ipſa coꝛpoꝛe ita vt tangeret acceſſiſſet. ec illuminat hominẽ ad cognitionẽ ſuam· vt in veri⸗ tate ſuam indignitatẽ agnoſcat:cui omninoc ꝛiſti non ꝓpoꝛtionat᷑ dignitas. Et ſpem generat fides ſimiliter petendi pꝛomptitudinẽ pꝛeſtat:et vtrunq; in centurio⸗ ne opata eſt. Pꝛonunciat centurio qo habet eſſe cũ ho⸗ minibus in natura:et qð ſibi auctoꝛitate humana con ceſſit. Euge cui ex virtute huius cognitiõis adeſſʒ ꝓceſ ſus. Homo ſum dicit centurio:ergo moꝛtaliſ. Mam ſic factus eſt homo:et ipſe ſe ꝑ peccatum moꝛtuũ fecit. Ho mo ergo ſimilitudo dei in illo erat: ſic enim ad ſimilitu dinẽ factus..Hoꝛũ conſideratio timoꝛẽ generat ⁊ caute lam a malis cum aſſit homini neceſſitas moꝛiendi:pa⸗ rit lbonoꝛum cuſtodiã ne dignitatẽ quã in creatione ac⸗ cepit amittat. Nulla maioꝛ dignitas exemplariſq;; pad ſimilitudinem dei factus ſit Hmo.quã non cuſtodienſ eſt homo. Eai ſimilis factus eſt:demũ demonibo ſociandꝰ. ominẽ ſe dicebat centurio. et hommis deus eſt me⸗ moꝛ:qð ammirãs pſalmiſta ait. Quid eſt homo qð me moꝛ es eius. Peramplius vo:quia homini deus inno⸗ tuit. Oñe quid eſt homo quia innotuiſti ei. aut fihꝰ ho⸗ minis quia reputas eum. Et hominẽ deus magnifcat conſiderat viſitat et pꝛobat:quod iob in ſe expertus aſ⸗ ſeruit. Quid eſt homo quia magniſicas eum. aut qͥd ap ponis erga eum coꝛ tuũ. Aiſitas eum diluculo:et ſubi to pꝛobas illum. Vlilis eſt homo qui moꝛitur. Nam qͥs eſt homo qui viuet et nõ videbit moꝛtẽ. Quaſi diceret nullus:quia miſerias patit᷑. Hinc iob. Homo natus de muliere bꝛeui viuens tꝑe:replet᷑ multis miſerijs Qui quaſi flos egreditur et conterit᷑:et nunq; in eodem ſta⸗ tu pmanet. Et bꝛeues dies hommis ſunt. Vlioꝛ cu ſe vitioꝛũ ſeruũ conſtituit. Vlilioꝛ eſt homo peccato:qᷓ; cõ ditione nature. Ex alio autem oꝛdine magne dignitatiſ Simũüitudo et imago dei eſt: ſoꝛtiri ſoteſt cõ ſoꝛtium angeloꝛũ. Et deus factus eſt homo. Nõ poteſt vlterius humanitas prouehiq; ſe poterit deitas incli⸗ nari. Beatificari poteſi homo:et in repromiſſionẽ ſup⸗ na regna ſuſcepit. Eltinam ab hominibo agnocceretur quid eſt homo:et preminentia quã accepit ſuꝑ anima⸗ lia ſeruaret᷑ et expaueſceret culpã ne vuemixet in genã magis aũt ne amitteret gloꝛiamOub potelſate homi⸗ nis etiã hic homo conſtitutus etat quẽ timebat.⁊ nos cei effugere non poſſumus dñatum:cui nobilius cari⸗ tas q; neceſſitas ſeruit. Mecnon et ſup alios habere do⸗ miniũ fatebat᷑ivt haberet milites euntes et wnientes et opantem ſeruum. Miles vadens intellectus inqui rens. miles rediens affectus diligens: ſeruus operans coꝛpus eſt ſeruiens. Beatus qui hanc miliciam et dña tum rationabiliter tenet vt intellectus inguirat non qᷓ coꝛpus ſed que animã optima faciunt.et affectus veni⸗ at ab his que male dilexit ad illa que ratio vera inuenit et coꝛpoꝛis in illam tranſeat actionem non ꝙ caro ſpiri tui dominetur. ſed ipſi ſub diuina lege peſſundata iace at. Fidei vero retuibutio iuxta menſuram ad om̃ies vir⸗ tutes extenditurævt ſicut ilarum cõpotes ſumus. ita ntesi ktide ere place betin ultati 97n ſuma Peactife huſtuz iſet⸗ n w ſtinon mllitera nturio, ci w⸗/ n con ſzpeel. amſic t Vo⸗ mrn Kacnte enciſe⸗ oneic Mocdhen Niand eſt mel göme inno⸗/ ho⸗ ficat logh⸗ glap tſubi mcs. Neret Ntus de Qai jemſta⸗ ſorciſe i Inlatiſ lſtcõ pteſt ncli⸗ ſup’ etur imna⸗ i- oni nos lar⸗ w/ ies qui ins pfi nit nit din gee ri De vua domini noſtrarum iuſtarũ petitionũ aſſequamur effectum. De ſuſcitatione adoleſcentis ſcõm lucã.Capi.XIII Ontalis vita ieſus quia deus.et ahl. quẽ eſt f fons vite.in ipſoq; vita omnium ab eterno ma net:nihil ſibi moꝛitur.ſibi ommia viuunt.abla turus eternã moꝛtẽ daturuſe vitaʒ:immoꝛtali aſſum/ pta carne mundo ſubuenit. Ec oſtendens ſe habere ſu per moꝛtem impium.que non ex ipſo ſed inuidia ſatha⸗ nica patratione peccati in oꝛbem terrarum intrauerat. ac etiam indefectibilis vite veruʒ eſſe datoꝛẽ:moꝛtuos in hac vita reuocauit abinferis. Vnde factum eſt dein⸗ ceps a curatione pueri centurionisl ibat ieſus in ciuita tem que vocat᷑ naym. Et ibant cum eo diſcipuli eius et turba copioſa Quo ibat vbiq; cõſiſtẽs. Quo ibat oĩa continens.Quo ibat immobilis. Quo ibat qui omnia porerat woluntate ꝑficere. Quo ibat qui oĩa in pꝛeſen⸗ tia tenet.Quo ibat in om̃i loco effectiue pꝛedominãs. Et foꝛma ſerui erat itio:pedibus oſtendens ſe hominẽ veraciter factũ nec ſubiugalibus vtenſ:ad vnam ciuita tem iens ſaluaturus omnes aduenerat:pꝛenoſcẽs acci dens affuturũ pꝛo quo ibat.Et ibant cum eo diſcipuli eius.Non philoſophoꝛũ non ſapientũ ſcõm carnẽ. ſed dũtarat eius qui ſupꝛa humana pꝛudentiã dogmatixa⸗ bat:ſed in tanta ſimplicitate ꝙ ſenſus pꝛudentũ ſcom carnem.ſed coꝛrũpebant᷑ in illa Semoti erant a ceterꝭ diſcipuli eius:qꝛ ipſum ſequentes ſolũ que virtutꝭ ſur⸗ ſum ferentis et beatitudinis ſunt addiſcebant. NHõ enĩ decebat alia docere ieſum niſi ea que ſalutis exiſtũt Do ctoꝛ et doctrina cõuenientes erant.Actu et theoꝛia ꝑſi⸗ ciebat ſalutem. Et optimus diſcipulatus nihil impꝛo/ babile:nihil ꝑ contentionẽ.nihil inutile docet.Diſcipu lus ieſu etiam qui videt᷑ abiectioꝛ:pꝛofeſſoꝛes oñies ex⸗ cedit alterius facultatis. Et ibat cum eo turba copioſa non tm numero ſed comitatu ieſu:qui omniũ viſibili⸗ umet inuiſibiliũ copiam habet Et awꝛopinquãs poꝛ te ciuitatis coꝛpe:mente iam erat Et ecce defunctus efferebat᷑:quia ꝑ ſe ambulare non poterat.nec nouerat poꝛtitoꝛes Turpabat᷑ poꝛta ex voꝛtatiõe defuncti.⁊ tur patus lectus in quo iacuerat.ſimilitet ⁊ domus in qua ferebat᷑:nec honoꝛ poꝛtatoꝛibo erat.Omnia ſunt hoꝛroꝛi omnia dedecoꝛi vbi de moꝛte cauſat᷑.quã ſi ad aĩiam vo⸗ cabulo mutuato tranfferimus. oĩa ſunt culpanda vbi agitur de peccato ꝙ moꝛtẽ anime ꝓtinus eſſe cognoſci⸗ mus.Nihil eſt laudabile in participantib cum anima peccatrice. Mihil in coꝛꝑe turpius moꝛte. Vt aũt doctꝰ loquar.nil turpius habet coꝛpus ſolitũ viuere niſi cum remanet pꝛeter vitã:ſic et aĩa cũ peccatũ cõmiſerit ꝑdi⸗ deritq; virtutem.l Erat iſte filius vnicuſ matris ſue Vnus eſt hominis affectus qᷓ;uis plurificet᷑ in reb:qui ad ꝓhibita ire deliberans ilico incurrit exiciũ.Ecce ypo⸗ panti fuit vita et moꝛs ſalus et infirmitas iuſtus ⁊ ini⸗ quus:in poꝛta inſimul obuiauerunt ad magnã ſcientiã eoꝛũ que inuiſibiliter agunt᷑.qm̃ miris modis ſit vt ſal uatoꝛ malis deliberationibo hominũ obuiet:ne male cõ cepta pꝛogrediant᷑ in actũ. Nam ⁊ balaam et ſalilo aꝑte obicẽ fecit.vt ille dei pppulũ nõ malediceret:et ne chꝛi ſticolas iſte alligaret. Illum arguit ꝑ ſubiugalẽ:iſtũ per vocem de celo terrentẽEt aliudi. ſhierii eoffert ad pᷣ ſtruendã doctrinã:ꝙ vidua occurrit chꝛiſto cũ copia ho minum filiũ ſecuta defunctũ delatã ad ſepulturam.Eli dua ſed honoꝛanda:ſi vere vidua erat. Helicta ſiquideʒ a carnali viro ꝑ moꝛtẽ in ſpũales nuptias cõmutanda erat chꝛiſto deſponſanda ꝑ fidem:que duo damna tole⸗ rabat.mariti et filij moꝛte Quoꝛũ tipo peccatrix anima duobus ſpũalibus malis addicit᷑ vt regentẽ intellectũ amittat:et amoꝛem ad ꝓhibita ſequatur ipſa defunctũ 8 “ AM QO09 ab ſpe N. 9 9. 7 Baluatoris Cui aderat copia ciuitatis que ſequebat᷑ viduã:non vt doloꝛẽ minuerent ſed augerẽt Oulta quidem hoĩibus ſuppetũt ad mala cõplenda:ſed qui venerat obuiare ꝑpi⸗ culis.fletum reuocauit in gaudiũ Quã viduãl cum vidiſſet oñs:miſericoꝛdia motus ſuper eã dixit illi. No li flere Homo chꝛiſtus erat et coꝛꝑaliter mntuitus eſt viduam deploꝛantẽ.ſed mente plus nouerat ⁊ mia mo tus ſuꝑ eam.Mõ noua,miĩia noui motus eſt motus:ab eterno miſericoꝛs vt ab eterno deus eſt. Motus miſeri coꝛdie ad oſtẽſionẽ refert᷑. Oſtendit ei vt homo qm̃ ab illa coꝛdis affectione mouebat᷑:et oĩbus miſereri cupi⸗ ens querebat ſuꝑ quos illã poſſet effundere. Sed oẽs indigent:non tamẽ omnes ſe pᷣparant ad illam ſuſcipi endã. Opoꝛtet enĩ miſeros ſe ad miam pꝛeparare.Oĩis autem qui mia indiget miſer eſt et omnes indigẽt.igit omnes miſeri ſunt.ſed non omnes miſericoꝛdiã conſe⸗ quunt᷑. Sed huic ſuper quam miſericoꝛdia motus eſt dicit pꝛimol Moli flere Pꝛohibet fletum: ſuſcitaturꝰ moꝛtuũ. Moꝛs quippe cauſa fletus erat. Et nihil fletꝰ cauſa qᷓ; ſpũalis moꝛs:nihil plangendũ ab hominibo q; peccatũ.Quid ciuitatũ excidia. Quid exitia coꝛppꝛum. Quid cum mũdi huius mala vniuerſa crebꝛeſcunt.ſi non incurrit᷑ in peccatũ.ac ſi deſtruerent᷑ ea que virtuti⸗ bus ſunt inimica. Solum peccatũ iuſtã habet materiã deploꝛandi. Sed quare ſaluatoꝛ fletum ꝓhibet cum ex multis ſcripturis veteris teſtamenti fletuʒ indinſſe ſci⸗ amus Uult deus fletum fieri pꝛo ſpũalibus malis.nõ autem ꝓ coꝛpalibus damnis: Sed ſi ꝑeccatricis anĩe iſta vidua tipum habet.cur reuocatur a fletu Meritop pter pꝛeſentiam ſaluatoꝛis.qui etiam ex preteritis cri⸗ minibus pfundere lacrimas phibet. et pie abſtergit il⸗ las ab oculis hominũ:cum in eum fit tota cõuer ſio:cũ in vult adeſſe ꝑ gratiam.cum ad eius pꝛofectum ĩiceſ⸗ anter acceditur cum omniũ peccatoꝛũ eſt indulgentia irrogata. Et ſi pꝛohibet interdum doloꝛis lacrimas. cũ omnium peccatoꝛũ eſt facta remiſſio:amoꝛis equidem lacrimas non reſculpſit.Git in vidua ilico chꝛiſto iuben te meſticiũl Et ipſe acceſſit et tetigit loculum. Mi autẽ qui poꝛtabant ſteterũt.Coꝛpaliter geſta ſunt heca ſen ſibilem hiſtoꝛiam habent:ſed ea in aliam ſenſum con⸗ uertimus.Acceſſus chꝛiſti ieſu axpꝛoximatio eſt in ĩfir⸗ mitatibus noſtris:maxime ſiquidẽ cum in peccato iace mus moꝛtui.ad eum accedere non valentes niſi pꝛius ipſe accedat ad nos· Cangit loculum ſcʒ mĩe inſenſibili⸗ tatem in qua ferebatur. Statio fit poꝛtatoꝛũ qm̃ oꝑan te chꝛiſto ſiſtunt fluida noſtra:et ea que poꝛtant homi⸗ nem ad humandũ in humo terrenoꝛũ.Poꝛtat᷑ coꝛpus ex quatuoꝛ elementis ad moꝛtem et anuma ex quatuoꝛ affectionibus male oꝛdinatis emoꝛitur. Et ait ieſus. Adoleſcens tibi dico ſurge:et reſedit qui fuerat moꝛtu us Mon noĩe ꝓpꝛio ſed exetate eum nominans ab in⸗ feris reuocat:innuens ꝙ etas eſt aliqndo in culpa.ger⸗ uet in iuuenibus ſanguis.et aĩoſitas cum depꝛauãtur ad omnia eſt in eis:ad iram.ad cedes.ad moꝛtes.ad pꝛe dam. ad lubꝛicitatẽ. Res eſt infrunita iuuentus: niſi a virtute aut terroꝛe hominũ fuerit coarcita. Pꝛotinꝰ ali quid ſignãdũ preſtruitr᷑:cũ iſte defunctus reuocatus ad vitam ex etate noĩat᷑. Impioſum eſt dei verbum et qð precipit ſtatim fit.q;is poſſet omnia ſola voluntate ficere:Et reſedit qui fuerat moꝛtuus.Ad ſedem ratio⸗ nis eł ad iudiciũ eius interne reuerſus eſt: qui obꝛuta ratione in ſceleribus actu obꝛuendus velut inſenſibił ferebatur.Prioꝛ enim actio ſpũaliter ſuſcitati eſt vt re uertatur ad ſedem mentis ad rationiſ iudiciũ.ad illam partem qua cunctis alijs animantibus excelſioꝛ ſactus eſt:qua preter illum qui ſe pꝛecellit nihil debet inquire I 7 — — — 7 2/ „ õõ 1 vj/ 4 ☚½ 6 n teο peie Liber re. ac redire in emm.a quo rectitudinem rationis dimit tedo receſſerat.Hinc ꝑ vſaiam dicit. Nedite pꝛeuarica/ toꝛes ad coꝛ· A quo recedentes homines ꝑ lubꝛica vel vana vel deuia pergũt Reſedit igitur qui fuerat moꝛtu us in ſede rationis. Jam nouerat quo pꝑgebat et quie / uit ab actionibus pꝛauis:interne audiens rocem dñi⸗ cam. Muieſcite agere puerſe. Sollerti verbo euangeli / ſta locutus eſt: quia qui ad male agendũ ferebat᷑ in pꝛe⸗ ceps reſedit ad dnicam vocem quietem mentis enunci ans. Et cum dñs direrit ſurge non reſurrexit totus in coꝛpoꝛe.ſed reſedit.ad illã reſurrectionẽ rationis introꝛ ſus refert. vbi eſt pꝛimo pꝛolapſus pbi pꝛimo eſt reſur⸗ rectio celebꝛanda:vbi pꝛimo eſt male agetis quies. Cũ enim interioꝛ homo ſiſtitur a virtute ne vlter' pꝛohibi ta gliſcat exterioꝛ peruerſo declinat ab actu Et cepit lo qui Signum erat anime omnino ad coꝛpus reuerſe. Sic et cum peccatoꝛ reuocat᷑ ad vitam incipit loqui cõ ſiteri ſcilicet mala que fecit.et gratias agere ꝙ exiſtens diuine poteſtati rebellis toleratus eſt. expectatus eſt et queſitus ad weniam: non derehctus in malis.non ilico factus inimicus dei ſuam pertulit vltionem.magis vo erumpat in laudem:ꝙ relaxatis vitijs ſugnoꝛuʒ bono⸗ rum pllicitationẽ accepit. Poſt hec matri reſtituit de⸗ ploꝛanti. MNaml et dedit illum matri ſue Qm̃ mater ne peccatoꝛibo cõminat᷑:vt redeant et deploꝛent aduer⸗ ſa. Conuerſos recipit dirigit recte agẽtes ſine quo nul Ius recte agere poteſt. Accepit autem omnes timoꝛ⁊ magnificabant deum dicentes. quia ꝓpheta magnſur⸗ rexit in nobis:et quia deus viſitauit plebem ſuam Ti moꝛ iſie ammirationis erat: eteni inſolita intuebanf. MVagniſicabant autẽ deum non effectu ſed exiſtimatio ne atq; verbo.quia ꝓpheta magnus et inſolitus reſurre⸗ xit in ſeculo:et peum deus viſitauit plebem ſuam. Ma gnuſ ſiquidẽ ꝓpieta dicebat᷑. Eratq; maioꝛ qᷓ; diceretur imo niarimus omniũ:qui omnia videbat oĩa nouerat. nihilq; ſubterfugit ſapientiã eius. cui non eſt numeruſ a cuius conſpectu nullus peccat inuiſus. Sed vtinam hoc moetales hoĩes expaueſcerent atq; meditarent᷑.cũ deliberant perperam agere . ꝙ ſi humanos deutant ocu los iſtius aſpectum deuitare nõ poſſunt.qm̃ in omnilo co oculi domini contemplant᷑ bonos et malos.Et ſi gie ci Pelei yldre non poruit oculos effugere. dum con⸗ tra voluntatem eius motus a concupiſcentia indebita plus habendi. a naamã veſtes et munera extoꝛſiſſet.q̃n to minus nos ſubterfugere poterimus male agentes. oculos pꝛeter obicem deſuꝑ cuncta cernentis. Nũquid qui alijs ꝓplætiaʒ pꝛeſtat ipſe pꝛiuabitur.Aut qui finxit 4 oculum non conſiderat Mec peccatum ꝓpſete dauid p⸗/ phetam potuit latere nathan: qui per ſimilitudinem ad eum repꝛeſenſurus aduenit. Et peccatũ ſaul factum ẽ cognitum ſamueli. Zerreant᷑ igitur bominũ coꝛda: qm ꝓplvta magnus ſurrexit in nobis.quem nihil latere po teſt. qui omnia eque pꝛeſentia pꝛeterita et futura et pᷣ⸗ uidens bona mala:ſedulam actionem bonoꝛum ma loꝛũ deuitationẽ pꝛedicando ſuaſit. Quid excuſationis iuſie habere poſſis humanũ genus.quid inquirere ad a lium appellandum ignoꝛo ſi dei filius in carne pphetat. ſi euangelicat ſunna.ſi a ciat criminoſos Ged ecce retardatio ex aduerſo cõſur/⸗ get. nam ſi pꝛopheta eſi magnus cur ſibi tota illa turba non credidit. cur nõ eum ſecuta eſt. Si timoꝛ eos ap⸗ pꝛehendit.cur non mutauere vitam. Cur non ſunt ad melioꝛa conuerſi.Cognitio quam de ꝓpłeta pceperant ioſoꝛum eſt condẽnatio. Sicq; fit vt qui nouit cũ poſ/ ſit adhibere per doctrine veritatẽ ⁊ negligit:qð ipſe ſper natur ab eo quem nouit. Et agitur ſepe magno cogno ud inferos intrudẽdos denũ quintus ſcentium detrimento. vt ſolum verbis non imitatione velint laudare recte weentem Er quia viſitauit domi⸗ nus plebem ſuam Pꝛoſitebant᷑ iſti ſe diuinam bemgni tatem agnoſcere.quia viſitauerat dominus populũ ſu⸗ um:ſed in hoc plus erat verboꝛum ſententia qᷓ ipſoꝛuʒ cognitio. Non iſtam viſitationem in aſſumptione car⸗ nis a verbo factam eſſe credebant:nõ ad dei verbũ neq; ad ſpãmſanctum attollit᷑ credulicas iudeoꝛũ. Attamẽ Wre ſic erat. ꝙ dñs ĩ filio humanato viſitauerat plebẽ ſuam.quã dixerim omne humanũ genus:qq; ſingula riter et peculiariter credatur populus iudeoꝛũ Sed no bis qui credimus et hanc in baptiſmo ſuſcipimus fidẽ ppetua ⁊ acerbioꝛa debent toꝛmenta ſi contempſerimꝰ viſitantẽ:ſi diuine viſitationi non coaptabit᷑ totus ho/ mo. Quid hac viſitatione dignatius vt altitudo diuĩa vbiq; conſiſtens has inferioꝛes partes in humano ha⸗ bitu viſitaret. quia et habitus inter homines. et cũ ho⸗ minibus eſt inuentus vt homo. Eliſitauit ſuꝑnus arci atrus egrotantẽ in lecto terrene delectationis:quẽ ma la conſuetudo pꝛemebat. Et male ſecum et cum omni⸗ bus vſus erat ei et inuenit millo velut alteram factam naturam ab illa quã dederat:que ſibi non in ſubſtãtia ſed conſtabat ex moꝛibus Et tam longeui tpis erat illa coꝛruptio ꝙ ex omni parte fetebat: nec aderat potentia reſurgendi. Eliſitans cum arciatriciſ argumentis inter dum non agnitus interdum agnitus ſed contẽptus ẽ Erat aduerſum ſenſin arciatricũ ſtudiuʒ.ſed eo lauda bilius quo plaga damnoſioꝛ et quo aſperius eo ſalubꝛi us erat. Mihil ſecum tulerat qð non conferret ꝑ omnia infirmanti. In omnibus autem qui contẽpſerunt arei atricam actionẽ:ad damnationẽ eternam egrotatio ſa cta eſt. In his ſiquidẽ qui ſe cõmiſerunt diuine ſalutẽ hominũu opanti:eterna eſt ſubſecuta. Captiuum viſita uit in carcere in omnibus membꝛis cõpeditũ inueniẽſ illis ſane compedibo quibus non coꝛpoꝛa ſed hominuʒ Puigantur affectus omnino inexplicabiles:nmiſi viſitãs ex plicatos abſoluat. Ygitur ad viſitantem catenas nos ĩ uiſibil iter detinenkesorrendainus manus oſtendamꝰ affectus:et omnem vinculationẽ pandamus ei. Nouit enim etiam ſi occultabimus: ſed ei voluntarie pꝛo ſolu tione Nteam Ezed nunquid viſitare deſiſtit. Moõne ſemp exercet viſitationis officium. Tunc exercuit cum ipſe bibens moꝛtis potum ſanauit egrotuʒ:cum ingreſ ſus in carcerem commertiãs cum captiuo miſerat? vin culati·paupis omm alia ope carentis p ipſo pꝛeciũ ſan⸗ guinis ſoluit. O qᷓ; lonum obuiare ieſu q; pnum cum ipſo in ypopanti fieri geſtici etum eſt. Beuocatus ab inferis moꝛtuus. liqua viro carnis:ſpũales cum chꝛiſto in fide nuptias celebꝛauit. Nam eius diſcipula bene vidola facta eſt:et filius eius ſecutus eſt ab infer * reuocantẽ. Tlidentes optimus timoꝛ inua ſit. Yam vt pꝛopheta ſaluatoꝛ agnitus dei bemgnitatem ceperũt fa teriꝙ viſitauerat plebem ſuam. Et hoc circũitus pꝛo⸗ pter hoc itinerarium noſtre ment eſſe omnino deberet vt eſſet mutua et interna obuiatio inter chꝛiſtũ adhuc inter nos inuiſe ambulantẽ et nos in huius vite tene⸗ bꝛis ambulantes et ſuſpirantes in ſupnas edes. ad qᷓs uiſi ipſe obuiet non poteſt eſſe acceſſus: neq; a tumulo pꝛaue cõſuetudinis et obdurate malicie regreſſus Nec poſſumus ad intima noſtra reuerti.a quibus ꝑ inania ſenſatiua obiecta diſceſſimus in incerto laci: niſi ieſus iens pꝛo vtilibus noſtris occurrat. Ze ſuſcitatione file faiti archiſynagogi ſcöm a/ theum marcum et lucam. =M Capitulum XIIII 9 Hn X.ag „** Punpo F v,a ðèð ti foe do t0 Atione don Nge glüͤſin ſPpſoeng derm dane Arm Nr pebe igela Ged no musſhs npſerin Ntus v⸗ ſo dinir no ha⸗ ci w⸗ ls grei e ma omnie faetarn Ubſtäͤtin derkil Wentin Nnnolnrer iptnsi eo oſalcbi pommnin runtera htatioſ eſaluti nviſita leniẽſ minnz ſtiser Snosi ndam Mouit WWW Wre⸗ Witchm ingtef in niſan, nom Cutus c pula inſes amvt tüt ſl poof rletet bol lene/ ls nulo Her gannn eſis De mitxaculis Ita viuens in ſeipſa vita nec ab alio vita inde v fectibilis vitaſmoꝛtalis omnino vita creauit ĩ rebus creatis vitam:et vnde in hominib ꝑpe⸗ tuetur oſtendit.et interminatus eſt moꝛtem quam nõ fecit:vt amplius cuſtodiret᷑ ⁊ amaretur vita.aululũ durauit eius imperiũ:fraude immoꝛtalis maligni ſub⸗ intrauit moꝛtis impium. Regnauit quoq; ab adam vſ q; ad chꝛiſtum.et a chꝛiſto vſq; ad ſeculum illa que coꝛ⸗ poꝛalis eſt:nec deſtruenda per aliquem ante iudicium. Nouiſſime autẽ inimica deſtruetur moꝛs.Elita moꝛtẽ odit:moꝛs in vitam ſeuit.Fruſtra quiſpiam fecialis ac cederet tractaturus concoꝛdiam inter ipſas:ſolum alte ra.altera conflicta quieſcere nouit. Mon habebat crea⸗ ta miſera vita vnde poſſet illã pꝛofligare de finibus aut a ſuis dilectoꝛibus ex toto deꝑellere.niſi ſumma vita ca lamitoſe vite pꝛeſtaret auxiliuʒ.qð et fecit:attamẽ moꝛ⸗ tali carne veſtita et ꝑſequebatur omnimode moꝛtem q̃ ſuum regnum ſathanica fraude inuaſit. In cuius iudi cium iam moꝛte ꝑpituros reuocabat ad vitam: vt regna ret quod fecit.deſtrueret᷑ quod ipſe non fecit VUnde dñũ iohãnis diſcipulis reſponderetl et ecce venit vir cui no men yvairus et ipſe pꝛinceps ſynagoge erat .et acceſſit et cecidit ante pedes ieſu et adoꝛauit.rogans eum vt ĩitra⸗ ret in dmum eius:quia filia vnica erat illi.fere annoꝝ duodecim.et hec moꝛiebat᷑ Alius euãgeliſta qñ ſilia mea in extremis eſt. Sed veni impone manum tuã ſu per eam.vt ſalua fiat et viuat.Et contigit cum iret ſa⸗ naret in via emoꝛroyſſam.venit quidam ad pꝛincipẽ ſy nagoge dicens:quia moꝛtus eſt filia tua Quid vltra ve xyas magiſtrũ Aut noli vrare illum Sed ſcoᷣm aliũ euangeliſtaml ipſe tunc acceſſit ſcilicetl iterum:⁊ ado rauit eum dicens Domine ſilia mea modo defuncta ẽ ſed veni impone manum tuam ſuꝑ eã et viuet. Jeſus auteʒ audito ver quod dicebatur ait archiſynagogo ſcilicet patri puellel Noli timere.Crede tm̃ ⁊ ſalua erit Et cum pueniſſet ad domũ pꝛincipis non ꝑmiſit intro ite ſecum quenqᷓ;:niſi petrum iacobum et iohannẽ fra⸗ trem iacobi.et patrem et matrẽ puelle.Et cum vidiſſ tibicines et turbam tumultuantẽ flentes et eiulantes multum:dicebat ad eos. Becedite nolite flere: non eſt moꝛtua puella ſed doꝛmit. Et deridebant eum ſcientes ꝙ moꝛtua eſſet. Ipſe autem eiectis om̃ibus tenẽs ma num puelle au. Cabitha cumi: quod eſt interpꝛetatuʒ: tibi dico ſurge. Et reuerſus eſt ſpiritus eius:et conti⸗ nuo ſurrent et ambulabat. Et iuſſit illi dare manduca re.Et pꝛecepit ne alicui dicetent qð factum erat Ma⸗ gna pꝛefertur in allegoꝛijs occaſio diſſerendi: ſed ab il⸗ lis alia tropplogia me auertit Multifoꝛmis gra dei mul tipliciter bomines innotuit:oꝑans ſue virtutis antido ta. Et oſtendit archiſynagogi filia:cum eius pꝛeciba ſi de de moꝛte reuocatur ad vitam. Jairus eſt cuius filia infirmatur et moꝛitur.et illuminatio ſiquidem interpᷣ tatur et officio in ſignis quia pꝛinceps in ſynagoga erat Er quo timoꝛ incutitur:vt neq; lumen ſcientie neq; di gnitas ſufficiunt ad tantam anime infirmitatem. neq; peccatoꝛũ pꝛolapſum declinandũ. Virtute opus eſt vt non peccemus habenatio gratie facit.vt non deueniat in moꝛtem. Quid ulluminatio qualitercunq; muſalis. cui non eſt illuminatio dominus. Sed qui vere illumi⸗ natus erat dicebat.Sominus illuminatio mea. Nulliꝰ ſciẽtie ſermones illuminant:pꝛeter ſermones dommi. nquit enim ſcriptura. Declaratio ſermonũ tuoꝛũ il/⸗ uminat:et intellectum dat paruulis. Mon enim decla⸗ rati domini ſermones in animo eius erant:idcirco ĩfir⸗ mitas et moꝛs in domum eius intrauerant. Quid ali⸗ cui vnqᷓ; pꝛofuit illuminatio pꝛeterqᷓ; in domino, Nec Sgluatoris enim diuinoꝛum ſcientia pꝛofuit ſalomoni quin rueret pꝛocul pulſa virtute. Elera mentis illuminatio pꝛoti⸗ nus eſt virtutis:non ſolum cognite ſed aſtantis. Ollu minat ſol emnſperiũ noſtrum.dum in ſpera ſua agit᷑ ſu⸗ per terram.ſequunt᷑ ilico tenebꝛe cum fecit occaſuʒ etiã luminis noticia remanente:que omnino tenebꝛas nõ depellit. Sic non vere virtus illuminat niſi cum aſtat in anima:et in ipſa videx debitas actiones Cum vo no ſtra voluntate illam ꝓpꝑellente de finibus velut exeiꝰ oc caſu tenebꝛe ſubſequunt᷑:⁊ erit lumẽ nõ lumẽ lumẽ co gnitionis non lumen accepti decoꝛis.ſed tenebꝛe pecca⸗ toꝛum que noſtram infirmant ammã.cum vo denſant᷑ operantur ⁊ moꝛtem Poꝛro contra alijs luminibus q; diuinis.qᷓ; virtutibus vere luciferis ⁊ ſeruatis maxrima hinc inuectio tenderetur:ſed ſubſequens hic diu ſiſte⸗ re me non ſinit Oꝛincipatus in hominibus nunquid obſiſtit vt peccata non faciat.Mõ me fallit ſcriptura gẽ tilium:in qua reꝓperiq Deincen gentium publice atq; occulte turpiter peccauerunt Et quos humanus aſpe⸗ ctus ⁊ rumoꝛ reipublice auertit a crimine:clamdeſtinũ plus infecit. Sed quid mihi de his lege dei carentibuſ diſputare.Ad legiticios reuertamur. Pꝛinceps ſaul a eoq; oſtẽſus in regem tripharie deliquit.vt ex toto ob ſua demerita repꝛobus haberetur. Dauid etiam deliqᷣt nec ex eo ꝙ a deo rex oꝛdinatuſ eſt peccata pꝛeteriſt Sa lomon rex multipharie ꝑperam operatus eſt:· Omnes q; reges iuda et ſamarie in ſacris xvoluminibus inueni untur criminibus magnis obnoxij nec a pꝛincipatu ha benati ſunt.quoniam virtus non retinebat habenaſ:ac „ ꝑ hoc pꝛincipatus et ſcientia deflexa virtute a peccatꝭ ho mines non auertunt/ Inſirmata eſt igitur filia iairi ar⸗ chiſynagogi:dilectio illa videlicet que generatur Hinc pſalmiſta deploꝛabat. Infirmata eſt in pauꝑtate virtꝰ mea. Virtus ſiquidem in infirmitate quieſcit:cum die / lectio bvnoꝛum operum ob gratie carentiã eſſeit e S —– qrẽ quouſqʒ facta ſit in penis finalis intruſio non dee tibus recurſus ad auxilia:maxime ad diuina vbi deſici⸗ unt humana. MPꝛoinde hic audita fama chꝛiſti acceſſit ad chꝛiſtum pꝛocidit ante illum:fecit pꝛoſeucas pꝛo in/ firmante ſilia que vnica ſibi erat. Cõmonefactũ eſt no bis chꝛiſto humiles pꝛeces poꝛrigere.cum vnica noſtra dilectio infirmatur:et expetere manum potẽtie ſue ſuꝑ poni nobis. Similiter enim liberari poſſunt qui ſpiri⸗ tu mẽtis egrotant.Hec filia in extremis erat: vt nibil deeſſet ad moꝛtem.Ad extremas iniquitates interdum ſe dilectio peruerſa pꝛotendit. Sed ſunt extrema viti⸗ oꝛum ſunt virtutum vtraq; periculoſa:ſed vitioꝛuʒ ex⸗ tremitas omnino inexcuſabilis omnino damnabilis ẽ TVlirtus vo extrema ſe interdum excuſatione tuef᷑. Erx⸗ tremum in omni re dicimus vbi nihil amplius eſt de ipſa. Vñ extremum eſt:vltra qõ nihil eſt eius ad qð re fertur Pꝛoinde extrema vitioꝛũ pꝛotinus ſunt pꝛogreſ ſiões ad vltimũ vltra quod ex inoꝛdinata voluntate nõ poſſit in vitio alterius pꝛogredi:quis poſſit vitiũ mul⸗ totiens iterari Sunt pleꝛiq; qui voluntate doꝛdinata et ratione puerſa vſq; ad extrema peccatoꝛũ deuen iunt vt nihil obmittant in malis ↄcupiſcentijs nihil ĩ odio nihil in vanitate.nihil in ſuꝑbia.nihil in arrogantia:et cum adeſt facultas actione cõſummnant. Extrema vo virtutum aut reputatione ſunt noria. cum quie opina tur illarũ apicem attigiſſe:aut actione.cum ꝑ indiſere⸗ tionem ad actus extremos ledentes omnino naturam deuenitur Sic filia hominũ dilectio ſiue coluntas aut actio laboꝛat vt plurimũ in extremis:ſicut in infirmita te fatiſcens cũ eſt in extremis vicinus eſt moꝛti:ad qm „ extrema vite terminank. Ged timenti deum bene erit —) P0ρ 6 t 5 P E vI.- ◻ KEL— Pv.n ℳ Ps cR'n — beν S rn 4 / TLiber quintus in extremis:qñ in illis ttemis timoꝛe dei concutit᷑ con gubꝛibus vocibus conciliatie. Mos enim tuſic tempo ð uertit᷑ Nec deſperandũ eſt de extremitatibus:ſi viuinꝰ ris in illis regiõibus erat vt ad pꝛouocandũ luctũ illis ůð timoꝛ occurrat. Vbi vo dei timoꝛ nõ fuerit ꝑiculo ſunt ſimphonijs in funeribus vterenĩ:ſed a quibuſdã tibijſ Oͦ́ͦ́JÿJMUD extrema. Hinc ꝑ ſapientiam dicitur Extrema gaudij lu appoſitis oꝛi virtute flatus immiſſi ſuꝑ ſoꝛamina nũc N ctus occupat.Et q;q; hic intelligant᷑ extrema temroꝛuʒ appoſitis digitis nunc remotis lamentabili ſono ſonã⸗ ſ nihilominus intelligit᷑ ertremitas vitioꝛuʒ vt qui vſq; tibus. Ynuenit turbam tumultuantẽ pꝛo funere flen/⸗ 4 ad extrema tempoꝛũ ſine timoꝛe in gaudijs tempoꝛali⸗ tes et eiulantes multũ pꝛo filia: quia erat vnica patri. 6 bus fuit: a luctu interminabili teneat᷑. Contra quos ꝑ HMi omnes ſunt augentes in tpali damno doloꝛẽ. HNos te hieremiaʒ dicit᷑. Quia gladius domini deuoꝛabit ab ex ſaluatoꝛ remouet dicens Becedite noli flere: non eſt tremo terre vſq; ad extremum eius. Alia tranſiatio: moꝛtua puella ſed voꝛmit- Di peccata planxiſſent. non ſn termino vſq; ad terminũ. Qui ſunt hi qui tenuerunt eis dominus indixiſſet receſſum:nec auertiſſet et fletů. hl extrema vitioꝛũ:ex omni extremo vite tempoꝛũ atq; ꝑe Ooꝛtua tñ puella erat doꝛmiebatq; ſibi:vnde ab igno⸗ narum deſolent᷑. Sed necillis philoſophoꝛũ regulis ĩ⸗ rantibus virtutem eius pariter deriſus eſt. Hec miruʒ je uoluamur quibus extrema dicunt᷑ per eque a medio di ſtantia.ſeu que in medio aliquo cõueniũt:ſeu que natu ra medij ſapiunt. Sed extrema omniũ nouiſſima ſunt eoꝛum que adici poſſunt etiam ad virtutẽ ⁊ ad digiuta⸗ tes et ad nobiles actiões. Sed in iſta puella pꝛo termi no vite ſumitur:in male agentib maloꝛum vltimitas. oꝛiebat᷑ iſta duodennis puella.nec chꝛiſtus añ moꝛ/ tem voluit ſubuenire.vt ꝑ reuotionẽ a moꝛte attollere tur miraculũ et fides ſcentiũ ꝑamplius firmaret᷑. Igi tur a chꝛiſti potentia nõ retenta puella moꝛtis fecit oc⸗ caſum.et nunciatũ archiſynagogo ne vexaret vltra ma giſtrum:acſi in eo non eſſet potentia ſuſcitandi. Deſpe⸗ rat natura omnino ſeipſam:vt cũ moꝛs viuentẽ extin⸗ non enĩ amplius in eo qᷓ; qð eſt hominis cogn oſcebant Derident pleriq; in homine ceũ:nec in ceo verũ homi⸗ nem venerant᷑. Mon enĩ intelligebant hi quo ſenſu do⸗ minus loqueref. Sed omnes chꝛiſtus eicit deriſoꝛes. Gerebant enĩ iſti pꝛo futuris peſſimũ tipum:cũ multi deriſui fecerint vitam chꝛiſti ſimiliter doctrinam in q̊ docet᷑ agenda vita ſimiliter et ſperanda:ex qua ex velata fide cognoſcit᷑ ꝙ a moꝛte peccati reuocatio ſit ad vitam. Eijcit eos chꝛiſtus qui miſerias alioꝛũ deploꝛãt: aduer ſus aũt ꝓpꝛias quaſi beati conſiſtunt/Et eiectis omni⸗ bus tribus aplis duobus parentibus ſtãtibus cũ chꝛi ſto moꝛtuam puellam ipſam reuocauit ad vitam. Hi te ſtes miraculi.Hos puella reuocata de moꝛte aperiens xerit ꝙ ipſa viuificare non poſſit. Mec ex natura nec er oculos pꝛimũ debebat aſpicere:nec alia obiecta pꝛiuſ op vſu nec ex ratione inſurgit iſta cognitio ꝙ per hoĩem ſit nenda erant reddite cogmtioni. Auctoꝛem vite deſtru⸗ B ab inferis reuocatio ſuꝑ terꝛam Chꝛiſtus reputabatur ctoꝛemq; moꝛtis: tona nature in parentibo lona gratie 4 lomo:et ſi magiſter non deus. Per oẽs archiſynagogi in apoſtolis reuiſura.vt facta comꝑatione cognoſceret e coniũctos deſperabat᷑ de vita. Monſtrat hoc denunciss qualiter viuendum foꝛet ⁊ quibus amplius ferendũ . moꝛtem:ſuadenſq; vt non veret magiſty. Sed inſiſtit Alcſi ad puellam ſuſcitatã expoꝛtatiuus et excitatiuꝰ ſer H iairus opoꝛtune non impꝛobiter:fide ſubnixus non he⸗ mo diceretur. Aſti ſunto filia parentes tui per quos in u ſitans.Accedit iteruʒ in eadẽ fide adoꝛatq; ſimili latria hanc vitam miſeram deueniſti:qui te genuerũt moꝛta⸗ lemipſi moꝛtales peccatꝭ obnoxiã ipſis peccatoꝛes. Vlo⸗ et annuncians ſibi denunciatã moꝛtem adhuc eius im peccate eccatoꝛes. Vlo lente deo naturali oꝛdine infuſo coꝛruptibili ſemine te C ploꝛat aduentũ et impoſitionẽ manus. Fide hic agitur n ru⸗ ſemine ſed non plena cum denunciat ſibi moꝛtẽ quã ipſe iã no gignere potuerunt: ſed te inuadentẽ infirmitatẽ acer⸗ Ge,d uerat:cum petit pꝛeſentiã eius que eque potens eſt ab? & bam pꝛohibeꝛe nequiuerut neq; ſubſequã moꝛtẽ cum i ſens. Ad infirmitatẽ ſidei ſue intoꝛquebat᷑ q denuncia iacuiſti exanimis: luctus erat nullumq; iuuamẽ. Ecce n bat:qð querebat aduentum Remouet ſaluatoꝛ dubiũ vite factoꝛ et datoꝛ vocatus aduenit:tibi data manu in 1 . α fidei eius.Auget in animo fidẽ:ſpondetq; in fide nõ he⸗ ſitanti ſalutem. Nam ait archiſynagogol Moli timere: tm̃ crede et ſalua erit Videbat᷑ archiynagogus time⸗/ re:ne tm̃ valeret potentiã ſaluatoꝛis in moꝛtua ſicut in infirma valuiſſet. Non bñ nouerat qm̃ dei potentia eſt in paruis rebus et in magnis et ĩ omnib equa:· Remo uet timoꝛẽ ſicut in vidua fletũ. Hinc accipimus cõtin gere poſſe timoꝛẽ ex dubio fiendox:et differt ab alijs qͥ ab arguta ſapientia ſunt vocati. Remouẽt hunc ſalua⸗ toꝛ:qm nihil ſibi pꝛeter incõueniens impoſſibile.No⸗ li timere.Acſi dicat. Omnia mihi eque poſſibilia ſunt. Cregde tm̃ et ſalua erit. Non ꝙ fides dũtarat ſua virtu⸗ te ſaluet: niſi creditus ſaluatoꝛ efficiat. Nihil poteſt effi cere fides neq; fidelis in his que ſupꝛa naturam fiunt miſi deus. aut deus homo factoꝛ ſacturus accedat g ideo fides exquirit᷑:quia ſolũ fidelibo iam factis aut vt manu ſolo verbo te reuocauit ad vitam. Inſpice igitur eum:et ſi amatrix es vite datoꝛi vite ſubdaris. Apſe ſo lus vite atq; moꝛtis habet impiuʒ. Mihil in hoc tibi tui ꝓfuere parentes:ad ambigenda moꝛtem ⁊ reuocare vi tam. Anſpice filia. Erpulſi ſunt tui nature carnis cõſoꝛ tes: qui te moꝛtuã lamẽtabant ſteriliter. Cõſoꝛtes gra⸗ tie tibi cum a moꝛte reuocaris aſſiſtunt. Clide petrum. reſpice iacobum. contẽplare iohannẽ. Hi alumni ſunt gratie. Hi vitam veterem obmittentes tranſierũt ĩ no uam:quoꝛũ ſimilitudine ſit tua vita deinceps. Obliui⸗ ſcere patrem tuũ:matrẽ carnis nullo pacto ſequaris. Supꝛa naturã ſuſcitata:ſupꝛa naturaʒ viuere. ratio te compellit Tlide in petro cognitionẽ chꝛiſtianã in iacolv chꝛiſtianuʒ agonẽ et luctum agnoſce in iohannẽ coadu⸗ nantem gratie innitaris. Iſta ſunt quibus modo teo poꝛtet inſiſtere · Aſti ſunt quos ſaluatoꝛ ſecuʒ duxit:tu⸗ fiant huiuſcemodi ſuꝑnaturalia ſunt pꝛeſtanda. Meri⸗ os vero ex natura parentes tecum inuenit. chꝛiſti ſocie⸗ tum ſidei ſiue fidenatuſ nihil in ſuꝑnaturalibo opatur tati adhereas ad vitam denuo reuocata. paruſpendas ſed ex his woluntarie motus oĩpotens ſupꝑnaturaliter ea que tibi ad vitam pꝛodeſſe nequibant/MNam neceſſa SH opatur. Pꝛoinde cũ ſaluatoꝛi deo inremote aſſit oĩpo⸗ rio factum eſt his qui peccatoꝛuj reuocant᷑ a moꝛte.mu⸗ u tentia oꝑandi:ex parte indigentiũ fides exquiri᷑. Ma⸗ tare in melius vitam:et ullis aſſiſtere qui non ſcomnas gnum munus fidei pꝛerogatũ eſt cum dicit᷑. Crede tm̃ turam ſed ſcom gratiam viuere ſtatuerunt Et cum ta WU et ſalua erit. HachbiSveBROiffnOemſdItm libus teſtibus acceſſinʒ vita umniũ chꝛiſtus ad coꝛpus d mine fideneſus ad puellam exanimem facit ingreſſum exanime omnibus alns eiectis:tenens monum puelle . . Inuenit tibicines:eos videlicet qui muſicalibꝰ inſtru⸗ illa ſigniſicatione qua ſocrus ſimonis ſanando manuʒ . imentis vtebantur in funeribus in ſono lugubꝛi cũ lu⸗ tenuerat ait. Zabitha cumi:quod eſt interpꝛetatũ pu⸗ . tenpe tüills ͤtibiſf na ni oſonz⸗ te flen/ Aatri. os noneſt ent.non etfetu. Wigno⸗ ecmin, ſſechant rii mni⸗ ſenlude enſores, Omuei gmin q r Wata Nan. Kauer och d tam Mite e aerers tapelſop te dſtru⸗ Nna grate gnoſcere kferendi tiuſer quos in moꝛta⸗ es. Coo⸗ fine te te ger⸗ KKum ſe.Ecee Wannin ice igenr Pel ethini Nren nscöſe teogrol nnon, Fnſunt nitino Chloe eglans, tatote ocolo M/ vteo etl/ ſocie , eceſſt mu INI pro lele hnz De miraculis ella tibi dico ſurge Quod in euangelio interpꝛetatuʒ legimus nobis aliter interpꝛetari nõ licet. Directo ver lo in puellam excitata eſt:reuocata vt ſurgeret per gra⸗ tiam.a defectu in quem ceciderat per naturam. Moꝛtu is omnibo in peccatis dicitur:vt reſurgant ab illis ma⸗ ls in que voluntarie ceciderunt.Audiuit ilico erbum ſpũs qui coꝛpus reliquerat Elbi aũt et qᷓ; longe a coꝛo re ille ſpũs abierat:ſolum nouit qui reuocauit. Sʒ vbi cunq; fuiſſʒ detentus ad hoꝛã audiuit dominicã vocem ſenſijt diuinam virtutem que vbiq; omnipotẽs eſt.ni⸗ hil habens ex ſpacijs ablens:et reuerſus eſt ſpũs eius et ſurrexit continuo. Reuerſus ſpiritus ad coꝛruptibi⸗ le coꝛpus.et ſubito armonia deſtituti coꝛꝑis reconcilia ta eſt:et moꝛtui et ĩſenſibiles ſenſus rediuiui facti ſunt Eagem imagine hec operatio in animã tran ſit:cum re uocatur a malis. Et continuo ſurrexit puella:vt actu ex terioꝛi a ppareat quod intrinſecus actum eſt. Et ambu labat de virtute in virtutem pꝛogreſſum inſinuans in his qui regreſſi ſunt ab exitio cat CeI Hie re manducare.Et poſt penitentiã peccatoꝛũ poſt pꝛimã reſurrectionẽ poſt virtutis exercitiũ iubetur vt ſacramẽ ta coꝛꝑis et ſanguinis chꝛiſti apponant᷑. Ipſe qui iuſſit alias dixit. Ego ſum panis viuus qui de celo deſcendi: SDi quis manducauerit exhoc pane viuet in eternum. Vdeo aĩa reuocatur a chꝛiſto de moꝛte ad vitã: vt beate viuat ineternum. Panis aũt coꝛpus eſt chꝛiſti:tribuẽſ illam vitam. Pꝛoinde poſt virtututũ exercicia iubet᷑ ap poni vt manducet aĩa ineptis atq; puer ſis feſſa laloꝛib- et viuat ineternũ. Etiam incõpꝛeſyn ſibile bñficium ꝓ pter eternam vitam:omnia chꝛiſtus oꝑatur in nobis. Mectus ſiquidem progreſſus in gratia:cũ a moꝛte pec⸗ cati eecnise impius vt ꝑueniat in ſalutem.Gi⸗ unt pꝛimo pꝛoſeuce apponit deus manum potentie ſue verimperat.reuertit᷑ ſpũs ad argaſtulũ vnde diſceſſe rat.ſcilicet anima redijt in oꝛdinẽ rationis:ſurgitur ab omni peccato ambulat᷑.fitq; pfectus ſemꝑ ad amplius iubetur et apponat᷑ cibus illarũ rerum ſaltem in fide. ſi ne quibus nemo potuit viuere ineternum: ſicut ſalua⸗ toꝛ aperte monſtrauit dicens.Amen amen dico vobis: niſi manducaueritis carnẽ filij hominis et biberitꝭ eiuſ ſanguinẽ:non habebitis vitam in vobis. Qui mandu⸗ cauerit meã carnem et biberit meũ ſanguinẽ habet vi⸗ tam erernam Et pꝛecepit ne cui dicerent quod factum eſt. Opera pꝛedicabant quidẽ ipſum:non indigebat hu manis relationibus pꝛedicari. De ſuſcitatione lagari quatriduani ſcom Yohann⸗ nem tni. LCapitulum xV Oꝛtalis a deo factus eſt homo non moꝛtuus.a m quo auerſus moꝛtuus fieri.et vtrũq; ſecutum eſt vt auerteret᷑ et moꝛeret᷑: nec erat regreſſus ad poſſe non moꝛi et ad moꝛi non poſſe. Pꝛeuaricatio edicti equiſſimi hoc effecit:et editi parenteſ pꝛimi ⁊ oĩs erito ſiquidem.qm̃ qui quod deus noluit fecit: ſubij ciat᷑ moꝛti quam ipſe non fecit Scriptura dicit ꝙ deuſ moꝛtem non fecit· Et qui pꝛetergreditur quod der vult fiet ei quod ipſe non vult.Alia enĩ dicit ſcriptura Non vult deus moꝛtem peccatoꝛis ſed vt conuertatur et vi⸗ uat. Et ſi non vult moꝛtem quam meretur iuſte pecca⸗ toꝛ:multo ninus nec volebat moꝛtem eius quinõ pꝑec cauerat. Nulla moꝛs de voluntate dei eſt:qm̃ ipſe om̃is ꝓpagatio ſubſequa ei ꝗð deus non fecit ſoluere tributũ vita et ad ſe conſtituit omniũ vitam. Sed qui ſibiipſi placet ſibiq; donatur.qui ſibimet datuſ eſt moꝛitur:nõ enim habet vnde de ſe plene viuere poſſit Jura nihilta tis conſiſtunt in homine:non entitatis Ex nihilo enim in anima et coꝛʒe factus eſt homo:ſed in ſua creatione Baluatoris de nihilo ſpiraculum vite ſuſcepit vt fieret in animam viuentem, non cuſtodiens vitale pactum in regionem moꝛtis deiectus eſt: ſibiq; ſubiectus illam vitare neqᷣt Et neceſſitas facta eſt ce eo ꝙ poterat eſſe voluntas. et nõ releuat᷑ ab illa depꝛeſſus niſi ab eo qun creauit ad vi⸗ tam:qui vt nos ab illa liberaret ſibi factus eſt ſubditus Et quia homo moꝛiebat᷑ in humanitate nobis fact?ꝰ cõ⸗ ſoꝛs illam inſecutus eſtnon vt non amplius interime ret quouſq; hominũ generatio non ceſſaret.ſed vt non etineret in cinere coꝛpa que de puluere facta ſunt:qᷓq; anime reoꝛũ in illa moꝛte eterna que potius dicitur ife⸗ liciſſima vita detineant᷑.Et pꝛeſagium fecit chꝛiſtus ho mo nobiſcum in his quos reuocauit ab inferis.qm̃ ſol ui poterat ꝑ finum dei et hominis imperiũ moꝛtis: licʒ ſuſcitauerit wlut iteruʒ moꝛituros quouſq; generalis reſurrectio fiat moꝛtuoꝛũ. Et opoꝛtebat ꝙ daretur ĩtel⸗ ligi quis qualiſq; hic eſſet:qui aliam vitam daturus ad uenerat Oed gens ſtolida iudeoꝛũ ſignoꝛũ oſtenſione nutrita nõ intendebat in eum:niſi eſſe qð erat ſigna fa terent᷑. Oꝛoinde in maioꝛa ſigna per chꝛiſtum deuentũ eſt ſcilicet vt fetens moꝛtuus ſua voce reuocaretur ad vitam.qᷓ;uis plurimoꝛũ obſtinata voluntas etia poſt ſi⸗ gna in eum noluiſſet intuitũ credulitatis denigere:ſed hoſtiliter inſequi velut moꝛtis reũ.aduerſus quã deita⸗ tis potentiam oſtendebat. Sed qui tanta oſteſione re⸗ uocatur ad vitã:his modis in moꝛtẽ deuenerat. Erat quidam languens lacarus a bethania:de caſtello marie et marthe ſoꝛoꝛũ eius Raro quidem ſcriptura diuina vbi quidam poſuit ꝓpꝛiũ nomen adiecit.cum quidã abſ q; adiectione ꝓpꝛij nominis aut aliquẽ inclitũ aut indi⸗ gnum ꝓpter facinoꝛa nominet:ſed obmiſſo loquẽdi ge⸗ nere quid in re geſta potiſſimũ ſit videamus.anguoꝛ moꝛtem pꝛecedebat:ad quã inducendã cũ natura coꝛ⸗/ poꝛis decertabat. Sic eni in vno quoq; coꝛpoꝛe agitur. vt aut languoꝛ intantũ pꝛeualeat vt moꝛtẽ irroget:aut natura languoꝛẽ ſupet moꝛtẽq; deuitet. Hic tipus in as nima generatur.vt aut affectus malus qui languoꝛ eſt anime moꝛtẽ peccati inferat cũ concertat:aut gratia vin cat affectum pꝛauum actũq; depellat. Languebat hic la carus languoꝛe vehementi.et moti vicinabat ex ipſo po tius qᷓ; illum exſe imꝑelleret:vt iam deſperatio de ſalu⸗ te ſoꝛoꝛum aſſiſtentin animos titillaret. Sed vñ coꝛpi languoꝛ adueniat nobis phiſicari non licet: magis vñ anima ipſa langueſcat. Ex vitio ſiquidẽ: ex virtute aũt interdum aĩa languet. Sepe neq; vitiũ neq; virtus ip ſam languere compeſcat:ſed cõmunis ſe quedam appli cata natura. Sed ꝓut languoꝛ infirmitas eſt. languet aĩa cum qð querit non inuenit. ſiue intelligere ſiue poſ⸗ ſidere aliquid querat. Lãguet cũ inuenerit ſi minus qᷓ; crediderit lbvonum fuerit aut aliquid incõmoditatiſ attu lerit.etiã ſi ſine repꝛehẽſione dilexerit ſimiliter lãguet: et ſi non fert᷑ in ſibi exediens languet Omnis amoꝛ ſi ne adeptione languet. Sed hec ad rem coꝛruptibilẽ re⸗ feruntur vitioſus eſt languoꝛ:ſi ad incoꝛruptibilia vixr⸗ tus illum effecit. Ex neutro ſiquidẽ cũ decentia non aſ⸗ ſiſtunt et in ſiſtunt ledẽtia.dumtaxat ꝙ pꝛo carentia vi cij voluntati diuine coluntas hominũ ſupponat᷑. Erat languens lacarus languoꝛe moꝛtali vt ita inualeſceret. vt alitus non remaneret Et vergebat pꝛotinus in occa ſum vt hominis extingueret vitam. Hoc omnis infir- mitas intendit in coꝛpe.hoc peccati lãguoꝛ in anima ſa⸗ tagit:et languoꝛ pꝛohxioꝛ grauat medicum. Sic pſeue rans languoꝛ ab oꝛigine mundi grauauit medicũ chꝛi⸗ ſtum vt ipſe medelam ſumeret vnde languidus ſana⸗ retur:vt pateretur in coꝛpe maumme duainanie coꝛ woꝛe expiaret inftrmum, Sed in bethama laçarus infir E R lanzarar Liber mabatur:que caſtellum et marie et marthe ſoꝛoꝛũ eius Ad noticiam facti euangeliſta iſta cõmemoꝛat ſcilicʒ lo⸗ cum et cognationẽ. Cotuſq; mundus infirmitatis ẽ lo cus nec humana cognatio ula valet auertere. nam de⸗ us eſt qui percutit et qui ſanat:et nec eſt qui ſeipſuʒ aut alium de manu ſua poſſit eruere! Maria aũt erat que vnxit dominum vngẽeto:ec capillis capitꝭ ſin tergebat. Verba ſunt euangeliſte contexentis hiſtoꝛiam qui ma riam dicit cum martha caſtelli-bethanie fuiſſe partici⸗ pem.quam etiam ex officio pietatis diſtinguit a ceteris qm̃ et plures erant chꝛiſti diſcipule que hoc noĩe voca⸗ bantur. Aſtabant iſte ſoꝛoꝛes plene meſticia lectulo in⸗ firmantis verbis exboꝛtabant᷑.vt bono fieret amimo ſua debant: et moꝛis eſt muliercularũ piarum blãdiri egro tis. Er cum aduerterent ꝙ euidenter in ipſo natura de ſiceret. nec ars arciatrica poterat afferre remedium qᷣd agendu foꝛet perfecte in ſimul conſultarunt: vr ei ꝑ nũ cium intimarent qui iam multos infirmos ſanauerat. et duos ad vitam reuocauerat a ſepulcris. Melius enĩ ſibi dolentibus et fratri languenti pꝛouidere non pote⸗ rant:qᷓ; ad eum recurrere qui ſupꝛa naturam et artẽ po⸗ teſt conferre ſubſidia. Et multa m piculis docet neceſſi tas.multa facit opoꝛtunitas cogitare vt deſperantes de humanis ad diuina ſe conferant. Mon tũ iſte ab altitu⸗ dine fidei cum miſerunt ad chꝛiſtum velut ad ignoꝛan⸗ tem ſcientiã dantes de infirmitate germam: magis au⸗ tem ſi eum ſcire credentes heſitabant ꝙ ſuis dilectoꝛi⸗ bus ad opoꝛtuna deſiceret qui diligentes ſe diligit.⁊ ip ſe iam expimento pꝛobauerat amabatur a chꝛiſto: ex eo ꝙ hoſpicium apud eas quadam ſingularitate ſuſce⸗ perat.et ꝙ marie indulſerat peccata multa ⁊ a qua ſe tã gi conſen ſit:et in altera fluxu ſanguinis deſiccauit. Et muenientes nuncium domeſucũ domus qui ieſum ex matua viſione cognoſceret tranſmiſerunt: legationeʒ paruam in verbis magnã in pondere imponẽtes Do⸗ mine ecce quem amas infirmat᷑ Jura pꝛemittũt amo ris: cui nulla deneganda eſt iuſta ſubuentio cum dicũt. Ecce quem amas. Et ipſius ſequũtur regula qui mul⸗ ta non loquitur. ſed tm vt conſtitutus eſt in pꝛoſperis vel aduerſis notificat diligenti:qm vere diligens nouit foꝛmare affectum et exhibere ſubſidium ſcoõm cõtingẽ⸗ tia in dilectuʒ. Sed in his duabus ſoꝛoꝛibus duas vi⸗ tas cognouerim. contemplatiuã videlicet et actiuam q̃ ſubuenire cupiunt homini egrotanti mittentes amoꝛẽ legatum ad chꝛiſtum omniũ vitam.qui noſtra mala ĩ⸗ pugnaturus aduemit. Aptius quidem oꝛationem dixe⸗ rim officio legatiõis inſiſtere: que cauſas male adueni⸗ entes nouit exponere atq; aduerſa indicare que patitur auctoꝛ eius. Mec exiſtens in terris:celo ſe inſerit. Con ſtituta in imis alta pulſat. Sibi nõ obſiſtunt interual⸗ la locoꝛum. QAulla munimina ſibi obicem faciunt.Alõ/ ge vt depꝛope loquitur. Hec velociter currit ad exponẽ⸗ dum mala que patimur: ad denunciandũ que nobis ex aduerſo conſurgunt. Et plena eſt ſcriptura veter teſta⸗ menti huiuſcemodi teſtimonijs. ꝙ omnes ſaneti eum tribulationibo agebant᷑ oꝛationẽ domino pꝛemiſerunt: nec quẽ nuncium expeditioꝛẽ ad dominũ mitterent in⸗ uenerunt. Hec bꝛeuiter infeſtantia mala denũciat. Mõ pꝛoſequitur dñm multiplicatione vertvꝛum: in ictu et iaculate que ptectoꝛeʒ nouit alloquitur. DOñe ecce que amas innrmatur/ed mira ſunt verba:magt q; mira⸗ ga ſententia. Si amaso chꝛiſte quomodo et qualiter ĩ firmatur. Sinis ne tuos infirmari nectos. infir⸗ matur vbi eſt quod amas. Nam a te non diligi hec ẽ pe nitus moꝛtalis infirmitas.cũ neminẽ diligas niſi queʒ diligendũ agnoueris:neminẽ tua dilectione pꝛiues ni quintus ſi iuſie decreueris. Nouerat dñs anteq; ſibi diceret? ola carus infirmabat᷑ et nihilominus ab alio nunciante ſu ſcepit. Simili modo cunctoꝛum miſerias nouit: et ad repellendum expedit vt ei humiliter exponamus.Nam dauid cum ſepe oꝛaſſet ad dominũ ſemꝑ ſuas miſerias replicat:vt in pſalmis pluribus legentibus claret.Mo pulus dei cum oꝛabat: etiam cuncta mala contra que ĩ⸗ terpellabat dominum replicabat. Job. tobias. eſdras. neemias.cunctiq; ꝓphete.iudith hſter cum dñm pꝛeci bus exoꝛabantilla moleſta contra que oꝛationibo intẽ debant explicando in mediũ pꝛoferebant. Sic iſte ſoꝛo res coꝛpe abſentes mente pꝛeſentes:adeuntes dñũm ꝑ nuncium ipſi moleſtiam aĩe indicabant. Non autẽ oꝛa bant voce vt veniret ſed mente· pꝛoferebant tamẽ ꝙ ip ſarum animũ aggrauabat. Ecce quem amas infirmat Quid ſubnectendũ fuiſſet.ſi verbis vlterius pꝛoceſſiſ⸗ ſet oꝛatio. Ecce quem amas infirmat᷑ Igitur aut eum ſanitati reſtitue.noſq; a doloꝛibus exuas:aut ſi pꝛo me⸗ lioꝛibus decedere decreuiſti ſibi requiẽ nobiſq; patienti am pꝛeſta. Equidem aliter. Ecce quẽ amas infirmat᷑. Ergo quod melius eſi veccerne et de omnibus volũtas tua fiat:noſq; tuam ſemꝑ laudabimus bonitatem. Nũ q́; melius noſtre terminantur ꝓſeuce.qᷓ; vt referant᷑ in domini volũtatem:vt in his que decernit ſibi noſtra vo luntas pacata ſubdat᷑ Audiens aũt ieſus diuit eis An firmitas hec non eſt ad moꝛtem:ſed vt gloꝛiſicetur fiu?ꝰ dei per eã Ecce q̃re ꝑmiſit infirmari quẽ amabat.quia non ad moꝛtem eternã ſed ad pꝛobationẽ virtutis: ad examinationẽ bonitatis Vlt etiã in malis que patimur dei gloꝛia reluceſcat:multis nos tentari varijs tribula⸗ tionibus ſinit. Attñ illa infirmitas ad moꝛtem coꝛꝑis erat. etenim ipſa ſecuta eſt: ſed non eſt apud eum qͥ fon talis eſt vita:ſed nec ad moꝛtẽ vt ꝓ eius impio ab ipſaĩ reuocabilem retineret.ſiue vt poſt illam tꝑalem coꝛpo⸗ ris infirmitatẽ eterna moꝛs in anima ſequeret/ S 3 pt gloꝛificaret᷑ filius dei per eam. Mon ad augmentum illi us quam ab eterno poſſidebat.aut noua gloꝛia qua ca⸗ ruit.ſed apud diſcipulos eius et apud gentem incredu⸗ lam iudeoꝛũ:quã conabat᷑ ſignis et verbis ad ſua rudi⸗ menta cõuertere: necnõ apud futuros fideles vſq; ſe⸗ culi finem qui chꝛiſto tribuunt gloꝛam cum eum audi unt et credunt ſupꝛa naturã huiuſcemodi feciſſe miſte ria. Mon aũt in his que chꝛiſtus opabatur vnde gloꝛiſi caret᷑ ad ſeipſum velut ad indignum aut humana dele/ ctatione affectum aliquid intoꝛquebat:ſed veſtris vtili tatibus alte conſultus ſic agebat. Mõ ſuſcipit incremẽ⸗ tum filius dei:nec homines augent ſibi gloꝛiam cũ ip⸗ ſum ex mire factis extollũt aut laudibus pꝛedicant In imitabilia immutabilia oĩa ſunt in di fino.ſed ſicagẽ dum eſt nobis vt eum gloꝛiſicemus ſi goꝛie eius volu mus eſſe participes· De nullo quidẽ ſigno ſiue ꝓdigio ſic gloꝛiã ſuã chꝛiſtus manifeſtari aſſeruit q; de iſo. licʒ quoddam ſimile de ceco nato dixiſſe videretur: ſcilicet vt pꝛeter peccata pꝛopꝛia et pꝛopinquoꝛum parentũ ob id cecum fuiſſe natum. vt dei opera in illo manifeſtarẽ⸗ tur. QAuoniam quatriduanus ſuſcitandus erat nemi⸗ nem chꝛiſtus tante diurnitatis extinctuʒ reuocauit ab inferis. nullum tam inſignem virum atq; magnis de⸗ ploꝛatum ante ſuam paſſionem ſuſcitauit a moꝛtuiſ:vt ſpes etiam aliter vtilioꝛ pꝛeſtaretur ꝙ poſſet et quantũ cunq; in peccatis diutinos ad iuſticiam reuocare Dili gebat autem ieſus martham et ſoꝛoꝛem eius mariam et Lacarum oc euageliſia denunciat qui nouerat moꝛes ey et ſigna dilectiõis eiꝰ qᷓ ad iſios mõſtrauerat. ap quos elegerat iura hoſpicij ſicut apð filios pac qͥs EEõ lte ſ eta Mn ſeriag t Po glei ſtns, 1 peecj hinti teſoro üm on ſeg ne oceſſiſß t eum omme⸗ Ntienti emak. Nütas w. Mä Kank mn voſhraro die etur fi⸗ bargir thris:d patimor tribola /i n qfon bipſai coꝛ/ Gyt umilli laa cau edu’ arudi⸗ ſſe⸗ umauct ſe mite egorß mn e tos ptli remi/ ijſp/ egt cege wn dig⸗ fo Niq ſclicet nücb ſtari/ jemi/ it ab 3 / iſt anti Ali ruanm at? De muaculs et arguit dominum dilexiſſe. quia ipſe diligentes ſe di⸗ ligit. Quid autem gratius inueniri poſſit ignoꝛo q; a domino eſſe dilectum.virtutem enim pꝛemonſtrat in eſſe in dilecto:quoniam ipſum non pſonarum ſed vir⸗ tutum credimus acceptoꝛẽ. Et beatitudinẽ quandam inſinuat ꝙ a creatoꝛe creatura homo a deo miler a bea⸗ to moꝛtalis a vita diligatur. Et ſi omnia que ſunt ino⸗/ ptionem venirent: diligere deum et ab ipſo diligi eſſet pꝛe ceteris eligendum Nam vnum eſt cõſummate vir tutis:alterum vero baatitudinis eſt. Si vero inter iſta duo compoſitiua electio adueniret diligere potius ſua derem:quoniã hoc magis ⁊ pꝛeſertim exꝑedit omni vi uenti ex electione nanciſci quod ſui eſt iuris et debiti ad agendũ. Diligere quidem deũ iuſticia ipſa compellit. noſtri eſt iuris atq; virtutis:diligi wero a doo ſue dũta⸗ rat eſt poteſtatis.imoꝛ ad deum eſt meriti:amoꝛ a deo eſt pꝛemij.Amoꝛ ad deum retributionẽ acquirit. amoꝛ a doo retribuit. Et amoꝛ dei ſemper retoꝛquetur in no ſtrum: noſter autẽ non ſemp retoꝛquetur in deuʒ· Hee marime a cunctis fere moꝛtalibus erx dilectiõe appetũ⸗ tur.ſcilicet diligere ⁊ amari.Et ſemꝑ quedam ſuſpicio diligentiũ aĩos wrat ne minusqᷓ; diligant diligantur: non autem ex ſuſpitione lalvꝛant. ne plus dilgant᷑ qᷓ; diligant. In iure wero aut arte dilectionis ſollertes at q; periti ſeimꝑ ſatagunt q; recipiãt plus inferre. Inter⸗ dum vero erperti ſunt qui tm̃ tranſitiuo amoꝛe nõ re⸗ tranſitiuo alios dilexerunt. Et ſi hoc inter homines et homines quotidie agitur:quanto magis cunctoꝝ moꝛ talium omnis deberet eſſe conatus vt chꝛiſtum dilige rent vt ab ipſo amarent᷑. Sed nec expediret conari ĩi ſe cundum. ſſi vere pꝛeferatur et pꝛimum:qm̃ diligebat ie ſus martham et mariam ſoꝛoꝛem eius et lacaru:nõ qꝛ hoſpites.non quia nobiles.non quia mulieres.non qꝛ vir inſignis et pꝛudens.non quia diuites ſed quia ſu⸗ os cognouerat amatoꝛes. Optima iſta trinitas quam PBacns Dominus diligebat:quam ſi quis acute ſpecu⸗ lari tentabit:aliquid occulti miſterij ſupꝛa ſenſum hũa num inueniet Eltergo audiuit quia infirmabat᷑: tũe manſit in eodem loco duobus diebus Hec moꝛa fu⸗ it vt in ſua coꝛpali abſentia lacarus moꝛeretur: et qua⸗ triduanus fieret in ſepulcro ¶ DNeinde poſt hec dicit di⸗ ſcipulis ſuis Eamus in iudea iterum. Dicunt ei diſci⸗ puli Rabbi nunc querebant te iudei lapidari:et iteruʒ vadis illue . Oꝛdine ſociali chꝛiſtus cum ſuis diſcipu⸗ lis agit cum hoꝛtatur.cum agenda pꝛedicit:non eos po teſtatiue deducit. Et volebat ob lacarum venire iteruʒ in iudeam.a qua paulo ante diſceſſerat. Sed terrẽtur viſcipuli pꝛo ſeipſis. magis autem vident᷑ celum pꝛe⸗ ferre magiſtri: allegantes iudeoꝛũ veſaniam.qui eũ tẽ⸗ tauerunt lapidare. Soni diſcepuli qui volunt pꝛeſerua re magiſtrũ maxime docentẽ vtilia et ſurſum ferenteʒ virtutem:et illa que nõ coꝛpus in hac vita ſed que ani mam optimã faciunt Puſillus iſte grex erat ſollicitus de paſtoꝛe qui eos verbis vite paſcebat:nea iudeoꝛum inuidia traderet᷑ exitia Oanipulus iſte inarmium mili tum pꝛeter ducem non ſperabat victoꝛiã de congreſſu: tunc quia non poterant eum tueri armis conabant᷑ in fugam MNolebant oꝛbari patre miſericoꝛdiarũ et gratie qui naturales reliquerant. Quoddaʒ ſimile reperitur in veteri teſtamento de gelo ſeruoꝛum ad dominũ. Nã cum dauid egreſſus eſſet ad bellum contra caſtra phili ſtinoꝛũ:quidam de philiſieis niſus eſt ſignanter percu⸗ tere dauid:qui ab iſai filio ſaruie pꝛeſidio exiſtente eua ſit. Tunc iurauerunt viri dauid dicentes YHa non egre dieris nobiſcum in bellum: ne extinguas lucernam in iſrael. Mꝛudẽter atq; pꝛobiter decreuerunt viri dauid Baluatoris bellare bella eius pꝛeter pꝛeſentiã eius ne vt aſſolet eue nire.ipſe rex interiret:quo capto vel moꝛtuo bellatoꝛib non eſt vltra vigoꝛ ſeu cauſa certandi. Et hoc eſt pꝛoba ta fidelitas ſeruoꝛũ ad dominũ vt exponat ſe periculis ter ipſum:et velint in laloꝛibus eſſe domino quieſcẽ te. Cimebant ne in iſrael lucerna extingueret᷑: quoniaʒ ipſe oꝛdinatus a dveo ilum populi regimine ſue ſapien tie gubernabat.et erat velut lucern in domo pꝛeſtas oĩ bus in quam actionẽ declinare cõueniat. lus eni eſt in regno pꝛouidentia regis qᷓ; bellatoꝛum. Sic celãtes chꝛiſtum diſcipuli quãuis modica fide cum credebant ꝙ poſſet inuite moꝛi:diſſuadebãt vlterius cum impꝛo⸗ bitate iudeoꝛũ welle habere congreſſum. Exculabat ta⸗ men pius amoꝛ in eis fidei paruitatẽ:qm chꝛiſtus miſi voluntarie pati non potuit. Sed nec adhuc omnia no uerant chꝛiſti miſteria necdum ammabant ad moꝛteʒ. qm̃ non adhuc ſpiritus ille diuinus infulſerat:qui pꝛo Vra vita coꝛpoꝛũ fecit exponere vitam. Inductiõe hu/⸗ mili conatur celeſtis dux degens in terris ſuos cõmili tones quos elegerat ſuam inducere ad ſequelam:quia ſiue abſterrerent᷑ moꝛtis metu in ſeipſis aut in celeſti duce ſequi remitebantur. Minc ſaluatoꝛ ad eoſ acſi dux pꝛo futuro belload ſuos anmandos milites loqueret᷑. Heſpondit ieſus Mõne duodecim ſunt hoꝛe diei. Si quis qambulauerit in die non offendit:quia lucẽ huius mundi videt · Si quis litteram et non ſenſum aduer tit impoꝛtuna videt᷑ reſponſio. Sed nec aliter eis chꝛi ſtuſ apologigari debuit niſi quia duodeci ſunt hoꝛe diei pꝛo eo ꝙ in eis facile atq; tantundem homineʒ imitari contingit.et in ſucceſſione tempoꝛũ ſepe fuit ſucceſſio voluntatũ ad mutationem agende nequitie vel virtuti nihil exiſtente ſtabile in hominibo ſuꝑ teraam Oag au tem naturalis oꝛdinis debito ſequelam exigere videba tur:velut hoꝛe diem ſic ipſum ad oĩa ſequerent᷑. Quo⸗ niam ſi quis ambulauerit in die non offendit. Multi enim in die ambulant et offendunt:quia lucem vide⸗ re non poſſunt aut videre contemnũt.&laudere ad lu men oculos:impingere in obiceʒ abſq; duce neceſſitas facta eſt Oi vro ad ſpũalem actioſem referimus vni uerſitas omniũ recte agere volentium eſt in hoꝛis: que diem inobſcurabilẽ chꝛiſtum ſequi debet inexceptuate ad quaſſibet actiones.Ambulatio diurna offendiculuʒ non ſuſcipit:nocturna vero ſcandaluʒ patitur:et abſq; Diſceptatione ſeu obiectione verboꝛũ in hoc nobis ſuffi ciat chꝛiſti patrona ſentẽtia/Geñſu altio=e iſta penſan tes lux inuiſibilis et rationalis mundi eſt rectus amoꝛ nox vero amoꝛ obliquus.Lux veritas.nox falſitas eſt. Lux timoꝛ dei.noxtimo: mundi in quo ambulans ſcã⸗ dalum paſſus eſt. Elidete qualibus ratiõibus atq; ſer monibus hoꝛtatur ieſus ſuos diſcipulos ad ſequelam et ad doctum ducem omnino ſtatuit ſpectare tirones: et diſcipulos ad magiſtrũ.ſeruos ad dominuʒ. Et poſt hec dicit eis! Lacarus amicus noſter doꝛmit:ſed vado vt a ſomno excitem illum OMoꝛe antiqno ſicut vetus ſcriptura narrat dominus loquebatr᷑vbi ſepe dicitur de moꝛtuis doꝛmiuit cum patribus ſuis.Et pſalmiſta di cit Doꝛmierunt ſomniũ ſuũ et nihil inuenerũt om̃es viti diuitiarũ in manibo ſuis.Et in lbꝛo achabeoꝛũ legitur de his qui cum pietate doꝛmitionem acceperãt vt er doemitione huiuſcemodi moꝛs intelligatur. Nec credatur dominus locutus fuiſſe iuxta intelligentiam lingue latine.vt ſibi doꝛmiret ꝓpter potentiam ſuã faci liter ſuſcitandũ:ſed vere moꝛtuum aſſeruit. Qð apo/⸗ ſtoli de ſomni doꝛmitione intelligentes: cum doꝛmire ſit mune moꝛti atq; quieti adiecerunt dicentes Do mine ſi doꝛmit ſaluus erit Sed occultam energam — Liber dominus fuiſſe in lacaro hic oſtendit:cum ſuum et to⸗ tius diſcipulatus eius appellat amicũ dicens lacarus amicus noſter.MHihil amplius apud pꝛoceres muůdi in uenitur q; ipſos habere amicos.etenim mediatoꝛes in ter amicos ad neceſſaria ſeu ad cõquirenda placita nõ exiſtunt:pcunctatur amicus ſi ignoꝛat amici decentia. et ſi nouit impendit. Omnipotens et omnia ſciens eſt chꝛiſtus:beatus ergo cui extat amicus.Elirtutẽ et mi⸗ ſericoꝛdiam poſſidet qui chꝛiſtũ et diſcipulatũ eius ha bet amicos. Et ad vitam agendã nihil expeditius imo nihil maius qᷓ; amare chꝛiſtũ diligereq; doctrinã. Hed que conuentio chꝛiſti ad homines vt eos velit habere amicos.Que dignatio eſt que ſubuectio eſt qin appel latur amicus.Non tamen hominis ad deũ eſtet aicen⸗ ſus vt illo in amicicia frueret᷑:niſi dignaret᷑ iple ad ntᷣa infima inclinari.Nam moyſes qui cum dommo velut cum amico loquebat᷑:ñebatq; conuerſio.ipie in monte ſynai aſcendebat:et ad eum dominus deſcẽdebat.almi cus pꝛo amico nõ nouit in neceſſitate recuſare laboꝛes Et ecce celeſtꝭ amicus pꝛo terreno ſe diſponit ad itine⸗ ra dicens Eamus iterum in iudeam ⁊ reuerſus vado vt a ſomno ercitem eum. Inſidens adhuc in coꝛdib- diſcipuloꝛũ terroꝛ ſeu celus ad chꝛiſtum eos ad ſeque⸗ lam inclinari non ſinit:ſed ſemper cum ſpecie pietatꝭ cõ tendunt dicẽtes Domine ſi doꝛmit ſaluus erit In⸗ telligebant diſcipuli doꝛmitionis dũtaxat alteram par tem.ſed vt euangeliſta exponit dixerat auteʒ ieſus de moꝛte eius. Alli autem putauerũt ꝙ de doꝛmitione ſo⸗ mni diceret. Nimis a iuſticia ſubiectionis ſunt alieni qui ſemꝑ cum dictatoꝛe contendunt:etiam ſi pꝛeferãt pietatẽ ſi ſpecie melioꝛis boni ſi pꝛetextu periculi euadẽ di ſi gelo dilectiõis accenſi.cum ex ſepe latis verbis ani mum nouerint dirigentis Tunc dixit eis ieſus mani feſte Lacarus moꝛtu eſt:ſed gaudeo ꝓpter vos vt cre⸗ datis quoniam non eram ibi Aperit ieſus qð ipſi ne⸗ ſciebant et lacarum moꝛtuũ nũciat.Gaudiũ vero chꝛi ſti ꝓpter apoſtolos id inſinuat:vt ipſi credãt eũ oĩno ſci re abſentia vt pꝛeſentia et nihil penitus eſſe qð ſuã ſci⸗ entiam fugiat.Non enĩ chꝛiſtus ſua ſed diſcipuloꝝ vti litate congaudet que de firma chꝛiſti credulirtate naſci⸗ tur:vt non aliter ſed ſicut eſt ita credatur. Si pꝛeſens fuiſſet nil magni videret᷑ lacarũ ſciuiſſe defunctũ.Exce dit poꝛro humanã ſcientiam ꝙ abſq; relatoꝛe abſens a⸗ gnouit. Non enim nunciũ de moꝛte ſicut de infirmita⸗ te ſuſceperat.et hoc adiecit vt credatis qm̃ non erã ibi In pauoꝛem atq; cautelã hoc verbũ coꝛda diſcipuloꝛũ vertere debuit ſi omniũ ſecretoꝛũ pꝛeſentiũ ⁊ abſentiũ parem noticia habet:vt etiã terrerent᷑ aliquid mali age re vel cogitare eius ſcientiã vitare credentes. Qð ma le infelix iudas adueꝛtit qui in ſuis malefactis foꝛtaſſis eius credebat teclinare ſcientiã. Sed omne coꝛ intelli gebat ab illo et eum nihil latere poteſt. Et iam gaudiũ Apter diſcipulos chꝛiſto erat ꝙ ex reuocatione illius a moꝛtuis in fide amplius firmarent᷑:quẽ foꝛte ab e ſo⸗ roꝛibus pꝛoſeucatus deuenire non pmiſiſſet in moꝛteʒ aut fieri quadriduanũ. Semp tñ pꝛo maioꝛi augmen to fideliũ fuerunt geſta domim ſaluatoꝛis. Attamẽ cũ ſec diniſſet et ſtatuiſſet omnino reſuſcitare defunctum. calefecit coꝛda tepentiũ et tabeſcentiũ animos vigoꝛa⸗ uit:quod thomas oſtendit cum alios affarer Dicit er go homas qui dicitur didimus ad dilcipulos. Eamꝰ⸗ et nos et moꝛiamur cum illo Ympoſſibile factum eſt etineri a moꝛte eum qui cũ vita moꝛeret᷑ etenim chꝛi ſtus eſt vita.Ecce bonus cõmilito qui ad pꝛobitatẽ ſo⸗ cios animat et velut ignitus carbo alios extinctos niti tur facere rediuiuos.et a moꝛtis pauoꝛe iam ſact?extra quintus neus alios inuitat ad moꝛtẽ dignũ omnino ratus oẽs milites ſi expedit moꝛtem ſubire cum duce:maxime il lam modicã caterua poſt celeſtis ducis moꝛteʒ vita iu⸗ dicabat indigna. Pꝛopterea omnes hoꝛtatur ad moꝛtẽ ſi iple moꝛi decreuerit:acſi diceret Quid nob vita poſt ducem. Eſt ne pꝛecioſioꝛ vita omniũ noſtrũq́; ducis ⁊ domini ommiũ.Qui eum ſequi cunctamur ſi vult ad bella pꝛocedere vbi non nos ante pꝛemittit.ſed ipſe pꝛi mus vult habere congreſſum Cur ſibi adheſimus ſi ſe qui retardamur. Cur ei fidem dedimus ſiterga verti⸗ mus ſine bello. Magna nobis aſriberer ignauia ſi ip⸗ ſo inbente nollemus pꝛecedere nondũ ſequi dñm pꝛe⸗ euntem. Necnon inexpiabile vedecus eſt omniũ mili⸗ tum etiam rege exiſtente in aula:ſi ad imperium eius nollent aduerſus hoſtes arma mouere. Hon eſt ſubie⸗ ctoꝛum:ad quid eos velint exponere pꝛeſidentes.Etiã ad thome eloquiũ ꝑtinebat H omma dimiſimus Pter iſtum quem non pꝛopter terrena ſed ꝓpter cele⸗ ſtia imitamur:que non purũ hominẽ.ſed deũ et homi⸗ nem cõfit emur. Magna fidei et amoꝛis adheſio erat in thoma:qui timoꝛi moꝛtis repudiũ dederat: animabat q; ſocios huiuſcemodi timoꝛe abijcere Sicut legumuſ in veteri teſtamento ſecũdo regum quinto· cum ethai getheus regi dauid ſuadenti vt remaneret in ciuitate nec ꝓſequeret᷑ eum ꝑſecutionẽ a ſilio ſuſtinentẽ noluit acquieſcere:ſed hoc fertur dediſſe reſponſum.Vliuit do⸗ minus et viuit dñs meus rex:qm in quocunq;ʒ loco fu eris domine mi rex ſiue in moxte ſiue in vita ibi erit ſer uus tuus.Et ſi ad terꝛenũ dñm noſcit᷑ vſq; ad incluſi⸗ onem moꝛtis ſeruata ſidelitas.quid ad omniũ creato/ rem et dñm. In futurã martirũ cedem verbum iſtud etiam ferebat᷑.qui altitudine fidei feruoꝛe caritatis in moꝛtem ſua coꝛpoꝛa ꝓpter dñm tradiderunt et in dño moꝛtui ſunt:qm̃ beati moꝛtui qui in dmino moꝛiunt Et pꝛopter eum moꝛtui ſunt pꝛimo pꝛopꝛijs volunta⸗ tibus et his que mundus ſuis dilectoꝛibo offert. dein⸗ de in pꝛomptitudine ſpũs ad moꝛtẽ coꝛpa tradiderũt illi quos tirannox infidelis terroꝛ inuenit.qᷓ; plures ve ro velut abdicati mundo moꝛtui moꝛtẽ coꝛpoꝝ non ab alijs illatam ſed ex diuina pꝛouidetia cum gaudio exꝑe ctauerũt. Et nihil maius repertũ eſt ex virtute in actio nibus hominũ qᷓ; moꝛi cum illo et in illo ⁊ pꝛopter illũ qui pꝛo omnibo moꝛtuis in peccatis et in coꝛꝑe moꝛitu ris moꝛtuus eſt et reſurrexit Omnis virtutũ feruoꝛ exalauit cum dixit. Moꝛiamur cum illo. Sed cum oẽſ moꝛtis debito teneant᷑ obnorij quid cheꝛiſto ex moꝛi cũ ipſo tribuit᷑. In quo thomas credebat gratiſicari ꝑaim plius coꝛã chriſto cur condiſcipulos inuitabat ad moꝛ⸗ tem ad quam impellunt᷑ omnes homĩes ex natura. Di xerim ipia preuentio tpis quo quis moꝛtẽ poſſit deuita re.ipſa moꝛiendi volũtas.ipſa indifferentia moꝛiendi deſideriũ confoꝛmitatis ad caput:et ipſa chꝛiſtiſoꝛmi⸗ tas mereri homines gloꝛioſoſq; martires fecit. Et ſi il lo intunc cum chriſto apoſtoli non ſunt moꝛtui nectẽ⸗ poꝛe paſſionis eius. in poſterũ vero moꝛtẽ cum chꝛiſto et in chriſto promptiſſime ꝑſoluerunt.non decubãtes in lectis.ſed tirannoꝝ terroꝛe in verberibo et ludibꝛijs et in ſanguine conſecrati. Sed vt quid ſubintulit tho⸗ mas eamus et moꝛiamur cum illo.cũ ipſe chꝛiſtus nõ de ſe moꝛituro ſed de lacaro ſuſcitaturo loqueref᷑. Ad ti moꝛem diſcipuloꝛũ verba pꝛotulit:qui memoꝛes perſi die iudeoꝛũ aduerſus Chenec etiaʒ ipſi affligi cum ipſo metuebant Sed cum feruoꝛ fidei in coꝛdibuſ hominũ inualeſcit nihilopendit᷑ vita.deridentur mine.vilipen⸗ dunt᷑ terroꝛes furoꝛ tirannoꝛũ et gemitus puerox ver ba terrentia vt clamoꝛ eoꝝ:miniſtri ſcelerũ vt manus — — — — — —]——— — — —. — — eg e il iu⸗ eto tdoſt s ltad kepei ſiſe erti⸗ fip⸗ ee mlia eins nbie⸗ Etu mus cele⸗ mi⸗ tarin Wbat Genan nechan alutne olit luitd co iu eritſer uſi/ egto/ t in dio unt nta⸗ vin erut 1ab e Wd ut o. ſo. i um 0 Di lita nci mii Vil / 1 6 ti ſ 6 1 „ 2 7 De muaculis infirmoꝝ. Nihil enm eſt er inductionibꝛ demonũ ⁊ in uentionibo hominũ.ex genere ſupplicioꝛũ ꝙ feruoꝛẽ ſi⸗ dei poſſit repꝛimere cũ ferueſcit aut caritate extinguere cum argeſeitl lenit itaq; ieſus et inuenit eim̃ quatu⸗ oꝛ dies in monumento habentẽ. Motu coꝛpis venit q̃ animo pꝛełns erat.pꝛeſens oĩno qui inuenturus erat Inuenitqð ſciebat qð ipſe non pꝛodiderat.Nec nouũ aut inſolitũ ſibi videbat᷑ hominis diſſoluta cõpago nec ad viti reuocatio impoſſibilis quatriduani cadaueris. Sed quatuoꝛ dieb voluit iacere humatũ vt diſſoluti coepis vita receſſiſſe pꝛobarer.et ania reuocata in the⸗½ cam ſpectãtiũ aſtrueret fidẽ.pꝛeſtaret ſolamẽ.afflictus diuina gloꝛia mõſtrarer in homĩe:et ꝑfidoꝛuʒ omnino cõfunderet᷑ impꝛobitas cum ſic miriſice reuecaret᷑ q̃⸗ driduanus ad vitã. Peſſima quadra iſta cum peccatoꝛ per dies quatuoꝛ iacet incluſus vt nihil deſit ad malo⸗ rum efficientiã.quouſq; peccatũ cũ conſummatũ fue⸗ rit generet moꝛte:illam videlicet que non coꝛpus ani⸗ ma ſed aĩam vita pꝛiuat.Et cum in octo cõminationi⸗ bus ⁊ impꝛoperijs ante factis quas diuerſis gentibus facit dñs ꝑ amos ꝓpłetam ſuꝑ quattuoꝛ ſceleribo factu rum cõuerſionẽ ſe denegat:vt ſciant hoĩes quanta ſol⸗ licitudine opoꝛteat cuſtodire ne quarti diei rota ſubiũ⸗ gatur ad culpã:vt pꝛimũ ſcelus ſit delectatio mali.ſe⸗ cundũ cõſenſus.tertium actio puerſa.quartũ impeni⸗ tentia. Sic et hi quatuoꝛ dies quos iſte habet in mo/ numento eadẽ ſerie calculent᷑vt velut in coꝛpoꝛe moꝛ/ tuo nulla eſt ſurgendi poteſtas niſi virtus ſuꝑna perfe cerit.ſic nulla valitudo recedendi a vicijs his qui pctã in longã ↄſuetudinẽ traduxerũt iacent ſub lapidea du⸗ ricia tumulati.ſed oĩa ſunt poſſibilia apud deuʒ Erat aũt bethania iuxta hieruſale quaſi ſtadijs quindecim Optima ſituatio huius caſtri quia ꝓpe hieruſalẽ. Gẽ⸗ per enim domus vere obediẽtie iuxta viſionẽ pacis affſi ſtit. Nam ſi obediens non videt in anima ſua pacẽ:fru ſtra obedientie ſubiacet in animo ꝑturbatus. Et ad pa aſicam obedientiã poteſt fieri ſuſcitatio in aia moꝛtuo⸗ rum.Domus obedientie bethania hieruſalẽ pac viſio interpꝛetat᷑.qui quindecim ſtadioꝝ ſpacio interiecto iũ guntur:vt in decẽ pꝛeceptis in ſenſibus quinq; obediẽ tia plena fiat. Aliter aũt obedientia et viſio pacis nõ cõ tinuant᷑ ad inuicẽ niſi ꝑ huiuſcemodi numerũ ſtadioꝝ Stadiũ quippe a ſtando dictum eſt quia exoꝛtũ a ma⸗ gno hercule habuit:qui centuʒ vigintiquinq; paſſibus non anſvlitu abſq; reſpiratione currebat ſicq; ſtabat: LOulti autẽ er iudeis venerant ad mariã et marthaʒ: vt conſolarent᷑ eas de fratre ſuo Conſolatoꝛes onero i ſunt qui niſi vrtotenus non poſſunt afferre iuuamẽ et pꝛeterqᷓ; lingua non valent inferre leticiã:nec cauſ. 33 remouere triſticie.Niſi recõpenſatio fiat de ꝑditis:non ad conſolationẽ adduci ſed ad patientiaʒ poteſt induci pꝛiuatio amantis In antidotis dũtaxat ſolet cõſolatio adhiberi.Ad ceſperate dimiſſa patientia opuſ eſt. Que conſolatio his qui rem amatã irrecuperabiliter ꝑdide/ runt Quã conſolationẽ ſuꝑ moꝛtuos poſſunt pꝛeſtare moꝛtales. Plangere ſimul poſſunt in augmentũ dolo ris non ipſius remouere materiã. Ad omnẽ rerũ pꝛiua , eationẽ per antidota poteſt cõſolatio pꝛouenire. pᷣter qᷓ; in moꝛte caroꝛũ et perditione mẽ bꝛoꝛũ. Non habet hoc humana rpotẽtia vt vitalia poſſit aharo E vreni ciamus in aliũ ſenſum que cõſolatio his duabo ſoꝛoꝛi⸗ bus ſcʒ anime et carni ſuꝑ affectũ moꝛtuum in peccatꝭ ſup ſepultum interioꝛem hominẽ in terrenis ſuꝑ ſpm̃ noſirum conſuetudinarũ in delictis ſuꝑ coꝛ impenitẽs theſauricans dei iram in die ire.Iid huiuſcemodi ſunuſ nequeunt conſolari moꝛtales ſed ſolus qui a tumulis Sre= — (9 b * Baoluatoris valet reuocare ſepultos.ſicut et ſcriptum eſi Conſola⸗ tiones tue ſcʒ dei non hominũ letiſicauerũt animã me am. Et apoſtolus ait Benedictus deus et pater dñi no ſtri ieſu chꝛiſti qui conſolat᷑ nos in omm tribulatõe no ſtra. Et deploꝛans ꝓplxta hieruſale dicebat. Mon eſt qᷓ conſoletur eam ex oibo caris eius Mon eſt vera conſola tio moꝛtuis in peccatig ab huins ſeculi caris:miſi wruſ conſolaroꝛ adueniat.ꝗειde martha oſolatoꝛes one roſos et humane loquenteſ dimiſit cũ chꝛiſti nouit ad uentum Marcha autẽ cum audiuit quia ieſus venit occurrit. Maria vom ſedebat:quia nondũ nouerat ad ueniſſe ieſum Ecenim illa citius pꝛecurriſſet. DOimit⸗ tit martha domũ.dimittit ſoꝛoꝛe.dimittit conſangui⸗ neos et amicos dimittit qin huane venerãt pꝛeſtare ſo lamina et inconſulta venit cum ſupioꝛẽ potentia et vir tute aduenire cognouit.Dimittunt᷑ lona cũ melio:a ꝓ uenmiunt. Et ima pꝛo ſummis. terrena pꝛo celeſtibj. hu mana ꝓ diuinis dimittere ratio ſic ſana docet. Nec ſũt expetenda conſilia vbi euidentia melioꝛis apparet. Et ſumma chꝛiſtus eſt cã et omnia fiant repudio cũ adue nit. Et humana cõſolatio deſerat᷑ vt ſe ꝓmittit adeſſe diuina.Beatus igit᷑ eſt qui chꝛiſto venienti feſtinus oc currit:nec nouit tarda molimina in occurſum de ſupe⸗ ris pꝛoperanti. Et cum veniſſet dixit martha ad ieſuʒ Domnne ſi fuiſſes hic:frater meus non finſſet moꝛtuꝰ Infideliter et fideliter. infimiter et alte martha loque bat᷑ cũ dicebat. Dñe ſi fuiſſes hic. Ybi fuerat ſʒ ipſa ne⸗ ſciebat. Scom hominẽ ꝓrumpedat in verbis non cõ⸗ ſiderans vbiq; pꝛeſentiã deitatis. Goꝛte doloꝛ hanc cõ⸗ ſiderationẽ ademerat.aut modica fides intellectũ con ſuderat:vt nõ poſſet ieſus niſi pꝛeſens deſtruere moꝛtꝭ imperiũ. Sed fideliter et alte pꝛotulit ꝙ moꝛs ipſo pᷣ/ ſente auſum non feciſſet in fratre. Recte ꝓnunciauit: quia vbi vita preſens moꝛs ipſa defugit Competit hoc verbuʒ oĩbus voluntarie labentibo in ꝑeccata:que mo⸗ tem in anima peiuſq; in coꝛpe operant᷑ Domine ſi fuiſ ſes nobiſcum pꝛolapſi non fuiſſemus in moꝛtẽ. Pꝛoti nus vbi chꝛiſtus animarũ vita non aderit peccatuʒ re⸗ gnet in coꝛpe.moꝛs peſſundet eius animã ex toto. Sʒ non cauſemus chꝛiſtũ cũ ipſius non habemus pꝛeſen⸗ tiam:nobis aſſcribamuſ maliciã q; imuſte chꝛiſtum de ſerentes iuſte ab ipſo deſerimur:qui nunqᷓ; deſerit niſi deſerat᷑.Attamẽ ad foꝛtioꝛa fidei ſe martha conuertit: cum adiecit Sed et nunc ſcio:quia quecunqᷓ; popoſce ris a deo dabit tibi deus. Si puruʒ hominẽ credit ma gne potentie magneq; ſanctitatiſ eum autumauit apo eũ:ꝙ ſuoꝛũ pꝛecaminũ interuẽtu frater reuocet᷑ ab in feris Oi vero deum et hominẽ credit in parte ſideſ ei ebeſcit. ꝙ niſi poꝛrigat pꝛeces in alto ſuſcitare nõ poſſit: cum nihil ſit quod nequit ꝑſcere deus homo. Et quã⸗ uis interdum coꝛam aſtantibus pꝛeces ad patrẽ poꝛre⸗ xerit vt homo non vt deus fecit hũilitate hominis non neceſſitate potentie vt aſſeueret oꝛandi moꝛẽ non indi gentiam paſſus:etenim eque potentie vt pater eſt filiꝰ nec ab illa minoꝛatus in aliquo facuus bomo Sed hu ic fidei ieſus ad vota reſpondet et deſiderio deploꝛãtis dicens! Heſurget frater tuus Mon fuit ꝓphetia ſed p miſſio.vt lagarus ſua poteſtate reſurgeret ſed quia eũ paulo poſt reſurꝛecturus erat.DHulce verbum anie cũ promittitur reſuſcitandus affectuſ. Sed martha non in preſens:ſed ſuam fidem traicit in futurum cũ dicit: Gciao qꝛ reſurget in reſurrectione in nouiſſimo die Amoꝛ feſtinus poſſidendi cueſitüſtardi reputat quo⸗ uſq; poſſideat.nec credit factum fieri niſi completum aſpiciat et cauſat intercapedine tẽpoꝛũ pꝛomit tentem niſi confeſtim votum conceſſerit.At ieſus non auertẽ 2 Tiber a ſide vltime reſurrectionis agnoſci cupidus qualis eſ⸗ ſet geo quo facturus ilico erat:ad plenitudineʒ fidei ſe totũ pꝛerogãſ:interrogãdo puocat marthã Ego ſum reſurrectio et vita Qui credit in me:etiam ſi moꝛtuuſ fuerit viuet. Et omnis qui viuit credit in me nõ mo rietur ineternũ.Credis hoc Reſurrectio eſt chꝛiſtꝰ ꝓ moꝛtuis.vita pꝛo viuis:vt ad duplã reſurrectionẽ no ſtram pꝛo duplici moꝛte que regnat in nobis ipſyꝰ ſum⸗ pla reſurrectio referat᷑. Similiter ſit in virtutibo et be⸗ atitudinibo ipſe vita:dũtaxat incredulitate credentibo. AQuaobꝛem interrogat᷑ martha ſi credit:nam non cre⸗ — dentibo nõ eſt cõferenda beata reſurrectio neq; vita.qᷓ; ᷓ;ᷓ; etiam ad penam amplioꝛẽ ſint etiã impij reſurrectu ri. Et bene chꝛiſt? nouerat ſi hoc martha credebat. Sʒ ſi coꝛde credit᷑ ad iuſticiã oꝛe tñ fit conſeſſio ad ſalutem VYpſe quidem ſidẽ infundit.alias aũt nemo credit: ver bum cuius in auribb martſæ ſonans iuſticiã ſidei tranſ fundebat in aĩa. Sic quoq; verba credendox ꝑ docto⸗ res ſonant in auribo audientiũ:ſed ſolũ deus credulita tem immittit in coꝛdibo.zoinde mart ha ſic puocata reſpondet Ego credidi quia tu es chꝛiſtuſ filius dei vi ui qui in hunc mundũ veniſti Omne fidei miſteriuʒ martha cõplexa eſt cũ in vna ꝑſona deũ et hominẽ cõ⸗ fitetur:et filiũ non patrẽ non ſpũmſanctũ aſterit incar natũ. HNominẽ conſitet᷑ in chꝛuti vocabulo.qm̃ non deꝰ ſed homo vnctus eſt:ſiliũ et deũ patrẽ viuũ et ſcmſpm̃ gamoꝛtẽ.cum ipſum fatet᷑ veniſſe in mundũ nõ aliter hic viſi bilẽ qᷓ; ꝑ ſuſceptã carnẽ. Ab oꝛe vtriuſq; ſexus hãc cõfeſſionie chꝛiſtus dñs exquiſiuit:quãdo petrus inter/ rogatus cũ ceteris quẽ dicerent filiũ homis a patre ſu⸗ perno doctus reſpõdit. Ego dico quia tu es chꝛ ſtus ſi lius dei viui qui in hunc mundũ veniſti. Et nüc a mar⸗ tha quẽ equa et ſimili cõfeſſione fatet᷑. Hec ↄfeſſio me retr nobis quicqͥd chꝛiſtus oꝑat᷑ in nobis et ꝑꝛeter hanc confeſſione oĩa ſunt irrita xota moꝛtaliũ Et cu hec di⸗ xiſſet:abijt et cocauit maria ſoꝛoꝛe ſuã ſilentio dicens. ODagiſter adeſt et vocat te Non credamus martham ſuo arbitrio a dño receſſiſſe quãuis affectione ſoꝛoꝛis ĩ anuma teneret᷑ qua ſciebat anxiã viſione magiſtri ſed a chꝛiſto recepiſſe innuitionẽ aut ſignũ vt ipſam accerſiſ ſet:aliter mentita fuiſſet dicens. Magiſter adeſt et vo⸗ cat te. Etenĩ dñs quãuis loqueret᷑ cum martha. et illã ſuis inquiſitionibo ad cõfeſſionẽ vere fidei pꝛotraxiſſet quauis eam diligeret vt ſupꝛa textus eloquit᷑: nõ ſuis pꝛecibo fratrẽ reuocabat a tumulo plus meriti et virtu tis aſpiciens in maria qua velut dilectã diſcipulã expe⸗ ctabat:nenõ queſita ob abſterſa ſcelera videretur data contẽptui. Sed nec acceptoꝛẽ ꝑſonarũ dñm iudicemꝰ huiuſcemodi ⁊ omm labe carentẽ cũ fuerit ꝓpenſioꝛ ad mariã.ſed maioꝛũ virtutũ potius inſpectoꝛe:et eoſ qui peccauerũt materna caritate fouente Et cũ duas vitaſ in his duab mulieribus legamuſ eſſe ſignatas.actiuã eęt alta meditantẽ plus cõtemplatiue qᷓ; actiue vonatu⸗ rus eſt chꝛiſius:cui actiua ſemꝑ pꝛioꝛ occurrit.que ad magna ↄſiderãda miſteria iuſia eſt vocare ſoꝛoꝛẽ ſcilicʒ ſculationẽ internã que actioni quaſi germane ſociat teni in actiombo ſenſibilibus ſolũmodo conſiituti. non poſſunt inſpicere alta reſurrectionis miſteria niſi reuertatur introꝛſum m illud ſecretũ.vbi ſedes eſt ſa⸗ pientie.vbi eſt ſpeculatio writatis. vbi veritas ipſa re⸗ fulget. vbi abſq; ſtrepitu regnat writatis imperiu.et in ſilentio capiunt dogmata deitatis. Pꝛoinde martha ſi leter accerſiuit ipia ſoꝛoꝛe Acſi diceret: Acceſſiad dñm exponens miſeria.queres miſericoꝛdiã. alta reſurrecti/ oms miſteria ꝑptentans. Sola repulſam patioꝛ tecum optata vota feram.non me qui potens eſt exaudit abs quintus te omnino te vult accerſiri:mecũ penitus venire feſti / na. ipſe te vocat vt venias VClere ſic eſi ꝙ nec ſine iuſſu domini actio ſpeculationẽ habet in ſoua:et niſi deus xo cet ipſa non venit. Supꝛa ſenſum eſt mminũ alta con teplari. Sed cũ dicit:magiſter adeſt et vocat te dei ap⸗ pꝛopinquationẽe inſinuat facta electis eius cui poſſibili tas humana ꝓxima fieri nequit:niſi ꝑ pꝛiusipie nobis appꝛoximet. St dñs nobis pꝛeſens vt ſibi pponmus eẽ noſtra ſpeculatione pꝛeſentes:a quo nunq; ſubyrfugi⸗ endo aut quõlibet aliter poſſumus eſſe abientes.adeſt pꝛofecto dñs oĩbus inuocantibꝰ eum in veritate vocãs vt ꝓpius accedamus velut ad magiſtrũ celeſtia et diui: na docentẽ.qui magiſter verax eſt viam dei in veritate docet:vt ꝑ eam inoblique gradientes in id wmamus a quo ipſe venit ad nos. Querit iſte magiſter inſtruere ignoꝛantes:⁊ viã vere ſlapientie atq; imoꝛtalitatis mõ ſtrare moꝛtalibus: Sic eni ꝑ ſapientiã dicitur Tlia ſa⸗ pientie monſtrabo tibi. et ducã te per ſemitas equitatiſ gquas cũ ingreſius fueris non coartabunt᷑ greſſus tui. et currens nõ habebis offendiculũ Sed we his qui hu ic vocationi non pꝛeſtãt auditũ Scriptũ eſt enim voca ui et rennuiſtis.extendi manũ ⁊ non fuit qui aſpiceret deſpexiſtis omne cõſiliũ meũ et increpatiões meas ne glexiiis. Ego quoq; in interitu veſtro rideb et ſubſan nalo cũ vobis qð tinebatis aduenerit Et multa ſiqui dem que ibi ſequunt in vltione eoꝛũ qui vocationem ſummi magiſtri deſpiciunt Manet in erreꝛibo qui non dgudit vocantẽ diuine magiſtrũ:ad cuius verba interna pꝛeſtanda eſt auriſ. Coꝛꝑalis eni licet in ſono a doctoꝛe verba ſuſcipiat:quid ſapiant ipſa non ꝑcipit. VUnde w⸗ lut auris coꝛpis martha internã ad magiſtrũ tã alte do centem inuocat aurẽ mentis ſcqʒ mariã que domi remã ſerat nondũ mota:quia pꝛius qð aniale·deinde qð ſpi⸗ rituale eſt. eſtinat auris mentis ad toꝛias diuinas: et abijcit tarda molimina cũ ſuꝑnũ audierit adeſſe do/ ctoꝛẽ Hincilla vt audiuit ſurrexit cito:⁊ venit ad eũ Cito ſurgit quẽ dñs vocat:et male ſedebat qui vocatui cito ſurrexit:aut melioꝛa nouit eſſe ad que vocabatur. OVale ſedet ſpeculatio mentis domi terrenoxꝑ:et cũ cõ/ ſultoꝛibo oneroſis. Male ſedet auris interioꝛ:ſi non aſ ſurgit audire diuina ſolum humanis illecta Sed pꝛe⸗ fertur oĩbus qui adeſt ipſe magiſter. Et maria ſolita erat videre ieſum in cinus viſione atq; eloquijs inter⸗ ne iocũdabatur vt etiã ab omni actiõe coꝛpus compe/ ſceret:que cũ pꝛiuabatur ad tẽpus reddebatur arden/ tioꝛ ad videndũ.Ad quẽ audiens adueniſſe maxime qꝛ vocauerat concito gradu venit:ſtupens eius memo⸗ riam ſic apud ſe ſeruaſſet magiſter Daria ergo cũ ve⸗ niſſet vbi erat ieſus:videns eum cecidit ad pedes eius dicens.Domine ſi fuiſſes hic frater meus non fuiſſet moꝛtuug Bene cecidit ad illos enerandos pedes:qͥs rigans lacrimis capillis tergens.ſupꝛa quos oſcula cre bꝛa defigens:perungens totius deuotionis vnguento remiſſionẽ omniũ ſuoꝛũ receꝑat peccatoꝛũ ⁊ xvocem ſa lutis audierat atq; pacis eterne. Pꝛocidit ante pedes qui eam viſitaturi aduenerant et ſuſcitare germanuʒ: qui pꝛo ipſa laboꝛauerantſſuꝑ quos ipſa gradum pꝛaue actiomis deſixerat ne laberentur in peiusin quibuſ ter minati fuerant greſſus imqui.m quibus iuuerat in ſa/ cramẽta celeſtia. Male ſtatur in ſe. ad ruinam ſe parat qui ſtare in ſemetipſo diſpoſuit.Angeli magni et pꝛimi hominis caſus edixerit q; ꝑpiculoſiſſime in ſe ſtat᷑. Sed cecidiſſe ante dñicos pedes obedientia pꝛompta hũuili tate pꝛofunda et reſurrectionis initium abolitio caſus. immobilis firmatio. ſituatio inconcuſſa debitum crea ture ſolutio debiti.quies itineris lalvꝛioſi pꝛoſtratio ad ſeſi luſſu c ape ſi nobis lses ugi Aceſt ſos tdiun tate musg truere mõ liͤſa⸗ bitati 8 twi⸗ aiha nwen icceret nens ne tlubion lmſigvi tonem inon Nerng ctore lew/ ltedo tema ſpi⸗ mnas: ed⸗ geün! ddtu atur, cc, non al pre 9lolra Mer⸗ mw n/ 1 no e/ ius ſet d ge to 14 6 e er 1 — . 62 ¾ De mixaculis ſalutem humanitatis in deitate humilis latria. Sed nec martha cecidit ad pedes ieſu.qm minuſ veneratur dilectũ omnis in amoꝛe remiſſioꝛ:nec honoꝛat honoꝛã⸗ dum neſciens ſicut ille qui nouit. Excedebat marthaʒ in amoꝛe maria.et de chꝛiſto nouerat altioꝛa:qᷓq; mar⸗ tha omnẽ fidei altitudinẽ in chꝛiſto cõfeſſa fumſet. Sʒ pꝛimo aſpectu non pꝛoſtrauit ſe ad pedes:foꝛſan nõ ta⸗ tum nouerat quantũ duce chꝛiſto nouit in poſterum. SBeg ſi hoc traiciat᷑ in tropos.anĩa plus q; caro ſpũs q; coꝛpus.ſpeculatio qᷓ; actio.auris interna q; exterioꝛ pꝰ diligit atq; cognoſcit:et omnia diuina ꝓfundius vene⸗ rat᷑.Calia ſed non tot maria vt martha fat᷑ ad chꝛiſtum Dñe ſi fuiſſes hic:frater meus non fuiſſʒ moꝛtuus Adhuc vt mos eſt mulierũ ſenſualiter loquebantur:⁊ ab amoꝛe ꝓpꝛio exoꝛdiebant᷑ cũ vtraq; frater meus ex/ pꝛimeret acſi nihil eſſet ieſu et ante moꝛtem intimaue rant.ecce quẽ amas infirmat᷑. Inſpicienda ſunt huiu⸗ ſcemodi verba ꝙ pꝛiuſqᷓ; moꝛeret᷑ erat amatus ieſu nõ frater noĩatus:ſed moꝛtuus dicit᷑ frater meus.nã vna queq; a ꝓpꝛio fodiebat᷑ doloꝛe.quãuis dolendi eſſet cau ſa cõmunis:velut in vno funere vbi multe ſunt ꝑſone ꝓpꝛio doloꝛe plangentes. Sed vnũ eſt funus.vna cau lſa plangendi:ſcilicet qui deceſſit. Sed qꝛ viuens erat amatus ieſu.id dixerim qm̃ chꝛiſtus eſt vita:et qui re⸗ cte viuunt ſunt amati ieſu:etiã ſi aliqñ ſpũaliter infir⸗ ment᷑. Moꝛtui non ieſu:qꝛ deus moꝛtẽ non fecit nec le tat᷑ in ꝑditione moꝛientiũ.et totũ eſt hominũ ⁊ nõ dei ꝙ in ꝑeccatis moꝛimur.ꝙ coꝛꝑalis vita moꝛte cõcludi tur! Yeſus ergo vt vidit eam ploꝛantẽ et vidit eos qͥ venerant cũ ea ploꝛantes:infremuit ſpũ ⁊ turbauit ſe metipſum et dirit. Vlbi poſuiſtis eũñ Cotũ ſe chꝛiſtus in humana contraxit hũane cõpatiens flentibo.factus eſt eis ſimilis in doloꝛibo abſq; peccato non tñ in cã do⸗ loꝛis:volũtate ꝓpꝛia fremitũ doloꝛis inſinuãs.Et ſeip/ ſum turbauit:ab alijs impturbabilis et impturbatus exiſiens.Non enĩ ſemetipſuʒ turbauit ironice neq; da/ mnũ amiſſe rei aut indigentiã ſeu aliquid inuolũtarie paſſus.ſed exhibuit ſe flentiba cõpaſſiuũ oſtẽdẽs quia homo verus erat:⁊ vt deus hunc quadriduanũ ſuſcita turus erat. Et pꝛemõſtrauit hũana vt alte crederetur de homiĩe cũ diuina ſuccederẽt. Interrogat qð ſciebat vt ipſi pderent moꝛtuũ quẽ ipſe faceret rediuiuũ.⁊ vt magis clareſceret aſtantiũ oculis qð abs dubio agebat vt non poſſet parari calũnia quãuis eſſ inuidia ſecutu ra Inquirit vbi woſuiſtis eũ:velut erigens confeſſionẽ patratoꝛũ ſceleriũ Non enĩ ignoꝛat noſtra facinoꝛa.nec gliquid agentes ſubterfugere poſſumus eius ſcientiã. ſed oꝛe vult a nobis mamffeſtari que fecimus:vt agno ſcamus in qualẽ miſeriã peccando ꝓlabimur. Sic etiã exquiſiuit ada cum fregit obedientiã Adam vbi es qð ipſe optime nouerat.ſed inuitabat eum ad confeſſionẽ fracte obedientiemecnon vt agnoſceret in quã vilita⸗ tem deuenerat.qui honoꝛis ſui faſtigium neſciuerat cu ſtodire. Sʒ hinc velut ſi diceret. O moꝛtales vbi moꝛ tuũ poſuiſtis. ex quo terreri debetis. quia ſicut ipſe fuit quod eſtis:ſic eritis voſipſi quod eſt. Vbi poſuiſtis eũ qui vita pꝛiuatus ambulare nõ potuit· Vbi eſt nature conſoꝛs genealogia coniũctus. cõuerſatione vomeſtic? amicicia carus. O vtinã in coꝛdibus moꝛtaliũ teneret᷑ in quid moꝛs cogit redire coꝛpus:et vbi ꝑeccata triſteʒ animã ponũt Mꝛofecto dixerim: ꝙ hec oſideratio a via iniquitatis multos auerteret. Sed velut eſſet inexphi/⸗ cabile malũ dicunt Veni et vide Et lacrimatus ẽ ie ſus:oſtendens mentis affectũ.quanta cõpaſſione ſuę- miſeros homines ferebat᷑ pꝛo quibo diuinas lacrimag fundit:que teſtimonium ſunt doloꝛis et qnoꝛis inuiſi Baluatoris Sed animaduertendũ eſt quid eſi ꝙ rex ſeculox vlut meſtus illacrimat.⁊ creatoꝛ omniũ deus fuſis lacrimii triſticiam ꝓteſtat.et deus homo rigatus aqua maxillis internũ pandit amoꝛẽ.et plangendo pꝛefert doloꝛẽ cõ⸗ ſolatoꝛ daturus cito leticiã. Quid eſt qð homibo ſimi⸗ litudine tanta ſe ſociat vt etia cũ plangentibo plangat. Omne ſeculũ inuitat᷑ ad lacrumas cũ in valle lacxima⸗ rũ ieſus genas ⁊ oꝛa ꝑfudit:cum dei filius lacrimatur humane. chꝛiſtus homo diuine deploꝛat Una pꝛotinuſ illarũ lacrimarũ p redemptione humani geneꝛis ſuffe ciſſet in pꝛeciũ.ſipꝛecioſitas eius appenderet᷑ in ſiate⸗ ra iuſticie:ſi fundendũ ſanguinẽ wiuiſſet in lacrimas cõmutare. Magis iſta contemplationi ſunt tradenda Sſaipeo⸗ Sz nec pꝛetereat ꝙ maria ſociata venit qm unt carnis còſolatoꝛes ſecuii.et ꝙ ad aduentũ eſchꝛi ſtus pꝛoꝛupit in lacrumas.qm cum anima mouet᷑ ſeu conteplatio ad aliquid pagendũ ſi qua ſunt coꝛpis tra⸗ hit ſecum:et oĩa fiunt ammiratione eoꝛũ que iup ſen⸗ ſum agunt᷑ in anima.Et ſupnus aſpectoꝛ interioꝛa no ſtra reſpicit magis qᷓ; ea que ſenſibus exterioꝛib fit. et ad motus interioꝛes ipſe mouet et interne nobis ſe ſociat.factus familiaris votis interniſ: vt fere videatur vnus ex nobis.Nã ita chꝛiſtus exterioꝛi geſtu ploꝛanti bus ſactus eſt ſimilis vt aſtantiũ animos in ammira⸗ tiõe ſuſpenderet:vt etiã ad inuicẽ loquerent᷑ Dixerũt ergo iudei. Ecce quõ amabat eũ Vnde iſia oſtenſio amoꝛis demõſtrata ꝑ dolorẽ:niſi quia fremẽs et turba tus lacrimas fudit Quidam aũt ex ipſis. Mõ poterat pic qui aperuit oculoſ ceci natifacere vt hic nõ moꝛeꝛet Nam ipia confeſſio iudeoꝛũ confundit eos et inexcuſa⸗ te accuſat ſi nõ credunt in chꝛiſtum.cum ſic fateant᷑ ꝙ aperuit oculos ceci nati:et conſiteant᷑ de ipſo miracula que nullus hominũ feout. Jam ipſi diuine ptãtis ĩ iſto argumẽta conficiunt:vt ſi vnũ ſuꝑnaturale potuit fa⸗ cere quod ⁊ reliquũ poterat· Sed bene potuit pꝛeſerua re a moꝛte qui moꝛtuũ fecit iterũ rediuiuũ:attamẽ no luit vt eius potentia fieret oĩno potentioꝛ. Si ad calu⸗ mniã ꝓtulerãt hec verba iudei ꝙ chꝛiſti eſſet diminuta potentia ꝙ vnũ poſſit alterũ nequit:apparebit ilico qᷓn⸗ tum poſſit Si ex animo pꝛotulerũt iuſta eſt ipſoꝛũ con fuſio.iuſta eos dãnatio ſeua tenet.ſi confitentur mira culũ ꝙ auctoꝛẽ deſpiciunt.ꝙ ad chꝛiſtũ fide nõ veniũt. VYeſus iterum fremens in ſemetipſo venit ad monu mentũ Ingeminat actus ſaluatoꝛ oĩm chꝛiſtus: qui bus oſtendit amoꝛẽ pariter et doloꝛẽ quibus aſſimila⸗ tus eſt nobis. Et iterat actiones exhibitas ꝓpter nos: vt veritas ipſarũ magis inclareat Erat aüut ſpelunca: et lapis ſuppoſitus erat ei In ſaxis cõcauis ſic homo poſitus erat.et ſaxo deſuꝑ pꝛemebat᷑:et et omni parte cognoſcamus duriciã peccatoꝛis et obſtinatam vitam que inferi non terruerũt non allexerũt ſuꝑna: circum⸗ ſtantia nõ eos induxerũt in dileetionẽ ⁊ noticiã creato⸗ ris. Merito data eſt peccatoꝛi ſepultura:cõſilis ad cau⸗ telam et pꝛeſagiũ ſimiliũ futuroꝛũ. Et totum huma⸗ nũ genus in hoc moꝛtuo intellererim ꝙ inter lapides vdolatrie iacebat defoſſum.maxime gẽtilẽ populum :q lapides ſculptos ſua religione colebat ait ieſus Col lite lapidem Lapis ſuppoſitus qui iubet᷑ auferri duri⸗ cia eſt coꝛdis humani.que niſi pꝛecepto dñi auferat᷑ re⸗ ſuſcitari non poteſt moꝛtuus in peccatis:ſicut ſcriptũ ẽ In ſimilitudinem lapidis aque durantur ſcilicet volu ptates hominũ:cum ad peioꝛa ſemper decurrunt. Et a ſeipſo pꝑeccatoꝛ eſt immobiliſ ad peccatum dimittendũ capeſſendãq; virtutẽ ſcriptura dicente de impijs. Fiãt immobiles quaſi lapis. Et qð impoſſibile dicitur apð homines poſſibile eſt apud deum Dicit ei Darrha⸗ 3 Domine iam fetet:quadriduanus eſt Hanc vocẽ do⸗ minus audire cupiebat.ad hoc venire diſtulerat vt au- diret fetentẽ acq; quadriduanũ in monumento:vt re⸗ ſurrectio mirabilioꝛ ſequeret᷑. Sed verũ pꝛenunciat de moꝛtuo ꝙ fetet qð in cadaueribo ſempꝑ otingit: vt etiã ad cadauera referatur qð yſaias dicit. Et erit pꝛo ſuaui odoꝛe fetoꝛ. Nam quãto huũana coꝛpa delicatius nutri unt᷑:tato fetidius reſoluunt᷑.Et alibi de malicioſis in⸗ terfectis pꝛonũciat. Et de cadaueribo ipſoꝛuzaſcendet fetoꝛ. Poꝛro cunctandũ non eſi: ex coꝛpibo moꝛtuo⸗ rü huiuſmodi feto: pueniat. nam aſtantes cariſſimi ab loꝛrent cariſſima coꝛpa moꝛtuoꝛũ vt ſepe nares cõpei⸗ mant ne fetoꝛẽ olfactus ſuſcipiat:et cito humare feſti⸗ nant ne fetoꝛ: inficat remanentes. Sed ſi ſetoꝛ moꝛtu oꝛũ in iniqtatibus ſentiret conuerſatio moꝛtaliũ oĩno ſcinderet᷑:nec eſſet aliqua neceſſitudo aut copula ſeu a⸗ moꝛ innectens ſimul cõuerſari cõſentientes Sʒ fetoꝛ peccatoꝛũ qui ꝑcipit᷑et ſentit᷑ eſt vtiq; mala fama dete ſtabilis actio et exeplaris infectio ꝓximoꝛuʒ: cũ exẽplo vnius pperam agentis multi coꝛrũpant᷑. Nam ⁊ ſi ver⸗ ba yſaie traiciant᷑ in alum ſenſum ꝙ pꝛo ſuaui odoꝛe fe toꝛ adueniat quid dixerim.q; quantomagis quis ad ſe ipſum accuratius viuit tanto amplius fetet ad pximũ et infectoꝛũ in aĩia male vinendi peſtilentia inficdens p⸗ uagaf in plurimos et quadriduanus hic eſt vt ſupꝛa p/ dximus. Oed ois abis hic aperit᷑ confeſſio: vt wlut ẽ quadra virtutũ ſicet quadra vitioꝛũ vt contra pꝛuden tiam pꝛo pꝛudẽtia.cõtra iuſticiã iniuſticia.contra foꝛti⸗ tudinẽ imbecillitas. contra temperantiã intẽperantia e regione cõſiſtat.et ſic ꝑ effectũ maloꝝ quadriduanus denũciatur aſſolitus in peccatis. Sed quia martha vel timebat ne dñs ſentiret ſetoꝛẽ aut difficultatẽ audiuit a dño Nonne diri tibi qui ſi credideris videbis gloꝛiã dei Moc eſt q ante pꝛedixerat Inſirmitas hec non ẽ Vſq; ad moꝛtẽ:ſed vt gloꝛiſicet᷑ filius dei p eam. Gloꝛia dei et reſurrectio moꝛtuoꝛũ non ad ſeipſum.ſed ad eos qui credunt et beate reſurgunt. Gloꝛia dei potentig eſt eius quam nihil ſubterfugere poteſt. que taliter natio ni hominũ pꝛimo demõſtranda erat. MPoꝛro credulitas ad omnia bona incũctanter eſt pꝛeuia:ſine qua nemoĩ ſe atq; in alio videre potuit reſurrectionẽ iniuſibilem a peccatis. Et in hac vita quedã non modica eſt glia eri⸗ pi a criminibo:reſurgere a tumulis peccatoꝝ Culerũt ergo lapidem male grauantẽ duriciẽ et iniquitatem. Qm̃ ſicut in ſua natura lapis eſt grauis:ſic in ſuo effe⸗ ctu eſt iniquitas grauioꝛ.Hinc dauid foꝛmã conuerſi ccatoꝛis accipiens ait Qm̃ iniquitates mee ſupgreſ ſe ſunt caput meũ:et ſicut onus graue grauate ſunt ſu der me. Tollitur lapis ſituate duricie cum per pꝛedica⸗ toꝛuũ wocem auditoꝛ aut amoꝛe mollit aut timoꝛe cõte⸗ ritur:aut cum pꝛedocta homis ratio peccatoꝛis dedecꝰ noiut et decus virtutis intelligit Yeſus aũt eleuatis ſurſum oculis dixit Pater gratias ago tibi qm̃ audiſti me. Eleuat oculos urſum vt homo vnde cuncta bona pꝛocedunt:ſicut iacobus dicit mne datũ optimũ et omne donũ gfectũ deſurſuz eſt. Et quia chꝛiſtus homo erat ſe miſſum a patreet omnia ſuſcipe ab ipſo lingua moꝛibus peoteſtar:ad hocq; ſatagebat vt ſicut erat ita crederet᷑. Et foꝛmã petitionũ pꝛerogat: cum ſupplices odas et gratiar um actiones facit ad patrem. Legimus nanq; ſaluatoꝛẽ noſtrũ pluries ſuos oculos leuaſſe ĩ ce lum oꝛando ad Patre.qñ multiplicauit quinq; panes duos piſces ad refectionẽ ſequentiũ ſicut tres euange liſte teſtant᷑:vt quicqͥd ſit ſpũalis alimẽti.et etiam quo coꝛpal iter viuimus habema patre. Et qñ ſanauit ſur⸗ 2 dum et mutũ.ſuſpiciens in celum ingemuit: vt recta Aur A e en, Dra eenn e eee 4 .l r . Frg, qumtus obedientia et auditio veritatis et oꝛis cõfeſſio ad ſalutẽ non aliũde q; de celo pꝛoueniat. Et cum panem in ſui coꝛpis ſubſtantiã ſecreta ptate conuertit vt teſtat᷑ eccle ſia oculos eleuauit in celum.inde ſignationem occulte virtutis que non aliunde qᷓ; de celo deſcendit:qua vnũ coꝛpus ſumus cũ chꝛiſio qua et poſſimus in ipſa celoꝝ ſuꝑna conſcendere. Et cum ſui clariſicationẽ expetunt a patre:oculos in celũ leuauit. Sic enim ſcriptum eſt Et ſubleuatis in celum oculis dixit. Pater venit hoꝛa clarifica filiũ tuum. Quid ad chꝛiſtum verba iſta cõue⸗ munt ſubticemus retoꝛquẽtes in moꝛes.vt qui clari⸗ tatẽ appetunt non terrena poſtulent ſed celeſtẽ:et non ab hominibo ſed a deo. Quid enim pꝛodeſt ad tepus in ter homines clarũ fieri ſia dño non appꝛobamur. ſi nõ ſumus ſupnis aptati.ſi ſuꝑno lumine illuſtrati non ſun mus. ſi ab eterno et celeſti patre non diſcernimur. Et cum moꝛtuũ querit ad vita etiam ad celos oculos eri⸗ git. qm inde reſurgedi virtus. Pꝛo celo eſt reſurrectio oꝛdinata peima ſiue ſecunda Et nemoa ſua iniquitate reſurgit niſi mente ferar᷑in celum ODater gratias ago tibi qm audiſti me Ego autem ſciebam quia ſemp me audis.ſed ꝓpter ꝓpłm qui circũſtat diri:vt credat qꝛ tu me miſiſti Semetipſum declarat cur gratias egerit: quia vt erat ſic credi voluit. Hocenim optimuʒ omni nationi ieſum credere miſſuʒa deo in noſtra carne moꝛ tali ſua impaſſibili ſeruata natura: Et ꝙ wre ſit ipie ñ lius dei cõmonefaciens oĩbus ꝙ in ommi gratiaru acti one petitiones noſtre innoteſcant apud de:et ꝙ ante q; exaudiamur gratias referamus.etiam ſi petitiones noſtre cõtemptui traderent᷑.Et ſi ante impetratione; ocemim gratias inferre quid cum petitionũ noſtrarũ ſoꝛtimur effectum/ Mec cum dixiſet voce magna cla,/ mauit Nacare veni foꝛas Memoto lapide lacarus put poſitus erat ab omnibo videbat᷑et idcirco in oꝛdine rei geſte facta eſt illa remotio:ne reſuſcitandus alius qᷓ; la carus crederet᷑. Mec de fantaſtico coꝛpe potuiſſet illo in tunc eſſe cunctamen.qᷓq; plurimis argumentis pꝛobã dus eſſet ꝙ ipſe reſuſcitatus qui fuerat moꝛtuus. Et cum ita pateſceret oculis intuentiũ voce magna vocatꝛt egredi foꝛas. Eloce magna a magno. Tloce magna a magno effectu a magno miſterio.pꝛo magno miraclo. pꝛo magno auduu:pꝛo diuulgatione magna p memo⸗ ria magna.Tloce magna in hanc miſeram vitam reuo cat moꝛtuum qui pendẽs in cruce clamans voce ma⸗ gna tradidit ſpũm.qm eque magnus moꝛiens ſicut vi uens. Magnus ſup vitam.magims ſup moꝛtem. vtri uſq; tenens imperij pateitatẽ: cum magna vox ad ali quem vocandũ emittit᷑.aut nimis diſtat avocante vo⸗ catus aut ꝓfunde ſopoꝛatus eſt:aut circa eum aliq̃ alij ſoni ꝑſtrepant quos vocis magnitudine opoꝛteat ſupa⸗ ri.aut a vocante faciem habet auerſam:aut intente oc⸗ cupatus in aliquo ſeu aliqua ſurditate tabeſcit. Hec qͥ dem omnia peccatoꝛibo huius ſeculi vſq;quaq; cõueni unt:ad quos erpedit vt vox magna plus in effectuqᷓ; ĩ ſono emittet᷑. Non longe diſtãt a dño peccatoꝛes ſicut na in iob ſcriptum eſt. Vidi ſtultum firma radice et maleꝰꝰꝰ dixi pulcritudini eius ſtatim:longe fient filij eius a ſa2⸗ lute. Stult eſt firma radice qui mente ecepta ĩ hac vita radiceʒ ſue voluntatis fundauit atq; firmauit.cu⸗ ius ſilij deſideria videlicet atq; opꝑa longe ſunt a ſalute cum ſolum que ſunt terrena ſectant᷑aa ſalute omnium que eſt chꝛiſtus elongant᷑.Et in pſalmo dicitur. Longe a peccatoꝛibus ſalus:quia iuſtificationes tuas non exq ſierunt. Etiam p ſalomonẽ dicitur Nonge eſt dñs ab i pijs. Sed non aliter impij ſunt:niſi quia a deo elongã tur. Nam non teus ab hominibo ſed ab ipſo bomines . *°⸗ „ te ſni cle lte nü 06 % inre eſt ge⸗ r⸗ von Sin ſind onſi E⸗ en / ctio ate 1go me getn Gort⸗ ofuni lemno⸗ Reſ aeti te ioneg tone; rni⸗ Ucer put neetei Gl loin ba Er eif m aco. ſemo⸗ freuo ſ tni i li e i . e/ d eni ut Nar⸗ e 1, 1 n — — — —. — De mitaculis longe per impietatẽ effugiunt. Et de ypocritis et falla⸗ cibus ſalas ꝓnũciat.opulus hic labijs me honoꝛat cos aut eoꝛũ longe eſt a me. Quod verbĩ Otra ſcribas phariſeos dñs impꝛoperat. Et alibi pvſalam dñs cla mat.Audite me duro coꝛde:q lõge eſtis ꝗ iuſticia.Qui longe ſunt a iuſticia lõge ſunt a chꝛiſto:qm ipſe factus eſt iuſticia ꝗ deo Pꝛoinde opꝛtune voce magna clama tur ad eos:qui tam longe in ſuis iniquitatib a dño re⸗ Baluatoris tionẽ que peccatum habet. ſed ideo creatam quia de ni⸗ hilo exoꝛtam.aque nihil aliud eſt niſi quedam metis di ſtractio illaqueatio anime. ſuffocatio ſpus. que illa q ſalutis ſunt cogitare aut audixe non ſimit: que aut ſub ſpecie neceſſitatis aut curioſitatẽ aut per damnatam cupiditatẽ animũ implicat. Hec ſuꝑ fiuos ade ſcilicet ſup lomines peccatoꝛes wlut iugum graue peſſt undat. ab eo die quo naſcimur quouſq; moꝛiamur. Sed ideo criminoſa quia volũtate pꝛopela ci illa ↄtrahimur:ac ceſſerunt. Nam nulla diſtantia maio: q́; inter de ⁊ ho mines rchtoꝛet, opoꝛe graui Buner at ugitiuus Diii ionas: ad quò ecitandu in interioꝛa nauis naute Aſcenderunt. Pꝛofunde oemiüt qui dei obedientiaʒ vVlut ionas effugiut. Et aſcendut nauẽ eunteʒ in thar ls:terrena gaudia exploꝛare tentantes barſis enim exploꝛatio gaudij interpꝛetat᷑. Ijbiq; quieſeunt:ſed doꝛ mientes moꝛtui ſunt. De qinbo apoſiolus at. Erurge ain doꝛmis:exurgea moꝛtuis et illuminabit te chꝛiſt?. Bi doꝛmit quõ exurget a moꝛtuis Sia moꝛtuis quõ doꝛmit aut a doꝛmntiõe reſurgit: uſi 2s Wemi tio quies videlicet m peccatis unt etiam nonulli qᷣ rum aures pꝛuriẽtes docto⸗ requirunt: qui nõ vera ſed placita loquant a writate auerſi vanitatibo ſecli de lectati:qui wocem ſuauẽ non audiũt niſi in magnitugi ne donoꝛũ aut toꝛmentox ineuitabiliũ pꝛoferaf᷑. De qᷓ bus ꝑ apoſtolũ ad Chimotheũ dicit᷑. Erit enim tẽpus cum ſan doctrinam non ſuſtinebũt: ſed ad ſua de ſide⸗ ria coaceruabunt ſibi magiſtros pꝛurientes auribus Vritate quide auditũ auertent:qd fabulas aut cõuertẽ tur.Aliquid male doctrine pſtrepit in auribuſ hbominũ cum conteptui habet᷑ ſana doctrina neq; ab auditoꝛib- ſuſtinef. Et que querunt magiſtros huanis auribo de⸗ lectantes vocẽ audire nolũt ſenſib aduerſantẽ. et ille⸗ cti vanitatib ſeculi.a veritate auditũ auertunt.et Zuer tunt᷑ ad fabulas imptinẽtes:ad illas videlicet narratio nes que nec habent nec habere poſſunt aliquid deo die gnum. Hos ſic ſupatos erpedit magna voce ſunarn pa ciem quidem auerſam habent qui cõtumaci amim cta diuina ſeruare contemnũt: de quibus ꝑ pſalmiſtaʒ dicit. Auerterunt ſe et non ſeruauerũt pactu:quemad modũ patres eoꝛũ cõuerſi ſunt in arcũ pꝛauũ. Conte⸗ et moꝛibo imitantes:et cõuertunt᷑ in arcum pꝛauum. Pꝛauus eſt arcus ꝗ quo ſpicula recte non pꝛodeũt:⁊ 4 quo in amicum velut inimicũ ſagitta dirigkk. SGed xc non eſt arcus pꝛauitas:ſed intendẽtis. Qui enĩ pcutit guem debet ptegere: eum odit quem debet di ligere. Et iuſto iniuſticiã parat et damnandũ impiũ liberat a pdi tione:vlut iudei pꝛo quibus ſec ꝓphetata ſunt iuſtum chꝛiſtum tradentes exicio barraban impiu liberantes. ontra quos etiam ꝑ hieremiã dñs loquit᷑ Et verte⸗ runt ad me terga et non facies cum docerẽ eos dilucu lo et erudirẽ:et nollent audire me vt accipent diſcipli⸗ nam. Semg enim cõtumaces et peoteriii faciẽ ſcilicet Vvram cognitionẽ a dño auertunt. et terga vertüt diui⸗ na dogmata audire nolentes:de quib p alium ꝓphetꝗ dicitur. Et noluerunt attendere et werterunr ſcapulaʒ credentes:aures ſuas aggrauauerunt ne audirent· Et ꝓoꝛ ſuũ poſuerunt adamanten ne audirent legẽ. Mꝛ0/ inde ſic faciem auerſam habentibo magna voce clama⸗ ri erpedit: vt ſaciẽ ad dñm vertant. terga reuertant /Et qui occupant᷑ in nimia ſollicitudine negocioꝛũ mundi magna voce indigent vt auellant᷑:a quib velut a vin⸗/ culis irretiti ſi unt. Nam occupatio magna creata eſt oĩ bus hominib lugum graue ſupꝑ filios adam:a die exi tus de ventre matris eoꝛum vſq; in diẽ ſepulture ĩ ma trem omniũ. Sed neca deo creatã credamus occupa Phoc ad magnam occupationẽ abigendã magnaã opoꝛ⸗ tet voce clamari Moꝛro Enicioſa ſurditate ta belcüt.nõ qui non audiunt aurib⸗ coꝛpis ſed qui mentis auribuſ writatẽ audire non ſtudent:ſed ſi aurib coꝛpis ſermo nes pcipiunt abiecta obedientia iuſſa nõ faciu nt. Mul⸗ a ſurditas maio: qᷓ; in obedientia eſignat᷑:iuxta qð di citur. In auditu auris obediuit mihi. Et alibi. Audiaz quid loquatur in me dñs. Et ſamuel donnno dicebot oquere dñie quia audit ſeruus tuus. CEcõtra de repꝛso bis dicif. Et non audiuit ppulus meus vocẽ meam:: iſrael non intendit mihi. Et de augientibus et non fa⸗ cientibus ꝑ egechielem dñs querulaf. Audiunt ſermo nes et non faciunt:in canticũ oꝛis ſui verrtunt illoſ. Et pvſaiam de ꝑmcioſa ſurditate dñs clamat. Quis ſur⸗ aus niſi ad quem miſi ſermones meos: VYgit in hoꝛuʒ maloꝛũ deſignationẽ voce magna chꝛiſtul clamauit 90 Lacarũ.hos enim criminoſos magnis vocibus expedit eratare. Et ſiquidẽ vor magna cum ꝓfunde deterret: niſi cõuerſi fueritis gladium tuum vibꝛabit arcum ſu⸗ um tetẽdit et parait illum. Et en mãdata moyſi dice⸗ ret pꝛo contẽptoꝛibus ſiatim adiecit. Ego ſum dñs de us tuus foꝛtis gelotes. Et in pſalmis claret aperte vox magna eius in cõminationibus eius.Cõuertãtur pec eatoꝛes in infernũ:omnes gẽtes que obliuiſcunt᷑ deuʒ Pluet ſuꝑ peccatoꝛes laqueosigmis ſi ulphur ſpũs pꝛo cellarũ.lox domini confringentis cedros.Tu vero de us deduces eos in puten interit?. Et plena eſt ſcriptu⸗ ra in cõminationibus dñi:ex quibuſ wlut ex magna ro ce opoꝛtet peccatoꝛẽ ſepultũ in vicijs reuocari. Oagna in peomiſſionibus vox chꝛiſti cum penitentia agentibo regna celeſtia pmittunt᷑Agite penmitentia:appꝛopinq̃t emm regnũ celoꝛuʒ. Vlox magna contra vitia magna: magnaꝓ virtutibus magnis. Vox magna a magno. quia magnus dñs ⁊ laudabilis mimis.⸗ magnitudinii eius non eſt finis:tam in penis qᷓ; in beatitudinibw ma⸗ gins/Eleni foꝛas qui male infra Vitia iacebas. Cleni fo ras in lucem qui tenebꝛis obuolutus eraſ. Vleni foꝛas in publicum qui occulte operabaris imqua. Semꝑ oc culta nonnulla vitia petunt Veni foꝛas qui iacebas cõ peditus in carcere. Liquet de chꝛiſto pꝛophetatum eſſe Educ foꝛas populum tecũ vt ab oĩbus malis eductus que ſuſtinebat in carcere palam publicã dei bonitatem aſpiciat! Et ſtatim pꝛodijt qui fuerat moꝛtuꝰ Bene ſtatim pꝛodijt ad rocem magnꝗ imperij magni. Ma de⸗ us dedit ei vocẽ virtutis.vt qñ impasperat tanta wloci tate creatura obediat:vt vix ab obedientia diſcernat m perium Ligatus manus et pedes inſtitis et facies ei erat ſudario ligata Omnia hec in miraculo auxiſſem efficiunt ꝙ ſtatim pdijt moꝛtuuſ anima reuocata de oe cultis ſedibus.ꝙ ligatus ambulat ꝙ vellatis oculis w⸗ nit in publicum fetoꝛ qui timebat abceſſit. Quanta ſunt et qualia incõmoda ccatoꝛũ.Ligatur manus ne uippiam bonifaciat. ligant pedes ne que ſunt bona de⸗ ſacherregen ſiquidem ad affectus ptinẽt. Velatur fa cie ne que ſunt agenda cognoſcat. Monitur in tumulo ſepelietur in celeribus. vndiq; lapide clauditur. ex oĩ⸗ uerſo in animo induratur.vt ex ſe aliquid neqin ſed 4 Liber poſſibilia ſunt omnia diu ine poteſtati Dicit eis Sol⸗ uite eum:et ſinite abire Apoſtolis et diſcipulis dicit: et miſteriũ abſolutionis hic cõſecratũ eſt. NMam pꝛimo chꝛiſtus peccatoꝛe mnanmmaſt uſcitat: deinde ſacerdotib- tradit᷑ abſoluendus. Nam ſi pꝛimo nõ ſuſcitaret᷑ a chꝛi ſto in aĩa ſacerdotalis abſolutio ruſtra pꝛodiret. Hinc ignoꝛãtia oes detinemur an qan verbo lacerdotis ablol urtur ſit ſuſcitatus a chaiſto in anima. go ſi vtrunch in idipſum cõuenit:mulla ſit de abiolutione cũctatio. Di alterũ ſeu neutrũ defuerit adpuc moꝛtuus fetet et iacz in tumulo. quauis ex vera penitudine aie chꝛiſtus lepe reſuſcitet vbi abſolutionẽ ſe acerdotũ impoſſibilitas adi mit. Et libero arbitrio redditur abſolutus cum ſinit. vt non neceſſitate ſed voluntate libers ſe cõpelcat a vi⸗ cijs:et amatoꝛ ſiat poſſeſſoꝛq; virtutũ Wulti ex his qᷣ aderant viſo miraculo crediderunt in chꝛiſtů] Wulti inerut ad narrandũ phariſeis a ſeribis: vnde lecutum eſt ꝑricioſum conſiliu. Collegerut ergo põtifices c. Se eiectione demonis cein nomen legio ſcom mathe um marcum et lucam. Capitulum . Nimicus demonũ chꝛiſtus nio nature qᷓ ſpũs i ſunt. ſed ipſox puerſe voluntatiqua ſea domi⸗ no auerterunt:mũdo degens ſepe obuiã habu it. ſuo ſecreto diſpenſationis miſterio quo eos ad ſe ve nire cogebat aut quia chꝛiſtũ euitare nõ poterant tan⸗ qᷓ; eoꝛum vñm:quem nondũ in deitate ſed etiam nue eos in humanitate terrentẽ ſentiebant. Nam cũ pue/, niſſet ad terrã geraſenoꝝ que eſt cõtra galileã de naui egreſſus eſſet ad terrã Loccurrit illi quidaʒ vir ſpu im⸗ mundo qui habebat emoniü. Jam tpib⸗ multis 1 ve ſtimento non induebat᷑ neq; in dmu manebat:ſed no cte et die in monumentis erat. Et multis pib demõ arripiebat eum et nemo poterat illũ domare. et vincie⸗ batur catenis et cõpedibus cuſtoditus:⁊ ruptis vincu lis agebar a demonijs in deſerto damans Tconcidens ſe lapidibus. Interrogauit autẽ illuũ ieſus. Quogd tibi nomen eſt. At ille dirit Legio Quiq intrauerunt mul⸗/ ta demonia in eů Me pꝛolxioꝛ materia ſit loquẽdi:qᷣd ſermo litteralis et allegoꝛicus habeat ſileak. Inſinuat iſta legentibs quales homines demon efficiat cum ce⸗ perit eos poſſidere: ac qui ſunt demoniaci homĩes cum ipſi ſibipſis facti demones qm nullus vemon magis impugnat hominẽ qᷓᷓ ipſemet: cũ ſupbia ſua in ſemet⸗ ipſo fuerit depꝛauatus. Eijcit veſtimentu a ſeipſo con⸗ cuſſus a vemone vel aſe. vt illam habeat nuditatẽ quaʒ othoplaſti ꝑ inobedientiã incurꝛerunt:gratia dei expo jati et a felicitate paradiſi eiecti. Sed hanc nuditateʒ agitatione demonis factam illã impudentiã dixerim qᷓ homo peccare nõ erubeſcituxta quem ſenſum hieruſa lẽ ꝑ ꝓobetam a dño increpat᷑ rons meretuicei⸗ mulie⸗ rig facta eſi tibi: noluiſti erubeſcere. Sepe quidem da⸗ mnati hommes in tantã impudentiã vniũt vt neq; ꝓ pter deũ omniũ inſpectoꝛẽ quẽ latere nihil poteſt. nec ꝓpter angelum noſtre cuſiodie vputatum intus in conſcientia. nec ꝓpter homines exteriuſ pudeat deteſta da mala cõmittere: cum ſepe bomines dei timoꝛe reie⸗ cto ne ab hominiby erubeſcentiã patiant᷑ pperam agere refoꝛmidant. Sed cum abiecerint pudoꝛis habitũ in eam ſcelerationẽ deueniũt vt in rebo peſſimis gloꝛient De quibo p ſalomonem dicit. Letantur cum malefece rint:et exultant in rebus peſſimis. Quid autẽ eſt non indui veſtimento niſi non frenari pudoꝛe ſpoliari eco re nature.nudari gratia.erui hbonoꝛe.indite rationis i milem beſtijs fieri que agunt oĩa ſine rubvꝛe Nec iſte manebat in domo ſcilicet in ſancta eccleſia dei qu ſan⸗ ctitudo decet.nec infra cõſcientiã habitabat: ne ab ipſa quintus interdum compũgeret᷑ et reſiliret a malis Fit ꝛotinuſ in perueriis: vt pꝛopria conicientiã magis eſtugiat q; iudiciariã ptãtem. Sed habitabat in monumentis in opibus moꝛtuis obuerſatus: nocte et die: vt tenebꝛoſi tas peccatoꝛũ et penarů euma malo non auerteret: ne q; dies veritatis lumimniſ ad melioꝛa cõuerteret. Erat aut in monumentis ſalicet moꝛtuoꝛu imitatus exem / pla. Semp enim depꝛauatus homo ſi querit exempla maioꝛu vt liberius agat quod male diſpoſuit.vt ſibi ſo cios inueniſſe videat:ne ſingularis appareat in peccat Querit ma us exempla maloꝛũ qenb poſſit eſſe deteri oꝛ:mon bonoꝛũ quibus poſiet reſiliens malis ad meli oꝛaconuerti. Erat in monumetis: ſed nec vnde dicta ſunt monumenta captabat. Et ad exaggerationẽ iniqᷣ⸗ tatis maloꝛuũ cedit ꝙ epulturas hommũ cognoſcenteſ ſocios et coeuos moꝛi conſpicientes necnon ſepe defe⸗ rentes ad tumulos cadauera moꝛtuoꝛũ nec ſic aliquã do compungunt᷑ vr a nephandis opibus reſipiſcant. Hic vir multis tpibo ex diuturnitatetempoꝝs deten⸗ tus a demoniby erat:et multis tepoꝛibo videlicet mul⸗ tis hoꝛis ſed interpolatis hoꝛiſ dmon arripiebat illum qm̃ multi ſunt qui longa conſuetudine tempox a con⸗ ſuetudine ſathanica detinent: ſed fit intercapedo tẽpo⸗ ris vt actu ſemꝑ ad mala non defluant.ſed nequaq́; in C diſpoſitione mala in tercapedat yt multis hoꝛis nõ exa⸗ gitet peruerſa voluntas.xet in effectum deducatur mala facultas O q́; male iudicatur de arrepticijs coꝛpoꝛe H qᷓ; peſſime iudicatur de his qui mẽte continuea diabo lo ſunt arrepti.Crudele ſpectaculum: videre homineʒ a diabolo arreptum. Oꝛande ludibꝛiũ ⁊ incõpabile ma lum videre hominẽ a ſeipſo arreptũ:imo excepta natu⸗ ra et poſſibilitate penitendi pomnia demonẽ factum. Ere amans ſe lapidibus concidebat. Vertv confuſo duris leſionibus ſe verberat depꝛauatus. Ald cumuluʒ mali meriti omnino accedit:ꝙ homo ſemetipſum con fodiat. Memo enim malus ab alio q; a ſeipſo amply' le ditur. Et mira ſummi deſpõſatoꝛis vindicta in peruer ſis hominibo agitur:et ex peccatis ilico per penitentiaʒ nõ deletis ſemꝑ in peioꝛa labatur. vnde crudeliter cru⸗ cientur:et plectant᷑ pena mentis anteq; doioꝛeſ cum de monib⸗ ſubſequant Eincicbatur atenis ſancet eg lium pꝛeceptoꝛũ.et õpedibo eterne pꝛomiſſionis liga⸗ batur:ne laberet᷑in malũ. Sempꝑ fuerunt appoſita hu mano generi diuina pꝛecepta ſiue in oꝛiginali iuſticia. ſiue in lege ſcripta.ne homoa deo diſſiliens ꝑ peccata eflueret: que quedò catene ſunt animã inuifibilit vin cientes. Et compedes appoſiti ſunt pedib⸗ ſcilicet affe / ctibo noſtris diuinarũ retrib utionũ:qm̃ in cuſtodiẽdis illis retributio multa. Nunq; deus gratis mandata de dit quibo ligaremur:vt non retributiones adiceret qᷣ/ bus beatificaremur.Mec aliquando catenis eterne da⸗/ mnationis nos terruit delinquentes: quin ⁊ compedi bus cuſiodiret alte retributionis iuſte ꝓiuentes/a⸗ gna ſunt iſta quibo redimamur a malis cuſtodinlur in lonis:quibus diruptis depꝛauatusa demonijs adlo/⸗ ca deſerta pꝛopellitur. non vt penitentiã agens viuat ſolitarie in deſerto. ſiue vt aptius diuinis cõtemplati⸗ ombus vacet vt multos legimus ſic feciſſe: ſed vt liex· riuſ peccet vt ſteriliter viuat vt repꝛehenſoꝛẽ nullo mõ patiat᷑ vt deo relicto nec hominũ vereatur aſpect?. Sʒ potius adoſtenſionẽ eius qð patiatur in deſerto a de⸗ monijs agebar: vt deſertus a deo deſerens pꝛimo deũ deſertum demonũu agitatione incoleret. Et mira obſti natiõe in homine agitur ſi catenas vincula in vltiõe delinquentiũ epponant᷑: ꝙ ſic illa vepꝛauatus aio con / tu maci dirũpit atq; contemnit/Et nemo poterat illũ e⸗ in . ben Imn ibo inez amn/ 4 4 — — , De miraculs wpααι* domare. Deſperata peruerſitas et obſtinata conditio: inferioꝛ beſtialitate ferali. Ma ſeuiſſime beſtie arte qda, piacita ſepe ab hominib domant: ad manus hominu anſueſcunt. Et homo iam in ſimilitudine demonu; aaus umo vt de iuda chꝛiſtus aſſieruit nõ ſpuan natu⸗ raſed animi pꝛauitate in diabolũ cõmutatus:vt nuilis terroꝛibus nuliiſq; minis nulla cheiſtifera doctrina va⸗ leat edomari. Sed nemo domat quem us delpexit: neminẽ deſpicit niſi qui diatolo factus eſt ſimilis . In terrogauit aut illum ieſus. Quod tibi nomen eſt M1õ interrogat neſciens qui oĩa nouit ſed quia multa tur⸗ ba ſequentium fretus erat innoteſcere voluit quanto malo iſte pꝛemebat᷑: vt poꝛrectum bñficium ampi ei⸗ farent᷑:et notum fieret nõ ſuꝑ vnum demonẽ tĩ gere⸗ re poteſtatem: qui poterat expellere iegionẽ Cun ule di xit Legio:quia intrauerunt multa demonia in eu Cõ fundant᷑ qui dicũt demonia eſſe coꝛpea: cum vna legio demonũ vnum hominẽ inuaſiſſet. Eſt enim legio iex milia ſexcenti ſexagintaſex.vt ꝑ ſenarium numerũ mil lenarius centenarius denarius multipliciter: ⁊ iple in ſuis vnitatibus ſubſtet. Qui numerus ſolus infra de narium ꝑfectus eſt. in ſuis equahbus partibus nil am plius vel minus ſeipſo reſultas: vt ex ommbo malis ge nus humanũ aduertamus fuiſſe completũ:que demo nes in ſua deditione ſuſcipiunt:aut quẽ pꝛeter demõeſ ſua ſe quiſq; voluntate depꝛauat. Qð wro duo in alio euãgeliſta v:cant᷑: de vno in alijs tanqᷓ; de famoſioꝛi fit mentio. Sed hi duo ſeui erant nimis non natura ſci⸗ licet hũana que ſeua non eſt:ſed crudelitate demonuʒ. Inducunt pꝛotinus homies in ſeuitatẽ: vt nõ ſoliz in ſeipſis ſed etiam in pꝛoximoſopant᷑ iniquitatem Elt nemo poſſz tranſire ꝑ viam illa Oaxima ſeuitate agit vt depꝛauati etiam bonis pꝛeſtent impedimenta virtu tis:cum quibo viam ſalutis pagrare tentauerũt. Hoc eſt omnis intentio demonũ in ſeipſis et membꝛis que poſſident:vt ꝑ viam vere vite nullus incedat. Hoc cũ terroꝛibus tirannoꝝ hoc cum pſeudo pꝛedicatoꝛũ hoc cum aſſiduitate tentationũ efficiunt:et alijs ſubtilioꝛi bus argumentis que illis ad ſcientiam nulla deficiunt Aui exclamauerunt Qud nobis et tibi ieſu fili dei: Veniſti ante tempus toꝛquere nos Uex eſt ꝙ nulla conuentio chꝛiſii ad belial.ſed eſt omnino chꝛiſti autoꝛi tas ſuꝑ eum:a quo ante tempus a demonib expectatũ conquerunt᷑ ſe toꝛtos. Expectabant demones ſaluato⸗ rem venturũ ex vaticinijs ꝓplxtaꝑ ex ſanctis patribus qui tenebant᷑ incluſi apud inferos in quos iuxta ipſoꝛũ ſeuiciam penaliter deſeuire non poterant etiã quos ve⸗ re nouerant poſt tempoꝛũ ſpacia liberandos:ſed cẽpus liberationis ipſoꝛũ et totius generꝭ humani ignoꝛabãt Pꝛoinde wlut de nimia tempoꝛis feſtmatione querũ/ tur: ante ſic valide toꝛquebantr.ald toꝛturam pꝛotinꝰ ipſoꝛum deputant: cum inferre non poſſunt homimb toꝛtiones Et adiurauit ſcʒ l ieſum vnus illoꝝ Adiu/⸗ ro te per deum ne me toꝛqueas Confitebat᷑ filum dei eſſe.nihilominus tamen tanq; hominem adiurabat ne toꝛqueret᷑ expulſione ab homine.Ac per hoc demones tacere non potuerunt:quin confiterent᷑ vtranq; in chꝛi ſto naturam Mam hic demoniacus adoꝛauit vt deu. cõ feſſus eſt fiiũ dei:nunc vero vt hominẽ adiurat ne toꝛ/ queat:deum enim ꝑ deũ neq;ʒ per patrẽ filium dialolus adiuraret. Et cum eis mandaſſʒ egredi alia rogamina ſubmiſerunt dicentes Si eiſcis nos hinc mitte nos in poꝛcos:mec nos expellas extra regioneʒ. aut mitte in abvſſum Mollẽt demones ſepari ab hominibo quauis vniri nequeant humane nature:ſed nec ab eoꝛum we⸗ xatione ceſſare nec dimittere illaʒ regionẽ ſeu ꝓuinciã Balatoris ſiue animã quam noꝛunt eoꝛum moꝛib aptã quã ſuis vitijs impuerunt.nec retrudim abiſſum ante multaʒ damnatione hbominu: vbi ſunt in fine iecun ppetuo re⸗ ligandi. Et ſi ꝓpellunt ab homimboydolatria oino abie iecta ac erroꝛe depulio: ꝙ ſtatim immundos homines carnaliterq; viuentes valeant poſſidere Quog et ſa⸗ ctum eſt non ipioꝛum meruo exa uditi: led de merito ummüde viuenti ingredi eos ꝑmiſii Equidem erat ibi non longe magnus grex poecoeu paicens: in quos pmiſſione chꝛiſnn mones ſunt ingreſſi. At vbi hoc fa⸗ ctum eſt impetu vades grex precipitatus eſt in mari Magnui terꝛoꝛ ſuꝑ capita chꝛiſtianoxꝝ poſitus eſt:ꝙ ab idoloꝛu cultura ſunt uberi. ne ob carnaltatem et terre noꝛum immundicia a N momby poſſeſſi ſubmergatur in mari damnationis eterne. Git plerũq; in bommib⸗ vt vitium pellatur a vitio.et ſi non a depulſo pena ſeqᷓ tur:ſaltem a ſuccedente ſuccedat· Mam ſi pena non ſe quitur ex vitio qo aut penitendo aut caredo deiecit:toꝛ quebat tamẽ pena exipio qð in anuna iu puenit. Et mi rum quidẽ ꝙ hec legio creaturam rationaleʒ ſuffocare non potuitavrationalem vero in aquax pꝛotundo ſub merſit. Nec ſubmerſus grex poꝛcoꝛu quia legio egreſſa fuit ab homine:ſed quia in illum ingreſſa. Hec merito exauditi ſunt demones quoꝛum quãins ſit lona natu⸗ ra et permiſſio dei iuſta: voluntas tamen ſemꝑ ad ma⸗ la protencdi Dunt quidam qui tentantur nõ ſubuer⸗ ſa ratione et conſcientia inceſſanter repugnãte. Sunt quidam in quibus omnis obꝛuit᷑ ratio.deprauatur cõ⸗ ſcientia.beſtiarum moꝛe ſemper ima reſpiciunt velut poꝛci carnalium volutabꝛis delectant᷑. His precipiciuz lure ꝓpꝛie deprauatiõis debetur/lon gaut ſentiendum ꝙ ex nbera ratione vnius alteri culpa ſeu pena proueni at: ꝓpꝛijs meritis atq; demeritis ſupe inei iuſtician diuina eenutficenn a legione demonũ liber/ cõ ſedit ad pedes ièſu virtutẽ deitatis in humanitate do rans:humiliatus ad obedientiam preceptoꝝ chriſti q̃e ſcens ſub eo velut refugio moꝛtalbo et vidoſis omni⸗ bus conſtituto.veſtitus oꝛnamento virtutum et gra⸗ tie ſana mente refulgens: vbi ſanatiuarũ virtutum:ſ/ dei ſpei caritatis trinitas demombus expulſis quieſcat Pꝛoinde liber a vitijs a demonibo alienus conſedit añ dñicos pedes veſtitur pudoꝛe peccandi:et mentis ſani⸗ tate letatur. . De curatione paralitici depoſiti per tectum ante pe des ieſu chꝛiſti ſeom Matheum Marcum et Lucam. Capitulum XVII Hgratiam ſoi chꝛiſto cognitam ipſe palam fa⸗ o ctus mundo ciultatem capharnaũ ſepius viſi tauit illam illuſtrans miraculis atq; doctrinis vt ſua er frequẽtia diceretur: et nacareni ſibi impꝛope⸗ ratiue dicerent Quanta audiuimus de te factain ca/ pharnaũ: facet hic in patria tua] In qua dum eſſet in vna domoꝛum ipſius ciuitatis !a conuenerũt ad eum multiata vt nõ caperent neq; ad ianuam. Et loquebat eis verbum Elbicũq; chꝛiſtus aderat fide attrahebat ceuotos et curioſitas et occaſio multos unpellebat ad eum ꝙ ſepe in domibus cum doceret eſſet ad inuicem coartatio: nec adueniẽtium locus capax Et cõuenerũt ad eum multi.ita vt non caperent neq; adianuam ? lo quebatur eis verbum. Sed cõmutatio gramaticoꝛuʒ vſu hic euangeliſta ſeu interpres locutus eſt vt actum nominis tranſferret in verbum verſa ſubintellecta vi⸗ ce. Ged neq; ad ianuam tracti deſiderio audiendi. Et ipſe intrinſecis et extrinſecis loquebatur verbum. Et ſi non omnes diuine viſionis:dei verbi tamen poſſunt eſſe partitipes. Et ſi non omnes aſpiciũt audire ſiqdẽ — guα αο — att Cu1u.ο ſR6?: Tiber qumtus Eaze 8Fn, poſſunt Multi pꝛotinus in domo cum domino: multi quunt igne:ne imbꝛibus celo delapſis in lutum reſol⸗ expectat ad ianuam.Haptitati et cathecummi dinoſcũ uantur. Cegule quidem tegentes chriſtum igne deco⸗ tur in his.contemplatciui et actiui.quieti et ſollicitudi cte ſigure ſunt et ꝓpłætie de ipſo ab iplo igne ſpũſſancti nibus intendentes:penitentes et ꝑpuenire cupientes. ſolidate:quibus detectis deuenitur ad chꝛiſtum. Nam OMino: ſiquideʒ multitudo in domibus ſemꝑ cũ dño et apoſtolus dicit. Cum tranſieris ad chꝛiſtum aufere aſtitit.qᷓ; in planicie qᷓ; in montibus q; in templo qᷓ; in tur wlamen:vt ſit conuerſa locutio. cum aufert vela vijs.non tamen ex hoc virtutes concluſit in artum:vt men tranſitur ad chriſtum Er cum ſubmi pa qð vni aut pluribus pꝛo ommbus dixit. Sed non oĩs raliticus a delatoabus ante ieſum:videns ieſus fidem multudo ſic ꝓperat pꝛopinquare ieſu nec ſe infra ſepta illoꝛum dixit paralitico Conſide fili: remittuntur tibi parietum retinere. atq; moꝛibus clauſtralbus viuere peccata tua.Hon pꝛo peccatis remittendis ſed pꝛo ſani facilioꝛi actione atq; libera pluries ſunt imitantes. Et tate coꝛpoꝛis paraliticus inferehat᷑. Sed chꝛiſtus ſem cum ꝓtenderetur ſermo diumus:ſides adduxit bom⸗ per ſupbonus et melioꝛa exhibet petentibus qᷓ; rogatuſ nes mdigentes Et venerunt ad eum ferentes parali⸗ et ex fide iferentium prius ſanauit amimã qᷓ; donaſſet ticum quia quatuoꝛ ferebatur Impotentia eſt homi⸗ coꝛpoꝛi petitam lanitatem vt ex peccatiſ cognoſceretur . nis ſic infirmi qui baiulabatur ab alijs. DOiſſolutioneʒ adeſſe illa turpis infirmitas ꝓprijs aut paternis: et vt membꝛoꝛũ habet inferre infirmitas paralitica. mpli⸗ oſtenderetur pꝛius animarum qᷓ; coꝛpoꝛũ querendam us autem moꝛũ illa inuiſibilis qua iita deſignat. Sed eſſe ſalutem. Sed opprimit ſepe mentem tener hoim . defertur a quattuoꝛ ante arciatru: ſupꝛa naturam et ar ſenſus:vt cum conturbatus extiterit prius ſibi q;am⸗ tem male habentes curantẽ. Quatuoꝛ iunt in coꝛpoꝛe me querat adeſſe medelam. Sed amato: hominũ chꝛi elementares qualitates:ignea gerea aquatica et terrea ſtus conferedo docet quid in donis prumo ſit ab ipſo pe quibus accõmodata ſimintudine amma inſigni᷑. Ma tendum: cimn ſamitati coepoꝛis ſanitatem amme pꝛetu ex terra timoꝛ:quia pꝛe ceteris elementis grauioꝛ terꝛa lit et in remiſſionem peccatoꝛum. Necnon et poteſta⸗ Pꝛe cunctis affectiombus timoꝛ animaʒ grauat qm⸗ tem ſuam er hocoſtedere voluit populis et illis ſcribis uis et multi pondus anime amoꝛem aſſerant: quibus et quiaderant phariſeis vt ſubſecuta murmuratio ma non eregione conſiſto. Sed timoꝛem grauius ⁊ ꝑpam⸗/ nifeſtat NHam ⁊ ecce quidam de ſcribis dicebant intra pluus et acutius dixerim põderare.in quo finis ꝑ dona ſe. Hic blaſphemat. Qus poteſi dimittere peccata ni⸗ or a paſſe G C eſcendendo conſtituitur et ab ipſo wlut ab imo atce⸗ ſi ſolus deus Optime iudicant quia nemo niſi de ec ckh ea 8, b⸗ dendo incipitur: ſicut in yſaia ſcriptum eſt. In connu⸗ cata dimittit:ſed a vera credulitate deficiunt.quia chꝛi ⸗ 9 Fe- ſl meratione donoꝛũ ꝑ deſcenſum deſinitur in timoꝛem ſtum deum eſſe non credunt. Et non credẽtes iuſte d per aſcenſum exoꝛdiuʒ eſt ab ipſo. Qui teſte pſalmiſta cernunt ipſum appellando blaſphemũ:eſſʒ enim ſi pec iniciat ad ſapientiam:quia inicium ſapientie timoꝛ do⸗ cata dimitteret.niſi deus eſſet. Nam blaſpiemia maxi⸗ mini. Et intellectus eſt bnus omnibꝰ facientibus eũ: me eſt in deum:ſi quiſpiam homo dei ſibi arroget potẽ Acſi ſine timoꝛe verus eſſe non poſſit ſapientie intelle⸗ tiam. Necnon cõparando ad inuicem ſue poteſtatis ef⸗ ctus. vellut pars vitalis paniſ apponitur timoꝛ ei qͥ gra fectus:prius pꝛeſtitit anime ſanitatem ꝛoinde ſequi di voluerit viam nouam:ſicut ſcriptum eſt. ibauit il⸗ tur Et cum vidiſſet ieſus cogitationes eoꝛum: dixit . lum dominus pane vite et intellectus. Et ſine inter⸗ eis Vt quid cogitatis mala in coꝛdibus veſtris Quid ceſſione connectitur et aqua ſapientie ſalutaris pora⸗ eſt facilius dicere:dimittuntur tibi peccata tua.an di⸗ uit illum vt timoꝛ ſapientie wlut aque terra ſubdatur cere:ſurge et ambula Videt cogitationes atq; cogno Sed nec donoꝛum contexendus oꝛdo hic querit᷑.ſʒ tã ſcit anteqᷓ; ꝑ verba foꝛmentur.quoniam omne coꝛ itel tum in illis quattuoꝛ dłelatoꝛibus ipſe pꝛimus et infiꝭ ligitur ab iiio. et malas cogitationes arguit anteqᷓ; ex⸗ mus/in ſecunda mentis affectio aut affectiua quali⸗ primantur:vt cognoſcamus etiam mala cogitãdo pe tas ſupeſt:vt ſapientia ſit in oto ad timoꝛẽ ſubſequẽſ care. Sed nulla cogitatio peioꝛ qᷓ; male ſentire de chꝛi wlut ad terram augſerenfn aderit ſapientia intelle⸗ ſto.Alttamen facilius eſt dicere:dimittunt᷑ tibi peccata cta in aqua claritatis:lonoꝛum contemplatio ſuꝑuoli⸗ q; impotentem hominẽ mẽbris omnibus ſui coꝛpoꝛiſ tet vlut aer ſuperfertur aque.Cui ſubſtantia ignei ele diſſolutum ab egritudine liberare. Et vnum hoꝛuʒz vi menti ſuꝑponitur:ipſa videlicet caritas que omnibus ſibiliter et aliud inuiſibiliter agitur:vnum in anĩa. ali/ ſuperceliit. He ſiquidem qualitates ſunt paralitici ſci/ ud in coꝛpoꝛe perpetratur Sed vt credatiſ me in ani licet male ethici homines delatrices ſumittentes euʒ ma veram ha bere potentiam.etiam in rebus inuiſibi ante humanatũ deum.vt ipſum ſanet potentia xeita ?· libus inuiſibilem poteſtatẽ:in coꝛpoꝛe viſibiliter oſtẽ⸗ tis Oiſterium pꝛotinus non mediocre ad conſideran dendo virtutem ait paralitico. Surge et tolle lectuʒ dum affertur.ꝙ ſuper tectum aſcendunt ſub quo chri⸗ tuum et vade in domum tuam. Et ſurrexit et abijt in ſtus auditoꝛibus dogmaticabat ieſu facti coꝛpoꝛe ſupe⸗ domum ſuam Oſtenit ſigno viſibili qð ĩuiſibiliter rioꝛes.quoniam ipſe omnibus factus inferioꝛ poꝛtãs poteſt. et difficilius eſt ꝙ homo quem purum me cre⸗ ſuper ſe omniũ noſtroꝛum ſarcinam peccatoꝛũ:cum de ditis ab incurabili languoꝛe ſine peritia medicoꝛum ſa us poſuerit in eo iniquitatem omniũ noſtrum.et vere net hominem:qᷓ; ꝙ deus quem me non creditis pecca⸗ languoꝛes noſtros ipſe tulit ⁊ doloꝛes noſtros ipſe poꝛ ta dimittit Et vt credatis quia filius hominiſhabet po tauit Nam exemplo videmus oneriferũ animal ſalino teſtatem in terra dimittẽdi peccata.paraliticus iſte ſa· ſuppoſito ſubici:nec tamen ſalinum ex natura deteriuſ nus coꝛam vobis aſtabit. vt me xum et hominẽ pari ? Et tectum detegereſocculta eſt mamieſtaſſe peccata: ter eſſe regei aſfumn in ſcriptura cõperimus vt ad quibus detectis inuemitur ieſus:wlut ſacramentis in credendum rem vere incredibilem. res incredibilio: pe⸗ inferioꝛibus partibus iſtis inclu ſus. Aane vecoctas ex rogetur:et ad credendum id quod diuma virtute inui luto fictas remouere tegulas: vt ipſis remotis deoꝛſũ ſibiliter agitur. miraculum vt ſupꝛa naturam factum ſubmittatur moꝛibus oiſſolutus ante conſpectum do viſibiliter antecedat. Inuitatoꝛia quodãmodo ſũt ad minm ſaluatoꝛis. Ex terra quippe fiunt tegule a tegẽdo virtutem ininſibilem oſtendendam:miracula que forꝭ dicte. ex quibus ſuppoſitis domibus dicitur tectuʒ: in aguntur. Si wero maius eſt quod in anima fit qᷓ; ĩ coꝛ ferioꝛes atq; intraneas partes domus tegens. Et deco poꝛe pꝛo eo ꝙ ipſa coꝛpoꝛe melioꝛ.nihilominꝰ magna E Wrr ver-le — — — — — — Nony tintn Utg ni ir Ichei ſed ſpee hari/ potẽ ſoeſ⸗ ſeqvi dint . Mid' ndi⸗ gno⸗ e⸗ der kopet chii et oen ol/ ni iſbi lſie en Gtin ter ge⸗/ 1 17 v 4 . . De miraculis introductio eſt ad poteſiatem filij hominis credendaʒ ad dimittenda peccata hominibus ſupꝑ terram id quod in coꝛꝑe paralitico actũ eſt:quia illud ſolius eſt ei cuiꝰ virtute ſacramentales homines etiam peccata dimitte re vident᷑iſtud vero ſolius hbominis videbat᷑ ab his qᷓ eum tm̃ homine erſtimabant.Et iſta ſaluatoꝛ ĩ homi⸗ nibus venabatur:vt deus et homo inuiſibilis et viſibi lis crederet᷑.Ac ꝑ hoc inuiſibilẽ muiſibilis ſue ptãtis ef fectum in anima remittendo peccata:et ſue inuiſe vir/ tutis viſibilem effectum monſtrauit in coꝛpoꝛe/ Ee neciuſſio huiuſcemodia miſterio vacat ꝙ paralltic iu⸗ betur ſurgere. grabatum ſuum tollerein dom uʒ ſuam ire. Male iacebat in humanis atq; tpalbus et terreis quia dño eterno ſurgere iubetur et grabatum toliere: yt ſecum ferret memoꝛiam eoꝛum in quibus egre de⸗ lectatus eſt dei lege contempta. In domũu ſuam ire iu betur vt ſeptus parietalibo legibus celeſtium mãdato rum fundatis in fidei fundamento deſuꝑ tecto caritat impoſito firmatis poꝛtarũ ſeris ne ingrediat᷑ hoſtis exe⸗ at qui dilexit ſecurus conſiſtat: et amplius non vaget in latitudine ſeculariũ panera,ad uen ſad timoꝛe magno eſt ammiratio et gloꝛificatio in turbis vulgaribus ſubſecuta:quia ſupꝛa vſum ⁊ rationẽ natu ram et artem videbant homini ptaãtem diuinitus eſſe donatã. Homo dũtaxat exiſtimabat᷑ chꝛiſtus ab his q vltra hominẽ et hominis naturã cogitare nõ nouerãt. Pꝛoinde wlut ſi accepiſſet ex omni ſe poteſtatẽ a deo miracula faciendi gloꝛiſicauerũt dantẽ dñm deum: cũ er hominibo talia faciendi nulla poſſit eſſe poteſtas.In decens pꝛo parte videbat᷑ qo ferebatur in laudẽ. ſi chꝛi ſtus eriſtimabat᷑ qd erat.videlicet deus et bomo. quia deus pater deo filio nihil tpaliter cõtulit:ſed eterne ge nerauit. Sed ſi tm̃ credebatur homo magniſicatio vti ꝙ; era erat:quia miracula ſupꝛa naturã facere a ſeipſa natura non obtinet. nec alicui vigoꝛe aut nature oꝛdie noſcitur eſſe tributum:ſupꝛa id qð exꝑimẽto rei ſcitur miraculandi eſt conceſſa facultas. De ſanatione filij reguli ſcom Johannem tm̃. Capitulum XVIII Pes et refugium omniũ chꝛiſtus factus eſt. s in quem qui ſperauit nunqᷓ; cõfuſus eſt:ad quẽ qui refugiũ fecit iuſta petita pꝛo voto⁊ pꝛo vti litate reroꝛtauit Qui ob hanc cauſam in hunc mundũ Vnit vt agnoſceret᷑ quererer amaret.et ad ipſum ꝓ iu⸗ ſtis deſigerijs eſſet acceſſus Omnibp omnia factus vt omnes lucrifaceret.paruos et magnos.ſubditos et re ges neminẽ wlens ſue mie manere exptem: niſi queʒ non vidit ſane credentem.ld quẽ cum veniſſet in cha na galilee vbi fecit aquam vinum indigens regulus p filij ſanitate ſuppler acceſſit Nam et erat quidaʒ regu lus cuius filius infirmabatur capharnaũ Hic cum au diſſet ꝙ ieſus adueniret a iudea in galileaʒ:abijt ad eũ et rogabat eum vt deſcenderet et ſanaret filium eius Quamq; iſtud ſit ſecundum miraculũ quod ieſus ĩ ga lilea fecit ⁊ ſecundo debuerit ꝑtractari: attamen alia ra tio me coegit:vt oꝛdine pꝛepoſtero miracula dominica pertractarem. Erat regulus non paruus cognitione ſed regno.Alte pꝛotinus nouit:cum acceſſit ad chꝛiſtuz Nulla ſapientia potioꝛ:qᷓ; ad chꝛiſtum habere acceſſi uz Non paruus ſide:ſed numero ſubiectoꝛũ.Gides enim cõmouit animũ eius vt ad chꝛiſtũ vemiret:q;qᷓ; non eſ⸗ ſet ex ommi parte perfecta. Huius filius infirmabatr᷑ ca phbarnaum. Amoꝛ eius egrotauerat in pinguedie mũ⸗ di. Ager qinppe pinguedinis capharnaũ interpꝛetatur In abundantia tẽpoꝛalium rerum habita vel queſita. infirmatur hominum amoꝛ qui dum habet abüude q8 N an P.. Jee. „2 Baluatoꝛnis habendum eſt tempeꝛate:ipla intẽpeꝛãtia eſt egrotus. i autem non habet habere plus vebito exoptans af⸗ fligitur et anxiatur. Ypia rerum temperantia in voro vel vſu ſanitas eſt affectus. AImmoderatus amoꝛ iem per in lawꝛibus eſt:et lãguoꝛibus cruciatur. Obeſitas coꝛpis iplum magis grauat q; leuiget:ſic rerum obeſi⸗ tas animũ curuat et ſepe mentẽ auertit a deo iuxta qo pmoyſen dictum eſt Incraſſatus eſt dilectus et recal citrauit. incraſſatus impinguatus dilatatus. Dereliq̃t deum factoꝛẽ ſuum:et receſſit a deo ſalutari ſuo. Ecce pinguedinis malum in pfunctoꝛijs rebus. Incraſſatꝰ dilectus eſt populus electus:aut quilibet homo crea⸗ tus. Sed cum incraſſatur recalcitrat dinnis mãdatiſ atq; pꝛeceptis et inobediens celeſtib diſciplinis:et de⸗/ relinquit ſuum creatoꝛem obeſitate rerũ tpalium dele ctatus. et recedit ab eterna ſalute hic tempaliter appe tens ſaluũ eſſe. Nulla wro maioꝛ infirmitas q; ab eter na ſalure recedere.q; derelinquere longeq; fien ab oĩm ſalutari. Oatis interpꝛetatio loci cõpeti amun ſpiri tualiter infirmanti. zoinde omnium cõſideratio al⸗ ſurgat vbi amoꝛ honnũ infirmat᷑:pꝛecauens ne infir⸗ metur. Sed ad quid quecunq; in homine alia ſanitas vbi amo: egrotat. Et in mundi huius pinguedine ter re vſaac caligãs oculis filios bñdixeꝛit Sed eſt pingue do eccleſie que conſiſtit in abundãtia diuinoꝝ aril, ma tum et virtutũ:que ammam lenit pungit et ſanat. Et panis chꝛiſti eſt pinguis tegibus delicias pꝛebens. Et Yſaias. Panis frugum terre erit vberrimus pinguis Et neemias iuſſit comedere pinguia.Que omnia gra — * 4 tie pinguetudinẽ in ſacramentis et donis domimicis in ſinuant: in qua ſanatur amoꝛ hominũ nõ egrotat In⸗ firmatur pꝛotinus in pinguedine labentiũ rerũ cum in ipſis extollitur et aduerſus deum eregione concertat. De qua pinguedine armatur impius:de quo ĩ iob ſcri⸗ bitur. Cueurrit aduerſus deum erecto collo. et in pin⸗ gui ceruice armatus eſt. Que pinguedo non ſolum in rerum opulentia conſtat ſed in abundanti ſuꝑbia qua ſe quiſq; peccando excuſat.et ſe tuetur multitudine pec cantium:vt ſuum paruum aut nullum videat᷑ ſibi eſſe peccatum Hinguis enim ceruirx eſt que abundantia re rum extollit. valitudine coꝛpoꝛis labitur in luxuriã que ſe poſt peccatum excuſando tuetur.ante peccata cumu lando gloꝛiatur Gepe pinguedo accipitur pꝛo ſcientia terrenoꝛũ alta ſapientiũ: de quibus ꝑ pſalmiſtam dicit Tauri pingues obſederunt me · In perſona chꝛiſti ſpũ ꝓpłetico loquebatur dauid ꝙ ſcribe phariſei ſcõᷣm car nem alta ſapientes circumliderunt dñũm chriſtum ad interemptionẽ. Quod et ſepe nunc in ꝑuerſis homib- agitur:vt terrena ſapientia inflati que chꝛiſti ſunt do/⸗ ctrina moꝛibuſq; cõfundant. In quib pinguibo tenui tatem ſe dominus miſſurũ ꝑ rſaiam cominatur dicẽs. Vittam in pinguibo tenuitate:vt infirmati ex defectu virtutis et tabe vitioꝛũ multatione diuine iuſticie per⸗ amplius infirment᷑. Mala quecũq; obeſitas vnde inſir mitas oꝛitur.ac ꝑ hoc omnibus ſic male pꝛohiberi dici tur. Pꝛodijt quaſi ex adiꝑe iniaui ſ:tranſierunt in affectum H regulus audiens aduentum ieſu accedit ad euni.Regulus quidem intellectus ra⸗ tionalis eſt cunctoꝛũ ratione vtentiũ.qui regere debet amoꝛem tanq; filium impitum:et ab eo remouere le⸗ entia et ſibi vtilia puidere. Nam filos grece latine a⸗ moꝛ:vnde filius patrj amoꝛ. Intellectus ſiquidẽ amo rem generat.Nihil enim amatur mii cognituʒ. Et ab intellectu pꝛocedit in aliqind diffuſus amoꝛ:quemuis amatiua virtus eque vt intellectus inſit hominibo a natura. Pꝛoinde iſta infirmitas eſt er patre:cum amo⸗ Niree ce / Liber in aliud non feratur pꝛet erq; in id quod ei ſuꝑioꝛ intel⸗ lectus velut bonum oſtenderit. Nunq; errat amoꝛ aut infrmatur miſi ab intellectu deceptus. cu ex ſe non qͥd ſed tantũ diligere nouit: cui multa nõ viligeda ſed ad diligendũ erꝛoneus aut puerſus intellectus oſtendit. Becq interdũ ad bona ſeu ad melioꝛa ↄuerſus querit a ſupioꝛe ſanitatem pꝛo amoꝛe que infirmauit: cum ipſe in languoꝛ? tin deducere potuerit nõ ſe anare. Pꝛius q/ dem expedit ſanari erronen intellectum vt recte intelli gat. et tunc velut regulus optime intraregens pꝛo hu⸗ iuſcemodi ſilio ſanitatẽ inquirat:ab eo qui quõubet po teſi ſanare pcuſſum· Et petit regulus iſte chꝛiſti deſcen ſum vt ſanet ſilium luum Foꝛte coꝛnaliter in loco erat aquo deſcenſus erat ad capharnauũ: ied ſenſus ali plus elucet. Non poteſt eſſe nobis ſamitas iiſiad nos virtuſ diuina deſcendatcum ad ipſam in ſua celſitudine cõſi ſtentẽ non poſſumus aſcendere: qd; regulus acceſſerit quo filius infirmus nequiuerit. t pꝛotinus ꝙ intel⸗ lectus in ſublime virtutis et rer humanarũ acuitate intelligentie atq; fidei velut qunbuſdam penms attolli tur:ad que amoꝛ hominũ rerum viſibilium pinguedi ne delectatus nequit ſuo molmie ſubleuari. Optima neceſſariaq; pꝛoſeuca quatenus ieſus quo inſirmi iace mus deſcendat.non neceſſitate videndi aut maioꝛil ex hibendi effectus ratione pꝛeſentie:ſed noſira opoꝛtuni⸗ tate medendi:cum vbiq; abſq; ꝙ coꝛpis pñtiaʒ pꝛeſtet cum voluerit ſua effectiua virtus infundit Impfectio nem tũ fidei arguebat in regulo: ſi credebat chꝛiſtum plus pꝛeſentialiter qᷓ; in ablentia poſſe conferre ſalutis VInſtabat audacter et ſupplex vt deſcenderet et ſanaret Euius rei cauſam euangeliſta ſubinfert dicens. Inci⸗ piebat enim mo.i. Non poteſt inficiari ꝙ ab eo quo in⸗ uidia diaboli moꝛs intrauit in oꝛbem terꝛarum. ex ipſo quis incipit viuere incipit et moꝛi.quia nihil non vi uens tendit in moꝛtem.ſed qð viuere poteſt 1 moꝛi de bet cum viuere ceperit et moꝛi penitus incipit. Et affe/ ctus aut animus noſter qui ſic factus eſt vt moꝛi eius natura non poſſit.tunc a wra vita inchoat moꝛtẽ:cum ab ipſa diuerſus ad egena conuertit. Tato quiſq; moꝛ tem incipit ꝑ miſeriam atq; culpã:quanto ſe ab ipſa ſũ ma vita diuertit. et quod dicitur recõuertitur Yeſus wro ad eum dixit velut increpatiue loquens Niſi ſi⸗ gna et pꝛodigia videritis non creditis. Hoc tãto ſal uatoꝛ omniũ intulit quia eius expetebat pꝛeſentia.nõ credens ꝙ poſſit abſenter efficere qð pꝛeſenter cũ neq; maioꝛ ex pꝛeſentia neq; minoꝛ ex abſentia virtus ipla conſiſtat. Et ad deſectum credentiũ ſcribit: ad creden/ dum ſigna et pꝛodigia pquirere. Non eniz ex his fides ſed ipſa ex fide:Nihilominus ſaluatoꝛ ſupplens quod ei deficiebat in fide: alterius qð ipſe in fide non merue rit ſibi ſua benignitate pꝛouidit dicens Vlade ſil tu us vluit ſcilicet ex virtute mea iam fibi deficiente na/⸗ tura vt moꝛi iam incipꝑet:fuiſſetq; moꝛtuus inualeſcen te languoꝛe.niſi retinaſſem quod necat Credidit ve⸗ ro ſermoni quẽ dixerat illi ieſus:et ibat Adaucta hu ic fides in verto dñi:vt ſimpliciter crederet non ampli us expetendo pꝛeſentiã. Nam nemo ſibi fidem ad ple⸗ num vendicare poteſt niſi deus dederit auxeritq; Nec ſolũ ſermom credidit: qꝛ ſic ꝛolatus erat ſcom virtu⸗ tẽ diuina in eo qui direriteEr ibat plene fidelis· gaudẽ tioꝛ de fide q; ᷣ liberata pꝛole! Jam eo deſcendente. quia ſic regio ſita erat.ſerui occurrerunt ei dicẽtes. qe filius eius viueret. Serui ſolliciti circca filij languoꝛẽ patriſq; doloꝛem nunciant ſilij conualeſcentiam:vt pa tris meſticia mitiget᷑. Optima ſeruoꝛũ conditio cũ do⸗ min oꝛũ ſatagunt remouere doloꝛẽ Ynterrogabat au quintus tem hoꝛam ab eis in qua melius habuerat vt appone ret hoꝛam liberatiomis et pꝛolatia ielu ſermonis:ad co gnoſcendum expimento ſicut ſide accepat an tan tũ di uina virtus an natura ſeu arciatrica pericia nilio ſubue niſſet Et dicebat ei ſerui ꝙ heri hoꝛa ſeptima reliquit eum febꝛis. unc apte cognouit quia illa hoꝛa erat qᷓ dixit ei ieſus:nlius tuus viiit. tvirtuti diuine filmj liberationem attribuit non nature nec alicui humane ſubuentioni. Et credidit ipſe et domus eius tota ſali cet omnis familia credendo tranſiuit ad chꝛiſtũ etia li beratus a febꝛe:cum in ſe cognouiſſet diuinum opera⸗ tum eſſe archiatrũ non humanũ teratus a febꝛe n us ſeptima hoꝛa diei liberatione humani affectus inſi⸗ nuat ab inequalitate rerum tpꝑalium eſtuatus aut in- frigidatus a puerſo timoꝛe ꝓpter carentiam caritatis: febꝛicitans ſiquide aut nimio caloꝛe aut frigoꝛe toꝛquẽ te veratur. Geptima hora hic filius relictus a febꝛe in ptãte verbi dñi.nonin terminatione ſudoꝛis aut argu⸗ mento nature ſeu medicinalis peritie. Fecit ſaluatoꝛ ĩ⸗ effabilis et archiatrus ſupꝛa naturam cum hoꝛa laben tis tpis ſuam conuenire vixtutem vt etia indigens il⸗ lus opis agnoſceret:et agnitum fateret urec tamen alligatam diuinã potentiam hoꝛe ſeptime autumamꝰ: acſi in alijs potẽter aliquid non effecerit. Etem pꝛimo mane et tertia et ſexta et nona et vndecima ſunt cõdu ctiet miſſi oparij in vineam ad ſalutem. Et boꝛa dilu⸗ culi venit in templum. Et mane facto pꝛeſentatus eſt pꝛeſidi. Et tertia damnatus et ſexta cr uciñxus eſt. Et nona expirauit in cruce. et vndecuma depoſitus inde et vltima ſepultus. Et matutinali reſurrexit. Et pꝛio ma ne apparuit marie magdalene. Et hoꝛa tertia miſſus ẽ ſpirituſſanctus er alto. Et nulla dies et hoꝛa et momẽ tum pꝛetereũt:quin pꝛo nobis ſaluatoꝛ aliquid boni fe⸗ cerit. OPꝛoinde non contemnendus cum ſignanter de⸗ ſcribitur numerus. De ſanatione emoꝛroyſſe ſcom Matheum Mareũ et Lucam. Capitulum XIX Nalio loco de ſanatione huius fuerat diſſe erẽ⸗ i dqum: cum pꝛeuenit ſuſcitatione puellam .NMaã ieſlus archiiynagogum ſequeretur vt filiam eꝰ excitaret a moꝛte ecce mulier que fluxuʒ ſanguinis pa tiebatur annis duodeciz aut in pꝛofluuio ſanguis erat Et fuerat multa ppeſſa a cõpluribus medicis.⁊ exoga uerat omnia ſua ſſcʒ ſubſtantiã ſuam nec quicqᷓ; ꝓfe⸗ cerat ſed magis deteriuſ habebat.nec ab vllo potuit cu rari. um audiſſet de ieſu venit in turba retro ⁊ tetigit veſtimentü eius. Dicebat intra ſe SDi tetigero tm̃ fim beiam veſtimẽti eius: ſalua ero. Et confeſtim ſiccatus eſt fons ſanguinis eius et ceſſauit fluxus:et ſenſit coꝛ⸗ poꝛe ꝙ ſanata eſſet a plaga Et ſtatim ieſus cognoſcenſ in ſemetipſo virtutẽ q exierat de eo cõuerſus ad turbã aiebat. Quis tetigit veſtimẽta mea Aut quis me teti⸗ git. Negantibus aũt omnibus dixit petrus et qui cũ il ſo erant. OιOÜ⸗ℳ s̈;ptoz turbe te comprimunt et affnigunt et tu dicis quis me tetigit. Dicit eis. Tetigit me aliqs nameet ego cognoui virtutem de me enſſe. Et circuͦſpi ciebant ⁊ viderũt mulierẽ q hoc fecerat. Elidens auteʒ mulier ꝙ nõ latuit ſciens ꝙ factum eſſet in ſe timẽs et tremẽs venit et pꝛocidit an pedes illiꝰ:et ob qu cãʒ te tigerat eü indicauit coꝛã oĩ pplo. Et quẽadmodũ cõfe⸗ ſtim ſanata eſt. At ipſe dirit Filia fides tua te ſaluaz fe⸗ cit:vade in pace Patenter euãagelica hiſtoꝛia paãdit.qꝙ cũ chꝛiſtus ad archiſynagogi filia xocaretur et iret · iſta freneni tot annis ſanguinis fatigata ꝓfluuio quot il⸗ apuella erat etatis vt preter compationẽ pyli iudaici pplm ad gentilẽ.quoꝛũ tunc vnus infirmatus eſt.qñ — —————————5ʒ— — , — — — — — — — ne 0 di ve⸗ uit t̃ i ane lali li ea⸗ nſi⸗ t in⸗ latis⸗ qus ne in rgu⸗ tori⸗ len amen mar. ipeimo 1t Adllu us eſt ſt. Et ngeet ſoma ſſuse momè N nterde⸗ rij diſeri⸗ n. Ni llemer Uinispt Uisetat M Ppe ulten engi fifim Carls ſtoor/ ſon ubi e lenn gicil ennt glics cüſon De mixaculis alter diuina rudimẽta ſuſcepit ad moꝛalẽ ſenſum eru/ ditiue animus ferr᷑ vt quanto ſe pꝛotendit puritas tã⸗ to ſe impuritas infirmet. Et pꝛo quanto virtus eriſtit in pꝛecio pꝛo tanto vileſcat et vitiũ.vt et quãta illa er⸗ tollit laudibo:tanto illud oppꝛobꝛijs laceret᷑ Necnon et virtute naſcente vitiũ e regione ↄſu rgat.aut in noticia luceſcẽte ſuo ↄꝛio:aut in pugna cũ ſua emula quã ſp co nat᷑ extinguere.Nõ vacat a miſterio hox ꝓpoꝛtio tepvꝑ r 6 UIOS vt quot vna etatis tot altera in iuſi buit Sed flurus ſanguimisi oẽ genus pctõꝑ carnaliũ ſine intermifſõe ſeu deciſio⸗ ne defluere.a quibo pſalmiſta ſe liberari poſcebat dicẽs. Nibera me de ſanguinibo. Et alius ꝓpheta hoꝛu multi/ plicitatẽ videns dicebat. Sanguis ſanguineʒ tetigit- Et qm pꝑ ſanguinẽ ſignat᷑ pctm̃ ꝑ ſanguinẽ in wteri te ſtamẽto fiebat expiatio pctõꝝ:et in nouo chꝛiſtus pꝛiũ ſanguinẽ oẽs ſanguĩes nature hũane Aun 8 infirmitatẽ huiuſcemodi male paties a nature autilio a medicoꝝ argumẽtis diffiſa in quib oẽm ſubſtãtiam fuderat ꝓ ſanitate captada ſide actuq; acceſſit ad chꝛi⸗ ſtũ:qui pꝛeter natura et artẽ refundebat hoĩbo ſanitatẽ E q ꝓut textus alloquit᷑ re iſta wra cõſtiterint: ſpũ quidè ſimilia ſepe fiunt et nihil natura pꝛoſit aut vale at quẽpiam retinere a vitijs.nec oꝛatoꝛes aut ſacerdo⸗ tes.et quicũq; cã apud deũ bñ viuẽdi pitia ſunt aut cre dunt᷑ accepti. in q́s ſepe p pſeucis fiendis ad deũ tpalia bona multa fundunt᷑ reuocare valeãt a pctis aut obti⸗ nere:ſi nõ in fidei hũilitate oĩ ſpe abiecta viuẽtiũ inre⸗ trouerſibiliter vematur ad chꝛiſtũ Nõ qð ſupuacuũ di xerim impẽdere tꝑalẽ ſubſtantiã his q̊ͥs dignos et ege nos credimus vt eoꝛũ interceſſio fiat ad deũ.nec audi⸗ re theoꝛicos viros dũ in veritate indigentibi theoꝛicãt et qſcunq; doctoꝛes:⁊ eis emolimẽta terrena ĩpendere ꝓ mercede ſuadẽte neceſſitate. Sed nec iſta fluxibileʒ animã curat.niſi per ſeipſam retro ſua ſequẽda weſtigia fidenter et hũiliter accedat ad chꝛiſtũ. SGed anĩa fit ſe pꝑe terioꝛ ſub cura moꝛtaliũ etiã optimoꝝ: miſi coꝛde liberet actuq; pficiat tangere fimbꝛiã ſaluatoꝛis.que fimbꝛia chꝛiſti moꝛes enunciat:qui tacti non crediti tã tũ ſanant.Eſt et veſtimentũ.Eſt ⁊ fimbꝛia id eſt extre⸗ ma pars veſtis oꝛnatioꝛ atq; pcioſioꝛ ad decoꝛẽ veſti cõ⸗ ſuta:quã in vteri teſtamẽto videbat᷑ ſummꝰ ſi acerdos habere cum malis punicis atq; tintinabulis interpoſi tis alternatim:vt in chꝛiſto ſonũ pꝛedicatiõis enũciet chꝛiſti ꝑ ſimbꝛiã oĩa tãgi.Quis incarnationẽ eius atq; natiuitatẽ illãq; vnionẽ potuit cetera chꝛiſti miſteria pomnia tangere atq; explicare. Sed chꝛiſti moꝛes in carne geſti tangi poterũt quodãmodo ad ſequelã: quia imitabiles ſi non ad plenũ ſaltem in ſua parte fuerũt Yeiunare oꝛare pꝛedicare pximo ſeruire cõpati aĩo ſub uenire ope ſieri ſiquidẽ poteſt:et patientẽ eſſe ad leden tẽ humilẽ loco tꝑe ac opoꝛtunitate et virtute ſit ſeipᷣm exhibere ĩpoſſibilitate caret. Et ↄtẽplatiuũ ⁊ ſegregatũ fieria nõ opoꝛtunis : ſecedereĩ deſertũ ⁊ in qᷣetas ptes ob metũ cedere ĩ ꝓbitatibo⁊ ĩpꝛobis fugã facere hũi lẽ necnõ doctos ꝑ eũ moꝛes facultaſ ex gtᷣa plene adeſt et inexcuſabiliter adultꝭ. Et hec ẽ fimbꝛia chꝛiſti veſti⸗ mẽti q̃a femia tãgit᷑ moſagiã patiẽte ſcʒ ab eccleſia col lecta de gentibo.⁊ a q̃cunq; aĩa tali vitio lalboꝛãte/ Quã cũ tetigiſſet ſtati ſiccatꝰ eſt fons ſeu ceſſ. auit fluxus ſan guinis.fons qꝛ fundebat.flux qꝛ fluebat. ſiccatẽ eſt vt nõ funderet᷑:flux ne flueret ſanguis ſcʒ pctĩ ab ĩtimis ad actus exterioꝛes turpiter defiuentis. Salutaris ef fectus optima ⁊ ↄgrua pcedẽtia in ſe habuit. Pꝛimo ſi qdẽ audiuit. Nã et auditus ꝑ verbũ dei eſt. Seinde nõ ocioſa ex auditu venit in turbã:nec ſi nglar mã ſit ſʒ w⸗ nmirmitas huius erat in Baoluatoꝛis nit. Sequentiũ atq; credentiũ chꝛiſtũ nemo ſibi arro get ꝙ abiq; cõmunitati credentiũ a ↄmuni cheiſtiano ruũ fide.necnõ et abſq; ſeq̃la poſſibili nõ in ſingularita⸗ te moꝛũ ſed in vera cõmunitate cũ vnitate credẽtiũ:ꝙ ſalus aliũde ſibi pueniat.Acceſſit retro velut dñica ſe⸗ cutura wſtigia:nõ añ ne pᷣire videret᷑ dmcã aiitae. it In ſemetipſa ſane deliberat ꝙ ad weſtimẽtox tactü ipſa receptura optatã ſanitate Cleſtimentũ chꝛiſti hũa na caro ab ipſo ſuſcepta· gimbꝛia oꝛnamẽtũ mox atq; geſtoꝛũ eiꝰ. a in ſua carne oĩm ſaluatoꝛ oñdit vꝛbani⸗ tate regni celoꝑ ad quã ſeqᷓndã inuitauit pñtes atq; fu turos audiẽtes dicens. Qui vult venne poſt me abne⸗ get ſemetipᷣm tollat crucẽ ſuam ⁊ſequatme.Et alibi Ego ſum lux mũdi qͥ ſequit᷑ me nõ ambulat ĩ tenebꝛis Et alibi. Qui mihi miſtrat me ſeqtur. Senſit illa coꝛ pwoꝛe ꝙ ſanata eſſet a plaga Nõ ꝓdibant diuina miracu la etia q̃ viſibiliter in coꝛpe agebant᷑ ſine ſenſitiua co gnitione illoꝝ qui recipiebat:qꝛ qð agebat᷑ in ſenſu coꝛ poꝛeo ſentiri neceſſariũ erat coꝛpiſ qltate mutata:⁊ eq̃ ſenſibile coꝛp ſe ſanũ pt infirmu agnoſcat.Nã velut ꝑ cipit᷑ oculis cũ lux depellit tenebꝛas.ſic cũ doloꝛẽ et pai ſionẽ mala ſanitas fugat:ſic ⁊ aĩa ſentit leuiationem a malis cũ ſibi gratie inſundit᷑ ſanitas/Et ſicut ipſa mo⸗ ſagiã patiẽs ſenſit cum ceſſauit:ſicet ille de?hõ qñ de ſe virtutẽ emiſit. Dꝛoinde ilico dixit.Tetigit me aliquis Et ignoꝛãs petruſcũ ceterꝭ quã ob cãm chꝛiſtꝰ hoe dixe rit:rñdit. Dꝛeceptoꝛ turbe te ↄprimũt ⁊ affligũt.et tu dicis qͥs me tetigit. Uere ieſum turbe cõprimebãt qꝛ de facili turbant᷑ ⁊ turbat:et ex pctis turbaꝝ cõpreſſus interijt Sed nec turbe firmato ꝓpofito tetigeꝛũt ſperã tes in die virtutẽ ſed mulier vna ſola eceleſia vicʒ colle cta getibo. Et ſepe ĩ his turbis qᷓ crediderũt ſingula ris fidei feruoꝛ obtinet qᷓ multitudo neq̃uit: marie dũ in turbis credentiũ nõ ſit ſꝑ vna ſeu eq̃ neceſſitaſ.Nec hñt opꝰ medico ſani:ſed q infirmitate detinent᷑. Attñ ne illi negarẽt velut ignoꝛãtes ꝙ nec ꝓpoſito tact eſſʒ ieſus:ex effectu virtutis ſe tact oĩno denũciat nolens occultũ manere qð tãta ſide agebat᷑ in femĩa ⁊ tãto mi ſterio fiebat in re:qᷓ;; et alibi ſciamus dñm iuſſiſſe ſua occultari miracla. Sed nec ipſe legibs moꝛalibo alligat vt vnifoꝛmiter ſemꝑ faciat:cũ inſoꝛmiter nunqᷓ; ince⸗ dat Et circũſpiciebat videꝛe mulierem q̃ hoc fecerat Vigdebat eni illa:qm in oĩ loco oculi dñi contẽplabant᷑ lonos et malos Sed in noticia aſtantiũ ⁊ ſeqntiũ tur barũ illa venire cogebat vt fieret euidẽtioꝛ atq; certioꝛ ſides ſcito miraculo.et cõfirmaret᷑ fides mulierꝭ in am pli c appellaret᷑ in fide ſilia qᷓ pꝑ legẽ ſegregatũ habebat et cõfiteret᷑ oꝛe ad ſalutẽ q̃ coꝛde crediderat ad iuſticiaʒ Necnõ ⁊ vt turbe ↄgnoſcerẽt q̃liter virtus diuĩe largi⸗ tatis infundit᷑:vt nõ oꝛe petita ſʒ coꝛde vere credita cõ⸗ decatſcr alte conteplari opoꝛtʒ ꝙ virtus diffuſa diui⸗ na ſn ſuipſi oiffuſiua nũc ſingulariter pꝛonũciet᷑ emiſ⸗ ſa.niſi qꝛ cũ ſp diffundit᷑ nõ tñ ſꝑ oꝑat᷑ velut ſolarꝭ lux obice interiecta nõ ſꝑ in obiecta refulget:nõ defectu ir radiantꝭ lumiĩs ſed interiecti obicꝭ. Sic ⁊ virt?diuĩa ſp ageret ſuꝑ naturales effectus:ſi ſe obiecta ſuis infuſio⸗ nibo coaptarent Pꝛoinde ſaluatoꝛ aſſerit enſſe de ſe vir tutẽ:qꝛ inuẽit vbi abſq; ſathana ſuũ oparet᷑ effectũ. Et ipſe nouit q ſunt eius.et in quos opat᷑ ſua virtꝰ inuiſi bilis! Videns igit mulier qꝛ latere nõ poterat in con ſpectu oĩa cognoſcẽtis pꝛocidit añ pedes eiꝰ timẽs ac tremes ne velut indigna tangẽs alte digniſſimũ chꝛi⸗ ſtũ cõdẽnaret ex lege aut ertemeritate narrat rem co⸗ ram oĩba ſe geſta.adiecit ⁊ cãm ſcʒ recupande ſalutis in fide tacti hoĩs:⁊ ſalutẽ optatam fuerat conſecuta. Nirat᷑ turba mulieris fidẽ quã et ſaluatoꝛ vt in illam Liber animet circũſtantes magnis laudibo effert cum filiam xocat in fide fundatã et ſidei attribuit ſanitate Quia fides tua te ſaluã fecit Mon virtus tua ſed archiatri. non ego ſine ſide tua ſed fides tua ſcʒa te credita virtꝰ mea.Hominẽ qͥdeʒ moꝛtalẽ oculis aſpexiſti nõ abalijs in natura diuerſum:ſed vltra homine in illo credidiſti virtutẽ.Quãobꝛẽ fides tua te ſaluã fecit Sed qm̃ no bilib actionibo ⁊ ſtrẽnuis alta pᷣma cõcedunt᷑muhil in actionibo inuiſibilibo alt?q; fidei directiõibus regulari nihilq; deſideratius q; pace potiri vt igitur fiat retribu tio vigna digne dicens Vade in pace ¶ Sed nec pax ab hoſte niſi eo cõcoꝛdato ſiue ſubacto:neq; pax cũ cete ris miſi oꝛdine cuſtodito. Nec pax fideli anie niſi ſucce⸗ dat viſio dei.Ac ꝑ hoc vñ iſta mulier q̃ſi ꝓ pꝛemio fidei in pace dimittit᷑ niſi qꝛ deo grata facta p fide.infirmita te depulſa recepit coꝛpꝑis ſanitatẽ. Et paxquidẽ coꝛpꝑis olm ſanitas eſi mẽbꝛoꝝ vt ex hocad nra iuifibilia traſe amus.et tunc credatur aĩe pax cũ nulla erit inſirmitaſ cum omnis que chꝛiſtus eſt aderit ſanitas. De illuinatiõe duoꝝ cecoꝝ um marchem. Ca. XxX QWulcis imo fere ab oibus hoꝛteda eſt coꝛpis a cecitas:qꝛ nõ vident᷑ viſibilia dei ꝑ que ad iui⸗ ſibilia conſiderãda hũanus animꝰ? rapit᷑. Sed pleriq; non dolent illã incurriſſe.qꝛ ex viſis gradus in⸗ uiſibilib ad inuiſibilia contẽplanda non ponitur: ſqꝛ tran ſitoꝛia delectatio iſta ex rerũ viſione carpit᷑. Sʒ in terioꝛ cecitas flenda pamplius cũ interioꝛ animꝰ ſuo p uat᷑ lumie ve nõ videat illa ineffabilẽ pulchꝛitudinem vniuerſi qua turbari nõ poteſt diuinũ impiũ vt ĩ aliq̃̊ aePel poſſit a pꝛeſumptiõe moꝛtaliũ:nec illam in⸗ ffabilẽ diuinã pꝛudentiã qua oĩa ſuis diſpoſitiõibo in⸗ culpate decurrũt. Et ꝙ ſolũ rationalis creatura male vſa libertate cõceſſa rephẽſibile atq; dãnabile fecit: nõ foꝛtuna nõ fatũ nõ ſyderũ curſus non diuĩa pꝛeſcietia pperã agere rationale creaturã aliqñ coartauit.Nec illã diuina intuet᷑ honitatẽ puris animis ſꝑ eſſe pñteʒ.Ceſ ſaret qᷣpe audacia hoĩm in deo ⁊ de doo iaculare iudicia ſi mẽtalibo oculis inſpiceret veritatẽ.Deſflẽda et coꝛri⸗ gẽda cecitas:nõ illi?carẽtia viſiõis q̃ hoiba beſtijs no ſcit᷑ eſſe cõmunis. Sed achꝛiſto multi curati ſunt coꝛ⸗ ꝑaliter ceci:vt eat᷑ intoꝛſus ad poccendã illuminationẽ inuiſibiliũ oculoꝝ inuiſibiliter intuentiũ. Nã tranſeũ te ieſu a loco vbi archiſynagogi filiã a moꝛte leuauerat ſecuti ſunt ei duo ceci clamãtes et dicentes. Miſere ⸗ re noſtri fili dauid Ceci coꝛpe iã mẽte videbant:qꝛ in fide ſequebant᷑ illã lucẽ que uũlumiat oẽm hominẽ veni entẽ in hũc mundũ.Melius videre mente q; coꝛꝑe:et poſt vide vadat᷑ auctoꝛẽ.Nec mouet᷑ paſſibo aĩa led affe ctibus vt ex lumine poſſit ꝑgere quo nequit terreũ coꝛ us aut agereũ aut igneũ:etiã qᷓcunq; ve ocitate aut agi itate dotatũͥ. Imploꝛãt miaʒ.nã a miſeria pꝛemebant᷑ a qᷓ liberari qrebant et exigũt a filio dauid:qm̃ ſic ieſum audierant noĩari. Hec eni ſides ex auditu eiſ erat Cũ aut ndaã domũ ſaluatoꝛ oim intraſſet vt eis ⁊ alijs ſacili eſſet acceſſus:nã cõmode cõmodũ in locis ⁊ tẽ eib cõmoditatibo hoim ſp ſe coaptabat! Et acceſſe / runt ad eñ ceci ucatu hoĩm coꝛꝑe:ſide duce acceſſett mente Er dirit eis ieſus. Creditis quia hoc poſſum fa cere vobis Micunt ei vt q; dñne Ob hanc cam ieſus ſic interrogat.qꝛ ſilium dauid vocauerant ſi plus in ip ſo q; in ceteris hoĩbo crederẽt:⁊ ſi amplius in ipſo qᷓ; de cõmuni hoĩs filio enſtimarent Nã ñlius dauid erat ex carne longa generatiomis interiecta traduce. ſed ex hot ſi hi miraculari non erat: ſed ex deitate qꝛ filius dei erat At illi ſide in maioꝛa ſubuecticõſitentur eius potẽtia⸗ dininam eſſe non humanã CTunc ſaluatoꝛ tetigit ocu quintus los eoꝛũ dicens. Scom ſidẽ veſtrã fiat vobis Tangit oculos manu viſu carẽteſ vt confirmet᷑ eoꝝ aſſertio qꝛ filiũ dauid excarne vocabant:vt ſcirent eũ itex coꝛpus habere impᷣſſione manus edita ſuꝑ coꝛpus.Et ex deita te aꝑit oculos reſeratos.traiciens in fidem illa qua eũ poſſe facere non dubitabant. Et ad menſurã fidei red/ dendũ lumẽ ipſe pꝛemittit.vt nec pamplius credatur conſequi poſſe ſaluatoꝛis omniũ bnincia:niſi quantũ ſi dei adſeſerit oĩa receptura ⁊ vimne opis indigna Et apti ſunt oculi eoꝛũ ſinſiſtente fide ad diuinũ imꝑiuʒ Et volens quodam mõ latere chꝛiſtus aut fide illo rum pamplius expiri cõminatus eſt illis dicens Cli⸗ dete ne quis ſciat Et mirũ facit mentibo huiuſcemo⸗ di pꝛohibitio ne ſcant᷑ ſua miracula cum emoꝛroyſſam ad cõfitendũ publice ipſe cõpuht. Sed nec quis de al⸗ ternatione pꝛeceptoꝛũ et omniũ operũ ſuoꝛũ verloꝛuʒ aut cogitationũ altricatione contendat:mouerit iuſus cauſis ipſum variaſſe edicta vt nunc pala fieri nuncoc cultũ fieri ipſe voluerit.nunc ꝓhibere que noluerit ob/ ſeruari.nec vitande laudis pᷣſtare materiã:munc ad vti litatem credentiũ velle laudariet vt deus agnoſci ꝓYl li autẽ ne viderent᷑ ingrat et condẽnatione digni ſi re cepta bñficia ſiluiſſent.exeuntes ab eo et de dmol dif famauerant eum in totã terrã illam Diſffamauerant quidem non vitio ſed almifica fama qᷓ ſupꝛa hoĩes ĩ ſu⸗ is actionibo ferebat᷑ cũ eoꝛũ aꝑuit oculos quos oſtẽde bant hominibo ab eo ſolo tactu et verto impioſo eſſe il⸗ luminatos:quos paulo añ ipſi aſpererat cecos. Nec in currerunt criminis notã cõminationẽ dñi nõ verẽtes in notiñcatione geſtoꝝ cũ reddendi ſunt laudabiles qͥ bñficia dñi diuulgant vt creſcat audientiũ pietas:et des multiplicet ipſa ſideles:ptimũ eſt dona pꝛedica re diuina·et deo non ſibi attribuere qð accepit.⁊ alios inuitare ad fidem pꝛouocare ad ſpem animare ad amo rem:et contionem facere vt diuinã veniat᷑ in laudem. BDe muto⁊ demoniũ habente ſcõm matlxũ tm̃ Et de curatione multoꝛũ. Capitulum XXI Geꝛeſſus auteʒ illis Iſcʒ duobo cecis obtule⸗ e runt ei hominẽ mutũ et demoniũ habentẽ. Et eiecto demone locutus eſt mutus. Et mirate ſunt turbe dicentes Nunq; aꝓparuit ſic in iſrael Tle⸗ re nunq; apparuit talis ĩ iſrael qui talia faceret aut poſ/ ſet:quia nemo niſi vnus homo deus.Aliũ mutũ et ce⸗ cum et demoniũ habentẽ infra habebimus:idcirco hie ſilentio tranſeundũ eſt Et circuibat ieſus omnes ci⸗ uitates et caſtella docens in ſynagogis eoꝛum et pꝛedi⸗ cans euangelium regni:et curans omnẽ languoꝛem 7 omnẽ infirmitatẽ. Mec ocioſe nec ꝑdite chꝛiſtuſ agebat Erat ſiquidem in laboꝛibus opoꝛtunus circũiens habi tationes moꝛtaliũ et ciuitates 1 manufacta caſtella vt eos ad celeſtem ciuitatẽ oẽs inuitaret:quia ſcom apo⸗ ſtolum non habemus hic manentẽ ciuitatẽ ſed futurã inquirimus.MHõ declinabat pautioꝛes ob multitudinẽ neq; ruſticos ꝓpter vꝛbanitatẽ:ciuitates : caſtella ꝑqui rens. Et in ſynagogis in cõgregatiõibo quidẽ pꝛedicãs euangeliũ regni: nõ tꝑalis ſed eterni Na ↄplectẽs bꝛe⸗ ui diffinitiõe ſem euangeliũ mihil alud eſt niſi diuerſis tlxoꝛijs vocatio ad regnũ eternũ. Et curabat omnẽ lã guoꝛẽ et infirmitatẽ:qꝛ nulluʒ malum per culpa in na⸗ tura condita introductum ſue potentie reſiſtebat. Vle nerat enĩ ipſe naturã conditã liberare a malo culpabili et penali Eidens autem ieſus turbas miſertus ẽ eis quia exant vexati iacentes ſicut oues nõ habentes pa⸗ ſtoꝛem Oiſeret᷑ quia miſerias hominũ nouit in eo ꝙ a demonibus immite verabant᷑ vt depꝛauatus affecti⸗ bus et moꝛibo viuant:quos ſecum optant in pꝑenis ha 1, lig eñ d, r ſi E u; o Gi o ſam al⸗ ven us ncot Ked Api ſa niſire ol berartt biſs oſtede eſſen Nerin rites les 4 edica alios amo⸗ dem, n W. obeler ni⸗G mmicte Me , et e/ hie o d eli⸗ en ebnt hobi 1 nſo itur cin⸗ par Gicis bee⸗ ſe ne l De miraculis bere conſoꝛtes. Et vidit iacentes inclinato anĩo ad ter rena ſicut oues non habentes paſtoꝛeʒ que paſci neſci⸗ unt in montibus altis virtutem et diuinoꝛũ ſacramẽe⸗ toꝛũ:nec ſe tueri a lupoꝛũ infernaliũ moꝛſibus nõ aſſi⸗ ſtente ſiue gubernante paſtoꝛe. Sepe iacuerunt homi⸗ nes in malis voluptatibo pꝛoſtrati abſq; paſtoꝛe negle⸗ cti non requirente rationales oues plerũq; vro in lu pum cõuerſo ſubiectos deuoꝛantẽ et ꝓpuliantẽ ad ma la.Sepeq; bonus inuentus eſt paſtoꝛ:ad cuius xoce ex citationẽq; male delectatus grex ouiũ nõ ſurrexit. De curatione hominis manum aridã habentis ſᷣm Vatheum Darcũ et Lucj̊. Capitulũ XXII Nomni mẽbꝛo coꝛꝑis bumani humanã natu i ra notamus eſſe multam. illius peccati meri⸗ to quo ꝓthoplaſtus omnes inſecit vt etiaʒ ma nus in qua eſt hominis actio que ſibi ad operanduʒ eſt tradita vt oparetur et cuſtodiret ſibi cõmiſſum etiã in ſubſequentibo ſuis.quãuis nõ in cũctꝭ et ſingulis etiã punita eſt:nõ ſolũ ſiquidẽ ex punitione humane vltri⸗ ciſq; iuſticie.ſed etiã punitione oꝛiginalis iuſticie pꝛer⸗ muiſe.Minc in euangelio legimus ꝙ; cum ieſus intraſ ſet in ſynagogã iudeoꝛũ:et ecce homo manũ hñs arids Interrogabant eum dicẽtes Ei licet ſabbato curare. Vt accuſarẽt eum Sepe legimus ieſum ſynagogas intraſſe iudeoꝛũ.vt doceretc legẽ ex lege atq; apiret clau ſam intelligentiã veteris legis:que intra litterã et ſen ſus hiſtoꝛicos tenebat᷑.Et vt interrogans intellectus depelleret tarditatẽ:interrogatus in veritate apologiaʒ daret:et ꝑ mira oꝑa ſe monſtraret in lege pꝛomiſſi uz ve rum eſſe meſſyam Et ecce homoa ſeipſo aut ab alijs in troductus adueniens:manũ aridam habens ſcilicʒ der teram. Arida manus oꝑationem ſterilẽ aut nullã inſi⸗ nuat. Non aũt ariditas in ſcriptura ſacra eque damna tur. Etenim iuſſit aquas congregari ad locum vnum: vt arida videret᷑.Et aridã ſrmauerũt manus eiuſ. Ap paritio aride vt deſuꝑ ab ea defluat fluxibile ptinuſ ele mentum ab ipl in apparentia niat:velut ceſſante aq̃ tã humida.quid fructificet arida terra demonſtrat. Mon arida omniaque humoꝛe depulſo:ſed vt terre aridum elementũ in ſua ſpecie diſtincte vt factuʒ eſt appareret. Sed arida manus er illo pꝛeuaricatõis actu in multa tione facta quo tactum eſt vtitũ pomũ et vit iuʒ habet non debite actionis:quia dexttra ei arida erat Derte⸗/ ra quippe manus opationẽ inſinuat pꝛo ſupnis: et ĩfal libiles actiones. Nam in dextera nauigij miſſum rethe capturam magnã et infallibilẽ fecit. Et cum ſic iſte ari dus eſſet adductus oꝛit᷑ diſputatio ad calumniã ex aĩo iudeox ex chꝛiſto quidẽ veram doctrinã ſi que noſcitur verioꝛ obſeruatio ſabbatoꝛũ. Interrogant iudei chꝛi⸗ ſtum interrogat ipſe iudeos:ſi licet ſabbato cu rare. Il livt accuſent: ille vt doceat ⁊ ꝑficiat opus eius Et ait lhomini qii habebat manũ aridq. Surge ſta in medio. Et ſurgens ſtetit·. Statuit᷑ in medio velut iudicãdue aut abſoluẽdus:aut ſanandus vel in ſua infirmitate di mittendus. Inter iniqᷣtatem et pietatẽ poſitus eſt: in ter falſo iudicantes et recte diſcernentẽ conſtitutus ẽ I nterrogat pietas:interrogat veritas Interrogat ve ra decernens ſi licet ſabbato benefacerè an male.aĩam ſaluã facere an ꝑdere Et adiecit padigma. Quiſ erit ex vobis ho mo qui habeat ouẽ vna.a ſi ceciderit hec ſab batis in fouea.nonne tenebit et leuabit eam. q̃ntoma gis eſt hmo melioꝛ oue. Ataq; licet labbat; curare.Alt illi tacebant. Et circũſpiciens eos oẽs cum ira cõtriſta tus ſuꝑ cecitatem coꝛdis eoꝛũ:tunc ait homini. Erten de manum tua Et extedit:et reſtituta eſt ſanitati ſicut altera] Sabbatitare contigit iudeis in ſigura:nã non ſiofficijs ſenſuũ cũ pximis pti Baluatoris eſt ſubbaticandũ ab opibus lonis ſed a malis. Et ex pa radigmate cõuincunt iudei:qm̃ cum ſuadet neceſſitas etiam coꝛpaliter ſibiipſis in rerũ ꝑditiõe ſubueniunt. quantomagis faciẽda ſunt bona in hominibo die ſabba ti impendenda indigentibo opa caritatis Non ſolui ur ſabbatum ex opibus iuſtis et pijs:ex impenſione lbvno⸗ rum et reuelatione oppꝛeſſo:ũuᷣ nec ex auxilio miſeroꝛũ Et contriſtatus chꝛiſtus ſuꝑ hominũ cecitatẽ:cum no lumus aut nequeamus ex littera intelligentie carpere Vvrita em. Nam ſepe factam chꝛiſto legimus de ſabba to queſtionẽ:cũ miracula ipſe plura oparet᷑ in ſabbato Et iple quidem vigilanter de illo ſug opabatur miracu la:vt queſtione iudeoꝛũ exoꝛta veritas ex ſua doctrina — clareſceret.qm ſabbatũ dies eſt quietis ⁊ nemo ſanus miſi quieſcat.nemo quieſcat niſi ad ipſuʒ pꝛeueniat. ne mo puenit ni ſi qui ab impedimentis omnino receſſit HBed verũ ſabbatũ noſtru erit in requ ie ſuꝑnoꝛũ. vbi depulſa erit omnis infirmitaſ.vbi ex omni ꝑte ſanitas plena erit. Sanat hunc dñs ſabbato manu aridam in lonitate naturali reſtituens:vt pro ſabbato vite ſupne opa recta et compꝑetentia opetur. Et ſi qua miracula fe cit in ſabbato id aſtruunt mentibus hominũ vt ea mẽ bꝛa depdita que bonitate nature carebãt que inſtrumẽ ta virtutũ eſſe non poterant:reſtituta in illaʒ ꝓ eterno ſabbato inocioſe agunt debitas actiones. De curatione demoniaci ceci et muti ſcõm matheũ et lucam tmm. Capitulum XXIII Nter omnia mala que naturã ex demerito pꝛo i thoplaſtoꝛũ occupauerũt tunc et hoſtiliter in⸗ uaſerunt:hoc hoꝛrẽdius ꝙ homo poſſit a demo⸗ ne poſſideri et vexari.non ſolũ in anima in q̃ demonia coꝛũ infinitus eſt numerus:ſed etiã in coꝛꝑe vbi coꝛpo reus oppꝛimit᷑ ſenſus.Et ea iuſticie vindicta ſic eſt ĩ ho mine vindicatuʒ quo diuinitatẽ appetijt:vt emonijs etiam in coꝛpe traderet᷑ Cecitas etiam ex vindicario iu re:quo in vetitũ ipſoꝛum eſt directus aſpectus. Muti tas vero qm̃ habuerunt colloquiũ cum ſerpente in dialvlus loquebat᷑:vt diuina obedientia frãgeret. E penerat chꝛiſtꝰ oſtendere hoĩba mala ꝗ iuſte patiebant᷑ et afferre medelã his qͥ ad eũ cõuertebant᷑.vt etiaʒ vi⸗ dentes animarent᷑ ad ſidẽ ad cognoſcendũ in oĩe teũ in creatura creatoꝛẽc.in moꝛtali coꝛpe immoꝛtalẽ.⁊ ſuꝑ deſperatis malis expellendis diuinã adeſſe virtutem- Vlnde Oblatus eſt chꝛiſto demoniũ hñs cecuſ a mu tus· Et curauit eũta vt loqueretur et videret Lucaſ tacet cecitatẽ: ⁊ ſic inquit Erat ieſus eijciens de moni um et illud erat mutum. Et cum eieciſſet demoniũ lo⸗ cutus eſt mutus:et ammirate ſunt turbe Luce clarꝰ patet ꝙ ſenſus in iſto cõfundebat᷑ ex demõe q̊ eiecto vi dit ⁊ locutus eſt:vt ſepe in ꝑditis moꝛibo hoĩm ſie cre damus ꝙ mallicia ſathane ſiat ĩ his qͥ ſibi ſimiles facti ſunt ꝙ ſenſus natura vigileſ oppꝛimant᷑vt cũ hõ vide re oſſit ſibi natura ꝓpinquũ et audire ſibi familiariter loqui:et dicit ſepe qð nequit. Cui aliunde facultas nõ cfuit:niſi ex eo a dialvlo detentus factus eſt ſimilis Opoꝛtz igit añ illa dialvlicã ſinulitudinẽ abꝛogem? 1 cipare cõtendimue MNec non et demon cũ ſerpẽdo coꝛda hoĩm penetrauerit . ce cat oculos mentis et obnubilat interioꝛẽ aſpectũ: quo veritatem et virtutem in ratiõe.deũ in fide aĩa intuet᷑. Et claudit aurẽ obedientie vt aĩa cõtumarx fiat ⁊ hoerẽ dam nuditatẽ inducit ne laudet᷑et gloꝛificetur in oĩb veus.et ne pꝛoximũ oꝛe ſuadendo ac diſſuadẽdo iu uet et ne ſeipſum er foꝛefactis accuſet:mariĩe pꝛeintẽdens qꝛ coꝛde credit ad iuſticiã ne oꝛe fiat cfeſſio ad ſaluteʒ. Sed nõ eijct᷑ demõab eo quẽinuaſit hũana pot en tia — H N e niſi potentioꝛis manus adueniat.MPꝛoinde hic oblat eſt chꝛiſto:qui demonũ terroꝛ ⁊ dñs erat.Hinc chꝛiſto ſe offerat qui ab hoc nephãdo imperio detinet᷑:cui ſe po tuit ĩ dvomimũ tradere.ſed nõ ſua poteſtate liberari Di⸗ ſus.Si non diuiſus:non eijcit ab homine in ſua natu qiuntus raet in depꝛauatione cõſoꝛtem. Sinon eijcit ſathana ſathanam. nec ego in nomine illius ab homine demo⸗ nium depuli:ſed in ea virtute qua mihi curuatur om̃e genu Bi ego in beelebub eijcio demonia filij veſtri ĩ ſcilicet mulierem vt ipſa etiaʒ qᷓq; ab apoſtolo ſeducta uina tñ ꝓuidentia homines ꝓtegit: ne ab ipſis etiaʒ ei quo enciunt. Ydeo ipii iudices wſtri erunt Apoſioli P nee inuaſerint libertas arbitrij auferat᷑. Mon enim tantum fiiij iudeoꝛũ accepta poteſtate eijciebant emones. ſed deſeuire poſſunt in homies quantũ cupiunt. nam ⁊ ra⸗/ nec beelgebubine potentie attribuebant :ſic nec ſibi at tionẽ vellent auferre virtutem ſimnliter et arbitrij l tribuere debebant huiuſmogdi nefariã poteſtatẽ. Dꝛo/ bertatẽ:qua oĩno dempta ſemel lapſus non adiceret t inde inter cetera que apli ſint iudicaturi in extremo iu reſurgat Sed qᷓ;diu in hac vita ſumus pꝛedominante dicio cum ſedebunt ſuꝑ ſedes duodeci iudicantes du⸗ in nobis iudicio rationis: redire ad cheiſtũ adeſt plena odecim tribus iſrael: ſup hoc deſanciẽt qᷓ cum ipſo chꝛi et donata libertas. Igitur pꝛeſentare deo demomũ paſ ſto pellendi demones acceperunt poteſiatẽ ꝙ ipſe a ſa⸗ ſus aut cõcupiſcẽtie non natura ſed voluntate puerſa thana non accepit. Alioquin ſequeretur ꝙ ipſiin pote⸗ demõ effectus vt ipᷣm eijciat:teq; ſenſiba tuis plene re ſtate nepharia demones expulitient: quod de apoſtolis ſtituat· Quod cum in hoc homine fact eſſet et vigoꝛ legimus nunq; dictum. Poꝛzro ſi in ſpũ dei laut ĩ di 4 ſenſuum rediret ad ſenſus:ſtupoꝛ in turbis naſcitur et Bito dei quod idem eſt! encio demoma: pꝛofecto pue⸗ l. eſt ammiratio ſubſecuta. Sed nec miri. Mirũ autez nii in vos regnum dei Chꝛiſti reſpon ſione confracta e eſſet ſinon mirarent᷑ c viderent hominẽ a diabolo poſ opinione iudeoꝛũ peſſima regnum dei in mundũ veniſ n ſeſſum ſenſuũ valitudine deſtitutũ:in libertatem et ſa ſe teſtat᷑.quia in virtute diuina ſcilicet in digito dei cui . nitatẽ vltra hũanam potentiã pꝛouehi. Nec chꝛiſtũ ſu magi pharaonis in egipto ſua falſa miracla equare ne⸗ pꝛa hominẽ credebant attollinta vt dicerent Nonne quiuerunt in ſigno tertio tabeſcentes qui etiam legeʒ hic eſt filius dauid Ac ſi eſt filius dauid generatõe tra in tabulis lapideis ſcripſit:demones ab obſeſſis homi ducta pluſq; homo nõ eſt:et ꝓpellere ab obſeſſis coꝛpo⸗ nibo pꝛocul pellit. Mam ex ſubiecta ſimilitudine foꝛtio⸗ ribus demones non eſt in hominũ poteſtate. Sed tñ ris ad foꝛtem arguit ꝙ nona ſathana eiectus eſt ſatha turbe non denegabãt huic exiſtimato tm homini ſupꝛa nas:ſed ab eo qui ſuꝑ omnia regnat qui eſt rer regum hominẽ adeſſe virtutẽ ſed mirabant᷑ ſtupebant:quoꝝ et dñs dominantiũ.qui ꝑ carne venit in hanc tranſito intellectus nõ in alta ferebat᷑ Sed hi qui a diawlo poſ riam vitam querens in hominibo regnum nõ quo ma ſidebant᷑ in anima pamplius q; iſte curatus finſſet poſ gnificetur regnans ſed quo rectus altius ſubleuetur: ſeſſus in coꝛpe ſcilicet pharitei:hoc audientes dixerũt. non honoꝛe regnandi actus ſed vtilitate peccatoꝝ Ete HMie non eiſcit demonia:niſi in beelcebub pꝛincipe de nim ipſum fugiſſe legimus cũ turbe ipſum vellent mo monioꝛũ Diabolici viri non niſi dialvlo eoꝛũ pꝛincipi re humano facere ſibi regem:et regnum coꝛam pilato m eoꝛũ que fiunt tribuũt poteſtatẽ· Etenĩ ſuũ dominuʒ ſe denegauit habere terrenum. Peruenit in homines t honoꝛãdo pꝛeuemũt amoſa eſt hiſtoꝛia vnde vocabu de regnum:cum demonũ eſt retruſa poteſtas vt qͥntũ ſi lum beelcebub fuerat exoꝛtũ.et quãoꝛbem attributus cupiunt nocere non poſſunt nec muite trahere ad loca ili fuerit pꝛincipatus:quã hic interſerere longũ eſſet · Dʒ tartarea:qui huius regis et regni euangelicã voluerint ob hoc chꝛiſto hanc obijciebãt nefandiſſimã auctoꝛita⸗ ſeruare iuſticiã.Ac etiam quos impꝛobiter detinebat: i tem vt execratus a ꝓplo haberetur:nõ vt dei filius aut ipſe rex dei regni liberaturus aduenerat Peruenit re pheta ſanctus.cum ſanctus helyas ꝓoheta occoxiã re⸗ gnum dei cum ipſe rex foꝛtioꝛ chꝛiſtus ſupuenit ad dia gem dei maͤdato arguerit et coꝛripuerit duos quinq̃ge wlum foꝛtem ad deſtruendũ imperiũ eius et ad diuer⸗ narios ad ſe miſſos.eo ꝙ miſerit ad coſulendũ beelce⸗ tendũ homines a tirãnide illius vt qui erant vaſa ire 4 bub deum accaron acſi non eſſʒ deus in iſrael:vt ſic iſte fſerent vaſa miſericoꝛdie.et ipſe regnaret ſuper eos per merito tradendus eſſet exitio qui ad beelcebub nonad miſericoꝛdiã et gratiam ſuper quos rex ſuꝑbie diu re⸗ . verum deum haberet in ſua opatione recurſum/Se gnauerat ꝑ iniquitatem et culpam:vt in neminẽ am⸗ 1 impꝛobat ieſus qᷓ; ipſi impꝛobiter ſint locuti: cos ſua plius poſſit iure tirãnico pꝛeterqᷓ; in eos qͥ lbero arbi⸗ a reſponſione confutat Qui ſciens cogitationes eoꝛuʒ trio male vſi ꝓpꝛia voluntate voluerint ſibi ſubdi obe⸗ dixit eis Omne regnum m ſeipſo diuiſum ſeu cõtra ſe dientes immũdiſſimis legibus eius:ſpreta lege ſupue ipſum diuiſum:deſolabit. Et omnis domus diuiſa cõ⸗ nientis nouiter regm dei. Regnũ dei: vbi regnat deus , tra ſe non ſtabit Melioꝛa ſunt hec et hominuʒ rationi ſer virtutem et gratiam Regnũ dei eccleſia ſancta dei 0 expientia vſq;quaq; clariſſima:ꝙ diuiſiõe interiecta ru ibertas a vitijs habituſq; virtutũ. Regnũ dei non in ine oĩa mancipant᷑.Et quoquo modo cõnexa dimiſa de cerimonijs:ſed intra nos eſt.Regnũ dei amoꝛ eſt eius. pereunt regna pꝛouincie eiuitates domus familie aut Megnum dei pmiſſio ſancta eius beatitudo eterna qð 4 ſ quocunq; vinculo colligata:cum in diſcoꝛdiã venerint hic ꝓmittit᷑ lonitate regis hic acquiritur gratia ipſius interitũ faciunt. Ipſa quidẽ hominũ et aĩaliũ coꝛpa ex pꝛo nobis moꝛientis:ibi pcipit᷑ ſui largitate donantis. i hoc intereũt: humoꝛes ex inequalitate ab inuiceʒ di⸗ De curatione filie chananee demonio vxãte ſcom ul uidunt᷑.Ac ꝑ hoc ſaluatoꝛ cõtra iſtos intendit qꝛ regnũ Matheum et Marcum. Capitulum XXIIII en demonũ ꝑomnia vnitum eſt ad malũ.Nec ſicin ſe no Iſtinctũ in ſeru genus humanũ editũ quam nnn ſcitur eſſe diuiſum ꝙ hominibo amicent᷑ vt ptãte vmiꝰ d uis pꝛioꝛ vir deĩide mt̃᷑ omniũ eua eluxit.⁊ am nn alter ab homine depellat᷑ ſed cum in ſe diſcoꝛdiã habeãt w in ꝓhibitũ cõſenſerũt appetentes fieri ſicut l a veriſſima pace auerſi ad noſtrã et in noſtra damnati/⸗ eloym:ſupꝛa id qð ab eloy hũana natura in eſſe ꝑ crea⸗ u one noſtroq; malo reperiunt᷑ nullo diſcrepante concoꝛ⸗ toꝛc deuenerat Et ꝓpter illicitũ appetitũ rei ſuꝑioꝛiſex⸗ mn des:et mnuariabile pſeuerat regnũ malignitatis ipſoꝛũ arſerũt in vetitũ.vñ grauiter ĩ eis eſt vltũ vt qͥ tũc ſo⸗ ſ Mꝛoinde ſaluatoꝛ infert Si ſathanas ſathanã eiſcit. lum rationẽ pꝛothoplaſtoꝝ verauerat nunc etiaʒ verat et aduerſus ſe diuiſus eſt:quomõ ergo ſtabit regnum et coꝛpa non tñ veſiſtens a verationibo ſubſtatie potio nn eius] Sed regnum tenebꝛoſum atq; ſathanicuʒ ſtat ris pꝛout concitare poteſt et inuiſibiliter verare.non n⸗ et in ſua pertinacia perſeuerat:ergo ſathan non eſt diui ſolum firmioꝛem partem vt virum ſed infirmioꝛem ba tlut eſt ſuhe r regun trunfte quo ma leherur⸗ top Ete lent mo Mar homines Sytiti ere ben iwlurint Apetre⸗ entne nitad di⸗ dven a ie reſer din te⸗ ne am to abin bliobe⸗ eſppe urdns mmende einonn eeſtenns term es 1 Pſi⸗ De mirxaculis in illa pꝛeuaricatione dicatur nõ vir tamen et ipᷣa in ap⸗ petitu deitatis pariter cum viro deliquit:quo merito et ſexus femineus in paſſioneʒ nefandi demonis deuenit. Mam cum ſeceſſiſſet ieſus in partes tyri et ſydonis:et ingreſſus neminẽ voluit ſcire ſed non eenr gtere⸗ Et ecce mulier chananea gentilis ſyroplxniſſa genere cuiuſ filia habebat ſpiritum ummundũ.a fimbus iullis egreſſa vt audiuit de eo introiuit et pꝛocidit ante pꝑedes eius et clamabat dicens. Miſerere mei domine fili dauid: filia mea a demonio veratur. Et rogabat eum:vt demoniuʒ eijceret a ilia ſua Anteq; curatio ſubſequatur pᷣcedẽs oꝛdo deſcribitur. Seceſſus chꝛiſti ieſu in partes tyri et ſydonis.ciuitatum gentilium cito futurã appꝛorimatio nem per apoſtolos ad gentes inſinuat.ac demonſtrat ie ſum nõ eſſe acceptoꝛem populoꝛum et perſonarumꝛet ſi dem cõmunicabilem factaʒ iudeis atq; gentilibus. Et quod ad fidẽ nulloꝛuʒ valentioꝛ eſt ſed omnibus poteſt eſſe equa cõuentio per quam non diſtinguuntaur ſexus. nõ populi non alique regiones:ſed vna exiſtens omni⸗ bus eodem modo poteſt eſſe cõmunis. Solis ſimilitu dinem habet cuius lumen omnibus eque diffunditur: niſi pꝛepediant obſtacula interiecta/Zyrus quidem et ſydon ciuitates fuerunt gentinum: de quibus multa in ſacra ſcriptura ⁊ in hiſtoꝛijs enarrantur. In quarũ par tes chꝛiſtus ſeceſſit equali amoꝛe affectuĩ ad ſalutẽ gen tilium ſicut et iudeoꝛum. vbi expertus eſt facilitatem in femina veniendiad fidem:cum eis euangelium innote ſceret regni dei. Ec magnaʒ aperuit ſancte pertinacie vi⸗ am::cum ſic illam mulierem pluries expꝛobꝛauit Et in greſſus neminem voluit ſcire Modus eſt dicendi ac ſi noluiſſet ſcire ſe habuit quod ſi penitus ſic.et fuiſſet o⸗ mnino Sed nõ potuit latere:quia noluit Nec ſimu⸗ latio culpabilis ſed oſtendebat latebꝛam vt in illa ꝓpen ſius quereretur ex fide.Ald experientiã fidei eoꝛum gen tilium in quoꝛuʒ partes aduenerat latibulũ finxit:ſicut et poſt reſurrectionem longius ire. Et cum multiadue niſſent ad eum tanq; omnino ad nouum et eis inſolicũ hominẽ.de iſta ſingulariter textus loquitur: eo ꝓex defe ctu ab ea depulſo facte ſit ſamoſioꝛ Et ecce mulier cha nanea jillam incolens patriam. quam gens chananai⸗ ca poſſedit:exoꝛta ex tercio noe filio ſcilicet cham. cuius filius chanaan Et ſyropleniſſa inter ſyriam et phenicẽ pꝛouincias.Er patria et ex ſexu deſtribuitur exr nomie ſubticetur.vt natura nõ nomen exiſtat in pꝛecio.et qð omnino credatur gentilibus inferenda gratia ſi ad fidẽ Humlicri decreuerint:et ꝙ patria nemini ſit pꝛeiudicio i exomni ſe aſpexerit in ſalutem. Sed neq; demerita p cedentiuʒ ſublequentibus derogant:ſi er toto coꝛde cõ⸗ uertantur ad dominũ. Et ex iniquis pꝛoletarijs oꝛitur ſepe:qui renaſcitur in fide pꝛedeſtinatus ad gloꝛiã/Ha Poꝛro bebat iſta filiam habentem ſpiritum immundũ. iſta gentilitas rationem habebat immundã que agita⸗ tu demonum creaturã pꝛo creatoꝛe colebat.et erat ſub dominatu ipoꝛum.vt etiam omnem immunditiã men te depꝛauata coꝛruptis moꝛibus ſequeretur:in quã im/ mundiciam ꝓpter nefarium cultum gentilitatem tradi⸗ tam ad romanos teſtatur apoſtolus. Et alibi. ꝙ deſpe⸗ rates ſeme tipſos ſe in immundlicias tradiderunt Et pꝛocidit ad pedes ieſu] Deſcenderat læc de altitudine animi tumeſcentis · Se curuans ante dominicos pe⸗ des: cto erigenda per ſpem ſi perſeuerauerit in pꝛoſeu⸗ — cis. Super ſydera eleuatur qui ante chꝛiſti pedes et hu militate atque deuotione pꝛocliuum ſe fecit. Ex fama diſt nõ docta iſia mulier venit ad cheiſtũ in domũ vbi eriſte⸗ bat. et wlut debitoꝛ fidei atq; deuotioni latere non po/ tuit:quia ſuam bonitatem petentibus et querentibone⸗ 7 205enuα—nα Baemag S ½ KX0 2 WC. 9 + Ca. „ . BGBaluatoꝛis gare nõ poteſt. Quomodo ſe negabit qui ad hoc creatu⸗ ram rationaleʒ feet vt ſe ſibi cõmunicando donaretur. Jam mente in ſide et actu coꝛpoꝛeq; facta pꝛocliua vt ipo inclinato animã iam in fide pꝛoſtratam oſtenderet. et fateretur geſtu coꝛwoꝛis renouationẽ interioꝛis aſpe⸗ ctus.Exclamat verb volentem ammã verberante. Mi ſerere mei dñe fili dauid:filia mea malea demomo ve⸗ xatur ODiſera ad miſericoꝛdiã recurrit de ſua liberari de ſigerans:ab eo petens qui ⁊ largiri poteſt. Miſericoꝛdia nõ pereretur ſi non moleſtaret miſeria: que et ſi poſſet aliter pꝛocul pelli nec ipſa miſericoꝛdia interpellaretur. Viſer ꝓtinus eſt qui nõ habet quod vult.et qui habet quod vult ſe ledens:et qui non vult quod ſibi cõfert et expegit. Miſer et qui non poteſt aduerſa vltro depelle⸗ re. In mueria erat mulier chananea:qꝛ nec ſuo necali⸗ cuius hominig argumento vexatam a demonio filiã po⸗ terat terutg Milenmoee ſunt miſeri ope miſericoꝛdie indigentes. Sancta iudith miſeram ſe vocabat dicens Eraudi me domine miſeram depꝛecantẽ.aut ex humuli⸗ tate ꝓpꝛios defectus cõſpiciens.aut quia ſuam ciuitatẽ ab exercitu circundata inuidebat.a quo miſi diuina potẽ tia nulla erat copia euadendi. et populum ꝓſpiciebat ꝑ omnia calamitoſum fieri. Siue quia cogitabat aliquid factura ſupꝛa virtutem femineam.ad cinus cõplemen⸗ tum in ſe non videbat vires ſuas poſſe ſuppetere: pꝛoin de dominum pꝛoſeucis humilibus roenbalimn no uimus eſſe miſeriam que ab illuſionibus et curnis infir mitate naſcitur illis reſiſtere non valentis. Quam da⸗ uid de ſeipᷣo fatetur. Miſer factus ſum et curuatus ſum vſq; in finem.tota die cõtriſtatus ingrediebar. Huius miſerie ſubnectit et cauſam. Quoniam lumbi merm⸗⸗ pleti ſunt illuſionibus ⁊ nõ eſt ſamtas in carne meaEt cõfuſiq nonilla que ſcom ſapientiam adducit gloꝛiam.) ſed nature. rationis.iuſticie.virtutis et moꝛum miſeria facit miſeram. Mine ſcriptũ eſt. Gilia babilonis miſera. Hinc et ſalomon. Miſeros facit populos peccatum. vt ex hoc omne peccatum intelligamus afferre miſeriam. vt vbi iuſticia nõ adiuuat cõdemnat.Adijcitur pꝛotinꝰ ad miſeriam cui non fauet iuſticia. ſaltim ꝙ derelicta nõ fuerit ac per hoc nemo eſt niſi miſer. Nemo eſt qui ali⸗ qua non tenetur miſeria. Nemo eſt qui nõ indigeat ad miſericoꝛdiam appellare. Hinc intrinſecus docta muli⸗ er chananea deficiens a iuſticia et alijs miſerijs peſſun⸗ data.poꝛtum miſericoꝛdie per nauẽ nidei querit Oiſe⸗ rere mei domine ſili dauid Sic enim audierat chꝛiſtũ vocari ꝙ dauid filius diceretur. Exponit miſeriã vt mi ſericoꝛdiam ꝓuocetl gilia mea male a demonio wrat Vt quid male: Semper male quos poteſt demonium verare. Ded nunquid aliquado bene verare quempiaʒ wlet: Mimme ſua intentione dumtaxat ſed diuina pui dentia que bene malis vtitur demonũ maloꝛũ hbominũ voluntatibo ſunt ſecute coꝛone.Clamat hoc martyrũ ex ercitus.vexantibo demonijs tyrannox terroꝛe et ſuppli⸗ tijs cõſecratus.Hoc cenobitarũ et anachoꝛitarũ choꝛus nõ denegat.HMoc quoꝛumcũq; electoꝛuʒ oꝛdo ꝓpenſius cõſitetur.ꝙ wrantib demonijs ſunt melioꝛa ſoꝛtiti. Et ſemper diuina ꝓuidentia ſathanicas wrationes ad pfe ctum ſuoꝝ electoꝛũ intoꝛſit. Sed hec filia materno iu⸗- dicio male a demonio vxabatur. Sic eni intentione ſa thanica ſed ad ꝓfectum vtriuſq; bene werata fuit. Mã de ſperata mater a cunctis quod non poterat ſun pignus a demonio liberare wnit ad ſaluatoꝛẽ. pꝛius ipſa in coꝛ/ de mũdata ꝑ fidẽ ab erroꝛe gentiliũ.et iam in anima ſa naꝓ pignoꝛe inſtantius ſalutem erpoſcit. Que cũ ſoꝛti ta fuiſſet ambe in amma libere a cultu auerſe gentilium in chꝛiſti familiam tranſierunt. Hoc agente weatione m Liber demonum a qua non poterãt aliter liberari: venit mater ad chꝛiſtum. Bene verauit demonium huiuſmodi ſili. nõ ſua volutate ſed executa opervt avexante liberata ſub chꝛiſto ſanata pꝛoficeret. Clexat quippe demonium fili/ as hominum cum in vnoquoq; nititur eragitare amati uam virtutem. vt ſuo motu feratur in vttito: et ex reb⸗ licitis per amoꝛẽ plus debito vinciatur. Elexat et aliam frliam ſcilicet intelligentia. vt aut velit plus ſapere q; o⸗ poꝛtet aut inuoluatur erroꝛe. lexat et aliam vt obiecta malicia et illata iniuria tenaciter in memoꝛia teneant᷑: vt aut velit vlciſci atrocius aut nolit benigne remittere Inexplicabile quidẽ eſt quibus ſtimulii demõ exagitat ſominum voluntates. Sed eſt demonum vlciſcens in eos qui perperã agunt:vt aſmodeus in ſeptẽ viros ſare Et eſt meredianũ auer:ens a meridie claritatis:qᷓ mun do in meridie obſcurato ex moꝛte ſaluatoꝛis infuiſit. Vlexatio quidem nõ ceſſat:vt homines auertant᷑ a me⸗ moꝛia dominice moꝛtis:Etenim in meridie urca hoꝛaʒ onamn erpirauin Aetamnen cum hec mulier ſic pꝛo ſuo pignoꝛe pꝛecaretur.ſaluatoꝛ nõ reſpondit ei vrbũ: ad ſi dem eiuus peramplius excitandã et ꝓbandam cõſtanti⸗ am et patientiã. Et egreſſus eſi domum:ad alia loca de⸗ clinans. Quem mulier chananitidis etiam ſequebatur clamans voſt eumata vt etiam apoſtoli pꝛo ipᷣa interce⸗ derent Et accedentes ad eum diſcipuli eius: rogabãt eum dicentes· Domine dimitte eam quia clamat poſt nos Mouentur humanitate diſe ſpen et ꝓ iſta miſera rogant neſcio ſi ſubmiſſi. Oagne ſiducie animũ parat interceſſio electoꝛũ. Euge qui pꝛomeruit interceſſoꝛes habere apoſtolos. Sed non omnis qui interpellat ha⸗ bet mſi qui in virtutibus ipoꝛum eſt factus amicus.et vnius domini adoꝛat veſtigia. Etenim iam iſta merue⸗ rat apoſtolos interceſſoꝛes habere:quia de finibus im⸗ pioꝛum egreſſa pꝛo miſericoꝛdia venerat ad ieſum· Cui dicunt vt exauditã dimittat:quia in fide poſt ipos cla⸗ mabat. Pꝛo eccleſia colligenda de gentibo ex pᷣſagio in⸗ tercedere videntur.que poſt ipᷣos oꝛat ad dominũ duris vocibus et ſonis:exvno ſpirituſſancti flatu ꝓ pꝛeſſuris tolerandis vitijs repꝛimẽdis atq; obtinendis ꝓmiſſio⸗/ nibus clamatura: Egre ſiquidem iſtius eccleſie malitia tenderet · niſi haberet tam validos aduocatos.qui inceſ ſanter rogant vt dimittatur in pace:vtputa in iuſtis pꝑe titionibus exaudita. Et indicium erat eoꝛum que ſunt pꝛo eccleſia qualibet anima in celo facturi.qui ſic in ter⸗ ra intercedunt ꝓ ſyropſeniſſa muliere:pꝛo qua ſaluatoꝛ deteſtans eam nõ videtur dediſſe reſpfonſum Ypſe au⸗ tem reſpondens ait.: Non ſum miſſus niſi ad oues que perierãt domos iſrael Coõteſtatio apoſtoli ad romanos eque ꝓvtroq; populo dei filium in carne adueniſſe decla rat:quid eſt ꝙ niſi ad oues iſrael pereuntes ſe miſſum eſſe denunciat.cum etiam nõ ſit acceptio ꝑſonarũ apud einn. Seg nõne omnes pierant: Mõne omnes pecca⸗ uerunt et egent gratia dei: Equidem. Sed oues ſunt qᷣ non auerſo ſtudio peccauerũt illius electi populi ꝓpter cultum vnius dei:qui ob hanc cauſaʒ debeb ãt pꝛimo re quiri. Deinde gentes quoniã et pꝛo ipſis moꝛitur ad/ uenerat. Pꝛioꝛitas illius populi requirendo attenditur pꝛopter vnius dei cultum.et ꝓpter pꝛimã cõmiſſionem diuinoꝛum eloqinoꝛũ:nõ iſtius repꝛobatio ſe redire vo luerit ꝓpter cultum varium idoloꝛũ At illawenit ⁊ ado rauit eum dicens. Domine adiuua me · Ac ſi diceret. Interceſſoꝛes amplius nolo aduocatos plures nõ pꝛe/ feram:nõ videntur alioꝛum oꝛationes ſuſſicere quot et quot ſunt neceſſarij mihi nõ ſunt. Eum queram eum adibo.qui ſine medio in meam poteſt ſi vult miſerando eclinare miſeriã. quem ſolum nõ idola vana et muta. quintus non aliam creaturã. ſed iᷣm adoꝛo deum hommnẽ ſuper terram.a quo peto ceteris ſpꝛetis auxiiijs adiuuari.Do mine adiuua me. Signanter ad ſeipᷣam petit adiutoꝛiũ quia in filia ſua velut in pe-ſona ꝓpꝛia toꝛquebat᷑.clmoꝛ quidem natoꝛũ ipoꝛum doloꝛẽ traicit in parentes! ui ſaluatoꝛ reſpondens ait.Mõ eſt bonum ſumere panem ſi lioꝛum dare canibus Alibi iſta ſimilitudo deſerta eſt Sed panis filiox eſt omne ſubſidium quod debebatur rere credentibo illius filiationis merito quo poteſtateʒ accepimus filios dei fieri ſane credentes in noĩe ipſius quia nõ ex homimbus ſed ex deo nati ſunt. Et quod na⸗ tum eſt ex deo:ꝛwincit mundum. Et hec eſt victoꝛia que vincit mundum:fides noſtra qua iſia mulier mundum vicerat ſupꝛa mundu iam facta et ab ipſo chꝛiſto ſue ſi⸗ dei teſtmmoniũ laudis accepitSed multis argumẽtis cõcutit chꝛiſtus fidem eius.in pꝛeſagiuʒ multiplicis cõ cuſſionis eccleſie ſubſecute.ac in pꝛobationẽ quoꝛum⸗/ cunq; indigne petentiũ.ne deſiſtant petere ſi ↄtinuo nõ accipiunt poſtulata:Et ad maius ſolide fidei exerimen tum cũ canibus ipam cõponit: ac ſi ratione careret. aut illa male vteretur habens. Sed illa optimo tegumen⸗ to humilitatis ſe cõtegit.cum etiam catellis ſe ſociat in cõſeque ndo beneficia dominoꝛũ At illa dixit. Etiã do⸗ mine. Nam et catelli edunt de micis que cadunt de mẽ⸗ ſa dominoꝛũ ſuoꝛum ſet humilioꝛẽ cõditionem ſe habe re pꝛoteſtans.ꝙ etiaʒ uraelitici ſint quaſi domim ſuper gentiles in omnibo potioꝛes: velut habentes menſam diuinoꝛũ verboꝛum et mandatoꝛũ dei ac diumnarũ ꝓmiſ ſionum.ſanctis patribus et ꝓphetis diuinis oꝛaculis iã factarũ.Talem ergo querit ieſus:et ſuos oꝛatoꝛes vult eſſe omnimode impoꝛtunos. Humilis quippe impoꝛ/ tunitas ſepe flexit animos duros. Et ptinax miſer ad ex audiendum fecit pꝛimo negantem. Amat enim deus in pꝛoſeucisad eum iugiter aſſiſtentes: vt nec ab imploꝛã do deflectantur ſinõ acceperint vota. lult omnipotenſ ſuas imagines a ſe creatas ⁊ ad ſe oꝛdinatas ſibi aſſiſte re nõ ilico tribuens quod exigitur ne facies auertantur a facie.Nec vult turbari aut tepefieri oꝛantẽ etiã expꝛo⸗ bratum. Sepe nanq; videtur qð noſtre petionis cedula in cõſpectu domini lanietur.et cõfundatur obſecrans:⁊ ſi quid exaratum erat abraſum appareat.ſed vlteriꝰ de⸗ cernit ille qui omnium coꝛda nouit et vtilitatibus petẽ⸗ tium pꝛeuidet.cum nõ exaudit er timplo pꝛobat ſidem ſi deſipit aut ſi eraudita vel non.ſimiliter ſe habeat. Ex⸗ peritur patientiã ſi nõ dedignatur ſuſtinẽs in ſua optio ne repulſam.ſi minuitur amoꝛ ad ꝓ tempoꝛe denegan⸗ tem. Si intramus in illud ſecretum altiſſime ꝓuiden⸗ tie ſue. qua denegans exaudit et exaudiens denegat. tri⸗ buens aufert.nõ tribuens donãs:agens cauſam noſtrã in nobis.ex nobis.dum tamen omnino iuſta petitio ſit a nobis. Hec ſolum ad iuſticiam et humilitatem poſtu lans.habet ſe inferre nõ decernere quomodo aut quãdo cõtribuat. Nouit pꝛo tempoꝛe atq; loco hona data dare filijs.ſi per fidei ſinceritatẽ que per dilectionẽ opratur ſumus filij eius.Ad quam filiationem pꝛouocat chana neam cum dicit. Mon eſt lonũ ſumere panem filioꝛũ et dare canibus.Ac ſi ipa de filijs eius eſſet.aſſequeretur ocius poſtulata. que ſe ob ſidem. ob impoꝛtumtatẽ. ob patientiã.ob humilitatẽ filiam dei fecit.vt meretr᷑ a chꝛi ſto audire. O mulier magna eſt fideſtua.fiat tibi ſicut vis. Et ſanata eſt filia eius exilla hoꝛa Ecce miſera ex⸗ petens miſericoꝛdiã. miſericoꝛdiã aſſecuta eſt. quoniazʒ de ſaluatoꝛe ſcriptum eſt. Pꝛopter miſeriã inopum et gemitum pauperũ.nunc exurgã dicit dominus.Et ali⸗ bi. Nunquid obliuiſcetur miſereri deus. aut contine / bit in ira ſua miſericoꝛdias ſuas: Ecce laudatur fides. ptes loenmn⸗ Annon cermmen Neret, gue tegumene ſeſoctkin Cräc, rmo/ ſlehabe nn ſuper menſam nüͦ peni Maulisni Kesvul ve imnpon miſerade im oin Abimnphei mnpoent gſblaite peruntur etieno⸗ nölettl Neaanse lerye N tfem t Er/ goptio ſegan⸗ niden nlt tri⸗ noſtta litioſt poſt gluch tn dore protun chanm rüet retur tejol chen ſſicut n oni; me ali hine l⸗ De mirac ulis et alte attollitur illa que ante totiens fuerat expꝛobꝛata ad miſericoꝛdie ianuã validis coꝛdis crebꝛiſq; clamoꝛi bus pulſari opoꝛtet ·: nec inde recedere nõ intermittere donec de pane filioꝛuʒ accipias. Semper ad gratiarum innumerabiliũ menſam ſedet.bonoꝛum omniũ creatoꝛ atq; largitoꝛ. Pete indigens totiens quouſq; acceperis etiam ſi nõ accipias in omni vita tua humiliter poſtu/ lare nõ ceſſes.nec amaro animo fias ſi nõ largitur. non heſitans ſuper bomtatem domini et puidentiam eius. q̃ in ommbus cõgruentiaʒ rerum facit.nam poſt moꝛtẽ accipies altioꝛa ſimiliter et coꝛ eo 4 ters ſuꝑ dilatõne domini:/Sedvñ iſtius chananitidis magna fides: Quia magnũ quid in iſto quem ſolũ vi⸗ debat hominẽ credidit.· agna ex eo quia ꝑititit expꝛo⸗ bꝛat a nec cõturbata. Magna.quia tũc ſola gentintatis egreſſa de fimbus. Magna.quia nec poſtulauit pꝛeſen⸗ tiam ſed ſolum pondus quo pꝛemebatur expoſuit. Ma⸗ 1 vt voluntatis ſue ſoꝛtiretur eeri riii icut vis. Bonum certe volebat ſine admixtione cõtrarij ſcilicʒ fi⸗ liam a demonio liberari. lelimus et nos lonaet pꝛoti⸗ nus exaudiemur: ſi non ad votum ilico tamen ad am⸗ plioꝛem cumulũ bnoꝛum. Et ſanata eſt filia eius ex il⸗ la hoꝛa.qua ſcilicʒ ſaluatoꝛ matri dixit:fiat tibi ſicut vis Varcus autem dicit Tade ꝓpter hunc ſermonẽ erijt demonium a filia tua pꝛopter ſermonem humilitatis et fidei:quia catelli ſub menſa comeduut micis puero⸗ rum. Et cum abiſſet in domũ ſuam:inuenitppuellaʒ ia⸗ centem ſupꝛa lectum et demoniũ exiſſe. Gatigauerat de mon ingrediendo puellaʒ:magis ſiqundem inverando. gna.quia ſicut credidit ſic ſibi in ſua miſeria palliu. AQue illo mgreſſo quieſcebat in lecto. Mõ eſt quies ani⸗ me a demonio agitate aut a ſtimulis peccatoꝛũ niſi pec⸗ cata exeant.unc quidem anima ſuper cõſcientie lectũ in pace quieſcit: cum diuina virtute voluntate cõſentiẽ te qua ſolum fieri nequit peccata ꝑelluntur. Clexant ſi⸗ quidem peccata cõſcientia.etiam ſi nõ ſequatur multa⸗ tio in coꝛpoꝛe.cum ratio ſuo pꝛiuatur iudicio:cum inter animã et deum parietem diuiſionis mediũ interponũt Nam et Eſaias dicit. Nõne iniquitates veſtre ſunt que diuiſerunt inter vos et deum: Cum deijciunt ab inno⸗ centie arce.cum ad vma demergunt.cum ſociant demo nibustimn excludunt a legib regni dei.atq; a ſedibus paradiſi. De curatione multoꝛũ infirmoꝛũ ſcõm matlxum et marcum. Sed de ſurdo ⁊ muto ſecundum marcum tantum. Caplim XXV EXiterum exiens de finibus tyri venit per ſydo e nem ad mare galilee:inter medios fines deca⸗ poleos. Et aſcendens in montẽ ſedebat ibi. Et acceſſerunt ad eum turbe multe:habentes ſecum mu⸗ tos claudos cecos debiles et alios multos.Et piecerũt eos ad pedes eius.et curauit eos ita vt turbe mirarent᷑: videntes mutos loquentes.et claudos ambulantes.et cecos videntes magnificabant deũ iſrael Curatio iſto rum diuinam in homine arguit poteſtatem et offeren/ tium et ſanatoꝛũ fidem: deſperationemq; ꝙ ab alio cu⸗ rari nõ poterant.niſi ab eo qui ommum habet imperiũ. Et pꝛeſtruxit vite agende oꝛdinẽ:cum poſt curationem ſit alimenta largitus. Nam qui vult ſuſcipere alimenta celeſtia pꝛimo exꝑedit liberum eſſe a vitijs:que affectus huiuſcemodi ritum cederet.impure ad pura chꝛiſti accedere ſacramẽ ta:queiin alto monte fidelis eccleſie tribuuntur. Exſe⸗ ptem enim panibus ſecuta refectio ad ſeptem foꝛmẽ bo noꝛum oꝛdinem exiſtentium in eccleſia reficientẽ dei ſi ignant.ld damnationẽ magis qᷓ; me⸗ lios ſpectat: pᷣexigens libertatem a criminib agreſtem te õs l Baluatoꝛis vitam ex deſignatione turbarũ chꝛiſtum in montibus virtutum inter arida loca querentium. Sed marcꝰ de vno tantum:circa quem chꝛiſtus pꝛopenſius egit exe⸗ quitur dicens Et adducunt ei ſurduʒ et mutum: et de pꝛecabantur eum vt imponat illi manum dducit᷑ ſur dus et mutus.quia nec ipᷣe audire poterat dei verbum. quo motuſ accederet nec loqui ad interrogandũ.quare turba hunc hominẽ ſequeretui. Elide multationes hu⸗ mani generis:ex peccato pꝛioꝛum in ſingularibus ꝑſo/ ins inductus.lide ſurditateʒ. ſed in nullo damnoſioꝛ qᷓ; in eo ꝙ quis audire nequeat dei legem oꝛiginalis iu⸗ l ſticie:ſeu datam in monte ſcriptã digito ſancto.Et nec audire poſſe ꝓpłetas ſpiritu ſancto loquentes. Excedit in malo nõ poſſe audire dei filum:verba vite pꝛo ſuꝑna vita ꝓferentem. Sed hoc malũ erat in aure coꝛdis. Ele igitur peramplius per omne modum:his qui ex cõtra⸗ ria electione ſurditatẽ.coꝛdis auricule induxerunt. De quibus per ꝓphetam dicitur. Moſuerũt coꝛ ſuum ada⸗ mantem:ne audirent. Et per pſalmuſtã dominus cõqui ritur.Non audiuit pppulus meus legem meã:nec intẽ dit mihi. Et ſalomon ait. Qui illuſoꝛ eſt nõ audit cum arguitur. Et alibi. Qui declinant aurem ne audiant le⸗ gem. Cloluntaria enim ſurditas ad diuina eſt in culpa. coꝛpoꝛis quidem pꝛeter voluntatẽ.aut ex vindicta ſeu ex aliquo occulto deiiudicio.iuſto tamen quo in homines ſepe diſcernit:que nõ accreſcitad culpam niſi cum mali tioſa pꝛouenerit. Oulti quidem ꝓpꝛia iniquitate ſurde⸗ ſcunt:qui ex venenatis ſerpentibus cõparantur. De qui bus per ꝓphetam dicitur. Alienati ſunt peccatoꝛes a vul ua errauerunt ab vtero locuti ſunt falſa. uroꝛ illis ſᷣm ſimilitudinem ſerpentis:ſicut aſpidis ſurde obturãtis aures ſuas.Alienatur peccatoꝛeſ a vulua que ianuaven tris eſt. id eſt a fide que ianua eſt ad eccleſiam ſanctã dei Et errant a ventre id eſt ab eccleſia.que tot in ſe cõtinet ſecreta et occulta miſteria· Et neceſſario factũ eſt vt ꝓfe rat falſa. Mõ eſiveritas in his qͥ alienant᷑ a fide. Ma nilij glieni mẽtiti ſunt mihi filij iueterati ſunta claudicauer̃t a ſemitis ſuis.Et alieni ↄtra dñm ſurrexerũt.Vlerũ fari nelciunt ſed falſitatibo inuoluũtur. hi qui ab eccleſia er rauerunt. Fit in eis furoꝛ et indignatio. Fit et cõtem/ ptus.vt moꝛe aſpidis cum ceperit audire merſionẽ.v⸗ nam aurem terra figat. alteraʒ cauda ſatagat obturare. SBic et errantes huiuſcemodi peccatoꝛes ad verba di⸗ uini merſionis et venefici.genus humanum et ſingu⸗ los homines peccatoꝛes ſupꝛa omnem hominũ ſapien⸗ tiã incantantis.aure vna rebus terrenis defixa reliqua fine male actionis obtuſa omnino audire cõtemnunt. vwlut domus exaſperans.que nec dominũ nec ꝓphetam eius audire diſpoſuit.ſurdi voluntarie facti.ne ſides p⸗ ueniat ex auditu qui eſt per verbum dei erudiens et ſal⸗ uans et ad eterna deducens. Sibi denegant ſalutẽ qui Vrbis pꝛehonoꝛari nolũt ſpoter que nõ ſaluant᷑.que au re coꝛdis axpoſita cum inſtrumento coꝛpoꝛis audiunt᷑. SGurdi pꝛincipes ſacerdotũ.ſacerdotes ſcribe et phari⸗ ſei.qui noluerũt chꝛiſtum audire verba vite pferentem diligentes mundũ pꝛeſentẽ.quoniam verba vite eterne aduerſantur tranſitoꝛie vite. Nam ſignanda vita cum in dilectionẽ et delectationẽ wnerit. vileſcere facit om⸗ nem pꝑfunctoꝛiam vitam.intendens in vitam agendã ex tẽpoꝛe.vite delectabili omnino aduerſam. Amoꝛ qui⸗ dem vite decurrentis ſurditatem ſuperinduxit. ne audi rent nunciatoꝛes euangelice vite. Surdos ſe fecerunt pꝛincipes mundi.longo traciu tempoꝛis cõtemnentes audirè chꝛiſtum. qui per oꝛa humana diuiniec us loque⸗ batur.et intantum inſtigante dialolo ſeuierunt. vt cru⸗ . delibus penis exitio traderẽt chꝛiſti et eterne vite verba pꝛoferentes. Hoc ſanguis martirũ clamat:qui pꝛo pꝛe/ dicatione regni eternivbiq; pꝛedicatur effuſns.Nondũ iſta ſurditas per vniuerſuʒ oꝛbem curata eſt. Redundat etiam in multos qui cathecigatione verbi ſe fidei ſubie/⸗ cerunt:ſed auerterũt aures ne moꝛibus tenerent qõ ſi de iurauerũt. Sed ad mali cumulum merito acceſſit mutitas vt nec loqui poſſit qui pꝛius nõ percepit auri⸗ bus writatem. Erat enim et mutus. Multatus in lin gua vtitur ſignis:et wlut mimi manu indicat quod dij⸗ ſplicet vel affectat. Sed lingua ſana ad explicanda coꝛ⸗ dis cõcepta nõ ſufficit. cum ipᷣa ſola ſit coꝛdis verius in ſtrumentum. quomodo manu intima coꝛdis patefiẽt: Sed male ethicus mutus eſt qui deum nõ laudat. nec ſibi gratias agit.nec pꝛoximũ ſi poteſt et debet edificat: nec ſeipᷣm cum perperam agit accuſat. Et huic ſic male acto turbe ſubueniunt:cum illum ſic ſurdum nõ audiẽ tem verba diuine bonitatis.ſic mutum vt nec loqui poſ ſit chꝛiſto domino humanitate quadaʒ viſis miraculis glijs pꝛo ſanitate adduxerũt. Et depꝛecabantur eum vt imponat illi manum. Pꝛecantur turbe pꝛo muto:quia lingue carebat officio.Et illius cõmunitatis hoc habet imaginem quam debent homines habere in natura.nõ ſolum in rebus extra coꝛpoꝛa ꝓpꝛia poſitis que de iure diuino nemini cedunt in ꝓpꝛium ſed in coꝛpoꝛibus pꝛo⸗ pꝛijs:vt cum quis aliquo membꝛo deficit.ab altero ha⸗ bente de membꝛo ſimili adiuuetur. vt cecus ducatũ ha beat a vidente.lingua loquatur pꝛo muto ſubueniat a⸗ ride ſane manus deficiens pedibus deferatur a valido. Et cum ſumus ex vna maſſa cõpacti.qᷓ;uis ſit quedam pꝛopꝛietas in perſonis:ex vna veritate nature ſit valitu do membꝛoꝛum in neceſſitate cõmunis. Et magno fu⸗ turoꝛum pꝛeſagio ſub chꝛiſto res huiuſcemodi ageban⸗/ tur.vt cõmunitas in veris fidelibus reſtauretur in gra tia:que per iniquitatẽ in auariciam in ꝓpꝛium ceſſerat. Quod factum oſtendũt chꝛiſtiana cenobia vbi eſt com munitas rerum ſimiliter et membꝛoꝛum.bi et egro tantibus qui ſani ſunt vbi ſibiipᷣis per ſana mebra ſub⸗ ueniunt. Et ptopthographia edita in ſubuentionem vbiq; in terris fideliuʒ clamant patentibus ianuis:qð pthopthographij res egentibo et ſana membꝛa erhibẽt pꝛ0O infirmis Depꝛecantur hi vt imponat manum. ſed vVvluntas eius ſuffeciſſet aut verbum. Sanctitatẽ tan/ tum cõ ſiderant in perſona. cuius tactu credunt ꝙ du⸗ plex huius pellatur infirmitas:ſed necduʒ in chꝛiſto po/ tentiam deitatis audierunt. Habet autem quid occul⸗ ti miſterij et moꝛalis qo manus expetitur imponenda. vt eadem manus ſit plaſmans et liberans. Manus tue domine fecerunt me ⁊ plaſmauerũt me:veteriteſtamẽ/⸗ to due magne tube pclamant iob ſimiliter et dauid. Et nõ ſolum cõtemplatiua potentia:ſed ſuis chꝛiſtus ope⸗ ribus nos ſaluauit. Et ipe operatur opera pattis· Et o⸗ pus dedit illi pater vt ꝑerficeret.Et volũtas eius hec eſt vt pficiat opus eius.Et opera noſtra chꝛiſti ſunt operi / bus cõiungenda:et manus affigẽda cruci expetiturad impoſitionem. Nam per illam cruci affixam conterrite ſunt ſathanice poteſtates.vt noſtre damnatõnis cyro⸗ graphum eſt deletum Et appꝛehendens eum de turba ſeoꝛſum miſit digitos in auriculas eius: et erpuens te⸗ tigit linguam eius. Et ſuſpiciens in celum ingemuit:et ait illi. Effeta: quod eſt aperire Seoꝛſat a turba hun ſanandum dominus et ſaluatoꝛ nõ humanam ſed diui nam ꝓ ſanitate daturus medelam.quoniam ſepe turbhe noſtroꝛum fantaſmatũ et patratoꝛũ maloꝛuʒ et rerum labentium cõglobatum occurrunt anime ad deum rede unti.et perſtrepunt valide in auribus coꝛdis noſtri.vt nec poſſumus intelligere potioꝛa. zοdus medendi gquintus Archiatrus.qui pꝛimo ſanandum retrahit a ꝓhibentib⸗ ſanitatem:deinde aufert argumenta recuperande ſalu⸗ tis Sed huius curationis modus pꝛomouet infirmox aptitudinem ad ſalutem. Nam cõuertit illum ſaluatoꝛ ad ſe vt facierũ mutuus eſſet aſpectus.ac ſiad noticiaʒ inuitaretur creatoꝛis eius ad cuius imagineʒ factus e vt cõſideraret quod ſuper homines erat.qui ſibi in hu⸗ manitate reſtituebat coꝛpoꝛis ſanitate. Et ſepe fixo in⸗ tuitu cauſatur amoꝛ:et cogito beneficia largiente ſi nõ diligebat ſaltim reſpondit amoꝛeʒ. Et inſpectu faciei no ſtre quam condidit delectatur. Quod ad eccle ſiã dicit. SVSſtende mihi faaem tuam quia vecoꝛa. Decus habet immenſum cognitio ſaluatoꝛis. Et per ꝓphetam de con⸗ trario geſtu cõqueritur. Vlerterunt ad metergũ:et nõ faciem/Et cum ſic iſte ſanadus cõſiſteret ante faciẽ ſal uatoꝛis.miſit digitos ſcilicet auriculares in auriculas eius nõ omnes ſed minoꝛes vtriuſq; manus:velut ex⸗ purgans aures ab auditu malo. ab obedientia celeſtiuʒ pꝛeceptoꝛũ. Nam ſepe in ſcripturap veritate obedien⸗ tie aurem poſitam inuenimus:ſicut ſcriptum eſt de obe diente populo:in auditu auris obediuit mihi. Et expur⸗ gauit ſiniſtram ne audiret vocem demonis.vocẽ mun⸗ di.vxocem carnis. Et vt audixet terriſicum tonitruum eterni iudicij eterne damnatiomis:quo male agentibuſ dominus cominatur. Expurgauit ad dexteram vt audi⸗ ret agenda et ipſa fixa ceio diuinis inſiſteret Et expu⸗ ens tetigit linguam eius agnum ſacramentum in ſputo:quo etiam et oculos cecinati aperuit. Sapiẽtia videlicet de ſuperno capite defluens:ad directionẽ lin⸗ gue.ad eruditionem doctrinead publicationẽ occulto⸗ rum maloꝛum.ad odas ad gratiarum actiones referen⸗ das inſtruxit. Mec quidem mutuſ creatus eſt homo:ſed cuũ inſtrumento quo loqui poſſit diſerte · Nec voluit chær ſtus coꝛ ſufficere ad amoꝛem et cõtemplationẽ: ſi poſ⸗ ſent ſuppetere coꝛpoꝛis inſtrumenta in actione wnoꝛũ Pꝛotinus et ipᷣm coꝛpoꝛis oꝛganũ inſtrumentum vir⸗ tutum eſt:in quo deperditũ membꝛum a culpa negle⸗ ctus abſoluitur.et viua ſubiacent ſi nõ perſiciunt opus dei. Mihil ſit ocioſum in coꝛpoꝛe:quod virtutis poteſt eſ ſe mancipium.Alioquin damnationẽ incurrimus:ve⸗ lut qui operatus nõ fuerit in talentis acceptis. Ydcir⸗ co ſuſpexit ſaluatoꝛ in celum vnde in homines bona pue niunt:quia omne datum optimum et omne donũ pfe⸗ ctum deſurſum eſt deſcendens a patre luminũ Et in⸗ gemuit pꝛo miſeria cõditionis humane ꝙ in adam ſic omnes multati ſumꝰ.ꝙ ex peccatis ꝓpꝛijs amplioꝛi ſub iacemus. ꝙ mẽbꝛis debito iure nõ vtimurꝙ inſtrumẽ⸗ ta vitioꝛum querimuæ: iſte in duobus liber iteruʒ po⸗ terat multiplicari ſi virtutum nõ cõuertiſſet ad vſum. Et ait. Effeta: quod eſt adaperire Verbo monſtrauit potentiã.qꝛ in ſempiterno dei verto cuncta creata ſunt . ad quod ilico ſecutus eſt effectus Nam et ſtatim apte ſunt aures eius.et ſolutum eſt vinculum lingue et lo⸗ quebatur recte . Sic quippe ꝓpłetatũ erat ꝙ aꝑturus eſſet aures ſurdoꝛũ:et linguas mutoꝛum facturus di⸗ ſertas. Non tamẽ neceſſitate ꝓphetie ſed rõne ſubueniẽ di hominum indigentie ac diuine potentie oſtendende hoc fecit. Maxime autẽ vt ſupꝛa fati ſumus vt deꝑdita mẽbꝛa coꝛpoꝛis refierent inſtrumẽta virtutis.Quod ⁊ factum eſt. cum ſequitur quod et loquebar᷑ recte. Quo⸗/ niam nemo recte loqui poteſt inſtrumento lingue miſi dictante virtute.ſed nec teſtimoniũ auditus reſtitutiꝑ ſonuit ſicut et lingue:cum aliter hominẽ audire nõ cla⸗ reat niſi cum dictis aſſentit et diſſentit · iuſſis obedit vel denegat.ad interrogata reſpondet.vel nõ audiens ſilet. vocatus pꝛeſto ſe aſſerit.vel vt ſilentio tacitum ſe pᷣbet. 2fB☚ —dn ,m)à— ——⸗⸗ ðòð ̃——V——V—V—— —— f—–- — J]— —,. — — — — = = 2 — —— — — — Enti ſn mmnor luato tuseſt nhu fwin teſind geino adit, ls haht 1decon uterno ae ſi Irichlag eluter, eſtug teclen⸗ tdobe Reppur⸗ Cmang Mniruom gentibut prauci Gepe entumin Spidt lone lin⸗ ulto⸗/ teferen/ mo:ſed uitchar ſiwoſ⸗ lonoꝛu mvir/ negle⸗ ntopas eſtel mmuseer Par, lorncre ige⸗ ilinn lun ir ſoiſi ſrune⸗ enzvo⸗ Chin. ſtturt tſont⸗ mopee et /o rus o din eni ene dtt od o niſi tig c l le, n⸗ De miraculis Audit pꝛotinus in regno virtutũ omnis qui dicit.o⸗ quere domine:quia audit ſeruus tuus. Meſtitutas ha⸗ bet aures qui dicere poteſt.Audiam quid loquat᷑ in me dominus Et pcepit ne cui diceret . Sepe huiuſcemo⸗ di phibitionem in euãgelio legimus.eandem habet ex⸗ pla nandi ſententiã vt alibi factum eſt! Quanto auteʒ eis pꝛecipiebat tanto magis plus pᷣdicabant.et eo am⸗ plius mirabantur dicẽtes.Bene omnia fecit.et ſurdos fecit audire.et mutos loqui Bene omnia fecit.qui pꝛi mam creationẽ aſpiciens cuncta que fecerat.erant val⸗ de bona. Meſcit ab iſta potentia pꝛeterqᷓ; bonum egredi ſed ipᷣa creatura ſe traicit in vitiũ. Inexceptuata eſt iſta pꝛolatio ꝙ omnia bene fecit.ſed verioꝛ eſt effectus ꝙ eti am vitiata bene remaſcellauit ad pꝛiſtina. Et ſolum e eſt illa mala pꝛopellere que bonam naturã maculant vo luntate hominũ cõſentiente.aut ipᷣo in ſua pꝛouidentia rmittente. Bene omnia fecit non hominũ merito ſed ua bonitate:qua rebus a ſe creatis cõmunicabilem fe⸗ cit. Sed laudant turbe atq; mirantur in hominibo diui nam oſtenſam virtutẽ.eo ꝙ ſurdis reſtitueret audituʒ. mutiſq; loquelam. Auditum ſcilicet illoꝛũ que ſub he⸗ braica ſittera que apud hebꝛeos ſeribitur ſamech inſcri⸗ buntur.que interpꝛetatur adiutoꝛium ſentẽtiandi. In pſalmo quippe. In eternum domine.pmanet verbum tuum in celo. YOgitur hocverbum eſt audiendum quod in eternum in ſuis pꝛomiſſionibus permanet et in celo vbi omnia impꝛetermiſſe ſuis vicibus alternanf᷑. Sub hacetiam littera ex ſua interpꝛetatione dicitur in puer/⸗ bijs. Syndonem fecit et vendidit:et cinguluʒ tradidit chananeo.Audi ſurde poſt reſtitutionem auditus:qꝙ tu o Pe auditurus poſt doctrinã verbi permanentis in ce o. indonem facias ſcilicet candidationẽ operũ tuoꝛũ qua chꝛiſtum inuoluas inſepulero ponendum.quia in pace factus eſt locus eius:qui tantum eſt in puritate in tentionis operumq; noſiroꝛum. Sindo ad candoꝛem multo laboꝛe deducitur. Et einguluʒ tradidit chananeo Chꝛiſtus deus chananeus eſt:quis celotes. Et ſcriptuʒ eſt. Ego ſum deus gelotes. in caſtitate celans animas quas redemi:cui noſtre mundicie traditum eſt cingulũ pꝛout in euangelio exigit. Sint lumbi veſtri pꝛecincti. Et ſub hac littera Jeremias terroꝛẽ iudicioꝛũ et iram indignationũ eius ad nos:audire ſuadet dicens. Ope⸗ ruiſti in furoꝛe et percuſſiſti nos.occidiſti ⁊ peperciſti.op poſuiſti tibi nubem ne tranſeat oꝛatio: eradicationem et abiectionem poſuiſti me in medio populoꝛum. Et qui loquitur mutus iam reſumpta ꝓoteſtate loquendi. Vt ſi coꝛde credit ad iuſticiam: confeſſionem oꝛis faciat ad ſalutem. De ceco illuminato er duplici impoſitõne manus in bethſaide ſcoõm marcũ tm̃. o“ Capim XXVI Elm veniſſet bethſaida adducunt ei cecum:et c rogabant eũ vt illi tangeret. Et appꝛehenſa ma nu ceci:durit eum extra vicum. Et expuens in oculos eius:impoſitis manibus ſuis interrogauit illuʒ ſi aliquid videret. Et aſpiciens ait. Tlideo homines ſi⸗ cut arboꝛes ambulantes Pius medicus et humilis di gnationis eſt cenſendus :ſi nulla ſpe mercedis viſitat e⸗ grotantes quiad eum nequeunt habere acceſſum. Pꝛe uenit dominus cecum cum venit ad vicũ qui vallis pe/ nalis interpꝛetatur qua ſimilitudine pꝛeuenit omne ge nus humanum invalle huius miſerie intercluſumnma xime moꝛlv cecitatis oppꝛeſſum. Sed adducitur hic ce cus ducatu videntium. Etemim legis dei peritiã haben tes:ignoꝛantes ꝑduxerunt ad noticiam veritatis. Sed nec tantũ legendi aut audiendi ſiue docendi ſtudio quiſ inſtruit ut:ſicut cum humilibuſ ꝓſeucis ſupplicatur ad r Baluatoꝛis ceum . Et ſepe doctoꝛes quamuis non nouerint magis oꝛationibus q; verbis ꝓtecerunt in populo: et verbum doctrine oꝛationibus adiuuerunt Pꝛoinde rogabant vt illum tangeret Quotquot tactum aut coꝛpoꝛalem pꝛeſentiã exquiſierũt.ſanctitatẽ tantum in homine.vir tutemq; datam deſuper crediderunt:nõ deum verum et hominẽ in aſſumpta natura latentem.qui vbiq; ſimili⸗ ter poteſt. a quo cũcta equaliter ſunt ꝓpinqua vel diſcãt ſi diſtare ab illo fas eſſet aliquid docere nec opus eſt ſi⸗ bi aliquid agere geſtu coꝛpoꝛis:quia omnia perfecit ſolo imperio voluntatis. Sed quia homo diuina operat᷑ hu⸗ mane.Naml et appꝛehenſa manu ceci:duxit eum extra vicum. Durx factus eſt cecoꝛum lumẽ eternum: et ma num poꝛrigit. vt ex tactu cecus duceʒ ſecurus ſubſequa tur.Nouit diſcrimina viarum atq; voꝛagines: in quiba poſſet cecus male ductus incidere. Nouit ſcopulos in quibus poſſet impingere. Mouit et diuerticula in qui⸗ bus poſiet errare:idcirco via recta vemt ad cecuʒ:Chri⸗ ſtus eſtvia.ſecure ducit:neuter caſurus in foueam. In ſtupoꝛem et in ammirationẽ omnis animus audiens ſe deberet cõuertere:ꝙ chꝛiſtus factus eſt dux ceci.et peda gogus eius:qui per ſeipᷣin quo pergeret neſciebat.Du/⸗ rit in nube atq; in igne populum de egipto velut de hoꝛ⸗ rendis tenebꝛis:a enpus niſi per eum nõ erat egreſſuſ Et de ipo dictum eſt. Ducam te per ſemitas equitatis quas cum ingreſſus fueris nõ coartabũtur greſius tui: et currens nõ habebis offendiculum. Ceci omnes ſu⸗ mus: hoc duce pariter indigemus. MPꝛeſtat ipᷣe ſuã ma⸗ num: poerigamus et noſtra· Et opera noſtra infirma ſu is altiſſimis operibus cõiungamus:nmeminem niſi ſolũ ißpm ſequentes. Nam ipſe dominus ſolus dux noſter ſci lcet iſraelitici populi fuit:et nõ erat cum eo deus alienꝰ Et in captiuitate in interitũ vadit:qui huius ſemitas nõ ſectatur. Et per ꝓpletam dicitur. Populuſenim du ctus eſt in captiuitatem:quia nõ habuit ſcientiam. In captiuitatẽ criminũ et vitioꝛum ire neceſſariuʒ factum eſt.qui nõ habuit ſcientiam quã doctoꝛ ſupernus cecoꝝ et ignoꝛantium ippe decuperit. dux recte viationis.oñies ducens in viam rectam qua itur inter ſepimenta virtu tutum: ſicut ſcriptum eſt. Et eduxit eos in viam rectã: vt irent in ciuitatem habitatõnig. Qui hunc ducem re liquerit:ſemper ibit in pꝛeceps. Et per Jeremiã domi⸗ nus querulatur inter cetera mala que fecerat populus eius:ꝙ ipᷣm reliquerunt ducem. Nunquid nõ iſtud fa⸗ ctum eſt tibi.quia dereliquiſti dminũ deum tuũ.eo tẽ/⸗ poꝛe quo ducebat te per viam. Nunq; derelinqui poteſt dux iſte:niſi cum ducit per viam. Mam in patria beati⸗ tudini adlxrentes electi erunt:vbi derelinqui nec valẽt nec poterunt.Repꝛobi vero tune nolentes relinqui re⸗ linquentur:eo demerito quo hic dominũ relinquerunt Qualis huius ducatus ad eecum: Extra vicum ſcilicz bethſaida:qui domus pecudum ſiue frugum abundan⸗ tie et vallis penarum interpꝛetat᷑·Ab eterno beatus ex⸗ tra miſeriam per miſericoꝛdie manũ ſuos electos ducit quam duplicem eſſe ſolum agnouimus culparum atq; penarum:ſed vna penitus aliam pꝛecucurrit.nec ſecun da ſequeretur niſi pꝛima pꝛeiſſet. quia pꝛima educitur non deueniet in ſecundã quanq; multis penalitatibus tranſitoꝛijs ſubiaceat caro moꝛtalis:etiaʒ ſubitura moe tis imperium. Sed ſi rationi ſequenti vuceʒ adivſerit reſurget in gloꝛiam deſtructo moꝛtis imperio nequaqᷓ; vlterius peſſundanda. Exeamus extra vicum pecudũ: vt nõ ſimus ſicut equus et mulus quibus nõ eſt intel⸗ lectus.Que maioꝛ miſeria hominũ exiſtentiuʒ ad ima⸗ ginem dei qᷓ; moꝛe pecudum viuere.vt ſupꝑ ſẽ fetentia onera poꝛtẽt impꝛobumq; ſeſſoꝛem ad nefas duris cal⸗ m 3 Niber caribus perurgentem: Exeamus ſequentes ducem ex⸗ tra vicum frugum.mundi liquida relinquẽtes et abun dantiam.que cõtra naturam peccare diſpoſint codomi⸗ tas. Exeamus ertra vicum:n quo penam meremur cu mulatione culparum. Exeamus exetra caſtra poꝛtantes impꝛoperium chꝛiſti quo moiſes egiptiacam gloꝛia vili pendit Ducens extra vicum ieſushunc cecum: expu⸗ it in oculos eius Per ſupernam ſapientiã: noſtre men tis cecitatem ilumnnat-Mon eſt vera ſapientia niſi que de chꝛiſti capite deſcendit Et impoſt uit illi manus vt hominem ſeoſtenderet. Ec interrogat ſi aliquid videt. Bene ipᷣe nouerat ſividebat:ſed in noticiã aſtantiuvult deuenire quod agitur Qui homines velut arbꝛes am bulantes ſe videre reſpondit Mon videbat ꝓpꝛium ſed cõmutatum:nõ in re viſa ſed in ſuis oculis maculatis. Falſi rerum eſtimatoꝛeſ de alus extra ſe iudicant pꝛout intus dictat cõcepta nequitia. et tales arbitrantur ce⸗ teros quales ipᷣi depꝛauati perſiſtunt: et ipᷣi ad bona in⸗/ ſen fibiles.ſic alios eſſe decernunt.Mõ erunt arbvꝛes ho mines quos videbat nec vt arboꝛes ambulant:cum ſo/ lum impulſu extrinſeco arboꝛes moueaãtur. Sed in ho⸗ minibus nõ bene vidẽtibus arlvꝛina ſimilitudo regna/ bat:mõ in re viſa erat illuſio.ſed in vidente:velut in a⸗ qua partim et extra partim:remus aſpectus circa illam partem vbi ſitus diuerſitas incipit videat᷑ fractus cum ipe ſit ſanus:que falſitas non exiiit in remo ſic ſito:ſed in oculo ſic deluſo ꝓpter diuerſos ſitus rei integre aliter ccernere nõ valente. Sed cur ſic homines in alia ſimi litudine nõ vidit q; in artoꝛibs aliquid habet ſecreti mi⸗ ſterij:cum poſtea videntur omnia recte.Pꝛecurſoꝛ do mini totam humanam natura arboꝛem appellauit:quã et dixit diuino ſubiacere iudicio. Jam ad radicem arbo⸗ ris ſecuris poſita eſt vlut iudicium chꝛiſto datum enũ⸗ ciaus ad ſuccidendas arboꝛes ſteriles igniq; tradendas. quoniam pater omne iudicium dedit ſilio.Et poteſtatẽ dedit ei iudiciuʒ facere:quia filius bmimis eſt. Jpᷣe au⸗ tem ſaluatoꝛ ſecurim habens diuine iuſticie:arlvꝛibo ho mines cõparauit dicens. Omnis arbo: bona fructꝰ bo⸗ nos facit. Mala autem arbv: fructus malos facit. Sed fructus malos faciens:ſucciſa mittetur in ignem. Nul⸗ la inuenitur arboꝛ mala: bonitate naturarũ omnia bona ſunt. Mamvidit deus cuncta que fecerat:et erant valde bona. Sola hominis voluntas mala eſt in cauſa: malo⸗ rum operum fructus ad extra deducens. Pꝛoinde hicil luminandus videt in pꝛima cura hominesvelut artvꝛeſ ambulare.quaſi ſub iudicio dei omnes ineuitabiliter ex iſtere iuxta fructum manuũ noſtrarũ retributioneʒ re/⸗ cepturos:ſed nõ definite qto bꝛauio bonos quãto ſup/ plicio repꝛobos eſſe donandos.Viſio lxc pꝛima terroꝛis et timoꝛis initiantis eſt:pꝛo eo ꝙ omneſ diuino atq; tre mendo iudicio ſubiacemus.Erpedit quidem hic pꝛimꝰ aſpectus ad offerendam cautelam:ne velut ſteriles aut male fructificantes arlvꝛes ſucciſi tradamur in ignem. Necnon et viſio huiuſcemodi paternis ſeu pꝛothopla⸗ ſtinis delictis omnes homiĩes ſubiacere decernit.ob cau ſam ꝓꝙ relictis cunctis paradiſi arbvꝛibus de interdicta dumtaxat arboꝛe tetigerunt. Filij quidem arbvꝛis inter dicte dicunt᷑ omnes qui ſemine coꝛrupto ex pꝛimis pa⸗ rentibus ꝓceſſerunt: qᷓ;uis multos liberet gratia quos infecit coꝛrupta natura Deinde impoſuit iterum ma⸗ nus ſuperoculos eius et cepit videre:et reſtitutꝰ eſt ita vt videret omnia clare Curatur iſte paulatim non ob Afectum potentie ſed ob miſterium. SGecunda hec im⸗ poſitio manus qua videt ommia clare ad veram ſcienti⸗ am pertinet qua omnia in ſuis cõſiſientis cognoſcunt ſiue creduntur: cum nec temerarie aut ſupꝛa moduʒ de ſextus hominibus exiſtimatur atq; credit᷑ nec diuinis iudicijs aut miſericoꝛdia heſitatur.cũ fugienda et appetenda nõ facienda et agenda pariter cognoſcunt᷑:et cum ſcitur q̃li ter eſt cõuerſandum in medio nationis pꝛaue Et mi⸗ ſit illum in domum ſuam dicens. Tlade in domum tu⸗ am:et ſi in vicuʒ introieris nemini dixeris Introꝛſus iſte remittitur vt nouerit ſpeculãdo quod acceperit: ad quid obuigetur ex acceptis. Optima et grata cõſidera⸗ tio eſt. etiam ſi rependere nequit habere pꝛe oculis bene ficia creditoꝛis maxime creatoꝛis:qui nullis noſtris va lentibus meritis expedientia nobis gratis benigne cõ ceſſit. Aadat in domũ ſuam illuminatus a domino.vt cõtempletur interne.ne ſoꝛinſeca querela pꝛepediat:ne „ ſenſibus occupatus coꝛpoꝛeis videat ex illo lumine qð diume ſuſcepit.Abdicatum ſe a vulgarib⸗ cõſoꝛtijs faci⸗ at:qui luciferos ſplendoꝛes aſperit. Et ſi expedit in pu⸗ blicum alquãdo ꝓcedere:ne diffundatur animus in lo⸗ quendo etiam bona qui gratiã habuit. cum omnes non eceat eſſe theologos:ſed lugentes et gratos et peniten tiam agere. Nec omnibus datum eſtiin alios celebꝛare ſalutem. Et ex opoꝛtunitate nõ ex voluntate opoꝛtet eſſe ſermonem.d animi tumoꝛem ſpectat et faſtum oſten dit loqui et erudire.ſi nõ mittatur ſuperioꝛis mandato Splendoꝛ illuminas pꝛimo ſit ad ſeipᷣm in quem diffu ſus eſt:nec deriuetur in alios niſi iubeat ſuperioꝛis auto ritas autvrgeat neceſſitas.aut omnino exigat charitas Et ſoꝛteꝙ iſte nõ erat de vico bethſaida.qui pꝛimo inde foꝛas educitur: deinde dicitur! Elade in domum tuaʒ poſt vero ſi vicuʒ introieris Quomodo enim poterat domum introire:vicumq; nõ introire ſi domus fuiſſet in vico. l De curatione vnius infirmi ad pbaticã piſcinã ſcõm iohannem tantũ. Capim XXVII Ccum quodam tempoꝛe eſſet dies feſtus iu⸗ e deoꝛum:aſcendit ieſus hieruſolimã. Erat autẽ hieroſolimis ꝓbatica piſcina q̃ cognominat᷑ he⸗ bꝛaice bethſaida: quinq; poꝛtic habens. In his iacebat multitudo magna languentiũ cecoꝛum claudoꝛum ari: doꝛum:expectantium aque motum rebꝛo legim ſal uatoꝛem interfuiſſe ex ſtudio feſtiuitatib iudeoꝛum.ad oſtendendam virtutem ad inferendam doctrinam nõ ad oſtentationem vt humanã gloꝛiaʒ venaretur. Et ſua benignitate ſe neceſſitatibus hominum inferebat:requi ſitus ſiue irrequiſitus. Vlenerat enim pꝛo male haben⸗ tibus quibus opus eſt medicus ſed non pꝛo ſanis.quia neminem ſanum inuenit:neq; mercedem capturus in languidos.intendebatſbonitate tantuʒ ꝓpꝛia ferebatur. Qui hieruſalem tempoꝛe feſtiuitatis aſcendens velut nihilopenſus ab his qui ſibi ſanẽ videbantur/terrenis feſtiuitatibus intendentes:ad male habentes qui feſti⸗ uitatibus vacare nõ poterant ſe ceõuertit miſericoꝛs mi ſeris factus homo. Semper chꝛiſtus ſe tradidit ad ſola men.qui mundi ſolacia deſpererunt aut quos ipſe mun dus abhoꝛret. ſi wlint ſe in chꝛiſti lona tranfferre: aut abijcientes voluntarie ſaltim coꝛde ſeculum. aut abie⸗ cos a mundo ſi ad gratiam deputant ꝙ abiecti ſunt dũ tarat chꝛiſtus acceptat. Et hi ſolum inter dei filios com putantur.ſicut in ſapientia legitur ex vocibus damna⸗ toꝛum.Mos inſenſati vitam illoꝛum eſtimabamus in⸗ ſniam. et finem illoꝛum ſine honoꝛe. Ecce quomõ cõ⸗ (go⸗ ſunt inter filios dei:et inter ſanctos ſoꝛs illoꝛuʒ. os enim miſeratus dominus in hacvita viſitat ad pi ſcinam.que hieroſolimis erat et ꝓbatica vocabatur ab officio.nõ a pꝛopꝛietate rei:quoniã ibi oues abluebant᷑. Piſcina dici cõſueuit ꝙ plena piſcibus eſſet.ſed hec an⸗ tifraſitica locutio eſt:nam piſcibus ipſa carebat. Mõ enĩ Pſr Ioο n e r e De miraculis vbi balnea iugia hominum natatile piſciũ agitur. Sed miſterium ſecretum habet hec piſcina. Diſcuſſum vxrro aliquid gratum affert Siſcma cõgregatio aquarum ap parentium ſupꝛa terram deſuper deſcendentibo ymbei⸗ bus cõgregatarũ aut ex occultis venis pdeuntium.aut ex vtriſq; Gꝛatia dei omnibus pparata eſt hec que de ce bo deſcendit:quia omne datum optumũ et omne donũ perfectum de ſurſum eſt. Et hec publica et nota cunctis ſane credentibo ex occultis meritis que nemo hominuʒ nouit:que hieroſolinus eſt que terra pacis habet imagi nem. Oratia diuina ſiqundem non aliter aut glibi q; in pace cõgregatur aut pꝛeſtatur querentibus. Et fructuſ iuſticie in pace ſeminatur .· Pꝛoinde petrus· Datagite immaculati inueniri in pace· Oed ſi piſcina in hieruſa⸗ lem tunc notiſſima ciuitate:nunc abundantia gratiarũ in excellentiſſima chꝛiſti paceinec in anguſtum vel in oc cultum incluſa eſt gratia: ſed habet in publicum habet pꝛiuatum.poſſibilis ad habendum.in vnitate ſeu verita te querentibo:impoſſibilis diffidentibus. Multa eſt et vna eſt:multa peo omnibugvna ſingulis. Nam de ha bente pulcritudinem faciei dictum eſt. Gacies tua ple⸗ na eſt gratiaruʒ. put de deo habetur noticia fidei in hac vita poꝛrecta omnis gratie plenitudo:vt nihil deſit xo⸗ lentibus in vlla gratia. Et de ſapientia dicitur. In me nis gratia vie et veritatis. Mon eſt ſilij dei gratia vl⸗ lis coartata ſianſtibucſern unis omnibus volentibo eſt in his maxime que in appetitu hominũ ſunt:ſcʒ in vita et vritate grata ſanis.Et gratia vnius hominis in plu res homines abundauit. Intantũ ſiquidem abunda⸗ uit vt omnes viuentes volentes ipᷣius poſſint eſſe par/⸗ ticipes. Et ſicut vnius intantũ abundauit gratia vt de⸗ riuari poſſit ad omnes ipᷣius effectus.ſanãs inuiſas ho minum mentes.ita et vnitatis e quit et gratia. Sed perabundauit delictum:ſuꝑpabun delictum in omnes et gratia ꝓ omnibo facta eſt. Et gra tia ſaluatoꝛis noſtri i:ommibus apparuit erudieſ nos Non enim ſoluʒ ꝓpter vnam gentẽ aut populũ aut que⸗ piam ſingularẽ apparuit gratia chꝛiſti ſed omnibo homi nibus.quia vult omnes hmmes ſaluos fieri ⁊ ad agni tionem veritatis wmire. Gꝛati ia iſta pᷣaglet Hiſeina.Dech eſt in hieruſalẽ quia in pace inuenitur qð eſt hominis optimũ:nõ in ulavbi eſt amaritudo ea-- ſima:ſed in illa que datur hominibo bone volũtatis Ca⸗ uabantur in eo oues. Elere quidem humiles nõ in alijſ balneis pꝛeterqᷓ; in dei abluunt᷑ gratia.ꝙ lumina babilo nis et egipti ſunt oẽs aq̃ pᷣter gratiam ſaluatoꝛis.Et ſi qua videntur abluere ampliuſ turpant: niſi aqua hiern ſalem vbi abluuntur animalia mitia in domnnicũ ſacri⸗ ficium offerendaltq; nõ incõgrue bethſaida hebꝛaice vocabat ſ; dmu& pecudũ:t ſigniſicatio rei ſignate cõ grueret. Oues enim ieſus ſuos ſſequaces et auditoꝛes ingebat quinq; poꝛticibus quinq; iam decurſis mũdi etatibus.circũdata gratia copijs infirmoꝛũ ſcilicet ipſa egentiũ erat:iacentiũ in terrenis et peccatis ꝓpꝛijs atq; pellae ues mee vocem meã audiũt:et ſequunt᷑ me delictis. Cecoꝛũ ꝑ ignoꝛantiã veritatis.Claudop ſcilicʒ heſitantiũ et claudicantiũ in duas partes. an verũ dnn vnum viuũ.an idola ſequi penitus debuiſſent:ſieut he- 1 3 uven magnus idolatranti populo in optionẽ de/ it. Elt quid claudicatis in duas ptes: Si deus eſt do/ minus ſequimini eũ:ſi autẽ baal ſequimini iliũ. Mul⸗ ti heſitauerũt in fide venturi chꝛiſti:et in cultu vniusxve ri dei. Et cum ipe aduenit mundo ſe palã faciens:etia, claudicatũ eſt. Alij quidem dicebant quia bonus eſt:alij *△ ꝛiſtifere opoꝛtet te f re cõcentum qui ſatagit illam in veritate ſoꝛtiri:ſicut in er tot languidos vmius ſanatio manifeſtat. Et vbi ſu⸗ Baluatoꝛis quia ſeductoꝛ et ſeducit turbas. Et adhuc cdaudicant q;; plures fideles in fide chꝛiſti ieſu impingentes in vitaʒ eius et doctrinã ſuam: aut additiombus aut detrationi bus aut lenſualiter aut queſtuarie aut ſauoꝛib- delectati aliter ſentidi Etaridoꝛũ qui habebant deſiccata mem bꝛa. q;uis adhuc cõiuncta coꝛoꝛi que de humoꝛe coꝛpo⸗ ris nõ habebant nec ꝑcipiebant alhmenta virtutẽ.vwlut ramus deſiccatus in arbuꝛe q;uis nõ pcilus.nihil tamẽ recipit de humoꝛe radicis vt pubeſcere poſit in floꝛes. ꝓdirxe in folia:et aptos fructus educere in vtilitatẽ aut clectatione vſcentium. Oicq; multoꝛũ erat. modeq; regnat arida vita infideliũ.ſcʒ qui q;uis cum credentibo Vnuũ ſint vmtate natureab enectu tame in uiſibilis gra tie ſunt diuiſi. Et ꝙ amplioꝛe meroꝛe dolendũ:qpluri⸗ m fideles qui apparenter tenere videnturvmtate fidei ſed affectib⁊ moꝛibo recidunt᷑: pleriq; male ſentiẽdi er roꝛibo ſunt abſciſi.vt humoꝛẽ occulte gratie qᷓ in coꝛpe viget eccleſie nullo modo perupiat:vt fructus dignos penitentie faciant regnis celeſtibus aptos. Et iſraeliti ci hoc in deſerto pꝛontebantur dicentes.Anima noſtra arida eſt. Arida erat anima que in memoꝛia tenebat egi ptum: et ea que in egipto reliquerant Alrida eſt omniuʒ anima que delectabinter tenet memoꝛiam peccatoꝛũ et axpetit in tenebꝛaſ quas reliquit:etwellet appetere igno rantie incolatum. Et oſſibus aridis dicitur vt audiret Vrbum dominil Et expectabant aque motuʒ huiuſce⸗ modi multitudo languentiũ:cuius motus erat per an⸗ gelum:ex quo niſi vnus ſanari nõ potuit.ille dumtarxat qui pꝛioꝛ ocius poſt motum deſcendiſſet Omnis expe ctatio eſt futurotũ.et maxime que differuntur/Et expe ctatio creature reuelatione filioꝛũ dei expectat hue non dum eſt ſed futura eſtſẽt erpectatio petitionũ noſtrarũ vt exaudiantur ab altiſſimo.quod deſiderandum anxie patienterq; ſi differtur. Hinc iob. Quis det mihi vtve EC niat petitio mea.et quod expecto tibuat mipigus d pectatur ⁊ immutatio cunctoꝛũ. Yob. Cunctis diebus pectat᷑ dominus in ſua plenitudine gratiarum: ſed quouſq; veniat viriliter eſt agendum. Etenim hoꝛtatur unbe nunc milito:expecto donecveniat immutatio mea dauid. Expecta dominũ et viriliter age: cõfoꝛtetur coꝛ tuum ſuſtine dominum. Et iterum. Expecta dominũ et cuſtodi viam eius · Et alibi. Pars mea dominus di⸗ xit anima mea: ꝓpterea exaltabo eum/Sed in omni ex⸗ pectatione bonoꝛũ ſperandoꝛũ patientia opus eſt. Hinc iacobus ait ſub ſimilitudinein ſpe agricole:vt expectan⸗ do patientiam habeamus. Patientes eſtote fratres vſ⸗ q; ad aduentum domini:ecce enim agricola expectat pꝛe cioſum fructũ terre patiencer ferens. Et daind in expe⸗ ctatione ſua exauditum ſe gloꝛiatur. Expectans expecta⸗ ui dominũ:et intendit mihi. Et cum oꝛatione domini lvnoꝛum eius expectatio ſiat:liebat enim dommo pꝛo funde oꝛans. NHon cõfundas me ab expectatione mea. rpectabat et iſta multitudo languentiũ sque motum Quẽ motum nõ a ſeipᷣa ſed ab alia virtute:atq; angeluſ inuiſus viſe mouebat aquã. Patebat ſenſui aque motꝰ q́uis motoꝛ inuiſibilis eſſet. Mouet magni ↄſilij ange lus aquã ſcʒ gratie:cum coꝛda hominũ cõmouet et inui tat ad gratiam. Et quodda inuitatoꝛiũ erat ille motus vt deſcenderet᷑ in aquam. Mouetur quidem gratia. cuʒ ad ſe indigentes inuitat.Nõ enim homines ante mouẽ tur ad illam: niſi pꝛius gratia ad homineſ moueat᷑: Oꝛe uenit enim gratia omnẽ motum coꝛdis ad illã:ꝛomnẽq; lvnã coꝛpoꝛis actionẽ.Minc ſaluatoꝛ ait. Sine me mi⸗ hil poteſtis facere. Et apls. Non ſumus ſufficientes ali gquid cogitare er nobis tanqᷓ; ex nobis. ſed omnis ſuffi⸗ dentia noſtra ex deo eſt. Et alibi. Gratia dei ſizid quod m 4 Tiber ſum. Mam ipſa mota per angelum magni cõſilij ſcilicet vnigenitum filium dei ſaulum ad ſieipᷣm pꝛomouit vt pᷣ uentus a gratia operaretur in gratia: vt nihil vnumvel let aut ageret aut eſſet niſi ex gratia. Quotidie ſiquidẽ agitur mot gratie ſine intermiſſione querit ſanare lan guentes:in quinq; poeticibus id eſt in quinq; ſenſibus egre atq; infirmiter qineſcentes. Mouetur aqua deſce⸗ datur in ea. ſequatur ſanatio recedatur a poꝛticibus:vt nõ vltra quieſcatur in ſenſibus. Brutale ꝓptinus eſt in ſenſibus quieſcere. atq; ſupꝛa naturam fiamus quoni ipſa ſupꝑꝛa natur eſt aſpernas coeruptam natura mo co fundens ſed adiuuans conditã agnu ſacramentu oſtendit:ꝙ tantummodo ſanabaturvnus. Elmtas qui dem lxcin vnitatẽ traijcitur fidei omniuq; virtutu: i⸗ gnatq; nõ duos aut plures.ſed vnum cõuentum wro⸗ rum ſidelium. Illam poero vmtatem vnius ſanati vni tas oſtendit. 2c ter quaʒ eſſe wteſt nemim ſalus.vt in vnam coeatur ſidem vnamq; charitate. vnamq; catho⸗ licam eccle ſiam oꝛthodoxam vt cuncte virtutes ex vno pꝛodire credantur et ad vnum finem legis et ꝓpletarũ eſum chꝛiſtum referantur.ſub vnius fide dei qu eſt tri nus in perſonis vnus in mnnantaſll niã de ſtatu ca⸗ nitur fidelium q́; lonum eſi.quãq; locundum habitare fratres in vnum. Et deus habitare facit vmꝰ moꝛis in domo. Mon habitatur in vnum.neq; in vnum cõcoꝛdi⸗ ter cõuenitur: miſi habitatoꝛes vnius moꝛis extiterinr. Vnus eſt mos eccleſic: vna eſt vrbanitas eius ſolũ ſa⸗ tagens in ſupna. Et cum duo ſunt ocul in capite mul⸗ tiq; capilli: ſolum in vmtate ſponſus pꝛo amoꝛea lpon⸗ ſa ſe vulneratum eſſe fatetur.Elulneraſti coꝛ meum in Vno oculoꝛum tuoꝛũ: et invno crine colli tui. Ouo ſunt oculi vexter et ſimſter. Duo ſunt intellectus:fidei et na ture. In oculis fidei amoꝛis vulnus factum. Innume rabiles ſunt capilli capitis colli apud nos. ſed apud de um omnes numerati ſunt:ſed in vno ſponſus a ſponſa gladio amoꝛis cõfoditur.vt ꝓpter chꝛiſtum ſolum um⸗ paſſibilitas veniat. Crinis quidem impaſſibilitatis ha⸗ bet indicium.necnõ ex vnitate ad aliam directionẽ tra⸗ himur:vt ab omnibus diſſilientes adhereamꝰ deo. In⸗ quit enim apoſtolus.Nam qui adheret deo:vnus ſpiri⸗ tus eſt cum eo/Ged cõſpicture ed cõſpicituret intẽditur in vno lon⸗ geui tempoꝛis egro trigintaocto annoꝛuʒ.nõ ꝙ ſemper ab initio infirmitatis iacuerit ad piſcinam: ſed tantu in eo fuerat perdurata infirmitas. Hic pꝛe ceteris in infir⸗ mitate lalboꝛauerat.et omni humano deſtituebatur au⸗ xilio:ad curam pꝛeueniebat᷑ ab alijs. Memo ſibi erat au⸗ xilio ad deſcenſuʒ:et inter miſeros miſerioꝛ erat. Di tẽ⸗ pus infirmitatis attenditur genus humanum eſta dia wlo in poſſeſſione ſcriptum:ſed quomiã non omnesilli diuino imperio liberantur:populuſ gentilis in ilio ſigna tur cultu idolatrie iure pſcriptionis dialvlo mancipatꝰ otius autem diſſerendo vehoꝛ in omnẽ hominẽ pec⸗ catoꝛem:quem ſathanas diuturmitate tempoꝛis poſſe⸗ dit. multipiicatione criminum magmtudine ſcelerum. iure pᷣſcriptionis. cui nũqᷓ; fuit interdicta poſſeſſio quin wlit poſſe. poſſitq; welle wnire ad gratiam: pꝛout venit iſte egrotus au piſcinam/Ziggrauat hominum culpas tempoꝛis longeuitas in ccato. Et dominus per Jere miam populu arguit de longeuitate tempoꝛis in pecca⸗ tis. Nunquid poſit obliuiſcivirgo oꝛnamẽti ſui.et ſpon ſa faſcie pctoꝛalis ſue: Populant meus oblit' eſt mei dieb innumeris. Nemo dei obliuiſcitur niſi amoꝛe 920 pꝛio delectatus.et lia et ad mundi gloꝛiam dele tiq; malum eſi:ſed hoc grauius ꝙ in diebus in peeter ipius legem ad creata viſibi⸗/ ctatone ſe ligans. et hoc v⸗ EeiIe oe eint numeris Seg cum paucitas dierum hominũ ſit cito finienda. quintus quomodo quis a deoverti poteſt diebuſ innumeris,.niſi Actum quis potuit in iniquitare permanſit: ve⸗ ro uie homineʒz nõ habuit:vritas facti eſt ꝓhomo diu⸗ turne peccatoꝛ hominẽe nõ habet iuuantẽ aq gratiam. et ſanttatem a ſua egritudine cõſequendam. Et qBuis ad loc plurimu valeant oꝛationes ſanctoꝛũ: ipis omnino ſe paiuat peccatoꝛ indeficiens. Sed hoc lepe bonum eti⸗ am inuoluntarie atq; diuturne peccantibuſ remanet ꝙ ſanar expectant: wre credentes infirmitates animaruz eſſe peccara nullaſq; maioꝛes. MHic ſiclongeue infirmu laluatoꝛ alloquitur: ſi ſanari cupit interrogans Elis ſa nus ſieri Optime ipe nouerat. nec erat aliter autumã dum: quomam tantum ob hanc cauſam wnerat ad Pi⸗ ſanam. Sed querit ieſus ſi vult: et oꝛe pꝛofiteret᷑ malũ quereretq; ſalutem. Eademq; imagine affatur in inte⸗ rioꝛi ienſu quemhbet peccatoꝛe. Clis ſanus fieri: Quid iſta interrogatio ſentire videtur. niſi es ne infrmus oꝛe ꝛio cõſitere peccatum: Affectas ſanitatem: odire te in nrmitatem opoꝛtet. Odis illam: argumentis cõtrarijs pſequaris. iis ſanus fieri. Placet ne tibi ſanitas. Er⸗ go infirmitas diſpliceat: mo ſamtas mag; placeat. Clis ſanus fieri. Potuit ne peccatum te pꝛiuare libere volun tatis arbitrio.Potuit ne ſathanas te in illud baratrum obſtinationis viuentẽ immergere.vt tibi malum diſpli cere nõ poſſit velleq; i uſticiam. agnũ alte donum col⸗ latum eſt hommuvt liberum arbitriũ viuens etiam qᷓ; tumcunq; ꝑeccatoꝛ non poſit amittere. Et diſplicentia mali reſeruatur in hominiboa natura.et boni et optimi appetituſ:quanq ipᷣi per inania placita depꝛauent᷑. Sed interrogatus infirmus neſaẽs interrogantem. allegat impoſſibuitatẽ peiuatum ſe fatetur humano auxihio⸗et a valentioꝛibuſ pꝛeuenitur in cura. Clelut peccatoꝛ iam mundum faſtidiens.aſpernatuſq; facinoꝛa:ſancte eccle⸗ ſie meretur auxilium oꝛationeſq; ſanctoꝑ. Sed nemini ſperanda ſalus:fi ex toto coꝛde deteſiatur facinus. glu ſcitq; ſalutem.Ad quem ſaluato⸗ LBurge tolle graba⸗ tum tuum et ambula. Et ſuſtulit grabatũ ſuum et am bulabat YAacet aut ſedet: cui deſurgendo mandafr᷑. Ja⸗ cet qui cecidit in peccatis. Sedet qui a pigritia detinet Pꝛeceptum datur diuturnoa peccato: i longeuo vt ſur gat:ſi male ſe cecidiſſe cognouit Nam ſi ceciderit lignũ gut auſtrum auaricie.luxurie.gule.atq; ire.que faciunt animã eſtuare pᷣcaumate:ad aquilonem ſuperbie. vbi lu cifer diſpoſuerat ſtatuere ſedem ſuam. aut inuidie que frigidam animã facit. aut pigricie que tepidã tenet aut . in frigiditate mentis depellentẽ habitum motũ et offfi cium charitatis.et ibi erit iacens vbi ceciderit nõ valẽs ter ſe reſurgere vt valuit cadere: niſi ieſu pꝛeceptoꝛiſ po tentia ſubleuetur. Etenim hic languidus trigintaocto annos in infirmitate ha bebat:nequiens ab illa reſi urge⸗ re niſi ſaluatoꝛis ſuſcepiſſet pꝛeceptum. At vbi factum eſt ſurrexit cõtinuo:et accepit grabatum. memoꝛiã cõ fu ſionem peccati ſui quam omnis peccato: tenetur acci pere ſecum ferens:et ambulabat in ſamitatis teſtimoni um. exercitans coꝛpus et membꝛa. que olim tanto tem poꝛe tabuerant. Meccatoꝛ interioeꝛi ſanitate reſpirans: neq; amplius ferias in ſpiritualibꝰ agar. Ambulet. ſed in lege dñ̃.et in pceptis a ltiſſimi et ꝑetat ſue directõis viam liberatus a malo. NMamet dauid. Motam fac mihi viam in qua ambulem: quia ad te leuam animã meain Fiet pꝛotinus errabundus niſi pꝛius viam veritatis in uenerit.quoni nõ eſt in homine via eius: neqʒ viri vt ambulet et dirigat greſſus ſuos. Omnis conatus deo placere volentium.recteq; gradi:fuit eſſeq; debet in ele⸗ ctione viarum. Ambulatur ſecurius. inceditur cautius cum electa fuerit via writatis. Etenim dauid hoc in ſe ſpr ,/ nt imi ecl it le — —. f- E De miraculis et in perſona bonoꝛum feciſſe demonſtrat dicens. Viaʒ VWritatis elegi iudicia tua nõ ſum oblitus.Attamen in via qua gradiendum eſt: duplex eſt directio. Eſt qui⸗ dem directio ab indirecto:et directio ad directum. Di rectio, ab indirecto his verbis explicatur. liam im/ quitatis amoue a me:et de lege tua miſereremei · Et alibi.Ab omni via mala pꝛohibui pedes meos:vt cuſto diam teſtimonia tua. VUna eſt via imquitatis et malitie ad perditionem deducens.ſed illa ꝑer fraudeſ: iſta moli⸗ tur in nefas· Mam eſt via que videt᷑ homini recta:no⸗ uiſſima eius ducunt ad moꝛtem. Eſt autem directio ad directum. Sicq; poſtulatur. Dirige in cõſpectu tuo vi⸗ am meam. Nemo recte ambulat:miſi in cõſpectu deivia hominis dirigatur. Sed quis eſt qui etiam volens eiuſ poſſit vitare cõſpectum: Quonnia im omni loco oculi domini cõtemplantur bonos ⁊ malos. Sed qui animo cõtumaci perperam agere cupit diuinũ vellet declinare cõſpectum.qui vero per iuſticiciã agere nititur.in cõſpe⸗ Cu dei dirigi poſtulatrot ſcom ſuum placitum gradiaft. In ſpiritu ambulat:qui in cõſpectu dei ambulat. Et ſpi ritu ambulate:et de fideria carnis nõ ꝑficietis. Sabba to celebꝛata eſt huius infirmi ſanitas:quoniã in ſabba⸗ to eterno cuncti electi etiam qui turpiter peccauerunt peracta penitentia ſanabũtur. Sed iudei verum ſabba⸗ tum nõ habentes. calumniam inferunt:ꝙ hic grabatũ ſuum in ſabbato detuliſſet. Qui optime retulit tollẽdi autoꝛitatẽ in ſue ſanitatis auctoꝛem: velut ſi minoꝛa ꝑ maioꝛa pꝛobare niteretur dicens Qui me ſanũ fecit il le mihi dixit.tolle grabatum tuum et ambula Ac ſi ve lit intendere. Oaius eſt infirmitatẽ trigintaocto anno rum ſpacio inſiſtentẽ ſubito depellere nducereq; ſalutẽ q; iubere grabatů tollere. Sed ſibi obediuit infirmitas fugiens et inueniens ſanitas:nec meum erat diſſerere de licentia ſabbat ina. Diu tabuit coꝛpus meum nõ va⸗/ lens ferre meipᷣm.modo ab eo ſanatus ſupꝛa artem et naturam vt quid eius mandata nõ faciam: NMõ me ſa⸗ nauit obſeruantia legis ſabbatiq; cuſtodia ſed huius ho minis virtus ſanitati mexeſtituit.Et cum interrogare tur quis eſſet:ipᷣm neſcire reſpondit.uiuſ tantũ ingra titudinem arguit.ꝙ nõ nouerat ſue ſanitatis archiatrũ et anteq; actiones redderet gratiarũ. Sed ſoꝛte perter ritus nouitate factoꝛũ aut feſtinans ad iuſſum:aut om nino detentus de ſanitatis leticia nõ curauit agnoſcere beneficij largitoꝛem. Sed ſaluatoꝛ omniũ chꝛiſtus qui animarum magis qᷓ; coꝛpoꝛũ querebat ſalutem. et pꝛefe rebat vnam vt donaret alteram:declinauit a turba cõ ſtituta in loco Poſtea inuenit euʒ ieſus in templo: et Diynit illi. Ecce ſanus factus es:iam noli peccare.ne dete⸗ rius tibi aliquid cõtingat goꝛtaſſis ꝙ templum iſte ſa natus intrauerat ad oꝛandũ.et ad referendum vni deo cui templum dicatum erat gratiarum actiones ꝙ ſani⸗ tatem receperat nondum credẽs in chꝛiſtum. ipᷣmq; de⸗ um eſſe:in quo a ſaluatoꝛe inuenitur recepturus in ani ma ꝓut receperat in coꝛpoꝛe ſanitatem. Et bene magno miſterio extra templum coꝛpoꝛis:in templo ſanitas agi tur mentis. Nam cuncta viſibilia ſen ſibilia coꝛpoꝛi cõ ferunt. Sapientia virtutes mandata ſacramenta eccle ſie ſancte que templũ verum eſt dei:ad animarũ inſtru ctionem iparumq; ſalutem oꝛdinata ſunt. In optimo loco pꝛo futuro miſterio iſte inuentus eſt a teſu:quod ſi qui ad templum ſidei noſtre nõ veniunt.nõ mueniant vt nec inuenti in anima recipiant ſanitatem. Sed que in templo vbi inuentus eſt nõ ſunt pꝛeſentis diſſertio⸗ nis:iam diſerta ſunt alibi.Vleruntamen interminatio huic facta inſtruit ad ſcientiã.incutit terroꝛem paratqʒ cautelam.vt ſciamus ex peccatis penalia mala homini⸗ Baluatoꝛis bus pꝛouenire nõ ſolum in anima ſed in coꝛpoꝛe.non ſo lum in aua vita ſed in iſia.erroꝛ quidem quonia iudi cium dei eſt ſcom writatem. Mam deus vltionum do⸗ minus vlciſcens in eos qui ꝑccauerunt. Ex quo caute⸗ la vere timentibo oꝛitur:decunent mala. bonaq; faciant. vt dauid poſi peccatum. b omni via mala phibui pe⸗ des meos:vt cuſtodiam verba tua. Sed cur euenire de terius cominatur-Nam dimiſſa ſepe in vltionẽe redeũt: cum poſterioꝛa iunguntur. Crimen leſe maieſtatis ſe⸗ mel dimiſſum redit ad penam:cum agendo repetitur- Et ſepe in homimibus coꝛ impenitens generat reitera⸗ tio dimiſſoꝛum. Mihilq; deterius in woluntarie peccan⸗ tibus poſt ſuſceptam de pꝛiſtinis indulgentia. q; ſi coꝛ⸗ dis duricia ſubiequatur:que dum aſſiſtit ad penitentiã Wnire nõ ſinit. Quo demerito induratũ eſt coꝛ pharao nis. vt ſemper mala malis cumularct. et peioꝛa cõnecte ret.ſenioꝛ in populo dei factus:vt etiam neq; ſigna etꝓ⸗ digia magna ipᷣm ad penitentiã puocarent. Sed hic ſa natus a ieſu vt eum agnouit ex fide:pꝛedicatoꝛ fact eſt eius:et in trepido ammo abijt ad iudeos:et nunciauit eis:quia ieſus eſſet qui fecit eum ſanum. Vlelut retri⸗ butionis munus offert cõſfeſſionem ꝙ ieſus ſanare ho⸗ mines poſſit:et conftetur eum coꝛam hominibus ipio rum abiecto timoꝛe.Doc pꝛecipuum inter cetera ſalua toꝛ a ſuis fidelibus querit vt eum cõſiteantur:cui con⸗ feſſioni dona ſublimia pollicitur. Ommis qui cõſitetur me coꝛam hominibus:conſiteboꝛ et ego eum coꝛam pa⸗ tre meo qui eſt in celis.Et e regione dicit. Qui autem negauerit me coꝛam hommibus:negaboet ego eum co⸗ ram patre meo qui eſt in celis. Nullum ſignum euidẽ⸗ tius ſanate anime:q; chꝛiſtum vita moꝛibus oꝛe homi⸗ num timoꝛe depoſito cũ neceſſe fuerit cõſiteri. De curatione lunatici ſurdi et muti ſpiritum immũ dum habentis ſecundum mattheum marcum et lucam. Caplm. XXVIII MNuidus hoſtis humane nature in deuʒ ſemper i vſq;quaſq; ſuperbus alternationes celeſtiũ coꝛ poꝛum obſeruauit inſidias tetras in illis cõſti⸗ tuens vt eoꝛum infamaret auctoꝛem.velut qui malum in coꝛpoꝛibus celi poſuerit vnde humana natura ledere tur:eo ꝙ viciſſitudine lunaris pꝑmutationis lunaticus diceretur. Sed reuera nõ ſic imo ipᷣe malignus exagi⸗ tat obſeruando lune curſum quo ſoli puma vel longin⸗ qua ſumat defectu luminis vel augmentum.in his per mutationibus lunaribo perampliusvexans vt ſimul cũ creatura creatoꝛ ipᷣe culpetur· Nam vt tres euangeliſte teſtantur vt oꝛdo detur rei geſte ppoſterando hanc ſcri pturam quidam habebat filium lunaticũ ſea deceptio/⸗ ne qua ſupꝛa dictum eſt:ſed puer et habebat ſpiritum iummundũ. Et erat ſurdus et mutus quivraret eum vt ſepe pꝛecipitaret eum in aquam aut in ignem: et eli⸗ debat eum et ſpumare ſaciebat.et dilacerare et ſtridere dentibo et areſcere. Omnia hec ab infantia paſſus erat. Quem pater diſcipulis chꝛiſti attulit vt curarent eum qui nequiuerũt. Sed diffidens pater de diſcipulis. de magiſtro plus ſperans.cum ieſus veniſſet in turbaʒ ac⸗ ceſſit ad eum:et genibus ꝓuolutus oꝛabat dicens. Do⸗ mine et magiſter attuliad te filium meũ lunaticuʒ. ha⸗ bentem ſpiritum mutum et diri diſcipulis tuis vt cura rent illum et nõ potuerunt. Miſerere igitur filio meo quia lunaticus eſt:et ſi quid potes.adiuua nos miſertꝰ noſtri. Et ieſus ait illi. Et ſi potes credere:omnia poſſi⸗ bilia ſunt credenti. Et cõtinuo exclamans cum lachꝛv⸗ mis pater pueri aiebat Credo domine.ldiuua incredu litatem meaʒ.CTunc increpauit ieſus diſcipulos dicẽs. Liber O generatio incredula et peruerſa gouſch ero vobiſcũ vſq;quo patiar vos:?iffertelillum ad me.Et attulerunt ei. Et cum vidiſſet illum ſtatim ſpiritus cõturbaint eũ et eliſus in terram volutabatur ſpumans. Et cõmina⸗ tus eſt ieſus ſpiritui immũdo:et increpauit eum dicẽs illi. Surde et mute ſpiritus ego tibi pꝛecipio eri ab eo: et amplius ne introeas in eum. Et exclamãs multum decerpens eum exiuit ab eo. Et factus eſt ſicut moꝛtuꝰ ita vt multi dicerent quia moꝛtuus eſi. Jeſus autẽ te⸗ nens manũ eius:eleuauit eum.Et ſurrerit puer Qui adhuc peccare nõ nouerat tantaq; paſſus:ex oꝛiginali ſe multatum inſinuat. SGed in iſta ante colligirur homo ꝑeccatoꝛ.qui ex pꝛimis rudimentis et ex ſuis pꝛimitijs ſe pꝛopꝛia voluntate traicit in alteram moꝛem partem electione mentis impꝛoba.quãa coꝛrigere nõ curauit cõ ſilio aut diſciplina melioꝛis etatis.ſed velut infrunitus ſuper equum id eſt ſuper inhabenatũ coꝛpus inſedit:in id latus quo malus feruoꝛ ſeu carnis impetus impelle/ bat. Sed nec diſſerendũ ꝙ lunatic eſſet:ne videamur cum male credentibus infamare lunam ſimiliter et au ctoꝛem. Sed pꝛetermiſſa opinione fallaci ſolum in id quod verum eſt intendamus:nõ ſeruando littere oꝛdi⸗ nem ſed rei ſeriem. Puer hic habebat ſpiritum immun dum. Et hic iuuenibus pꝛincipalis hoſtis immundicie ſpiritus ferens per laſciuias voluptatum.et lubꝛica coꝛ⸗ poꝛum cui difficilime reſiſtitur. cum ad carneʒ ſe trahit tanq; ſenſualitatis amicum. qui blande ingreditur dul cia wenena diffundens. Si wro anime diſponit inferre certamen.aut maculat vnde coꝛpus aut immuncdhicias idolatrie et erroꝛum inſeminat.et ſurdum facit ad ver⸗ bum per quod erudiri poſſit ad ea que dei ſunt vt vigoꝛe ſpiritus carnis illecebꝛe ſuperentur:mutum ad pꝛoden dum latentia mala.Hic vexabat euʒ ne quieſceret. In⸗ quietus eſt omnis malignus nec quieſcit niſi ſupplan⸗ tet.⁊ ſemper facit eum quem poſſidet inquietũ:ſuadẽs impoſſibile vt velit quieſcere in his que quieta eſſe nõ poſſunt. Et ad pꝛecipiciũ aque et ignis ipᷣe deducit.Pe⸗ na ſe culpam oſtendit pꝛeteritam. Nam mala duo ſunt ſcõm iob in inferno penalia ſcilicet aquas et ignis ſcom illam ſententiã. Lranſibunt ab aquis niuium:ad calo⸗ rem nimiuʒ· Ex his penis colligitur culpa pꝛeterita.vt aqua niuium oſtendat charitatis frigiditatem.caloꝛ ni⸗ mius accenſam cõcupiſcentiam ad patranda mala ꝓhi⸗ bita:in que ad cadendum impellitur diabolo mancipa⸗ tur Et allidebatur Ad terram peccatoꝛ impellitur:cũ curuatur ad ima Et ſpumat ſin libidinẽ obeſatus Et ſemetipᷣm dilacerat cum nihil poſſit retinere vſſtimen ti honeſti.A nulla parte patitur aliquid habere integruʒ vel cõſutum.Dilacerat veſtimenta que deſtruit oꝛnamẽ ta nature et gratie indumenta que operiunt turpitudi⸗ nem quam incurrimus in adam et illam quam peccan⸗/ tes ꝓpꝛiaxoluntate cõtraximuſſ Stridebat dentibus Et in inferno ſimilis pena diuerberat: quia ibi erat fle⸗ tus et ſtridoꝛ dentium Et areſcebat jec ſi eſſet ſine hu moꝛe ſpiritus.vitam habentis Et ab in eunte ſua eta⸗ te iſte talia paſſus erat velut qui a pꝛimeua etate ſatha ne factus mancipiuʒ.eius dirum imperium nõ valens effugere.niſi a valentioꝛi potẽtia factus liber eſſet. Hic poꝛro puer apoſtolis oblatus a patre. nec ab eis curatio nem accepit:cuius cauſam ſi aliam inueſtigare tempta bimus pᷣterq; que ab ipo cognitoꝛe cauſarum poſita eſt. pꝛeſumptionis crimine arguemur:cum incredulitatis cauſam dumtaxat obiecerit. Et chꝛiſto iterum a patre pᷣ ſentatus eſt cum poſtulatõne miſericoꝛdie ſi qua poſſet Optima oꝛatio cum chꝛiſto dicitur:ſi quid potes miſe⸗ rere mei. Sed huic in ipo typo loquitur ommb diceni mouet! quintus Si potes credere:omnia poſſibilia ſunt credenti.Aſſe⸗ ritur ꝙ miracula potius fiant virtute credentis qᷓ; pote⸗ ſtate auctoꝛis: ſi omnia poſſibilia ſunt credenti. Mõ enĩ ſaluatoꝛ ſeipᷣm interrogat facientẽ et miraculoꝛum au⸗ ctoꝛem:ſed interrogat expetentẽ ſibi per miraculum et ſupꝛa naturam deficientibus remedijs alijs pꝛouideri. ſi debite crederet.pꝛeoſtendens illam credulitatis pptẽ⸗ tiam que ante omnino ignota hominibus erat:qð om⸗ ma poſſibilia ſunt credeti.Auctoꝛitas fidei chꝛiſtiane in finita eſt.ſi cõplectit᷑ omnia poſſe perficere. Poteſt dũ⸗ taxat ſi velit:credens ſcom rationem fidei.HNõ enim fi⸗ des per omma neq; per ſingula reſpondit hominurvolun tati niſi ratio fidei voluntatibo fidelbus aſtiterit. Sed huius pueri pater cum lachꝛymis exclamauit dicens. Credo domine:adiuua incredulitatem meam ꝛetẽ⸗ debat ſe habere ſidem.ſed ſi nõ plenam.ſi in aliquo deſi cientem.ſi nõ equiparem adqſexpetitum.per eum in quẽ credebat poſcebat adiuuari Et recta exiſtimatio ſumet omnibus pꝛeſtructa eſt vt ſi aliquid poſſidet virtutis. non ad plenum ipᷣam poſſidere ſe credat.ſed ſemper au⸗ tumet aliquid deeſſe:vnde querat perfici vnde poſtulet adiuuari. Et apoſtoli etiam petierũt dominũ dicentes. Adauge nobis fidem.Aliud quidem eſt habere:aliud a⸗ liquid plenum poſſidere. Netenduʒ nobis eſt virtutes ipᷣarumq; augmentum:vt anime noſtre depulſa omni demonum fraude:plena ſit ſamitas. Sed increpantur apoſtoli:velut adhuc nõ plene fideles O generatio in credula et peruerſa quouſq; vobiſcuʒ ero.vſquequo ros patiar Mec increpatio non de indignatione pcedit ſed de cõpaſſione:nec ſaluatoꝛ tedio affectum de moꝛa cum apoſtolis ſe oſtendit. aut moleſte ferentem:ſed tardita⸗ tem anime illoꝛuʒ abhoꝛret:cum ſic ipe cõuerſaretur cũ eis aſſidue ac per omnia que cõgruunt argumẽto id fe⸗ cerit ꝙ in plenitudinem fidei deuenirent Et dixit. Af⸗ ferte illum ad me verum deum et hominem:qui a pu⸗ ris homimibus curari nõ potuit ſine fide pleniſſima ſal⸗ uatoꝛis. Et attulerũt ei Et cum vidiſſet illum ſtatim ſpiritus cõturbauit eum Cõturbat peramplius ſpiri⸗ tus nequã cum expelli ſe cõſpicit.et ſeuioꝛa temptatio⸗ num bella mouet.et dum in anima ſeuire amplius ne⸗ nut.toꝛilie⸗ et coꝛpus et ſeuioꝛa temptationum bella Angde hic puer a ſpiritu eliſus in terram. rolu⸗ tabatur ſpumãs Poꝛro ſic agebatur in coꝛpoꝛe. Sed cum deſeri ſe malgnus agnoſcit validius inclinat coꝛ hominis ad terrena reuoluens in illis memoriam.quo rum amoꝛe vinculatus nolit dimittere:in quibus no⸗ uit dialolus homines tenacius poſſidere. Spumabat pꝛe interno labvꝛe quem patiebatur. Sed vitiuʒ habet ſpuma oſtẽdere ſcʒ lubꝛicale hoĩm: et putrida⁊ incõpo/ ſita verba que pꝛofert a dialolo agitatus. Cui cõmma⸗ tus ieſus increpans ſeuiciam eius:magis autem refre⸗ nans quem eiecit imperio verbi ſui. Spiritus ſurde et mute. hoc eſt quia illum effecerat puerum. vt nec audi⸗ ret verbum quo diſponeretur ad optimũ:neq; loquere tur quippiam gratum. Ego pꝛecipio tibi eni ab eoꝛet am plius nõ introeaſ in illum. Pꝛecepit egreſſum:phibuit reingreſſum. Mon enim ſatis depuliſſe malitiam: ſi re⸗ peteretur cõtinuo. Signum euidens recepte ſanitatiſ in vtroq; homine:cum nõ infirmitaſin coꝛpoꝛe neq; in anima et moꝛibus non reiteratur iniquitas Et excla⸗ mans multum diſcerpens eum:exiuit ab eo Inſatia⸗ bilis nocendi auiditas in demonibus eſt. Ingrediẽtes ſtantes et egredientes inferũt mala que poſſunt:vt hic puer ex pena quaſi moꝛtuus remaneret. Et were ſic agi tur: quia liberatus a diabolo moꝛtuus eſt etviuus. Moꝛ tuus mundo et ſibi:et poſſeſſoꝛi nequã. Viuit autem bus uni lppi curm tig ſun nibe tlite ne kur inn nis ep im dri tio⸗ ne wla lu⸗ e N 1t t na⸗ fren eet ch ere im Mit re⸗ ti in le ta/ tes bi No: De miraculis chꝛiſto qui tenet manum liberati ab ipo:et eum eleuat vt ſurgat. Equidem a ſpiritualibus vitijs factus liter ſubleuari meretur.et pꝛiſtiniſ moꝛtuus diuinam manũ in ſuum adiutoꝛiũ accipit reſurrecturus ad virtutes:re ſurrecturus ad vitam. Poſt quam curationẽ Lacceſſe⸗ runt diſcipuli ad ieſum ĩecreto interrogantes eum. Et rxerunt ei.Quare et nos nõ potuimus eijcere illum Inepta interrogatio et pꝛeſumptionis habens imagi⸗ nem:ſcilicet quare nõ poterunt eijcere demonem. Hoc potius mirandum et interrogandu ſi potuiſſent. q;uis in poſterum ſimilia multa fecerũt. Vnde ipi poſſe debu iſſent. niſi er eo qun omnia poreſt: Ende hbommibus po tentia ſuper demoneſ. EUnde mirandũ ſi homo nõ eijcit demonem. in eden eiectus a demone:A quo quis deui⸗ ctus. huic et ſeruus addictus eſt. Quaſi poteſtiate tyrã mica homo a ſathana pꝛemebatur. Elnde capti ſerui be⸗ reditario iure peccati que aduerſus capiente in bello re⸗ cludentem in carcere poſſet eſſe dpellendi poteſtas.niſi pPer altitudinem fidei filij de hommis ſacti et potentiam vututis eius: Apᷣa igitur ſides occultam energiam ha⸗ bet etiam agens inſignia manifeſte:que homines ſuper homines facit et maioꝛes ſeippis cõſtituit que humanaʒ execedens virtutem largitur inuiſe diuinam:vt etiam ſuper demones ſane fidelium hominũ feratur imperiũ qua nondum apoſtoli appꝛime imbuti erant:vt eis re⸗ ſpondendo ſaluatoꝛ ipe teſtatur Nam dicit illis ieſus. Pꝛopter incredulitatẽ veſtram Ecce incredulitas ade mit eijciendi potentiã:qua demota ſcitur quid poſſit ꝑfe cta credulitas! Amen quippe dico vobis:ſi habueritis ſidem ſicut granum ſinapis dicetis huic monti tranſi et tran ſibit:et nihil impoſſibile erit vobis Mõ eſt ocio ſa ſimilitudo grani H ad virtutem fidei expꝛimen dam. ſi diſcutiatur per ſin in effectum fidei ſpeculemur. Mon legimus apoſtolos aliquando montes amouiſſe per fidẽ:quanq; potuiſſent ſi neceſſitas poſtulaſſet cum et ſimilis iam facta legeri⸗ mus.ſed in argumentũ virtutis fidei dictum eſt.cum bona omnia et decentia fieri poſſunt per fidẽ ex eo; a iecit.quia nihil impoſſibile erit vobis. Et ſupꝛa dint: omnia ſunt poſſibilia credenti. leruntamẽ quaſdam alias virgas appoſuit fidei quibo ſathanica poteſtas ar/⸗ ceretur.et moꝛales virtutes docuit quibus poteſtatiue depellitur ſcilicet oꝛationem et ieiunium:cum adnexit. LHoc autem genus ſcilicet dmonum: nõ encitur niſi oꝛatione ⁊ ieiunio Mõ ꝙ iſta pꝛeter fidem:ſed fides cũ iſtis dmonũ huiuſmodi genus pellit. Quanta hic ſpi⸗ ritus neqᷓ; huic puero fecerit ſupꝛa iam diximus.a qui⸗ bus liberari deſiderans oꝛationibus vacet · domet ſe ie⸗ iunio:vt in oꝛatione animus ſe doo gratum exhibeat ac cipiens documenta ſuperna.et plura mereatur accipere cum accepta cognouerit.cum de acceptis gratiarũ debi tas reddiderit actiones remote in conclaui agens cau⸗ ſam ſuam cum creatoꝛe ſuo:ante cuius cõſpectum om⸗/ nibus curis depoſitis cunctiſq; rebus abiectis ſe cõſti⸗ tuit aſſiſtricem. Jeiunio vero fiat mens ipſa ſollertioꝛ: nõ oppꝛeſſa epulis nõ grauata cibis. Et coꝛpus mode⸗ ramine apte frenetur ne maculetur libidine. ne defluat in vetitũ.ne excedat in nimium:ne obeſitate ſupꝛa ratio nis cõſiſtentiam inualeſcat. V De ſanatione mulieris curue ſeᷣm lucam tantu Capitulum XXIx Terq; ſexus ex diuina iuſticia p paterna inobe⸗ v dientia diuerſis penalitatibus ſubiacebat:quẽ in multis curaturꝰ ſaluato: aduenerat:et omne coꝛpoꝛis vitium quadã imagine ſpirituale mali erſtẽs gula: ſed ptermiſſa dumtaxat Baluatoꝛis in anima vnde labebat᷑ in nequã opera oſtendebat: Et cum eſſet ieſus docens in ſinagoga iudeoꝛum ſabbatis ecce mulier que habebat ſpiritum infirmitatis annis de cem et octo:et erat inclinata. nec omnino poterat ſur, ſum reſpicere. Quam cum videret ieſus:vocaut ad ſe et git illi. Mulier dimiſſa es ab infirmitate tus. Et im poſuit ili manus:et confeſuim erecta eſt et gloꝛificabar eum. Digne muliebꝛis ſexus infirnitates patit᷑: que ſeducta in puaricatione fuit male ſuaſa peiuſq; ſuades. — Etenim ſi lola deliquiſſet. nec ſua ſiſſet viro qui et ſte⸗ tiſſet humana natura libera fuiſſet a malo Radix quidẽ ſana ramos ſimiles pꝛoduxiſtet. Mon enim radix eua mulier.ſed vir ada humane nature fuit exoꝛdiũ. Sed hec de qua euangeliſta loquitur habebat ſpiritum ſcilicʒ immundum qui eam iuſta dei permiſſione ligauerat. et ſic inclinauerat coꝛpus eius vt nec poſſet ſurium aſpi⸗ cere: per annos decem et octo ſic cõpꝛimens eam. Non ingredientes allegoꝛiarum pelagus infirmitatẽ huius mulieris per imaginem quandam traiciamus in malo- hominum moꝛes:in quos ſathanas cũctos libenter in⸗ trudit. Velut ſibi placens antiquus hoſtis deiectus a ſuperis nollet aliquem in amoꝛeʒ ſupernoꝛũ aut cõtem⸗/ plationem aut quantamlibet cognitionẽ venire ne tan/⸗ dem illa poſſeſſurus ⁊ in illis beatificandus aſcenderet. Quãobreʒ ſe obicem facit impedimẽta pꝛocurat:recur⸗ uat ad terrena. Inclinatus autem affectus in nimiam curaʒ cariis quam geſtat.que terra grauiſſima eſt:que cum in affectum terrenoꝛum tranſierit aſpectus ſuper⸗ noꝛum repꝛimitur et aboletur.aut nõ ingreditur in ani mam illa dulcedo celeſtis:cui terra carnis in pꝛeciũ ve⸗ nerit.Deperit honeſtas in anima:cui cara eſt facta caro terra. Illa imago ad quam factus eſt homo inuitat ad alta. inuitat ad deum. ſuadet ſemper vt accepta illa di⸗ gnitas cõſeruetur humana:ne infra beſtias retrudat in dignitas. Sed reſperxit illa terram coꝛpoꝛis ſui cui colli gatur:et dilexit eam tanqᷓ; habitaculuʒ eius timens diſ⸗ ſolutionem.diliges in illa manere tanq; in optimo ſuo. et omnem oculum et aſpectum inflexit ſuper eam inue ſtigans aucupans vnde ſana et vigoꝛoſa cõſiſteret: nec aſpexit melioꝛa ſua nec ſurſum direxit aſpectum.vbi eſt immoꝛtalitas.affectata in cõcupiſcentiam ſenſibilium cliuis.velut ſalomon qui ex cõcupiſcentia mala inclina uit femoꝛa ſua mulieribus:ipᷣe ſicut mulier mollis factꝰ AQuid inclinata mulier ad terrã ſi illos dixerimus qui ſigurantur in illa muliere aliena et extranea que mollit ſermones ſuos:et reliquit ducem pubertatis ſue et pa⸗ cti dei ſui oblita.inclinata eſt ad inferos domus eius. et ad inferos ſemite ipſius: Mulier hec ſenſualitas et de⸗ lectatio ſenſualis eſt:aliena ſcilicʒ a lono cõditionis ſue atq; hono virtutis magis alienans hominum mentes. vt non vt conditi ſunt viuãt:ſed pꝛout ſe in beſtias mo ribus tranſtulerunt. Mec mollit ex blandicijs ſermo/ nes vt decipiat citius: ducem pubertatis ſue abhoerens Dux pubertatis deus ſolus:dux altioꝛis cõſilij et etatis deus et homo. Et pactum condicti de actione laudabili tradidit in memoꝛie:velut ab alijs occupata cõſtrictius Sed qui woluntate inclinantur ad culpam.inuite incli nabuntur ad penam:quoniaʒ et inclinata eſt ad inferos domus eius. Imago adoꝛationis et venerationis eſt in clinatio.ſed laude digna cũ adoꝛat᷑ deꝰ:ſicut ſcriptũ eſt Incuruati ſunt et adoꝛauerunt deum. Et abꝛaam pꝛo⸗ nus adoꝛauit deum:et accepit a domino pactum ſempi ternum. Et iacob adoꝛauit ſepties pꝛonus in terram. et effugit indignationẽ fratris. Sed vituperiũ habent et penam qui ad idola inclinantur. Nam et pꝛophete ne quam interfecti ſuntixridente illos helia in inuocatiõe domini ſuper ſacrificia. ſimiliter et populus qui ob ido⸗ latriam ductus eſi in captiuitatem:quia nõ habuit ve/ ram ſcientiam. Et ſi pter aliquid inſigne virtutis quiſ dignus habetur: carens reputatur indignus. Et toto vero poſſidens et exercens virtuti cõtrarium cõdemna⸗ batur iſraeliticus populꝰ quis genua curuabat ante ba⸗ al:vt helias pꝛopheta magnus nõ tamen omniavides. diceret ſolum ſe eſſe relictũ qui baal nõ adoꝛaret. audiuit a domino qui cuncta optime nouit.Meliqin mi hi ſeptem milia viroꝛum in iſrael: qui nõ curuauerunt genua ante baal. Ex qua plane ſententia vitium peram plius a virtute cõſfunditur: et ipa virtus laudatur exvi⸗ cio. Neceſſe eſt pꝛotinus vitium vituperari a ſplendoꝛe virtutis:et ipam ſplendidius inclareſcere de decoꝛe vi⸗ cioꝛum. Extollit lux ſeipam.et tenebꝛaruʒ turpitudine validius eius deco: agnoſcitur:et ſua pꝛopꝛia cõſidera⸗ tione tenebꝛe boerelcunt. egrius vero cum coponuntur ad lucem. Sixerim ſane hanc muherem incuruataʒ ad terram. omnẽ animã ſpem ſuam. in caducis ⁊ perfuncto rijs defigentem. hanc terrenam amanteʒ coꝛde. de ipſa oꝛe pleno loque ntem.et ommi actione queretem:vtp hac terna inclinatione ter diceret dominus.Terra ter⸗ ra terra:audi verbum domini. O qui terram diligis de terra loqueris. terra negociatione cõquiris. audi verbũ domini:ab iſtis te erimens et ad celeſtia erigens. Sed quid eſt ꝙ ſurſum nõ volebat aſpicere niſi quia ſperans in terrenis deſperauerat de ſupernis: Spes infimoꝛum inciinat: ſupernoꝛũ deſperatio erigi nõ permittit. Spes ſupernoꝛum dumtaxat eſt illa:que animas incuruatas ſacit erectas. Et iniquitates ſupergreſſe hominũ ratio⸗ nes erigi nõ cõcedunt.Quo typo mebat dauid. Quoni am iniquitates mee ſupergreſſe ſunt caput meum:et ſi cut onus graue grauate ſunt ſuper me. Mondera ſuppo ſita capitibus hominum:ſurſum aſpicere phibent. Sie et imquitates ſupergredientes hominũ mentes. velut grauiſſimũ onus cõpꝛimens et repꝛinens atq; grauas aſpiciendi ſurſum adimunt facultatem.niſi diunna vir⸗ tute talia onera diſſoluantur. Sic enim per pꝛophetaʒ pꝛeceptum eſt. Solue faſciculos depꝛimentes. aſcicu li qui animas depꝛimunt:ſunt multiplicata delicta et cõ cepte nequicie atq; actualia mala:in multis pꝛohibitis aut in vno pꝛohibito iterata. Sed quim vno offendit factus eſt omnium reus:vt nõ ſolum ex diuerſis: ſed ex vno ſepe repetito cõgregantur et colligantur faſciculi depꝛimentes. Nihil excludit miſterium annoꝛũ nume⸗ rus quibus hec mulier curuabatur:ſcilicet decem octo annoꝛum. Secem quidem diticeus eſt qui pertinet ad vitam agendam:octo vero ad quieteʒ ſupernã pertinẽt nõ ex ſabbato iudeoꝛum. ſed ex octaua fidelium qui nu⸗ merus vitam ſperandam pꝛeſagiat.ac per hoc quicunq; ſunt m huius mulieris imagine. hanc patiuntur infir⸗ mitatem per decem et octo annos:nõ agentes vitama⸗ gendam diticiei. et ſperandam regno dei deſperantes o⸗ mnino.Hanc quidem mulierem ieſus vocat ad ſe.quia illa m ſe ſanari nõ poterat: nec bene ſibi erat et vt p eum bene ſibi eſſet:dimiſit illã ab infirmitate ſua. Curuatã animã ad terrena quis erigit.niſi qui ſpem poteſt poꝛri⸗ gere de ſupernis:1 lonis et ab his que bona videntur extimatione moꝛtalium nemo retrahitur:niſi melioꝛa in ſtipulationẽ pꝛoueniant. Quis enim ab iſtis terre⸗ nis abſtralxre animũ poſſet.niſi vero intuitu ſupernoꝝ Quis potuit ad celeſtia mentes honminũ ſubleuare:ni qui de celo deſcendit cuius in vtriſq; cõſiſtit plena pote ſtas. a patre omnium deo data in celo in terra. Et poſt verbum effectiuum etiam manus impoſuit non dedi⸗ gnans fragilem ſexrum quem condiderat nõ abhoꝛrens quintus creaturam pꝛopter culpam. nõ veſpiciens quod creane⸗ rat ad bonum eternum pꝛopter tempoꝛale delctum.nec longam moꝛam in peccatis hominũ vecernenti ſic ple⸗ riq; reſiſtat. Sed vere auerſe mentis a malo ſincereq; ad tonum cõuerſe infinuat cum uico paretur iniunctis pꝛout cõſeſtim hec erecta eſt ab infimis alta cõſpiciens. Et gloꝛificabat deum:quoniam regi ſeculoꝛum inuiſibi li ſoli deo honoꝛ et gloꝛia. Et ſi omne datum optimũ et omne donum perfectum d ſurſum eſi deſcendens a pa tre luminum.nemo gloꝛiſicandus niſi ſolus deus. Eti am in parteʒ optimãa hec mulier cemit cum gloꝛificauit eum pꝛeter quem ſanari nõ poterat.et reddidit cenſum vltra quem alium nequimus impendere niſi de moꝛibi gloꝛiſicare deum. Sed qui hanc curuatam mulierẽ ere xit.omies conatur erigere:ſuſcitans de terꝛa inopem de ſtercoꝛe erigens pauperem. Erigit pauperem cui nõ eſt adiutoꝛ:ſi erigi cupit.Pauperem dico rebus ⁊ nego cijs:pauperem patiente cui mundus inſultat.pauperẽ ſpiritu pauperem humilẽ.abiectum ſibi. abiectum mũ⸗ do:omni reputatione carentẽ. Hunc de ſtercoꝛe ceremo nie legalis quam apoſtolus arbitrabatur vt ſtercoꝛa eri git:de ſtercoꝛe terrenoꝛũ quo thobias cecatus eſt de ſter coꝛe carnis que amimã inficit erigit.ac etiam merentes erigit ſoſpitate:quia beati qui lugent.quoniam ipᷣi cõſo labuntur.Omnis autem diſputatio et queſtio ſubſecu ta.ꝙ in ſabbato curauerat:inuidiam et ipocriſim iudeo rum pꝛetendit. Sed quid in ſabbato miraculum factũ eſt: veram legis intelligentiaʒ.et eternam ſanitatem et quietem enunciat. De ſanatione idropici ſecundum lucam ſolum. Kapitulum XXX I T. factum eſt cum intraret ieſus domum cu⸗ e iuſdam pꝛmcipis ſabbato manducare panem: et ipi obſeruabant eum. Et ecce homo quidam idropicus erat ante illuʒ. Et reſpondens ieſus: dixit ad legiſperitos et phariſeos dicens.Si licet ſabbato cura⸗ re.At illi tacuerunt: IJpᷣe vero appꝛehenſum ſanauit eũů: et dimiſit Sicut vnigenitus dei filius aſſumpfit car⸗ nem carnis peccati ſimilem nõ tamen peccatricem: ita ſe cõfoꝛmauit quibuſdam hominũ moꝛibus abſq; pec⸗ catovt etiam iret ad agapes hominum peccatoꝛum.nõ amoꝛe cõuiuij ſed ratione docendi:et pauper et egenus exiſtens oſtendebat moꝛibus paupertatemvite victum capiens apud alienas edes inintat.aut ſemeipᷣm apud eumviſitans.vt cacheum pꝛeuenit:ꝙ in domo ſua opo: tebat eum manere. IJudicia quedam hominum teme⸗ raria poſſent in hisvlut in alijs cheiſto inferre calumni am.ꝙ ſepius huiuſcemodi ſinfugia frequentaret.ſi nõ veniret in hminum mentesꝙ querebat opoꝛtunitatẽ docendi neſcios virtutem:et gerendis rebus captabat materiam faciẽdi. Sed amplius dignationis et humi⸗ litatis ſibi debet aſſcribi ꝙ nullum hominem deuitauit etiam peccatoꝛemſi coluiſſet ſecum habere colloquiuʒ aut in quopiam honeſto participiuʒ facere. Nam in hoc cum talibus acceſſerat ad cõuiuium ꝙ ipᷣm ad columni am obſeruabant Et ecce quidam idropicus erat ante illum Odropiſis infirmitas eſt aquatica inflans coꝛpo ris cutẽ.que cum ingraueſcit curari nequit.et potu au⸗ get ipᷣa ſitim expꝛimens omne vicium quod multipli/ catur ex vſu.et ex cõſuetudine iteratur.pꝛeſertim auari⸗ ciam:que quãto magis auget pecuniam et deſiderium plus habendi. Cõſtitutus hic erat ante ieſum:vt cura⸗ tionem acciperet. Nil aliunde ſibi poterat eſſe remedij: niſi ſtaret ante ieſum. Sibi ſoli datum eſt deſperatis mederi languoꝛibus vtriuſq; ſubſtantie: ſi ante ipſum — — — W 6eo i e * d a ei nit lehj o S UI ud el mn ſin itne ahit hit iiz mi te u⸗ ,/ / o in is O”è”èẽłRM De miraculis ſtatur fide atq; cõfeſſione maloꝛum. Sed anteq; curet interrogat quod nouerat non vt doceatur ab eis:ſedvt coceat ipe illos Si licet ſabbato curare Non eſt que⸗ ſtio amplius repetenda de ſabbato At ili tacuerunt MPꝛudẽtia hic vſi ſunt tacentes:cum quid iuſia reſpon⸗ ſione negando caruiſſent.Affirmare vero nolebant: ad writatem per ſuperbiam cõtumaces. Superbe homi⸗ num mentes wrum confiteri erubeicunt marime cuʒ odiunt:ſed ſilẽtio tranſeunt ne impꝛobiter rependẽdo confu ſi videantur. Non tacent ex humilitate ſuperbi⸗ Oꝛdinata loquendi modeſtiavana gloꝛioſis et inuidis ſilentium non imponit: ſed veritatem ab eoꝛum moꝛi⸗ bus alienam fateri nolũt. contradicere nõ pꝛeſumuntx rentes conuinci: ne deterius erubeſcentie damna patiã tur. Attamen exequitur ſaluatoꝛ ſue gratie largitatem: et effectiua potentia ydropicum ſanat et dimittit illeſũ Non cogit eum ad aliquid reſpondendum:nõ aufert li⸗ bere woluntatis arbitrium. Omnem hominem ſue ra⸗ tionis et voluntatis cõpotem eſſe ſinit:nec aufert ex vi⸗ cio nuper cõmiſſo.non ex dono nouiter impẽio qð gratꝭ creature rationabili cum crearet impẽdit OSmms autẽ diſputatio de ſabbato ſubſecuta wrũ intellectũ ſcriptu re demonſtrat non habere iudeos.et quomodo contin⸗ gebant illis omnia in figura:quam veritatem chꝛiſtus Vnerat reuelare.. De mundatione decem lepꝛoſoꝛum ſcõm lucam ſolũ. Capitulum XXXI. V Nter ceteras infirmitates pꝛopter quas eui dentioꝛ indicta diſcernendi peritia. 1 datus certus oꝛdo ſignatuſq; curandi. et patiens incurabiliter ſit ſegregatus a ceteris in veteri teſtamẽ/ to eſt ſingularioꝛ lepꝛa:que cũ pꝛuritu cutis habet aſpe⸗ ritatem.variũq; coloꝛem omne vicium cum delectatio ne agentis et ſcandalo videntis inſinuat.Naim coloꝛis Varietas ad multiplicationem vicij pꝛuritus ad delecta tionem ſui.cum ſenſualitas ſit cupida ſcalpi:cutis aſpe⸗ ritas ad ſcandalum pꝛoximi congrue referutur. Hac in ſirmitate infecti aliquando dominum adierunt cupidi de ſalute deſperãtes de medicina ſilra natura.. Nã vũ iret ieſus in ieruſalem.et tranſiret ꝑ mediam ſamariã et galileam et cum ingrederetur in quoddam caſtellũ: occurrerunt ei decẽ viri lepꝛoſi. Qui ſteterunt a longe et leuauerunt voces ſuas dicẽtes. Yheſu pꝛeceptoꝛ mu ſerere nti. Denarius numerus mali fecit auriſſem eo ꝙ nulla deſit puaricatio in pꝛeceptis ⁊ mali cõmiſſio in contrarijs:non enim niſi ex contrarijs pꝛeuaricatio eſt bonoꝛum atq; virtutum. Muũqᷓ; emm niſi ꝑ malũ wvnũ vperit atq; minuitur:neq; abſq;vicio virtus depellitur Ysitur decem viri lepꝛoſi vmuerſitatem delictoꝝ. atq; Nccatoꝛum pꝛonnnciant:dũ denarius adducatur in cã Virilitas equidem ex ſexu foꝛtioꝛi penſatavtrũq; malũ validat:delictum ſiue peccatum. Hecuit enim virum ſupꝛa femineum ſexum in obſeruãdis mandatis atq; in ceſſandis criminibus eſſe ꝑ omnia foꝛtioꝛem.Pꝛoinde Vro delinquenti aut vituperium in hac vita:ſeu toꝛmẽ tum in alia pabundantius erit. Inñirmitas ipſa hoꝛro ri patienti et aſpicientibus eſt:et non ſolum viſum ſed etiam olfactuʒ ex fetoꝛe offendit. tactuſq; illã ab hoꝛret Et quia moꝛibus contagioſus creditur patiens ſegre⸗ gatur. Et non ſolum in veteri ſed etiã in noua lege le⸗ pꝛoſos cermimus cotidie a ceteris ſe egregari:v tũc extra caſtra:et nunc extra habitacula cõmunia emittãtur. Et eo demerito genus humanum hec infirmitas inuaſit: quo et cetere inuaſerunt Sed actum inſignem in illa pꝛeuaricatione oſtendit. cum ex ipſa natura multatus: videlicet quo pꝛothoplaſti totos ſe contaxerũt in culpã: Baluatoꝛis accedentes animoet coꝛpoꝛe ad interdictum lignum vt intra nil obedentie. ſoꝛis nil remaneret honetti. Et htotum coꝛpus cum incipit et augetur:ſerpit hec putri aa tabes. Sed occurrerũt hij decem donnmo ſaluatoꝛi. Bonus occurſus ad eum qui de ſuperisvt in terris poſ⸗ ſemus ſibi occurrere:humanatus occurrit. Occurrant omnes obuiam ſaluatoꝛi pꝛeino vt mundetur a lepꝛa qua tenentur infecti.: Nulli aut pauci ſunt quin aliqua delectatione culpantur et pꝛuriti nequa:quam in ani⸗ ma et coꝛpoꝛe patiuntur. Hon ceſſemus ambulare do⸗ nec occurramus ei in virum perfectum: in menſura eta tis plenitudimis cheiſti. Etenim ip̈e ſaluatoꝛ infirmis et indigentibus ſe obuium facit:cum nobis ad occurre dum ei nulla poſſit eſſe facultas miſi pueniſſet· Intrat igitur caſtellum.vbi lepꝛoſi occurrunt. Intrauit hunc mundinm: vt ſibi homo lepꝛoſis et vlceribus plenis oc curreret. Sed ſteterunt a longe in cõſideratione malo rum:et vmniuicuiuiq; immundicia iure trepidat appꝛo⸗ ximari mundiſſimo. Ele autem hommibus nequa ap⸗ pꝛoximatione digna pꝛeſumentibo in diuina. Humili/ ter vro longe ſieri plus appꝛorimat:et indignũ ſe repau tare occurſus velor ad deum eſt. Meccati acti cõſiderare miſeriam quod dignum operatur diuoꝛtium:eſt appꝛo⸗ pinquatõis initium. Ipᷣius cognitio aut magis phibui it aut pꝛocurauit abſceſſum:niſi confeſtim patrati mali diſplicentia obueniſſet. Que cum venerit homo pecca⸗ ti merito acin dignitate longe poſitus eſt:et ſic ex hu mili et vera cõſideratione ſe credens a deo longe factuʒ pꝛopinquioꝛ cõſcientia intro cõfeſſus voce coꝛdis excla—⸗ mat. Yeſu pꝛeceptoꝛ miſerere noſtri. Altius clamat᷑ m aures domim ſabaoth voce coꝛdis qᷓ; oꝛis. Et hic verus eſt clamoꝛ:quem fecit dauid.facereq; pꝛedixit. Clamaui in toto coꝛde exaudi me domine.Ac ſi merito eſſet exau diendus: qui ad euʒ toto clemat ex coꝛde. Hunc clamo⸗ rem deus exaudit et reſpicit. Nam cum populus iſraeli⸗ * ticus educeretur in manu moiſi de egipto paueſces ma ris tranſitum.et ſequentiũ feritatem. tumulabat oꝛe. alteq; clamabat:moiles vero tacebat oꝛe· fortius coꝛde clamans. cui ſoluma domino dictũ eſt. Quid clamas ad me: Ipe tacebat omnes clamabant. et ſibi ſoli dicit quid clamas ad me:quaſi nullaʒ alioꝛũ vocem deus au⸗ diret.miſi eius qui valide clamabat in coꝛde/Sed cla⸗ mantibus altis wocibus his lepꝛoſis:ieſus dixit. Yte et oſtendite vos ſacerdotibus. ο nulla infirmitate pel⸗ lenda nullis ſanandis infirmis:legimus ſaluatoꝛeʒ ad ſacerdotes.pꝛeterqᷓ; lepꝛoſos miſiſſe curandos.Nam cũ coꝛpus lepꝛa occupet vniuerſum varietq; coloꝛẽ. omne genus peccati oſtendit cõfeſſione purgandum et omnẽz immundiciam ſacramentalibo decret aduerſam. ſeu le gi dei cõtrariam: que vt pellatur opoꝛtet cum ſacramen⸗ tis wrum habere cõſenſum. Et quoniaʒ varietas lepꝛe varietatem intellectuum in ſcripturis ſacris enunciat. opoetet in ſcripturarũ interpꝛetatione cum ſacerdotib aun habent ſcientiam cõuemie:cum diſcrepatio inducat erroꝛem. Etenim paulus qui a chꝛiſto immediate ha⸗ buit euangelium qui nõ errabat tamen collationem de chꝛiſti euangelio cum alijs apoſtolis fecit.ne inuacuum cucurriſſet:nihil tamen amplius q; ſciebat accipiẽs. G—ęg cile quideʒ a writate deuiat. auctoꝛitate ppeia ſcripturas ——— 3 (ouentu doctoꝛum intellectus capi⸗ unt ſingulares. Dꝛoinde intellectum varium ſcriptu⸗ rarum quo ſunt lvreſes introducte ſacerdotibus ſalua⸗ toꝛ iubet oſtendi.vt varietas abſcedat ⸗ writas accedat et reuocentur ab erroꝛe hominũ coꝛda.cum de ſectis re dierint ad eccleſie vnitatem. In figura enim futuroeñn et ſacramenti ſuturi.lepꝛa ſacerdotibus pandebat᷑.cum poſtq; filius dei factus eſt homo in humanitate ſacramẽ ta cõſtituens:ꝙ homo peccatoꝛ ſacramẽtali homini pꝛo virtute ſacramenti coꝛde dolens oꝛe maculas peccatoꝝ oſtenderet:vt cum aliter ſaluari nõ poſſint quos ꝑecca⸗ toꝛum ſarcina pꝛemit. cum aderit ex omni parte facul⸗ tas mfi malefacta ſacerdotibus oꝛdinanatis aperiant: nõ querentes huius reſtitutionis cauſam. ſed virtuteʒ chꝛiſti occultam in ſacerdotibus fide credentes actõne venerantes Et factum eſt dum irent:mundati ſunt Si mundati ſunt dum irent.anteq; pxruemirent.eui⸗ denti argumento qui mundat peccatoꝛem a maculis de claratur:ꝙ nõ ſacerdos vnctis in manibo:ſed qui totus eſt vnctio chꝛiſtus. Et niſi pꝛius peccatoꝛ vere penites ſuoꝛum cõſcius delictoꝛum et crimmũ a chꝛiſto de ipia pedica liberetur fruſtrat᷑ in ilo abſolutio ſacerdotis cum ipᷣius auctoꝛitas nequit in amplius qᷓ; chꝛiſti.qin occul⸗ toꝛum eſi cognitoꝛ.ſine vlamine videns abſoluendũ. et quãta cõtritione detentum quem cõmunis ſacerdos ignoꝛat.qui abſolutionẽ ſuper oꝛe cõteſſum foꝛte in nõ coꝛde cõtritum poteſt inducere:nõ tamen niſi peius oc⸗ culte diuina auctoꝛitate mundatum pexiſtente cõtritio ne mundare. Habet ſacerdos dumtaxat de dotali cõfeſſi one decernere: de interna cõtritione ſolum nouit altiſi mus. Et quanq́; euangeliſta nõ explicet:perfecerũt ma⸗ datum Vlnus autem ex illis vt vidit quna mundatus eſt regreſſus eſt cum magna voce magnificans deũ: et cecidit in faciem ſuam ante pedes eius gratias agens Sepeagitur in mo:ibus hominũ.qꝙad equalla ſimilia⸗ q; dona vnus eſt pꝛeconſoꝛtibo gratioꝛ: et ingratitudo multoꝛum vultus a datoꝛe facit auerſos· Et dignus eſt amplioꝛa ſuſcipere qui cognouit accepta et pꝛout ipᷣe po tuit retribuit largienti:nõ dati vicarium ſed exemia gra tiarum. Qui vero ſolum gaudet acceptis nec ſaltem in leticia faciei et verbi gratus eſt:etiaʒ quod accepit amit tere meretur. Sed vnus qui reuerſus eſt ad chꝛiſtum cum actionibus gratiarũ ab ipo nõ a ſacerdotibo cogno uit ſe accepiſſe virtutem.Alij foꝛte nõ a chꝛiſto ſed a ſa⸗ cerdotibus ſe crediderunt eſſe mundatos.Hicvero vnꝰ inſigniter ſe pꝛeſtruxit ad chꝛiſtum.Cognouit quod ac⸗ ceperat:quiavidit ſe mundatum a mundatoꝛe ieſu. In tellexit a quo acceperat quia regreſſus ad mandatoꝛem quem extollebat laudibus: nil vltra rependere valens niſi voce magnificare demm. Magna quidem vox in cõ⸗ ſpectu dei nõ eſt a coꝛpoꝛalibus inſtrumentis: ſed ex affe ctu magni coꝛdis. Magnificare deum eſt ſibi ea que ſůt magna tribuere: que aliter qᷓ; pxr eum fieri nequeunt. Caſus in faciem ad humilitatem pertinet et ad oꝛatio/ nem eius:qui ad adoꝛari dumtaxat eſt dignus:inte pe des vt aſſumpta humanitaſ in aſſumente deitate cultu lat rie adoꝛet᷑.Agebat gratias quia gratis acceperat.Ne⸗ moquidem tenetur gratiarũ actiones impendere niſi qui gratis accepit Di quis enim aliquid accipit iure de bito ſiue lege:nõ obligatur ad munera gratiarũ. Sed hic erat ſamaritanus.alienus a patria extraneus agen⸗ te:ſecretus a moꝛibus.locationẽ gentium ad vnitatẽ eccleſie hic inſinuabat. Cum alij patriote remearẽt ad pꝛopꝛia:hic extraneus mundatus repedauit ad chꝛiſtũ. NMecnon et pauci dei memoꝛes beneficioꝛũ: multi vero Iimmemoꝛes extiterunt Ged reſpondens ieſus dixit. Nõne decem mundati ſunt:et nouem vbi ſunt Noue rat beneficiens beneficiatos quem ipᷣi noſſe amplius de bunſſent:et de ingratis velut cognoſci nõ dignis inter⸗ rogabat.Nam d vena ingratitudinis exhaurirur: qui nõ rependit deo ſaltim gratias de beneficijs velut a deo incognitus repꝛobetur. NRepꝛolvꝛum ſiquidem et ele? ctoꝛum ſoli deo notus eſt numerus. Nec wlut ignoꝛss quintus ſed velut ad ingratos iratus interrogat. Veruntamen nõ eſt numerus ſed vnitas in ingratis vero innumero⸗/ ſitas reperitur.quoniam in vno ſolo cõſiſtit vnita mul⸗ titudo bonoꝛum:maloꝛum vero numeroſitas in pluri⸗ ma deriuatur. Et vnus bonus laude pꝛefertur:etiã ma⸗ loꝛum multitudini cõparatus. Nam et ſequitur Mon eſt inuentus qui rediret.et daret gloꝛia deo:niſi hicalie nigena. Et ait illi. Burge et vade:quia ſides tua te ſal⸗ uum fecit Mõ eſt inuentus imo erant omnes inuenti ſed qui daret gloꝛiam deo. Omnes pꝛotinus inueniũ⸗ tur moꝛtales.ſed nõ omnes gratias referũt de acceptis nec qui omnem gloꝛia referant regi ſeculoꝛum immo⸗/ tali et inuiſibili veo:cui eſt honoꝛet gloꝛia in ſecula ſecu⸗ (loꝛum. Inexcuſabilis eſt incõ ſideratio in homimibo. et ante mentis oculos nõ ſtatuere bona que diumus largi toꝛ cõtribuit:quaſi minus obligati vigeamur eidem.ſi ad noſtram recoꝛdatione nõveniũt.velut ſi natura nos ſic ſine diuina pꝛouidentia pꝛoduxiſſet ac ſi ſic eſſe debe⸗ remus ex debito nõ ex dono:et ꝙ gratia eſſet ex virtute ſeminaria nõ gratis impenſa. Culpatiſſime agunt.qui accepiſſe diſſimulant.nec cõſiderant quid operaritene⸗ antur ex donis que deus gratis impendit:vt nõ curioſi⸗ tas mala:ſed laudabilis actuofitas ſit in eis. Sed qui non ſunt inuenti de acceptis reddere altiſſimo in bacvi ta gratiam.ad gloꝛiam nunq; peruenient ſupernam:nec audient ꝙ gloꝛie relatoꝛ audiuit Surge et vade:quia fides tua te ſaluum fecit Mõ audient ſalutis verbum qui diuina beneſicia vilipenderunt.aut diſſimulauerũt nec reddiderunt ſaltim vicaria gratiarum:quoniam nõ ex natura ſed ex fide ſunt dona. ides ſiquidem chꝛiſti ſaluat nõ natura:nõ ars nõ legalis quecũq; iuſticia. De illuminatione duoꝛũ cecoꝛum pꝛope iericho. ſe⸗ cundum mattheum aut vnius tantum ſcom marcũ et lucam. Capitulum XXXI NVloniam ſupꝛa modum abundauit ignoꝛantia q vritatis que mentis eſt cecitas pꝛeſignataſin⸗ cCcoꝛpoꝛgliter cecis. qui ſepe chꝛiſto illuminatoꝛi vtriuſq; coꝛpoꝛaliter ſepius occurrerũt.idcirco ſaluatoꝛ tanto ſtudio ſuper eos illuminandos intendit.inſinuss ꝓad depellendam mentis ignoꝛantiã multa cura et fre quenti opoꝛtebat intendere.Et cum aſſumptis diſcipu lis in vltimo aſcendiſſet hieruſalem:appꝛopinquanti ie richo duo ceci occurrerunt ſceom mattheum.ſed marcuſ et lucas de vno wlut de famo ſioꝛi pſequuntur. Et nos ſi de vno pꝛoſequimur:de amlobus pꝛoſequi videmur. Cum appꝛopinquaret ieſus iericho:cecus quidam filiꝰ thimei barthimeus ſedebat ſecus ſeu iuxta viam mẽdi⸗ cans. Pꝛiuari coꝛpotisviſu hoꝛrenda res his qui delecta biliter aſſoliti ſunt videre foꝛinſecus coꝛpoꝛum qualita tes. Et neceſſitate quippe agitur defectus coꝛpoꝛis iſßm coꝛpus illius aggrauari doloꝛbus mentem extedio:qui nec nouit nec noſcere ꝓcuraint. ad quid interna delecta tio potuerit pꝑeruenire. Et hoꝛrendum pꝛotinus malum vtraq; cecitas. Eſt vna que coꝛpus.altera que mentem obtenebrat. vna ſatis altera potius:vna defectum pᷣoſtẽ dit nature altera gratie. VUna ſe obicit ne creaturas coꝛ⸗/ poꝛeas:altera ne creatoꝛem et eius wna inuiſibilia ſpe⸗/ culemur.Attamen hic cecus ab vno tantum euangeli⸗/ ſta ſcilicet a marco nominatur ex nomine.quia barthy⸗ meus filius timei.quoꝛuʒ interpꝛetatio nominũ nibil habet miſterij relati ad oꝛdinem rei geſte.niſi ꝙ nocioꝛ videbatur eſſe in plebe. Cecus coꝛpoꝛe pꝛiuatur viſibi⸗ thobias fatetur. Quale gaudium eſt mihi qui in tenebꝛis ſedeo.et lumen celi nõ video. S te cecus ab inuiſibilium leticia excluſus eſt. ꝛoinde lium gaudijs. Et — — W — — —. ———UNʒ —— — — ne ſi (i Nci lie gig⸗ um rüͤt no Niſti . ſe mi I ti n toi a as etfte ſpen 4 lul 05 Ur. di⸗ Ct Nita Pm goi ecta lom ten toe/ e, eli⸗ o⸗ bi⸗ eſt Me de De miraculis vehementioꝛ dolendi materia cũ pꝛima cecitas ſepe pꝛo ueniat pꝛeter pꝛopꝛiam culpam:ſecunda wrro in adul⸗ tis vſum rationis habentibus ſemꝑ in vicio eſt. Quod eſt creaturarum viſibilium aufert pꝛima: ſecunda vero quod dei et virtutum eſt tollit. Errat cecitas in plateis iuxta pꝛopheticum dictum:ſed inter anguſta nõ tam lõ/⸗ ge errauere diſcurſus. Et in latitudine mundi mente ceci pedibus moꝛum oberrant:errabundi pꝛius in affe⸗ ctibus exiſtentes.Mente cecus pᷣerrare intellectum ſa⸗ cit a vero.deinde a bono debito peruertit affectum:puer ſus vero affectus moꝛes deuios fecit. Nam et hic cecus ſedebat ſecus viam velut a rectitudine alienus:et aliter nequit eſſe quin ſit in deuio. Deuius qui nõ in via ſed ſecus viam ſedet.Aufert cecitas homimbus officiũ ex⸗ ercendi atq; operandi vnde victum cõquirerent et veſti tum.et que ſunt captanda ſudoꝛibus mendicamine cõ quiruntur. Nam et hic ſedebat mendicans querens ab alijs annonam.et fulcimenta viuendi que ſuis inanib- agsregare nõ poterat:vt beatus eſſet ſuarum manuuʒ laboꝛes nõ alioꝛum manducans. Inſelix pꝛotinus inte⸗ rioꝛis conditio cecitatis.que in tot calamitatibus eum quem cecauit intruſit:et eo miſerioꝛ ꝙ ieſumvidere nõ roteſt:ante ipᷣm cõtinuo tranſeuntem. Mon dixerim o⸗ culo illo quo videntur intrinſeca:ſed illo quo aſpiciunt interna. NMon tranſitum domim appellauerim coꝛpoꝛa⸗ lem.ſed illum quo ſacramentaliter et miſtice ſua dona tempoꝛaliter atq; tranſitoꝛie peragunturlin nobis: do⸗ nec deueniatur ad requiem. Sed adhucl huic pꝛeſto e⸗/ rat ille ſenſus.quo illuminari poterat ad ſalutem audi⸗ tus videlicet quo percepit turbam coaceruatim per viã plus ſolito pꝛetereuntẽ:vnde factus curioſus in anima ad ſciendum ſcilicet quid eſſet ꝙ turba tumultuans vo⸗ cibus et pedum ſtrepitu ab inſolito pertranſiret. Qnã obꝛem interrogat quid hoc eſſet. Dixerunt autem ei ꝙ leſus nacarenus tranſiret. Et cepit clamare et dicere. Jeſu fili dauid:miſerere mei Mon ab re bommibo ex⸗ terioꝛes ſenſus dantur:vt ab eo quod eſt vti deueniat ad frui.Et tunc optime ſenſus in vſum deueniunt cuʒ poſtremo terminantur in frui:.Mecdum enim ad hoc da ti ſunt vt ſiſtantur in vti. Huic ſiquidem ceco honeſte ſeruiuit auditus.qui tintillatus nuperrime defectũ ſup pleuit exviſu.quo permotus de incognitis ad interrogã dum ſe cõtulit ad ſcrutandum que multitudo eſſet vi⸗ dens.que ante ſe cecnm luce carentẽ gregatim iter ꝑa⸗ geret. et q̃ cauſa itenerationis huius:et obtinuit audiẽ do quod vidẽdo nouerat.Audiuit tranſitum et cauſaʒ: quia dixerunt quia ieſus tranſiens pꝛetereuntes comi⸗ tantes et ſubſequentes. Multi tranſierunt ante ieſum nõ ſibiipſis cauſa tranſitus exiſtentes:ſed qui ſequebã tur rege dñũm pꝛecedentẽ. Sed cum interrogauit bar⸗ thimeus cecus·ſcilicet filius ruminãtis id eſt alte cõſi⸗ derantis cuncta que nouitate decurrunt: qᷓ;uis coꝛpoꝛe cecus foꝛte coꝛde plures videns.interrogemus et nos cur tanta turba tranſit:quia et ſubſequitur ieſus. Cur creatus eſt in tãta rerum multitudine mundus. Quia inter creata creandus erit.pꝛimogenitus dei filius ex tẽ poꝛe dictus ieſus. Cur tranſiuit tantoꝛum turba bono⸗ rum: Quia pꝛeibant poſt ſecuturum ieſum. Cur tanto rum turba patriarcharum aut ꝓphetarum: Quia figu⸗ rig et enigmatibus ⁊ pꝛophetijs pꝛeibant ieſum:vt nec ipſi pᷣeuntes cauſa fuiſſent domini ſubſequentis.ſed do minus ſubſequent cauſa extitit peuntium populox.Et enim ipᷣe qui mundo naſciturus erat:cauſa fuit omniũ ante naſcentium. Et ipe ab eterno bonus increatus ex⸗ iſtens.ex tempoꝛe bonus carnem aſſumens:cauſa oꝛigi/ Baluatoꝛis nalis atq; pꝛimoꝛdialis extitit omnium bonoꝛum ante⸗ cedentium. Pꝛoinde cõgrua et condigna eſt reſponſio pꝛecedentium ad interrogantem cecum. nõ ꝙ pi ſint cauſa tranſitus ſedꝙ tranſiret ieſus:qui nõ ex deitate qua per omnia ſtabilis. ſed ex humanitate at q; in ipa ge ſtis. et in ſacramentis et eccleſia peregrinante indiuiſi- biliter in geſtus ipſe tran ſiret. Nec incongrue tranſire dominus ieſus dicitur qui cuucta tranſitoꝛia in ſeipſo tanq; in homine in hac moꝛtali vita celebꝛauit: donec ad immobile regnum in aſſumpta humanitate pueniret. Nec tranſire deſiſtit in ſuo coꝛpoꝛe quod reliquit:donec cõſummato mundi miſterio in vitam aliam muariabi⸗ lem tranſferamur. Et cõcomitantium et ſequentium vYna cauſa:ſed multo peioꝛ ſubſequoꝛum qᷓ; peuntium. Vrgentur per amplius milites cõtemplatione multi⸗ moga regem lequi certiſtime pꝛeeuntẽ:qᷓ; pꝛeire dubie ſubſequente. Mam qð pꝛeeuntes expectant et anxrie ſpe⸗ rant:ſublequentes regem pꝛeire omnino cõſpiciunt. Batis delicatus eſt ſeruus:qui ob quampiam rem nõ ſequitur dominũ pꝛecedentem. Nam qð ipᷣi ſperauerũůt fiendum:nos cõſpicimus factum. Non tame experien⸗ tia ſenſuum atq; geſtoꝛũ.ſed mente fideli pꝛoceſſio iſta inuiſibilem atq; infallibem oꝛdinem retinebat.ex eo cu ius diſpoſitione triplicata ſerie pꝛocedebat:in his qui pꝛeibant.in his quia latere dmmi ieſu incedebant.et in his qui ſequeba ntur. Pꝛeceſſit illa turba onoꝛu ab adam vſq; ad chꝛiſtum. Comitatus eſt a latere ille ma/ nipulus ſeu caterua modica diſcipuloꝝ. Subſecuta eſt atq; ſubſequit innumerabilis multitudo fidelium. Et interroganti ceco in veritate rei vt agitur reſpondet᷑ ꝙ ieſus naçarenus tran ſiret:vt id velit aſſerere atq; diſſe rere iſta reſpon ſio. Nos noſtra virtute vel cauſa tranſi⸗ mus:nec noſtrarũ cauſa exiſtimus actionum. nec cau⸗ ſam tam magni herois nos ſequentis aliquãdo pꝛeſta⸗ mmus:vt quia nos pꝛecedimus ipſe ſubſequit᷑. Et hũc tran ſitum attribuunt omnia ſuauiter in ſua ſapientia diſponenti.Quo audito cecus ſuauem interrogationẽ cõuertit in validamvocem.vt clamoꝛe aliter excitet tur bam et architurbiũ quid interrogatione feciſſet. vtens ſenſu lingue ad quod data erat vt ipam voluendo impe traret natuꝛe bonũ quo ſecreto iudicio aut ex culpa mul tatione iudiciaria pꝛiuabatur epit clamare et dicere. Jeſu fili dauid:imiſerere mei Non eum nominat na⸗ carenum.vt a turbis accepit:ſed dauid niliuʒ audacter inclamitat.velut eius enuncians incarnationẽ.ꝙ ꝓpter miſeros fuerat incarnatus.petit miſericoꝛdiam quia ce citatis miſeria pꝛemebatur:et vocibus ſupplet quod o⸗ culis cecis videndo nõ poterat.Yliebat enim iſte cecus in coꝛde. Multitudo tranſit ipᷣm videre nõ potero nec recognoſcere inter turbas:nec ſignanter inquirere vt meis aſpectibus oſtendatur.ſed clamoꝛ meus pꝛeueni⸗ ens eum introibit in aures eius:perueniet vox quo vi⸗ ſus de perditus peruenire nõ poteſt Et qui pꝛeibãt in/ crepabant eivt taceret. Iſpſe vero multomagis clama⸗ bat:fili dauid miſerere mei Non increpantem:ſed mi⸗ ſericoꝛdiam altis vocibus acclamantem. Dum interro/ gat eruditur.dum clamat increpatur:et foꝛte ꝙ put tur ba ſucceſſiue pꝛodibat ante ieſum.alij erudiebant inter rogantem.alij claamantem miſericoꝛdiam increpabant. quoniam pꝛeteriti ante cheiſtum patres atq; pꝛophete chꝛiſtum pꝛedixerunt:et ſcriptura ſeruata poſteros do⸗ cuit. ed qui arguunt ſunt iudei. chaiſto coeui: omni⸗ no dei filium et miſericoꝛdiam cõſerre negabant. Si⸗ ue chꝛiſtus in pꝛoceſſu vite labentis agitur. Sunt qui docent.et ſunt qui cõpꝛimunt:ne a noſtris miſerijs li⸗ beremur. Hã ſepe contingit ꝙ ijdem docẽt vera. et quos cent repꝛimunt:ne a quam patiuntur miſeria releuẽ⸗ tur. Et plerũq; alij erudiunt ad iuſticiam aliqui toꝛtuo⸗ ſa impedimenta pꝛeſtant ad gratiam. Sed conſtans in lvnis directionibus animus:wſt bona edocumenta ſu⸗ ſcepta cõtra agentes ad pietatis cultum perſeuerat im⸗ mobilis. Fruſtra doctrina ſuſcipitur ſi pꝛohibita taceat᷑ ſi edoctus arguitur. et ſilet a neceſſarijs bonis. Poꝛro in iſto ceco etiam increpato clamante perualide edoce⸗/ mur.ne ab his pꝛobibitionibus arceamur. et cum ſir⸗ mi perſtiterimus fient obſequio aduerſoꝛes. Gactũ eſt vt cum opoꝛtune atq; impoꝛtune cecus altis vocibo cla⸗ mitaret ad aures domini clamoꝛ adueit:qui omnes no uit anteq; clament Qui ſtans pꝛecepit eum vocari:et iuſſit illum adduci ad ſe Munc ſtat ieſus nunc tranſit imo ſemper ſtat. et tempoꝛaliter tran ſit. deitate perma⸗ net:humanitate wro in geſtis ſuis ab eo ꝙ incarnatus eſt in retrouerſibiliter tempoꝛaliter tran ſit. Pꝛecepit vocari cecum ex eo ꝙ ſtetit nõ ex eo ꝙ tranſit:et iuſſit ad duci ad ſtantem nõad tranſeuntem. Ad eternũ et ſtabi le atq; regnum fundatiſſimũ nos ſaluatoꝛ inquirit et ꝑ uenire iubet:non ad id qo obprobꝛio et penalitatibo eſt ſubiectum.quãq; ad ſuoꝛũ tranſeuntium moꝛum pꝛo⸗ uocet ſequelam:vt ſuccedat eterna beata ſtabilitas. Nec illuminat ex tranſitoꝛijs homo ſed ex eterno deus: qui tempoꝛaliter in afſumpta humanitate mirabilia operat᷑ Et hi qui obedierunt vocant cecum dicentes. Anime⸗ quioꝛ eſio. Surge vocat te. Qui et pꝛoiecto vſtimẽto ſuo exiliens venit ad eum Vlocatur cecus:ſed iuſſu do mini. Nam inaniter quis rocat ad veniam:mii iuſſu do⸗ mini ſaluatoꝛis.Nam quomodo pꝛedicabunt niſi mit⸗ tantur: Et pꝛimo exhoꝛtantur ad animi pacem:cogno/ ſcentes domimi miſericoꝛdiam ſuper euʒ. Opoꝛtune ad officium euangelicantis pertinet pꝛcem ammi pꝛopter benignitatem domini peccatoꝛibus pꝛedicare:ne cõſide ratione magnoꝛum ſcelerum deſperatione frangantur. deinde excitare male ex pꝛauis moꝛibus quieſcentes:vt oꝛiatur lux ſedentibus in tenebꝛis:et in regione vmbꝛe moꝛtis. Pꝛeſto fuit iſte cecus adxocationis verbũ:neq; moꝛam contraxit in tempoꝛe nec impedimentũ paſſus in coꝛpoꝛe: agilitate inſolita vtens veſtimento reiecto exiliẽs venit ad ieſum. Mꝛeſtructa eſt in homine iſto foꝛ ma vocati atq; indigentis ſanari ad infectione malo:ũ. Vocatur:audiat vocantem.Excitat᷑ et reſurgat:ne am⸗ plius inpꝛeactis malis atq; pꝛauis cõſuetudinibus ſede at. Nam inquit apoſtolus. Surge Li doꝛmis:exurge a moꝛtuis.⁊ illuminabit te chꝛiſius. Etenim iſte pᷣſignat obtenebꝛatos homines peccatoꝛes:qui ad internam vo cantur animilucem non per hominem ſed per deum ho minem refundendam. Reiciatvſtimentum quo ſe ma le foꝛſan excuſando tegebat.aut quo ſe valebat ne crimi na noſcerentur ſed perſidiam et cõſuetudinem pꝛauaʒ et cõtractam ex pꝛimis parentibus labe iuxta illam ſen⸗ tentiam. Spoliaui me tunica mea:quomodo induar il lam: Siue omne quod poſſet impedimenta pꝛeſtare ac cedere ad vocantem ieſum:qui venit omnibus languo⸗ ribus noſtris medicamenta pꝛeſtare. Tleniat exiliens: non temperato greſſu. Periculoſum pꝛotinus eſt cum dDominus wcat moꝛas innectere:aut remiſſe gradi ad⸗ optatum et definitum hominis blonum. Et ad miraculi cumulum eſt aſcribendum: cecus iubente domino ex iliuit! Et cum aPpꝛopinquaſſet: interrogauit euʒ ieſus dicens. QAuid tibivis faciam BGepe legimus ieſum in terrogaſſe que nouerat ut in multis lociſ ediximus.ſed bic offert ſe ſcturum rota petentis: vt petendi pꝛeſtet quintus audaciam. MPꝛeuenit peccatoꝛum hominum mentes p⸗ miſſionibus ſuis.et ex ipis noſtrum debitoꝛem wolun⸗ tarie ſe ↄſticuit:vt ommibus pꝛeſtetur petendi ſecuritas ſi ſe woluerint ad honeſta cõuertere. Hinc apoſtolus pꝛe monet. ldeamus cum fiducia ad thꝛonum gloꝛie eius vt miſericoꝛdiam cõſequamur in auxilio opoꝛtuno. Sʒ pꝛerogata fiducia petit ceccus DHomine rabbom. vt vi⸗ deam ocat dominũ cuiobediendum:et qui timẽduſ ab omnibus eſt. Et magiſtrum a quo erudendus. cu⸗ ius ſuper omnes:imo ſua et non alia tenenda eſt doctri na: ſeu que de iplavelut de oꝛiginali fonte ꝓcedit Et ie ſus diuit ei. Reſpice:quia fides tua ſaluũ te ſecit an dat ieſus vt reſpiciat oculis coꝛpoꝛis: quia oculo men⸗ tis alte cõſpexerat. Nam fides oculuſeſt.mentis buma ne quo diuina et que ſupꝛa naturam ſunt et fiunt poſſu mus contueri.pꝛopter quem iſte non ſolum ſanus coꝛ⸗ poꝛe ſed mente ſaluus oſtenditur. Gides tua te ſaluum fecit. EUnde huic ſides. Ex auditu Vnde auditu S. Per verbum dei. Interrogauerat hic trãſeuntes et audiuit ce domino ſanum verbuʒ. ꝙ ieſus tranſiret · pꝛeſtitit ver ſidem:potius exxerbv ſibi facta eſt fides. Credidit in ieſu quem non videbat oculo:et clamabat ex verbo pꝛo⸗ pꝛio in verb audito.Et quem ratione humana nõ ca⸗ piebat:ex ſide. dauid filium. magiſtrum.et dominũ ap⸗ pellauit.Pꝛoinde ſides eum in vtroq; homine ſaluum ſecit Et cõfeſtim vidit et ſequebatur illum in via ma⸗ gniſicans deum· Et omnis plebs vt vidit: dedit laudeʒ o. Incõtradicibiliter ilico fit verbi obedientia per qð facta ſunt omnia: fit aut de nouo in homine viſus aut Teperditus reparatur.cui pꝛetulit opem lingua interro⸗ gans et pꝛoclamans:et coꝛ factum incredulitate verbi. Et nil obſtat fieri. vbi cunctoꝛuʒ dominus imperat. Et vidit que ante nõ viderat:aut reſpexit inſolita. Eadẽq; imagine aut de nouo infunditur ad cognitionem oꝛdi⸗ nata ſcientia ſeu reacquiritur in actiombus iuſtis: que foꝛte vlut ſopita latebat in intimis. Sed qui viſuʒ iu⸗ ſte cognitioniſ accepit largitoꝛem pꝛotinus ſequatur in viamon doclinans ad dexteramwi ad ſimſtram. Et ma gnſficabat deum nemini alteri attribuenſ no accepit et illum laudibo effert.quia vmuerſali deo laus omnis et honoꝛ et imperium.et omnis pꝛouentus virtutis et De curatione ceci nati.ſecundũ iopannẽ tantum Capitulum XXXIII Ecidit ſuper hominum coꝛda tenebꝛoſa cal go c et caliginoſa nubes fere omnes inuoluit:vt ce⸗ ca mente anime ignoꝛante naſcamur.et in lucẽ coꝛwꝛeam reſpectam luminibus coꝛpoꝛis cum obſcuri tate interioꝛi pꝛodimus.quam educta de materno ven⸗ tre cectas mamfeſtat.Plus menti qᷓ; coꝛpoꝛi ademptũ eſt. cum pauci ſine lumine coꝛpoꝛis omnes vero cum ca ligine mentis in hac valle miſerie oꝛiamur. Et miratio nem mouet ſtupoꝛem generat.ſi pꝛeter cõmunem na ture legem defalcatis lumimbus coꝛpoꝛis aut quibuſ⸗ cunq; membꝛis quis in boc mundo naſcatur. Sed nec ammirationem facit qð omnes moꝛe brutalis nature ipfſa noſtra natura nos generat.vt ſpiritus humanus a pecoꝛino in ipſo pꝛimoꝛdio naſcendinon diſcrepet. ni⸗ ſi ex tempoꝛe alimentis adhibitis coaleſcat. Et auium et animalium terreſtrium in coꝛpoꝛe noſtram excedunt naſcendo naturam.cũ pulli eoꝛum eoipſo qð oꝛti ſunt matrem ſequuntur alimenta ſuſcipiunt. Sic et anima lium pulli eiſdem valitudinibus fulciũtur pꝛopꝛios co⸗ gnoſcentes pentes.aliosvero deuitãtAd magnã malo rũ ſtipitẽ nos ligauit celeſtiũ pᷣma inobediẽtia pceptoꝛũ re. 2 T ⸗ — — — —— 6 18 , ul u⸗ tdi tie Nn en⸗ N ſu e/ im er it m ſtin noͦ/ ſap⸗ um mma⸗ dez rqo aut no⸗ rbi. . lch Ndi gue Nziut turin Km ctepit mnis tiset lgo (/ ucs turi wn⸗ pptü mnca rutio mmm bußſ⸗ ſnet thre nus ni⸗ um unt unt ma lo/ al⸗ en — — De vita domini vnde ommiũ penalitatũ ſpiritualiũ et coꝛpoꝛaliũ ſtipen/ dium ſumpſimus:vt etiam abſq; delicto ꝓpꝛio in mul⸗ tis diminuta natura naſcamur. Ec natura pia hommũ mater nouercatur in cunctis.Attamẽ in aliquibus ſue tyrannidis plus infixit.vt cecus homo in hac vita naſce retur in coꝑe.et ad inſinuationẽ ꝙ omnis ex coꝛrupto Vntre ꝓcedens patiatur in mente:que validã cecitatiſ interne caliginẽ neſcit vt videat ſemetipᷣam cuius ſigu recuiuſq; coloꝛis.cuius ꝓpoꝛtionis.cuius menſure.cu⸗ ius ponderis aut quo tendat ignoꝛat.q;uis poſſit audiẽ do diſcẽdo ſpeculando maxime credendo cognoſcere nõ tamen quid ſit:miſi cum fuerit excepta de coꝛpoꝛe.quod pam pᷣpedit et grauat. ερaaa multa in malis hoim peculari.homo hic a natiuitate cecus:quem ieſus decli nans lapides iudeoꝝ egreſſus de templo ſeriola inſpe⸗ ctione reſpent. Et intendẽs in eum ieſus ſingulari alpe ctu:diſcipulos ſuos in ſeipᷣm et in cecum ſeat intende/ e n cecũ vt ſollerter inſpicerẽt in eum vt tanqᷓ; ma⸗ giſtrum de ignoꝛatis inquirerẽt: quod et fecerunt Et interrogauerunt eum diſcipuli ſui dicẽteſ. Rabbi quid pececauit hic aut parentes eiusvt cecus naſceretur 2id hoc itur ad ſcolas vt neſcita impoꝛtune opoꝛtune diſcan tur. Ob hoc magiſter reſidet vt ignaros doceat:et ad q̃⸗ ſita reſrondeat. gGummus doctoꝛ de celis ad yma deſcẽ dit vt diuina humane doceret humanos: et diuine ho⸗ mines inſtrueret de humanis.Repꝛehenſione ſunt di⸗ gni diſcipuli.ebetes ad interrogandũ recte docentẽ:cuʒ etiam omnia patent.nec ſcientiã eius aliquid ſubterfu git.Humilitatẽ cõſeſſionis et cõfeſſionem hunnlitatis oſtendit ⁊ neſcientiã pſitetur humiliter interrogare do ctoꝛem.necnõ et amoꝛem ad ſcientiã:cum quis interro gando querit fieri ſapientẽ. Sed ne ſupꝛa ſenſum aut intellectum querenda ſunt multa:maxime que per ſolã n n fidem opoꝛtet appꝛehendere. Et diuina iudicia nõ ſunt temerarie inquirenda. Occulta quidẽ ſunt in pluribuſ ſed in omnib vſquequaq; iuſiiſſima. Memo eni eſt qui iuꝛe valeat diuina iudicia maculare.Altiſſimã tũ que/ ſtionem apoſtolia chꝛiſto appetunt enodari ſed niſi ſide in illam intendat.fiat ſoluendo nodoſioꝛ.et cum nulla iuſticia ſuadeat hoĩeʒ ĩ ꝓpꝛia puniri ꝑſona pᷣterqᷓ; er pꝛia culpa. Ecce inquiſitio imo patet queſtio Quid pecca⸗ uit hic aut parentes eius vt cecus naſceretur Oꝛout diceretur. Hic nõ cecus a miniſtris iuſticie ꝓpter culpã anteqᷓ; natuſ in nullo malo agebat ex ꝓpꝛijs. ꝗJuſticia ta lis eſt vt quecũq; ſeminauerit homo lca mẽtet.Quid igitur iſte mali ſeminauit: Et iterũ. Per que homo pec cauerit per hec et toꝛquebitur: Et alibi. De fructu oꝛis ſui vnuſquiſq; replebitur bonis:et iuxta opera manuuʒ ſuarum retribuetur ei. Et etiaʒ. Gꝛauabit eum iniqui⸗ tas ſua et ſimiiia. Quid igitur hoꝛum in vtero fecit ce⸗ cus natus: Quid parentes eius cum ex decreto domi⸗ ni dictum ſit. filius nõ poꝛtabit iniquitatem patris:Ald hanc inquiſitonẽ reſponſio nulla decentioꝛ quam chꝛi⸗ ſtus edirit omnibo cauſis abiectis.ꝙ ſolum ad oſtenſio⸗ nem diuine gloꝛie cecus fuiſſet eductus exvtero.pꝛo eo ꝙ ſupꝛa naturam et artẽ mirabiliter illuminandus eſſi Bed arrogantia et tarditas intellectus humani etiam hoc arguere nõ deſiſtunt cur ad oſtenſionem diuine glo rie qui nõ deliquit cecus eſt natus:non aduertentes ꝙ nec maioꝛis gloeie ſi fuiſſet ex culpa:minus autem intẽ dentes ꝙ nemini dens ad dandum oculos aut ceteros ſenſus obligatus fuit ex debito.Agit libere quod ante pᷣ uiderit in creandis. Et nemo poteſt ei dicere. cur ita ſa⸗ cis. Quna ſicutvas foꝛmandũ in manu figuli:ita nos in manu dei. Nec poteſt dicere vas auctoꝛi ſuo.hu me fſi⸗ gule cur me feciſti ſic: Igitur quod deus poteſt iuſte po gat. Aſſun Inõ pꝑeccauit ali bus et peccatoꝛl Baluatoꝛis teſt. iuſte vult. iuſte operatur. nec eſt impoꝛtune aut mo leſte ſeu ledenter ommpotens dominus. ſed naturali⸗ ter neceſſatie.impaſnibiliter voluntarie.iuſte vtiliter o⸗ mnipotens dommus deus verus. .z οäde nemo in al⸗ tiſſimũ celum ſcʒ diuinũ celatum ſecretuq; iudiciuʒ po⸗ nat os ſuum.vt eum per quare interroget in actiomibi eius velut ſi aliquid indebite peregiſſet.ſed ſileat inqui rendoet laudando diuinam pꝛouidentiã alte clamet vt vtriuſq; ſexus exegerit:nihil enim habemus quod non acceperunus. Si vro miil noſtri eſt iuris.ſed penitus diuini eſt muneriſ:ſi aliqd quõlibet creatũ exiſtes ſeipᷣm nõ efficit: ſed pꝛeſtãtioꝛ eſt qᷓ fecit:qͥd nobis inquiſitio/ nis aut querele cur deus ſic fecerit. Potentatiue quidẽ atq; incompꝛeſvnſibiliter ommis auctoꝛ ſe nouit pduce re in effectum:amplius om mũ ommiotent iſſimus ar⸗ tifex. ommiũ habens a leipo virtutem infimtã.et ommi⸗/ um agendoꝛum ſcientiã: ⁊ penes ſe irrepꝛeſenſibile cau ſam. Speciem hatet blaſphemie: de his que vus fecit leſitanter querere.Pꝛomde nõ ſic ſed humiliter cum amoꝛe ſciendi.ſiquidem ippᷣe permiſerit dei ſunt pxrquire da iudicia.et vbi ciqauſerit oſtia ne ad illam ſecretoꝝ ſciẽ⸗ tiam fiat ingreſius.ſub domini quia quieſcat mens quo rumcũq; moꝛtaliũ.nõ in hſitatione pꝛeſumptuoſe atq; curioſe querat factoꝛum altitudine diuinoꝛu. Hecentu ſimum eſt vt ſicut placuerit gloꝛiſicetur artifex in opere ſuo quod ex materns pꝛeiacentiho fecit.et maxime ſum⸗ mus artifex qui nulla pꝛeiacenti materia omnia in eſſe pꝛoduxit:quiſiue ſeruet cõmunem quem ſtatuit oꝛdi⸗ nem.ſiue aliter pꝛoducenda pꝛoducat et memb:ꝛaques pꝛincipio natura negauit.poſimodũ ipᷣe cõtendat gloꝛi⸗ ſicandum eſt. Sed his qui aſſoliti ſunt oꝛdini naturali et tardioꝛibus ad ſciendum maius videtnr quod ſit pᷣ⸗ ter nature oꝛdinem.quã cum ille ſeruatur.qᷓ;uis nõ di⸗ to reſtituat:q; . unt etiam et alie rationes quare deus eum qui nce moleſtet. aut deneget quẽ pluri⸗ 1 collaudet. Manifeſtanda erant diuina opera in iſto ceco nato.in eo ꝙ pꝛeter nature oꝛdinem ſibi danda erat vi dendi poteſtas quã nõ eduxit ex ventre:pꝛeterqᷓ; iam fa⸗ ctus adultus queſtu querebat neceſſaria vite. Mam et gliter dei opera mamifeſta erant et reſculpti ſunt illi qui pꝛeter oꝛdinem nature negant aliquid poſſe nieri et di⸗ centes deum alligari oꝛdini naturali: nõ intelligetes ꝙ naturg in pluribus deſi deficit· que poſt deus ſubueniẽdo re fecit. Si omnipotens eſt natura cur iſte oculos ſiue vi⸗ ſum nõ accepit cum ceteris. Si vero chꝛiſtus miracu⸗ loſe ſibi reddidit.cur omnia ſunt tributa nature.Cur pᷣ ter naturaʒ deo denegatur huiuſcemodi faciendi facul⸗ tas. Necnõ ex iſto decebat oſtendi chꝛiſtum eſſe filium dei. Qui declarando ſubiecit Oe opoꝛtet operari ope⸗ ra eius qui miſit me:donec dies eſt. Vleniet autem nox cum nemo poſteſt operari Opoꝛtunitas lxc nõ implẽſ ſed libens erat.nec ad agentẽ ſed ad nos relata:vt nõ p⸗ pter eũ ſed pꝛopter nos talia talia ferent. Miſſus erat xpᷣs· homo deus a deo patre vero. Miſſum quidem opo: tet opus iniunctum operari mittentis:vt vna ſicut eſt appareat in actione voluntas et facultas. Opera mitten tis operanda hec erant.vt chꝛiſtus dei filius ab homini⸗ bus crederetur.in ipſo ſperaretur.ipſe pꝛeamaret᷑: p euʒ mundus perditus ſaluaretur. peccatoꝛ ↄuerteretur. ad veniam inuitaretur. mundus nõ diligeret᷑ vita eterna et ſuperioꝛ quereretur per gratiaʒ ſupra naturam homo vita et moꝛibus efficeretur.Prerogatur quideʒ ad hc 1 buse us dedit. Hòtamẽe humana mens ad inquirendum curioſa exiſtat: ſed humiliter diuina facta / ſter aſactoeis wotenria woculosnegatosin wntre na, 4 imul cum alijs mebꝛis in ventre cõpin⸗2 — —— E 2 Sr „ inaudita miracula vt quod non fuit ab initio ceco nato iam pꝛofecto per cheiſtũ reſtituatur et viſus. Sed hec opera nõ in nocte ſed in die fienda. Norx in qua hec oꝑa iſta fient infidelitas eſt. illa tetra diuiſionis ꝑs in quã cedent maledicti in igne eternum. Dies vero bonoꝛum agendoꝛũ eſt vera fidelitas et tota moꝛa chꝛiſti in hacvi ta nobiſcum.ſicut ipᷣe poſt reſurrectionẽ ſuis diſcipulis repꝛomiſit dicens. Ecce ego vobiſcum ſum vſq; ad con Auãdiu ſum in mundo:lux ſum mundi ſi ſolum hanc inſpicim litterã.videtur dumtaxat quouſq; chꝛi?⸗ ſummationẽ ſeculi. Et hic quoq; declarat cum adiecit. ſtus vixit in carne.lucem huic mundo fuiſie:poſt alcen⸗ ſionem vweo eius remãſiſſe in tenebꝛis. Sed altius ad intelligendũ ſe cõtulit hoc quod dicitur. Quomiaʒ ipſe dei filius incarnatuſ tamdiu in mundo per fidem in coꝛ dibus hominũ erit:quouiq; ipa fides euacuętur ſucceſ⸗ ſione viſionis et ſpes adoptionis potioꝛis. Et dum erit tempus vite agende vſquequocõſummato mundi mi⸗ ſterio in ſperandã aut in penale deueniatur.et ſic exiſtẽs lux animarum et moꝛum.ſcom quam in affectionibus et moꝛibus opoꝛtet incedere viatoꝛes · Exoꝛbitant peni tus omnes cõtendentes captare ſuperna: ſi ad lumen alterius lucis ambulauerint q́;ad illius que chꝛiſtus ẽ dicens. Quãdiu ſum in mun do lur ſum mundi. Mõ excluditur ſolis et aliarũ ſtellarũ lux ab illumunadis coꝛ poꝛibus:ſed ab illuminandis animab omnmo pꝛopelli tur.Lux iſta eterna eſt per quam creata tempoꝛaliter elu xerunt ad cuius lumen adam cognouit ſic nõ ambula⸗/ uit:ſed ad tetrũ lumen ꝓpꝛie voluntatis.ld cuius etiaʒ lumen in ſuis poſteris verdente in ſuis etatibus ſeculo requiſitus eſt.Ad cuius lumẽ agitur duplex agendavi⸗/ ta:et ad ſperandã in obliquabiliter peruenitur. His di⸗ ctis adieffectum dictoꝛũaluatoꝛ ſe cõtulit.vt oſtende⸗ ret quid ex parte mittentiſ operatuxr aduenerat:et quo modo lux erat ſupꝑnaturalite: operans atq; lucens ad il — . Iuminationẽ mentium tenebꝛis ignoꝛantie obrutarũ. Mec cum dixiſſet:expuit in terram et lutũ fecit ex ſpu⸗ . Pp3 1412— to.et liniuit lutũ ſuper oculos eius et dixit ei.lade ⁊ la uare in natatoꝛia ſyloe quod interpꝛetat᷑ miſſus.Abijt ergo et lauit:et venit videns Cõmune ergo d viſita⸗ tum omniũ doctoꝛum dictum et vtiq; verum eſt ꝙ di⸗ uina ſpientia de eterno capite patreq; deſcendens.luto noſtre carnis vitam pꝛocurauit.et fecit omniũ ſanitatẽ et etiam illuminauit hominũ ignoꝛantiũ mentes. Sʒ neq; futura ſiue poſterioꝛa fugere ſunt pꝛeteritoꝛũ ſiue pꝛioꝛuim: ſed pꝛeterita et pꝛioꝛa ſunt figure ſequentium Pꝛoinde quãuis mixtio ſaliue cum puluere quandã ex pꝛimat diuine incarnatõnis nmaginẽ nõ tamẽ figurat cum iam facta pfuerit. Et cõmixtio eſt ſputi et luti.ſed vnio dumtaxat noſtre humanitatis et verbi miraculuʒ fuit:hoc oſtendens diuinamvirtutẽ in omnibus rebus — Pis coꝛruptibilibus acymis homimiby poſſe pꝛeſtari. luntate aut vertv aut tactu manus. et ſolo ſputo abſe lutoviſum potuiſſet reſtituere ceco nato.quid igitur eſt ꝙ er ſaliua capitis et puluere vnguentũ fecit· Poſterio ra dixerim potius q; pꝛioꝛa ſignari.acta qudeʒ erat in carnatio ſed nondum condita ſacramenta:que ſiunt ex rebus ymis et coeꝛruptibilibus per imperium verbi dei. Nam vllis et coꝛruptibilis eſt aqua. tamẽ cõſecrat᷑ ver⸗ lw:in qua intincto coꝛpoꝛe aĩa lauatur a ſoꝛdibus. Ima et marceſſibilis eſt lingua humana. et perverbum dei cõ et marc⸗ humana. m dei cõ ſecrat et benedicit abſoluit et ligat et docet vtilia et diui na. et dirigit in vitam eternam. Muluis eſt homo per verbum ſacerdos efficicur. diuinã virtutẽ habens etiaz 2 SAr* quintus angelos ercedens. vt ex coꝛru ptibilibus atcq; moꝛtaliby chꝛiſti ſubſtantiã faciat:et in illam cõuertant᷑ iſta ꝑ ver⸗ bum. iquoꝛ oliuarum pꝛocedit ex humoꝛibus terre. at tamen per verbum efficitur ſanctum criſma et oleũ ſan⸗ ctum ad vngendum frontes et ſenſus humanos ⁊ ex/ piationem maloꝛum. Iſta quidem ſunt vnguenta que illuminant ad dirigendos pedes noſtros in viã pacis: cõfecto quidem ex iputo diuini verbiet ex puluere coꝛ⸗ ruptibili atq; moꝛtali. Hec imponenda ſunt oculis no/ ſtre metis ex natiuitate cecis.quia nõ ex traduce annmma ſed caro.non virtus inuiſibilis ſed homo viſibilis: non chꝛiſtiamtas ſed humanitas. Sumus omnes ex nobis tenebꝛe lux autem in domino. et omnes naſcimur ſi lij ire:miſericoꝛdiam vero dei dono cõſequimur. Et cuʒ ſic inungimur videmus per gratiã. quod erat impoſſibile per naturam. Cõtemplandum autem ꝙ ſaluatoꝛ nõ ter minauit huius ceci curaʒ in vnctione.adijciens vt iret ad natatoꝛiam ſyloe et laueretur:cui interpꝛetatio miſ ſus ab cuangeliſta nõ a chꝛiſto poſita eſt. Sed nõ ab re hoc factum eſt quoniã pꝛius opoꝛtet hominẽ ignoꝛantia cecitatis detentum inſtrui quaſi pervnctionẽ.quoniam vt ait iopannes.vnctio docebit vos de omnibo. deinde per obedientiam excitari mentem:vt per humilitatẽ ꝑ exercitium coꝛpoꝛale ſe ſubijciat elementis. Quod vbi cecus iſte fecit cõfeſtim vidit.quoniam abijt mente cxe dens coꝛpoꝛaliter ſe lauauit oculis inpꝛume vidit: et in coꝛpoꝛe intelligatur q;tum vnctio cuncta docens et cre dulitas et obedientia in ymis ſe ſubijciendo monſtrata in noſtris pꝛofectibo valeat.Cum iſte abijit et lauit.et ve nit videni qui nunq; ante viderat.aſpiciens viſu que ſo lum auditu ante didicerat.et cõtemplatur ocuhs mun di foꝛmam et intuetur hominũ facies et in maioꝛẽ lau⸗ dem ſui cõditoꝛis exurgat:quem ſaluatoꝛ coꝛpoꝛali be ficio wenabatur ad aliam vitã ſimiliter et aſtantes/ Pa⸗ rum enim fuiſſet aperuiſſe oculos carmis:niſi mentem glia luce ꝓꝑfunderet qua duceretur ad beneſicia potioꝛa. Et enim beſtie aues atq; ſerpẽtes cum hominibus gau dent lumine coꝛpoꝛali:et qᷓ; plures acutius q́; homines quecũq; intuetur obiecta. dicus erat:dicebant.Noõne hic eſt qui ſedebatet men⸗ dicabat.Alij dicebant quia hic eſt:alij autẽ nequaq; ſed ſimilis eſt eil Nec mirum de huius ceci opinione diuer⸗ ſa rei veritate nõ cognita.et ſaluatoꝛis ignoꝛata virtute ſed qui per experientiã wxum nouit queſtionis opinio⸗ nes terminat et decidit.Ille autem dicebat.quia ego um vigelicet cec natus mendicus et nũc illuminatꝰ Erat enim iſtecognitione ſui factus optime ad ſeipᷣm: refellens opiniones in quibus veritas nõ cõſiſtit.ediſſe rens veritatem quam experimento cognouit.veritatis a poſſe pꝛeſtari. ipius factus pꝛedicato: illam in expaueſcenter affirmaſ ed futura et poſterioꝛa nõ antecedentia in iſto mira/ culo cogimur cotemplari/ Quia cum chꝛiſtus ſola vo⸗ illius amoꝛe tractus magis quaʒ pudoꝛe tabeſcens. et penalem abſq; culpa fatetur ad hanc vitam ingreſſum quia cecus natus.et miſerabilem in iſta vita ꝓgreſſum quia mendicus.ac peroptime ſibi fuiſſe pꝛouiſum quia uminatus.dicens.quia ego de quo heſitatis nõ erube ſco natiuitatem penalem lumine peiuatam. MNò cõfun⸗ doꝛ ꝓpter vitam mendicitate cõſectam.non inficioꝛ ſed cõfiteoꝛ beneſicium quod accepi.me illuminatũ eſſe pᷣ⸗ ter nature potentiam Dicebant ergo· Quomõ aper⸗ ti ſunt oculi tui: Reſpondit. Alle homo qui dicit᷑ ieſus lutum fecit et liniuit oculos meos et dixit mihi. Tlade et lauare in natatoꝛia ſyloe. Et abij et laui et vidi Op⸗ time et neceſſarie ſunt aliquãdo queſtiones a quibuſeũ q; fiant.ſiue curxioſitate ſiue calumniandi cauſa ſiue po⸗ CARArrsn. N ir obiecta. Ded ſactus eſt cecus iſte mi raculo et ſtupoꝛi atq; cõtentioni rei neſcientibus verita tem Itaq; et vicini et qui viderant eum pꝛius qꝛ men 6 ria De miraculis nantur amoꝛe ſciendi.ſi veritas ꝑ reſponſiones elucet. Et pleriq; ſunt peruerſi.qui querunt illam ſcire virtu⸗ tem.quam noſce atq; diligere ſaluberrimũ eſt. Ecce iaʒ due inquiſitiones de ceco nato.vna ex diſcipulis ad ie⸗ ſum ſq; quid peccauit hic aut parentes eius vt cecus na ſceretur.altera ſit ad cecum iam illuminatũ ſq; quomõ aperti ſunt oculi eius. Illi reſponſum a chꝛiſto.iſti a ce co etiam male credenteſaccipiunt. Sciebant iſti hunc eſſe nature defectum ꝙ cecus natus erat.nõ ignoꝛabãt nature et artis impotentiã ꝙ ſic natum illuminare nõ poterant.ſimile nõdum viderãt neq; audierantvſq; ad illam hoꝛam. Hoc erat mirabile ſuper naturã ſingula⸗ re pꝛeter exemplum.Meſciebant tamẽ talem diumam Virtutem in homine apparuiſſe qui talia poſſit efficere. Icdcirco dicunt quomodo aperti ſunt oculi tui.quos ex materno vtero clauſos detraxiſti. Reſponſum rei facte dat hic homo ꝙ ille qui dicitur ieſus nouo vnguẽto cõ/ fecto liniuit oculos eius.Erplicite qui bonus eſt loquit nec loqui trepidat. nec in verbis erat nec palliat in ali⸗ quo veritatem. Bene moꝛalis hominis eſt pꝛout fuerit interrogat geſta referre nec addere nec demere verbis ne audiens et interrogans decipiatur in geſtis et cõpo⸗ ſiti animi exiſtit benencia nõ ſilere ad eum referre qui tribint. Su binfert etiam iſte ſuaʒ obedientiã ꝙ omnia iuſſa perfecerit vt abiret et lauaret ſe in natatoꝛia ſyloe: aſſerens ſe ſupernaturali medico per omnia fuiſſe ſub⸗ iectũ. E pedit ſiquidẽ ſanari wolentẽ ꝑ oĩa medico ſub ditum ſieri:de cuiuſ nõ dubitatur peritia. Et ſepe hoc in moꝛibus agitur vt ad noſtram doctrinã autumemꝰ hoc actum.vt ſine cõtradictione celeſti medico ſimus ſub⸗ iecti ſanari cupientes:vt hic cecus abienset lauans et videns. agnus fructus et ſuꝑnaturalis palma vt ex obedientia viſum recipiat quem negauit natura. Ete⸗ nim plura ſupꝛa naturam ex ipſa facta nouimus: et ſu⸗ pꝛa naturam finale pꝛemiũ pꝛeſtat. Iterum iſti inter⸗ rogant ſcʒ vbi eſt ille medicus qui pꝛeter nature ſubdi um ceco nato viſum tribuerat · Dicit ille. Neſcio In omnibus hic ſane loquitur.vt nec veritatẽ taceat neq; falſitatem ſubmittat. Oixit quid nouit in remedio ſibi facto neſcire ſe dicit.quem nec in veritate cognouit tm̃ Rceperat ex auditu quod dicebatur ieſus.ſed illuminatꝰ ad ipᷣm nõ redierat.ſed ad cõuicinium vbi parentũ ha⸗ bitaculũ erat.velut cõgratulaturus cum eis: cum viſu tamdiu negatum tã repente mirabiliter recepiſſet. i nusqᷓ; gratanter in hoc cecus illuminatus egit ꝙ gau⸗ dens de lumine cõgaudere ſibi alios pꝛius voluit qᷓ; re⸗ inuenire ieſum:quem ilico oculis coꝛpoꝛeis debuit ſe⸗ qui.et eum ex omni coꝛde diligere:de quo interrogatuſ vbi erat ſcire ſe denegat.Altius locutus eſt qᷓ; tunc foꝛ⸗ te intellexit.quoniã incircumſcriptibilis eſt ieſus in eo ꝙ eſt deus:quis ex aſſumpto coꝛpoꝛe ſactus ipᷣe localis et lucem habitet inacceſſibilẽ.quia deus:vt homo autẽ inter homines cõuerſatus eſt. Sed vero in ingratitudi nem trancere volumus dictũ neſcio:culpandus eſt iſte cum pluribus qui dumtaxat recepto beneſicio delectati benefactoꝛẽ ignoꝛando aut diſſimulando pꝛetereũt.Et ſi hoc cõmittitur erga eos qui cõferunt ea que dicuntur bona foꝛtune.erga eum qui bona nature gratieq; ſolus largitur.penitus ſubmouenda eſſet: quoniam ignoꝛãs huiuſcemodi ignoꝛabitur et neſcicns neſcietur. Verun tamen reſponſum duabus queſtionibus de ceco nato: quia vt dei opera manifeſtarent᷑ in illo nobilioꝛi oꝛdine q́; nature. Quod et factũ eſt. Et ꝙ ieſus ei lucem ab o⸗ rigine ſua negatam reſtituit ad maioꝛẽ atq; rei facte p⸗ bationem atq; ꝓpalationẽ et cõfuſionem increduloꝛuʒ adducitur ad iudicium phariſeoꝛum:nõ his intentioni Baluatoꝛis bus in coꝛde pꝛehabitis.ſed ob inuidiã atq; calumniam aut pꝛopter gelum legis ſed nõ ſcõm ſcientia:quoniam ſabbatum erat quado ieſus hunc luminoſitati reddide rat.Diuina pꝛouidentia hoc agebatur vt tot inquiſitio⸗ nibus hoc miraculum agitaretur. vt peramplius incla⸗ reſceret.A quibus phariſeis interrogatus reſpondit a⸗ ctam vt ſolito veritatem:ex geſtis ipam cõmemoꝛans. Eroꝛitur ilico ſcſma mutantur in aliud queſtiones nõ in miraculum factum ſed in auctoꝛem cauſa diuoluitur Miraculum a ieſu factum inſiciari nemo poteſt. aſſeue rante illo qui accepit diuiduntur iudices ad cauſlatum- Jeſus eſt ouplex in populo:vel in eo duplex effectus eſt populus Dicebant ergo quidam ex phariſeis· Mon eſt hic homo a deo qui ſabbatum nõ cuſtodit. Ecce ſeꝑatur a deo filius dei pꝛopter illa que fecit que facere nemo ꝑo tuliſſet niſi filius dei. Quã obrem no a deo.quia ſabba⸗ tum nõ cuſtodiuit. Ergo bene ipi ex eoꝛum ſentẽtia nõ ſunt a deo:qui eum in ſabbato et in templo lapidare vo luerunt. Semper tame iudei ſenſu impꝛobo ſabbati cu ſtodiam neglexerunt Alij dicebant. Quomodo poteſt homo ꝑeccatoꝛ hc ſigna facere.et ſciſma erat inter eos Bona ſunt vtroꝛũq; iudicia:quia nõ eſt a deo qui ſabba tum nõ cuſtodit ſcʒ legi ſubditus:nec per melioꝛes actõ nes ab illa lege ſolutus aut legi rebellis effect. Nec in hoc cauſari poteſt datoꝛ ⁊ dommnus legis:ſi facit aliquid melius pꝛeter ſcriptam aut editam legem. Domin? au⸗ tem ieſus dominus legis erat:et benefaciendo ſabbatũ erat ei firmioꝛi cuſtodia. Eregione quidem pari fereba tur ſigna et miracula ſupꝛa naturam et artem. nõ poſſe efficere peccatoꝛẽ:quod vtiq; verum eſt. Sed abomm⸗ bus peccatis ſecluſus erat:etiam impoſſibilitatẽ ꝑeccan di.Attamen optimũ et malum eodem tempoꝛe ſciſma reddebatur.vt optimũ his quia male deieſu ſentienti⸗ bus ſcindebãtur:maluʒ eis qui ſe ſecabãt ab his qui ſa⸗ ne de homine ſentiebant. Semper enim tunc ſciſma cũ vnam habet veram alteram partem falſam Dicũt er⸗ go iterum ceco.Tu quid dicis de ipᷣo qui aperuit oculoſ tuos: Ille autem dixit:quia pꝛoplxta eſt Vltra nomẽ officium virtutis adiecit:aſſerens ieſum eſſe pꝛophetã. Et bene ꝓpheta videns:qui etiam nõ videntibus dedit lumen. Mꝛedicat ieſum ex nominepꝛedicat eum ex of/ ficio eſe ꝓphetam.ſanctum videlicet quia ꝓpłextie ſpiri⸗ tus cõſueuerat ſanctis dari.Nec obſtat ꝙ iaul inter ꝓ⸗ phetas qui nec ſanct? ſed repꝛobatus fuit a deo. Haben⸗ tes iudei odio ieſum nec volebãt ipᷣm talia peregiſſe mi racula.et videntes cecuʒ audacter affirmare de illo quẽ nõ credebant talem accepiſſe de altiſſimis poteſtatẽ:vt negent miraculum nolunt iſtum credere oꝛiginalẽ ha⸗ buiſſe defectum. Ende ſequitur! Mõ crediderunt ergo iudei de illo.quia cecus fuiſſet et vidiſſet:donec vocaue/ runt parentes eius qui viderat. Et interrogauerũt eoſ dicentes. Hic eſi filiusvſter quem vos dicitis quia ce⸗ cus natus eſt.Quomodo ergo nunc videt Interro⸗ gant miſeri nõ credituri etiam cum audierint teſtimo⸗ nium vwritatis:ſed illaturi calumnia cum illam negare nequiuerint. Pꝛopꝛium quidem eſt inuidentiũ peritiſ medicis cum audierint magnitudinem pericie in cura⸗ tione infirmoꝛum.negare magnitudine inſirmitatis: er cuius depulſione medici pericia et medicina laudaf᷑. Sic iſti negant defectum vt nõ credant chꝛiſti miracu lum:ne cogantur etiam illum laudibus pꝛedicare.At⸗ tamen reſponderunt eis parentes ei et dirxrerunt Sci mus quia hic eſt ſilius noſter. et quia cecus natus eſt: quomodoautem nunc videat neſcimus. Aut quis eiui aperuit oculos neſcimus. Ypᷣm interrogate Exquiri⸗ tur teſtimonium nature ad operationem gratie et eoꝛũ n 2 ANiber que ſunt ſcõᷣm naturã ad illa que pᷣter naturã aut ſupꝛa naturam fiunt. Eleruntamẽ ſuper natura in ſua perfe⸗ ctione aut defectione gratiã exaltauit:et operationẽ vir tutis perfecit. Mam ſi natura perfecta perfectionẽ pꝛedi⸗ cat magis in operatione gratiam cum multa gratia effi ciat cum natura nequit.Defectus vero nature illã auxi ligationẽ habet.cum illa reſtituat que natura nõ habuit. Exempla et rationes dictoꝛum in officio ꝑſpicaciter in⸗ telligentium ſunt:ſi docte apteq; ſcrutãtur. Hinc ſiqui⸗ dem parentes ceci nati cõfitentur filium pꝛodentes na turam.aſſerunt a natiuitate cecum. enunciantes in illo nature a natiuitate defectum: modum videndi aut taʒ magni archiatri noticiã ſcire inficiantur. ptume qui dem ſi nõ extimoꝛe feciſſent:ſed ideo modum et aucto⸗ reim miraculi denegant:ne ſtatutum et ſanxitũ anathe⸗ mg patiantur. Mec illoꝛuʒ aut quoꝛumcũq; erat modũ tam magne atq; ſingularis curationis agnoſcere: minꝰ etiam et auctoꝛem.Quoniã ſi homo eſt et quis cognoę⸗ ſcet eum: Et generationẽ eius quis enarrabit:Mon tñ ſic acute intuebant᷑ hi cum referunt diſſertionẽ rei ge⸗ ſte in filium dicentes! Ipm interrogate.etatem habet ipſe de ſe loquatur Mec cecus ſciuit modos qᷓ;uis ſciuiſ ſet lutum.ex ſputo et puluere factum et via et natatoꝛi⸗ am cognouiſſet. Iſta ſenſibiliter facta ſunt.nec iſta illu minauerunt cecum.ſed virtus infinita omnino nobis inuiſa.que agit vbi et quãdo et in quibus vult ſuo inef fabili atq; laudabili modo a nobis in hac vita nõ appꝛe⸗ henſibili vllo modo. Signa fuerunt iſta nõ res effecti⸗ ue miraculi.velut in ſacramentis que viſibiliter agunt aut ſenſibiliter:que pꝛout fiunt exterius nil pꝛodeſſent Quãsuis diuinum ſputum alia verbi conſecratione ſeu ſanctiſicatione nõ indiguiſſet ꝓpter vnioneʒ carnis chꝛi ſti ad verbum:vbi ad ſanctiſicationẽ ſputinec expedie⸗ bat verbum eſſe pꝛolatum. Mꝛefertur vnio verbi pꝛola tioni H et ſacerdos per verbum efficiat coꝛ/ pus chꝛiſti.Hec pꝛo tanto dixerxim: quia neq; parentes ceci.neq; ipſe cecus illuminatus.neq; quiſq; adeo peritꝰ modum curationis et diuinã curationẽ pꝛeter id quod homo erat explicare potuiſſet. Sed ideo parenteſuti re ferunt in cecum filium auctoꝛis reiacte diſſerende iu BF qnintus eum cõſiteretur chꝛiſtum extra ſinagogam fieret. Mꝛo pterea parentes eius dixerunt. Etatem habet ipᷣm in⸗ terrogate Omnino puſillanimitas cõdemnanda nol⸗ le a ſinagoga eijci et chꝛiſtum publice cõſiteri.quoniam qui cõfitebitur eum coꝛam hominibus: et ipe cõfitebi⸗ tur eum ante patrem Vocauerunt ergo rurſus homi⸗ nem qui fuerat cecus.et dixerunt ei. Da gloꝛi am deo. NMNos ſcimus quia hic homo pecatoꝛ eſt Coͤnuincuntur peruerſi nec tergavertere poſſunt qui cõfiteantur factũ eſſe miraculum.ſed ad blaſphemias ſe cõferunt ſuh ſpe⸗ cie pietatis.vt deo detur de miraculo gloꝛia:vt iuſtũ aſ⸗ ſerunt peccatoꝛe.Bonum eſt in ommbo gloꝛificare deũ pietas eſt atq; iuſticia.iniqtas vero inexpiabilis ſub glo⸗ ria dei ſentire aut pꝛoferre falſa de rectis: et ferre certuʒ de iniquitate iudicium ſuper certiſſime iuſtum. De his quippe dictum eſt. Ve qui dicitis malũ bonum et bonũ malum.ponẽtes tenebꝛas lucem et luceʒ tenebꝛas. Et wqui iuſticiam iu ſti auertis ab eo.grauius autẽ cum iniquitatem tegunt ogerimento virtutis Dixit ergo il le:Hi peccatoꝛ eſt neſcio. num ſcio:quia cecus cũᷣ eſ⸗ ſem modo video Mon poterat cecus huic blaſphemie reſpondere decentius:nec aliter medici ſui tuerivirtutẽ niſi opus ſupernaturale iu mediuʒ referre quod fecerat Ac ſi diceret.Non pertinet ad me de qualitatibo homi⸗ num iudicare:ſed cõſiteri beneficium quod accepi. Mec catum neſcio:virtutem ſupꝛa naturã et vſum in me o⸗ ſtenſam cõfiteoꝛ. Cecus eram certus:eque certe ab ipo illuminatus ſum Dixerunt ergo illi. Quid fecit tibi: Quomodo aperuit tibi oculos MNon interrogant ite⸗ rato vt amplius declarentur.ſed ſi in multa repetitõne poſſent inuenire calumniam cum ſepe cõtingat ꝙ non eadẽ ſerie crebꝛius repetita narrentur. Malicioſox eſt ſimplicium verba narrando repetere:vt poſſint in varia tione facere in poſturam. Sed aduertenſ qui cecus fue rat reſpondit eis Dixi vobis iam et audiſtis.quid ite⸗ rum vultis audire:Nunquid vos vultis diſcipuli eius fieri Merito aduerſus iudeos ſubſtomachatur cecus. aut quia calumnioſos.aut quia tardioꝛis intellectꝰ:aut ſi ſciunt cur vlterius inquirũt. Nec auidi diuinoꝛũ ver⸗ boꝛum atq; factoꝛum iſti credendi ſunt.quos ſepius au dire delectet cum maledixerint ei cum aſſeruit weritatẽ. dicium.ne anathema patiantur. male pꝛouidẽtes.quo⸗ ſt Rer⸗ niam optimum eſt in moꝛibus hominũ pꝛo chꝛiſto anathema. In hac quidem vita pꝛo chꝛiſto ab hommi⸗ 3 bus ſegregari eſt angeloꝛum ſociari collegio:et exulem Sed impꝛobatio ceci.argutio eſtad multos. Di audi⸗ ſtis veritatem et illa que habent neceſſitatẽ et vtilitatẽ ſciendi.cur nõ creditis. Si credere nõvultis credenda eſſe ſuperna et eterna ciuilitas. Vere neſciebãt quis eſ⸗ ſet illuminatoꝛ ceci:quoniam nõ timuiſſent anathema⸗ ticari pꝛo illo. Sed nec iudei cognitum in moꝛtis ſentẽ tiam tradidiſſent:pꝛo quo in poſterum paſſa eſt exilia ſe gregationes et hoꝛribiles penas.et moꝛtes innumerabi les vtriuſq; ſerus hominũ multitudo.Ante nanq; ipſe pꝛedixerat beati eritis cum vos oderint hommes et cuʒ ſeperauerint vos et expꝛobꝛauerint.et eiecerint nomen veſtrum tanq; malum pꝛopter filium hominis. gaude⸗ te et exultate:ecce enim merces veſtra multa eſt in ce⸗ lo. Patiuntur multa ſerui pꝛopter dominos. amici pꝛo er amicos.cari ꝓpter caros.enlia ſegregatõnes.vincu 2. carceres. plagas. damna rerum nec cõquiruntur. ſed necdum viuunt militare deſiſtunt. neq; vſq; ad intentã moꝛtem reſiliunt. Et multi miſerioꝛes miſeris animo po eternis gaudijs imbeculles ꝓ chꝛiſto anatſvmatica⸗ ri rennuunt ab hominib quoꝛum pleriq; cõuerſatio ꝑ⸗ nitioſa eſt ſeperari pauent. rati errantes melius ad tem pus hominibus ſociari a quibus neceſſe eſt ſepari:qᷓ; ab eis modicum excludi.et chꝛiſto in eternum vmiri. Hinc parentes huius ceci mali acti hoc dixerunt quia time⸗ bant iudeosl Ham emm cõſpirauerant iudeivt ſi quiſ cur audire iterum et iterum queritis. Si vero creditis quid amplius vultis. Quid amplius expedit:niſi credi ta in opus aptum traicere.An foꝛte ſi bene placet quod dicitur.necintellectus aſſurgit aliqua caligine inuolutꝰ placetq; doctoꝛ. Quamobrem dicitur. Nunquid et vos vultis diſcipuli eius fieri. Interrogatio ſepe facta de ho mine. ſequelam vel inſequelam inſinuat. ꝛzoinde cecꝰ. Nunauid ⁊ vos vultis diſcipuli eius fieri. Olacet nexo bis magiſterium.placetq; magiſter de quo totiẽs inter rogaſtis. lultis ne doctrinam carpere ex eius oꝛe cũ lo⸗ quitur aledixerunt ergo ei et dixerunt. Tu diſcipu⸗ lus illius ſis:nos auteʒ moiſi diſcipuli ſumus.Nos ſu⸗ mus quia moiſi locutus eſt deus. Hunc autem neſci⸗ mus vnde ſit Ex hac maledictione ꝑſpicuum eſt ꝙ ſe⸗ pe volentes audire nõ erant auidi diumnoꝛum ſed ad ca lummaʒ pꝛeparati:et chꝛiſti diſcipulatum ꝓ maledictio ne deſcripſerant. Sed vtinaʒ omnes malecictio iſta cõ/ necteret.vt eſſe chꝛiſti diſcipuli ꝓbaremur per odium ſanctum et dilectionem ſanctã: ſicut ſcriptum eſt. Si quis venit ad me et nõ odit patrem et matrem vxoꝛem et filios et fratres ſoꝛoꝛes.adhuc autem ⁊ anima ſuã noõ pht meus eſſe diſcipulus. Et alibi. An hoc cognoſcẽt —☛ — — , =— =eüEZ — „ — — —. — — — — S. = — — — — — — 6 ni⸗ eo o bi⸗ e/ ne on eſt rir he e⸗ 1S as. mut er⸗ al t . — ——— De miraculis omnes.quoniã diſcipuli mei eſtis:ſi dilectionẽ ad inui cem habueritis. Nos autem moiſi diſcipuli ſumus.Eli gunt iſti moiſen in magiſtrum diſcipulatũq; fatentur: abijciuntq; chꝛiſtum velut a doctrina ſana pꝛofanum. iudicio ꝓpꝛio cõdemnati ſunt de magiſterio et wrtoergg cut cum dixerunt. Non habemus regem niſi ceſarem. Et non hunc dimittes ſed barraban.Et ſanguis etꝰ ſu⸗ per nos et ſuper filios noſtroſ. In ommibus minoꝛa bo na ſeu peioꝛa mala iudei ex impꝛobitate animi elegere. Hed ne bonus moiſes qui a deo in diſpoſitione angelo Quid ure re rein cum earum cõtinuum experiantur effectuʒ. Merũ opti⸗ rum legem accepit ꝓpheta magnus duxq; peritiſſimus rum ſimilis:cui locutus eſt deus.quem pꝛeceſſit ange⸗ lus qui tantoꝛũ pꝛodigioꝝ fuitq; patratoꝛ. Eltiq; bonuſ erat:ied melioꝛ chꝛiſtus. Ille homo purus: iſte deus et homo verus. Ille figurans:iſte figurat?. ꝗlle quaſivm bꝛa:iſte in luce mundo apparuit. Illius lex oneroſa ſa⸗ tis.iſtius ſatis leuis. Carnaliter ſapiunt diſcipuli moiſi ſpiritualiter ſentiunt chꝛiſti diſcipuli. Tlelamen habu⸗ it moiſes quo durante in coꝛdibus iudeoꝝ non venitur ad chꝛiſtum.pꝛopterea diſcipulatus diuiſus eſt:cum ve ro wlamẽ aufertur tranſitur ad ipm Minc ceco dicitur quaſi reiecto velamine vt diſcipulus chꝛiſti fiat:Eroꝛdi um enim erat interioꝛis abijciendi vlaminis: miracu⸗ loſa reſtituto luminis.leniant in hominum cõſidera tiones duo hi magiſtri doctiſſimi eoꝛum miſteria. eoꝛũ ſcole.hi duo duces clariſſimi eoꝛum ducatus et geſta:⁊ eli gat vnuſquiſq; onus.quod dignius cognouerit eligẽ dum.Oulta hic loquendi copia tamen relicta peritis. Sel cuius doctrina reſpuitur et ſequela. ac per hoc ne imitarentur chꝛiſtum aſpernantur doctrinaã: et ſe aſſe⸗ runt falſe diſcipulos moiſi. cuius nõ tenent in moꝛib- legem.cuius legis nõ intelligũt miſiicam veritatẽ:quã ſi ſcirent ad quam deſtinant cecum natum ipᷣm tranſi⸗ rent. Et ne videantur errare moiſes laudibus pꝛeferũt doctrinã eius extollunt.cui locutus eſt deus ac ſi ipſi in ſcola et in diſcipulatu dei eſſent:cum aliter moiſes non docuerit.qᷓ; ei deus loquẽdo pꝛedixerit cũ dicunt Nos ſcimus quia moiſi locutus eſt deus Vnde ſciunt. Qnñ viderunt: Quomodo cognouerũt. Non aliter qᷓ; ex ñ⸗ de. Pꝛeterierant enim multi anni a moiſi vſq; ad tem pus illud.Aliter per ſcripturam ⁊ narrantibus patrib- fi lijs ex pergetuata pꝛopagine fide data ſcire nequiuiſ⸗ ſent. Qua ſide ſi nõ obſtitiſſet cõtumacia pꝛaue mentiſ dureq; ceruicis:et in chꝛiſtum etiam credere potuiſſent De quo dicunt.Hunc autem neſcimus vnde ſit. Ecce quot neſcientes ſeu neſcientie ſunt de chꝛiſto· Inter⸗ rogatur pꝛimo cecus illuminatus de chꝛiſto.vbi eſt ille: reſpondit. MNeſcio. Interrogantur et parentes et dicũt. Quis eius aperuit oculos. neſcimus. Dicunt et nunc iudei de ipo:ipᷣim cõparando moiſi. MHunc autem neſci⸗ mus vnde ſit. Omnes loquuntur de neſcientia verita⸗ tis. Vlerum poꝛro erat ꝙ ipſi neſciebãt:ſed aliqui ex cul pa.aliqui cũ culpa. aliqͥ cito venturi in eius noticiã vt ce cus illumimatus:aliqui ab eius noticia vſq; in finem ſe culi repellendi. Sed qui chꝛiſtum neſciunt nihil aliud vtiliter ſciunt · in quo quippe ſunt omnes theſauri ſapiẽ tie et ſcientie abſconditi. ipſe ſapientia patris:ipſe ſapiẽ tia qua omnis creatura in ꝓpꝛiam foꝛmã eluxit extrao⸗ mnem veram ſcientiam eſt neſciens ieſum chꝛiſtum. Quamobꝛem omnẽ ſcientiam aliam pꝛeter chꝛiſtũ ni⸗ hilopendit apoſtolus dicens. Mihil arbitratus ſum me ſcire inter vosmiſi ieſum et hunc cruciſirum. Sedve qͥ neſcierunt neq; intellexerunt:et in tenebꝛis ambulant Beg qui ſcit eim et ſequitur: nõ ambulat in tenebꝛis. Leſpondit ille bomo et dixit eis. In hocenim mirabi ante gue nemo talis. poſt quem nullus in populo udeo ¹ tis mala pꝛeterita. Baluatoꝛis le eſt quia vos neſcitisvnde ſit:et aperuit oculoſmeos Vnde iudei volunt oppꝛimere chꝛiſtum vt affirmẽt ab ipo nõ eſſe factum miraculum.in hoc homo iſte nlumi⸗ natus extollit:pꝛout ſi eſſet e regione cõtentio.los ne ſcitis vñ ſit · ergo nõ potuit hoc miraculum facere. Imo in hoc eſt vſquequaq; mirabile cum a vobis incogiitus ſit tam operatus inſolita·ſi nõ cognoſcitis veſidieveſtre eſt:non ſue virtutis defectus. Pꝛout veſtra cognitio ei nõ cõtuliſſet virtutem:ita vſſtra neſcientia nõ ademit. Quid poꝛro curandum eſt hominibus de oꝛigine reruʒ me qua itates.non ipe ſubſtantie ſiue nature nobis pᷣj/ ſtantur invſum. Ac ſi diceret cecus iſte.Oi neſciui ſub ſtantiam.ſi ignoꝛaui naturam.ſi non appꝛehendi chꝛiſti oꝛiginem.ſi nõ noui de qua venerat regione.quid reſert quid derogat rei facte. Veruntñ ſcio.experimeto ꝓbaui apuit oculos meos. Si nõ eiusoꝛigo.ſi nõ eiꝰ quecũq; cõditio.virtus tamẽ in noticia eſt:ex qua mei oculi ſunt aperti. Sanctitas ex affectibus inclareſcit.nulla in ipſo iniquitas ex traduce.aut ex pꝛopꝛia volũtate aut ex actõ ne malitie Scimus autem quia peccatoꝛes deus non audit.ſed ſi quis dei cultoꝛ eſt.et voluntatẽ eius facit: hunc exaudit it pꝛedicatoꝛ cecus eius quem ignoꝛat et quem neſcit per oꝛiginem pꝛedicat per virtute. Non mediocriter nouerat cecus iſte.quomiam peccatoꝛes de⸗ us nõ exaudit.ſed ſuum cultoꝛem ſueq; voluntatis acto rem.Chꝛiſtus eximitur a peccato in aſſertiõe ceci quaqᷓ; ex ſe careret poſſibilitate peccandi virtuti adijcitur:quia velut cultoꝛ et factoꝛ eius voluntatis auditur.Abſq; au tem ꝙ hec de chꝛiſto dicantur.certam habent he ſenten⸗ tie veritatem.peccatoꝛes deus nõ exaudit. Quemer⸗ exaudiet cũ omnes exceptis ſanctitatis in vtero naſcan tur pariter peccatoꝛes. Et omnis homo mendax. Et ali bi ſcriptum eſt. Omnes declinauerũt ſimul inutiles ſa cti ſunt.nõ eſt qui faciat bonum nec eſt vſq; ad vnũ. Et iohannes it In multis offendimus omnes. Et ſi di⸗ xerimus quia peccatum nõ habemus. mendaces ſumꝰ et noſipos ſeducimus.Fruſtra oꝛatur invanũ pꝛoſeuce fiunt ab hominibus.ſi peccatoꝛibus via clauditur im⸗ petrandi. Sed aliud dixerim peccatoꝛes defluentes o⸗ pere.irretitatos voluntate.hos deus indubitantiſſime non exaudit.aliud peccatoꝛes ſibimetipᷣis in malis acti bus diſplicentes.qui nouerunt cadere per ſeipᷣos reſur gere querunt ſed nequeunt ꝑ ſeipos.ſed deploꝛant mẽ⸗ ſint egredi huiuſmodi vinculis peccatoꝛuʒ vera penitu dine agantur. Mi cum oꝛant pꝛo releuatione ꝓpꝛia im/ petrare cõſueuerunt.defluentes autem et irretinati ad malum cum oꝛant patiuntur repulſam. Et aliud eſt o⸗/ rare ꝓ virtutibus:aliud oꝛare pꝛo ſignis. Pꝛo virtuti⸗ bus penitentes nunqᷓ; peccatoꝛes ex oꝛationis merito legimus impetraſſe quauis et mira facta etiam per ma los facta legamas que homines exiſtẽtes impetrare ne quiuerũt.et vt ad facienda miracula nõ ſicut ieſus qui ſemper oꝛans obtinuit.tanq; homo iuſtus et fecit vt de us nõ vt peccatoꝛes indeſinentes qui nõ merentur ipᷣi met viuere ſuper terram. Sed plerum boni non obti⸗ nent miraculoꝛum gratia.quam nullus obtinet iniquꝰ nec obtinetur.accipit niſi iuſtus qui efficitur ex diuino cultu et factione diuine voluntatis. Dei cultoꝛ eſt qui omne ſtudium mentis pietate dicauit.ſolum credens vnum deum viuum ⁊ verum.atq; ante omnia ſuper o⸗ mnia eterne exiſtentem.aſpernatus idola et omnẽ pie⸗ tatem impertinentẽ affectionem atq; actionem in di umis cariſmatibus ſibi ſoli placens. Dei cultoꝛ eſt qui nihil operatur in agro iniquitatis ſolũ ad agrũ augẽede n 3 at oꝛationibus gratiam vt pl Liber lonitatis ſiue virtutis intendit. Dei cultoꝛ eſt qui ad ipᷣm oꝛdinauit omne quod eſt ⁊ quod habet.et tempus et loca intus et extra. Oei cultoꝛ eſt qͥ huiuſcemodi cul⸗ toꝛ eſt qui huiuſcemodi cultus niſi deum ipᷣm quem co lit querit retributionem ſperatq; mercedem. Ciolunta tis vero eius factoꝛ eſt qui et cultoꝛ eſt.Oeum colere et voluntatem eius facere.et ſi ad vocabuloꝛum ad rerum differentias nõ tenentur. Nam qui deum colit eius ꝑni cit voluntatem:dei voluntatem perficiens cultoꝛ eſt dei tatis. Sed quoniã optimum eſt de ſpirituſſancti aucto ritate in miſticum ſeu moꝛalem ſeniuʒ verba traicere/ꝓ eo ꝙ per chꝛiſtum dei vol untas illuxu homimb ꝓinde ille cenſendus eſt dei facerexoluntatem. qui humanatũ filium dei in fideirecepit hoſpitio.in quo deleccatus ani mus cõtemptoꝛ factus eſt ceteroꝛũ ob quem amoꝛis of ficio ſeipᷣm et ſibi ſenſualiter apta ſtercoꝛbus compara uit:nec aliud aſſeuerauit noſcere amare audire pꝛo voto pꝛeter id quod dei voluntate percepit. mente intelugen tia ratione affectione moꝛibus factus eſt ſuſpenſus an⸗ rius et directus in illam:exemplo chꝛiſti facientis et di ſciplina docentis.et exemplo diſcipuloꝛum omniũ ſub/ ſequentium:affectione ſtudio moꝛibus ſupernam vitaʒ accipere ſatagentium.Facere quidem cinuipiam volun tatem pᷣintendit:et nõ facere cõtra deixoluntate. Om̃e quidem affirmatiuũ fiendum negatiuum pꝛeit excel⸗ ſum:ne quid affirmatiuum ſeu quod pꝛecipitur fieri ſi quod pꝛohibetur inopus educitur.Ac per hoc dei volun tas ad actionem deducta.e facit et emcit. Meſacit pꝛo hibitum:efficit quod iubetur. Ob huuiſcemodi exau⸗ ditur oꝛans:non tamen in omnibus aut pꝛo omnibus omnis: Sed iſta ſunt ad exauditionem cum oꝛant ho⸗ mines pꝛeroganda:nõ tamen pꝛo omnibus petitis ex⸗ auditio expectanda. Nouit eni et cum rogatur deus: qͥd accipere deceat aut opoꝛteat oꝛatoꝛes.Nõ ergo digni ſũt exaudiri a deo deum nõ colentes nec facientes ipſius do minivoluntatem.ſed agentes culturam et voluntatis domini factionem:ex quibus patratoꝛũ miraculoꝛũ pꝛe ſtatur auctoꝛitas.EInde ſubdit cecus Aſeculo non eſt quditum:quia quis aperuit oculos ceci nati Eque di⸗ xiſſet ꝙ nec renouauit oculos excecati:et vtrunq; pari⸗ ter verum erat. Vnde ſequitur Niſi eſſet hic a deo nõ poterat facere quicq; QOmne creatum a deo eſt:nõ ta⸗ men omnes aliquid ſupꝛa naturam efficiunt.Attamen omnino ſic eſt.ꝙ niſi qui a deo regeneratuſ altero rectũ baptiſmatum miracula nõ efficit:et habeat virtutes il⸗ las vluificas que viuere faciunt nõ per naturaʒ ſed per gratiam apud deum. Clalida nanq; huius ſententia ꝙ a ſeculo nõ fuit auditum ꝙ aperuit quis oculos ceci na⸗ ti:quã in poſterum ipſe dominus cõfirmauit dicẽs Si opꝑera nõ feciſſem in eis que nemo alus fecit:peccatum nõ haberẽt. Et niſi eſſet hic a deo nõ poterat facere quic qᷓ;. Credebat iſte cecus ieſum eſſe ꝓplxtam eſſe ſanctuʒ a deo miſſum.ab ipᷣo auctoꝛitatem habentem: nõ tamẽ credebat eſſe vnigenitũ dei filium incarnatũ. Nondum in illam credulitateʒ aſcenderat ſed aſcendit. Attamen optime nouerat ꝙ omne bonum et opus omne laudabi le ſupꝛa naturam factum pꝛeterqᷓ; a deo eſſe non poteſt. ipe deus ait nõ in eo ꝙ homo ſed in eoꝙ deus erat. Sine me nihi poteſtis facere Ged depꝛauate hominũ mentes ad writatẽ nõ aſſurgunt cum audiũt. necipam Wlunt credere ſed aures auertunt:⁊ cum cõuincuntur inſiliunt in pꝛauntatem. Qusd audientes iudei reſpon derunt et direrunt ei. In peccatis natus es totus et tu doces nos: Et eiecerunt eum foꝛas Cõſfitentur iſti oꝛi ginale peccatum. cum dicunt natũ hominẽ in peccatis:a quibus nec ipᷣi liberi erant. Equa quidem eruer eſt om qnintus nium cõditio naſcentium in traductione macule oꝛigii nalis. Mec repugnat ei quod ſupꝛa dictum eſt a ſaluato re:ꝙ nec hic peccauit neq; parentes eius ſq; vt cecus na ceretur. Auud autẽ eſt ene peccatoꝛẽ: aliud naſci in pec/ catis.Elnum nõ fit miſi pꝛeuia volũtate.aliud in omni niſi aliquos ſpirituſſanctus excipiat. Sed ſi in peccatis natus nõ debebat docere aut dicere veritatẽ audientib nec ipᷣi ſcribe et phariſei aut quicũq; moꝛtales doctrina⸗ re de berent: cum in peccatis omnes pariter oꝛiãtur. Et ſi ab hoc hberant᷑ renati:nondum tamen erant illi peſſi⸗ mi pharilei.qui de audita lege pᷣſumentes nõ credebãt eum aliter poſſe infundere m coꝛdibus hominũ vrita⸗ tem welut obliti ꝓphetarum qui ſupꝛa ⁊ pꝛeter legẽ mul ta per inſpirationem a domino acceperunt:et cõtumaci atq; impatienti animo hominẽ vera dicentem foꝛas tẽ⸗ bus agitur ex oꝛiginali perpetuata et damnata ꝓpagine plum eiecerunt. Ecce anathematigatus pꝛo vero appa⸗ ret excõmunicatuſq; pꝛo chꝛiſto: qui etiam pꝛo veritate a iudeis lepius eſt eiectus.Nihil ſceleratius in homini⸗ bus q; ad vritatem fieri ⁊ eſſe rebellem et ꝓpellere ipᷣtꝰ doctoꝛem.actum fuit hoc ad augmentũ criminis iude oꝛum.necnõ et vero et malo pꝛelagio futuroꝛum.quo⸗ niam hec acta in chꝛiſto legimus.et quotidie agunt᷑ ab iniquitate firmatis. Sed optandum eſt anai hema fieri ab hominibus pꝛo chꝛiſto.ſi eueniat quod huic ceco cõ⸗ tigit:qui a iudeis et ab eoꝛum templo eiectus in dei fi⸗ lij noticiaʒ venit.in cuius nullus venit aut vniet iudeo rum:miſi reliquerit iudaiſmũ et templum. Opoꝛtet e⸗ gredi ab ipoꝛum cerimonijs et a lapidibus diruendi tẽ pli et ab omni coꝛtice litterarũ qui dei filij cognitionem habere decertat. Exa euge anathematixate p chꝛiſto qui te ad fidem ſuſcepit.et nõ timuiſti ſicut tui parentes in aniter timuerũt.et melioꝛem partem ratus pꝛo chꝛiſto pati ſupplicium.q; remanere in amicitia cum ꝑpfidia iu⸗ deoꝛum Nam audiuit ieſus ꝙ eiecerunt eum ſoꝛas:et cum inueniſſet eum dixit ei.u crediſ in filium dei:⁊lt ille dixit. Quis es domine vt credam in eum. Et dixit ei ieſus. Et vidiſti eum et qui loquitur tecũ ipſe eſt. Et il⸗ le ait. Credo domine.Et pꝛocidens adoꝛauit eũ·. Stu⸗ duit ieſus pꝛo ſe anatlematiatũ ſollicite inuenire.quo niam ſibi cura pia eſt et indefeſſa ſollicitudo ſuper eos qui ab homimbus ſui cauſa pelluntur.et in ſuum con⸗ ſoꝛtium trahere nititur quos pꝛopter eum a cõgregatio ne hominum cognouit auelli.a quibus niſi auellãtur et ab eoꝛum perditis moꝛibus ſaltim animo ſeparentur. in dei filij cognitionẽ nõ wniunt. MPoꝛro cognitionẽ di⸗ uinoꝛum merentur accipere qui ꝓ cheiſto voluntarie ſe ab hominibus ſegregant aut per patientiã tenentes in animo inuite pelluntur. ꝛoinde cõtemplanda eſt hic pia dignatio ſaluatoꝛis.reddentis retributionẽ exceſſi⸗ uam pꝛo iniurijſ tollatis Inuenit quia queſiuit eiectũ Scrutatur et interrogat.ſi credit in dei ſilium pꝛo quo ſciebat erpulſum. Mon querit vt neſcius ſed interrogat ſi ſibi credendi adeſt coluntas cum abſit ipᷣa facultas.7 hoc quoq; chꝛiſtus pꝛenouerat. Sed ſi coꝛde credit ad iuſticiam oꝛe fit cõfeſſio ad ſalutem ex hocoꝛis confeſſio querebatur. Meinterrogat cecus de tanta excellentia et altitudine dicti.ſi eſſet ei filius cum iudei negant filia⸗ tionem in diuinis pariter et paternitatẽ.et ſi eſt ſi con⸗ uerſatur cum hominibus ſuper terram. Anceps verbuz ſic interrogare coegit· dulce tamen audire ꝙ ſit filiꝰ dei ad credendum in eum ſuapte declarat eum ieſus inno⸗ teſcens ei dicens. Et vidiſti eum:et qui loquitur tecuʒ ipſe eſt. Exa domine quod eſt homo quia innotuiſti ei. quid filius hommis ꝙ tanti reputas eum.vt per fidem in vis iſta wlis ab ipo cognoſci. vt demũ aperte ab ipſo — — — — — — - - -- — ————— De miraculis cognoſcaris in patria. Dignatio iſta ẽ altiſſimi nõ digni tas aut meritũ hoĩ ymiHoc potiſſimũ vita moꝛibodoctri na pabulis miraculis intẽ debat ieſus vt etiãẽ humanatꝰ- dei filius crederef᷑.⁊ volebat ab hominibus ſic agnoſci q dignatus fuerat ſub celo pꝛo homimbus tempoꝛaliter naſci.et cum eis viſibiliter cõuerſari:ad eternitatẽ alli⸗ ciens·factus in carne tempoꝛalis eternus.Caſſo labꝛe tam magnam hec diuinam humane.tam parua huma⸗ na diuine feciſſet:ſi nõ innotuiſſet ꝑer ſidem moꝛtalib factus moꝛtalis eternus.nõ vt eſiet ſemper moꝛtalis ſed ad tempus:deſtructo tandẽ moꝛtiſ imperio noſmoꝛ tales ad vitam referret ex moꝛtuis. Itaq; illuminans pꝛimo coꝛpoꝛe cecum maioꝛe nunc et inumibili luce mẽ tem perluſtrat trahens ad credulitatem ſui:ſe aſſerẽs in carne nõ per carnem filium dei. Veruntamẽ cum ſidẽ nulla virtus deo placit ꝛecedat.quia vt ait apoſtolus. Sine fide impoſſibile eſt placere deo.ipᷣe qui ad creduli tatem inuitauit gratiam ſibi qua crederet pꝛeſtitit. Si ne merito enim ꝓpꝛio ſides ipᷣa tribuitur. At ille per gra tiam ſide tributa ait Credo domine ſſcz te verum eſſe filium dei. Et in ſignum creulitatis ac in pteſtationeʒ excellentis crediti in oſtenſionem ſubiectionis ad latri⸗ am ſe cõuertit.quia pꝛocedens adoꝛauit eum:credens eum eſſie vrum vmgenitum dei filium in hunc mun⸗ dum in humanitate miſſum pꝛo omnium ſalute moꝛta lium. Et quoniaʒ ſic credebat cecus ieſum miſſum ita ſibi ſe veniſſe teſtatur dicens. In iudiciũ in hunc mun dum venivt qui nonvident videant et videntes ceci ſi ant Mec cõtra ſcribas et phariſeos dixit:qui cecũ eie/ cerant et ſapientes ſe arbitrabant᷑. Conſidevant in lit⸗ terali legis ſcientia:et ſapientes ſibiipſis videbantur. Erant e regione in populo iudeoꝛum mpliee et in v⸗ ninerſo mundo ceci gentiles inter quos dei filius iudi⸗ caturus aduenerat:vt hi qui vident videant · videlicet ſimplices et paruuli malicia doceantur. quoniam cum ſimplicibus ſermocinatio eius:et declaratio ſermonuʒ ſuoꝛũ illuminat.et intellectũ dat paruulis. Et ipe con⸗ gratulantur patri ait. Conſiteoꝛ tibi pater celi et terre. quia abſcondiſti heca ſapientibus et pꝛudentibus:et re uelaſti eg paruulis. Ita pater:quonia ſic fuit placitum ante te. Et chꝛiſtum per ſidem agnouit populus natio⸗ num. Et gentes cognouerũt gratiam dei. cuius rei we⸗ ritas in ꝓpatulo eſt:cum repꝛobata maneat ſinagoga et fulgeat eccleſia collecta de gentibus. Tlidentes qui e⸗ rant aut ſibi videbantur de populo iudeoꝛum obcecati ſunt:quoniam Eſaias dicit. Ve qui ſapientes eſtis in oculis veſtris:et coꝛam vobiſmetippis pꝛudentes. Et ali us ꝓpheta dicit. ſapientes ſunt vt faciant mala: bene au tem facere neſcierunt. Et alibi. Cõöuertens ſapietes re troꝛſum:et ſcientiam illoꝛum ſtultam faciens. Et alibi dicitur. Perdam ſapientiã ſapientũ:et intellectuʒ pꝛu⸗ dentium repꝛobabv. Et perdam ſapientes de mõte eſau Et iterum. Ercecauit deus oculos eoꝛum et indurauit eoꝛum coꝛ:vt nõ videant oculis nec intelligant coꝛde. et cõuertantur et ſanem eos. Perſpicuũ igitur eſt chꝛi/ ſti ieſu iudicio ſactum eſſe qð qui neſcire videbantur ſciunt:et ſapientes ſibi repꝛobi facti ſunt. Quam ſentẽ tiam audientes ex phariſeis. qui cum ipſo erant dixe⸗ runt ei Nunquid et nos ceci ſumꝰ:Dixit eis ieſus. Si ceci eſſetis non halheretis peccatũ.Nunc vero dicitis qꝛ videmus:peccatum veſtruʒ manet abet omnino in ſertam ſuperbiam ſe habentem credere quo caret atq; pᷣ ſumptio incoꝛrigibilis eſt. Eque autem malũ eũ inſitũ vitium eſtimare ꝓpulſum. Quo vitio laloꝛabat peruer ſitas iudeoꝛum credentium ſe habere veram ſcientiam verum lumen quibus carebant.et cõtumaci pᷣſumptio Baluatoꝛis ne fallebant ſeipᷣo:credentes illam abeſſ ececitatem.qua omnino eoꝛum menteſ caligauerant. Moꝛzro melius co gnouit medicus infirmitate hominis q; egrotus: magi ſter in peritiam q; ipe diſcipulus. Sic et omnium cõdi toꝛ magis nouit quid perfectionis quid imperfectionis quidv malitie in ſua creatura lateat quam ipſa cogno/ ſcat. Ob hoc inquit ſi ceci eſſetis nõ haberetis peccatũ. alia intentione reſpondens qua ipᷣi queſierunt. Na ipſi credebant ſe habere ſcientiam et carebant:illa dumta⸗ xat que mentes illuminat. Habebant autem et petitiaʒ legis.quam ſi nõ habuiſſent nec eoꝛum peccatum tam graue maneret: ac ſi nõ ex ignoꝛantia ſed ex certa ſciẽtia deliquiſſent. Mon in eo ſolum ꝙ chꝛiſtum querebat ad moꝛtem:quia in hoc ab ignoꝛatia ſunt detenti.ſed in eo ꝓ chꝛiſtum ex inuidia perſequebant᷑cuius opera irrepꝛe henſibilia erant. Et alia innumerabilia mala faciebant cõtra cognitam legem. firma ſtante ſententia ꝙ recca⸗ tum cognoſcatur per legem. vt ait apoſtolus ad roma⸗ nos.Meccatum nõ cognoui niſi per legem. Ac per hoc aduertendum eſt ꝙ ſcientia peccatum exaggerat et ne⸗ glecta ignoꝛantia nõ excuſat. D . De ambulatione ſaluatoꝛis et petri ſupꝛa mare et li⸗ beratione petri mergentis.et quibuſdam miraculis fa⸗ ctis. Quid capiatur ex typo ex his ſcom matheũ marcũ et iohannem.: Capim XXXIIII Vo diuerſa in patratione miraculi ad inuicem d cõuenerunt. coꝛpus ſolidum et graue fluxibile et magis leue:vnum ferens.aliud latum.neu⸗ trum mutans ſuam naturam.vt ſolidum et graue rare ſceret exiſteretq; leuius neq; fluxibile et leue in ſolidita tem tranſiret:ſed vtrunq; ſeruabat ex pꝛimoꝛdijs inſi⸗ tam adeo naturam.Coꝛpus chꝛiſti et petri ambulabãt ſuper aquas. non ꝙ aqua ſolidaretur ad ſolidum coꝛ⸗ pus neq; arte natatoꝛia incedebaãt.neq; agilitas aſſum/ pta ſuꝑ ferebatur aquis.neq; fantaſma fuerunt coꝛpoꝛa illa vt cogitatum eſt. alioquin falſitatem habet euange⸗ lium ſanctum et falſum crederetur.ꝙ carnem veram aſ ſumpſerit dei verbum. Nam ſi duo iſta coꝛpoꝛa inuicem ſibi in ſua natura ceſſiſſent:petrus heſitans neqʒ mer⸗ gi cepiſſet. Si agilitatem reſurrectionis dotem accepiſ⸗ ſent. etiam petrus nõ fuiſſet ſubmerſioni vicinus. Et ſi de petro nullavideatur oꝛiri cunctatio ꝙ miraculoſuʒ fuerit ꝓ eo modico quo ambulauerit ſupꝛa mare et ſue infidelitati umputandum ꝙ merſerit. de chꝛiſto nõvide tur ꝙ ſic fecerit ad miraculum dari.cum in eo eſſet agi⸗ litas ex omnipotentia verbi aſumpti. Vleruntamen ſi⸗ dẽter dixeriʒ ꝙ miracu loſe hoc facere voluit adhuc moꝛ⸗ talis non ex illa dote gloꝛiicati coꝛoꝛis.quoniam poſt il lam generalem reſurrectionẽ.nõ dicetur miraculũ ſed beatum.quicquid fiet in coꝛpoꝛibus ex illis dotibus qui bus per beatitudinẽ ipᷣa coꝛpoꝛa dotabuntur. ita vt ipᷣm beatum eſſe nõ ſit miraculũ.ſed beata natura nunqᷓ; in aliud cõmutanda. Nec in ſignificatione erit beatũ eſſe. ſed tantum id quod beatum erit.nunc vero miracula in ſignificatione ſunt:vt aliud oculis.aliud intellectibi in nuant.MNam poſi miraculum quinq; panum cum com puliſſet diſcipulos ſuos aſcendere in nauiculam et pce⸗ dere eum tranſſretum. et ipe aſcendiſſet in monteʒ ſo⸗ lus oꝛare.et tenebꝛe iam facte erãt et nõ venerat ad eoſ ieſus.et nauis erat in medio mari et ipſe ſolus in terra Mare aũt magnovento flate:erurgebat et nauis poꝛta⸗ bat᷑ magnis fluctibo. Et videns eos lalvꝛantes in remi gando. erat enim ventus cõtrarꝰ eis QOmmnis vita ho⸗ minis quedam ars nautica eſt agens quotidie impter⸗/ miſſe incertã nauigationẽin certiſſimo pelago.neſciẽs in quem poꝛtum ſit ipſa ventura pꝛeterqᷓ; in poꝛtum tur n 4 Aiber batum moꝛtis vbi eſt cõſtituta domus omni viuenti: que vndiq; pꝛocellis flantibus quatitur. Peramplius autem ipᷣa virtutum arxx in pꝛocelloſo pelago conſtituta eſt. qna dirigitur iter in celum. Exurgit mare flanteren to:quia omnis inquietudo er temptationib crebꝛiꝰ in⸗ tumeſcit. In medio mari apoſtolica nauis exiſtit. ad e⸗/ quanimiter tolerandas tribulatõnes fides peracta cen⸗ ſetur:inexceptuate recipiens.ſi qua ſunt anime natan⸗ tia mala. Et vt omnes intueantur eccleniam nõ declinaz re in partem:vtriuſq; partis ſi medium tenet.iactatur ipᷣa fluctibus. Ineuitabiliter neceſſarium eſt ꝙ agitat pꝛocellis vndoſis nauiculam mare cum ventis irruerit et eccleſiam ſeu quamlibet animã in veritate quieſcere impoſbile direrim:cum tot ſunt aduerſantia fidẽ.tot que dbſiſtant ꝓpoſito cuilibet anine tendentis in celũ. Jactatur fluctibus maris pelagoꝛoſa ratis.et eccleſia terroꝛe tyran nioꝛũ ꝑſecutione innideliuʒ.inſidijs hereti⸗ coꝛum im pꝛobuate peruerſe viuentium indeſinenter iactata eſt: anteq; deueniat in vltimum poꝛtuʒ. Omnis anima inſignita fide ſuo deſidetio tendit in viſionem.⁊ in illam veritatem quam credendãa acceperit. ſed anteq; de mundi pelago eruatur varia ⁊ multiplici quatitur va litudine temꝑeſtatũ:vt nunc in ſeipᷣa velit aut nolit qð eſt agende virt tis.nunc delectetur agere nũc tabeſcat. nunce leticia nunc tedio agenda ↄſumet: nũc heſitet nũc cõſidit.nunc ꝓperat.nunc quaſi deſperatioꝛ toꝛpeſcit:et in ſuis votis aut nõ placitis fere ſemetipᷣaʒ depꝛehendit Quid vero inuiſibiliter ab inuiſibilibus hoſtibus patia tur:incõpꝛehenſibile pꝛotinus eſt. Qui nunc in illa arie tant fidem.nunc ſpem nũc ipᷣam ventilant charitatem. nunc ad yma depꝛimunt nunc ad alta ſubtollunt.nunc querunt qualificare vitijs.nũc ipas virtutes auertere: et nõ eſt quo te vrſum vbi nõ inuenias tibi aduerſum quintus ueniant.a deo ſinuntur aduerſitates et temptationes hominibus euenire:ſed ad pꝛobationẽ virtutum et ad examinationẽ virium noſtrarum.vt agnoſcamus quid poſſumus ne ſuperbiamus in nobiſipſis cõfidentes.et vt fragilitate cognita inuocemus eum.qui poteſt per ſe nõ valentibus ferre iuuamen. Si vero aliqui temptas tionum aut cõtrarioꝛum ſubmerguntur altitudine ſibi adiudicent.nõ deo ſuper nos ſemper cum pꝛouidentia et miſericoꝛdia decernenti:parato ex timplo inferre au⸗ xilium ſi nõ deſiciunt animo in agone Hinc cum remi „7 gaſſent ſtadia vigintiquinq; aut triginta:circa quartam noctis vigiliam venit ad eos ambulans ſupꝛa mare:et volebat eos pꝛeterire.At illi cum viderunt ambulantẽ ſupꝛa mare et pꝛoximũ nain fieri timuerũt et cõturba⸗ ti ſunt dicentes.quia fantaſma eſt:et pꝛe timoꝛe clama uerunt Ad deſignationem quo modicum cõtra ventũ pꝛofecerant pomitur numerus ſtadioꝛum: et apparitio in quartamoctis vigilia. oſtendit eos per totam nocteʒ in lalvꝛibus extitiſſe· cum a ſero iactari fluctibus naui⸗ cula mcepiſſet.et ſi erat in medio mari plus vigltiquin q; vel triginta ſtadijs diſtabat a littoꝛe.niſi large accipi⸗ atur medium aut intelligamus retrouerſam nauẽ con⸗ traria impulſione õ noctis vi gilia dum excubatur in caſtri militaribus ſumpfſit exoꝛ dium.et huiuſmodi nuncupationem accepit.et quarta vigilia nõ habet in ſucceſſu aliam noctis partem ſed au⸗ roꝛam et luminis claritatem:diem videlicet quo vidẽ⸗ tur que celabantur in nocte. Et niſi nauigatio quadri⸗ foꝛmiter turbata fuiſſet: non adueniſſet ille qui oterat imperare tempeſtatibus et inferre quietem. Qui nec reſuſcitauit lacarum niſi quatriduanum etiam et fe⸗ tentem. Omne humanum genus nauigat mundie: quoꝛe.in quo ventus multiplex nauigio uerrer Et⸗ Semper et vbiq; flat omnis negociatio noſtra:mareſi in pꝛima vigilia in oꝛiginaliſſcʒ mundo magno labvꝛe re bi aptum eſt qð ſollicitare ventoꝛum flatibus ee migatum eſt.cum illa etate pꝛodeunte omnis caro coꝛ⸗ inde laboꝛ in remigando:quiaventus cõtrarius. Id enĩ agere nititur omnis intentio demonum. ne ſalutis de⸗ uen iamus in pꝛtum:a quo ille nauim ꝓpꝛiexoluntatis wlo erecto maioꝛiſ excelletie potiende impleto velo flan te ſuperbie vento nunqᷓ; reuerſurus abcem =W lalvꝛ velle ſuperare ventos in aqua foꝛtitudine remigan di. Mon enim habet nauticum ediſiciũ ſtabile fundamẽ tum et ventus in ſuis impulſibo nõ laboꝛat. Latera qui⸗ dem hominum in remigando ex laboꝛe laſſantur. Su⸗ perabantur hi a cõtrarietate et nimitate ventoꝛuʒ niſi diuinitus eis fuiſſet pꝛouiſum. Inuiſibiliter iſta fiunt in arte nautica ſpirituali:vbi voluntati bone velut ven⸗ tus cõtrarius aduerſatur ipᷣa voluptas et omnis huma na felicitas et dialbolica hoſtilitas:et lalvꝛare opus eſt ad vincendum. Mon ſuperantur vitia ſathan.caro.mũdus paruit.rxeſculpſitventum:ſecit tranquillitatem in his,/ mine.terroꝛes.toꝛmenta.timoꝛes.pſperitates.aduerſi/ eum in ſidei nauicula ſuſceperunt Et mutatis cõditio tates.blandimenta:ſine lalvꝛe hominis vtriuſq;/Oed nec ſufficit laboꝛ noſter adhibitus fiendus.niſi ſuperna gratiaꝓ nobis confligat ab alto et aſſiſtat laboꝛibus no/ ſtris vt ea que ſunt neceſſaria perficiamus velut ipᷣe chꝛi ſtus pꝛedyerat. Sine me nihil poteſtis facere. Necabs re.ventoꝛum ſciliq; temptationũ excitatio credenda eſt. Scriptum eſt enim. Qui facit ventis pondus. Dondꝰ Vntoꝛum vtilitas tribulationũ eſt: que ita in pondere fiunt. ne ſupꝛa menſuram grauent doꝛſa ferentum. Fi delis enim deus qui nõ patietur quempiam temptari ſupꝛa id quod poſſit. ſed facit cum temptatione pꝛouen tum vt poſſim ſuſtinere. Et ipᷣe pꝛoducit vntos de the ſauris ſuis. Oi de ſiuns occultis venti pducuntur nõ ad ſubmergendum ſed ad pꝛobanduʒ humanas vires im⸗ pellunt.neq; ad interitum et damnationem etiam ſi e⸗ ruperat viam ſuam:vt vix octo anime ſaluarentur aba,/ quis in illa pꝛima rate centenarie ttionis In n vigilia multo laloꝛe ſudatuʒ eſt cõtra ventum celeſtine ſuperbie cõtra ventum pꝛime tyrannidis pꝛimeq; idola trie.contra ventum ſiuepſecutionis in patres. in eos qͥ nati fue illis qui ob victum deſcenderant in egi⸗ feum ge tercia cõtra ventum differentie illegaliuʒ ad legaleb:et cõtra ventum firmate idolatrie in oꝛbe terra rum.per illos pꝛinciꝑes qui vndiq; illuʒ tyrannica vſur patione mamebirei quarta cõtra incertitudinisven tum quis mundi conditi ſeu creati dominus eſſet:cum vnus in omniorbe monarcha cerneretur homo. Et cũ ventus validus inualuiſſet vt homo pꝛo deo ab homini bus coleretur.i ipſa quarta vigilia ſaluatoꝛ mundiap/ nibus mundi ex aduentu ſilij dei:quedam alia nox con⸗ ſtituta eſt e regione noui diei et ſanctificati nobis illuce ſcentis ex incarnatione verbi.cui vigilie quattuoꝛ ſunt in quibus cõtra magnos impellentes ex aduerſo flatuſ in arduis lawꝛibus remigatuʒ eſt.Iñ pꝛũna cõtra ven tum circumciſe incredulitati ſecunda cõtra ven⸗ tum idolatrici pꝛeputij agentis in auctoꝛitate terroꝛem tyrannice inferentis fidelibus morem, tercia con⸗ trꝗ ꝓentum ſubtiliſſime argutionis heretice pꝛauitatis Mi quarta vigilia maioꝛi lalꝛe remigatur cõtra mun⸗ dane atq; multiplicate delectationis et ſenſualitatis vẽ nunſfi qua expectatur ſaluatoꝛ ſuo ineffabili modo ſu⸗ pꝛa mare appariturus:et daturus nauicule ſue atq; in i la remigantibus ſua benignitate nnuilm S qð in apparitione iſta facta diſcipulis volebat eos pꝛeterire — —. — — — -ʒ--— — n pi⸗ nl t ni⸗ jet / e 00e ltio onl Uce unt De miraculis moꝛe fingendi dictum eſt ſicut duobus fecit poſt reſur⸗ rectionem fingens ſe longius ire. Sed illi clamauerũt vicz vocibus incertis et dubijs. Indiſtincta pꝛotinus et dubia vox timoꝛem intrinſecum demonſtrat adeſte: quem habebant videntes pꝛoximũ naui fieri.et cogitã tes in coꝛde ad inuicẽ pferebant:quia fantaſma eſt.Lo⸗ cus tempus negocium periculum inſolita res ignoꝛan tia:timoꝛis cumulum faciebant. Sed dictũ falium eti am ad pꝛeſagium futuroꝛũ maloꝛũ fuit ꝙ chꝛiſtus eſſet fantaſma.quem pauloante coꝛpulentu et palpauerunt et viderunt de illa multiplicatione pinum manducare cum turbis.quanqᷓ; hoc euangelicus ſermo nõ explicet Attamen ſic eſt ad oſtenſionem nature humanitatis aſ ſumpte ſine cunctatõne credendũ Sed quia neſciebãt eſſe chꝛiſtum illam foꝛmã quam de nocte videbant an⸗ cipiti viſu tenebꝛis obſidentib hemiſperium noſtrũ di cebant eſſe fantaſma:re autemvera chꝛiſtus erat. Sic a pleriſq; hereticoꝛũ creditum et dogmaticatũ fuit ꝙ chꝛi ſtus eſſet fantaſma:et ꝙ nõ aſſumpſerit verum coꝛpus. Plurimi gentilium pꝛo fantaſmate habuerũt omnem ſui vitam:p eo ꝙ turpiter fuit clauſa ꝑ crucem. Et mul⸗ toꝛum chꝛiſtianoꝛũ impꝛobitas pꝛeſumpfit et adhuc pᷣ⸗ ſumit in fantaſiam deducere vitã chꝛiſti et celebes mo⸗ res eius abhoꝛrenꝗ vilitatem humilitatẽ deteſtanonihi lopendens virginitatẽ paupertatẽ velut rem impertinẽ tem accuſansſexecranſ abſtinentiãſfaſtidiens ſanctã cru cem.et omne veſtigium virtutum moꝛum eius vllut ſantaſiam aſpernans: non ꝓꝙ in chꝛiſto iſta geſta nõ ſint ſed nõ expedire moꝛtalibo intentibus ad ſalutem:xoſtqᷓ; chꝛiſtus caput omnium noſtrũ pꝛo nobis omnibo in ie iſta ſuſcepit. Sed nõ aduertit iſta peruerſitasalias ſen tentias ſaluatoꝛis. Qui mihi miniſtrat me ſequat᷑. Et alibi. Qui vult veĩre poſt me abneget ſemetipᷣm.et tol⸗ lat crucem ſuam eęt ſequatur me.Et qui amat animam ſus perdet eam. Et qui nõ renunciauerit omnibus que poſſidet:nõ poteſt meus eſſe diſcipulus. eruntamen cum tali timoꝛe atq; falſa opinione diſcipuli tenerẽtur Saluatoꝛ locutus eſt et dixit eis. Cõſidite ego ſum: nolite timere Non patiebatur ampliuſpietas ſaluato ris:ꝙ diſcipuli ſui in remigando amplius laboꝛarẽt aut illuderentur. TLoquitur eis et que nõ cognouerãt per fi⸗ guram ꝑ loquelam agnoſcerent. Et agitur hoc in expe⸗ rientiam rei ꝙ nox adimit certũ viſum:et notum reddi dit incognitũ · Et notus in nocte per vocem cognoſcit: gn Eer ſpeciem ignotus habebatur. Et in miſterio no⸗ re ſidei eſt ꝙ ꝑ verba notum habemus chꝛiſtum quez in ſpecie nunqᷓ; cõſpeximus.quia fides ex auditu auditꝰ autem ꝑ verba.Dat loquendi cõſidentiam et loquẽdo innoteſcit.quia ipᷣe eſt qui mare cõturbari ꝑmiſit.ipſe qͥ eos aſcendere in nauiculã iuſſit:ipſe qui paneſ multipli cauit.ipᷣe qui pauit.ipſe qui eos elegit et diſcipulos ſu⸗ os fecit.ipſe qui wrram carnẽ aſſumpſit.nõ fantaſma ſe hominibus dedit. Loquendo aufert timoꝛem: paſſionẽ mentis acerbe turbantẽ· Cõfidite nõ in vobis ſed in me Bi ego ſum cur timetis: Molite timere:ego ſum qͥ tra⸗ didivos in verationẽ hanc.vt cognoſcatis veſtram fragi litatem et a quo petere debeatis auxilium:nõ diu ꝑmit tam ſi in me nõ in vobis eritis cõſidentes/Bẽtrus qui dem recognoſcens vocem dñi adhuc heſitans de pſona in amoꝛe tamen veniendi ad chꝛiſtum factus in ſeipſo experiri petit ſi chꝛiſtus eſt.quẽ fantaſma ante putabat: et nunc per vocem ſeipᷣm eſſe inſinuat.Pꝛoinde reſpõ dens petrus dixit.DHomine ſi tu es:iube me ad te veni re ſuper aquas.At ille ait. Cleni Supꝛa naturam ſen ſum rationem et vſum. ſignum de chꝛiſio petrꝰ expoſcit vt ad eum perueniat non vectus nauigio ſuper aquas. Baluatoꝛis Et magnam iam poteſtatez petrus in chꝛiſto credebat ꝙ imperio verbi ſin poſſit ſuper vndas velut ſupꝑ ſoliduʒ ambulare. Sed maioꝛi miraculo extat tota terra funda ta ab exoꝛdio ſuper aquas. Eleruntamẽ magno indicio futuroꝛum facta eſt iſta petitio potius et cõceſſa. Quoni am ſicut arca noe figuram geſtans eccleſie lata fuit dim no imperio ſuper aquas.ſuꝑomnes montes elatas: ſic cccleſia ſup aquas perſecutionũ.tribulationũ hereſum et quarumcũq; impugnationũ ſupernatãs chꝛiſto im⸗ perio ambulauit.nec inter tot turbines et reumatũ re⸗ uolutões huius ſeculi fieri maris niſi chꝛiſto iubente ꝑ ueniet ad ipᷣm.Et in argumẽto ad omnem fidele aiam factum eſt:vt aliter ſuꝑtemptationũ aquas ad ipᷣm nõ vniat pꝛeterq; ipe pꝛeceperit.Nam de nauicula deſcen⸗ dens petrus ambulabat ſuper aquas vt veniret ad ie/ ſum. Efficax chꝛiſti verbum:efficax fides petri. vnuʒin pꝛecepto alterum in effectu. NRecipꝛocabat᷑ pꝛeceptum ex ipᷣo cum ad hoc eſſet vt petrus ad ſe veniret. Et obe⸗ dientia recipꝛocabatur in petro vt ſua vtilitate perueni ret adchꝛiſtũ. ad que niſi ſuper aquas baptiſmales aut ſanguineas in teſtimoniũ ſidei effuſas ſeu ſuper aquas mũdas ſpirituſſancti deſuꝑ inuiſe dilapſas ſicut ſcriptũ eſt.effundam ſupvos aquam mundam.et mundabimi ni ab omnibo inquinamentis veſtris:aut ſuꝑ aquas tẽ⸗ ptationum et tribulationũ nõ peruenitur ad chꝛiſtum. Ambulat eccleſia fidelis.ambulat aĩia quehbet deo dedi ta ſuper aquas.quoniam ſpiritus domini ferebatur ſu⸗ per aquas.Et charitas dei diffuſa eſt.in coꝛdibo noſtris per ſpiritũ ſanctuʒ qui datus eſt nobis. Ac per hoc ſi ſpi ritus ſanctus datus eſt nobis ⁊ ferebatur ſuper aquas. ipſe idem ergo eſt qui nos pᷣcepto ieſu ſuper aquas abſ⸗ q; vehiculo vehit autumatas quidem per omne modũ in tixoq; ſuſceptas:quas aliter q; per dei auxiliũ ſaluato ris iuſſum nõ ſit poſſibile ꝑtrannire. Et vox domini ſuꝑ aquas ne ſubuertant fideles hominũ mentes.Quanq; per aquas multas etiã populi multi intelligatur. inter quos cum varie inhoꝛreſcut nõ tranſitur ad poꝛtuʒ niſi ſaluatoꝛ ipᷣe coerceat. Et ſuꝑ aquas dominus virtuteʒ oſtendit.cum in manu moiſi ⁊ aaron cõuertit in ſangui nem velut in iuſticiam vltionis ad terroꝛẽ egiptioꝝ:vt tranſire pꝓmitterent dei populũ.Necnõ et diuiie ſunt a⸗ que iuſſu dominivt eius populus tranſiret illeſus:et re ducte ad ſubmergendũ populũ in ſequentẽ. Vigilanti verbo dictum eſt:etiaʒ altioꝛi miſterio qᷓ; pꝛo tunc intel⸗ lexit ille qui dixit Domine ſi tu es iube me ad te veni⸗ re ſuper aquas Quoniã ſi chꝛiſtus nobis eſt dominus auxiliatoꝛ et dux.ſi noſipᷣe ad exercendũ virtutem et ad meritoꝛũ auxiſſem diſpenſatiue agitari ꝑmittit in ipis aduerſis que patimur:nõ relinquit quin manũ poꝛri⸗ gat adiutricem. Sed ſi finit noſtro demerito tradi:oc⸗ culto ſuo ſed iuſto iudicio ſinit et ꝑiclitari. Quoniã hoc intereſt inter electos et repꝛobos intrinſicis aut maniſe ſtis agitatos pꝛocellis.ꝙ illi ꝓbantur et liberant᷑ ad pꝛe⸗ mium:iſti ad ſupplicium fuperari ſinũtur Petr qui⸗ dem ſſic iuſſu ſaluatoꝛis in pꝛeſtita fidel ambulans ſu⸗ pꝛa mare videnſq; ventum validũ timuit.et cum cepiſ ſet mergi dixit. Domine ſaluum me fac Yam ipe vi⸗ derat ventum validũ cõtra quem cum ceteris conaba tur in remiſ:quia erat cõtrarius eis· Quid igitur eſt ꝙ nunc in mari ambulãs ventum validum vidit: Quia quotiens quis nititur in magis ardua et maioꝛa velx⸗ mentius quatitur atq; impulſu demonũ agitatur. Maʒ nemo ita ſentit impetus vitioꝛũ q; ille qui eis rebellare diſpoſuit:nec virtuti aduerſantia melius quis agnouit q; ille qui in eis ſtatuit oparari:Arte homines nauigant mare nõ natura. Mic receſſit ab arte nõ nature ſe com⸗ Aiber mittens ſed fideivt plus in illa faceret qᷓ; in natura vel in arte. Sed merito ventum timuit vaudu:cum aliqñ irruens a regione deſerti deiecerit domũ cõuiuij fi lioꝛũ iob. Oed etiã et demerito timuit in pꝛeſentia et ad iuſ⸗ ſum ſaluatoꝛis quia cepit mergi.Ex defectu quidem ſi⸗ dei timoꝛ aduenit. Pꝛoinde ambulauit petrꝰ ſupꝛa ma re in iuſſu ſaluatoꝛis.ĩ defectu vero ſue nidei mergebat In virtute cbꝛiſti ſuperamus temptatõnes et vitia.et invirtutibus operamur. Ex noſtro quidem defectu ſub iacemus vitijs.et pꝛocul a virtutibus ſtamus.Clamat male patiens perditioni ꝓximus.d ſe diffiſus.de ſal⸗ uatoꝛe cõſiſus Somine ſaluuʒ me fac Sic et ſcriptu ra docet eſſe clamandũ. Deus in nomine tuo ſaluũ me fac.et in virtute tua hbera me. Et experientia piurima factum eſt.ꝙ qui clamãt in veritate ad dominũ liberan⸗ tur ſicut ipᷣe pollicitus eſt et effecit. Hinc dauid ait. Elo ce mea ad dominũ clamaui ⁊ exaudiuit me de mõte lan cto ſuo.Et alibi.Sominus exaudiet me cum clamaue⸗ ro ad eum. Et irerum. Et clamauerũt ad dominuʒ milij iſrael cũ tribularent᷑et de neceſſitatibus eoꝛuʒ hiberauit eos.Sic liberauit et petruʒ Et cõtinuo ieſus extendẽs manum appꝛehendit eum. ait illi. Modice fidei quare dubitaſti Feſuinat ipᷣe in auxiium oppꝛeſſoꝛũ. Nam ſi nõ feſtinaret ab initio exiſtens honmucida cõfoderet.qui neſcit malefaciẽdo moꝛas innectere. Sed pꝛeuenit au xiliando ſaluatoꝛ anteqᷓ; cõpleat ſuaʒ ſemper miquã vo luntatem qua ipᷣe ab iniuſto uſte in vexando cõuenire permiſit.et manum poerexit ad manuʒ. Oanus ſua va lida erat potẽs et extenta.petri autem infirma ſed in di⸗ uina cum appꝛehenſa fuit roboꝛata manu. Infirma eſt omnis humana potentia et deperit cum vexatur et agi⸗ tatur aduerſis.ſolidatur et adiuuatur a diuina manu. cum eius in veritate inuocatur auxiliuʒ. Attamẽ argui⸗ tur de modicitate fidei petrus.qua inſitente mergeba⸗ tur ſub vndis.Et merito arguendus erat cum non po⸗ tentia nature nõ arte natandi.cum homines nõ a natu ra vt alia animalia.imo ex arte natent. non ſua virtute ſed tantum ſaluatoꝛis iuſſu et in eius fide de naui pꝛo⸗ ſiliuiſſet in mare Cur deſicit ĩ fide in qua ſe dedit in tur batum fluctibus equoꝛ.ſi nõ defecerat ille iubens: Ha⸗ bebat ipᷣe fidem ſed modicam:et ex modica ipᷣe dubita⸗ uit.Cur modica de tam magno: Cur dubium de exꝑto Cur titubatio de illo qui deñcere neſcit ei qui ſibi credẽ do nõ deſicit:Nõ arguitur petrus ꝙ non vtiturviribus ſuis.infirme quidem erant:ſed arguitur cum beſitauit in viribus ſaluatoꝛis. Modica fides dubium fecit:dubi um timoꝛem adduxit.Timoꝛ impellebat in ſubmerſio nem.ſed ſpes eum extoto nõ deſeruit:exqua clamauit ad dominuũvt ſeruaretur ab aquisſõdi cauſa eſt delictoꝛum et criminũ. Omne quidem peccatuʒ aut delictum nõ tantum ab inſita fragilitate pcedit q;tum ex defectu virtutuʒ:quas ſi volumus vbertim in anima noſtra operatur altiſſimus. Omne quod non eſt ex fide peccatum ẽxmodica fide timemus nobis mun⸗ do:mõ tamen ex inferno neca ſeꝑatione a deo/Er modi ca fide negligenter ambulamus in via dei.ac ſi nõ eſſet retributio meritoꝝ. bi dubitatur ex fide omnia eua⸗ neſcunt berato a fluctibus petro voluerũt illum ac/ cipere in naui:vt ſicut petrũ ſic iberaret et ratem! Ipᷣe autem ſaluatoꝛ aſcendit in nauem et ceſſauit ventus In quam anima chꝛiſtus aſcenderit: non poſſunt tem⸗ ptationes aut quelibet tẽpeſtates immergere, Secure incedit qii chꝛiſtum vehit in nauicula coꝛdis ſui.nec ti⸗ met a ſpiritib ꝓcellarum nec retrograditur ſed in ante rioꝛa Erogaltie ilico applicatur ad terminuʒ ad quem itur. tenim iſta nauis in quam cheiſtus aſcendit ſta⸗ quintus tim fuit ad terram qua ibat ſcilicet genacareth. Nec du bium quia vehens chꝛiſtum.a chꝛuto vementius vehe batur. Omnis amma illum vehens vehitur: quo felici⸗ ter deuenitur in ppꝛtum. Sed qui in nauicula erant ve nerunt et adoꝛauerunt eum dicentes Vere filius dei es Mon habebant quid amplius impenderẽt tam gu⸗ bernatoꝛi perito pꝛeterqᷓ; reuerentia adoꝛationis: et con feſſionem vere nidei ꝙ eſſet filius dei. Et hoc eſt pꝛimuʒ atq; pꝛecipuum ꝙa nobis exigit chꝛiſtus vt eum creda⸗ mus dei niiium eternũ in tempus incarnatũ.et ꝑ ado⸗/ rationem latrie veneremur abiectis idolis et multipli⸗ catis pec homines dijs:quoniã omnes dij gentium de⸗ monia. Mirum valde ꝙ un hebꝛei genere patrie gahilei qui tantum vnũ deum pꝛo mulgatione legis audierãt ſicq; tenebant de trinitate ſermo nondum eruperat ma nifeſtus.de eterna generatõne ſcripturalcacebat ſilebat et lingua:quo igitur motu cõfitentur uti hunc eſſe fili⸗ um dei: MNondum hanc inaudita a ſeculo ſuperna doctri nam exeius oꝛe perceperant. Sed qui pꝛeſutit in am/ bulatione ſupꝛa mare.in petri lberatõne.in venti ceſſa⸗ tione ſignum:pꝛeſtitit et: nidei intellectum. Et quomõ ſe ſic exegit vt homo cõfiteretur ſic fecit vt crederet᷑.Ali ter nõ potuiſſet eſſe ex oꝛe vera cõfeſſio.niſi ꝓut erat in coꝛde credulitas:quam ſolius dei erat intundere nõ ho⸗ minum erat docere. Et pia obſeruantia cuſtodia pꝛece⸗ ptoꝛum legalum:merebatur in hominibus credere dei filium humanatum. Simplex quidem et inexceptuata credulitas.et veritate firmata cum dicunt Elere filiuſ dei es Quam cõfeſſionem cum ab ipᷣo interrogaretur diſcipuli.quem dicerent homines eſſe filium hois:petrꝰ pꝛo omnibus reſpondit ꝙ eſſet vere filius dei. Nec credi mus hanc cõfeſſionem adoptõne aut imitatõne factaʒ. ſed in ula veritate qua filius dei eſt. Etenim in veritate iſta cõfeſſio facta eſt ꝙ ab eterno ſit finus dei:nõ alquo ſemine filiandi Et plus ac magis intra ſe ſtupebãt:nõ enim intellexerant de quinq; panibus] Stupoꝛ erat ex geſtis inſolitis:nec aderat pꝛeteritoꝛum memoꝛia quid magnum de quinq; panibus et duobus piſcibus fece⸗ rat Erat enim coꝛ illoꝛũ obcecatum Eragitationum vehemẽtia quas fuerant paſſi· nõdũ ex toto ad ſeiposve nere:ſcʒ quin ſtuperent ex actis.Tenebatur coꝛ ilioꝛum quodam ignoꝛantie velamento ne illum agnoſcerẽt · et foꝛte machinamento demoms obcecabat᷑ coꝛ.eo deme⸗ rito quo ſibi loquenti pꝛeſtantiq; cõfidentiam nõ crede bant:necintellectum ſcilicet memoꝛia habebant de pa⸗ nibus ſic miraculoſe pꝛeacta die multiplicatis. Benefi⸗ cioꝛum obliuio meretur penam vt intellectus ad maio ra cognoſcenda claudatur Cunq; egreſſi eſſent de naui cõtinuo cognouerunt viri loci illius ſac etiam ipᷣi diſci⸗ puli:ſcilicet cognitione ſolita nõ addita amplioꝛi. Om mnia in pace melius q; in turbine cognoſcunt᷑ ꝓpterea ne mo miretur ſi flantibus pcellis obtunditur ſenſus:ac ſi neſciat quo tendat aut quo fine temptatio terminetur Cum ictus multiplicant᷑ in bello ad militem miles im⸗ pellit.et pilis pila minari nõ deſinunt.cum ſigna nõver gunt. cum ſignum nõ buccinat ad receptum non eſt de pace cõquirere nec ſcire de fine.ſed pugnare vt felix finiſ obuemat · Cum wro fuerit ceſſatum a pugna.tũc agno ſcitur quid perditum quid adeptum.quid partuʒ in ho⸗ noꝛe quid in ſpolijs:quid in coꝛpoꝛe toleratum. quid il⸗ latum in hoſte. Semper ſumus in turbato nauigio.ſed eum interdum quietis deuenitur in poꝛtum pꝛopellitur ignoꝛantia· et pꝛeſtatur rei noticia melioꝛ.liri quidem regionis illius cognoſcentes ex perſong et er vntute ie/ ſum. non tamen verus deus eſſet. Ex fide concepta percutit᷑ et tunc per vniuerſam regionem illã ceperũt — - — . . . . . . . . ——l 222 — — —. De miraculis in grabatis eos qui ſe male habebant circumſerre:vbi audiebant eum eſſe Abiq; deus: ſed perſonã hominis ex ſanctitate wnerabantur Et quocunq; introibat vi⸗ cos vel in villas aut ciuitates.in plateis ponebant inſir mMos et depꝛecabantur eum.vt vel ſimbꝛiam veſtimen/ ti eius tangerent:et quotquot eum tangebant ſalui fie Baluatoꝛis ſalutem. Et nemini wolenti denegatur. qui gratiam in writate querit quin poſſit hatere. Etiam manuductio⸗ ne ſe offert ſanis pergentibus ad eues in quibus lacra⸗ mentaliter agitur: et ad nimos et inuaudos per ma⸗ nus ſacerdotales benigne detertur. vt non toi ad ipm inſirmi.ſed ipſum ad infirmos accedat: nullis rogamu bant. Iſta expoſitio infirmoꝛum in diuerſitate locoꝛuʒ mnibus tantũ q; pꝛijs opoꝛtunis. ſicut introibat ieſus magnum ſidelibus pꝛeſtitit docu⸗ Eppliciunt pꝛimus. ſecundus. tercius. quartus. et mentum.vt ibi occurramus ſibi Pee ſanandis infirmi⸗ nus. uar tatibus noſtris:pbi ſe offert cum ſubuentiomibus ſuis Aainttns libꝛi de geſtis ſa luatoꝛis· Quos edidit diuini Nec enim eum pꝛeuenire poſſumus noſira virtute:niſi 4 aminis doctoꝛ rater Symon decaſiia oꝛdinis heremi pꝛimo ipſe per gratiã ſuam pꝛeueniat. Ype pꝛe ingrekni tarum beati Zcluguſtim . tur vicos noſtros villas et ciuitates:vicinitatẽ et ruſti 1 nö i e/ bi ul ur li 3. te 0 nö e ud ſo ie 4 / citatem et ciuilitatem qᷓ; cum virtutibus et ceteris et p xrimis noſtris habemus agnoſcit. Et nos detegam de decoꝛa inuiſibiliũ infirmitatum qᷓ;uis agnoſcat.ponen⸗ tes infirmos animos in plateis:in illa latitudine verita tis et iuſticie quibo ſanari poſſumus/Eit et adhuc chꝛi⸗ ſtus per ſua membꝛa ingredies in omnibꝰ locis ad nos et in ſacramentis eum habemus vbiubet:ſaltim humi .R – Nr liter requiratur ad fimbꝛiam cõtigendam im̃bꝛiaxe ſtimenti ieſu pars eſt extremioꝛ terreq; vicihioꝛ.oꝛnatũ ad veſtimentum faciens.illum videlic; ex arte nõ ex na tura inuentum:quamuis ex naturalibus rebus addita peritia humani ingenn artincioſe agentis fiat plurima oꝛnamenta. Bonus oꝛnatus erat natura filius dei ꝓ ho ſed arte quadam innotuit. vt homo oſtendit innocẽtie oꝛnamentũ et irrepꝛehenſibilis vite.et nihil habens aut agens impertinẽs:ſed quod erat de regulatione virtu⸗ tum.in moꝛibus celeſnbus cum homimbus viuens et Agens. Hec ſimbꝛia erat aurea. Oic et ſponſa ſibi aſſi⸗ ſtens oꝛnanda erat et omnes anime dei fuie facte ꝑ gra tiam:quoniam omniſ gloꝛia eius filie regis ab intus in fimbꝛijs aureis ſcilicet ſapientie et charitate rubꝛicatis Que pꝛemiſſis pꝛecibus tangenda eſt:non auſu teme⸗ rario cõtingenda. Oꝛationibus opoꝛtet pꝛeuenire dona virtutum:quibus languoꝛes et infirmitates noſtre ſa⸗ nantur. Quotquot tangebant fimbꝛiam ſanabantur. Quotquot tangimus artiſicioſum chꝛiſti oꝛnamentuʒ quod arte eſt a ſpiritu ſancto editum. qui omnum eſt artfex quod chꝛiſtus geſſit in terris.fide menteo re ꝑ ſeuerantes vſq; in finem ſalui erimus Gimbꝛia iſta vt perſeuerantiam ſonat. oꝛnamentum eſt virtutum iui ſibilium et viſibilium atq; irrepꝛehenſibilium actionũ. quo niam ipſa fimbꝛia ponebatur in fine cinuſuibet weſti menti cui erat addendaſin deſignationem perſeuarãtie in oꝛnamento moꝛum:que ſola inter virtutes nanÄſci⸗ tur pꝛemium.Quoniam nõ qui inceperit ſed qui perſe⸗ uerauerit hic ſaluus erit. Ipᷣa eſt que ſola ex agonibus repoꝛtat bꝛauium et coꝛonam. Ipia eſt omnium virtu tum et bonoꝛum vltimum oꝛnamentũ:ꝙ quicunq; te⸗ tisgerint ſalui fient. Gruſtra ſudatum eſt in actione vir⸗ tutum: ſi nõ aderit vel ſi aberit laus finis. Et ſi aliquan do ad agenda bona intercapedo fiat. aut a bono aduer⸗ ſus ad mala quis cõuerſus eriſtat. redeundum ilico ad intermiſſam virtutem.e e veſartiendũ intercapedatũ tempus vt optimus ſinis ai eniat:et ſit tactꝰ fimbꝛie quodpꝛomiſſa ſalute obtenta ctaudatur cinuſlibet vlti⸗ mus dies. Sed ſi tangemus illa chꝛiſti fimbꝛiaʒ ſeu veſtimentum ſalui fiebant a quacunq; in xmitate deti⸗ nebantur. cõſidamus et nos quoniaʒ excellentius a v⸗ ſtimentis et fimbꝛia quid habemus.wrum chꝛiſti coꝛ⸗ pus qo manu pure ſincereq; fidei et moꝛalis quotidie poſſumus non coꝛpoꝛum ſed animarum contingere ad — minibus factus homo ſed hoc abſcondebatur a nobis: — 2* Liber Arabola facilẽ bo lum parat oꝛi et intelligentie no⸗ ſire meatis: vt ſub ſimilitudine intelligantur.que pꝛopere tardus nõ agnoſceret intellectus. Eſt e⸗ tiam parabola cõparatiua ſimilitu do ſiue negotij ad negotiumſiue perſone ad perſonam. aut ſtatus ad ſtatum.que in deſignationẽ alterius rei q littera ſo⸗ net dicta cognoſcitur.vt intentionẽ dicents ꝓnunciet. etiam ſi ſcom litteram qð reſert geſtum nõ muemtur. cum in multis paralulis ad ſenſuʒ res geſta fuerit. ſicq; credatur:in multis vero qõnarratur verbis aut ſcribit litteris.res ad ſenſum geſta nõ fuerit:ac per hoc menda cijs nõ cauſabitur dicens.ſi ſub ſimihtudine aliquã ve⸗ ritatem expꝛeſſit.monuit.aut terruit.aut auertit a ma⸗ lo.Et cum nos opoꝛteat littere inſpicere veritatẽ et in⸗ tentionem dicentis ſubalternatiue.omnis lectoꝛ quod legit inteliiget.vt littere vritatem intentioni ſupponat dicentis.non intentionẽ litteris exaratis.Vam omnis littere veritas eſt illlud quod auctoꝛꝓnunciare intedit. ſiue ſub ſimilitudine ſiue ſub pꝛopꝛietate loquẽdi.ſiue parabolice.ſiue per expꝛeſſionẽ.ſiue per exempla.ſiue per rationem. Habet omnis aliquid dicere temptans litte⸗ ras.ſimilitudines. ꝓpꝛietateſ.parabolas enigmata in ob ſequium.et fingendi auctoꝛitatẽ. dummodo quod ſin⸗ gitur trahatur in aliquã veritatem:ſeu in moꝛu vtilita/ tem indubitanter deducatur/Mecnõ et paralola ſepiſſi⸗ me parat vela:vt quod dicitur nõ faciliter ſed cum diſffi cultate lectoꝛ intelligat.Antiquoꝛũ vero ſequentes ſen⸗ tentiam maxime grecoꝛum:in quoꝛum lingua tria ſcri⸗ pta ſunt euangelia: quartum vero pꝛius in illã fuit quã in noſtram tranſlatũ. deinde in noſtraʒ de greca lingua quattuoꝛ euangelia ſunt tranſlataoꝛdine dicendi alio parbolam intelligere declaramus. NMam para greco elo⸗ quio.noſtro pꝛope ſeu iuxta intelligitur.bole autẽ in gre co. in latino ſententiam ſonat. Erit ergo parabola qs nõ ꝓpꝛia ſed pꝛope:aut obinclahi illi ſentetie quã auctoꝛ intendit educere ſeu dientium coꝛda ſiue legentin. Erit etiam ex hoc paralo⸗ le ſententie teſtimoniu.velut ſi quiſpiam quempiã me⸗ chanicam artem docens verbotenus aut ſiguras geome trice artis:cum ille qui docetur pꝛe tarditate intellectus nõ percepit.exempliſicat manu qð verbo tradebat. Naʒ ſicut artes cõtubernant ſolum in anima nõ in fenſibili⸗ bus aut ſenſibus.ſed in his ſolum ſunt artificiales effe ctus quas ſepe opoꝛtet tradere per ſimilitudines.q̃ ſub⸗ iecte ſunt ſenſibus.ſic altiſſime veritates et intentioneſ docentiũ atq; dicentium in animabus hominũ ſunt nõ eu qð intendit includere inau in paralbolis aut ſimilitudinibus.qᷓ;ins per ſimilitudieſ atq; parabulas innoteſcere opoꝛteat intellectibus rudi/ bus.aut wlare indignis vt non intelligant.ſeu occulta⸗ re pꝛo tempoꝛe ſẽpe iuſtis.vt ſemetipᷣos cum lalvꝛe in in telligendo exerceant: et intellectus noſter in ſcriptura diuina nõ ſolum manifeſtis ſed etiam paſcatur obſcu⸗ ris Pꝛoinde non abſq; magno nuſterio domin' et ſal⸗ ualo⸗ noſter locutus eſt m paralvlis: quas per omnia adplenum diſſerere fit difficile. cum multa intentioni dicentis atq; legentis.necnon et rebus dicendis ſerui⸗ ant ↄglobatim.que ſingillatim omnino nõ ſeruiant:ve lut ad imaginem faciendam pꝛeparati coloꝛes. quoꝛuʒ neuter habet futuram imaginẽ.et ante pꝛoductionẽ in imagine nihil ſignificant.qᷓuis quinbet repꝛeſentat ſe⸗ ipᷣm.cũ vero ex eis fuerit imago pictoꝛis auctoꝛitate de⸗ ducta:nõ ad coloꝛes ſingillatim ſed cõglobatum ad ima — .4 ℳ 2 ℳ 2 4 „ „ K20 4* AQ 6 . 3 5* MebANE ₰ Pe . . ℳ 4 ginem habetur aſpectus/Sicq; in paralvlis et in qui⸗/ buſcunq; iocutiombus figuracis noò expeditomma cõ⸗ ſiderare per ſingula: ſed tantũ quod exrerum narratiõe cõcluditur.alioquin aut in difficultatẽ incideremus o⸗ mnimodam dinerendi:aut in impertinentẽ expoſitiõeʒ penitus laberemur. Multa enim in ſcriptura diuina cõ ſignificant miſteria ſiue moꝛes dum ſimbolum faciũt. nunq; vero ſigniſicant ſingillarim: q́;uis et alia multa reperiantur in ſcriptura diuina q̃ cõſignant atq; ſignãt: quoꝛum exempla ponere generat ꝓlixitatem:⁊ maxime ab eo quod ſumpſimus tractandum auertit. Omnes nanq; artes aliquid punctale habent quo artiſices agen da perficiut.quod punctale inſtrumentũ multis fuicit appoſitis:vt cu illo artifex operet᷑ Mã terebelli acumẽ ſo lù penetrat ſ ilo acumie du penetrat ñ tenet᷑:aliqᷣd aũt habet annexum quo dũ perſoꝛat teneatur. Vorx eſt cuiuſ inſtrumenta ſunt plura:nullum tamen per ſe ſolum vo cem valet emittere. Cum autem vox inionuerit eius ſi gnificatio tantũ appꝛehenditur:inſtrumenta loquũtur. Pꝛoinde in huiuimodi locutionibo parabvulicis:quid ex elis ꝑcipiatur aut cõcludatur eſt maxime aduertendum Segd quia parabolam eſſe quanda ſimilitudinẽ dixi.p⸗ fecto ſimilitudinẽ parabule ſuppoſui.quaꝝ differẽtiã ad clarioꝛẽ intelligentiã opoꝛtet inſpicere.qm̃ ſilitudo dici pᷣt inter rtõnabilia ſoluũ.et eoꝝact inter ſenſibilia et eoꝑ effectus.inter rationabiles actus et kratietiahiea cn actus creature rationalis in bono vel in malo ſimilitu⸗ dinem habeat ad actum creature irrationalis. inter ra⸗ tionabiles actus et actus rerum inſenſibilium:cum ali quid luci.ſoli.ſtelle.lapidi.aut huiuſmodi cõparat᷑. Ma⸗ ralvla vero in euangelio nunq; ſumpta eſt:niſi rationa⸗ lis perſone ad rationalem ꝑſonam.ſeu rationalis nego⸗ tij ad rationale negocium. Itaq; hic parabolas ſolũ.ali bi ſimilitudines ſaluatoꝛis ipo adiuuante tractabimus perparum in eis miſteria ⁊ allegoꝛicos ſenſus.moꝛesve ro peramplius indagantes. De parabola oꝛandi et impetrandi ſcm marcum et lucam. — „e Capim I Tquidem pꝛima parabola domini ſaluatoꝛiſ de petitione ſeu oꝛatione fuit.in qua oſtedit a dbitam oꝛandi pertinaciam et fiduciã im trandi. cum enim dcuiſſet oꝛalionẽ ſepte⸗ narie imo vniuerſalis petitionis.huiuſcemodi paralv/⸗ lam ſtatim adiecit Quis veſtrum habebit amicum et ibit ad illum media nocte dicet illi.amice cõmoda mi hi tres panes quoniã amicus meus venit ad me de via et nõ habeo quod ponam ante illum Qui om̃ib crea⸗ turis rationabilibus ex virtute et ex natura inuiſibili a⸗ micatur.niſi ꝓpꝛia culpa impediat.velut anncũ ab ami⸗ co neceſſitate vrgente rogari ſe oꝛdinat dicẽs· Quis ve ſtrum habebit amicum: Amicus eſt qui amicuʒ habet. et habitus amicatur amicus. Et ſolitum eſt homimb⸗ et cõſuetudo non noua ꝙ homo amicum bʒ vnu et reli quum vt exvno alteri ſeruiat. Et opoꝛtunitate agitur. vt interdum pꝛo ſe.interdum pꝛo amico pꝛematur am cus:vnde cogitur ſubuentionis captare cõpendia. Ec/ ce ꝙ ſuo miro et ineffabili modo creaturig rationabili⸗ bus pꝛeueniedo deus factus eſt amicus. Ygitur repen⸗ dendo wlimuseſſe ſidi Armici eius. wluit ei acſiio vtri⸗ uſq; vite neceſſaria moterimus emolimenta ſortiri nec non noſtris puidere amicis FosERERe quiad nos nocte vemuntet de via laſſi lalvꝛe caſſo reñ/ EEEEHINDPHEAHNEEePRKSiſ fni- om⸗ nibus ſufficiens deus nobis cderit n habemus. PDꝛe mit enim omnes iuſta neceſſitas vt nec nobis nec alijs ſimus ſufficientes tempoꝛe opoꝛtuno.Ac per hoc velut — — —2 . ᷑⅞— — - ——M — — —– ——— ſo, Ni 6 i — — — — — De miraculis nos ad petendum exagitans paralplam ponit/ Quis veſtrum habebit amicum:vt ſicut inter amicos tempo⸗/ rales peragitur.ſic inter deũ et homĩes ſiat.ꝙ ſicut ami cus amicum vrgente neceſſitate ſollicitat:ſic ⁊ nos deũ modo ineffabili amicantõ. Cauſa nõ modica nos cõpei⸗ lit:vt pꝛo amico minoꝛe ſufficientẽ atq; maioꝛem requi ramus amicum omniũ verum euz Alus noſter mi noꝛ eſt ipius animi appetitus.ſeu nõ fultus aſxectus.q per noctem ſeculi laſſus de via quia ſecutus eſt deuia p⸗ pꝛie voluntatis atq; directionis.nõ ſatiatus volitis.nõ refectus obtentisſad animi ianuam atq; rationẽ cõner titur:querens vnde quietus fiat 1 vnde ſatietur/Sed cum animus inops ſit et egenus:deum adeat et impe⸗ tret quid apponat WVenit ipᷣe affectꝰ de huius ſeculi via in qua exrrauit:in qua ſe credebat aliquid ſufficientie ha biturum.Clenit de via nõ de illa que chꝛiſtus eſt: dire⸗ xiſſet enim in ſuperna fluenta.et in locum paſtus eter⸗ ni:et in quietem impꝑerturbabilẽElenit de via quaten⸗ debat ad inferos:niſi retrouertiſſet. Vemit de via iniqui tatis atq; pditionis:velut cum peccatoꝛ vra penitentia ductus reuertitur ad iudicium rationis.⁊ omnino ma le ſe feciſſe cognoſcens.rerum labentium expertus defe⸗ ctum peccatoꝛũ abhoꝛrens volutabꝛum.ſatietatẽ virtu⸗ tuma gloꝛie refectionẽ inquiri ac via ſimiliter et fectu legitur in ſapientia que intitulatur ſalomonis. Ergo erraumus a via veritatis. et iuſticie lumen nõ il luxit nobis:et ſol intelligentie nõ eſt oꝛtus nobis. Qui errant a via writatis:falſitatis viam neceſſario ſunt in⸗ greſſi. Nunqᷓ; niſi ꝑ falſum erratur a vero. Erratur aut a vero ꝑ falſam intelligentiã. Et hominũ appetitus oꝛbitat:cum quietẽ in inquietis.pᷣacem in beilis.ſacieta tem in vacuis.refectionẽ inlœfecturis.ſtabilitatẽ in per ieRatreſe acdit. In qua viã lumen iuſticie ſnõ refulget:cuius eſuries atq; ſitis ſaluatoꝛe omnium aſſerente ſaturitatẽ obtinet in ſupernis. Ait enim. Bea ti qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiã:quoniam ippᷣi ſaturabũ⸗ tur/Caſati ſumus in via iniquitatis ⁊ pditioms. ambu lauimus vias difficiles:viam autẽ domim ignoꝛauimꝰ Vide viam de qua venit amicus:ſcilicet noſtri anim ap petitus. Vide vbi laſſatus eſt:ſed cõuerſus eſt cum eũ dei ſpina cõfixit. Dicebat enim dauid in foꝛma bominis Perurecitto. õͤuerſus ſum in erumna mea dum cõſigi tur ſpina/ia iniquitatis via eſt delictoꝛum:cum per ipᷣam diuina iuſſa implere cõtemnimus.que per iuſtici am exequi rennsC erditionis via eſt inferoꝛũ cum quis peccata ſequitur in pꝛeſenti ledentia. et auto⸗ rem in fine ꝑdentia n bis vijs laſſatur animi appeti⸗ tus.cum nulla ſit quies diuina iuſſa ſpernentibus.Re ceſſerunt enim a veo:qui ſolus hominibus poteſt dare quietem. Et cum laboꝛe patratoꝛũ ſcelerum etiam ten/ ditur ad infernum. Et ſemp fameʒ patitur. qui pagrat viam nequã. Mon ſunt in illa refectioni apta hoſpitia: ſed defectuiAmbulant peccatoꝛes vias difficiles:quo⸗ niam ad multoꝛum maloꝛũ effectus nõ facile peruenit᷑. Et omnia lalbvꝛant in patratione maloꝛu m. quoniaʒ in⸗ ſtrumenta nature virtutum et gratieſad actiones im⸗ pꝛopꝛias ſunt cõuerſa:in actionibus vero ꝓpꝛijs quas ommipdtens indidit.nõ vtiqʒ latvꝛarent. Nihil diſticile impoſuit create nature.Elias vero et difficiles actio nes:homo Kck6O6=tEοαρα²αtaR iain domini igno rat qui inſami graditur via:ſeu qui chꝛiſtum intelligere neglexit lamus intentius viam de qua ve nit amicus hominũ:ſcilicet laſſatus affectus. Quid in⸗ inquit ſapientia nobis pꝛofuit ſuperbia. quid diuitiarũ „ iactantia cõtulit nobis.dum ſcilicet per viam ſeculi et tncditatig et ertionis incederemus yl. pſamet oib⸗ Baluatoꝛis plena ſententijs rationibus ⁊ exemplis: ppꝛie ſue inqui ſitioni reſrondet.ran ſierũt omnia illa tanq;; vmbꝛa. et tanq; nuncius pꝛecurrens.et tanqᷓ; nauis que ꝑtran⸗ ſit fluctuantẽ aquam:cuius cum ptranſierit nõ eſt ve⸗ ſtigium inuenire. neq; ſemitã carine illius in fluctibus Aut tanq; auis que tranſuolat in aere.nullum inuemt argumentum itineris illius.ſed tantũ ſonitus alarum verberans leuem ventum. et ſcindens per vim itineris gerem cõmotis alis tranſuolauit:et xoſt hec nullum in⸗ uenitur ſignum itineriſillius. Aut tanq́; ſagitte emiſſe in locum deſtinatũ: diuiſus aer cõtinuo in ie recluius e vt ignoꝛetur tran ſitus illus. Sic et nos nati cõtinuo de ſinimus eſſe. et virtutis ſignuʒ nullũ valuimus oſte dere:in malignitate auteʒ noſtra cõſumpti ſumus.Ta lia dixerunt in inferno hi qui peccauerũt. Ecce qᷓ; varijs ſimilitudinibus via ſeculi cõparatur. Ecce qᷓ; incertis ſucceſſibus affectus noſter in eis perambulat. Bene ſi⸗ bi cauit qui reſiliuit:qui retroceſſit.et qui nõ ſtetit in i la beatus. Bene ſibi ꝓuidit in poſterũ.qui reuerſus eſt ad animũ ſuum:Mam via peccatoꝛũ cõplantata lapidi⸗ bus dicitur. Pꝛoinde amicus animꝰ ad quem vemit de via affectus amicus famelicus atq; laſſatus.ſurgat ea hoꝛa qua venit et vadat ad omnipotentẽ deum:qui om⸗ mibus iure volentibus eſt amicus. Et tres panes ab eo ſibi dari petat:quos ante appetitum de via laſſum veni⸗ entem apponat.Nocte vemt amicus minoꝛ.nocte ma ioꝛem adiuit In noctẽ quippe ſumus qᷓ;ddiu in mundo . verſamur.in nocte peccati.in nocte ignoꝛantie.in nocte humane miſerie:in nocte delectationis tenebꝛoſe. Nox a nocendo ſuum trilitterium nomen accepit. Hec oĩa ſuis modulis nocent. Deus autem tenebꝛas appella⸗ uit noctem.et oſſa iob nocte ꝑfoꝛabantur doloꝛibus:et in nocte non inueniebatur requiſitus ſponſus. Dulta ſunt in ſcriptura ſacra nocturna miſteria bona wl mala. in quibus virtutes et vitia deſignantur Sed ſingula⸗ ris eſt nox.et interpꝛetatiuũ bvnum halet:qua venit a⸗ micus et ad eum venitur amicũ:Nox iſta patientia eſt: et a ſeculo in ſeculo fieri tenebꝛoſum.vt velit ſeculo di⸗ ſplicere vt poſſit chꝛiſto beneplacere:et velit noceri a ſe⸗ culo vt iuuetur a chꝛiſto.Hec enim nox ſicut dies illu⸗ minabitur:quia ſicut tenebꝛe e ſic ⁊ lumen eius. Hec nox vertitur in diem:et poſt eius tenebꝛas lux in ſpe ſir⸗ ma cõſurgit.HNec nox matutinũ habet leticie.cum in il la deuius affectus per deuia de via venit ad animũ:ani⸗ mus vro vt tres poſtulet panes accedit ad dummi 20 fecto tres exꝑetiti panes amico anteponendi miſterium trinitatis inſinuant creatricis:et eius que in appꝛopꝛia tis ſibi ſuo modo reſpondent. Potentia ſapientia et ro luntas bene agendi poſtulandi ſunt ab amico ſuperno: vt anteponantur amico qui de vmbꝛoſã via reuertũ ma lis laboꝛibo eletar Ciſfüt⸗ viuince miaʒ moꝛtuã reui c n RNn Trn uiſcere faciẽteſ tres ſolũmõ ſũt:q̃̊s tlxologicas greco ⁊ vſitato eloqͥo appellamꝰ.q̃ nunq; habent humamtꝰ.ſed diuinitus cõferunturquas poſtulare neceſſitas cogit. et in menſã inuiſibili anteponere affectui.vt omnino ſi bi pꝛe ceteris ſint in votoſn quibus laſſitudo cedit ſup⸗ uementi virtuti. et aboletur fames cum in mẽſa coꝛdis aſtiterint. et quieſcitur in ſolidis.vbi pꝛerupte labebat ti verbo et cauto chꝛiſtus hãc parabula poſuit. Dicit enĩ cõmoda.Liberam et inerceptuatã largitionẽ petere nõ videtur:ſed ſub reſtitutõne tacita cõmodati.nam in cõ modato rei dominiũ nõ tranſfertur ſed repetitur erin⸗ tegro.et ſepe reſtituitur cum annexo. Snb hac pollici ⸗ in labentibus.ſiſtiturq; in bono vbi ad malum incurſan tium demonũ impellebat incurſi n Seuum bfiiait. — X. dicit Amice cõmoda mihi tres panes Vide qᷓ; ſoller,.· ⸗nn U—rorirr — Liber ſextus tatione aceipit ille qui petit. Beſtituere ſiquidem opp:· nam qui aliqua dignitate dareſcunt: ſepe moleſtari re⸗ tet ex integro ea que a creatoꝛe cõmodatim accepimus· fugiunt ab indignis. Cilauſum ol ium ſirmatam pan⸗/ atq; lucrari cum eis.vt aliquid ſuperaddamus ne ſimꝰ? it ncaen h Rln cubantibus pueris intelligere in cauſa cum iuſtus exactoꝛ rationẽ et rem cõceſſam ex⸗ poſſumus innocentiam cuſtodit. quã pꝛe ceteris virtu acturuſ aduenerit. Repꝛobatum atq; multatum in ſub tibus creatoꝛ aſſciſcit.a nixius diligit in bominibo quos inferendis paralolis inueniemus eum qui acceptum ta creauit: pec ſiquidem ſemper cũ domino reuleſcic Imn — lentum abſcondit in terra.ſeu inuolint ſudario cũ ipſꝛo potentia wro ſurgendi nõ applicabitur creatoꝛi. ſed in negociari deſpiciens. Pꝛoinde rationalis animꝰ cuʒ ac⸗ petentem penitus inflectatur: cum nemo mereri poſſit comodatione poſtulat. vnde ſubueniat afectui p deuia vngde gudiatur. Sed ſi perſeuerantia impoꝛtuna oꝛoni dDiſſoluto. de via perdita reuertenti. Mam ad mhiuluʒ va⸗ bus gemitibus ſingultibus et lachꝛymis.iuſtiſq; operi⸗ ͤüet animus niſi reſipiſcat a malis. et ad ipm reuertatur bus. amoꝛe wvmenti.t moꝛe pfundo pulſauerit ante ä affectus: qui etiam pꝛo nihilo ſibi eſt miſi ꝓ ipſo ea poſtiu oſtium. defirmabitur iuſticia: quia in miſericoꝛdia con/⸗ lando que cognouit vtilia rationalis animus ad moim uertetur. Et ſurget qui nemini niſi male in peccato ia interpeliet. auſam vero cõmodationis et ſue petitios centibus iacet. et dabit quod nobis nouerit neceſſari⸗ nis allegat dicens Quoniã amicuſ meus vemr ad me umet erpediens: non amicicie noſtre merito ſed ſuo te via Cum amicus re quiſiuit amicum nomen poſſeſ ineffabili nerten nec repugnat alicuiweritati er hbis 7 ſiuum nõ adiecit:ſed pꝛo anuco nempe ſubnexit.vt vel huiuſmodi capere intellectum:vt vlut amicus ꝓ ami . certitudme ſidei credamus ipᷣm ex ſe ommbus amicari co defecto ad alium aliquid petat amicum. vt vlut me pꝛopterea nõ opoꝛtet adijcere ſonãs meum: aut quia in⸗ diatoꝛ intercedendo ſubueniat.ſic chꝛiſtus amicum ha certum omnino factum eſt vtrum in ſuam amiciciã eoſ bens genus humanũ de via laboꝛioſa venientẽ. cuius aſ receperit.qui per huius vite momenta decurrũt.et nũc ſumpſit ipe ꝓfecto naturam. amicatus ad eam: et deuʒ amiciciam dei amicida mundi nunc amicicam mundi patrem amicum ſimiliter tenens. cui ex iure diuinita⸗ mutant amicicia dei:quoꝛuʒ affectus adhyuc mundanis tis per ommia manet equalis.ꝓ nobis omnibus de via ardoꝛibus eſtuat.necdum reuixit vita virtutum.necali ſeculi venientibus intercedit.et umpoꝛtunitate quadaʒ cui perfecte in hac vita inclaruit.vtrum ſit dignus odio cum eum in cruce lachꝛymis et clamoꝛe valido ꝓpulſa⸗ vel amoꝛe:quauis magis euitat malos odio ſieri qᷓ; bo⸗ uit.pulſando fregit oſtium iuſticie.quod in noſtra facie nos dei amoꝛe teneri. Oed de amico alio cum loquere claudebatur: exauditus eſt ad noſtram vtilitatem p ſua tur adiecit ꝙ meus: quand certitudineʒ expeunens p reuerentia. Et non ſolum tres panes:ſed omnia nobis amici ſunt animus et affectus. Sed veniebat de via:qꝛ ad vitã eternã neceſſaria repoꝛtauit:et animabus deviꝗ nõ ſemper affectus ſequitur animi rationẽ. ſed ꝑ deuia ſeculi wnientibus velut male fatigatis nvoluit d i recta videtur:cu ciam vero impetrandi cõtinuo ſaluatoꝛ ſine intetpolatõ Allegat inſufficientia p cau ne adnexit.cum ad petendũ ſuos auditoꝛes pꝛeſentes „ ſepe vagatur:aut viam eligit que ſinis penetrat ad infernum ſa ſufficiente qua exaudiri mereatur cum dicit Et non poſteros imperatiuo verbo pꝛemonuit.ſubinferens lv⸗ habeo quod pona ante illum. In nulla creatura fuit all miatem paternã:que bona dare omnibus cuncta nouit quando inuentum aut mnuenietur in ſecula ſeculoꝛum: XZlit enim Et ego dico vobis. Petite et dabitur vobis: vt ante affectuʒ ſuũ ex ſemetipa poſſideat quid apponat querite et inuemetis:pulſate et aperiet᷑ñ vobis. Omnis tinam omnibus eſſet nota imperfectio in homi⸗ qui petit accipit.qui querit inuenit:et pulſanti aperie⸗ nibus latens:pꝛofecto aut omnino tabeſcerent:aut viã tur. Tria ſunt mala que cõmuniter patimur.aut lbona extollentie ignoꝛarent. Nemo ſibi deus eſt:aut largitoꝛ aubus omnino caremus, que de ſua lonitate vellet re⸗ wnoꝛum. Sub vno curuari opoꝛtet qui omnibus iure mouere bonaq; conferre:ſi noſtra ſollicitudo ſubueniat. werſt etabiſocunctade vſcere qui creauit Digitis ſini Patimur inopiam diuinoꝛũ cariimatum gratie ſimili IS.Calcuſat aliena nimmnnſmata: qui quod no habet ha — ter et virtutum. Patimur quaãdoq; vincibilem aut in⸗ bere ſe credit. Sed ne anima ocius nõ audita deſiſteret uincibilem ignoꝛantiã:quã remouere nemo poteſt. mſi a petendo:petentẽ opoꝛtune impoꝛtune impoꝛtunũ fie⸗ qui omnẽ habet plenitudinẽ poteſtatis. Aid ipm ergo o⸗ ri pꝛedocut dicens Et ille deintns reſpondens dicat. poꝛtet ꝙ dirigatur petitio:vt hec beneficia quoꝛũ inopi Noli mihi moleſtus eſſe quia oſiium clauſum eſi.et pu am patimur conlerantur. Eſt igitur chꝛiſtiana petitio: eri mecum ſunt in cubili:nõ poſſum ſurgere et dare ti⸗ nõ habitoꝛum ſolum expedientiũ in ſalutem. Alkarum bi. Et ille ſi pſeuerauerit pullans. dico vobis ſi nõ dabit wro. rerum petitio humana nõ chꝛiſtiana cenſet᷑ad euʒ ſurgens eo ꝙ amicus eius ſit:pꝛopter impꝛobitateʒ ta⸗ facta qui omnibo bonis exuberat:ſed multi deſides que men eꝝ ſurget ⁊ dabit illi quot habet neceſſarios Hec poſſent ſuperaddendo inuenire vtilia nõ inquirũt. In⸗ omnmia ſi ſingula creatoꝛivoluerimus applicare: aut di⸗ quiſitio chꝛiſtiana eſt ſolum illa querere ſtudio ſue men cemus aliquid impertinens aut ꝓlxitati operam dabi⸗ tis et inquiſitione ſagaci que vtilia ſunt ſpiritui noſir mus quã vitamus. Oed melius eſt impoꝛtunitatẽ pe⸗ ineternũ victuro:nõ coꝛpoꝛi cõtinuo moꝛituro/Excluñ tendiqua hic ſaluatoꝛ concludit elcere.q; auſu temera⸗ noſtro peccato merente a vris gaudis et eterſus. et ve rio ſingula welle tractare. cum ſolum parabvla id inten⸗ lut adam exulamus a paradiſo:et iuſticia dei noſtris exi dat.vt ſicut amicus opoꝛtunus remedio ſi nõ aliter un gentibns meritis oſtia ſuperne ciuitatis vectibo firmiſ⸗ poꝛtune pulſat ad oſtium amici: ſi nõ ꝓpter amiciciaʒ ſimis repagulauit eoinde ſaluaroꝛ ad petendũ que⸗- ſaltem ꝓpter impoꝛtunitateʒ quod petit obtineat. Sic rendum et pulſandu ſuos auditoꝛes inanimat dicens. animus noſter quẽ tanta neceſſitas afficit ꝑſeueranter petite:querite.atq; pulſate:vt petens accipiat.querens pulſet ad ianuam dei noſtri nos inuitantis mici:vt qdinueniat. et pulſans intromnttam Soſſet eñ amiccia noſtra iure non obtinet. nobis ſua benignitate nia iſta ſine actõne noſira cõferre.ſed opoꝛtet ſeruarix pꝛo noſtra impoꝛtunitate melerera nanqᷓ; reſponſio in/ ram iuſticiã:qꝛ deſidioſis animis negant᷑. rõnabiliter tranea occultam dei rationẽ.et interd r um intus in ani⸗ actuoſis expedientia cõcedunt᷑. Petit igitur qui nõ ha mo noſtro clareſcentẽ non incõgrue perpendamuſ:quia bet.qᷓrit qui ꝑdidit.aut inuenire qui ante nõ nouit:pul⸗ nõ defoꝛig ſed cintus rationali menti reſpondet altiſſi⸗ ſat qui foꝛis excluſus eſt.aut qui petit vbi nunq; fuit in mus ſcecuſ⸗ atio moleſtie noſtram indignitatẽ inſinuat cludi. Sed ſcriptura ſacra hoꝛum actum modũq; deter⸗ 4 „απ — – = 2 —. — — — — — 6 h tu 03 in Nris nte lon ſbon ſari; 1 OMHMVB me ha Sal Tz nita⸗ Nyn natz lh fce oſn nobis Fo, wh tes 3 w/ ouit bis: nms erie⸗ wen letre⸗/ eniat ſmi Nrin/ vo⸗ ſopi tio: um elz ge ſnen cloſ N tieti mn ge⸗ ens. lens / rir N — De parabolis minat. vt in his penitus non erretur: nec huiuſmodi actiones caſſo laboꝛe fruſtrentur. Mã et iob hoc aflecta⸗ bat vt ſua petitio vſq; ad cõſpectum domini perueniret quam tunc peruenire credidiſſet:ſi repoꝛtaſſet expetitũ. dicebat enim. Quis det mihi vt veniat petitio mea:et quod expecto tribuat mihi deus: Ac ſi dicat. Quis me docebit ita petere.quis me inſtruet ita ſuboꝛnare ſermo nem.quis meam petitioneʒ ſua interpellatione iuuabit vt ita in r ci wniat. vt quod exꝑecto nuhi gue⸗ niat: Studium eſt adhibendũ ne petitio noſtra ex iniu ſticia petẽdi aut ex modo incõgruo repꝛobetur. Sed ni⸗ hil deus in ſcriptura ſuaſit petendũ.quin vellet dare. pe⸗ tentibus poꝛrecta petitõne:aut vtilius ꝓuidens ꝓ me⸗ lioꝛi cõmodo.facta dilatione/:ꝛebie gutem oꝛationez electatio ꝑetentis in dantelanteq; tribuatur erpetitu. Plſa miſta nanq; dicit. Selectare in dño: et dabit tibi pꝑetitões coꝛdis tui.Delectari opoꝛtet oẽm hoiem peten tem aliqͥd in eo a qͥ petit.aliaſ is a quo petit᷑ dnegaret:ſi auerſum petentẽ ab amoꝛe ſuo cõſpiceret. Omnis na⸗ qᷓ delectatio in amoꝛe fundat᷑.et ab ipo vlut ã P.ia ra⸗ dice ꝓcedit.etenĩ abſq; amoꝛe delectatio nulla ꝑficitur: ꝓhibita vel cõceſſa.vtilis vel nociua.humana ſiue diui⸗ na. tpanea vel eterna. Pꝛoinde ꝓditio eſt et ſcelus.iuſti ciam ſubuentionis turpans:ſi quidpiã q̃ſpiam dare ro gatus ꝑ dilectionẽ in rogãtis velectatõe nõ fuerit. Igi tur ſancta opoꝛtunitate opoꝛtet in dño ꝑ dilectione dele ctari.ſi cõſequi wluerimus petitões quas facin.ꝰ ptinẽ tesſſecñõ ⁊ rationẽ q̃ delectationẽ ſuggerit ex veris in dñò exedit ꝓ veritatis delectatione tranſſerri. Nec vbi qᷓ; in ipo verioꝛ veritatis delectatio inuenit᷑:que ꝓ tanto dulcioꝛ quo inſallibilioꝛ.Oelctationẽ:non modicã pci⸗ pit intellectus cũ eoꝛũ que dicunt᷑ legunt᷑ et facta lunt Hcpit vritatẽ. marime ſi ꝑcepta weritas cõtulerit ad ſa⸗ lutẽ:ãtq; ad illã beatitudinẽ ad quã directe aut oblique oĩm rõnabiliũ ſuſpirat intẽtio. Hãc nulla dicta ſcripta geſtaq; cõtinent alia:q; dei omnipotẽtis et xpᷣi dñi ſalua foie efſs 7 memoꝛia hoĩs cogit᷑ ſugere mel de geſtis amaris ieſu xpᷣi.et delectabiliter memoꝛari almiſica ge⸗ ſta que mũdo remediũ antidotis cõtrarijs cõtulerunt: et aiam et coꝛpusſaĩe chꝛiſti et coꝛpoꝛi ꝑ actual? memo⸗ riam delectabiliter ſociari. Modicũ aut nihil cõfert:cuʒ tedio animi xpᷣo paſſio oeR ex omni ſe de lectetur in dno:qui ꝑetitões ab ipo repoꝛtare cõtendit. Bed oſdtet ingredi hoꝛũ vervꝛũ interioꝛa ſecreta:ne qᷓs pꝑetendo exoꝛbitet Dicit enĩ. Dabit tibi petitões coꝛ dis.Mõ om̃ie qõ nouit aut habere q̃rit᷑ eſt petit õ coꝛcioõ Patitur ſeꝑe coꝛpus.anguſtiat᷑affligit wellet ſe xouere ſuauiter.placibilia ſenſuũ q̃rit obiecta foꝛinſeca:et ſpe habendi delectat᷑ in dño.in coꝛde wro iſta vrſant᷑: ibiq; foꝛmt poꝛrigẽda petitio. Et pꝛimo coꝛdis oꝛe qᷓ; coꝛꝑis ipᷣa petunt᷑:pꝛius ſilentio qᷓ; voce a largitoꝛe queruntur Bed lxc petitio eſt carnis nõ coꝛdis.carnalis eſt nõ ſpi ritualis:ſenſualis eſt non interiosia hoĩs. Sed coꝛdis petitões deũ daturũ ſcriptura iſta oſtẽdit.Hulti p ſen⸗ ſu co:ꝑpis petiuerũt.nec eoꝛum fuit admiſſa petitio.eti⸗ ampꝓ ſenſu carnis in aures dñi ſabaoth nõ eſt ingreſſa petitio dñi ſaluatoꝛis:cũ ſerius exaudita fuerit oĩs peti tio rõnis. NPetitio nemꝑe quã ratio foꝛmat dicit᷑ petitio coꝛdis:que ſõ ſeſibilia et franſitoꝛia ſed expediẽtia ii ſalutẽ et eterna querit inuenire. leruntamẽ et contra ſenſum carmis interdũ poſſet eſſe petitio:que tñ nõ eſſ coꝛdis carens regula rõniſ. egimus helva ꝓplets: pe tiuit aĩe ſue vt moꝛeretur. Cõtra ſenſum erat iſta peti⸗ tio:qua querebat ꝑdere coꝛpis ſenſum ꝑ moꝛtis aſperũ ſenſum. Sed quoniã agebatur anguſtia.circumquaq; deſperatio ꝑſecutionis angebat.An foꝛte afficiebat᷑ te⸗ ₰△ — *= 35 712- —— 1, „h 46 = P — —. 7 4. * — QQ R „, n 2.— 1 b — ——. R ann en, . 2 7. h 5 — B-n — H r Baluatoꝛis dio ꝓpłetarum et populi pꝛeuaricatoꝛis in deum. et no⸗ lebat videre que nequibat coꝛrigere.recuſabat audire q̃ nõ poterat immutare: Ydcirco petebat amme iue a deo vt moꝛeretur.nõ ülli que viuit a coꝛpoꝛe ſegregata: ſed il li anime que cum beſtijs eſt vita cõmunis. Sed nec ex aucdiuit eum dominus:aut petitiones cõtra ſenſum coꝛ poꝛis eſt largitus. Non enim petuione illam ratio wra ſoemauerat:potius autem viq; ad ſecuhn finẽ per raptũ in paradiſum viram qua pꝛiuari petebat credimus re⸗ ſeruatam. Cle autem his qui accipiunt id quod non ra⸗ tionabiliter petunt. O ſi deus irrationabilia et nõ expe dientia vota cõcedi: nõ benignitatis ſed indignatõms eſt ſignum. Munus eſt diuine miſericoꝛdie ſi denegat impoetuna petentibo: ſi vero cõcedit quaſi cõſiſtit iratꝰ. Et ſi quid iuſte petitur poꝛrigetvel ꝓrogataut pꝛouide bit vtilius.aut expectabit magis cõpetenſ tempus:qð ſepe pꝛeuenire cupit et neſcit noſter feſtinus affectus. In his que ab omnium largitoꝛe queruntur: opoꝛtet imo expedit expectare tempus.locum:donatõnis mo⸗ dum.et quantũ et quale.Nec in his quinq; ſunt petita noſtris deſiderijs coaptanda. Supergreditur pꝛofecto in his et in omnibus cognitionẽe noſtram cogmitio dei: que inſopite noſtris ꝓfectibus vigilat. In his vero que ab ommibus per iuſtam opoꝛtunitatẽ petimus: petetis magis q; dantis veberet pꝛeualere cognitio. VUnuſqᷣſq; nanq; indigens et ratiouis capax. cautius nouit ſibi qᷓ; ille a quo aliquid queritur. pꝛoinde cum a deo aliquid qᷓ rimus:inlvſitanter ſi petitio iuſta eſt ſuſtineamus.Maʒ ſcriptura dicit. Oeſiderium ſuum iuſtis dabitur Peti uit anna filium et accepit.modũq; addidit et intentio⸗ nem rectam.vt lachꝛymaretur fleret amaro animo:et ſi acciperet dedicatura illuʒ domino repꝛomiſit. Quod et fecit acepiens eum.ablactatõne perfecta. Modus et intentio miclinant aut auertunt celeſtem ommiũ regeʒ his que poſtulamus In iuſticia petens ſalomon ſefun dauit vt remotionẽ vitioꝛum poiceret. et diuitias nol⸗ let et paupertates.ſed neceſſaria vite necnõ et ſupꝛa pe titum accepit. Ypᷣe incitatus a deo vt eum aliquid po⸗ ſtularet/nõ longitudinẽ dierum non diuitias nõ vltio⸗ nem inimicoꝛum.nec aliud qᷓ; ſapientiam regimini ne⸗ ceſſariam poſtulauit:quam accepit ꝑꝛe omnibus in hie⸗ ruſalem pꝛecedentibus ceteris Et q;uis tempus quo aliquid petimus certum fiat ex nobis.exauditõnis vero penitus nõ eſt in nobis:ſed epectare opoꝛtet qui exau⸗ ditioms tempoꝛa nouit. Mam ſcriptura ſacra in omni⸗ bus vera eſt.in nulloq; mentitur:nec dilatio tempoꝛis facit illam mendacem ſi vota ilico nõ aſſequitur feſtina noſtra petitio. Infallibiliter dauid locutus eſt. lama⸗ uerunt iuſti et dminus exaudiuit eos. Et ſi nõ ad pe/ tionem atq; clamoꝛem ſtatim fuit erauditio ſubſecuta. vera tamẽ ſcriptura cõſiſti quoniã diuina puidentia in melius fuit dilata:.Mec ſerxiptura ſalomonis dicit.deſi⸗ deriũ ſuũ ilico iuſtis datur ſed dabitur:illo vicʒ tẽpoꝛe quo impermutabilis dei bonitas nobis nouit vtilius ꝓ uidere. MNõ enĩ aufert dilatio tꝑis: qð dare iuſtus dñs iuſte petentibo repeomiſir udith ipſo ſimmebat iuſſta petitionẽ et modũ eius diłes· Indulgentia eius fuſis lachꝛvymis poſtulemus. Juſticia diuina ⁊ humana ↄce⸗ dit indulgentiã peterẽ delinquenti:qᷓ;uis exaudiri non mereatur oĩs qui petit Poteſt eſſe ꝓfectoiuſta petitio q;uis nõ iuſta exauditio ſubſequat᷑. Nam aliter eſt iuſta petitio petẽtis.aliter iuſta exauditio pᷣſidentis. Poteſt nanq; quiſpiam in articulo aliquo cõſtitutus iuſte pete re:quod requiſito iuſtum eſt denegare. Eed hec iudith ſuadebat indulgentiam peteꝛe pꝛo delictis: quod cinii/ bet indigenti ratio iuſta cõcedit. Et modum petitioni — — . 4 . ◻— % eenn. en E, e Liber addebat quo non fruſtraretur opoꝛtuna petitio. Sub⸗ mittebat enim et lachꝛymas dicens. Indulgentiã eius fuſis lachꝛymis poſtulemus. Oꝛnameta petitiõis ſunt lachꝛyme:et nihil tam illam ex arte oꝛatoꝛiam facit.Li⸗ niuntur et delibantur multa intromittenda in aliud vt faciuius penetrent:et lachꝛyme denibamenta ſunt noſira rum petitionũ. Ex hoc quid ſit petendũ aduerte.quia im indulgentia peccatoꝛũ:adiunctoq; modo: quia in pꝛoſiu uio lachꝛymarum.Et cõcoꝛdialis dei omnem petitionẽ reuocabat in vnam:ſed ipſa tanq; omniũ finis.omnes pariter includebat. Inquit enim. Elnam petij a domi⸗ no hanc requiram:vt inhabitem in domo domini om⸗ mbus diebus vite mee:vt videamvoluntatem domini et viſitem templum eius. nam petitioneʒ ſe dicebat Vvelle dauid:ſed hec omnium capax erat.nihilomnus a⸗ liam inſerebat:vt ſub vna fo:ma petendi plura peteren tur. ad vnum finem tendentia. Quid igitur iſte cõcoꝛ⸗ dius dei petebat: Elt inhabitaret in doume domini omni bus diebus vite. Si moꝛes cudimus ſuauiſſima eſt pe titio:vt dum viuimus ſimus in domo domini.Homuſ domini eccleſia eſt. ſides eſt. quam decet ſanctitudo in longitudine dieruʒ. Domus dei edificium atq; templũ virtutis eſt:varijs cõſtructa lapidibus:que omnino in⸗ expugnabilis eſt:quam petit inhabitare dauid toto tem poꝛe quo vita cõceſſa durauerit. Hec vna petitio eſſe de bet:pie in chꝛiſto viuere querentiũ.Ex aliqua enim par te non poſſunt irrumpere doli ei qui habitat in domovir tutum: et qui magis querit in oꝛthodoxa eccleſia xeijci qᷓ; extra ipam quomodolibet poſitus ſu pponi/Aliam foꝛ ro verbis diſſonam cõſonam ſententie inſerebat:vt vi⸗ deam voluntatem domini. Ad alta migrabat dauitica mens:que voluntatis dei et infinite volebat eſſe inſpe⸗ ctrix. Quis enim nouit ſenſum domini.aut quis conſi⸗ liarius eius fuit: Quis diuine voluntatis potuit eſſe co gnitoꝛ: Quis illam videre nouit.que omnino inuiſibi lis eſt. Sed ad illam voluntatem referenda ſunt verba qua deus nobis in vita moꝛtali cõtrahitur. vt illam xo/ luntatem ſcire wlimus qua ſibi caueamus implacita. et placita poſſibilia faciamus. Hanc eandem voluntatẽ is idem dauid ſe docere petebat dicens. Soce me face re voluntatem tuam:quia deus meus es tu/Oiauteʒ his verbis tendimꝰ in ſuꝑna fluenta vng oĩm rõnabiliũ atz moꝛtaliũ hoĩm debet eſſe petitio:vt ſimꝰin eterna vi ta omnibus diebus quibusvita futura cõtingit que ha bet eternitatẽ.quam deus rationabilibus creaturis nõ per naturam ſed per gratiam repꝛomiſit: vbi videbitur dei voluntas que ſic cuncta diſpoſuit. Et viſitabim? tẽ⸗ plum coꝛpoas eius quod pꝛo nobis aſſumpſit et ſoluit. et reſurgendo refecit.necnõ et templũ illius vaſtiſſime regionis.vbi chꝛiſius ſol et lumen indeficiens omnes perfundit viſitatõne inceſſabili:et viſitabimus cõſeden tes cum ſupernis incoꝛpoꝛeis ciuibus.hic nunq; coꝛto⸗ re peregrinis/Oentis etiam etetudo et ignoꝛantia pe⸗ tere ſapientihʒ nos cõpellit. Vnde iacobus in canonica ſua dicit. Qul indiget ſapientia: oſiulet a ceo. in fide ni hil leſitans. Modus petendi er ſocverlo fundatur in fi de mam lvnum eſt quod petimꝰ. dum in fide firma pe⸗ tamusThobias etiam filium docebat neceſſaria pete⸗ re. Mete a womino: vt vias tuas dirigat. Opoꝛtuna eſt iſta petitio. vt vie noſire a1 domino dirigantur. quoniaʒ Reremias verſpicue hanc opoꝛtunitate pseindit. Dice bat enim. Mõ eſt in homime via ei us.neq; eſtviri vt am bulet et dirigat greſſus ſuos. Si nõ eſt in homine via eius.neq; alterius via erit:qui non ſemetipᷣm nec aliuʒ dirigere nouit. Pꝛoinde in nullo pꝛeterqᷓ; in deo via re⸗ ſextus cta cuiuſlibet hominis erit. Jgitur iuſta neceſſ tas nos compellit.vt vias noſtras dirigi a domino poſtulemus ea ſedulitate atq; affectu habendi: quo pedum erroꝛes et offendicula incurrere deuitamus. Hoc petebat da⸗ uid dicens· Dirige domine deus meus in cõſpectu tuo viam meam. Pꝛenouerat enim ab alio non poſſe viaʒ ſuam dirigi.ſed potius obliquari pꝛeterq; a deo. Que tunc recte dirigitur cum in conſpectu eius agitur.tunc agitur cum uihil cõmittitur quod repꝛc henditimeatur a conſpectu eius quod illum offendat:quod ante ipſum aſſiſtere werecundia ſuffundat. Alio enim loco hoc anxie petebat. ltinam dir gantur vie mee ad cuſtodiendas iuſtiſicationes tuas. Elie hominuz ſunt intentiones afi fectiones.et vota et moꝛes.qinbuis iſia vita peragſtur. que alia directione non indigent:niſi cuſtodia iuſtiſica⸗ tionum dei. Deiautem iuſtincationes ſunt illa manda⸗ ta ſiue conſilia: que cuſtodita per ſententiam iuſticie a⸗ nimam a debito diuini crediti.et ab obligatõne emnis obnorietatis merito diuine paſſionis abſoluũtiald que rendum perdita vel non habita etiam nos ſub metha⸗/ phoꝛa diuina bonitas animauit. ad petionem queſitio⸗ nem annectensquerite et inuenietis Auerere eſta — ctus hominis ſtuùdioſus ꝛad aliquid non habitum ſed co gnitum.et menti plaudum inueniendum.mnem in quiſitionem ſaltem ꝑꝛeceit aliquota quauis non tota cogfiitio:in multis autem tota. Querit ſepe homo quẽ⸗ ſn quem nunq; ante oculo coꝛpoꝛali conſpexit: ſed a⸗ iquid in ioſo pꝛenouit in animo quo ad queſitionem ſe oꝛdinat. Caret homo ſapientia et querit illam. quã nun qᷓ; etiam pꝛecognouit.ſed vtilitatem eius ommno pꝛe⸗ indit et differentiam ſapientie atq; ſtulticie:quamob⸗ rem monetur ſapientiaʒ in libꝛis aut a doctoꝛibus que⸗ rere In perditis vero queſitis pꝛecedit tota cognitio. Bi autem accõmodato vocabulo ad ſpiritualem intelè ligentiam referre temptabimus:queſitio eſi mẽtis ſtu⸗ dioſa actio. veritatis et rationabiliter diligendoꝛum et retoꝛquendoꝛũ inpſum noticiam duce lumine rationii⸗ inueſtigans. Eſt etiam ipſa queſitio. anime ſpiritualis actio ſexioſa:vt inuiſibilis lona que perdidit virtutis et gloꝛie et malitia ſine negligentia pꝛeuijs.ð reinueniat ꝑ ſollicitudinem et anime pꝛobitatẽ· Queramus igitur requiſiti:et in requirenteʒ nos ſuperne ſupernũ noſtra queſitio pꝛeſtruatur· Nam et pſalmiſta dicit. Quoniaʒ querendum omnis neceſſitas nos compellit. Intermi natione facta in hbꝛo Paralippomenon legimus. gquis autem non queſierit dominum deum irael:me tur. Moꝛtem querit omnis effugere. marime iliaz que male moꝛientibus in coꝛpoꝛe.reſeruatur eterna quam qui. dominum deum non querit penitus non euadet. pud ipſum wro indeficiens fons eſt vite:quam om⸗ nis homo rationalis exoptat. Et alibi ſcriptũ eſt. Que rite dominum et viuet anima veſtra:in illa ſcilicet vita pꝛopter quam et ad quam cõſequendam facta eſt. ꝛ:o inde ipſe pꝛimo querẽdus:quo inuento nihil reſtat que rendum. Qui ſe offert omnibuset requiſitus queſitio ni:cuius etiam ſi muentus fuerit Eims eſt nullus. un — Auamuis ex omni ſe infinitatem habeat. tempus que⸗ rendi omnibus pꝛeſiniuit.quo in pꝛeteritum verſo. et coꝛpoꝛis et anime ſoluta compagine:querendi atq; inue niendi nullum poteſt eſſe momentum. Quo circa Eſai as intonabat vocibus dicẽs. Querite dominũ dum in⸗ ueniri poteſt. Vt ſic ſenſus verwꝛũ eluceat. inueniri pᷣt dum queri poteſt.et dũ nõ pᷣt queri nec poteſt inueniri. 1-—1 re⸗= 1— P* P non dereliquiſti querẽtes te domine Oi querentes nõ dereliquit.omnino inuenietur ab eis:ad ouem pꝛimo —rJr——————————— — — — — —— — — — — — — De paraboli Matio irrefragabilis omnino ſuadet.ꝙ ſi ad queſitiõeʒ dumtaxat ſequatur infentio: ꝙ nõ ſequatur ſi queſitio non pᷣcedit.Que ſitõnis in hac vita tantũ:in ala beate ip ſius fruitõnis aut ſepate calamitatis eſt tꝑus/Que⸗ ſitio igitur dei: fuga eſt moꝛtis.Mꝛo quanto deũ queri⸗ mus in tãto moꝛte deuitamus.QAueſitio dei ſecuritas vite.Queſitio dei ſumma opatio.Queſitio dei: inde⸗ terminata virtus. Que ſitio dei omnis ſuꝑuacue lolii⸗ citudinis eſt abiectio et abdicatio impertinentis cure. Queſitio deueſt conuerſio ad ↄpꝛehenſionẽ optimi ⁊p⸗ fecti. Que ſitio dei:ſine ſterilitate laboe:et ſollicitudo ꝑ fecta.Que ſitio dei ſugercedens opus:et ex omm parte pfecta et laudabilis actio.Ad que querendũ nobis ſoꝛ⸗ ma pꝛeſtruitur.que infallibile inuentõnem federat in⸗ quirenti.Nam ⁊ ſcriptura dicit. In ſimplicitate coꝛdis Vſtri querite illum.qm̃ inuenitur ab his qui non ten⸗ tant ilum:apparet aũt his qui fidem habent in illum. Ingenua eſt iſta foꝛma.paruaq; videtur.ſed in bꝛeuita te pꝛolatõnis longeuam imo difficilẽ difficultatẽ habet annexam. Simplicitas eni coꝛdis: incõpoſitio eſt eius Compoſitũ nempe ſimplicitate caret: incompoſitũ ve⸗ ro ſimplicitatẽ poſſidet:magis vero incõpomibile tenet illam. Mecnon et quod dicitur recõuertitur:quia ⁊ ſim plicitas incompoſitũ.incõponibile tñ verius habʒillud tae ila ſimplicitas in qua querendus eſt deus nec illa compoſitio in qua penitus nõ querendus ad additõem ſimilis carnis aut alterius materie coꝛruptibilis refe⸗ renda eſt.vt quantitatis continue vel dilcrete credatur augmentũ:ſed dumtaxat ad varietatẽ voluntatum et affectõnum que puagantur ſteriliter in diuerſa creata obiecta ſoꝛinſecis ſenſibus.vno creatoꝛe relicto.aut cũ eis queſito:qui ſolus queſitus dũ ſolus queritur ſim⸗ plicitateʒ anime facit. Oi quis ſibi fugacem coꝛdis affe ctionem in ſnum dominiũ vendicauit.vt nõ compona⸗ tur voluntate habendi aliquid pꝛeter deũ· aut in ipſo et cum ipſo.cuius rei cauſa fugatur:ſimplicitas et incõpo ſitio ipa generatur. Mam ſicut deus qui ex omni ſeipſo ſimplex eſt incõpoſitus eſt.aiam ad ſuam ſimilitudinẽ et imaginem in eſſe ꝓduxit:et ſcõm illam eſſentiaʒ quã deus animab nõ ꝑ naturã ſed per gram dedit.ſic voluit vſq;quaq; conſiſtere.hoc tñ excepto ꝙ vniuntur nõ cõ⸗ ponuntuꝛ coꝛpibus:ſic voluit ac ſuaſit in affectõnibus incomponibiles ꝑmanere:ut querendo deũ adeſſet iſta ſimpꝑlicitas.vt ipe ſolus quereretura amaretur. et ſi ꝗᷓ ſunt alia ꝓpter ipᷣm et ad ipᷣm oꝛdinabilia ⁊ oꝛdinata per queſitionis intentõnem eẽt actum. Non eni remouet coꝛdis ſimplicitatẽ:ñ humana mens deũ ꝓpter ſeipſuʒ querit.et ſi qua ſunt alia ꝓpter deũ. Nec credamus ani⸗ mam illam ſuꝑnaturalem et ineffabilẽ ſimplicitatem atq; incompoſitõnem poſſidere quã deus habet ſuo in⸗ eſfabili modo:ſed talem ſine compoſitõne ſubſtantie ſi milis atq; diſſimilis:qualẽ deus dedit ſpiritibo ſiue ani mabus a ſe creatis conuenienti et intelligibili modo. Segd nec aĩa vnita coꝛpi compoſitõnem in coꝛpꝑe aut ex coꝛpoꝛe recipit:exempta eſt ab ipſo.vt intromiſſa fuit ſic eriſtit.nihil amplius ſubſtantiã trahens pᷣter quas didicit qualitates:que compoſitõnem ſubſtantie omni no non faciũt.etiã ſi quot ſunt conflarentur in vnum. Simplicitas ergo illa in qua querendus eſt veus du⸗ plicitatem intentõnis et multipliatatẽ affectõnis ⁊ in quiſitonis exꝑellit.tantũ tendens in deum qu fiis eſt ommiũ.et in ea que incunctãter dirigũtur m eum. Eſt igitur ſimplicitas coꝛdis inuariabilis intentio anime: inuariabilem inquiſitionẽ foꝛmans optimi ? pfecti atʒ ſummi boni quod ſolũ deus terin, net ſimpſicitate dicimus quandã rectitudinẽ mentis:et inobliquatam , . —— — C.- ſeo2.. oID 4 C.ir —e* dentur. Alſia ſcriptura ſub pollicitatõe firmiſſima rep:o mittit:ꝙ deus a debito modo querẽtibbo muenitur. Alit½ te ſideles queratur gra. queratur virtus expediẽs:que⸗ confringũt Bagluatoꝛis conſiſtentiam ſancte affectõnis. VUnde ſubmiſſioꝛi mo do loquentes:quicquid eſt ſine plica vel ruga: ſimpli⸗/ citatem habere cenſemus. vt patet in coꝛpibus mobh⸗ quatis et ꝓtenſis Oanſuetudo aũt huic virtuti ſe ſoci at:cui quereti ſubiequitur inuenire. Ende ꝑ ſophoniaʒ ꝓphetam dicitur. Querite dñm omes manuueti terre. anſueti terre inuitatur ad querendu deum: nec fru⸗ ſtra.ne deluſa fiat manſuetoꝝ ſollicitudo querentium. qm humiliũ et manſuetoꝛũ ſibi ſemꝑ placuit depꝛeca⸗ tio. Sed qui inuitat aut ammat ad querendũ:ſe obtu: lit requiſitũͥ. Manſueti vero terre illi ſunt:qui viuetes ⸗ in carne in terra ſeu ꝓpter terrena extolli neſciunt.ire pe ſtilentiam fugiũt. apoꝛiati gratias agunt. reimpendere mala pꝛo mans nulla rone nouere. Manſuetudo eſt in nocentia vite.tolleratia irrogatoꝝ. gratus geſtus.mos verecundus: uulli grauis placita cctiſ. Hi ſi dñin que runt inuemiũt:qꝛ mihil obſtat eis vnde a queſito frau⸗ eni.um me queſieritis in toto coꝛde vto/tunc inueni . ar a vobis. In toto enĩ coꝛde deus queritur: cũ quicqd eſt amoꝛis intelligentie atq; memoꝛie in eum refertur: et his ꝓfugatur aduerſum.Ac ꝑ hoc chꝛiſto ſuos inuitã. CN ratur illa poſſeſſio que nõ minuitur accedente conſoꝛte Queratur cuius inuentio eſt honeſta:tentio vtins et delectabilis vſus. Queramus in via:quod teneamus in patria. Seclu ſi ſiquidem paternis peccatis atq; ꝓ⸗ pꝛijs ab internis et eterms gaudijs.wlut exules ertra õ a bonisad pulſandũ ianuam pie tatis inuitat.apertõem pollicitas ſi Aanue⸗ IVnquit enim. Pulſate et apietur vobis. Sed necad eandẽ ianuam ꝑ quam ſumus exclnſi eſt cedendũ. Per poꝛtã iuſticie ab incommutabili bono exules facti ſumus.Et firmata ꝓtinus eſt ſeris et vectibo ferreis mexplicabili⸗ bus contra nos.nam iuſticia nunqᷓ; deſinit a ſeipſa.ſed e regione intranea ianua miſericoꝛdie ꝑſtat.cuius fepa Füts ſanit osatofib vemmottedla Aſſidue pulſat qui oꝛag⸗ Oο- fẽ mente nõ ceſſat. Supſedent liminaribo huius poꝛ⸗ te optimi et diuimi cuſtodes pꝛo ꝑte illius qui cuſt odit atq; gubernat:timoꝛ videlicet atq; amoꝛ. Mi omes pul ſantes cognoſcũt.ſciẽtia q;uis varie irremota. Imitiat ad ſapientiã ſanctus timoꝛ:ſicut ꝓpheta cantabat. Ini⸗ tium ſapientie timoꝛ dñi. Sapietia vero fidei omnem ſapientiã pꝛeterq; viſiomis excedit:cinus timoꝛ extat ex oꝛdiũ.HMic pſpicit pulſatoꝛes qui ad diuina intrare con tendunt:ſi pulſant inheſitanter in fide.ſi fideliter ſunt fideles. Concutit pualide poꝛtã: vobur ſidei et actuali⸗ tas igEK. vero in liminari dextro quieſcens.etiaʒ a longe conſpicit pulſatoꝛes:ſi amoꝛis quanta vehemẽ tiaſſi quanta pſiſtentia oꝛõnis. quanta ptinacia lachey marum.miſericoꝛdie ianuam nris meritis in facie no⸗ bis clauſ⸗ ung eſirmare contendãt arietant obices poꝛte eras. diſrumpũt ferreos vecteſ. Si timoꝛ et amoꝛ ſimul vna conueniũt. his malleis his arietib- miſcdie ianua eſt cedenda. Si cum his pulſabimus: iuxta ꝓmiſſionẽ chꝛiſti patebit inrroitus. Elerax chꝛiſt?ꝰ loquitur veritatẽ· Pulſate et apietur robis⸗Puſſem ad oſtiũ veritatis:quia mũdi fallacijs obuelati.ab ipſa excluſi ſumus. Pulſemus ad ianuam beneficioxꝝ dei et theſauroꝝ eius quia male delectati ꝑfunctoꝛijs et cadu cis.nimis pauꝑes faeti ſumus. i pſeuerater pulaſue rimus apietur nobis:et intrabimus in gaudiũ dñi nt᷑i. Non patitur diuina bonitas nosa ſuis bonis excludi: quamobꝛẽ docet pulſare vt meramur admitti/Et meDe a5 diffidentia retardemur: obtinendi ſecuritateʒ adiecit· WTLES ſaenn 2.— . Serrn * S , bDreorbe + 1☛ —, 4 . „ „ 1 7 Aulber innis enim qui petit accipit et qui querit inueuit. et pulanti sperietur. dum nec petatur aliud pᷣter ihm et ad ipſum:nec querstur aliud q; ipe et ad iplum nee in noſtra virtute iuum oſtum adeamus. MHe quis au⸗ tem in ſuis iuſtis petitiombus falli ſe credat. ſaluato⸗ ꝓtilem exauditionem petuioms adiecit.et comparatio ne tipica exauditionis womnum exauditionem patris nus eſt. poꝛriget ſcoꝛpionem. Ouuũ inter er ris pꝛoceſſu operatione ſecreta nature aminiſtratione animalis volatile gen eratur. ⸗ ma mundicia tribuetur. qua vi fecit exmiam. et adi gis pater veſter dabit bona petentibo ſe. Aluus euange⸗ liſta dicit. ſpiritum bonum petentibus le. Para⸗ tlica ſunt hec:magna inter deum patrem et nos lacra⸗ menta ferentia. Quid panis penitio.quid lapis non lar gitus inſinuat· Predixerat ſupꝛa in oꝛatione quam do⸗ cuit: panem quotidianum peterea ſummo patre. Pan grece. latine totum aut omne dicitur. IAadcirco veiut a quadam oꝛigine panis a pan ſumpfſiſſe fertur tale no⸗ men:quoniam velut cibus ſuſtentans ab omibus am⸗ malibus appetitur. Panis in ſcriptura ſacra tota m vi⸗ tam aut totum victum quandoq; ſignat.iuxia illud ge neſis. In ſudoꝛe vultus tui veſcer is pane tuo. Elitu⸗ perabuiter menſa ponitur abſ; pane. Et tota vita no ſtra chꝛiſtus eſt: panis ſcilicet verus quii de celo deſce dit. Si quis conditionibus antedictis hunc paneʒ ac cipiet: nec ſibi pꝛo pane interpellatus pater lapide mi . niſtrabit: qui aliqua vita non viuit.nec intelligit neq; ſentit. qin ledit iepe interdum grauat et durus pꝛott Hec pater petenti pꝛo pane non infert ſneq; pꝛo piſce ſerpentem. Piſcis et ſerpens diuerſa inco⸗ . lunt elementa: et eoꝛum diuerſa ſpecies dluerſaq; na — tura. Piſcis eſt bomini aptus cibus Gerpentem ve⸗ ro comedere hominũ natura abhoꝛret:q;q; ex certiſ me dele cau ſis interdum in cibum eueniat. Niſcis dulcis eſt cibus: ſerpens veroad necè plerumq; venena dif fundit. Piſcis aſſumpt ex aquis:dulcedo que exama ritudine vite carpitur. Aimara eſt vita iſta His qin per gratiam nin dei ſunt quoniam aut pat iuntur ab alijs aut ſibijpſis inferunt paſſiones. et redeuntes: in ſublime tollent es eccieſiaſticã ar caʒ Seg hunc piſcem dulcemq; cibum. quem piuſ pater ſilijs petent ibus donat: non autem ſerpentẽ ſciliq ne/ cans virus. vt pene pena ſ uccedat.et paſſio paſſiomi. vt filij dei qui pꝛo chꝛiſto in hoc ſeculo mala patiũtur. in futuro nulla eterne ledẽtia patiatur. He aque ſunt eũtes Bis in idipᷣm pater ſuos filios cruciare nõ nouit dioꝛ: fotum aut em caloꝛe oꝛnicis foꝛmatur in auem. et in quo nihil vitale aut ſenſibile apparebat.tempo⸗ Pogitanti ſiquideʒ ani/ ua en i Et ſietpennatum animal et volatile. vt volare pollit ſpeculando diuina.-tandemillis eterne fruendo Mon autem ſcoꝛpio tribuetur imunditia ſcilicet et nalis deceptio.quia ſcoꝛpio ledit a cauda. Mon enim nouit pater eternus iuſte petẽtibo niſi bona aↄferre 20 n affirmãdo ſubiecit: Si wos cũ ſitꝭ mali noſti ta dare filijs veſtris.quãtomagis paterveſter dabit bo na ſeu ſpm̃ lonũ petẽtibo ſe: Mali ſũt oẽs hoĩes.nõ nia tura ſ cõpatõe tonitatꝭ increate. Sed qui woluntate maliſunt. ad ſilios ſeruant pios affectus vt bona eis petentibus aut non petentibus largiantur. quan⸗ B „ 4 . rr —. — anctam audaciam in petendo noę/ ſtre mentis intorſit dicens.. Quis ex vobis patrez pe/ tit panem: nunquid lapidem dabit illi.tut pucem mu⸗ quid pꝛo piſce ſerpentem dabit illi. Aut ſi petierit ouuʒ: nunquid poꝛriget illi ſcoꝛpionem. Si ergo wos cum ſi / tis mali noſtis tona data dare filijs veſtris: quantoma/ y dumm nat ſatis eſt Ppoſſidet. Diu ab eterno poſſeſſoꝛ:nec aliunde accepit ꝗᷣ in coꝛde hoim ſeminauit. et terrã creauit ex mohilo imſibilẽ atz viſibi⸗ lẽ vt ꝑ vehicula terre viſibilis ad inuiſibile ſemina fer⸗ te ſpine ſuffoc hasbet id quod videtur habere auferetur abeo. ona da tomagis pater veſter qui bonus eſt natura increata. Bonus eſt qui a lonitate deficere non poteſt. gui vicia⸗ ri nequit. dabit bona ſcilicet indeficentia eterna vtruch deiectantia ſenſum: aut bona ſcilicet is que pñt ↄferre moꝛtales penitus melioꝛa/Ged ſæc bona lucaæ pipui⸗ tum bonum expꝛeſſit: vt iſtius wabi ſenſus ad luꝑioꝛa petita cõnectatur. icilicet ad panem ad piſcem ad ouũ p quibus petitis contraria nõ donantur. vt cui ſpiritu bo⸗ num vountate ſalicet wona aut viumi numumis ſpm Ztulerit: omia bona penta cötuliſſe dicatur. Nam in — ſententia ꝙ lucas patrem donaturu aſſeruit:quod mat theus dixit includit. Quod vro mattheus dixit: dvonuzʒ diuini numinis non excluſit. . G De parſwwl Eninnc et dicf:ſigte ſeminis. ſecũ tiheum marcũalucam. Capitulum. II. Ps ſubuenit nature coꝛrupte: vt nec poſt a peccatu gratis natura oiem paſceret.miſi iu⸗ uRaretur artis inigenio. Et ſicut natura am⸗ miniculo artis adiuuat iacto ſemine terram ſie gratia ſato eterii ſenine verbi noſiram adiuuat ani mam. Pꝛoinde ſaluato? 9 eruditõem turbaxũ ſequen tium: iemmantis pabolam poſuit dicens. Exnt qui ſe minat ſemmnare ſemen ſuum. Demonſtratiue loqui⸗ tur:quna ipᷣe ꝓtinus eſt qui exiuit a patre et venit in mũ dum. mnaginem ſatoeis accipiens: actu et thxoꝛia ſ n⸗ nans ſemen ſuum. Omniũ exclu ſit dominiu et taxat luum eſſe ſemen aſſerxuit diues:ſi a ſeipo nõ cminatoꝛ eternus. et eterni verbi rentur Nuanc poſſet in omnẽ animam ſine auditu coꝛ poꝛis ſuam immittere theoꝛiã. Eleruntamẽ quod ꝑ lin guam ſtatuit ſeminare: p aurem voluit ad aĩam deferri. Poſt imaginem Gtoainuginem ſeminatõis adiecit. Et dum ſemnnat aliud cecidit ſecus viam et concul⸗ catum eſt:et volucres celi cõmederunt illud Aſud ceci dit ſupꝛa petram ſeu in petroſa vbi nõ habebat terꝛam multam et cõtmuo exoꝛta ſunt:quia nõ habebant altitu dinem terre. Sole aut eroꝛto eſtuauerũt. Et quia non habebant radicem aruerũt.ſeu natũ aruit quia nõ habe bat Bumazem Au cecidit inter ſpinas:et ſimul exoꝛ nerũt illud,/ Aſiũd cecidit in terraʒ bons: et attulit fructũ.aliud cenleſimũ. aliud ſerageſimũ.ali⸗ ud triceſimum. Qui habet aures audiendi audiat. Et accedentes diſcipuli eius dixerũt ei. Quare in parabo⸗ lis loqueris eis. Et cum eſſet ſingularis: interrogabat eum duodecim qui cum eo erant que eſſet hec paralola Quibo ipe reſpondens dixit. Elobis datů eſt noſſe mi⸗ ſtierium regni dei:ceteris aũt non eſt datũ ſed in pabo/ lis. Qui enĩ habet dabitur ei et abundabit:qui S non eo in pabolis loquoꝛ eis.quia videntes nõ vident.et audien tes non audiũt neq; intelligunt. vt impleatur in eis ꝓ tia eſaie dicentis. Auditu audietis ⁊ nõ intelligetis. et videntes videbitis et nõ videbitis. Incraſſatum eſt enĩ coꝛ ppli huius:et aurib grauiter audierunt: et ocu los ſuos clauſerũt:me qñ oculis videant et auribo audi⸗ ant et coꝛde intelligant et conuertãtur et ſanem eos:et dimittantur eis peccata. Veſtri aũt oculi beati quia vi dent:et aures vte quia audiunt.Amen quippe dico vo⸗ bis:quia multi ꝓpłxte et iuſti cupierũt videre que vos videtis et nõ viderunt:et audire que vos auditis et nõ audierũt. Elos aũt audite pabolaʒ ſe minantis. An ne⸗ ſcitis palvlam hanc. Quomodo om̃es pabolas cogno m. W len viſe gai mi ſemi N len tenß perbi wwim ſibi⸗ fer/ coꝛ lin erri. ecit. nc Acec eram taltitu ianon höhar Nee vn: i .E tubo⸗ Gibit ion ſem gpbo⸗ ütnon Gceon guten eis getls⸗ ment etocl guigi oste ban cow e et no nne, ſno ð — ää — ſt dim ſimplexeſt doctrina. ſed dum traditur ſub mi⸗ De paraboliſ ſcetis. Hec eſt auteʒ parabola/ Semen eſt verbum dei. MQuod autem ſecus viam: omnis qui audit verbuʒ re⸗ gni et nõ intelligit· Deinde venit malus ſathanas dia⸗ lvlus et tollit verbum de coꝛde eoꝛum:ne credentes ſal ui fiantam qui ſupꝛa petraʒ hi ſunt qui cũ audierint cum gaudio ſuſcipiunt verbũ:ſed et hi radicem non ha bent. ſed et tꝑales ſunt: quia ad tempus credũt ⁊ in tꝑe tentatoònis recedunt.Facta aũt tribulatõneę ⁊ pſecutòe ꝓpter verbum cõtinuo ſcandalicantur. Quod auteʒ in ſpinis cecidit.hi ſunt qui audierũt: et a ſolliatudinibꝰ et diuicijs et fallacia ipᷣaꝑ et voluptatibo vite eũtes ſuß⸗ focantur et ſine fructu emficitur/Auod aut in terram bonã hi ſunt qui in coꝛde bono et optimo audientes ver bum retinẽt.et fructum afferunt in patientia. aliud tri ceſimum.aliud ſexageſimũ.aliud centeſimũ. gan tiam melioꝛis additõnis exſſtimaunſi quis quod ſalua/ toꝛ expoſuit vellet exponere:niſi foꝛtaſſis expoſitio crede retur aut eſſet obſcurioꝛ.vt etiã ipᷣa declaratõibus indi geret. Sed nec expoſitio dici poſſet.ſi ſupꝛa quod ſterni tur nõ ꝓducit in lucem: aut ſupꝛa id quod lt̃a continet euidentioꝛem ſententiã nõ facit. Quid igitur. Si diſ⸗ ſertio ſaluatoꝛis ſuꝑ ꝑalolam ſeminantis ipam ꝓducit in lucem clareſcereq; ꝑamplius facit. vera expoſitio eſt. Quod ſi exꝑoſitio eſt.quid amplius ipᷣam epiſtolare tẽ tabimus/Oi auüt expoſitio nõ eſt. cur ad diuina retulit palulam ſeminantis Audaciter direrim wrã eſſe expoſi tionem:nullãq; melibꝛem. Sed nec ſuꝑ ſtramentu ex⸗ poſitionis pꝛeſumpſerim aliud inducendu. ſed ſuꝑ ex⸗ poſitõem declarationẽ apponere ꝓpter tardioꝛes intel⸗ lectus nõ incongrue cogitaui: dum verba poſita inter ſtramentũ et epiſtolatõnem pꝛius intellectibo pateant Cum ſaluatoꝛ ꝑpabolam compleuiſſet: anteqᷓ; interroga tuſ exponeret dixit. Qui habʒ aures audiedi audiat Vbicũq; hoc verbum in ſcripturis diuinis ponitur.ex⸗ eſtãtio eſt mentis ad intelligentiã miſterioꝝ: quod non — — — ſtica foꝛma. EInde qui habet aures audiendi. id eſt ani⸗ me potẽtias ad intelligendũ aptas:audiat:id eſt taliter apponat vt quod miſtice vel ꝑabolice ꝓfertur intelligat. Nulla homini fruſtra eſt data potentia:ve qui quod ac⸗ cepit nõ duũcit in bitũ actum. Initium diſſimula⸗ ri Eeſt ſegnem in virtutibo interioꝛibus fieri. ſcom enipſas ad dei imaginẽ fſactus eſt hmo Hinc ſpũſ im bet aures audiendi audiat/ ſcipuũſi autẽ videntes ꝙ; turbis in palplis loquebatur. ꝓpius ad dñm acceſſerũůt velut qui familiarius aderãt:et dixerunt ei. Quare in paralvlis loqueris eis. Eſtimantes turbas tardiſſimi intellectus:neq; capaces velate doctrine. Et cum eſſet ſingularis ſecretus a turbis interrogabant eum duo/ decim ſcilicʒ quos ſingulari Eiuilegio agpoſtolos nomi⸗ nauit.ſi que eſſet hec palpla.nde patetipᷣos ſimul cũ turbis ab ignoꝛantia fuiſſe detentos. Quibo wpſe reſpõ dens dixit. lobis datũ eſt noſſe miſteriũ regni dei: ce⸗ teris aũt in pꝑabolisMuũſta hic dubie querenda cõcur⸗ runt.q;uis in euangelica ſcriptura nullum ſit dubium que peetermittẽtes ad ſaluatoꝛis expiicitã ſententiam intellectũ writatis velate a domino excitatur. Qu ha⸗ 2 attendamus,. Satũ erat aplis cognoſcere miſteriũ vtri uſq; regni dei ſiue in pabolica ſiue in ſimplici ⁊ aperta doctriug: et boc ſpeciali pꝛerogatiua eius.qui aplos ſic elegit. Subtice⸗ antur hic merita.Nulluſ pꝛeſumat:ſi accepit ab eo qui dedit. Nullus exultet inaniter:in his que a ſeipᷣo nõ ha nõ habet. Paucis ſiquidẽ datum eſt. et nõ merito reci buit.Nullus deſperet:ſi donũ in hac vita areruaeiſ pientis ſed ꝓuidentia largitate donantis. Mouit chꝛi⸗ C 2—— 1* P aA— det⸗ COrr ẽ — — Ge - ſy- .— WaA— SA TTI2. —. V 7 4 xr 2 7 Crr en 7 er A& ſcilicet militãtis ⁊ triumphantis eccleſie — Baluatoꝛis ſtus que quibus quando quamobꝛeʒ velit ſua dona co⸗ cedere. Nemo aduerſus largitoꝛẽ aliqua ratione cauſe⸗ tur:nam creditoꝛ nõ debitoꝛ iure ſactus eſt nobis. Mõ omies habent noticiã ſcripturaꝝ.non omiibus reuelata ſunt miſteria chꝛiſtiana. Mon ommibo data eſt claritas intelligendi:nec omnibo diſſerendi eſt tributa facultas. Nec tñ carentibo adeſt ratio querulandi: dum ſoluʒ in dando ſit ratio largiendi. Sʒ lons eſt noticia regni dei melioꝛ aptitatio ſuiipſius ad regnuũ. Bonus ꝓpter illaʒ ſed ꝓpter iſtam beatioꝛ. Sed cum dicit.ceteris auteʒ in paralvlis. creditũ minoꝛis cognitõnis in ſinuat. Cete⸗ ri ſunt omnes.qui ab aplis et eoꝝ ſimilib ſunt ſecreti: qui nõ merentur niſi ſub velamento audire diuina mi⸗ ſteria. Et velamen ſemꝑ fuit ſuꝑ coꝛdibus iudeoꝛum. quod moiſi velata facies figurauit.pꝛeterqᷓ; in his qu/ fide nõ ficta venerũt ad chꝛiſtum: ad quẽ cum accedi⸗ tur aufertur omne velamen.Et ipᷣis quidẽ aplis quiꝓ pius acceſſerũt:fuit ab ipo ex velata paralbola. Nam et in veteri teſtamẽto omnia que in tabernaculo federis erant cum caſtra mouerẽtur ab aaron et ab his qui in tabernaculo ſeruiebant inuoluebãtur. nec videbantur a ꝓplo.etiam nec ab his qui in ꝓpꝛijs humeris defere⸗ bant.obuelandi ratio nõ modica tunc erat. ſcilicet ne moꝛerentur.nũc ſiquidem neq; minoꝛ. Qui enim habet dabitur ei et abundabit.qui autem non habet et quod habet auferetur ab eo. Hic paraboliſland ratio videtur conſiſtere.vt ei qui habet plus detur:et ei qui non habet et qo videtur habere auferatur. Memo exi⸗ ſtens dicitur nõ habere ſaltẽ habet eſſe quod eſt. Sed hoc quod ſaluatoꝛ dicit habere.quod ſi ſunt dona natu/ re ſint ditata iuſticie atq; cultu deitatis.Nemo iuſte ha bet quod habere videtur niſi dirigat inũ poſit ſnem vt ui habet᷑ bonam voluntatẽ dabitur ei et bene agendi acultas. Et qui habʒ oꝛiginalẽ iuſticiam. dabitur ei et legalis.Habenti iuſticiam legis addetur iuſticia fidei. et gratla enangeli Et qui poſſidet amoꝛẽ ſciendi dabi⸗ tur ei ſiudium chꝛuti. Studiuʒ exercenti datur gratia intellectus.Habenti intellectù dabitur ſapiantia. Sa plentiam habenti chꝛiſtifera eterna gloꝛia tribuetur. Et vt oꝛdine ꝑſpicatioꝛi ꝓcedam dixerim. Qui enim Hãbet timnoꝛem dahitur ei pietas abundabit in ila ſu Pa id quod habebat. Aui habet pietate dabitur ei ſaẽ fi et teipſiciter abundabit. ſoabenti ſcientiã foꝛtitudo tribuetur: et quadriſarie abundabit. Foꝛtitudinẽ poſſi⸗ denti conſiliũ tribuetur.et ꝑ quinq; ditabitur. Heredi tanti conſiliũ adiſcietuũr inin ſibiliũ intellectus.et ſena entie complementũ.et abundabit in vera intelligentia ſcripturaꝝ et dinnarum rerũ. Qui vero ſic etiſia non habet degradabitur ab eo quod babere videbatur. et vt nmipilamplius mexeatur Hanc ꝓfecto ſententiã experi entia ſubſequa cõfirmaunt. nam iudeis verum amoꝛẽ et celum legis habentihy et veram fidẽ cheiſto pꝛeſtan⸗ tibus:cum lege atq; intelligentia veteris teſtamẽti eu⸗ angelica gratia eſt tributa. Iſtis vero carentib omnis vera ſcripturax ſcientia eſt aplata.priuatiq; ſunt digni⸗ tate ſacerdotali et regia.et miro templo ciuitateq; ſan⸗ cta.vt etiam vagi ⁊ pꝛofugi ſedibo incertis vbiq; feran⸗ tur. Mattheus vero rationẽ quare naboliſauerit po⸗ nens:eſaie teſtimonio roboꝛauit dicens. Vdeo in pa⸗ rabolis loquoꝛ eis.quia videntes nõ videnit.et audien⸗ tes nõ audiunt neq; intelligunt. Clidere ſe credebãt iudei ſed nõ videbant:et audire obediẽter verba legis ſed nõ audiebant. Et intelligere ſe putabant. ſed no in tellige vante ſeiplo pꝛeter inberente virtutem opi⸗ nariſſimilitudo eſt pꝛimi peccatoꝛis.cũ taliter opinanti V 0 2 7 Aiber iuſta debetur damnatio. Moꝛe ſomniantium fantaſtie⸗ cantur diitias: qui id quod nõ habet habere ſe creduit Teſtimonium eſaie quod hic introducitur ſeipo claret quod in cofuſione iudeoꝛum fuerit phtatum: quanq; plangendum ſit fontibus lacbꝛymaru.qim ad nos iude oꝛum vicia tranſierũt:qmi audiuimus et intelleccu gra tifco nõ intelligimus diuina nobis cõmendata miſte⸗ ria. Et nec videmus cuũ oculis illius pꝛudentie qua no/ bis puideamus ad intranſitoꝛiũ regninm: ſed ad agen/ da pfunctoꝛia huu ſeculi oculis linceis intuemur. In⸗ craſſatu m eſt coꝛ nim abundanti malicia. et texrena de lectatione obeſum:vt pꝛeterq; terrenũ nil diuinum ſa⸗ piat. nil pᷣter id quod ſenſum demulcet aſpiciat. Et gra⸗ uiter aucumus verba diuina que nt̃am puerſitatem ar guunt: grauiter toleramus ea que nos ab hoe mundo diuellunt. necnõ ? ingrate ſnſcpim que ſuperna pmit tunt.que ne deſcendamus ad ihicrd ausos elfcinur. vt exptinaci ignoꝛantia et ↄtumad mobedien c tpe ↄuertamur. vt ineternũ ſanemur. Sed ad dif: ferentiam pꝛeteritoꝝ beatos apoſtoloꝝ oculos appella⸗/ uit: videntes que pꝛiſci videre nequiuerũt. Elos aũůt audite pabolam ſeminantis Et excitans eos ait. Ne ſcitis ꝑabolam hanc.et quomodo omnes parabolas co⸗ gnoſcetis. Ac ſi aperte dicat. Si hanc pabolaʒ que m mis obuelata nõ eſt nõ cogniſcitis: quomodo alias co⸗/ noſcetis que foꝛte habebũt obſcurioꝛẽ in pluribo intel,⸗ lertum.Er ſe dñs ad erponendũ coaptat dicẽs.. Hec eſt aũt parabola. Sic intelligitur quod ꝑ ſimilitudi⸗ nem bumana actõnum dictum eſt. marime ad hocre — fertur pabola ſeminantis. Demen eſt verbum dei. 2 4 “äl Om̃ multipler inuenitur ſemen in ſacris ſcripturis: idcirco ſemen huius ſationis diſtinxit a ceteris p antho noma ſiam. Nam eſt ſemen qo euenit ex humanis mẽ⸗ bꝛis. vt in pluribus ex concitatõne libidinis.quanqᷓ;in ſanctis patribus fuiſſet commotũ deſiderio pcreande pꝛolis.De quo dicitur ꝙ ona ſemẽ ſuũ fundebat in ter ram: ne liberi fratris nole naſcerentur. Unde a onop/⸗ cuſſus interijt:qm̃ illud ſemen pꝛeterq; in cõnaturale vaſculum mediante dei lege nõ eſt eiſciendum. Quod ſi quis a ꝓpꝛia malicia deuictus aliter fuderit:er mul/⸗ tatione huius ſceleris agnoſcat quam culpam ipe com miſerat. Sepe punitio monſtrauit ſcelerũ qualitatem ſimiliter et quantitatẽ. De quo etiam leuitici dicitur. Vir qui patitur flurum ſeminis immundus erit.Et ibidem. Tlir de quo egreditur ſemẽ coitus: lauabit om ne coꝛpus aqua. Et alibi. Qui ſemine fluit. pollutus eſt. Ex quo ſemine homo generatur:ſi ex nulla ꝑte hu⸗ iuſcemodi generatõnis oꝛdo confunditur/Etiam noie ſeminis omnis hoĩm ꝓpagatio intelligitur. Elnde di⸗ ctum ſuit decipienti ſerpenti. Inimicicias ponaʒ inter ſemen tuum et ſemen ülius:vt ꝑ ſemen eue offſis ho⸗ minũ generatio intelligatur. cui inimicatur hoſtis anti quusSeminis appellatõe vnus pplus intelligi ſolet. 3 ab vno bomine ꝓpagatus. iuxta illud neemie. Sepa/ ratum eſt ſemen filioꝝ iſrael ab omm alienigena. Et eſaias dicit. Laudabitur omne ſemen iſrael. Et ſpecialẽ vnius hominis ſobolem ſcriptura ſemen appellat: iuxta quod dicitur. Homo de ſemine aaron qui habuerit ma culam nõ offeret panes deo ſuo.nec accedet ad miniſte rium eius Geminis eti nomine intelliguntur oſies e qui malos in vita et moꝛibus imitantur: ſicut pſalmi⸗ ſia dicit. Gemen impiop peribit. Et eſaias hmoi ſemi ni maledicit.le ſemini neq; Et omne in terra iacta⸗ bile vt moꝛtuũ pꝛimo deinde fructũ pꝛoferat.ſemẽ eſt ſicut dñs dixit. Germinet terra herbam virentẽ ſaci⸗ entem ſemen,et lignum pomiferũ faciens fructũ iux/ 2 27— O —r — — Tor. 8 ☚ αα Aoſr W. K— uerſa ſemin ſerms ta genus ſuum:chius ſemen in ſemetipſo ſit ſuper ker ram. Sic etiã iñ his q̃ ſppualiter agũturt.ſeminis axpel latio inuenitur. Eſt quippe ſemẽ ipla iuſticia:ſecunduʒ quam eſt annnonuen i e quo ſalomon ſimiliter cõmonens ait. Seminanti iuſticiã merces fidelis. Yu ſticiam ille ſeminat qui ſic viuit vt iure repꝛehendi non poſſit.qm̃ nihil repꝛehenſibile iuſticia poſſidet.que de ſua ditione pꝛana etiã recta facit.nec exoꝛbitat ab eo qð agendum accepit. Seminat iuſticiã qui recte viuendi exempla v:dentibo atq; poſteris derelinquit. Et quivi⸗ uo verbo vocis alios ad ipam intelligendã et amandaʒ atq; exercendam erudit.hmõi ſatoꝛimerces fidelis eſt ui fallere nõ pᷣt.qui iuſticie pꝛemiũ nõ ſtatuit.qm̃ iu⸗ tus dñs iuſticias dilexit· cuius ſatoꝛeʒ pꝛemare decre uit.De quo ſicut confidenter aplus loquebatur dices. Scio cui credidi et certus ſum quia potẽs eſt depoſitũ meum ſeruare in illum diem. Et ibidem. De reliquo reꝑoſita eſt mihi coꝛona iuſticie.quia iuſticiã ſeminaui quam reddet mihi dñs in illa die iuſtus iudex. Et pꝛe mium iuſticiam ſeminantiũ etiã danieli reuelatuʒ eſt: Qui ad iuſticiam erudiũt multos: quaſi ſtelle in ppe tuas eternitates/Oimiſiter et iniquitas v omne com 2 mentum eius cũ ab vno in alium per verba ſeu ꝑ actõʒ Diffung le ſeminis appellatur. Sic pꝛofecto per ſalomonẽ dicitur. Qui ſemmat iniquitatem metet ma la. Nam ſicut ſeminãti iuſticiam merces fidelis: ſic ſe⸗ mimanti iniquitatẽ pena tribuetur infallibilis. Eregio ne ſiquidem iniquitas ſeminari dicitur. ſicut ipᷣa iuſu cia ſeminatur. Et homo apoſtata in omni tempoꝛe iur / gia ſeminat.Homo apoſtata qui a virtute receſſit: qui ſtatim iurgioꝝ ſatoꝛ efficitur. vt nullo modo vbi fuerit quieſcatur. Et diſcoꝛdiam ſeminans in odio dominico conſtitutus eſt digna recepturus niſi fuerit digna coꝛ/ reptõne pꝛeuẽtus.Et quecũq; ſeminauerit homo:hec et metet · Et qui ſeminat in carne de carne metet coꝛ ruptionem/Oemen aute de quo hic ſa luatoꝛ intendit eſt verbum dei quod eſt veritatis:quia ſermo eius vxri tas eſt. De cuius potentia ſeminis pſalmiſta ꝓclamat. Potens in terra erit ſemen eins. Potens in terra eſt penitus di verbum: quo elemẽta in ſacramenta tranſe unt.quo diuinis humanga ſociantur.quo ipſa coꝛrupti⸗ bilia diuina efficiũtur Potens in terra ſemẽ eius ſcili⸗ cet dei verbum. quo mutãtur hoĩm voluntates: cuius poteſtate relinquũtur terrena. animo fides infunditur eſfugiunt demones.et infirmitates curãtur.cuius po/⸗ tentia ⁊ virtute ſuſtinẽtur hoĩes ne patiatur exiciale pe riculuʒ.Hinc eſaias clamat.Niſi dñs reliquiſſet nobis ſemen quaſi ſodoma fuiſſemus:et quaſi gomoꝛra ſimi les eſſemus.Et qᷓ;uis de paucis relictis in populo ſcri⸗ ptura ꝓplvtica dicat:tipicus tñ ſenſus canomce cuns – poꝛtat/Muilta ⁊ germana ſimilitudo verbi dei ad ſem?ę quod iacitur in terrã exiſtit.ſicut marcus in ſequenti ſi militudine manitfeſtat: ſʒ ita in coꝛdibo auditoꝝ fuit di⸗ atio verbi. ſicut ſeminis tritici ſuꝑ terram. oc cecidit ſecus viami.concuſcatũ a tranſe⸗ . untibo extitit/ mn coꝛde hoĩm velut in publica via träaſe ⸗ unt humaniaffectus qui ſunt ad ſeipos plus debito cõ paſſiui.et ad carne cõiunctos et ad notos. ad quos poſt poſita virtute chꝛiſtianitatis afficimur. Et cũ auditur verbum regninon appꝛehenditur in intellectu:nec ad illud animus humanuſ afficitur: ab humanis affectih conculcatũ. einde venit malus nõ natura ſed vicio. ſa thanas videlieet aduerſarius deo ⁊ hominibo: diabolus aĩam et coꝛpus oꝛibolare ſatageno:et tollit verbũ de coꝛ de hoĩm ne credentes ſalui fiant. Hoc alia expoſitione non indiget ſ quomodo venit et tollit.diſſerere opus g TerEr. „,— „- —4A¹. 2 — — — — ⸗ — — — ——— — — — 1, De paraboliſ eſt. Quis aduentus diatuli ad coꝛ noſtrum. Vnde ve⸗ nit.qua vnit.quomodo tollit.cum coꝛ noſtruʒ non in pteſtate demonũ.ſed in dei et ipſius hoĩs poteſtate cõ⸗ ſiſtat. Quod venit et quare venit ſcilicet vt tollat. ſalua toꝛ expoſuit:ſed quis.vnde qua quomodo om̃ino non poſuit. Secxetũ eſt coꝛ noſirum:quod ſolus deus intu etur.Demones aut hoĩes ipᷣm intueri non poſſunt:ni⸗ ſſea que in ipſo ſunt cum ſigno vocis et opis foꝛis oſte dimus. Quis ergo dialuli ad aiam aut ad coꝛ noſtrum aduentus. Hon credatur ipſius maligni ſpũs ſubſtan⸗ tiam venire ad coꝛ aut manim n ſed cum per ſi gnum exteriuis aliquem depꝛehenderit perperam affici. finit vſq; ad coꝛpoꝛis ſenſus et obiecta foꝛinſec?:vt ne mano placito plus debito inſiſtente dialplus adueniſſe recturagu SS delectatus plus debito a deo factus eſti alienus.Mec aliunde venit aut a loco mouetur. qui ocum nõ occupat.ſed omniba continuus et impꝛeter⸗ miſſus in ſidiatoꝛ exiſtens.tempus et varietate homi⸗ num captat vt poſſit inſurgere.Attamen illa via venit in quam cognouit alam inclinari ⁊ obliquari:p receſſu, ab his que potioꝛa ſunt/Et tollit verbum nõ ad ſe illud 4 trahens aut vtilitate ſua: ſed illud diuertit ab anima. ne ab eo irrigata fecundetur ad fructũ ſuperne vite.w⸗ lut ſi quis aque irriguum ꝑ inuidiam ab alicuius oꝛto diuerteret ne fructiñcaret ad melius.Aut ſic animã in humanis placitis occupat:vt verbum regni abilla obliuionem excludat/ aũ ptinus in hoc tota coſiſiſtit:ne hoĩes ſalui fiant. Et toꝛ. quẽtur nunc inuidia pꝛius de iecti ſuꝑbia.et agunt ſeui ter ⁊ inſidioſe in nos:ne illas quas amiſerũt ſedes chꝛi ẽ Hmõoi nequiſſimi ſto credentes ſub ipſo humiliati capiamus Defectum ſeminis alie ꝑtis qð nõ vere fructificauit.ſaluatoꝛ ꝓue⸗ mre poſuit ex radice.et quia tꝑales erant. QAue autem ſit iſta radix qua deſiciente iactũ ſemen ad fructum non yenit:ſacra ſcriptura manifeſtat.Nam radix ſapiẽtie eſt timere deum. Timoꝛ quidem dñi. fundamentũ eſt ver bi. Etenĩ verbu dei ſapientia eſt. Et ſapientia dei p ver bum innotuit.Timoꝛ ſiqu ꝛeſtat hu moꝛem vt radicetur.vt in alta conſurgat.vt tribulatõi bus omnibo nõ cedatur. vt ſcandalũ nõ obueniat. Ce⸗ ꝛalitas etiã defectum accumulat:qm̃ nõ pꝛo eternis inſudat.Cꝑales nempe illi ſunt qui ea que tantum hu f ius tꝑis ſunt ſapiunt:qui hoc mundo vti delectantur. qui pꝛo ipᷣis ꝑditis affliguntur.quivt acquirant ſemꝑ ſatagũt.et deũ acquirendo ſtxonũt.quivt ea nõ amit tant virtutes amittunt. Etenĩ tꝑalitas ad ſeipam re⸗ flexa in verbis regni nõ ſtetit:qm̃ depꝛimebat eam.atq; eternoꝛum ꝓmiſſionẽ turbabat. Si eni in eternitateʒ tranſire gliſciſſet vt erat ſuaſio verbi regni ſeipſam cõ⸗ tempſiſſet:et in omnibo fuiſſet equanimis. Radicẽ nõ habere tpalemq; m regni verbo deficit Hefectů fercie ꝑtis ſeminis ita ſaluatoꝛ aperuit: vt alia veclara⸗ tione nõ egeat. Sed veillis qui doꝛmixe ſub ſentibus vlitias putant.ve illis qui volutãtur in ſpinis.ve diui⸗ tibus huius ſeculi qui ſpinoſi ſunt. Coꝛonã nanq; ſpi⸗ neam pungentẽ caput dñi plectũt.veruntamẽ et ab il⸗ la m eramine iuſto punientur Quarte ptis iacti ſemi⸗ mis fructũ trifarium clare chꝛiſtus edixit. vt alio nõ ſit opus:niſi velimus appꝛopꝛiare triceſimos et ſexageſi⸗ mos atq; centeſimos fructus.quod reliquimus hum⸗ libus tractatoꝛibo ſcripturax/Eleruneamẽ hoc coꝛdib⸗ omniũ infigatur: ſine fructu patientie nemo fructiſi cat in ſalutẽ. Idcirco illam ad diſſertonem hiius pam le ſaluatoꝛ appoſuit: vt patientia in qua fructus affer tur ſit toleranne et expectatõis. Et patientia inquit ia⸗ cobus opus pꝑfectum habet. BGaluatoꝛis De parabula tritici et cicanioꝛum ad comꝑationem bonoeum et maloꝛum. ſecundum Mattheum 1 mar cum. Mapitulum. III. 2„ Albnexit aliam parabolam ſeminantis et ſe⸗ minis:in aſſertõne ſue bonitatis.et ſuperin? S ducte malicie oꝑe pꝛaue roluntatis dicens. H LSimiie factum eſt regnum celoꝛum homi ni qui ſeminauit bonum ſemen in agro ſuo. Cum autẽ doꝛmiret venit inimicus eius nocte:et ſuꝑſeminauit ci ania in medio tritici et abijt· um autem creuiſſet her ba et fructum feciſſet:tunc apparuerũt cicania. Mar⸗ cus vero ſerioſius hoc inſinuare videtur dices. Simi le eſt regnum dei quemadmodũ ſi iaceat homo ſemen in terram et doꝛmiat et exurgat nocte ac die:et ſemen germinet et increſcat dum neſcit ille. Vlltro enim ter ra fructiſicat. Pꝛimuʒ enim herbam. deinde ſpicam. de inde plenum frumentum in ſpica. Et cum ex ſe pꝛodu⸗ xerit fructus ſtatim mittit fſalcem quoniam adeſt meſ⸗ ſis. Accedentes autem ſerui patriſfamilias dixerũt ei. Domine nõne wnum ſemẽ ſeminaſti in agro tuo.EIn ge ergo habet cicania. Et ait ille. Inimicus homo hoc fecit. SGerin auteʒ dixerunt ei. Elis imus ⁊ colugimus ea. Et ait. Mon. He foꝛte colligentes cania:eradicetis ſil ⁊ triticuʒ. Sinite vtraq; creſcere vſq; ad meſſem.et in tempoꝛe meſſis vicam meſſoꝛibus. Colligite pꝛimũ cicania ⁊ alligate in faſciculos ad comburendum.triti⸗ cum autem congregate in hoꝛreum meuʒz.. Similitu⸗ do iſta quodamodo pſonalis eſt facti:quã multi conati ſunt aduerſos lereticos noĩe ciganiox interpꝛetari.ſed dicentes epiſtolatio circũcidit.ne aliter qᷓ; ipe intetpꝛe⸗ tatus eſt declaremus.QAm̃ diſcipuli eius dimiſſis tur⸗ bis acceſſerũt ad eum dicentes. Ediſſere nobis palo⸗ lam tritici ⁊ cicanioꝛũ agri.. Qui rñdens ait.. Oin ſe minat bonũ ſemen eſt us hois. Ager aũt eſt mũdus. Bonum vero ſemen. hi ſunt filij regni.cigania aũt ſilij neqᷓ;. Inimicuſ aũt qui ſeminat ea eſt dialolus. Meſſis vro cõſum matio ſeculi eſt. Oeſſoꝛes autẽ angeli ſunt Sicut ergo colliguntur cicania et ignicomburuntur. ſic erit in oſummatõne ſeculi. Mittet filius hoĩs ange⸗ los ſuos ⁊ colligent de regno eius omiia ſcandala:et eos qui faciũt iniquitatẽ. Et mittẽt eos in caminum ignis ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ. Tunc iuſti nuſgebunt ſi⸗ cut ſol:in regno ꝑt᷑is eoꝛũ. Qui habet aures au audiat. Mon debet ad aſiũd iſta fa ſimilitudo tranſſferri. nec pᷣt.ſeruata intentõe dicentis: pꝛeterq; ad qð poſita eſt. Etenĩ cum omnis interpᷣtatio ſermonũ atq; vertbv⸗/ rum ſpectat ad eum qui edidit. et interpᷣtatio legis ad eum qui poſuit.ſi primo ipᷣe interpᷣtari voluerit. Quod ſi fecerit omnis alia vacabit interpᷣtatio:et ꝓtinus erit imptinen EXKEGEEmni verbis ⁊ legis decretis poſitis tacuerit conditoꝛ.tũc interpꝛetabitur lectoꝛ. id ſingulariter et pᷣcipue ſeruans vt in intentõem veniat pꝛimo condentis.Oim enim quarũcunq; ſcripturaruʒ ſtiſcentiũ ſcrutatoꝝ hic eſt optimus canon. vt pꝛeimo ſcribentiũ intentõem quantũ ingenij facultas pᷣt inue⸗ niat.nõ dantes ſcripture aliene conceptũ in ammo ſeu ꝓpꝛium intellectũ.qð ſepꝑe fecit erroꝛeʒ ſed illũ a ſcriptu ra capientes quẽ ↄtinet. interpᷣtatoꝛ eſt ſpũſſanctus in coꝛdibo fidelium.qmi ipᷣe ipax eſt cõditoꝛ. In ſcriptura etiꝗ euangelica ſic chꝛiſt⸗ interdũ eſt locutuſ.vt alia interpꝛetatõe nõ egeat.ſicut in ſimpliciter dictis auderſus vicia.et in aſſertõne vir⸗ tutum.et in cõminatõne pene ꝓmiſſioneq; gloꝛie.Fñ⸗ terdum in virtute ſpũſſancti poſteris dereliquit/inter⸗ dum ea que videbãtur obſcura.ipᷣe declarauit.velut in iſtis duabo de ſatione ꝑabolis.quax pꝛima iam tradita 0 3 cipturis ſiquide diuinis 14 or P mandata pꝛetereũt iſtam etiam in ſenſum alium non diuertens.ea tñ que intellectũ clarioꝛẽ rudibus faciant dumtaxat dicturus aduenio reatoꝛ oim deus bona cuncta creauit:et cre⸗ at ione ꝑñecta creata ↄſpexit:nõ alio intiutu facta q; ſaci enda cõſpexerat. Et icriptura dicit. Vidit deus cuncta que fecerat et erãt valde bona · ſcilicet duplici bonitate: nature et naturaꝑ. Mature quidem oĩm equa bonitas eo ꝙ ſunt.naturaꝝ vero qꝛ pꝛeeminẽtia ⁊ ſubalternatõ eſt in eis. Igitur ſatoꝛ bonus ⁊ ager bonus ⁊ ſemina wo * — na ſunt. Quid ergo malum. vnde. qua. quõ intrauerit increatã bonitatẽ.nõ modica queſtio eſt.nec noua.ſatis et acute a doctoꝛibo pcedentibo inquiſita.vt eti hic me rito taceatur. Sed lboni ſeminis ſatoꝛ eſt filius his hu militatem inſinuans ac etia initians a ſeipo ſaluatoꝛ oĩm chꝛiſtus qui nõ ſe a foꝛma dei.ſed a foꝛma ſerui fili⸗ um boĩs appellauit.qui cũ in foꝛma dei erat miſſus eſt nõ creare ſed ſeminare creatos in hoc mũdo:qui ſuus et totus eſt ager. in quo ſꝑ aliquid egit ab eo quo ipᷣm creauit.et agit et aget quouſq; incognito nobis termi⸗ no finiatur. Merito ager mundus quẽ ipe fecit:in quo etiã egit mirabilia magna ſolus, In quo etiã pater ope ratur et ipe. Nam teſtatus eſt. Pater meus vi do opatur:et ego operoꝛ. Cuius lonũ regni:qui ex ſeipis iemen nõ ſunt: ſed cum ſemęqðel vrbum deiactiue ↄtemplatiue ſũſcipi Eyrigtiie ſe⸗ mina nominãtur. Oꝛoinde ſaluatoꝛ ula fimilitudinẽ ꝓp tulit:in qua ſemen verbũ dei eſſe pꝛedirit tur ſemen filij regni:qꝛ ſemeu recipi dei: vt filij regni Hint Rgtam nõ natura; Quos tuc chꝛiſtus ſeminat:cũ ꝑ ſeipᷣm aut per ſuos pꝛedicatoꝛes verba ſeminãdo vocat. Tunc ipi ſemina fiunt cum di⸗ uina verba ſuſcipiũt:et ſeminati ꝑ verbum in agro hu ius mũdi facti ſunt fili regni.nondũ illius in quo ele⸗ cti triumphãt.ſed illius in quo multis ꝓbatoõibus ago niſant. Mon em inter triumphãtes:ſed inter militan⸗/ tes pñt ab hoĩe inimico ſeminari cicania/MHæe aut quiſ⸗ piam dubie moueatur hoĩes bonũ ſemen aut malũ vo⸗ cari debere:audiat ſcripturã dicentẽ. Semen aũt hoĩim honoꝛabitur hoc quod timet deũ:ſemen aũt hoc exhono rabitur qð pꝛeterit mandata dei. Semẽ quippe quod honoꝛabitur ſunt filij timentes deũ.docti ex ſemme ver bi dei·. Quod aũt exhonoꝛabitur ſunt ʒiʒania a diabolo ſupſata.ſcilicet filij neq;.qui dei timoꝛe carentes/eius mũ iacob ꝑeſaiam dicit᷑ Eltinã attendiſſes mmandata mea:et fuiſſet quaſi arena maris ſemen tuum. Ecceꝙ hoies ſemen vocantur. ec/ ceqꝙ ꝑ cuſtodiam mandatoꝝ dei filij regni efficiũtur et multiplicãtur. Mandata ſiquidem dei. verba ſunt dei. que qui ſuſcipiũt ſemina in agro huius mũdi ſunt filij regmi: mulitares exiſtũt donecin regno eterno ſuſcipian tur:vbi ſcandala nulla conſinut/ ise etiã ꝑ eundeʒ ſcriptũ eſt: Si poſuerit ꝓ peccato aiam ſuam:videbit ſe men longeuũ.lc ſi ate dicat. Si filius hoĩs qui ſemi nauit in hoc mundo filios regnip peccato humani ge⸗ neris voluerit vitã ponereqð et fecit:videbit ſemen lõ Et cum deſuis electis dñs loqueretur:etiã noĩe ſemi⸗ nis inſigniuit dicẽs. Electi mei nõ labvꝛabunt fruſtra neq; generabũt in conturbatõe:quia ſemen bñdictoꝛũ Ee um.hoc eſt ſemẽ ſuum in regno ꝑpꝑetuo duraturuʒ. Dñi eſt.Nõ laboꝛant fruſtra electi dei:qm̃ omnia coope/ rantur eis in bonũ.neq; in conturbatõne generãt:quia in patiẽtia mentis fructiſicant.Mõ laboꝛant fruſtra ele cri dei:qm certã reddet deus mercedẽ laboꝝ ſanctoꝛu⸗ ſuoꝛum. Et ꝑ pſalmiſtã dicitur. alboꝛes manuũ tuar quia manducabis:beatus es et bene tibi erit. Nõ gene rant in conturbatõe:qm ſi eis deſuꝑ datũ eſt ſpiritua⸗ ſextus les filios generare. hoc eſi gaudium et coꝛona:quod de ſuis filijs ſpũalibus dicebat aplus. Itaq; fratres mei chariſſimi ⁊ deſiderantiſſimi gaudiu et coꝛona mea:ſic ſtate in dño. Quia ſemẽ bñdictoꝝ dñi eſt. Quod ſemẽ bñdictoꝝ niſi ſemen aploꝝ ꝑ quos mundus credidit.ꝑ quos ſemina diuina ſuſcepu: vñ hoies ſunt ſemina n⸗ Inj hoĩs factiet filij regni dei. Aut ſcom aliam tranſſlati onem.qꝛ ſemen bñdictum eſt.vt hoc alia eſaie aſſertio teſtatur. Omes qui viderint eos agnoſcent illos.quia iſti ſunt ſemen cui bñdixit dñs/Oed que ſunt ʒijania inter ſemina benedicta.ipᷣe ſaluatoꝛ edixit.ciʒama ſunt filij neq;:quoꝝ ſatoꝛ diabolus inumici hoĩs noĩe appella⸗ tus.Hon deriuemus explanatõem in alteram ꝑtem ab intentõne ſaluatoꝛis ũi ſunt neq́; filij videam magis aũt ne noſipᷣi ſimus vtiq; caueamus. Neqᷓ; ſi dicipñt:omes quiad fidem chꝛiſti nõ veniuũt. Se m̃ chꝛiſtus de oꝛtu nouelle eccleſie loquebatur que re gnum eſt exercitãde militie cuius filios ſeminauit no⸗ uicios aplos ꝑ verbũ ſeminis eius.qui ſpũs pꝛimitias habuerut:et ipi ex chꝛiſto ſatoꝛes etiã facti ſunt:qui eũ⸗ tes et flentes mierũt ſemina ſua. homines plurimos ſemina fecerũt et regni filij facti ſunt. inter quos ſunt a diabulo ʒiʒania ſemnnata. que a ſaluatoꝛe chaſto filij neq; dicũtur:quos alios eſſe nõ dixerim niſi hereticos aut poſt fidem ſuſceptam quomodohibet Peccatoꝛes. de quib ꝑ ſingula velle diſſerere ipa pliritas amnimos fati garet. Elnum tñ de omibus aſſeram.ꝙ oñies hi ſunt ſi lij nequã qui firmat ſibi ſermonem neq;. Se quibo per plalmiſtã dicitur. ꝙirmau erũt ſibi ſermonẽ nequam. Firmant ſibi ſermonẽ nequam om̃jes credentes ſugge⸗ == ſtioni ſathanice:blandicijs mundi.delicijs carnis:ſenſu ali et humane doctrine.ſermoni terrenti a veritate ſeu a virtute hoĩeʒ auertenti:et moꝛes ꝓpꝛios huiuſcemo⸗ di confoꝛmaãtes/mnmicus homo diabolus eſt: nonꝙ diabolus homo dut homo diabolus natura ſit.ſed offi⸗ cio pꝛauo et ſimilitudine mala. Nam ⁊ de iuda ſaluatoꝛ ipe dixit. Monne duodecim vos elegi:et vnus ex vobis dialolus eſt.vt homo diabolus ⁊ diaboluſ homo exma licia merito dici pᷣt.Cuiũs opᷣatione quia malus.quiã ſathan.quia dialolus efficiũtur filij nequa.nõ efficien⸗ ldi poteſtate ſed aſtucia ſuggerendi. Non eni pᷣCᷣt mutare 4 ſubſtantiã.ſeu naturam.neq; cuiſpi voluntatẽ. qᷓ;uis ꝑmittente deo ſuggerendi et ſuadendi habeat ptãtem. Mon eni actõne ꝑſonali dialvlus nequã filios ſupſemi nauit inter filios regni dei.ſed cum inui ſibiliter fallit. / ſalſum pꝛo vero miniſtrans aut cũ timoꝛe plus oppꝛi⸗ mit/aut cum puerſo amoꝛe non diligenda inflectit. aut plus accendit in minimis.aut cum extinguit ignez amoꝛis in magtuis,E iñ ſũpioꝛi palola dialvlus dici⸗ tur tollere ei er um de coꝛde ne credentes ſalui fiat. in iſta vero dicitur poſt ſationẽ chꝛiſti malũ ſerere ver⸗ bum.vt hoĩes filij neq; fiant. Inimicus chꝛiſti eſt. et omatur aduerſari actönibo eius:et oim ſeruoꝛum eius impoꝛtunus ⁊ in ſidioſus eſt hoſtis.Et plus ſatagit ſub uertere quos tinxit aqua baptiſmatis.et eos qui euage lico eruditi ſunt verbo.qᷓ; eos qui nondũ fidem dñicaʒ et doctrinam euangelicã ſuſceperũt. Sempꝑ eniĩ delecta tur maioꝛẽ poſſe inferre ruinam.Abſoꝛbebit enĩ fluuiũ et nõ mirabit ur:habet fiduciam enĩꝙ ioꝛdanis influat in os eius.ſcilicet deuoꝛare cupiens in fide eruditos et ſciens eoꝝ maioꝛem eſſe iacturã:et chꝛiſti maioꝛẽ iniu⸗ riam. ſi ab ipo poſſit eos auereee Ifaſet ad cauẽ dum.qui pꝛeterq; a magnis et in virtute circũſpectis niſi cum pcuſſerit nõ ſentitur:necin ſuis ꝓceſſibus co⸗ gnoſcibilem notã facit. Tpe pacis ſepe ſins pilis inter⸗ ficit. Yncautoꝛum nullus effugiet arcum doloſuʒ eius: 60— rn 4 2— ) r Br P 4 b=ſerr e .— 1 r u rE S r o , 17 rI ir —18 — ————— — — — — — — 4 lef Uin in dalt ſi⸗ t 4 int ne li⸗ gen Pa tin tun + li:contra eos qui pꝛeſumpſerũt dicere ꝙ ſic nõ fimietur cum fuerit puerſa voluntas. etia mala ex actõne pꝛoue ſeculu.quoꝝ faliam opimonẽ ſua ſententia ſaluatoꝛ ab niant. Sed quia ipᷣm per ſe nõ habet exiſtere niſi in al⸗ egit:mam ſi ſeculi conſummatio nõ eſſet.nõ ſic ante cõ qua bona natura conſiſtat:quam ad exxermm ſi poſſit 4 ſummatõem om̃ia quaterentur. nec homini moꝛituro adducere vbi conſiſteret nõ habet. Si vero illam exter tot infirmitates que ſunt moꝛtis pambula acceſſiſſent minare nequiret ſed minuere.nõ cedit in ilam partem i mniſi qꝛ om̃mo eſt moꝛte ſoluendus. Supfluum eſt ſecu quaã dmit:ſed in illa remanet quam exterminare nõ po liconſummatõem exemplis aſſerere aunt röneſunola — tuit. Ac per hoc hac rei vritate cicania in medio tnitici nr cogit credere patrona ſententia ſaluatoꝛis. Meſſoꝛes in herba creſcente apparere ceperut.Acceſſus ſeruoꝝ ad pa 2 De parabolil nec declinabit ſagittam pharatre illius: niſi ab inberen te virtute fuerit loꝛicatus OJeſiis ↄſummatio eſt ſecu/⸗ ſine ſeculi ſunt angeli. Et mira diuine puidentie diſpẽ⸗ ſatio:ꝙ ſint meſſoꝛes:qui nunqᷓ fuere ſatoꝛes. In agri cultuta ſeꝑe contingit:ꝙ qui ſerunt ſimiliter et metũt. HMic ſiquidem ſatoꝛ eſt nius hoĩs:et apli et omnes do⸗ ctoꝛes qui venerũt in noĩe ſancto eius. Oeſſio tñ in fi⸗ ne ſecul nõ eis ſed ſpiritibo angelicis tribuetur exercen da:qui ſemp ciues in ſuperis nunq; in hoc mũdo ſemẽ verbi deioꝛdine a chꝛiſto tradito ſeruerũt. vt filios re⸗ gni facerent:quanq; multa ⁊ magna in hac vita pficiãt iuſſu dñi in obſequiũ electoꝝ. Sed hoc ideo ſide pia fie/ ri dixerim:vt metant in fine ſeculi tonos et malos quo rum ſimilitudinẽ geſſerũt in vita woni hoĩes ſuꝑ terra. cum eis eterne ſociãdi.mah vero diſſimiles facti ab eis includantur in illis tetralibus locis:in que apoſiate an⸗ geli merito eoꝝ ſuꝑbie ceciderũt/Cotum wro quod ſe⸗ quitur in huius expoſitõne ꝑalvle:adaptatio eſt ipᷣius. Quod wero diut.qui habet aures audiendi audiat.hoc eſt dicere:q audit intelligat ad ſcientiã vt adhibeat cau⸗ telam.ne cedat in ꝑtem ſilioꝝ neq. quoꝛũ eſt ſica dño terminata damnatio.ſed aſſumatur in ſoꝛtem ſilioꝝ regni.quoꝝ chꝛiſto miſerante certa erit cum angelis ex ultatio SGẽd qm in pꝛima edtõne paralvle plurã ſun poſita due nõ ſunt in explanatõne diſſerta:hbet comice ad mentẽ reducere.vt tota ꝑpalula pateat:que diuinam actõem ⁊ patientiã et iuſticiã monſtrat/Mam̃ doꝛmire hominũ quod ſaluatoꝛ obmiſit exponerł. inaduertẽtia eſt ꝑericuloꝝ et incautela contra inſidias iniiſibiliũ ho ſtium.et culpata quies in lecto intexto funiba pꝑeccatoꝑ: et ſtrato tapetib ignoꝛantie.atq; vanitatũ mundi depi ctis coloꝛibns ęt aſperſo illa ſuauitate odoꝛum qui inte rioꝛem olfactũ a virtute vere diſcretõnis auertunt.Ex qua doꝛmitõe que mala fuerint ſubſecuta: ſacrã ſcriptu ram qui voluerit inuenire ꝑcurrat Mam̃ doꝛmiens noe nudatus eſt:ac ſi omnẽ verecundiã ecet er. poꝛatus cõmiſit nced inene ſampſon viribo pꝛi uatus eſt mientibꝭ iſboſeth et ancilla oſtiarig do⸗ mus:ipᷣe à pꝛincipibo atronum interfectus eſt. Capite doꝛmes truncatus eſt õ huius peſ⸗ ſime woꝛmitõis:ſunt ſuꝑ bona ſemina cicania ſeninata Bgalugtoꝛis tanq; accidens ꝓpꝛium. ſed impertinens et impoꝛtune adiectiuũ.Neq; iuppoſitat ad pperam actõnem: qᷓ;uis tremfamilias. ſecura familiaritas eſt angelice nature ſi ue humane ad prem omnium deum.qui ſeruis ſuis ad ſeipᷣm ꝑ fidem per charitatem et per oꝛatõnem et con⸗ templatõnem benigne pꝛeſtat acceſſum. Interrogatio vero ex ignoeantia ⁊ ammiratõne ꝓcedit.cognoſcentes omnem creatura ab infinita bonitate completaʒ. et nul lam eſſe mali ſubſtantia:ſed vnde irrepſerat ſcire cupi entes.Et magna timendi ratio nobis pꝛeſtruitur ſicd quod nõ eſt qð eſt ex aliqua parte ꝑte conturbat. Oe ve⸗ ro volebant illa colligere:celum ad deum et ad conſer⸗/ uatõnem lvni naturalis ⁊ gratie omnino inſinuat. ſecd d. intemperatum et nec ſcom ſcientiam cum velint ſubi to inferre vindictam.Pꝛeſeruatio patriſſamilias ex ꝓ⸗ uidentia magna ꝓceſſit.ne ſerui neſcientes bene diſcer⸗ nere.cum acanijs extirparent et triticum. Solus no⸗ it qui ſunt eius:et diſcernedi lonos a malis ipᷣe dum⸗ taxat habet ſcientiã/⸗ di malos ſimul eſſ. um a contrarijs:ex quo lucra maxima nancenun u mulantur merita recte agentium cum congreſſum ha⸗ bent cum pꝛauitate ounſer⸗tarionen fiunt ipſis ex aduerſo ſurgentibecnon et ipᷣi mali poſſent inter dum gratiam conſequi eoꝛum meritis quos affligunt: et interceſſione illoꝛum cum quibus in conuerſatõne miſcenturRõꝛro innumerabiles ſunt conuerſi ad tra mitem veritatig et diunam ſunt gratiã conſecuti quo⸗ rum ilico poſt crimen ſi fuiſſet extinctio ſubſecuta eter⸗ na damna ſubiſſent. De his in ſcripturis ſacris pluri⸗ ma ſunt exempla.dauid.petri.pauli.magdalene et mul toꝛum ſimilium quoꝛum ſpectabiles habemus imagi⸗ nesſet ex multis malis multos bonos ꝑ generatõnem carmus ſuſcepit eccleſia:qui per gratiam in dei filigtionẽ uſtinet deus in agro hinus mi cum bonis ꝓpter bonoꝛum exerciti⸗ credendo ⁊ moꝛibus deuenerunt/Hiuina permiſſio ꝙ ſcere.reſpicit que ſupꝛa poſuimus:iinſũp et quod ab eo impoſſibile factum eſtnon omnes homines iudicari vt ſi euadant tempoꝛe pfunctoꝛie vite. non tamen fimta meſſe ſuffugium euaſionis habebunt. Omnes eniĩ qui ad tempus effugiunt humanum: iudicium includet di vſq; ad meſſem cicania cum tritico gmittantur excre⸗ C A der .. r. Et nocte hec pmixtio facta eſt:qꝛ cum lux veritatis ab/⸗ ainum. Mon emm dus hicomnia punit: no ommia in ceſſerit ab emiſperio mentium humanar.que ſunt di / (c̃icio reſeruat extremo. Sei miſericoꝛdiaʒ et iuſticiam '⸗ — — P uine volũtati ↄtraria nobiſq; damnoſa ſeminãtur/Oe ſemper aſparere neceſſario factuʒ eſt.vt hic miſereatur dium vero tritici eſt modeſtia inter vtranq; ꝑteni quã dialolus nititur maculare:vt maculato medio in quo ſolide virtutis eſt ſedes.cetera tũc a fundamẽto defici⸗ ant/Abire vero ſupſeminantis doloſi:demonſtrat impo tentiam cõmoꝛandi et efficiendi qð cupit.· Non eni pᷣt in tantũ hoĩes occupare quin eos libero arbitrio vti ſi⸗ nat.et quin eis potentia remaneat euadendi ⁊ extirpan di noxiũ ſemen.ac male ſuadate oſcriptõis pacta afrin⸗ tio miſericoꝛdiam: infinita damnatio iuſticii monſtret 2llecno pꝛima cicanioꝛum a tritico:purgatio eſt lono Gereacre. Hrbã⁊ fũctũ fecit ⁊ tůc cicania ap⸗ parułrunt:hoc affirmauerim.qꝙ ea que ſunt bona ex na⸗ tura creſcũt ⁊ ſimiliter exſtudio.que vero mala ſunt na tura nõ creſcunt ⁊ nunq; cognoſcũtur niſi comꝑatione lbonopꝝ:nec enĩ hahent eriſtere pꝛeterq; in bon itate natu rarum: Suppoſitat eniĩ malum naturaꝝ bvnitas:non Ber t — — Nm. d. 1r7 1— NMXM. 2 ₰-1 — 5. N QN Y et tꝑaliter puniat:alibi etiã poſſit miſereri et eterne da⸗ mnare.Nec enĩ inſtantanee pꝛemiando aut puniendo miſericoꝛdia dei atq; iuſticia extempoꝛe apparebunt.ſed eterna duratione manebũt:vt eterna electoꝛum ſalua⸗ rum.HBoni enĩ purgati remanent.cum mali aufer Od in palplaita dicitur ꝙ pꝛi⸗ ma fiat cicanioꝛum collectioilli ſententie.qua pꝛius be⸗ nedicti vocantur ad regnum.et poſt maledicti mittun⸗ tur in ſuplicium:quoniam hic eſt oꝛdo verboꝛum:ibi vero ponitur oꝛdo factoꝛum. Sepe contingit aliter res dici qᷓ fieri.et alio fieri oꝛdine qᷓ; dicantur. non tamen pꝛeiudiciij veritati vllo modo infertur.velut in ↄditõe 0 4 fabꝛiſactoꝛie artis pꝛefertur latitudo.alt itudo.longitu do.magnitudo dvomus aut turris aut cuiuſlibet edini⸗ cij: cum tamen in conſtructõe pꝛimo fiat congregatio ce mentoꝛum:et ad fundamenta iacienda terra fodiatur. AAluigatio indicta faſcculoꝛum ad ſimilitudinem culpa rum refertur vt qui ſimlem vitam cum alijs ſuſcipt⸗ unt ſimilem ſentiant in legibus diſciplinaʒ. Et hi mo⸗ re faſcieuloꝛum ſimul colligentur in pena: qui male in toc mundo viuentes vniti coꝛpoꝛe vel diuiſi ſimiles fu ere in culpa. Et omnimodaʒ inerplicabilitatem imppeꝛ tat colligatio ſimultatis. cum nemo ligatus ſe poſſit er⸗ plicare:nullus a nexu vinculoꝛuʒ liber exiſtat. qui alijs poſſit ad ſoluendum argumẽta pꝛeſtare. h faſciculſ ad comburendum traduntur chꝛiſtus expoſuit:ꝙ mittit ſi lius hominis qui ſeminauit angelos ſuos et colligent De regno eius omnia ſcandala: que nihil aliud eſſe vi⸗ dentur niſi qui in chꝛiſto ſcandaligati ſunt. cõtra quos oſitum erat verbum.beatus quinon fuerit ſcandalia tus in me. Scandaliſantur quidam pꝛopter timoꝛem humanũ in fide:vt omnes apoſtoli maxime petrus qui ſe non ſcandaliſari omnino aſſerebat: tamen timoꝛe Pp⸗ cuſſus defecit in fide.negando quẽ ante pꝛedirerat eſſe ninum dei. Scandaliſantur aliqui in doctrina chꝛiſti nõ recte in eiligent es que ipſa veritas docet.aut deſpicien tes.quia coutra et ſupꝛa ſenſum humanum eſt: ſicut phariſei cum eos ſaluatoꝛ de tranſgreſſione mãdati di⸗ uini pꝛopter traditõnem pꝛopꝛiã aperte ronererea res etiaʒ in dei eccleſia ſcandala facti ſunt qui alios ma⸗ le dvocendo aut viuendo nequiter ſcandaliſant. de qi. i⸗ bus per prophetam̃ dicitur. Elos autem receſſiſtis de Via:et ſcandaliʒaſtis plurimos in lege.aid ſacerdotes e⸗ rat verbum iſtud qui populum erudire debebant:et vi/ ta et voctrina dirigere in ſalutem. Apſi vero de via ve⸗ ritatis receſſerunt: ſubiectis plebeis ſcandalum inferẽ⸗ tes: non leruantes legem quam alijs ſeruandam auda ciſſime pꝛedicabant/uod poſt chꝛiſtum in ſucceden tibus moꝛibus actum eſt: vt multi pontiices ſacerdo⸗ tes atq; doctoꝛes populo er damnatis moꝛibus pꝛebu erunt iuer ad mare ſubmerſionis/Scandala nephn, da qui heretici nuncupantur plenius pꝛedeceſſoꝛes in hac parabola oſtendere. aduerſus eos ſuhtiliſſime diſ⸗ ſerentes:vt hic ſit pꝛeterire cõmodius endietid am ſunt omnes qui faciunt iniquitates:vt nullus pec⸗ catoꝛ niſi iuſia pꝛeuentus emenda remaneat. Facien⸗ tes quippe iniquitatem ſunt omnes qui faſtu ſuperbie peetereunt legem dei: vt hoc diſtare videatur inter züa nia et facientes imniquitatem. ꝙ ʒiʒania ad hreticos ſciſ⸗ maticos et male docentes et interpretantes ſcripturã pꝛeter ſenſum pꝛopꝛium referatur. qui vero iniquita⸗ tem faciunt.ad omnem perperam actõnem Nio au/ tem ho: um in caminum ignis et fletus et ſtridoꝛ:perpe tuitas eſt aneren tonera tenerum hominuʒ ſenſum Per ignis aſperum ſenſum. Fletus pꝛo lonis irrecupa biliter perditis. Stridoꝛ pꝛo reatibo ineuita plicatis/ uſtoꝛum wro fuiſgoꝛ Per ſimilitudinem ſolis exceſſum eterne claritatis inſinuat:qui nec ſub imagi⸗ ne lucidioꝛis coꝛpoꝛis potuit deſignari:quoniam ſub ce lo mil ſole lucidius in coꝛpibus inuenitur:quanqᷓ; mul to peramplius ab iſta luce in eternum ſplendo⸗ iuſtoꝝ erit. Nam erit lux lune ſicut lux ſolis. Et lux ſolis erit icut lux ſeptem dierum. vt etiam eo amplioꝛ ſit erceſ⸗ ſus vt in ipſius explicatione lingua pariter et ſcri⸗ gant⸗ Khciar guornam iee S vidit nec auris au⸗ iut. nec in coꝛ hominis aſcendit que pꝛe arguit deus Ddiligentibus ſe MAuod ver s hiint non eſt cer tum diſſinire:ſi alia ſiue vna eſt cum iſta palvla. re⸗/ U. d. Eα1*² — OCrran g. WI1r. ſrxxπ . 15— — 6 9 aro e= 11— õ E Agoꝛmireè: vt que demum mittitur de meſſoꝛe in meſſem ſextus diderim potius eſſe vnam qᷓ; aliam: qᷓ;uis aliqua ſerio/ ſius poſuit marcus enarrare qᷓ; mattlxuſ. Verũtamen ver ba illa hic breuiter ſubꝛogantur: ne pꝛeterijſſe vide· amur. Oatoꝛ idem qui ſupꝛa filius hominis:cuius do:·· mtio permiſſio eſt agendoꝛum. Nam qui doꝛmit incus⸗ nioſüis ſtin adenninertt enupie quid agatur ne⸗ ꝙ; ſcrutatur ſi quiſpiam aduerius eum paret inſidias. ſi quis aggrediatur. ſi aliquiſ bella commoueat. ſi quis furetur.ſi quis quomodolibet perperaʒ agat. Eſt enim doꝛmitio quedam moꝛtis imago.quedaʒ alienatio ami⸗ me:ceca extaſis mentis.impotentia ſeniu n namob rem doꝛmiens inactuoſus eſt. non omnino ſe ratõnis motu. Quo tipo paralolice filius hominis dicitur obe; erittat libere ſpiritualem et miſticamp edere ationem. Exurrectio nocturna atq; diurna. cu⸗ ſtockia et pꝛotectio eſt in aduerſis et pꝛoſperis: et exer⸗ —– citatio õõ men germinat et creſcit ignoꝛan te ſatoꝛe:ſimilitudo eſt non veritas. Nihil enim filius Ni ignoꝛat.qᷓ;uis ignoꝛantis tipum ſepe demonſtret. Alltro enim terra fructiſicat. pontanea fructificatio terre bonum eſt naturale:quoniam habet naturale bo⸗ num per ſeipſum in melioꝛa pꝛoſicere multomagis bo num ſupererogate gratie ad potioꝛa ſe en tamen et gradus in ſpirituali pꝛofectu euſtunt vt pꝛi⸗ mum germinet herbam deinge ſpicam: deinde plenuʒ frumentum in ſpica/&liridis herba que pꝛimo germi⸗ natnur er ſemine. eſt ipſa fides.qua efficiuntur fideles. MNam ſides eſt erx auditu.auditus autem per verbñ dei. quod eſt ſemen faciens ſemina = vero eſt charitas:quam effraite nominare neſcientes:ab inimi cis in flumine ſunt ſubmerſi. Dignum eſt vt ſubmer⸗ ſus intereat.qui charitatem non nouit.que virtutibus omnibus ſupernatat/rumentum gutem plenum in ſpica:loni operis conſummatio atq; perfectio eſt. fecta ſiquidem charitas ſoꝛas emittit timoꝛem. Exclu⸗ ſio timoꝛis plenitudo e t virtutis.quoniaʒ cum ad per⸗/ ditionem vite rerum et ad ſubeunda pericu la nil timo ri ſuhijcitux.plenum opus atq; perfectum ex charitate genearur fe mõñ per herbam ipſam bonam volunta⸗ tem intelligere poſſumus ſeda puſillanimitate deten⸗ tam ſeu apparentem in nobis:neſaentes tamẽ in quã partem debeat declinare. wlut videntes grani vieidem — herbam.ignoꝛamus vtrum fructincet vel areſcat aut deficiat humoꝛe modico ſeu grandine deſcendẽte de ce⸗ lo:ſiue aeris aut terre defectu aut boſtił curſuſer Pinn vero ipſam noſtram wnam voluntatem vtiq; 1 ic honam vt mala queq; declinet. tamen modica bona perſiciat/Ded perfectum frumentum in ſpica: perfectã in bvnis operibus ninuuevolantaren dN iam alius non minoꝛ vtiq; ſenſus:vt herba empus nature ab adam vſq; ad legem. ſpica tempus legis vſq; quo de uenitur ad chꝛiſtum:plenum frumentum euangelice ſiue chꝛiſtifere gratie tempus quouſc; pꝛe ens ſe finiatur nnſnuetefichi etiã in his tribus gradus militantium in eccleſia conſtruuntur. videlicet pꝛoba⸗ biliter adoꝛientium:et gradien tium de virtute ima. in illam que apicem habet: ſimiliteret eoꝛum qui ad con⸗ foꝛme eis culmitium virtutum auenerunt gaffante pſa eſt vni uerſalis infallibiliſq; dei iuſticia. de qua ſcribitur apoca⸗ lipſis decimoquarto. Mitte falcem tuam acutam a me te.quia venit hoꝛa vt metatur.quoniã aruit meſi is ter⸗ re. Et miſit qui ſedebat ſuper nubem falcem ſuã in ter/ ram:et meſſuit terram. Galcem acutam habebat qui ſe debat ſuper candidam nubem videlicet ſuper eccleſiam omni virtute nitentem.qui ſimilis erat filio hbominis, rvrn — * ewBEr .. rs .4.. .απ 9. I- r. 2— 1. 2- 1 rr- rwrn .- r Gls= . . — Et qui ſeminat vt ipſe ſaluatoꝛ expoſuit eſt filius homi⸗ nis.vt idem ſit meſioꝛ qui ſatoꝛ extiterat.cuia patre o⸗ mne iudicium datum eſt. quia filius hominis eſt. Et de. coꝛonam au ream habebat in capue ſuo.quia ipſe eſt rex regum et dominus dommantium: et in robur noſtre ſi dei atq; ſpei ad coꝛonam ſuſcipiendam pꝛo meritis qui ſumus in gloꝛiam ſuam tranifoꝛmandi. non alij metal lo ſimnlem niſi ei qui ſuper omnia metalla tenet excei⸗ num ſum. vt ſupꝛa id quod ſperamus aurearum ſit in capitiꝰ ann⸗ bus ſaluandoꝛum impoſitio coꝛonarum ſtur pro⸗ ncb tinus fino homimis vt falcem ſuam mitthtꝛac ſi xritas s et ratio diceret. ac ſi ſpirituſſanctus aut pater hominis be ſilio dicat vniuerſa leʒexercere iuſticiam que per falcem m; deſignatur acutam:a cuius inciſione nihil eſt reſerua⸗ h/ bile.quin vmat in meſſſuram. Hoꝛa ſiquidem ſemper er⸗ eſt exercende iunſiicie ad demetendum eos qui vite hu⸗ n— ius curſum iuſte aut culpabiliter expleuerunt ſed vna ius erit ommum hoꝛa qua meſſis que finis eſt ſecllii deme⸗ tet. retur.et omnium erit diiudicatio extrema. cui alia non tio lircedet/ Ane meſſis aruit:ad id pꝛofecto peruenit vt keww⸗ nil expectetur addendum. excepta meſſione per falcem. 8e quod fiet omnino in termino ſeculoum. e De pabola grani ſinapis ſati.ſcoᷣm matlheum mar⸗ en, cum et lucam Capitulum. IIII. ſ OAIſt paraluolam iacti ſeminis.partim in per⸗ i⸗ p ditionem. partim in trifarium fructum con uerſi.et poſt illam qua mali cum lonis vſq; hini ad ſinem ſeculi dicuntur admixti. in modica “ re augmentum eccleſie deſignauit.vt virtus in deum: s Ptentia virtutis ad ſeipſam.et quicquid loni in eccle⸗ n ſia exterius agitur: ad fidei gratiam non ad homines re A feratur. Elnde aliam paralolam propoſuit eis dicens. LBimile eſt regnum celoꝛum grano ſinapis.quod ac. cipiens homo ſeminat in agro ſuo.qð ninimuʒ quideʒ Rre eſt omnibo ſeminibo que ſunt in terra. Quod cũ ſemi⸗ humo natum fuerit creſcit.et aſcendit in arboꝛeʒ: et fit maius tate omnibus oleribus.et facit ramos magnos: tta vt volu ntg cres celiveniat et habitent ſub vmbꝛa in ramis eius ltcn, Non eſt hic ſimilitudo rerum ſed actionum. quoniam igbi ſicut granum ſinapis videtur cõtemptibile inter ſemi lenm na.ſic verbum ſidei videtur contemptibile inter verba t rationis humane.cum verbuʒ fidei dumtarat ſit mn au ctoꝛitate:diſſertiones vero nature pꝛocedant ex quadaʒ . inſita ratione. Sed cum verbum fidei homo chꝛiſtus ſeminandum accepit.quod et ſeminauit vt iam pꝛeno D uimus:et inuiſibilibus creuit augmentis. et ad perſe⸗ l ctionem arꝛis per ſimilitudinem fecit ramos pluri/ n mos.:ſtatus videlicet oꝛdineſq; viuendi.vt homines ve ure Iuũt aues in agere abſqʒ certa via in vanitatibo huiꝰ mũ⸗ d dierrantes. incertis ſedibuſq; vagantes.vemant ad ha e bitandum et quieſcendum ſub vmbꝛa fidei chꝛiſtiane:· iu — Vlut a malis et inten ſis caloꝛibus eſtuati/Elna poꝛro lus eſt artoꝛ que ex ſtipite vno conſurgit.ſed odſſfunditur p ba⸗ tenditur dilatatur in ramis:non tamẽ multiplicata ſti⸗ in pitis vnitate. VUna ſiquidem eſt fides a chꝛiſio fundata .— in coꝛdibus hominũ in ſato et contemptibili verto:que ſe ſeruans in tenaci radice atq; in roboꝛe vnitatem. ſuo ni ineffabili creuit augmẽto.et ramoſ expandit plurimos ad receptionem ommum vemre volentium. vt nulli er ne cuſatio er tergiuerſatõne pateat.ſi non venerit ad quie ſcendum.vt ſi vnus ramus non placeat.alter ad habi,⸗ , tandum in vmbꝛa eius in placito fiat Quamiuis enim ſ vna ſit figes credentium.et vna in ill ſit intentio acti⸗ S onum:mò tamen in fide omnino vna eſt operatio recte 1 Prn NR —ꝑ — Burrr een I r . 9 e.rö, —r — Laor rnptr — 1U.9 „ 4 . Arr rim, . 27. . De parabolſ Baluatoꝛis agentium. Mam et apoſtolus nouem in eccleſia diſtin/ guit ſpirituſſancti opationes.quanqᷓ; T multo ſunt plu res:que velut rami exiſtunt in arlvꝛe.ſic iſte manent in ſide. Ramus eſt ⁊ inter ceteros pꝛimꝰ.inexceptuata ob⸗ ſeruatio mandatoꝝ:in quo pꝛimo mſidere opoꝛtet aues ſpirituales aduenietes.amus eſt i arbvꝛe fide qua⸗ q; abiectioꝛ:ipſa coniugalitas contracta modo dbito ꝓ ptrer pꝛolem. Ramus omnis caſtratio pꝛopter regna ce loꝛum: ſiue que ſemꝑ integritateʒ retinuit: aut illaqᷓ de altitucdine pꝛocelloſi maris in poꝛtuʒ caſtitatis duenit. Mamus abdicatio omnis laudate materiei. Pamus in pꝛorimum onmis actio cum pietate relata. Ramus ana choꝛitica vita. Ramus cenobitica conuerſatio· Ramus caſtigatio coꝛpoꝛis cum diſcretione aſſumpta. Ramus eſt feruoꝛ ad enas.et electio extinctõnis vite. ne pꝛea⸗ datur ab arvꝛe. Magna numeroſitas eſt in ramis. In omnibo his magna et plurima ſunt teſtimonia euange lica ſimiliter et apoſiolica:que velut nota ſaltem excon⸗ ſuetudine agendi ſiue loquendi ſcrutatoꝛibus ſcriptu⸗ rarum.et parcens etiam lectoꝛibus intermiſi: ac ꝑ hoc omnes inuitantur vt aues in arboꝛe huiuſcemodr quie ſcamus. Memo ſibi de aliquo blandiatur non poſſe in ra mis ſidei habitare.cum in ipſis tanta ſit numeroſitas t vnumquẽq; pꝛo ſua capacitate ſuſcipiat.ihil enim ſiges habet anguſtum. in ranus ſuis vaſtiſſima eſt. tan tummodo vnitas in fundamento ln fnen Meautem poſt ſationem grani triticei ſatio grani ſinapalis induci tur:rectus oꝛdo depoſcit.vt amoꝛ charitatis ſuper ope/ ra inducatur:quomam iuxta menſuram amoꝛis: recte agentibus retributoꝛ lvonoꝛum omnium pꝛemia largie tũr. Contritum enim granum ſinapis: vim eximie cali ditatis oſtendit. Sumptum id efficit.cerebꝛum cõmo uet.ſed in hoc experientis plus elucet. De parabola fermenti.ſecundum Eatttrum et ni⸗ cam. Capitulum. V. Irtutem diuinoꝛum ſaluatoꝛ oſtendit cum in eo quod tam videtur modicum. tantam operetur in tranſmutatõne efficaciam in vir tute.ſicut ſupꝛa granum ſinapis. nunc autẽ fermentum. Mam ex arte piſtoꝛia noſcitur: ꝙ modicuʒ fermenti multam maſſam in naturam ſuam conuertit V Et dum pꝛo peccato ſeu peccatoꝛe depellendo apoſiolus loqueretur:auſus eſt dicere. Neſcitis quia modicuʒ fer menti totam maſſam coꝛrumpit. Non tamen hic pecca ti habet imaginem ſed ſimilitudineʒ ad eccleſie ſancte miſteria:et ad animam per bona opera ſatagentem. Et multis hanc parabolam in ſenſum allegoꝛicum diſſerẽ⸗ tibus:nos in vita agenda vt poſſumus includamus. Nam de natura coꝛpoꝛis eſſe membꝛa certiſſimum eſt. et vnius nature coꝛpus cum mẽbꝛis: membꝛaq; cum coꝛpoꝛe ſimilem declarationem ſuſcipiunt. Quoniaʒ ſi regnum celoꝛum ſic aſſimilatum eſt.vt mulier fermen tum accipiens ſit eccleſia que rationes coꝛpo:is tenet: ſic quelibet anima que in coꝛpoꝛe cum ceteris membꝛis membꝛum exiſtit. deuenire poteſt in ſimilem actioneʒ Equidem fermentum anima accipit cum ſuſcipit con⸗ dientem doctrinam: nam et doctrina lona vwl mala no⸗ mine fermẽeti ſignatur cum dicitur. Cauete vobis a fer mento phariſeoꝛum. Mic wro pꝛo doctrina ſana depꝛo⸗ mitur cum aſſimiletur ſibi actioregni celoꝛum. ꝙ taleʒ ſimilitudinem omnino non gereret:niſi fermentũ etiã in bonam partem etiam accipi poſſet. Ofmis igitur ani ma aue appetit eſſe in regno celoꝛum. accipit ſancte ſcʒ euangelice doctrine fermentũ:et in tribus ſatis farine abſcondit·vt totũ hoc efficiatur fermentum: quod dici — —ee — * 7 niam nihil tam dignum memoꝛiaq; voctrina ſa rig nẽ ad intellgendũ eſt alia doctrina ſupioꝛ/quam̃ Liber oteſt pꝛo his qui deliquerunt. Garina nanq; ad contri rionem peccatoꝛum referri ſolet. Nam iſraelitici egredi entes ex egipto iuſſi ſunt poꝛtare farinam: contritõem videlicet peccatoꝛum. Et ad babilonem vt molat fari ⸗ nam:ad contritõnem maloꝛum ſuoꝛum dicitur. Tolle molam et mole farinam: denuda turpitudinem tuam. Euius tria ſunt ſata. Cres enim potiſime ſunt contri⸗ tiomis cauſe. quas menſuras recte appellamus. Habet vnaqueq; determinatam dolendi ratonem. Prima ſi⸗ quidem quia omne iniquum in dei pꝛimo tendit offen ſam. cum fiat contra eius legem eternam: que mala ſie ri ſemper phibuit nunq; conceſſit. Secunda quia eius ledit auctoꝛem etiam ſi pena ſen ſibilis non ſequatur. cum eius dehoneſtat naturam. cum mmuit aut conſu/⸗ mit quod auctoꝛ in ülla placitum poſſidebat: et quantũ in ipſo extitit peccando ſe abſtulit a pulcritudine vni⸗ uerſi. Tercia quia diuina durante atq; dictante iuſti⸗ cia:mali auctoꝛ ſegregatus a deo eijcietur in pꝑenas/er mentum igitur euangelice doctrine in his tribus men ſuris abſconditur donec totũ fermentetur:vt in ſeipam hec tria cõuertat.et ſiat amaritudo euangelica:que ſem per parit gaudium poſt moꝛtem. Et hoc eſt quod ſalua⸗ toꝛ paralbvlice dicit.. Simle eſt regnum celoꝛum fer⸗ mento quod acceptum mulier abſcondit in farine ſatis tribus: donec fermentatum eſt totum. Et etiam acce pta ipſa eadem doctrina in tribus viribus anime abſcõ ditur. vt ſecundum ſuam pꝛopꝛietateʒ in illam conuer⸗ tatur. quod eſt memoꝛari et intelligere atq; weeſcn⸗ welle perfecte ſenſus eſt conſummatus. Mon fit farina miſi in duaba molis granũ ↄteratur.quaꝝ vna ſuperioꝛ alia inferioꝛ. que neciure pignoꝛis accipiende ſunt cha ritas videlicet que omnibus ſuperfertur. et timiditas ne in inferioꝛibus partibus anima Jerſqaticke ſe ab alida cõ ſcondi poterit in farina fermentum.niſi aqua 5 ſpergatur. vt totum cõſperſum fermentivirtute fermẽ tetur.quam nihil aliud eſſe dixerim q; gratiam examo re tributam.vt chꝛiſto cõmaſſati.eiuſq; doctrine vnus panis ſimus cum ipſo pꝛo ipſo amaritudinem huius vite tenentes. cum ipſo facti vnum eternaliter regna⸗ turi. Et hoc eſt quod in fermento ſic abſconſo intelligi⸗ tur regnum dei. De parabola theſauri abſconditi.ſecundum Datthe um Capitulum. I. Hiit eterna ſapientia occultare miſteria. et n humanos animos accendere ad querendũ. Et per paralvlaʒ theſauri abſconditi deſigna uit eccleſie thefſaurum:exercitium iuſtum in agenda vita ſtatuit chꝛiſtianis dicens. Simile eſt re/ gnum celoꝛum theſauro abſcondito in agro: quem qui inuenit homo abſcondit:et pꝛe gaudio illius vadit ⁊ vẽ dit vniuerſa que habet emit agrum illũ.. Si vnus et idem eſt aplondensntlenian wendens /et emens. i. occultiſſimam et difficilem explanationem habet para bla. Si wro vnus eſt abſconſoꝛ/alius emptoꝛ: facilioꝛ et clarioꝛ carpitur intellectus. Nam ſi vnus eſſet abſcõ dens et emens:hec ſequeretur abſurditaſ. Quis enim inuentum theſaurum pꝛeterq; in ſuo agro abſconde/ ret: Quss in alieno:vt pꝛopter theſaurum ad emen⸗ dum animaretur agrum. Si autem in ſuo cur omnig Ddiſtraxit et quod ſuum erat emit. Quis enim ſue rei ſi biipſi factus eſt vendens ⁊ emptoꝛ. Miſi foꝛtaſſis ſic ve limus aſſerere ꝙ quiſpiam in alieno agro ex caſu theſau rum inueniſſet:quem cum non potuiſſet extrahere aut ſextus nollet.ne furti iudicio ſubiaceret. magis iure venditio nis et emptionis voluerit poſſidere.ſua queq; diſtraxit vt agrum habentem theſaurum abſconditum poſſide/ ret: Sed ꝙ vnus et idem ſit ad quem omnes hunuſce modi pertineant actiones.tarditas ingenij mei venire in hanc conndentiã omnino diffidit: ſpirituſſancti gra tia pꝛohibente. leruntamen ad has diuerſas operatio nes diuerſos auctoꝛes inipicere decentius iudicaui.vt alus abſcondens alius ſit et emens.ad quã elucidatio nem ſingula in explanationem uenuancfiͦdſtondes ent deus pater/Cheſaurus eſt filius hbumanatus/ger ipſa eſt actio agende vite. Anuentoꝛ et ſua vendens et emens.eſt omnis fide ſincera ſignatus.regnumq; ce⸗ loꝛum ſcilicet eccleſia ſancta nouit.habet hoc.in ipiahhu luſcemodi miniſterium ſine intermiſſione pꝑeragitur. Inuenmit pater non tempoꝛaliter ſed eterne filiuʒ.cum ab eterno genuit eumſquem in tempoꝛe pꝛeſinito ab / ſcondit pꝛimo in humanitate:vt poſtmodum in actio / ne vite agende abſconderet.Actio ſiquidem ipſa eſt om ne ſacramentale miſterium in quo abſconſus eſt chri⸗ ſtus.ſic abſconſus vt non intelligatur.ſicvere vt per ſi dem inueniatur:mam aliunde ſacramenta non eſſent. ſi non abſconſum chꝛiſtum haterentAbſcondit ſe adã ne videretur a do. innocentie ſtola nudatus mobedie⸗ tie merito.quam ipſe ſub celo pꝛmus incepit.ſed deus e regione filium in ſacramentis abicondit:vt inuenire tur ab homine merito ſidei quam hominibo dedit. In⸗ uentus adã ab abſconſione ſui argutus eſt penaq; mul tatus:inuentus chꝛiſtus inuentoꝛibus peccata remit⸗ tit. Mudus abſcondebatur adam a ſtola virtutis:filius dei abſconditur humanitate veſtitus.quam vt reuiui⸗ ſceret pꝛima ſtola genus humanũ ſponte ſuſcepit.Non enim ĩ ſacramentis fidei noſtre filius dei pꝛeter huma nitatem.nec pꝛeter deitateʒ humanitas creditur.vnio ſiquidem vnam omnino facit eſſe perſonam. Decretuʒ fuit eterm conſilij vt ſic abſconderetur filius dei.vt ſic per fidem mueniretur. vt laboꝛ inquiſitionis in coꝛru⸗ ptibilibus creaturis culpam delectationis in eis pꝛohi⸗ bite per gratiam dei ſuperaret:et quereretur in multis quem pꝛopter multa homo reliquerat.et a multis acce ñ virtutibus etiam eſt abſconſio chꝛiſti.quoniã cum dereturx ad vnum a quo ad multa ſuerat facta digreſſio in actum deueniunt actionis eius eſt gratia:. chꝛiſto dię/ cente:ſine me mihil poteſtis Reeei i omnis lo⸗ ne legis ipſe appoſitus eſt finis.velut pꝛemialis theſau rus in agendis:quoniam finis legis chꝛiſius ad iuſtici⸗ am omni credentivt pꝛo ommibus aſſeratur dictum pꝛopheticum. Clere tu es deus abſe LongreneſCle a?⸗ us abſconditus in humanitate latens in ſaeramentis ſine coꝛpoꝛea dimenſioneę conſiſtens.incompꝛehenſus a ſenſibeſfide cred itus Matet hic theſaurus in agro vir/ tutum:in quo inuiſibiliter inuenitur. Hoc enim potiſ⸗ ſimum haſent virtutes viuifice.chꝛiſtum ſcilicet dei ſi lium in theſauris Mõ enim videtur in ſacramentis aut in virtutibus chꝛiſtus.ſed miro et ineffabili modo ab⸗/ ſfſconditus eſt in eis.qui ſide inuemtir eni 9/ tur. ct aperta ſacie cognoſcetur. Hinc apoſtolus ait. Eli demus nuũnc per ſpeculum in enigmate:tunc autem fa cie ad faciem.Nunc cognoſco ex parte:tunc autem co⸗ gnoſcam ſicut et cognitus ſum Quare videmus ſicut per ſpeculum in enigmate:miſi quia in agro agende vi⸗ te abſconditus eſt. Ager ſiquidem agende vite/ipſa eſi virtutum congregata congeries.ſecundum quam de⸗ bet eſſe omnis actio chꝛiſtiana: ſed in ipſa chꝛiſtus niſi in fide conſpicitur. vt omnino noſtris ſenſibus abſcon⸗ datur. Sed cũ aduenerit tempus pꝛemij poſt exercitiũ oαν. Jr-A"r! En T rr *ͤ; —˙– — — — — — =, — — —— — — N tio des rf ſent. ſeac Nie/ ds gire J nul enntn lis euini Mon uma ynio reng Nt ſit deruf Proh multio⸗ 1 ece ene⸗ an ſoͤl rſi ſtia Gum. Eicſ ents s wpt, npet rbii ⸗ . .G emk m fan geyt ſ — ic,/ bnif ſoon rtid ac. De paraboliſ huius vite videbimus facie ad facieʒ. et cognoſcemus vt cogniti ſumus:vt non abſcondita amphus.ſed in o⸗ mni reuelatõne atq; aperta viſione cognoſcaturccqui non abſcondit eum deus vt ſemper maneret abſtonius ſed vt inueniretur ⁊ cognoſceretur ⁊a fieret manifeſtus et eęſſet pyemium inquiſitionis et beatitudo imnuentõis Mam tſaurus abſconditus a ſcientia abſcondita.que vtilitas in vtriſq;. Si theſaurus non inueniatur et ſa⸗ pientia non effundatur: pꝛotinus eſt ⁊ nulla. Hed hoc Rne filium eternus pater per huiuſcemodi foꝛmam ab ſcondit in tempoꝛe.vt in tempoꝛe imeniatur eternus: qui factus eſt in humamitate tempoꝛalis pꝛo omnibus Pꝛoinde inuentoꝛſſimul factus empto accedet. xcel⸗ ſit igitur homo ad alienũ agrum:et aliquid ibi egit vn⸗ de meruit inuenire theſaurum occultatum. Lmoꝛe the ſauri contractus eſt quo diſtraxit que ante dilexeren et ad commertium venit.ex quo in luce iam ſactuʒ eſt. ſu⸗ um non eſſe agrum quem emit.Alterius erat iuris qʒ ſui vendicauit ex pꝛeciomnon defimto ex numero ponde⸗ re vel menſura.ſed ex vniuerſa diſtracta ſubſtãtia emit agrum illum:vt ſiue magm numeri ſiue parui ponde⸗ ris et menſure nilq; taxavetur.nil eſſet in exceptõne ſed omnis ſubſtatia reduceretur in pꝛeciũ: vt combar agrum pꝛopter abſconſum thſaurum /Si quis iunta⸗ litteram ſequitur omne quod paralvlicł dicitur: aut in ſenſu ſcripturarum errar aut ignoꝛat.et ignoꝛando vio lentabit ſcripture decurſum:retoꝛquens in nefidꝗ par tem que violentiam omnino non patitur/Quamob⸗ rem in omnibus ſacre ſeripture miſterijs id conſidera⸗! re pꝛius expedit.vt intentione ſeruiatur dicentis i poſt teſauri abſcon ſi negocium:qualiter in miſterxio re gni dei xoſſit inueniri diſcernendum eſt.Ad inuenien⸗ dum wlut quedaʒ foꝛtis mulier acceſſitłccleſia.ſeu pei ma ſiue omnis ſubſequens fidelis anima: illo ſciliq; pe de licite inquiſitõnis.quo vmicuiq; licitum eſt querere catholicam fidẽ/que cum inueniſſet pꝛimo agrum q; oc cultum theſaurum. conſiderauit ilum et emit eum. Quare conſiderauit Atrum in illo aliquid lateret.Nã pꝛius ager q; teſaurus noſtris offertur obtutibus. Et diligenter conſiderans inuenit in ipſo agro ſacramen⸗ toꝛum atq; virtutum ineffabilem latere theſaurumad innoteſcentiam recte agentium quod virtus ducit ad chꝛiſtumnon chꝛiſtus ad virtutem.q;uis ipſe pꝛimo ad virtutem capeſcendam adiutoꝛium pꝛebeat. qm̃ non ſi nis chꝛiſti virtus.ſed chꝛiſtus finis eſt omninochꝛiſtia ne virtutis. Et ſupꝛa iam diximus quod aplus dicit.qꝙ ipᷣe finis eſt legis ad iuſticiam ommi credenti. Inuen⸗ tus eſt theſaurus in agro:diligenti conſideratõe pꝛeha⸗ bita.Hec enĩ fuit actio in pꝛedio alieno:vt con ſiderare tur qð boni contineant ſacramenta ſiue virtutes. Ratõ pꝛioꝛ hoc lalvꝛauit in agro. Apſa intelligentia pꝛioꝛ ope⸗ rata eſt. cum ingredi fuiſſet ipa permiſſa:cum ſe abſtra⸗ heret ab his in quibus ſenſualiter ⁊ naturaliter ageba⸗ tur.et niteretur ſi quiſpiã ſupꝛa naturã poſſit inquirere Hoc typo ſalomon ante perfecerat dicens. Cogitaui in coꝛde meo abſtrahere a vino carnem meam: vt animũ meum tranſferrem ad ſapientiã euitarẽq; ſtulticiaʒ. do⸗ nee viderem quid eſſet vtile filis hoim· Optima cogi⸗ tatio hũani coꝛdis.vt abſtrahatur naturalis caro qua velut a ꝑte totum totus intelligitur homo ab ea leticia qua fonnſeter et blandimento ſenſuũ dlectatur. et ani mus tranſferatur ad ſapientiã:que ſolũ in vitalibo vir⸗ tutibus plene conſiſtit. Et ſtulticia deuitetur que ipſa eſt a nõ altera:ca gaudiu ſiue ſolame atq; beatitudinis requiẽ querere in caducs. Hec ſtu conſiſtit his delectari que alium oꝛdintur ad finem. nõ de vir⸗ .. 1— 2: ℳℳ. Se. ſt Mm- + .„△¾P —— — (6- — . Guren- C PrSE niſi cheiſtus dei filius redemptoꝛ oim hominũ. Hec nẽ melioꝛa ſe tranfferre nititur. eidẽ inſepabilivinculo co⸗ atq; virtutũ:qu in eis eſt chꝛiſtus:in quoſunt omnes theſauri ſapiẽtie abſconditi. Nec alibi qui ſaluandi ſunt Oglugtoꝛis tutibus dixerim.ſʒ de gfunctoꝛijs atq; terrenis. et que moꝛtali carnis pꝛudentia inquirũt. Hoc ſiquideʒ ideo ſiat donec videatur qu id ſit vrile ſilijs hoĩm. Mihpil vti · 2 be. le ꝛvo eſt alijs hoim niſi ſpecioſus foꝛma pꝛe filijs ho/ minum:qui filius dei exiſiens inuentus eſt vt homoin habitu hominũoꝛmam dei nõ reiinquens induit foꝛ⸗ mam toim:quẽ non cognouerũt ſilij bominũ:ſed exce⸗ dentes naturã oim hbominum. Contra quem ollexerũt vanitatem. queſierunt mendaciũ graues coꝛde ſilij ho nmunũ. fine q̊ vani ſunt ſilij hoim. mendaces ſunt in ſta teris inſticiaꝝ ſuarũ filij hoim.ſine quo damnantur om nes ſilij hominũ.cum quo a in quo et ꝑ quem ſaluãtur filij hoꝛm. Quid ergo vtile aliud eſſe pᷣt filjs hominuʒ. pe ſit iuxta ſalomonns typuʒ hoim cogitatio: vt quid ſit tiule filijs hoim cognoſcatur. Sʒ hic abſconditus eſt in agro. Si con ſideraſti agrũ eme illum. Mõ eſt tui iu⸗ ris:non eſt tue poteſtatis. Diſtant virtutes a nouerca natura:q;uis ſint ſcom conditam naturã. YJure pater⸗ ne hereditatis.illas hereditare nõ poſſumus. Spiritu alia et coꝛpalia mala in hereditatẽ a ꝓthoplaſtis accepi⸗ mus et perpetuãtur in nobis durante ꝓpagine damna⸗ ta:vt nemo ab his hereditarijs malis pꝛeterq; theſau⸗ rus abſconſus abſoluat.zecio penitus opus eſt.vt iu re venditõis et emptõis ⁊eueniatur in sgrum huc the ſaurum occultante. Ende pꝛeaũ ad rem tam alte vena lem. Que inſignite monete ſufricient Elnde copia me talloꝛum. Que ſuperſcriptõnes a imagines ceſaris im⸗ pꝛimentur. Quis ꝓſeneca fiet ſuadens venditõem do mino poſſidenti. QAui tabelliones ad inſtrumenta con⸗ denda. Que fient in hmõi cõmertio cautões. De his neq; de ſimilibo nemo cauſetur/Etade veſidẽ omia que habesinihil retineas tibi diſtra xndũ.vt anamias et ſa⸗ phira de pꝛecio nõ defraudes.Affer wenditoꝛi omne q accepiſti pꝛecium magnũ vel puum.dũmodo ſint omia inexceptuate tua bona diſtracta · Oim eni inexceptua⸗ ta diſtractio que quis halłet.eſt ommibo abrenunciaſſe peccatis que nti ſunt iiris. Iſta dumtaxat babemus ꝓ pꝛia peccata MTuetudines malas. rebelliones ad vrum. placita ſenſuũ.xoluntates ꝓpꝛias.et ꝓpꝛias regulatões et ſcõm naturã coꝛruptã ledentes.et inclinatões ⁊ mo⸗ res ex eis. Iſtoꝝ oĩm venditio ſiat: et fiamus in gratia . que naturã excedit ⁊ coꝛruptam ſuꝑat/ii ndetur. Hec enĩ mala quis ſibi vendicabit ex blio. Paralola ẽ. Nam his ofibus abrenũciaſſe vendidiſſe ꝓtinus eſt. Pꝛeciũ enið er his patrimonialibo ꝓpꝛijs malis ſic diſtractis pcipiturjpᷣa eſt diſpo ſitio in alterã vitam. et ꝓpoſitum pſiſtendi. recidiuo omni depulſo. ipᷣa eſt ſir⸗ ma woluntas poĩa in gra fieri.ſuꝑata nõ deſtructa natu temitur ager ſacramẽtoꝝ atq; virtutũ.in quo ſem aliquid eſt agendũ. de quo viuendũ.lbi tleſaurus eſt abſconditus.in futuro ſeculo reuelandus.j In hoca⸗ gro mẽeditabatur iſãaac:ſia us aliqñ fuerat medi tandum in agro. Que igitur eſt agri meditatio niſi qua liter in illo immaculate et non ocioſe viuatur. In quo ſic meditatus vidit rebeccam ſponſam nouã aduenien⸗ tem:quã nihil aliud dixerim q;; graʒ ſpũſſancti: in ea vi delicet aſſociatõe mr̃imonij ſpũalis.qua quis ſemꝑ ad pulatus in ſoe agro iacob pgenis ad onentalẽ plagam vidit puteum fontalẽ atq; ꝓfundam dei ſapienti: circa quẽ accubabant tres greges ouiũ.tres videlicet oꝛdi⸗ . nes ſaluandoꝛũ. adaquari ex illo puteo exrpectãtes. Non onr eſt vera ſapiẽtia neq; pfunda niſi in ggro ſacamentox — ⸗ʒʒ— Liber qᷓ; iuxta hmõi puteum accubare decreuerunt adaquari aqua ſapientie ſalutaris:nmõ terrena et carnali que bibẽ⸗ tes interficit. expectãtes qua deus ſuos potauit electos In boc agro ruth moabitis de iuſſione ſocrus acceflit ad colligendũ ſpicas poſt tergum metentũ. vnde ſui vi⸗ etus poſſit fulcire inopiam. Oeficiens ruth interpꝛeta⸗ tur. Et vere ommis aĩa in defectiby eſt et ꝑditõm ꝓxima. niſi accedat ad agrum ſacramentoꝝ atq; virtutu:vt col ligat erempla ſanctoꝝet iuxta nouitate ↄuerſionis illa modica verba que capi pñt exoꝛe doctoꝛuʒ. Ager iſte ad quem ruth moabitis acceſſit.non cuiuſiipet hoĩs ſed ho minis in quo virtus ⁊ foꝛtitudo conſiſtit SBic enĩi wos interpꝛetatur. Decet enĩ agrum virtutũ eſſe hois vir⸗ tuoſi atq; potentis.quẽ nullus violenter ꝑ impꝛobita⸗ tem expugnet. Hec mulier a dño agti pꝛecognita.ne in alterum agrum ad legendũ ſpicas accedat exhoꝛtatõeʒ . — accepit.qm omnis ager pꝛeterq; virtutũ honeſiam con uerſationẽ nõ habet.Mec ſunt meſſoꝛes qui exempla ho neſtatis atq; verba veritatis non relinquũt vñ agende vite poſſit eſſe ↄſiliũ:vt modeſta imitatio ſit poſt eos. Et traditur huic conſoꝛtiũ puellax.vt ſociarum fulta ſolat io.in virtute aĩa plus ꝓficiat:nam ſocialiter iocun dioꝛes ſunt ſpuales agones.Et iuſſum acceperũt ſerui ne in hoc agro moleſti eſſent huic mulieri.MNõ eni vm⸗ us dñi ſerui:ad inuicem debent habere moleſtia. Et cõ⸗ ceditur cum pueris bibendi licentia. cum ſitis aduene rit.Ommuũ electoꝝ in agro ſanctoqᷓ;uis diſpar.ſapien⸗ tie atq; gratie fit vna potatio.et ſaturatio ex pane metẽ tium.Et largam ſupꝛa ſperatũ hec muler accepit licen⸗ tiam.vt ſi vellet metere potuiſſet. Nam ſepe de nouo cõ uer ſis diſpoſitõne atq; animi firmitate conſpecta tribu itur auctoꝛitas diſſerendi. Et aio dilatato mandatur meſſoꝛibus vt ex induſtria plus apponant.cum aſſunt qui plus colligere valeant. Et colligebat hec in agro a mane vſq; ad veſperam.qm̃ vſq; ad ſinem vite actio iu⸗ ſta nõ debet excludi. Quid plura dixerim. In agro fa⸗ cta eſt diſpoſitio vnde ruth wos ſancta et in ſeꝑabili le⸗ ge matrimonij zungereru ſpem auriſſe omnipo⸗ tenti deo in eternitate iungamur. ꝑquirentes theſaurũ abſconditũ in agro ſacramentoꝝ atq; virtutum. De parabola margaritarum.ſecundum Mattheum tantum. Capitulum. VII. MNcompabilit er pꝛecioſus pꝛecioſa miſteria i condidit:et in pꝛecioſis miſterijs ſuam deſi⸗ gnauit eccleſiam:qm̃ negociatõi margarita⸗ rum ipſam palulice comparauit dicẽs. Si mue eſt regnum celoꝝ hommi negociatoꝛi:querenti bb⸗ nas margaritas. IAnuenta aũt vna pꝛecioſa margarita vadit et vendit ommia que hobet et emit eam. Inole⸗ uit ex antiqua cõſuetudine inter hoĩes negociari. et fa⸗ cta eſt inquiſitio et inuentio ſecretarũ partium mundi ad pagenda negocia:illaſq; partes negociatoꝛes frequẽ tant:quas ſuis negocijs ad cõmertia faciẽda nouerint exrerum copijs aptioꝛes.Et cũ inuenerint aliquid inſi ane pꝛecioſum:emptõnis iure ſibi vendicare feſtinant. His tipicis actõnibus eccleſia ſancta deducitur.que re gnum celoxv in ſancto euangelio ſepius appellatur. Na negociatoꝛes ſunt ſed ꝓ celeſtib legitimi cheiſtiani. Et qui nõ fuerintſanimantur ad negocia pficienda celeſtia cum tale margaritũ repiatur in regno: pꝛecioſitate cu⸗ ius ſunt omnia merito diſtrahenda. Querunt pcioſas margaritas: ſed vna eſt dumtaxat ſup omnes pꝛecioſa: . . Bẽt. etere q;uis ſint aliquib inſignite virtutiboſnon Erpediunt ad finẽ ad quem negociatoꝛ eſt editus. nec auferunt inopiã ad quam depellendã ipe mercatur:nec Pesdtn enn ſextus illam infirmitatem depellunt cum qua periculoſius ne gociatoꝛ ipᷣe decertat. Mam ſi de margaritis ſcientiaruʒ ggitur. pꝛecioſe quidem ſunt. multa docent. erudiunt negociatoꝛẽ.attollunt in fama. eloquentem faciunt in ammiratõe atq; veneratõne hoĩm ſepe ponũt:oſtendũt ſecreta nature.ad aſtra diſcernenda ſuſtollũt.xex men⸗ ſuras et ſiguras aperiunt. calculando cuncta ꝓpoꝛtinã/ tur:modulantur vocis ꝓductibilis inſtrumenta: oꝛare faciunt et acute ſilogiʒare:habente phiſicam adijciunt ne ledatur phiſis.et leſa curetur. cirurgicari demon⸗ ſtrant vt vlcera et vulnera de coꝛpꝑibus depellantur.ſo⸗ lonis et athenienſium et romanoꝝ leges. ante mundi rectoꝛes foꝛtiter garriunt:et vt ꝑſtringam mathemati carum et mechanicaꝝ plenus eſt oꝛbis. Et in currum quattuoꝛ diſponentiũ hoĩm moꝛe multi aſcenderũt:et adhuc acute diſputatur de ipſis.ſed nec expediunt poſ⸗ ſeſſoꝛem ex omni pcioſitate quã continẽt.eius animuʒ non quietant·beatã vitam nõ conferunt. In vna non in pluribo omnis eſt virtus:in illa videlicet euangelica et eterna doctrina.que pꝛecioſitatẽ habet tꝑalem ſnc⸗ Iiter et eferna.Quam qui inuenit omia diſtrahat. oĩa vendat:abneget ſemetipᷣm et emat illam. ad quã mue⸗ niendam oĩm querentiũ vitam et ſaluari volentiuʒ fe⸗ ſtinare deberet intentio.qm̃ de illa ſcriptum eſt:qui me inuenerit inueniet vitã.et hauriet ſalutẽ a dño i veẽ ro ad omnia mundi pꝛecioſa volumus referre pubolam nil pꝛecioſius inuenitur in octe terraꝝ qᷓ; quod inueni⸗ tur in agro dominico Nil ꝓtinus pꝛecioſius chꝛiſto qui pꝛecioſa eſt margarita in terris inuenta.qm̃ ipſe in ter⸗ ris viſus eſt.et cum hominibo conuerſatus eſt.qui non inueniretur niſi quereretur· Clerũtamen nec hoc niſi ſe offerret omnib requiſitus. Sed tꝑus eſt requiren⸗ di dñm.cum ſe inueniendũ expoſuit Et ſi nõ inuenitur niſi queratur.etiã necdũ queritur niſi ſe requirentib⸗ offerat.quantum queſtioni regula pꝛefigitur. Hinc per ſapientiam regula querendi poſita eſt. In ſimplicitate coꝛdis vt᷑i querite illum. Inuenitur auũt ab his qui nõ tentant illum.Apparet aũt his qui fidẽ habent in illuʒ Ecce Eengenn pꝛeuia eſt ad inuentõneʒ optime mar gariteſConnectit aũt dñs ꝑ hiremiam coꝛdis totalita⸗ tem dicens. Cum queſieritis me in toto coꝛde veſtro: tunc inueuiar a vobis:Matutina ſollicitudo ad inueni endum congrua via eſt. tepiditas auteʒ nunq; inuenit eum.de quo in tipo ſapientie ſcriptũ eſt. Qui mane vi gilant ad me inuenient me. Mane aũt vigilare ad chei ſtum eſt illum omnibo cogitatõibus et ſpeculatãmbus anteerre: qui ſemp inuenitur ſi nihil ante illum autpᷣ ter ipᷣm queritur. Sub eodem etia ſapientie tipo in li⸗ bꝛo ſapientie ſcriptum eſt. cum his qii facilem inuenti onem expediũt. Gacile videtur ab his qui diligũt eam: inuenitur aũt ab his qui querũt ũlaʒ. ꝛeoccupat qui ſe concupiſcũt:vt illis ſe pꝛio? oſtendat. Qui de luce vi gilauerit ad illam nõ lalvꝛabit:aſſidentem illam in foꝛi bus ſuis inneniet.Ecce dilectio.queſitio.ↄcupiſcentia euigilatio de luce veritatis ⁊ fidei.pꝛeoccupantẽ nos et aſſidentem foꝛibus voluntatũ noſtrax.facile faciunt in uenire Ermmius aũt ꝓphetarum alibi audiuit: et alibi inuenit. Ecce audiuimus eam in eſfrata: inuenimus eam in campis ſilue. Pꝛeter id ꝙ in iudea cheiſtus na⸗ tus eſt a quibus repꝛobatus:inuentus eſt in ſiluis gen tilium docere vbi ſpũ et virtute inueniatur. Nõ igitur deſcendamus in ſecretioꝛa maris:nõ montiũ alta ſub⸗ eamus.nõ loca cõmercij ad inueniendam hanc marga ritam.ſed campos ſilue penetremus. Silue loca ſunt inculta et agreſtia. In inculta et agriſti via/rationabili ter aſſumipta:chꝛiſtus dñs inuemitur. Nõ eni in cãpis „ „* D . N in it e Int on ſ⸗ ndi nti um et vl, l on mi⸗ 0 nle⸗ ſe Ime ſEE In eni⸗ n tet⸗ ſon niſ ten⸗ tur nb De paraboliſ delitiarum ſed ſiluarꝑ:qui ſe obtulit requiſitus. Que-⸗ rantur loca remota et nemoꝛum campi qui ſunt amici meroꝛibi.ↄtemplatõmbus apti.a ſtrepitu alieni.et ini⸗ bi inuęnietur:qui inter delitias et turbas ſepe perditus ſt inter omies quedam via decentioꝛ. compendiuzʒ habens:vt ſic queratur vt ab aplo refertur inuentus. Inquit eni. Et habitu inuẽtus eſt vt homo. indutus eſt dei filius nte humanitatis habituʒ ſin quo apparere hominbo voluit./ſicq; inter hoĩes conuerſari.vt poſſet a querentib inueniri. Qualibus moꝛib axparuit chꝛi ſtus:in talibus inquiramũs. In foꝛma hois degeẽñns. ömſrauit hoibo quid in ipo inuenire ſatagerẽt. Tler⸗ bo vitam agendam docuit:egit oꝑe etiam habituinuen tus vt homo. Supꝛa id qð hoĩs eſt viuebat. Inſpiciã⸗ tur actões eius.in illis inquiratur et inuenietur vt ho⸗ mo.circumciſus vt homo.ad templum delatus vt ho⸗ mo.fugit in egiptum vt homo.timuit vt homo.cõuer/⸗ ſatus vt homo.ſubditus parẽtibo vt homo.baptiſatus vt homo.ieiunauit vt homo.tentatus vt homo.pꝛedi⸗ cauit vt homo.laboꝛauit vt homo. doꝛminit vt homo. eſuriuit vyt homo.manducauit vt homo. ſitiuit vt ho⸗ mo. bibit vt homo.ploꝛauit vt homo.turbatus vt ho⸗ mo.clamauit vt homo.apoꝛiatuſ vt homo.humiliatus traditus vt homo.ligatus vt homo.verberatus vt ho mo.paſſus vt homo.crueiſixus vt homo. moꝛtuus vt homo.ſepultus vt homo.refurrexit quia homo. aſcen⸗ dit vt homo.etiam et qauia bomoſin om nibo pꝛocul de⸗ pulſo peccato. Sic ergo inuentus vt homo:ita eũ que⸗ rat et inueniat homo:inuentũ teneat nec dimittat ho⸗/ mo.et introducat in tabernaculuʒ mentis donec ipᷣe in eterna tabernacula introducat. De parabola ſagene. Secundum Mattheum. Capitulum. VIII. Rcdinauit ſaluatoꝛ in iam dictis palbolis exer o citia hoĩm et animauit coꝛda multoꝝ.nũc ꝑ pabolam que finem ſeculi poꝛtat:oĩim men⸗ tes abſterret et cautelam ſuadet:cum ad exa men electõis neceſſariũ ſit venire.ad reponendum ele⸗ ctos in ꝑtibus ſummis:et repꝛobos in penis tetralibus eternaliter includendũ. Iterum ſimile eſt regnũ ce⸗ loꝛum ſagene miſſe in mari.et ex omni genere piſcium congregãti. Quã cum impleta eſſet.educentes ⁊ ſecus litus ſedentes.elegerũt bonos in vaſa ſua:malos auteʒ foꝛas miſerunt. Dic erit in ↄſummatõe ſecnli. Enbũt angeli et ſepabunt malos de medio iuſtoꝛuʒ.et mittent eos in caminũ ignis:ibi erit fletus et ſtridoꝛ dentiuʒ. Hic moꝛes cudere difficultatẽ habet:et timeo exoꝛbita⸗ tionem ab alueo recto ſacre ſcripture.ſi velim illos im⸗ poꝛtune inducere.nam de ſine huius mundi et eccleſie paralvla eſt. Et ſi nil aliud argueret mũdi finem vtiq; ſuſficienter aſſerit lxc adaptatio ſaluatoꝛis.nec ad aliuʒ ſenſum multa expoſitõe indiget.cum ipe clarefecerit di ſcipulis ⁊ auditoꝛibo ſuis.d ſoliditate recte agentium eſt iſta ꝑpabola. et in ꝑpuerſoꝛum ꝓlata terroꝛem.cum lbv⸗ ni dilanrurgpuerf detrudantur in genilen. ITIEIE gena omnis iuſticia ſiue doctrina miſſa in mare pꝛeſen/ tis ſeculi ab oĩm creatoꝛe ab adam vſq; ad conſumma⸗ tionem id eſt in qua recte agi potuit vel ꝑccari. Cõnexa quidem ⁊ reticulata man ſit ab eo tꝑe quo creatoꝛ crea⸗ turam condidit.cum qua ſub celo loqueretur:mec inter ciſio facta fuit in filo.quin ſub nodis multiplicibo necte retur.ab oꝛiginali iuſticiap circumciſionis diſtinctõem/ et locutõem patribo factamjet ꝑ legem in monte ſina. et peructuatõem ꝓpheticamſquouſq; euangeliũ adde⸗ retur.exquo velut ex reticulato artificio eſt in nodis in⸗ ſolubilibo perfecta ſagena ꝓtenſa ſub vndis.in qua pi/⸗ — „ . P˖.1 .ł . Moe ad huiuſcemodi officiũ piſcatõis acceſſit/Abꝛahaʒ iſaac et iacob ſuis tꝑibus piſcati ſunt YJoſeph morſes ges deo accepti omneſq; ꝓphete qui nõ a ſeipᷣis ſed a do ſenſum. ſe tranſfferentes in nouitate vite ad ambulſan⸗ repꝛobantur:qm̃ huiuſcemodi piſcatio habet iudicium tent 0 intelligẽtia elabatur interrogat.. Intellerxiſtis hec oĩa. noſcit᷑:ſi deſicit intelligẽtia vbi veritas docet. Et nõ ap⸗ Baluatoꝛis ſces pꝛocelloſi maris vndiq; congregantur: ꝓducenda ad litus cum piſcatõem hoim voluerit terminare/Ad hanc ſagenam immittendã ſub vndis ipᷣe ꝓthoplaſtus . poſt pꝛeuaricatõem piſcatoꝛ effectus eſt.velut qui pꝛioꝛ pLDE in hominibo nouerat dñi voluntatẽ: quam facendazet PE w ſue ruine cautelam poſteris pᷣdicauit/Enoch etiã in ſa⸗ gena oꝛiginalis iuſticie ſemetipm et alios piſcatus eſt et aaron conati ſunt piſcari etiqʒ pharaonẽ egiptiacũq; ppłm:ſimul cum eis quos de ipoꝝ mambus eripere cu⸗ piebant. Yoſue et qui tꝑa iudiciaria tenuerunt. celato⸗ res legis in arte piſcatoꝛia ſtuduerunt/Samuei et re⸗ mino miſſi ſunt:artem piſcatoꝛia exercuerüt/per quos etiam pꝛedixit dñs piſcatoꝛes alios ſe eſſe miſſurum. aplos pꝛeintendens et ſubſequos vſq;quo ſeculum ter minetur. Minc ꝑ hieremiam dictũ eſt. Ecce ego mitta piſcatoꝛes ad vos dicit dñs:et piſcabuntur:nõ alia ſage na niſi in ea quam ex filio eterne legis contextã agnoui mus/Et in altu ducta eſt ſagena iſta.et pfunde laxata in capturam:eo ſenſu quo in vocatõe aploꝑx dictum eſt. ꝙ a piſcatõne piſcium eſſent in piſcatõem hoĩm cõmu⸗ tandi. Ex quibus cum fuerit impleta ſagena educitur ad litus: vbi erit finita nilcatioſEr qm mixta eſt captu ra rõnabilium piſcium ſicut et tatione carentiũ qꝛ non om̃ies vixerunt vt in diuerſitate labentiũ tꝑm ſuſcepe/ runt.nec omnes habuerũt repꝛobum ſenſum.aperta fi et lonoꝝ electio.malis etiã publice repꝛobatis/Sed hi .V 5 ð dumtaxat eligũtur qui ab eterno pᷣdeſtinati ſunt quos =⸗ ſmrnie r elegit ante mundi conſtitutõeʒ ſanctos eſſe: ↄfoꝛmeſq; fieri imagini filij ſui qui electõmi diuine pꝛeſtauerũt aſ⸗ dum apte in via dei: nõ arbitrio ꝓpꝛie voluntatis:ſed de creto et lege vocantis/Crũtamen non obſtat huic pa⸗/ ralvle queꝓ conſummatõe ſeculi dicta eſhill ingula⸗ rium ↄtinuata piſcatioſobi ſub incertitudine militan⸗ tium aliqui eliguntur adueniente coꝛpis moꝛte.aliqui dubium ⁊ occultũ:vltima vera certum et manifeſtum Et ex hoc nobis poꝛrigitur ſub cauto timoꝛe ducere vi e· /·o tam noſtram.ne ſimus de piſcibo repꝛobatis: ſicq; dege re ſub aquis pꝛocelloſi maris.vt in capturã vmamus electamcum̃ ẽt ſagenã ẽtiam ſõ immerito virxerim dei S. g- ,. . omnipotentẽ ineuitabilẽ iuſticiam. que abſq; alicuius ſubterfugio cũctos inuoluet. De qua ſup pharaonem regem egipti ab ecechiele ꝓphetatum eſt. Expandam ſu per te rethe meũ in multitudine pploꝝ multoꝛũ. et ex⸗ trabam te in ſagena mea.·et pijciam te in terram. Glo⸗ riabatur hic quaſi aquaꝝ dñs.et ꝙ ab ipis ꝓtegeretur. quem oñs ꝑ ꝓphetam in ſagena ſue omnipotetis iuſtti⸗ cie capere cõminatur:vt ſuper eum decernat penaliter qui iuſte viuere recuſauit.angeloꝝ vero miniſteriũ et maloꝝ toꝛmentũ:ſollertibo ſcripturaꝝ ſcrutatoziln ꝑa oτ—iı-at doctozis volentis in animo audientiuʒ — miiino inferre doctrinã.et pᷣcauens qð ꝓfertur ne ab Dicunt ei. Etiam. Incompꝑabilis loni ꝑditi periculũ pꝛehendiſſe moꝛes iuſticie.germanum eſt beſtijs. Sed vey nazr⸗r ſ, — nec intellexiſſe pſectum quiſpiaʒ habet: ſi de ſit actio cui ⸗p 7 = tribuitur pꝛemium.Memimiad palmam ſcient ia facta eſt aut acuitas intellectus ſi eſt amoꝛ et poſſibilis a⸗ ctio. Ygitur vt in pꝛedicatõem et actõem wniantſchꝛi⸗ ſtus õ hec omnia.Affirmant au ditoꝛes pꝛeſio eſſe intelligentiã ad pꝛolata.que aut ad Liber iudicium aut ad miſericoꝛdiam intelligentibus eſt. Et ait illis parabola per ꝑabolam cõfirmans. Ideo omms ſcriba doctus ⁊c. . . De paralola ſcribe periti ad patremfamilias ⁊ theſau ratum. Scom Matiheum. Capitulum. IXx. EVlm multas pabolas ſine interpolatõe vñs c poſuiſſet:tanoem quod ꝓtulerat ad cuius ſi militudinẽ faceret declarauit dicens. . Ydeo omnis tcriba doctus in regno celoꝝ ſimilis eſt homini patriſamilias:qui ꝓfert de tſauro ſuo no⸗ ua et verera. Habet paterfamilias theſauros ex rebus veceribus aut antiquis.tam tranſmutabiliũ rerum et ex vſu deficientiũ qᷓ; etiam ꝑſiſtentium. Et omne dixe⸗ rim eſſe theſaurum.qð appoſitõne quarũlibet rerum ſu mit augmentũ:vt vetera noua ſuſcipiant. et noua vete ribus apponantur. Aut auro ? argento aut veſtib aut lapidibus pcio ſis.aut ex noualibo appoſitõne facta the⸗ ſaurus inſurgit:ex quo paterfamilias ſcom engentiam noua et vetera pfert ad domeſticam curam:ſimiliter et cum vult ex munificentia dona largiri. Non aũt theſau rus eſſet ex veteribus ſi nõ fulciretur ex fiſcis: neq; ſiſci et noualia pꝛeſtaret auxiſſem:ſi mihil in veteribo habe⸗ retur.ltraq; opoꝛtz ineſſe:alioquin euaneſceret ex his que ꝓferũtur/Oic ſcrxiba peritus qin ad alios habet P⸗ ferre ſermonem.in theſauris ſapietie huiuſcemodi pa⸗ trifamilias factus eſt ſimilis:quem veterũ atq; nouoꝝ opoꝛtec habere peritiam.vt de vtriſq; ad auditoꝛes oi⸗ ſit plena documenta pꝛeſtare Peritũs per omnia et in omnibo et ſuper omnibus ſriba eſt ipe: qui paralo/ lice faturſin quo theſauri omnes ſapientie abiconditi ſunt.qui vetera ⁊ noua docendo ꝓtulit.cum diſſeruit de oꝛiginali iuſticia.quecũq; vultis vt faciant vobis homi⸗ nes:et vos facite illis.cum dixerit de lege moiſaica.quã nõ venit ſoluere ſed adimplere. Similiter ⁊ noua edu xit de theſauris ſapientie ſue.cum noua mundo contu lit ſacramẽta.cum vocauit in vite nouitatẽ.eum ad pꝛe cepta ſuꝑaddiderit noua conſilia. Pꝛoduxit vetera cũ infernales penas aꝑeruit ad quas deſcendit peccatis ve teribus veteratus.Noua ꝓtulit:cum nouitatẽ reſurre ctionis et gloꝛiam vere credentibo repꝛomiſit ac imaginem oñis ſcriba doctus in regno celoꝝ inſtruitur vt noſcat veterem nouãq; legem:vt poſſet ex eis para wie foꝛmare ſermonem.Et ſponſa ſponſo gratulabun⸗ da dicit.Omnia poma noua et vetera dilecte mi ſerua ui tibi.Doma noua fructus ex euangelica doctrina:ve tera fructus ex lege.Ena quidem eſt eccleſia ſaluando⸗ rum:ex fructibo iuſticie vtriuſq; teſtamenti.Necnon et in doctoꝛibo et peritis ſcribis vetera et noua poma ſer⸗ uat.cum in pꝛolata doctrina vtriuſq; teſtamẽti cenſura ſeruatur. Eletera ſeruat chꝛiſto. cum veterem munduʒ creatum et nouum ꝑ recreatõem pie atq; inleſitanter credit.cum patres veteris teſtamenti et nouivna ſide collaudat.et oꝛiginalem iuſticiam in pꝛimoꝛdio conditi onis humane in coꝛdibo hoĩm ſcriptam:ſimiliter et eu angelicum aſſenſum pſtitit in fide ven ”õ quidem doctus in regno celoꝝ.qui patrifamilias in the lauris ſimilis eſſe debet:omnẽ doctoꝛem deſignat er au ctoꝛitate cat holice docentẽ.quem opoꝛtet in vtroq; teſta mento eſſe peritum. vt illius figuras iſtius veritates agnoſcat. Omnia enĩ in figura contingebant illis qui gebant ſub veteri teſtamẽto:nobis aũt ſub nouo mi litantibus veritates explicite apponuntur. Sub vela⸗ mine vetus teſtamentũ erat.ad cuius oſtenſionẽ moi ſes velamen geſtabat in fade.a nobis vero velamẽ ab⸗ latum eſt:qm tranſimus ad chꝛiſtum.Apłus ſiquideʒ dicit. um tranſieris ad chꝛiſtuʒ auferetur velamen. — rr : * 7 pꝛeterq; in pace nõ habitat nomẽ dei ſextus Erpedit quidem ſcribe ſollerti et nouo et veteri in audi toꝛibus fidem aſtruere:velut ſi ſic eoꝝ celebꝛaretur in- ductio.ex ſigno ad ſignatũ. ex coꝛtice ad medullam. ex vmbꝛa ad ſoliditate:ex figura ad veritateʒ. ex ſermone ad ſenſum.ex a ad intelligentiã gertane ſberinn ritus ſcriba nõ nouis. Quamobꝛẽ ſi etiaʒ ſtet in regno dei ſcʒ militantis eccdleſie nõ agit ſed agitur:nõ inſtruit ſed docetur. Doctus vero rem regni deiagit · inſtruit et aſtruit. Profert vite nouitatẽ vt in eius nouitate am/ bulemus:ſimiliter et vetuſtatẽ vt deſeramus.Omnia noua exchꝛiſto:cũcta vetera ex adam. Vetera tranſire cogantur:omnia ex chriſto noua in nobis fiant.Hoc ꝓ ferat hoc ſuadeat ſcriba doctus in regno celoxvt nouis ſupuenientibus in vigoꝛe gratie: vetera pꝛoijciantur que ſunt ex oꝛigine cuſpe. De parabola introducta de illo qui incidit in latro⸗ nes et reſponfione de pꝛorimo. Secundum Lucam Capitulum. X. Nterrogatus vñs noſter ieſus a quodam phariſeo ten tante.ſi quis ad diligendũ eſt primus.parabolice apolo giſauit nõ explicans quis ei pꝛoximus eſſet.ſed cui ipſe pꝛoximus eſſe xberer aln mimo indigentibn ad imple . tionem iuſti mandati ꝓrim eſſe debemus. Ait emm Homõ quidam deſcendebat a hieruſalem in iericho et incidit in latrones:qui etiã deſpoliauerũt eum:et pla⸗ gis impoſitis abierunt ſemiuiuo relicto. In tractatu quem nuꝑ edidimus de pꝛoceſſu peccatoꝛis habunde iſta pabola tractata eſt.ſed q́;nis minoꝛate hic pꝛeterire nõ H us ab hieruſalẽ. auerſio eſt a pace.a vir tute.a quiete.a templo ſacramentoꝝ dei:ab eo qð aucto ritatem habet et veritatis rõnem. Eteniĩ iſta ciuitas re gia et ꝓphetalis erat.Deſcenſus ab hieruſalem eſt dere lictio honeſtatis.pᷣtermiſſio ſanctitatisab obediẽtia le⸗ gis eterne.in qua ſtantes in pace ſumus ad deum.cui animo rebellantes pᷣtermittitur pax e cauſatur damno ſa diſcoꝛdia.Nihil amarius nihilq; damnoſius qᷓ; ſi pax Prc dei que exuperat omnẽ ſenſum.nõ cuſtodit coꝛda et in/ telligetias hoĩm.qua viſſoluta obeditia legis dei om̃i⸗ no deperditur.que niſi ꝑ huiuſcemodi obedientiã non tenetur. Male ſibi pꝛouidet et ad gehennã ſe parat:qui a pace fecit abſceſſum. Sibi omnino nõ conueniet ſia deo diſſidium fecit.et inteſtinũ poꝛtabit continue bellũ Nam moꝛtis habet imaginem qui diuiditur in ſeipſo⸗ Vigdebuntur etiã ſibi alij aduerſarij q;uis aſficiãtur ei qui ꝑdidit dei paceʒ:qm nemo ſecurus in regno ſi cum rege agitur bellum. Suſpicabitur enĩ inſidias exiſtẽs impe⸗- — R—.— etiã cum amicis.Erit moꝛe cayn vagus et pꝛofugus ſu ⸗ per terram.timens occidi.qui occidens fratrẽ ꝑdiderat ) pacem dei. Et ſemei qui maledirerat dauid cum fuge; e⸗ reta facie abſolon.a ſalomone regenteſpaterne iniurie ſub federe vt habitaret in hieruſalẽ remiſſionẽ accepit/ ſub interminatõe moꝛtis ſialiqñ ahilla diſcederet: gGd et factu eſt cum diſceſſit Magnüu eſt bonum diuine pa⸗ P(Ir cis in qua exiſtens a chꝛiſto indulgentia ſuſcipit. etiam ſi eternũ deumet patrem eius et oĩm in aliquo maledi xit:a qua recedens merito moꝛtis gladium non euadit ꝰ non ſolum dixerim tꝑalis.ſed moꝛtis eterne⸗ lem dumtaxat elegit dñg vt eſſet nomẽ eius in ea:quia eſt di.qm̃ pacifici templum viuũ ſunt dei viui. Et ad⸗ uerſus ſe interpꝛetabatur dauid in pſona eoꝛum qui de tinebantur in babilone captiui.ſi nõ ꝓponeret hieruſa⸗⸗ lem in principio leticie ſue.cum nulla ſit vera leticia po tius omne gaudiũ triſticia dici pᷣt.miſi in dei pace fun⸗ t in ea templuz ⸗ Wieruſa, — c detur. Et ſi hieruſalẽ pax euangelica datur.hiericho og =ſ r A, = r I . W. 2-J tur excidiuʒ.et maledictio reediſicatoꝛibo eius/ Itur — ——GU ,— — —W — ę— —ð —. — — — e es ₰ . Zwer legemimplet in peorimo. et ſe pꝛorimo ꝓrimum ſacit. De parabolii Baluotoꝛis o tu quidam merito nominari non vignusſvnce abce⸗ debas quov deſcendebas: aduertere debuiſti Elt quid in mentẽ venit quietis regionem dimittere.abireq; in ciuitatem lunarẽ.que nunqᷓ; in eodem ſtati et et nunq; ex aliqua ſui pte tranquillatur/ Oirandis pmiſſi onibus agitur.vt exiſtens in domo virtutum apoſtaſiã meditetur:ſed aut nõ cognoſcit qð hʒ:aut maioꝛi frau⸗ de pꝛeuentus ab illa recedens eſtimauit ſe aliquid me⸗ lus habiturum. Sic agitur hoĩs interius malum.qm̃ neq; interius aut exterius inuenitur exiſtens malum. Vnde oꝛitur magna deceptio. cũ non ſit appetibile ma lum:ſemꝑ eni itur de lonis ad bona.q;ius diſparia ſint. Gitur nõ ſubſtantialiter ſed cũ in maioꝛe aut electõe/ pꝛeponũtur minoꝛa maioꝛibo.cauſatur hoĩis malum: et ſit abceſſio a hieruſalẽ et deſcenſus in hiericho. Vtraq; bona ciuitas:ſed vna in omibo alteri ſuꝑferebatur.que melioe erat iam facta fuerat faſtidio deliberanti abceſſuʒ/ que vero minoꝛabatur in delectöõnem obuenerat.Ad hanc imaginem om̃e peccatum cõmittitur ab homini⸗ bus in vmuerſitate bonoꝑ:etenĩ ſemꝑad minoꝛa et in⸗ am deus eſt charitas. Pꝛiuatus deo. vita pꝛiuatus eſt. qm̃ apud eum eſt fons vite. Inter moꝛtem et vita in bis que viuere vel moꝛi habent: mediari nequit. Meio⸗ ra poſſe inueniri toꝛmẽta:qᷓ; eo viuo et wrro pꝛiuari:co gitatõnem et credulitate hoim ſubterfugit. Et qui pꝛe terit aut ꝑtranſit pꝛoximũ indigentem pᷣteriet eum de⸗/ us. Et qui nõ compatitur pꝛoximo:pter compaſnoneʒ eum iudicem ſuſtinebit.·. Samaritanus aut quidam iter faciens venit ſecus eum.et videns miſcdia motus eſt. Et appꝛopinquans alligauit vulnera eius:infundẽs oleum et vinum. Et imponens illum in iumentů ſuũ duxit in ſtabulũ:et curam eius egit. Omnia lec alle⸗ goꝛiam habent. Conflata vero in vnu actiuam charita firma deſcendendo peccatur.ſed anteq; veniatur ad ter⸗/ minum male preſumptũ.in piculum nõ opinatuz in⸗ curritur. Mam et latrones ei ſupuenmiũt. qui paciſcam credebat agere viam.qui ſpoliant et plagant. priuãt ſcʒ honeſtate lonoꝝ.et mala infirmitatis adijciunt. GFiunt mali diſpoſiti mcipiẽtes apoſtaſiam.inui ſibiliter demo num pꝛeda:qui ſtolam innocentie auferunt.et vulne⸗ rant coꝛ et ſenſus:per quos ac per feneſtras culpabilis moꝛs ingreditur. Et debilitas tanta ſubſequitur vt ad ſemiſſem redigatur vita plagati/Ged ſec fõtã vitã to⸗ ta ceſſit in moꝛtem.nec ſibi tota conſtabatſſeuo ꝑſeue⸗ rante duello.vt alterã altera ex toto confligeret:ſed al⸗ teri neutra cedebat:vt amarius eſſet bellum et ſic ho⸗ mo cauſatus equa ſiquideʒ ab vtraq; vendicabatur in ſoꝛte:nam ſicut ſemiuiuus ſic et ſemimoꝛtuus dicere⸗ tur.Ad ſemiſſem moꝛtis omiia ſpũalia mala ſiue quodli bet exiciale peccatũ dixerim ptinere.ad vite vero ſemiſ⸗ Riicſolengfg Rbetente wwlanegtie toer um iudicio ra⸗ tionisquam omia exicialia mala rõnis durante iudicio in moꝛtis ſoꝛtem tranſferre nõ poſſent.vt totus homo in carne viuens moꝛtuus diceretur: Abeunt ſeminece inflicta:infligere amplius nõ valentes.Abirxe nanq; in uiſibilium pꝛedonũ eſt hominẽ relinquere in ea quã ac⸗ cepit animi libertate:cum omnes eoꝝ conatus frangan tur in illam. Mon enĩ ſeꝑabiliter ipᷣam creatoꝛ donauit hominb/quanqᷓ; depꝛedari poſſit in iure damnatis.et confir mari a deo in ſuis beatis.vt hi mſi malum velle non poſſint.illi vero nec aliud pꝛeter lbvnũ. Sic vero ia cente plagato qui pacis monimenta reliquerat: Acci⸗ dit vt ſacerdos quidam deſcenderet eadem via.et viſo illo preterijt. Similiter et leuita cum eſſet ſecus locum et videret eum:ptranſijt. Amnia que fiunt in mũdo accidẽtia ſunt:ſolus deus accidentibo caret. Sacerdos et leuita viderunt pꝛoximũ indigenteʒ:cui debebant et ipᷣi pꝛoximi fieri. Vbi ꝓximus iacet indigens aliena ope ſed nõ omnis cognoſcẽs efficitur pꝛoximus. Nec ſacer⸗ dos ex officio nec leuita ex ſcientia:pꝛorimi exiſtebãt.nã non ex officio aut ex ſcientia:ſed ex virtutibuſ homo dei t ſepe qui maioꝛibo dignitatibus potiuntur. et ampli⸗ oꝛibus ſcientijs fulgent.pꝛetereunt officia charitatis. ſRRiif mali adijciat nõ pꝛoximari pximo indigenti. iohannem audi dicentẽ. Qui habuerit ſubſtantiã hu⸗ ius mundi:et viderit fratrem ſuum neceſſitatẽ habere: et clauſerit viſcera ſua ab eo:quomodo charitas dei ma net in eo. In quo nõ manet charitas neq; deus:quoni r G anrt -r tem oſtendunt in ꝓximum. ex ommbo quibus poſſit ma le patiens releuari:vt nil deſit ad curam hoĩs vtriuſq; ſi in vtroq; aut in altero cognouerit adeſſe defectum. Et 5 2 0 qui pꝛoximus ſcom rõem virtutis ad alium fieri cupit: pꝛimo ad indigentiam pꝛoximi qo eſt ſue poſſibilitatis impendat. Seinde ſi plus ad indigentez ptinet habere ſubſidij.et ob cauſam defuerit iam pꝛeſtanti facultas:p alium tñ ꝓximum ſuaſionibus et noticia pagat officia charitatis. Et hic pꝛorimus eſſe ꝓpꝛie dicitur indigentt Qui ergo ſaluari de ſiderat ſimiliter faciat. In hoc en ſaluatoꝛ tentatoꝛem ſibireſpondendo cõcluſit. Et om⸗ nino reſponſio ad interrogatõem videtur imptinens: cum ille quereret quis ſibi pꝛorximus eſſet.chꝛiſtus ve⸗ ro reſpondit cui pꝛoximus eſſe deberet. Decebat em ſa⸗ pientiam eternã que in carne vlata venerat hoĩbus do CEre ſcientia:aliter ac ꝑfectius reſpondere qᷓ; interroga⸗ nerat ille.qui ſolum t errena ſapiebat/Et ſaluatoꝛ oim chꝛiſtus moꝛe tradentiũ ſcholaſticando doctrinam. vni reſpondens plurimos doctrinauit.nemini vnum pꝛeſi⸗ gens ꝓximum:ſed omnẽ creaturam rõne vtenteʒ. que reciꝑe ſimiliteret impendere dilectoõnem rationabili⸗ er pt: dum actuale beneſiciũ charitatis ei potius im⸗ pendatur.quẽ in tua ſcientia validius pondus indigen tie et calamitatis oppꝛeſſit Ac pᷣ hoc in hac reſponſione vnuſquiſq; docetur a chꝛiſto.cui debebat pꝛoximus ſie⸗ ri.nõ quem ipᷣe debeat ꝑ ſe pꝛorimũ inuenirxe.Nam ne⸗ q; meritum eſt apud deum diligi. ſed amare. nõ recipꝑe ſed tribuere.nõ ſeruiri ſed ſeruiciũ exhibere.non chari⸗ tas retranſitiua ſed tran ſitiua nanciſcitur pꝛemii. Et quod virtutis eſt ꝓpꝛie omnibojnõ aliene docet ipᷣe ma⸗ giſter. Agitur ſatagendũ eſt nõ quõ recipiatur. ſed quo modo impendatur dilectio. Nam vnum eſt ſuum reli⸗ quum eſt alienũ. Et de ſua non de aliena virtute plac tur altiſſimus.Et ſicut nil tam neceſſarium q; ꝓpꝛia ſa⸗ lus: ſic nil tam expediens q ꝓpꝛia virtus. Et ſicut ne / mo ex alieno peccato damna ex diuina iuſticia patitur: ſic er aliena virtute nemo ſaluatur. Pꝛo ſe vnuſquiſq; reddet rationẽ:penam vel pꝛemiũ ſuſcepturus. De paralvla diuit is ꝑuerſe cogitantis ad impꝛoui⸗ dam ſollicitudinẽ. ſcom Lucam. Caplm. XI. Heatoꝛ oĩm deus nihil in mundo eoꝛuʒ que c ag vſum humane nature ſunt condita ꝓpꝛi⸗ um fecit:qm̃ hominẽ nõ perpetuauit in mũ⸗ do:ſed ſicut ex traduce naſcitur.ſic moꝛs pꝛi moꝛum parentũ merito in omnibo dñatur. Mõ ergo de n! ey bet eſſe aliquid ꝓpꝛium:vbi moꝛs inuincibile tenet im/ perium. Pꝛopꝛium factũ eſt homini moꝛi.non in hoc ſe culo quicq; aliud vendicare pꝛiuatũ.etiam ſi ꝓthoplaſti ua culpa nõ fuiſſet.nec inuidia diaboli moꝛs ingreſſa oꝛ bem terrax. hoĩes aliter in alias regiones tranſlati fu⸗ iſſent nec decreto creatoꝛis in terraꝝ oꝛbe reruiu fuiſſet . peccati.quam introduxit iniquitas Et ſi . . 2 . — ꝓpꝛietas:que cum affuit inter ies. naaulenit lege N-= PnD r deus aliquãadoõ .u H16α. C permiſit homines in rebus creatis ꝓpꝛium vendicare:ſi non aboleuit inꝑatoꝛum leges que ꝓpꝛium hominibꝰ conceſſerũt.ne rempublicam omnino puerſoꝛum in⸗ craſſantiũ turbaret impꝛobitas: auariciam nunq́; con?ę ceſſit:vbiq; duuaſit et iemꝑ.Pꝛoinde ſaluatoꝛ ad reno uatõnem vite hoim pꝛedicans omnibus palam dicit. CElidete et cauete ab omni auaricia:quia non in abun antia cuiuſq; vita eius eſt ex his que poſſidet. Ad cu⸗ ius ſententie declaratõem:expꝛeſmnoꝛe pabolam ex vſu ꝓlatam adiecit. HMominis cuiuſda diuitis vberes fru ⸗ ctus ager attulit:et cogitabat intra ſe dicens. Quid fa ciam ꝙ nõ habeo quo congregem fructus meos. Et di xit. Hoc faciam. Deſtruam hoꝛrea mea et maioꝛa ſacia: et illuc congregabo ommia que nata ſunt mihi.et wHna mea. Et dicam anime mee. Anima habes multa bona poſita in annos plurimoſ. Requieſce. cõmede. bibe epu lare. Dixit aũt ülli deus. Stulte hac nocte aiam tuam repetent a te:que aũt paraſti cuius erunt. Sic eſt qui ſi bi tſauriſat:et nõ eſt in deũ diues. Crinunoſe ſunt cuncte diuitie damnationẽ extrema expectantes in ſoꝛ⸗ tem.ſi nõ referũtur ad deum.ſi exiſtunt penitus pꝛeter eum. ſi plus appendunturq; diuinis floꝛere dinitijs. Non ager in culpa q iacta ſemina ſuſcipit.ſuſcepta moꝛ tificat: et ada mmimiſtrat virtute nature plus q; recipi at a ſerente. Nõ ars ſatoꝛia culpam habet. ſed ex ſpirtu ſancto qui eſt oĩm artifer: nõ vbertas inſolita. non ferti litas impꝛouiſa.non eni eque in ſatis agris mnatura re⸗ lpondet.ſed cogitatio congregandi vltra legem quã ne 4 ceſſitas poſuit.Cenacitas amimi nolle conterre in vſus egentiũ: criminoſum diuite factt. Mon emi vus natu/ re Kenarelatat-pkificiipfinssto ohriose⸗ fructus adueniant vt recludãtur.ſed vꝓt oiſpergantur in vſus. Adeo nit interdũ natura vberioꝛ vt ꝓfuſioꝛ fiat diſpen⸗ ſatio ad egenos.Mihil enĩ ꝓpꝛium in multiplicatõnis pꝛoceſſu iuſtus oꝛdo nature pᷣtendit. Omnino a natu⸗ ra eta lege oꝛigmalis iuſticie diſcrepat: qui deſtruit hoꝛ⸗ rea neceſſitatis.et cupiditatis hoꝛrea condit.Cuʒ quis ſibi ꝓuidus fuit in menſura nature et neceſſitatis iuſti⸗ cigfnõ ampliet apotſæecaria in quibus reponat. ſed mea⸗ tus adueuiat diſpergendi. znde intendamus p ſin⸗ gula in pabolaʒ ſaluatoꝛis nimaduertite quid diues cogitabat.qui ex agro plus ſolito vberioꝛes recepat fru ctus.et inde implicabatur in aĩo vnde poterat ocius ex plicari.Cogitabat intra ſe dicens. Quid faciã ꝙ nõ ha⸗ beo quo congregẽ fruetus meos. Impoꝛtuna erat iſta cogitatio. Si nõ habebat quo congregaret:erat parati oꝛ occaſio tribuendi. Qui nõ habet quo cõgreget diſp⸗ ſioni obnoxius neceſſario ſubiacebit. Gruſtra igitur co⸗ . . dit. Diſpergat igitur qui nõ habet quo congreget ¶n⸗ quiet foꝛtaſſis. Pꝛemet neceſſitas. Opoꝛtuna er tan⸗ nona:ſi fuerit vita pꝛoliroꝛ. Sunt nati et nate.ſunt cõ nubia celebꝛãda.multiplicabitur pꝛoles:ecce hic infan⸗ tulus ad vbera pendet.foꝛte progabit etatem:graueſcit gitatur quid aliud fiat.cũ ad actões iuſticie cauſa - Vtxoꝛ. partui vicina eſt. aut daturus dotem aut receptu rus ero. Vtrobiq; ſunt amplianda fomenta Conceſſe/ rim ſiquidẽ ſed tu in vita opinionẽ erclude Nõ traſgre diaris terminos quos tibi neceſſitas poſuit. Nõ inten/ debat ſaluatoꝛ p nalolam iſt in eos qui ꝓpter erigenti am t eſſi atis Aimata pꝛocurãt :rexonũt atq; conerhat. Ham iſte habebat hoꝛrea: de quibo cum fru⸗ ctus exuberarẽt dirit. Deſtruam hoꝛrea en et maioꝛa his facis. Ecce tranſgreſſio neceſfitatis:ecce amplifica⸗ tio cupiditatis. Nõ erat in culpa diues qꝛ hoꝛrea ſcom exigentiã iuſticie poſſidebat.nam ex debito nature om⸗ mbus glimẽta debentur: ſed exeo qd ad exuberantiam agroꝛum hoꝛrea neceſſitatis deſtruere. et tenacis auari cie condere diſponebat. Diues et fertilis mundus in amminiſiratõe naturejquã habeat vtentes multo plu res aleret. et nulla eſſet querulatio ſupterram.ſi tantũ hoꝛrea neceſſitatis nõ auaricie conderẽtur. Glent apo thece que modeſte ſufficiũt ad fructuũ exuberantia:em boliſma non fiant:pauperũ hoꝛrea vacua repleantur.ſic enim ex auaricia nõ erit exoꝛbitatio in zt ura Can ad? pue diuitis mali deteſtanda puerſitas: in maioꝛibus hoꝛreis volebat omnia cõgregare et omna nata ſu et lbo na ſua.vt pꝛeterq; ſibi nulli puenire de cõgretatis poſ⸗ ſet vtilitas. Colebat redigere omniam pꝛiuatũ:que de us ex natura conceſſerat ad cõmune. raudabat paupe res.rapiebat egenis.pꝛiuabat om̃es dono nature:cum congregare omnia ſeipo fuerat meditatus.Ald ſeipᷣm aſpiciens puipendebat oim vitam:ſibi cõpatiens.incõ⸗ paſſiuus omniboerat. vita que deus eſt. iuſte pꝛiuãdus qꝛ ꝑ eum id fiebat vt omnes pararentur ad necem alio quippe impꝛobanda cogitatio huius diuitis conſe⸗ batur/qm̃ pꝛeintendens accumulare diuitias.virtutes abiecerat.nec cõgregabat illa que poſt moꝛtẽ etiã homi⸗ nem comitantur. ſed illa ꝑfunctoꝛia que raro vſq; ad ex itum hinus vite aſſociant poſſeſſoꝛem. Poſſidere diui⸗ tias et deum interdũ poſſibile factum eſt. cõgregaſſe te naciter vero nunq; Oed hoc eſt quod plus qccteſcit a culpam.ad acerbioła toꝛmẽta diſponit.allocutio quam ſue ratus erat anime facere ſpondens annos incerte vi te.que ſub ntᷣa poteſtate nõ agitur:que pꝛeueniri pᷣt. p⸗ rogari non pᷣt. Sic eni dicere meditabatur. Et dicam anime mee. enima habes multa lona poſita in annos plurimos. Multa ſunt bona hominibus poſita: ſed ple rumq; anni crediti euaneſcunt. Et eripitur ſepe a ſecu⸗ lo in deca dierum.qui decam ſibi fabꝛicauit annox. Mec anni multi ſuccedunt:vt multoꝛũ congregatoꝝ er vſu poſſit eſſe conſumptio.Hec eni decepit hoies mnume/ ros. cum dlectati viuere ſuꝑ terram pꝛocul ꝑepulerũt moꝛtis meditatõnem.longam inhiantes vitam: que dum nõ creditur aufugit.et tuuc terminũ ſumit cum ſperatur eſſe longeua. Et quod plus amatur a miſeris amplius eos cruciat cum tranſit in dominium moetis. Arguendus in ſuis cogitõibus diues hic puerſo erroꝛe eceptus.qm̃ in inquietis quieſcere anima autũnabat. et famem auferre vnde amplius creſcit.et depellere ſi ⸗ tim vnde ſumit augmentũ.et epulari accurate atq; ſo⸗ daliter ad augenda incentiua libidinis.et ad dehoneſt da federa ſoliditatis/Aduertendũ eſt quale ſoliloqui u cum amma ſua eſt gacturus. requieſce. cõmede. bibe. epulare.MPꝛomittebat ſibi reqiuẽ.vbi nõ datur querẽ tibus eam. Quomodo requies vbi omnia ſunt in mo⸗ tu. Ende in mari requies. agitãtibo mare ventis. Quo modo requies.ex quibus pchtur vera requies. Hic mẽz tes hoĩm verat erroꝛ.vt vbi animoꝝ et coꝛpoꝛũ eſt tota wxatio.que ſita requies adeſſe credatur. SGi totus mũ dus in maligno poſitus eſt. vnde mundũ diligentib requies eſſe pt. Si quis amicus voluerit eſſe huius ſe⸗ culiinimicus cõſtituitur dei· Ex dei inimicitia nemini ſalus:nemini quies aduenit. Eſt enĩ vominꝰ vniuerſi. Auls tutus in regno ſi rer extiterit hoſtis. Nemo habe it requiem:ſi ſibi aduerſabitur heros.Goꝛtaſſis mun⸗/ dus his requiẽ pꝛeſtabit ad tꝑus.qui vnde pfunctoꝛie delectentur inueniũt vllut coꝛuus emiſſus de arca noe inſedit coꝛpibus moꝛtuoꝑ. Inuenerat emim quo eius auiditas repleretur:in cuius imagine omnes requiem habere videntur. qui moꝛtuis opbus delectãtur. Sed cum ab eadem arca emitteretur columba. non inuenit vbi requieſceret pes eius.videlicʒ affectus.in quo quis — 21— . -= P PA. r —. — — — — — — — rmim — ar P Int tap⸗ ꝛem ſi bus et po lnede Paupe ercum ſeißn Nino⸗ ödes SE nnutes jorn Pacer ediun⸗ ſete U Ua teyi ſcam nnos epee kſecn Hunte lerit nue taum iſeris oets. enor gbot. teſi ſo/ lig⸗ e. e 16 uo⸗ mẽ otn mi nb ſe⸗ in eli be u e e 1 4 vexationem obtinet vel quieteʒ:niſi reuerteretur ad ar⸗ eam.tipum eoꝛum bonox pꝛeſagians.qui extra eccleſiã oꝛthodoram et ambitum legum eius non arbitrantur eſſe quietem/urpis eſt requies diuitum audituq; de teſtabilis:contra quos de moab ꝑ hieremiã dñs dicit. Fertilis fuit moab ab adoleſcentia ſua. requieuit in fe⸗ cibus ſuis. Moab ꝓplus fint ex primo moab deſcendẽs qui de inceſtu ꝑ filiam ex patre natus eſt.qui diues fa⸗ ctus et potens dei ꝓplo aduerſabatur. Sed vbi requie⸗ int. Vlt ꝓplxta teſtatur in fecibuſ ſuis. FGeces ſiquidem ſunt egeſtiones ⁊ farinata coꝛꝑm.eces ſũt eliquatões hquoꝝ inferius deſcendetes:m ſummo liquoꝛibus re⸗ manentibus depuratis. Omnia tꝑalia feces ſunt ege⸗ ſte a pfecto eccleſie coꝛpoꝛe.que incaute ſupinum ex hy⸗ rundinibus egeſte cecauere thobiam. Geces ſunt ommſia inferioꝛa:puritas vero in inſerioꝛibeſiAuam vilis q; abhommabilis requies diutis:quam ſue anime repꝛo⸗ mittit Solum paupes ſpiritu fideliter requieſcent.cũ raro vel nunq; dinitie ſine infidelitate ↄſiſtant: qm̃ aut ꝑ infidelitatẽ acquiruntur. aut fide ad ꝓximum denega ta poſſidentur.Falſe ſibi diuites requiem pꝛomittunt. nam aut laboꝛant vt congregent:aut ſepe terrentur ne inuite ꝑdant. Nulla diuitibus requies cum ſempꝑ nitũ⸗ tur addere:foꝛtaſſis reqnieſterern plura nõ vellent. Ex cupi.dine inſatiabili. ex ſudoꝛibꝰ eurenll eriplis ke— bus diuitibus nulla quies/Eomeſnio ſiquidem mitiga re famem pᷣt. auferre nõ vdlet. Similiter eſt dianciare T ſiti.quod bene ꝑ aggeum ꝓphetam dicitur. Comedi⸗ ſtis et nõ eſtis ſaturati.bibiſtis et nõ eſtis ebꝛiati.operu iſtis vos et nõ eſtis calefacti:et qui mercedes cõgregat: miſit eas in ſacculũ ꝑtuſum/Epulatio ad lautioꝛ? vitã ptinet et ad accuratioꝛem.necnon ad deteſtanda conui⸗ uia.Ad quam complendam nemoꝛa vexantur. agitan⸗ tur et ſiluecum arcu.ſagittis.canibus animalia ſilue/ ſtria impetũtur. Aues rapaces ex natura rapacioꝛes/ex arte dimittuntur ad volueres mites.vt venatu aliqlic in pꝛedam deueniat:vt eo ſit Barl gratioꝛ.quo ſuda tioꝛ extitit labvꝛ ipe venantiũ naſſis atq; ſagenis:vt ꝓ epulatõne piſces veniant in ca⸗ ramn apiferi et dapiſeri ſollertiſſimi exquiruntur. dcα expoſitõis rerum venaliũ viſitantur diluculo.cõ⸗ ſiderantur epulonibs apta. quibus inuentis ceſſat emẽ di litigium.pꝛeciũ eſt in voto vendentis.fit rumoꝛ vari us in varietate rerum vt accurate pueniant.et talis eſt ſtrepitus ac ſi adhoꝛtatio diſponeretur ad bellũ/ Erigũ⸗ tur menſe ꝓptenduntur deſuꝑ gauſape. ſine timoꝛe dei diſcubitus oꝛdinatur. Exereitãtur ſapoꝛibo fauces. va⸗ ria vina funduntur. Edendi auiditas etiã in multitudi ne in pꝛimo cõgreſſu ſilentiũ facit.et cum ventres vino humidi vtres repletõni ſunt pꝛoximi.cum incaleſcunt Ccapita mero:excitatur in menſis velut rumoꝛ in caſtris Ibi ꝓferuntur inaniaobpꝛobꝛia in abſentes. om̃ia in⸗ hneſta.omnia digna riſu.licita tunc temulentia facit. Ande ſomni. inde grauedo. inde obliuio bonoꝛuʒ. inde choꝛi.inde luxurie.inde omis infirmitas ad pꝛohibita. Ecece qualis eſt epulatio diuitis:quam ſue vite miſere repꝛomittit. Sed aduertendũ eſt qð ſequitur. Dixit aũt illi dus. Stulte hac nocte repetent aiam tuãa te Per omia eſt iſta hoꝛrenda diantis quam diuiti ſalua⸗ toꝛ oppoſuit:qm̃ ſtultus dicitur diues ex eo ꝙ peritura ⸗ congregat.non ſeruanda reponit et cõmunia redigit in priuatum.credit requieſcere vbi vexatio.comedere bi bere epulari ꝑ tpa et per multos annoꝝ oꝛbes. Et quan dam beatitudinẽ ſibi velut ſomniando parat:vbi etiam miſera vita nõ durat.Hac nocte velut ipᷣo die fuerit fa rr—re — — C ALCr- —H„.1—— — 5ͦ wꝛipe) MWaria flumina lacus ex⸗· quiruntur in abditis ſubmiſſis hamis lineis clauſtris. Balugtoꝛis cta cogitatio.repetent animam tuam ate. Qui repetẽt OMaligni ſcq; ſpus. Sed quõ repetent.cum ipᷣi non mu tuauerint. Aam repetitio eſt eoꝛum que dantur in mu tuo. Et iuſta repetitio iuſtum habet domimum:et ſem per eſt rei cuius dominium non tranſfertur. Eſt ne a⸗ nima alicuius ſub malignoꝛum ſpirituum dominio cõ ſtituta: vt iure debite repetere cenſeantur. Monne o⸗ mnes aĩlas creauit ommpotẽs. Mõne ipe vniuerſoꝛum eſt dñs.Quid ſibi hoc vult ꝙ dixit repetent: ac ſi aam diuitis maligm ſpũs ad tꝑus pꝛeſtauerint dunti.quam ab iplo repetant rõne nõ tranſlati dominij. Modica eſt queſtio ſed terroꝛe animas diuitũ quatit.que apoſtoli⸗ ca ſententia enodatur. Inquit enĩ aplus.Omnes qui volunt diuites fieri incidunt in tentatõem et in laque⸗ um dialvli. YJam eni ex ipᷣa voluntate ditandi: teneri vi ⸗ dentur infra rhetia dialoli:et ſibi ſunt mancipati.eoipo quo diuitias ex auaricia querunt: et in ipᷣis non in dio gaudia ſua ponunt.Quo iure in hoꝛa moꝛtis repetunt diuitis aiam:velut dum viueret eis domimo ex iniqui tate iam traditam. Nec ꝑ hoc dei dominio derogatur. ſi anima voluntarie peccando ſathanice ſe tradidit pote⸗ ſtati:cum mihil eius poſſit dehoneſtare imperium vt nõ ſubiaceant omnia ſue iuriſdictõi. Repetunt igitur ma⸗ ligni ſpus animam in moꝛte ad eternam penam eo iu/ re quo eis ſe obligauerat per tꝑalem culpam. Mam qui facit peccatũ ſeruus eſt peccati. Suꝑ quibus iuſte dia⸗ wlus ſibi vendicat domnatũ.et repetit animam in ter mino moꝛtis velut emptum mancipium/AAuèe aũt pa raſti cuius erunt:Mon diuitis quia ſecum ferre non o teſt. Non enim copie huius ſeculi trahi poſſunt ad aliaʒ vitam. Sed ad inferos anima diuitis detrahetur. nibil ſecum hoꝛum poꝛtabit que hic congregauerat ad requi em ſiue ad ſacietatem. Mam ibi laſſis non pꝛeſiabitur requies.nihil apponetur ad eſum. nihil ad refrigerium fitis.ſolum penarum erit ſacietas.quas ſemper opoꝛte⸗ bit ſumere.nec ab eis abſtinere poterit anima faſtidita. Et ſumet inuoluntarie atq; inceſſanter id quod ſuam naturam acerbe diuerbat:pꝛo eo ꝙ ſumpſit voluntarie quod diuinam habebat offenſam. Mzoinde diuitem di uitie non ſequentur. Cuius autem erunt/o:taſſis vſum inopum diſpergentur. Egeni ſna ulra recipient: et fraudati pauperes in illis debitam iuſticiam conſe⸗ eruectatet genitus herxes. qui foꝛte vſu pꝛohibito gaudebit de mammona iniquitatis.aut foꝛte ſimul cum paternis diuitijs vicijs aſtringetur pa ternis.Et ſit ſepe iuſtis modis vt eadem pena multe⸗ tur heres.ſicut ille qui hexedem inſtituit/MNecnon pᷣle⸗ rũq; factum eſt.vt qui fuit hoſtis ſit heres in bonis.De quo diuite per omnia in ſapientia dicituri Eſt qui locu⸗ pletatur parce agendo. Hec eſt pars mercedis illius in eo ꝙ dieit. YInueni requiem et nunc manducalo de bo⸗ nis meis ſolus.et neſat quod tẽpus pꝛetereat ⁊ moꝛs appꝛopinquet.et relinquet ommia alienis et moꝛietur. Bepe remanent bona diuitis apud alienos ⁊ eius poſ⸗ ſeſſio diuoluitur ad extraneos. Sic eſt qui theſauri⸗ ſat:et non eſt in dum diues. Theſauriſat quis ſibi et neſcit cui congregabit ea Sed qui ad deum pertinet di cet. Et nunc que eſt expectatio mea? Nonne tu domi⸗ nus: Et ſubſtantia mea apud te eſt. Culpabiliter ⁊1 mi⸗ ſerrime omnis eſt pauper.etiam ſi omnibo terrenis ga⸗ cis refulgeat.ſi in deum diues non fuerit.in quo diuitẽ Keri dumtarxat ex copijs inuiſibilibus eſt: quarum poſ⸗ ſeſſio non deſiciet neq; minuitur er conſoꝛte.neq; creſce ret etiam ſi conſoꝛs nullus adeſſet. Diuitie fidelium ſo lum eſt chꝛiſtus: in quo ſi vere ſui fuerimus omnia poſ/ ſidebimus. Quamobꝛem apoſtolus pro talibus dita, P — 55äs =OUòͦUͦUWG—WGU Aiber ſextus tis in chꝛiſto gratias agit dicens. Gꝛatias ago deo meo ſemꝑ pꝛo vobis in gratia dei que data eſt vobis in chꝛi⸗ ſto ieſu:quia omnes diuites facti eſtis in illo in omni verbo et in omne ſcientia.ita vt nihil vobis deſit in vl⸗ la gratia. .S ðèð De palula diuitis epulonis et lacari pauꝑis vlcera⸗ ti.hcdðm Lucam tantuũu. CaplmXII. Alui conſimilem paralolam conſimili necte m re.q; voctoꝛum oꝛdinem ſequi. Mꝛzoinde pa⸗ rabole diuitis male cogitantis vel congregã tis ex vbertate fructuum.paralvlam diuitis impij et bonis ſuis lubꝛice vtentis annexi.qm ex diuite impio et delicioſo et ex paupere infirmo atq; egeno in/ uariabiles ſines hominuʒ voluit in ſinuare ſaluatoꝛ: vt diuites terroꝛe perculſi conuerterentur ad decens. pau peres vero ne in patientia vexarentur. Homo qui AQai erat diues et induebatur purpura et biſſo. et epu labatur quotidie ſplendide. Et erar quidaʒ mendicus nomine lacarus: qui iacebat ad ianuem eius vlcerib plenus cupiens ſaturari de micis que cadebant e mẽ⸗ ſa diuitis:et nemo ill dabat. Sed et canes veniebant et lingebant vlcera eius. NHomen diuitis ſubticetur: velut iniaui hominis.Omnis enim ad ſeipᷣm diues in iquus eſt. Meq; in diuitijs alia eſt iniquitas miſi cũ ſut male parte. aut cum detinentur non per iuſticiam ero/ gate. ſeu cum ꝑ laſciuiam ſunt haſteerfer nem⸗ pe iſte diues ſuis diuitijs vtebat᷑.nam induebatur pur⸗ pura ei biſſo:et epulabatur quotidie ſplendide.Culpa tur pꝛecioſitas veſtiuʒ.magis aũt iactantia. vanitasſſu⸗ rerbia que ab ipᷣa pcioſitate pcedunt. ulta in ſeipſis inculpata manent: culparuʒ vero cauſe maxime fiunt. Tolleraretur interdum pcioſitas in diuitibo. ſi deſpica bilia pauꝑibus erogarent: ſi nõ iactantia vexarentur.ſi ſupbia non tumeſcerent/Etiam epulatio ſplendida hu ic erat in culpa. Et ſi excuſaretur. qꝛ interdũ diues ve/ ſcitur epulis accuratis. quotidie tñ ſplendide epulari ꝑ ingiuuiem: damnati criminis notam habet. Et quancq; mil ſit phibitum quod cum gratiap actõne percipitur verũtamen omne ſuperfluũ eſt in culpa.Et oblimione dei fecit atq; virtutũ:epulatio quotidie arang. cõſueuit guloſitas annexa eſſe diuitijs. Nam ſicut abi⸗ litas furandi fecit furem.qui furari antea nõ meditaba tur.et mechandi facilitas occaſione ꝓpoſita mechum fecit: etiam talia nõ pꝛecogitantem.ſic humane diuitie voꝛaces atq; cõmeſſoꝛes plurimos pfecerunt. exceptis interdum his quos auaricia plus peſſundat. Sed ecce contraria conditio deſtituti hommnis:ad condemnatõʒ ſtipati diuitis inſurgebat. Et erat quidam mendicus nomine laçarus:qui iacebat ad ianuam eius vlcerib⸗ plenus cupiens ſaturari de micis que cadebant de men ſa diuitis.et nemo dabat illi. Nonad condemnatõeʒ diuitis factus eſt pauper.vt ꝑ pauperem diuitem deus velit inuoluere:ſed ſepe paupes eſie ꝑmiſit.vt pereos Pſſet diuites releuare.ſi velint habere in rebus ſicut habent velint nolint in natura coſoꝛtes. Sed ipᷣi velut immilſericoꝛdes paupes contra ſeipos in iudicium ſta/ tuerunt. vt per paupeʒ accuſetur ꝑamplius diues. qui naturali conſoꝛti manifeſte indigenti ſubuenire contẽ⸗ Pſit. Erat quidam mendicus nihil ex ꝓpꝛijs habens.ab ſolutus a eiuilibus nempe cauſis:qui nihil vendicabat in ꝓpeio quamobꝛẽ aliena mendicare cogebatur/ui ſuppetebat in iure natura. que omnes debet alete p ca⸗ ptu:neceſſitas et indigentia quibus premebatur. ſibi pꝛo legibus erant. Er iſtis exoꝛta occaſio depellebat pu⸗ doꝛem. vt peteret aliena velut nature debituʒ. paternis lyreditatibus et lucris ꝓpꝛijs non ſuffultus.Lacarus — me a deo qui ommium curat annonam/ Weabatur ex nomine. vt adiutus eſſzaliena ſtixe.mari// re qm pauperum eſt regnum celoꝛum. Et ſicut electoꝝ ipſoꝛum nomina ſcripta ſunt in celis.diuites veroim⸗ pios tartarea matricula ex nomine ſcriptos habetHu ic ad pauperiem addita erat inſirmitas.quia! vlcerib⸗ plenus erat vt amplius toꝛqueretur ad merituʒz. et ra tionabiliter ad exigendam opem ommibus poſſit eſſe in feſtus. Et iure condemnatio mcompaſſiuop erat.. Ya cebat ad ianuam diuins. non alterius ſibi fimiliæqm̃ diues habebat vnde illum ſine periculo refoueret.et de bitum nature ſibi competens erat in abundãtia penes diuitem mon apud alteruʒ pauperem. Sed diues pau peri nature debitum non ſoluebat:nec ei videbatur ob ligari iure nature.quod ſi foꝛte pꝛenouerat ↄotemnebat vnñ ſua impietas augebat᷑. Sibi wro diues ꝓut ꝑ woꝛa citatem erat exactoꝛ. ſic ⁊ liberalis ſolutoꝛ:vt excedens nature debitũ. ꝗᷓ ↄtentat᷑ in modicis moꝛituro coꝛpiq̃ tidie atq;ſplẽdide plus ↄferret. Et ↄcupiſcetia paupis erat inſaturata que de micis de diuitis menſa cadenti⸗ bus cupiens ſaturari non habebat datoꝛem.qm̃ nec di ues intelligebat ſuper illum pauperem et in lendicum. non pꝛouidebat nõ intendebat in eum. Et foꝛtaſſis ad viſum ſibi erat hoꝛroꝛi t hoꝛ ER lunt odio diuitibus paus peres.quoꝛum etiam expoliatione pleriq; diuites facti ſunt.Naraſite quoq; ſun dapiferi. pincerne. pꝛopinarij egredientes et ingredientes omniſq; familia impieta⸗ tibus ſubiacebant.ab immanitate animi tenebantur: ꝙ neq; pꝛo paupere vlcerato ſuggerebant diuiti. neqʒ; ipſi de ſuperfluis quoꝛum eſt canum vſus moti miſeri⸗ coꝛdia erogabant. Potuiſſent enim irrequiſito domi⸗ no de ſuperabundantia menſe que pꝛoijcitur ad refecti onem irrationabilium animalium: ad pꝛopellendaʒin⸗ digentiam conferꝛe rationabili creature. Sed qualis dominus tales et miniſtri eius. Impius heros impij ſerui eius. Sepe pꝛohibent iniqui domini ſeruis ſuis agapes fieri:vt ante in domo marceſcat qᷓ; extra tribua tur ſubſtantia.ne fiat allectio pauperum ne domum di uitis ex conſuetndine rexetant.ne fiant infeſti clamoꝛi⸗ bus:petitõnibus impoꝛtuni.Exijt ab eis crudele decre tum.vt omnino pꝛecludatur omnis occaſio ne paupA rum ſit acceſſt eDermiamen mn hac paralvlaetiam 7 domus domeſtici accuſantur:q;ins diſpariter. ſicut do⸗ minus diues.quoniam nõ dixit ſaluatoꝛ ꝙ cupienti ſa⸗ turari de micis diues non ſibi dabat.ſed nemo ſibi da-⸗ bat.vt ſi diues erat impius omnino a inaduertens.mi niſtri debuiſſent in tanta indigentia ſupplere iura natu re ex his ex quibus dominus remanſiſſet indemnis.Et bene potuiſſet incompꝛeiudicate vlcerato pauperi dare micis que ſepe cambus dantur et poꝛcis.et pꝛoijciũ⸗ tur vbi marcedo conſumitſac cũ endicũs etiaʒ er modicis maneret inſaturatus ſpꝛetus ab omnibus: canes veniebant et lingebant vlcera eins. Multi pe⸗ riti ſacrarum ſcripturarum expo ſitoꝛes:iſtos canes iux ta litteralem veritatem ad lenimentum miſeriarũ hu⸗ ius vlceroſi pauperis aſſerunt chenſe tipicõ au⸗ tem ſenſu per eos pꝛedicatoꝛes intelliguntur.qui lin⸗ gua ſolantur anguſtias miſeroꝛum. Ego autem ad ex⸗ aggerationem miſeriarum eius adueniſſe cognoui:qui lingebant vleera nõ vt ſanarent aut lenirent ſed vt car⸗ perent delectatõem:que ſic eis competit ex natura Mõ enim intendunt animalia in bis que hominibus faciũt inferre ſolamen:etiam ſi beneficium nature pꝛoueniat. agis autẽ eos ſignificari er his canibo dixerim hoĩes ſcilicet ſerosimpoꝛtune latrantes:qui delectantur atq; ( Nec G d 1.. ſ. — a omnm m/aciturnitate c pᷣterijt nomẽdiuitis.pauꝑis vero noĩeclaruit ſcriptu: n⸗ ₰ De paraboli SBaluatoꝛis . — ter B lacere credunt non abhoꝛrent inna⸗ H paſcuntur penis et miſerijs afflictoꝛumn. E inter n⸗ tatenn ſen ſeo ſene it ratio his aſſentit. Ecce finis too . mlties wininig ita ſene doant tautez 1, lerate pꝛo deo in hac vita miſerie: vt poſt hanc erumn⸗ rrialos ar ſuis aſonipus iocundari Ene M ſam vitam illi ſpiritus celeſtes aduemant: et obſecunc nus moleſta paſſio. ſi haberent conſolatoꝛem: et agno⸗ dentur ei angeli quem mundus abbhoꝛruit. et deferan- ſcerent ad eos animos videntium fieri compaſſiuos. dey ſinum vere qunetis. non abꝛalr ſed in eternu regnu RX Puſc omnnia erant ad terrenarum nnlenarum an d d chꝛiſtus in ſuo ſanguine nobis emit. Fruſtra igi⸗ t gmentum:egeſtas.mendicitas. vlceroſitas incompaſ⸗ quocd chꝛi ale patiens anxiatur turbatur et querula 4 ſio diuitis et miniſtroꝛum eius.inedia famis expugnãs turonmnng male e mundl ſteit regna celeſtia. Que quam ex micis deperditis ipſe repugnare non poterat. tmeun ilia calmmugoenetribintiogiummamn no⸗ lectatio canum in vlceribus eius/Mibi iſte habebat mrert rfoꝛans: ſi angeli deferant in ſuperna. Exa his 1r r= ,- m mundani ſolamims. Ab ipſo pꝛotiſus omnis munda/ ri Pe ä 1d. na conſolatio longe ſtabat.Ald curam ſui conditoꝛis reꝛ aumuntier it ui ſuſtinuere mala poſita. qui paſſi ſunt lauser intasfſenn nos nod iſ dennua ger crutdeinenoeunn. aa lemetipos nec tiran⸗ Mn nes.qui a hominibus derelicti ſunt.a pluribuſq; affli/ omnia Sen emuloꝛum vwlentia ſed pꝛopeia roluntate o cti. quos etiam omne pondus miſeriarum inuaſit: ſup = ntinn penao. guonlatn in beataser perpetn⸗ bt quos ſolum deſuper pꝛoſpectat altiſſimus. nutriens eiſe tradi erumt Rwge rranſteruncin Ana hir au pꝛotrahens ac languere permittens ſub pꝛeſſuris a tri as eternien tiim metiſunt,ſi pgeiutur in teneroſen⸗ ns bulatõmbus huius ſeculi.vt poſimodum collocet in ex mun lia re entaſxerum eninn. Qnia ſmoenmtur 8 ceiſis. Quoniam let Bcnee ulcgoreur ergt, ſ tſtine⸗ ant inſepulti ſi ſint in fluminibus pꝛouo/ W eenmreturab angelis in ſinum abꝛale. oꝛtu⸗ can mntmng ri ſubmerſi.quid ſia beſtijſ deuoꝛati.ſi an te us eſt autem diues: et ſepultus eſt minrno Clmere Geli oteenrunt in ſuperna. O repꝛehen ſibilis cogita⸗ edi ingreſſum hominum in hanc miſeriã ſimilem / oiſſimi⸗ geli wel . zanen O diſtidentia bominum. Si credimus n. lernch pꝛogreſſum: equalem greſumn diſp enqz rer⸗ en n geiio ſi ſt peram us reſurgere atq; in melius immu bun minn. NMam vnus eſt omnium er adam delcendenti? tar cir in animo a tantis moleſtijs accidentibus circũ li um ingreſſus ad vitam: ſimiliter et vnus eſt eritus per ferimur. ſi deus deſuper ſpectat. ſi perſonas non acopit. ſen moꝛtis decretum. Sic enim in ſapientia ſcriptum eſt. rimm innt uiern celeſies exercitus ad caſtra hominum ab nni Elnus ergo introitus eſtomibus ad vitam ſimlis ꝛ er iectoꝛum. O igitur qᷓ; bene perituris omnibus pꝛopter ienn⸗ itus. Omnes qui ex traduce naſcuntur. concipiuntur hꝛiſtum/ uid autem di iuite qui habebat πα☚ ,sa +1 nmm er ſemne. coagulantur imn lacte commutaͤtur in ng lſtian qui poſt moꝛtem coꝛpoꝛis eternam moꝛtez in neg nem. vertütur in carnem.et in occultis in membꝛa dr⸗ . pnſti et ergrauem ingrameem et de werſuncroeia e lri, nanturet cinn coag ulan fnerint egreumtur per pol, de bonoꝛu ad inferna penetrauit. Diuitijs tempoꝛali wnni lutam poꝛtam cum flebili woee in hane ncentnnne ſi⸗ bus penarum abundantia. purpure induitio tenebra. eferti Ab hoc nature oꝛdine nullus excipitur: ſiue futurus ſit penart d pabulu;. quotidianitati eternitas. Rrnac Kriet Moneend. diecit. Et nemo en ſplendiditati cognitoꝛuʒ et ſenſoꝛinm hoeroꝛ. diuina di⸗ ſis enciſeriem ſalomon conteriſſetadiecit Er nemoen ctante iuſticiacòmutatis meritis ſucceſſere. Quid ſibi je err regibo aliud habuit natiuitat initid e is diuitie. quid purpura. quid epule. quid quotidiana ? ac ſiis moetis aduenerit. quibuſcunq; penis Coꝛpus afficiꝛtur· refectio. quid conuiuia. quid famuloꝛum copia. ridelicet cum a coꝛpoꝛe anima ſepara⸗ curata refectio. quid conuinigt ſcunt. ſi poſſeſſoꝛ ab lben vnus eſt eritus: videlicet cum a co ltiplicitate dolo quid omnia quibus ipe diuitie creſcunt. ſi poſſeſſoꝛ ah tur. Non emm attenditur exitus in multiplicitate inferna detrahatur ,iicacter affir mez: nean mnd uibus coꝛpoꝛa humana verxantur. utens ad inferna detr ſibi fuiffet mmori ſen B en H aĩa exire cõpellit᷑. Nam ſi o⸗ melius caruiſſe diuitijs.ſed etiam Ven naſci 1 3 . t mnes wissvng conflarentur in coꝛpoꝛe:finis aut ex merkogecnnnalantira lrg wmnnlit. Wamibu uag. itus non diceretur niſi anima egrederetur. Ac per hoc Niin eſt pendenri ad alias manſiones/Oed vnde ſej C: rri er. nr ininereſſu ſehilierin entu etaſ ommnium nunnfi pul 8 ſt in inferno· Non quia iues ſed quia incom⸗ dn miſis eſt vna conditio/aogteſſus vero aut Mioneſc, baſnin * itit ad mendicum.quia ſupꝛa erigentiaʒ na riu diſpoſitionibus aut erelectioniba hominum. aut er foꝛ⸗ neertänbnd ebatur. quia impinguatus dilatatiis auira gut er communter gccidentibue annneult ene lesleir nec gratias egit creatoꝛi ſuo.et ad faſtum nilio er in hig erperietig eloquenti irnmne, conue terat vnce deo debebat eſſe pꝛocliuioꝛ Bed vẽ n cet:mec opus eſt ad declarationem huiuſcemodi detine⸗ ſoſanſen in inferno poſt moꝛtem. ratio. quia dum vi G re lectoꝛem. Claret enim omnibus apparenter ipſa in vethbtt diuntijs ⁊ coꝛpoꝛis delitijs oeueanee. . pPrPrr e hominibus continue inuenta diuerſitas: pꝛout in hae rapina ſeu furto aut de impotentum expoliatõt ſeu de/ 7 . paralvla diues delicatus et pauper derelictus inſinuãt. rapina ſe rraruz aut q eraſſaretur erpꝛeda cauſatus nz eruntamen terminoꝛum immutabilium atq; inua⸗ uaſtatione terratuʒ.aut ꝙ craſſar tur Fnin giſen tern ſt diues.nec ſibi homicidia ſeu incendia opponuntur. bbus. riabilium contrarietas.non ex rebus quas vulgus foꝛ⸗ e . ſtoſiti cõ us vt a minoꝛibus malis nic⸗ tunales appellat.aut ex ſtellarum diſpoſitione.aut a cõ⸗ ſed ſolum incompaſſio et abuſus v esm muniter accidentibus ſed a voluntarijs electõibus ho/ ad maioꝛa et lfanbannnumnenn ee i M mum Nroenie Vaec Kermandiena nplatus eſj mn ſi Naeragae i; negligere. aut ahena nequiter exto:⸗ num abꝛahe. quia ſic exterioꝛibus malis obſitus erat. quiter opera dſt obelg, A rtr Sel annhhii. ilin nec diues ad inferna demerſus.qui a tantis lonis circũ ſiſſe. ab e tP rmpfetienmn ne⸗ de/ datus erat. alioquin ex rebus exterioꝛibus et corpoꝛali⸗ inferno rnn nenn vina eotebaen tin e aln nani bus ſalus eſſet ſiue damnatio.ſed quia diues ſic elegit / tiam. in infern he dun ra mndmunt d ge⸗ ten audere cum ſeculo non dare ſuperflua Wenaleznince à. ſcinrelliggtur. delren nt in infernum. attamen bo⸗ ( P= & e - tenerie nartre nſte in ianenpateger inern nechertnat Nunttalt vere cognitio: illoꝛum per andeſ — 6 P - 8 eniefhcriula weo miſerianet⸗ ulti tiam iſtoꝛum per experientiaʒ cum natura muicte cer⸗ niot⸗ elegit ſuſtinere innatam. cum etiam multi reperiantur tiam.i ientiaz c Inlzmleſtene ſibipis atponit. ilatas ferunt. et ob vir tantem. Peoinde ſequitur. Eleuans autem ns oAl. ſrr. 14, „ „»„* Pr. eey A. 6, —. r. r- A ſ Dern⸗ P ner — — — rr a,. - (— . —— Tiber cum eſſet in toꝛmentis: vidit abꝛabam alonge et laca / rum in ſinu eius. Et ipſe clamans dixit. Pater abꝛaba miſerere mei Ex binc moꝛalia ſilent. Quomodo poſi tus in toꝛmentis vidit receptaculum beatoꝛum. Quo⸗ modo in inferno ſepultus vidit abꝛahã et in ſinu eius lacarum recumbentem. Si parabola eſt: queſtio eſt ſo⸗ luta. Si vero rei veritas ſic exiſtit:illa oculoꝛum eleua tio· illa pꝛotinus viſio non refertur ad coꝛpoꝛis actum: ſed ad illam internam cognitõem. vbi veritas rei in lu ce rationis cognoſcitur: qua damnatus etiam non pꝛi⸗ uatur. vt illa pena eum inceſſanter diuerberet. qua faci enda pꝛetermittens:pꝛohibita vero committens agno uit. qua bona que perdidit mala que patitur experimen⸗ to cognoſcit. Eleuans igitur oculos ſcilicʒ interioꝛis ho minis cognitionem. vidit abꝛaham patrem fidei ſaluã doꝛum. qui credendo factus eſt iuſtus. ognount pꝛoti nus vnde ſaluari poterat: ſed contempſit. et lacarum quem deſpererat recognout in ſinu:in quiete videlicʒ m electi poſt hanc vitam ſoꝛtiuntur Ilamoꝛ eius miericoegtan conſequendam. pꝛodit immanitateʒ doloꝛum:et deſperans loquitur introꝛſus dictante iuſti cia. quoniam iuſte irremediabiliter damnatus eſt· Et mitte lacarum vt int ingat extremuʒ digiti ſui in aqua vt refrigeret linguam meam: quia crucioꝛ in hac flam⸗ ma. Ad exaggeratõnem toꝛmentoꝛum quem ſe inferi oꝛem in hac vita perſenſit. ſeit in alto cõſiſtere atq; qui⸗ eſcere.qui viuens quotidie ab inedia expugnabatur. et petit aunlium aque in extremo digiti.vt indicet qm̃ eti . . am minimo refrigerio pꝛiuatus eſt. et petit ꝑ eum quẽ omnino deſpererat. vt creſcat pena ſumendi. Sublimi tas ad inferna detruditur: et eius abiectio ad ſupna le⸗ uatur. Refrigerium in lingua dumtaxat exquirit. acſi nihil in membꝛis alijs pateretur. Sed lingua fit con⸗ fefſio ad ſalutem:cum coꝛde creditur ad iuſticid. Et iuſ/ ſu lingue potuiſſet hic diues illum pauperem ſuſtenta re:circundatus copia famuloꝛuʒ. Digitum petit ad lin⸗ guam:quia etiam opus minimum non perfecit/aliene lingue audiendo doctrinam/ruciabatur in flamma pꝛo vita delitioſa.ſed non erat tunc tempus miſerendi eius:quia tempus deſpexit cum potuit alterius eſſe mi ſertus. Vnde dirit illi abꝛaham.Gili recoꝛdare quia re cepiſti lona in vita tua.et lacarus ſimiliter mala.nunc vero hic conſolatur:tu wro cruciaris. Non amoꝛe aut compaſſione filium nominat: ſed quia eſſe qebuit. aut quia eum deſpectum a deo per iuſticiam deſpicit. Ma⸗ gis autem illud exiſtimo q;uis ſcriptura non explicat ꝙᷓ Diaboli filium appellauerit.ſecundum illam ſententiaʒ qua de repꝛobis dicitur. vos ex patre diabolo eſtis/Ho⸗ minum conditiones et ſiatus mutantur omninò poſt hanc miſeram vitam. vt aus plena felicitas:aut ſequa/ tur ommno miſeria. Mec iocundis iocunda.nec aduer⸗ ſis aduerſa: ſed aduerſa iocundis et aduerſis iocunda ſuccedunt.Nec in thꝛono hic reſidens ſepe intronixa⸗ tur et alibi:nec de ſterquilinio ad ſterquilinium eſt ac⸗ ceſſus:nec hic omnibus fultus ad votum.alibi pꝛo vo⸗ to refulgeat.et hic deſtitutus.ꝙ alibi ſemper inopiam patiaturx.quoniam in alia vita conſolabitur.qui multa mala fuerit in hac vita perpeſſus: ſi tenuerit in anima et actione virtutem: Et qui omnibus hic floꝛuit: ſi ab⸗ — iecerit illameterna damna om̃ino patietur. Hinc abꝛa ham ſero remedia inquirenti reſpondet. Bona recepi⸗ 7 ſti in vita tua.hic ſimiliter mala perpeſſus eſt. Nunc ve ro diuina iuſticia ſinguloꝛum merira abſq; acceptione perſonarum infallibiliter trutinans. ſupplicia eterna ne quiter in hoc mundo floꝛentibus.et abiectis pijs eter⸗ ſextus uit:et ima ſurſum et ſuperna deoꝛſum iuſio moderami⸗ ne vertit. Et ſic nec in aque gutta exauditus eſt diues. quoniam qui obturat aurem ſuam ad clamoꝛem pau⸗ perum.et ipſe clamabit et non exaudietur. Et in his omnibus inter nos et vos cahos magnum firmatum eſt. vt hi qui volunt hinc ad vos tranſire non poſſint. nec inde huc aliquis tranſmeare. Cabhos firmatumꝓ tinus dixerim impoſſibilem compaſſionem beatoꝛum d eterne damnatos: et nullam poſſe eis contingerele ticiam de gloꝛia beatoꝛuʒ. Nam ſtabunt iuſtiin magna cõſtantia.ita vt nullo modo compati poſſint:aduerſus eos qui ſe anguſtiauerunt. Mon enim vera eſſet beati⸗ tudo:ſi in eis poſſet eſſe compaſſio. Quamuis enim in viatoꝛibo compati ſit virtutis.eſſet defectus pꝛotinus in beatis. qui per moleſtiam affici non poterunt. Et di uine iuſticie opus aperte videntes letabuntur vtiq; de damnatis:reſpicientes in eum qui neminem damnat iniuſte · neminem per iuſticiam ſed per miſericoꝛdiaʒ ſal uat.Quomodo igitur compati poterunt ſuꝑ his quos dominus imperturbate damnauit. ulgebunt omni⸗ no equaliter ad gaudium beatoꝛuʒ ſiſte diuine ſtellemmi⸗ ſericoꝛdia et iuſticia. ita vt reſplendeat iuſticia in dam⸗/ natis ſicut miſericoꝛdia in beatis.ompati nihil aliud eſtq; de inuariabili dei iudicio conturbari. Sed necduʒ beatis qui non poterunt etiam viatoꝛibus interdicitur ne damnatis eterne compatiantur.qᷓ;uis pectatoꝛibus et afflictis in hac vita in carne degentibus et ardentib ad purgationem compati ſit charitatis officium:ſit eti am debitum pꝛo ipſis oꝛare vt reuocentur a malis vt li berentnr a penis.Non enim erit in ſuperis pꝛopinqui⸗ tas generis.non habita in mundo copula coniugalisg. non amicitia: nõ ſi qua neceſſitudo pꝛehabita compaſ⸗ ſionem adducetiſi huiuſcemodi damnatum cognoue⸗ rit fuiſſe cnſotem. Sed nec minũs adammirationẽ adducit.quod ad abꝛaham ſubintulit incola infernalis Et ait. Pogo ergo te pater vt mittas eum in domuʒ patris mei. Mabeo enim quinq; fratres: vt teſtetur il⸗ lis ne et ipſi veniant in hunc locũ locum toꝛmentox. Sicut beati non poſſunt ad damnatos huiuſcemodi miſericoꝛdijs affici: ſic et in inferno ſepulti nequeunt ad eos quiadhucin carne degunt vllis cautionibus cõ moueri. Extinctus pꝛotinus eſt in eis ommis amoe in pꝛoximum.et omnis virtus adempta.necnon et exqui runt in penis habere conſoꝛtes.quamuis ex conſoꝛtib⸗ nullum eis poſſet eſſe leuamen. Eterne damnatoꝛum omnis eſt depꝛauata conditio:excepta bonitate natura⸗ rum.que integra ſemper manetquoniam niſi etiam in damnatis naturarum lonitas ſeruaretur.non eſſet cũ quo pena confligeret:ſed compaſſio et appetitus bono⸗ rum eis omnino non munt. QAuid ergo eſt ꝙ eterne conſtitutus in penis rogare videtur pꝛo fratribus ſuis viuis.ne ſimilia patiantur. Reſponderim. quoniam hoc ſaluatoꝛ parabolice pꝛotulit. Etiam ſi veritas rei non parabola extitiſſet.non ipſam rem geſtam ſed quid auditoꝛibus velit edicere videamus. Si cum ſubſtan tiali bonitate naturarum affectio recta et compaſſio ad pꝛoximum in inferno vigerent. omnes pꝛouidere de⸗ herent ne quinq; fratres ſciliq; homines in natura in⸗ ſimul omnes fratres in qninq; ſenſibus conſtituti.vi⸗ uentes in carne poſt moꝛtem ad inferna deſcenderent: cum in inferno augeatur pena.non minuatur ex multi tudine afflictoꝛum. Sed quod eſſe debuit: non quali⸗/ ter geſtum ſit aduertamus.l Cui reſpondens abꝛahaz ait. Habent moiſen et ꝓphetas: audiant illos.. Suf ⸗ ficit ad cauenda peccata ler diuina. At ſatis ſunt etiari et pꝛophete.abſq; quod aliquis vobis pꝛedicaturus re⸗ ligtas. MPoꝛro De paraboliſ furgat a moꝛtuis. Inſiſtit damnatus impꝛobiter pꝛo/ pter mala que ſentit.pꝛopter toꝛmẽta que patitur.quo⸗ niam ſi accideret per experientiam fateretur diſſerendo que ſuſtinet:vt eos ad penitentiam pꝛouocaret. At il⸗ le dixit. Mon pater abꝛaham. Sed ſi quis ex moꝛtuis ierit ad eos: pemtentiam agent. Cupit eſſe doctoꝛ qui mala tollerans factus eſt ſapiens: qui bonis abutens dei ſapientiam habuit in derſum. Eſtimat ſe oꝛatoꝛem ſtrennue factum:et referendo que patitur.faciliter ſua⸗ dere ſe credit. idetur nunc inutiliter compati fratri⸗ bus conſtitutus in penis:qui contempſit vtiliter com/ pati vlceroſo. dum refarcinaretur ſplendidis epulis. SGero alioꝛum cupit eſſe magiſter. fruſtra credit alijs ſuadere cautelamſqui ad ſemetipſum factus inſipiens dirit in coꝛde ſuo.non eſt deus qui poſſit aut velit infer⸗ re pꝛo delictis hominibus vltionem.et ſibiexiſtens in⸗ et penas eternas interminatus eſt. Vgitur qui ſint ſi-⸗ ſoꝛ ſempiternus inferni factus eſt ciuis. Mõ te delectet poꝛalis anguſtia. non infflicta vulnera. non vlcera imna cautus ad tartarea loca deſcendit Sentire hic damna tus videtur cum multiſ:qui dum male viuunt optant quempiam ex moꝛtuis reſurgere. vt annunciet ſi quid loni vel mali poſt hanc vitam erit.et quid erit quod et quando vita iſta non erit. Aſſerunt ſe ad melioꝛa con⸗ uerti.ſi ex moꝛtuis iam notis audierint vera eſſe que ꝑ ſidem ſancta eccleſia dogmatiſat. ſi vera eſt beatitudi⸗ nis atq; penaruʒ eternitas: ſi ſic eſt penarum acerbitas ſi hoꝛribilitas demonuzʒ:ſi qualis affabilitas ciuium ſu⸗ pernoꝛum/Sẽd in repꝛobum ſenſum huiuſcemodi o⸗ ptatoees dati ſunt.vt magis velint in melioꝛa mutari ex vno reſurgente a moꝛtuisqᷓ; ex ſide vniuerſalis eccle ſie:que eredit omnes ex moꝛtuis in fine ſeculi ſurrectu⸗ ros. Querunt iſti foꝛtitudinem noſtre fidei dirimere: per moꝛtuumex moꝛtuis alterius ſeculi certitudinem inquirentes/QAuis ex moꝛtuis veniens melius poſſet diſſuadere ꝑccata et homines ad melioꝛa conuertere: q́; moiſaica lex.qᷓ; ſeriptura pꝛophetaruʒ. qᷓ; ipſa veritas que humanis mentibus interlucet.qᷓ; illa oꝛiginalis iu⸗ ſticia in coꝛdibus hominum ſcriptaſAins ex moꝛtuis aptioꝛ alterius ſeculi bona vel mala pꝛedicere. quis ad penitentiam cautioꝛ inuitatoꝛ qᷓ ipſe chꝛiſtus factus in⸗ ter moꝛtuos liber.per quem facta ſunt ſecula.qui docu it ſeculum.qui vere infernum nouit et 20 n de quod abꝛaham adiecit. ad tempoꝛa etiam chꝛiſtiana diuoluitur.. Si moiſen et pꝛoplvxtas non audiunt:ne q;ſi quis ex moꝛtuis reſurrexerit credent ei. Habe⸗ bant illa tempoꝛa moiſen et pꝛophetas. Habent tẽꝑa chꝛiſtiana ⁊ hos ⁊ xpᷣm et aplos. Sichꝛiſto et apoſtolis homines peruerſi non credunt: quomodo credent ho⸗ mini ex moꝛtuis venienti: Chꝛiſtus homines ſuſcita⸗ uit a moꝛtuis:et ipſe ſua poteſtate a moꝛtuis reſurrexit pſe in ſine ſeculoꝛum potenter moꝛtuos ſuſcitabit. n eius virtute apoſtoli defunctos reuotauerunt a tu mulis.Cui Sru. rectius pꝛeſtabitur de alia vita credu/⸗ ĩ ad moꝛum coꝛxectionem euangelio chꝛi ſti non creditur:deſperandum eſt cui alteri melius cre/ datur /QAuerere homineʒ ex moꝛtuis vt nobis quid ſit roſt hane vitam annũciet.qui monefaciat ad virtutes. qai retrahat a peccatis ſubterfugia ſunt. excuſationes ſunt. Cauſatio eſt veritatis.dubiũ eſt in fide nolle ſim pliciter ſeruare pꝛomiſſa. nolle a criminibus explicari. Ac per hoc ſi in chꝛiſto et apoſtolis non creditur: neq; ſi ſurreriſſent centum milia moꝛtuoꝛum/Nam ſi angeli⸗ ce virtutes euangelicarent.ſi ſpiritus immundi in lin⸗ guis humanis pꝛedicarent:ſi omnes moꝛtui reuocarẽ tur ad vitam cum ſcientia et poteſtate loquendi. ſi oſi erẽtur oculis hũanis bona ſuꝑna. ſi poſſemus vt ſunt toꝛmenta et loca tartarea mente ſeu coꝛpoꝛaliter intue ni:etum ad hec omnia plus eſt chꝛiſtus.· cui pꝛe omnib cuſationis iuſte aditus patʒ. Mon leuitate.nõ violentia Baluatoꝛis eſt adhibenda fides. Jpſe deteſtatus eſt vicia. pꝛedica⸗ uit penitentiam:dixit apxpꝛopinquaſſe regnum celoꝛuʒ. nes pioꝛum atq; impioꝛum inſpicite:pꝛeſtate dictis ſi⸗ dem.notate paralolam:a vicijs explicari ſatagite. date virtutibus animum.ex quarum oꝛdine cudatur 1 mo-‚ꝰüꝓ J 14* res. Mon te inaniter extollant diuitie: quarum poſteſ⸗ 5õä cibvꝛum accuratum edulium. non inter conuiuas vana loquacitas.cum guſtus et lingua pariter igne inextin⸗ guibili toꝛreantur. MPauperies non te contriſtet.nõ coꝛ ta. non derelicta ſeu cognita vita. cum his patienter an ctus:eternus collega fiat ceiuium ſupernozum. De Paralels vinttis cum villico iniquitatis. Secũ⸗ dum Qucdm tantum. zZapitulum. XIII. D honeſtam pꝛouidentiam agendoꝛum pꝛo a ſpe futuroꝛum bono:um nos ſaluatoꝛexho?⸗ tans.de villico iniquitatis agente ſub diui⸗ te parabolam poſuit dicens.. Homo quidã erat diues qii habebat villicum:et hic diffamatus eſt apud eum quaſi diſſipaſſet bona ſua. Diuitie non ſolũ poſſidenti.ſed etiam diſpenſatoꝛi facte ſunt cauſa pecca ti. vt raro et difficiliter ſactum ſit poſſidere dintias. =.·⸗=g E EES TWTr E quin inducant in animarum pericula contrectatoꝛes. =. Hinc diffamatur villicus diuitis: pauperis ſiquidem nunquam reperimus villicum diffamatum. Mõ eſt ſub ſtantia multa:vt diſpenſatoꝛe indigeat.Qui paruʒ hs bet vnde pauperis nomen exoꝛtum eſt. ſibüpi ſufficit ·(α ad curam.et modicam gubernare ſubſtantiam. non ha bet yconomum.occaſionem furandi non parat. nemo alius de ſua ſubſtantia diffamatur. Si autem eget er⸗ peditioꝛ factus eſt.vt tantum ipſe caueat ne furetur.nã fures alij domum eius ignoꝛant:non habet aliquid diſ⸗ ſipabile.Litigandi cauſa pauperibus et egenis ſublata eſt.et ſi pꝛuperi modica.egenis vero ꝓtinus nulla ſub/ eſt. Tleruntamen multitudo diuitiarum non excuſat vτπιυ . ber raptoꝛes neq;ʒ diſſipatoꝛes.aut quomodolibet contre⸗ Eg Here ctatoꝛes pꝛeter voluntatem poſſidentium:vt quia mul te ſunt·ergo licentia ſit perperam perpetrandi vel per⸗ tractandi.Nemini licet quod ſuum non eſt redigere ad ſeipſum.aut alitereffundereq; decreuerit dommus re⸗ rum.QAuamobꝛem et vocauit eum dominus eius: et ait illi. Quid hoc audio de te: Medde rationem villica⸗ tionis tue:iam enim non poteris villicare. Vera ſuſpi tio de actõne iniquaaures diuitis foꝛtaſſis alioꝛum re⸗ latione pulſauerat:aut res non inuenta in ſuo pon/ dere ſolito et menſura.diuitis animum concitauerat: vt de villico ſuo inquireret:vnde ab inquiſitis vt diſſi⸗ patoꝛ accuſatus eſt. Nemo igitur maleagẽs dicat quis naturr = - = me videt. Barointer homines actio mala tegſtur diſiin ⸗-. F r.- H in publicum vemat. apud veum autem nunquam. Et neceſſarium factum eſterratum omne in iudicium de/ uen ire. Mon eſt omnino maloꝛum operimentum. NMi⸗ hil enim occultum quod non reueletur Cece dominus villici:aſſumpſit officium iudicis. Laudabiliautem et & ⸗ rPrr. pꝛobato moꝛe foꝛmam iuridicam ſequitur. Non enim 4 moꝛe fulguris aut toꝛrentis inretrouerſibilis etiam in norios decernendum: etiam ſi accuſatio ſi diffamatio multa conclamet Inquirendum eſt a diffamato ſi cul pa eum accuſat.qualiter et quantum. Nam iuſticie ra⸗ tio plus cauſas actionum q; ipſas actiones conſiderat. et opoꝛtet ſuſpendere iudicium ſi conſtitut ↄa in cauſa ex b 3 - —. .£ 4 P-⸗ . — r 1i — — O n rhr r- —22 . A-2= — — 26 —— 4 r, » ſ - ) eauaerr ”õ 2 RR. Liber non ira: ſed ratione agendum eſt. Unde vocauit eum interrogans. Quid hoc audio de te. Ac ſi diceret. Accu⸗ iatus es.in cauſa te habeo.eſt ne verum quod audio de te. Tuis acculatoꝛibus plenam non pꝛeſto fidem: foꝛte inuidi aut emuli ſunt.aut fallere poſiunt et fallere vo⸗ lunt. Exculationi etiam tue mimme dabo locum: ter⸗ minabit veritas litem:vt egeris ita recipies. nõ vt dif / famatus es. Proindel redde rationẽ viullicatõis tue. Potenter te compꝛimere nolo:violentia non vtoꝛ: ve⸗ ritas ſit in cauſa. Matio factoꝛum dumtaxat aut te ab⸗ ſoluet. aut te condemnabit. Sed quouſqʒ rationẽ red/ dideris villicare non poteris. Non enim decet reum a⸗ gere pꝛo quibus conſtitutus eſt in cauſa:mſi ab illa re⸗ ceſſerit inculpatus. Etiam iam non poteris villicare: ſi ratio te culpabilem monſtrat. Optimus cauſarum ci⸗ uilium et criminalum cognitoꝛ eſt iudex: qui ex verita te non ex opinione aut alia ſuaſione vult pꝛoferre iudi⸗ cium:et leſus in pꝛopꝛijs pꝛeter rationem iuſticie non querit vlciſci.nec ab ira concitatus ad iudicandum fer⸗ tur in preceps.ſed rat ioni inueſtigande ac pꝛomulgan de actiuam et inquirentem ſubijcit rationem. ne lin/ gua labatur Cauſarum pꝛotinus oꝛdinata et moꝛoſa diſcuſſio etiam ſi adiudicetur innocens.ſi repertus fue rit inueſtigando nocens.inculpabilem iudicem reddit, dumtaxat ꝙ aliunde non aſſit ſibi certa cognitio. Bed a nullo potioꝛ eſt conuictio qᷓ;a ratione deuincti. Im⸗ pꝛobatur ſepe falſitas.ſi aliquando quempiam in iudi⸗ cio per falſidicos pꝛoſtrauiſſet. veritas autem numquã. MPeꝛetermitti veritas et ratio poteſt: impꝛobari vero non poteſt rationabilis et impꝛofugabilis terroꝛ: quin ſextus rei veritas inueſtigata cum ratõne deuincit/ſHinc cum villicus de reddenda ratione comperiſſet: qttonitus fa ctus ad ſemetipſum reuerſus eſt.ſi quo modo ſibi ad⸗ eſſet copia euadendi.quoniama ratione vincebatur. aduerſus quam ſibi non erat auxilium. nequiter ſe fe⸗ ciſſe agnouerat.tergiuerſare non poterat in ludicio con ſtitutus deuitabat reddere ratione.qua reddita ex frau dibus debebat ſubire penale iudicium.non feſſus in ma lo.iterum ex iniquo ſibi conneorani refugium.l Ait au tem villicus intra ſe. Quid faciam quia dominus me⸗ us aufert a me villicationem:godere non valeo: men⸗ dicare erubeſco. Scio quid faciam:vt cum amotus fue ro a villicatione recipiant me in domos ſuas. Aſſoli⸗ tus ex alieno perperam viuere.arxtes omnino deſpecat. et exmoꝛibus delicatis per tempoꝛum augmenta coale⸗ ſcens.etiam in neceſſitate artibus licitis valefecit.ſed laboꝛioſis per amplius ſemper ad iniqua regrediẽs.a cilius videtur his qui viuere nequiter ex aleuis operi⸗ bus didicerunt.illa furta laboꝛioſa committere qunbus iuſta pena debetur.qᷓ; ex arte que non repꝛehenditur. nec actuoſa meretur ſuppiicium/ Sepe repꝛobis acci⸗ dit vt ea que ſunt licita eis difficilia Pidenrd ve⸗ ro illicita ſunt poſſint ſine laboꝛe perſicere/HNæècnon et qui mala agere vultiea que ſunt gramioꝛa in bona vita/p ducit in cauſam. Poterat enim iſte alias artes abilio⸗ res exercere q; terre foſſionem:et alios moꝛes viuendi q; eſee mendicum. Et ſi omnino cõtingeret non eſt pu doꝛi mendicitas vbi adeſt neceſſitas: que vbi eſt ratio⸗ nabilis non eſt cur erubeſcentia ſit hoꝛroꝛi. Cur hic vil licus nequam laboꝛioſam artem mendicitatis ruboꝛeʒ meditatus eſt Oulte ſibi alie poterant eſſe artes.mul ti modi aliter viuendi.ſed pꝛo his cauendis tendebat in ſolita malaſct quodin nonbus hominum ſumme damnatuunullius requiſito conſilioſapud ſemetipſum ſibi pꝛouidit in poſterum. Dixit en enim. Scio quid fa⸗ ciam. Non pꝛudentum erquiſiuit conſilia: non homi⸗ * num in periculis expertoꝛum.non ſapientum.ſane ipſe ſibi factus eſt continarius et conſultoꝛ. TUeruntamen cum in mente homims pꝛo iniquitate patranda diffi⸗ nitum eſt nõ conſulere quempiam. temperantioꝛis eſt moꝛis cum minus malum ſit in male agente non con / ſuluiſie ſidemicum q; contra fidemici conſilia peregiſſe Quandam habet ſpeciem honeſtatis. cum neminem cõ lulit qui omnino tendit in nephas:ſaltem in ſeipᷣo coꝛ: ruptus alioꝛum auriculas non fedauit. In alijs ſiqui⸗ dem conſulte agere canonica ſcriptura nos docet. &m nia cum conſilo fac et poſt factuʒ non penitebisCum vero iſte dixit ſcio quid faciam.ad ſeipium tote relatus eſt.vt de iniuſto viueret apud eos quibus miuſte credi ta ſui domini cogitauerat relaxare.icilidʒ cum eſſet amo tus a villicatione ꝙ reciperetur in dumibus debitoꝛum et eoꝛum quibus ſui domini bona emphiteocando a culturam fructiferam commendauerat. Vt autem reci peretur. conuocatis itaq; ſingulis debitoꝛibus domi⸗ ni ſui.dicebat pꝛimo. Quantum debes domino meo. At ille dixit.entum cados olei. Dixitq; ili.Accipe cau tionem tuam.et ſede cito et ſeribe quinquaginta.. O⸗ ptima inquiſitio:ſed executio nequam. Interrogabat ſiquidem quantum beretur domino ſuomnõ ſibiquo⸗/ niam omnia domini ſui erant. Apſe vero yxconomus e⸗ rat.adminiſtrationem et curam obene non pꝛopꝛiuʒ dominium rerum. Sed agebat nequiter ꝙ bona domi ni ſui pꝛeter iuſtum et dommi ſui voluntatem debitoꝛi bus relaxabat:vt totam vebiti ſummam reduceret ad dimidiamſcentum ad quinquaginta. Pemtus ycono⸗ mus agit in fraudem domini ſi relaxat debitoꝛibus pꝛe ter dom inivoluntatem:et pꝛeſumit illud dinittere qð veriſimiliter de dño nõ poſzʒ eſſe iumpei Mee iſte hoc fecit vt pius in pauperes lut pauperibus redditusan nuos remittens:ſed in illis ſibi parans expulſo ab offi⸗ cio agilioꝛis vite compendia de alieno ſibi gratiam ho⸗ minum comparabat. Sed necdum diuitibus aut me⸗ diocribus ſeu ſuippᷣius conſideratõne pꝛehabita ſed eti am intuitu pauperum non licet de alieno fieri largitio⸗ nem:illa dumtaxat excepta neceſſitate que a decretiſ ab ſoluit:ſed repꝛobi quidem homines contrarium faciũt quod ratione decernunt. Sciebat enim hic villicus qꝛ omnia que ad iuſtam diſpenſationem acceperat erant domini ſui:pꝛoinde interrogat debitoꝛes quantum de⸗ bes domino meo. Sed tanquam p:opꝛia donsbat con tra voluntatem pꝛopꝛij poſſeſſoꝛis:cum ſummam debi tam defalcabat. Multipliciter rei ſunt alienarum reruʒ 2eter voluntatem dominoꝛum ſpontanei largitoꝛes. am ſemetipſos et recipientes obnoxios in debitis fa⸗ ciunt:quoniam quod quis iuſte non poſſidet neq; iuſte in alium vendendo vel largiendo poteſt tranſferre do⸗ minium.Hec eſſe poteſt excuſationis ſuffugium ex di ſpenſatione commiſſa. ſi aliter faut quod veriſimiliter pꝛeſumitur dominum non feciſſe: maxime autem cum fraus et aſtucia menteʒ diſpenſatoꝛis inficiunt. Et qui rem accipit a diſpenſatoꝛe iniuſto ex certa ſcientia. nil ſi⸗ bi vendicauit ex iure.ſed obligauit ſemetipſum donec reſtituat:nec ſibi ad excuſationem diuine iuſticie deſuꝑ cecernentis ſi cautiones accepit. DZeinde alio dixit. Tu vero quantum debeſ.Qui ait. Centum choꝛos tri tici.Ait illi.Accipe litteras tuas:et ſcribe octuaginta.Et laudauit dominus villicum iniquitatis quia pruden⸗ ter feciſſet. Bemiſſio tritici ſiue olei.villici gctionem inſinuat:et ꝙ minus remiſerit de tritico qᷓ; de oleo etisʒ quandam aduertentiam pꝛouidam arguit: quoniam plus ex tritico qᷓ; ex oles vſus hominum ſumit. Et faci lius depꝛehendi potuiſſet a domino in tritici paucitate .* — E en/ ti I ſd e ð De paraboliſ q; olei.Omnibus autem tradidit litteras ad cautelam vt ſi vminus comperta fraude villici repetere perperã remiſſa debitoꝛibo œæcreuiſſet æconomi litteris ſe in iu⸗ dicio uerentar ieruinumen dominus villicum im⸗ quitatis laudibus effert.non letus de damno ſed mira tus cautelam: Mon quia fraudulentum. Sed quia pꝛo uidum in futurum. Non actum virtutis: Sed ipſam virtutem commendat. Et mirum valde ꝙ ſepe actus eſt in repꝛehenſione virtus in laude. vt a curru quact tuoe virtutum turpis ſonus inroboet. Inſonuit enĩ hic iniquitas. Et villicus iniquitatis diatur pꝛopter fraudem:et remanet in laude pꝛudentia pꝛo futuris e⸗ mergentibus malis vt poſſit eſſe refugium. Sed hoc intereſt inter virtutes viuificas et moꝛales. ꝙ a nulla illarum dum in veritate in animo inſident repꝛehenſi⸗ bilis actus egreditur:a moꝛalibus vero etiam in quan anberneritateretentisſwteſtabilis multa fiunt Et vt apertioꝛibus ſermonibus eloquamur. in virtutibus vi uiſicis dumtarxat in veritate inherentibo.nemo aliquan o male pꝛoceſſit in actum: in alijs vero ſeꝑ deli 1 /Dominus autem villici laudetur cum laudatur: ex eo łp pꝛopter fraudem eius non derogauit pꝛouidentie ipſi us. Bene conſtitute mentis eſtob fraudem aut pꝛo pter damnum commune vel pꝛopꝛium et pꝛopter agẽ tem impꝛobiterjnon derogare virtutibus. ſed ſemper il las extollere quamuis actus condemnet iniquitas. Co gebatur homo rationis compus ab ipſa laudare virtu⸗ tem. et hominem ex ipſa regulatum:non malum quod ex hum ana pꝛudẽtia perficitur Muare igitur laudauit. Quia pꝛudenter feciſſet.non quia donauit alienuʒz. Fe⸗ rhendenrerquia ſibi paonidltin poſteruʒ. Pars eni ꝛudentie ipſa pꝛouidentia dicitur. de qua optatiue moi ſes in ſuo cantico loquebatur. ltinam nouiſſima pꝛo⸗ uiderent. Nouiſſima pꝛoundet qui ſe parat ad vltimum finem:aut deuitanda ſupplicia que poſſent contingere. aut ad capeſſe mua que debent agonicatoꝛibus pꝛouenire. Manc pꝛouidentiam villicanam imo terre⸗ nam:cheiſius cum appetitoꝛibus alterius vite compo⸗ ſuit dicens. Dico enm vobis:ꝙ ſilij huius ſeculi pꝛu dentioꝛes q; filn lucis in generatione ſua ſunt. T igi⸗ lanti verbo ſaluatoꝛ locutus eſt. cum dixit in generatio⸗ ne ſua. Mon enim ſecularem pꝛudentiaʒ chꝛiſtiane pꝛu dentie pꝛetulit. quoniam ſecularis pꝛudentia inimica eſt deo.ſed pꝛudentia carnis moꝛs eſt. et facit omnino filios agarenos:quna filij agar exquiſierunt pꝛudentiaʒ que de terra eſt· Mon eſt ceomparatio terrene ſcientie. que tantum ꝑfunctoꝛia captare contendit. ad eam pꝛu dentiam que ſuperna nanciſcitur:que chꝛiſto tradente ſerpentina eſt columbine ſimplicitati ſociata. Pruden⸗ tia filioꝛum lucis:ſtulticia eſt ſeculi. Orudentia filioꝛũ ſeculi:ſtulticia eſt in conſpectu dei. Pꝛudentia filioꝛum lucis pꝛudentiam ſecularem deuoꝛat: nam et ſerpens moiſaicus dłeuoꝛauit ſerpentes magoꝛum pharaonis: neCleiet ſeculiſillam in aliquo euacuare non poteſt/ Elt alio pꝛeloquar oꝛdine ſecularis pꝛudentia cõ quirit diuitias:ſed illa contemnit. Illa ſe ponderibus onerat:iſta vero ſarcinas abicit. Illa in compedibus eſt/ iſta rhetia mundi frangit IYlla ſe implicat:iſta ſe explica re concertat. Illa timet erplicari: iſta rennuit implicari IVlla dolet diſſoluia vinculis quibus irretita tenetur: iſta gaudet cum ſe videt erceptam. Illa penas refugit: iſta ſe in illis immergit. IYlla omnino abſoꝛret coꝛpoꝛis moꝛtem:ſæc cupit diſſolui et eſſe cum chꝛiſto. Illa moꝛ te intentata omnia exponit vt viuat:iſta iuuantia vitaʒ celica virtute mirari:et vileſcere videntur filij lucis in et ipſam pariter pꝛo chaiſto paruipendit /Ged quanq; ſuperferatur omnibus prudentia chꝛiſtibna: quid eſt ꝙ 2 RF rrrr 2- 5 ₰ Nr—r Bglugtoꝛis filij ſeculi filijs lucis in ſua generatione dicuntur eſſe pꝛudentioꝛes. Quare ſaluato⸗ omnium chꝛiſtus hanc comparationem ſuis auditoꝛibus poſuit. zope mo⸗ dum locutus eſt. ne ſecularem pꝛudentiam cheiſtiane pꝛeferre videretur. quam ſi quis vellet inſpicere. ex re/ rum experientia reluceret. Et ſi aliqui de pꝛudentibus Hhuius ſeculi educerentur in medium. quoꝛum adhuc in locis pluribus fama per ſcripturarum memoꝛias re⸗ wat. et multoꝛum qui nondum a ſeculo migrauerunt: — M clareſceret amplius. Sed ne videamur hominuʒ ſecu⸗ C- /. 1 larium geſta contexere: alijs aſſertionibus ſaluatoꝛis — .. COE ſententiam declaremus. Aut humana ſeculariſq; pru dentia querit deuitare moleſtuʒ. et quod aduertum vi⸗ detur pꝛopꝛio placito vel nature:aut aliquid ad votum et ſibi pꝛopitiuʒ querit:aut cum amico aut inimico ha bet cauſam:aut pꝛo pꝛeſentibus aut pꝛo futuris eſt an xia aut pꝛopꝛiam patriam aut incolit alienam: aut ſub icitur aut ſuperfertur aut equatur homimbus: aut ven dit aut emit. et multoꝛum ſimilium:in quibus ſic ſtrẽ⸗ nue agit vt cogantur videntes aut audientes velut de his que per pꝛudentiam agunt.cum in filioꝛum huius ſeculi comparationem deueniunt. Sed ideo ſaluatoꝛ/ hanc comparationem ſuis auditoꝛibus tradidit. t pꝛudentes fiant ad futura bona celeſtia et eterna. cum viderint ſeculares pꝛo terrenis atq; caducis tanto pꝛu dentie acumine refulgentes.lctionem ex ſimilitudine opus in re. tentat ſaluato: inducere. Et ego vobis di⸗ DM co. Facite vobis amicos de mãmona imquitatis. vt cũ D vefeceritis recipiant vos in eterna tabernacula. . Om⸗ nem pꝛudentiam ſaluatoꝛ hic edixit:ne ſupernis pꝛiua⸗ remur. Etenim homines ad hoc ipſe creauerat cum ex imniquo mamona woluit nos amicos conquirere: quib⸗ factis nobis pꝛeſidio reciperemur in illa. Non de furto atq; rapinis aut quomodolibet male partis docuit ele moſinas facere.ſed quia raro vl nunquam diuitie ſine . crimine acquiruntur.ideo illas iniquitatis mammonã appellauit. pꝛeſert im cum infra dialuli rhetia tenean: tur cupientes ditari. Hinc apoſtolus ad thimoteum ait. Volentes diuites fieri:incidunt in laqueum et in tentationem diaboli. Que autem maioꝛ iniquitas qᷓ auferre ſe deo. et dialvli ſe e mancipium facere. QAue ma ioꝛ iniquitas.qᷓ; ei ſe auferre qui condidit: et ſe tradere qui peremit. Oe iure creatoꝛis omnis creatura. Etenĩ quia bonus lona cuncta creauit:eius aduerſarium ho⸗ minum iniquitas fecit dminum. Pꝛoinde diuites ſie ricupientes ſunt intra ſepta diabvli: quia in laqueum eius voluntarie inijcientes pedem:eius facti ſunt ſer in. Nam a quo quis deuictus eſt:eius queq; ſeruus ad dictus eſt uato? ad eterna; reqiiem poffe va lere tempoꝛalem et agapeticam actionem. non tamen ſemper ex his quibus impenditur.ſi amici ex tributis fiant. cum amicos dei ac inimicos dei poſſumus in ami citiam trahere largitionclonoam Eaeg ihlacharitare atq; pꝛouidentia in eterna tabernacula poſſumus in⸗ roferri. Meq; quicunq; datarij quantumhbet efficiã⸗ tur amiciſad ſuperna pꝛeterqᷓ; amgre non poſſunt. ſed hoc mod in eterna tabernacula ſuos benefactoꝛes re⸗ cipiunt: velut qui de inſita virtute teſticantur apud dum vt fecipiantur. De parabola perdite reinuenteq; ouis. Secundum Mattheum et Amam. Capitulum. XIIII. ₰ 21 b AL n Liber Hnſtruxit ſaluatoꝛ peccatoꝛibus miſericoꝛ⸗ cdie woꝛtum: et ne ceſpici omnino ab ipſo ſe crederent:quam habet ſollicitudinem circa eos ſub paralolis introduxit. Ac etiam vt re dirent ad iuſticiam. exultationem aſferuit angeloꝛum: confutans ex hoc atq; repꝛimens ſuperbam iudeorum iuſticiam: et phariſeoꝛum murmurationem elidens. Mam cum eſſent publicani et peccatoꝛes appꝛopin/ quantes ad ieſum. vt audirxent ilum: murmurabant ſcribe er phariſei dicentes.quia hic peccatoꝛes recipit et manducat cum eis. . Opoꝛtuna peccatoꝛũ actio:im⸗ poꝛtuna vero murmuratio iudeoꝛum. benigna interie⸗ ctio ſaluatoꝛis. il tam peccatoꝛib) opoꝛtunũ q; apꝛo⸗ pinquare ad chꝛiſtum. qui non vult peccatoꝛis moꝛteʒ ſed vt conuertatur et viuat. Expedit infirmis medi⸗ co eſſe pꝛopinquos. aliter inuadenſ infirmitas inferret exicium. Nulla maioꝛ infirmitas q́; neri peccatoꝛẽ. ach quam depellendam ſolus chꝛiſtus eſt medicus:quia lã⸗ guoꝛes noſtros ipſe tulit· et doloꝛes noſtros ipſe poꝛta uit. Et in moꝛtez tendentibus ſeu iam moꝛtuis in pec⸗ catis: eſſe pꝛope vite fontem ſuadet neceſſitas. Eteni, chaiſtus eſi vita: et moꝛtui ſunt in anima peccatoꝛes. Segd cum ratio que in hominibus nõ extinguitur eti⸗ S:cum reuigilare incipit axpropinquat am in criminoſis:ci. ropinque ad vite fontem. Signum poꝛro excitate rationis eſt in his qui deliquerunt chꝛiſio pꝛoximum ſieri: fſide atq; o⸗ bedientia in his que mandare decreuerit. Et quoniam niſiblentegininftinnnon e diabolo ſunt obligati homines peccatoꝛes/ opoꝛtunitas angit omino ad chꝛi⸗ ſtum appꝛopinquare:qui eſt nobis factus 8 tia. iuſticia ſanctificatio et redemptio/ Et cum ſibi ap/ pꝛopinquamus et ipſe nobis appꝛopinquat. Scriptu⸗ ra enim dicit. Appꝛopinquate do:et ipſe appꝛopindua⸗ bit vobis. An veritate ſiquidem appꝛopinquatio iſta fi⸗ at:ne pꝛopſeticum dictum impꝛobet appꝛopinquantes Dicit dominus. Eoꝙ appꝛopinquat populus iſte oꝛe ſuo et labijs ſuis gloꝛiſicat me.coꝛ auteʒ eius longe eſt a me.ideo ecce ego addam vt admirationem faciam po pulo huic miraculo grandi et ſtupendo, In veritate ad chꝛiſtum appꝛopinquatio fiat: alioquin condemnabi⸗ tur peramplius appꝛopiquans Edandes eius eſt per omnem modum longe ſieri W a peccatisſOedium vero:explicari ab his a quibus ſub wlamento neceſſitatis plus debito colligamur/Perfe ctum quidem. cum virtutum velociſſimos aſcenderi⸗ mus equos:et ipſis oꝛnati erimus placentes ei:qui ta⸗ les nos querit.vt appꝛopinquet nobis. tem habebat phariſeoꝛum et ſcribaru a int cia que de benignitate domini murmurabat.qui reci ebat publicanos ? peccatoꝛes.cõmodans ſe illis.nec de dignans eos in menſa ciboꝛum:vt poſſet cum eis epu⸗ lari in menſa virtutum. Mon nouerant ſeribe et phari/ ſei. quanta eos grauabat iniquitas: nec eis videbatur venia indigere. Juſti ſibi apparebant. gelo peruerſo ac⸗ cendebantur: vt viderentur honeſte vite ſectatoꝛes:ad ris eſt hypocritali vicio ſeruientiuʒ.vt ipſi potioꝛes ap⸗ parxeant alios ifamare inacis uidem gaudentes ſi lonis poſſent notam applicare maloꝛuʒ. Dicebant.quia hic peccatoꝛes recipit: et manducat cum iũlis. Meſcie / bant cauſaʒ aduentus dominici:qui venerat dumtarxat ſaluos fac ere pꝑeccatoꝛes. Ydcirco pꝛeſtabat eis gratiaʒ vt venirent.venientes vero pie recipiebat manducãs cum uülis.non ad ingluuiem ſed ad oſtendendam beni⸗ gnitatem et nimiam charitãatem. Quibus murmu⸗ rantibus parabolam aptam qua frenarentur ſaluatoꝛ . uerſus cheiſtum murmurationibus impingebãt. Mo ..Raan. Wei- A„. — 224 mmitium tamen appeo lextus appoſuit dicens.l Quis exvobis homo qui habet cen tum oues.et ſi perdiderit vnam exillis:none relinquet nonagintanouem in montibus aut in deſerto. et va⸗ dit ad ülam que perierat querere eam donec inueniet illam. Et ſi contingat vt inueniat illam. amen dico vo⸗ bis quia gaudebit ſuper eam magis q; ſuper nonaginta nouem que non errauerunt. Comparatiua parabola iſia eſt: nec poteſt in alium ſenſum decenter conuerti. Vlt ſi moꝛis eſt hominum.pꝛopter vnam perditam o⸗ uem ad hoꝛam totum dimittere gregem.vt illam rep riat querens ad reinueniendam. relicto in montibo gre ge quo ſua moꝛbiditate ſuaq; voluntate diſceſſerat:cur non liceat omnium conditoꝛi humanũ deuium genus querere atq; vnire cetibus angeloꝛum. Non enim ali⸗ terqᷓ; ad veniam peccatoꝛem dominus requirebat. Sʒ quanqᷓ; ſit bene maius gaudium ſuper vno peccatoꝛe conuerſo.q; ſuper nonagintanouem a domino nõ auer ſis:nunquam eſt credendum ꝙ in conſpectu domini multitudini iuſtoꝛum conuerſoꝛum paucitas pꝛefera⸗ tur:alioquin perſonarum acceptoꝛ non virtutum eſſet omnipotens. Sed quia ſemper dicitur maius gaudi⸗ um poſt doloꝛem qui er re perdita oꝛtum habet:et con⸗ ſona eſt moꝛibus hominum iſta locutio.qui de modica re perdita exultant amplius cum illam reinuenerunt q́; de plurima reſeruata. Et hoc quare. Quia non pre⸗ ceſſerat doloꝛ in illa.qui ſubſequens gaudium facit am lius apparere les eſſe debeãt fideles oſtendit. videliq; ſine leſione ad pꝛoximum.manſueti.mites.fructum ferentes bonoꝛuʒ operum ad vtilitatem etiam pꝛoximoꝛum. nullimaluʒ pꝛo malo reddentes.nec ſemetipſos defendentes. ſed dantes locum ire ne per impꝛobitatem ſed per patienti am cõuincatur impꝛobitas/AAuerit oues errantes ſal uatoꝛ:vt reducat in gregem. Et nos omnes ſicut oues errauimus non habentes paſioꝛem:non paſtoꝛis defe⸗ ctu:ſed ouium ſubterfugientium curam eius. Pius enim paſtoꝛ noſter eſt.et inſopitum oculum habet: nõ atitur ignauiam: oues ſunt in cauſa dum errant Hoc atebatur dauid. Erraui ſicut ouis que perijt. Pꝛopri⸗ um fatetur delictum. cum propria errauerat vwolunta⸗ te.ſicut ouis que ſua deuiatione perijt. non ꝙ eam ve⸗ rus paſtoꝛ Rpiecerar Nineſſtſ autem perdite ouis eſt ꝙ querens in quod querebat kuent Gai nemmo bo, teſt ſui conditoꝛis manus aut ſcientidm effugere.quin cum volet inueniat.nec expedit actuoſum aut ocioſum laboꝛem inducere.cum ſibi ad nutum omnia pareant. HGed in voluntate queſiti poſitum eſt. ꝙ ſe nonad pe/ nam ſed ad gratiam inueniri permittat:quoniã ſi non ad gratiam. ad penam ommino inuenietur atq; trade/ tur inuitus:vt ſicut pꝛopria voluntate perire decreuit: ſic ſe offerat requiſitus. Tunc enim ſaluatoꝛ querens — quod perierat inuenit:cum peccatoꝛ a malis auerſus 7 ſe ad optiſnma dueq conuertit. non ſibi aut ſuo placito Hiuens: ſed ei qun non indigens ipſum ipſo indigenteʒ queſiuit/Impoſitio ſuꝑ humeros facta de oue ad chri ſti baiulationez et noſtram infirmitatem ptinet. MHam peccatoꝛes et deuij factia nobis quales deus non fecit ambulare non poſſumus: ſicut ſi in eo quod facti ſumꝰ qᷓreceſſus a deo. Fit om̃ibus modis ꝙ diſſoluatoꝛ qui a virtute recedit:et erret qui rectũ iter reliquerit. Con uina vero ſimlitudo introducta qᷓe 2 ſtetiſſemus. Mulla maioꝛ infirmitas hominem grauat N tra quos dicitur. Relinquunt iter rectum et ambulãt per vias tenebroſas ⁊ ad luminoſas redire nequeũt:ni ſi a diuina gratia reportentur/ onuocatio amicorum ad gaudium ꝓ reinuenta oue.non refertur ad oueʒ ſed ad dñm reqiirentem ac inuenienteʒ:ꝙ eius laboꝛ non aorr- - r-rr - T f — —rrrJrJr——————— e parabolij Balugtoꝛis fuit deluſus:ꝙ ſua eſt facta in inuenta oue volũtas.Nã pꝛeceptoꝛum vt non ab eis ſed a voluntate ꝓpꝛia.malo ſicut maius eſt malum dei offenſa q́; quecunq; multa⸗ ſuo placito ageretur.magis vero ageret a quibus phibe tio offendentis: ſic maius eſt gaudium cum ꝑ peccatoo harſEfartes cognitõis eiug et pꝛeſentie bone quam ris penitentiam eius abrogatur iniuria. qᷓ; de liberatũe dauctot exquirebat:ab illo ſuper carbones denigrata eſt: peccatoꝛis.Necnon et congaudendum eſt penitenti ab oliect nti ab Inter lapides ſculptos et fuſa metalla et ligna dolata electis ciuibus in quoꝛum eſt reuocatus conſoꝛtiuʒ. ne depdita eſt. adoꝛans imagines manuſfactas extra ſe.qm̃ in ſe imaginẽ diuinam nõ agnouerat:et ſi cognouit.nõö MZM ſcom deces veneratõʒ ⁊ cuſtodiã exhibuit/Elna em cau L.. N.Ae - H dD„2 ſaꝑ cur imaginibo diuinus cultus exhibitus eſt: q; ima · go in hominibo nõ cognita ſeu cuſtodita eſt. Ac per hoc . 2 ) AW.- — — .. — – a1 — r ⸗t cens abhoꝛreat delinquentem cum reuertitur reinuunen Elcper tus ad gratiam: cum viderit dũm gaudere in conuerſi fecc eſt dragme tota pditio ad quã vitas quis ſua ima⸗ am et ſiñ onibus peccatoꝛum fuit culpa commu⸗ go erat moꝛe mulieris ſedule requiſitura feſtinat ecounmn rrr I lucerna filij ſui. quem lucem mundi ipo dicente cõſti⸗ tuit. Ego ſum lux mundi. Et cum verwreuocatõnis ⁊ Directionis eius:qꝛ lucerna pedibus hoĩm verbũ eius. Hinc pſalmiſta ait. Lucerna pedibus meis verbuʒ tuũ: et lumen ſemitis meis.Hanc verbi lucernã deitas ac⸗ cendit.cum luciferũ filium ꝓduxit in tꝑe:cum illum vo luit in noſtra carne viſibilem reddere:cum voluntate ſuam pos filij ſin mundo aperuit.Accenſa lucerna e —,—-— L. . nis.non tñ facta eſt natura diſſimilis. et ea gratia que J1— v .— tenuit innocentem ⁊ uſtum. reuocauit erroneũů. Oſte H denda ſunt conuerſiſ gaudia imo habenda Karngllu⸗ S q; ſi emper in virtute manſiſſent. Nabet enim cõmu⸗ nis vſus hominum:vt plus de reinuentis q; de non ꝑ ditis cum reinuenerint gaudeãt. Sufficiat in hacpar/ te ſaluatoꝛis patrona ſententia Et peccatoꝛes indiſite conuertantur.ſi nulluʒ bonum lamplius ſequeretur qᷓ; ꝙex ipſoꝛum conuerſione in celo poſſunt inferre letici⸗ euangeliũ eius quo inueniuntur dꝛagme deꝑdite.ſcili⸗ am:cum ſuper iuſtos multos angelos pro vnopeccato ecet anime ad dei imagmem inſignite.et in vñicos the⸗ re conuerſo aſſerat gratulari/Alius vero euãgeſiſia nõ vj ſauros repoꝛtantur. Mec alius preexiſtit modus aut eſt . tantum angeloꝛum.ſed dñ affirmat adeſſe leticiaʒ ene aut erit reinuentõis niſi accenia lucerna euangelij eter nt non ſit voluntas apud patrem qui in celis eſt.vt pereet ni:cuius lumme omnia clareſcũt:ſine quo cuncta tene vnus de pu ſillis iſtis. Quod ꝑ ecechielem multo ante beꝛeſcunt.Accenſio ſiquideʒ in coꝛdibo fit hoim. Eſt eniĩ pꝛedixerat:nolo moꝛtem peccatoꝛis: ſed coꝛ humanũ eterni di quedam inuiſibilis domus:vbi uertatur et viuat oꝛro nion eſt diune wluntatis ꝙ iſ lucerna reſplendet. Domus vero viſibilis que to⸗ 8 aliquis pereat. Nemo cauſetur aduerſus dñm.cur oĩm tus eſt mundus:ab iſto ſole materiali ſuſcipit lumen. pꝛeſcius quem pꝛeſciebat creauit ad damnandum. Mõ Viſibilis a viſibili: ſed inuiſibilis ab inuiſibili oꝛdine 3 enim creauit vt damnaretur:ſed vt ſaluaretur hanc p⸗ ſuo illuminari decretũ eſt.et cum lumine huiuſcemodi ductus in lucem. Nec voluit in homines ita pꝛeualere domus inuuſa euertitur. donec imago perdita refoꝛme⸗ peccata.vt ſponte egreſſus ab eis eternam traderetur tuz.velut ſi res amiſſa in poſſeſſione redeat amittentis . in moꝛtem.ad quam ꝓpellendam factus homo ſubire Si qua vero ſunt in ſupꝛadicta palula et in iſta eſt ſimi voluit tpalem. Sibi non dño inferat: quicũq; damna⸗ liter diſſerere pꝛeterqᷓ; ſimilitudo ouis et dragme.MNã 6 tur. Geoit enim ipſe quicquid faciendum eſt pꝛo ſalute. pabola perdite ouis in humilitatẽ et opoꝛtumitateʒ vi⸗ 4 gitur feſtinemus in illamad quam conſequendã no uendi q̃ſite poſita ẽ.dragme vero in repationẽ pꝛimi col is pꝛerogata ſunt omnia. Et ſalutis auctoꝛ ab illadi⸗ lati boni.ꝙ dei ſimilitudinẽ in creatõne accepimus.et uertentiũ factus ẽ requiſitoꝛ. oſtenſoꝛ et dux.planato dinina vecreta velut ſuꝑſcriptõnem in gipo. In vtraq;/ itineris ꝑ quod gradiatur moꝛbida ouis. t⸗·fß̃ palula cõmendatur lalvꝛ et ſollicitudo querentis. et „ dignitas hoĩs ſic que ſiti ſicq; dilecti:necnõ et impoſſi⸗ De parabola dragme perdite et reinuente vt ad peni bilitas redeundi ꝑ nos in id a quo per nos inania deflu , tentiam reuocet peccatoꝛes. ſecundum Lutam tan, xeramus. Et fit ligatura nodoſioꝛ queſiti ad querentẽ. Lum. Capitulum. xvy. eexeo ꝙ ſic queſitus eſt: q; ex eo ſiccreatus eft. — d NRetulit in oue humilitatem hoĩm et paciſi r”MUV MMMMMM in p cos moꝛes:in dragma vero refoꝛmatõnem De filio pꝛodigo parabola in defignatõne diuine mi⸗ m turpate imaginis demonſtrauit. NHabet eni ſericoꝛdie noſtreq; fiducie. Scom Lucam tantum. 1 n. Dragfma regis atq; pꝛoceris cuiuſq; imaginẽ .apitulum.XVI. le⸗ et ſuperſcriptionem:quatenus ſit in pꝛecio eis qui pꝛo Abet pater filios:qui creatõe vt creata ſint placito aut neceſſitate res ad inuicẽ coalternant. Sed h ett vt maneant omniũ eſt pater. Habet here e incuria et incautela dragma deperditur.quam cũ no⸗/ ditatẽ et ſubſtantiam qua filij omnes alan- t tum fuerit accenſis luminibus diligenter inquirit mu tur et ſubſtantiſice viuant:que niſi diuida⸗ 6 lier que amiſit. Qnuicquid poſſidendo diligitur: ſollici tur eſt omniba cõmenſurata ꝓ debito captu:et nulli de⸗ ſis tudine queritur ſi defuerit. Et ſemper animus manet ſicit:niſi dum vendicatur in ꝓpꝛium. Metit adoleſcen⸗ lo impatieus quouſq; rem amatam inuenerit. maxime ſi tioꝛ ſenſu non t ꝑe de paterna ſubſtantia ꝓpꝛiam poꝛtio tez ex ſolito jn illa letatus extiteratαπ actus ſit homo ad nem.que ipſum iure cuiuſcũq; donatõis contingit nõ hri imaginem et ſimilitudineʒ dei. et ꝙ ſignatum ſit ſuper emptionis.cum ſiliuſfamilias laribus educatus pater⸗ m nos lumen vultus eius.et ꝙ circa nos inſcriptionẽ ac⸗ nis.non habeat vnde aliquid emat a patre.ſed petit do cit ceperimus mandatoꝝſcripture ſacre ciarentſſeämf. no. cum ex iure nõ poſſet compellere aut ſiſtere in iudi⸗ mm⸗ tilis imago per peccatum facta eſt voluntarienbn com cio patrem. Et poſtulat partem. qui totum habebat in at pulſa in minus bona.ab illis ſummis bonis znerteſec⸗. toto.Et pars deficiet cum ſeꝑatur a toto.velut riuus ai fedauit ſeipſam terreno ſtereoꝛe wolutans ſe ſuino mo⸗ interruptus a fonte.velut ramus ab arbvꝛe.et velut ra n re in ſceno rerum coꝛruptibilin de'honeſtans in ſe om⸗ dius a ſole pꝛeciſus. Non pater fi lium inuitauit ad ſoꝛ it nem oꝛnatum ſubſtantie ſupinductum ſibinature cõ⸗ tem. neca ſe illum emancipare tentauit. pꝛecauẽs in fi⸗ eni ſeruata ſubſtantia.quam malum voluntarium totaʒ ex lio pauptatem futurã non ſano regimine. ſi ſuo non de n pugnare nõ potuitſct ſiſcriptõem aboleuit celeſtuum ccreto paterno vixiſſet. Ypſe ſibi ſufficiens viſus eſt: ca J. /. — — —. – 9.47 Ce. ⸗., ⸗ bpotrer Tiber queſiuit a patre diuoꝛtiũ. Omne noſtrum eſſe. om̃is conſiſtentia noſtra eſt de paterna ſubſtantia. In ipſo eni viuimus mouemur et ſumus. Nec alunde nobis eſt aliquid qᷓ; ab ipſo:excepto vicio po ſitõe carenti.Di⸗ uiſit pater ſubſtantiã: cum vnumqueq; in ſuis ſingilla tim cõceſſis ſuo relaxauit arbitrio/ Cõgregat in vnum . om̃ia filius adoleſcens cum homo conſiderat que acce⸗ pit et accepiſſe ſe gaudet.et ad ſemetipᷣm omnia recon⸗/ uertit.et nouit optime quid accepit et aquo accepit et quare accepit:ſed ad quid accepit a conſideratõne ſub⸗ uertit. YAdeo pegre ꝓfectus eſt. Nõ locis et ſpacijs. ſed affectibus ſegregantura deo hoies. Etelectõne cõtra⸗ ria poteſtate pꝛiuata.ꝓpꝛia directõe viuendi.a deo ꝑti⸗ naci mente hoĩes auertũtur. In regionem longinquã regre ꝓfectus eſt.vt diſſimiliter viueret ab his qui K dome paterin patri ſubditi verſabantur. Non deus ab hominibo elongatur:qui ſine ſitu vbiq; pñs aſſiſtit. Sel ſibi nõ deo placentes in his que ab ipᷣo ſuſcipiüt: ſextus ſeceſſerunt in remotiſſimã regionem. Mil tam longea domo dei vbi eſt erudiens diſciplina:qᷓ; viuere indiſci⸗ linate. Mil tam longe a lege: q; viuere pꝛeter legem. il tam longe a virtute q́; ab ipſa in regionem vicio⸗ rum animo et moꝛibus ſeceſſiſſe. Pſalmiſta inqutt. Appꝛopinquauerũt ꝑſequẽtes me miquitati:a lege au⸗ tem tua longe facti ſun 1 utionez in q mo pater.etiam ſi ab extra quieſcat cum viderit filiuʒ indiſciplinatũ.cum viderit labefactari vicijs quem vir⸗ tutibus ſplendere eupiehat. put eſt in filijs ſceleratis. Quotquot quotienſq; peccamuſ.quotquot et quotiẽs ſine lege quippiam agimus pſequimur deum patrem. appꝛopinquantes iniquitati:qua ſubuertitur omiis oꝛ/ do iuſticie.longe facti ab illa diuina lege volũtatis eter⸗ ne:qua iubetur hominibo queq; turpia deintare. ſectari honeſta. vt ſine rephenſione conſiſtat in nobis diuina imago quã in nobis ſignauit omnipotens:ne irritum inſuꝑ faciamus ſanguinis pꝛeciũ.ſe ſpirituſſancti gre contumeliã inſeramngen regionẽ longinquam pere⸗ grinatus eſt filius adoleſcens.tanq; ſi crederet oculos poſſe ceuitare paternos.et agere enoꝛmiter non argu⸗ tus. Sed mentitur hominibo iniquitas cui appꝛopin⸗ quauerunt:vt qui vadentes in longinquã regionẽ deo e regione viuentes:ipᷣm ſentiant ſup eos vltoꝛem dquẽz noluerunt habere pijſſimũ patrem Ded ſemp in luxu viuitur abſq; habenatoꝛe deo. Et qm̃ia male fluunt.o⸗ innia mancipantur pꝑditioni.omnia diſſipantur vbi ve rus oꝛdo deſeritur. Nam et hicl diſſipauit omnem ſub ſtantiam ſuam viuendo lururioſe. Defecit oĩno:qui ſibi ſufficere videbatur. Mec ſciuit tenere gubernacula vite ſua puidentia:qui receſſit a patre·Pꝛeter dei ſcien tiam ſtultus eſt factus omis homoa ſcientia ſua. Et ſi quis conſummatus fuerit inter filios hoĩm ſi abfuerit ab illo ſapientia tua.quaſi in nihilũ reputabitur.Luxu⸗ rioſus animus lubꝛiciter om̃ia bona diſpgit. Oꝛnatug nimius coꝛpis Wꝛacitas et coitus a luxuria pariuntur. et rurſum ipam in ſuis Hionsſonellt. Seleſt hic me retricibus applicatur.luxuriã libexam ſeu ꝑnicioſam in ſaniam in mulieres inſinuatſſeu vanarũ ſcientiarum aut oĩm illarum rerum que aiam a cultu veri creatoꝛis auertuntſetille delectatões ſenſuales et ſteriles ex qui bus turpis dulcedo carpitur. nulluſq; fructus in quib⸗ amaritudo ſubſequens obuelatur. Et poſtq; om̃ia cõ ſumpſiſſet: facta eſt fames valida in regione illa. 0 ut in doo vinimus mouemura ſumus.et ꝓput immo:/ tales in aĩa facti ſumus:hec conſumere non valemus. Segd qm̃ pabola eſt traijcitur in alium ſenſum. vt eum omnẽ ntam in delectatoibus pfunctoꝛijs pfecerimus atitur pſecutionẽʒ in ꝗ ni⸗ eſiderium nota voluntatem.eregione deo in regione longinqua viuen tes valida fames adueniat. non illa que ꝓ de ſiderio po nitur. ſed illa qua patiens cruciatur. Semp eni eſt fa⸗ mes:vbi nõ apponitur panis vite. Om̃is alius paſtus deficit vbiq; inedia famis expugnat.miſi ſubſtantie im⸗ moꝛtalis homo refectõne paſcatu r.que alibi non appo⸗ nitur pꝛeterq; in domo paterna:quam lubꝛicus dereli⸗ quit.: Et bi egere. Ynſatiabilis eſt mala voluntas et ſemꝑ egeſtatibo ſubiacet ad egena conuerſa:quibus nõ repletur niſi cũ capar fcã fuerit deitatis. NHobilitas et latitudo animi eſt: rerum viſibilium et coꝛruptibi liumappoſitõne ſatiari non pᷣt. Peruerſitas: exhis ſaciari concertat. Oamnoſa ptinacia cum ſe non ad me lioꝛa conuertit.ſed tentat vlterius experiri. Vnde iſte. Labijt et adheſit vni ciuiuʒ regionis illius: Cum ma lus et inoꝛdinatus animus velit er ommbo carpere xo⸗ luptatem actu nequit continuo:ſingulari vicio ſe cõne ctit.quo ſuum lubꝛicale oblectetur: a quo ſubiugatus animus ad facienda turpia deſtinatur. Hinc eſt ꝙ mi⸗ ſit ilum in villam ſuam vt paſceret poꝛcos. Cum ho⸗ mo recedit ab vrbanitate celeſti:merito villanus in ter renis effictur. Et mittitur velut mancipiũ a vicio ne⸗ quiens reluctare:vt illa extra perficiat que gerit in ami⸗ mo:bi iam factus poꝛcus poꝛcos paſcat exterius.in qͥs ſaluatoꝛ miſit emonum legionem. Poꝛcus in animo aui in terreno ſceno libenter inuoluitur.velut ſus in xo lutabꝛo luti.Et ſic poꝛcinos ſenſus exterius turpiter paſcit.et pꝛeter dei legem ſingulis ſingula obiecta ꝓpo⸗ nens. Et cupiebat implere ventrez ſuum de ſiliquis quas poꝛci manducabat.et nemo illi dabat. Cupit ro luntarie ſegregatus a lonis pᷣcipuis ſatiare de infimis voluntatẽ et de poꝛcinis eibis implere rõnabilem men tem et oꝛdinem diuine diſpoſitionis ſubuertere cum ſpiritum coꝛpoꝛeis ſociare concertat Gẽd nemoiĩ 1da bat. Sed quomodo nemo illidabqt. in cuius poteſta te penitus erant accipere de illis filiqins ſcilicet legumi nibus aut de ipſoꝝ follibus que poꝛci moꝛe poꝛcino pa ſcebant. Sed nemoꝛlli dabat qꝛ nec er eis ſaturare ſe poterat. Juſto dei iudicio agitur vt recedensa ſatiabili bus impotentia ſaturãdi multetur. et qꝙ ſemꝑ egeat in oꝛdinata voluntas.que in poteſtate habuit vnde ege⸗ re non poſſet. Cupiunt inoꝛdinate mentes ab optimis lonis auerſe de his ſatiari que animalitati non rationi conueniunt et repleri de vacuis et nõ ſinuntur qm nec diſpoſitio diuina rerum naturas pꝛo hoĩm inoꝛdinata wluntate alternat.vt nec ſpũs coꝛpoꝛeis nec coꝛpa ſpi⸗ ritualibus ſatientur. Ape autem in ſe reuerſus dirit. Quanti mercennarij in domo patris mei habundant panibus:et ego hic ſame pereo. Quo iſte ij erat.quo recefſerat.vbi ſe reliquerat:in quem locum cuiuſpiam ſe relicto pᷣt eſſe receſſus.Poꝛro ſi reuerſio ad ſeipſum aliquo preter ſeipᷣm acceſſiſſe inſinuat. Sed coꝛpe ne⸗ mo pergit ſeipſo relicto. Sed moꝛe extaſim patietis ex infirmitate ſaluato: parabolã ponit. qui recta caret ſen ſuum actione aut eius qui aliena loquitur:qui lucido habito interuallo recta pꝛonunciat.et extaſi terminata ſenſus redit ad ſenſus. Et pꝛofunde doꝛmiens ad ſe/ ipſum redire dicitur. cum euigilat. Peccatoꝛa ſe receſ⸗ ſiſſe ðꝛ velut qui ratione depdita irrationabilia oꝑatur. In ſe vero reuertitur: cum indite rationis eſt com⸗ pos.Quo ſenſu in ſe iſte reuerſus mente occulta ꝓceſ⸗ ſum rõnis exequitur.recognoſcens quid reliquerit. et magla que patitur famem ſcʒ cruciantẽ:non famem que 1 gercennarij vero abundantes in do mo paterna.illos inſinuant:qui nõ filiali amoꝛe ſaʒ mer cede quadam rerum labentiũ et futuroꝛum bvno:ũ deo ———— le⸗ ul 0 ter do lls two nis jen Im ſia ni ſe Ni n gen mnis ſni net te H ſt o n ſe t ſen io gt ſe/ e/ 1, De paraboliſ ſeruiunt. Et omnes abundant panibo. Sed pane me⸗ lius intuuſſet:illo videlicet viuo qui de celo deſcendit. 4 Poſt meditationẽ relicti bom et mali afficientis: quid ute in le reuerſus decreuerit atq; perfecerit audiamus. LBurgam et iw ad patrem meum. Pꝛofecto ſe ceci diſſe cognouerat.qui ſurrectioni ſe aptat.et remotũ ab ceſſum cognoſcit:qui reditum parat.ſub impio tirãno tabuerat qui repedat ad patrem. Et oꝛatione in mente pꝛeoꝛdinat qua credit alloqui preʒ. Et dicam illi. Ma⸗ ter ꝑeccaui in celum ⁊a coꝛam te.et nõ ſum dignus voca ri filius tuus.] Recte peroꝛat offenſum qui offendit:ſi hu militer in pꝛincipio ꝓfitetur offenſam. Et ad iuſtici am ſpectat ſe ſateri coꝛam deo et hominib criminoſum Nam iuſtus in pꝛincipio accuſatoꝛ eſt ſui. Et indignita tem quã ſoꝛtitur homo ex vicio habere pꝛe oculis.et con fiteri oꝛando ad pꝛeſumptionẽ arcenda:initium eſt gra tie pptiende.Peccat quis in celum.ſupernoꝝ deleren⸗ do conuentũ.ſimiliter et concentũ: cum intellectu con trario et affectu reꝝ coꝛruptibilium diſcrepat. Peccat in celum qui peccat in aĩa:qui peccat deſerendo iuſticiã ceteraſq; virtutes.Neccat in celũ qui contemnit eccle⸗ ſiam.qui turpat in ſe ſacramenta celeſtia:qui ſcri pturã ſacram deſpicit.aut exponendo ꝑuertit. Et coꝛã deo: cũ ipᷣm deſuꝑ omnia ꝓſpectantem.pꝛocaci mente ab ipo ſe auertedo vilipendit. Et ilico ſua paternitate indignus factus eſt finius ab ipo auerſus:ad egena et inſirma cõ⸗ uerſus. Et de ſemetipᷣo iudicando ꝓnunciat.ꝙ iuſte nõ ſit cenſendus de numero ſilioꝝ qui ſponte receſſit a pa tre:ſed inter ſeruos mercẽnarios ſe appetit deputãdũ. Et ſurgens venit ad ptem ſuũ. Duos pꝑnicioſos re⸗ ceſſus ſe feciſſee cognouerat:duoſq; reditus fecit.Aſe re ceſſerat.pinde in ſe reuerſus in optima queq; deliberat necnõ et a patre cum iuit in regionem longinquam.in qua nũc ſurgens venit ad patrem. Sed nec audacter ꝓtulerim quid hoꝝ pꝛecedat.an a ſeipſo ratione deflexu pꝛius.an a deo ꝑ auerſionem celebꝛetur diuoꝛi ium. ve lut ſi alia occurrat queſitio ſcʒ quid hoꝝ pꝛeat:an auer⸗ ſioa deo.an ad creaturam conuerſio. Oixerim tñ pꝛio⸗ ritate atq; poſteritate tpis omnino poſtpoſita:eodẽ mo mento iſta duo pariter celebꝛari. De duplici quidẽ re⸗ ditu ſimiliter ꝓhibeoꝛ aſſertõne firma diſſerere. ſi ad de um an ad ſeipſum alter altero pꝛioꝛ exiſtit: cum nemo ad deum niſi rõne pꝛeuia redeat:nemo vero ni ſi pᷣo du ce reuertatur ad coꝛ.et in intimis:atq; ſe foꝛefeciſſe co⸗ gnoſcat. Sed dixerim ꝙ ſi vterq; in veritateagitur:eo dem tꝑe vterq; celebꝛetur. Redit ad pr̃em filius vndi q; maleactus.non inueniẽs inter cupita requiem:meli oꝛem ptem ratus exiſtere apud patreʒ. Quod vtinam om̃es in hoc ſolum ꝑabula iſta confoderet qualiter aut quõ a deo vſilientes manemus ſub pꝛincipꝑe tenebꝛax: ocius pꝛoſecto reuerteremur ad deum:qui pꝛout para⸗ lbolice tradit nõ tam patrene qᷓ; etiam nos diuine ſuſci⸗ peret. Hinc ſequitur.. Cum aũt adhuc longe eſſet.vi⸗ dit illum pater ſuus et miſcdia motus eſt. Et occurrẽs cecidit ſuꝑ collum eius:et oſculatus eſt eum. Longe erat adhuc impotentia redeundi. Habundat in nobis mala facultas ad oꝑa pꝛauitatis:ad redeunduʒ vero in bonuma quo auerſi ſumus etiã cum voluntas aderit. niſi occurrerit coadiuuans gratia valitudo nõ, ſuppetit Proinde pius pater miſericoꝛdiaꝝ longe adhucp im⸗ potentiã nos peecatoꝛes ſtare conſpiciẽs.nõ affectu no uo in ipo generato ſed nouiter oſtenſo. miſcdia motus de infelici peregrinatõe filio reuertenti occurrit pꝛebitu rus auxilia.pꝛohibiturus aduerſa.et paternã pietatem opoꝛtuno tpe oſtenſurus:irruens ſuꝑ collum eius:ſup illam videlicʒ ſidẽ:qua reuertebatur ad ptem. Equidẽ Baluatoꝛis velut collum coꝛpus capiti copulat:ſic hominem deo fi⸗ des. Collum quide amplexatus eſt.ſed oꝛi oſculũ tradi dit:vt indubitata ſide ſibi artius conſiringamur. Oꝛi confitenti delictũ reddatur oſculũ pacis:qꝛ ſi coꝛde cre⸗ ditur ad iuſiciam:oꝛe aũt fit confeiſio ad ſalutem. ui oꝛe competit pacis oſculũ:vt peccatoꝛ ex vera ↄfeſſione ſe deo reconciliatũ agnoſcat. Os vero quo a ſe auerlos oſculatur cum reuertuntur. verbum eſt eius. Vnde in canticis dicitur. Oſculetur me oſculo oꝛis ſui.Os ſuũ ſilius eſt dei:p quem oſculatus eſt humanã in incarna tione naturam. Et ꝓphete veraces cunctiq; doctoꝛes in lege oñi docti in veritate:os ſunt dñi. Juxta quem ſen ſum hieruſalem et iuda ꝑ phetama dño arguuntur. cum pꝛo auxilio deſcenderet in egiptum:et os dñi ſcili⸗ cet ꝓphetas dñi non interrogauerũt. In quo quidẽ oꝛe oꝛthodoxa eccleſia et in apoſtolis ceteriſq; doctoꝛibo in illis pꝛiſcis vatibus figuratis: in ſignũ pacis ſe oſcula⸗ tam agnoſcit. Sic et omnis anima ſi ad milericoꝛdiaꝝ prem reuertitur in veritate:ſibi ſciat a deo redditaʒ pa⸗ cem.lttamen hic filius adoleſcens cum pueniſſet ad patrem:et amplexus ⁊ oſcula ſuſcepiſſet:deliberata pꝛo rũpit in verba dicens. MPater peccaui in celũ et coꝛam te:et non ſum dignus vocari filius tuus. Qm̃ miſit deus ſpm̃ filij ſui m coꝛda nta in quo clamamus abba pater:vt quod nõ habent hoĩes ꝑ naturam habeant per grᷣaʒ pꝑ quam adoptati deum patrẽ nẽm hceat nomma⸗ re:per quã etiam peccatoꝛes ↄuerſi audeat dicere crea⸗ toꝛem oĩm patrẽ ſuum. Mam et filius ꝓ peccatoꝛibo na ſcens dedit poteſtatẽ filios dei fieri his qui credũt in no mine eius:qð ſi fieri ſimiliter ⁊ clamare conceſſit. Re⸗ ſumpta igitur hone ſpei fiducia ꝑccatoꝛ in ſe et ad deũ reuerſus dicit. Pater peccaui. Yam traditũ oſculum oꝛi filij delinquetis illum confoꝛtauit:vt cõfiteretur pa trem quẽ ꝓpꝛia poteſtate delectatus reliquerat. necnõ et peccatũ quod relinquẽdo cõpleuerat:vt ex oꝛe plena confeſſio fiat ad ſalutem. Peccaui ait in celum et coꝛaʒ te.id eſt celeſtes deſerendo virtutes atq; pꝛomiſſiones Peccat quis in celum.cum terrena celo ꝓponit.ad qð ſomo vt aſpiceret rectus factus eſt:ipſe vro deoꝛſum inclinauit aſrectũ.Peccant in celum ꝑ penitentiã pꝛo/ miſſum hominib:qui ſemꝑ pemtenda cõmittũt. Pec cant in celum ſpũ paupꝑibus reſeruatũ: qui diuites in mundo fieri vſq;quaq; concertãt:qũi vt ait aplus.qui vwolunt diuites fieri incidũt in lanqueum et tentatõem diaboli. Peccant in celũ qui ſanctos viros contemnũt qm̃ ſpecies celi eſt gloꝛia ſiellaꝝ. Sepe quidẽ W ris ſacris ꝑ ſtellas ſanctos hoĩes intelligimus/Peccãt. quid peccant hoĩes coꝛam deo. Nihil emim ſubterfugit oculos eius:qui in ommi loco cõtemplatur bonos ⁊ ma los.Et hec eſt hoĩm altitudo ſuꝑbie.ꝙ ipᷣim deum eter⸗ — —.= 7 —.— J» num omnia videntẽ peccando contemnimus. et tꝑalæ? pñtem inſpectoꝛẽ iudicem foꝛmidamus/Iñqigmitatẽ filiationis cõfiteri.non ſeruato immaculate honoꝛe pa terno: ad indulgendum paterna viſcera plus inclinat. — ſ Hroinde pater anteq; de optione mercennaria verba pꝛoferat.et totus in compaſſione miſcdia factus ad fi⸗ lium.nudatũ videns veſte gratuitoꝝ bonoꝑ et tegumẽę to vere honeſtatis exutum.videns ꝙ ſignũ nobilis he⸗ rilis nõ geſtabat in manu.nulla ſcʒ oꝑa que ex fide pꝛo⸗ cedunt:aſpiciens deoꝛſum.diſcalciatũ aſpexit.pellibus moꝛtuis ſanctox pᷣteritoꝛuʒ ſcʒ pꝛoiectis exemplis. An facie maciem ſcʒ inuerecunda frontẽ.et ſanctam ꝓpul⸗/ ſam audaciam.coꝛpuſq; cognoſcens effetum.famis ine dia expugnatũ videlicet omnibo bonis vacuũ.oculo pa terno filium ex omni ꝑte contemplans: dixit pater ad ſeruos ſuos.. itopꝛoferte ſtolam pꝛimam et induite — 4 . —— HW vnius iungebatur alteri lius reinuentus erat in choꝛo ſancto ludentiũ ſicut re / Liber illum. quia fere nudus eſt: vt ſolita gaudeat dignita⸗ te. pꝛocedens cõmuni tegumento cũ ceteris. Et date anulum in manu eius. vt wllut filius herois ſecerna⸗ tur a ſeruis.vt ſcʒ ſignaculũ ſidei teneat et oꝑetur in ſi de. Et calciamenta in pedib eius. vt ꝓtectus a ſen⸗ tibus terrenoꝝ ſecure incedat.. Et adducite vitulum ſaginatũ et occidite vt manducemus et epulemur. qꝛ fere fame perijt etiam inſaturatus er ſiliquis. Et ratio⸗ nabilium hoim ſocietate congaudeat: qui ↄuerſabatur in longinqua regione cum poꝛcis. Quam pie qᷓ; miſeri coꝛditer paterna pꝛouidentia tendit ad filiũ.vt ſingu⸗ los tolleratos defectus bonoꝛũ contrarioꝝ appoſitone depellat. Si ſolũ ſtolam dixiſſet nõ aAcdendo pꝛimam: nulla ambiguitas eſſet: nã ꝑeccato: penitens vt nudusz reinduendus eſt Ged quõ d ſiola prima claret: vt qs nocens in pꝛimam innocentiã redeat. Miſi foꝛte id af⸗ firmauerunus ꝙ dñs ita libere peccatoꝛibus parcat vt ita ſecuri et ſine rulvꝛe inter iuſios erſtant ante conſx — ctum eiug:ac ſi eos nulla macula deturpafſ. ſelnuls in manu ſides eſt enm oꝑibus:quia ſides ſin operib⸗ moꝛtua eſt. Nec decet conuerſum peccatoꝛẽ cui gratis eſt indultum a pigritia detineri: magis aũt opari ardè/ tius quo ſceleratius ſe fedauitCalciam ra pedum er moꝛtuis rebus monita humahor affectun ſunt:quib moꝛtis infixa memoꝛia reuocantur a turpibus. et eius metu a malis voluptatib- bſtenfen E US Iaginia tus omi pinguedine gratiaꝑ chꝛiſtus ſt occiſus in cru ce:qui cõſiderandus attente nobis apponitur. Et etiaz in ſacramento et in re ſacramẽti ſumendus vere pem⸗ tentibus traditur. auſam ſubiecit pater cur talia bñ⸗ ficia filio male pegrinato ↄferret. quia erat moꝛtuus et reuixit. pierat et inuentus eſt. · Jam ipe ſaluatoꝛ ad pẽem deum videtur aptare parabolã.cum moꝛtẽ ꝓnũ: ciauit in filio.qꝛ nemo filius moꝛtuus tꝑali patri aliqñ reuiuiſcit. Et vinus erat exr parabula iſte filius coꝛpe. ſʒ mente in pcco deceſſerat. qð ſacramentũ inter deu a pec catoꝛes agitur. omni ꝑpalole depulſo velamine.. Etce perunt epulari. Mõ ſibi ſoli fuit appoſita menia. put cum receſſit a pte omnia in ꝓpꝛiũ vendicare tentaint: ſed om̃es ꝑiter ſecũ epulantur ⁊ ipᷣe cum ceteris.vt cõ munem menſam ſacramentoꝝ omnibo eſſe cognoſcat et vt nouerit nihil ſibi quiſq; debere vendicare in ꝓpꝛiũ in hac vita:vbi nihil pᷣt eſſe perpetuũ. Et epulatio vitu li oceiſi ſq; ſaluatoꝛis verbi dei nõ cedit in pꝛiuatã pteʒ homimbo: ſed eſt oim et ſingulop:ſed non ita ſinguloꝛũ quin ipa ſit omniũ.. Erat aut filius ſenioꝛ in agro. Hi pꝛo allegoꝛia eſſet diſſertio.tota hec in iſtis duoba ſt lijs gentilẽ et iudaicũ ꝓplm loquitur. ſed deuitamus ſi ere icto allegoꝛico ſenſu aliũde patet ingreſſus ad mo res. Hinc ſtatuamus duos hoĩm ſtatus. vnum in iu⸗ ſticia bonop opꝑm.et alterum puerſe agentin.vnum ſi⸗ gnatum in ſenioꝛe filio qui ſub paternis legibo manſit alteruʒ in iunioꝛe qui a paterna lege refuga factus eſt. Filius ſenioꝛ in agro illos inſinuat qui ſemꝑ in agro do minico aliquid boni agũt:filius iunio: peccatoꝛes ad do minum reuertẽtes. qui ſic a dño reſouentur. Veniunt eagro iſti in conſideratõeʒ eox que agũtur in domo Oñi.ſcʒ in eccleſia ſancta dei.. Et cñ appꝛopinquaret do mui audiuit ſimphoniã et cwꝛum. concoꝛdiam vide⸗ licet vocũ cantantiũ canticũ nouuʒ.et odas reddentes dño q conuerſione peccatoꝑ:magis qꝛ dei nõ amplius in üllis cõuerſis agebatur offenſio. Et choꝛus erat ex in ſertis manibs vniusad alterũ.et circulari motu ageba tur in giro:welut cõmunicatis adinuicẽ opibus lonuz ad iuuamen et gaudiũ. Et fi⸗ —— — 5 — R 7 7— ſextus ceptus in communitate bonoꝝ: aggregatus fidelib ad ſoꝛtienduũ in ſupna parte leticiam. Er cu illis pabolis oins et dragme deperditarũ ſe paralvla iſta coniociat: ꝙRgaudiũ ſit deo angeliſq; ſuis ſuꝑvno peccatoꝛe peni⸗ tentiã agente:q́; ſuꝑ nonagintanouẽ iuſtoſ. Ende poſt menſam poſitam ſimphomia ſomtũ dabat. et choꝛus iu ſtoꝛum ⁊ angelopꝝ ad plenitudine gaudij voluebatur in giro. Et ſi flius aghuc cum epulantib epulabatur. et choꝛus ad ſimphomie ſonitũ motib ſeagebat legitime nõ te moueat ad ſiniſtrũ: amplius te ad bonũ irraq iet: vt dupler ſit leticia occaſione peccatoꝛis refuge redeun tis: eoꝝ videliq; qui ſunt in eccleſia. quos adhuc neceſ⸗ ſario ſedere opoꝛtet ad menſam ſacramentoꝝ dũ viato res exiſtunt. aut qui cum male peregre redeunte letan⸗ tur:vlut ſi ipſi fuiſſent ad tpus ab eadeʒ imquitate de⸗ tenti. aut humiliter ↄſiderantes.qꝛ in talibus aut peio ribus eſſe potuerũt.Alia quidẽ oſtenditur coꝛam pecca⸗ toꝛe pemitentiã agente leta feſtiuitas angelox. vid elicet in choꝛo eterno ludentiũ inenarrabili leticia pꝛo bñſi⸗ cio conuerſopꝑ. aſpiciendũ dei placitum ſup eos.et diui⸗ nam voluntatẽ fieri:qui nõ vult moꝛteʒ peccatoꝛis. ſed vVt cõuertatur et viuat:et vult omnes ſvies ſaluos fie⸗ ri.et ad cognitionẽ veritatis venue Ynſterrogatmo auͦt filij ſenioꝛis de agro vnientis:ignotantiã mirabilium factoꝛum deioſtendit.que cõtinue agutur in domo dei. Audiri tñ a doctoꝛib poſſunt.ſimiliter et inſpici in ſcri⸗ pturis:intelligi auũt pꝛecerqᷓ; ſpeciali gła nequeunt. Re⸗ ſponſio ſerui eſt narratio rei geſte nõ tota declaratõe ra tionis. cum ſcq reuertenti lururioſo adderetur tanta ſo/ lennitas.que ſtanti apud patrem nunqᷓ; fuit exhibita. Quamobꝛẽ ſuꝑ hoc dei woltate incognita. et pꝛeſum⸗ ptione ingeſta de nõ lubricali malo et de manſione cum patre:ſenioꝛ filius indignatur. Quo tipo iuſti exiſten⸗ tes apud deum ꝑ innocentiaʒ cuſtoditã. videntur quo⸗ dammodo indignari ſupꝑ larga benignitate dei in cõuer ſione malox:nò ꝙ eos tedeat deum ꝓicium peccatoꝛi⸗ bus ſieri.cum et ippi potuerint eſſe peccatoꝛes:ſed ꝓnõ ita continuo recipiũt illa magna dona que cõuerſis pec catoꝛibus donari conſpiciũt.ignoꝛantes aliqñ dei pꝛoui dam charitatẽ:que nò merito Diligendi ſed necciun te ſuccurrendi:ſuarum legũ refugas redeuntes amplius ᷓ; pſiſtẽtes in ſuis legib pꝛehonoꝛat. Sed bee indigna tio nõ defectu damnoſo eſt retoꝛquẽda in iuſtos: qui ſi inuidi eſſent iuſti nõ eſſent.ſed nec om̃es qui ſequũtur iuſticiam ſunt vſq;quaq; ꝑfecti:qui de occultis iudicijs dei velut in nocte ceca tenebeãtur. Hinc iſte filius ſeni oꝛ noluit introire ex ignoꝛãtia indignatus in illud vide licet ſecretũ dei conſiderandũ.quo derelictus requirit. negatus wocat.et aberrantẽ reuocat.contẽptus indul⸗/ get. vilipenſus honoꝛat: puocatuſ diſſimulat. irritatus tollerat· deriſus ridet. maledictus bñdicit. non gratus multa largitur ingratis.blaſphematus tacet.a ſe wlüů / tarie recedentes wolũtarie redeuntes recpit. vt homo habitus diuinitatẽ offert. vt moꝛtalis deſpectꝰ immoꝛ⸗ talitatẽ argitur. vt terrenus eſtimatus celeſtia repꝛo⸗ mittit. Sed ad hũc ſilium egreditur pater. qꝛ ad talia conſideranda introire nolebat.et alloquitur iuſta et ir⸗ repᷣſen ſibili filium: rogans ingreſſum ad feſtiuitatẽ fi⸗ lij perditi iam reuerfi. Magnu quidem ꝓtinus ꝙ pater ſilum rogat cui cõpetit impare. ꝛofundũ impenetra bile ꝗꝙ deus pſeucet hoĩem pꝛo ſalut ꝙ omiis vita mos doctrina expanſio bꝛachioꝝ in cruce hoc ab omnibo fla⸗/ gitat· vt ingrediamur in gaudiũ ſanctũ eius. Sedad/ uertendũ auid reſponderit patri hlec roganti filius indi gnatus. Ecce tot annis ſeruio tibiet nunq; mandatũ tuum pꝛeteriui:et nunq; dediſti mihi hedum vt cum d dis n mi⸗ ldig in re ſttne cier denn n Nito len, ned Nteo⸗ ben felcet biſd tduni o.ſed oſee, oit bilun non inſeni 1.Ren toen taſo⸗/ dibita. eſum⸗, ecum lſten, go⸗ uer tori no S ſee wni eflitate mplis ndign if aüͤtpr is ſni ice birt. dll tunns unns ewi tono mmon rep⸗ Gtala etir teſi ater fietra fos pflu⸗ ing Gatu Coni Pe parabolli Saoluatoꝛis amicis meis epularer. Numerum non diſtinguit an noꝛum ac ſi ſemꝑ ſeruierit:et indeclinabile a iuſucia ſe ꝓnunciat. cum nunq; ſe aſſerit paternũ pꝛeteriſſe man datum:et cum ſic inculpate vixerit apud eum. hedum etliã non accepit. vt ſibi cum amicis poſſet eſſe refectio. Aue vrba traiecta in ahũ ſenſum: alium parant oꝛdi⸗ nem diſſerendi. Quis hoĩm pt ſeipᷣm extollere apud de um ꝙ ei ſemp inretroacte ſeruierit:et ꝙ omnẽ eius im plieuerit iuſſionẽ. Hoꝛrende pᷣſumit iuſtus: ſi de ſeipo talia ſentit. Sed nemo iuſtus ex lege. Mullus iuſtus niſaqui crimmibo nõ ſeruiuit. Nemo ſibi aliquid perfe/ ctionis arroget:etiã ſi mandata ↄpleuerit. Inquit enĩ iob. Mon repꝛehendit me coꝛ meum in omnivita mea. SGed nec credebat ex hoc eſſe ꝑfectus.Aplus etiam in⸗ quit.Nihil mihi cõſcius ſum:ſed in hoc iuſtiſicatus nõ ſum. Et laluatoꝛ chꝛiſtus. Cum om̃ia bene feceritis in⸗ quit ⁊ feciſtis quod debuiſtis:dicite tñ ſerui inutiles ſu mus.Quis igitur his ↄſideratis ſententijs ſibi plenã iuſticiaʒ deputet:reputet ſe ꝑfectum. inſultet aduerſus alios.ſe pꝛeferat ad cõuerſos. De quadã impfectõe pꝛo cedit.et de inconſideratõe diuine benignitatis:cum in⸗ dignatio naſcitur aduerſus eos qui iuuãte dño cõuer⸗ tuntur Ged quem hedum denegatũ filio ſenioꝛi men⸗ te contemplemur. Allũ videlicet quo peccata de ſignan tur:nam in iudicio hedi erunt a ſiniſtris: damnatõnis ſententiq accepturi. Quẽ volebat foꝛte cum ſuis ami⸗ cis atq; ſodalibus epulari.ſcʒ aliquam delectatõem ſu⸗ ſcipere. cum ſenſib ſui coꝛpis.qui cuiq; ſunt pꝛoximio/ res amici:ſed vtinã non dulces inimitci et amici amari Ac ſi tenderet in id iſta conqueſtio filij deriuata in ali⸗ quos iuſtos non tñ ꝑfectos:ꝙ eis aliqñ voluiſſent con cedi licentiam ꝑfunctoꝛijs delectatõibus ſeculi abuten di. Sic nec fuit vnq; aut erit ꝙ ꝓpter quecunq; bona fa cta et omnimodam obſeruantiã mandatoꝝ ab aula iu⸗ ſtiſſimi dei egrediatur licentia delinquendi aut ꝑperam quid agendi:nec mala cogitatio de diuina conceſſione q;uis dei ꝑmiſſione pꝛocedat.Alioquin videretur diui⸗ na iuſticia ex donis aut placitis poſſe coꝛrũpi:quod tam nephas eſt credere qᷓ; deum nõ eſſe.vt ex beneactis pꝛe⸗ imiſſis aliqñ etiã ad modicuʒ alicuius mali vſus pꝛeſta⸗ retur audacia:q;uis multa mala ꝑmittat fieri ſapientia ipſa diuina. Ex ↄpoſitõe ad frẽm videtur iſte filius de patre amplius indignari:vt ex verbis plene ꝓnunciat adiciens ad querelam. Sed poſtq; hic filius tuus qui cæuoꝛauit ſubſtantiã ſuam cũ meretricibꝰ venit:dediſti ei et vitulum ſaginatũ. Ac ſiarguat de impꝛouidẽtia patrem et de iniuſticia tribuendi.ꝙ ſi non cedit ſibi he dum.nece iſti dari debuit vitulũ ſaginatuʒ. t ſi iuſtus non habet pperam agendi licentia:nec peccatoꝛ conuer⸗ ſus ſic cito debuit huiuſcemodi ſoꝛtiri annonnã. Mec⸗ non et ſi meretricius peccatoꝛ ſic paſcitur:quid apponẽ dum eſt iuſticiã pᷣſeruantiAt ſi de reuerſione a malis ſic iſte alitus eſt.quo cibo alendus ſum:qui tua manda⸗ ta vſq;quaq; ſeruaui. Vt etiã cum pabola de operariſs miſſis in vmeam indignantibs de equa retributõne ſi militudo iſta cõcurrat:quaſi nõ ſit licitum patri decer⸗ nere in filios ꝓ placito volũtatis.et dñs ſeruis nõ poſ⸗ ſit ꝓpꝛia auctoꝛitate pꝛouidere. Sed nec pater filij legi bus ſubiacet:nec dñs angitur regulatõne ſeruoꝝ.Mõ eſt filioꝝ auctoꝛitas in parẽtes. Serui nullo pacto do⸗ minis pꝛeſeruntur. Mulla nobis ſunt iura cum deo: vt ipᷣe nobis obligatõe ſubiaceat Quod nobis confert ſui eſt muneris:non nt᷑i iuris.Oe pꝛeripit iuſtos ne peccẽt eſt ſui doni gratuiti.non hoĩm meriti. O peccatoꝛes re cipit: ilico penitentibo indulgentiaʒ donat. 4 eos ad/ mitit ad ſacramẽta celeſtia.ꝙ dulciter ſouet: ſue beni⸗ R di inuidiaʒ plabuntur: id edirerim ꝙ aut id ſic fieri poſ⸗ ſet quanq; factũ non ſit.ãut illos intelligamus qui libi gnitatis eſt non noſtre pꝛeuentionis. Nulla nobis ma⸗ teria cauſandi aduerſus deum: arbitrij ſunt omma ſui. repꝛehendi nequit. Nihil ꝑ iniuſtici aut per calummiã facit:ſubticere tm̃ nobis eſt.nõ diſcut ere ſuas infallibi les ⁊ iuſtiſſimas leges. MNihilominus tñ quaſi debitoꝛ dulci verbo refouens ait pater ad filium.Gili tu ſemꝑ mecum es:et om̃ia mea tua ſunt. Epulari aũt et gaude re opoꝛtebat:quia frater tuus hic moꝛtuus fuerat et re uirit perierat et inuentus eſt. Semp iuſtus eſt eooam ceo dum iuſticiam ſeruat.et cum ipᷣo eſſe plena iuſticia eſt. et iuſticia nos facit eſſe cum deo. Et omia dei bona ſunt in appoſitõne iuſtoꝝ.non tñ ita vnius quin pluri⸗ um.non ita pluriũ quin vnius:ſed ita ſingulo? oĩm. ita omniũ ꝙ ſinguloꝝ. q;uis hic illa ineffabilia bona con tueri nõ poſſint. qꝛ nec oculus vidit.nec auris audiuit. neqʒ in coꝛ hoĩs aſcendit que pᷣparauit deus Diligentibo ſe. Qui velut conſidens de foꝛtitudine iuſtoꝝ. velut pa ter de ꝓuectis filijs.nõ eis blanditur: vt mater ſuis la ctentibo facit.ſed peccatoꝛes in gaudio recipit.menſam ſuarum largitionum apponit:ne memoꝛes delictox in ſtis inſpectis deſperatõe frangantur. Mõ autumnandũ deũ amplius qᷓ; innocentes cõuerſos diligere peccato⸗ res:ſed ſic ſe habet ad eos ꝓ maioꝛi ſpe indulgentia pꝛe rogata.velut ſi nõ deliquiſſent. NPoſſet tñ nuꝑ peccatoꝛ cõuerſus intantũ poſt lamenta penitẽtie in charitate p ficere.vt etiaʒ iuſtos q;plures pcederet:vt magdalena martham. cet eros coapoſtolos petrus.ſtephanum puu · — lus.ſed de his a ſimilib nec nobis ſermo. Eleruñta qm̃ dubitari merito poſſet ſi in ſenioꝛi filio choꝛũ iuſto⸗ rum intelligimus.etiã non ꝑfectoꝛũ.cur in huiuſcemo iuſti videntur et nõ ſunt.imo eoipo a iuſticia nõ cadũt q̃uo ſibi iuſti videtur.et peccãtoꝛibo indignatur.vt pha riſeus pꝛeſente dño magdalene.qui recipientẽ atq; par centem dñm. et indignã miſcia iudicabat.ſaluatoꝛem deignoꝛantia magdalenã de immũdicia. Seg deus pi us neminẽ pire volẽs diſſimulans peccata hoim omibo apponit vñ curẽtur:⁊ pccoꝛibo pᷣſtat redeundi graʒ be nigne recipit reuertẽtes. et iuſtis tradit virtute pſiſten di.et intellectũ aperit de oꝛdine ſubuenienii. NPoaralola de remittendo offen ſam et pꝛeſiando peni tentibus veniam. Secundum Mattheum tantuz. MVM Capitulum. XVII. Ater miſericoꝛdiax deus et indulgentie li⸗ p bens datoꝛ.filium ſuũ miſit in terris.vt ge⸗ neri humano monſtraret ꝙ antiquã dimit⸗ tebat offenſam.gratis tñ.nullis hoim pꝛece⸗ dentibus meritis. nullis datis ſatiſfactionũ obſequijs q̃ put fecit nobis facere nos adinuiceʒ docuit atq; mon ſtrauit: ſeʒ remittere iniuriã et dare petentibb vniam. Nec alit᷑ voluit hoĩes inuicẽ viuere.in retẽta iniuria in erecta iuſticia:q; vt ipᷣe ad nos factuſ eſt qᷣdimittit iniu riam. et petentibꝰ veniam pꝛeſtat. Pꝛoinde cũ petrus interrogaret. ſi quotiens foꝛet hominibus dimittendũ cũ dato reſponſo ſaluatoꝛ pabolã poſuit dicens. Ideo aſſimilatũ eſt regnum celoꝝ homini regi:qui vwoluit ra⸗ tionem ponere cum ſeruis ſuis.!. Smilitudo eſt iſta negocn nõ pſone:q̃ appꝛopꝛiate diſſerta patebit cõmi⸗ tius. Omnis homo ſeruus dei et velit nolit ſibi ſubdi/ tus eſt:aut in lege iuſte factionis.aut in lege iuſte puni tionis. Sed ſeruos habet nõ quibus indigeat: ſed q⸗ indigent eo ſruſken indigentia neceſſitatis qua nihil ſi ne ipſo ſubſiſtit. ſicut ſine ipo nihil pꝛoduetũ eſt: et ea indigentia qua nihil pᷣt ſine ipſo beate conſiſtere.Bono rum noſtrox ipᷣe penitus nõ indiget. Et in pꝛoſecutõe = . „ * GC—-- ſ Liber rationis exigende decem miliuz talentoꝝ debitoꝛ wnit. Er pondere debitu erat: nõ numerate pecunie. Mam ta lentum pondus eſt. ſed viuerſi um. ſicut diuerſe ſunt re giones:vt albi plus alibi minus impoꝛtet. Et magna ein debiti ſumma:cum denarius numerus totiens mul tiplicatur. vt aſcendat ad ſummam dect milium talen⸗ toꝛum. Hinc ſumma colligitur bonoꝑ oim que ab oum creatoꝛe accepimus vt numerari nequeãt. cum maioe numerus quieſt mille fit ꝑ denarium calculatus:p om nibus et ex omnibo obligati.nec ſummam debiti poſſu⸗ mus nĩis viribus vacuare. VUnde iuſſus eſt debitoꝛ ve nundari et vxoꝛ et filij pꝛo mancipijs ementiũ: et om⸗ nia iuſſa ſunt diſtrahi vt debiti ſoluatur pacta conditio Quis huius debitoeis empto:: quis vxoꝛẽ et ſilios iu⸗ re emptõis ſibi vendicabit in ꝓpꝛium.Quis omnia bo⸗ na illius emet. Quis parabit hanc talentoꝝ ſummam. Quis ſe vadem dabit pꝛo debitoꝛe dei. Quis hic venu dandus:niſi qui dona diuina ſuſcepit. Que vxoꝛ niſi vniuſcuiuſq; ꝓpꝛia et a ſeipa regulata voluntas. Qui ſi lij:nifi opa mala ſeu affectus illiciti. Que alia omia ho⸗ minis huins que diſtrahi iubentur. niſi ea que extra ſe ipᷣm in ꝓpꝛium vſum a deo vonata recepit. Doꝛro taliũ nõ habebit emptoꝛẽ etiam ſi omnia venalia faceret.pꝛi⸗ us factus ipᷣe venalis. Sed quia paratola eſt ad diſſe⸗ rendum alius ſenſus eſt.ſq; vt ex locutõe parabvlica in illum finem veniamus:quem de dimittendo dñs petro rñdit:et que per hanc ꝑabolam vñs terminauit ſqʒ di⸗ mittere fratribo de puris coꝛdibus nieſectnenane. cadit ule allegoꝛicus ſenſus.vt in iſtis duobus debito⸗ ribus intelligantur ꝓplus iudaicus et gentilis:cum ſo⸗ lum ad remiſſionẽ facendã fratrib hanc pabolam ſal⸗ uatoꝛ naicerieſGoe Ware vnde debitů redderet: debioꝛ ſicactus ad ꝓſeucandũ neceſſario ſe cõuertit. Nulla melioꝛ eſt in iure deſicientibo via:q;ᷓ; ad pꝛeces hũiles ſe conuertere quib⸗ poſſet inflectere cre⸗ ditoꝛem. Eadem imagine agitur inter deum et nos ab ipo iure redditõnis exactos. Sed cum omia ſint eius: mqil pꝛeter peccatuʒ noſtre ꝓpꝛietatis exiſtat: coremus vnde nta debita vacuentur. Begd nunquid exigit que donauit. Sed foꝛte ab ingratis.que gratis ipe conce ſextus Vna dumtaxat ex pꝛecio ſanguinis filij eius.ex quoo⸗ mnis debiti nt᷑i ſumma vacuatur.ex quo paterna debi ta et ꝓpꝛia queq; ſoluũtur.necnõ et chyrographũ dia⸗ bolici decteti quod aduerſus nos erat ex peccato pꝛopꝛio Vl paterno reddita ſumma debiti diuino ſcalpꝑello de. ſtruitur. Hanc ſtipulatõem de ſoluendo nemo ſibi ar⸗ roget.nec alicui angeloꝝ ſiue ſanctoꝝ appꝛopꝛiet:miſi ei qui peccatum nõ fecit.et pꝛo ꝑeccatis nł᷑is talia ſuſtinu it toꝛmenta:qui totius nt᷑i debiti ſummam in ſe patri pꝛo nobis ſoluturus in crucis ara ſuſcepit. Sed atten⸗ de quantũ valuit pꝛoſeuca humilis: vt ipᷣe debitoꝛ di⸗ mitteretur et debitum. Nam miſertus dñs ſerui illi⸗ ns dimniſit eum:et debitũ dimiſit ei. Optimus et di⸗ ues in bonis deus.omnibo petentibus veniam.melioꝛa exhibuit q; rogatus.amplius miſeratusqᷓ; vlint bomi nes miſeri a miſeria liberari Sed ingtatus ſeruus nec exemplo dñi ſui didicit miſericoꝛdiam:nec recoꝛdatus aut diſſimulans quod accepit:in conſeruũ crudelitatẽ exercuit:ex minoꝛi creditoafficiens fine remiſſione cõ ſeruum.quanq; ipe remiſſionema dño ſuſcepiſſeo dicitas debiti. conſeruilitag exigendi modus.inclinabi litas ad pꝛoſeucas.et intruſio ad carcerẽ.inexcuſate ac⸗ cuſant eum.qui ex magnis debitis ſolum miſcðia libe⸗ ratus exat.Hinc aduertant malignãtes in pꝛoximos quibus miſericoꝛditer eſt ꝓuiſum.et in magnis obno xij dño eriſtentes.dimittere parua pꝛoximis omino de tractant:quantũ a veritate atq; ab omni virtute defici⸗ ant:Quid eni eſt ꝙ pꝛoximis ntis parua nõ dimittimꝰ qui maxima et hoꝛrenda nobis dimitti a dño poſtula⸗ mus nfallibilis nanq; couditio inter deũ et nos ap poſita eſt:vt qui plenoanimo nõ dimittit ꝓrimo. nec ſibi dimittatur a deo. am iudiciũ ſine i 13 la fiet ei qui nõ facit miſericoꝛdiã/Hinc ex magnitudine crude⸗ litatis ſunt exoꝛte triſticie mn conſeruis. Videntes au tem cõſerui eius que fiebant: contriſtati ſunt valde. Non ſolũ miſericoꝛdiarũ pater ſed hoĩies qui non ſunt omni humanitate deſtituti abhoꝛrent ingratitudinem damnant crudelitatẽ: triſtantur ꝙ ſic ſeuit iniquitaſ: et ꝙ infra beſtias reducatur humanitas. Feralis hominuʒ ſanguisconſimilẽ in natura immitti dente decerpens ſerat/ Ergo totum eſſe nim ipſe depoſtulat. Sed nun· Indiſciplinabile coꝛ.cum nõ didicit mpendere que ſu⸗ quid vt ad nihilum redigat. Minime/Quid igitur iſta exactio. Cognitio eoꝝ que gratis acce imus ppꝑatio ad quid accepumꝰ.gratiaꝝ actio. laus. meditatio. cuſtodia unmpolluta donox.obſeruatio mandatoꝛũ eius. dilectio eius.et ꝓximoꝛum debitus amoꝛ.et coꝛdiale atq; inde exigitſſed deficientib viribus implere nequimus:E iuſte decernitur ſuꝑ nos.vt tetris emptoꝛibo venditio nis iure tradamur.et ſi qua noſtri ſunt iuris:et iuſta pe ſiciens odium vicioꝝ. Oſta ſunt talẽta que conceſſit S- na contoqueat quos iniquitas et ingratitudo deluſit. Zitur cum ſic in ntᷣis conſcientijs ex ſcriptura traden te decernitur ſuper nos.cum tergiuerſandi poſſibilitas ſit adempła.necad alium poſſit eſſe refugi/omnis de⸗ ficiat copia euadendi.poero ad ꝓſeucas humiles cõuer⸗ tendum ctere dilationẽ et aliunde pꝛomittere ſolutio nem.l Sic pꝛocidẽs ſeruus ille rogabat eum dicens. Patientia habe in me:et omia reddam tibi. Oagne lubleuatõnis eſt initium ꝓcidere ante deum:ante quẽ omnis erectus depꝛimntur. pꝛoſtratus voluntate in al⸗ ta ſuſtollitur. Dilatio petita in melioꝛem deliberatõez ſe cõtulit. Nam et patientia dei ad penitentiam et ad ſa tiſfactionem vocat.et ob hoc ſe pꝛerogat:qua male vten tes acerbioꝛa toꝛmẽta ſuſcipiũt. Sed vnde om̃ia red/ dere repꝛomittit. Que nobis pᷣt ꝓuenire fiſcalis pecu⸗ nis: vnde ſuppetat nobis debiti euacuandi ſacultas: tas.miſi cui ẽ a ſupioꝛe cõceſſum.aut a iure permiſſum⸗ ſcepit:ſed potius depꝛauatũſtenens memoꝛiter ſoꝛmã qualem vnuſquiſq; ſe debeat pꝛoximis exhibere cõtra⸗ ria electõne ꝑegit. Sed hi conſerui hoc facinus exhoꝛ ⸗ rentes. venerunt et narrauerunt dño ſuo omnia que facta fuerant. Mon iud cant cõſerui ꝑperam agentem conſeruũ:nam vnuſquiſq; dño ſuo ſtat. Mec quiſpiam preterq;ᷓ a ꝓpꝛio iudice iudicandus:quamuis ſit agens nequiter cõmonendus. Et ſi ꝑ exceſſum deſeuiret vti / q; phibendus. Nemo aũt ſibi arroget iudicigriã pote⸗ ſtatem.etiã inter hoĩes.qᷓ;uis offino inualeſcat iniqui Sed vbi tribunal defuerit iudicantis: id ab hominib la facultas a ſe atq; a pꝛoximo nõ libidine vlciſcendi ſed quiete viuendi a pacem diligentibo arceatur. Agitur ſeruauerunt hi conſerui modeſtiã et publice iuſticie de tulerũt accuſantes reum dño ſuo.nec in eum aliter de cernentes. Et iuſte accuſatur iniuſtus. pie impius ad iudiciũ ſiſtitur. Non enĩ peccat delatoꝛ odij felle carens amans ſeruari publice iuſticie honeſtatẽ. Et habunde miſeros releuat:qui peccatoꝛes ad iudiciũ trahit. Roꝛ ro minus valentibo miſeretur:qui poteſtatẽ habentẽ ꝑ iudicium excitat contra malos.celatoꝛ eſt iuſiicie· ama toꝛ miſericoꝛdie.tutoꝛ eſt innocentie.qui oxpꝛimenteʒ pauperem iuſta delatõne pſequitur. Nam ſiluiſſe anmn 7 1 — .-) l agatur.quo inculpatius innocentia vite cõſiſtat: et ma Do 3 dbi a be⸗ 03 N XN in- ula⸗ nee al ſe au e) unt nem Wet iny eſi De poraboliſ indebite irrogatur oppꝛeſſio. malignantem arguit aut pauoꝛem ed nec uifallibili dno deſuꝑ omnia ſpecu⸗ lanti opus eſt delatoꝛibo:miſi wlimus credere ad exag/ gerationẽ criminum et deteſtationẽ maloꝝ et angelos delatoꝛes:aut iſtam narratõeʒ de oppꝛeſſione minoꝛis in clamoꝛem et doloꝛẽ internum eoꝛum qui miſcoiam dingunt referamus. Nam compaſſione hoim mentes ſempꝑ dolent: cum immiſericoꝛdes vident fieri actõnes Et qꝛ tueri oppreſſos nequeunt clamant ad dñm vt tu eatur miſeros:vt repꝛimat ipᷣe ſeuos. Pia erat iſtox cõö ſeruoꝛum triſticia:ſuꝑ eo qui oxpꝛeſſus erat/ Mabent hoc ꝓpꝛium gelatoꝛes virtutum:vt pꝛo deo quia malis male agendo contemnitur: et ꝓ calamitate pauperũ cõ triſtentur. De quib pſalmiſta in ſeipo ꝓnunciat dicẽs Deſectio tenuit me:pꝛo peccatoꝛibo derelinquentibus legem tuam. Et vidi puaricantes et tabeſcebam: qꝛ elo quia tua nõ cuſtodierunt. Et iob letatur defenſionem impotentiũ oppꝛeſſoꝝ exercuiſſe.quia potens erat.Au ris audiens beatiſfcabat me.et oculus videns teſtimo/ nium reddebat mihi:m liberaſſem pauperẽ wociferantẽ et pupillum cui nõ eſſet adiutoꝛ:et conterebã molas in iquuer de dentibus illius auferebam pꝛedam. Ecce ib fecit quod poruit in releuatõe ogneRnſgTA vnuſ⸗ quiſq; quod iuſte pᷣtvbi nec amplius/ex amoꝛe iuſticie ad ſiberationẽ fatigati recurrat ad iudicem: velut iſti conſerui.male acta cõſerui dño retulerũt.Qui.l tunc wcauit illum:et ait illi. Serue neq; omne debitum di⸗ miſi tibi: qm rogaſti me. Nonne ergo opoꝛtuit te miſe⸗ reri conſerui tui:ſicut et ego tui miſertus ſum. Juſte increpat dñs ſeruum qui noluit miſereri. Nam eoipſo quis acerbe iuſticie ſubiacet.quo impie miſericoꝛdiam denegauit ſicut ſcriptum eſt. Yudiciũ ſine miſericoꝛdia fiet ei qui nõ facit miſericoꝛdia. Meqᷓ; eſt ſeruus ſeuus: cui benignus eſi ds:cui dimiſitob ſolum ſui rogatuʒ debituz relarauit. Mon adhibuit iſte aduocatos. nõ in⸗ terpoſuit rogatõnes:tm̃ ꝑ ſeipſum dño ſupplicauit: cu⸗ ius dñs humilitatẽ reſpiciens miſertus eſt. Qui vt ac ceperat debuit erogare. Inexpiabil debuit ig eſt imquitas apõ ceum. ſi nõ miſereamuralijs ac querim ali⸗ de bãa e. unee ptum eſi Eſtote miericoꝛdel ſicut pater veſter celeſtis miſericoꝛs rernn benigni ad pꝛoximos et ad nature conſoꝛtes et ad conſoꝛtes głe et ſacramẽtox et ſanguinis effuſi ꝓ ommibi.et dimiſſa mala in obpꝛo bꝛium nr̃m redibunt ad cumulũ toꝛmentox: vt etiam retroacta que remiſſionẽ ſacramentalibo niſterns acce perunt:in culpam aut in penam aut iin vtrunq; redire — credantur. Ac ꝑ hoc iratus dñs eius tradidit eum toꝛ oꝛibus: quouſq; redderet vniuerſum debitum.. Sed quõ reddet in carcere qui liber exiſtens omnino debitũ ſoluendo euacuare nõ poterat. Quõ toꝛtus quod non poterat ſanus. Sed qꝛ de reddendo nõ aderat facultas eum penarum eternitas toꝛqueat:vt ſi donec nõ ſuſci⸗/ pit terminũ. fine termino pena diuerberet. Et exillati⸗ one ſequentiũ ſaluatoꝛ aſſeruit: quid nos facturos am moneat. Sic pater meus celeſtis faciet vobis: ſi non remiſeritis vnuſquiſq; fratri ſuo de coꝛdibus veſtris Of̃ino decernens quod ex ope aut ex figno aut ex ope annexo nõ ſufficit ülatas iniurias fratribo dimnſiſſe. ni⸗ fi ꝓtinus interna remiſſio ſubſequatur. Mõ ſufficit cõ⸗ cordie ſignũ:non ſatis eſt oſculũ pacis.nõ demulcẽtia verba pꝛoferre.ſi odium regnat in coꝛde. ſi compaſſio⸗ „ ne pꝛiuatur ad pꝛoximũ. ſi ruinam eius qñq; letatur. ſi congaudet ledentibus q;uis ipe non ledat:ſi tacet in coniuratõne pꝛoximi:ſi non ꝓhibet malaa pꝛoximo ſi poteſt. Si no inuat valens cum exiſtit in neceſſitatis &‿nνα. rt-n = r- 2, r ri T — 3,„ — BRr 2 ,2— ⸗ 2 — Boluatoꝛis articulo:ſi conqueritur cum indulſit.ſi ſamam non bo/ nam querulando ſup eum inducit. ſi nõ amat ad gloꝛiã ſi non congaudet ꝙ ſibi dens indulgeat. VUbi vero iſta adeſſe noſcuntur: ex coꝛde iudicanda eſt facta fuiſſe re- miſſio. etiam ſi amoꝛis ſuaintas et dulcedo nõ aſſit ſi⸗ cut vſq;quaq; coniunctis. W De parabola pꝛo humilitate in hominum conuerſa tione ſeruanda. et de fine actõnis et beatitudine re/ gni dei ſcom Lucam tm̃. S Capitulum. XVIII. VUm quendam in cõuiuio ſaluatoꝛ curaſſet c idropicum:ad inuitatos ne inter hoĩes ſupꝑ⸗ pirent. vt humilitatẽ tutam viam molientẽ in celum in conuerſatõne ſeruarent intulit talem pabvlam ſic..¶ Dicebat aũt et ad muitatos para⸗ wlam intendens quõ pꝛimos accubitus eligerent di⸗ cens ad illos. um innitatus fueris ad uuptias nõ di/ ſcumbas in pꝛimo loco: ne foꝛte honoꝛatioꝛ te ſit inuita tus ab eo. Et veniens is qui te et illuʒ vocauit: et dicat tibi. Da huic locum. Et tunc inapias cum ruboꝛe no⸗ uiſſimum locũ tenere. Ooꝛale publicũ eſt. ꝙ in cõui⸗ uijs diſtributio locoꝝ ptineat ad auctoꝛem:et repꝛehen ſione digna eſſet pꝛeſumptio ſua electione potioꝛẽ arro⸗ gans ſibi locum:q;; ſibi vendicaret ex merito altioꝛ con ditio inuitati.et iuſte diſcretio inuitantis impenderet: Cidetur biccheiſins er moꝛibus hoĩies reddere velle fa cetos:cum pꝛeſumptõem in conuijs arcet. Sed ſi me non fallit credulitas:nihil moꝛalius atq; vrbanius ab i,nitio mundi vſq; ad finem huius labentis tpis a quo⸗/ qᷓ; ex doctrina ſeu ex actib pꝛodijt: q;ᷓ ex euangelio ſalua toꝛis inſinite ſapientis. . Etenĩ vtranq; vrbanitatẽ do⸗ cuit:qualiter pulcre viueretur inter hoĩes et apte. nec⸗ non et qualiter captarentur regna celox. Et ſi a iudi⸗ cijs bois.hominũ non auellatur ratio iudicandi: repre⸗ henſione caret exeuangelio bene facetus. Nemini gra⸗ 4 uis. nemini diſpendioſus enſtit: omnes honoꝛe pꝛeue⸗ nit:mihil ſibi arrogat in honoꝛe. Non ſolũ altioꝛiby: ſed etiam equalibus atq; minoꝛibn cedit Oagis aũt omes ſupꝛa ſe exiſtimans animmoet moꝛib⸗ veneratur. Mihil tam verecundum et doctũ in policia hoĩm aliqñ reper⸗ tum eſt. erceptõne ſeu repꝛehenſione carens pꝛeterq; euangeliũ chꝛiſti dei. et iã in ea viuendi lege ꝓut huma na vita decurrit: non ſolũ vt ex eo ſupnam cõcertatur ad vitam. Hinc ſaluatoꝛ ad conſideratõnem ſue condi tionis et alior vnumdqueq; rennttit. ne quns inconſide fatis conditõmbus potioꝛibo ceteroꝑ de ſeipſo pᷣſumat et ſibi arroget quod alteri de moꝛali cenſura debetur. ſr- vt cum iuſticia pꝛo pſonarum conditõe ſeruatur in mo ribus.confundatur arrogans et in ruboꝛem deueniat. et digne digno deferatur a puido:cui ab inaduertente impꝛouido delatũ non fuerat. Ygitur iuſta pena conſe⸗ quitur arrogantem: et inaduertentem confuſio. Sed hinc aduerſa eſtimatio ſane ſapit vt in contionibus ho minum is locus eſtimetur ad captũ:a quo quis poſſit ad ſupioꝛa ſubuehi.nõ ad inferioꝛa demergi:et in cõſpe ctu aſtantiũ gloꝛia ex humilitate pꝛoueniat:qm̃ ex ſuꝑ⸗ bia nemo tandem niſi confuſus abceſſit. Sed ad hanc rabolam aliter alte pꝛouehoꝛ wilſerenda: Mac ſunt e nuptie in thalamo virginali nature increat te:ad quas inuitantur omes moꝛtales ratione fungen atq; crea⸗ tes. Hed cum acceditur nemo ſibi vendicet in his al tioꝛem intelligentie locum:ne velit rõne compꝛehen⸗ dere quod tm̃ ſide hceptibile factum eſt. Et m omnib⸗ que ad capiendũ dumtaxat fide ſunt cõmiſſa moꝛtalib arcetur humane mentis audacia ne rationabili dedu⸗ ctione aut ingenij acuitate intra clauſtra intelligentie indudantur. Eteni deiſcietur et honoꝛatioꝛ inuitatus Liber in ſola fidei puritate accipiet locum eius.non eo deme rito quo ule amotus:ſed eo merito quo ipſe omnem ſu Facte ſunt um intellectũ in ſidei obſequiũ captiuauit/E et ſanctarum ſcripturaꝝ nuptie.ad quas inuitantur in tellectualium humanox acumina: in quib miſtice va⸗ rieq; apo ſitõnes ſuntet ſenſus plurimi:vnitatẽ qui⸗ dem in veritate atq; in ſpirituſancto earum conditoꝛe habentes. Ad quaꝝ menſam pꝛo aiap refocillatõne tẽ⸗ dentes de loco capiendo pᷣuideant.ne quis hũano faſtu velit er ipis intellectum veritatis capere.aut ſuo ſenſui coaptare ſcripturas:etſuis dentibus frangere diuina⸗ q; glutire ſcientiam:cum ex ſcripturis opoꝛteat accipe non dare intelligentiã: Nam eo ſpũ ſit vera interpꝛeta⸗ tio ſcripturax quo earum facta eit traditio. Hocq; ma⸗ uime pꝑecrus aplus pꝛemonet dicens. Hoc pꝛimũ intel/ ligentes ꝙ omnis ꝓpletia ſcripture ꝓpꝛia interpꝛetatõe non fit. Mon eni voluntate humana allata eſt aliquan⸗ do ꝓplxtia:ſ̊ᷣ ſpũſancto inſpirati locuti ſunt ſancti dei. Hoies in erroꝛem infallibiliter plapſi ſunt. et multos alios induxerũt:qui ſcripturam ſenſui ꝓpꝛio coaptarũt Non ſcom voluntatẽ:ſed ſecundũ illam qua continet writatem eſt intellgenda ſcriptura et tradenda ſimpli cibus.Humilitate opus eſt ad ipſius intelligentiã ca-⸗ pienda m:et ſuꝑbus lectoꝛ deicitur:humilis exaltatur- Nam qui pꝛimo loco in menſa ſcripturaꝝ ſanctaruz re⸗ cumbit ꝓpꝛia auctoꝛitate recumbit: nõ capit quod cre⸗ dit:perdit quod iam pꝑcepitEt ipᷣe deijcitur: ei qui vi⸗ debatur neſcire litteras ꝓceſſu intellectus humnlis ſub leuatur. Et ipa ſe pandit hũilibus:qui ſe a ſuperbis ſe⸗ pe diuertit. Supbis deus reſiſtit ne intellgant:humi/ libus aut intelligendi dat grenn erfiffieſaca mentoꝛum:ad quas quiſq; digne ſe credit accedere in⸗ digniſſimus factus eſt:et qui ſe magis exiſtimauit indi gnum:dignioꝛ eſt habitus in conſꝑectu inuitantis om nia cognoſcentis . Suñt ẽt nuũptie diii 6† atq; virtutum:in quib ſemetipᷣm pꝛehonoꝛans ex loco complete impletõis exiſtimãs recte diuina ꝑfeaſſe mã data. virtutes deduxiſſe in actum. totam apprelxndiſſe dilectõnis et opationis inſticiam. ad beatitudinẽ ſuis meritis ſe paratum aſpexitiſuppꝛimetur.qm̃ writas ait Cum omnia bene feceritig:feciſtis quod debuiſts: dici te ſerui inutiles ſumus.Et helyas qñ ſe ſoluʒ exiſtima⸗ bat diuina ſeruaſſe mandata. necad idolatriam acceſ/ ſiſſe. audiuit a dño in repꝛeſſionem eſtimatõnis eius. Heliqui mihi ſeptem milia viroꝝ in iſfrgel: qui nõ cur⸗ uauerunt genua ante baal. Nemo ſibi arroget maioꝛc inter boĩes ſanctitatem. Nemo credat pꝛe ceteris meli us diuina ſeruare merntarn Mempa puing el alijs cu⸗ ſtodire veritatem:aut exercere iuſticiam. Memio Palijs quippiam boni habere ſe credat Nemo decernat in alijs de peccatis: alios depꝛimant:ſemetipᷣm in pte ſaltem aliqua nõ inſiciant. Nullus ſibi appꝛopꝛiet in talibo di⸗/ gnitatem. Solus cognitoꝛ electoꝝ ſcrutatur hoim coꝛ da:et merita et vemerita plene cognoſcit. Ille dignioꝛ qui humilioꝛ. Ille honoꝛatioꝛ qui ꝓut in ſe agitur to⸗/ tam iuſticiam pfſicit et ſe ꝑfeciſſe nõ nouit: ſeq; facit ab iectum indignum reputans etiã coꝛpis ſui vita. Hunc inuitatoꝛ ad alta pꝛouehit. hunc appellat amicum. huic indicit aſcenſum. hunc pꝛehonoꝛat: deiecto quiarroga⸗ uerat deſup ſtante diuina ſententia.. Quia omis qui ſe exaltat humiliabiturꝛet qui ſe humiliat eraltabitur⸗ Interiectio de fine actionis. Tex verbis ſuis coercita ſi uꝑbia. et humilitas cõmendata pꝛe fructibo:ilico ſinem et intentio nem noſtrax opationuz ſapoſuit. loquens in⸗ ſextus uitanti: velut de coꝛpoꝛali conuiuio ſpiritualem repen⸗ dens ex doctrina mercedem. Dicebat eniĩ ei qui ſe in⸗ uitauerat. cum facis pꝛandium aut cenam noli vocare amicos tuos neq; fratres tuos neq; cognatos tuos ne qᷓ; vicinos diuites:ne foꝛte et ipᷣii te reinuitent et fiat ti bi retributio. Sed cum facis conuiuiũ voca pauperes claudos debiles et cecos:et beatus eris qꝛ non habent vnde retribuant tibi.Retribuetur enĩ tibi in retribu⸗ tione iuſtox. Mos egregioꝛum animox fuit agere le⸗ cundũ virtutis officium.nõ negociari ex virtute. Nam intentio artis eſt ſeciſſe nõ negociari: q́uis artiſicis ſit ex illa nanciſci mercedem. Elirtutis ſolum eſi egiſſe de⸗ centia ſibi. Qui vero quippiam ex illa pꝛeter hoc querit mercatur in illa. Largitatis virtus cũ officiat᷑ quod ſu⸗ um eſt: tranſitiuum tm̃ nõretranſitiuũ habet aſpectuʒ vt ſibi ſolum ſufficiat feciſſe ꝓpꝛimo abſq; ꝙ repenſio nem accipiat. Ygitur ſi moꝛalis huane hoim egregiox Virtus hoc egit.quid chꝛiſtiana ſeu chꝛiſtifera virtus of ficiari deberet. vt ſit liberalitas in largitate donandi. ab iecta penitus retranſitiua mercede in ꝑfunctoꝛijs. ma⸗ rime cum ipᷣa virtus retributõnis pmiſſionem halxat in ſuꝑnis.inter illos iuſtos qui ſectati ſunt iuſticiꝗ non mercedeʒ. Ac ꝑ hoc cõmonefacit ſaluato: oĩm chꝛiſtus Vt nõ expectetur humana merces exactione virtutis. nec deo et hoibus wlimus vendere que donamus. Et non ſolũ intentõem mercennariã damnat.ſed unpoſſi bilitatem interponit. vt illis dumtaxat fiat largito mu⸗ nerum.aqui rependere nõ poſſint etiã ſi velint vlcariuʒz. Pꝛohibet vocari amicos.qm̃ ipſa ptinns amicitia que dam merces eſi fauoꝛis humani.necnõ et mercedẽ ha⸗ bet pꝛeteritam vel futuram. Mꝛohibet fratres cogna tos.qm̃ ipſa copula ſanguims nõ virtus induxit.Pꝛo⸗ hpibet et vicinos.qm non ex virtute ſed ex quadã cõſue⸗ tudine agitur.vt inter vicinos vice vicaria ſinfugia ce lebꝛentur. maxime inter diuites.quos maxime a finfu⸗ gijs ex pietate factis diuertit. ne retributio fiat. et vir⸗ tus largitatis ſuũ inquinet officium. ne retributönem pdat in retributõe iuſtoꝝ. Sed vocandi ſunt indigẽtes etiaʒ ſi velint retribuere nõ valentes. vt virtus fuum regat immaculate officiũ et cum iuſtis debitũ pꝛemiuʒ ſoꝛtiatur. Pꝛoinde in omnibo pintendere opoꝛtet actio. nis finem.et intentionẽ inobliquatã habere ad id quod rectum eſt.neq; ſpũalia coꝛpalibus.neq; diuina huma⸗ nis immutare.neq; inſtrumenta virtutũ quibus beati tudo eterna conquiritur. in vlla retranſitõne humang fiant. Vt quid aurum plumbv. argentum ferro: equis ponderibus cõpenſantur. Omni pirtuti ſua danda eſt. actio tꝑi competẽs pſonis et modo.necei ſtatuatur ob liquata intentõne tempoꝛaneus aut tranſitoꝛius finis, cui ex eterna veraq; pollicitatõe beate debetur eternus Becto fine ꝓpoſito eſt agendum. ſed actõnibus rectis. Non eni ex recto fine appꝛobantur indebite actões.cũᷣ ex malo etiã debite repꝛobentur. Alctio finiet finis acti/ oni omni rõnabili cenſura cõſentiat. Apte igitur in hac cõmonitione ſaluatoꝛis edicta inuitanti.elargitönis et agapis eſt ſoꝛma pꝛeſtructa.vt nee hano faſiu rec vice redcdita pꝛeſenter aut expectata future alicu: fint. DHei ſunt omnia.ſuum eſt aurum ⁊T argentũ. Elt quid vendi mus hominibo dona dei. cum ⁊ ipox ipſe ſit etiã factus emptoꝛ.pollicens retributõem ſi diſinbutoem iuſtam ſecerimus indigentibo ſup terram. Ald hoꝛrenduʒ ſe pa⸗ rat iudicium. qui de donis dei aliter decreuerit facere q; ille veereuerat vel conſulerat. iſerearum cumulü ſe⸗ cit. qui miſericoꝛdiaꝝ opa in lance iuſticie noluit egenti hus impartiri. Sanciuit ſemp diuina iuſticia. vt ſuprr flua nõ habentibus neceſſaria miniſtrentur no his qui — — — nt , n ſt N nn . e f n N non tus tie. ſſi u⸗ , lie / na nes ace nſu Vr lefſt D unn nn to g, = De poraboliſ mercede:quod eſt de ſancione iuſticie P'lacita et gratas habent copias emendi. Nec vult eegaruchenun debebant eſſe audientibo eloquia ſaluatoꝛis.iuxta pſal⸗ miſte ſententia.q; dulcia faucibo meis eloquia tua ſuꝑ mel oꝛi meo. Et aubi. Dilexi teſtimonia tua ſupꝑ auruʒ et topaion. Sed aliqui nullo quidem hauſtu afficiun tur ad illa.parum quidem pleriq;.multũ quidem pluri mi.vt etia affectus interioꝛ cogat exclamare per verba ſonantia. Ebullire penitus mentẽ facit:vere ſuſceptuʒ diuinum eloquiũ.QAQuamobꝛem quidã de aſtantibj ſeu diſcumbentibus. animo motus ad verba dñica delectatus in illis.feruefactus ab eis cum heca ſaluato⸗ re audiſſzl dixit illi Stũs qui mãducabit panẽ in regno tuo. Ad credulitatem iam hic ex verbis dñicis motus erat.vt aliud in illo et de illo crederet.qᷓ; quod oculis vi debatur.aut auribo audiebatur.cum credit illũ habere aliud regnũ quod et habebat:vt coꝛam pilato teſtatus eſt. ꝙ regnũ ſuum de hoc mundo nõ erat. Et latro iuxta pendens:huic cõſentaneus factus eſt dicens. Memen to mei dum veneris in regnum tuum. Allte poſuit iſte beatitudinẽ tranſferẽs ab hoc mundo in regnũ dei. Nõ eni ſine fame reditura hic ſaturatus erat ad humanaʒ et ꝑfunctoꝛiã menſam hoĩs. Iterum futurũ erat inter ipᷣm et famem duellũ:in quo ſuũ iam ſciebat habere cõ flictum. O qnus terrena iſta nõ ſatiant: ad hoꝛã ſunt quedam lenimenta maloxꝝ. Erpellere nequeũt inediam reueriuram. Sed in regno chꝛiſti plena eſt ꝑfecta ſaci etas.quã pꝛe ceteris alijs nouerat hic conuiuia.ex ver⸗ bis ſaluatoꝛis ſe maioꝛ ſactus in fide: velut aſpernatus imo aſpernans humana ſinfugia. et quicquid ꝓuenire poſſet ex tranfitoꝛijs atq; viſibilib rebus.ſolũ ſe contu lit in regnũ lucis:ibi beatificari credens comedentem eternũ panem atq; vinũ.qui ad hoĩes de celo deſcendit nõ dentibus corpis ſed illo mentis hauſtu quo aĩa deũ reuelata facie cõtemplatur. Cui ieſus pꝛo ſe omibuſq; ſubſequis in eadem anhelantib gloꝛia. ne deſperatõne illam poſſe conſequi frangerẽtur: ad ſolidandam fideʒ. erigendam ſpem. et pmouendã audientium voluntatẽ palolam ſubiequente adiecit. De paralula magne cęne pꝛo pꝛeparatõne regni dei. Scðm Lucam tñ̃. e? Capitulum. XIX. Aluatoꝛem nẽ̃m ſepe legimus inuitatum ac S euntem nõ rõne cõuiuij. ſed occaſione diſſe rendi.Hinc cum in quodã cõuiuio alte pꝛo virtute diſſeruiſſet:quidaʒ de aſtantibus in magni conuiuij deſiderio factus:aut foꝛte pꝛetentans quid ſaluatoꝛ eſſet dicturus inquit ad eum. Beatus qui manducabit in regno tuo. Beatitudinẽ ſi recta in tentione locutus eſt.et aliud regnũ qᷓ; exmundo pꝛote ſtatus eſt ex chꝛiſto.ſi ꝑuerſa.chꝛiſtum in vtroq; deriſit Eui ſaluatoꝛ paboliſando rñdit. ꝙ in regno ſuomandu⸗ care panem.et beate vite fulcimẽta ſuſcipe. nemini vo⸗ lenti accedere negabatur:cum ad illius regni annonaʒ ex ꝑte pꝛeſidentis eſſet inuitatio generalis.ſi dignaren tur accedere inuitati.quod et ſubieeta paralola manife ſtat. Homo quidam fecit cenam magnam:et wocauit multos. Homo quidaʒ:quaſi ſit innoĩabilis deus inſi nitate ſua. cenam fecit magnã in die ſuo: in quo nõ eſt 4 ſucceſſio poſtere cõmeſtionis.velut cum parabolam de· pꝛandio poſt EEEEE x maãgno factoꝛe: qꝛ ma⸗ gnus dñs a laudabilis valde:et magnitudinis eius nõ eſt finis. Et magnus dũs et magna virtus eius. Ma⸗ gna ex appoſitõne magnaeternox ſcʒ ineffabiliũ bono⸗ et menſuram:ſicut eternis potitoꝛib contributa/ Ma⸗ gna ex domo magna: ſicut ſcriptũ eſt. O qᷓ; magna eſt rum:vt nullus illoꝝ appꝛehenderet aratun Ee ri:cum creatoꝛ oĩm vocat. Quid neceſſe videre que nũ Baluatoꝛis comus dñi:et ingens locus poſſeſſionis eius/ Oagna ex dulcedine magna. Quam magna multitudo dulce dinis tue dñe:quam abſcondiſti timentib teEt ſlac ſinfugium qð in eccleſia quotidie agitur refetatur:eiſ⸗ dem ſententis magnitudine diuina grandeſat. GSunt. 4 eni in eccleſiaſtico ſinfugio cariſmatũ oĩm appoſitöões ad quod ſaluatoꝛ inuitat: vbi inter cetera ſui coꝛꝑis es ſanguinis appoſitio eſt ex tranſſubſtanciatiua virtute. MNecnõ et caux benedictõis eius omnibo offertur. vt de vno pane et calice omnes ꝑticipemus:vt panis viuus qui de celo deſcendit poſſit manducari in iſto militante atq; ſub celo eccleſfiaſtico regno dei vt hac tempoꝛali p⸗ ticipatione finita tranſfoꝛmati achꝛiſto aliud eternum introducamur in regnum. Sed bhoꝛa cene mittit ſer⸗ uos ſuos dicere inuitatis vt venirent. Nam ſemꝑ ad iſta ſinfugia ꝑ enigmata et figuras et pabolicos ſenſus 7—- atq; ꝓpheticos inuitatio facta eſt: dumtaxat in populo dei vbi talia ſplenduerũt.Nunc vero in nouiſſimis di⸗ ebus vbiq; lateq; inuitatio facta eſt: et omnia decentia pꝛeparata:vt aliud nõ ſit opus:qᷓ; inuitatos ad cenam buiuſcemodi feſtinare. Rerum euidentia claret ex fide: qm̃ omnia ſaluti nt̃e atq; refectõni anime neceſſaria in rẽgno eccleſie ſunt parata. Oe quo gras deo refert apo⸗ ſtoſus ad coꝛinthios ſcribens. Gratias ago deo meo ſp pꝛo vobis in grẽa dei que data eſt vobis in chꝛiſto ieſu:qꝛ in omnibus diuit es facti eſtis in illo.in omni verbo et in omni ſcientia: ſicut teſtimonũ chꝛiſti confirmatum eſt in vobis:ita vt mihil vobis deſit in vlla gratia Bead parans omnia bona diuina bonitas:ad illa muenit ho⸗ mines imparatoſ. Sed neſcio que maioꝛ puerſitas:ad pꝛeparatõnes diuinas ſe reddere imparatuʒ. Hinc in⸗ uitati ſe excuſare ceperunt:plus intendentes pꝛeparati ct Peſ onibus et directõnibs ꝓpꝛijs q; diuinis. Sed accuſatõ irrepꝛobabilis eſt:vbi cunctoꝝ dñs vocat ad vitaʒ. De⸗ negãda et nihilipendẽda ſunt omia: vbi adeſt pꝛepara⸗ tio eternoꝝ et diuinoꝝ magnaliũ.. Sed primus dixit illi. Elillam emi:neceſſe habeo exire et videre illam:ro go te habe me excuſatum. Emit homo villam: cum ſe e⸗ in interioꝛe hoĩe donat vt exterioꝛa conquirat. Qui cũ acquiſierit voluntatẽ in neceſſitatem conuertit. vt pla citum neceſſarium dicat:non neceſſarium placitum fa cit. Et nature legis nech gratie oꝛdo puertitur: ſi placi⸗ tum pꝛo neceſſitate ſuſcipitur. necnon quod neceſſariũ eſt a vpoluntate reicitur NHeceſſitas etiam hec multis ad eſt in ꝑuerſo animi appetitu:cum fingitura voluntate non a rõne. Sed accuſatio potius qᷓ; excuſatio dici po⸗ teſt. vbi agitur quod voluptas elegerit non quod veri⸗ tas ipᷣa dictauerit.qm̃ quid ea neceſſe videre quoꝛum contemptu beatiſicamur pmiſſione regni celoꝝ. Beati pauperes ſpiritu:qm ipſox eſt regnum celoꝝ · Quid ne ceſſe videre terrena quoꝛum contemptu celeſtia tribu⸗ untur. Quid neceſſe videre tpalia:quoꝛũ contemptu eterna pꝛeſtantur. Quid neceſſe vid ere illa.quoꝛũ con temptu cum angelis poꝛtio noſtra ſtatuitur. Quid ne⸗/ ceſſe videre quippiam aut velle quomodolibet implica qᷓ; plene habentur aut ex tota copia ſeu er modica mo⸗ ra.nec habita ſatiant.imo ſepe faſtidiunt.cum paterfſa⸗/ milias omnium magnam vocat ad cenamſæld pleone/ xiam ꝑ omnia ptinet ꝙ hic emerit villam.eum modi⸗ cis paruiſq; rebus ipſa hominum natura fulciatur. Ro gat vt habeatur excuſatus a ſeruo:et conſequenter ex⸗ cuſetur a dño. Sed ipſa rogatio eum accuſat qm nulla ratione pꝛotegitur. Que ſi ei fauoꝛi aſſiſteret:nullis ꝓ/ ſeucis eſſet opus. Nam vbi veritas et ratio coꝛam iu⸗ ſto iudice pꝛo aliquo ſe ingerũt:abſq; rogaminibus iu⸗ Pn. R PE= 11 . 6. – Che 6 * UAiber ſticia tota pollet. Alius dixit. Juga bum emi quinq;: ſed eo ꝓbare illa:rogo te habe me excuſatuʒ. Emit ho⸗ mo iuga boum.duplicatos ſcʒ qumq; coꝛpis ienſus.pꝛee cio inſi:e rõnis.eum exterioꝛibo ſenſibus viuere delecta tus decernit:et it ꝓbare cũ exꝑiri vult quid vnuſquiſq; de hoc neq; ſeculo percipere poſſit in voto:ac ſi fruſtra el⸗ ſent ſenſus coꝛpoꝛei niſi eis homo culpate vtere᷑. Qui bus vt homo inculpate vti ſciat poſſit et velit lex poſita eſt.tributa temperantie virttus.bonoꝛum eternoꝝ ad/ iecta ꝓmiſno.ld rationabilia lamenta ſe parat necnon et ſe pꝛeltat in moꝛte:qui pꝛo voto ſenſualitatis ſenſus 1. renrn cozpis experitur. Qſod hieremyas ꝓpletico ſpuͦ dixit. — e r⸗= - .en. . 38.. . n. C 2. 2* f.- ☚ 5 WMLrer 1 7 Auudite ergo mulieres verbum dñi:et aſſumant aures veſtre ſermonem oꝛis eius: et docete filias veſtras la⸗ mentum et vnaqueq; ꝓximam ſuam planctum. quia aſcendit moꝛs per feneſtras veſtras: ingreſſa eſt in do⸗ mos veſtras. Oeet pꝛo hieruſalem defunctione iſta di⸗ cta ſint:nullus qui hiſtoꝛiam et ꝓphetiam legit ignoꝛat Sed trophologice verba tranffumpta iuſtam lamen⸗ tationem et rõnabilem planctum indicant:ꝙ per fene⸗ ſtras quinq; ſenſuum dum eis male vſus eit anmus moꝛs anime ſit ingreſſa. Et nnlla röõnabilioꝛ cauſa plã⸗ gendi:q; cauſa peccati.Et mihil meroꝛibo et meſticia di⸗ gnumq; pccatum. Quod ſepe fit dum iuga noſtroꝛuʒ ſenſuum ſatagunt expiri vulcedinem obiectoꝝ: diumo rum pꝛeceptoꝝ et modeſtie lege ð lege traiectus eſt: qui ad foꝛinſecas obiectas ſenſibus qualitates pꝛeter legem poſitam pꝛobandoſe contule⸗ rit. Tabefacta ratione imo ſine ipſa eſt inter animalia irrationabilia deputandus: qui tantuʒ ſenſibus fertur in placita.ſed nec eius excuſatio ſuſcipitur vbi de rõne voluntarie tranſitur in beluam: que tm̃ ſenſibus nõ ra tione qua caret fertur in placita. Et alius dixit. Elxo⸗ rem durxi et ideo non poſſum venire. Wagnuz eſt vin culum hominibo vxoꝛ.ad diuina conuiuia. etiam ſi bona conſiſtat:ſi nolit celebꝛare diuoꝛtium ꝓpter chꝛiſtum. et vacare ad tempus:et ab amplexibus ceſſare mariti. WPropterea ſanxerunt ſapientes antiqui.ꝙ ſapienti et ſapientie vacare volentibus nõ cõuemat vtoꝛ.minus aut cum alijs luxurie frena laxare. Quod ſi ad terrenã ſcientiam capeſſendam atq; vt ſapiens ſapientie poſſit intendere abigenda eſt vxoꝛ:quantomagis ad verã con templatõnem celeſtium. non ſunt coniugia facienda. Eedun ad recõpingendum quod diciturveteris te⸗ ſtamenti in medium pꝛoferat magnos patres:cum no ſtrum nõ ſit diſſerere quid habuerit illas etaſ.ſed quid in nouo conſulat veritas:cum caſtratio ꝓpter regna ce loꝛum pꝛecellat coniugalitatis effectum.non tũ como ſitione alterutra in interitum damnet/Contumacioꝛi aĩo iſte reſpondit.qui ꝓcaciter allegauit impotentiam: nec adiunxit pꝛeces vt ercuſatus haberetur Sed nulla impotentia maioꝛ in diuinis mandatis exequendis qᷓ; nolle obedire.et tirannidem pati a ꝓpꝛia volũtate:que ſibi ſubditum ita ſuis loꝛis habenat et angit:vt impoſ⸗ ſibile dicat.quod a ſua voluntate diſcoꝛdat. Sed male ducit quiſpiam vxoꝛem.cum ꝓpꝛiam ſequitur wolunta⸗ tem:qua vxoꝛe nulla damnoſioꝛ.eum quis ꝓpꝛia volũ⸗ tate delectatur. ad cuius obedientiam ſepe cõſtringitur Qua delectatus adam et inobedientia ei aſſentiens:a deo maledictõnes accepit.vt ſacer textus ſeripture elo quitur. Quia obediſti voci vxoꝛis tue et comediſti de li⸗ gno ex quo pᷣceperam tibi ne comederes.maledicta ter⸗ ra in opꝑe tuo:in lawꝛibus comedes ex ea cunctis iebo vite tue.ſpinas et tribulos germinabit tibi: et come⸗ des herbas terre. In ſudoꝛe vultus tui veſceris pane tuo.donec reuertaris in terram de qua ſumptus es.qꝛ ſextu s puluis es et in puluerem reuerteris. Ve quivtoꝛem duxit ꝓpꝛiam voiuntate cum illa voluptuoſe celectatus ipſamq; ſuo amplexatus in placito.qm̃ ſex velut pꝛimꝰ parens accipiet maledictõnes.Et nil tam aduerſuʒ deo emonibuſq; pꝛoximum:qᷓ; ꝓpꝛia voluntate delectari. Nec eni adam alud expulit de paradiſo:qᷓ; quia conſen ſit vxoꝛi velut ꝓpꝛie voluntati diuinam inobedientiam ſuadenti:. Quamobꝛẽe pꝛimuʒ maledicta fuit terra cos- poꝛis in oꝑe ſuo.Terra in opere maledicitur cum opus ſterile in ila conſurgit:et quantoplus oꝑationis umpẽ ditur ex ea minoꝛ aut nullus imo ſepe fructus coꝛrupt⸗ excipitur.Talis eſt huiuſcemocd coꝛpoꝛis noſtri terra. Inquit enĩ apłus.Qui ſeminat in carne de carne me⸗ tet coꝛruptõnem. Et alibi. Qui in carne ſunt deo pla⸗ cere non poſſunt. Et caro a ſanguis nõ reuelant quod diuinum et archanum. Et nil nequiusqᷓ; quod excogi⸗ tauit caro et ſanguis. Et caro ⁊ ſanguis regnũ dei non poſſidebunt. Et filij der ex voluntate carnis in eccleſia nõ naſcuntur/adijcitur maledictio ſcõa vt in laboꝛibꝰ ⸗ comedatur ex ea cunctis diebus vite moꝛtalis. In ma gnis arduiſq; laboꝛibus ex carne noſtra comeditur: hoc eſt. ſi aliqñ ex ea fructus boni oꝑis capiatur. Quam ſit laboꝛioſum eius tentatõnibus reſiſtere ipſam diuino cultui mancipare.vt oꝛationi mſiſtat.vt ie iunet.vt vi⸗ gilet.vt ſeruiat.vt incedat rectiſſimos moꝛum calles. ſolum qui cum ea certare diſpoſuit nouit. Et in illa ve/ riſicatum eſt quod ꝑ ſalomonem dicitur. Qui addit ſci entiam addit laboꝛem. Scientiam quidem addere di⸗ citur qui nititur cognoſcere deuitanda fimiliter et agẽ da. Sed laboꝛ immenſus ſtatim exoꝛitur:cum iubetux declinare quod nephas:et exercere quod phasOaledi ctio tercia infertur:in germinatõne ſpinarum et tribu loꝛum.Terra quidem coꝛꝑis noſtri ſpinas et tribulos germinat:non vt ex eis ipſa caro fodiat᷑ quãuis ſepe pũ⸗ cturas aſperas ſentiat.ſed vnde perfoꝛet᷑ ſpũs interioꝛ ex male actis.dictante ratione ſententiã. et in occultis carnis animãa conſcientia perfoꝛante:vt quo plures de lectationes caro extra ſuſcepit.amplioꝛes in aia pungẽ tes ſpinas et tribulos germinet.Confodiũt enim pec⸗ cata cõſcientiã.et ipſa anima ex omni parte diuerberat etiam ſi non ilico ſequatur cũ tetris demonibo pena lar ualis:vt peccatũ non trãſeat impunitũ etiã ad momẽ⸗ tum quin laceret᷑ a peccatoꝛũ ſentibo ſpũs:anteqᷓ; iuſta pena plectatur ⁊ coꝛpusQuarta maledictio pecoꝛinaz ꝰ quandã habet imaginẽtot homo rationalis nature co⸗ medat herbas terre. Sed parũ eſt hoc.nec notã turpi tudinis habet ſi paſtus hominis cum pecoꝛibus et aniĩa libus eſt cõmunis.cum ipſum frumentũ ſurgat ex ter ra in herbam anteq; fiat granum conuertendũ in cibũ Seld ſenſus alius ſit hoeroꝛi Cũ homo in honoꝛe maxi me factus eſeioeleſtipin aptus ad dei imaginẽ cũ an⸗ gelis deputan ſeonie eternis fruiturus eterne.non intellexit cum effectu debite actionis a quo factus erat cum quo factus erat.ad quid factus erat. ꝓpter quid fa⸗ ctus erat·quid facturus erat.quid habiturus erat. Cõ paratus eſt iumentis inſipientibe:et ſimilis factus eſt illis. Hoc enim eſt herbas terre comedere electione cõ⸗ traria relicto honoꝛe diuine imaginis.tranſire in ſimili tudinem pecoꝛis:et relictis celeſtibo ad terꝛena et pꝑfun ctoꝛia rationalẽ animum inclinare. Hec maledictio nõ impellit hominũ mentes.vt ſic neceſſario fiat.ſed occł to demerito merentur hic hoĩes ea mala ꝑficere:quib alibi eos ſeua pena contosquengin maledictio ſi ad coꝛpus refertur:quid ante obedientià vroꝛis hõ ha⸗ buiſſet et quid incurrerit inſinuat. Quies in homĩe fu iſſet imꝑturbabilis niſi pꝛius ipſe oꝛdineʒ naturalis iu⸗ - =r=ſ err L) =r 6-- — W. 2- —. — Tax7 — 2 —— — — — — ——— — — — —— — tis ln ni/ 2* 0 ſe er r gn hon iat f C 10 li n l ſi⸗ 1 De paraboli· Baluatoꝛis ſticie ꝑturbaſſet:non deo ſed vroꝛi factus obediens. Et ſuſtentatiuũ coꝛpis humani fuiſſet ex naſcentijs terre. aut ex arboꝛibus abſq; ꝙ homo pꝛo ipᷣo laboꝛando ſudaſ⸗ ſet. Ec ſponte ſine raſtio terra germinaſſet. et pꝛodu xiſſent arloꝛes fructus ſuos ex virtute ipᷣis inſita natu⸗ rali. Nam abſq; alicuius hoĩs artificio fructus pꝛoduxe runt arlvꝛes in ꝑadiſo:de quarum vna vetita eua male ſuaſa comedit Et alieq; arboꝛeſ fructu replete iam erãt cæ quibus comedendi licentiã abſq; ꝙ peterent diuina largieente bonitate pꝛimi hoĩes acceperuũt. Sed poſt vxo ris obedientiã in ſudoꝛem mutatus eſt paciſicus vſus edendi/Overo trophologicũ ſenſum ſequimur. diffi⸗ cilioꝛ elit atq; anguſtioꝛ materia diſſerendi Nam panis noſter chꝛiſtus eſt qui viuus de celo deſcendit:quẽ quo t idianuʒ quotidie monemur expetere:ſed ſudoꝛe opus eſt. Sudoꝛ quidem in coꝛpe ꝓcedit ex intimis ſeu inte rioꝛibus in exterioꝛes ꝑtes cum fatigatõe hoĩs vtriuſ⸗ q;:qui aut ex magno⁊ cõtinuo motu coꝛpis oꝛitur:aut ex debilitate.aut ex aliqua infirmitate coꝛpus oppꝛimẽ te.aut ex nimio caloꝛe coꝛꝑis poꝛos aperiente. aut erx ti⸗ moꝛe.aut ex contactu.aut ex verecundia.aut ex intenta meditatõne ſeu ſpeculatõne alcuius veritatis nõ ſubi⸗ to menti apparentiſ. Sed quoquo modo res ſe habeaat ex interioꝛibo ad extra ꝓgreditur.Ac ꝑ hoc cum cheiſtus in ſacramẽtis verus panis viuus et noſter creÄdendus hominibus pꝛeponatur.ſudat in interioꝛibꝰanima pꝛi⸗ uſq; captiuare poſſit intellectũ.vt chꝛiſtum in elemen⸗ tis aut rebus elementatis credat exiſtere. Si qua etiã dicta ſunt de iſto pane nt̃o.pꝛout ad nos dignanter de celo deſcendit.et de ꝓgreſſu eius quouſq; reſurgens ex moꝛtuis ſuꝑioꝛa in aſſumpta carne penetrauit:ita ſunt noſtrum excedentia ſenſum. vt ſine magno ſudoꝛe aĩa noſtra vix credat. Sed nec hoc credere maledictio eſt. ſed benedietio ſancta nimis:etiã ſi cum ſudoꝛe atq; labo re accedat ipa credulitas. Sed in hoc maledictio eſt:qꝛ ipᷣe ꝑ omia bñdictus maledicta nt̃ᷣa ſuſcepit factus pꝛo nobis maledictum. Et ꝙ admittentes deũ pꝛo creatu⸗ ris in creatis rebus ipᷣm coacti ſumus exquirere.non ingenij aut intellectus naturali appꝛehenſiõe ſed fidei veritateid vltimũ terribiliũ ſexta maledictio toto tra icitur:vt expiamur moꝛtem quã ipᷣe deus non fecit.in illam pꝛimam materiam nra coꝛpa reuertantur vnde tranſſumpta ſunt. Quia puluis es et in puluerẽ reuer terxis.obedienti vxoꝛi homini dictũ eſt: qui noluit ma⸗ nere quod factus erat.incurrit moꝛtẽ quam deus non fecerat.obediens vxoꝛi ſcʒ ꝓpꝛie voluntati.ſcoᷣm quam ſibi viuendũ nõ erat.ex pꝛerogata ſimilitudine in vin⸗ dicta puniti angeli:qui nõ ſcom um ſed ſcom ſeipᷣm inſtitiut viuere opoſite ſunt nobis tres conditões maloꝝ.qui diuina cena ſe reddiderunt indignos:quos cene actoꝛſinuitatione.vocatõne.requiſitõne ſi venire aſſenſſiſſent. volebat facere dignos Renũciat ingratos indignoſq; conuiuio ſe impꝛobiter excuſantes ſeruus qui fuerat miſſus:et accuſatiuas eoꝝ excuſatõnes de⸗ nunciat.Quamobꝛẽ dñs iratus ſcʒ paterfamilias: Lait iterum ſeruo ſuol Eri cito in plateas et vicos ci⸗ uitatis:et paupes ac debiles cecos et claudos introduc huc. Mon eſt acceptio ꝑſonarum apud altiſſimũ:vt il⸗ los quodãmodo inſignitos ante inuitauerit et requiſi⸗ uerit vt ꝓperarent ad cenã: quibo venire contemnẽetib ad iſtos humane miſeros legatõnem fecerit.vt vnius repꝛobatio alterius ſit vocatio: ſed etiam poſt illos et hos vocaturus erat. Attamen qꝛ ꝓpter peccatoꝛes deus homo factus eſt.illos pꝛimo viſus eſt querere:quos no uit artius terrenis et carnalibo actibo implicari atq; vo luntatibus ꝓpꝛijs deſeruire. Vñ vero humani hi miſe⸗ uerunt in publicis locis ſcʒ plateis:vt clamoꝛibo et vi⸗ rent voluntarie ſic miſeri et noti:vt ex publico ſumptu creta:ꝙ miſeria eſſet alenda nõ emenda Et ſunt quidã bia: qui huiuſcemodi malis affectiad publicuʒ venie deuitant. Et hi ciuitatum moeuturni vine tex his pleatur domus mea. Adhuc locus eſt: qꝛ nondũ com ri deducantur ad cenaʒ. ſollerti diſcuſſone opus eſi: qꝛ de plateis et vicis ciuitatis. Sount quidam qui ſuas pe nalitates pandũt et ſcire volunt ab alijs mala que ꝑfe⸗ runt:vt qꝛ ꝑ ſeipſos victum et veſtitũ nanciſci neque⸗ unt: ab alijs valentibo adiuuentur. Et hi ſedere conſue ſu hoĩes ad ſe traherent:quoꝝ humanitate in honoꝛum largitõne ſuſtententur. Et iam ex publico fiſco ꝑ decre tum ſic afflictis nouimus eſſe ꝓuſum:ita vt multi fie poſſent ſuſtentari. Quamobꝛem cautioꝛa facta ſunt de⸗ qui a quadam erubeſcẽtia detinentur aut mentali ſuꝑ⸗ os noui⸗ peccatoꝝ trabentes imagines: aliquos publi mus et pꝛiuatos/ Occultos aliquos autumnamus s et amatoꝛ hoĩm deus ſecum querit ad cenam:ſcʒ paupe res in virtutibus. Non de illis paupibus dicit qui ſpi⸗ 1 ritu paupes ipoꝝ eſt regnum celoꝝ:ſed de his qui parũ in bonis ſpiritualibo habent.debiles ad cadendum atq;ʒ ad dialvlo reſiſtenduʒ. cecos ad veritatatẽ. claudos ad fidem. Et hac iuſſione pfectal inquit ſiterum ſeruus. SDñe factũ eſt vt im paſti:et adhuc locus eſt. Et ait dñs ſeruo. Exi cito in vias et ſepes et cõpelle intrare: vt im pletus eſt numerus electox. Et magna eſt domus ꝛdii et ingẽs locus poſſeſſionis eius. In vias mittitur ſer· MMV nus non in viã: q: vna via recta qua deuenitur in eter: — = pI 8R= WG 77 nam requiem ſolus eſt chꝛiſtus dicens. Ego ſum vig. = r⸗ 4.9. . Oſmes alie ſiquidẽ pꝛeuaricatõnis ſunt et erroꝛis pᷣter iſtam. Itur in vias plurimas in malos terminos deſi⸗/ nentes: vt reductio male gradientiũ ſit ad vnã. Hinc ꝑ hieremiam dicitur. HMec dicit dñs deus. State ſuprr vias vt̃as et videte:et interrogate de ſemitis antiquis que ſit via lvna et ambulate in ea:et inuenietis refrige rium animabo vtis. Que ſunt iſte vie:niſi in quibo er⸗ ratur.cum vnuſquiſq; ſic viam et ꝓpꝛium placitum ſe⸗ quitur. Sicut ꝑ eſaiam dici᷑. Omnes nos quaſi oues errauimus:vnuiquiſq; in viam ſuã declinauit. Erraui⸗ mus ſq; a via veritatis:dum vias plurimas ingredere⸗ mur. Et vnuſquiſq; in viam ſuam declinauit:cum ſeeau· tus eſt ſui animi aritare hra et in ſepes et ſolitudi 3FPo nes:videlicet in natõnes aut ꝑſonas incultas ex ſcien/⸗ tia ex moꝛibo ex omnibus quib grata poſſet eſſe ciuili⸗ tas:quas deus pater nõ reſpuit ſed requirit/Aut in ſe⸗ pes ſq; ad requirendũ illos qui omnimoda imnedia pꝛe⸗ mebãtur. De quibus ꝑ iob dicetur. Qui rodebant in ſolitudine ſqualentes calamitate et miſeria:et mande⸗ bant herbas et arboꝝ coꝛtices:et raditx iuniperoꝛũ erat cibus eoꝛum. Qui de cõuallibus iſta rapientes cũ ſin⸗ gula repperiſſent ad ea cum clamoꝛe currebant. In de⸗ ſertis habitabant toꝛrentiũ et in cauernis terre vel ſu⸗ per glaream. qui inter huiuſcemodi letabantur. et eſſe ſub ſentibus delitias computabant. In his vtiq; ver⸗ bis deſignãtur qui ex ſepib requirũtur:ꝑ ſingula velle diſſerere plixitas eſſet ad tediũ. Satis quippe ſit ꝙ le⸗ ctoꝛibus parata eſt materia diſſerendiſſed hi ex vijs et ſepibus iubentur cõpelli: vt etiam intelligamus diuinã tm̃ ad nos inclinari et amoꝛe cõſtringi clementiam: vt (,=APrrr- nõ ſolũ velit ad eternam cenã illos habere conſoꝛtes. quos mouit charitas et libera terrenoꝝ abdicatõis vo⸗ luntas.ſed etiã illos quos impellit ipᷣa neceſſitas ſcili⸗ cet quos mundũ volentes mundus abboꝛret. Compel luntur de vijs cõpellũtur de ſepibus.vt opante diuma ꝓuidentia ſuis turbinalibo ſucceſſiboa ſe abdicet mun⸗ dus: qui poſſidere ipᷣim omnimode ſatagebant. Aut illi duatur ↄpulſi qui ſibupis vim in vontis et moꝛibo faci entes wut volentati capiũt regna celoꝑ.ſicut dictum eſt. Diebus iohannis baptiſte regnũ celoꝑ vim patit et violenti capiũt illud. Et᷑ ſententia fertur irreuocabi lis ſuꝑ eos.qui pꝛimo inuitati.deinde requiſiti.ad pꝛo⸗ Peia conuerſi etractauere cena: cum adiecit. Dico vo bis ꝙ nemo illoy viroꝛum guſtabit cenam meam. i! qui curis ꝓpꝛijs intenti.et ꝓpꝛijs delectati.pꝛeter deum Placitis cena non guſtabũt eternã. Cimẽdus atq; hoꝛ?/ rendus ſermo: maxime ad negligetes atq; ſpernentes. Mam nõne qui ſpernis et tuipe iperneris. Quid ſper⸗ nimus niſi vocantẽ dum nõ ad laboꝛes. non ad ꝑenas: non ad doloꝛes. nõ ad ſarcinas deferendas. nõ ad bella vbi victoꝛ eſt victus.vbi victus nunq; cenſetur inuict⸗ non ad mercẽnarias ſeu vicarias agapes.nõ ad aliquid pfunctoꝛiũ:ſed tm̃ ad id ad quod creati et poꝛdmnati ſu⸗ mus:Cui vocatõni diſſentientibo dicitur.ꝙ nõ guſta⸗ bunt cenã:eterna videlicet beatitudinẽ:cui varijs anxi⸗ etatibus hũanal ſuſpirat intẽtio. Et retunditurilloꝛuʒ ꝑuicacia qui vt liberius malefaciat eternam auerſionẽ a deo denegãt:que penitus adueniet nõ rñdentibo ſapi entie infinite ad eterna vocãti. HNinc ꝑ ſalomonẽ iuſta ira et vindicta in expꝛobꝛatõe contemptoꝑ dicitur. Clo caui et renninſtis:extendi manũ meam et non fuit qui aſpiceret. DHeſperiſtis oñie conſiliũ meum. et increpa⸗ tiones meas neglexiſtis. Ego quoq; in interitu veſtro ridew.et ſubſannalo cum vobis qð timebatis aduene rit:cum irruerit repentina calamitas.et interitus qua⸗ ſi tempeſtas ingruerit.qñ venerit ſuꝑ vos tribulatio et anguſtia.ũc inuocabũt me et nõ exaudiã:mane ↄſur/ gent et nõ inueniẽt me.eo ꝙ exoſam habuerinr diſci⸗ plinam.et timoꝛẽ dñi non ſuſceꝑint.nec acquieuerint cõſilio meo:et detraxerint vniuerſe coꝛreptõi mee.co eden igitur fructus vie ſue:ſuiſq; ſaturabuntur con Se d abus palvlis adiectis ad fieri chꝛiſti diſcipu⸗ lum ſcʒ de ediſcatione turris et occinſione regis ad regem. ſcom Luam tm̃i. Capitulum. XX. Vmme veritatis et vite moꝛalis ꝓ captan/⸗ 8s dis celeſtibo infallibilis et irrepꝛehenſibilis coctoꝛ.et dux diuine pꝛobitatis anceps bel⸗ lum ꝓ ſuis ſequacbo om̃ino deuitans inſti⸗ tuit ad vera ſequentẽ exercitũ ad ſecura bella cõmittit. Nihilq; in bello ſecurius vbi bellans nihil amittere pᷣt. vbi lucrari pᷣtrobi de ſubactis hoſtibo honoꝛ.de pditõne tꝑalium gloꝛia.de coꝛpis moꝛte vita vera conſequitur. Hinc cũ ſaluatoꝛ turbas multas eum ſequẽtes inſpi⸗ ceret:cõuerſus dixit ad illas.!. Si quis venit ad meet non odit patrẽ ſuum et matrẽ et vxoꝛem et filios ſfra tres et ſoꝛoꝛes.adhuc aũt et aiam ſuam:non pᷣt meus eſſe diſcipulus.Et qui nõ baiulat crucẽ ſuam et venit oſt memon pᷣt meus eſſe diſcipulus.]. Duo docet ve⸗ rus magiſter et dux:verius aũt ad duo pᷣmonet in di⸗ ſcipulatum eius tranſire cupiẽtes: nec iſta docet diſci⸗ pulos:ſed his pꝛelibat qui fieri geſtiũt veri diſcipuli en ac ſi ii factos diſcpulos vellet ad altioꝛa ꝓpuehere. Sed vtina et nos in his pꝛimis rudimẽtis eſſemus: aut foꝛ te ſi quis diſcipulus eius ſic factus eſt. amplioꝛa diſce⸗ rve non cogetur.An hoc ſolũ eſt diſcipulũ chꝛiſti eſſe. do⸗ — mẽſticitatẽ carnis odire baiulareq; crucẽ. Sed certum eſt ꝙ qui hee theoꝛica vera et neceſſaria eſſe ignoꝛat. et actu nõ ſequitur a diſcipulatu chꝛiſti abrogatus E:quã⸗ q; ⁊ al vocenda ſup ſint altioꝛis ↄtemplatõis atq; dul cedinis huiuſcemodi ieſu factis diſcipulis. Suo quidẽ ſ iſta ſunt. vt do meſticitas carnis et cuiuſcũq; neceſſitu⸗ ”c ☚nͤr’r-r . . S ſextus dinis veniat in ſanctum odium:et ꝙ vite huius pena⸗ litas aſſumatur in cruciatũ: aut ſi omnino innaſciturt aut infertur equo aĩo tolleretur/Odiũ quidem non de crudelitate aut de immiti coꝛde ſeu de alqua nequicia cõſulit emanare ſaluatoꝛ ad eos qui talibus neceſſitudi nephas:ſeu ad bonoꝝ actõem obicem pateretui. Crucẽ Vero baiulare cõſulit indeclinate ꝓpoſitam ad negatõʒ fidei ⁊ virtutis.aut ad tollerantiã paſſiomis ſeu aſſume⸗ dam ſuadente gkᷣa ex placito volũtatis:velut pleriq; fe⸗ cerũt ſua coꝛpa in penis ⁊ abſtinẽtijs aſperis ↄfigentes Crux quide multipler.ſed vna que pᷣt omnibo eſſe com munis:dum viuitur ſcom euangeliũ penali cruceſin fi ne vite chꝛiſti ſignata.Ad hũc bifoꝛme chꝛiſti diſcipula tum duas ꝑabolas ipᷣe chꝛiſtus appoſuit:vnã ad odium ſanctũ:alteram ad voluntariũ cruciatũ. Vnã in edifica tione tuxris.alterã in occurſione regis:vt turris ediñ⸗ catio ad id referatur.quo quis fit chꝛiſti diſcipulus per euangelicũ odium:et occurſio regis ad regẽ ad euange licũ cruciatũ.Et qᷓ;uis videantur he palvle ad ꝓpoſituʒ diſſone.nõ tñ cunctari opoꝛtet.qm̃ ſaluatoꝛ ad bifoꝛmẽ diſcipulatũ adiectis pabolis ſic cõcluſit dicẽs.. Sic er goom̃iis qui nõ renunciat om̃ibus que poſſidet nõ pᷣt eſſe meus diſcipulus. vbi odiũ et cruciatus ꝑiter in⸗ cludũtur.alit quideʒ Quis ex vobis volens turrem edificare:nõne pꝛius fedens cõputat ſumptus qui ne⸗ ceſſarij ſunt.ſi habet ad ꝑficiendum.ne poſtqᷓ; poſuerit fundamentũ et nõ potuerit ꝑficere oẽs qui vident inci piant illudere ei dicẽtes.ꝙ hic homo cepit edificare et nõ potuit cõſummare. Ex humano moꝛe chꝛiſtus 8 rabolam ꝓtulit.quanta pꝛouindẽtia opus ſit chꝛiſti velle diſcipulũ fieri et in ſuꝑna aſcendere:atq; qð coꝛpaliter agitur ſpũalem traiceit in ſenſum. Zurris ſiuea tuen do ſiue a territudine dicatur. in alta edificando tollitur Nil altius in hac vita fide cognoſcimus:qua nomẽ chꝛi ſti laudabili ⁊ conſtãti audacia cõſitemur.Et turꝛis foꝛ tiſſima nomẽ eius:ad eam cõfugiet iuſtus et ſalua bir. Et ad ſponſam eccleſiã dicitur. Sicut turris dauid col lum tuũ.collũ coꝛpus capiti nectit:ſie fides coꝛpus ec cleſie chꝛiſto capiti ſuo cõiungit. Et turris altitudinem virtutũ et ſpũalium cõſiſtentiaxꝝ in ſinuat. Nam et ioci as edificauit turꝛes in hieruſalẽ et in ſolitudie. Cures in hieruſalẽ altitudies virtutũ in eccleſia.ſidei ſpei cha ritatis hũilitatis obedientie caſtitatis ꝓuidentie pꝛedi catõnis oꝛõnis et contemplatõis et ſimilũ.Turres in ſolitudine in abdicatõe oĩm delectabiliũ huius mũdi: et in ſeceſſu a tumultu turbaꝝ imꝑdientiũ et aduerſan tium ad ſalutẽ. Que turres nõ poſitis ſed pꝛiuatis ſum ptibus edificãtur: cum odioeuangelico eoꝑ qui poſſer aĩiam humanã a duinis anerteret Hꝛius ergo ſedeat et cõputet qui vult hmõi turres ediſicare in quibus diſci pulatus eſt chꝛiſti.ſi pt hmõi terrena cõtemnere:qm̃ ſimul ipa nõ poſſumus et celeſtia cötemplan ſiminter et amare. NPreuideat ſi pt hũani diuina deſpicere.ſi di uina pt in iſta hũsnitate diligere.ſi ſpũalia coꝛpalibus anteponere. ſi ſe tranfferre in vita regnis celeſtib aptã · ſi taliter chꝛiſti diſcipulus fieri.ꝙ non circũferatur alio vento doctrine. Sicq; cũ ceperit et cõſummare nõ po⸗ tuerit:illuſionẽ a demonibo inſidioſe imo inuidioſe vi⸗ dentibus patiatur. OQm̃ nõ qui incepꝑit:ſed qui ꝑſeue⸗ rauerit ſaluus erit.Aliam vero ſubiecit pabolam. Aut quis rex iturus cõmittere bellum llum agduerſus aliũ regem nõne ſedens pꝛius cogitat ſi poſſit cũ decem miliboc/⸗ currere ei.qui cũ viginti milibo venit ad ſe.Alioquin adhuc longe agente:legatõnem mittens rogat ea que pacis ſunt. HBellum habet omnis homo cũ deo eterno Crrra frsch. ẽ D nibus federant᷑:ſed ab eo ꝙ quis ex his induceretur aad S “ De paraboliſ rege. cum eternam vitam ex tꝑe captare contendat.cũ Bgluatoꝛis in foꝛoꝛet ineuitapiliter ſine offenſa ſtatur ab his qui in terra moꝛe aialum natus in ſuꝑna vita cum angelis circumfoꝛani eſſe didicerũt. Et ocium notã peſſimã au totis rõnabilibo ſatagit ſe tranſferre:cum audit ſermo⸗ get. cum inertia ſit in voto:et tabeſcat ſegnicie animus 4 nem omino nature atq; nte ſenſualitati aduerſuʒ. ui et cõfundatur ocio coꝛpus. Igitur peccatũ in foꝛo:deli⸗ cũ viginti milibs veniẽti ſcʒ binaria in decẽ dote coꝛpis ctum ex ocio. Egredi erso penitus opus eſt:vt iuſto ex⸗ d et aĩe:nec quidẽ ꝑfecte cum obſeruãtia deecẽ mandatoꝝ ercitio poſito eatur in vineã.ad laloꝛandũ amoꝛe virtu t⸗ occurrimus.cum quo ſeuũ eſt bellũ ſi eoꝝ iuſticia non tis exercende dulcedine pꝛemij in ſpe retributõnis iu⸗ ni⸗ impletur. Et ſi ex toto in omnibo aut in quoq; manda⸗ ſtcie/Arguti quidẽ ſunt alij cum dictũ eſt. vt quid ſta e⸗ toꝛum eſſet ꝑfecta iuſticia:ſerui inutiles ſumꝰ fecimus tis in foꝛo tota die ocioſi: velut palantes et indiſcipli⸗ ins qõ debuimus. Etia dei miſcdia opus eſt. cum nemo ex nati neſcietes que dei ſũt:neqʒ qð vobis expediat agno⸗ ton ſua iuſticia ſaluus fiat. Legatõem mittere opoꝛtet p ar⸗ ſcentes. Et ad ulã increpatõem lec refertur que in pſal nſi gumẽto pacis:quo nullũ efficacius qᷓ; baiulare crucem mo facta eſt. Silij hoĩm vſq;quo graui coꝛde:vt quid di pul ſequi et theoꝛia et actu oim redemptoꝛẽ. Sicq; fit chꝛi ligitis vanitatẽ et queritis mendaciũ. Vanitas quidẽ m ſti diſcipulatus ex odio domeſticoꝝ non de crudelitate eſt aſpicere et audire illa que agũtur in ſoꝛo. Et menda ſea aut impietate ſed de charitate:et ex deſiderio ſuꝑnoꝝ ex cium eſt om̃is quies nĩa in tꝑe iſio ſine quiete labenti. ſiß, diuino bñplaeito venienti:cui edñicatio turris in ꝑalola Et ad illam redargutõem etiã ꝑtinet que ꝑ ſalomoneʒ ſer ſane fauet.Fit etiã ex baiulatõne crucis que pacem fir⸗ ſacta eſt. Elſqʒquo puuli diligitis infantiã:et ea que no nge mã habet ad regẽ:cũ quo ex equo bellare nõ poſſumus. xia ſunt cupitis. Et ad ill hieremye quarto. Elſq;quo ſin . Sð moꝛabũtnr in te cogitatões noxie. Et illa hiremye. xxi deme De pabola oparioꝛum miſſoꝛum in vineam pꝛo voca Vlſq;quo delicijs diſſolueris Ded videntur hi ad excu ter tionẽ atq; retributõe iuſtoꝝ et paucitate ſaluando. ſtionẽ intedere cũ dicũt.. Quia nemo nos cõduxit.·· nöͤßt Scom Wattheum tm. Capitulum. XXI. O ſi in moꝛibo hoĩm ſepe hoc habeat veritate:in cõſpe⸗ .ο ν.dw5 D erini Beauit deus hoĩiem nõ ocioſe de bentẽ exiſte⸗ ctu dei excuſatõe caret.cum ſemp ad opandum cõduce ¶(g N SDE tten c rei:ſed poſitus fuit in delitiax oꝛto vt opare/⸗ re wluerit. et iuſticie vinea ertit erit apte plantata: et de ine turEt deus opatus eſt creatönem vniuer⸗ us exierit multiſarie multuq; modis loquẽs olim in pa ſiet . ſoꝛum.nil ociolum ad ſe habens/Et iñcarna tribus et ꝓplætis. vocas.denuncias. et cõteſtans et ſub tr tionem ſui opatus l multa bona in carſie aſſumpta interminatõe atq; bona ollicitatõe monefaciens vt in neg Seg nec ſteriliter ad ver finem lboni et ad vtilitatem vinea iuſticie laꝛetnr. Nouiſſime vero locutus eſt no ns creatoꝝ rõnabilium opatus eſt omia/Et ad opationeʒ bis in filio.vt inexcuſate eatur in vines et lalvꝛetur: vt . ꝓ ſuꝑnis hoĩes inuitauit.ne virtus indita hominibo a fructus digni penitetie capiãtur Calvꝛauit ⁊R exercuit in i natura ocio toꝛpeſceret. atq; ꝓut nõ eſſet deſtinarerur.· tpe ſuo abel iuſtus iuſticie patiẽtie et innocentie vites. a ec ad ſeipᷣm opꝑa nta querit. bonoꝝ em noſtroꝝ ipᷣe nõ Ettxẽ mundicie et diuine inherentie coluit nochſwite neni indiger. ſed pꝛo nobiſipis vult nos eſſe nictos Nu⸗ latoꝛis et exercitij iuſti et tollerãtiein cultu accepit noe bitur ſticia enĩ ſua pꝛemiũ iuſtis opibus appoſuit.æt quinon Peregrinatõis et abdicatõis et obediẽtie largitatis et echi opantur ſcom virtutẽ condemnanturſlulla etas.nul elemoſine.alte contemplatõis et adoꝛatõis iuſte latrie oſo lus ſexus.ſi velit ab oꝑatõne iuſticie ates eltErn et humilitatis pfunde vites:in ſoꝛte ſui cultus accepit R paralbo:am dñs clarefecit: ad oꝑationẽ in vineꝗ iuſti abꝛahã/aãc cõiugalis caſtimomie et pacis.et ceſſiis idc cie ſeu eccleſie.generalis vocatio facta eſt. NHam.l ſimi⸗ cum impꝛobis vites accepit/Jacob quietis ⁊ lenitatis Mlsen le eſt regnũ celoꝝ homini patrifamiliaſ:qui exijt pꝛimo et exercitij lalvꝛioſi et oꝛõnig indeſinetis vites amauit/ nen mane conducere oꝑarios in vineã ſuam. Tꝑa vocatio oſeph patietie.eli loni.ſancte cuſtodie ſniipᷣius in⸗ elog num in hac parabola diſtinguũtur· vt nec ſeculo decur: ter impꝛolvs et repen ſionis boni ꝓ ſuſceptis malis in nt rẽti defuerit.quin in omii etate ad opa iuſticie moꝛtales fratres vites elalvꝛauit/Aaroñ iuſti ſacerdotij vitem niche hoĩes vocaretur:ac etia in omi etate ad opus iuſticie hbo morſes fidelitatis et patltis ducatus/ioſue iuſte com wel mo ſingulus inuitatur: et omnibs ercuſatõis pia pclux⸗ dmiſſionis a labvꝛioſe plene piculis/gFedeon audacie ſan toi ſa eſt ſi recte nõ agunt.ſi in vinea iuſticie non lalboꝛant. cte in expꝛobꝛatõe et deuictòe malòꝝ/ſarmuẽ totius de⸗ i: illam ercolendo. maxime vitem fibi ad regnum aptam dicatõnis ad deum/oauid totius manſuetudinis et hu tun uennz i dicamus eſſe iuſticiã ſiue ſancta fideʒ militatis et vilitatis in regioa grota oſ ritatis im erateeſn⸗ mi credentem:vult qui panbauitc iuſtis deiferi eneus lrnetLuſ ioloti habentis wites ſe opibus exco õ Ppimo mane in illam oꝑarioo in exerxcit io ſuſceperũt/Et vt ꝑſtringam. tpeoeiginalis x Ntet mittit:diurni denarij pacto conductos/Prũnn m̃ane mundi.tpe noe abraſe et b his in decurrẽtibo tpib — ℳα 20 IE di ſq ſummum. qñ diluceſcere incipit diffugientibo tene non defuerüt hoies ignoti et cogniti vſq; ad chꝛiſtum: 1 1 uaf bꝛis:quod fuit qñ pꝛimo mtellectus rònalis emicuit in maxime in pplo iudeoꝝ.vocati vocib alioꝝ.et miris et lter pꝛima creatòe nature moꝛtalis:ilico factus capax vicij occultis modis.opante inuiſibiliter ſpũſancto:qui in beſdi et virtutis/E ẽtiam in vnoquoq; ſic agitur. vt in pꝛi⸗ vinea iuſticie debitas vite excolerẽt atq; nranareneſCr ſbos mo ſuo mane ilico vocetur ad vineã. q tunceſt qñ ad qui conducti nõ fuerũt.aut a ꝓpꝛia malicia aut ſegnicie papei⸗ vtrãq; ꝑtem diſcretio et noticia illuſtratur. cũ demere⸗ ꝓpꝛia detenti ſunt eox occulto demerito nõ dei bñſicio. r go ri pᷣt atq; mereri.et adhuc innocẽtia in ſuis radicibus qui vult om̃es hoĩes ſaluos fieriet ad agnitõem veri⸗ ͦo viret. cum qua ex pacto agitur ⁊ merito.ſi turpari refu⸗ tatis venixe.NAemo eni iuſte cõdemna . ſen git. ſi opari aſſentit:atq; opꝑari concertat in vinea ꝓcõ⸗ ehendit᷑:nmiſi benigue wocatus publice vel pꝛiuate con ſecr muni hoim ſalute plantata/Ceteris vocatis nõ eſt ob⸗ temneret. Sanxit iuſficia vt fiat retributõ poſt laꝛes · ᷑H lata cõuentio:ſed ad diſtributõem iuſticie ſunt ſeruati. et poſt opa facta pꝛemia tribuãtur ſi cupiditapus llen qꝛ iam hoꝛa tercia ſtantes in foꝛo inuenerit ocioſos:qui hoĩm diuima largitas alligatur nec ſubmittit᷑ infra me⸗ poe, mittuntur in ſpe iuſticie puidentis.que in ſua pꝛouiſio rita operantiũ.ſed iuſticia ſeruat et ſſiipulatõem ex pa⸗ . uin ne no fallitur: quib⸗ dieitur. Ite et vos in vines mea cto cõductis:et ceteris tribuit ſupꝛa ſt pem. Nam cum lle et quod iuſtũ fuerit dalo vobis. In foꝛo vagantes nõ ſero factum eſſet: dicit dñs vinee ꝓcuratoꝛi ſuo. Voca enno ſunt inſontes a crimine. Innumera mala cõmittũtur opꝑarios et redde illis mercedẽ.incipiens a nouiſſimis à4 ẽ 5 = 4 iber vſq; ad pꝛimos.] Sero finis eſt ſeculi ⁊ diei qui exrcoꝛ peꝛali luce illuſtratur:oñs vmee idem qui plantauit ſcʒ rerum oĩm creatoꝛ et amans pater: qui ꝓcuratoꝛẽ ido⸗ neum ſuꝑ omnia bona ſua conſtituit ieſum chꝛiſtũ:qm̃ pater omne iudiciũ dedit filio:et ptatem dedit ei iudici um facere qꝛ filius hoĩs eſt. Et ipe aſſerit. Data eſt mi hi omnis poteſtas in celo et in terra. Qui pater vñs di eit. Voca oparios ? redde illis mercedem. YJubetur vocare oparios ſq; ad mercedem: non ocioſos.aut agen tes perperaʒ:qui iam iudicati ſunt. Et impij in iudicio non reſurgunt. Et temperato verlo locutus eſt dñs cũ non addit ſuam:quia nemo meretur pꝛemia ex aſſum⸗ ptis opibus:meq; ſummam mercedẽ.idcirco non addit ſuam ied mercedem tm̃:ulam videlicet quam ab eter · no iuſtis oparijs ipe donare diſpoſuit/ :zeoſterauit oꝛdinem in retribuendo cum dixit.ꝙ nouiſſimus pꝛioꝛ q; primus acciperet. et poſterioꝛ eſſet in munere quiad opus pꝛioꝛ acceſſerat:inepiès inquit a nouiſſimis vſq; ad pꝛimos.l. um veniſſent qui circa vndecimã hoꝛaʒ venerant:acceperũt ſingulos denarios. Venientes au tem et pꝛimi arbitrati ſunt ꝙ plus eſſent accepturi.Ac ceperunt aũt ⁊ ipi ſingulos dvenarios. Et murmurabãt aduerſus patremfamilias dicentes. Hi nouiſſimi vna hoꝛa fecerũt et pares illos nobis feciſti qui ppꝛtauimus ſondus diei et eſtus. Oꝛdo pꝛexoſterus ſʒ ad magnũ miſterium et documentũ ꝑmutatus eſt. vt in reb agẽz dis non illum eſſe verũ oꝛdinẽ credamus quẽ hoĩes oꝛ dinant ſed quẽ diuina ꝓuidentia indidit.que nullo mo do nt̃is directõnibus ſeu oꝛdinatõnibo alligatur:apud quam nõ eſt pꝛius atq; poſteꝛius:et eodem modo atq; pꝛeſentia eſt pꝛimus ſiue nouiſſimus.Apud quam po ſterioꝛ ſi amplius bonis oꝑibus feruet excedit eum qui tꝑe anteceſſit.Affectuũ veementiã magisq; tpis ipſe ter plus gendit. Et quid ſi nouiſſimi q; pꝛimiſe in o 3 . — 2 pere feruentius habuerũt Oſtendit cognitoꝛ occuſtoꝝ ꝙ non ex tpe ſed virtute ſunt merita. Et ne videretur magis tꝑi detuliſſe q; oꝑi:oꝛdinem tꝑis alternauit/Et idcirco foꝛte fecit pꝛeire nouiſſimos ne crederetur ex tẽ poꝛe in ſuꝑna patria gloꝛiandũ.cum ibi nõ ex eo qð pꝛe cedit eſt gloꝛia:ſed exeo qð inſinite poſt ſequitur. Non componitur ciliatus in ſuꝑna patria.cum eo qui hodie eſt ingreſſus. Quid ad eum qui iam fuit: cum er hodie ſemꝑerit.Quid amplius ei qui ꝑ ciliadem pꝛeceſſit.cũ vtriuſq; ſit er eternitate vna et equa felicitas.q;ʒuis ſtel la in claritate ab altera DiferarKa Er ei erigeñde omnibo pꝛetulit argumentũ:mè ob dilatum tꝑus redi⸗ re ad veniã ſeu ad iuſticiam deſperatõe hoĩes frangerẽ⸗ tur:cũ nouiſſimos pꝛimis pꝛioꝛiſauit ad munus/ẽ plus auget queſtionis materiã.cum tantundẽ vᷣtriſq; contribuit:vt accipent nouiſſimi ſicut primi Ende pꝛi mis videtur eſſe indignatõ ſatis iuſia:qua vſq; ad mur muratoõnem contra patremfalias irrumpũt. Sed quo magis iuſta videtur hominibi:iniuſtioꝛ eſt apud deum Etenĩ pacto conductis ſtipulatõem dedit.Amplius pe tere nõ habebant niſi ex impꝛobitate inuidie erga no⸗ uiſſimos iam exoꝛte:qui vt ipi tantundẽ acceperãt. Et largitatẽ donantis videbantut velle reſtringere.ne ſua benignitate ſupꝛa merita hoĩm ſua deberet dona confer re aut ampliare. vt vltra ſtipulatum donaretur et ipᷣis: ſim allegoꝛia verba tranſferimus: altricatõnem no uimus iudaici pli cum gẽtili. Sed nec ita ſumpſimus diſſerendũ. Comparant hoĩes tpi tempor quantitate⸗ ſed oĩm creatoꝛ et dñs intentionem affectuũ et charita tis vhementia adinuicem cõponit:vt ſua retributio fi⸗ at non humano iudicio ſed diuino.et qð ſue largitatis eſt et ſui muneris quod largitur.nõ humani ſeu noſtri 2A. 2. . — AI- C. . — e⸗ 4 a⸗ „ 4.— FE Y f. j111 † (vαn r. dnr r „ ptio deũ lateſcere ſextus meriti quod accepimus. Quamobꝛẽ iuſiaʒ apologiam facit ·¶ Qu rñdens vm eox dinit.Almice non facio tibi iniuriam. Mõne ex denario diurno conueniſti mecum. Tolle qð tuũ eſt et vade. Uolo aũt et huic nouiſſimo Dare ſicut et tibi.Aut non licet mihi qð volo facere.An oculus tuus neq; eſt qꝛ ego bonus ſum. MNemo nemi⸗ ni alligatus ex debito.ſi nõ largitur facit iniuriam: bñſi cus tñ vtiq; dicendus eſt:ſi ſua gratis impendit. Et ſi quis ex pacto donatoꝛẽ ſe fecit.ꝑfecto federe nõ obpꝛo⸗ bꝛiat ſi amplioꝛa nõ erogat. Neq; male uiis infert: ſi aliquid in merito alicui elargitur? Nũs nobiſcũ nul lo pacto conſtringitur:nullum chyrographũ donatõis ex debito ꝓducere poſſumus cum ipo in iudicio:hoc dũ taxat excepto ꝙ dignatus eſt ꝓmiſſionibo ſuis.vere fi⸗ delibus et amatoꝛibus ſuis debitoꝛ fieriſA enĩ ad⸗ uerſus eum cauſari poſſumus:cum ipe ſui ſit iuris cũ lwnoꝛum noſtrox ipe non egeat. vt exhibitõem ipe re⸗ tribuat.Aut quis dedit illi et retribuetur eiAũo ſe ꝓ⸗ tendit hũana pꝛeſumptio.vt de dño queruletur ſi non accipit qð affectat:ſi en vult infert.ſi denegat cui placʒ Vnde damnata iudicia:quare illi et non mihi. Quare in afficientibo ſenſum mihi et nõili. Quare plus mi/ hi q; illi. Quare quod illi nõ mihi. Quare mihi qð nõ illi? Et huiuſcemodi querelis hũana non ceſſat pſum⸗ S terrenus rex pᷣt vnum malefa ctoꝛem de lege iuſta exicio tradere:aliũq; in malefacto conſimilẽ de miſcdia liberare. Que ergo iniuria facta eſt. qui eſt de iuſticia interemptus:ſi alter de miſcoia ſit liberatus. Mõne legitimus terrenaꝝ rerum dñs pᷣt ſua iure retinere neminiq; tradere.atq; de ſua largitate cui placuerit elargiri. Que ergo iniuria ei:cui habens non dedit quod voluit.ſi cui alteri qð voluit dedit. Liber in ſuis bonis nemini derogat:ſi quomodo vult et cui vult denegat vel impendit. Quãtomagis creatoꝛ oĩm deus a quo quicquid habemus accepimus.nõ merito noſtri opis ſed ſui largitate donantis:a quo creando pꝛoceſſit donatarius et donatũ recipiens et receptũRꝛõm̃dẽ ꝙ; huiuſcemodi querele ab oculo neq;.id eſt ab aĩo ⁊ intel⸗ lectu et affectu ꝑuerſo.ſiquidẽ ex iudicio maculato ⁊ ex inuidia danmmnata ꝓcedunt:patet ex his que inferũtur. Amice nõ facio tibi miuriã.Amice ſcʒ ex debito ad ami⸗ citiam obligatusſquanq; ex verbis nõ eſſet cenſendus amicus:nõ facio tibi imuriam.denariũ ex federe tribu⸗/ ens:qꝛ tu mecũ ex denario conueniſti.ꝓ vita ſcʒ eterna in vinẽain iuſticie lawꝛaturum te ſpondens Pꝛoinde tolle quod tuũ eſt.ex tuis lalvꝛibo partũ:et vlade. Quo⸗ In pꝑditõnem.Quia ome quod nim eſt.de iure dãna tioms eſt. cum nihil ex nobis pꝛeterqᷓ; id qd damnatõʒ hatet annexam/Oi Vro ad retributionẽ ſententia iſta refertur· modicũ ſtequod meremur. Oroindea deo ab ibimus potiusqᷓ; ſibi inheream eB fſſẽrioſam iuſtã ſanctam irrepꝛehenſibilẽ ſuiipius quctoꝛitatẽ allegans Volo huic nouiſſimo dare ſicut et tibi. Volo. u⸗ ius volũtas ſi larga nõ ꝓdiga: ſi libera non iuſta. An nõ licet mihi facere qð oraul omnibo creatoꝛ nemini de bitoꝛ ſum. Cuius voluntas ſup om̃es.ſuꝑ quam nulla qui nullius agoꝛ imꝑio. mihi quoq; omnia ſunt ſub/ iecta. cuius voluntas ſi occulta ſemꝑ tñ iuſtiſſima. a quo cuncta.qui a nullo:qui omiia pᷣt.pꝛeter quẽ nullus pt.qui omnia diſcernere habet.ſub nullo pꝛotinus de⸗ certari:a quo nihil iniuſtũ.ſine quo cũcta in ꝑperaʒ va⸗ dunt:qui nullis legibo alligatur.qui ommia ſuis legib⸗ ligat:quas qui pꝛeterijt ſemetipᷣm amiſit. NRꝛoinde nil a me pꝛoceſſit iniuſte. Sed oculus tuus neq; eſt.quia ego bonus ſum.tibi dans ſtipulatõem ſcom iuſticiam. et huic adijciens ꝑ miſcpiaʒ. Poꝛro neq; eſt oculus ſcʒ SS —= — — De parabolii intellectus:arguens eum qui male aut nequiter agere nihil pt. Quia bonus ex natura:nihil ſibi pꝛeualere pᷣt malide notam habens. Nam deus ſidelis eſt abſq; vlla iniquitate:cui peccant in ſoꝛdibo ſed nõ filij ſui. Et iob quidem.xxiij. Ipſe enĩ ſolus eſt et nemo pᷣt auertere co Bglugtoꝛis moꝛes ſancto euangelio coaptauerũt.que ſua ſunt que rentes nõ que ieſu chꝛiſn:nõ renouantes ſe in ſpu ince rioꝛi.aut plene hoĩem veterẽ expoliantes.et induentes nouũ qui ſcom deũ creatus eſt in iuſticia et writate et ſanctitate:nec carnẽ ſuam cum vicijs et cõcupiſcentijs gitatõnem eius:et aĩa eius quodcũq; voluerit hoc facit cruciſixerũt.fructus dignos penitẽtie facientes. aptos Miec acceptoꝛ pſonarum eſt deus.vt ex hoc ſua lona di⸗ catõi deifere/ Ideo pauci electi. Qu pauci: audi in 9 ſtribuat: ſicut eti petrus ait actuum. x. In weritate cõ⸗ ſigura ꝓphetas dicentes. Attenusbitur gloꝛia iacob. et eri:qm non eſt acceptoꝛ ꝑpſonaꝝ deus. Et ad galathas pinguedo carnis eius emarceſcet. Et erit ſicut congre⸗ tul h. Deus pſonam hoĩs non accipit· Et ad romanos. ij. gans in meſſe qð reſtiterit:et bꝛachiũ eius ſpicas leget Non eſt acceptio pſonaxꝝ apud deum. Ac p boc ſi pꝛo qꝛ Et erit quaſi querens ſpicas in valle raphaymꝛet relin di plonarum acceptio apud deum nõ eſt. cur in eum mur quetur in eo ſicut racemus et ſicut excuſſio olee duax , mmuratio audet hũana.vt eum dicat alicui feciſſe imuri aut triũ oliuarũ in ſummitate rami. ſiue quattuoꝛ aut 9 am:cum nennni quod iuſiũ eſt deneget: et pluri p mi quinq; in cccumimibo eius/Etalibi. Quõ ſi pauce oli⸗ i ſericoꝛdiam ſupꝛa debitũ largiatur. Sed oculus ĩm ue que remanſerũt excutiarur ex olea,. et racemi cum fu neq; eſt. quia ipe ſolus eſt bnus.vtiq; ꝑ naturaʒ aqua ertt finita vindemia: bi leuabũt vocẽ ſuam atq; lauda⸗ variari ſic impoſſibile ſactũ eſt. ſicut nò eſſe qð eſt/Ele bunt/Et alius ꝓpheta in chꝛiſti pſona et pꝛedicatoꝝ ei on runtamen aſſertiua ſententia claudit oꝛa cunctoꝝ· adij exclamat.Ele mihi qꝛ factus ſum ſicut qui colligit in 63 ciens in retributõe oꝛdinẽ pꝛepoſteratũ.. Sic erũt no autumno racemos videmie. Na he ſimilitudines ſpũ nre uiſſimi pꝛimi:et pꝛimi nouiſſimi. Ac ſi dicat. Er iſta letico edite ſunt.et ꝓ veritate factoꝝ que wlo iſfraeli⸗ . HM pꝛepoſteratõne quam palvlice intellexiſtis capiteꝙ ſic tico et hieruſalẽ incompabiliter acciderũt: hoc pꝛeſagiẽ n erit in retributõne illa quam expectat chꝛiſtians credu⸗ tes atq; figurates.ꝙ ſicut ex oleis et de oliuatis ſtudio litas:ſiue ad pꝛepoſteratõem duoꝝ pploꝝ:ſiue ad oꝛdi⸗ poſſidentis pauce remanẽt que excuti poſſint.et ex vin 1 nem in beatitudine ꝑmanẽdi referatur. Sed ſi ſequẽ⸗ demijs factis pauci ſunt racemi qui remanent: ſic erit e tem ſententiam cum iſta in ſenſu cõnectimus. intelle⸗ aucitas ſaluandoꝝx reſpectu eoꝝ qui ſuppliciũ iuſtine⸗ nan ctus alius vtiq; timendus carpitur.ſq; ꝙ multi ſuntx bunt teni EAios terret littera iſta dum legitur:ſʒ kat cati pauci vro electi. Vt iſtarum ſententiaꝝ fiat iſta cõ plures et ꝑamplius terrere deberet · qm iudiciuʒ dei eſt ui nexio Si multi ſut vocati: pauci vro electi. Quia mul ſõm vritatẽ. cuius irrefragabilis eſt ſententia:qui di⸗ eſu ti ſunt pꝛimi vocatõne.accedentes in id qð vocati ſunt cit ꝙ multi ſũt vocati pauci vero electi.quoꝝ numerus taun ſed neſcio quo dei occulto indicio.fiũt nouiſſimi in ope ſolu ſibi eſt cognitus:vt etià inter moꝛtales nemo poſꝰ non ratione:necnõ ⁊ quod flendũ eſt:retrocedunt ab eoqð ſit dicere. ad electionẽ ꝑtineo.et alius ad repꝛobatöem en acceperũt ſancto mandato in ꝑditos moꝛes. Et qui vi⸗ deditus eſt. Sed ſepe agitur vt qui apud vulgare ſalli⸗ ut debantur nouiſſimi et indigm et peccatoꝛes: fiunt pꝛit bile iudiciũ habetur electus:in cõſpectu dei factus ſit re eus mi pꝛecepta diuina impᷣuaricate ſeruantes. Pꝛoinde pꝛobus.HNecnõ et electus ſit apud deũ:quẽ opinio hu⸗ dſri apte adiũgitur:l quia multi ſunt vocati.pauci vero ele⸗ mana cõdemnat. Electio ⁊ repꝛobatio nõ humano ſed eſtit cti. Hoc etiã ipᷣe ſaluatoꝛ infra declarat dicens.Xlmen diuino ſunt libꝛande iudicio:qꝛ inter iudicia diuina et U c dico vobis publicani et meretrices pᷣcedent vos in re hũana cõpoſitio nulla cadit/Aeruũſamẽ eſẽcni i qſI Ee, . D Are er inel gnum dei/Hoc etiam magis expientia et ſide claret:qᷓ; dam imagines cum celeſtibꝰ habent:et via regia gradi i toten eloquentis diſſerendi.Attamen in compoſitõe ꝓficien/⸗ untur.nõ eroꝛbitantes in alterã ꝑtium: et conditiona⸗ i. tium eque lucet:ꝙ fiunt nouiſſimi pꝛimiet primi no⸗ tam pꝛedeſtinatõnem adiuuãt oꝛdinatis atq; a oſitis uiſſimi.Nam noiuſſime tanq; aboꝛtiuo chꝛiſtꝰ apparu⸗ argumentis.Non eni pꝛedeſtinatio aut electio ſimpli/ Nr ρSa.- u⸗ it paulo. vt ipᷣe teſtatur: ſed ipe plus omibo latꝛaint Et citer a deo facte ſunt. vt nullo additamẽeto electio et pᷣ⸗ K7C b ” ante ipᷣm in vocatõe chꝛiſti fuerunt ſeptuggintaduo di deſtinatio tendant in gloꝛiã:ſed auxilia plurima ſunt/p n ſcipuli:quos ipᷣe merito et oꝑatione pꝛeceſſit. Et cũ ſte eis/ſcʒ Fira opſeruatio mandatov.ſicut et ſaluatoꝛ nit. ſie— V phanus eſſet inter grandines lapidum:paulus tũc ſau Si vis ad vitã ingredi:ſerua mandata/Et repurgatio Qo lus lapidantiũ vſtimenta ſe eruabat. in eum plus cete⸗ nes interioꝛes poſt lapſus. Sic enĩ ſcribtũ eſt. Laua a din ris ſeuiens. Et ꝑſequens eccleſiam ei. diuine vocatus malicia coꝛ tuũ hieruſalẽ. vt ſalua ſias/Et opatõẽs p/ nti ſtephano quẽ pſecutus fuerat.anania quẽ a cheiſto ro⸗ tinentes ad vitã.Sic quidẽ ipe pꝛemonuit. Opamini Giſt cante in magiſtruʒ ſuarum actönum acceꝑat ſic ſactus non cibũ qui perit.ſed qui ꝑmanet in vitam eternã.Et ab ſupioꝛ.vt pe pꝛimus in dignitateſilli loca poſterioꝛs te de habundãtia iuſticie ſuꝑ iudeos dictũ eſt. Niſi abun⸗ ſ nerent/Et nouiſſimus latro chꝛiſti vocatõe anteqᷓ; ex⸗ dauerit iuſticia vtᷣa plus q ſcribaꝑ et phariſeoꝝ nõ in⸗ Igo piraret:p:iuſq; petrus aut alij diſcipuli eterne vite pꝛe⸗ troibitis in egnacelor/ERen Dür factio diuine vo/ / mium ſumpſit. Sed nec in compoſitõne ꝓficientiKu et luũtatis:Nam ſcriptũ eſt. Qui faut voluntate płis mei In65 meritoꝝ ſic nouiſſimoxꝝ intelligatur po ſitio.ſicut in oꝛ⸗ qui in celis eſt. hic intrabit in regnũ celoꝝEt coꝛdia⸗ id dine ſituandi.vt qui nouiſſimus ille vltimus. ſed ſicut lis remiſſio ad ledẽtee. Oimittite inquit et dimittetur ola pꝛius et poſterius.ante et poſt.magis et minus.pꝛeha wbſetnar huũilitas. Cõminatus eſt ſaluatoꝛ. Niſi ſube bens et minus hñs.pꝛehonoꝛatus ⁊ honoꝛatus.Eteniĩ cõuerſi fueritis et efficiamini ſicnt ꝑpuulus iſte. non in ua multi peimi ratõne poſterantiũ:qui et ipſi poſt ſtant ra trabitis in regnü celop/Et ſcramen top ablun — llos tione pꝛimox. Apte quideʒ dixerim contẽplari ſub hac ecoꝛatões virtutũ/Et neminẽ chꝛiſto in amoꝛe pferre imagine ꝓceſſionẽ beatoꝛum ꝓcedenteʒ coꝛonatim.vbi —ſ nomibo aũt ꝑſeuerantig. qꝛ nõ qui inceperit ſed qui N pꝛimi ſiut nouſſimi. et nouiſſimi primi/Aleruntamẽ pſeuerauerit ſaluus erit. Et hec ſimilia ſunt ad electõ 1 nimis terret iſta ſententia:qð multi ſunt wcati pauci nis ſeu pꝛedeſtinatõnis teſtimomũ et iuuamẽ appoſita — wro electi.Sed nec in vocatoꝛe culpa iaculetur.ſed in et netaſe in nemo pꝛeſumat deũ de wocatõe aut 3. P= T Dn, ) . eos qui rennuũt iuxta ſalomonis verbũ. Vocaui et rẽ⸗ ũe electõc cauſari.aut ſibi de predeſtinatõe inferre.Nã Ar n A-- ninſtisMecnõ et illos qui ad fidem venerunt.ſed non nõ ſue pdeſtinationis eſt ꝙ ſaluamaur.ſi illam adiuueri 6 ambulauerũt digne ad vocatõnem celeſiem. neq; ſuos mus appoſitis. et nõ ſue pꝛeſcientie eſt ꝙ damnamur: — ₰„4 2. Tr 1r-PAi 1K. 7 . „* 5sls Liber ſed noſtris demeritis pꝛijs. De patola duoꝝ filioꝛum miſſoꝛum in vineã. ſcõm Batitvxum. 21 KLapitulum. XXII. Vloniã antelata pabula eſt de vines in deſi⸗ q gnationẽ opatõms in iuſticia faciende. aliag palwias de vinea ſine interpoſitõe iungem Et pꝛimo illam qua ſaluatoꝛ conatus eſt iu deoꝛum ꝓpłm oſtendere negligentẽ.et pꝛeferendũ eſſe in bona oꝑatione gentilem. Conatu oꝛdinato ſaluatoꝛ id agebat:vt hoĩ es redirent introꝛſuʒ ad cognoſcendũ ſemetipos:et diſcernerent differentia inter actiuos et inertes.et qui diuina iuſſa ꝑficiunt.quiv deſpiciũt:vt in ſua retributõne cõmendetur diuina iuſticia:non ſibi hoim placito derogetur. Et interrogatiue loquẽs ad cõ fuſionem male ſentientiũ ait.. Quid aũt vobis vide⸗ tur. Homo quidaʒ habebat duos filios: et accedens ad pꝛimũ ait. Gili vade hodie opare in vineaʒ meam. JYlle aũt reſpondens ait NMolo. Poſtea aũt penitetia motus abijt. Accedens aũt ad alteruʒ dixit ſfimiliter. At ille re⸗ ſpondens ait. Eo dñe. Et nõ iuit. Quis ex duobʒ fecit woluntatẽ patris.Dicũt ei.Primus.Dicit illis ieſus. Amen dico vobis:qꝛ publicani et meretrices pꝛecedẽt vos in regnũ dei. Ab exoꝛdio creatõnis rationalis cre⸗ ature duos filios ſcʒ duos ꝓplos creatoꝛ oĩm habuit. ſcʒet obedientẽ et contumace. Et etia in ulis intelligẽ⸗ tijs ſepatis reperta eſt iſta diſtinctio.vt in vno reppere⸗ rit adixſionẽ:in altero auerſionis inuenerit pꝛauitatẽ. Et in hominibo pꝛimis totũ ſi populus dici poſſet infe⸗ ctum inuenit. Etenim ambo ꝓthoplaſti pᷣuaricati ſunt. Segd cum ſuccederet ꝓpagatio filoꝝ. virtutibo altrinſe⸗ cus ſunt diuiſi.vt vnus iuſtus alter repꝛobus hahere⸗ tur. Et hoc ſiquide m ꝙ cultus iuſticie in vinea diſpari⸗ ter ſit reꝑtus.et ab ipis vſq; ad chꝛiſtũ et a chꝛiſto vſq; ad finẽ ſeculi.certis diſtinctõnib ſacramentoꝝ atq; mo rum ſit pꝛocurſus hinuſtemodi pplox. Sed gentilis a tꝑe noe velut vnus duoꝑ filioꝛum requiſitus eſt in vi⸗ neam accedere iuſticie ad excolendam recte latrie atq; virtutis vitem.quanq; vera dici nõ poſſit diſtinctio po puloꝛum vſq; ad vltricẽ diuiſionem linguax: Erat enĩ vſq; ad ſuꝑbiam illam edificande turris:ſuperbe moliẽ tis in celum:lingua vna et ꝓplus vnus. Et vſq;ʒ ad ſi⸗ gnum circũciſionis datũ magno patriarche abꝛalx.que nõ fuit multatio ſed electio.nõ aꝑta cognoſcitur varie tas pplox. Sed qui populus iudaicus dicitur ꝑ ipam circumeiſionẽ in abꝛaham requiſitus eſt. vt iret in vi⸗ neam vre iuſticie inculpate obſeruaturus pꝛecepta do minica.et ſpopondit:et in moiſe ⁊ ſpopondit.et in ꝓphe tis et ſpopondit. Sed nõ iuit in illam iuſticie vineam: que ex ꝓmiſſione eſt ⁊ ex fide.credens ꝑ circumciſionis et legis iuſticiam ſaluũ fieri.quam nunq; impleuit.vt in actõnibo aplłoꝝ petrum diriſſe iudeis lucas theophi⸗ lo cõteſtatur.Et paulus ad philippenſes.nõ querit iu/⸗ ſticiam legis ſed ſidei. Quam vitem in vinea dñi ſaba oth nunq; excoluit populus iudeox: neq; qð pꝛomiſit executõni mandauit. Sed tandẽ ductus enickei⸗ po⸗ pulus nationũ requiſitus ab aplis ceteriſq; ſubſequis euangelicantiho regnũ dei.ꝑ fidem venit ad chꝛiſium. et iuit in vineam ſcʒ in iuſticiam fidei.captiuans intel⸗ lectum in obſequiũ eius.chꝛiſto factus obediens ſub de creto paterno:qui ad huiuſcemodi opandimm iin vineã duos populos velut duos filios mittebat.vt ſibi crede retur:et per eum in eumet ad eum referẽtur actõnes cuncte moetaliũ. Et iudicantibo phariſeis ꝙ primus ft lius qᷓ;uis pꝛimo cõtumax.deinde ductus penitẽtia pa⸗ ternam ꝑfecerat woluntatẽ:nõ ille qui ꝓmiſit viſſimu⸗ lans:quaſi ſemetipos ignote ſed docte condemnantibi ſ extus ilico dominus intulit. Amen dico vobis: quia publica 4 ni et meretrices pꝛecedent vos in regnũ dei. lenit enĩ iohannes ad vos in via iuſticie et nò crediſtis: publica⸗ ni aut ⁊ meretrices crediderũt ei Vos aũt vidẽtes nec penitentiã habuiſtis poſtea vt crederetis ei. Ex his lu ce clarius repꝛobatio iudaici populi et gentilis electio pateſiunt. Yllius ꝑincredulitatẽ et inobedientiã fidei iſtius dumtaxat ꝑ fidei iuſticiã emundati. Et ad exag⸗ gerationem culpe addidit ꝙ a publicanis et meretrici⸗ bus creditũ ſit iohanni.qui pꝛeter viam iuſticie quam pꝛedicauit et tenuit nulla ſigna ⁊ miracula fecit.et non credebatur ſibi.qui tam magnis oꝑibus atq; ſignis ſu am validabat doctrinã. Et quod amplius ad cumuluʒ maloꝝ acceſſit:cum publicanos et meretrices haberẽt pꝛeuios in credulitate.necipᷣi poſtea ſũt ſecuti. Et nũc iudei nõ credentes.rõnabilius et deterius condemnã⸗ turicum pꝛeeuntes vident ꝓplłos nationũ. ſicq; ſanctã eccleſiam rolvꝛatã.ſic late alteq; diff uſamii. ſ cia ꝑdurantes/Oad moꝛes pabolã iſtam traiſcimus opoꝛtet omnes credere peccatoꝛes egere miſericoꝛdia dei · Sed penitẽtia et impenitentia diſpares faciunt:cũ vnus maloꝝ ſuoꝛum penitentia ductus re ſipiſcit a ma lis et ad viã veritatis reuertitur:alter vero coꝛ impeni⸗ tens ſibi cõtinue theſauriſat:vt iram diuini iudicij non poſſit euadereMecno ad potioꝛẽ credamus in conſpe⸗ ctu altiſſimi hoĩem diffuſum in malis omibo peccatoꝛẽ: reuerſum tñ ad iuſticiã fidei:q; quenqᷓ; immaculate vi⸗ uentem.fidei iuſticiam non habentẽ. vt poſtqᷓ; mundo chꝛiſtus inclaruit.nullius iuſticia etiã oꝛiginalis vtiq; cuſtodita.et ꝑ omnia lex obſeruata moiſaica ab eterna damnatõne nõ liberet.niſi ei vere infulſerit iuſticia ſi⸗ deiet miſericoꝛdia ſaluatoꝛis. Componere quidem fas eſt ſcõm iſtam pabulam etiã inter ſe om̃es qui chꝛiſtia⸗ ne fidei regulam ſuſceperunt:ſecunduʒ pꝛohibitionem vicioꝛum aut affirmatõnem virtutum. Etenim vicia ꝓhibitionem:affirmatõnem pꝛotinus ipᷣe virtutes ha bent. Ecce pater habet duos ſilios: quoꝛum vni dicit. Ne facias tale crimen. Reſpondit filius. Non faciam: tuam volens adimplere pꝛohibitionem. Sed egreſſus afacie eius ſtatim faat. Hoc idem ⁊ alteri ꝓhibet.ui reſpondit.Non obediam:ſed omnino faciam:et perfecit maculationem. Sed penitentia ductus wocatus dete⸗ ſtatur quod fecerat:pꝛo miſericoꝛdis ilico adijt patrem confitetur culpam:pꝛecatur et veniam:alter vero in obſtinio perſeuerat. Quis hoꝛum paterne voluntati magis conſentaneus factus eſt. Monne poſterioꝛ.Ad affirmationem vero ſuadet et pꝛecipit pater. Gili hoc in virtutibus eſt ggendum. Preſto ſum ait. Egreſſus diſſimulat. Hoc idem et alteri. Reſpondit:nequaq; fa⸗ ciam. Et perſiſtens ſic aliquãd iu iuxta negatõnem quã fecerat:tandem penitentia ductus.male ſe reſpondiſſe cognoſcens agit pꝛout ſibi fuerat imperatum. Quis in hac iuſſioue ſeu affirmatione obedientioꝛ patri fuit. Monne qui ad exercitium virtuoſe aſſertionis acceſſit etiam poſt neglectum. Sic quidem ſimilitudine para⸗ wle mutuata pꝛeter id quod allegoꝛiam habet diſſeri⸗ tur et aſſeritur inter eos.qui per rudimenta vere fidei pꝛoficere decreuerunt:que in moꝛibus a quibuſdam ex toto deſpicitur.a quibuſdam vero interdum deſpicitur et aliquando tenetur a multis:licet a paucis omnino moꝛes irrepꝛehen ſibiles cuſtodita eſt. — V 4 e S no e gl riei an non gſn laz eret nüc⸗ maͤt ncti mus edi tci ume zen/ ffnon onſen oi⸗ gteyi hunco ptig tlenn jciaſ mn hs lſtias nem vicig deshe dtt. ſuciam greſts et A Cerfeet 9 diel unn rroſin untati . A li hoe veſſus achfu⸗ maui onciſe uisn ri futt. eleſſt epani hr, re ſaei lamen pictut ninog De parabolis De parabola plantate locateq; vinee malis agrico/ lis in deſignatione fenebaften iudeoꝛũ ceteroꝛũq; re pꝛoboꝛũ ſcom qiheũ Arcũ ⁊ Qucã api. XXIII xparalbolis welut ex incõtradicibilibo ſentetijs e ſluatoꝛ oſtendebat ꝑſfidiã iudeoꝛũ et cogebat eos ex ſubiectis exemplis veram ꝓferre ſentẽ⸗ tiam eis aduerſam.ex qua iudicabant ſemetipſos reos ignari ꝙ contra ſeipſos:ſed in iudicio iuſto appꝛime do/⸗ cti erant. Et cum contra ſeipſos in ſupioꝛi parabvla iu dicium pꝛotuliſſent:aliam palulam ſubiecit ex qua ſei⸗ pſos amplius reſpondedo ſententiã damnauerũt. Et magno ſed hoꝛrendo documento ꝑſtruimur: ꝙ nemi⸗ nem deus damnabit niſi quẽ ꝓpꝛia conſcientia incuſa⸗ bit · Qim ſic ſunt iuſta diuina iudicia vt vnuſquiſq; de ſe ꝓnunciet iuſtam ꝑpeti vltionẽ. cum plene cognoue⸗ rit a ſeipſo derelictam iuſticiã:et imquitati aiam et mẽ bꝛa coꝛpoꝛis tradidiſſe. Sgubinducta paralvla ſatꝭ oſtẽ dit q; damnet᷑ merito qui deliquit Homo erat pater familias qui plantauit vineam:et ſepẽ circũdedit eam et fodit in ea toꝛcular ſiue lacumet edificauit turrim ĩ medio eius.et locauit eam agricolis:et pegre ꝓfectus eſt multis ttibus OBaterfamilias qui et omniũ plan tauit vineã ſynagogam quam tranſtulit ex egipto:etiã pꝛimo omniũ oꝛiginalẽ iuſticiam quã locauit agricolis oꝛiginalis mundi qui deſtruxerant illam.quia cũcta co gitatio hominũ pꝛona erat ad malũ:et omnis caro coꝛ⸗ ruperat viam maanſe noe ꝓoſt diluuiũ plantauit vi⸗ neam.de cuius vinò inebꝛiatus eſt et in ſuo tabernacu lo nudatus:vt a tertio derideret᷑ filio. Que figura p ve ritate oꝛdinabatur ad chꝛiſtuʒ qui nouellã eccleſie plã⸗ tationem fecit in altiſſimis ſuoꝛũ miſierioꝝ mõtibus: cuius amoꝛe crucifixus et nudatus eſt et deriſus a gen tibus et a ꝑpfidia iudeoꝝ. Plantauit vineã nouã vt ait apoſtolus. Iniciauit vobis vineaʒ nouã.Et vinea a vi et neos dicitur:quia vi renouatur. linea quidem no ua eſt quam nobis ſaluatoꝛ oſtendit:vt renouati a vi⸗ tijs et in virtutibo innouati eterno regno nouiter pꝛo⸗ miſſo pꝛeparemur. Nam iuxta ꝓphetiam dauticã ipſaʒ tranſtulit de egiptiaca ſeruitute ſcilicet de tenebꝛoſita⸗ te peccati:ſub qua male ſubacti ꝑ immundicias ſeruie⸗ bamus peincipi tenebꝛarũ. Sed nec in hominibo plan tari poteſt vinea dñi ſabaoth:niſi relinquamus illum teterrimũ incolatum.Abijcienda ſunt oꝑa tenebꝛaruʒ vt vinea plantata ſimus a dño. Et gentes eijciantur. opera ipſa gentilium que tm̃ ſunt ex coꝛrupta natura: put ipſi nati ſunt nullis legibo alligati. nullo moder mine moꝛũ inſtructi.nulla nrinſamaniſcEe nea — dñi ſabaoth domus iſrael eſt:non adhuc iacdbſfraudu/⸗/ lenter ſurripientis fraternã benedictionẽ. Et q;q; mi⸗ ſterium ibi magnũ pꝛeſignatũ extiterit:mos tñ repꝛe⸗ henſibilis fuit. Non iacob adhuc ſeruientis in vxoꝛe q̃ bigamus imo trigamus et quadrigamus fuit:non de 5 cipientis ſocerũ in decoꝛticatione virgarum. Que oĩa quaãuis fuerint pꝛeſagia futuroꝛũ non tñ iudicata ſunt a pluribo habere publice iuſticie hneſtatem Sed non condemnantes tñ̃i patriarchã quem deus dilerit odio habens kae afinmeido⸗ geſta trahentes ſua qꝛ an gelum vicit dſimq; vidit. ſoꝛtitus eſt altioꝛis nomĩs dignitatem vt iſrael vocaretur wlut a mundo alienus carni pꝛedominans poꝛationẽ vhementẽ vſq; ad bñ⸗ dictionem detinens angelicas poteſtates vna potitus benedictionecum eis animo totus factus in ſpeculati one celeſtiũ:vt iſrael quaſi bomoex omni ſe dicatꝰ do penitus dicere?/ DHõmus ergo ſimilum et talium con tio vinea do miſi merito appellatur ex ꝓphetico ſpũ au ctoꝛitate firmata ꝙ vines domini ſabaoth domus iſra P- or= = =Pr- —– Voo O v 1- Or 2 — ——— —.-—-- or - —vS foꝛtis Atitugo ſubuecta Baluatoꝛis hel ſit:que plantata eſt plantatione ſideli et eiecti lapi⸗ des offenſionis ex illa.cui ſepes in circũitu adiecta eſt ſcilicet ſancta et immaculata lex animas cõuertẽs:quã qui diſſipat a ſerpete ledet᷑ ſicut ſcriptum eſt. Qiun diſ ſipat ſepem moꝛdebit eum coluber. Semp eni ſub diſ ſipatione legis diuine dialvlus inuenit᷑ in pena et hoꝛ⸗ renda toꝛtura Oepe quideʒ in ſepibus floꝛes fructus inueniunt᷑ et ſpine. Et in lege odoꝛiferi lone fame flo⸗ reſq; virtutũ et odoꝛamenta et ꝓmiſſiones videlicʒ ſu⸗ ꝑnoꝛuũ:et fructus penitentie digni ſuꝑ celeſtia ſe tollẽ⸗ tes. Spine interminatiões penarũ interminabiliũ ad eos qui ꝑperam agunt.De quibo dicitur. Sepi aures tuas ſpin s.Spinis quideʒ aures ſuas ſepit qui timo re illarũ penarũ a malis voluptatibo abſterret. et a ſua ſionibus emonũ hominũq; malox aures coꝛdis auer tit ne audiat ſerpentẽ: vt pꝛothoplaſti nõ abſterriti au/ dierunt. Et vbi non eſt ſepes oripietur poſſeſſio. Vbi diuina defuerit lex:poſſeſſio honoꝛũ naturaliuz intelle⸗ ctualium ⁊ coꝛpaliu in direptione demonũ datur. Et vindemiant eam omnes qui pꝛetergrediunt᷑ viamalli laruales latrones qui viam noſtra pꝛetergrediunt᷑ inui ſiſoꝛcũlaria facta in vinea:expimenta paſſionis ten⸗ tdtionis et tribulationis et omnis aduerſitatis appoſi ta ſunt.Nam et quot pſalmi e toꝛcularibus inſcribũ⸗ tur ad paſſionem dñi referunt᷑:⁊ ad coꝛpus eius quod eſt eccleſia pꝛout in tribulationibus ꝓbata eſt. In qᷣbo⸗ lonia malis.electi a repꝛobis:velut vinum a vinacijs et oleum ab amurca ſecernunf. Er toꝛcular calca⸗ i uit dominug virgini filie iuda. Solus quidem chꝛiſi⸗ crũcem aſcendit et pfecit vinum ſanguinis eius ĩ quo abluit ſoꝛdes humani generis:in quo lauant ſtolas ſu as omnes qui in ſuꝑna aſcendere contendunt. Calca⸗ uit virgini filie iula Nam virgo eſt eccleſia ⁊ filia ſyna goge in chꝛiſto ieſu ſcom carnem et in apoſtolis ex ipa Fogteciense inſ Wwteraſcensg eſt moꝛtua. Vlirgo ſi⸗ lia eius eccleſia eſt.vſq; in ſine ſeculi duratura. Et ali⸗ bi ſcriptum eſt. Coꝛcular calcaui ſolus:et de gentibus non eſt vir mecum. Mon enim adhucingreſſe fuerant gentes ſanctuariũ fidei quando chꝛiſtus ſoluſ patieba tur in cruce:calcans moꝛtem.calcatus a moꝛte.Crux chꝛiſti eſt toꝛcular:in qua et ꝑ quã electia repꝛobis ſe⸗ gregantur. Miſteriũ quidem crucis iudeis ſcandaluʒ gentibus autẽ ſtulticia:vocatis aũt ⁊ electiſ virtus dei eſt ſapientia dei eſt.Ac ꝑ hoc toꝛcular eſt ſecernens affe ctu vita moꝛibus:anteq; ꝑ irreuocabile dei iudiciuʒ in homines decernatr᷑. Ex hoc vinum eterne leticie defluit quamuis meroꝛẽ habeat in pꝛeſenti. Et oleum ſcilicet — 4 Aα½- 2—— ee⸗ – — 4 Ccu-r rIr-L. fomentũ interni luminis eſt ex cruceCuũrris etiam in medio vinee po ſita eſt ad ꝓſpectanduʒ incurſantes ne inuiſi diripiant:et ad tuendum ſi quiſpiam violentiã vellet inferre. Sed alte contẽplatioms virtutẽ in tur re cõſpicimus ſi ſcripturã veterẽ pſcrutamur:ſicut tur ris dauid que reſpicit contra damaſcũ: In altitudinẽ opoꝛtet aſcendere qui multa intueri concertat. Et nõ ſolum ad tuendũ:ſed etiam ad cõtemplandũ ſepe tnr ris conſtruitur. Sed eſt turris dauid ſcʒ chꝛiſti manu⸗ ei chꝛiſtiane.in qua omni⸗ um wroꝛũ ſidelium fit aſcenſus ad reſpiciendũ dama ſcum que ciuitas eſt in pꝛouicia ſirie et caput:ab eo de⸗ nomiata ꝙ fuerit condita ſeu ibi aliqͥd iniciatum a ſer⸗ uo abꝛaam ſic noĩato. uius interpꝛetatio non incon⸗ grue in vtranh partem trahitur et vtraq; ad contem⸗/ „. plandũ aſpectui noſtre mẽtis obijcitur. Interpꝛetaẽ O·1 enim ſanguinem bibens ſanguinem ꝓpinans ſanguĩs oſculum/hãanguinẽ bibit hoſtis antiquus.qui ſuo de⸗ ſiderio implacabiliter malo homines incitauit ad effũ⸗/ uy — -. 25 4 — — —- +*☚. o n , r- Liber dendum humanum ſanguinẽ:vt pꝛimũ fratricidã ce⸗ teroſq; ſequentes. Et tantũ deluſit hominũ mẽtes:vt ſanguinem eoꝛũ in ſacrificio accepiſſet Qui ſe angunmez chꝛiſti fecit effundere:ſed pᷣneſciẽs ꝙ ad ſue ptãtis exci dium Et in martiribo fluere flumina fecit ex ſanguine Hanguinẽ ꝓpinat ſcʒ peccati delectationem hominib⸗ Et oſculat᷑ in ſangume volens moꝛtẽ inferre pꝛerogat pꝛimo pacem. uius membꝛũ iudas ad exiciũ chꝛi⸗ ſti oſculũ pꝛebuit. AIgit᷑ aſcende turrim dauid fidem ie ſu chꝛiſti:contẽplare damaſcũ ſcilicet ſanguineũ malũ ſanguinis ꝑiculũ vt effugias vt deuites vt nõ teĩ ſan⸗ guine capiat qui tot mala fecit in ſanguine qſnauis di⸗ uina ſapientia in hbonuʒ ſanguinis infuſionẽ intoꝛſerit Sanguis peccata hominũ ſignat. Quãobꝛem exiſtẽs in turre dauid exclama contra damaſcum ſimiliter cũ dauid:libera me de ſanguinibus deus deus ſalut mee et exultabit lingua mea iuſticiam tuãDi vero in alte⸗/ ram partẽ interpꝛetationẽ inuertimus: quid damaſcꝰ niſi chꝛiſtus qui bibit deſiderio moꝛiendi ſanguinem quẽ velut anxietate ſitꝭ ꝓ nobis effudit.Qui bibit ſan⸗ guinem noſtra peccata videlicet velut potũ abſoꝛbens: que in ſuo coꝛpe pꝑtulit ſuper lignum. Qui ꝓpinauit oĩ bus ſanguinẽ inuitãs ad paſſionẽ.qui vult venire poſt me abneget ſemetipſum et tollat crucem ſuã et ſequa tur me. Pꝛopinauit ſanguinẽ in noſtre redemptionis pꝛecium.Nam ꝑ ꝓpꝛiũ ſanguinẽ introiuit ſemel in ſan cta eterna redemptione inuenta. Et petrus dicit quaſi ad hanc contẽplationẽ inuitans. Scilentes ꝙ nõ coꝛ ruptibilibus auro vel argento redempti eſtis de vana VWſtra conuerſatione paterne traditionis:ſed pꝛecioſo ſanguine qſi agm incõtaminati ⁊ immaculati chꝛiſti ie ſu.Pꝛopinauit ſanguinẽ in ablutionẽ Nam lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo. Pꝛopinauit et ſan⸗ guinem in potum ſacramentalẽ:cum dedit in cena di⸗ ſcipulis dicens accepto calice.Accipite et bibite ex hoc omnes:hic eſt enim ſanguis meus noui teſtamẽti. Et alibi ſic ꝓpinat:vt interminetur niſi bibatur. Niſi mã⸗ ducaueritis carnem filij hominis et biberitis eius ſan⸗ guinem non habebitis vitam in vobis. Et e regione al tiſſima ꝓpinando pollicetur. Qui manducat carnẽ me am et bibit ſanguinẽ meũ habet vitã eternã.et ego re⸗ ſuſcitalo eum in nouiſſimo die:quia ſanguis meus ve⸗ re eſt õäs oſculũ Inſtrumentũ ſi ue pignus ſiue ſignum pacis eſt oſculu. Pater etern?ꝰ omnia ſibi et in ſe pacificauit in eius ſanguĩe. Sic enĩ dicit apoſtolus.Omnia in cheiſto pacificans ꝑ ſangui⸗ nem crucis eius ſiue que in celis ſiue que in terris ſũt Pꝛoinde hanc dauiticam turrĩ nitamur aſcendere hu iuſcemodi alta mente contẽplaturi anarcſe Inñta ta eſt vinea et inſtructa locatur agricolis.iudłis ſiqui/⸗ dẽ pꝛimo:deinde gentibo ſinguliſq; fidelibus in emphi teoſi et annuũ fructum. Et pegre pꝛoficiſcit᷑ dñs. Qui pegre ꝓficiſcitur fit notus innotis.et apud innotos in notus incedit:et ꝑagrat ſibi extraneas nationes Sed quo pegrinat᷑ qin nuſq; deeſt niſi ꝙ ignote a nobis oĩa cit. Et nec eſt qui ſcire poſſit conſiſium eius et mmue⸗ ſtigare vias illius:qui poſuit tenebꝛas latibulũ ſuum. quiambulat ſuꝑ pennas ventoꝛũ.qui vere eſt deus ab ſconditus.qii et homo eſi ⁊ quis cognoſcet eum Pꝛo quibus omnibus exclamat apoſtolus ſua ſecreta neq/ ens pſcrutari. altitudo diuitiarũ ſapientie et ſcien⸗ tie dei q́; incõpꝛehenſibilia ſunt iudicia eius et inueſti⸗ — gabiles vie eius, Gẽ S erigerc er cũ tu ſub cenſu ex ſiipulatione interiecta . Inpulgtione im ſeruos ſuos mit tit exigere. Pꝛotinus iuſticia ineuitabilis om̃es angit: vt reddant de bitum cenſum de his que acceperüt. Et XNT. E FY F D. —= I— 6- ſe extus nihil ab ipſo creatoꝛe cunctoꝛũ accepimus.de quo non cogamur ſub emphiteotica pactione atq; ſtipulatiõe pᷣ habita cenſuali:coꝛam iuſtiſſimo iudice reddere rati nem.Hac enim lege ſunt cuncta largita homĩ ſed ęZ qõ ſequitur de occiſione atq; verberatione ſeruòzũ 1 fi lij dumtaxat oſtendit iudaicam pꝛauitatẽ in pꝛeteritos Aphetas et im ieſum ñliũ dei vnigenitũ. Qui vt poſſint in libertate ꝑnicioſa regnare:quicq̃d in eis a diuina bo⸗ nitate actum eſt detrulerunt. Nec poteſt omnis illa oc ciſio et vapulatio in alios ex tipica locutione tranſfer⸗ ri. Nam deinceps a chꝛiſti moꝛte nemo non recipiens verbum in pꝛedicãtibo alium interſicit aut verberat ni⸗ ſi chꝛiſtum. m̃ ſi qui chꝛiſti verba non receperunt ab euangelicantibo.et ꝓpter illa expꝛobꝛauerunt aut occi erunt illos. chꝛiſtum repꝛobauerũt: quẽ ſi tacuiſſent gut negaſſent nullo modo fuiſſent illa mala ppeſſi. Et ſaluatoꝛ diſputans cum iudeis ab eis exigit de hac cru⸗ deli actiõe iudicium dicens! um ergo venerit domi⸗ nus vinee quid fatiet agricolis illis.Aiunt enim Ma⸗ los male perdet:et vineã ſuam locabit alijs agricolis Contra ſe iudei ſcij vel neſcij iuſium iudicium pꝛotu⸗ lerunt Sic vnuſquiſq; a ꝓpria cognitione ſuadente ve ritate damnabit᷑.Ac etiam pꝛedixerunt ꝙ ad cultũ hu ius vinee ipſis repꝛobatis atq; multatis ſubintraturꝰ eſſet pplus nationum:exeo ꝙ vineam ſuã alijs locabit agricolis qui reddant ei fructum tpibusſiiſka al uatoꝛ ipſoꝛum audita ſententia pꝛo eo ꝙ repꝛobandus et occidendus eſſet ab eis:ſubiecit tpum ꝓphetatum quidem ſed nec ſcriptũ qualiter geſtum DZicit illis ie ſus Munqᷓ; legiſtis in ſcripturis :lapidem quẽ repꝛoba uerunt ediſicantes hic factus eſt in caput anguli TLa⸗ pis quidem repꝛobatur in ediſicio locum non inueni⸗ ens in extenſo ꝑ directum pariete:ſed cum puentum eſſet ad anguluʒ vbi alius paries cum alio ex tranſuer⸗ ſo iungebat᷑ ita vt angulus ſtrueretur lapis repꝛobatꝰ in vno pariete acceptus factus eſt in capite duox vt il los diſpoſitione fabꝛicatoꝛis poſitus ſimul in parte illa connecteret. deinde vocatus lapis angularis: ſicq; ſal⸗ uatoꝛ repꝛobatus in pariete iudeoꝝ factus eſt in caput anguli duos ꝓpłos iudaicũ atq; gentileʒ velut duos pa rietes in edificatiõe ſpũalis ediñcij vnius domus que eſt eccleſia in vnam domũ celeſtẽ cõſummato miſterio tranſferenda copulans et connectens. Exr his enim cõ ſtat eccleſis quãuis ad tempus conſiſtat iudaicus po⸗ pulus repꝛobatus. Sed a dño factum eſt iſtud Inõ inſione humana et eſt mirabile in oculis noſtris. Et ꝓnunciat eſſe fiendum:ſcom ſententiã quam ipſi ꝓtu lerunt! Ideo dico vobis quia auferetur a vobij regnũ dei et dabitur genti facienti fructus eius Regnũ dei multiplex eſt: ſed illud auferendum iudeis dandüuq; gẽ tilibus eſt vite agende viteq; ſigniſicande:vnũ in acti⸗ one alterũ in ꝓmiſſione.Vnum ſcipturarũ intelligen tia quã nunq; meruerunt habere iudei.et eſt om̃e ſacra mẽtale miſteriũ quo abluunt᷑ anime in ſalutẽ:et alteꝝ ſcilicet eternum qð ipſi ꝑ figuras ⁊ pꝛophetas in ꝓmiſ ſione acceperunt. Eſt etiam ab eis ablatum ab eo quo ab eis chꝛiſtus repꝛobatus: et apoſioli tranſierunt ad gentes. Datum ipſis gentibus que crediderunt: red dunt in chꝛiſtianiſmum tranſlate fructũ dignũ penitẽ tie tpibus quibus exigere placuit plantatoꝛi. Et q;qᷓ; multi ſint vocati pauci vero electi.firmiſſima tamẽ in electis ſuis manet eccleſia que ab exoꝛdio ſue conſtitu tionis reddidit fructum in martiribo in doctoꝛibus in confeſſoꝛibus in virginibus in cõtinentibo in cõiugatꝭ in pueris in iuuenibus in ſenibus ĩ om̃i etate atq; cõ⸗ ditione ſexus ex obſeruatione mandatoꝛũ et cõſilioꝛũ —rP D 1 De parabolis chꝛiſti:ſub exercitatione virtutũ et ſub puriſicatione et remedio ſacramentoꝛũ Et qui ceciderit ſuꝑ lapidem iſtũ confringet᷑:ſuꝑ quẽ wero ceciderit conteret eñ ¶ Ca ſdit ſuꝑ lapidẽ qin peccat:cadit lapis ſipꝑ eum quẽ ex iu⸗ ſtica damnat. Ylle ↄfringit᷑: quia repari poteſt. Sed ſi raparari negligit conteret᷑ vlut lagena ſiguli cõtriti⸗ one pualida vt nõ inueniat᷑ de fragmẽtis eius teſta in qua poꝛtetur igniculis de incendio aut hauriat᷑ parum aque de fouea. Non tñ mia erit et caritas ad iunuamen his qͥ danationis ſententiã ſuis demeritis acceperunt Et cũ audiſſent pꝛincipes ſacerdotũ et pharilei parq⸗ wlas eius:cognouerunt quia de ipſis diceret. Et que⸗ rentes eum tenere timuerũt turbas quia ſicut ꝓplxtg eum habebdt.· HMoc habet malũ inſertũ oĩs aĩa ſibi vi⸗ ſa ſapiens ꝓpꝛio coꝛpi et terrenis rebo affecta tenaciter et ꝓpꝛijs ſu biugata votis:qð veritatẽ odi uitat coꝛ⸗ rigi weruũ cõuertit in falſumaut audire diſtimmlat aut intelligere ſi auditũ nõ potuit auertere.Cuq; omnino ex ratione conuincit᷑:vellet vlciſci crudelitate pꝛo ratio ne vti. Pꝛotinus et inferret exiciũ ſiue iactur niſi ali⸗ quo timoꝛe arceret᷑. HNuiuſmodi erat ſacerdotũ et pha riſeoꝛũ anima:qui timoꝛe nõ veri tatꝭ amoꝛe ne chꝛiſtũ caperent abſterrebant᷑ Mihil habent meritoꝛi coꝛã deo in declinatione maloꝛũ aut actione bonoꝛũ:qui nõ deũ ſed homines verent᷑ aut penas hoeꝛreſcunt. De paralola regis qui fecit nuptias filio ſuo ſcom Datheum tm̃. 2 2 Capitulum XXIIII LYmile ſactum eſt regnum celoꝛu homini re⸗ s giiqui fecit nuptias filio ſuo. Et miſit ſeruos ſuos vocare inuitatos ad nuptias:et nolebant venire. NPꝛohibet exponere hic regnü celoꝛi eternuʒ ſit atq; ſuꝑnum hoc qd ſequit᷑ ꝙ eiectus eſt quids non hñs nuptialẽ veſtẽ:cum exinde ſi quis fuerit introgreſ ſus nunq; legatur excluſus YAmpmutabilitas eſt in ſu berno regno:mec quis poteſt ingredi quin ſummo pꝛĩ⸗ eipi deo et toti aſſiſtenti curie placeat.nec inferre vnde diſplicere poſſit et eijci mereat᷑:nec aliquid ibi ꝑperam cõmittere ꝓpter qð eijciat᷑. Alioquin ibi vt hic ſempg el⸗ ſemus in fluctibo:nec poꝛtus eſſet quietis atq; ſalutis. ed hac pegrinantẽ eccleſiam ꝑ regnũ celoꝛi intel⸗ ligo quia ipia de celo deſcendit:quia iſia eſt ciuitas ſan⸗ cta noua hieruſalẽ deſcendens de celo a deo parata ſi⸗ cut ſponſa oꝛnata viro ſuo. Celeſtis eſt ille qui odidit/ e celo deſcendit huc veniens celeſtia nõ relinquẽs/ Er tionẽ ſeculi gubernas eccleſiã verto doctrine ſue wro qui oĩa regit deus pater eſt: qin ſponſam ſil peius hũanato welut legittimo fidei federe atq; anulo copulauit:qui añ illꝗ ie Ralan in ſanguine. qᷓ; in celo eſt quo aſcẽdit:et nobiſcũ eſt vſq; ad còſum na. 6 ex ſuo ſibi coniũgeret᷑ in munere upſitq; ſibi hbumana na⸗ tura moꝛtalis immo⸗taliffucto pꝛo nobis ad tẽpus ĩ aſ ſumpta carne moꝛtali vt pꝑ id qð factus moꝛtalis eſſet ſue ſponſe ſimilis . id immoꝛtalisſſemetipᷣm ⁊ ipſaʒ releuaret ex irbaniie fufrur alius qᷓ; vir ginalis vterus eſſe non vebuit:congruẽs immaculato ſponſo qui coꝛrũpi nequit et violari.Ac etia ſponſe ipſi videlicet huane naturequa creauit in virgimtate atq; altiſſima puritate/que ad illud pꝛimũ reuocanda erat Vt cõſeruaret in incoꝛruptis et reparet᷑ in violatis:ꝛ ſi non integritate carni ſaltẽ integritate virtutiſ. Quã q́; cõſummato mũdi miſterio in vtraq; ſubſtãtia ĩcoꝛ/ ruptionis et integritatisſſit ſponſe legittime donanda felicitas d urplioꝛibꝰ argumẽtis he nuptie pficiẽ de diſponebant᷑ ſi coꝛde wrbo ſponſa i electa iam placi ta conſentiret ĩmoꝛtali iã facto moꝛtali:non vt ſemper eſſet moꝛtalis ſed vt ſponſa vna cum illo virtute ſue i/ O wr rr E , r⸗, 7* 7 ZSoersZ. Baluatoris moꝛtalitatis fieret immoꝛtalis vt coꝛde ipſum credẽ et capiens fieret iuſta:verbo conſitens fieret ſalua. Et ad hec ipſe ipſam factis verbis vita moælbus inuitauit. WVterius amoꝛibo altioꝛibo ipſam alliciens anteq; con ſummarer honeſta cõiunctio: ↄuiuiũ ſibi de celeinbus pabulis fecit ſuã ſibi tradẽs carnẽ et ſanguinẽ vex ani me abũ et potũ/M no contentus philocapt? ſpõſus quia ipſam ſciebat dvebitis paternis et ꝓpꝛijs alligataz. cui nõ erat copia de ſoluẽdo nõ auro aut argẽto ipſam luit ab exactoꝛe redimere. ſed vt ipſam ſibi glutino amoꝛis inſolubilis alligaret: fuſo ſui coꝛpis ſanguine ab omni vebitoquo tenebar abſoluit. ꝛoceſſit vlteri us huus ſpon ſi amoꝛ impatieſ ꝙ ſpoſa moꝛti obnoxia ſubiacebat:ci aliter poſſet noluit ſibi pꝛeterqᷓ; ꝑ moꝛtẽ Jpeiaz dare vit. a etq ipſa moetuus eſt:et ipſi copu lata tenacius/Cerrita in moꝛte ſpõſa qꝙ quẽ per oĩa pt᷑i conkeſſa fuerat eſſe equalẽ hunc quẽ accepat filium dei viui moꝛtuũ aſpiciebat deſperabat ta conſeſtim vidua ta marito ⁊ male ſe nuptã extimabat ĩ hoie quẽ vt dei ſiliũ ceperat adamare. Cuiꝓpere ꝓpuidit ne deſperatio⸗ ne atq; diffidentia ex toto deñceret ſemetipᷣm reſuſ. ci⸗ tans apparens illi ſponſe que iã cõgregabat᷑ in paucis gioꝛioſus ex moꝛtuis:et ꝑ multa argumeta omne vul nus dubietatis et dveſperationis abſterſit. Eõ quieſcit validus amoꝛ: nec laſiat᷑ ex factis Celũ ꝓilla penetra⸗ nit vadẽs ſibi parare tutimimũ lcũ in manſionibꝰ di?- uerſis iuxta decentiã meꝛitoꝛu/ Sollicitus eſt amo: uſqʒ; beneſicia largiri oꝛdinata pſiciat. Nec nouit tarda molimina·nec patitur aliquid magni retinere ĩ theſau ris occultis:qð poſſit ĩ ꝑticipiũ deuemre cũ ſpõſa. Spi ritũſcm̃ mittit de ſuperis vt ſit ſc ĩimaculata ĩpauida. dotata. oꝛnata. ſapies.intelliges. bñ conſulta. ioꝛtꝭ ĩ oĩ⸗ bus aduerſis.ſciens placitũ et implacitũ bonũ ⁊ malũ falſum ⁊ verũ.pia ipſum ſolũ coles fide ſpe amoꝛe vir⸗ tutibus donis ſacramètieſipſumq; ſolũ timens q̃ ⁊ nõ alius timendus: ſolus valens eriꝑe de tirannide tene⸗ bꝛarũ et poꝛtas apire S his ex ſponſo ſub decreto paterno qui tales nuptias ꝓ ſi lio ce lebꝛauitſſponſa conſenſit et ſponſo rñdit pꝛimũ in ſan⸗ guine ſtephano lapidato:deinde ꝑ moꝛte et ſanguineʒ et oñe virtutũ genus.ſpõſo et patri regi gratiſſima fa ctꝗ eſt ⁊ &coꝛa mimis in regnũ ꝓficiſcens ſempiternũ Ach has nuptias hoĩes inuitant᷑ inuitati vocant᷑ vt w⸗ mant. Sed plurimi vemre nolebant aſpicientes mo⸗ tis aſperitatẽet mundi vilitatẽ impoſitã ſi up ſbonſam non conſiderantes ꝙ dona iocũdiftima ? ineftabilia ſe quebant?᷑ contẽti pnñtibus viſis deſperãtes aĩo de futu⸗ ris. Nolle wenire vocatũ non eſi vitiũ ignoꝛãtie qut frꝗ Gilitatis depꝛimẽtis ſed obſtinate malicie et wlunta⸗ tis rebellis: ſicut in iob de cõtumaciby et obſtinatis di⸗ citur ꝙ fuerũt rebelles luminil. Yterũ miſit alios ſer⸗ uos dicere inuitatis. Ecce pꝛandiũ meu paraui. thaii ri mei ⁊ altilia occiſa ⁊ oĩa parata ſunt:venite ad nupti as. Mõ deſinit ſumma lvmitas ppter contẽptoꝛeſ age re bonitatẽ:et ſeꝑe reqrere qui pꝛima wocatioe nõ veni⸗ 5 unt. et ꝓpter aliquos neglectoꝛes alios erpiri ſi velint ad agapes venire cariſmatũ. Et vt alliciat/ꝗᷓ ſunt para⸗ ta nunciat Mꝛandiũ eſt paratũ cui eterna cena ſucce dit. In eccleſia eſt pꝛandiũ in celo cena vbi mhil occiſũ eſt:ſed oĩa eterna vita viuut. Hic occiſi thauri viri ſfoꝛ/ tes in fide:quos mũdus domare nõ potuit· Hic occiſa ſunt aleilia viri cõtẽplatiui atq; ſagiati virtutibo:gꝗ ter renis eleuati amoꝛe igneeti in altũ ſubuecti. Et oĩa parata ſimt:vt mihil deñt apponendũ in mẽſa eccleſia⸗ ſtici pabuli. Nihil eſt qð pꝛerogatũ nõ ſit atqʒ p pꝛo cõmuni ſalute moꝛtaliũ. 7 gerunt SDicq; factum eſt a iudeis. ſicq; factũ eſta ſer perimus:mõ accedentes repetitis vocibus cũ vocamur Nõ eius eſt culpa qui nuptias fecit qui oĩia parauit in nuptijs:qui vocare inuitatos non delinit. Parauit in dulcedine paupi deus Poꝛro genus humanũ paupta te nimia pꝛemebat᷑nec ſibi erat adiutoꝛ. Sed parauit deus oia in nuptijs:et in pulcedine ſenſus hominũ ex⸗ cedente parauit paupꝑi. Sed qui volũt oiuites fieri:in cidunt in laqueu et in tentatione diaboli. Poinde we⸗ nire noluntin mũdo queretes ſieri diuites nõ in chꝛi ſto. DHe quo apls. In oiĩbo diuites facti eſtis in illo Et; alibi. In chꝛiſto ieſu in opibo bonis que pparauit deus vt in ulis ambulemus. Et alibi. Mõne nobis oĩa cum illo donauit. Sʒ mudi diuites intra diaboli rechia exi/ — ſtentes vemre contenunt et negligũtl alius vadens Lin villam ſuã lad male delectandũ in poꝛtꝭ alius ad negociationẽ ſuã inhians acqrendis:aliqui a Diaboli⸗ ca tentatione pꝛeuẽti qua diuites fieri volentes tene⸗ bantur denuo incluſi peioꝛes pꝛioꝛibo peioꝛa fecerunt: Lqui tenuerũt ſeruos eius et cõtumelijs affectos occi ganis. ſicq; factuũ eſt ab lxreticis. ſica tirannis. ſica per uerſis et ab atrocibus chꝛiſtianis. ſic a mũdi amatoꝛl⸗/ bus qui ſi nõ coꝛpe attamẽ mẽte odio contẽptu oiſpli centia interficiũt ſeruos dei et pꝛedicatoꝛũ verba ofun dunt ſubuertũtq; writatis et celeſtis vocatiõis doctri nam: que ſpũalis eſi interfectio diuine vocatõis! Sʒ iratus rex in vltionẽ homicidaꝝ exercitus ſuos mittit ad ꝑdendu illos ciuitateſq; ſuccendendas: qꝛ deus vl⸗ tionũ dñs deus vltionũ libere egit reddes retributio⸗ nem ſupbis in pꝛõptu habens vlciſci oẽm inobedienti am ſcʒ eoꝝ qͥ vocant᷑ et renuũt:et eoꝑ qᷣ di ſeruos ? ſui verbi miniſtros coꝛpaliter et ſpualiter ad bonoꝛũ et di⸗ uinoꝝ cariſmatũ atq; celeſtiũ gaudioꝝ vocationẽ inter ficiunt. Habet exercitus lucidos laruales quibo in ho ſtes vlciſcitur:quia dñs emulatoꝛ et ꝓlciſcens deus VI ciſcens dñs et hñs furoꝛẽ:vlciſcẽs dñs in hoſtes ſuos Et ciuitates eoꝛũ ignel ſuccendit vt habitatio eo⸗ rum fiat cũ demoniby in igne qui patus eſt eis ob cul/ paml Tunc ait ſeruis ſuis Nuptie quideẽ parate ſunt: ſed qui inuitati erant nõ fuerũt digni. Ite ergo ad er tus viarum ęt quoſcunc inueneruis Ead nupti/ aralvla iſta cu pꝛedictis de repꝛobatiõe iudeoꝛũ et Wcanone gentiliũ poſita eſt: cũ illis venire nolentt⸗ pus imo interficientibo ſeruos mittit᷑ ad exitus viarũ vicʒz ad vocationẽ gentiliũ qui a via vritatis exierant. idola exapide ex ligno ex metallo condita venerantes Non ꝙ Pꝛobatio iudeoꝛũ ſit cĩ wocationis gentiliũ. ne q; gentiliũ vocatio iudeoꝛũ repꝛobationẽ ꝓfecerit. ſed vult rerum omniũ conditoꝛ vt particixent bona que ſe rino ipſum ſummũ bonu quod ipe eſt in noſt? vult palticipiũ deuenire · Sed ꝑuerſi tranſitoꝛijs inheren/ tes cum ad hec vocan᷑ rennuunt:p illam viã qua woca tur oĩno venire contẽnunt:qꝛ foꝛte venirẽt ſi altter xo⸗ carent᷑. Memo enĩ eſt qui in ſuperis nollet eſſe cũ deo: et quin pꝛeſtita facultate vocat/ libenter accederet Sʒ ad iſias nuptias in quibo inuitatoꝗpꝛimo neceſſe fem eſt epulari venire deſiſtitur. imo lhmactterreſiſtitur inuitanti ꝓpter abiectionẽ hũanationis diuiue:qu al ticoꝛdes hos naturaliboopationib inmtentes nõſca piunt. Meſciũt imo nolũt hoĩes deſcendere ab illa alti⸗ tudine appetitusſquo voluerunt eſſe pꝛimi hoĩes ſicut dij:credetes difficiliter aliquijnullatenuſ plurimi ꝙ de us homo ſiereiſcũ appetitũ ſit ab hoĩbo veos eſſe. Ylle hominũů appetitus eitatis puerſusjeſt q̃ſi quoddã oꝛi ginale demeritum nead huanationis diuine nuptias veniatur/ceterg Vro etiam abiecta vident᷑ in ſponſo: re aut non aſſentire meremir ſextus quouſq; reſurrexit et gloꝛioſus aſcendit. Sed ea perfi· dia qua non credit᷑ abiectus deſctus et paſſus: dene⸗ gatur ꝙ aſcenderit gloꝛiol us n ſponſa vero cũcta vi dent᷑ eſſe deſpectui atq; dedeco:i Mec omnes aſpiciunt qað ipſa de ſe ꝓhibet conſpici NMohte cõſiderare ꝙ fuſca ſim:quia decoloꝛauit me ſol Fuſca videt᷑ in martiribuſ in mudo quõlibet aut auſteritate vite aut pauptate cõ fectis. Terrent᷑ hoies videre hũc ſponſum habente ve⸗ ſtem aſpſam ſanguine:ignoꝛates ꝙ nomẽ eiuſ vocetur verbu dei. Hoꝛrent in ſponſa hoꝛridas veſtes et ꝙ dele ctatione ſenſibiliũ ipſa pꝛiuetur. Mon ſpeculant᷑ ehis nuptijs ad celeſtes et eternas nuptiae ſit futura tranſ latio.Ac ꝑ hoc ipſe modus vocationis rennuii ab his q pꝛauitate anim vetinent?/leẽruntũ pemtus vult ons oĩm ſuupſius ſuoꝛũq; bonoꝛũ homines moꝛtales im⸗ moꝛtalter eſſe participes. Idcirco vocat et iteruʒ atq; it erũ vocat:et denũciare nò ceſſat vt veniat᷑ ad nuptias donec inuemat voluntarie accedentes aut ex neceſſita⸗ te demũ in voluntate cõuerſa:nõ inuntas noſtro et — ttitur to modo ſed ſuo ineffabili et melioꝛi ree ſe igif ad exitus viarũ ſcqʒad eos qui a dei mĩa exierunt.et a veritate ſua infallibili auerſi ſunt:ſeu miam dei deſpe rant et fugiunt et weritatẽ dei in creaturã coꝛruptibiẽ tranſtulerũtſeu ad eos qui miam in ſeipſis et ꝓximis non exercent:et a weritate alieni ꝑ falſitatẽ vnũquenq; confundunt. Mi ſunt qui in exitu ſunt viarũ qm vm⸗ uerſe vie oñi mia et writas a quibus multipliciter ho „ / mines errauerunt. Et iubetur vt quoſcũq; inuenerit — ad nuptias introducant: dtaxat vene wolentes. Na q; velit omnes hoĩes ſaluos fieri et ad agnitionẽ veri tatis venire:tñ hac cõditione ſi vocatiõi aſſentiãt.Nul lus eni a dno ſaluatur inuituſ niſi ꝓpꝛia fide aut aliena voluntarius veniat:vt etiã is qui in aliena venit cũ coa luerit vertat in ꝓpꝛiam aliena.Nec eni ad plene alitus aliter ſaluaret᷑ Nec obſtat ꝙ alibi ſcriptũ eſt cõpelle in⸗ trare:vt intelligatur dñs violentiã intuliſſe ſaluãdis. Alium ꝓtmus ſenſuz habet illa copuſſoein xime terrere debet hoim mentes ꝙ qui erant inuitati non erant digni: ſed nec hi poſteri qui venerunt. Nul' enim dignus eſt vocatione celeſti. Sed pꝛedeſtinatio nem inciudit illa ſentẽtia ꝙ pdeſtinati non ſunt nec di gni ad illas nuptias dnicas introire.quia vt ait apoſto lus quos pꝛedeſtinauit hos et vocauit:et quos vocauit bos et iuſtificauit:quos aũt iuſtiſicauit hos et magniſi cauit. Occultũ eſt emeritũ quo a xocatione Diſſenti Egreſſi ſerni eius ĩ vi⸗ as congregauerũt oes quos inuenerũt malos bonos et implete ſunt nuptie diſcũbentiũ Quia exomibus natiomib crediderunt hoĩes exquib eccleſia impleta eſyet ex bonis et malis conſtat eccleſia et nixtũ eſt ec/ cle ſie chꝛiſti coꝛpus:qq;ᷓ ipſe velit ipſam exhibere gloꝛi oſam non habentẽ maculã neq; ruga. Sed in area ne⸗ gociũ agitur:vbi palee ſunt et triticuũͥ.Nondũ eniʒ vẽ⸗ — tilabeũ vnum excuſſit ab altero.Sed boni et mali di⸗/ ſcũbunt in nuptijs eccleſie militãtis diſpari vita diſpa ri cultu diſparibo moꝛibo atq; meritis: quouſq; decer / nat ſuꝑ vtroſq; rex qui nouit nõ ꝑperam ſed in verita⸗ te ꝓferre iudiciũ qui excludet merito excludẽdos:et iu ſte abſq; macula ſuꝑ menſam eccleſie epulates in pace dimittet. Nam et ſequit᷑. Intrauit aüt rex vt videret diſcũbentes.a vidit ibi hominẽ nõ veſtitũ veſte nupti gli et ait illi. Amice quomodo huc intraſii non habens veſtẽ nuptialẽ In hoc ſeculo fint diuina iudicia ⁊ iu⸗ ſticiam ſuam hic ſaluatoꝛ exercet qui eſt rexregũ et do minus dñantiũ:q̃ quotidie intrat in hanc pegrinantẽ eccleſiam ꝑ occulta iudicia decernẽs ſuper bonos ⁊ ma —. De parabolis SBaluatoris los.iuſtos⁊ iniuſtos: Videt omnes diſcũbentes ſuper menſam fidei eccleſiaſtice ſacram̃ta ſumẽetes:atq; alijs miniſtrantes. Inter quos cognoſcit ineptos tãto mi-/ ſterio dũ quendã ſignanter reſpicit nõ veſtitũ wſte nu ptiali: in quo cetus depꝛehendit᷑ taliũ ineptox. Sed de ſpectiue rocat᷑ amicus.aut qꝛ vt amicus vocatusẽ.ſed exterioꝛes ſint inuolũtarie pene.interioꝛes voluntarie culpe. Abi erit fletus et ſtridoꝛ dentiũ Gletus ꝓ va⸗ no mundi gaudio:ſtridoꝛ dentiũ pꝛo vario coꝛpis cul⸗ tu. Gletus refert᷑ ad caloꝛẽ nimiũ:ſtridoꝛ dentiu ad fri⸗ gus nimiũ:letus toꝛquet ꝓ obmiſſis:ſtridoꝛ dentiuʒ nec vt amicus venit qui cũ ceteris nõ intraiut honoꝛa tus ad nuptias:aut qꝛ amicus eſſe poterat ſi cõpte v/ niſſet. Nuptialis ptinus veſtis ad opimentũ et ad oꝛ⸗ namentũ coꝛpis erat.maxime ad ill qui in nuptijſ hbo noꝛatoꝛũ exquirit᷑ habens pulcrã aptitudinẽ ad indueè⸗ dum et vt conuiuarũ non offendat imo delectet aſpe⸗ ctum. Sed nulle nuptie honoꝛabilioꝛes qᷓ; chꝛiſti et ec cleſie:qua ſibi querit nõ hñtem maculaʒ neq; rugam. Omnes nuptie quidẽ eo nobilioꝛes et digmoꝛes ho⸗ noꝛe quo purioꝛes exiſtunt:in quiba nõ coꝛpis ſed mẽ tis et moꝛũ oꝛnatus exquirit᷑ vbi nuptialis veſtigẽ i nocentig.et ſi non cuſtodita ſaltem recupata illa inten Hñe viuendi:qua nec ſeipſum turpitudine peccatoꝛũ maculare velit.nec pꝛorimis inferre iacturã.Et eſt illa pꝛima ſtola que ꝓdigo filio reuertẽti exhiberi iubetur a patre:et illa tunica incõſutilis que indiuiſibilẽ vnitatẽ ſidei et caritatis et iuſte vniõis habet.q̃ qui careta nu⸗ ptijs militãtis eccleſie ſi non coꝛpe ſpũ tñ repellit᷑ non admittẽdus ad ſuꝑas.niſi ꝑ debitã penitentiã ad iſtas pꝛius viuens fuerit reuocatus. Qua quis indutus ꝑ⸗ mittit᷑ in iſtis re ſidere nuptijs:tranſferendus poſtmo⸗ dũ in eternas. Sed cũ hãc veſtẽ nõ hñs argueret᷑ ob De parabola phariſei contra de ſe pꝛeſumentes et iſta Qui ſunt qui in ſe cõfidũt niſi a ſeipſis exiſtimã⸗ Cc cruciat ꝓ cõmiſſis.:o tonis eternis pꝑditis flet?eter⸗ nus erit:pꝛo inflictis eterne ineuitabiliter penis den⸗ tium erit ſtridoꝛ cõtinuu en ibi qui nõ fleuit hic ſtridebit ibi q hic ad deũ coꝛde valido nõ clamauit/EGle bit ibi oculus qun hic ſecutus eſt cõcupiſcentiã ochlox ſtridebit et dentiba qui ſibi pꝛohibita vlut mandens dentibo incoꝛpoꝛauit. publicani pꝛo his qui ſe reputant peccatoꝛes ſcom Lu (S cam tm̃. Capitulum XXV UWMW Eteſtat oñs de ſe pꝛeſumentes et eos qui ſibi d iuſti vident᷑ conndentes in oꝑibus bonis mẽ⸗ teis iuſticiã non querentes. maxime cũ ſe cete⸗ ris pꝛeferunt etiã incognitas hoibo aĩas velut eis ine q̃les aut maculoſas de piciũt:contra quos chꝛiſi?ſub⸗ iecta pabolam intulit! Dixit autẽ ad quoſdam quiĩ ſe conſidebant tanq; iuſti et aſpernabat᷑ ceteros ꝑpaltlam tes eſſe virtutes et de ꝓpꝛia virtute gloꝛiantes acſi eis opoꝛtuna nõ eſſet mia dei cõſidentes in ꝓpꝛiaꝝ iuſticia factionũ.Qui chꝛiſti miſteria incarnationẽ nationem actiuã vitã et contẽplatiuã eius cõuerſationẽ ⁊ doctri nam ſigna et oppꝛobꝛia penas et crucẽ moꝛtẽ et ſepul⸗ mutuit velut excuſationẽ nõ hñs de foꝛefacto carẽtie turã reſurrectionẽ et aſcenſionẽ.cõſirmationcex ꝑacli S“”M ul(ũu intus a conſciẽtia moꝛderet᷑ ꝙ hanc wſſtẽ habere ꝑo to/quctoꝛitatẽ clauiũ.effectũ ſacramẽetoꝛũ nihilopẽde t tuiſſet:et extra clamaret foꝛefactiↄtra deũ/Et ſane mẽ tes:a complacẽtia ſuarũ directionũ diſtoꝛti. Sed ma 4 tis excuſationẽ nõ querere in peccatis:qð eroenbat va, ledictus hõ qui conſidit in homine Et qui cõfidit in e uid Non declines coꝛ meũ in verba malicie:ad excuſan ipſo nonne in hoĩe confidit An vnuſcluiſc; ad ſeihyßm — 1 das excuſationes in peccatis. Et accuſatio potius qᷓ; ex tm̃ eſt homo/ Oed peio? adiecta conditio.qm̃ cõſiden⸗ v u E e tia ex iuſticig ſumit exoꝛdiũ:cũ oẽs iuſticie noſtre ſint . quaſi pannus menſtruate. Et etiam aſſerit ipſe ſalua⸗ toꝛ cum oia bene feceritis dicite ſerui inutiles ſumus: feciſtis qð debuiſtis Et aplus Quid habes qð nõ acce cuſatio diceret᷑ vbi mãdati apparet trãſgreſſio manife⸗ ſta et peccati ⁊ cciminis certa cõmiſſio:nec boni latet aꝑ ta derelictio. Sed nec iſte obmutuit ex virtute. nam ⁊ H ſic veniã poſtulaſſet. pmittens errata coꝛrigere:nõ enĩ nſtis us — tam ſeue multari a dño iuberet᷑. Sed ptinax in aĩo iuſ piſti.et ſi accepiſti quid gloꝛiaris q̃ſi non acceperis. Et R ſus eſt a mĩſtris tradi in tenebꝛas exterioꝛes. Nã l tũc alibi Mon ſumus ſufficiẽtes aliquid cogitare ex nobię ri diyit rex miſtris. Ligatis pedibo eius et manibo mittite tanq; ex nobis:ſed oĩs noſtra ſuſficiẽtia ex deo eſt. Et q Nle eum in tenebꝛas exterioꝛes eriq; qim arguti gloꝛiat᷑:non in ſeipſo ſed in dño gloꝛief᷑. Vñũ igit cõſide noõ erubeſcunt. ſed ſemetipſos excuſant et ſalſitate tu⸗ tia ex ꝓpꝛia iuſticia exoꝛitur in Hib/ Execrabilisẽ oĩs rd ent vt cayn.qui odio fraterno innocentẽ fratrẽ vena⸗ homo deijciendus a deo vt ſpũs ille lucifer de celo ſi cõ . 60 bat q anteq; pficeret et poſt patratũ fratricidiũ vocatꝰ fidat in ſeipſoſuſtum ſe reputãs ex actionibo legiſ/Sʒ J H u4 a dño non erubuit: pptius conabar᷑ falſam excuſation? necdũ lex moyſaica ſed etia euangelica p oĩa deducta ſ aſſumere. NHecnõ et parẽtes ſui a tali ꝑuerſitate nõ fu actum non ſufficeret ad iuſticiã:miſi iuſtiñcati eſſemus erunt exoꝛtes qui et exiſtentes oĩm en peoe in pec⸗ in ſanguine redemptoꝛis/Geuerius quide decernen/ 4 cato et in delicto ꝑ inobedientiã depꝛehẽſi ercuſauerũt gum eſt in eü quis ſeipſo ſe reputat iuſtũ. ſeueriſſime 2 2„ votl-r ſe:in auctoꝛẽ eoꝛũ et vnus in alterũ ⁊ in ſerpentẽ erimni ptinus in eum qui ĩ ſua et pꝛopter ſuas iuſticias alios ſ 7 . * na refundentesut᷑ alij qui arguti ad peioꝛa labun aſpnatuſemetipᷣm ſupioꝛẽ ad alioſ compatiue aut de tur vt lerodes et exrodias cu arguerent᷑ aiohanne ba⸗ ſpectiue conſtituẽs:aut pꝛeter cõpoſitionẽ alios iniq̊s ptiſta poſt inceſtũ homicidiũ cõmiſerũt:et qð grau eſt ſeipm dütarat iuſtü fuerit rbäratug Twe⸗ redargu bi in eũ qͥ eos de haratro dãnatiõis conabat᷑ crige . tus helias fuit cum audiuit.reliqui mibi ſeptẽ milia vi o ti vero arguti ſilent nõ inueniẽtes quid obijciãt writa roꝝ in iſrgel qui nõ curauerũt genua ſua añ baal:qͥ nõ e⸗ ti:velut hic q obmutuit redargutus nõ tñ in aĩo coꝛre typo ſupbie ſed veſectu ignoꝛantie bonoꝛũ ceteris depᷣ ctus aut tactꝰ vera penitẽtia vt vemiã poſtularet/qũbẽ⸗ uatis · ſolũ ſe iuſie credentẽ atq; agentẽ opinabat᷑ eẽ re tur ligari ꝑedes:ne ſibi affectus boni intellectůs vri lictum. Quãobꝛzẽ adiecit ſaluatoꝛ palvl qᷓ talis cõfun iſn vltra ſubueniant. Similiter ⁊ manus:me oꝑatio bono deret᷑ non vera ſed pꝛeſumpta iuſticia et elideref conſᷣ er⸗/ rũ foueat urvro⸗ eſe Kal cõpeditus ne pꝑenas poſ dentia ex ſentẽtia diuina dãnata:et oibo neceſſaria ex/ inn/ ſit effugere: et manibo ligatus ne valeat cõpedesa pedi altaretur hũilitas . Duo hoĩes aſcenderũt in tẽplũ vt õ tin bus remouere.vt ex omni parte deñciat copia eugde oꝛarent Bona duoꝛũ ſocietas ſed et pluriũ in paricul ge di:et omnino a libertate poſſibilitatis ꝓpellatur/Exte⸗ tu ⁊ in virtutũ connexione ligata in eadẽ intentiõe pla . eret rioꝛes tenebꝛe pene ſenſibiles ſunt: qm interioꝛes ſůt cen di ei cni bona cũcta placent:⁊ diſplicẽt inimica vir⸗ Cbti quas ptulit homo interioꝛ dum peccaret.necnon et te tutibus/Erant iſti duo ſed neq; volũtate aut intẽtiõe ns nebꝛe in ex terioꝛes et interioꝛes etiã diſtinguuntur wt ccibant in vni aler ſibiplae ositer koiß aig dniu⸗ SS ia 3 nti ns 2— ,1— 1 ðèð OWU — = K =è 4 2 G orr 2 Liber cens. Sed ſibi placens deo diſciplicens faſtu erat: ſecd ſibi viſplicens deo in humilitate placebat/ Aſcenderut in templũ.audaĩi᷑ alcenſus ſi nõ agat᷑ fumo ſupbie.ſi ſiat ab imis ad potioꝛa.ſi a carne ad ſpum.ſi a ſpu in de um.ſi de mundana cõuerſatiõe in oꝛationis et cõtem⸗ plationis locu. Et beatus q aſceſiones in coꝛde ſuo di⸗ ipoſuit in valle lacrumarũ vt aſcenderet in latitudie di uinoꝛũ cariſmatũlſcenſus in templũ dimeſionata lõ gitudine latitudine altitudine virtutũ vitauu et viui⸗ ncantiũ rationales aias hoim Et templuũ vmi ſacramẽ toꝛũ eſt locus:quo adoꝛãdi niat aſcenſus. Opoxunaé occaſio huius aiceſiomis et expediẽs moꝛbo contendẽe tiũ captare celeſtia vt oꝛatio ſiat ſine qua ꝓtinus deſici unt iam inſiſtentes virtutes:et nõ habite in poſſeſſioę- nẽ non veniunt.Abſq; ipſa non pellunt᷑ moleſtatia:ne⸗ — PrRr- q; pꝛohibent᷑ eoꝛũ bella que pnᷣt de nouo cõſurgere. MRe cta eſt in hpibus ipſa ſocietas:ſi ad oꝛandũ coitur in te⸗ plũ dei. Sed qm̃ ſpũs eſt deus et veritatẽ amat. neq; templũ neq; deſertum neq; ſolitudo neq; eccleſia neq; cubiculũ manufactũ ſuſticiunt: vt oꝛatio in conſpectu ñi dirxigat. Sed ſpũs et veritas oꝛatione deducut añ thꝛonũ deiꝓpulſantem valide aures eius: vt repoꝛtet fructũ directionis ipſius/HNon aũut iſioꝛũ vnus oꝛatio nis eſt modus nec ſimilis fuit cõditio ꝓſeucãdi: nec ea dem imagine coꝛã deo aſtiterüũt. Na vnus eleuabat᷑ in aĩo.exultabat de ſuis oꝑibus in ſemetipio:oꝛe quidẽ ſe metipᷣm coꝛã dño ex laudibo extollebat. Alter vero in aio peccatoꝛũ pondere grauabat: erubeſcentiã patiens totus in ſuipſius cõfuſione manebat. Maniſeſtat hec iſtoꝛũ diſſimiles actiones. Qm phariſeus ſiane hec apud ſe oꝛabat.Deus gratias ago tibi: quia nõ ſum ſi⸗ cut ceteri hoim raptoꝛes iniuſti adulteri welut etiaʒ hic publicanus Solũ initiũ oꝛatioms laudanduʒ repꝛe/ henſione cares:cũ gratias agit altiſſimo Sic expedit ſi eri omnis oꝛationis exoꝛſum vt de oibus gratias aga⸗ mus dño deo noſtro:alias que oꝛado ſequunt᷑ pentus euaneſcunt. Sed nec iſte phariſeus mediũ ⁊ oeatiõis ſinem recta directione pfecit in ſpu et in writate cõſi⸗ ſtens.ſed illam omnino diſtoꝛſit in pꝛauu:cũ ie nõ eſſe ſicut ceteri fatebatur/Ergo ꝓ iſto locus ſingularioꝛ ſi ſaluandus.et fi damnadus pena diſtinctioꝛ:ſi non ha⸗ bebat cum ceteris poꝛtione.Et ſe pꝛeferens ceteros iu dicabat:denunciãs raptoꝛes miuſtos adulteros in agẽ? is/ Inſpiciat᷑ attete iſia puerſitas:et cõfidentia mala de inſticia pꝛeſumpta ꝓpueniengj vemenſ hic ante dei tribunal in ſuo tribunali ſe poſuitc:vt ſemetiplum iudi cansja criminibo autoꝛi tate ꝓpꝛia in ablolutionẽ pꝛoſi liens qui nõ erat vt ceteri alos condemnans ꝙ eſſent vtiq; rei:in auctoꝛitate ſua factus eſt audax.nõ in diui na ſubiectus/æld iudicandũ alios venit iniuſie:nõ ipſe iudicandus vtiq; iuſte.Nõ pectus ſuũ ꝑcutiebat in cõ⸗ 4 tritione factus pꝛo culpa:ſed oĩm et ſocij pectoꝛa wlut culpabilia feriebat. Suoꝛũ oblitus crimini:alia iudi⸗ cabat.Alioꝛũ oblitus aut ignarus bonoꝛũ: ſua bona ſu Per oĩa pꝛeferebat. Et quẽ ha bebat in templo et in oꝛa⸗ tione ſociũ aduerſo aĩo condenabat ex vitioannectenſ ad ſin laudẽ alioꝛũ cõdemnationẽ augmentum ad cri men: vlut etiã hic PabincanasEc uid oꝛanteʒ um deuitat dicens. Ho tio.Non iuſtic pꝛo ſe opoꝛtet alioꝛũ peccata palnrere. Na ſi oꝛat pꝛo ſe/ vt quid decernit in alios. Sl oꝛat pꝛo alijs cur iudicat et non miſeret. cum in partẽ mie nõ iuſticie tẽdat oꝛa⸗ cia non iudiciũ ſed miam oꝛatio depꝛeca tur. ſiue ꝓp ſe ſiue pꝛo ꝛoximis effundat᷑ et oĩno idio⸗ OCEHRSöä. on intres in iudiaũ cũ ſeruo tuo dñe:qꝛ nõ iuſtificabit᷑ . it᷑ in cõſpectu tuo oĩs viuesſaliS ſed ad caſum thꝛonũ cõſcendit q̃ temerarie de aljs in 4 dicat.ſemetipſum vero velut immaculatũ et immunẽ a veuctis abioluit. Hon eſt iſta oꝛatio ſed iudicium. nõ ſuppucatio ſed ſupꝑlatio pꝛo pꝛeſumptis iuſncijs et in ꝓ xumis ignoꝛanter vitijs exii nmangſtih pꝛofunidam rui nam ſe confert qui aſcendit ad iudicia ceteroꝛũ imo et vmius:pꝛout iſte cernebat in ſuũ in oꝛanoe ſociu pu biicanu Pgl tẽ Weñ tepuũs et locũ capiat ſeipm cæ=Pr -= cum ſuis miquitatibo ſtatuens coꝛã dno:cunctas iuas iuſicias pretermittens nii memoꝛas bomi luarũ actio num. ECrteni ſi wona ſunt cõmendatoꝛe nõ indiget: nec expedit ad memoꝛia eius reducere qui cucta nouit an teq; fiant. Exquo facta ſunt bona oꝛatione non indiget ſed oꝛare erpedit vt futura bona ꝓueniant. Non venu⸗ ant in oꝛantis iudici anie delinquetes:qᷓq; et piu ſit oꝛatiomb huihibus iuuare omes erred Ki A ſunt abijcienda poſt tergum:vbi ante diuinum coõſpe⸗ ctum ie ſtatuit verus oꝛans. Quid hic male oꝛans ha⸗ bebat tractare de ceteris miſi eos iuſus et huminb pꝛe abus adiuuare. Ded ſi wolebat oꝛando pꝛodeſſe: iudi⸗ care pꝛotinus non debebat. Igitur aut oꝛet pꝛo ſe aut pꝛo quibuicunq; indigentibus qui coꝛam deo in fidei templo ſe aſtruiq aut pro ſe tin:in alios nec mẽoꝛia ſeu aliqu:ibus inuectiuis preſumptuoie decernens. Non oꝛat ſed iudicatnon laudat ied blaſphemat.non cõme⸗ dat altiſnimo vota ſua ſed vituꝑerat aliena:qui detrahit actionibus pꝛoximoꝝlefas aliud ſue puerſitatis an⸗ nectebat ad cumulũ:cum ſuas iuſticias in oꝛationii iu dicium deduxiſſetl YHeiuno bis in ſabbato. decimaſ do omniũ que poſſideo Mon apte iſte memoꝛ erat verbi Phetici ꝙ omnes iuſticie noſtre quaſi pinnus mẽſtru ate. MNecuam euangelicus factus erat:vt noiceret ꝓeẽ ex benefactis ſerui inutiles ſumus debitum nobis po ſitum fadentes.Non enim ſe iactaſſet ex opere:nec bo noꝛum cõmemoꝛatio ſibi fuiſſet ad culpam ſi ex humi litate feciſſet. Hoc enim fecit cacheus:ſimiliter et pau lus fecit· YAlle vt aduerſus chriſtum murmurantes re primerei ꝙ ad hommẽ peccatoꝛe diuertiſiet: Paulus wero vt inamier gloriantes humiliaret. Hic auteʒ ppha riſeus vt ſe ſuper oeẽs extolleret et exaltaret ſeipſlum p⸗ parans ad ruinam. Scriptum enimeſt Ante ruinam eraltatur coꝛ. Sed ſapiens oꝛabat Extollentiã oculoꝝ meoꝛum ne dederis mihi. Oꝛare aduerſus coꝛdis ſup biam expedit quoniam facile humanus animus exar⸗ deſcit ad eam.ex qua demum exaltatus deicitur. Et ex⸗ tollentia intellectun veuitanda:ne nobis aliud videa/ mũr eſſe q; ſumus.Et qui preſumendo eleuant coꝛ ſu um domini dei obliuiſcuntur:ac ſi a ſeipſis nõ a deo bv na poſſiderent et facerent. Oe quibus per pꝛophetam dictum eſt· Eleuauerunt coꝛ ſuum et obliti ſunt mei. BGeipſum non deum ſufficientẽ a ſeipſo aſpicit.qui bo na ſua laudibus effert cum non ſimus ſufficientes co gitare aliquida nobis tanq; ex nobis.ſed omnis ſuffi⸗ cientia noſtra er deo eſt. Qua male gloꝛiando ſe iactat quem infallipulis iudex non appꝛobat M:oinde inquit aplus.Qui gliat᷑ ĩ dno gloꝛier. Non enim qui ſeipſuʒ cõmendat ille probatus eſi:ſed quem deus cõmendat Memo iudexet teſnis et laudatoꝛ eſſe xebet operum ſu vꝛi. MPauci eni ſunt qui ſua ꝓpria non decipiãtur in cã Hropeium placitum in homimbus dominaturalioꝛũ Diſcretioꝛbus eſt cõmittenda iudicijs. Que ꝓpter deũ aguntur ipſius ſunt cõmittẽ da iudicio an laude an vi tuperio digna ſint. Probatusa ſeipſo aut ab homini⸗ bus coram do reprobatus eſt. niſi com mendatus ab pſo qui opus quale ſit et intentionem quo tendat qaf ſectio uantum inualeat precognoſcit:qui eti⸗ plus magnis aflectibusq; opibus bit 1 phariſeo De parabols phariſaica pꝛoceſſit oꝛatio:vt diuiſus a ceter oꝛationeʒ ſuam a virtutibo ſequeſtraret. Vocalis quidem oꝛatio/ non oꝛatio vera:ſed opus virtunis eſt. Elirtus in habi⸗ tu mentis:opus eius ad exeꝛcitiũ coꝛpis ſpectat.Diui ditur plerũq; opus a virtute:vt neca virtute ꝓcedat⸗ opus virtutis appareat. Er intentione agentiu opa iu⸗ dicantur. Intentio internaſpondus opibo facit. Dꝛeat ſepe ſed non ex illa virtute oꝛandi qua olum in ceü in⸗ tendit᷑magis aũt in tentiõe placendi his qui ſoꝛis ſũt. Similiter et ieiunium ag᷑ a erc 18 Gione ſiqui dem er publicano humnlis oꝛandi foꝛma obijcit q w⸗ lut phariſeus ingreſſus in templum ad ꝓpiciatoꝛiu nõ ampꝛopinquauit: neq; ad ſecreta velamina et ad ſancta ſanctoꝛũl Sed alonge ſtans nolebat oculos ad celũ le uare:ſed ꝑcutiebat pectus ſuum diceẽs.⸗.ũñe Puiciꝰ eſto mihi peccatoꝛi Aut iſte publicanueæex iudeui erat pub licis officijs deputatus ſicut et matheus:qut ex gentili bus ad hoc ꝑ ſenatoꝛes romanos reipublice oꝛdinatuſ Quoquo mõ ſe haberet rei.officium videbatur in cri⸗ mine. Aut ſola pabola eſt ſine veritate geſtoꝛũ quãuis ſeriem acceperimus in idem redit lcõm intentione et ſententiam ſaluatoꝛis:qui volebat oꝛdinare humiles 7 bũiliare ſuꝑbos. Ingreditur ille templũ ſcʒ ſalomoniſ ex licentia qua cunctis ad oꝛandum patebat introitus vt ipſe dicato temploa dño poſtulauit VIngrediat᷑ qs oꝛare patrem wlens catholice fidei tempiu de cõmuni dei licentia qua oẽs inuitant᷑ ad fidem:et tipum poꝛtet in anima et coꝛpe publicani/Gtet alonge conſiderati⸗ one humili et in ſeipſo ꝓpꝛia reputatione vileſcat quia longe ſumus a deo inñmito interiecto ſpacio naturarũ. Ille deus. nos homines.ille immoꝛtalis. nos moꝛta⸗ les.ille iuſtus nos iniuſti.ille pius nos iniqui.ille bea⸗ tus nos miſeria natura aut yoluntate conſiſnmus. q⸗ uis ex vnione naturarũ ſit facta quedam ꝓinquitss. Seg nec ille deſtitit eſſe quod eſt:nos deſunmus eſſe⸗ e quod finmmus/oñnge ſiandum:quia peccata noſtra ſũt que diuiſeruuit inter nos et deum. Longe: quia a lege eius lõge facti ſumus:qũ per impietatè a deo receſſe imꝰ? conuerſi ad nos et ad delectantia foꝛinſecum ſenſ uz re cedentes ab ipſo in terra ſcripti ſumus:et ad illam icli nati pꝛeſſi deſuper pondere peccatoꝛũ quanta magni tudo inuiſibilis ſpacij nos ab ipſo ſeternit:ſi mente ri⸗ mamur in dignitatem noſtram in quã nos culpa traie cit.O q; ineffobilis longitudo vbi nulla conuentio lu cis ad tenebꝛas.chꝛiſti ad belialicos. virtutis cum iniqᷓ tate. VUbiq; nobis eque deus adeſt:nos autẽ ab eo mo⸗ ribus et affectionibo elongamur. non terrenis ſi pacijs neq; marinis diſtantijs.Ac per hoc longe ſe mente ſia⸗ tuat ille qui pꝛo ſuis abeogandis criminibo oꝛat⸗ mĩaʒ pꝛecatur in ꝓfunda contẽplatione factus ſunpſius:qᷓs er natura/qualis ex culpa et affectione cõſiſtat Attamẽ iſta elongatio humilis ppinquitatẽ facit ad deũ virtu⸗ te quidẽ que maioꝛẽ vim qᷓ; coꝛpa cõnerxionis et cõiun⸗ ctionis habet. Seatus ergo qui nouit cũ odio facti q̃n tum a deo receſſerit in regioneʒ longinquã nullã ima⸗ ginẽ bonoꝛũ habentẽ:ſolũ taleiſ recipientẽ tenentemq; incolas omniũ bꝛutorũ aĩaliũ in ſimilitudine cõuiuen tes. Initium repedandi ad patriã dulcẽ ſi quis cogno nerit quam in amarã et remotam reefſerie ſuc ⸗ Stans iſte ſic alonge nec volebat oculos ad celũ leua re. Mos antiquoꝛũ oꝛatoꝛũ fuit et chꝛiſtus aliqñ ſerua uit vt oꝛantes oculos leuarent in celum: vlut in altuʒ locum pbi ſedere deceret altiſſimã maieſiatẽ Fecerunt boc q;plures ſancti patres veteris teſtamenti etiam gẽ tiles ad celu leuabant oculos:cum ſuos deos deaſc in ſuis opoꝛtunitatibo precarent᷑.Et ſummũ dei eſſe ĩ ce ₰B Baluatoꝛis lis imo ſuper celos ab ommibus natiõibo creditum eſt. Et dauid gpte diſſeruit:ad te leuaui oculos meos qui habitas. Et Hieremias tremens ait. euemus coscia noſira cum mamby ad dñm in celo Ex multis eti min tis ꝑſpicue oſtenſum eſt ad celum wros ſi uſpicere oꝛa⸗ toꝛes in deſignatione ꝙ quauis deus vbiq; ſit ibi ma/ xime ob excellentia loci quo mimme indiget ob oſtenſi onem ꝓꝙ in altiſſimis habitat: et ad illa humanis inin/ ſibina loca homines inuitat. Sic ex infuſione atq; do⸗ ctrina codibus hominu infuſum eſt. et vt quoda pꝛeſa gio auelli querant homines a terrenis. Quia celu celi dño:terram aut dedit filijs hominu. Sed vera humili tas arcet ? ꝓprioꝛum facinoꝛum conſideratio vetat vt nec oculos leuemus in cel ad illam ſq; regionem q̃ no bis aliquo naturali aut ciuili iure non cõpetit Eit quid motalbus et miſeris lares immoꝛtalin et beatoꝑꝝ ocu lis fatigare Ignoꝛo quid magni nouerit iſte publcanꝰ ꝓ nec oculos voluerit ad celum leuare qð non ſolũ ho⸗ mines ſed etiam incuruata in terra aĩalia intuent. Edi dit et reliquit oꝛatoꝛibus poſteris ipſe doctrinã qua hu militate cu ad oꝛationẽ accedimus repꝛimamur:cũ nec voluit oculos ad celũ leuare.egimus etiam anachoꝛi tas et q;plurimos cenobitas oꝛantes nec ad celos ob confuſionẽe ſcelerũ. ob indignitate. ob humilitatẽ nec oculos leuãtes in celum wllut illius patrie offenſoꝛes et indigni exiſtentes aſpicere lares mundoꝛũ et imma culatoꝛũ ſpirituũ qui altiſſimo ab initio inculpate ſer⸗ uierunt:neq; der voluntatẽ facientes in terris ſicutĩ ce lis agitur et impler᷑. Sed quãto magis oculos coꝛpis ex humilitate ſubmittebant:tanto amplius mterioꝛes oculi leuabant᷑Et qq; plalmiſta decantet:ad te leuaui oculos meos qin habiulas in celis ſic intelligeqũ eſt auxilium ⁊ omne bñficium noſirũ aliũde nobis pꝛoue nire non poſſit neq; poſtulandũ ſit ab alnjs dijs pꝛeter qᷓ; ab eo qui habitat in celis non ſitu coꝛpis ſed in ple, nitudine oſtenſe maieſtatis.Attñ parũ aut nihil vidẽ⸗ tur alta ſapientibo et hoĩibus curioſis actus coꝛpaleſ ad diuinum cultů exrhibitinon gduertentes ꝙ metis q̃li⸗ tas qualificauit et coꝛpus.⁊ ſicut ipſa conſuſtit iplũ cõ⸗ ſiſtere fecit:et pꝛo ſignis ſunt oſtenſiones qualeſcũq; foꝛinſece.cuiuicemodi exiſtant inuiſibiles anime qlita tes. Et coꝛpaliter virtuoſis actib colendus eſt deꝛete nim ipſe ad nos non ſolum ſtudio mẽtis ſed coꝛpis ex⸗ ercitio factus eſt.Apte igit᷑ iſte publicanus mente ia ex 1 male actis contritus oculos non leuabat ad celũ cuiugs habitatoꝛem lummũ et ſibi aſſiſtẽtes in terra quo veterem poſita ſeruant ſidera legem. nulla iobedi entia irritatam ſuꝑ quod angeloꝛum cetuſ coꝛã eterno deo inoffenſibiliter gratulatur. Que iura celum aſpici endi hoibus compꝑetunt.creatione conuerſatione atq; affectione terrems. Sunt ne ſolute inimicitie quaſ cũᷣ deo ſupniſq; ciuibo noſtra pꝛauitate contraxrimꝰ. Dul⸗ tam moderationis materiaʒ poſteris pꝛebuit publica⸗ nus:magis vero ieſus ſuo cõmendans oꝛe ipſius hui⸗ lem actionem. Qui longe ſtans oculos nec leuanſ ꝑcu tiebat pectus ſuum dicensl Domine ppitius eſto mi hi peccatoꝛi Nercutiebat pectus non vt exterioꝛem coꝛpis aliqua partẽ magis delinquentẽ.ſed velut ſub qᷓ quieſcit inquietum ad mala hominis coꝛ ommũ mala rum actionũ fontale pꝛincipiũ:a quo exeunt que homi nes natura bonos inquinant.· Et mos contractus eſt (··⸗ apud fideles in eccleſia ſancta dei ꝓ penitentes pecto⸗ ra ſua tundant in ſeipſos culpam non in alios reſlecte⸗ teg et imienuts quodam modo qð animo de iquerũt E llerti verbo dictum eſt ꝙ ꝑcutiebat pectus ſuum aq 4 1 iaſſiſtetes in terra offenge/ rat. MPꝛoinde diſcrepãs a legibo celi cur aſpicit celuʒ. in 5õäs IP- 1— . .—— r 2 non alienum:non in alium refundens culpam nõ cau ſam non occaſionem nõ ſuggeſtionẽ ſathanica ſed lei⸗ pfſuʒ criminãs:qui ſi nollet nullo pacto peccaſſet. Oul ti enim ſumunt ſcutũ pꝛioꝛũ parentũ excuſationis im ꝓpꝛie ſuſpendentes ad collũ allegantes excuſationes iĩ peccatis:quas a ſe declinari petebat dauid. Non declies coꝛ meum in verba malicie:ad excuiandas excuiatiões in peccatis. In deum ꝙ ſicvoluit atq; pimiſit ſic natu⸗ ram fragilẽ fecit.in fatum in ſtellas in ꝓrmũ in necei⸗ ſitatẽ in conſuetudinẽ in exempla maloꝛũ culpa ꝙ ma / le fecerint inferentes nec ſuum pectus ꝑcutiit: ied iuf fugium indecentis excuſationis naaru Sied men titur imiquitas eij duplici baculo repcuſſis vt nec excu ſatio in peccatis locum habeat que iola voluntate dele⸗ dicandis ſepe opoꝛtuna eſt excuſatio aliena vel ꝓpꝛia. ne innocens penali ſententia inuoluatur:ſed apud deu in⸗ fallibiliter oia cognoſcente nulla excuſatio erxpedit. nul la tergiuerſatio congrua nulla in excuſatione verwꝛuʒ vrbanitas opoꝛtuna.qm̃ alia ſcientia ſibi non poteſtin⸗ ferri de rebo q; ab eterno habuerit:qui nouit oĩa ſicut fienda erant anteq; fierent. Neq; vt hõ iudicat verꝰ de⸗ us qui eque falli et fallere nequit. Ygicur ſi mala com⸗ miiſeris quid excuſas. Quid autem trepidas ſi non fe⸗ ceris.Ald huius peccatoꝛis publicani imaginẽ vnuſqᷣſ/ q; percutiat pectus ſuũ conteres in aĩo ſemetipſum ſo lum ſe aſſeꝛens ſuoꝛum maloꝛũ actoꝛẽ ſineę admuxti conſoꝛtij aut excuſatiõis impꝛopꝛie ſua pectoꝛa tundentes mole contriti pꝛeactoꝛũ maloꝛũ ſed nec ſummouẽtes occa ſiões et cauſas.nec cautelas preparates ad poſtera. nec ſemetipſos ad optima diſpo nentes:confirmant tunſiõibi peccataſnõ remouẽt. Ex⸗ pedit autem ad remoueda peccata et ad pꝛo foꝛelactis miam conſequendã cũ mentali penitudine atq; tunſi⸗ one pectoꝛis occaſiones et cauſas remouete mclie in cautela maxima fieri pꝛo futuris:et oꝑe ſuſceptibilẽ fieri antidoti virtuoſi. Adiecit etiam iſte publicanuſ ad tres coꝛpeas actiones ꝓſeucatiuũ verbum dicẽs! Do⸗ mine ꝓpitius eſto mihi peccatoꝛi Cõfiterur dũm oĩm creatoꝛe· confitet ꝓpicium.confitetur creaturam ſe eſſe quam fecit dicenſ mihi.conſitet᷑ malũ qð ipſe appoſuit adijciens peccatoꝛi.Acſi diceret. Omniũ deum verum dñm meũ voco et peto adeſſe pꝛopiciũ.Pꝛopono qᷣͥd fe ciſti:⁊ quid feci. Tu me feciſti ego me peccatoꝛẽ feci Er go ꝑ te remitte quod feci ꝓpter id quod tu creando feci ſti. Si peccatoꝛe ſolum alpicis quem ego feci:damna⸗ boꝛ. DBi me vero quem tu creando feciſii conſideras: p⸗ icius eris iniquitati mee.ne deroges creature tue Nõ ſolum allego quod feceris quia culpa ex factione caret: nihil enim maculatum facere potuiſti. Pꝛopiciatione non indiget qð culpam non habet. Nec dumtaxat alle go quod feci quia dignum eſt a ꝓpicatiõe repelli. Etrũ qʒ connecto petens:mihi peccatoꝛi domine pꝛopicieſto Fidelis iſte ſermo et omni acceptiõe dignus.veritateʒ conſfiteri exiſtentẽ ſcilicet creatũ peccatũ.creatum vei et peccatum hominis.creatum mihi.peccatũ peccatoꝛi vt ex humili confeſſione veritatis gratia exauditionis obueniat. Auid enim eſt homo niſi creatura quedã di⸗ . gna ſactaſi umme donata pꝛo eo ꝙ in ſua editione ima⸗ ginem ſui creatoris accepit non in viſibili ſed in inuiſi bili parte vt eſſet ſpuͦs incoeruptibilis immoꝛtalis libe ra in arbitrio:quedam iS Aerütame multi eluxio diuine bonitatis in terris pꝛout ſepata ſubſtantis erat in celis apta vnioni diuĩe Nr quam in fine ſeculoꝛum accipiet receptaculũ diuinoꝛũ cariſmatum:cui demones ad exerciciũ.angeli ad cuſto diam deputati ſunt.ſuſceptibilis ex demeritis pene ꝓ merito gloꝛie.tantũq; a deo diligi potuit vt pꝛo lua re⸗ demptione illum aſſcripſerit ſeue pene. Quid aũt pec⸗ catoꝛ niſi ommiũ hoꝛum vt eſt in ie deſtructoꝛet diſſi⸗ patoꝛ.auertens ſe a potioꝛibns ted ad minoꝛa conuer tens pꝛopria delectatus poteſtate. ſui abijciens legem ei. pꝛopter le contemnens deum.pꝛopter quem cõte⸗ mnere debuit ſemetipſum. Pꝛoinde vide me factum tam dignum a teet peccatoꝛem tam malum a me pꝛo quo edo pꝛeces. Pꝛopicius eſto mihi peccatoꝛi. Remo ue additum: conterua creatum. Pοο dubio miaz ac cipit miſer ſi ſuam miſeriam cognoſcedo etia in dei bo⸗ ctante aut conſentiente fiunt:que nulla lege aut impe rio niſi diuinis aſtringit Mec penitentes dum excuſät miaʒ coniequunt᷑.Apud terrenos quidem iudices qui plerumq; ab ignoꝛantia detinen kin alioꝛũ cauſis diiu⸗ mitate confidit ⁊ expoſcit humunter quod neceſſarie no uerit vtiliter qm̃ nõ obliuiſcetur milereri deus neq; cõ tinebit ĩ ira mias ſuas ſcom quas dauid petiuit ſibi w mam dari:et obtinuit cum dexiſſet:miſerere mei deus ſcom magnã mĩiam tuã. Magnã poꝛro confitebat᷑ mi⸗ ſeriam qui dei pꝛecabat᷑ miam magnꝗ. Super infirmi tate magna magna medicina depoſcitur: medicia ma gna magnitudinẽ in firmitatis arguit. Et cum ipſe da uid dixit coꝛam nathan peccaui audiuit extimplo:tran ſtulit deus peccatũ tuuma te:et non vult deus moꝛtẽ peccatoꝛis led vt cõuertat᷑ ⁊ viuat.Et de ipſo ſcriptura dicit. Miſereris oĩm dñe et nihil eoꝛũ que feciſni: diſſi mulans peccata hominũ pꝛopter penitentia. Manſue toꝛũ aũt et humiliũ ſemꝑ tibi placuit depꝛecatio. Quã obꝛem ſaluatoꝛ parabola coaptauit ſuꝑbos et in ſe cõſi dentes aſpꝑnatoꝛeſq; alioꝛũ refellens:et hũiles in virtu te firmauit dicesl Elmen dico robis deſcendit hic ab il lo iuſtificatus in domũ ſuã ſcʒ publicanꝰ hũilis a pha⸗ riſeo ſuꝑbo. Elnde iuſtiſicatus Quia ſe cognouit inex cuſate peccatoꝛẽ neminẽ alꝑnas nõ in ſe cõfidens ſo lIũ mĩaʒ dei inploꝛabat:quẽ deus iuſnficauit ex mia nõ inſpecta pcti miſeria. ab illo phariſeo remanẽete in alti⸗ tudine coꝛdis ſui. Ratio aũt irrefragabilis ſubinfertur AQuia omnis qui ſe exaltat huminabit᷑.et qui ſe hũu lat exaltabi? Eraltatio a ſeipſo ad caſum fit et eo pꝛo fundius quo excelſius affectata ſublimtas Nemoa ſe ipſo aſſumens honoꝛẽ dign eſt illo magis vo pꝛiuãd Si lonus eſt hõ cur ſubumia petit. Si aũt malus de⸗ pꝛimi non exaltari meret᷑. Si lonus eſt virtute qͥs bo/ nus eſt. Elirtus nil extra ſe pſaʒ querit ratũ tenẽs vnũ eſſe poſitoꝛẽ eiet retributoꝛũ infallibilẽ actiombo eius: Ac ꝑ hoc apud hoĩes nihil querit:qui ex virtutũ actiõi⸗ bus ſperat a eo. Nec dicenda eſt virtus digna celeſti⸗ pus exaltationẽ apud homiĩes querẽs. de pꝛopꝛia vir⸗ tute preſumere nõ eſtꝓ virtute ſed ꝓ vitio iudicandũ AQuo igitur te ex ꝗ et añ queo hõ te exaltãdo ptẽdis. Vlq; quo: Jgnoꝛo.Ex quo. Ex natura ſubſtãtia ꝓpꝛia copia rerum:ex adiectiſ qlitatib: Hoꝛũ mibil a te: ſec pe nitus ab alio accepiſti. Ante quẽ vero. Si ante homieſ virtutẽ pdidiſti et pꝛemiũ.cu virtꝰ/ nõ ſit ad oĩes ſed ad deũ et fallunt et fallunt᷑ hũana iudicia:deus aũt im⸗ paſſibiliter ſe habet ad hec. Si añ deũ inuacuũ lalvꝛaſti noluit eni infallibiliter oĩ te depꝛeſſiõe aut exaltatiõe di gnuũ in iuſticia iudicahit nec ex dilatõe pꝛeteribit ipᷣa iu ſiicia.niſi mutatie illã pꝛeuenerꝭ in alterã ꝑtẽ Cur igi tunr in cõſpectu dñ̃i te eraltas qͥ nemine magnificat m⸗ ſi dignũ.neminẽ a ſe repellit niſi indignũ ex voluntate ꝓpꝛia ima petẽs ad ſublimia extollere nõ in patiẽti aĩo iain depꝛeſſus.Aliud eni eſt ab alio huiliari:aliud hũili gre ſeipſum. Pꝛamum duphiciter ledit ſi defuerit volũ taria patientie virtus:ſcom vo ſempꝑ ad pꝛemiũ reſer⸗ uatur. YIpſa pꝛotinus ſaluatoꝛis hic et qꝗlibi nobis eſt De parabolis patrona ſententia quia qui ſe exaltat humiliabi᷑:q̃ ve⸗ ro ſe humiliat exaltabitur. M De paralola poſita pꝛo oꝛationis inſtantia ſcom ¶u cam. Capitulum XXVI rtum en ꝙ natura homnes facti ſumus xo⸗½ c luntate noſtra maliſgratia dei iuſti diuina ope indigui:nullam ex nobis ſuſicientiã ſed fe⸗ ctum habentes.Et ni ſi abſterſerimus qð pꝛaua volun tate cõtrarimus:iuſta in nos pena deſeuiet. Igitur vt qð ſumus natura ſeruet᷑ et qo mala voluntare additũ eſt depellatur.et vt iuſti exgratia ſimus: dei mia ⁊ adiu toꝛio indigemus.Er vt defectuʒ in partẽ alterã trani⸗ feramus oꝛatione penitus opus eit:ex qua magna no- bis cõfert᷑ autoꝛitas vt nobis feciales aiij necenarij nõ ſint ſi reconciliari pꝑtimus apud deum. Unuſquiſq; ꝑ ſeipᷣm poſt illã ſummã mediatoꝛis eterm atq; fecialis humanitate ꝑ crucẽ tractatã concoꝛdiaꝑ oꝛationeʒ va let inimicitias inter nos et deũ tollere ppibere contra⸗ riũ et obtinere qð expedit.veruntñ ſi pſeuerater oꝛaue rit et ſi non deſtiterit etiã non auditus:nlxſitãter mẽ ti pꝛeſigens qð aut ſuũ votũnut melius in tꝑoin loco/ in factop ipſo accipiet ab eterno deo eterne decretum. Sepe quidẽ in hoc oꝑe de oꝛatiõe tactum eſt:ſed hic ſo lum quod ſaluatoꝛ videt᷑ intẽdere ſcʒ oꝛationis inſtan⸗ tiam inquiramusl Quia opoꝛtet oꝛare et nõ deficere Oꝛatio ſi ad quẽ fiat oꝛantis defectum arguit aut quia patit᷑ qð moleſtat.aut qꝛ nõ habet qð expedit: necnõ et copiã eius cui exhibe qð poſſit vtrunq; depellere Que tam diu eſt agenda donec mala paſſio pellat:et pꝛeſte tur expediens: Et qm̃ indeſicienter exterius et inter? nos vndiq; mala pꝛemũt indeſiciente oꝛationẽ expedit exhibere.Nec adhuc degẽtes penaliter in hac vita moꝛ tali accepimus terminationẽ votoꝑ neq; aliqͥd vltra ve limus imo nec velle poſſimus pꝛeter illud ſummũ bo⸗ num qðõ velle hominũ terminat: mõ faſtidit qͥn iꝑ habe⸗/ re velit. AInnumerabilia quidẽ ſunt pꝛemẽtia mala ma xime illa inuifibilia qᷓ infert inuiſus hoſtis antiquus:ſa tagẽs aĩam ſuis fallacijs auertere a vero 1 ſummo deo ĩpellẽs in illã ſuꝑbiã:vt nõ eleuemur vñ et q̊ ipſe deie⸗ ctus eſt Munq; ab hac vexatione quieſcit:ſtudens aias hoĩm illa ſagitta confodere qua ipſe non ab alio q;a ſe ipſo confoſſus eſt. Et philargirie laqueis irretire cona⸗ tur:et intẽperantia ſumendoꝝ et lubꝛicitate bꝛutali in quinat viſibile et inuiſibile noſig Rerdit ignẽ furẽ tẽ in nature cõſoꝛtẽ et tetra caligine vidẽdi tedio pꝛoxi mũ atq; fratrẽ:totũ eſſe noſtrũ inuoluit ad tepiditateʒ et negligentiã inclinãs virilitatẽ noſtr uefſi oſipſi ctiãa ſine demonibo facti ſumus demones:ſeducẽtes imo in ducentes noſmetipſos in cogitationes et actiones ira dignas/Obijcit ſe noſtris ſenſiba cũ ſiis amemitatibꝰ mundus trahens eos in cõcupiſcentias ſuas:quos aĩa male cauta poſt ſequit᷑. Et ſociata cũ eis:ſed ⁊ delectata in eis cũ mundo poſito in maligno duicia pacta trahit futuras et hoꝛrẽdas amaritudines paritura/ eũioꝛẽ wro ſed apparenter amenũ p ceter ſeipᷣm vᷣnuſquiſq; patit᷑ hoſtẽ:a qͥ quis erut vñ alios timeat vſſibiles ſeu inuiſibiles nõ habebit/uſta etiã moleſta mudus ha bet et infert et caro noſtra varie ſauciat᷑: vt ſeꝑe faciant exoꝛbitare a via in ſuꝑna tendẽtes. Hec inceſſanter ſi⸗ unt ad nos vt nec ſine bello ſpaciuʒ vite pꝛetereat: nec doꝛmẽs requiẽ accipiat agomſta. Nunqᷓ; et nuſq; in ſe culo pax eſt ab his reb hoĩbo ſuꝑ terrã Ergo bella ĩſunt pax abeſt:hoſtes ꝓhibere nõ poſſumus. Impoꝛtum ſũt aliqͥ viſi et cogniti:aliq̃ nec viſi nec cognin et q̃ pte inſi liant ignoꝛati.aliqui muti ſolũ exalpꝑectu ledentes:aliq ameniet dulces noſipſi exiſtẽtes. Quos oẽs nec vale r e F- Bealuaoris mus aliqñ noſtra virtute ſubactare:nõ ceſſantes nobi ſcü e regiõe habere cõgreſſuʒ Oꝛoinde opoꝛtet oꝛare ad illũ ⁊ nõ deficere:qui de celo ſolus pꝛeſtat quxiliũ ad tu endũ.Paucis aut nullis dedit de tam multiplici hoſte victoꝛia:cũ vſq; ꝙ aia excludat᷑a coꝛpe nõ quieicat᷑ a ſpi nutualibo bellis.ieq hoſtiũ repꝛimit vires ne vincant:no bis virtuteè reſiſtedi tribuens ne vincamur. Tota vita hois eſt milicia ſuꝑ terra.vt ſp oꝛare opoꝛteat nõ tales hoſtes coꝛa nobis intereãat ſed ne ſuꝑ nos ſuus viribus — H ugelan e Ec inuicti diuina virtute ab hoſibo huiu ſcemodi enſtentes ſic ſuꝑna cõſcendimus: ſed inclina⸗ tione virtutũ que nõ concedunt᷑ extimpio niſi qs oꝛã⸗ do datoꝛẽ expoſtulet. Ommifarie eſt opoꝛtuna oꝛatio ĩ ceſſabiliter impoꝛtũa.MHec ſic intelligendum eſt vt nul Cr en la ſit intercapedo tꝑis ab oꝛando: cum et ſopoꝛ interdũ oppꝛimat et aſſumendus cibus ſit ad valitudinẽ ⁊ ſpa⸗ ciu expediat ad qetẽe et plures cogant᷑ ineuitabiliter ad lalboꝛe.ſed ꝙ intetio noſtra ſit ad ulũ in ol vita ma 1 tꝑs luc atq; tenebꝛarũ nõ pretereat qn in aliqͥ ſin pa clO coꝛd altiſiimo aio ⁊ coꝛpe aſſiſtat᷑ ad oꝛandũ iuũ pꝛo expedietibo nobis in mileratioibo ſiis. Et oẽ virtutis o pus factu a nobis oꝛat ꝓp nobis quo pagedo opoꝛtʒ idge ficie ter intẽdere ĩ aio ex imoto amoꝛe:i coꝛpe vt ie poſ⸗ ſibilitas offert. Mec eſt defect oꝛatiõis aut opis:vbi nõ eſt defect/ valide volũtatꝭ.Hac neceſſitate oꝛandi pſpe⸗ cta:in exhoꝛtatiõe facti ad explanationẽ rei ſlaluatoꝛ pa ralvla poſuit dicẽs. Yudex quid erat in quadã ciuita teqͥ deu nõ timebat:et hoies nõ wrebatr᷑. Elidua auᷣt q̃ dã erat in cuitate ula et veniebat ad eũ dices. Elindica me de aduerſario meo.Et nolebat ꝑ multũ tꝑs. Et pꝰ hec aũt dixit intra ſe. Et ſi deu nõ tineo nec hoies vere oꝛ tñ qꝛ moleſta eſt mihi hc vidua vindicaboillã:ne in nouiſſimo veniẽs ſuggillet me.xlit dñs Audite q̃d iu⸗ dex imiqtatis dixit Auget pabola fide a exercitationeʒ oꝛadi:vt is cui pꝛecatio poꝛtigit᷑ ſalte iĩpoꝛtunitate ⁊ aſ⸗ ſiduitate vincat᷑ facturus petitũ depcatꝭ. Nec ad aliud pabola ſe videt᷑ ertedere:qᷓ; ut ĩdeficiente oꝛationẽ p vo tis ſe u erpeditiuis obtinẽedis faciat/ſcm miꝝ ꝙ tub iu⸗ dice iniquo exaudituro vidua iĩpoꝛtuna:deũ bonũ petẽ⸗ tes exaudiiurũ in ſinuat Moꝛrendũ niſi poſitone ne⸗ gocij ad negociũ.nõ ꝑſohe ad ꝑpſonam epiſtolarice aſſu ma teaigiare traicit/ ꝙ oꝛas petierit vltio nẽ quã e oĩmode ſibi reſeruauit ſicc milla tententiam mihi vindicta et ego errnSe aũt ꝙ exauditio ne data hoꝛrendãa locutionẽ imo ſentẽtia facit. Nec ĩdu cimur a ialuatoꝛe vltionẽe peteꝛe qͥ ⁊ a qͥ iubemur oĩa no bis illata dimittere:vt niſi dimiſerimꝰ primis noſtris ex coꝛde nec dimittat᷑ et nobis. Et ſaluatoꝛis ſentẽtia in pleriſq; ſcripture ſentẽtijs explicit et ĩplicitꝭ madat et inuit ꝙ niſi aliena mala dimiſerimꝰ nia penitꝰ nõ di mitti.Ammirationẽ facit et tertiũ ꝙ ideo exaudiuit vi duã illã in petitionibo illius ne ſuggillaret᷑ ab ea in fini⸗ bus ei:cũ nec res huiuſcemodi aſtint dnño neq; poſſint noluta iſta pꝛetereãt Solũ id decernaĩr coꝛationeʒ indeſicientẽ ex hac ꝑalvla chꝛiſt? aſtruxit vt impoꝛtuna oꝛatiõe ĩclinatꝰ ẽ exauditiõi iudex iniquꝰ. qᷓ ntomagꝭ in cliabit᷑ verus ⁊ lonꝰ deꝰ. Et terrere xoluiſſe vigef eos q alios cõpꝛimũt et arcere ne alios cõpꝛimãt qm ſicut iu der fecit vidue petẽti vindictã ipe facet eleciꝭ ſuis. Eñ ſubiecitl De ant nõ faciet vindictã electoꝝ ſuoꝛũ cla⸗ mantiũ ad ſe die ac nocte et patientiaʒ habebit in illis. Dico aũt vobis qꝛ cito faciet vĩdictã ũloꝝ ſcʒ indeficiẽ⸗ ter ad ſe clamãtiũ.lerũtñ filꝰis vemes putas iue⸗ miet ſidẽ in tra Quia 'ᷣm fidẽ opibo fult ꝓpꝛid vl alie ns fiet retribuer᷑ cuicũq; moꝛtaliũ. Querit finꝰ hoĩs inuemire fidẽ imo fidelitatẽ Fides mult: ſed ſidelitas paucis ĩeſi. De parabula ficulnee ad dinoſcentiam fu turoꝛũ ſcõm atheũ marcũ lucjq. Cap. XNVII AIgnaq;uis non ſemp nec oĩbus:tñ interdũ 8 aliquiby petentiby data ſunt. Et ſeoꝛſum etiam intentione petentiũ vt iudei ſublimitat) ſi⸗ gnuͦ querentes infirmitatis acceperut: recõmendando ione pꝛeteritũ capipiſciũ p chꝛiſti bumanatiõe futura. Juſte quidẽ ſigna denegant᷑ optata:opoꝛtune aiq; vti⸗ liter petita concedunt᷑. HMinc cũ multa percula fucura denuncigrent᷑ a chꝛiſto ſignu expꝛeſſum et tacitũ expe⸗ titũ eſt:ſi qñ talia eueniret. Et inter cerera de ficulnea ſimilitudinẽ ſeu palvla poſint. Attñ potius inter ſimili tudines hec ponẽda erat:ſed ſic dictu eſtl Ab arlvꝛe fici iſcite paralolã Ficus abſq; floꝛe ĩ fructus pdijt. Nec eius geme pꝛius in floꝛesq; in fructꝰ erũpunt.imo ſic in fructus ꝙ in floꝛes nunq; Et inter ceteras arboꝛes fructus edit dulcioꝛes:vt cũ ad maturitate pꝑueniũt in terius et exterius mãdi pnñt. Succus er lacte eit:pꝛu ritum interdũ ⁊ incendiũ faot.Darũ durabilis fruct⸗ eius:niſi decoquat᷑ ad ſolẽ Ex huiuſcemodi folijs male ſe tent ada:acſi de illa comediſſet arꝛe interdicta. Ge cerũt enĩ pꝛimi parẽtes poſt peccatũ pericomata ficus: excuſatiões quidẽ ⁊ tegumẽta verboꝛũ non de his q̃ nõ fecerunt ſed de his que fecerunt. Nemo de eo qð nõ ſe cit niſi calũnia ingerat᷑:ſed de eo qð patrat timẽs penã ſuffugium excuſatiõis inquirit Acpꝑ hoc in argumentũ trahit᷑ ꝙ ſic vocata fuerit ab ĩpoſitiõe ade vetita illa fru tex:ſed poſt peccatũ nomẽ ſcietie boni et mal imꝑpetu/ um acceptura.A qua ſaluatoꝛ voluit pabolã traxre ad/ ea que futura erant vt ſicut pꝛenũcia eſt eſtatis: ſic ma loꝛũ tantoꝛũ crebꝛoſitas regnũ dei finẽq; mũdi denun⸗ ciet eſſe vicinũ.MNa ſicut tres euãgeliſte referüt multa pꝛeire picula dicta ſunt añ vltimu ſaluatoꝛis aduentũ vt non ſolũ in rei veritate credant᷑ iſta fieri:ſed etiã iuu ant cito poſt ſequi aduentũ filij dei de oĩ actiõe moꝛtali⸗ um ſentẽtiã ꝓlaturi. Ab arboꝛe inqt fici diſcite pato⸗ lam. Cü ramus eius tener fuerit et folia eius nata: ſci tis quia ꝓpe eſt eſtas. Ita et vos cũ videritis hc oĩa fie ri:ſcitote qꝛ ꝓpe eſtet in ianuis ſeu in oſtijs Alius aũt euangeliſta plus expꝛeſſit! Olidete ficulneã et oẽs arbo res cum ꝓducũt iam ex ſe fructus:ſcitis qꝛ ꝓpe eſt eſtas Ita et vos cũ videritis hec omnia fieri:ſcitote qꝛ pꝛope eſt regnum dei Quãauis oẽs addant᷑ arbvꝛes fructiñ⸗ cantes ad eſtatis pꝛeſagiũ:tñ arbvꝛ fici pꝛefert᷑ in ea deſi gnatiõe quã pᷣtulit lucasl Neuate capita wſtra qm̃ ap⸗ pꝛopinq̃t redẽptio veſtra vt alta letaq; cõſideratiõe ſi nis p ſanguinẽ meruerũt eſſe ꝑticixes/Et hi qͥ ſatagũt fieri non interpoſitiõe appaꝛentie velut floꝛũ:ſed ilico ſi cut in bonoꝛũ oferi fuckui Nec aĩo amaro ſint in agen lij dei expectet᷑ aduẽtus:ab his re Rke aunus dis:ſed ferant ola dulciter pꝛo ſperãdis/Et mature oĩa fiant vt ex recta intẽtione atq; laudabili teſtimonio di⸗ gna redqant᷑t maturus fici fructus interiꝰ et exteriuſ placet/QAQui ſi ſeruãdus in longũ decoquia ſole opoꝛtz. ſic a opa noſtra ſi ad erernitatẽ in beatitudinẽ tentam inducere. ſub ſole iuſticie chꝛiſto ſupponamus:vt ipſe ſua virtute pſciat imperfectionẽ dꝛũ. Mõ enĩ opa nia quis digna qꝛ in tpe et a tpalibo? moꝛtalibo factt. ſtereni btĩtudine ſoꝛtirent᷑:niſi chꝛiſtus eternus dei ſi⸗ ius di oteſtatiua caritate ſolidaſſet et indunſſet ĩ be atitudinẽ ulꝗ Succus lacteuſ ad puritatẽ trahit pꝛuri negelin aciẽs: vt amus ſi ta ex vicino dei filij pꝛeſtolamur vltimitati aduentũ:et ſi ſic ꝓpe factũ eſt regnũ dei/Uerutñ intelligẽtibo pſpicuũ eſi alia atẽplatide arbvꝛ fici ma xime ꝓponitur in futuroꝛi Ralolã:p eo ꝙ ꝓthoplaſti pꝰ eternã/. qda impatientia ſp in melioꝛa tẽ inſiciabile malũ ex eius folijs picomata teruerũt. Nõ eni illoꝛũ inobediẽtia tot malis ſpũalibo et coꝛpalibo il⸗ los et totũ futurũ gen/ huanũ aſſcripſit: ſed qꝛ teruert pixomata fic icʒ excuſationes in mamifeſtis pctis agen tes vt vnus alteri alter ſerpenti crime ĩponeret: vt tan dem culpa refunderet᷑ mn deũ qͥ tale aĩal edidiſſet.· Poꝛ⸗ ro ſeipſos et poſteritate iploꝛu ſi inexcuſate petiluſſent Vniã a tot malis atq; piculis abſoluiſſenjſine cũctati⸗ one hũiliter ſuꝓplicatib indulſiſſet illis de?. vt ſalteʒ ex traductione culpa nõ eſſet.q́;uis qlibet potuiſſet ſuo ar bitrio rer iſſeſſih in hac vita illa cõfirmationẽ acce pit. excepto chꝛiſto q̃ ad vtranq; ꝑtẽ hbero arbitrio vti otuiſſʒ.qm̃ nemo pᷣterq; ipſe ĩ moo moꝛtaliter degẽs vViauit et cõpꝛehẽdit.Danabilioꝛ fuit illa ercuſatõis ſu Nbia q; inobedietia pꝛima.Crediderũt eni ſe tegere ſů⸗ mo deo et ſe abipio verlop folijs obuelare:cin mipil ob tegi PareſHacus igit᷑ in pabola vt ſciamus vnde mala/ vñ hoꝛreda futura iudicia vñ chꝛiſti ad iudiciũ timetur aduẽt:et amoueamuſ piomata qꝛ oĩa nuda ſunt ⁊ aa ta oculis eius. Itaq; nolite añ tẽpus iudicare fratres quouſq; veniat dñs:q illuinabit abſcondita tenebꝛaꝑ manifeſtabit cõſilia coꝛdis. ta ficus in futuro iudiciqrſ⸗ ex ꝑabola ſici dulces fruetus ꝓducẽtis.qm̃ ex dulcedie mũdi et carnis cũ excuſaiſamaritudo magna exoꝛit᷑: ex vuleedine vero virtutuͦ btitudo generat vrilla vulce/ do fici fructus ad ptranq; vitioꝛu atq; virtutũ p para- bolã relata dulcedinẽ ppꝑe credamꝰ regnũ dei etiã in ias nuis eſſe chꝛiſti aduentũ qͥ de oĩbo iuſte iudicabit actio⸗/ nibo vitioꝛu atq; vrtutũ:illis innmũ penale ſupliciuz alijs tribuens eternũ et beatiſicũ regnũ. Vñ dicamus ab arboꝛe fici diſcite pabolã:nõ tm futuroꝛũ ſed etiam coꝛrigendoꝛũ moꝛũ atq; agendoꝛũ. Magis nos chꝛiſtꝰ volint ex pabolis eius bomis moꝛibo eſſe inſtructos: ᷓ pꝛeſcios futuroꝑ. Quid eni rex venturax pꝛeſciẽtia vwↄ let ſi bonoꝛũ moꝛũ integritas deſit. Non eni ſciẽtia ſal uat ſed vixtus. Itaq pmayrime oĩs diu ma ſcriptura ⸗ modolibet edita: maloꝛũ cautelã ⁊ bonoꝛũ actione inſi nuat.Aliter aũt ⁊ ramꝰ tener ⁊ folia nata et fructꝰ pdu ctiici.ſeu alteriꝰ arboꝛis ex q̃b eſtas vicina cognoſct hoc innuũt:ꝙ diſpoſitio pꝛima mẽtis.folia cõfeſſionis edificatiõis et laudis fructus boni operis adeſſe eſtiuũ“ö claritatẽ ⁊ dilectionis ardoꝛẽ atq; lucẽ eternã pꝛeſagiãt Et ea ſimilitudie multitudo maloꝛũ deſtruẽtiũ mom alia nouitate donandũ dei regnũ primũ aduentũ ehꝛi / ſi in remotũ enũciant:vt affectus et moꝛes mutent᷑ in melius et alia vita requirat᷑ ardentius. De parabola decẽ differentiũ virginu p diuerſo fine ommũ electoꝛũ ſiue repꝛoboꝝ ſcom Oatheũ tmn. Ec pabola nõ ſic in rei fatto Capᷣ. XX VII h put ſonat lta geſta eſt. ſed fiectionẽ ſanctã ſalu toꝛ innotuit vt cautũ faceret oẽ hũanũ gen?ad futurã ſententiã audiendã q̃ ps hoĩm q̃ſi ex poꝛtionib⸗ equis admittet᷑ ad pꝛemia:reliq̃ wro excluſionẽ patiet Sub virtute vᷣginitat) a ſaluatoꝛe pabola poſi ta ẽ ⁊ O cõſummatiõe ſeculiqm̃ virginẽ fecit deꝛhuanã naturã in ꝑntibo pꝛimis:ſicq; ſeruatur ex coꝛruptꝭ geni toꝛibo in naſcẽtibo ceteriſ. Nec hoc coꝛpale nature donũ er ꝓpagatione que agit?᷑ ex coꝛruptiõe pꝛopter pctm̃ ab latũ eſt.Qð etiã in aduẽtu in carnẽ ſupꝛa cõmunẽ na⸗/ tuxe ꝓpagatõis vſum ſingulariter ⁊ miraculoſe ſe hůa 1 naãdo mõſtrauit:a ex vᷣgine natꝰin ſe ſuaq; genitrice ſer uauit. Gꝛandis factus doeuit poſt miſſionẽ ſpuͤſſancti: ſexus vſq; ad moꝛtẽ ania innũerabiles pſonas vtriuſ dm uit ad illã/Sʒ neccredẽdũ ẽ ꝙ ſub illa virgimitate coꝛ poꝛea in veeẽ calculata virginib:oĩs cetus ſaluandoxꝝ Sümouent᷑ oĩino picoma mon 7 aliud intellexerumn —— TES⸗oCU,,/,// .... ——— ᷓ b———V ——,,z——uuEuEu44-44-——— ſcl nis ius t 4, UH ua d tet ſ ni eni n t mn is cti i o: e parabolis atq; repꝛolvꝛũ ſit inculns Sub alia quippe virginita teĩ denario nũero chꝛiſi pabolã poſuit:ſub illa vicʒ q̃ in tegritate fidei apð oẽs getes vm ſummus et etern? te⸗ net et credit᷑ vrus deus. Pꝛeſerti illi ſunt intelligendi ſub iſta pabvla q chaiſtiane fidei ſignaculũ accepett. qͥ re gnũ celoꝛu qð eſt eccleſia militãs dicunt᷑:qui ſpõſo chꝛi ſto et eccleſie ſpõſe ſcʒ triũphantiꝓſi uſcepta fide wenire obuiã pnt. Nunq; et nuſq; aliquis fecit obmnũ ſpõſo et ſpoſe chꝛiſto et eccleſie in hoc ſeclo pꝛeterqᷓ; in ſignaclo kliei mſi obuiationẽ ad ĩpedimentu aut acceperimus ĩ contrariã actionẽ:qð hic neqͥt intelligi cũ oẽs pulſaue⸗ runt ianuã ſpõ ſi apꝑiri ei obnire poſtulates.ſed cõtionẽ illoꝛũ qui er ſide ſunt tmimõ capiamuſ:pꝛo quibo ſic pa ralvla poſita ẽ. Tũc ſcʒ ĩ fine ſechi ſimile eſt regnů ce lor decẽ virginiba:que acupiẽtes lãpades ſuas exierürt obinã ſpõſo et ſpõſe.Quinq; aũt er eis erãt fatue:⸗ qn q; pꝛudẽtes Megnũ celoꝝ eſt eccha pegrina merito vo cata regnũ celoꝛũ:qm celeſiis eſt q illã cõdidit et ad ce⸗ leſna pꝛeoꝛdinauit atq; vocaiit.celeſtibus illã Diſcipli nis inſtruxit · terrena ꝓpter celeſtia ↄtemnere docuit: ce leſtibo illa vᷣtutibo decoꝛauit ſibi regna celeſtia repꝛomi ſit. Mecnõ ⁊ regnũ celoꝝ pñtꝭ trãſitꝰ eccleſia dicit᷑ ꝓpter celata miſteria: in qᷓ ſi f credunt᷑ factoꝛuʒ oim modi a mẽte celant᷑. Et ꝓpter ſublimicatẽ quã woſſidet a ſyna⸗ goga.q ſi cũ ipſa in cõpoſitionẽ ducat᷑ terra eſt ipſa celũ ac omnes alie cõtiones in quib apparere votuit aliqᷓ re ligio bonitatis enarius wero nuerus ad eos q̃ accepe⸗ runt diuina pꝛecepta tali nũero pᷣtaxata.quoꝛũ aliq qͥn q; ſenſib delectati illa facere contẽpſerũt ſolum nomẽ virginal fidei reſeruãtes:aliq cohibẽtes a phibit qnq; ſenſus aĩo et moꝛib ſeruauere. Omnes tñ acceperunt lãpades ſuas:ſcʒ ſepauerũt put ĩ eis erat ad recipiẽdas diuinas repꝛomiſſiões G q̃nq; ex eis erãt fatue.qꝛ ſe a foꝛinſecis ſenſib decipi piniſerut Nihil ſtultius q; ſe nimntti ſuo dano ab inferioꝛe deuinci: cui poteſt reſinti. Quid ad maioꝛẽ fatuitatẽ hoĩbo aſſcribi pt.qᷓ; ꝙ a quin tuꝑtita ſenſuũ illecebꝛa peſſundent᷑. Merito ſcriptũ ẽ. Coꝛ fatui vas ↄfractũ:⁊ oẽm ſapiẽtiã nõ tenebit. Vas confractũ liquoꝛes nõ retinet.nec coꝛ fatui ſcietiã age⸗ 7. . =— . doꝛũ:mec nouit cauere q̃ ſibi pñt inferre iacturã. Nulla ſapiẽtia fatuo adeſt:q̃ ſe pꝛeparat in futuruʒ. Quinq; igit᷑ fatue qꝛ ſumẽtes lãpades ad obuiãduʒ ſpõſo ſpõ ſel oleũ fomentũ lumisl nõ ſumpſerũt Non cõſide rauerũt dei bñficia in oleo miſericoꝛdie deſignata grat? impẽſa moꝛtalibo.er q̃b ſapientes fierẽt ⁊ ſcirẽt qd agẽ dũ eſſet ꝓ receptꝭ bñficijs in merito retributiõis: vlut vnus de ſapiẽtibo ſcire cupiebat inqrẽs et dicẽs. Quid retribuã dño p oĩbo q retribuit mihi. Cõſideratio bñſi cioꝛũ ad gratitudinẽ ſapientẽ aĩam facit. Oleũ non ſin mere in hãc cõſiderationẽ nõ wmire enit?ẽ. Sapiẽteſ ſiuel oꝛudẽtes acceperunt oleũ in vaſis ſuis cũ lapadi bus MPꝛudẽtes fatuarũ eregiõe conſiſtũt vt qð ill de⸗ fuit iſtis aſſit. Quĩq; vt fatue teſ. cribunt᷑::qm̃ q̃nae coꝛ poꝛis ſenſus debita ſapĩa rõnabiliter frenauerũt Et ob uiã ſpõſo ⁊ ſpõſe wnietes in fide ſuſcepta:oleũ in vaſiſ ſuis cũ lampadibo acceperũt. Hic lãpades non ꝓ vaſis ſed ꝓ lũinoſis flãmis accipiunt᷑. Mã ſi hic vt ſupꝛa ð fa⸗ tuis ꝓ vaſis acciꝑent᷑:ſupfluũ eſſet hic bis vaſa replica⸗ re. Quis intellect?clarus hic extrahi poſſz: acceperunt oleũ in vaſis eñ vaſis ſi lapades p vaſis accipent. qᷓqᷓ ⁊ ĩ alijs locutiõib ĩ iſta ſerie text? euãgelici etiã ꝓ vaſis intelligant᷑. Sʒ ſi me nõ fallit iſta locutio:ſenſus huiu ſcemodi ẽ hñdusl Pꝛudẽtes vo acceper̃t oleũ in vaſis ſuis cũ luinib Na et lãpades viſe ſunt ĩ mõte ſyna in Datiõe legꝭ. Et aſpect qᷓ̃tuoꝛ aĩaliũ q̃ſi aſpect?lãpadarũ Na lapades in mõte lũinoſe flame. Et qtuoꝛ aĩaliũ al⸗ Baluatoꝛis rectus vt aſpectus lãpadarũ vicʒ lũinoſaxꝝ flãmap. qm̃ illa lex ignea fuit ⁊ lũinoſa pꝛe ceter alijs:quſq; qttuo aialiu a pareret aſpectus. Et qm caloꝛe habet ignea fla ma dei caritate oñdit qᷓ dedit legẽ reinentẽ ppim ne ab ipſo deflueret Et lume caritas eſt in qtuoꝛ mialibo Et lumoſe flame ſunt in vaſis pꝛudentiũ ⁊ oleũ qð lũinis eſt fomentũ: ut intelligant᷑ in vaſis aie q receptacła ſür diuinoꝛu bñficiox. Et oẽs naſcimur vaſa ire: ſed effici⸗ mur vaſa mie. Oleü eſt ipſa pia cõſideratio acceptoꝛuʒ ſimiliter et pmiſſoꝛũ.Napades fläãme bone intelligẽtie caritatis ſurſum tẽdẽtes ſunt:lumen q recte gradia⸗ mur. caloꝛ ne tepeſcamus. Ooꝛã aut faclete ſpoſo: doꝛ⸗ mitauerunt oẽs et doꝛmierũt. Moꝛa ſpõſi in id qd ad ludiciũ ſuturũ ꝑtinet et in cunctoꝛũ moꝛtẽ et in reſur⸗ rectionẽ traicit ꝙ poſt wocatiõeʒ ſuã ⁊ poſt acceptã ab ho minibo fide oẽs doꝛmiũt ⁊ qeſcũt in wluptatibo ꝓpꝛijs et actionibo wolũtarijs:et tandẽ penali moꝛte ſopiunt᷑. Et ipſe ſponſus moꝛat᷑ expectãs emẽdationẽ: daturus moꝛtẽ ⁊ demũ iudiciũ pacturus ¶ Oedia aũt nocte cla moꝛ factuſeſt:ecce ſpõſus wemit ente obuiã ei a pꝛima obuiatione fidei. Nec ampli? ſpõſa memoꝛat ſed ſoluʒ põſus in actiõibus miſterij hinꝰ.qm̃ nõ ad ſpõſam ſed ad ſpõſum ſpectat ſentẽtie ferẽde tudiciũ.Nec ſpõſa be ata iudicabit:ſpõſa vᷣo militãs in his decẽ ſignata Vir⸗ ginibo ad iudiciũ eſt vẽtura. Media nox ꝓfunda ac oĩ⸗ modã ignoꝛantiã arguit futuroꝑ.maxĩe tpꝑis quo iudi⸗ caturus adueniet:qꝛ de die illa neq; ſcit nemo ãgeli e in celo neq; filius niſi pater. Et tanqᷓ; fur ĩ nocte ita ve niet. Sinnhtudo chꝛiſti ad furẽ nõ eſt pſone ad ꝑſonã neq; negocij ad negociũ ſed tm̃ tpis ad tepꝰvt ſicut fur noctẽ in furando vt neſciat᷑ erpectat:ſic chꝛiſtus iudicij tẽpus ꝑ ignoꝛãtiq a mẽtibo oim abulebit lamoꝛ factꝰ in euitationẽ auditiõis oñdit ꝙ tã validus erit in tubi cinio angeloꝛũ ꝙ ab oĩbo ineuitabiliter audiet᷑: denüci⸗ ans ſponſũ repete venturũ.Et tria lec ſie cõnexe obue⸗ nient vt neutrũ ab altero ex differẽtia tꝑis diſcernatur ſcʒ clamoꝛ et reſurrectio coꝛpoꝝ et aduẽtus pacturi iu⸗ diciũ Cunc ſurrexerunt oẽs virgĩies ille vni et mali Let oenauerũt lapades ſuas . Surgẽt ptte tonãtiſ in ſua virtute mirabiliter. Oꝛnauerũt ſeipſas velut vaſa parãtes reciꝑe non merito pꝛemia. imo diuĩa lonitate atq; largitate donadal. Sed fatue vidẽtes ſe vacuas oleo priuatas lumĩel ſapiẽtibꝰ dixerũt Date nobis de oleo wſtro qꝛ lãpades nte extinguunt Oerito fatue. q; qð eis futurũ erat pꝛeuidere neſcierũt.iſecte terrẽiſ illecebꝛis. ſed tarde ſibi ꝓuidere voluerũt:qm̃ ampliuſ tpᷣs nõ erit. Mag aut pᷣter oẽm rõneʒ:ſi de aliẽis bonii ſe fulcire ſatagebãt. Fatuitas eſt tpᷣs nõ pᷣuenire ꝑ tpᷣs: vt poſſibilitas ipᷣa pmittit. Fatuitas eſt de aliẽa iuſticia in cõſpectu dei patrociniũ querere qͥ ſolũ iudicabit ex ꝓ pꝛijs vt nemo ex aliena ſed ex ſua danet᷑ nequitia: nuliꝰ alteri ſeg ꝑ miaʒ dei de ꝓpꝛia iuſticia coꝛonet᷑. Et ſi g ſeipᷣm coger vnuſquiſq; reddere rationẽ.ius in ꝑte wi totũ alioꝝ aliqs nõ accipiet:nec q̃ſqᷓ; traãſferre valet aut poterit in alterũ iura ſua. Sate nobis fatuis nũc factis ſapiẽtibo et cognoſcẽtibo fatuitatẽ noſtrã de oleo veſtro MOꝛamꝰvt᷑is meritis adiuuari q̃bus ꝓpꝛia defuerũt qui bus nulla ſuꝓpetit alia copia euadẽdiqꝛ lãpades nr̃e er tinguunt᷑:olen mie et cõſideratiõis lonoꝛu fomentum lumiĩs nõ hñtes.Lapades hic vaſa ſeu flame intelligi pñt vt vaſa pꝛiuant᷑ ſũine:aut ipſe flãme ritat cari⸗ tatis in nobis penit/ ſunt extinctel Reſponderũt pꝛu dẽtes dicẽtes. Ne foꝛte nõ ſufficiat nobiset vobis: ite potius ad vẽdentes ⁊ emite vobis VYgeo pꝛudeteſ:qꝛ puidere ſibi nouerãt optime in futurũ. Et nũem ſapi entia dãt rñſum.Nullhomĩis iuſticia excepta iuſticia R— „M Liber cheiſti ſufficit niſi ſibi:alioquin ex hoĩb⸗ wĩm potuiſſet eſſe redẽptio.Acſi ſic rñſio inferret᷑ Bona nta nõ ſuſfici unt nobis ⁊ vobis.imo deſficerẽt ꝓtinus nobis:niſi dei mia ꝑ pciũ ſanguĩs ſubueniret ſuppleretq; defcm̃. Ite nihil expectãtes a nobis ſed ad vendẽtes poti:et emite vobis. Dono nõ inuenit ſuffragiũ:expimim ſi ſaltẽ cõ mertio inuenire valeatis.Mõ inſtruut nec expꝛobꝛãt: qꝛ tũc nulla doctrĩa vtiliter ĩſtruit:nec electoꝛũ eſt ex ſu Pbia ĩfra ſe poſitꝭ expꝛobꝛare. Sʒ ꝙ ſicut dicendũ eſſet ſic a ſaluatoꝛe demi in pabola ẽ ad cautelã pñtiũ hoim ⁊ poſteroꝝ:ĩ adeptiõe bonoꝛũ deuitatiõe futuroꝑ maloꝛũ Mec illo extremo iudicio erũt cõmertia rex. Sʒ vẽdẽ tes hi ſunt intelligedi qͥ male in iſta vita coſulũt.male dicũt male ſociant:nequiter laudat vitã male agentiũ. Sũ aũt eũt emere vemit ſpõſus etꝗᷓ pate erant intra uerunt cũ eo ad nuptias:et clauſa eſt ianua . Quõ igi ire ad emẽdũ dicunt᷑ ſi tũc ↄmertia nulla erut niſi ꝙ re ꝛobãde ale ĩ ↄſiderationẽ tũc veniẽt ſi poterũt hre ali⸗ ena ſubſidia qᷓ diuinis atq; ꝓpꝛijs caruerũt. Parate in⸗ trant ad nuptias pataſ in ſuꝑnis:qm ille ſupꝑne nuptie nõ ſunt pate niſi ĩ hac vita an pꝑat.laudit᷑ ianua.qꝛĩ ꝑmutabilis eſt iudex.cũ diffinitiuã ſentetiã dederit: ne q; ab ea pt hti appellatõis ſuffugiũ.laudit᷑ qͥde ianua iuxta illa ſententiã.Qmi ↄfoꝛtauit ſeras poꝛtaꝝ tuaxꝝ be nedixit filijs tuis ĩ te. GFirmabunt᷑ pualide ſere ſuꝑne ci uitatꝭ.vt ab ea ex eis nõ poſſit aut vellit egredi ꝑ dei mi⸗ ſericoꝛdiã ⁊ ꝑ acceſaʒ iuſticie lapade intromiſſus nec qͥſ qᷓ; itromitti poſſit etiã ſi velit indignꝰ.qm̃ ſic ĩ illa bñdi cti atq; cõſirmati ſunt filij vt nõ poſſint erire futuri ab ea iterũ pegrini:nec ad eos ĩtrare diſſiles. Et hoc maife ſtat qð ſequi Nouiſſime vo veniũt ⁊ reliq̃ virgies di cẽtes. Dnñe dñe aperi nobis.At ille rñdẽs ait mẽ dico vxobis neſcio vos . Que nuꝑ vemit non recipiunt᷑: qm̃ eo tꝑe q̊ inuitabant᷑ ad nuptias nõ ingredi velut imꝑa te meruerũt.nõ hñtes ꝓpꝛia merita declinãtes ad alea maxie ad illoꝝ in qbo decepte ſunt.Applaudũt verbis ĩ geminate dñm vocat.apiri petũt ingreſſum vlut oẽm ſocũ credẽteſ inſciẽtes ht᷑e penalẽ:niſi a ſpõſo ad nupti arũ ſedilia ĩtromittant᷑. Megat᷑ eis introit/ vt ignote a cognitoꝛe oĩm repellunt᷑.eo demerito q̊ fomentũ lumi nis id ẽ ↄgnitiõis ⁊ caritatꝭ olen hre noſuerũt:qm̃ igno rãs ignoꝛabit᷑ ⁊ neſcies neſciet᷑Mec iſta geſta coꝛꝑm at q; moꝛũ ſic accipiẽda ſunt facta vl fieri:in multis eniʒ repugnãtia eſt a litera ad rei veritatẽ et a rei veritate ad litterã:ſi ꝓut lr̃a pdit facta credamus. Sʒ palvla eſt a chꝛiſto ſaluatoꝛe iuẽtaꝑ his qᷓ in diuio iudicio celerita⸗ te iudicis et er appꝛeheſiõe ſubita intellectuũ exuelato⸗ rũ:in appꝛobatiõe bonoꝛũ et maloꝛũ repꝛobatiõe confe ſtim ⁊ ſine moꝛa qſi tpis fiet.Et ſi aliqð interiaciet᷑ tẽ⸗ pus rõne creature que nõ agit aut patit᷑ niſiĩt 1 de faciat ſine tꝑe:modicũ tñ erit/ig . oẽs vult eſſe oĩm ſalutꝭ auctoꝛ. Pꝛoinde palvla ſoller⸗ tis ꝓuidẽtie atq; ammonitiõis vᷣw cõcludit dicẽs. Vi/ dete itaq; vigilate ⁊ oꝛate:qꝛ neſcitꝭ diẽ neq; hoꝛã qñ tẽ pus ſit s vult ꝑcutere pᷣcauere monẽs:nõ odit ſed diligit qͥ inſtruit ad euitãda picula. DPius eſt iudex hñs in manu iuſticie rũpheãqͥ nõ vult iuenire quẽ puniat: oĩmogde nitens ſic ſollertes eſſe ſubiectos vt nem ru⸗ pſxea ſit ad penã Hinc pi? oĩm iuder pᷣmonet añ videre vigilare mẽte. oꝛare aduerſus inuiſibilig mala. his que ad cauendũ expediũt irã iudic: ⁊ ad intrãdũ ad nu ptias regni di. Quia neſcimꝰ diẽ neq; pũctalẽ hoꝛã illi os vltum tpis qñ apliꝰ tps nõ erit:qñ tppo nõ ſit. ꝰ qd etna btitudo vel ſeua pena exrit. De palola ꝓficiſcẽtiſ accipe ſi bi regnũ tradẽtiſq; talẽta ſiue mnas in exactio ne mer itox ſcõm matheũ ⁊ lucõ. apitulũ XXRIX tus ſit ex virgie mrĩe Sʒ hic t ſinglari biliter ſingular, pegre pficiſci voluit dũ abſtractꝰa moꝛ talitate cõmuni ꝑ verã reſurrectionẽ vt iteꝝ nõ moꝛiat nec moꝛs ſibi vlteri dñet᷑ dũ ꝑ aſceſionẽ a moꝛtalibi ſe ſextus Yhil de ocioſuʒ dedit hoĩbo gut imptinẽs:aut n imoꝛdinatũ ad cebitũ fine. Hecea rõne fact?eſt noÿ: qᷓ aialia rõne caretia Et cũ pꝛimꝰ hõ in pa radiſo eden poſit eſſz:in federe qde vt oꝑaret᷑ a cuſtodi ret.lgũt ſuꝑceleſtia celeſtia ſubceleſtia ⁊ terreſtria na⸗ turaliter opatiões ſuas.etiã illa qͥbo nullus ſenſus ĩeſi ſica natura faciũt hñtia ſenſuʒ. Hoĩes vo natura et ar te oꝑant᷑. Sed in eoꝙ ſupꝑceleſnby ſiles ſunt ⁊ ad ima⸗ gine dei facti. oꝑatio ab eis exigit᷑ ĩ natura cum arte illa: quã etate coalete ꝑcipiũt deſuꝑ ifuſiue ſeu tradẽte ho⸗ mine. deſcẽdẽte doctria. Allã quidẽ dixerim artẽ virtu tũ agendã q̃ poſſim in ſuꝑna cõſcẽdere viſuri creatoꝛẽ noſtroſq; ↄſiles:nõ illã q̃ mechanice ꝓ viuẽdi aptitudi ne ĩ hac vita hoĩes oꝑanf᷑.Ad quã oꝑpanda dñs oĩm cũ⸗ cta expediẽtia hoĩbo cõtulit:ivt nõ ſit occaſio feriãdi vſ⸗ q;q̊ verũ ſabbatũ erxit. Et dire atq; ineuitabilit᷑ ab oĩb- exiget᷑ qͥd acceperũt.qͥd vo fuerũt opati:acſi addiderũt lucratiuo ↄmertio ad dona ſuſcepta.Nec iuſte ab hoib fieret exactio oꝑm:miſi credita ſuſcepiſſent. Ex creditiſ quidẽ nobis in opꝰ deductꝭ aut ociole retetis: rationeʒ reddere cõpꝑellemur.vt ſi ſic oꝑati fuerimꝰ cũ datꝭ ⁊ac⸗ ceptis amplioꝛa recige mereamur:aut auferri data ain utiliter accepta.Poterat enĩ opᷣs deỹ hoĩem ſicuta an⸗ gelũ facere:vt abſq; talibo actiõibo fieret beat et deitatꝭ inſpectoꝛ.ſed angelus laloꝛauit m illa cõuerſiõe q̃ ſe ir⸗ recõuertibiliter cõuertit ad deũ:alio ſic nõ oꝑante ſʒde ſcẽdẽte in baratꝝ Nõ aũt nt̃a eſt ꝑquirere cur ſic de?nõ fecit.ſed opari vt iuſſit nõ ſua ſed vtilitate noſtra:cũ bo noꝛũ noſtroꝛũ ipſe nõ egeat· Vloluit penitus nobis ſui pticipiũ dare:imo totũ iuxta capacitatꝭ mẽſurã. Sʒ pᷣ/ oꝛdinauit qnda oꝑpatõis iuſticiã vt opꝑemur in his que gratꝭ dedit:ne illã btitudinẽ habeamꝰ oĩno gratꝭ. Gratꝭ quidẽ data ſunt dona:nõ tñ gratꝭ dabit᷑in ptᷣia. Sʒ qm̃ opibo nt᷑is qntũlibet magms illa mereri nequeramus: ipſe vnigenit cei filius in hanitate aſſumpta voluit mereriꝓ nobis.q coopatoꝛes ſecũ inqrit: largitus etiaʒ illa ſupꝛa naturã cariſmata quib eicoopemur:vt ex do nis dat gratis agamus ne auferant᷑ a nobis ingratis. Et vt iſta opandi dilectio coꝛdibo audientiũ tenacꝰ im pꝛimeret᷑ poſuit ſaluatoꝛ ipſe palvlã qᷓ ſimpla ẽ aut du pla:cũ aliter ipſam mathe quo ad tpᷣs ⁊ ad negocia ⁊qͥ ad ipſa vocabla diuerſe lucas recitare videatur Attñ ſimpla eſt ſiue dupla:vna expoſitiõe claudet᷑ Dixit er⸗ gol Hõ quidã nobilis pegre ꝓficiſcẽs.abijt in regionẽ longinquã:acciꝑe ſibi regnũ ⁊ reuerti Vlocauit ſeruos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua. Et vni quideʒ dedit q̃nq; talẽta:alij duo:alij vo vnũ Aliter lucas Vocatꝭ decẽ ſeruis ſuis dedit illis mnas vnicuiq; ſcom ꝓpꝛiã virtu⸗ tẽ. Et ait ad illos. Megociamini dũ venio. Et pfectus ſtatim. Ciues aũt e oderũt illũ:et miſerũt legationẽ poſt illũ dicẽtes.Nolumus hũc regnare ſup nos õ nobilis ẽ dei fil factus ꝓ nobis hõ cuiꝰ nobilitas inef⸗/ fabilis eſt ex vtraq; natura.qꝛ ex diuĩa eterna ex hũa⸗ na incoꝛrupta ⁊ ĩmaculata in ipſo nõ ex hũano ſemĩe ĩ ipſo cõceptu ſui ſed ex almo ſpu:qᷓq; ea q̃ ſunt ãmiſtra⸗ ta materne fuerint ex traduce vriſſima diuini ſpũs ſcĩ ſfitatione appoſita in mtnis.vt iã materne viſcereeq; p̃ paratiões ad cõceptũ virgineũ nõ haberẽt ꝓthoplaſtoꝝ Ameritũ in dãnata ⁊ ppetuata ppagine:ſed vtutẽ ſpũſ ſancti in ſcificatiõe. Necdũ ex hoc nobil hũane:ſed qꝛ ip ſe hũane nature dcoꝛ nat ex vᷣgie. Inſigne qᷣdẽ ſingu laris nobilitatꝭ ⁊ ſinglaritat nobile:q i ſbnanus 02 nobilis ⁊ tã no — figde ab emulis fidei cõpꝛehẽſus/Elerũtũñ qun fuit talen toꝛũ datoꝛ ſuo tꝑe fit exactoꝛ pᷣmia tribuẽs opatoꝛbuſ ſollicitis. vt eſſent potioꝛes ĩ bonis dñi ſui et intrarẽt in De parabolis peratus: dũ cetibo ſubſtantiarũ ſepatarũ atq; btaꝑ ſoci atus eſt. Sed hoc actũ eſt in regione longinqᷓ. Siſtant iſta altiſſimis differentijs magis q; ſpecialia queq; loca interualloꝛũ ſpacijs ꝙ beatus receſſit a miſer: ĩmoꝛtał a moꝛtalibo.iuſtus ab impijs.hõ deus ab hoibo puris: qᷓ;; virtute.ptate.defenſione:ſacramẽto.viq; in fineʒ ſeculi nobiſcũ in hac vita etiõ ſit maſurus.Longe ſunt iſta magis dignitate qᷓ; locis:cũ etiã loca imenſurabili diſtent.Abijt quidẽ in illa longinquã regionẽ accꝑe ſi bi regnũ.qm moꝛſilli vltra nõ dñabit᷑:⁊ deſtructo moꝛ tis unpio regnũ relinquit᷑ vite.Et ipſe nobilis vita eſt Et oĩ defectiõe depoſita pfectũ oiĩm pfectionũ et nõ ſia tutũ eſt regnũ.Et regnuipſius regnũ oim ſecloꝛũ eſt. Et accepit regnũ eternũ qui in tꝑali regno a tꝑali dño iudicatus eſt ⁊ cruciſirus vt rex:ſicut mõſtrat non mu tatus ad petitionẽ iudeoꝛũ tituł triũphalis. Yeſus na carenus rex iudeox · Beg nec ſic ibat acciꝑe regnuʒ vt nõ reuerteret᷑ ad eos quos reliqrat.qm̃ eo pacto chꝛiſtꝰ penetrauit celos conſcẽdens celũ empireũ vbieternuʒ poſſidet btĩficũ regnũ.vt etiã reuerſurus ſit ad iudicã⸗ dũ iuſto iudicio actiones bonoꝛũ atq; maloꝛũ:ſicut an⸗ geri teſtiſicant᷑ aplis dicẽtes.HNic ieſus qui aſſumptus eſt a vobis in celũ:ſic veniet quẽadmodũ vidiſtis eũ eũ tẽ in celũAbies tradidit dona ſeruis. Indiſtincte ma⸗ theus diſtincte lucas ſub denario nũero data dinũerãſ In decẽ ſeruis oẽs intelligunt᷑ qui ſeruiunt in decalo/ go:aut qui ſeruire tenent᷑ Decẽ vᷣo mne diſtribute ᷣm ꝓpꝛiã virtutẽ vniuerſa dona dei ſigniſicãt.qꝛ denariꝰnu⸗ merus vniuerſalis ⁊ maio: irreplicatus eſt:et oĩis mul titudo aut aggregatio nũeroꝝ in iſt radice cũ replica⸗ tione cõ ſiſtit. Que dona ſcom ꝓpꝛiã virtutẽ ſcʒ recipiẽ⸗ tiũ diſtributa ſunt:qm̃ nõ oẽs eandẽ capacitate habue⸗ runt. Diuina bonitas ꝓ capacitatis mẽſura replet vni⸗ uerſa:vt aq̃ decurrẽſ que iuxta captũ replet foueas ma gnas aut ꝑuas q̃s repit Sonũ quinq; talentoꝛũ cõceſ⸗ ſio eſt quinq; ſenſuũ cũ potentia viuali.Lucxꝝ cũ eis de tantundeẽ factũ eſt:ꝙ innocẽter ⁊ ſine macula cuſtoditi ſunt.oꝛdinati vt eſſent inſirumẽta virtutis/Donũ du oꝛũ talentoꝛũ eſt:qð q̃s accepit ex actione et contẽplati ſitate cõſtituto/Aniꝰ vo talenti donũ affeci ab intelle ctu directus eſi:qͥ ad diligẽda celeſtia et illa q̃ dei ſunt ẽ datus.et ad celibatũ coꝛpꝑm ꝓſequendũ.et virtutũ iui⸗ ſibiliũ augmentũ.Sed hoc talẽti donũ abſconſuʒẽ ab ipꝛobo acceptoꝛe:ita vt nullũ lucrũ ferret᷑ ex eo.Abſcõ⸗ ſio talenti feã in terra defoſſa ꝓdit affectũ terrenis reb amabiliter implicatũ:aut intellectũ terrena ſolũ ſapiẽ/⸗ tem.q̃ ſuadet erekrre diligere: affect? effectui one poſſe lucrari ſe bñ oꝛdinatoſi in ꝓximo in neceſ⸗ að diligit facere Poteſt aũt eſſe ⁊ vni talẽti donũ ĩtel lectus ⁊ ingenij hũani acumẽ:qð cũ potuiſſet ſe in alta ſuſtollere declinauit in ima. Et cũ potuiſſet celeſtia co⸗ gnoſcere: ſcire terrena pcurauit · Et ex dono gratis iĩpen ſo datum erat agere atq; ꝓficere in gła. In natura illð gereret. Oagnũ ꝓtinꝰ vmus talẽti donu. vnius ſcz ſi⸗ dei q̃ oolit᷑ vnus de. que ſine oꝑibo moꝛtua ẽ:in qᷓ ſeru⸗ piger deſijt opari abſcõdens fidẽ ſolũ in terra ſui coꝛdiſ non opans in ea in virtute cõfeſſiõis vt cõſiteret᷑ chꝛi⸗ ſtũ coꝛã hoib ĩ boms opibo:ac etiã in ſuxplicijs ſi eſſʒ ꝓ abſcõdit:vt ex gra aplius ſcire nollet qᷓ; qdð natura ſug⸗ gaudiũ eiꝰvt ſua viſione ꝑpetuo fruerent᷑. Eract? ſeruꝰ piger in his in qᷣb querit excuſationis ſuffugiũ ſemeti⸗ pſum illaqat: in q̊ͥ tergiuerſarie querit includit᷑.Et cau⸗ ſe qs ſubmittit ad ſuã pigriciã expianda illã potiꝰ ꝓpel⸗ Balugtoris lere debuerůt. et ſollicitũ in actiõibo facere: ſi dur? i i⸗5 ſtus exactoꝛ eſt dñs. Pꝛopterea huic ſeruo dicit. De oꝛe tuo te iudico ſerue nequã lqm̃ nõ minus re eſt ſiĩ eo lucratus nõ fuit q; ſi ꝓdegiſſet.Nõ eniĩ excuſat᷑ ſeruꝰ accipies ad ſeminanuũ ſeme vt multiplicet᷑ ſi ex ĩtegro ſeruat et illeſum dño ſuo reſiituit: oamnicatus eſi vñs in ſpe ſua ſperãs meſſem ex ſemie Quid igit᷑ lucrari poſ ſumus cũ acceptis:nõ dñi ſed nta vtilitate vnuſquiſqʒ; cõſideret Ac ꝑ hoc nulli excuſatio iuſta erit:et ex quibui credimus irâ dei auertere ꝓmeremur Tollit talentũ a pigro:et bene oꝑantibo dat᷑. Montñ eo intellectu iſta ſẽ tentia capiat᷑ ꝙ demeritũ repꝛoboꝝ tranſeat in cumulũ iuſticie eiectoꝝ.vt vnius pena gloꝛia alteri/ augeat:qm̃ ſicut ꝑ ꝓpꝛin peccatũ vnuſquiſq; danat᷑.ſic ꝑ ꝓpꝛiã iuſti⸗ ciã vnuiqſq; loꝛtiet᷑ ſalute.cooꝑante mia ſaluatoꝛis.cũ merita nuluius ſufficiũt ad ſaluãdũ:nec auget᷑ ſalus ex demerito aut ex ſuꝓplicio danatoꝝ.Et ꝓpꝛijs bonis opi bus eſt auxeſſis:no ex reoꝝ ſuꝓplicijs.⁊ilioquin negati⸗ ue aut pꝛiuatiue nõ affirmatiue ⁊ poſitiue acqreret᷑ aut daret᷑ beatitudo celeſtis.Et qͥ fulgentioꝛ eſſet nõ de ſuo ſed de illo qð ſibi darert̃᷑ ablatũ ab alio. Sed eo ſenſu di ctũ eſt qͥ nulla kbvna depereũt apud deuʒ qͥ nouit dignos eſſe bonoꝑ:ex q̊ͥ bñ oꝑans illa gloꝛia habeat quã ⁊ tlegniſ ſi fuiſſet iollers potuiſſet hłe.lera et ſubſtatialis bea⸗ titudo nõ auget᷑ paucitate:nec minuit᷑ multitudine ſo coꝛũ.Parabolice quidẽ dictum eſt ſed ſaluatoꝛ exponit Di eni hñti dabitur:a abundabit.Ei aũt qui non ha bet:et id qð videtur habere auferetur vt id qð dictũ ẽ de auferendo talẽto ⁊ alteri concededo:nõ tm intendat ꝙ addat᷑ hñti qᷓ; ꝙ piger illo pꝛiuet᷑. Hic adiectũ eſt. Oiĩ hñti virtutẽ ⁊ lonã opationẽ dabit glia vt abudet inde fecte ineternũ in ea:Ei qui nõ hʒ virtutẽ et debitã acti⸗ onẽ:et id qð videt᷑ habere auferet· Sollers verbů. Mõ aſſerit ꝙ habeat ſed qð videt᷑ he.Qm̃i qui virtute ⁊ bo nis oꝑibo caret nihil bom habet:videt᷑ tñ habere Habẽt quide eſſe et naturalia dona ⁊ plurimi vident᷑ fidẽ hre. ſed qð hñt infeliciter atq; penaliter erit: et fides ociola nõ ꝓderit. Sicq; ſententiatũ eſt Et inutilẽ ſeruũ ei⸗ cite in tenebꝛas exterioꝛes illic erit fletus ſtridoꝛ den tiũ Sepe dictũ eſt verbũ iſtud. Exhoꝛtat᷑ ad vigiliã ſal uatoꝛ:ediſſerẽs cur huiuſmodi ꝑabolã poſuitl Eligilate itaq; oĩ tꝑe oꝛãtes:vt digni habeamini fugere a vetura ira et ſtare añᷣ filiũ hoĩis In oꝛatiõib vigilandũ eſt:ſic et petrus ãmonet.Eſtote pꝛudẽtes ⁊ vigilate in oꝛatio mib:ad pꝛecauendã irã ſcʒ iuſti inaicijEr ſtare cũ ſecu ritate innocẽtie leta ⁊ iocũda facie cõſcientia nõ rodẽte ſeu accuſante de malis ſed teſtificante ꝓ bonis:añ ſiliuʒ hoĩs cũ iuſte iudicaturus aduenerit Na crimĩoſus vul tu ꝓcliuo ex erubeſcẽtia ⁊ timoꝛe ſtat ante iudicẽ. Sʒa celicto ⁊ pctõ imunis·⁊ ſi timeat iratũ malis:tñ audet illũ in facie intueri. aũt poſt factã collationẽ talento rum pegrinationẽ ciues ei? qͥ oderãt illũ miſerũt lega tionẽ poſt illũ dicẽtes nolumus hũc regnare ſuꝑ nos. ad iudeos pꝑtinet ⁊ ad chꝛiſtianos ſallaces. Dixerũt pila to iudei.Mõ habemns regẽ niſi ceſarẽ:chꝛiſtũ repꝛoba⸗ tes ne regnaret ſuꝑ eos Et triũphalẽ titulũ conati ſũt infringere.ne ſcriberet᷑ rex iudeoꝛũ.Et poſinlauerũt di⸗ mitti latronẽ et crucifigi chꝛiſt regẽ. adhuc in illa ꝑti⸗ nacia pdurãtes ꝙ chꝛiſius non ſit filius dei. rer dñs vniuerſi: in cuius femoꝛe ſcriptũ eſt ꝙ ipſe eſt rexregũ et dñs dñantiũ. Peruerſi et fallaces etiã chꝛiſtiani ter renis rebo illecti.huius vite labẽtis amenitatibus dele ctati.nolunt regi a crucifixo rege.ne motus carnis cru ci penalitatis affigat.et cruce pauꝑtatis diuitias tollat. et auferat honoꝛes patibulo vilitatis:et cogat patiẽter oĩa mala ferre vſq; ad ignominia moꝛtiſ.Legatio miſſa matlxũ marcũ et lucã. Liber nulla verioꝛ q;ᷓ puer ſa voluntas:quã ex alto chꝛiſtus co gnoſcit. Ecce culpa:inſpice vltione ¶ Uerũtñ inimicoſ meos illoſ q noluerũt me regnare lup ie:adducite huc et interficite añ me Quotqt reſpuur regi legibo chꝛi⸗ ſti:ipſo iudicãte in eternũ interitu ibunt. etera de nũ mis et ſeruis vng eſt expoſitio cũ talentis. De paralolis ſimul cõneris vigilantiũ ſeruoꝝ et ſi⸗ deus et pꝛudẽtis diſpẽſatoꝛis et ianitoꝛis ad inducedã cantel ꝓ futuro iudicio ⁊ debit actionẽ ꝓ pᷣmio ſcoõm Capitulůꝗů. XXX Epe querũt mundi pꝛincipes eſſe terroꝛi ſubie S ctis nec pᷣdoctrinãt eos ne ꝑ cautela delinquat ſed ad punitionẽ auidi.ad ſeuiciaʒ faciles plus debito et pꝛeter iuſticiã interdũ multant. Et acti ſuper bia magna ſuarũ volutatũ ſuos ſeruos volut eſſe ante hetas:querẽetes calunias inuoluecdl. ſi placita etia nõ ꝓlata nõ pfecerint/Et ſi aliqñ cũ pꝛincipatu vtunt᷑ do⸗ ctrinalibo vbis magis exꝑedieda vota qᷓ; ſubditoꝛũ atq; ſeruoꝛũ vtilitates aſpiciut.nõ facti amoꝛe ad ſeruos qͥ bus omnino indigẽt.ſine qbus turpis et vilis aut nul lus eſſet pꝛincipatus:ſed ita truces plerũq; ad eos ſũt acſi ſerui ineuitabili opoꝛtunitate ipſis dñis indigerẽt. Bec oim creatoꝛ ſaluatoꝛ et dũs q ſeruis non indiget nec aliquo extra ſeipᷣm eget.et a qͥ quelibet creatura vt ſit et rationalis vt bñ ſit opus habet.nõ ſuis qꝛ indigu us ſed noſtris vtilitatibo còſulit nõ tm̃ tꝑalibo ſed a et⸗ nis:ſub palula oẽs diſcipulos quos hẽ bat pñteſ ⁊ futu ros tali doctrina pᷣmonuitl Attedite ne grauent᷑ coꝛda Wſtra in crapula et ebꝛietate et curis hu vite: ſupue niat in vos repentina dies illa.Canqᷓ; eni laqueꝰi⸗ upue niet in oes qͥ ſedet ſup faciẽ oĩs terre. Cliguate ergo:qꝛ neſcitis q̃ hoꝛa dñs vt᷑ veturus ſit Oꝛemonuit ſerua⸗ ri ex ĩtegro coꝛda nõ coꝛpa:qꝛ ipſa receptacula ſunt vir tutũ et diumarũu infuſionũ ſinnliter et vitioꝛũ. Et coꝛ⸗ da non coꝛpꝑa in noſtris actionibo reſpicit:et affectũ coꝛ dis non coꝛꝑis ſenſum peẽſat: Coꝛdi loquit᷑ oĩs ſcia ſcri pturaꝑ. Exipſo noſtra bona mala exeũt:et oĩ cuſtodia ſeruari iubet᷑. Oi cuſtodia ſerua coꝛ qm exipſo vita pce dit. MHic ſaluatoꝛ maxie ſeruari ſuadet a crapla Oppꝛi⸗ mũt enĩ eſce wluptuoſe ſumpte hoĩm coꝛda vt nec eui gilent ad verũ nec caueãt detrimentũ. Et optimuz eſt gratia ſtabilire coꝛ nõ eſcis:q̃ nõ ꝓfuerũt ambulãtibo ĩ eis. Et ab ebꝛietate remouẽda ſunt coꝛda. Inebꝛiat nã q; vinũ nimietate potatũ:a a veritate auertit hoĩm coꝛ da.Qm̃ foꝛnicatio vinũ ⁊ ebꝛietas auferũt coꝛ Cui nõ eſt ſollers coꝛ:neq; de cũ eo. In coꝛde caritaſ qᷓ nobiſcũ deus moꝛat᷑ moꝛamurq; cũ illo.Equidẽ aũt ⁊ huius vi te cure ſie hũana coꝛda grauãt vt miſi ſũmotis ad verũ futurũ dei iudiciũ ꝓpinquũ ſiue remotũ non poſſit eſſe aſpectus Mõdera ſunt depꝛ mẽtia ne ad v erigamur et obuelamẽta impediẽtia lumẽ.Nõ expedit aliq̃̊ ppedi⸗ tũ eſſe cui cõſulit᷑ contẽplari futura et ſe parari ad ma⸗ gni reg ſeu ĩpatoꝛis aduentũ:maxie ſi cũ nõ ſperat᷑ ad ueniet. Pꝛoĩde cauendũ eſt a crapla ⁊ ebꝛietate et a cu⸗ ra:ne ſupueniat repẽtina dies illa Repẽtina quidẽ a ſu bitat ione inſperata tanq́; laqueus ſupueniẽs. Abſcõſũ quid enũciat laqueꝰ et inerplicabilẽ inuolutionẽ et illa⸗ queationẽ cũctop:cũ deſup wniet ad capiendũ ſedẽtes in terra deoeſuz. De celo capient vbi obuiare nõ poteft ſup terre faciẽ habitates. 2οnde vigilandũ ad quod oꝛtarl Vligilate ergo: qꝛ neſcitis qʒ boꝛa dñs vk ventu rus ſit Elbi cert? rerü euẽtus er ipe incertus:ad expe ctationẽ ſuſpẽdit cotinne mẽtes! Sicut eni hõ ꝗᷣ pe⸗ gre pfect reliqt domũ ſu et dedit ſeruis ſuis ptãtem cuiuſcũq; opis:et ianitoꝛi pcepit vt vigilaret Parabo lice loquit chꝛiſtus de hijanis et moꝛalibo actiomibo ho⸗ minũu:vt er his bñ agendi viã infoꝛmet. Pꝛoficiſcit ali quis oſis derelinques bona ſua in ſeruoꝝ cuſtodia cum quctoꝛitate qgendoꝛũ. ſemꝑ tñ vigilias precpiẽs ad ſu um ſibi determmatü aduentuũ: eruis ſuis teun ianitoꝛi oino incertů. Ex huiuſcemodi tipo ſe ſaluatoꝛ ingeſſit. qq pegre ab hac vita in ali in aſſumpta carne ꝓniciſces hinus ſeculi viſibilis ac etiã ſacrametalis ecclie donuʒ ſuis fidelibus dereliq̃t: tribues oĩbo arbitrij libertatem cut eni in creatione angelis et hoĩb data eſi xolun tas libera qð hbuerit id agedi. ſic in creatiõe non eſt ab lata ſed iterũ cõceſſa ptãs:vt qð placuerit exerceãt do movtraq;ʒ ſaluatoꝛis noſtri dei Alid quã domũ liberũ et libitũ ſibi reſeruãs aduentũ ſibi oↄgnitũ ſeruis inſpera tu. meti noſtre velut cuſtodi puigili et ſollicito iamitoꝛi pꝛecepit vt vigilaret:ea cõditione vt aduemẽti dño nõ vt umpatus ſed vt parat apiat. Meceſſarius eſt ⁊ vtiliſ nobis ad ta magnu aduentu dñi mẽtis oculuſ nõ ſopi tus:etia ſi necenitate vꝛgente oculus coꝛpalis obdo⸗⸗ miat Sed ſi nocte dñs venerit ne ſibi occurrenduʒ ſit coꝛpe pꝛepedito aut hoꝛa pallete hinc ſubinfert Eint lübi vti pꝛecincti:et lucerne ardetes in manibo veſtris Et ws ſimiles ibuſ expectatib dñm iuũ:qñ reuerta tur a nuptijs. Expectant dñm boni ſerui pꝛecictiad ob ſequendu:geſtates lucernas in manibo.ne obſequendo errent ſi nocte dñi eſſet aduẽtus.Ald cuius ſimilitudi⸗ nẽ ſaluatoꝛ ſuos monet eſſe diſcipuloſ:vt pꝛecincti ſint et lumina deferẽtes Pꝛecinctio qdem lũboꝝ pꝛet id qð caſtitate ſonat et adicit ad pꝛeꝑpationẽ foꝛtitudinis:docʒ ad validas et arduas actiòes Delatio lucernarũᷣ vt oĩa in veritate fiant in luce:qm arguunt᷑ opaq̃ in luce nõ fiunt.Et oĩs qͥ male agit odit luce:et ad eã nõ venit ne arguant᷑ opa e Igit᷑ lucerne in manib:oꝑa bona ſunt acceſa igne veritatis ⁊ caritatis. Septẽ lucerne in cãde labꝛo erant:vt ex donis ſeptẽ oꝑa ntr̃ᷣa luceat.Et dauid parauit lucernã chꝛiſto ſuo Parat qpe chꝛiſto lucernã q nihil in cõſpectu eius agit icautũ:mhil tenebꝛis igno rantie obuelatũ. Sed lumẽ lucerne nõ ad ſeiplum ſed ad dñm referebat dicẽs Qm̃ tu illumias lucernã meã vñe.Mõ eni exnobis eſt lumẽ ſed a deongit᷑ ab ipſo pe⸗ tendum eſt vere ſapiẽtie ſciẽtie lumẽ. Sicq; oꝛatũ le gimus. Illumĩia oculos meoe ne vnqᷓ; obdoꝛmiam in moꝛte.Et alibi. Mitte illa ſcʒ ſapientiã de ſanctis cełtu is et a ſede magnitudinis tue vt mecum ſit et mecum laboꝛet:vt ſciã quid acceptũ ſit apud te.Scit enim illa oĩa intelligit.et deducet me in oꝑib meis ſobꝛie:a eu ſtodiet me in ſua potetia. Et affectibo ⁊ directionibo no ſtris lucerna eſt dei vbu. Daind dicit. Aucerna pediby meis vᷣbũ tuũ:et lumẽ ſemitꝭ meis. Oꝛoinde a diuis vᷣbis illumiat lucerna: cuius luce dirigimur. Sicq; p⸗ cedentẽ erpectemus dñm qꝛ ceſſit ad nuptias regni ce⸗ loꝛũ qñ aplis vidẽtibo aſcendit in celũ:indeq; veturus iudicaturus eſt mom.in quo iudicatus eſt:vt cũ vene⸗ rit ⁊ pulſauerit cõſeſtim apiant ei. Veniet pſonaliter et pulſabit coꝛda moꝛtaliũ ſi ſint apta receptui: cui tunc apiet᷑ ſi in bnis oꝑibuſante fuerit vigilatũ. Sicq; ne dño dicat᷑ expecta:ſed ex pᷣacta vigilia ianito⸗ nt̃e mẽ tis cõfeſtim amat Ac ꝑ hoc btitudo pmittit vigilatibuſ cũ dici᷑ Bti ſerui illi quos cũ venerit dñs ĩ uenerit vi gilantes Vere bti ſunt ſerui ſummi ac immoxtalis ĩ/ patoꝛie qᷓ nõ retribuit tpaliter. ſed de eternis eterne: qſ in ſuis miſterijs nõ in terreis rebb inuenerit occupatoſ ſed vigilates ad eius aduentũ.parati ſemꝑ excoꝛde ſu⸗ ſcipe a deo factas inſpirationes:et ab homib⸗ diſcipliaſ celeſtes. Vlñ tñ et de qͥ btitudo! Amen dico vobis ppᷣ cinget ſe et faciet illos diſcũ bere:et tranſiens miſtrabit illis ¶ Verſa vice videt ſaluatoꝛ repẽdere ſeruis ſuis ex — — . +☛ ͥe r ☛ ⏑ — — — ☛0 — —. „ ——— — — —,. — — ſoꝛte q̃tuoꝛ ſtationaliũ vigiliarũ ſi q̃tuo: vigiliarũ acute diſſerendũ.niſi De parabolis actu obſequendi:q;uis pamplius er eterno. Hoꝛtatus —— erat dicens. Sint lũbi veſiri pꝛecincti. Nunc ad pꝛecin ctos ſe pꝛecinetũ ad obſequendũ oſtẽdit:cũ dicit ꝙ pꝛe einget ſe. Acſi ſenſus capiaf᷑. Paratis paratus ero:non pꝛepeditis erpeditus ero. Sicut pꝛecincti abiles fue⸗ runt in actione bonop:ſic illis ero in retributiõe pꝛemi⸗ oꝛü.Pꝛecinvit ſe ſaluatoꝛ in abluẽdo pedes:ſe aptãs ad obſequia moꝛe ſeruuloꝛũ exilla quã accepat ſoꝛma ſer⸗/ uili. Et vt dñoꝝ lauit et abſterſit aplicos pedes:et hoc ĩ mũdatione a maculis ſoꝛdiũ et in pᷣſagiũ futuroꝝ.qm et iterũ ſe pꝛecincturũ aſſeruit:vt diſcüuͦbere faciat ſuper eterni regni mẽſam in fruitiõe diuioꝝ Et ipſe tranſtes miſtrabit illis nõ eo traſitu qͥ ſepe tr ſiuit eriſtẽs moꝛ/ talis in terris:nec illo trãſi ſiuit de hoc mũdo ad patrẽ quo nõ repedauit in pꝛioꝛg. ſed traͤſitu quo tranſit hoſpes ſiue miſter ſeruiens men ſis ⁊ intendẽs diſcũbentibo q̃d remouendũ auta onẽ dũ ſit ꝓ voto edentiũ:aut quid wlint et petant ſinguli diſcubentes. Iſta imagine dñs per ſeruoꝛũ vigilia expe ctat᷑. Pꝛecinctis lũbis in hac vita pꝛecinctꝰ ĩ pt᷑ia obſe⸗ quet᷑:vt ipſe dũtarxat ſit beatitudo ciuiũ ſuꝑnoꝝ ſeden⸗ tiũ ad etern menſam. Et traſiet nõ paſſibaut muta⸗ tione locop:ſed ſingulis gradiboet ſtatibo btõꝝ ſic ſe da bit et oſtendet ſicut meruerũt. Et vnus idẽ exiſtẽs per oõẽs celicos ciueſ varia claritate fulgebit:ſicut ſtella per claritatẽ ab alia differt Et ſi venerit in ſecũda vigilia et ſi in tertia vigilia wenerit et ita inuenerit:btĩ ſunt ſer ui illi Etationes noctis noĩat ad vigiliqʒ oꝛdinatas: vt nulla hoꝛa ꝑ ociũ et ſomnolentiã tranſigat. Et iterũ p paralolã dicta confirmat ! Hoc aut ſcitote qm̃ ſi ſci⸗ ret paterfamiliaſq̃ hoꝛa fur vniret:vigilaret vtiq; 1 nõ ſineret pfodi domũ ſuã. Et vos eſtote parati quia neſci tis qua hoꝛa fili oĩs venturus eſt. ſero an media nocte an gallicantu an mane:ne dum venerit repente inueni gt vos doꝛmiẽtes Vige ſimilitudinẽ. VUeéturus ẽ fur: ignoꝛat paterfamilias aduentũ et tẽpus. Si ſciret ad/ uentum:vigilaret in tꝑe Si ſciret tẽpus vigilaret ĩ ad uentu. Si ſciret vtrũq;: nõ ad ſurẽ ſed ad hoſtẽ manife ſtum opoꝛtet occurrere. Neutrũ neſciẽs ſepe rerũ abla/ tarũ patit᷑ dana furis: attũ ad ſciẽtiã vigiliã adderet vti q; ne domus pfoderet a fure. Sed nos ignoꝛãtes hoꝛã er fide tã cõminatione multiplici wniẽdiab eo qͥ mẽti ri neſcit ſcimus aduentũ.Quãobꝛẽ neceſſitas vꝛget eſ ſe patos aĩo ſincero emẽdatione moꝛů qliſicatione vir⸗ tutũ certũ tenẽtes aduentũ oĩ ex tpe ignoꝛatũ. ſcʒ in j tipſe vnturꝰ:ne noſ inuemiat in mũdi dlectatiõe do⸗mientes et a lvvnig opi bus feriantes Qmquidẽ paloſice loquit᷑ non eſt de tpe iſtuoꝛ niſi put ipſa ſimilitu do deducit nullũ tpis momentũ pᷣtereat.q̃n ſimꝰmẽ te ſuſpenſi. coꝛde pauidi.purgatione infauſtoꝝ additio⸗/ nẽ fauſtoꝛũ agentes et hãc vit exoſam qꝛ caduca ẽ ha⸗ bentes: amatoꝛes future iã facti ſimul cũ pauoꝛe dñi di ligamus aduẽtũ futuꝑ qᷓ nõ putauerimꝰoꝛa. Petrus quidẽ auditis pabolis queſiuit vſq; ad quos aut ad qᷣt ipſa diffunderet᷑: et ait ad ſaluatoꝛel Oñe an ad nos di cis hanc palolam an ad omneſ· Salustoꝛ rñdit Qd vni dico oĩbo dico. Vigilate. Quiſputas eſt fidelis di⸗ ſpenſatoꝛ et pꝛudẽs quẽ cõſtituit dñs ſup familiã ſuã 11 Queſiuit petrus nõ ad ſuã ſolſ ſed ad vtilitatẽ ⸗ erudi tionẽ etiã ceteroꝝ pñtium ⸗ futurox. Nihil chꝛiſtus di rit impꝛopꝛiũ ſed in cõmune ꝓ oĩba qm̃ nõ p vno ſed ꝓ omnibo ſaluaturus aduenerat. Non ſolũ illos diſcipu⸗ los qͥs elegerat et aplos quos pꝛerogatiua ſpeciali noĩa uerat cautos reddebat ab ira futura et vigilesad aduẽ t um acſi tm̃ ipſos ſaluare niteretr᷑.ceteris oĩbꝰ abdicatꝭ: tu moꝛt et aſcẽſionis q̊ͥ trã⸗ cum infidelibo wonet: ilic ert fletus et ſtrid Seruus eo malus ꝙ moꝛã dñi meditaf᷑cum moꝛã et perationẽ᷑ eque ſciat vel neſciat. editatur aũt moꝛã Baluatoꝛis ſed omnes qui ad imaginẽ dei facti ſunt ſue fidei lumie inſignitos vigiles ad aduentũ.patos ad regnü. ſaluos eſſe ab ira pꝛemonuit. Sicq; petro reſpoſi uʒ eſt. Quod vni dico oib· dico. Eligilate. Elt vnuſquiſq; ꝑ ſeipᷣm ꝓ ſeipſo iueniat᷑ pꝛudes ⁊ fidelhs Et hoc eſt qð ſaluatoꝛ adiecit. Quiſputas eſt fidelis diſpenſatoꝛ et pꝛudens. — Per paralula humanor moꝛũ loqui Seruus fidelig in diſpeniatiõe cõmiſſoꝛu et pꝛudens in regimme fami lie ſuꝑ quam conſtitutus eſt. dignus eſt pꝛemio:vt det illi dominus in te ſue reuerſionis tritici meſt uraz ſiue cibum. Mauci quide ſunt .¶ Sed beatus ille ſeru? quẽ cum venerit dñs eius inuenerit ita facientẽ Ulere dico vobis:quia ſuꝑ omnia lvna ſua que poſſidetl conſtitu et illum .Sicq; deducta pabola fideles ſuos tales vult eſſe ſaluatoꝛ. Seruus fidelis ẽ chꝛiſti qui bona ſibi tra⸗ dita nõ diſſipat:ſed aptep tpe atq; loco diſpẽſat. Mul⸗ ta quide ꝑ naturã ⁊ graʒ a deo donata ſi unt nobis:et ad diſpenſandũ nõ ad diſipandũ cõmiſſa. Ged heu mul⸗ ti audaci conatu diſſipant nõ diſpenſant,/ Pꝛudes voĩ tendit puidere ſubiecte familie ꝓpter cheutũ: ſi pinten dere p auctoꝛitatẽ habet. Sic vo ſi aliter ſe ſi upioꝛem asnolcit vt vtilẽ ſe poſſit pᷣſtare indigentie ꝓpximoꝛũ:ac ſi ſe conſtitutũ agnoſceret ſup familiã dñi ſui. Beatus quidem hic in vltima retributione fiet: quia ſuꝑ oĩa bo na ſua cõſtituet eũ dñs.qꝛ ſic et ea ſecuritate lona eter⸗ na ſi qua ſunt participando poſſidebit: acſi ſuꝑpponeret᷑ non ſubijceret eiſdem. Et pꝛeſagio huiuſcemodi retri⸗ butioms ioſeph ſidelis et pꝛudes inuentus in diſpẽſa⸗/ tione frumenti ad indigẽtes:egipti poꝛro dñs conſtitu tus eſt· lelut agens recte poſ idebit beate. Qm̃ de fru⸗ ctu oꝛis ſui vnuſquiſq; replebit᷑ bonis:et iuxta oꝑpa ma⸗ nuum ſuarũ retribuet ei. Et alia ſcriptura dicit. Et re tribuet mihi dñs ſcom iuſnciã meã: et ſcom puritatezʒ manuũ mearũ retribuet mihi. Que retributio: Men ſura tritici in tꝑe fiue cib. Oenſura poꝛro iuxta ſlaã ſen tentiam qᷓ dictu eſt. Eadem meſura qua menſiffueritis remetiet᷑ vobis.Triticum chꝛiſtus ſcom menſuraã vᷣtu tum et actionũ bonoꝝ participatio dabit᷑: in t eq̊ decre tum egrediet᷑ imutabile de oꝛe iudi cũcta iuſtiſſime de cernẽtis.Cibo ad idẽ refert᷑:qꝛ chꝛiſtus dixit. Caro mea Vre eſt cibo:quo eterne fidelis cibãdus eſt ſeruꝰ. Per⸗ ſicit paralolã ex mala cogitatione atq; actione ſeruoꝛuʒ vt ꝑficiat quã cepit dare de ſollicitudine vigiladi doctri nã O ſi direrit ſeruus in coꝛde ſuo moꝛã facit dñs me us wenire.et ceperir pcutere pueros et ancillas⸗ edere et bibere et inebꝛiari: veniet dñs ſerui illius in die qᷓ nõ ſperat et hoꝛa qua neſcit et diuidet eum ptemq; illius oꝛ dentiũ ratus pperd agere in duas ſe partiẽs iniquiſſimas acti ones:aut ꝓximũ ledere.aut turpiter aut impudice de⸗ lectationes in ſemetipſo ſuſcipe. Omnis aie deoꝛdina „ tio et actio culpabilis digna penis ad ſeipſameſt: pre⸗ ter dei legem mũi et illecebꝛis carnis oblectando per⸗/ quirere. aut pꝛorimis in pionis etrebus inferre iactu⸗ ram. Mecagit iniquus homo qui futurum chaiſi non contemplat᷑aduentũ.magiſq; moꝛam.pamphius autẽ vt nunq; vmiret exoptat:ne aliquando ex ſuis crimini⸗ bus vindicaret in eum. Sed oino vniet dñſ. Nam pt ait apoſtolus eſt aũt iudiciũ dei ſcõm veritatẽ. qꝛ ſicut pmifit wniet non mẽtitus:nec iudicando fallet vt ĩſci⸗ us. Et veniet in tempoꝛe non ſperatus:cuius hoꝛe ofẽ eſt neſcius. Facietq; in pondere rationis iudicium diui dens malum ſeruum a bonis:ea vltione iuſticie qua ſe ipſe diuiſit a moꝛibus optimis Sociandus quidẽ erit Liber infidelibus ſeruis quibus ſe ſociauit in oꝑibus malis. vt ab his ſeparet in btitudine.a quibus viuẽs ſepatuſ extiti. non inherente virtute.mag aũt vitio diuidente et his aſſciſcat in pena quibs ſimilis fuit in culpa. Sed vbi tradent᷑ ex inidelitate ſontes Elbi fletus erit ſtri doꝛ dentium.fletus qꝛ diuiſi a lvnis:ſtridoꝛ dentiuʒ qᷣ ſociati malis. Olle aut ſeruꝰ qͥ cognouit volũtatẽ vomi ni ſui nõ ſe parauit et nõ fect ſcom woluntatẽ eiꝰ: pla gis vapulabit multis. Qui aũt non cognouit fecit di gna:plagis vapulabit paucis· Poſi malas actiones 7 poſt peccata traicit ſaluatoꝛ ſeruoꝝ pabola ĩ eos q] negli⸗ gunt agenda pficere. Culparũ atq; penarin; facit auxeſ⸗ lem: non pficere cognitã dñi ſui voluntate. id oc em eſti obſequioſa ſeruitus oꝛdinata vt ſeruus dñni ſui pfici at cognitã voluntatẽ. Qõ ſi nõ fecerit:uxta delicta pla garũ pondus erit· Meſciens vo et ſi volũtatem non ꝑſi cit quã neſciuit aut ignoꝛanter aduerſum aliqd egerit: fuſtinebit quidẽ penã cũ mitigatiõe plagaru. Vtrobiq; diuina ſeruatur iuſticia in exhibitione penarũ:ſcõm eri gentia delictoꝛũ. Nam et potentes potenter toꝛmenta cruciabunt. vt pena eũ acerbius afficiat qᷣ ſceleratiuſ cõ pᷣhendit᷑ deiquiſſe:illũ vero confodiat pena mitioꝛ qͥ no tam deliquit aduerſaria wolutate. Nam in celo vifferen tia eſt ſtellarũ:et in gloꝛia btõꝝ ſicut merita pꝛia exege runt. Sic et in inferno inequat᷑ pena: ſicut inequalitas in culpa fuerit iudicata Qmſ ommi cin multũ datũ eſt multü queret ad eo Unuſquiſa; cõſideret qd quantũ qualeq; ad quid et a quo accepit. Scom lec eni cõſide rata wel non conſpecta:vnuſqiq; ab omniuʒ datoèe tpꝑe iudicij examen accipiet. Et qui potioꝛ fuit in datis acce ptiſq; donis ab eo iuſte opis plus queret:et minus ab eoq nec inuentus eſi plus pꝛehabere. Ec cui cõmen⸗/ dauerunt multũ: plus querent ab eo Git obligatio in Datis et acceptꝭ rotioꝛ atq; mino⸗ ſcõm qntitate donoꝝ vt qui minus accepit in exigenda ratione leuius ab exa ctoꝛibus exigatur:qͥ vo plus amplius apponet ad coꝛlo nam. Pꝛouidos omnes in hoc wluit eſſe apls Mos nõ ſpũm huius mũdi accepimus ſed ſpuũm qͥ a deo eſt: vt ſciamus que a deo donata ſunt nobis. Qui dei vona co gnouit pꝛenouit fiendã exactione:et ad reddendã ratio nem ſe vigilẽ fecit. lance mẽtis pꝛetrutinans quantum ab eo a iuſto exactoꝛe fuerit exigendum vt anteq; euga tur pparet qd reddendũ ei qͥ nemineꝑ calumnia inuol uit:a nullo plus debito exigit. ab aliquo nec betit plus q;ᷓ dedit: vltra facultatẽ reddere non cõpellit. Et in hoc quidem cunctoꝛũ culpa dãnabilioꝛ extat nõ in eo qð ꝑ fragilitatẽ deliquit. qm ipſe cognouit figmentũ noſtrũ ſed in eo quis iuxta datũ ⁊ acceptũ datoꝛi penituſ nõ rependit.qui ſua vtilitate nil exigit: ſemꝑ eodem modo eriſtẽs ſůmmũ bonũ non alio bono bonu miſia ſeipſo. de ſeipſo et ꝑ ſeipſum.in nulla dependẽtia factus nt᷑is du⸗ tarat vtilitatibo puidet dum exigit a nobis: ſed non re⸗ pendentibus.ve vtiq; nobis. De patola aduerſarij ad diuinũ veꝛbum ad habenda concoꝛdiã ſcoõm matheu ⁊ lucam. Capitulũ.XXXI Igens deus hũanam naturã a ſummis bonis v auerſam et ad ima tona conuerſam:in quibus deluſa delectata plus debito felicẽ ſe credebat. ſi harũ infimarũ rerũ copia habuiſſet.et qm̃ ſemꝑ erat in via tendẽs in alias regiones aut tetrã aut lucidã ad quas ꝑ poꝛtã moꝛtꝭ eſi oꝛdinatus ingreſſus. cũ ab iſto mundo neceſſario celebꝛat᷑ egreſſus:vbi werax et infalli bilis conſtitutꝰ eſt iudex.añ quẽ oẽs cogent᷑ de oib ꝓut geſſerunt reddere rationeʒ.qui decipi nequit.a quo ter ſextus giuerſari non poteſt: qui nemini tunc parcit.neminem niſi iuſie damnat.nulluʒ niſi ex mia ſaluat. pꝛoinde ad declinandũ illarũ culpabile delectationẽ aduerſariũ cõ ſtituit aduerſantẽ aĩalitatibo hominũ.diſſuadentẽ que ſenſus appetit.ſuadentẽ oĩno que refugit:vt quia non poteſt deuitari iudiciũ.ſaltim ſuppliaũ deuite Inauit enim Eſto cõſentiẽs aduerſario tuo cito dũ es in via cum eo. ne foꝛte tradat te aduerſarius iudici. et iudex tradat te miniſtro: et in carcerẽ mittaris. Amẽ dico ti bi:nõ exies inde donec reddas nouiſſimũ quadrantẽ. Benedictus deus et pater dñi nti ieſu chꝛiſti.pt miſeri⸗ coꝛdiarũ etiã pt᷑ et creatoꝛ oim:qui nõ appetit delinqn⸗ tium filioꝛũ penam nolens in hoib inuenire mutabile pꝛemiabile potius in illis inquirẽs.lites ⁊ cõtrauerſias ſedari vult anteq; ad iudiciũ veniat᷑.vbi dũtaxat per iu⸗ ſticiã erit examen: vbi mia depulſa tacebit. Ende vicit. Eſto cõſentiens aduerſario tuo Quis hic aduerſarius cui conſentire iubemur in via. Eſt ne aduerſarius no/ ſter dialolus qui tanq; leo rugiens circuit querẽs quẽ Teuoꝛet.Cũ iſio nullus ↄſenſus.Q ſi chꝛiſti ſumus nulla conuentio chꝛiſti ad belial. An homo aduerſarius querens aduerſus hominẽ aliquid hñs. cui ante oblati onem noſtrã recõſiliari opoꝛteat. Munc ſenſum littera impoꝛtare videtur: ſi eã ad pꝛecedẽtia coaptamus. Sʒ ſatis diſſertũ videt᷑ in recõſiliatione fienda pꝛiuſq;; mu⸗ nus offerat᷑. Qui ſi reconſiliatus eſt:aduerſarius peni/⸗ tus non eſt. Si vo reconſiliatus non eſt ex aĩo ꝑtinaei non reflerus ad reconſiliatoꝛẽ ex gratia. tũ recõſiliatoꝛ aduerſus quẽ erat actio factus eſt liber· ſi omne quodĩ ſe tenebat effecit. Nibil huic amplius cũ aduerſario cõ tumace vel pꝛoteruo Si vᷣo ad maioꝛẽ expꝛeſſionẽ pac atq; cõcoꝛdie poſt iuſſum reconſiliationis etiam cõſen⸗ ſionis ſactuʒ eſt verbũ:liquido ſentẽtia claret cum vna pampliuſ alteram manifeſtet. Sed pꝛeter hoc omnino mihi parabolicus ſenſus ad diſſerẽdũ occurrit. cum ad/ uerſarius homo aliũ hominẽ nõ poſſit tradere iudici di⸗ uino:qᷓuis poſſit aduerſantibo cauſis ſiſtere coꝛam ter⸗ reno.Ac per hoc ex iſta ſimilitudine qua ſubeunte cauſa trahit aduerſarijs reum.niſi paciſcantur in via cito ad iudicem terrenũ ſic verbũ veritatis niſi omnino ſibi cõ ſenſerimus trahit ad diuinum. Aduerſarius quidẽ eſt verbum veritatis ommbus hoĩbus:quia oĩs homo mẽ dax. Mulle inimicie aduerſarie nulle maioꝛes q; iter ve rum et falſum:q; inter veridicũ hominẽ et mendacem. Diĩs homo mendar:omne verbũ chꝛiſti verax. Verbuʒ vritatis mendaci homini aduerſat᷑. Inde oĩs hõ men dax qꝛ ei credidit qui in veritate nõ ſtetit:qui mendax ẽ et pater eius. Inde mendax ſicut ſcriptum eſt. Fiilij bo mmũ vſq;quõ graui coꝛde vt quid diligitis vanitatẽ et queritis mendaciũ. mendacio mendax dictus eſt hõ nde homo mendax cum ſe non tenuit ad veritatem: cum ſibi factus rebellis declinauit in aliam partẽ. Etiã inde mendax cum falſitati adheſit. Ynter veritatẽ? fal ſitatem poꝛro nulla ſunt media:in alteram iſtaꝑ hõ co⸗ gitur cedere. Igit᷑ mendacium eſt cũ dicit᷑ quod nõ eſt et quod non eſñt dicitur oĩno qð eſt.aut cum aliquid di⸗ citur non ſicut eſt:aut cũ creditur quod nunq; fuit nec eſt nec erit.ſeu cum aliquid apparet et nõ exiſtit. Ex his hõ conſtituteſt mendax.in his hõ ſepe diuoluit᷑:in his ꝓſuis wvluntatibus obuerſat᷑. Cui eregione ſermo ve⸗ ritatis cõtradicẽdo cõſurgit.expetens ſibi nõ mẽdacio pꝛeſtari conſenſum.qꝛ dicit qð eſt et quẽadmodũ ẽ cre⸗ dendũ offert qð ſuit eſt ⁊ oĩno erit:et nihil pꝛeter exiſtẽ tiam habet apparẽs. Diſſertione multa in talib op eſſz Veruntñ ſit oĩs hõ viatoꝛ exiſtẽs aduerſario ſuo ↄſen⸗ tiens. In eo ſiquidẽ ſermo vitatis hoĩbo aduerſari ẽ: — —— — „ ————— rin tig h Retn De parabolis quia eos ab his que diligunt et inquirunt auertit. Di ligunt vanitatem et querũt mendaciũ. Omnia pfun⸗ ctoꝛia vana ſunt. Hinc ſalomon dicit. lanitas vani⸗ tatum dirit Eccleſiaſtes: vanitas vanitatũ et omnia vanitas.HMinc apte cõpꝛehenſum eſt: etiam eſt ex va nitate mendaciũ. Vere in rebus tran itoꝛijs vanitas eſt:etiam mendaciũ cui veritas aduerſat᷑. Mecõmemo rat ſalomon ad veritatem cõuerſus:ꝙ in omnibo opi⸗ bus hominũ reperiat vanitatẽ. Diri ergo in coꝛde meo Vadam et affluam delicijs et fruar bonis:et vidi ꝙ hoc quocn eſſet vanitas. Ecce in cogitationibo vanita ecce imiliter et mendaciũ:ſi deliberatio coꝛdis ad pfuncto⸗ ria ſe conuertit. Cum vero ab hominibo facta conſpici⸗ unt: vanitas et mendacũ omnino non deſunt. Sem ber vanitas mendaci ſecum defert. Inquit autẽ ũ me conuertiſſem ad vniuerſa oba que fecerunt manꝰ mee.⁊ ad lalvꝛes in quibus fruſtra ſudaueram vidi in omnibus vanitatẽ ⁊ afflictionẽ animi:et mihil pmane re ſub ſole. Ad mendaciũ omnino ptinet ꝓ permanere dicitur et non ꝑmanet.et ꝙ inquiritur ſub ratiõe opti miitñ inuenit᷑ in termino impfecti ſubſiſtere, Qm̃ ap⸗ te contra repꝛolvs . iſaiam dicitur:qui poſuerant me⸗ daciũ ſm ſuam Percuſſimus fedis cum moꝛte ⁊ cũ inferno fecimus pactum. lagellum inundans cũ trã ierit non veniet ſuꝑ nos qꝛ poſuimus mendaciũ ſpem noſtram et mendado pꝛotecti ſumus. Illi ſiquidẽ mẽ daciũ ſpem ponunt qui in aliquo tpali cõfidunt:⁊ mo⸗⸗ tem vbi omm viuenti domus eſt conſtituta conant᷑ ef fugere. Ylli mendacio ꝓtegunt᷑ qui thali potentia fulti omnino pmanere ſic credunt. Sed ſit vt veniant in il lam cogritionẽ qua oĩa tpalia pꝛout exiſtunt appareãt et inde confundant᷑ vnde con idebant. Ac ꝑ hoc ſoller; ter inſpiciendũ eſt:quomodo ſermo veritatis nobis in rebus huiuſcemodi aduerſat᷑.Et vt bꝛeuiter omnem ſermonẽ aduerſariũ clauſulis duabus concludã dixerĩ Omnes ſermo placitas ſenſuum impetuoſitates ⁊ ir rationabiles motus animoꝛũ a obiecta ſeculi ſuaſiö»es diaboli quoquo modo pꝛohibens aduerſarius eſt anie male concupiſcenti et anialitati turpiter delectãti:nec non et ſermo ſuadens ꝙ tener refugit ſenſus aut ꝙ ar duum in virtutibus habet aſpectũ · ſimiliter aduerſaf. Poꝛro hominibus aduerſarius factus eſt ſermo weri⸗ tatis wlut bifrons bifaux biceps bilinguis. vt gladius biceps.aut cum pꝛohibet quod appetimus:aut cum iu bet et conſulit quod ſenſualiter deuitamus. Seoꝛſum autẽ ab iſto bifario modo eſt quid ſermo Vritatis ad⸗ uerſarius qui non moleſtat appetitũ neq; ſenſuʒ neq; cum natura hominũ ad deſtruendũ conſiigit: ſed ipſaʒ ſupgreditur et intellectũ et rationẽ et vſum et oꝛdineʒ eius. Hinc quidem eſt ſermo qui credere iubet ea q̃ ſu⸗ Per naturam et pꝛeter naturã non tñ contra naturaʒ fa cta ſunt fiunt fientq;:quouſq; ad pacata vel turbulẽta regna ſine fine veniat Aduerſari quidẽ dicitur qð non eſt ſcõm ſe:magis aũt pꝛeter ſe.Nam qð intellectꝰnon capit ratio ignoꝛat vſus caret nec oꝛdo nature ſuis re⸗ gulis alligauit eis videtur aduerſuʒ. In diticeo eſt ali quid pꝛohibens et aliquid iubens:et in omni lege moi ſaica. In pſalmis ꝓpletijs id idem eſt repire.Doctri na euangelica phibet delectantia ſenſum: iubet et cõſu lit que aduerſa vident᷑ agnus autẽ euangelij gloſa toꝛ et totius ſacre ſcripture ſciarcha ſermonẽ aquerſa⸗ rium wohibedo depꝛomit. Carmis curam ne feceritis in deſigerijs. Et multa huiuſcemodi et iubentia pluri ma q; vite quſteritatem hatent. Que oĩa hoc teſtiſcan⸗ tia p ſingula inducere in maioei parte ſcriptura euacu⸗ aretur:vt etiam plurima volumina cuderentur. Inda Balugtoriſ gatiui ſollertes inuenient pꝛo ſeipſis:ad denunciandũ his qui has virtutes inquirunt. Sermones wero ad uerſarij ſidem viuificam ſuadentes eoꝛũ quoꝛuʒ nulla eſt apta p naturam traditio vtiq; plunmi ſunt. Er his omnibus oꝛtus eſt aduerſarius ſermo diuinus: cui iu betur conſentire viatoꝛ. Eliatoꝛ eſt omnis qͥ p moꝛteʒ coꝛpis non eſi vpulſus a vita. Tlia ſeculum pꝛeſene ẽ quod pꝛincipiũ habet et finẽ. lia eſt hominũ vita: in qua dum homo eſt cito aduerſario ſuo conſentiat con⸗ coꝛdiam iuſta faciens ſi homo eſt omnino ſcom ipſum ſe regulans ſi ſermo diuinuſ eſt. Me foꝛte aduerſarius tradat te iudici chꝛiſto vicʒ ein pater omne iudiciuʒ de⸗ dit:et poteſtatem dedit ei iudiciũ facere quia filius ho⸗ minis eſt. Et ipſe conſtitutus eſt iuder viuoꝛu et mo⸗ tuoum. Exconiunctione tm eſt iſta traditio cũ homo reus a ſermone writatis cõuincit᷑:cum quo neq; cauẽ do ꝓhibita neq; agendo mandata neq; credẽdo credẽ⸗ da wluit habere conſenſum. Yudex vero cõuictum tra det miniſterio ſalicet toꝛmentoꝛũ:qui etrudet in car cerem vt nulla ſit copia euadendi:Mec inde fiet egreſ⸗ ſus donec reddatur nouiſſimus quadrans. Quadrãs genus eſt monete:a quarta parte vncialis ponder tra hens oꝛiginem. Quem niſi reus carceri mancipatus reddiderit: de carcere non enbit. Et cum reddere nun &; poſſit fiet etetnitas toꝛmentoꝝ.Monenim carere po terit carcere. Ybi nihil inueniet vnde poſſit quippiã ꝓ mereri. Alioꝛu merita non ſubuenient. Nemo alioꝛuʒ merito liberabitur ab illa gente tartarea neq; alioꝝ ſuf fragio vitam conſequetur eternã. Lucas auũt hanc ean dem parabulã ſi paralvla dici debeat ĩ aliquibus ſuo lo⸗ quendi genere variauit dices æum autem vadis cũ aduerſario tuo ad pꝛincipem in via. da operam liberari ab illo Omnes imus ad pꝛincipem omnium chꝛiſiũ qui pꝛinceps eſt regum terre.qui pꝛinceps ẽ pacis.ſu⸗ per cuius humerum Teinciatis exiſtit. Sed gduerſa rius noſter penitus eſt nobiſcum. Ita faciendu eſt: vt ab ipſo liberemur in via Ged que poteſt eſſe libertaſ a Vrlv diuino miſi aſſentire ſibi dum viuimus ne ĩ moꝛ te truci exactoꝛi tradamur qui detrudet in carcerẽ pbi exactoꝛ ſempꝑ exiget vbi exactus nunq; reddet. Et erire inde non poterit quouſq; nouiſſimũ minutum reddi derit actoꝛi.Hec enim reſtitutio impoſſibilis erit vt in penis detentio tota ⁊ eterna ſubſiſtat.vt nouiſſimus q drans et nouiſſimũ minutũ vltimitatẽ penarũ inſinu ent:a quibus nulla poſſit eſſe libertas in illis qui ab ad uerſario in via liberari operam non dederunt. Ad cõtu maces vrbi dei et cognite veritatis factum eſt wrhu iſtud de duratiõe penaꝑ ſcom diuinũ iudiciũ:quode ſcᷣm oĩmod veritatẽ. Pꝛoinde ad concoꝛdiam abſq; dilatione cum tam vtili aduerſario vmamus dum ſu mus in via:qm̃ poſt hanc vitam ſpacium penitẽtie nõ conceditur locus emende non inuenitur.retributiõis dũtaxat pꝛotinus tempus erit:et locus gaudij vel me roꝛis. Bunt q;plures alie ſimilitudines atq; para⸗ bole in euangelio que ita ſunt connere cum ſententijs pꝛecedentibo atq; ſequentibus.et ſicut virtug wrbox pꝛecedentium in ipſas coniunctim inſundit ſic ipſari ſentẽtia in vba ſubſequẽtia deriuat vt non potuiſſent ſingillatim decenti aſſertione tractari:ſed coniunctim cum ceteris ſententijs que pꝛecedunt ſiue ſequuntur ſunt diſſerte. De paralola infruetuoſe arboꝛis cõtra eos q̃ iurta datã vᷣtutẽ deſinũt opari ſcom lucã. Capit. X NII Onis creatura quandã expꝛimit trimitatẽ ao o inſinuationem trinitatis creatricis et increate ſcilicet quia eſt quia ſic eſt quia ad aliquid eſt. r ANiber WMit pater et flliũs et ſpũſt. anctus. Mic ſides ſpes ? ca ritas Ged in eo ꝙ ad aliquid eſt erquiritur actio ſcom inſitam a deo virtutẽ vt a celo diſponens hec inferioꝛa motus: tñ non volũtarios bominu moꝛes. A ſtellis lu⸗ men et ea que ſunt earu. lb elementis data ꝓpꝛietas. Al carentibus vegetatione aptitudo qued Ab ar boꝛi⸗ bus et plantis fructus ſcom inherentẽ a natura virtu tem. Ab animalibo id ad quod facta ſunt Ab angel am miniſtratio ſine laboꝛe diuine iuſſiõis et placiti. mine fructus oꝛiginalis iuſticie atq; legis ſctipte in coꝛ de. ſimiliter et moiſaice tpe ſuo: necnon et euangelice in his qui crediderunt. Et ceteris creaturis reddẽtib- ſue ppꝛietatis officia poſt repꝛobos ſpuᷣs fructuʒ redde⸗ re ſolum neglexrit humana natura Yt in triplici iuſticia omnino delquerit non reddens debitũ fructũ. Et am uis in paucis reddiderit: in pluribus inuenit᷑ obnoxia. Secd infallibilis eſt oꝛdo diuine iuſticie cui aut cũ exi⸗ git reddit᷑ꝛaut multat ſeuiter contumacẽè. Hinc ad ani mandũ et terrendũ homines parabolaz poſuit dicens. Arboꝛẽ fici habebat quidã plantataʒ in vinea ſua. Et venit querens fructum in i la et non inuenit. Dixit au tem ad cultoꝛẽ vinee Ecce treſ anni ſunt ex quo venio querens fructum in ficulnea hac:et non inuenio Duc cide ergo illam Vlt quid etiam terrã occupat.At ille re ſpondens dixit ill. Somine dimitte illam et hoc anno vſq; dum ſodio circa illam ⁊ mittã ſtercoꝛa Et ſiquidẽ fecerit fructum: ſin aũt in futuro ſuccides eam laid ſę⸗ nagogam obiſcit parabolicũ verbũ:huiuſcemodi enim erat. Sed ſentẽtia incluſa etiã plura includit cõtuma ciam vicz totius humane nature. necnon et eccle ſie in his qui vota diuina non reddunt:necnõ a ſingulariter diuerberat ſingulares. Pꝛetermittamus multa ſenſũ verboꝛuũ omnimode pſtringentes. Creatoꝛ omniũ de eſt ille quidam qui habet arboꝛem fici plantatã inter vi tes Nam vinea in hoc mundo plantata vniuerſalis eſt iuſticia in qua vites ſunt plurime fructum iuſticie poꝛ rigentes:de quibus in hac parabola nulla eſt querela. Inter quas etiam erat artoꝛ fici plantata. Mos enim agriculture hoc habet vt arboꝛ fici plãtetur aliqñ inter vites:que inter omnes arboꝛes fructum videt᷑ pꝛodu/⸗ cere dulcioꝛẽ. Hec ſupgreditur vites altitudine ex ĩidu ſtria cultoꝛis que vites in vinea pꝛout natur infunde ret non ꝑmittit aſcendere:que omne arboꝛẽ ſupgredi ⸗ rent ſi cui inniterent haberẽt. Arboꝛ iſta illos inſinuat qui ſtatum altioꝛem in ecclefia gerunt qui fructum ad quod oꝛdinati ſunt non referũt quoꝛũ omnino eſt d/ p mnanda ſterilitas. et eo amplius quo fructiſicare vbe⸗ rius poſſent. Et doñs p hieremiam ꝓphetã conquerit̃ ꝙ peioꝛes iuenerit optimates ppli q; vulgares et illos qui videbant᷑ legem ſcire q; eos qui videbantur igno⸗ rare Si wro genus omne humanüũ ſub arboꝛe iſta col ligimus:facilioꝛ eſt diſſ. ertio. In quo ex trib) annis cre atoꝛ ipſius veniens fructum debitum non inuenit ian . no pꝛimitiue iuſticie in ſecũdo legis diticee in tertio q̊ gratia diuine incarnationis effulſit. Fructus queſituſ non ad querentẽ ꝑtinet:ſed ad pꝛoferentẽ. BHonoꝝꝑ no⸗ ſtroꝛum etenim non indiget. Eſt quidẽ fructus queʒ deus querit ab homine id bonum opus quod ex virtu⸗ te nature donoq;ʒ gratie ſub decreto legis aut occulte oſtenſionis ipſe poteſt efficere:quo non reddito velut res imptinens humana penitus arboꝛ eradicanda eſt. Minc n ſalomonẽ dicitur. Quodcunq; manus tua po/ teſi facere inſtanter opare. quia nec opus nec ratio nec ſcientia nec ſapientia erunt apud inferos: quo tu ꝓpe⸗/ ras. Noteſt omnis adultus conditam natur ſequiet fſcom illa agere. Poteſt refrenare coꝛruptã eiuſq; oꝑa ſericoꝛdia fiet ei qui non facit mĩiam meditabitur die ac nocte. Et erit tanes lignũqo S ſe extus declinare mon virtute pꝛopꝛia ſed diuina. Poteſi date gratie coopꝑari:aliter aut ſine cauſa daretur. Poteſt vi Uere ſub decreto legis alias homo delinquens excuſare tur. Si vero mente incapax adhuc impotens cospoèe ab hac vita diſeeſſerit: ſi alioꝛuʒ ſides ulum obtulit ſa⸗ cramentis in illa ſaluabitur. Si vero fides aliena ſibi non ſubuẽit aut ppꝛia excludetur a bonis Ulis includẽ⸗ dus in maliſ vbi oꝛiginalis culpa pꝛomeruit aut ꝓpꝛia iniquitas acqui ſiuit Pꝛopterea omnibo dicitur Qõ⸗/ cunq; poteſt manus tua facere inſtanter oꝑare. Peri⸗ culola eſi in ommbus oꝑibus moꝛa. Preterit eni ſem per irreuocabile tẽpus et ad inferos ſine opibus iuſti⸗ cie pperamus: vbi ratio ſcientia et ſapientia remediuʒ afferre non poſm unt Mecnon et p pꝛophetã fructus quẽ oñs ab humana arboꝛe querit edictur Indicabo tibio homo quid ſit bonũ et qᷣd dñs requirat a te. Vtiq; face re iudicium et diligere miſericoꝛdiã:et ſollicitũ ambu lare coꝛam deo tuo. euaſiſſe diuiuũ:quo ſteriles arboꝛes ſuccidunt᷑. Inqt enim apoſtolus Si noſmetipſos iudicaremus:mõ vti q; iudiacremur · Optimus fructus eſt inſticie ſe iudi⸗ caſſe de malis et ſe a criminibus auertiſſe: atq; in ſe pu In ſe et ad ſe intoꝛſiſſe minn⸗ eſt mire penaliter qð de liquit ſuauiter fructü ꝓtendit ĩ al⸗ tum. Mia criuar in pꝛoximos :quam qin perfecit eſt etiam ipſe miam conſecutus. Sic ſaluatoꝛ ait· Beati miſericoꝛdes qm̃ ipſi miam conſequent᷑. Et alibi con⸗ traria et ſeuera eſt expꝛeſſa ſententia. udiciũ ſine mi mie ab eo qui vult omnibus miſereri qui velut fenus excreſcit. Mam qui facit miam fenoꝛatur peoruno ſuo. HSollicite ambulare coꝛam dño in id refertur quo im fendatur aſpectus. et cñ omni pꝛudẽtia pꝛopulſa pigri cia placita dei fiunt et itur de virtute in virtutẽ:et fru ctif catur in opibus bonis ſicut dicit aplus. In omni ope bono fructiſicantes. Manc ſiquidem ſollicitudinẽ ambulandi coꝛam dño quę pabet annexam cautela at q; pꝛudentiaʒ ad epheſios paulus expꝛeſſit. TDigete ita q; quomõ caute ambuletis nõ quaſi inſipiẽtes ſeg vt ſapientes: redimẽtes tẽpus qi dies mali ſunt. Et ad Theſſaloniceſes etiam ait Bogamus vos et obſecra⸗ mus in domino ieſu: vt quẽadmodũ accepiſtis a nobiſ quomõ vos opoꝛteat ambulare et placere deo ſic ⁊ am buletis vt abundetis magis Sic enim ſollicite ambu landũ eſt coꝛã domĩio vt in virtutibo ſemp amplioꝛ ſit 2ofectus:et abundantia latio? 7 fructus vberioꝛ. Mec non et ad Galathas ſimiliter iſta cõmemoꝛat. Spiri⸗ tu ambulate et ceſideria carnis non pfſicietis. Et alibi Si ſpiritu viuimus ſpũ ambulemus. Mec poꝛro eſt ſollictudo ad ambulandũ placite coꝛs dommo que in⸗ — ter fructus quos dns exquixit a rationali arloꝛe nuera tur. Satagũt igirur arboꝛes rationales fructũ expeti⸗ tum a dño reddere qui eas in hac vita plantauit qm ð fructu oꝛis ſui vnuſquiſq; replebitur bonis tiuxta oꝑe ra manuum ſuarum retriueturci. Et ſub methapho ra mulieris foꝛtis ad totam eccleſiam et ad omnẽ ani⸗ mam dicitur. Date ei de fructu manuũ ſuarum et lau dent eam in poꝛtis opa eius. Ecce ꝙ alia non vatur re tribut io alioꝛum bonam meritum gloꝛie nemini acce dunt:ſed vnicuiq; datur de fructu manun ſuarum. Et qui non laudatur ex pꝛopꝛijs ex alienis ſoꝛdeſcit. Oe be atus eſt qui fructum queſitũ a oño exhibet: pſalmiſta ceclarat. Beatus vir qui non abiſt in conſilio impioꝛuʒ et in via peccatoꝛũ non ſtetit et in cathedra peſtilentie non ſedit ſed in lege domini vwolũtas eius et in lege n plata 5 eer uiritur fruet?ꝰ pꝛetermiſſa cautela turpia ⁊ iniqua declinantẽ ne dei of . Pα.2 b e ecri ſem ſti⸗ inz io faee nbe ge pi ucͤ en kigl e d o feſti fuck fems ſuo⸗ lo in Dic pn I Gnni ini lens N Ein fe, ſeem nobit tam mmbr ſt e Sh Etit vwvel eſhhern jegen tr, vr 5 eani ethau tur re ni ace IIN. O Umit poe⸗ De parabolis tum eſt ſecus decurſus aquarũ: quod fructü ſuũ dabit in tpe ſuo. Tria deuitanda duo facienda denunciat: vt ex arwvꝛe hũana fructus obueniat. MDꝛaua non inferre conſilia nec ꝑuerſis conſultoꝛibo ſociari. nec feciſſe iu⸗ xta puerſa in via maloꝛũ nõ ſtetiſſe: diſpoſitio eſt ad lbo⸗ num etiã poſt delictũ Et cũ ſemp ſit ad malũ pna moꝛ talis infirmitas cũ ceciderit ſtatim adijciat vt reſurgat Et cito redeundũ eſt a peccatiſ. Nõ dogmatilaſſe ſcom pꝛaua que ſentit tẽperantiã ſanctâ habet. qm ſepe plu / res inficit dogma puerſum q; actio nequã. Tloluntas bominis in lege dei eſt pfeciſſe woluntatẽ dei. et illã me ditari die erudit in pſperis: meditari nocte ſolidat ani/ mã in aduerſis. Augis debet eſſe meditatio legis dei: cã die ac nocte in illam deſixiſſe aſpectũ beatitudinem habeat. Meditatio legis dei aſſidua inuemt certiſſime quid vitandũ quid agendũ hoibo ꝓpoſitũ eſi: et qm oĩ/ um eſt honeſtiſſima ſua pulcritudine ad ſe hoĩes traxit Inuenit etiã in lege dei occulta meditatio eius qͥd per luſticiã debet repꝛobis:quid ꝑ miam ꝓmittatur electis Necnõ ⁊ animus ſedule illa meditans repeꝛit infirmi⸗ tatẽ eius qua in ꝓhibita ecidit et ad erꝰ iuſticiã nõ re⸗ ſurgit quã imp ere ſatagẽs ppter pulcritudinẽ eiꝰ p pter pꝛemiũ ipſius gratiã poſtulat ꝗᷓ poſſit deuenire in fructum:et ex hoc eſt tanqᷓ; arboꝛ plãtata ſecus aqᷓs dãs fructũ in exigentia tꝑis. Sic hõ iſte factus eſt ſentiẽs iurta ſe dei gratiã decurꝛentẽ: cuius virtute fructũ que ſitũ dño querenti mĩſtrat. Sed ſi artboꝛ euaneſcit ĩ ſru ctibo cuius natura exiſtit fructus educere fruſtra ꝑmit tit᷑ ſupꝛa terrã in occupatiõe ipſius maxime ſi eſt in vi⸗ nea:cũ vitibo ſubiacentibo noceat ne caloꝛe ſolis vue ꝑ ficiant᷑. Allã abſcindere agriculture ratio exigit:ſi ſteri lis exiſtens et alijs cã ſterilitatis aut incõmoditatꝭ exi ſtit Sepe factũ reperimus vt vnus homo in bonis oꝑi bus ſterilis:in alios aut impedimẽti aut exẽpli mali da mna tranffundat. Alit dñel. Succide eam Vt q etiã terrã occupat Ex rigoꝛe iuſticie ſententia ſucciſſionis egreditur. p eo ꝙ ad aliquid oĩa facta ſunt. Sel ſi ab arboꝛe fici terra ſteriliter occupatur: ſucciſioni obnoxia ſubiaceat. Eu nihil in terra deus fecerit ſine cã: fruſtra viuit qᷓ ſibi oꝛdinẽ poſitũ pꝛetermittit. Quid arbvꝛ in agro wel oꝛto ſi id qð eſt ſue nature non reddit. Nulla cauſatio aduerſus ſilueſtres arboꝛes ſi dulceʒ fructum non exhibent:nõ enim eis natura ſuadet.Aduerſus fi ci arbvꝛẽ eſt querela:cõpetebat eni ei huiuſcemodi fru⸗ ctũ reddere. Non enĩ exigit deus a rebusa ſe creatꝭ qð in earũ natura nõ poſuit. ſed credita eius eſt exactio ali as iniuſtus haberet᷑ exactoꝛ. Humana igitur videat ar boꝛ quid ſibi credituʒ eſt ex natura.quid ex gratia:⁊ q̃n⸗ tum ſua valitudo ptendif:et in his dumtaxat ſe agno ſcat obnoxiam exactoꝛi. Reddat qo ab ea exigit᷑ ad im⸗ poſſibilia non cogit:p iniuſticiã non grauatur. In ea feom iura diuina decernit ſcom que contẽnens parat᷑ ad rũpheaz. Om̃ fruſtra viuit qui nequiter viuit: ⁊ mo ri melius q;; pperã agere. Elt d igitur hõ ſterilis viuit Amplius 7 male opans cur exiſtit. Cur terr loca ter rarũ occupat.ᷓ debita nature atq; gke nõ pſoluit. Fru ctũ penitẽtie ſaluatoꝛ exiſta pabola inquirebat cũ ipſaʒ his qui moꝛtẽ galileoꝛũ occaſoꝛũa pylato ⁊ a caſu turrꝭ nunciauerant ptuliſſet: adiciens ſi nõ pemitẽtia egeri/ tis oẽs ſimul pibitis. Et ilico pabolam ſi ubdidit. Sed cultoꝛ vinee o arboꝛe intercedit vt q́;uis digna ſit ſue ciſione tñ cultoꝛis interceſſione ſeruer: eo pacto ꝙ arte natura iuuat᷑. Hinc aũt ille rũdens dirxit illi Dñe diẽ mitte illam et hocanno: vſq; dũ fodiam circa illa ⁊ mit tam ſtercoꝛa. Et ſi quidẽ fecerit fructũ: ſinaũt in futu⸗ xũ ſuecides illa Eultoꝛ vinee chꝛiſtus hõ eſt aſt uaz co Ggluatoris lit eccleſiam:apud patrẽ p ſterilib intercedens ne poſt celictũ ſubito tollant᷑ a vita ne ſit oĩno deſperanda coꝛ⸗ rectio. qim ſi mor poſt delictũ eradicãs a vita multatio ſequeret᷑.paucoꝛũ eſſet ſaluatio et e coꝛrectiõe nullus ſermo texeédus et deſperatio in delinquẽtib⸗ adderetur quoꝝ qm̃ qᷓ;plurimi tollerati ad tẽpus ad iuſticiam re⸗ lertunt. Huncpetrus dicit Non tardat deus ꝓmiſſio/ nem ſuã ſicut quidã exiſtimat: ſed patienter agit ppter vos nolens aliquos pire ſed oẽs ad penitentia reuerti Pꝛomittit optimus cultoꝛ circa arboꝛẽ foſſionẽ terre⸗ re ſcilicet dehinquentẽ ꝑ verba doctoꝛũ donec (opunga tur: ſimiliter et ſtercus apponere vilitatis peccati atqh; penarũ dare noticiã. O ſi er huiuſmodi adhibitis ar/ boe nõ fructificat ſterilitate depoſita: ferrũ diuine iuſti cie illam ſuccidens adueniat Terroꝛ ex toc oĩbus fact/ eſt. Nam ſi nõ fructificans iuſticie atq; non faciens fru etus dignos penitẽtie iuſte ſuccidit iniquitati deſerui⸗ ensquibo penis multabitur. onfirmat enim hoc ad aliud dicta quedam magis acerba petri ſentẽtia. Et ſi iuſtus quide vix ſaluabitur impius et peccatoꝛ vbi pa rebunt. Epilogus quida de parabolis tribo pꝛoxi mo ſupꝛadictis. Capitulum XXXIII Olens ſaluatoꝛ noſter ꝓpter ſui ſecundi aduẽ vy tus incertitudinẽ ᷣuos ſuos eſſe patos: aduer ſus imꝑpatos ſimpliciter docens et terrens et parabolice ſuo modo diſſeruit Ois ſeruus qui aliquid agere cõmiſſum accepit:ſi malus eſt in abſentia dñi ſe gniter opatur. Et moꝛã facere dñm in coꝛde cauſat᷑vt concepte malicie opus adiſciat:ſibi nequiter impunita tem pmittens ſi tardauerit dñs. Eſt et alioꝛũ maloꝛũ ſeruoꝛũ puerſitas:que biptite cõmittit᷑. Vt aliquis do mini voluntatẽ nolit intelligere ne ꝗointellexerit tene atur ĩplere:ſciẽs verã et infallibilẽ eſſe ſententiã Quia ſeruus ſciẽs voluntatẽ dñi ſui et nõ faciens: plagis va⸗ pulabit multis. Et ſeruus neſciens voluntatẽ dñ ſui neq; pficiens:plagis vapulabit paucis Seg ſcientẽ et neſcientẽ ſequit᷑ vapulatio ſcom trutinã diuie iuſticie Eſt et alius malus ſeruus qui cõſeruis ancillis ifert iniuriã:dñm in abſentia nõ veritus Et pticipiũ habet cum cõſimilibo malis cũ eis in abuſum deducens dñi ſui bona: in familia dñi dei noſtri taliũ ſeruoꝝ repꝛo⸗ bam conſiſtentia adeſſe certiſſimũ eſt. Sed certiſſimꝰ erit impꝛouiſus aduentus:certiſſimã pꝓuiſioneʒ faciẽs non pꝛeuiſus. Ideo paterno affectu diligens quos cõ didit et redemit venire ſe impꝛouiſe minatur: ne coga tur ex iuſticia meuitabili pcutere.quos monet ante ca uere. Ferire penitus volens ex iuſticia ſiue odio caute⸗ lam nõ pꝛedicat:ſed velut immobile ſignũ expoſitũ ad ſagittam querit ineuitabiliter quẽ traſfigat. Cautum ergo fiat oĩby in domini ſeruitio recẽſitis ꝙ veniet: ſed certiſſime cũ non ſperam adueniet. Et ſi vltima oĩm dies atq; cõmunisa remot cõſt picitur: vniuſcuiuſq; ſi⸗ nalis multis in inſidijs multis vero in ianuis eſt. Sʒ nemo aduerſus dñm moueat᷑ qre oẽs huiuſmodi ne⸗ ſcientie voluerit ſubiacere vtilius foꝛte arbitrans ſi ſci entia largiretur in multꝭ que ad hanc vtilitatẽ excogi⸗ tari pñt iaciens fundamentũ Magis aũt talis arbitra tio peccatũ grauat quia dũm tanq; defectuoſe agentez ntam ſalutem accuſat.qꝛ nihil ad ipſam expediens ĩ ali quo retardauit.ſeipſum aũt nobis in oĩb dedit atq; ꝓ miſiit: qð illius ſcietie maioꝛis eſt mueris. Quã ſcien tiã tanq; nõ vtilẽ:vt in actibo aploꝛũ legitur ipſis petẽ tibus deneganit. Scire nanq; futura non eſt virtus qᷓuis ſignũ poſſit eſſe virtutis:ſe aũt ad futura vita moꝛibus et anio pᷣparare plenam dico eſſe virtutẽ. Ma ioꝛi vero ſum contẽplatus intuitu periculũ magnũ ge r 2 9 Miber neri humano adeſſe ſi talem ignoꝛantiã in ſcientiã con uertiſſet.Nã homines nõ cõuerſi et ſiqui fuerunt iam facti auer ſi:vſq; ad vltimũ fere terminũ mũdi huius amenitatibo delectati atq; illecti redire ad dñm diſtulii/ ſent. Et ex eo firmat᷑ iſta ſententia qð expientia docet. Nã ſi ſinis ꝓximi atq; remoti huius et omniũ ignoꝛã⸗ tia homines a mundiamenitate nõ eximit certũ ꝙ ſcia nõ eximeret:potius tꝑis faceret ꝑtitoꝛes ſi haberet᷑ tẽ⸗ poꝛis certa mẽſura vt partẽ pꝛimã floꝛide iuuetutꝭ pul crioꝛẽ atq; maioꝛẽ diuinis laboꝛibo aptã magis acceptã oĩm cõditoꝛi cum mũdo abuſiue in dulcedine vana cõ ſumerent:et reliquã et minoꝛẽ ſemilẽ et graueſcentẽ in eptã ſtudijs alte vite velut putrida fecem inaniter cla⸗ ro vino conſumpto dño reſeruarẽt. Igit᷑ impatũ ma lum ſeruũ qui dñi non cogitabat aduentũ ſentẽtia iun/ ſticie diuidet dñs a paratis:et partẽ eius ponet cũ ypo) critis cũ quibo ſimilẽ vitã habuit.Et mancipabit eter / nis fletibus qui p pctõ flere noluit:et ſtridoꝛibo denti⸗ um cũ quib male comedit ⁊ riſit. NPeramplius gůt ſuos cautos facere volens et impꝛobare aduerſos decẽ virginũ adiecit ꝑalolã:quinq; pꝛudentiũ ptinentiũ ad paratos.⁊ quinq; fatuarũ ſignantiũ multitudinẽ oim imꝑatoꝝ qun delectati ſenſuum qͥnq; obiectis foꝛinſecꝰ in coꝛpali lumine puagãtes nõ accipiũt vaſa plena pa⸗ onſtituũt vaſa cariſmati lie mterne leticie fo tulũ coꝛ ad deũ nõ hñt nec ſe cor bus replenda diuims: nec oleu lie mentũ lumiĩs in ſeipſis velut in vaſis dñi ponunt. nec lampadẽ faciũt in ſeipſis lumẽ infallibilis veritatis ſur ſum ferentis et dirigẽtis habente:ſed ad poꝛtã diuine iuſticie audient vocẽ diuine ſentẽtiel Amẽ dico vobis neſcio vos Quid eſt neſcio vos. Quid eſt qð neſciat qui oĩa creat.Quid eſt qð neſcit qui oĩa fecit. Quid ẽ qð ignoꝛet qui oĩa nouit anteqᷓ; fierẽt nec aliter nouit factaqᷓ; fienda. Inuariabilis enĩ eſt ſciẽtia eius. Sed neſcio vos nõ aꝑpꝛobo vos.Heſcio vos repꝛobo vos.t qui me non ꝓbaſtis nec ad me vigilaſtis in coꝛdib:ac moꝛ:bus veſtris repꝛobo vos in ianuis meis. Et ſer⸗ uum non opantẽ cũ accepto talento iuſtiſſime cõdem⸗ nauit.Quotquot etatẽ capacẽ vitij et virtutis attingi mus talentũ accepimus ratiõis ſuꝑ quã fundat᷑ liberũ arbitriũ volũtatis:cum quo demereri poſſumus ⁊ me reri. Sed pleriq; donũ acceptum a deo abſcondũt: qui publicũ ex actibo virtutũ non faciunt qð ratione intrĩ⸗ ſeca cognouerunt. Sed vbi abſcõdũt In terra. Quõ in terra. Godit.Bonum eſt id quod abſconditur:qꝛ do num qð diuina largitur bonitas. Malum:quia nulla ĩ abſconſione vtilitas. Eccleſiaſticus dicit. Sapiẽtia ab ſcondita ⁊ theſaurus abſconditus que vtilitas in vtrii/ q;. Malum vbi abſcondunt:quia in terra. Cerra male dictionẽ accepit: in oꝑibus peccatoꝛis Oalum modus quo abſcondunt quia fodiũt. Godiens eni lawꝛat. In lalveibo foſſionis eſt mali auctoꝛ:et nouitatis inuentoꝛ ed ad pꝛelibata exten ſius reuertamur. Gonum ab⸗ ſcondit᷑. Quod bonũ. Quod placere põt deo.quo me/ reri nobis aliquid ſupꝛa datũ woſſumus vt bonũ mere⸗ atur amplius bonum Quod wnum Quod nouit eſſe auctoꝛem. Quod bonũ:uod non diſcrepat a conſi⸗ mili. Quod honum Quod cõſonet vniuerſo. Q lv⸗ num Qð deſtrui ex toto ipſe auctoꝛ non ſinit. Od bo num Quod non habet ex natura contrariũ. o bonũ Maturale ingeniuũ. Quod bonũ Ratiõis donũ Quod bonum Libere voluntatis arbitriũ. Quod bonũ. Eſſe in contẽtu. Quod bonum. Moꝛale quadripartitum. Hec oĩa et ſimilia ex radicibb nature fecit atq; dedit cõ ſurgere: qui naturã fecit et dona. Et hec omnia talentũ vnum pficiũt:quod ſummũ pondus deſignat Quod ſiad hoc pondus adderẽ gratiã chꝛiſtiana äſi arena ma⸗ ris grauioꝛ appareret· Vide igitur talentũ conceſſum. vide donũ acceptũ.vide pondus ſupꝛemũ.vide bonuʒ ex multis bonis conflatũ. Sed vide bonũ abſconditũ SDed hoc dãnabile malũ ꝙ dei abſcondũt donũ. Ope⸗ remur cũ donis acceptis et ad ſibi cõueniẽs vnumqð q; oꝛdinemus:nec ſunt ſopite virtuteſ q̃s natura volu it palam fieri.et ipſe oĩm largitoꝛ bonoꝛũ ad hoc dede⸗ rit vt oꝛdinarent᷑ ad opus relatũ ad largitoꝛẽ ⁊ redime remus nos ab his quib nos tradiderat pꝛimogenita moꝛs et releuaremus ab imitatibo in qᷓs deiecerat no⸗ uerca natura:et ipſis compilatis ad finem oꝛdinatis. Wlut exules reuocaremur in patriã. Vituꝑat eccleſia⸗ ſticus abſcondita bona dicens Bona abſcondita in oꝛ clauſo:quaſi appoſitiones epularũ circumpoſite ſepul⸗ cro. t iſta ſimilitudo altius deducatur ſenſusa litera recõuertitur Moꝛtuus aũt cadauer in ſepulcro exiſtẽs cõmeſtibiles appoſitões non comedit neq; ſentit. Ata Wlut cadauer in ſepulcro fetide iacens reputãdus eſt: qui talenta dñi appoſita ⁊ varia dona dei nõ mancipat inuiſibili aut vi ſibili oꝑi ad largiẽtis honoꝛẽ ꝓpꝛiãq; ſa lIutẽ:⁊ ad edificationẽ ꝓximi. Et maledictus qui abſcõ dit frumẽta in ꝓplis ſapia clamat:vt eternis ſubiaceat penis q̃ dona dei abſcondit a pꝛoximis. Et multabit᷑ ta lione pigroꝛũ abſconſoꝛ operũ· Abſcõdit piger manus ſuas ſub aſcella ſua:et laboꝛat ſi ad os ſuũ eas conuer tit. Quid ergo ꝑ manus niſi potentia et actus. Quid abſcõ ſio ſub aſcella miſi ſub modico caloꝛe occulte dele ctationes detineri. Quid ꝙ non applicat ad os niſi taliter non agit vt debito modo viuat. Sed maluʒ eſ locus vbi abſcõdit:quia terra· Terra cibus eſt ſerpent terra grauis eſt:terra terrenos facit. Ve igit᷑ qui terre⸗ ms rebus diuinũ abſcondit talentũ:quod ideo datuʒ erat vt cum illo mercaret᷑ regnum eternũ. Repꝛobus eſt mercatoꝛ:qui aurũ in ferrũ argẽtũ in plumbũ mar garitas in lapides alueos equali qntitate commutat. Nulla tã gradis ſufficit pena ei qui dona inuiſibilia ꝓ viſibilib.incoꝛruptibilia pꝛo coꝛruptibilib tradidit in cõmertiũ.Abſconſionis aũt modus culpã magis ag⸗ grauat:ſi quis recte cõſiderat. Pꝛimo fodit:deinde ab ſcondit.godere laboꝛẽ inſinuat:quẽ ferre malus villi⸗ cus recuſabat.dicens intra ſe. Godere nõ valeo.Quis autẽ infructuoſioꝛ laboꝛ.qᷓ; de quo vite pꝛiuatio carpit Quis piculofio: q́; quem nulla ſequit᷑ requies. Quis inutilio: qᷓ; cui ſtipendiũ moꝛtis offertur. O male ſo⸗ diens wlut equus vngula terrã. O qͥ conarꝭ in vetitũ ꝓppulſa virtute. Q qui ſuperna dona terra ima defodis. O q adinuenis vnde mittarꝭ in antrũ:fodis vt abſcõ⸗ das arte atq; violentia facis. Vle igitur qui conantur ĩ maluũ. Ele qin adinuentiões ꝑficiunt in peccatis. Viſi tabo vos dicit dñs in adinuentionibo veſtris Oalum eſt malũ facere.ſed peius eſt cũ laboꝛe:ſicut ꝓpheta ex⸗ aggerãdo loquit᷑. Elt inique agerent laboꝛauerũt.a lum eſt ꝗqð deo nõ placet ſed grauius peccat qui adinue nit quod ſibi manme diſplicet:qꝛ ibut ꝑ damnationeʒ in adinuentiõibo ſuis.An ideo fodit qe male credebat facere inuiſus. Sed oculi dñi in oĩ loco contẽplant᷑ bo nos et malos: et nec eſt qͥ ſe abſcondit a caloꝛe iuſticie eius· Et ſi noſtra ſubſtantia occultaret᷑ in inferioꝛibus terre:a dei oculo non eſſet effugiũ.An fodit vt in ꝓfun dũ maloꝛũ deſcenderet.An fodit vt plantaret aut pa⸗ ginaret plãtatũ.Ad qͥd fodit Ad nihil vtile fodit Seo ad finem puerſum fodit et foueã fecit vt abſconderet. Quid Pecuniã domini ſui non partẽ ſed totuʒ talenꝰ tum quod accepat:vt mhil remaneret ad vſum qð to⸗ tum ad fructum fuerat erogatũ. Ecce laboꝛ in damno De parabolis ecce operis perditio certa. ecce fatigatio vt deueniat᷑t in penam:ſic i vltione agir ꝙ peccatoꝛ incidit in foueam quã fecit. Et alibi.oderũt añ faciẽ meã foueam:et in ciderunt in eam. Oixerat olim Yob Traxerũt in boms dies ſuos:et in puncto ad inferna deſcenderũt Ego cõ trariũ dico Trahunt et ducunt pagunt et faciunt in la weibus ſudoꝛibo et anxietatibo dies ſuos:et in puncto imo in tꝑis momito paruiſſimo ad gehẽnalia loca mer guntur. Qui fodit coꝛpus rectũ incuruat.et terrã ꝑcu⸗ tic ſarculo durioꝛi:et amplo lgone ſurſum terram tra hit ab inſimis. Gouea vo facta funditus iactato talẽto terrã in inſimis vt abſcõdat iteꝑ recõuertit. Nõne hoc laboꝛ et afflictio ſpũs.Ecce cecatas hominũ mẽtes:qͥ la wꝛes quietes amaritudines dulcedines pũctioneſ vn ctiones appellant.Ad pagendũ malũ qᷓ; bvonũ amar de ſudat᷑:et toleratũ ex tpe malũ pᷣparat ad eternũ. Que puer ſio ad laboꝛes a latoꝛibo ꝑgere.Accedere ad quietẽ expediebat potius laloꝛãti.Veruntñ ſip deo nõ ꝓ mũ/⸗ do aut carne fuiſſent tolerati laboꝛes:nõ laboꝛ led cã de tem adijcit vel lawꝛẽ. Quid ergo eſt fodere niſi pꝛeter domini woluntatẽ in terrenis animo et coꝛpꝑe lalbvꝛare atq; deſudare in his in quibus diuina bonitas nobis in carne facta magiſtra deſudandũ contempſit et ad terꝛe na omnẽ ſuã incuruare virtutẽ velut illi qui oculos ſu os ſtatuerunt declinare in terram ſeoꝛſum ab iſtis. di⸗ cente YJob Lux vultus mei non cadebat in terꝛã Quid eſt fodere niſi cum inſenſibilibus gerere bellũ durum: Nonne cum terra pugnat fodiens duro ligone Mercu tit et artus ſimul et bꝛachia tremunt:et qualem dedit ictum ptulit terre foſſoꝛ. Quid autem eſt abſcondere in humo foſſa talentum niſi omnea ſummo deo acce⸗ ptum bñficiũ et donũita in rebus viſibilibo et moꝛta/⸗ libus implicare atq; imergere vt in dei ſeruitio nihil ſu um appareat añ conſpectũ. Abſconditũ enim eſt qð añ deũ obſequẽdo non venitad finaliter agẽs vt facie mie ſue ipſe abſcondat a nobis. Strẽnuus miles tpe belli vires coꝛpis bellandi periciam non abſcondit. Sapiẽcs ſapienter neceſſitate dictãte qð nouerit expedire nõ ce lat. Si quis ſuper naturam doctus querit materia re/⸗ bus gerendis: deliteſcere appellat inertiã. Qui diligit non occultat amoꝛẽ: ſed ſigno et oꝑibus pãdit. Infan⸗ ti ſugere poſtulanti mater aut nutrix vbera non ſubpã nat:et lamie nudant mãmas et lactant catulos ſuos. Aues et animalia non abſcondũt eoꝛũ expediẽtia natꝭ Non obtegunt plãte virtutẽ inſitã a natura:ſed oꝛnãt folijs floꝛibo et fructibꝛoꝛbẽ. Quatuo⸗ elemẽta eoꝛuʒ ꝓpꝛietatem nature non obnubũt.Lux ſeipſam non ope rit. Nihil eſt oꝛdinẽ rerũ ſequens regulaq; iuſticie: qð non obtendat loco et tꝑe neceſſitate aut euẽtu rerum oxoꝛtune manifeſtari expediens ad pꝛofectum ſui.aut ad retunſionẽ contrarij. Quid eſt ꝙ ſola iniquitas ho⸗ minis quod a deo accepit abſcondit. Exagitabit te foꝛ⸗ te ſermo vteri tui vt ad excuſandũ aut te pꝛotegenduʒ inferas verba tua:vt quod ẽ vitij velis aſſcribere ad vir tutem dicens. Mꝛeceptum accepi a chꝛiſtovt abſcongã opera bona oꝛationes et munera. Sed aliud eſt abſcõ dere iuſticie opera ne intentione ſuppoſita tꝑalem at⸗ q; ventoſam gloꝛiam capiamus ꝛet hoceſt quod pꝛohi bet chꝛiſtus. Aliud eſt inſtrumenta bonoꝛũ operũ atq; virtutum in terrena delectatione defoderene cum illiſ domini placitum faciamus et talem abſconſoꝛẽ iuſſuʒ eſt a domino mitti in tenebꝛas exterioꝛes.quia in exte/⸗ rioꝛibus ſuerat delectatus et fletum et ſtridoꝛem den⸗ tium patietur qui febilem vitam dilexit et pꝛo ipſa dẽ tibus multa coꝛroſit. Omnes quidem parabole ſupꝛa pꝛorime memoꝛate de decem virginibus. de ſeruis pꝛu Baluatoris dentibus. de vigilia ianitoꝛis. de rege pegrinante dona tradente. rationem exigente cum redierit in vigilia ter minantur et pꝛudentiam pſuadent et ſollicitudinem agendoꝛum nonꝙ ſemꝑ coꝛpe vigilemus ſed mẽte ſol lerti. et puideamus nobis et opemur pꝛo nobis · ne in⸗/ ueniamur in die vltime exactiomis fiede a domino im / parati:ſed parati ad eius regnum ab ipſo nobis para⸗/ tum eternum. He parabola mulieris in partu triſticiam habentis ad depellendam in agonibus triſticiam electoꝛũ ſcom Yohannem ſolum. Capitulum XXXIII toa agones ſaluatoꝛ in mundo impoſuic cuʒ A erx verbo et auditu fidem trinitatis incarnatio Iinins ſue ceteroꝛumq; factoꝛũ ſuoꝛum et reſutre ctionis omnium eterne penalitatis et gloꝛie humano coꝛdi per ſuos diſcipulos diſpoſint coniugare:atq; mũ dum ſubiugare cruci que iudeis ſcandalum. gentibus ſtulticia eſt. Hinc talia ſuadentibus pſecutiones peri)/ cula gladij enlia et omma toꝛmentoꝛũ genera pargabä tur: etiam omne hoꝛrendum moꝛiendi genus. Matiõde atq; demonſiratione iſta inſinuanda carebãt nec aliter q́; ꝑ fidem potert in coꝛdibus hominumutti. agna poꝛro diſtantia inter coꝛ humanum et talium atq; inx uiſibilium et futuroꝛũ fidem. Pzoοde ieſus pꝛ'onunci at futura pericula et ex eis cauiandam triſticiam quam et per adiectam pabolam ciam conuertendam dicens.l Amen amen dico vobis . quia ploꝛabitis et flebitis vos mundus autẽ gaudebit Vos autẽ contriſtabimini ſed triſticia veſtra vertetur in gaudium. Vnde fletus atq; ploꝛatus. Quia ex his que pꝛedicabitis cõtumelijs amficiemini atq; toꝛmẽetis et quoniam ſegregatos a dilectoꝛbus mundi moꝛibo etiam a ſocietate et conuerſatione ſepabũt. Gaudebit mundanus homo cum ſe viderit ſuꝑioꝛẽ ſubactis ſua ſoꝛibus fidei cum crucifixus ſuos non tuebit᷑ cruciato cum extimplo nõ ſuerit in eis vindicatũ ex iacturis et contumelijs irrogatis. Gaudebit quippe cum viderit nouos chꝛiſti pꝛecones atq; ſeq̃ces ſqualidos pꝛeſſos inedia nudatos rebus abdicatoſ a domeſticis ſeiſctos a caris nulla ſubſtantia mundi refulgentes.ſeipſũ aũt aſpiciens floꝛere placitis abũdare cupitis et mundũ ſi⸗ bri arridere ad votũ:ignoꝛans unta ſit infelicitate clau⸗ dendus. Elos aũt contriſtabimini coꝛpe ſed non mẽte Non enim oxoꝛtet mẽte triſtari eum quip chꝛiſto ago niſare diſpoſuit et certare ad captanda celeſtia: q;uis etiam coꝛpus teneatur in pena. Et ſi aliquando in aĩo⸗ irrepſerit ipſa triſticia. ſi pꝛo re coꝛruptibili fu erit ilico auellat᷑ſi vero ꝓ iniuria ſaluatoꝛis pꝛo fectu virtutis pꝛo derelinquentiby legẽ dei. pꝛo patratione facinoꝛuz opoꝛtet vt teneatur. Etenim dauid in his triſticijs an gebatur dicẽs. Elidi pꝛeuaricantes et tabeſceba: qꝛ elo quia tua non cuſiodierunt. Laudabilis miſerabiliter et miſera laudabiliter eſt iſta triſticia de pditione boni ho neſti et cum cõmittitur ꝙ ſumma iuſticia vetat:ſed ta lium triſticia vertetur in gaudium non pſunctoꝛiũ ſed eternũ. id hoc melius coꝛdibo infigendu ſu biecit e p⸗ turiente parabolã: in qua ſtatum militantis eccleſie et cuiuſlibet agonicantis anime ſaluatoꝛ edocuit. Duli er cum parit triſtitiã habet quia venit hoꝛa eius. um autẽ peperit puerũ iam menunit pꝛeſſure ꝓpter gaudi um:quia natus eſt homo in mundũj. Sub tipo mule ris pturiẽtis deſcribitur eccle ſis oe hodoxa et quehbet anima fidei anulo deſponſata chꝛiſto que prehabet tri⸗ ſticiam ad gaudiũ:et qð eſt cã triſticie ab incerto fit cã leticie cũ votũ aut ſperatũ poſſidet᷑ ex certo.Triſtatur mulier pariẽs ex doloꝛiby triſiatur ex incertitudie par⸗ x 5 mitigat.et polncetur in leti tus an maſculinus aut femininus exiſtat. Triſtat neſti ens an partus an ipla pariens moꝛiat᷑.Criſtat᷑ ne aboꝛ tiuũ habeat aut editũ ilico moꝛtuũ audiat:⁊ ne aliquid ſit demptũ vnde pudoꝛ ſit in pariẽte et coaleſcente pꝛo le triſtatur.ne qõ timet euemiat:et ne veniat qð ſperat Anter ſpem et metũ impoſſibiule fit non adeſſe triſtiaãä Huius mulieris tipo lalvꝛat eccleſia ⁊ oĩs fidelis ania In partu continuo eccdleſia eſt: quid ſit neſcẽs paritu⸗ ra.Multos habet ipſa conceptus ex ſemnne ſidei. ex ſe⸗ imne wrbi dei. neſcit tñ quales partus oĩm ſit futuruſ qm̃ multi ſunt vocati pauci vero electi. Hatet cum pa rit ipſa triſticiam quia vemit hoꝛa eius ſcʒ partus qui do loꝛem parientibe infert hoꝛa diſcernẽdi qͥd ſit geſtatũ in ventre:an validũ an infirmũ an cum om̃i decoꝛe an cum aliquo nature dedecoꝛe. Attendendũ q ab homie non ſatus in virgine ſupꝛa naturaʒ partus a virgine q triſticiã prime mulieri ex vindicta pariẽti appoſuit ⁊ de muliere natus olm triſticiã quantuʒ in ipſo erat cona⸗ batur auferre etiam ꝑ mulieris ſimilitudinẽ parientiſ triſticiã ſuoꝛũ diſcipuloꝛũ ex mundi varijs euentibo ve nientẽ.et tũc de abſentia ſua in illoꝛũ coꝛdibo iam exoꝛ⸗ tam cõſolari dignatus eſt:inferens parabolã parientis in triſticia poſt partũ in leticia exultantis. ODꝛeceſſerãt huius triſticie teſtimonia in ſcriptura ſacra. Nam eue poſt peccatũ dictuʒ eſt: in triſticia paries filios. Et eccle/ ſia cũ ſuos parit triſticiã habet cuius figurã eua geſſit: ſed illa ꝓpter peccatum.iſta ꝓpter penam peccati.: Heme rito quidẽ ilius pꝛimi delicti tot agonibꝰ agimur tot tẽ tationibo agitamur:vt vix poſſimus palmã virtutis at tingere aut ꝑtingere quo vocamur Rebecca in triſticia peperit.cũ an partũ geminos bellantes agnoſceret: erq̃ ſtupens pꝛe triſticia dixit. Si ſic futuruʒ erat quid fuit neceſſe cõcipe. Ouos pplos geſtat eccleſia ĩ vtero fidei bella geretes.diſſimilitudine moꝛũ et differentia ſenti⸗ endi. quãobꝛem triſtat᷑ neſciẽs quid futux:triſtat ex bel lis aduerſis que patit᷑. Chamar triſtis in triſticia gemi nos parturiuit.vt ex paſſione cõfligẽtis doloꝛis et pꝛe/ ſagij ad futura lamẽtaretur ꝙ ppter eã diuiſa eſſet ma teria. Calia pꝛeſagia in veritate in eccleſia inceſſanter agunt᷑: vnde vlut pariens mulier ſepe triſtat᷑. Cux?tri⸗ ſticiam et cauſam ꝓceſſum et pugnam iohãnes in apo⸗ calipſi deſcripſit de muliere que cruciabat᷑ vt pareret.⸗ dꝛaco partui parabat in ſidias ⁊ ex emiſſo tribulationũ et hereſiũ et omniũ aduerſitatũ flumine ab oꝛe ſuo.vt partus et pariẽs necarent᷑ niſi terꝛa iuuiſſet abſoꝛtu flu minis.triſtandi et timendi materia data erat. Sed ꝑ⸗ functoꝛia eſt omnis hũana cõditio etiam ſi vtrãq; par⸗ tem ipſa contineat.et alternantur viceſ hoĩm:vt nunc triſtandi nunc gaudẽdi habeat᷑ occaſio ꝛomde nõ tri ſticiam ſed cauſam opoꝛtet inſpicere: et cuius intuitu tolleratur aduerſum nõ qð patit᷑ contẽplationẽ indu⸗ cat. Sepe quidẽ mũd i triſticia in eterna traiecit haben tem:ſepe quidẽ tranſiuit in gaudiũ. M triſticia triſtici am nanciſcit᷑ et triſticia in gaudiũ terminet᷑:nõ hec tri/ ſticia ſeu illata tẽtatio aut aduerſitas tolerata facit ſed cauſa. Gu ppoſitiuas omniũ cauſas oportet inſpicere ſicq; de fine dare iudiciũ. Si rerum labentiuz conditio triſticiã fecit in ſeculo faciet illã eterne ſuccedere ſi vero chꝛiſtus eſt cauſa terminabit ad gaudiũ. Er hoc ipſe di ſcipulis loquitur: triſticia veſtra qui ꝓpter me affligemi m non ommi vertet᷑ in gaudiũ. Quia cũ eccleſia oꝛtho⸗ doexa ſeu fidelis aĩa longo tentationũ et tribulationum cruciata partu cũ emiſerit bonoꝛũ operũ partũ in oĩbꝰ ſeruata conſtãtia cũ fruetũ virilẽ nõ effeminatũ fecerit vt non ſit filia mollis et tenera fragilis et caduca ſed f, lius ccreſcens virtutibus ſapiens in moꝛibo letificiãs patrem. non ſtultus inferẽs matritriſticiã: ſit filius de numero filioꝛũ qui in eccleſia bñdicunt᷑ ſit filius dextre ſcilicet opans aptum btĩtudini regni dei non recoꝛdabi tur triſticie atq; pꝛeſſure: illa eteꝛna et ſupꝛa auditum ⁊ viſum et intellectum inuẽta letida. Tere non omnii’n triſtitia vertetur in gaudium. ſed illoꝛum dũtaxat qui pꝛopter chꝛiſtum patiunt᷑ vnde ttiſtent᷑:ſiue quia dolẽt abſentiam et pꝛolongationẽ ex hoc iſtius incolatus de⸗ ploꝛant dicentes vt pꝛopheta. Heu mihi quia incolatꝰ meus pꝛolõgatus eſt. Seu quia ob confeſſionẽ ſui no minis illa tolerant mala que ſuadet inferre pꝛimo ad ſe crudelis hoſtilitas hoim excogitat depꝛauata crude litas:aut quia illum offendere in lege ſua et ſentiũt eũ in pena ſua purgatoꝛia nõ eterna. Ourgatiuã emm ha bet virtutẽ triſticia poſt peccatũ:et pſum ſolũ in hac vi ta digne ſoꝛtit᷑ triſtitiã que ſi preuẽit vt ſit ex culpa po/ tius q; ex pena:mil decentius repit᷑ ad diluenda peccata Opoꝛtet veram et ſalutiferũ oꝛiri triſticiã ex diſplicẽtia culpe:mon ex diſplicẽtia pene. Vlla diſplicentia exoꝛitur quia diſplicuiſti deo ex vitio interdicto:iſta quia diſpli⸗ ces tibi ex pena quã pateris.Diſplicere ſibi patienti er pena:ppꝛiũ eſt oim ſenſibiliũ etiã ratione carentiũ Di ſplicere ſibi ex culpa tm̃ eſt vere ratione vtentiũ maxie aũt omniũ vroꝛũ fideliũ:ac ꝑ hec incũctanter triſticia de peccato non de ſupplicio vertetur in gaudiũ Et para wla parientis mulieris elucidat. Parit in triſticia mu lier quia venit hoꝛa partus qui ex multatione diuina in doloꝛib agitur:peꝑit pueꝝ nõ meminit pꝛeſſure ppter gaudiũ.Non dicit non meminit triſticie: ſed pꝛeſure. Mꝛeſſura cauſa eſt triſticie:nõ triſticia cauſa pꝛeſſure. Qim̃ dum doloꝛ cum coꝛpis natura conffigit adeſt tri⸗ ſticia parienti:cum vero doloꝛ tanqᷓ; a potentioꝛi bono victus abceſſerit et triſtica defluit. bi ad memoꝛiaʒ doloꝛ coꝛpis et animi triſticia reuocant᷑ non tenet me⸗/ moꝛia quanta fuerit ipſa preſſura ſed tenet quantũ tri ſticia ipſa confoderit. acilius recoꝛdatus eius qð paſ⸗ ſus eſt animus:q; eius qð ſuſtinuit coꝛpus Quamuis enĩ vnum cõſiſtit in altero:et vnũ preter alterũ habet exiſtere poſterius ſed non prius.Non exiſtit aĩa priuſqᷓ; tradar᷑ coꝛpus:ſed creatur cũ tradit᷑ ⁊ traditur cum cxe coꝛpus. Sic quidem anima ſolũ ſentit triſticiã ſiue do loꝛẽ cum pena infligitur:coꝛpus wro penã neſciẽs qͥd ⁊ que ⁊ q̃les ſunt animi paſſiões. Recoꝛdabit᷑igit᷑ animꝰ paſſiõis ſue nature potius qᷓ; alterius cuius eſt coꝛpus Diuerſa quidẽ natura ꝑ omnẽ modũ eſt aĩoꝝ ſeu ſpiri tuũ et coꝛruptibiliũ coꝛroꝛũ:triſticia in anima pꝛeſſura in coꝛꝑe agit᷑. Non meminit ergo aĩa preſſure acte ĩ coꝛ atur. Habet aũt poſt exiſtere viuere ninre gerepeeter poꝛe:recoꝛdabit᷑ tñ triſticie quam ipſa ꝑpeſia eſt. Nõ tñ memoꝛia triſticie triſticiã dabit his quib verum ſucceſ ſit gaudiũ:ſicut memoꝛia ſe fuiſſe aliqñ letatũ non da bit leticiã his qui eternũ ſuppliaũ incurrerũt.Nam ex magna infirmitate redditus ſanitati illius recoꝛdabit non triſtatus:et ex magna ſanitate reddituſ infirmita ti.tenebit illam memoꝛiter non letatus. Vnde nõ me minit mulier pariens preſſure ꝓpter gaudiũ. Quare Quia natus eſt hmo in mundum. Oic eſt exemphſi cans In exẽplificatũ igit᷑ wniamus Et vwos igit᷑ nunc triſticiam habetis Acſi diceret chꝛiſt qꝛ nũc recedo a Wbis coꝛpe actu pegrinandi non officio diligendi atq; ſubueniendi:ſed id qð eſt cã triſticie ſit et vere leticie. Iterũ videlo vos et gaudebit coꝛ vim: et gaudium Vſtꝝ nemo tollet a vobis Tpalis abſentia tpalem tri ſticiã generabit:pñtia viſionis eterne inauferibile gau dium preſtabit eternum. Erplicit liber ſextus de paralvlis ſaluatoꝛis ne d nii i ler D lar⸗ ino ude Uren n Mepj 9 we U iti ſttur Pi tia D nnne ſion on nn nin Ppa ſure. ure, tri⸗ no igz men ütn Pod nus ſc⸗ le mrV deſſe ſine caritate dicens De ſimilitudimbus IVncipit liber ſeptimus de ſimilit udiniby a ſaluatoe poſitis et aſſumptis. apitulum pꝛimũ de ſimilitudi⸗ ne ſalis ſcom Matheum marcum et lucam Ifterentiom ſimi⸗ litudinum et parabulaꝑ in libꝛo pie diximus de paralvlis:hic ſiletio tra d dentes. Sed cũ in pꝛima et genera li predicatione chꝛiſtus in mõte tur bis ⁊ diſcipulis loqueret᷑ ad diſcipu los ſolum ſermonẽè intoꝛſit pꝛeoſte dens quantũ pꝛimatus quantũve fructus ſupꝑ alios ⁊ĩ alios acceperant:nõ ſolũ eos ſed futuros ſimiles in ſu is ſimilitudinibus pꝛemonens inſtruens et exhoꝛtans Ec pꝛimo omniũ extitit ſimilitudo ſalis:ſub qua pᷣſagi auit apios ceteroſq; in illa ſoꝛte futuros dicens Clos eſtis ſal terre Oe ſi ſal euanuerit in quo ſallietur Ad ni⸗ hilum valet vltra niſi vt mittat᷑ foꝛas et conculcet̃᷑ ab hommibo. Eligilans eſt ſimilitudo ex natura introdu⸗ cte rei:ex chaiſto clareſcit pamplius. Nec ĩmerito in ol⸗ bus tenet iſta pꝛimatũ:vt velut in rebus eſibilibus ſal ſic iter eos qui regunt᷑ aut opoꝛtune docent᷑ et dirigũ⸗ tur debeant eſſe qui pꝛeſunt inſtruunt ſiue ducunt:Mi hil pꝛotinus opatur in his que vſu capiunt᷑ ſal:ꝙ ſimi⸗ litudine ſumpta nõ conuemat his qui ſumpſerũt duca tum.Et in omni qð deficit aut euaneſcit in his quibuſ vſu apponit᷑ aut applicat:inſulſitas aut putredo exoꝛi᷑. Sic in his que agunt᷑ in hoĩbo ſcom rationẽ fidei mo/ reſq; gratie archotes ſpũales doctoꝛes duces ſi euane⸗ ſcunt ſiue deſiciunt:damna ſimilia puenire credantur Sed quis comedeꝛe poteſt inſulſum ſi debuit ſale peni tus eſſe conditũ.Aut quis tanget putridũ aut ſumet ĩ eſum ſeu tenebit ad vſum ſi appoſitione ſans debuit pᷣ ſeruari. Pꝛopꝛietates ſiquide ſalis ſollertibo indagato ribus relinquim:ne plus debito ſermo trahat᷑ in lõgũ Qõ cum fecerint:nihil inuenient inapplicabile in ꝓfe⸗ ctibo nihil in defectibo ad archotos ſpũales ſi aderit eis in ſimilitudine bonitas ſalis: aut ſi aberit eis ꝓpꝛietas opoꝛtuna. Sed ſi ſacrã ſcripturã volumus pconctari. clarius apparebit cur archotibus chꝛiſtiani exercitus ſa lis fuerit a chꝛiſto ſimilitudo tributa. Sale qinppe ip / ſam caritatẽ in agendis opoꝛtunã merito intelligimus ſine q̃ nemo aliquid deo acceptum fecit: que in felus ſempiternũ poſita eſt inter nos et deũ.Acꝑ hoc dñs in vVeteri teſtamẽto omne ſacrificiũ condiri ſale madauit dicens. Quicqͥd obtuleris ſacrificij ſale cõdies. nec au feres ſal federis dei tui de ſacrificio tuo:in oblatiõe offe res ſal. Sacrificia fideliũ chꝛiſtianoꝛũ poꝛro illa eſſe no ſcunt᷑ que in coꝛpib hominũ reſpectu ſuꝑne patrie per carnis macerationẽ vilitatẽ et abiectione agunt᷑iin qui bus nulla vcilitas ſi defuerit caritas.Nec tale ſacrifici⸗ um erit acceptum:ſi omninoerit inſulſum. Sunt enĩ ſacrificia noſtra excitationes in oꝛationibus et indaga⸗ tiomiboſcripturarũ ſanctarũ ⁊ in intinus meditatiõibo coꝛdis: ac etiam in illis theoꝛijs qñ ſupꝛa ſeipſum et ſu⸗ pꝛa cuncta ſenſibilia noſter animus conat᷑ extolli. Sũt et ſi qua pagimus in ſubuẽtiombo pꝛoximoꝛuʒ que oĩa inepta reddunt᷑: niſi ſale caritatis condiant᷑. Hinc enis eſt ꝗð axoſtolus ad choꝛintheos ſcribit nihil eſſe nihil/ Di linguis hoĩm loquar ⁊ an geloꝛũ:et cetera que annectunt᷑. Eſt pꝛotinus ipſa cari tas fedus inter nos ⁊ deum.vt ſi diligimus diligemur ſicut ſapiztia clamat. Ego diligentes me diligo. Eſt et fedus ꝙ ſi diligimus deũ diligamus et pꝛorimuʒ ſicut iohãnes ĩ ſua canonica cõmemoꝛat. Eſt ⁊ fedus ad mãa data ſeruãda:vt ſi diligimus pꝛeceptoꝛẽ eius pꝛecepta CErn r 15 e= Ir Ier. ſnr an, ſ n ſurn, ſe 72r4 .P Pretet- ,40 r rrrrrn Baluatoris ope cõpleamus. Etenim chꝛiſtus dicit Si quis habet mãdata mea et ſeruat ea:ille eſt qui me diligit. YAlle ha bet mãdata mea qͥ nouit qͥ tenet ea memoꝛiter: led tũc ſeruat cũ deducit in actũ: Eſt 1 fedus ad beatitudinem obtinendã. Sola enim caritas facit patere celum: ipſa ſola introducit in regnum. PP zοinde auferri de ſacriſi⸗ cio ꝓhibetur. Nec auferes ſal federiſ dei tui de ſacriſicio tuo imo in omm oblatione tua offeres ſal. Cunc enim in omni oblatione ſal offertur: cũ omne quod agimus ipſa caritate fulcitur Mecnon et oꝛdine tenendũ in mo ribus apte conſpicimus ſi pꝛeceptũ de ſale ſactum ſub⸗ tiliter indagamus. Peceptum factum vt omne ſacri⸗ ſicium ſale condiatur. Ex quo pꝛotinus indicit vt in oĩ bus oꝛdo ſeruetr᷑:ſicut axoſtolus ait. Omnia quidẽ ho⸗ neſte et ſcõm oꝛdinẽ ſiant in vobis. Nam vbicunq; oꝛ⸗ do deſeritur:in poſitum finẽ non erit acceſſus. Nihil fi et imptinens aut fruſtra ſi in rebus diligedis oꝛdo ſer⸗ uatur. Omnia eni deus legibo oꝛdiniſ alligauit:vt etiã in his que tradita ſunt vt pueniamus ad deum ſerua⸗ tus oꝛdo pducat. Et nullum ſacrificiũ gratiuſ ; illa di ligere atq; ꝑagere que tendunt in deuʒ: vbi ſaloꝛdinis penitus eſt pynendum tanq; fedus ad deũ Ipſam poꝛ ro ſcientiã nomine ſalis arbitroꝛ eſtimari.it emm ſal ex coctis aquis a ſole aut ab igne.Et aqua ſapientie po tauit dñs ſanctos ſuos Et in omni ſacriſtcio noſiro nie ceſſaria eſt ſcientia maxime in gelo quo ad deum accẽda mur: ad euitand illaʒ ſententiã quam dixit aplus. Ha bent gelum denſed non ſcom ſcientia. Nam ſicut ſal ſa pidum reddit ybi apponitur: ſic caritas oꝛdo a ſcientia cuncta que viſibiliter et inuiſibiliter agunt᷑ grata faci⸗ unt deo: vt non ſint inſulſa ſed ſapida que fiunt mada⸗ to celeſtis ſiue terreni agonum poſitoꝛis. Ipſi ſiquidẽ agenti aliquid in vtraq; ſubſtantia ſua facta non inſuil⸗ ſa ſed ſapida erunt:ſi ſale caritatis et oꝛdinis atq; ſcien⸗ tie condient᷑. In his pactum nobis cum do conſtitui⸗ tur ſempiternũ:de quo dominus ſacerdotẽ veteris te⸗ ſtamenti diligenter cõmonuit.Pactum ſalis eſt ſem⸗ piternum coꝛam domnno:tibi ac filijs tuis. PMactu hu⸗ luſcemodi ſalis i deo ſempiternũ vt nullo tꝑe violetur 11— Pactum ſempiternũ:vt ex ioſo inuiolabiliter cuſtodi, D to eterna gaudia cpanNeGefalis pactuʒ rememo rauit abyas rex iuda hierolłvam regi iſrgel:cum in pꝛeli um conuenirent. Stans abya ſuꝑ monteʒ ſemeron qᷓ erat in ephꝛaym ait.Aludi hierobvam et omnis iſrael. Num ignoꝛatis ꝙ dominus deus iſrael dederit regnuʒ dauid ſuper iſrael in ſempiternũ ipſi et filijs eius ĩ pa⸗ ctum ſalis. Quid eſt pactum ſalis in quo regnum da⸗ uigd datum cõmemoꝛat niſi pactum rarn virtutũ que potiſſime in agendis ommbus exiguni que ſalis ſimili udine deſignant᷑. In pactum ſalis regnum dicitur da tum dauid. in condimento ſacrificij qð tũctpis ageba tur.qñ ipſe rex fuerat a domino cõſtitutus in manu ſa⸗ 2 CW. 6 muelis tunc ſacerdotis atq; videntiſ.qui ſacxiſiciũ ſub cenſura ſalis ante cõſtituta Gereba Eenus tipico mi conſtitui:et iura regalia hominũ ſine prefato ſale ad ꝑ⸗ feetum non poſſe deduci.Arguit abva rex iuda hierolv am regem iſrael qui ad impugnandũ ipſum et regnuʒ eius arma cõmouerat ꝙ iniuſte huiuſcemodi rem feciſ ſet:ꝙ in ſempiternũ cõceſſum ſit regnum occaſione ſa lis in pactum.Ex hoc ad demones remouẽdos magna iuriſdictio nobis efficitur:ſi ſtabit intactum pꝛotinꝰ ſa lis pactumMecnon ipſam iuſficiã in imnhitudine; ſa⸗ lis accipimus ſine qua nihil rectum agitur cũ ipſa vni uerſitate pꝛefulgeat et condire habeat pꝛe ceteriſ moꝛa lem hominum vitam: et dum ſub ſua cenſura omnia — „224. ſterio in ſinuatũ eſt ſub pacto ſalliti ſacrificij vera regna 4 ——. „ Tiber diſronunt᷑ nihil eſt qõ de obliquitate cauſet/ Ypſe ſiaui dem dauid qui regnũ accepit in ſalis pactũ iuſticiã opꝑe rabat᷑:reguũ ſcriptura dicẽte Et regnauit ſuꝑ omnẽ iſira el. Gaciebat quoq; dauid iudiciũ et iuſticia oĩ plo. Et de iuſticia plene confidens in pſalmo dicebat. Et retri⸗ buet mihi dñs ſcom iuſticiã meã.Nempe ſicut ſine ſa⸗ le inſulſa ſunt eſibilia plurnma pꝛeter panẽ paꝝ delectã tia guſtũ:et ſicut ſine ſale vermibo carnes ſcaturiũt. ſic ſine iuſticia mihil in moꝛibo hoim delectabile: necnoi. humana vita coꝛrũpit᷑ inſollertia peſſimoꝛũ. Circa qua dauid magna diligentia intendebat ne pꝛetermiſſa iu⸗ ſticia ſubiecta ſibi res populi turbaretur: cum put pſal mus eloquit᷑ faciebat: In matutino interſiciebã om̃eſ peccatoꝛes terte: vt diſpderẽ de ciuitate domini oẽs qͥ opantur iniquitatem. Quãobꝛem pꝛo ſeipſo interpella bat ad vñm.Feci iudiciũ et iuſticiã non tradaſ me calu mniantibus me/ Ipſam etia ſapientiã euangelicam ſa ls noie non imerito dicimus eſſe cenſendã que omni⸗ um conduut hominũ vitã:et ſanauit ſieriles hominuʒ nationes Et humani moꝛes et leges viuẽdi ꝑ ipſaʒ cõ diunt᷑.et ne putreſcant ſua virtute ſeruant᷑:et ſanantur ſaucij ropuli defluentes Quod in libꝛo regum multis ante tpibus legimus ſiguratũ. Mam viri ciuitatis hie⸗ xico dixerunt ad heliceum. Ecce ciuitatis huius habita tio optima eſt ſicut tuipſe dũᷣe pꝛoſpicis:ſed aque peſſi me ſunt ⁊ terra ſtexilis.At ille ait.Afferte mihi vas no uum et mittite in illud ſal Qui cũ attuliſſent:egreſſus ad fontẽ aquarũ miſit in eum ſalet ait· Mec dicit dñs. Sanaui aquas has:et non erit in eis vltra moꝛs neq; ſterilitas. Sanate ſunt aque vſq; in hanc diem: iurta verbũ heligei quod locutus eſt MHeliceus interpꝛetatio ne nomis que deus meus ſaluatoꝛ eſtſiue re geſta deũ ſignificat cui humana natura defectum quaſi lunarem patiens loquitur ſuo ſenſu dicens.q mundi huius ha bitatio bona eſt:quia omne quod ẽonũ eſt naturaſet ĩ oꝛdine ſuo defectu oĩmode caret ſicut deus plene ↄgno uit. Nam vidit deus cuncta que fecerat:et erant valde bona/Sed huius mũdi ſenſu quodãmodo carẽtꝭ aque peſſime ſunt/Auid tam nomine aquarũ intelligi? niſi nũeroſitas ꝓploꝝ:iuxta iohannis in axocalipſi ſententi am aque multe populi multi.Populi quidẽ hominum non natura ſed wolũtate peſſimi facti erantſoren dedi⸗ ti cultibus idoloꝛũ deum verũ et ipſius ſapientiã igno⸗ rabantjet viuebant inſul ſiſſale diuine ſapientie non cõ diti:et peſſimabant᷑ velut putride carnes fetentis luxu rie.aliarũq; iniquitatũ vermibus bullientes/Et terra ſterilis erat:quia terra humanorũ coꝛpum vſum bono rum opum non habebat/Oed deus oĩpotens in pleni tudine tꝑis vas nouũ iuſſit afferri cum alma virgineʒ iuſſit mundo pparariſque vere dicit᷑ vas nouũ ab antiqͥ tate paterna erenichuſaohn celeſtiũ innouata vir⸗ tutũ:in quo vaſe poſuit ſal eternam ſapientiã ſeʒ vnige nitum filium a RRE nouũ ipſum verbum ĩcar⸗ natum ſentiamus qui nouus dicitur nouitate incarnã aundn itate naſcendi et conuerſandi au nouã doectrinã attulitnouiter mũdo vixit:ſicq; moltuus ⁊ ſepultus ⁊ regreſſus ab inferis ad celeſtia penetrauit/ In quo po/ ſuit ſapientiam ſuam noĩe ſalis ſenatan güut ipſe p⸗ dicando ſepe dicebat Hoctrina mea nõ eſt mea:ſed ei qui miſit me patris. Et alibi. SsSermonẽ quẽ audiſtis non eſt meus:ſed eius qui miſit me patris.Et iterum Que loquoꝛ vobis a meipſo nõ loquoꝛ. Penitus put nouus homo erat:ſapienti a patre accepiſſe teſtabat᷑. Mõ ſal ſcʒ incarnatũ verbũ effudit in axoſtoloſ p virgi nis partũ.ſed ſapientiã per pꝛedicantẽ filiũ: et filius . aplos poſt miſſum ſpũmſanctum ſanauit qui recipeꝛo — ccclinatio. Secundũ hanc pꝛopꝛietatem aplos et ipſi viſibili atq; ſenſibili: ſed ei qui capax eſt diuinoꝛũ et ſu⸗ ſeptimus luerunt populos nationum. Et virtute ſalis ſcilicʒ euã gelice ſapientie non eſſet ſterilitas ſed ſanitas: niſi ad⸗ huce libens hoĩm repugnaret iniquitas/Saniauit aqs euangelica et ſupna doctrina:quia ꝓplłos recipientes il lam condiuit et erudiuitjet docuitque neſciebat mun/ dus non habebat vſuꝗ ignoꝛabat hominũ intellectug. Hapoꝛis huius effectũ refugiebat carneus lenſue,ECt inter inicia eoꝛũ que vite hominũ neceſſaria dinokcu tur: ecclefiaſticus ſalem eſſe cõmemoꝛat/Et tamen ex madato domini egechiel hieruſalẽ inter cetera obiecit. b⸗⸗ 9 in die natiuitatis eius non eſſet ſale ſallita:ſcilicʒ iliI Diſcretionem non habuit qua bene oĩa diſwonunt᷑. Ma cum renaſcimur ſacramentis: diſcretiõe chꝛiſtifera opꝰ eſt inter ea que eligere atq; inter illa que age/ re obligabamur/S ptima inter virtutes noſcitur eẽ di Diſcretio. que gradiens inter bonũ et malũ inter bonuʒ et bonum.inter malũ et malũ inter opinionẽ et veruʒ/ inter voluptatẽ et neceſſitatẽ.inter virtutem ⁊ famam/ inter cõpetentia coꝛpoꝛi et ſpiritui ſemꝝ ad tuti 1 clinat:deuitatq; peioꝛa Et ſermonie noſtrũ tali ſale cõ⸗ diri decreuit paulug aplus. Sempꝑ veſter ſemꝑ in gẽa ſale ſit cõditus/git᷑ cũ ſupꝛa memoꝛatas virtutes ha bere atq; docer opoꝛteat eos qͥ autoꝛitate atq; doctrina populis pꝛeferunt᷑:merito chꝛiſt dixit apoſtolis. Vos eſtis ſal terre. Quibus pꝛo ſeipſis et ꝓ ſucceſſoꝛibuſ di ctum fuit. Sed ſi ſal euanuerit in quo ſallier᷑. Si vir⸗ tus deficit ĩ doctoꝛe ſi doctoꝛ deſicit ipſi virtuti quid bo ni ꝑſiciet. Eum ad nihilũ valeat dignum ſit vt his fiat in ridiculũ atq; deriſuʒ quos erudire debuit ꝑ doctrinã monefacere ꝑ exemplũ:et fiat vilitate cõculcatꝰ inferi⸗ oꝛ qui vita et doctrina debuit ſupeſſe· De ſimilitudine lucis ſcom ath.Capim II Voniã chꝛiſtus vnigenitus dei filius erat lux q verra que illuminat omnẽ hominẽ venientez in hunc mundum.voluit quos elegerat huiuſ lu cis eſſe participes ꝑ quam illuminaret᷑ oꝛbis terꝛarum qui tenehꝛis peccatoꝛum vbiq; in homimbo iacebat ob curus. Et quia auadam noue intelligentie luce illoſꝑ fuderat.et pꝑamplius pfuſurus erat et lucis ſequeret᷑ ef ſectus ſine interpoſitione verboꝛum ſuos apoſtolos et ſimiles poſteros luci comꝑauit dicens Clos eſtis lux mundi Juſſu dei facta eſt lux nec aliquid pulcrius in coꝛpibus dyaphanis et eius virtute cognoſcunt᷑ obie/ cta omnia oculox:et fertur inoblique in receptacla ſua Et per ipſam fit acceſſus atq; receſſus et contrarioꝛuʒ foꝛmes ſaluatoꝛ per ſimilitudinẽ mundo prefecit non ſceptiuus throꝛiarũ ſuꝑnarũ. Et ſermo dignus eſt: ſi bi ſaluatoꝛ in hac ſimilitudine homĩes huiuſcemodi aſ ſciſciuit cũ ð ſeipſo dixiſſet Ego ſum lux mundi IAllu minauerat exterioꝛẽ mundũ ope create lucis:illumiĩiat interioꝛẽ luce veritatis. Et humanarũ mentiũ ſe cum apoſtolis et ipſifoꝛmibo luceʒ facit. Et mihil in ſpuͦslib· rebus pulcrius veritate:cuius ſplendoꝛe ſi q̊ obijci pñt humais intellectibo cognoſcunt᷑.et inoblique irradiat ſuꝑ humanas mentes ſe receptui coaptanteſet poſſit eſſe acceſſus ad incõmutabile lbvunum Hañnc lucẽ pete⸗ bat dauid vt ad finem poſitum certus poſſit eſſe acceſ⸗ ſus · Emitte lucem tuam et veritatem tuã.ipſa me de⸗ duxerunt et adduxerunt in montẽ ſanctum tuum ⁊ in tabernacula tua ceſſus fit per eam ab eo quo cul⸗ pabiliter et noxie tenebꝛamur. Elnde apoſtolus Erat; aliquando tenebꝛe nunc autem lux in domino Per lu cem ſiquidem weritatis:receſſus fit a tenebꝛis peccato rumn eainar⸗ contrarioꝛũ ad deſtinatum finẽ iſtius 7 ₰„ elrrrr e e e e K. „ . E- a‿ſCn 2. . 5. 17 — rErn, 4. & 6 ſ ſe⸗ „ . 42—. —rrn ₰ ₰„ 2 entge —— De ſimilitudinibus lucis veritate peragitur. Pꝛopterea ſ latoꝛ ait ł Qui am bulat in die non offendit:quia lucẽ huius mũdi vi⸗ det Mãc lucẽ oñs aplos eſſe woluit ꝑ exemplũ atq; do ctrina:quã intuentes in ipſis aplis et apoſtolicis viris nõ exoꝛbitent ꝑ agones ſuꝑ na captantes/Aux viua eſt exemplũ rationalis aĩalis ex virtute conſurgens:ab oꝛi ente ſidei oꝛtum habens. Suffragat᷑ ſana doctrina ĩ oꝛ dine ſuo lucens:et exẽplari luci pꝛeſtat augmentũ. Et dum pꝛeſtat ipſa etiã ſuſcipit incxrementũ:et ad inuiceʒ incremẽta ſuſcipiẽtes ſplendidiſſimã lucẽ faciũt. Su⸗ um ꝓpꝛiũ lucere opoꝛtet pꝛetẽdere:alioquin a tenebꝛis non differret. Pꝛimũ ſiquidẽ ſui officij eſt inſiſtentes tenebꝛas effugare: deinde oſtedere quomõ leuent᷑ ocu⸗ li ad directum. Sicq; cũ aplis dicitur ꝑ ſimilitudineʒ quid ſunt.quid ſint facturi ex tacito mandato ſuſcipiũt ne ſit ocioſa lucis appellatio que tãto dictatoꝛe indicit᷑. De ſimilitudine ciuitatis ſcom matheũ tm̃ vV Ca.III Vi terꝛenam ciuitatẽ oꝛdinauit ad exercitium q et agones hoĩm.ſuꝑnã vero condidit ad gloꝛiaʒ angeloꝛũ:et hoĩm recte agentiuʒ in terrena:vt ad ſuꝑnam a terrena eſſet aſcenſus ab eo qui in iſta eſ/ ſet virtute pꝛobatus. Pꝛoinde ꝑ ſimilitudinẽ ciuitatiſ docuit quid mundo apli et confoꝛmes vtilitatis cõfer⸗ re teneant᷑:cũ ſine interpoſitione dicitl Non poteſt ab ſcondi ciuitas ſupꝛa montẽ poſita In weteri teſtamẽ⸗ to legimus mandato dñi oꝛdinatiõe moyvſi cõpleineto ioſue. ciuitates plures factas fuiſſe refugij:ne ad eaſ cõ fugiens malefactoꝛ ſubito iudicaret᷑ ſine magna erami natione iudicij. Etenĩ aph et eoꝛũ nentes wenit/ ſunt refugiũ peccãtoꝛũ eſſeq; debent in patulonon ab/ ſcondi:qm poſiti ſunt ſupꝛa monte. Mõs vero ſumm ſup om̃es chꝛiſtus eſi dei ſlius quẽ daniel pꝛeuidit ve⸗ lut lapidẽ pꝛeſcidi de monte ſine manibo ⁊ in montem magnũ erigi:ſupꝑ quo apli ⁊ viri apoſtolici ſunt fundati Mon ergo debent abſcõdi q̃n ad eos poſſit eſſe refugiuʒ cum hoſtile ingruerit bellũ.Ciuitas ſiquidẽ pꝛimo con/ uentiõe localis ſitus cõſtruit᷑.xeinde firmat᷑ lege viuẽ⸗ di:et ne incurſantibo nõ retunſis dãna patiat᷑ circũcin⸗ gitur muro Ne alo⸗ plica ciuitas conuẽtio eſt fideli/ um. Fundat᷑ aũt in mõte q̃ eſt chꝛiſtꝰ.qm̃ vt ait apoſto⸗ lus fundamẽtũ aliud nemo poteſt ponere pꝛeter id qð poſitum eſt:quod eſt chꝛiſtus ieſus.Lex q̃ viuendũ euã gelica de ſuperis declarata werrumſcigg muro ineron gnabili virtutũ et vallo timoꝛis d di non poteſt.magis vero non debet non debet non poteſt et qõ nõ põt nõ debet:ſic ciuitas aplica et fideliũ ſupꝛa ipſum montẽ poſita nõ debet ab⸗ ſcondi Nã impoſſibile factũ erat fidẽ tegi aliq̃ dialbolico aut hoĩm velamẽto. Mec ĩpoſſibilitas abſcõſionis erat r cuitate que fundabat᷑:ſed virtute mõtis ex quo ciui tas ipſa ſurgebat. Etenĩ petrus fundabat᷑ in ꝑetra non petra in petro:petra aũt erat cgilius Se in ipſis apo ſtolis ciuitas militans ↄſurgebat.ipſiq; in monte altiſ⸗ ſimo atq; ĩmobili fundati erant qͥ verbo pꝛedicationis ee ciuitaſ abſcõ euangelice ꝑ ſigna verba ſequẽtia p ſanguine et moꝛtẽ p vniuerſum oꝛbẽ illã fundaturi a dño parabant Hac etiã ciuitatẽ que nõ debet abſcòdi de celo deſcendiſſe co⸗ gnouimus:vt et ipſa in celi mõte cõſiſtat quauis deſcẽ diſſe dica?᷑ Mon enĩ terrenũ aut hũanũ ſed celeſte at diuinũ habet iſta ciuitas fundamentũ.Hinc iohannes ait. Vidi ciuitatẽ ſanctã hieruſalẽ nouã deſcendentẽ de celo a deo paratã:ſicut ſponſam oꝛnatã viro ſuo. Deſcẽ dit ciuitas de celo:terrenũ nõ querens neq; relinquenſ celeſte fundamentũ. Mã ſicut chꝛiſtus in terra carne de gebat in celo deitate: fic ciuitas ſancta in terra militat in celo virute cõſiſtitQue tũc abſcõderet᷑ ſi nõ peedl /ſ G- A – ₰◻ A ſWr.. 2„ Ert⸗ Aſ.n . 2 ſicut chꝛiſtuſqõ guibile eſt lumẽ e Baluatoꝛis careł:tunc occultaret᷑ ſi recte in ilſa nõ viueref. Abſcon/ ſa ſiquidẽ diceret q;q; in chꝛiſto monte fundata niſi p dicationis altitudine vita miraculis ꝑ oꝛbem vniuerſũ ꝓpenſius robvaſſet. ꝛoinde in omnẽ terram exiuit ſo nus eoꝛũ:et in fines oꝛbis terre verba eoꝝx. Sonus vi delicet q̊ in oꝛe dicentiũ et in coꝛdibo audientium miro mõ reſonabat:ſicq; inoccultabilis erat ciuitas in diuio monte cõſtituta Se hoc monte dixerat yſaias. Clenite aſcendamus ad montẽ dm: et ad domũ dei iacob. Erat quedã mutua inuitatio: vt ad chꝛiſtũ qeſt mons domi ni venirer. Et ciuitas nuciabat᷑ ſub noie domus dei:et gloꝛioſa dicta ſunt de ciuitate ei. Sed nunq; gloꝛioſa niſi ex fama: nunq; vera fama niſi ex his ex dbus vera fa ma conſurgit/Sed altioꝛi eecaliei ſenſu hanc ſi⸗ militudinẽ ptractantes chꝛiſtus in hoc ſuos aplos di ſcipulos cõmonebat vt taleſ in virtutiby eſſent vt aui tatẽ inabſcõſibilẽ et ſuꝑnã digni fierent nuciare:vt in telligat inte debeant eſſe virtutis qui cõſtituti ſunt vt ciuitatẽ in ſupeꝛno monte ↄſtitutã non abſcondẽdã ſed manifeſtandã ſub iuſtis iudicijs debeant ꝓpalare Ac per hoc cũ ſaluatoꝛ dicit nõ põt ciuitas abſcondi ſupꝛa mõ tem poſita in id verus huius ſcripture intellectus trai cit vt ſi eccleſia oꝛthodora nũc fundãda ſi ſupne patrie ciuitas nõ poteſt abſcondi:congrue factum eſt vt ꝑpvoſ quos elegiinclareſcant. Ogit᷑ tales eſtote vt illas apte pꝛedicare poſſitis:et inueniamini digni miſterio huius ciuitatis. He ſimilitudine lucerne ſcõm Matheum et Lucam.. ? Capitulum IIII D BPmenſa bonitas et oibus pꝛo captu recipien i tiũ eque liberaliterq; ſe pꝛeſtãs ſupnãq; pꝓmerẽ tibus datura mercedẽ noluit euãgelij gratiam mercede conduci.qᷓobeem futuris mũdi doctoꝛibo nõ occultãde lucerne ſimilitudinẽ appoluit dices Nemo accendit lucernã et ponit eam ſub modio ſed ſuꝑ cade⸗ labꝛũ:vt luceat oĩb qui ĩ domo ſunt Lucerna ſiquide ſub modio nõ ponẽda pꝛima inſinuatione ſenſim inoc cultationis habet: ſed diſcuſſa ſimilitudo ꝓpenſius ter⸗ renaʒ mercedẽ in euãgelica pꝛedicatiõe condẽnat. Si militudo huius ꝓpe modũ infimi actus ad diuias acti ones attollit: vt non pſonalis ſed actionalis fimulatio ipſa eſſe monſtret᷑.Lucerna que accenſa ſub modio po⸗ nẽda negat᷑:eſt ipſa euãgelica lex. Mãa fuit ab eterno lex iſta qꝛ eternũ eſt euangeliũ q;uis in tꝑe ꝓmulgatũſſed tũc accẽſa eſt iſta lucerna cũ ſaluatoꝛ mũdo pᷣdicaturuſ apparuit:cũ exẽplo viuẽdiautoꝛitate cdi ſignis ſup̃ naturã ſequẽtibus clareſcere fecit Hec lucerna lumen habet inextinguibile in eccleſia ſancta dei. Nam pꝛece⸗ ptum erat in vteri teſtamẽto ardeat lucerna ſemꝑĩ ta bernaculo que figura in veritate nũc termĩata eſt in ec⸗ clefia:qm̃ nõ extinguit᷑ nec extingui pᷣt lumen eius Et/ iob ſuam ꝓſperitatẽ in tribulatione commemoꝛãs:eni gmatice lumẽ iſiud ſe habuiſſe dicebat. Qñ ſplẽdebat ſucerna ſuꝑ caput meu:et ad lumẽ eꝰ ambulabã.Nul⸗ lus ſplendoꝛ clarioꝛ huius lucerne lumĩe. Nullus ĩceſ ſus rectioꝛ qᷓ; ad lumẽ eius ambulare.non enim ambu lat in tenebꝛis qm lumen eſt vite Mec ſicerna diumna eſt ſapientia cui ſalomon adheſit ꝓpenſius qm̃ merxtin⸗ t pꝛotinus ipſa ſola introlucʒ af/ fectibus et intellectibo noſtris:et ſine offendiculo greſ ſuum noſtroꝛũ ſemitas dirigit. Etenim dauid dicebat Lucerna pedibo meis verbũ tuũ:⁊ lumẽ ſemitis meis Quid verbũ dei niſi euangeliũ eructuatum a verbo dei .· Pl AQuid pedes niſi intellectus et affectus qbus aĩa inui ſe mouet᷑. Quid ſemite niſi cõpendia que captamꝰ ad aliã vitã. Mandatũ dei lucerna aĩaꝑ ſcripture ſacre diſ ſiniunt:vt inoffenſo pede in valle iſta miſerie ambule mus. Inquit enĩ ſalomõ in moꝛalibo inſtructionibus Mandatũ lucerna eſt ⁊ lex ⁊ lux:et via vite et interpꝛe tatio diſcipline. Q mandatũ ſplẽdidius q́; mandatuʒ nouũ et nõ nouũ qð dedit vt diligamus inuice Hec lu cerna innocue lucet ardet quouſq; ĩ ſuꝑna fuerit aſcẽ⸗ ſus vbi lumẽ eius erit ſpledidius. aͤe lucernã euãge lcam videre nõ pñt interioꝛes oculi qͥ caligant:et hoieſ q cũ mundo ſeneſcẽte ſeneſcunt. Nã in libꝛo regũ legit Factũ eſt in die quadã hely iacebat ĩ loco ſuo et oculi eiꝰ caligauerant: et nõ poterat videre lucernã dei anteq; ex tingueret᷑. Si allegoꝛias reſpicimus defectũ ſynagoge in iſto homine ↄgnoſcimus:ſi moꝛes.alius offert᷑ oꝛdo loquendi. Senex erat hely:et pꝛe ſenectute oculi eius caligauerant. Qui ſunt qui ſeneſcunt niſi ͥ mundum diligunt inueteratũ.Qui q̃ntalibet fioꝛida etate vernã tes ſi mũdo ſeneſcẽte delectant᷑ ſi ei? amplexibꝛample⸗ ctunt᷑ eoipſo ſeneſcũt et caligant interioꝛes oculi vt lu⸗ cernã euangelij diſſuadente hoĩbd mundi clectationẽ et phibentẽ amplerũ videre non poſſint:niſi pꝛius extĩ guat᷑. Cuius lumẽ quãuis in ſui natura inextinguibile maneat.tũc tñ apud vnũquenq; hoĩem extinguit᷑ cũ in eius non tranſitur affectum:et cũ ad eius lumẽ iuſtis mox paſſibo nõ ambulat᷑. Naturãa alteſtonicã habet iſta lucerna:que ſemel accenſa neqᷣt extingui/Sed nec po⸗ nenda ſub modio aut vaſe aut lecto. Modius ad mẽeſu rã.vas ad vſuʒ.lectus ad quietẽ refert. Hec verba tres euãgeliſte poſuerũt vt nec ꝓpter auariciã eoꝝ que men ſurari pñt.nec ꝓpter eoꝛũ vſum q̃ tranſent aut ꝓpter q̃ etẽ aliquã ꝑfunctoꝛiã euangeliũ pꝛedicet᷑. Vt a chꝛiſto ſuſcepimus oĩby eſt eadẽ liberalitate donandũ:et cuius finis eſt tota vita reb moꝛtalibo nõ ſubdat᷑. ꝛoculdu bio ſub modio pomit᷑ ſi pꝛeconis coꝛ auariciã ſequit᷑ et ꝑ eã eius molimia fulcit:aut quõlibet eius noĩe augent opes hoĩim. Wulta in pontiſicibo et eccleſijs chꝛiſto pau peri nouimus eſſe data:et monarcha eppantic chꝛi⸗ ſtũ induit ĩ ſiuelſtro Si ꝑ auariciã poſſident᷑ que ſunt largitate collata:malus vſus inclamitat.Et qui terrẽa tenebant ⁊ abundabant tꝑalibo bonis ad hinuſmodi lu mẽ lucerne cõmoti:lucernã hãc in oꝛe moꝛibuſq; geſtã tibus bona innũerabilia cõtulerunt. Subtus qbus po ſitũ nunc in pluribo noſcit᷑ euangeliũ:qð antea ſuꝑfere bat/ Moſita eſt ſub vaſe lucerna:qm cõtra euangelij ve ritate atq; caritatẽ noĩe ſuo młtiplicata ſunt vaſa que a veſcendo ſoꝛtita ſunt nomia. vt velut philargiria mul tiplicat᷑ in rebo ad recondendũ vaſa cõpoſuit:et put ex⸗ arſit in placitũ malũ ad funeſtũ vſuʒ coꝛpis innũera p⸗ curauit· Sed caritas euãgelica theſauricare nõ nouit. t: nec ↄuertit aliqd in in ſe pꝛimo pfſiciens que alios facere docuit. Quod do⸗ ctoꝛ gentiũ nõ accepit in vanũ cũ penitus ſine ſumptu poſuerit euangeliũ qui cũ ptãtem haberet de euãgelio viuere illa vſus nõ eſt:nedũ ꝙ aliam vellet de euange/ lio captare mercedẽ.Ad coꝛintheos inquit eni. Sʒ nõ vſi ſumus hac ptãte ſed oĩa ſuſtinemus: ne qð offendi culũ dvemus euangelio chꝛiſti. Neſcitis ꝙ qͥ in ſacrario opant᷑ que de ſacrario ſunt edunt. Qui altari ſerunũt cũ altari participãt. Ita et dñs oꝛdinauit his qui euange⸗ liũ annunciant de euãgelio viuere Ego aũt nullo hoꝛũ vſus ſum. Bonũ eſt mihi moꝛi magis:qᷓ; vt gloꝛiã me. am qs euacuet. Que eſt ergo merces mea lt euange liũ pꝛedicans ſine ſumptu ponã euangeliũ:vt nõ abu⸗ tax poteſtate mea in euan ſelioer aſſa poꝛro fuiſſet pꝛe dicatio euangelii:ſi in coꝛde aut in moꝛibus pꝛedicanti um tpalis cõmoditas inſediſſet. Plus veritas euange lij claruit in pauꝑptate pꝛedicantiuũ:et magis ad illã con uerſi ſunt audiẽtes qᷓ́; in virtute miraculoꝛũ.Eo enim ipſo cognitũ fuit euangeliũ eſſe diuinũ qð a diuinis ho minibo nunciabat᷑ quo tꝑalia ↄmoda nõ querebãaãt: nec ex ipſo vane ſunt queſite merrde enoan a lecto qͥetis:cũ fatigatus ex itinere ſedebat ſic ſuꝑ fonteʒ. Et apoſtoli iuſſu eius euntes ibant et flebant:mittetes ſe mina ſus. Et in laboꝛibus plurimis ſe fuiſſe paulteſta batur apoſtolus/.Sup candelabꝛũ lucerna tunc pomi cum euangeliũ in ſua libertate pꝛedicat᷑. Poꝛro cande⸗ labꝛũ eſt ipſa libertas:ſuꝑ quã lucerna euãgelij ponẽda eſt. Aut ipſam catholicã eccleſiã ꝑ candelabꝛũ intellige/ re poſſumus:ſuꝑ qua eſt euãgeliũ. Nulla eni ſecta vel contio pꝛeterq; eccleſia lucernã euangelij ꝓ veritate ha bet:nec eis lumẽ huius claritatis infulſit. Nam et cãde⸗ labꝛũ ꝓ tanto miſterio ſimiliter ⁊ẽ magiſterio mandato dñi diſpoſitũ eſt ĩ veteri teſtamẽto cum haſtili calamis ſperulis nucibo et ciphis infuſoꝛijs emunctoꝛijs cacholi cã eccleſiã ſua oꝛdinatiõe figurat:vbi euãgelij lucerna plene refulget his qui ſunt in domo et his qͥ vnire de⸗ cernunt. De ſimilitudine dextri oculi dextreq; ma⸗ nus ad ea quibus magis homines afficiũtur ſcom ma theum. Capitulum V Criptũ eſt qm̃ vidit deuſ cuncta que fecerat S erant valde bona.nõ ſolũ ſeꝑate ſubſtantie vt angeli.ſed inuiſibiles ⁊ vnite vt aĩe.ac etiã ſig ſunt in re coꝛpea oꝛdinata vt ab hac bonitate naturarũ nulla coꝛpa excludant᷑q;q; multa differentia coꝛpa ipſa diſtinxerit. Et vt alias differentias pretermittã. nulla pꝛeterqᷓ; hũana fecit inſtrumẽta virtutis:quib aĩaſcre ando infudit et infundẽdo creauit.q̃ capaces ſunt vᷣtu tis et vicij:ſicut eſe pñt pene vel pꝛemi et beatitudiniſ diſpgere aũt magis ipſa conſenti ꝓꝓꝛium vſum qð tñ indigẽtibo põt eſſe vmune /Stat atq; miſerie Ygit᷑ hũana mẽbꝛa bona ſunt bonitate na interdũ abdita ſub lecto lucerna:cũ qͥes appeti᷑ exr his tfurarũ:ſeu bonitate q̃ ſunt in oꝛdine entiũ. Pñt auteʒ ue ſunt chꝛiſti euangelio cõſecrata. Et magnã delicio eſſe melioꝛa ꝓut facta ſunt inſtrumta virtutũ vt cuuiſ q; vita tanto ſit criminoſioꝛ qnto ipſa fecerit inſtrumẽ⸗ is quietẽ appoſitã nouimus tpalẽ vt nec lat: in vbo ta tan oſi af. rum nec ſollicitudo ad pꝛecauendũ piculũ aĩaꝝ:nec exhoꝛta⸗ ta vitioꝛũ:et tanto maioꝛibus ſupplicijs ala fodiat᷑ q̃n⸗ to maioꝛibo criminibo ſtatuerit illa ſeruire Pꝛoinde ſal tio vel exemplũ ad melioꝛa comonẽs. Quieſcũt coꝛpa 4 r. . dilatata delicijs et bnis innumeris vallata tabeſcũt:ꝛet guato: oim mẽbꝛa que bona fecerat ad melioꝛa oꝛdina/ uerat.et extollere ſuꝑ celos decreuerat a malo vſu auer traquillant᷑ ſuꝑ euangeliũ ſub quo labvꝛare debuerunt l⸗ . Eid effectũ vero diuinoꝛũ lucerna cãdelabꝛo ſuꝑponen tit:ne gehennã quam ꝓ hoĩbus non fecerat patiant᷑ di⸗ censl Oeſi oculns tuus dexter ſcandalicat te erue eũ a da eſt: cõmodis vllis tpalibo nõ ſubdenda. Iniuria fit tuus derte eerue legi ſimiliter et latoꝛi:ſi ea que ad eterna oꝛdſata noſcũ ꝓijce abs te.Expedit enim tibi vt pereat vnũ membꝛo tur ad thalia referant᷑Attollitur ſiquidẽ cãdelabꝝ a ter rum tuoꝝ:qᷓ; totum coꝛpus tuũ mittatur in gehennã Et de dertra manu ſimiliter dixit erũntñ nec credẽ⸗ dum ꝙ cuiq; mãdauerit aut volutrit a ſeipſo vĩdicario iure membꝛũ ob actũ crimẽ abſcidi aut interſiciſq́;uis ra ſtillo quodã diſpoſito ſup baſim ſupꝑ qð poſita lucer⸗ hoc pmittat iudici decernenti:et de moꝛte inſpirduerat na pluribo lucet:quia nec ipſe qͥ accẽdit aliter q; ſup cã⸗/ delabꝛũ poni wuuit ua tunc accẽdit qñ pꝛedicauittũc 1 ipſi ſampſoni. Nam iudici ꝑmittit in criminoſos cer ſupꝑ candelabꝛũ poſuiijqñ mentes ad ſuperna ſubułrit. unc deterit a modio et a vaſe cum ſine ſacculo pera æ m fulcimĩe ſtatuto vite tꝑalis ſuos pꝛedicatoꝛes expoſt uit/ nere ne cõturbẽt rẽpublicã vitãq; moꝛalẽ:aut ne ledãt⸗ , * 1 * L 2 Q . R. *ü 0° Aeb e⸗ % 22—5 4 „ 60,-e — ) es — ●D ₰ — ÿͦ22 — — Ve ſimilitudinibus gquempiãa ſingularẽ. In figura vo futuri miſterij ſam / ſoni ceo inſpirauit et moꝛtem.Nõ aũt cõcedit hoibus vt ſibi mẽbꝛa detruncẽt etiã ſi male ipſis vtant᷑tnec vt aliquid a ſeipſis faciant vt moꝛiant᷑.ſed vt deuitẽt ⁊ ab ſcidat ipſoꝝ pperã vſum:et ne ſubdant vitijs inſtrumẽ ta virtutuini. Hoc ſiquidẽ ex ſupioꝛibo pendet. Pꝛedixe rat emi qꝛ qin viderit mulierẽ ad cõcupiſcendũu eã: iam mechatus eſt eã in coꝛde ſuo. Ydcirco a malo viſu ocu⸗ lũ cõminando diuertit vt abſcidat᷑ ipudicicia viſus:nõ vt eruat᷑ ꝗ honus creatus eſt oculus. Similiter tollat manus opus malũ nõ abſcidat᷑ ipſa:q̃ nature eſt bonũ⸗ ſs Kiter oculus et dextera manus dixit ad id quod magis in cõcupiſcẽtia ⁊ in oꝑibo diligimus plene refer tur: vt in oculo cõcupiſcẽtiq in manu opa nia ſignenf. eo ꝙ incõpabiliter mag expediat amatis cõcupiſcẽtijs . et dilectis opibo pperoſis in hac vita carereq̃ ps eſt vi/ te:q; ſine remedio in gehennaʒ in tota futura detrudi. Dcandalũ vo niſi deuitet pueniẽs:eſt oẽ qð deo diſpli cet et aiam ledit. Ded nec ĩmerito ſaluatoꝛi placuit il⸗ ladbus mag afficimur aſſimilari dextro lumĩ dextreq; actioni.qm̃ in his etiã coꝛpalis ſcõm ſuũ ꝓpꝛiuʒ foꝛtioꝛ noſcit᷑ virtus:vt ſi dextri et ſiniſtri altero penitus care⸗ re cõtingeret eligere potius nobis remanere qð dxtrũ etiã recipiẽtes in donũ ſi ineuitabilis alterius de beret eſſe abſciſio:relicto dextro qð ſiniſtrũ eſt tolleret᷑Rꝛõĩ de quicqᷣd illud eſſe cõtingat qð magis allici B afficimur qð pꝛe ceteris nos dẽlẽctat:olno pꝛiuari veli⸗ mus potiuũs qᷓ; tradi ardoꝛibo ſempiternis dũmõ ſcãda lũ parit/qm̃ indeclinabilis optio eſt hĩbus pᷣꝛogata.vt etermis pꝛiuent᷑:pꝛiuatos detinẽte gehenna. De ſimilitudine oculi ad lucernaʒ ſcom atheum marrcum et lucan Zapitulum VI Vlmẽ eternu de eterno lumiĩe natũ:ſuũ contra lriũ non ſinit incognitũ.Et qm̃ inobliq̃ pceditĩ eos qͥs eterne illuſtrat:rectitudinẽ in eis infuſi lumĩs in his q̃ aĩo cõcupiſcẽte oꝑibo agũt vt nõ ſit am fractuoſus ꝓceſſus creati lumisſſimiliter ⁊ ꝑ graʒ iã in⸗ fuſipino in homimbo querit.ſatagens ⁊ pꝛemonens ne erer rationẽ dati lumĩs cõtrariũ fiat ꝑ ſimilitudineʒ lucerne ad cuius lumẽ d nocte ambulam oculũ coꝛpo ris intelligere voluit:quẽ retulit ad oculũ coꝛdis dicẽs LLucerna coꝛpis tui eſt oculus tuus Si fuerit oculuſ tuus ſimplex.cotũ coꝛpus tuũ lucidũ erit. Oi aũt ocu lus tuus neq; fuerit:totũ coꝛpus tuũ tenebꝛoſum erit Si ergo lumẽ qð in te eſt tenebꝛe ſunt ipſe tenebꝛe an te erunt Quecunq; lucerna ſit:lucet et non videt.Lu cerna que eſt oculus:videt ⁊ nõ lucet.Lucerna fugat te nebꝛas:oculus wvo nõ fugat.Lucerna q̃ illuminat oino nõ nouit:oculus vo illũinata cognoſcit.Lucerna mon ſtrat quid cognoſcat᷑ et qͥ ꝑgat᷑:oculus vᷣo cognoſcit ⁊ ꝑ. git. Quid igit᷑ eſt ꝙ oculus coꝛpis aſſimilaf᷑ lucerne ali⸗ cuiꝰ liquoꝛis virtute lucẽtꝭ cũ oculus videat et nõ luce aut vitè pꝛeſentis dulcedine ſcandalicante aut gauciſſ at. lucerna luceat ⁊ nõ videatiſi q; introꝛſum iſta ſili tudo traicit᷑ vbi eſt lucerna inuiſibilis q̃ videt et lucet. inſita ſcʒ hoibo ratio ã coꝛꝑis lucerna noĩe ocli a dño ap pellat᷑ qᷓ lucet in coꝛpe dirigendo coꝛpis actiones.et vi⸗ det atq; cognoſcit ᷓ obijciunt᷑in vtroq; hoim ſenſu. vñ ꝓut ad lumẽ lucerne nocturne vbi lucʒ fugant᷑ tenebꝛe ſic ad lumẽ rationis ignoꝛãtie depellunt᷑.ptimũ aũt ratiõis lumẽ eſt fides que inter potentias aĩe ſolũ in ra tione ſtatuit ſibi ſedẽ:que rediuiuã facit velut cũ ad ali quod ſuſceptiuũ lumĩs ignis apponit Siq eni fuit ab initio quoꝛũcunq; hoĩm ratio pꝛeter fidẽ:ambulauit in tenebꝛis. Et vam facti ſunt oes hoĩes in quibo non ſub eſt ſcia dei:ꝛet de his que vident᷑ bona nõ potuerũt intel⸗ Bgluatoris ligere eum qui eſt:neq; oꝑiba attẽdentes agnouerũt qͥſ eſſet artifer. Scientiã dei ꝓpꝛie intelligimus fidẽ quam philoſophi nõ hñtes rerũ nõ intellexerũt artincẽ queʒ oino eſſe negauerũt: mundũ abſq; lumiĩe ſidei diffinie tes eternũ. Quantalibet eni ꝑſpicuitate ad inueſtigan da ſecreta nature atq; ipſius oſteſibiles actiones hoim ratio vigeat.tenebꝛola eſt. ceca eſt.⁊ quo vadat ignoꝛet niſi fidei lumie illuſtref̃ cũ quodã alio lumine naturali differeter tñ ratio hoĩm ſoleat illuſtrari.qð eſſe ſuo mõ lumẽ negare nõ poſſumus qo oppoſitũ ſidei tenebꝛas axppellamus. Pzoinde ſaluatoꝛ adiecit . Si lumen go in te eſt tenebꝛe ſunt ipſe vo tenebꝛe qnte erat Qua ſentetia duo accepimus eſſe genera tenebꝛarũ Elnum quo ratio nõ illuſtrat lumie fidei eti ſi alit ipſa refulge at. aliud quo peccatis hoĩes inuoluunt:ſpꝛeto ꝙ natura lex virtutis iudiciũ dictat. Inter que genera tenebꝛa rũ hanc cõpationẽ ſaluatoꝛ a ppoſuit Si lumẽ qð in te eſt qcunq; vicz rationis acuitas ſiue ſplẽdoꝛ ſpꝛeta fide tenebꝛe ſunt ipſe pctõꝝ tenebꝛe qnte erũt. Qõ ſi com patiue accipimus peioꝛ eſt peccatoꝛũ actio ꝙ lumẽ ſidei nõ hr̃e. Ol vo cauſatiue hãc inueſtigamus ſententiaʒ aliũ ſenſum parit vt carere lumine fidei multoꝛũ ſit cꝗ maloꝛũ:et ille tenebꝛe innũeras ⁊ magnas generet te⸗ nebꝛas peccatoꝛũ.Moꝛro nõ trahat᷑ in dubiũ ꝙ carẽtia fidei aut ſides ſuſcepta et nutans:criminũ et ſcelerũ ⁊ peccatoꝛũ tenebꝛoſam noctẽ inducit. Hã ſine fide ĩpoſ⸗ ſibile eſt deo placere. Et fides nutãs nõ opatur:qᷓ tene⸗ bꝛas moꝛtꝭ hʒ:qꝛ fides ſine oꝑib moꝛtua eſt.Mõ place re deo et in fide nõ opari magnas tenebꝛoſitates hñt: qbus malo:ũ actuũ adijcient᷑ pfecto maioꝛes. Ad clari oꝛẽ vo intellectũ de oculo ſimplici ⁊ nequ vñ talis cõ⸗ patio ſeu maloꝛũ cauſatio ſumptꝗ eſt intentionẽ ⁊ acti⸗ onẽ opoꝛtet inducere:vt intẽtio ſit oculus actio vᷣo coꝛ pus.Pꝛoinde ſi intẽtio hoĩs ſuerit ſimplex pura vide licet duplicitate caxẽs:ſimplex ſimplicẽ dũtaxat incõpo ſitũ diligẽs et querens ſibi ſoli ſeruiẽs totũ coꝛpꝰ oĩs ſcʒ actiõ lũcida erit et clara ⁊ grata lvnoꝛũ oĩm non ꝑſo narũ hoĩm acceptoꝛi. Si vo inxẽtio neqᷓ; fuerit qð ſeqʒ tur eſt manifeſtũ:qm arboꝛ mala malos fruct facit ⁊ te nebꝛoſa intẽtio tenebꝛas oꝑm ꝑepitquã ſimope opoꝛ tet inqrere quid inqrat.quid velit.quove tẽdat:qmi ipᷣa eſt lucerna et oculus actionũ. Que ſi velut nequã pecc⸗ catoꝛũ verſat᷑ in tenebꝛis:multas ⁊ graues eoꝝ efficiet tenebꝛarũ oculus hoꝛriditates Ac ꝑ hocoxoꝛtz hĩe intẽ tionẽ ſimplicẽ vt ſolũ ab eterno ſimplicẽ querat.qꝛ ne⸗ mo pᷣt duobo dñis ſeruire:que ſentẽtia ſtatĩ ad iſtã ſeqᷣ tur. Necnõ ⁊ fidẽ ſimplicẽ.qꝛ ipſa nõ hʒ exrebo ⁊ cauſis aut exaccidetibo cõpoſitas rõnes:qm d cõpoſitas rões q̃rit in ſimplici ſide cũ nõ inueniat nõ venit ad fidẽ Si aũt venit velut imo heretic receſſit ab eadẽ.aut heſitãs ””MM . ℳ W –Er 11 nõ faciet bnũ:aut in tenebꝛis vᷣſabit᷑ peccatoꝛũ/q; ro⸗ vtilis ⁊ accepta ſit deo ſimplicitas intentiõis fideiiiß) O ⸗ Arrs r Wro in illa ſeruiẽtes dño iure letati ſunt ad aĩiandũ di ſeruos.ſcripturaꝝ ſanctarũ teſtimonia ꝑquiramꝰ. Siĩ plici intẽtiõe abel mũera deo obtulit:ad quẽ reſperxit do minus ⁊ ad mũera eiꝰ.Cayn aũt intẽtiõe nequã: qͥ ⁊ re pꝛobatꝰ eſt/Et iacob vir ſimplex ĩ tabernaculis hitans aſſecut eſt hereditatẽ ⁊ primã bñdictionẽ paternã.quã eſau in ſiluis venatione vagus amiſit. Et dauid cũ ad edificationẽ plurima cõgregaſſet deũ bñdicẽs aſſeruit ipſum ſimplicitatẽ diligere:ſibiq; oĩa grata q̃ in ſimpli citate offerunt᷑. Ende palixomenõ legi᷑. Scio dñe de us ꝙ ꝓbes coꝛda:et ſimplicitatẽ diligaſ.Eñ ego in ſim plicitate coꝛdis mei letus obtuli mũera hec. Simplerx incõpoſitus et benignus et largus eſt æus:et Kle E — 4- nuos querit et diligit/ Et tuc in ſimplicitate coꝛdis mu — 2 rr e nera offerunt᷑cũ in oĩb actionibo nil aliud q;ᷓ dei bonoꝛ et placitũ querit᷑. Et paulus ammonet ꝙ que tribuun⸗ tur deo vel ꝓximo in ſimplicitate tribuanf᷑.Ac etiaʒ car?⸗ nalibo oñis ſeruis iubet in ſimplicitate coꝛdis ſeruire- Zid eplæ ſios eni inqt.Obedite dñis carnalibo cũ timo-⸗ re a tremoꝛe:in ſimplicitate coꝛdis Alte cogitauit apls ſimplicis interioꝛis oculi fructũ:cũ mãdauit ſeruis car nalibo oñis in coꝛdis ſimplicitate ſeruire Poꝛxo ſimpli citas iiterioꝛis oculi eſt nõ variata intẽtio ad diuerſos fines:nec pꝛeterq; vnũ ſimplice deũ in his qꝗᷓ agit et dili git in pꝛemio querit. Ert ab oĩbo abſoluta cõmodis a iu dicijs hoĩim libera laudes oppꝛobꝛia hoim eque pẽdẽs ſolu deum querit in teſtẽ et iudicẽ et remuneratoꝛẽ bo⸗ noꝛũ. In qᷓ lapientia deũ querere iubet. In fimplicita⸗ te coꝛdis vti querite illũ.Neſcit deũ tentare ſancta ſim plicitas: idcirco eius cõſpectibo deus queſitus offertur- Pꝛopterea ſequit᷑. Qm̃ inuenit᷑ ab his qͥ nõ tentant il⸗ lũ:et apparet qui fidẽ ſimplicẽ ht in illu. Et hoc eſt G theũ et lucam: f aplus pꝛecauet:timẽdo ne a ſimplicitate ſidei excid=t ſerui chꝛiſti · Cimeo enĩ inquit ne ſicut ſerpẽs euã ſelqu xit aſtutia ſua:ita coꝛrũpant᷑ ſenſus vt᷑i ⁊ excidãt a ſim/ plicitate ſidei que eſt in chꝛiſto.A ſimplicitate ſidei ho⸗ mines excidunt:cũ rationes eoꝛũ que ꝑ fidẽ ſolã tenen tur inquirũt Solũ quidẽ hocẽ de ratiõe ſidei:hũana ⁊ cõpoſita ratione carere. MNecnõ a ſimplicitate fidei exci⸗ . ditur cũ infima que deus in carne geſſit a curioſis et ſu ſtris ſenſibus aduerſant᷑ in gratũ mẽetis nõ vniũt: ſed pbis animis derident᷑:aut cũ actiones euãgelice q̃ᷓ e otius apud multos in diſplicentiã et odiũ tranſeunt. —– militudiniba intelligat. Sed ſec ſimilitudo diſcuſſa b⸗ penſius:intellectũ in tius hiehic Minto diẽ E, tione mũdi volatilia eſſe creata ex ſtriptura ſacra didici Optima eſt in virtutibo chꝛiſtiana ſimplicitas Mã qui ambulat ſimpliciter ambulat cõſidẽter.qui aũt depꝛa⸗ uat vias ſuas mamſeſt exit.Et alibi ſcriptũ eſt ꝙ ſim⸗ plicitas iuſtoꝛũ diriget eos:qꝛ nõ eſt ſecurioꝛ et directi oꝛ via iuſtis qᷓ; in ſimplicitate ambulare. Et beat? Yob ſimplex et rectus appellatus eſt. Ideo ſimplex qꝛ rectꝰ ideo rectus ꝗꝛ in ſimplicitate coꝛdis coꝛã dño ambula uit. qꝛ deus ſimplicẽ nõ ꝓijcit:magis vᷣo cũ ſimplicib ſermocinatio eius.Et ad oꝛnatũ caritatis etiã ſimplici tatẽ opoꝛtet aſſumere:vt petrus ait.Simplici coꝛde in tuit poſſeſſoꝛẽ:ẽet tales htᷣe ſpuales filios de querit. Et hoc eſt qð aplus ad philippenſes admonet dicẽs. Oĩa aũt facite ſine murmuratiõibo et he ſitatiõibo vt ſitis ſi ne querela ⁊ ſimplices filij dei ſine repꝛehẽſiõe ĩ medi natiõis pꝛaue et ꝑguerſec Mulus vo neq; mal eſt. Qõ ieſus hieroſolimita nõ tacuit dicẽs. Memẽto qmi ma⸗ lus ẽ oculus neqᷓ;. Nequiꝰoculo qͥd creatũ eſto ginte tio neq; mala penitus eſt qᷓ nibil nequiꝰinuemir᷑. q ſexe ad ea conat qᷓ nequit efficere:a q̃ cũcta mala pcedũt velut a virulenta radice. Pꝛopterea idẽ exꝑiri atq; cognoſcere aĩam iubet. In vita tua tenta aĩaʒ tuã:et ſi fuerit neqᷓ; nõ des illi ptãteʒ. Atĩam tetargintentnone eſt eriri ſi neqᷓ; fuerit nunq;ᷓ ptãt ei pꝛeſtet᷑ effectus Nam pꝛius ĩ oĩbo pquirat᷑ intentio anteq; in effectũ operũ veniamꝰ: qni bona ⁊ mala magꝭ pĩtentionẽ rectã vel neq; qᷓ; p id qd exter agit᷑ g dño iudicabunt᷑.Et p ylaiã maledictio da ſemĩ neqᷓ;. Semẽ nequã intentio neqᷓ;:qꝛ wluta ſe mine fructus ſic ab intẽtione actus malus vel iuſtus. Et cotra ſimplicitate duplicſtas eregide ↄſiſſit: quam fſcriptura ꝓhibet ⁊ condẽnat.Ne acceſſe, erꝭ ad deũ dupli ci coꝛde.Et iterũ. Ele duplici coꝛde. Et ve pe e. Sti . ccatoꝛi ter rã ingrediẽti duabo vije. Et vir dupler aĩo:incõſians ẽ inoĩby opibus ſuis. Ouplex coꝛde qut aio eſt. et terram duaba vus ingredit.d de his d agittpale eternã pult captare mercedẽ:et deum querit et hoĩes hur ſechi pa⸗ iter oblectgre. Duplex coꝛde aut aĩo e ꝛqui agit verſu Ccrr⸗ — . r. r Dr rS- Per- -. & — ſrr-f- uicẽ diligite. Simplicitas vera ſine repꝛeheſiõe ranch dẽ vadũt ad eſcã:q̃ paſcunt᷑ ſeminibo a — — nm 4 te cum quibo loquit᷑ et obuerſał. Mam vnũ eſt in coꝛde aliud in oꝛe:cum oꝛe bladit᷑ coꝛde decipe tentat. Sum⸗ plicitas eſt libertas ab oĩ verſutia et aſtutia: qᷓ qð coꝛde gerit oꝛe ꝓfert:que decipi nõ vult decipe nunq; nouit. Ad quã ſuos ſeruos ſaluatoꝛ hoꝛtat᷑:eſtote ſimplices ſi⸗ cut colũbe · De ſimilitudine volatiliũ celi ſcom ma⸗ Capitulum VII %NR Vem ad ſuam imaginẽ et ſimilitudinẽ opᷣs fe q cerat ⁊ ad ſeipᷣm ꝑ ĩternã ↄſiderationẽ erexerat nolebat ĩplicari a diſtrahẽte aĩm ſollicitudine enorlme ſare illis ꝑ terrenoꝝ occupationẽ inferi⸗ i oꝛ:quibo ꝑ dignitatẽ ſupioꝛ ſactuſ eſt. Ydcirco ad remo uendũ ſollieitudinẽ ſuꝑfluã atq; danoſam: ſilitudineʒ volatiliũ celi ⁊ lilioꝛũ agri ſuo vᷣbo ſaluatoꝛ induxit. lo latiliag ꝓvictu: lilia ꝓ oꝛnatu cnerit. licu volatilia q⸗ ſtuoſe inueniũt et ſuſcipiũt: abſq; qð ipendant ſollicitu dinẽ ad futura: Et ſentiũt ſenſu carnis:q̊ de loco ad lo⸗ cũ et ad ſuas naturales actiones mouen?᷑ Cilia vo ſen ſu carẽt et queſtunõ mouent᷑ niſi ab alio mota:et oꝛnã tur et veſtiunt᷑ decoꝛe naturali vꝓltra m ars hũana poſ ſit efficere aut imitariſQa aut eſt victũ querere ad cõ⸗ ueanf᷑. Vnũ ad eſſe ꝑtinet alterũ ad oꝛnatũ eſſe refert᷑. vt eſſe et bene eſſe. bñ eſſe ⁊ẽ melius eſſe in his duab ſi⸗ mug et hboĩem eſie ꝓductũ legimus ſexto die:quo ĩ ſpe⸗ cie nulla creatura poſterioꝛ. Inuenit ipſe ſiquideʒ alia vniuerſa creata cũ educeret᷑ in eſſe.quib oĩbus ſenſibi libo ipſe erat ſuꝑioꝛ vt referret cõditoꝛi gratias ꝙ in tã magnã edẽ eũ induxerat rebus innũeris et varijs opu lentã:vt htet qͥd ſumeret ad valitudinẽ coꝛpis/ qͥd cõ ſideraret in actu ſpeculatiõis et in aliquib ſumeret vi te cõpendiũ.in aliquibo vo viuendi captaret exempluzʒ vt etiam creatura irrationalis atq; inſen ſibilis creatu⸗⸗ re rõnali moleſte viuẽdi tacẽdo magiſteriũ daret. Qð nũc ſaluatoꝛ mundo nouus apparẽs aperuit. cũ volati⸗ lia ad recte viuendũ ꝓduceret in exemplũcũ ſuꝑfluam ſollicitudinem a coꝛdibo et ab oꝑib hoim vellet arcere. eſpice inquit volatilia celi qm nõ ſerũt neq; metũt neq; congregãt in hvꝛrea.et pater vĩ celeſtis paſcit illa. Nõne vos magis plures eſtis illis Oiĩia que pñt ĩ iſto ſenſibili mudo m vſum ytriuſq; hoĩis puenirxe: deus ꝓp⸗ pter hominẽ nõ hominẽ ꝓpter illa creguit. Eiñ ſi de re⸗ bus minoꝛibo relatis ad aliud ſine ſollicitudĩe puidet. tunt neq; in vaſis quippiã ↄgregãt:t illa ꝗbo cõmuniſ eſt paſtus q;ᷓ illa qbus eſt oĩno erſecRarin ſiq̃ ſt fructibo arbo rũ ſeu terrenaſcẽtijs. Que vᷣo cadauerũ carmbo:aut in mari vel lacubo piſcibo intẽdentes wiuẽdi ſimilit᷑ ẽ vna ꝓpoꝛtio.m̃ hoc eſt ab oibus a natura remotuʒ ꝙ arti bus viuere nõ cõtendũt,vt ſerant ſemina terris matii mſto ampliei cui referunt. Tlolatilia nõ ſerũt neq; me ras ſegetes mett:et excuſſa paleis grana cõgregare ve lint in cõmunẽ ſeu ꝓpꝛiũ dñatũ.Nihil ampliuſ querũt qᷓ; qʒᷓ eis natura conſtituit. Nec variant paſtua niſi qdᷣ eis eſt inſitum a natura:Mec in ãliãam hoꝛa aut in craſti nũ aliquid ꝓuidere nouerunt Tempus pũ̃s eſt ĩ cura qñ eſt hoꝛa paſcẽdi.Oe futurò non noꝛunt etiã cogita⸗ recMihilſibi in rebus apꝛopꝛiant:nec qrunt in re aliq̃ lut in ꝓpꝛia ſingularẽ dñatũ.Ad hoꝛã nouerũt paſce⸗ . re pullos ſuos:mec qᷣcqᷓ; ꝓ eis reſeruauerunt in tpᷣs Go uent illos in nidis quſq; ab eis poſſint auolare. deine· . „— ₰ 4 —„ 2 2 3 C . b. 7) , — iHrr, -⸗ NN N2 ,14 Tr — Co er ar ,S —„.e.rerinn ——— ſeruationẽ ſui a natura ſumpſit iudiciũ:ſed nec ipſa pz- ſcit ſen ſihilia niſi ad paſtũ ioſa moueant. Að eſi oꝛna tũ eſſe/ipſa natura fecit:abſq; ꝙ ipſa oꝛnada ꝑ ſeißa mo — De ſimilitudinibus relinquunt cũ nouerũt querere paſtũ/Non eis viuẽdi anxia cura:cũ piꝰ qᷓ; expediat nõ requirãt.Et in hoc ſunt diuites aues celi cũ nil ſuꝑfluũ velint.cũ regioneſ ? ter ras urtpes T ſemina no diuiſerint ag paſcendu.cũ nul⸗ munmi diuitias hñt. Exeplo quoꝝ ſuos ſeq̃cẽs ſaluato⸗ ad viuendũ inſtruit:et arguit eos qui aliter viuũt.ſoꝛ⸗/ ma volatiliũ derelicta/.QAuid igit᷑ ẽ ꝙ ſollicitudo tã moꝛ dax cruciat nos moꝛtalesgqbus eſt tã vita modica ſuꝑ terrã vt ꝓuidẽtes in craſtinũ in ebdomadã in mẽſem ſi laſſitudine reqeſcat/Et multi ꝓuidentes ſibi ꝑ ebdo madã in futurũ diẽ craſtmã non viderũt.et ꝑ menſem nõ impleuerũt ebdomadã:et in annũ plurimi añ noui luniũ cche deE enĩ eſt ꝙ in hoc mũdo ꝓpꝛiũ ho⸗ mines querunt/vbi ſolũ moa ſiue pꝑeccare hoĩ et annũ.vt nulla ſit ale in cogitãdo q̃es et coꝛpus nõ ni ſt ꝓꝛiũ.Nunq; vẽꝗl nemini pꝛeterq; peccare põt eſſe p ignata ꝓpꝛietas:et cũ ꝓpꝛia nõ vendicant in com e pꝛiũ:vbi moꝛt ſupꝑ oẽs regnat impiũ/Auid tanta ꝓui ſio in futurũ.cũ ſe moꝛs hoĩeſ ex hoc mũdo añ ꝓinſuʒ tẽpus eripiat In vanũ et ad crim acuta ſollicitudo p futuris inſtag oiby ſi müera viuẽdi alimo niã in oĩ tẽ poꝛe dñs pꝛeꝑat:qð oĩbus fieri ꝑpſalmodiã dauid enũ ciat dicens.Oculi oĩm in te loꝛũ in tꝑe opoꝛtuno.Aperis tu manũ tuã et imples oẽ agĩal bñdictiõe.Quid enĩ aliud querit᷑ qᷓ; vite hre fulci⸗ men in tꝑe opoꝛtuno. In nõ opoꝛtuno crimioſa eſt ſol⸗ licitudo querẽtis.lerecũdioꝛes ſunt hoĩbo aues celi:q̃ opoꝛtunitatꝭ ⁊ nature cõtente limitibꝰ irrepꝛehẽſibilit opꝑant᷑ atq; quieſcũt.Non enĩ aliũde hoĩes in iuſtã rep/⸗ henſionẽ deueniũt:miſi cũ oxoꝛtunitatẽ atq; naturã im pꝛobiter conant᷑ excedere. Sed nõne ioſeph in egipto ſepteno annoꝛũ numero ꝓuidit in tꝑa. Vtiq; dixerim ſed in ſacramẽto magniet futuri miſterij:⁊ qꝛ infallibi⸗ lis ſeptena futura erat oſtenſa ſterilitas.quã deus ideo pꝛeoſtedit dño pharaoni vt ioſeph interpꝛetaret᷑:et per eũ opoꝛtune ꝓuideret᷑.Et multi ſanctoꝛũ patrũ habue runt diuitias reſeruãtes in craſtinũ et ad heredes diri⸗ uantes in poſteꝝ:aduerſus quos nõ poſſumus de iure cauſari. Sed nec condẽnamus diuitias et res reſerua tas ꝓ filij p coniugãdis puellis p defenſione reipubli ce.quoꝛũ intereſt opoꝛtune atq; modeſte puidere ĩ cra⸗ ſtinũ.ſed ſuꝑfluã ſollicitudine criminoſuʒ queſtũ. et re at dñe:et tu das eſcã il tentionẽ unpꝛobã pꝛeter id qð modeſtie atq; opoꝛtumi⸗ fãtis et oꝛdinatẽ naturã regula habetſchꝛiſtus im pbat/ cuiꝰ autoꝛitate ſuffulti et nos penitus ĩpꝛobam⸗ ad adam a dño dictũ eſt in ſudoꝛe vultus tui veſterꝭ pa ne tuo.laloꝛẽ ⁊ ſollicitudinẽ ſibi creatoꝛ oĩm poſuit.ſed tẽperauit cũ dirxit veſceris pane tuo.nõ ſollicitudinẽ da mnans qᷓ modeſte cõquirunt᷑ cõpendia vite:ſed illam qᷓ IiS celn ſi ne ſolſicitudine ipſarũ ꝓuidet qᷓ coꝛã eo ꝓ mo dico ſunt:qnto magꝭ nobis q coꝛam ipſo tata dignitate cõſtamus:vt ad fimilitudinè illinta ſit fcã creatio ⁊ in tpis plenitudine reaſunpraſet in ſanguĩe vᷣbia moꝛte facta redẽptiꝗjet cũ ipſo eterna gla expectet Quoſenſu ſaluatoꝛ adiecit Mõne vos plures eſtis illis. SDe ſimilitudine lilioꝛũ agri ſcom Matheum et Tuf- cam. Mapitulum VIII mer g Ecolimus erx ſcriptura deũ pꝛimos homĩes nu x dos in padiſo ſtat uiſſe.nec añ peccatũ neceſſita tem ſtatuiſſe veſtitꝰ:ne ſic hõ iplicitus a diuĩa contẽplatiõe vacaret. Nec poſtqᷓ eſt appoſita neceſſitas veſtimẽti voluit homĩes inuolui ſollicitudine nimia:qᷣſ recte agentes erat eterna gloꝛia veſtiturus. Et pluris victus diſſua ſiſſe ſollicitudinẽ qᷓ; veſtitus:cũ victuſ ſit cõceſſus hoĩ etiã honeſta nuditate regente. Qdð aũt 2 neceſſitatꝭ ⁊ nature iura trãſgredit᷑ Pꝛoindẽe ſi ðñs ani Baluatoꝛis minus cõfert ad neceſſitatẽ inquirere fit maius ad cri⸗ men. Excepto chꝛiſto adã in hoibe nemo ex creatiõe no bilioꝛ. cui et ſocie dñs poſt peccatũ tunicas pelliceas fe⸗ cit:etenĩ añ illã letalẽ inobedientiã veſtire nõ erat indi⸗ guũ. Sed quales veſtes dedit in remediũ poſt peccatũ taliũ ſollicitudinẽ non remouit. Et cũ ipſe amphus ſie nõ eſſet daturuſ: pꝛerogata foꝛma veſtitus vt ſe veſtiat reliqᷣt boĩbo.Aunc vo veſiimẽtoxꝝ imptinentẽ ſollicitu⸗ dinẽe remouet agri lilia pꝛeferens in exemꝑlũ vt in rebb inſenſibilibus et terrenaſcẽtijs foꝛmã veris moꝝbo ca⸗ piamus dicens! Et de veſtimẽto quid ſolliciti eſtꝭ. Cõ ſiderate lilia agri quõ creſcunt. Non labꝛat neq; nent Dico aũt vobis:qm nec ſalomõ in omni gloꝛia ſua coo pertus eſt ſicut vnũ exilis. Si aüt fenũ agri qo hodie eſi et cras in clibanũ mittit᷑ deus ſic wſtit. qnto magis vos mochce fidei Queſtione aĩos hoĩm pulſant ſimili tudo appoſita et ſententia ſeu diſſuaſio ſaluatoꝛis.cum poſt iniciale hois malũ veſtiri queda ſit ĩtroducta ab hbo minibo neceſſitas:tũ ꝓpter aeris intemperie tum ꝓpter honeſiatẽ. Nã honeſtas quedã eſt hũani coꝛpiſ veſtimẽ tum poſtq; coꝛpus fuit funeſtꝭ moꝛibo dvehoneſtatuʒ: et honeſte mẽbꝛa obtegunt᷑ veſtimẽto in ꝗbus excitata ẽ rebellionis et inobedientie turpitudo. Et q; deus vñ poſſint fieri vſiimẽta pꝛoducat inſtrumento et oꝛdina tione nature:nõ tñ fiut miſi ſollicitudo apponat᷑ ex arte Quid igi᷑ eſt ꝙ dicit ð ſtimẽto qd ſolliciti eſtis in cõ ſiderationẽ inſenſibiliũ nos inducẽs.ac ſi vſſtimentoꝝ nulla opoꝛtunitate pꝛemeremur.vel ſic largiturus eſſ poſteris ſicut dedit ꝑntibo pꝛimisaut ſi peccatũ eſſet ex arte veſtiri cum ex natura veſtita in exemplũ pꝛoferat li lia nnnn ec none miſterio artꝭ ſollicitudine querẽ⸗ tis potius aut indigent etiam a ſanctꝭ viris ſunt Vſti⸗ menta queſita Et vt de his nõ ſileã que ſacra ſcriptura cõmemoꝛat filios ptiarchæ yſaac legimꝰnõ ſolũ veſtimẽ ta ſed duplicia habuiſſe. Na eſau venatũ ad imperiũ pa tris vadẽs veſtimẽta domi reliqᷣt:cũ q̃bus a iacob eſt in paterna bñdictiõe pꝛeuẽtus Ersſe patriarcha Yacob ioſeph fecit tunicq polimitã Ttalarẽ Et ioſeph ſuis fra tribo ſtolas in egipto dedit/Et de veſtimẽtis adhibita ẽ nõ modica cura:maxime i eultieErR fẽges iuda et iſ rael induti ſunt regio cultu. Et ſacerdotes ⁊ ꝓphete nõ ſolum veſtes:ſed etiam ab alijs diſtinctas habebãt/ Et chꝛiſtũ legimus phariaico moꝛe wſitũ:⁊a ſanctos no⸗ ui teſtamenti ſuo moꝛe veſtitoſ/q;q; aliquos reperiamꝰ ob vite auſteritatẽ ad tẽpus nudos manſiſſe:ꝙ nec po tuerũt veſtimẽta ex his que natura pꝛoduxit ſine artis ſollicitudine atq; mẽtꝭ ſtudio coꝛpibꝰ hoĩm coaptari. Xad e eſt ex neceſſitate aut ſtatꝰ appoſitiõe: aliud ad oꝛnatũ et ex curioſitate veſiiri. Pꝛimu aluatoꝛ nul pactocondẽnat cũ incũbit tẽpus a goꝛis. aut cũ hõ veſtit᷑ rõne pudoꝛis ſeu cũ ſtat hoĩm eſt in cã:cũ cõſue tudo antiq̊ lec habeat reges ⁊ pꝛincipes a ſubiectꝭ ꝑplis diſtincto veſtimẽto ſecerni:et ſacerdotes et quõlibeti⸗ fulatos a ceterꝭ q̃dã amplioꝛitate veſtiũ in ſigniri hoc qͥppe pꝛotinus dãnat et ſollicitudinẽ culpat qð a pperam pꝑtinet:qm oẽ veſtimentũ ſuꝑgredienſ nature neceſſitatẽ cõſernandũq; pudoꝛẽ pꝛeter qð appoſitum ſtatũ in hoĩbo habet oñdere.accuſationẽ iuſtã iniquita tis naneiſenſck t inexciſãbile factũ eſt chꝛiſtiano:qð ne⸗ cefſitati ⁊ pudoꝛi aut ex multitudĩe aut er Peacloſttate aut ex vanitate in veſtimetis ſuꝑfſluũ querit᷑. Pꝛoiidẽ faluato: dicit. Zonſiderate liſia agri quomodo creſcũt non lalbvꝛant neq; nent Creſcũt liilia ſine ſollicitudĩe incrementũ illis pꝛeſtante natura.ſed nec latꝛant vt creſcant:nec vt cibum ad augmentũ inquirãt. Nere nõ noꝛunt vt veſtiant᷑ aut varient nendo coloꝛes:vt nec re — 2 . — 1 2, — nr .2* Bern 73AT .2 ̃(—er -—.- — — 9 Nuũda ſit manus quealios ſtudet abſtergete. Hinc ſal ſalomon in ſua peritia illa potuiſſz excedere varietate co lop. Yllatus eſt ſolus rex ſalomõ in exempluʒ. cũ multi reges oꝛnati.ſapiẽtes ⁊ purpurati i in ommi pplo pceſ⸗ ſiſſent.qꝛ quibo ipᷣe loquebat᷑ ſalomõ notioꝛ erat: et cxe ditũ ab hebꝛeis ꝙ oẽs in ſapiẽtia exceſſiſſet. Adcirco ipe in ↄpatõe lilioꝝ ſubmittit᷑ł ceteris pꝛetermiſſis.Ac per hoc ſaluatoꝛ rõnabili argumẽto ↄcdludit in mentib⸗ ho/⸗ minũ.. Si aũt fenũ agri qð hodie eſt ⁊ cras in clibanũ mittitur deus ſic wſſtit illud: quãtomagis vos modice fidei. YJuxta hoĩs ſenſum loquẽs multicoloꝛia ſunt li⸗ lia. et ome fenũ agri vt plus natura qᷓ; arte coloꝛata re⸗ fulgeãt:q deus ſic varijs coloꝛibo veſtit:quãtomagis rõ nabiles hoĩes ad quoꝝ vtilitatẽ hmõi ſunt creata. Et ir refragabilis rõ dictat.maioꝛi diligẽtia eſſe curandũ.cui eſt repꝛomiſſa eternitas:q; qð natura habet effimeraʒ: ſeu ſubito qð augmentũ ſuſcipit euellit᷑ et ad vſum ſe/ pe adijcitur ꝓ quo fuit in eſſe ꝓductum. Et modice ſeu nullius fidei crimẽ incurrũt.qui accurate mult is coloꝛi bus veſtiunt᷑. Et ꝑ ꝓpletã hirim impꝛobat᷑ꝙ veſtimen ta multicoloꝛia ſumpſerit:⁊ veſtita ſit eis. Et veſtimen tũ mixtum ſanguine erit in cõbuſtione:et cibus ignis. Tunc veſtimentũ mixtũ eſt ſanguine cũ pctõ cõiungit᷑ opoꝛtunitatẽ iuſtã pꝛegrediẽs.Aldicit᷑ vo igni cũ de illo ſollicitus iuſta pena plectet᷑. AUbicunq; aũt in ſacra ſcri ptura diſſuaſio ſollicitudinis inuenit᷑ non oĩs ſollicitu dinis intelligendũ eſt diſſuaſionẽ fieri:ſed anxie timi⸗ de philargice cõfuſiue infirme adducẽtis meroꝛẽ ſuper flue noxieq; cure puenient tẽpus in tꝑe nõ cõpleto pꝛe noſticantis ⁊ cõiecturãtis illa qr ſolus deuſ ẽ ↄgnitoꝛ De ſimilitudine feſtuce et trabis ad deuitanda iudi⸗ cia ſeom matheũ et lucãao⸗ Capitulum IX A Olens etiã ſaluatoꝛ temeraria hoĩm remoue⸗ v re iudicia. ſimilitudinẽ feſtuce appoſuit ad cul⸗ puilas iudicati: trabiſ aũt ad magna crimina iu dicantil Quid aũt vides feſtucã in oculo fratrꝭ tui.tra bem autẽ in oculo tuo non ↄſideras. Aut quõ dices fra tri tuo:frater ſine eijciã feſtucã de oclo tuo.et ecce trabſ eſt in oculo tuo.Hypocrita eijce pꝛimuʒ trabẽ de oculo tuo:et tunc videbis eijcere feſtucã de oculo fratris tui Momo alci coꝛdis et ſublimiũ oculoꝛũ ꝓtendit in pꝛo⸗ ximũ et ad ſe nõ recipꝛocat viſimn:et acute cõſideratio/ nem nequã deſigit in illũ a ſui pquiſitione dencies· Ar⸗ guit alioꝛũ inſpectoꝛ a ſemetipſo recedens inſoꝛũ crimi na:et Puamagna et magna maxima facit. Et qð ĩ alijs ad ſimilitudinẽ feſtuce leuiat᷑:vlut trabẽ imponderat Et pondus ſuoxꝝ criminũ pꝛegrauãs velut trabeʒ ſicut inſen ſibilis feſtuce leuitatẽ putat:qð eſt iniquitas ꝑeſſi — auxiliũ fieres ma.et peccatũ maximũ apud deũ aut . gationis ⁊ diiudicatiõis auetoꝛ incognitã a incertã cul pam nemini debet iudicãdo unoneneKi⸗ certã non amplius q; fuerit aggrauare: imo grauẽ credere keuger vbi poſſit fieri ſine crimine ſcutũ excuſatiõis apponete. ĩis aut ſane mueſti/ Buã aũt quã inueſtigare certius roteſt:paruã magnã et magnã ꝑ exceſſum enũciet/QAm̃ vnicuiq; notioꝛ fit ſua quecunq; minoꝛ iniquitas:qᷓ; cuiuſq; alterius iniq tatis qualiſcunq; maioꝛitas.Ac ex hoc magis vnuſquiſ⸗ q; nõ ſolum in magnis ſed etiã in minimis debet argu ere ſemetipſum q; in magnis crimibo etiã ꝑ iudiciũ im pingat in ꝓximũ.Hõ enĩ poteſt iuſte ꝓnunciare de alijs q in ꝓpꝛijs deuiat. Et cũ iniquitas grauat ꝓpꝛia:iudiciũ ratiòis non ſinit recte iudicare de ceteris. Purgatũ eẽ alios intueri.Et purgata ra/ oculũ decet:qui clare vult atenebeis gue fugare aliop nebulas cupit uatoꝛ dicit ( Quid vides feſtucã in oculo frarri tui tra⸗ bem autẽ in oculo tuo non conſideras Quid armaris ſeptimus ad iudicandũ in minimis pximum et temetipſum nõ pꝛoſpicis magnis ſceleribo obuolutũ/Noñ eſt hic cari⸗ tas:te deſpecto in criminibo alios velie curare. Caritas poꝛro eſſet:ſi coꝛpe patiens tꝑal bus mnnoꝛatus fratri on hic veritas fructuoſa: ſi te relicto ſe ueritate iuditij tendis in aliũ/Hulla honeſtas cũ ab eo ꝙ quis in alio arguit eque vel amph in ſeipſo pꝛius ar Genem Seienanda eſt audacia que modicã culpã pꝑ cẽ⸗ ſuram in alio repꝛehẽdit:et magnam in ſeipſo non ſen⸗ tit. Quid vo agendum culpando monet ipſe ſaluatoꝛ: cũ hoc malũ ad hipocritã aſſeruit ꝑtinere dicẽs ¶ Hiro⸗ erita eijce pꝛimũ trabẽ que eſt in oculo tuo:et tũc vide⸗ bis eijcere feſtucã ð oculo fratrꝰ tui Vlle quẽ ꝓpꝛia imi quitas grauat: videre non debet aut recte nõ videt qᷣͥd in alio tepꝛohendatſrei ſet umpingimus in illos ma los quibus vera ineſi auctoꝛitas.quam ſuꝑpꝛimere nõ poteſt omnis iniqͥtas ſed illa vũtaxat abſq;ʒ fide:ſeu que inficit᷑ heretica pꝛauitate Habent in poteſtate aliqua iu ris conſtituti.etiã ſi mali ſint non exoꝛbitantes a fide. repꝛehẽdendi auctoꝛitatẽ:ſed ni ſi coꝛrigant᷑ ꝑ certã da mnationẽE hipocritã ſaluatoꝛ induxit in cauſam: ad⸗ uerſus illos intendebat.qui optimi apparere volũt ſed lvni exiſtere nolunt. Et vt aſpareant e appetuüt ali⸗ os iudicando confundunt.et repꝛehẽdunt plurimos ĩ publico velut malos:cum ipſi mito ſint in occulto peio res. Quibus dicitur vt pꝛimũ eijciant oculoꝛũ ꝓpꝛioꝝ trabem:imo nubẽ rationis oculos obtegentẽ.quam ſu ꝑinduxerant ex ꝓpꝛia malicia.qua remota videbũt eijce re feſtucã fraternã:quã foꝛte adduxit humana fragilitaſ ſeu ignoꝛantia non ———— incoõngrue feſtucã dire rim ſubitam irã.trabem aũt odiũ antiquatũ:aut noui⸗ ter ꝑnicioſe ab ira pꝛogreſſum onle qui ab oculo uere:ꝑnicioſi odij trabem pꝛius eſe ſubmoueat tpis ſpacio fit in germinationibo terꝛe feſtuca:et ſubito coaleſcit atq; areſcit. Crabs wo multi tꝑis ſpacio hũo/⸗ rem terre tralens ꝑficitur:atq; in ſoliditatẽ et grauedi⸗ nem auguſtat᷑.Ac p hoc oĩs qualiſcũq; iniquitas ſubita⸗ et impꝛouiſa tẽpeſtas que actionẽ puerſam atq; rephẽ/ ſibilẽ firmato ꝓpoſito nõ ſuſceperit leuis feſtuce imagi fraterno feſtucã nouiter ſuꝑueniẽtis ire ſatagit remoę:/ nem poꝛtat.trabis quodlibet puiſum vitiũ:aut peccatũ pertinaciter antiquatũ. De ſimilitudine repꝛobvꝛum ad canes ſcom Da/⸗ theum. Capitulum X 2 Ecebat altiſſimã doctrinã atq; ſupnam caute/p d ferri.et pñtibo doctoꝛibo atq; futuris cautelam iuſtis axpoſuit:et ĩpios ⁊ iniquos in canũ ſimi litudinẽ deſignauit dicẽs Molite ſanctũ dare canibo HGanctũ eſt oẽ ſacre ſcripture verbũ inſtruens ad eter⸗ nũ regnum:maxime euangeliũ ſanctum eſt ſacramẽtũ a dño chꝛiſto inſtitutũ. Sed eſt ſanctum qð dari nõ po teſt niſi ab eo qui cuncta bona infallibiliter poteſt. MHoc ſiquidem dicimus eſſe virtutem et gratia:et beatitudi nem ſempiternã. Eſt ſanctũ qð dari penitus põt vide⸗ licet ſacra doctrinaſcuius tunc fit plena largitio cũ danſ et recipiens opoꝛtune in doctrina et diſciplina conueni unt:vt ille velit docere.ille diſcipulus feri.Cafſabit᷑ au tem:ſi aliter aut vterq; hoꝛũ deſuerit. Et ſacramẽtalis ſancta donatio fiet ſi auctoꝛitatẽ hñs pꝛeſto erit ⁊ ſi nõ defuerit cathecicandus: aut ſi refoueri aliter indigebit iam cathecicatus.ille fultus humili fide:iſte ad impoſi ta virtute obedientie. Non autẽ erit ſi alter ceſſerit aut neuter aſtiterit. Pꝛoinde ſaluatoꝛ coaptans et pꝛeſtru⸗ ens taliũ donatoꝛes canibus conferre pꝛohibuit:ne di uinoꝛum cariſmatũ derogatio addderet/Sed qᷓ;ʒqz ali⸗ quid lvni naturalis repiatur in canibus vnde poſſunt S.u 5 2 = r! eui, / — — 1 ſe r le⸗ 0 ⸗ le, in ne no e iu le. Dda ad ſel tali o nſe eie in dite onni⸗ No n vüo betf⸗ Rbics eti mne ti / S De ſimilitudinibus etiam exempla bona captari. habent tamen aliquid qð humanus ſenſus abhoꝛret:in quo aliquoꝛũ repꝛoboꝛuʒ genus ſimile factum eſt. RBeuertuntur canes ad vomi⸗ tum et repꝛobi ad ea mala que aliquando reliquerunt. Er depꝛauati ſepe repetunt illa que ratione ſententiaq; verwꝛü ante danauerunt. Elnde puerbioꝛũ dicit᷑. Si⸗ cut canis qui reuertitur ad xymitum ſuſ: ſici udẽs qui teꝛat ſtulciciam ſus offendere ſine quo nulla natura ſubſiſtit et eſſe non wͤ . teſt:et pꝛeter quem womi nihileſſe woteſt⸗Beteſtan aẽ? ſtulticia ei di plicere:a quo neceſſariũ eſt deuinci. Pꝛo⸗ — inde impudens eſt hanc ſtulticiam iterans et ſolefaci⸗ ens. Qõ in ſuum periculum vergicani factus eſt ſimi lis redeunti ad vomitũ:quireꝑeti i ici demnatum/Hec bonum et iuſtuʒ ſaluatoꝛ ſanxiuit: pa nem ſilioꝛu ſumere et canibo erogare. Panis filioꝛũ de/ licatus eſt cibus:ſcilicet ille panis viuus qui de celo de⸗ ſcendit.non mittẽdus canib- indo wnaſgank turpiter redeũt ad ea que pulcre vomuerunt Ecce ſan ctum. ecce pamis:neutrum donandũ canib inpudenti bus boĩbus abſq; ruboꝛe peccantibo. Iinpudentes poꝛ⸗ ro pen tus ſunt canes:et quo expellunt ampliꝰ niſi ver/ berent redeunt ocius. Ampoꝛtune ſepe latrant et furi⸗ unt:quibꝰ aſſimilatur quoꝛunda hominũ pcaret inho⸗ neſia cõditio. qui merito pꝛiuant᷑ participatione ſancti⸗ et cõmunione panis celeſtis et vini vt non ſit in volũ⸗ tate dantium dare:qq; largiri contingat ex euentu ⁊ b mirtione bonoꝛũ maloꝛũ quos ſecernere no poſſumꝰ et interdũ nec debemus.ſicut iude pꝛoditoꝛi feciſſe cre⸗ dimus ſaluatoꝛẽ quem non ſecreuit aceteris cum eſſet woluntate ſecretus:quoniam infamẽ et cognitum pub lice notare non expedit. Sed qð interdũ agit᷑ huiuſce⸗ modi moꝛe voluntate determinata nõ ſiat ꝓpterea ver bo repꝛehenſibili loquitur ipſe ſaluatoꝛ cum dicit nolite Hanc eancẽ expꝛobꝛationẽ intulit chananee: vt genti⸗ lescanes etiam appellaret dicens. Mon eſt bonũ ſume⸗ re panem filioꝛum et dare canibus boc tipo loquendi ommes inſideles et impudicos ſua ſcelera iterantes de⸗ . Eſimilitudine dũnnozum ad margari; tas et poꝛcoꝛũ ad imundos ſcom matheũ. Kap. XI . Icut ſaluatoꝛ deteſtat᷑ recidiuos ad malum ad 8 malos impudẽtes impoꝛtune contẽdẽtes atq; . furentes. ſic abhoꝛret qui ſectantur immundi⸗ ciam et eb impudlcicia non recedunt: qu ibus pꝛohibet etiam ea que pꝛecioſa ſunt elargiri vbi duplex ſimilitu⸗ do pꝛeſtruitur: vt diuina miſteria margaritis. poꝛciſ vo immundi homines compentur. Inquit enim Et no lite pijcere margaritas ante poꝛcos Wargarite appel⸗ lati ſunt illi niue albiſſimi relucenteſq; lapides q̊ in con chis marinis velut in quibuſdã vaſculis ſeu ventricul rexeriunt. que ſepe ad oꝛnatum ſumunt᷑:magis vo con tra coꝛdiale malum redacte in pulnerem valere ferunt ſqibus aſſimilant᷑ diuina miſteria/ quoꝛu oꝛnlatu plus creſcit anima:que fit ſupꝛa natu vſum et ſenſum illo rum ſplendoꝛe fulgentio?. Ded qi bi ſermo eſt: ad id qð de poꝛcis dicitur tranſeam, Sed qm̃ de margaritis mundos homines poꝛci ſignant illos marime qur mo⸗ re ioſoꝛum in ceno rerũ terrenarũ aĩo ⁊ coꝛpoꝛe volutã tur. quibus et ſupioꝛibus ꝑ petrum dicit. Canis re⸗ uerſus ad vomitum: 1 ſus lota in volutabꝛo luti. See vt clarius pateat ante qu ales poꝛcos ſaluatoꝛ inhibuit ꝓrjcere margaritas: aduerſus quos etrus tale ꝓuerbi um pꝛotulit pꝛius opoꝛtet intendere. Multam em ho / minum puerſitatẽ atq; maliciã numerauit:anteq; talẽ ſimilitudinẽ contra eos ediceret. Oĩ ante dixerat. Fu erunt vero vpſeudo ꝓplete in pplo ſicut et ĩ vobis erůt . ₰ — — 4 . *„ „ ulla maioꝛ ſtulticaq; eum Baluotoꝛis magiſtri mendaces qui introducẽt ſectas pꝑditionis.et eum quiemit nos dñũm negant:ſupinducetes ſibi cele⸗ rẽ pditionẽ. Et multi ſeq uent᷑ eoꝝ luxurias ꝑ quos via weritatis blaſphemabit᷑:et in auaricia fictis verbis de xo bis negociabunt. Et cum interponeret puut oneinze ſumpſit eoꝛũ multiplicẽ iniquitate. Hi ſunt vlut irra⸗ tionabilia pecoꝛa naturaliter in captionem et in pniciẽ. in his que ignoꝛant blaſphemantes in coꝛruptione ſua ſupbiunt. pcipiẽtes mercedẽ iniuſticie. coluptatẽ oem exiſtimãtes diei delicias coinqnatiõis a mac ule delicijs affluentes. in conuiuijs dns luxuriantes voblſcũ: ocu⸗ los plenos hũñtes adulterij inceſſabilis delicti. pellici⸗ entes animas inſtabiles coꝛ exercitatu auaricia hñtes. Oaledictionis filij cerelngqueteſ rectam viam erraue runt. Hi ſunt fontes ſine aqua et nebule turbimbo exa gitate: quibꝰ caligo tenebꝛarũ reſeruat. Supbia enim vanitatis loquentes pelliciunt in deſiderijs carnis lu⸗ xurie eos qui paululum effugiunt:qui in erroꝛe couer⸗/ ſank. libertatem illis pmittetes cum ipſi erui ſint coꝛ / ruptionis. His rurſus impliciti ſupant᷑:facta ſũt eis po ſterioꝛa pꝛioꝛibus ceterioꝛa. Melius enim erat illis nõ cognoſcere viam iuſticie:q; poſi agnitionem retroꝛſum reuertiab eo ꝙ llis tradituʒ eſt ſancto madato/ Et cũ omnia hec mala imo plura velut impꝛoboꝛũ opa petruſ apoſtolus numeraſſet.ad ipſoꝛum exaggerationẽ ſigil / lum turpiſſime ſimilitudinis aduerſus eos appoſuit: ꝙ hi canes et poꝛci qu ibus ſanctum negare expedit nec margaritas pijcere merito cocarent᷑ dicens. Contigit enim illis illud veri puerbij. anes reuerſiad vomitũ ſuumꝛet ſus lota in volutabꝛo luti. Cidete canes vide⸗ te poꝛcos quibo diuĩa exhiberi negant᷑.qui melius . hu⸗ iuſmodi petri apli in ſinuationes innoteſcunt: q; ſi qqʒ alia verboꝛũ ſupfluitas adderet᷑/Et ꝗ poſſet ſi ſecus ſi eret euenire piculum:ilico ſaluhto: annexit MNe foꝛte conculcent eas pedibus ſuis: conuerſi diſrũpãt xos Terrenis voluptatibo et deceptiomibo inuoluti ea q̃ ſüũt ſancta et diuina deſpiciunt:et nihilopendunt ſacra mi⸗ ſteria niſi ab erroꝛibo eruantur. Et inſipiẽtibo diuulga re ſecretaleoꝛum eſt minuere di nitatẽ: cum apud in⸗ dignos digna indigna reputent᷑. ſepe repꝛobi furiunt — quo magis audiunt veritatẽ et celeſtum nouitatem: 2 — animo et ope ſeuiunt in weentes ecn nunq̃ͥd timoꝛe ericuli futuri non pꝛedicabit᷑ peccatoꝛib regnum dei. unqᷣd coꝛq ipſis nõ arguet᷑ iniqtat via. Nunqͥd nõ re prehendent᷑ in eis ea que mcipata ſunt vitio. Nunqͥd quia digna indigne tractabant veritas relinquet. Nun quid argutio quã opoꝛtune ſimiliter et ĩpoꝛtune opoꝛtʒ inferre in taciturnitatis domibo habitabit. Inquit en aptus.Peccãtes coꝛam oĩbo argue. Et alibi. Argue ob⸗ ſecra increpa:inſta oroꝛtune impoꝛtune. Et ad titũ: Ar gue cũ nknCauud dixerim qꝛ magiſtri? diſcipuli dicta nec inuicem aduerſant. Hoc enim dicit apłs qo et chꝛiſtus:hoc pꝛeco eõð iudex. Sed eſt in ſctiptura ſa⸗ cra vnde oſtendat᷑ conſonũ qð in voce ſepe ſonat aduer ſum:nam foꝛmã diſcipuli opoꝛtet aſſumere magis aũt humilẽ diſcipulũ ſierfin gredi volentem ſcolas dñi ſal⸗ natoꝛis. Et accedentẽ ad ipſum fieri ſine contradictio⸗ ne credentẽ:et cupidũ fieri participẽ ſacramentox chꝛi ſti. totum inexceptuate dari fidei ratio chꝛiſtiana depo⸗ ſcit. Quot quot vero in hoc ꝓfundũ nõ veniũt: deriſo res et ĩpij ſunt. Pꝛopterea p ſalomonẽ dicit. Qui eru dit deriſoꝛẽ ipſe ſibi iniuriã facit:et iu ſibi —— maculã generat. Deriſoꝛes ſunt diuioꝝ qᷣ pſeudo ſunt terrena Acoꝛruptibilia ſemp querũt. Et ſP hõ deridet qð iure ſibi non placet:aut qð in e diſplicentiã venit. Vvmpij vo ſunt q ſimplici fidei nõ ſubdunt᷑ Et alia ſcri △ . „ . 8 de „ , „Sę arguit impiũ ſibi BDrr 2— 1. 1r7 fr ptura dicit Vbi nõ eſt auditus:non effundas ſermonẽ Vere ſermo viuinus vbi non eſt auditus humilis ⁊ ſi delis non eſt effundendus. . De ſimilitudine falſoꝛum ꝓphetaruʒ ad lupos ſcom Datheum. Capitulum xI — On deſiſtit vnigenit dei filius nt̃a naturaĩ ve ritate veſtitus eos qͥ falſe virtutib veſtiunt᷑ ad pꝛecauendũ edicere.ne velut ipꝛouidus doctoꝛ a poſteris cauſaret᷑.qð neceſſarie cautiõis doctrinã non dederit:et qᷓ; mali ſint pctõꝛes vt caueant᷑ ocyꝰ lupis aſ⸗ ſimilauit dicens Attedite a falſis ꝓphetis qͥ veniũt ad wos in veſtimẽtis omũ:intrinſecus aũt ſunt lupi rapa⸗ ces Pꝛoplvte ſalſi non ſolũ illi appellati ſunt qͥ in vete ri teſtamẽto dicti ſunt vidẽtes:ſed oẽs qͥ autoꝛitate do cenui atq; regendi pꝛe ſident.aut ſunt in eccleſia ſancta dei.Qm ſi non ꝓpłetant a ſpũſcõ afflati ea q̃ futura ſũt illa tñ ꝓplis diſſerere hñt que ſancti ꝓphete pꝛedixerũt. Sed multi autoꝛitatẽ ſanctã non hñtes veniũt ſeu va dunt non miſſi.ſimulantes moꝛes honeſtos:effigiãtes virtutũ ſpẽm ipſarũ veritate carẽtes.veniũt in veſtimẽ tis ouium Multi veſtimẽta ouiũ hñt:ipſi tũ oues non ſunt Sed veſtimenta ouiũ poꝛtare ouẽq; nõ eſſe ſpem eſt habere virtutꝭ:veritatẽ vo eius eſt abieciſſe poſt ter⸗ guũ. Adeoq; talibo ſe vſſtibo obnuũt.ideo conant᷑ ſimu⸗ lare virtutẽ:vt incautius decipiunt indoctos.a ſubuer tant ex aĩio imꝑitos.Non enĩ poteſt inferri deceptio ni⸗ ſi palliatione honeſti:aut cũ nõ pandit᷑ malũ qð in inſi⸗ dijs latet. Sed vnde falſi.Quia locuti ſunt falſa. Con tra quos intendebat dauid dicens.Alienati ſunt pecca toꝛeſa vulua errauerũt ab vtero:locuti ſunt falſa. Clul ua id eſt valua ianua eſt regni celeſtis a q̃ facti ſunt alie ni hoĩes peccatoꝛeset ipſa eſt iuſticia:que niſi ſuꝑ ſcri⸗ bas et phariſeos abũdet in nobis nõ intrabimus ĩ re⸗ gnũ celoꝛũ. Vterus vᷣo lex eſt vitatis:a qua cauſat᷑ er⸗ roꝛ cũ ab ipſa recedit᷑.Mõ enĩ errare qͥs põt: niſi cũ abce dit ab vtero veritatis. Pꝛoinde alieni a iuſticis. deuij a veritate incunctanter falſa loquunt᷑: a qᷣbus fucat colo re virtutũ cautos nos ipſa veritas facit De qbus etiaʒ ꝑ hieremiã deploꝛantẽ hieroſolime ciuitatis excidiũ di cit᷑ Pꝛoplete tui viderũt tibi falſa ⁊ ſtulta:nec apieba ignominiã tuã:vt te ad penitẽtiã ꝓuocarentMu mnofſioꝛ doctoꝛũ et pꝛe ſidentiũ ĩ plo fal ſitas qᷓ; nõ aꝑi re aut oſtendere pctã ꝓpłi velinquent.qñi pᷣnoſticiũ ſit vt in hoĩb non oppꝛopinq̃t regnũ celoꝛimꝗ na cõtendit intẽtio⸗ Iꝗa vno nõò mit⸗ tuntur.aut ab hñte mittendi ptãtem. qͥ loquunt᷑ ĩ noĩe illius a qͥ nihil acceperũt:nec in coꝛdibo hoim timoꝛẽ ſu turi mali incutiunt vñ mala vitent᷑.ſed ſecuritatẽ incer tam tanqᷓ; certã ꝓpło repꝛomittunt.vt ceſſet᷑ ab actione quã virtus indicit:⁊ fiat oĩno qð iniqtas beecipit on tra quos hieremias accepiſſe a dño fatebat᷑ diceſ/ Et di xit dns ad me.Falſa ꝓphete vaticinant᷑ ĩ noĩe meo ⁊ nõ miſi eos:et non pꝛecepi eis ⁊ non ſum locutus ad eos. Vliſionẽ mẽdacẽ et diuinationẽ fraudulentã et ſeducti onẽ coꝛdis ſui ꝓphetẽt vobis.Et q pꝛecedũt atq; ſequũ tur hãc ſcripturã qͥ hieremiã in hoc loco legit intelligat oꝛes nti tpis cudimus:nõ tm̃ pꝛiſtinos rememoꝛa⸗ mus.Que falſitas euidẽtioꝛ qᷓ; ſe legatũ dicere nõ mit tentis illius ꝓferre vᷣba qᷓ penitus nõ accepit ⁊ in vᷣtu te illius edicere qͥ dicẽdi nò tradidit ptãtem. Hi moꝛeſ peſtiferi hactenus fuerũt in ꝓplis pꝛeuidit etiã chꝛiſius affuturos multiplicati ſunt hodi ſuꝑ nũerũ. Oalliant ſe ingumento vᷣtutů ſpecie huiliũ. quor i nerſa.qꝛ intrinſecus ſunt lupi rapaces. vapiẽ . comodi tpalisg:et cũ daãnatis demonibo deceptoꝛũ dĩas „* parcientes. Sed qui cauere ãmonuit:agnoſcere wocu⸗ v— 1— = Er he 180 7. — ſ Pr — — — m ſeptimus it. Difficile vitat᷑ malus niſi apꝑte aut per indicia cogno ſcat᷑:q;obꝛẽ dixit A fructibus eoꝛũ cognoſcetꝭ eos iqꝛ Lnemo de ſpinis colligit vuas:neq; de tribulis ficus Cuius nature ſunt arloꝛes tales fructus ex ſe pducunt neq; aliud põt ex eis colligi.niſi qð in eis ipſa rex natu⸗ ra ꝓduxit:quoꝛũ intelligentiã annexa ſimilitudo ampli us mamfeſtat. De ſimilitudine arbvꝛis ad bonos ⁊ malos homines ſcdᷣm matheum ttm. Capitulum XAlII EA ARboꝛ eſt chꝛiſt/ qꝛ ipſe eſt vitꝭ vera.que fructuʒ a mũdo attulit hona oĩa excedentẽ a ſuꝑ mel ⁊ fa uum dulcioꝛ eſt fructꝰ eius.Eſt enĩ eterna bti⸗ tudo fructus qͥ de hac vite colligit᷑et tales palmites q̃ rit facientes ſaltẽ dignos penitẽtie fructus. Quos vᷣo pꝛeuidet in hãc nõ venixe concoꝛdiã cognoſci voluit: ne ecipiant innocẽtes. Et ne credat᷑ ſimulata vᷣt nãciſci poſſe celeſtia.nec introire niſi reſipiſcat viã qua gradit᷑ regnũ dei:ſimilitudinẽ arboꝛis poſuit. Sic oĩs arboꝛ bona fructus lvnos facit:mala aũt arbvꝛ fructus malos facit Mon poteſi arbꝛ bona fructꝰmalos facere:neq; ar boꝛ mala fructus bonos facere. Omnis arboꝛ q̃ nõ fa⸗ cit fructũ bonũ excidet᷑ et in ignẽ mittet᷑. Igit᷑ er fructi⸗ bus eoꝝ ↄgnoſcetꝭ eos talis eſt fruct? qualis vnuſquiſq; arboꝛis er hu⸗ moꝛe radi:opus itate volũtatꝭ. Radixarbo/⸗ ris abſcõſa manet:wolũtas hoĩs oĩno iniiſa Quo ꝓfun dioꝛ radix:arboꝛ ſolidioꝛ atq; fecũdioꝛ Quo volũtas ho minũ hũilioꝛ erit:eo nng ipſi firmant᷑ ⁊ vberioꝛes fiſũt Qualis ẽ arboꝛ ad boni opis fructũ bona arboꝛ fruct bonos fa⸗ cit.bonus hõ in rectitudinẽ opis intẽdit ſic qð ðꝛ recõ uertit᷑. Sed cũ bone arboꝛi ſeu male agendi cõtraria vi deat᷑ adempta ptãs:cõuenit pſpicacius hunc inueſtiga re ſermonem. Certum eſt hominibo adeſſe liberũ arbi trium quo nulla illata violentia libere mouent᷑ in placi ta.nec cuiq; in hac vita ex cõmuni punitione ipſum adi nmutur:qᷓ;q; in veſanis atq; obſeſſis a ſpiritib imundis ſecreto dei iudicio liberi axbitrij videat᷑ adẽpta libertas. Quid eſt qð dicitur nõ poteſt arboꝛ bona ſeu nõ poteſt arboꝛ mala ſi volũtas liberi arbitrij in hoĩb⸗ regnat. qd oĩbus deficientibo argumẽtis rationibus et ſcripturis ex his que agimus mõſtratur eſſe conſpicuũ. Eed ne⸗ mo bonus abſq; ſpũſſancti gra.q̃ eũ hoĩe ſtãte bona dici tur arboꝛ:et malos fructuſ germinare non poteſt. Mon qꝛ hõ bonus eſt bonitate naturarũ.ſed qꝛ gẽam hʒ an⸗ nexã.q̃ ad melioꝛa et ad oꝑa iuſticie ſemꝑ hoĩem cui aſ⸗ ſiſtit pꝛouehit:que ſi veſereret᷑ ab homiĩe ipſa eũ omni⸗ no deſereret. et tunc non bona ſed arboꝛ mala eſſet: et fructus malos ꝓduceret.Nam ſicut bona eſt arboꝛ hu⸗ mana dei gratia pſiſtente: ſicefficitur mala cæi gratia de ſerente. Dic eregione accipit q; ſi voluntas Boĩs ab imi quitate detinetur. quod malũ eſt opabitur: qua iniqui⸗ tate in homine voluntatem regente. bonimm meritoꝛi⸗ um non poterit operari. qua pulſa ope diuine gratie per liberum woluntatis imperium arboꝛ bona fiet: et ef ficiet gratum fructum/Exemplũ vero re ad vtru⸗ q; ſatis inducit᷑. Gerruſn ex natura frigidũ eſt. ignitum vero calet:igne depulſo iterum reuertitur in naturam quo durante in ferro contra naturam ignis agere non poteſt. et quod pꝛopꝛium eſt ignis efficiet. quãq; poſſit ignis ab illo vepelli. Quem ignem ſiꝑ ſimilitudinẽ da bimus gratie vel iniquitati:quod de arboꝛe bona ⁊ ma la diſſeritur demonſtrabit. Moꝛali autem epperimen⸗ to hoc fidelibus magis claret. NHam ſepe vidimus ho mines ab iniquitate permotos ſceleratiſſime operari: qui cum perueniſſent ad gratiam contraria perſecerũt . De ſimilitudimbus Baluatoꝛis Et interdum vidimus in charitate gratiaq; degente cauit domũ ſuam ſupꝛa petraʒ. Motius iſta ſimilitudo operari ecentia:et deſerentes gratiam turpitudini de⸗ que inter actiones ſumitur rationabilũ hominũ inter ſeruiſſe. Legimus ſaulem in regem a deo electũ: et poſt paralvlas tractanda fuit:ſed vt hic diſſererem me ſimi⸗ N modum repꝛobatum Tegimus dauid ſanctum.legimꝰ ltudims vocabulũ trarit. idem et factione verwoꝛum eundem factũ imquũ. dum fere ſimul tria mala cõmit chꝛiſti pcedit auditus.quia ſides ex auditu:auditus sůt teret:et iterum eundem legimus ad ſanctitatem redu⸗ per verbũ dei. Vnde ſaluatoꝛ incipit ab auditu. mmniſ ctum/Cegimus ſalomonẽ arboꝛẽ lonam.et fructus bo⸗ igitur qui audit verba mea. Hõ omnes ſed multiaudi⸗ nus vtiq; pduxiſſe:quem depꝛauatũ ex ſcriptura cõſpici unt verba chꝛiſti. ſed ſiueonmes ſiue multiaut paucci ; mus vxlut arboꝛem malam fructus malos impudicicie audiant.initiũ eſt virtutis.ied ſeciſſie iutncis: quna non ſ atq; idolatrie ꝓduxiſſe Cegimus peſſimũ manaſſen re· qaudlitoꝛes legis ſed factoꝛes iuſtificabuntur Et auditoꝛ tli gem. arboꝛem vtiq; mala:et tande vlut bonam fructus verbi et nõ factoꝛ ſpeculanti invitro faciẽ factus eit ſimi i bonos penitentie Nerieenns magdalena arlvꝛeʒ lis:qui nec tenere memoꝛiter ptuit qð alpexit. Pꝛoin⸗ impudicã et tales feciſſe fructus:quo cõuerſam ad bom de verba que in amma inuiſibilem et in coꝛroꝛe imndicat ne tatem ſcimus partẽ optimã elegiſſe. Quid de muluis qͥ viſibile actione:expedit ad illaʒ deducere.uoqiin aut * facientes ſimilia pꝛeceſſerũt⸗ Sed vnde in hHmimbus in vani effuſa ſunt verba diuina: xel in vanũ ſut ab au R boni et mah operis tanta vatietas: iſi q; gratia ineſt. diente ſuſcepta. Et vt auditui opus addat. alte cõpara e aut deſerta deſerit. aut quia ſuſcepta iniquitas ſuſcipie⸗ tuseſt ſaciens:vicʒ ſapienti qui domũ edificat ſupea pe⸗ i tem voluntatẽ exagitat·aut dimiſſa recedit: Sed cũ ſit tram. Sed eum multe alie inueniant in homimbo iapi n omnino neceſſariũ quod bonum eſt opari.ad quod nos entibus ꝓhitates et actiones inſignes. quib potuiſiet inuitat et exempliſicat arboꝛ vite: nöſalun ſolũ fructü benefacies cõparari.quid eſt ꝙ ceteris ptermiſis ea⸗ i nequã facientẽ.ſed etiam bonum ad pꝓd centem decre⸗ ctione domus edificande dumtaxat ſimilitudine poiuit uit ſaluatoꝛ abſcidi.⁊ tradi eternis ignius cõburendã HMabet ꝓfecto in ſe magnũ miſteriũ ſed amplius ſata⸗ i Nam omnis arlvꝛ que nõ facit fructum lvnũ.nõ ſoluʒ git in actionibus moꝛum.MNa oim hominn ninalis inte⸗ illa que malum excidetur a cõgregatõne iuſtoꝛũ et mix tio quaq; varie ſepeq; deuie affectat ommino quietẽ:ma tetur cum demonib cõburenda:quoꝛũ opera dum vi⸗ jime poſt exercitium atq; laboꝛe. Et i exoꝛdio creatõnis n xit voluit unitarc uſionem cognitõnis malorũ ho rerũ deus aperte illa ininuauit affectari:cum ippe die le b⸗ minum ut deuitentur ex fructibo ſaluatoꝛ appoſuit. Ygi ptimo requienit. Sed itur in via.lalvꝛatur in vinea. in it tur ex fructibus eoꝛum cognoſcetis eos.Clara coniuen. asgro aliquid agitur vnde nomen accepit. in agone con⸗ uit eſſe cauſarum cognitio per effectus/ile aute a ſcio⸗ tenditur.litigat᷑ in foꝛo.clamoꝛ extolltur in plateis.et d lis crederetur ꝙ ſufficeret extrinſecuʒ oſtenſa foꝛma vir quafi necubi quies. Domus vero repetit᷑ ab hominib⸗ tutum per fictos moꝛes.aut per verba ſonantia: bonus ad quietem vt deuitet᷑ aer quãdo impoꝛtunus eſt coꝛꝑi in magiſter aperuit dicẽs Nõ omnis qui dicit mihi domi vt ſumat᷑ in pace obus.coꝛpus colhgit᷑ in lecto:et in ſue thi ne domine introibit in regnum celo:ũ: ſed qui facit xo⸗ tio doꝛmiat ꝓut fieri poteſt omni timoꝛe ſublato. Que luntatem patris mei qui in celis eſt· ipſe intrabit in re⸗ ſi defectu male iacti ſundamenti dum quieſceret᷑ neret i gnum celoꝛũ Pꝛoſiteri dominũ verbis.et ſibi ope nõ in ruina.humana intentio fruſtraret᷑ maioꝛi damno et s ſeruire.aut ab eo reſilire quod pꝛecepit.verius negacio acrioꝛe doloꝛe:qᷓ; ſi ad hec nõ funſſet domus ipᷣa queſita. . poteſt dici:qð ad titũ ſcribens apoſtolus oĩno nõ tacuit Quaobrem ſapies cum illã querit extruere ſuꝑ ſoliduͥ eſ Cõſitentur ſe noſſe deum.factis autẽ negant:cum ſint laxum ſtabilire mti᷑ fundamentuũ.ſuꝑ quod immobili 1 abhominati et incredibiles et ad omne opus bonum re ter innixa domus opoꝛtuna cõſurgat.ne vndiq; arietan n pꝛobi. Sed perfeciſſe diuinã voluntatẽ atq; paternam. tibus que cõſueuerũt inferre ruinã.in catum ipa deue/ ⸗ boc eſt totum humane arbo:is bonum.et totus et nuliꝰ niat:cun aſſimilauit chꝛiſtus dñs ſua verba oge facientẽ ii Alius fructus melioꝛ:cum hoc ſolum ſue bone placentie Pꝛo quiete pace ſecurxitate atq; vefenſione. in actionez daa noſtram vtilitatẽ in hac vita. hoc ſolũ ſaluatoꝛ exqui adducere verba dñi ſalustoꝛis.domũu fundatiſſima eũ fe frrr e. rat a nobis/Ciñ effectuiaperit᷑ regnum celoꝛum.quod ciſſe:vbi optune vlut in optimo qmeſcere poterit quin 7 2 4 iniquitas cepit claudere in adam vmiuerſo nnnn ge— perſfecit.Hinc lalomon clamat. Qui auteʒ me audierit neri:quod etiam in ſingulis nũc ipᷣa claudit uod ve⸗ abſq; terroꝛe requieſcet: et abundantia pfeuetur malo⸗ 4 ro ſequitur multi dicent mihi in illa die domine dũe et rum timoꝛe ſublato. In foꝛma chꝛiſti ialomõ loqueba⸗ 8 cetera affirmatio eſt dictoꝛunm tur.qui ſi obedienter auditur:domus apra cõſtruit᷑ ſuꝑ De ſimilitudine fadentiũ et nõ facientiũ verba chꝛi ſtabile fundamentũ.Et nuſq; ſecurius quieſcit qᷓ in do HM ſti ſcõm mattheum et lucam.⸗ Capitulum XIIII mo virxtutü: ad qua nulla incurſantia poſſunt incurrere D. — L⸗ XX Oc exquirit doctrina moꝛalis:vt ſit actiua legẽ vtruina cauſetur. Mabent ꝓfecto verba diuina cum a⸗ —, ₰ b tibus. Et doctoꝛ qui nõ docet inuanum:querit 7 auditoꝛes in actionibus efficaces. Euangelica ſane doctrina nõ effundebatur a chꝛiſto. vt tantum me . moꝛiter ſed et opere teneretur:nec erat contenenda in directionibus ſuis.que a tale doctoꝛe tradebat᷑. Nõ eni uijs:vic a muitiplietate innumerabiliũ peccatoꝝ/Ha bet vnde reſiſtat impetuoſitatib fluminuũ. Signat enĩ flumina mpetuoſitates ſuccedentiu tribulanonu. He ſunt flumia babiloms:ſuꝑ quibo ſedendũ auctoꝛitate guntur et dom cõſtructa virtutũ vnde ſe ꝓtegat Vnerat dei ſapientia de altiſſimis in carne verſatura in vincendi.et flendũ ſuꝑ muerũ incolatũ/Haãlet vnde ca 2 ,% — m terram et in carne hominibus locutura. dans pꝛecepta ueat a tempeſtate ventoꝝ. Superbiò mundi et iactanti ?·⸗/ —— ſuauia cõmonefaciens ad ſuperna:vt eius doctrina de am et ꝑfunctoꝛiã vitã ipi venti ſignificãt.quiba nõ reſti - = D 1 moꝛibus neglectui traderet᷑:qua negligere nihil aliud tit domus ſilioꝝ iob: qua ventus a regione deſerti vſq; ſich eneEt coaptans verba verbis. ſententiaſq; ſen quaqʒ cõcuſſit. In altioꝛẽ ſenſum qð dicit diſſerere me tentijs:vt ſequẽtia ex pꝛecedentibo ſepe deꝑendeant.Nã cõpellitAb eterno pᷣuidit in tꝑe factus homo aſſimila⸗ pꝛedixerat vltricẽ repꝛobationẽ eoꝝ q dicũt nõ faciũůt: re ſibi hbminẽ cu/pduceret.qdð et fecit creans illũ ad ſi⸗ Nunc wro facientib ⁊ nõ facientibo quid futurũ ſit.u· militudinẽ ſuã:in plenitudine pᷣfiniti tꝑis.aſſumẽs ſi⸗ 1 ſtis ſimilitudiniba pandit dicẽſ Omnis igit᷑ qui audit militudinẽ noſtra vt ait apls. In ſimilitudine hominũ . „ Verrba mea et facit ea:aſſimilabit᷑ viro ſapienti qui edifi/ foctus:⁊ habitu inuentus vt bomo.Nuũc vero in terris r e g ,g. r t ra. D —ZGD „ „ . 4 .* . 2˙ 6⁶ 5 degens exemplo nos pꝛeſtruens.verbis docens: fieri ſi⸗ bi nimiles iterũ hoĩes querit cum dicit. Qui audit ver⸗ ba mea et facit ea:ſimilis eſtviro ſapienti qui edificauit domũ ſupꝛa firmam petra. Clir ſapiens cin factoꝛes ver boꝛum ſuox aſſimilat:eſt ipe qui ꝓnunciat. Quoniã in ipo ſunt omnes theſauri ſapietie abſconditi:et ipe eſi ſa pientia q̃ ex oꝛe altiſſimi ꝓdijt.pꝛimogenita ante omne creatura:qni domũ ſuam nõ ediſicaut ſup aliud ſaxum qð ſepe tranſfert᷑ de loco ſuo:ſed ſuper ſeipm qui eſt im⸗ muta bilis in eternũ. Edificata eſt domus dm ialuato⸗ ris ſancta mater eccleſia ſupꝛa petra: petra aũt erat chei ſius. DSomus chꝛiſti habet in fundameto chꝛutu. Eaiſt cauit poꝛro chꝛiſtus domũ ſuã ſuꝑ ſeipm nõ ſua ſed no⸗ ſtra vtilitate penſata.ſuꝑ quam petra vniuſcinuſq; qrit edificari domunculã vt fundamenti virtute tota lubſi ſtat. quã neq; pluuie neq; flumina ſiue venti poſſint diſ ponere ad rumnã. Pꝛopter qð ſequit᷑ Et deſcendit piu⸗ uia et venerũt flumina et flauerũt venti: et irruerut in domũ illam:et nõ cecidit. Gundata eni erat ſupꝛa firmã petrã De hac petra longe ante dauid pᷣdixerat. Oñs pe tra mea:tanq; ſundamentũ expꝛimẽs ſuꝑ quo ipᷣe ſecu re cõſiſteret. Putet luce clari de eccleſia ꝙ pluuie ma⸗ larum et hereticarũ doctrinarũ que vident ex alta cogni tione deſcendere.et flumina tyranmicarũ pſecutionum et venti ſq; inuiſibiles inſufnationes demonũ· eccleſie nõ potuerũt inferre iactura: ſicet eceleſie mebꝛis nulla nocebit aduerſitas facientibo verba chꝛiſti· ſup ipam pe⸗ tram tota virtute fundatis. Raro ex pluuia domos au⸗ diuimus ruere.niſi fecit illa toꝛꝛeẽtes.quibo ſiue ex mul⸗ tiplicibus temptatõnibo aut ex malis et pꝛauis doctri⸗ ms ꝓueniant.cũ irruũt ſundamenti virtute ſpiritualis cõſtructio immota con ſiſtit. Quos cõmemoꝛat dauid: Et toꝛrentes iniquitatis cõturbauerũt me. quibo pe⸗ trs chꝛiſtus defendit. ſi in ipius foꝛaminibo ↄuerſamur ad que ſideliũ cõtionẽ velut ſponſam inuitat. Soꝛami⸗ na ſunt plage.quarũ auctoꝛitate defendimus:aut inue ſtigate intelligentie ſcxipturarũ.quib male loquentibo reſpondemus/Terrent ſepe flumina ſqʒ toꝛmẽta crude lia tyrannop.ſiue quecũq; penalia et cõfligentia mala- que velut defluentia flumina ꝓtinus ab imtio ſeculi vſ⸗ q; ad finẽ nõ defuerũt neq; deſiciũt: vt ab eo die quo pꝛi mus homo cõditus fuit vſq; ad cõſummationẽ ſeculi: maloꝛũ intercapedo nõ fuerit. Inter que cõfugit᷑ ad pe⸗ tram. ſſicut filij beniamin in bellis ꝑſecutoꝝ omnino de⸗ ficiẽtes.ad petrã rẽmon in ſolitudie cõfugerũt vbi pene ſexcenti viri ſalui facti ſunt. Detra chꝛiſtus. remmõ ec cleſia interpꝛetat᷑. Chꝛiſtus petra eſt eccleſie. eo ipᷣa in ipo velut in ſuo fundamẽto cõſiſtat.ad quem quicunq; cõſugerit. ſaluus erit:ſi nõ in tranſitoꝛia vita. ſaltem in illa que vocat᷑ eterna Glantiſeuiſſimi demones ſeuas tẽ ptatõnes:et nihil eſt vicij:mihil eſt diuine diſplicentie. nihil vanitatis terrene.quod ipᷣi vento peſtifero ſup ho / mines q;tum eis ꝑmittitur nò inducãt.vbi cum coꝛa⸗ goniſtici hominis anguſtiat᷑.exaltat᷑ in petra:qð ſibi ꝓue niſſe dauid in ſuis carminibo aſſerebat dicẽs. Dũ anxia retur coꝛ meũ:in petra eraltaſti me. Necnõ Eſaias in ſu ſurrationẽ ventiet ptectioneʒ petre ſimul diſſeruit. Et erit vir ſicut qui abſconditur a vento et celat ſeatempꝑe⸗ ſtate:et vmbꝛa petre ꝓminentis in terra deſerta. Miſti Q et moꝛalia ſunt hec: ſtudioſis ſcrutatoꝛibus patent. Hꝛoinde ſi omnia mundi mala ſupꝛa chꝛiſtũ petrã fun⸗ Qtis euenit: nõ valebũt inferre iacturã. Mac funda/ tione ſecur exclamabat apłs. Quns nos ſepabit a cha/ ritate chꝛiſti? Cribulatio an angnſiia an pſecntio.an fa mes an nuditas. an periculu an gladius: Certus enim ſum:quia neq; moꝛs.neq; vita:neq; angelus.neq; pꝛin/ tia nõ ſeptimus cipatus.neq; poteſtates.neq; virtutes. neq; inſtantia. neq; futura. neq; foꝛtitudo.neq; altitudo.neq; pfundũ. neq; creatura alla poterit nos ſepare a charitate dei q eſt in chꝛiſto ieſu dño noſtro:quia fundata eſt hoim conſi⸗ ſtentia ſpiritualis ſupꝛa firmã petrã. Sed qui audit nõ facit: ſimilis eſi viro ſtulto: qui ediſicat domũ ſuper arenã. Et delcendit pluuia et venerũt flumina et flaue⸗ runt venti. et irruerũt in domum illam et cecidit:et fuit ruina eius magna. Ex hac ſimilitudine aperte cognoſci mus ſapienti et ſtulticiã a cõtrario ſenſu impacate di⸗ ſtinguuet ſapientẽa ſtultũ habere oppoſitas qualitates Vnde diuinoꝝ auditoꝛ et nõ factoꝛ edificatoꝛi ſtulto cõ paratus eſt:cum vno fundamẽto ſoliditatis relicto.ſu⸗ per arena multiplice fundans domũ:multiplicatus eſt. Poꝛro vnũ eſt neceſſanũvna ſcʒ getra:vnũq; regendoꝝ et diligendor ſtabile fundamentũ. Et fundamentũu ali ud poni nõ poteſt.pter id quod poſitũ eſt:qð eſt chꝛiſtus ieſus Stultus igitur eſt:qui ſuꝑ id qð ſonditate nõ ha bet innittit᷑.Et ei qð aduerſarijs incurſationibo patʒad herere dementia eſt. Multitudo tꝑaliũ ꝓpter ſterilitatẽ arena nuneupat᷑:que ab vno do mente multiplicando iuertuũt.Cu res multipliicant᷑multiplex ſit affectus.et hoĩm occupatio multiplicatis rebo ex ope reſpondebit: et erit auerſio ab vno per multa. Et quivnus eſt verus Teus.ab vno ſe auerſum ad multa cõuerſum.in multis fundatũ deſeret ꝓpter multa deſertus/Ad cuius domuʒ cum oĩa illa ꝑuenerint ſc; pluuia flumia venti.valide ab omni pte cõcuſſaʒ dabũt penitus in ruinã. Nec erat mi ſero quies.cũ ſubito ſibi qð nõ ſperabat adueniet:fietq; magna ruina. Pꝛotinus ruinã magnã nõ dixerim:vbi menia ruunt.Ruit magna troya. ruit babilon latiſſima ruit aurea roma:ruerũt magne in oꝛbe vtiq; ciuitates. cecidit ſublimitas ediſicioꝝ:pſtrata eſt interdũ altitu⸗ do turriũ. Et qð pᷣſenter oculis ſexevidemus.ruunt in ceſſanter in moꝛtẽ coꝛpoꝛa viuentia ſed nõ in ruina ma⸗ gna. Sed illã dumtaxat appellauerim magnã.qua ru⸗ . — unt hominũ moꝛes. cadũtq; virtutes. qua hoĩm affectꝰ inclinant᷑ ad infima regenda: qua hoĩes delectati ſeipſis et coꝛruptibilibo bonis:a deo cadẽdo recedunt.Hanc ſi⸗ quidem ruinã magnã ſaluatoꝛ dñs appellauit. De ſimilitudine ſponſi et ſponſe ad chꝛiſtũ eccleſia et filiatione ſpirituali ſcõm marcũ. Capitulũ xV Vli de ſponſa virgine nouiter atq;ineffabiliter natus eſt.qui ꝑ ſanguinẽ et moꝛte et fidẽ et iu⸗ ſticiam ſibi deſponſauit eccleſi qua nõ vult ha bere maculã neq; rugã.atq; ipamvelut ſponſam inclita 4 coꝛona decoꝛauit ſponſus eſt. Et inde dici᷑ ſwonſus:gqꝛ miſſus eſt ab eterno patre cathoſſce oꝛtlodore. Inde nſa:ds adix it ibi in poto. Sibi coſvrentes hiios ap pellauit: duma diſcipulis iohannis de illoꝝ ieiunio tem taretur. EUnde ſcriptũ eſt:ꝙlacceſſerũt ad euʒ diſcipu⸗ hiobannis dicẽtes. Quare noset phariſei ieiunamus frequenter:diſcipuli aũt tui nõ ieiunant: Et ait illis ie ⸗ ſus.Munqͥd poſſunt ſilij ſponſi ieiunare q;diu eſt cum il lis ſponſus: Uenient aũt dies in quibus auferet᷑ ab eis ſponſus. et tunc ieiunabũt Mondũ chꝛiſto adſxſerant nec plene credebat in eũ.qui cum aduerſarijs phariſeis ieiunij cenſurã tenentes. ſe chꝛiſti diſcipulis in ieiunio pᷣferebant. Necnõ et chꝛiſio videbanr᷑ irrogare calumni am tãq; diſcipulis ſuis vite laxioꝛis licentiã indulſiſſet nec eos artaret in via que arta ducit in patriã. Et welut reſolute vite magiſter: ſuſtinet ab eis ſtulte aſtionis in/ AnSnetim erat iudeis ieiunare. taliq; abſtine⸗-⸗ p. phetas legimus in dictũ ſepe ieiuniũ.qð dure cerui · cs populo nõ erat imꝑtinens.ſed tanto aptius.qto sb . . — 4 . 2 . 1 4ℳ4 4 ẽðẽ . .— * „△ . „ 4 . .—“ .—„ N 4- ——— , EDE „ ⏑☚ 8 „ . 1 . 7 „ * e — —— ND — 1 w— . . Lrr yKH vt.. t e.n . 4 . ˖ „ e 2 — 2 .π ℳ . a . 6 £D 1 7 . 4 De 2—— „* „ ‚ 7 ee 4 „. 2 1. 1 illecebꝛaſ mitigare/ De ſimilitudimbus eoꝛũ pꝛoteruia peramplius domandi erãt.et minus no erant quid exiſteret de gfectione virtutis: et coꝛpoꝛali bus moleſtijs aſſoliti de internis pᷣeibo pleriq; rogare nõ nouerãt.Bonũ eſt ieiuniũ:ſed nõ ommiboeque.So⸗ num eſt ieiuniũ:ſed nõ oĩba vna foꝛma/Honũ eſt ieiu⸗ nium:ſed eis melius qui ꝑ id poſſunt et expedit carnis Bonũ eſt ieiuniũ. ſed intermittitur et agit intendit᷑ et kemittit᷑ decreto et iudicio ſtatuen⸗ tis/Gonũ eſt ieiuniũ:ſed illius qui indidit frui pñtia ſu perfertur Supbia eſt. ſe pferendo de alio inquirere: at q; wlut in expertũ infallibilẽ interrogare magiſtrũ. Et ſe ſimilẽ in iuſticia dicere illi qui ſumme iuſticie aduer/ ſatur:nõ eſt recta pꝛudentia. Ydcirco iohãnis diſcipuli merito arguent᷑ dicentes. Quare nos et phariſei ieiu⸗ namus ⁊c̃. Omnib fere patebat ꝙ iuſticie ſumme chꝛi ſti phariſei verbis et animo cõtradicebant:quos iſti aſci uerant ad ieiunandũ ſimiles in cenſura. Sed chꝛiſti re ſxonſio refellit opinionẽ:ſtatuit veritatẽ dicẽs. Nunq̃ͥd ſilij ſvonſi poſſunt ieiunare qᷓ;diu eſt cum eis ſponſus: Sed vigilantioꝛi ver marcus diſſeruit cũ dixit.Mũ⸗ quid poſſunt filij nuptiarũ q;diu cũ ulis eſt ſponſus ie⸗ iu nare.Quãto tpe habent ſecũ ſponſum ieiunare non poſſunt:vt ꝓpꝛie noua filiatio ad chriſtũ et eccleſia rele rat᷑:inter quos ſunt nuptie ineffabileſcelebꝛate:ex qui buũs ſilij ex ſponſi pñtia oꝛiunt᷑:cuius aſtante pñtia opoꝛ tunitas de ieiunio nõ inſiſtit. Celebꝛabant᷑ tuc in terra nuptie magni agni.cum ꝑ vmionẽ ſibi copulauerat hu⸗ manã naturã //p doctrinã et paſſionẽ.et ſanguinẽ ⁊ moꝛ⸗ tem feſtinabat copulare eccleſiã.ex qua oꝛiundi erant ſi lij ſpirituales:et ercludebatur penitus ſinagogaqᷓ filios carnales aluerat. Ecce ſponſus.ecce ſponſa:ecce filij qui naſcuntur. Sponſus ab eterno pᷣoꝛdinatus in tpe.no/⸗ ua conceptione generatus.mũdo ineffabiliter natus. Sponſa noua ecccleſia noua:q̃ nouiter de celo virtuti⸗ bus oꝛnata deſcendit.Ad quẽ ſponſum ſuãq; ſponſaʒ er volũtate ꝑ ſidem integrã venientib data eſt poteſtas ſi⸗ lios ſponſi fieri qui nõ erſanguinibo peccatoꝝ.neq; ex luntate coꝛrupte velectatonis et infecte carnis. neqʒex vWluntate virilis intellectus ſeu rõnis naſci potuerunt. vt celeſtis ſponſi celeſtes fineſſe mererent. Sed ꝑ in⸗ effabilẽ dei miſericoꝛdis ex deo per ſpirituſſancti gratiã cõcipiunt᷑.et ſine materia coꝛruptõne naſcunĩt᷑:ſicut ipᷣe ſponſus exiſtẽs eterne deus. in tpe in carne ſpirituſſan⸗ cti virtute cõceptus.atq; mundo ex virgine natus aꝓpa ruit Ged quoniã hec ſinilitudo ſponſum ⁊ ſponſaʒ nõ reſpicit.ſed tm̃ filios qui in pñtia ſpon ſi nec ieiunare co guntur:quo circa dumtarat filioꝝ ſpon ſi ſimilitudinẽ ptractemus.que in hanc ſententiaʒ tendit.vt diſcipuli chꝛiſti tipũ gerant filioꝝ ſronſi:aut vt ipe chꝛiſtus dica tur ꝑ ſimilitudinẽ ſponſus Iſta ſilitudo me dubijs an git. ſi qua rõne in pſᷣtia ſponſi fas ſit abrogare ieiuniin;: in abſentia vero illius moleſtia cruciari/Oponſi ſilij ex pᷣterita ⁊ pᷣmoꝛtua ſunt vxoꝛe.Nã ſponſus dumtaxat di citur dũ eſt in ſpõſione aut dum in nuptijs occupatur cũ vero matrimoniũ cſummatũ fuerit vocat ipᷣe mari —,— tus. Cuius ſi ij cũ in ſecũdis paternis nuptijs occupan tur.a ieiunij moleſtijs nõ arcent᷑.Cũ vero ſponſus deſi erit a cõuiuijs nuptiarũ:ñilij ad ieiunia relabunt᷑:vt illa nõ ſit accuratio alimentox.ſit parcitas ſit in potibus in cibo:et tũc dicat᷑ ſponſus auferri cũ ceſſauerit accura⸗ re.Quãobrem merito ipᷣs diſcipulos ſub hac ſimilitu⸗ dine ipe ꝑſtrinxerat:et ſponſo ſe ſimilẽ dedit. Habebat cbenehins ſcʒ diſcipulos ex vxoꝛe pꝛeterita vicʒ iam pᷣmoꝛtua ſinagoga.et eccleſie noue ſponſe nuptie cele⸗ bꝛabant᷑.quibo diſcipuli aſſiſtebãt.et talib ſacramẽtoꝝ cõuiuijs letabant᷑imaxime quia filiatio mutabat᷑ vt qui — ſrr = — ſr —V— 7— 7K.— Y 1 „ 4 7 BGaluatoꝛis ſuerãt ſinagoge carnaliter ſilij.per gratiã ſponſi noui ſponſe noue nilij vocarent᷑.nõ vt hic nouerca in aliquo vocaret.velut ex vxoꝛe filij ſuꝑinducta pᷣmoꝛtue:ſedvt tranſitus fieret ad gratiã natura.vbi tanq; nouicijs nõ erat imponẽda inedia ieiunandi:maxime q; noue ſi⸗ liationis virtus viuifica in talibo cere monijs et auſteri tatibus nõ cõſiſtit. Boni quide actus ſunt ieiuniũ vt qᷓ libet auſteritas coꝛpis a virtute ꝓcedẽtes:virtutes aũt nõ exiſtũt. Elirtutes vero quiba noua filiatio cõſtituit᷑. et cõſtituta cõualeſcit.et exercet᷑ ſides ſpes charitas hu militas ? abiectio:patientia pax et gaudiũ:et in eis ⁊ ex eis ſunt Pꝛoiude dũ in nouis nuptijs in tahbotranſia tionibus nilioꝛũ virtutes huiuſcemodi apponunt᷑ non eſt tanq; de re pfecta et initiante hoĩeʒ ad optimũ. de ie iunio diſputare nec quempia actũ coꝛpis leuẽ ſeu aſpe⸗ ctum pferre virtutibꝰ. Pꝛotinus carnales erat iohanis diſcipuli.et adhuc carnaliter ſapiebt.et circumciſioni carnali et carnalib legalib ſubiacebat: a quibo filij ſpõ⸗ ſi nom et ſponſe noue penitus ſoluebant᷑. Sed temp⸗ quo ſponſus poſſit auferri.vt ieiunin omnino reſumat᷑ carnaliter intelligere.aut fieri poſſibile vt poſſit auferri poſt relurrectionẽ a chꝛiſto ꝓlata ſentẽtia cõtradicit.ec⸗ ce wobiſcũ ſum vſq; ad cõſummationẽ ſeculi: ex qua nũ q; creditur auferẽdus. Eltraq; tñ ſunt verba ſaluatoꝛis et ꝙ auferet᷑.et ꝙ nobiſcũ vſq; ad conſummationẽ erit. Vtraq; vra:quig mentiri neſcit.Adinuicẽ aduerſari vi dentur.niſi mtellectus alius capiat᷑: qꝛ qð nobiſcũ erit et ꝙ auſferet omnino diſſonantia facint. Sed eſt in mo ribus vnde iſta ↄtradictio ſopiat᷑. lerũ eſt ꝙ vſq; ad cõ ſummationẽ ſecuh nobiſcũ ent:ſed tunc aufert᷑ cũ ma⸗ lis moꝛibaviut᷑. Ceccata eni ſunt que diuiſerũt inter nos et xu. In unis poero diſcipulis ſponſiq; filijs. tota futura fidenũ cõgregatio tangebat᷑.qͥ ipᷣm erat vſq; ad finẽ ſeculi habitura:et ipi qua ſi auferen cũ eſſent ho⸗ mines peccaturi.et iterũ reddendus ad penitentiã voca tis.vt illi oino cõfigantur acerbitate coꝛꝑalis ieiunij.qͥ ſumpſerũt ꝓhibita pabula vicioꝑ:et arcendi ſunt pꝑm/ tus a cõceſſis.qii ꝓhibita cõmiſere. vt nõ ſolũ ienmẽt ꝙ ablatus eſt ſponſus: ſed vt redeat ieiunio et meroꝛi⸗ bus liam placatus. Cleruntamen pꝛeſertim hoc ſalua⸗ toꝛ videtur aſſerere. vt noui ad nouitatem vite vocati.· ad dina et vite aſpera nõ cogant᷑ne nequã cogitatio ſur repat.qð equis actionibo ſinagoga et eccleſia deputent᷑⸗ et ne ĩuoluetur tali erroꝛe caliginis ꝙ ſiliatio ſponſi po⸗ tius in exterioꝛibo q; in interioꝛibo pꝛo weritate coſiſtat. „ Aut ne deterreant᷑ ad ſidẽ ſponſi venire decernentes ꝙ eſſent pᷣmendi tali onere ſeruitutꝭ:qui vocant᷑ in ſanctã libertatẽ in adoptionẽ filoꝝ dei/Mõ tñ ex hoc credamꝰ impꝛobari.magis vero appꝛobari leiun. ei hac rõne in dDiſcipulis chꝛuti ab ipo minus diſtinguit ne interio: in terlucẽs mentibo hoĩm virtusſuuis actib in aliquo po⸗ ſteretur. Nouitas eni vite nõ in coꝛpoꝛeis achbo. ſed in mentis renouatione cõſiſtit· Mꝛopterea dicebat apls. Renouamini ſpiritu mẽtis veſtre. Cui renouationi cõ penſata hoĩm qualitate:cõfeſtim adijcit᷑ oꝛdinatio debi⸗ ta moꝛis noſtri. Hoc eĩ pamplius ſubſequẽtes ſilitudi nes manifeſtan. l De ſimilitudine panni rudis et wteris p ſinagoge filijs ⁊ eccleſie.fᷣm mattheũ ⁊ marcũ Capim xvV Voomã eternus dei filius de nouo humanã na⸗ q turã quã creauit induerat.et de carne noſtra ſi⸗ bi quoddã fecerat vſtimentũ.cũ quo degẽs in⸗ ter hoĩes volebat ſibi coꝛpus taliter coaptare fidelium: ne vllo mõ ſcifſura irreparabilis ſequerer᷑. Et quos al⸗ lexit ſacra doctrina ſtuduit pᷣſeruare:ne impoſitöne mo leſti oneris frangerentur et relaberẽtur in illa q p nouo VI VnA229 „ — ATiber. diſcipulatu reliquertt. Idcirco cũ ab ipᷣo cur diſcipuli ſun nõ tenerẽt cenſurã ieiunij a iopannis diſcipulis qre retur:ſimilitudinẽ panni rudis et veteris.rñdens pꝛu⸗ denter oppoſuit Nemo aũt mittit cõmiſſurã panni ru dis in vmnmentũ vetus.tollit eni plenitudinẽ eius a ve ſtimẽeto:et peioꝛ ſciſſura fit Pannus rudis dipoſitõez habet et aptitudine ad veſumentũ. Omne aũut veſtime tum ex rudi panno ꝓceſſit. Omnis aute pannus ad ve⸗ ſtimentũ vſq; nõ ꝑuenit.ad qð ſempꝑ eſt rudis.et ſe ha⸗ bet ad veſtimenti nouitatẽ: cum vero factũ fuerit veſti⸗ mentũ tendit in vetuſtatẽ. Mõ igi cõiungendus eſt ru⸗ dis et nouus pann' atq; ſuendus veteri veſtimeto.neve tus veſtimentũ ꝑdat qð eſt. cũ ſibi cõſuitur qð nõ vecet nã qð eſt cõfundit᷑.ſi rei ſibi nõ cõpetenti ſociat᷑. Neteriſ vite chꝛiſti erãt diſcipuluet nouus et rudis pannus in⸗ ſinuabat vitã initiandã imo initiatã ꝑ chꝛiſtũ. Moua igi tur nõ ſunt iungẽda veteribo:miſi pꝛius verera renoue⸗ tur. Ac ꝑ hoc ſaluatoꝛ aſſerit rem noua eſſe ieiumũ vete ribus nõ imponendũ:ne quõlibet ſub ipᷣo frangant᷑ cũ de nouo ad eccleſiã veniũt. Habet aũt aliter ſimiuitudo huiuſcemodi planũ ſenſum. Nã omne vſſtimentũ ver⸗ habuit nouitatẽ.ſed pannus nouus nondũ vnit in ve tuſtatẽ qð vero noſci᷑ vetuſtati vicinũ.in om̃i aut fere a vetuſtate cõſumptũvite noue moꝛibo nequit aſſciſci. De ſimilitudine appoſita ꝑ vinũ nouũ et vtres vete res.ſcom matthũ et mare. Capim XVII AVllee deitatis capaces deus aias hoim fecerat ſi⸗ ſmiliter etvirtutũ.quas ſic replendas puiderat ne taliu ſeruoꝛe rumperent᷑ et fieret damnoſa effuſio fractivaſis:quanq; effuſoꝝ remaneret integritaſ quia nõ diſpergit᷑ deus aut virtus: cũ aĩa ipᷣis ſuo dãno vacuatur. Ne aut fienda ſit incauta repletio vim noui: veterũ vtriũ et nouoꝛũ aptã fimilitudinẽ xpᷣs induxit di cẽsl Neq; mittũt vinũ nouũ invtreſ veteres alioqͥn rũ punt᷑ vtres a vinũ effundit᷑.et vtres peũt.Sʒ vinũ no uũ ĩ vtres nouoſ mittũt:⁊ ambo ↄſeruat᷑ Moua leticia nouaqʒ iuſticia erat ditanda hũana ↄditio:et nouiſerat moꝛibo reparanda: Sed niſi ꝑ ſpiritũ ſanctũ aĩe a vetu⸗ ſtate renouarent᷑.et purgate ioluerẽtur ab antiquis cõ⸗ tagijs:nouitas iuſticie ſiliter et leticie atq; moꝛũ adeſie nò poterat. Et cũ ieiuniũ inter lamentatões penitẽtie ab oꝛthodoxis merito deputet᷑.et ꝑ ſponſi pñtiam oĩs la mentatio auferat᷑:ꝑ vinũ quoq; cenſura iuſticie atʒ coꝛ⸗ dis leticia cenſeat᷑ cñ exquireret᷑ de ieiunio qð pars eſt la mentationis:etiã aſſeruit de alia ꝑte q̃ dicit᷑ iuſticia et le ticia coꝛdis. Juſticia ſiquidẽ notat᷑ in vino: cũ ſamarita nus ſimul cuʒ oleo ſuꝑ male ꝑegre plagas infunderet. Leticia vero in pſalmo atteſtante dauid.vinuʒ letiſicat coꝛ hoĩs. Mũc ꝑ ſubiectas ſimilitudines lamentationẽ/ nouã recentẽq; leticià aſſerit hoibo veterib velut anti⸗ uis veſtibo nõ cõſui:atq; ficut vinũ nouũ vtribo vetu⸗ is nõ infundi.ne vetera veſtimenta noui panni aſſui⸗ tione rumpantur:et vtres veteres noui infuſione vini frangant᷑.et effundatur vinũ gratie nouũ.antids nõ coꝗ petens hominibo miſceri Ged q̃ hoĩm nouitas eſſe po terit vt noua tradat᷑ gratis. ſeu nouiter actio virtuoſa. niſi pꝛius p gratia in hoĩbo ſit innouata natura: Mꝛece⸗ det ne nouitas nouitatẽ: Mõne ideo nouus homo dicit quia in vite ambulat nouitate: in qua niſi aĩo et opere gradiat: nouus eſſe nõ dicitur: Sed clariuſ inueniem⸗ qo qrimus: ſi hac ſimilitudinẽ in altioꝛa ſubuehamus Planũ omnibo rõnabilib⸗ factũ eſt:vtres veteres atʒno (uos nõ mſi ex pellibuſ moꝛtuoꝝ animalũ fieri.Alc ꝑ hoe diſſuadet rõ chꝛiſtianavt noua iuſticia nouaq; leticia n 55 imponatr᷑ iam peccatis moꝛtuis ſub lege occidua cõſtitu tis: ſed in gratia et p gratis et cũ chꝛiſtor in chꝛiſto et p⸗ ſ Ar. ⸗ 4260 5 — ( ßz; -err Ir. 112 1 2 . r Lerr e4., 1nh A X „ ſeptumus pter chꝛiſtũ xpꝛijs voluntatibo et in coꝛpoꝛe moꝛituris. ed quoniaz in his duabo ſimilitudinibo noui panni. noui vini.et nouorũ vtriũ.nouã vitã vite antique.vitãa gratie vite legali.vitã virtutis vite iniquitatis.vitã ſpi⸗ ritus intelligetie litterali:vitã ſpirituale occupatõi coꝛ⸗ poꝛali ſupponere videturjatq; tenere cautelã ne imper⸗ tinens et damnoſa ꝑmixtio fiat:in pleriſq; locis aꝑte et abuolute ſacra ſcriptura denunciat. Nã ꝑ ꝓphetam dñs Dicit. Cum ſanctiſicatus fuero in vobis coꝛã eis.tollaʒ quippe vos de gentibo et cõgregabo de vniuerſis terris et inducâ vos in terrã veſtrã. Et effunda ſuꝑ vos aquã munda.et mundabimini ab oibus inquinamẽtis.et ab Vniuerſis idolis veſtris mũdabo vos.Et daboxobis coꝛ nouũ:et ſpiritũ nouũ ponã in medioveſtri⸗Hic ſiquidẽ velocioꝛibus intellectibus miſtice ſeu molaliter noui⸗ tatem vite agende demonſtrat.cui veſtimentũ nouum abſq; cõmixuione cũ veteri cõgruit:et vinũ nouũ velut vtres noui ſine fractione recipit refundit. Pꝛopterea cõſona veritate renouat iam apls dicit. Expurgate ve⸗ tus fermentũ:vt ſitis noua cõuerſio. Et noua nouis vſ q;quaq; cõueniunt:et qui nouas actõnes ꝑ gratiã inno uati ſuſcipiunt.nõ deſiciũt neq;ʒ tabeſcũt. De quadrifaria ſimilitudine animaliũ ad tollerantii⸗ et cautelã ſcoᷣm mattheũ et luca Caplm xvIII Ainſuete paciſice humiiter mundũ chꝛiſtus in m greſſus.cum in id vellet ſuos tranſfoꝛmare ſe⸗ quaces.vt nõ ope magne potẽtie: ſed paſſionis teſtimonio et in virtutibo euangelica doctrina clareſce⸗ ret. Hinc ſuos deſignãſ quales velit eſſe ſaluatoꝛ:inimi cos etiã ꝑ ſimilitudinẽ annotauit dicẽs Ecce ego mit to vos ſicut oues in medio lupoꝛũ:eſtote ergo pꝛudẽteſ ſicut ſerpentes:et ſimplices ſicut columbe . Sepe po⸗ ues ſaluatoꝛ ſuos ſubſequos deſignauit: inſinuas man ſuetudinẽ. que cõuerſationeʒ tollerabile amenã cũ oib/ habet.et paceʒ.qua homo deo ſibi et ꝓximo eſt quiet.et rabiem cõtradictionis ignoꝛat:nec nouit vacare litigijſ aut cõtentiomibus deſeruixe.Pꝛeoſtendit humilitateʒ qua quiſq; fibi qualis exiſtit apparet. Mec alion opinio⸗ ne ſupꝛa ſe rapit᷑:et laudibus humaniscõfunditur non letatur. foꝛinſecũ iudicũ omne demtans. ſolo ↄoſcientie teſtimonio triſticia patitur vel letatur: put vicioꝛũ atq; virtutũ adeſſe cõſpererit aliã partẽ. In hac ouma ſimi litudine ſaluatoꝛ ab Eſaia ꝓphetatus eſt pati. Sicut o⸗ uis ad occiſionẽ ductus eſt. Qua ſi ſolũ hoc ſit animal gqo neſciat wocem male querela ſue pditionis emittere: neſcia reluctare ducenti. Etiam ſaluatoꝛ cuʒ de fure oniũq; ꝓpꝛio paſtoꝛe vellet p rei veritate diſſerere ilico de ꝓpꝛietatibus ouiũ intulit! Et oues woẽ eius ſſq; p⸗ pꝛij paſtoꝛisl audiũt ¶Et ꝙ oues illũ ſequant᷑ qꝛ ſciũt vocem eius.Allienũ aũt nõ ſequũtur ſed fugiunt ab eo: quia nõ nouerũtvocẽ eius Hoc puerbiũ dixit ei ieſus Pꝛouerbiũ erat qꝛ qð ꝓpꝛiũ eſt irrationabiliũ animali⸗ r r um hominib, dicebat Sed verũ eſt quod chꝛiſtuſ dixit Alias ſi lc ꝓpꝛietas nõ eſſet in ouibus:ipᷣe ptinus non diriſſet. Sufficit . abſq; alia expientia credere gcre atoꝛ oĩm dixit Sed obmittentes ꝓpꝛietates olninj: ad aſſumptã ſimilitudinẽ ꝓ hominib veniamus. Sequũ tur rõnales oues celeſte in terra paſioꝛẽ. Sequũtur ſi Yere oues ſunt ad agendã vitaʒ pꝛo vita ſperanda.quia ſciunt woceʒ eius.quia fide nouerũt· quid verus paſto: inclamitat. quid velit a nobis. quid interpellat p nobis- quibus alimentis nos paſcere velit. Qui ſciunt theoꝛia et actuvocem eius ſunt de ouibus eius.Et qui ſunt de ouibus eius.theoꝛia et actu pſiciunt vocem eius. Et ſci re vocem eſt diligere verbum:faceren ſermones. Sed ſicut ouium eſt ꝓpꝛietas.ſequi paſtoꝛe ꝓpꝛiũ:ſic fugere — — . y — 4. — ℳ — — —☚- A. 0 rrwrrannn ,2CP-Co. Bnſe „ er S * 1— OrrnYI y dad ſeinuicẽ nõ eliduntur. Affectu vigent pᷣter alterutrã De ſimilitudimnbus alienum. Pꝛoinde qui vere ſunt chꝛiſti: alienũ non ſe⸗ quũtur.Quiſnaʒ alienus: Qui diſcrepat a vita:qui eſt diſſimilis a doctrina. Qui animꝗ auertit a recto. q du⸗ cit ꝑ uia: qui deteſtabiles et ſingulares gradit᷑ vias. Qui humane docuit:qui ſuaſit ꝓ coꝛpoꝛe.Alienus eſt omnis inſidelis:alienꝰ ẽ oĩs hereticus.Alienus eſt qui ſuo tpe magis timendus eſt:ipe quem mũdus expꝑectat antechꝛiſtus.Alienus eſt:qui ex omni ſe nõ ſtudet ꝓfe⸗ ctibus qanimarũ.Alienus eſt ab ouibo paſtoꝛ qͥ ad ſeipᷣm er ouibus nõ ad oues ex ſeipᷣo refert/ Sed ſugiũt ab eo electe di oues.nõ ab auctoꝛitate ſi canonice pꝛeſidet: ſeg a doctrina ſi male loquit ꝗ vita ſi nequiter operatur a cõuerſatione ſi maculat Oi wero nõ pꝛeſidet: ꝑom̃ia deuitare cupiũt fugiẽtes.Et ſi coꝛꝑe interdũ fugere ne queunt:ſaltẽ ex coꝛde ab eis alieno recedũt.MNõ minus fugere ſaltẽ coꝛde ab impꝛopꝛijs paſtoꝛibꝰ exgeditaq; ab his qui nos inuiſibiliter pſequuntQAuare aũt oues e⸗ lecte fugiũt. Quia nõ nouerũt votcẽ eius.Alſſuefacte o⸗ ues vnius voce paſtoris:alioꝝ voces velut nõ intelligẽ tes nõ audiunt.Nã omnes electi qui chꝛiſtianicis voci⸗ bus aſſuefacti ſunt.euangeliũq; nouerũt.inceperũt e⸗ terna et ea que nõ vident᷑ diligere amoꝛeq; a vi ſibilibꝰ retraxerũt:alienoꝝ vocẽ penitus nõ cognoſcunt.Dꝛo⸗ pterea ipᷣm nõ ſequũtur ſed fugiũt. Et cum ſaluatoꝛ bonũ ſe aſſereret paſtoꝛẽ:ſtatim de ouibo intulit.in qui⸗ bus ſuum gregẽ ꝑ ſimilitudinẽ deſignauit.quas equa⸗ uit ad vitã:vt tm̃ diligeret vt ꝓ eis animã eſſet imꝑen⸗ ſurus.Altiſſima res eſt in tm̃ infimũ ſieri:vt velit quis ouibo cõparari:quoniaʒchꝛiſti vita ouis eſt pꝛeciũ.Ait enĩ Ego ſum paſtoꝛ bonus. Bonus paſtoꝛ animã ſuaʒ dat ꝓ ouibus ſuis Hoc de chꝛiſto ꝑ ꝓpꝛietatẽ dicit nõ per ſimilitudinẽ:ſed de hominib ꝙ ſint ꝑ fimilitudinẽ nõ per ꝓpꝛietatẽ Et paſtoꝛ adhuc bonus cognoſcere ſeſe dicit oues Ego ſum paſtoꝛ bonus.et cognoſco meas: et cognoſcũt me mee Memo ſibi arraget ſi bone ſit vi⸗ te:quonia ſolus bon paſto? agnoſcit. Et nemo ſſe iactet eſe de grege dominico: ſi paſtoꝛe bonũ cognitione boni⸗ tatis ignoꝛat.Cognitio paſtoꝛis appꝛobatio eſt ouiũ ſu⸗ garum. Cognitio aũt ouiũ de paſtoꝛe:virtus eſt fidei. et operis imitatio. Et cum anima ponere ꝓ ouibo dicit:o⸗ uium amoꝛẽ inſinuat. Et quandã ouiũ ꝓpꝛietatem negatiue ꝓp repꝛobis.affirmãdo ꝓ electis explicat in au⸗ ditu:cum iudeis incredulis loqueret᷑ dices! Sed vos nõ creditis mihi:quia nõ eſtis ex ouibus meis. Oues mee weẽ meam audiũt imnis vox chꝛiſti que mdo tam alte roauit.reuocatõnis eſt ab erroꝛe.reuocatio⸗ꝰ nis a crimine.pꝛo lupis cauẽdis. ne oues intrudant᷑in inferis.vocationis ad iuſticiã fidei ecltettthein⸗ terceſſionis ad patrẽ.inuitationis ad vita.: Hanc ſiqui⸗ dem vocẽ obedienter audiũt oues eius: quas agnoſcic paſtoꝛ et dñs. Maſtoꝛ vt paſcat. dominus vt defendat. Et ſequunt᷑ me Pꝛopꝛiũ eſt ouium ſuũ ſequi paſto⸗ rem. Aperta diſſertõne ſaluatoꝛ pꝛedixit quid ſit ſuis o⸗ uibus donaturus Et ego vitã eternam do eis et non perient in eternũ: nec rapiet eas quiſq; de manu mea Ecce eterna vita imoq; beata.Ecce pꝛeſeruatio eterna. Ecce ouiũ dominicarũ cuſtodia:ne in luporũ raptũ ali⸗ quando deueniãt/ Euangelicũ amimal ouis eſt. cin ſal⸗ uatoꝛ aſſimilatus eſt:et ſuũ etiam gregẽ ouibus cõpa⸗ rauit. Nam veſtite duplicibo tradũt alterũ auſerẽti:ſi q̃ „ in eis ſunt vtilia ſunt.Nihil in exteriobo.mqhil in interi⸗ oꝛibus eſi in eis:quin ad vſum hoĩm poſſit inflecti. Nõ ſunt aĩmalia vanitatis ſed neceſſarie vtilitatis:modice ſunt impenſe fruetuſq; magni. Mulle cõtentionis ſunt: impugnationẽ.a in cõmune paſcunt᷑:nuilũ eis animal 4— 69 4 +— Ce „ ſrr A õ — 7 rſr E eeeee Ee — — — . * C— * † 4 . — ₰ —, pyt. A477 Norrn 0. . . C 1— ð 2 1 ⸗ . 7 4 . — . —ℳ — d.o - 1K1f CA 1 Baluatoꝛis mitius inuenitur. Mꝛoinde imitemur oues:vt fiamus de grege dominico. Egechiel etiã oẽ mdominicũ gre gem in paſcendis ouibus longe ante puiderat.quibus lupi pꝛe ceteris aĩalib ſunt infeſti.quibo ſiles ſunt ſine cauſa in alios ſeuiẽtes iniqui.quoꝝ hec eſt depꝛauata cõ itio. vt nullo intuitu innocentibꝰ parcat.⁊ nunq; quie ſcant niſi diripiant. Sed quales ſe habent oues ad lu⸗ pos. et ad ſua vellera diuelletes. tales ſuos ſeruos vult eſſe ſaluatoꝛ ad eos qui ſua diripiũt.et pᷣter cauſam im⸗ pꝛobe pſequunt᷑. Pꝛoinde dicit.ſicut oues in medio lu poꝛum. Elt quia in medio oues ſtatuunt᷑. numerus lbo⸗ noꝛum ſignatr᷑ eſſe abiectioꝛ.iniquoꝝ pꝛecellere multitu do. quaq; illoꝝ virtus ſuꝑferatur multitudini ꝑuerſoꝝ. MAQuih armanda ſit armis plebs que videt᷑ abiecta fide lium.ſubſequentibo ſimilitudinibus declarat. vt vrant videlicet pꝛudentia ſerpentina.et in colũbina ſimplici⸗ tate maloꝛũ poteſtatẽ deuincat. Sed nec mirũ ſi ierpen tem ꝓponit ſaluatoꝛ ſuis fidelibus in exemplũ quẽ dia wlus ad deceptionẽ pꝛimoꝛũ parentuʒ ꝓpter ſua calidi⸗ tatem cõmouit. Erat enĩ callidioꝛ cunctis animantibo terre. eſſet callidioꝛ nõ diabolus fecit:ſed qꝛ ſicerat. in inſtrumentũ fraudis ſue aſſumpſit. Oe ſerpes ſic erat deus fecerat. Et quod deus fecerat bonũ erat:qð bonuʒ dialvlus ꝑmiſſe poteſtate ad humani generis fraudem intoꝛſit.Nuũc vero dñs ieſus poſterioꝛe gratia bonũ qð creauerat ad vſum bonũ ſuis fidelibus tranſfert. Nam ulla ſerpentina calliditas bona erat. nihil eni deus repꝛe⸗ henſibile ipᷣis etiã animalib dedit. Et honeſtius bonum a deo factum ꝓponit᷑ in exemplũ:q; malum qð dialolus ip fecerat timeatnec ꝓpter ipm ꝙ a creatura qua⸗ cunq; adiunctũ eſt malũ. bonũ quod a deo eſt inditũ de⸗ ſeratur· Et ſiquidẽ ſerpentis bona calliditas.vt /capite coꝛpoeis exponat. et vetere exuat pellem ꝓut nobis apls imuit:vt exuamus veterẽ hominẽ cum omnibo actib- ſuis. Pꝛotinus quicq̃d eſt coꝛpoꝛis et coꝛpoꝛee faculta⸗ tis ꝓ ſalute ſpiritus exponendũ eſt.qui caput regenſ coꝛ poꝛeam molẽ et coꝛpoꝛeas actiones eſt in nobis cõſtitu tus a deo. Et ſi quid eſt ſpiritus ſimiliter et coꝛpoꝛis. chꝛiſto ſummo et ſano capite fiat abiectũ.in penã abſqʒ eEercceptione tradat᷑:ſi affuerit ineuitanda neceſſitas.aut ſi decreuerit a deo regulata volũtas.MNõ enim ad pꝛudẽ tiam ſerpentina diſcipulos ſaluatoꝛ induceret: niſi illaʒ pꝛofecto creanſommia creaſſet/ Expolianda eſt pellis an tiqua et ab antiquis cõtagijs noſtra eſt purganda cõdi⸗ tio vt nouaculati a vicijs.in virtutibo renouati:cum ho me ſit in woto · vt omnis mos ꝑ ipᷣam refulgeat in ipᷣaqʒ cõſiſtat:vt nulli dolos etiã lacemiti iniurijs machinent᷑ mine nouo per eundẽ hominẽe nouũ nouo ſeculopꝛepai remur: Columbina ſimplicitas chꝛiſti diſcipulis maxi/ (S. neminivelint inferre moleſtia.incedentei gementer.in valle miſerie.querẽtes ſempꝑ atq; tenentes in charitate cõſoꝛtium.veſidentes in cõtemplatione cõſpicua ſuper fluenta gratiarũ. Et er omnibus totam eccleſis colum⸗ bam in canticis ſalomon appellauit. adiecto deſuꝑ altiſ⸗ — ſimo intellectu. ꝙ ſpirituſſanctus fit in illa ſignatus.qᷓ/ C- l. n- lumbina.vt in mundo degentes nullis mundi varieta⸗ omnis virtutis genimen peeſtat.qui ſimplex et vmieus; eſt. qui nulla qualitate variaf. Et in ulam ſimilitudinẽ chꝛiſtus volẽs diſcipuloſ traſxre.ſimplicitatẽ indicit co tibus agitent᷑.quã ꝓlixe hic tractare omittimus.illq ſiu’/ perius diſſerentes pnũ ſingulariter cõſiderandu tradẽ tes coꝛdibo hoim ꝗ in magno pcio.tpe obſidionis ſter⸗ C⸗ = =E= E cus fuiſſe legimus columbarũ. vt interno ſenſu aſpicig = rr= = e, E musqtum ſit ſimplictatis pꝛeciũ cktach obilitag de liſq; vtilitas: c vrundari cſpicimus qo eſt e viſplli⸗ bile et abiectum. 8 3 Tiber De ſimilitũdine paſſerũ et hominũ in areendo timo rem. ſcᷣm mattheum et lucãa. Zapim XIX Vi velut paſſer ſolitarius ante ꝓplxtatus eſt.in q tpe reuelatus et inter hoĩes cõuerſatus. ꝑ ſimi ltudinẽ paſſerũ ſuos diſcipulos ſolidare cona⸗ tus eſt: vt ſi illi noſcunt᷑ experimẽto ſen ſibiliviuere in ꝓ uidentia dei curaq; paterna. quoxꝝ tanta noſcit᷑ incõmer tio vilitas. quãtomagis quibo ſanguinis diuini cõmer⸗ tio ſuperexcedens et ſuꝑnaturalis donata eſt dignitis: Vnde factũ eſt cum ſaluatoꝛ timoꝛe hominũa diſcipu/ ſoꝛũ et ceteroꝛũ ſuoꝝ coꝛdibo vellet abigere: paſſerũ ſili tudinẽ induxit dicens Mõne duo paſſeres aſſe veneüt et vnus exillis nõ cadit in terrã abiq; patre veſtro Nõ aliter q;ᷓ ꝑ ↄparationẽ ſimilitudo iſta deducit᷑: vt ſi oipo tens de auibo abiectiſſimis gerit omnino ꝓuidentia atz tutelã.pamplius ſiquideẽ de his quibo ſuã ccdit imagi⸗/ nem:pꝛo quibo in tempoꝛe fudit et ſanguinẽ. et datur? eſt beatitudinẽ ſempiternã. Similẽ cõparationẽ ſupꝛa poſuit cum vellet diſſuadere ſollicitudinẽ: quã modo ad didit cũ vellet a ſuis arcere timoꝛẽ. Lucas numerũ poſu it amplioꝛẽ:et ſub alijs verbis ſimilitudinẽ tradidit di⸗ cens Nõne quinq; paſſeres veneũt dipondio:et vnus ex illis nõ eſt in obliuione coꝛã deo Gen monete aſſis cuius duas et ſenus valebat dipondius: qui erat ſimili ter moneta vel pondus. In hac eni parte patrio nomieę tempoꝛaneoq; vſu euangeliſte ſunt locuti.leruntamẽ ex ommibo intetio ſaluatoꝛis eſt vt nõ timeamuũsvbinõ eſt timoꝛ.neq; ſoꝛmidemus cum aſſerit ſup nos curam adeſſe paternã:nec noſtrũ obliuiſci paternu affectũ enũ ciat. OPꝛoinde ſi vnus paſſer nõ moꝛit᷑ abſq; ꝓuidentia patris:ſi vnus nõ eſt in eius obliuione dum volat ⁊ vi uit. quibo nullaviuendi ratio.nulla röõnis cognitio. poſt occaſum nulla reſurrectio expectat᷑: q;tomagis noſtruʒ recoꝛdatur deus.qui ꝓtegit inter pericula.qui inter ad/ uerſa tuetur.qui inter mundi ꝑſecutiones ſuos agoni⸗ ſtas pᷣſeruat.qui cuſtodit in moꝛtevt etiã reſuſcitet poſt occaſum.Quid igitur timemus:quare ſic pueriliter foꝛ midamus.quid hoꝛremus cũ aſpicimuſ cõtra nos bella cõſurgere cum moꝛtem imminere videmus:cum ipᷣe ꝓ nobis deſup pugnet.cũ ipa ſepe diuertat malaſuis ſide⸗/ libus pꝛeparata.cũ temperet cauma malop.cũ neminẽ ſupꝛa datã virtutem ad agones exponat. cum ſi derelin⸗ quat ad tempus.omnia refoꝛmet in melius:cũ nihil de pereat apud quẽ eſt omniũ vita.et quod nobis pire xi /-· detur in ipo ſalutis vite habet integritatẽ Sed ne qs malefidus atq; neſcius cũ male ſentientib⸗ philoſophiſ ſeu alijs ꝑperam iudicantibs poneret ꝑteʒ ſuã autumati ue dicens. ꝙ deus memoꝛiã et ſue altitudinis puiden/ tiam in hec ima et vilia nõ inflectit.et ne ipᷣe vileſcat hec abiecta et vilia nõ cõſiderat:annexa ſentetia refellit et impꝛobat Vnde capuli capitis veſtri omnes numerati unt Molite ergo timere: multis paſſeribꝛ melioꝛes e⸗ ſtis ws Ecce ꝙ deus paſſerũ imo vnius paſſeris recoꝛ datur. Ecce ꝙ omnes capilli humanoꝛũ capitũ nume/ rantur. Sed ꝓbi talis calculatio capilloꝛũ: HNõ in men tibus hominũ.nõ in arte ariſmetrica vbi omnes digiti numerant᷑.nõ exarari in talibo aut in mẽbꝛanis poſſent tot caracteres nimeraoiles. Agit᷑ vbi numerati ſunt⸗ Pꝛotinus in iſtius metea quo creati ſunt:vbi ab eter⸗ no fuerũt añq; crearent᷑ ribo melioꝛes eſtis vos/ꝛocuil pellat᷑ a nobis timoꝛ qᷣ euiat a ſtudio veritatis.a via ſalutis.a teſtimoĩo ſalua toꝛis:vbi deſup pater opem ſui puidentie repꝛomittit᷑. qui tanta digmitate cõſtamus. qui ſupferimur aſtris:qͥ auib omnibus quibo deus alimoniã pᷣſiat curat fouet atq; gubernat.ſumus penitus melioꝛes.De paſſeribus 4 4 64 ☛☚a , . 8 . rgo nolite tiere: mitis paſſe ſeptimus maxime ſimilitudinicauit:quoniã ipᷣe ſolitarius appel⸗ latus eſt paſſer. Et m veteri teſtameto puriſicand du⸗ os paſſeres offerebat:et ipoꝛum nobis inter auiculas ẽ natura pernocioꝛ . De ſimilitudine arundinis ad incõſtantes.ſecundũ mattheum et lucam. n † apim XxX— Onſtans et inuariabilis chꝛſti voluntas et ad c bonum omniũ ſumpla et firma exiſtẽs· abhoꝛret in hoĩb incõſtantiam.⁊ ꝑmutationes deteſtat varias ſtudioꝛum:que nec vellet hoies humano timoꝛe flexibiles.nec animos flexuoſos.qui velut calami nõ a⸗ gerentura vento. Et arundinẽ eſie deflecti eſt in alterã ſoꝛtem in qua eſt hominũ plena calamitas.ꝙ cũ iohan nem baptiſtã ab hac exemptũ calamitate. turbis vellet oſtendere:p arundinis ſimilitudinẽ vacuos dei gratia declarauit dicens. Quid exiſtis in deſertovidere:arũdi nẽ vento agitatã Pꝛeintendẽs aiohãne qͥd erat:aꝑuit qð nõ erat qles ſuos oĩno eẽ nolebat. Interi vacua eſt arundo.quanq; exterius pulcrũ haſtile oſtendat: facile⸗ q; mouetur agitatõe ventoꝝ. Et hypocritarũ atq; male mundo placentiũ hec eſt mali moꝛis firmata ꝓpꝛietas. vt ab intra virtutũ veritate vacuent᷑:exterius fucati de cipiẽdo refulgeãt.et ad illa partẽ ante vel retro ſiniſtroꝛ ſum atq; dextrorſuʒ facile inclinent᷑.ꝓut vntus vacue laudis et gloꝛie cõplacentieq; humane agitãdo pꝑflaue⸗ rit:cuius ↄtrariũ xpᷣs hʒ atq; requirit Na omnis gloꝛia filie regis ab intus in fimbꝛijs aureis:vt nullus pꝛeter interioꝛẽ exterioꝛ fit oꝛnatus:nihilq; pcio fiat coꝛde va⸗ cuum eſſe ſi ſit ab extra cõpactio. Nihil ꝓbiter exterius inuenimus ab hoie actũ: ſi exinanitio intranea fuerit. Plenũ et ſolidũ extra fieri eſt coꝛpoꝛalẽ molẽ habentiũ: intus vero exiſtere ſine agitatõne ventoxꝝ eſt virtutis al miſici. Differũt pꝑplurimũ magnanimitas et ſoꝛtitudo vt illa dumtaxat ad aĩiam.hec advtrũq; referat᷑.vt inter dum magna ſit in coꝛpe valitudo. ex qua coꝛpoꝛalibus impulſionibo et arietantibaictibus reſiſtit᷑. et magnani⸗ mitas in animo deficit. Extollit oꝛe ꝓpꝛio ſuũ Sen ſaluatoꝛ:et inagitatuʒ a vento denunciat/Eſtſſiquidem ventus ſepꝑe hoim timoꝛ.quẽ quidã habentes pᷣdicare de ſiſtunt. nec ſeminãt argutiones in impꝛobos: nec audi⸗ toꝛibus verbavite.de quibo ꝑ ſapientia dicit᷑ Qui obſer uat ventũ nõ ſeminat. Qui humano terroꝛe cõcutitur nõ ſeminat verbũ.vt recolligat vite fructũ. Quo ven⸗ to nõ agitabat᷑ qui arguebat herodẽ:et ad ioꝛdanẽ poſi⸗ tus.doctrinã regni ꝓmulgabat ad plebem. Carebatſilla calamitate qua omnis homo eſt miſer ſq nõ ꝓmptum fieri ad diuina mandata: nec paratũ eſſe chꝛiſto ad il/ lata toꝛmeta. Miſera coditio calamitoſoꝛn.cum eo mn il deueniũt. cũ p deo in hoc ſeculoa mundanis cala⸗ mitoſi nõ fiunt:vt ab ipo celeſtibo repleant᷑.Cõſideran dum eſt igit᷑ q;ta ſit hyrocritarũ et vanoꝑ hominũ atq; male timentiũ abiecta dignatio qui arundini cõmenda tione iohannis a dño cõparant᷑.vt quibo in hac vita va⸗ cuitas eſt gratie.in illa plenitudo gloꝛie nõ ſuccedat: et qui in hoc ſeculo quomodolibet agitant᷑a vento.niſi pꝛi reſtabiliti gratia in illa patria nõ firment᷑. He ſimilitudine fulguris ad cadentes.ſcoᷣm matthe umet lucam. t Capitulũ XXI Alili angeloꝛum et hoĩm nouerat ab eterno rui⸗ nam futurã:iuſte ꝑmiſit ſactã.Aſpexit irreuoca bilem in angelis:ſed in hominibo ꝓ parte reuo⸗ cabilem cõſiderauit. Illos quos elegerat ab illavxolens auertere.ſathanicã ante factã ruinamet hoĩim futuram niſi caueatur pᷣſignauit in fulgure.MNam cum diſcipuli accepta ſuꝑ vemones poteſtate exercitataq; gaudentes reuerterent᷑ ad xpᷣm. ꝙ etiã eis fuerãt ſubiecta demonia ₰N ₰ 1 P we enY LL 2 — C . 4 1 „ — — ſr 1 „ ar- 71 Warrn eee ⸗ ℳ 7 * . C 1 4 4 4 N — — ⏑ — „ De ſimilitudimbus Saluotoꝛis pꝛecauẽs futurũ caſum ait illis! Videbã ſathanã ſicut ſulgur de celo cadentẽ Apta eſt fimilitudoad declaran dam illã ſpeciẽ ſuꝑbie:que pcedit de virtute in ruinam. Mam irretentibilis eſt omnino impetus fulguris cũ de labit᷑:ſic ⁊ ſupbie caſus cũ ex virtute fuerit in alta ſubue cta. Et guach abſonũ videat᷑ dicere:cũ ſi virtus eſt quõ ſuꝑbit.fi ſuꝑbit quomõ virtus.tamẽ audacter dixerim mutata aliquoꝝ virtute fulgentiũ roluntate.necnõ ex actibo eius etiã ipᷣa nõ inherente ꝓceſſiſſe ſuꝑbiam:que cum exaltata fuerit omnino deuenit in ruinã. Nam ſa⸗ lomon dicit.Ante ruinãlexaltatur coꝛ. Vbi exaltat.in q̃ eraltatur.et ad quid eraltat᷑: Exaltatur in ſe. Nonemm extra poſitũ habet locũ:coꝛ omnino ſuꝑbiens. Eraltat in bono nature.acuto ſibicollato ingenio.aut alia ꝑſpi⸗ citate reſplendens:nõ inde ſacrificans aut gratias ageſ bonoꝛũ omniũ largitoꝛi.qua ſibi pluribo ſupꝛaire videt Et in his ſepe attollit᷑ que advſum coꝛpis collata cogno ſcimꝰ.nõ vtens talibo tvnis vtriuſq; bhoĩs eo fine illiſq; regulis cõmunibo:ſicut diuina puidentia largit᷑ homi⸗ nibusAd id wero extollit᷑ vt ſi fieri poſſet.ſine ſuperioꝛe aut abſq;ʒ cõſoꝛte gauderet.cui multifoꝛmi exaltationi ſtatim eſt annexa ruina:que nunq; ſequeret᷑ niſi exalta⸗ tio pᷣceſſiſſet. Pꝛecauebat ſane in ſuis diſcipulis dñs et ſaluatoꝛ ne ſupbirent ex collatõne cariſmatũ: et ex eoꝙ acceperãt virtutẽ opandi miracula.et ſuꝑ demones do⸗ minatũ.quoniã ipᷣe vidit ab eterno et quõ factus eſt ſa⸗ thanicus caſus:nec aliter factus qᷓ; ipe pᷣuiderit.nec ali⸗ ter ipᷣe pꝛeuidit.niſi put dialvlus fecit. Sed nec hoc eſt noſtre diſſertionis:niſi tm̃ ſimilitudine caſus edicere. qui factus eſt ſimilis fulguri de celo cadenti.Nõ reuer⸗ titur fulgur in ſuꝑioꝛa.ci ad iſta inferioꝛa cadendo deue nerit: ſic nõ reuertit apoſtata virtutis cũ in ipa ſuhhit Er male funges autoꝛitate deſup diuimtus coceſſa no regredit᷑ vbi fuit:quanqᷓ; oĩa ſint poſſibilia de altiſſimis reuocanti Fulſgur vt expimento videmus labit᷑ choꝛu⸗2 ſcando. etluminoſi fuiſſe vident᷑.qui irreuocabiliter ca⸗ dunt:ſimiliter ⁊ angeli qui irrepabiliter ceciderũtMuI⸗ loꝛũ ruina ꝓfundioꝛ:qᷓ; qui videbant᷑ fulgere celeſtibus et diuinis cariſimatibo choꝛuſcare Gulgur cadendo in⸗ e fert qũq; leſurã.Quoniã alte virtutis exiſtentes: dum ruerunt exemplo malo plurimos infecerũt. Naro iuſti caſus fuit ſine leſione videntis. Nam quicqͥd de celo ce cidiſſe iohãneſin axocalipſi aſperit:terci partẽ leſiſſe de ſcribit/Sed hoc potiſſime humanis mentibo pᷣſigendũ ꝙ nunq; diu alicuius potuit regnare ſupbia q́uis ad tẽ pus floꝛerẽ videatur.et recõualeſcere dum ſuccumbit. Bed illa punit᷑ atrocius:que de rebus ſpiritualib mũ/ danam aura captando reſurgit. Mã de bis humane ſup bire dum ſit ad diuina ſcleratius agitur:qᷓ; de humanis extolli. De ſimilitudine iugi et oneris.ad ea que chꝛiſtꝰ im ponit.ſcdᷣm mattheum. c* Caplm xXXII Beatoꝛ omniũ deus quouſq; creauit homineʒ c ſicut ex ſcriptura ſacra didicimus.quanq; eſſet nõ eſt dñs appellatus:cui ex creatione nihil no uitatis acceſſit.cũ vero creaſſet hominẽ dñs dictus eſt: ꝓt hoc intelligentib pᷣſtaretur.ꝙ ſub celo dumtaxat ab hoie obedientiã rõnabilem in ſuꝑna hoĩes inferentẽ ex⸗ igeret.quã cum collo impoſitã parẽtes pꝛimi fregiſſent incurrerũt demonũ inobedientiã ſuꝑ terrã mierã ſer uitutẽ:ad quã excutie ndã de ceruicibo hoĩm/in carne de gens.ad ſuam obedientiã omnes male pꝑditos reuoca⸗ uit. quã ſub iugi et oneris ſimilitudine deſignauit: di⸗ cens diſcipulis ſimiliter aſtantib turbis Tollite iu gum meũ ſuꝑ vos et diſcite a me:quia mitis ſum ⁊ hu⸗ milis coꝛde.et inuenietis requiẽ animaboxeſtris. Jugũ Ql. 2. — enim meũ ſuaue eſt:et onus meũ leue Oale pᷣmebat homines bhoſtis antiquus et iugo peſſime ſeruitutis op pꝛeſſerat.nec pꝛeſtabat reqinẽ laſſis:vt in luto ſeu ceno terrenarũ rerũ et palea vanitatis.et igne oim cõcupi⸗ ſcentiarũ acriter decoquẽte.in egipto mundi tenebꝛoſi pharaoni damnati miſerabiliter ſeruiremus.quib⸗ nõ requiẽ poſt latoꝛẽ.nec ex obſequijs turpibo pꝛemiũ pꝛe⸗ ſitabatur: potius adijciebat᷑ ꝑpetua ⁊ moꝛtalis pena moꝛ talibus omni ſpe firmiter euaſionis adempta.et deſuꝑ colla pꝛemente iugo qð ꝓthoplaſtus ſponte a ſeducore ſuſceperat:etiã multi ad pena trahebant᷑ inuiti. Sʒ nec vwoluntarie tetra iuga poꝛtantes.aut vltro ſeruiẽtes ne⸗ guiter decernenti: liberos eſſe homines ꝑ arbitriũ dece⸗ bat.Abſq; iugo creatoꝛis incedere moꝛtale ꝑiculũ erat: qð qui fecit aut faciet· dictꝰ eſt belial.qð dicit abſq; iugo Et qui iugũ ſuauiſſune imo beatiſſime ſeruitutis a iu⸗ is ceruicibo excuſſit in celo. conatuſ eſt aſperrime atz tur piſſime obedientie unponere hominibi ſuꝑ terrã. Ee⸗ runtamẽ ꝑ libertatẽ arbitrij vn excuſſum: alterũ vero damnoſe ſuſceptũ eſt. Vt igitur auferat᷑ moꝛtale ꝑicu⸗ lum etiã libertatẽ arbitrij:clamante chꝛiſto reuocantur homines ad ſuauiſſimũ iuguʒ.Zollite inquit ſaluatoꝛ nõ impono.nõ grauonõ cogo:nõ inuite veſtris ceruici bus ligo:ſed pᷣparo ⁊ offero. Libertatẽ habetis:liberi cxre atifuiſtis. Oneſt vobis ratio diſcernendi: ſub quo dño lalvꝛatis agnoſcitis.foꝛte videtis ⁊ pᷣmia.nec foꝛte igno ratis quid a vxobis exactoꝛ impꝛobus exegit:qualia ſunt pꝛemia que ſpꝑeratis. Di iam aſperũ iugum duſplicet. ſi diſſuauitas iã interne iure moleſtat.ſi adhuc exire vul⸗ tis a iugo pharaonice oppꝛeſſionis: cum voluntate libe⸗ ra tollite iugum meũ.ſi iam factũ eſt vobis.odio cõtra meũ.ſuꝑ vos ne ſuꝑferamini directionibo meis incedẽ tes voluntatibo veſtris.ſed deſuꝑ ſuauiter pꝛemat iugũ ſi ſuꝑna captare cõtenditis.Nõ humana obedientia ne q; terrena regulatio:ſed ſuꝑno iugo agi.fecit ad ſuperna Sferngere Cofeint we tollere iugũ nõ chꝛiſtus.ſed ipᷣa neceſſtas euadendi:quonis iugum miquitatũ no⸗ ſtrarũ vigilat in manu eius. Vigilat iugũ iniquitatum hõminũ in manu dei.cũ ipe memoꝛiter tenet ꝙ iugum ſuum cõfringentes.iugo miquitatis paruumusvlciſces potenti manu tradat in pena:mii ſuum iugũ voluntate ſuſceptũ ab illo ante ſe iungat.Et bonũ eſtvno cũ poꝛ⸗ tauerit iugũ ab adoleſcentia ſua.Mõ ſolũ bonũ ſed nihil melius in virtutibo reꝑitur.qᷓ; diuino iugo iugari: imo nil aliud virtutẽ eſſe dixerim. qᷓ; tollere iuguʒ chꝛiſti:et oĩs eſſe virtutis ſuo iugo colla ſubmittere. Jugo chꝛi⸗ ſti annectit᷑ diſciplina que caret erroꝛe que foꝛma eſt poꝛ tandi iugi cum fuerit ſponte ſuſceptũ Diſcite inq̃t ſal⸗ uatoꝛ a me.quia mitis ſum ⁊ humilis coꝛde Harũ vir tutum ſoli ipe wluit eſſe docto⸗llas nobis eremplin⸗ cans in ſẽmetipo.vt fit manſuetudo ſcom ſoꝛmãa eius exterioꝛ:et humiilitas iſterio: q;tum capi pᷣt adhereat. Memm moleſius.nemini oneroſus.nemini grauis. ne mini impoꝛtunus:amabilis omnibo.qᷓ;uis nõ ab oibu amaretur. omnibo oĩa factus.et omnes lucrifaceret:ſini ipᷣius impenſoꝛ oĩbus erat chꝛiſtus. In nulloamara cõ uerſatio eius:nihil oſtentans:ſine querela vt agnus in cedens.Nõ amans.nõ querẽs vnde inuiſibiles amoꝛ ſcinderet᷑. Sic ꝓtinus mitis erat:et hec eſtvera mititas hũmilitas co:dis quanqᷓ; coꝛpoꝛis geſta cõponat: ipa tñ muiſibilis eſt. In illam intendere paucoꝑ luminu eſt. “ Hoc ꝓtinus habet in ichtioſüpie nötopnmliion, „ pinionibus agitari: ſua pace frintur ſe noſcens ſibi ſoli vacans.aſſiſtens in ꝓfundo coꝛam altiſſimo:recuſato/⸗ mnino in coꝛdibus hominũ ꝑ cõplacentiã vel amoꝛẽ vi uere. Metas menſure ꝓpꝛie nõ excedit: magis vero re⸗ 4 — „ D Uiber mittitur infra illas.Cõtradictionibo et exceptionibo ca⸗ ret:ſi qua ſunt picula.etiã ipam moꝛtem habet in voto. He ſiquidẽ virtutes remunerationẽ habetvite pñtis ſi militer et future. Oꝛoinde ſequit᷑ Et inuenietis requi em aĩabus veſtris Requieſcũt multoq; corpoꝛa ſepiſſi me poſt alvꝛes.cupiũt dulces ſomnos:cubant in lectis et quieſcũt in his que ad quiet habent coꝛpoꝛa huma⸗ na ſuſcipere. Anime vero nunq; niſi ſub iugo chꝛiſti in mititate atq; humilitate requieſcũt. Scriptum eſt eni ODigrauit iuda ꝓpter afflictionẽ ⁊ multitudine ſeruitu tis. habitauit inter gẽtes:nec inuemt requiẽ. Juda car nalis homo ſeruiẽs tpalibus.migrat coꝛpoꝛe de loco ad locũ:migrat mente cũ in varia cõcupilcibilia eius tran⸗ ſit affectus:et in oibus eſt afflictio eius ſpiritus. Op⸗ ꝛzimitur multitudine ſeruitutis. cũ ſua nõ ſibi ſed pꝛo⸗ pter ſua ſubiecte pluribo ſeruiat.et angaria patiat. et in genitura qua natus. nõ in gratia qua regeneratꝰ? nuq; poſſidet requiẽ. Quomõ requiẽ habebit.qͥ ſeruit laucdi/ bus et cõplacentijs hominũ: Quõ requie habebit.qui fibi neq;;.? alijs eſt factus infeſtus: Et vt pſtringa aiſit nobis ſaluatoꝛis patrona ſentẽtia.qui animarũ requie virtutibo his adiecit. ſimiliter et futurã vere ſabbaticã⸗ tibus repꝛomiſit.Ne aũt iugum huiuſcemodi hoib im poꝛtabile videat᷑:eius cõditionẽ expoſuit dicẽs! Juguʒ enim meũ ſuaue eſt:et onus meũ leue Suaue iuguʒ ꝛeceptum amoꝛis. Mihil enĩ ſuauius coꝛdibo q; amare Meue onus. qm iuxta naturã cõditam eſt qð imponit᷑: et ſcom onerandop ꝓbabilẽ qualtatẽ. um equant᷑ vi⸗ ribus onera leuia ſunt:magis aũt ſubijciunt᷑. Min enĩ oneratoꝛ noſter imponit: q; poꝛtare poſſumus.Supꝛa vires neminẽ pᷣceptis aut cõſilijs onerauit: alioqn ipſe diceretur iniuſtus et homo excuſabilis haberef/ld ue iugũ quo linitur ſubiecti collum: quo erigit᷑ no cur⸗ uatur. Leue onus qõ eronerat a peccatis. quo poꝛtas eſt factus agilioꝛ.quo expedicio? qd ſequelã:quo a terrenis ſeptimus Nterpoſuit euangeliſia duas ſimilitudines nö i xx ſuo ſed de ꝓphłetia eſaie ad cõfirmationẽ eoꝝ que a chꝛiſto nebant atq; dicebant᷑. in quibꝰ du as generatões expꝛenit:ſed tñ a chꝛiſto nõ cõteruntur. cum ad ipᷣmvoluerint toto coꝛde cõuerti. Mõ enimvult moꝛtẽ peccatoꝛis:ſed magislvt cõuertatur et viuat.Cũ q; illam ꝓplxtia de chꝛiſto loquentẽ mattheus induce⸗ ret:hoc quoq; ſubiecit Arundinẽ quaſſatam nõ cõfrin get:et linũ fumigas nõ extinguet Aliquid ſupꝛa dea⸗ rundine diſeruimus.virtutũ et gratie vacuitatẽ pᷣten⸗ dente:que quatitur et quaſſat᷑ a vhementia picoum. ⸗ ſed cum hincinde flectat᷑.non tame euellitur: et vento ceſſante in ſua rectione nuncatRrEines Plerg velle impellunt᷑:ſcom qua ſententia lanelu apoſtol?. Nõ eni qð volo bonũ hoc ago.ſed qð odimalum illud fa cio. Ille malũ qð odit oꝑatur. quia malo quod in car/ ne habitat excoꝛtupta natura vincif nec bonu illud ꝑſi cit quodanima humana ronabiliter diligit. oe lad ex natura ↄdita nollet homo peccaxe. DSi vacuitas adeſt a gratia impellentibꝰ vicijs cedit:quibo ꝑ gratiã ceſſan/ tibus ipᷣa in natura bona conſiſtit· Repleritñ omne va⸗ cuum poteſt. imo vt audacu dicã.vacuũ in aia omnino nõ eſt:quia aut virtutibo aut vicijs ipa repletur.verun⸗ tamẽ repletio viciõ vacuitas eſt gratie:cuius pñtia vi cia ꝓpellunt᷑. Sec nec chꝛiſtus hos cõfringet ꝑ peniten⸗ tiam firmã redire volentes Cinũ fimigans generatio⸗ nem magis criminoſam inſinuat.illoꝝ vicʒ qui ſemper ſupbiunt. et wllut fumus in alta tollunt᷑:et hos non ex/ tinguet. ſi humulitaſ er aduerſo ꝓueniet. Omnia ꝓfecto peccata ſiue ꝑ fragilitatẽ et ignoꝛantiã ꝓuemunt. aut ex fumigante ſuꝑbia.pꝛima in arundine. ſecũda ſignatux in lino fumigante Aliter me hoꝛũ ſenſus diſſerere com mouet:vt ſcʒ ꝓptet gratiq nõ confringat.aut extinguat ipᷣe naturã: Necnõ cum illa ſentẽtia ſaluatoꝛis aſcilcit᷑ 2 „ qua ſe ſaluare qð perierat veniſſe dicebat Arundo et li/jꝭ num diſtinctũ habent nature decoꝛẽ · ſed ad artificiũ vti le vnum plus altero aptũ eſt:vt plus vtilitatis lino.mi nusvero arundini cõferamus. Siue qui plus apti mũ do.qui minus apti.ſiue qui plus apti celo aut minꝰapti reperiant᷑:chꝛiſius nõ cõfringet nec extingue Ainabinz oꝛ magis indagantib ſenſus aſtat:vt chꝛiſtus in carnne apparens.neminẽ ad ſeꝑ illatam violentiã trahat.ei ad ſuꝑna puehitur,His ſimilitudinibo iugi et oneris ad ſe omnesdeus ſaluatoꝛ inuitauit: vt nemini ſeruia⸗ mus iugo inique ſeruitutiſ aſtricti:nec doꝛſa ſubijcismꝰ ad onera que mergendo ad inferos grauãt. de quibus pſalmiſta dicebat· Quoniã iniquitates mee ſupergreſſe ſunt caput meũ:et ficut onus graue grauate ſunt ſuper Qin nõ cõdidit:nos requirit vt ſinſerui ſimus. Nã ait apoſtolus.An neſcitis quomiã cui exhibetis vos ſeruos ad obediendũ.ſerui eſtis eiuſ cui obeditis.ſiue peccati in — — moꝛtẽ.ſiue obeditõnis ad iuſticiã: Animalia iugata in/⸗ cedunt piter:et iugate aĩe charitatẽ et vnionẽ chꝛiſtia⸗ nam nõ ſcindũt. Gꝛauat onus ſuꝑ doꝛſa poꝛtantiũ:ꝛſo⸗ lidius pedes figent onerati a chꝛiſto.Mõ diuaricant pe⸗ des ſuos neq; laſciuiũt iumenta dum ꝑgunt ad fenum viride cũ aſpiciunt.etenĩ a xonderib ebunt ifetd diuinis oneribo onerani QAui in wteri teſtameto legis⸗ ingo noluerũt ſubijci multis ꝑturbantibo pꝛincipibus atq; regibus.facti ſunt inuite ſubiecti:et taudẽ crudeli⸗ ter iugum regis babilonici ſunt erpti/Et qui noluerũt onera diuina poꝛtare.penarũ et enlioꝑ ⁊ exicioꝛũ onera ptulerunt:qð qui legit veteres codices maxime ꝓpheti⸗ cos nõ ignoꝛat. Et qm̃ omnia in figura cõtingebãt illis nobis vero in veritate cõtumacibus eterna mala ꝓue⸗ nientſigitur nõ recuſemus iuguʒ. ſpirituſſancti vnctio ne linitũ.quo collum noſire ſidei noſtriq; rolꝛis genin, ſcellatur ad ſumma: nec deuitemus onus virtutũ.quo “ daenientes onerati exponemus noſtras merces in ſu⸗ De ſimilitudine arundinis et lini ad eos quos ſalus toꝛ ſeruare diſpoſuit ſcom Eachrd. Copim XXIII — — — . — — 2 vſv 2 2 1 1— rr. „₰ 4 S rD r ,—. WWlR vlterius hoc expꝛimimus timeo ne ſanguis eliciat/Elẽ runtamẽ arundo ſapientia naturalis atq; humana eſt. Hicitur enĩ in pſalmo⸗. Increpa feras arundinis.Alia wro littera dicit. Yncrepa feras calami.Calamo ſcribũ tur ſqʒ que mandant᷑ memoꝛie poſteroꝛũ.gere vero arũ dinis ſiue calami ſunt. humana et naturalia ſapientes. Begd quaſſatã arundinẽ chaiſtus nõ cõfringet. Humi⸗ liatam ſapientiã hoim deus nõ abhoꝛret vt illi ſuppona tur que celeſtẽ ethicũ facit.Cinũ vero qð multa violen⸗ tia ꝑducitur ad candoꝛem.et colo fuſoq; ſubtiliat᷑ et ad indumentũ cõtexitur.coꝛpoꝛaliſ eſt mundicia. Pꝛo quo adultera mulier relicto viro amatoꝛes alios ſequebat᷑: quam ſi fumigare viderit nõ extinguet. ꝙumus enim ſignũ eſt ignis. Et ipe ſaluatoꝛ dicit. Ygnem veni mit⸗ tere in terrã. Et quid volo niſi vt ardeat: ic eni ignis eſt charitas cuius fignũ actualis eſt pietas. Merito ĩi fũr ſuẽ ſomitatis nò cõfringet huiuſcemodi quaſſatum calamũ.et fumigans linum. De ſimilitudine arbvꝛũ etviperarũ ad malos ſcom mattheum. ſ2 Capitulum XXIIII AUmm deus creaſſet pꝛimũ honnnũ cognitõe ple enum. ꝓoſteros ſiquidẽ cognitõne capaces. qua recta ſtãte homines pꝛeterqᷓ; angelis creatis o⸗ mnibus pꝛeferunt᷑.qua deflera in beſtias rediguntur. 2 4 , — „1 4 * S= 7—; . 4 ₰ 2 2 α . 2 ⸗ 1 . . 12 . ℳ X — 4 . * † 6* G 4 „ „ „ R LDe Ween . —Oμ☛ r 7— il— . QNQS—.. Ppſ.35 C (G&—˙ 8r— — —N M — — en, esa . 8 ₰ = * H* 2 e EEEErEEhEEEE ₰ er Igitur vt ipi ſe cognoſcant:per ſimilitudinẽ arboꝛũ re⸗ mittit introꝛſum dicens Aut facite arboꝛem bonam et fructum eius bonum:aut facite arꝛem malam:afruc⸗ tum eius malum. Siquidẽ ex fruetu arboꝛ cognoſcit᷑ Arbvꝛes facere non eſt hominis:ſed quales ſint huma⸗ ne ꝓfecto eſt cognitionis. Vnde cõſiderate artboꝛẽ bonã quia faciet fructum bonum.Et cognoſcite arboꝛẽ malã: quia faciet fructum malum. Has ſimiitudines ſupꝛa et alias deſeruimus vnde bꝛeuitatis cauſa hic reticemꝰ quas ſimilitudines ꝑ viperarum ſimilitudinem ad re⸗ pꝛobos appꝛobauit. Pꝛogenies viperarum quomodo poteſtis loqui bona cum ſitis mali Eliperaruʒ ꝓgeniei aſſimulantur mali.dum paterna veſtigia impꝛobata ſe quũturquoꝝ ĩſiſtente malicianõ ẽ loqui rectũ:iuxta il⸗ lam eccleſiaſtici ſententiam. Ab immundo quis mun⸗ dabitur:et a mendace quidverum mlcet Eltere ho⸗ mines venena iniquitatis geſtant introꝛſus:ſed nec bo num enunciare exterius:cum omnis geſtus coꝛ⸗ Hoꝛis ſpꝛeter illum qui habetur in ſomnis.et etiama ma ioꝛi potentia exactis:pcedit ab imperio voluntatis:que mala exiſtens.non bona imo mala loquendo diffundet ẽd ſẽpe videmus eos qui mali ſunt bona loqui.⁊ acu tiſſimas et impꝛobabiles veritates: necnon et ceſſiſſe alijs in ꝓfectum LE ne mẽ quod ſẽ ad dicendum of⸗/ fert trahat in longum.vtrumq; dictum ſe vritate tuet vt verum ſit ꝙ man bona loqui non poſſunt:et verũ ꝙ ſepe bona et vera loquũt᷑. Sed quomodo.Mõ a ſe ipis Quomodo.Vt nec eis meritum bona loquendo ꝓue⸗ niat:cum ſint mali.Non capit ex homs verbis aut ex bo nis actibus fructum:qui malus in ſeipſo conſiſtit Ec/ deſſe ſiquidem alijs poteſt.in ſeipſo iam repꝛobus:⁊ foꝛ te vltima vltione damnandus. Sepe nanq; deus ꝓti malis in cõmoditate hbonoꝛum. Nam ⁊aſina bonũ locu fa eſt que ratione carebat.et ſaul ꝓphłetauit qui repꝛobã dus erat:et philoſophi pleriq; ſunt vera et bona locuti et cayphas et pilatus bona locuti ſunt:a qᷓ;plures repꝛo bi vt cottidiana expiẽtia manifeſtat.bona et vera loquũ tur.ſed in modo de quo ſaluatoꝛ interrogat omnmo de Fr ufle ed cõtra ilos chꝛiſtus intendit:qut habent ſimilitudinem viperinam vt velut vipere venenumer earum natura in ligua geſtantes non poſſunt cum ipᷣa niſi venena diffundere.ſic voluntatem depꝛauatã ha⸗ bentes nõ poſſunt bona loqui.cum iſta ſit ꝓbata veritas atq; ſententia:ex abundantia coꝛdis os loquit᷑·Mꝛõgẽ nies viperarũ facti ſunt plurimi ſcʒ maloꝝ imitatoꝛes qui ad iniquitatẽ ꝓpꝛiam vt mala pficiant. etiã addide⸗ re exempla bonoꝝ. lerum ꝓpꝛium factũ eſt iniquis ma loꝛum imagines in argumentũ pꝛaue actõnis inquire⸗ re.vt in eo ſecurius perperã agant.quo ſunt iniqua mul titudine fulti.et decepti credunt ex alioꝛũ actionibo pꝛa uis ſibi ercuſatõnis facere velamentũ:ſed in hoc vniuſ⸗ cuiuſq; ſua ſibi mentit᷑ iniquitas. Quonia ſicut nem aliena iuiquitate damnatur: ſic nec ſuſcipit excuſatõnis unam. un . De ſimilitudie mole aſinarie ad male agẽtes ſcõm mattheum. C ( Capim XXV Autioꝛ in omnib ambulat que pᷣnouit et pᷣine c ditatur dignas criminibo penas ad quas cũ de⸗ tneuminẽ ex creatione oꝛdinaſſet.chꝛiſtus theoꝛia et actu conabat᷑ eripere cum eas ſub ſimilitudine male aſinarie deſignauit Qui ſcandalicauerit vnũ de puſil⸗ lis iſtis qui in me credũt: expedit ei.vt ſuſpendat᷑ mola aſinaria in collo eius.et demergat᷑ in ꝓpfunduʒ maris Offenſionẽ puſillis inferre.penã meretur eterna: niſi penitentia diluat. Sed ex hoc magis vltio ſeua ꝓpueniet ſi credentes in chꝛiſto ledantur. Quonis in ſe infinite De ſimilitudimbus Saluatoꝛis magnus inter nos exinaniens ſemetipſimm. factus vſq; quaq; pu ſillus ſibi ſimiles magno gelo cuſtodit:vt etu am interminet᷑ ſub acerba imagine pena, Aſinaria moꝝꝛ la peccatis hominũ coꝛreſpondet. Cloluunt᷑ eni peccato⸗ res moꝛe aſini circa mola iapidesm:et duriciã coꝛdis fi gnatam in lapide ſemꝑ voluunt. girant ad damnabile centrum a duricia ſeuicoꝛdes:et leuicoꝛdiã damno ꝓxi⸗ moꝛum et ꝓpꝛio ſemper girant. et in id redeunt vnde re cedunt:et in id recedut vnde redeunt. Collo aſinus li⸗ gatur ad molam.et totũ coꝛpus eſt in officio deuoluen di. ſic pꝛaui in magna foꝛtitudine vinculantur ad duri⸗ cie nephas:et omnia diſponunt᷑ ad impiã actionem. Et eoꝛum mens ſemꝑ voluii circa idem· aut meditanone peccandi:aut inuiſibili delectatõne.leu pꝛaua opis actio ne.Mõ,/pgrediuntur in amplius ſpaciu aſini arca molã ſed reuoluẽteſ reuoluunt᷑ quotidie circa ipam. Sic ani ma pꝛauis delectatõnibo occupata id ſemp repetit vnde electari cõſueuit.et efficitur abiecta et vilis:cũ ninis iterat quod deliquit. Elnde ꝑ ieremiã ad hieruſale dicit Quã vilis facta es: nimis iteras vias tuas. Alilis abſ⸗ q; dignatione aia efficitur:que ſemꝑeaſdẽ iterat vias ſemitas peccatox. Sed aſinaria mola ſuſpender ad col⸗ lum.et ſubmerget᷑ in maris ꝓfundum vt qui aſinine vi xit.aſinine puniatur:et eo crudehus quo pena eternabi tur. Et quo malo aſſiduo delectatus eſt. carca cunus cen trum reuolutus eſt.in pꝛofundũ inferni ꝑpetuo demer gatur:et quod ligatuʒ tenuit in culpa. non diſſoluatur in pena. Se ſimilitudine manus pedis oculi ad tria bona in quibus cõſtitutus eſt homo ᷣm mattheũ. Capitulũü XXVI Ntribus cõſtituit homine creatoꝛ omniũ deus i vt operaret᷑.vt afficeret᷑.vt meditaret᷑ ſeu ↄtem plaretur. Que voluit recte agi:in his iuſte man dauit hominibo cõuerſari. cõtrarium vero ſub intermi⸗ natione diſſuaſit.et ſub imagine mẽbꝛoꝛum demõſtra⸗ uit diſcipulis:offenſioneʒ ab hominibus verbo arcens. Si autẽ manus tua vel pes tuus ſcandaliauerit te: abſcide eum et ꝓijce abs te.Bonum eſt tibi ad vitã in⸗ gredi debilẽ vel claudum:qᷓ; duas manus vel duos pe⸗ des habentẽ.mitti in ignẽ eternũ.Et ſi oculus tuꝰ ſcan daligat te:erue eum et ꝓijce abs te.Bonũ eſt tibi cůõvno oculo ad vitã intrare:qᷓ; duos oculos habentẽ mitti in gehennã ignis Hinceffectus in manu affect? in ege:· cõtemplatio ſeu intellectus in oculo deſignatu ſi ex his ſcandalũ id eſt offenſio diuina ſeu ꝓxim oꝛiat᷑ꝛcare⸗ re melius erit q́; in ſua patratione cõſtantibus cũ illis eterna damnatõne puniri. In omni homine duplexeſt manus.duplex pes· duplex oculus.niſi natura deficiat aut infirmitas tollat ſeu iuſticia.crimine ſuadente pᷣci⸗ aat. Sic ex imagine ſumpta duplex hoĩs actio eſſe põt. bona qua placemus.mala qua ſcandalũ facimus. Sia⸗ ctio ſcandalũ pꝛeſtat:vtiq; mala erit. Ygitur mehus eſt ſimplã eſſe actionẽ qᷓ; duplicẽ:vt ſit illa que placeat nõ illa que ſcandalũ eſiat ifecti ad agencha iotiemſir. ſicut pediba loca mutamus. Simplo affectu ſcʒ qui vir tute veſtitur melius eſt diligere qᷓ; addere cõpoſitioneʒ in his que naturã offendere habent:ſic de intellectu qui ſignatur in oculo eſt pꝛoferre ſententia mus bic iſtã rationẽ ſeruãdi oꝛdinis in ſimilitudimbo diſſeren⸗ dis:ſed alibi aliter ſunt dicta. eruntñ hocp argumen to magno timentes ꝙ dertrala ſi vertunt᷑in ſcandalũ. dimitti ſeu abſcidi iubent᷑ multomagis que finiſtra cen ſentur. vt hoc nobis fiat ꝓbitatis exemplũ.qð in vltĩa diſceptatõne ſiniſtrici repoꝛtabunt.dextralibo pꝛimo ad eterna regna vocatis. — diuitias ꝓpter regna celox De ſimilitudine paruuloꝛum ad ſaluandos ſcom mat tleum. Capim XXVII Aruulus qui natus eſt nobis.celeſie regnũ par p uulis repꝛomiſit:ꝑuulis ſtatuit. Paruulos nõ ſenſu ſed malitia querit ꝓpterea laluados oes puulis cõparauit.Nã cum offerrent᷑ ei guuli.vt manus eis imponeret et oꝛaret.et diſcipuli increpabat eos. ie⸗ ſus vero ait eis! Sinite ꝑpuulosvenire ad me.et nolite eos ꝓhibere:taliũ eſt enĩ regnũ celoꝝ ſcʒ ſimmlũ.llias damnati eſſent hoies ꝓuecte etatis: miſi puuloꝛũ ſimi⸗ litudo,/p puritate decurreret. Et paulo ſupꝛa vt aliã cuʒ iſia cõnectam. equam ſimilitudinẽ poſuit:cũa diſcipu⸗ lis interrogare Quuputas maioꝛ eſt in regno celoꝛũ: Et aduocas ieſus ꝑuulũ.ſtatuit in medio eoꝝ et dixit. Amen amẽ dico vobis.niſi cõuerſi ſueritis ⁊ eſticiami⸗ ni ſicut puuli:nõ intrabitis in regnum celoꝑ. Quicũq; eni humiliauerit ſe ſicut puulus iſte:hic maioꝛ eſt in re gno celoꝝ. Et quicũq; ſuicipit talẽ puuluʒ in noĩe meo me ſuſcipit Puritas et humnlitas innocentia in par uulis veſignat᷑:quibo virtutibo ſuos vult chꝛiſias choꝛu ſcare credentes. Naã puritas in ꝑuulis.qꝛ? nõ deſt doli capacitas.innocẽetia:quia neminẽ ledẽtes cognouerũt: humilitas.liberi enĩ ſunt a faſtu ſuꝑbie. Satagendum eſt ad iſtas virtutes. ſine quibus nõ eſt ingreſſus ad re gnum:et quibo ad intrandũ nulla ſera obſiſtit. Nam re pꝛobatis ꝓpter murmurationẽ fact in deſerto cuncti a vice ſimo anno ſupꝛa acceptis ioſue et caleph:ſolũ par uulis ad terrã ꝓmiſſionis eſt repꝛomiſſus ingreſſus.vt et nos virtutũ harũ ſuſcepta veritate in illis ꝓficamuſ quoniã oĩa in figura cõtingebant illis. Qub cõfertur in regno maioꝛitas:vt in regno eccleſie atq; ſuꝑno ille ſit maioꝛ qui purioꝛ et innocentioꝛ atq; humilioꝛ fuerit Necnõ et in ipis ipᷣe ſaluatoꝛ ſe recipi demõſtrauit.o ſpicia ſunt chꝛiſti virtutes in paruulis cõſignate.vt per puritatẽ introeat.quieſcat in innocẽtia:⁊ humilitas eũ foueat gremio mollioꝛi. Et ipᷣe nõ altis coꝛde:ſed ſuam ſapientiã pꝛeſiat puulis. Et alia ſcriptura dicit ꝙ intel⸗ lectũ dat puulis.Et pater celi et terre archana ẽ ſecreta ſapientie ſue abſcondit a ſapientiba ⁊ pꝛudentibo: et re⸗ uelat ea puulis. Magna hominibo eſt appoſita retribu⸗ tio pꝛemioꝛũ:dum in paruuloꝛũ ſenſuʒ ire conent᷑ De ſimilitudine diuitis ad camelum.et ianue para⸗ diſi ad poꝛtã acus fm mattheũ. Caplm XxVIII 2Albundanter derogatũ eſt hoĩ nõ balo qᷓ; a ſe h ipo. cum in ſuis actionibo. aĩalibsſrõnabilibus cõparat᷑:et ad ipoꝝ cõſideranda opera ꝓ inſtru⸗ ctione ſepe remittif᷑. Et magna eſt bemgnitas ſaluato⸗ ris:cum bonos nos eſſe atq; vitare picula per ſilitudĩes hoꝛũ pꝛemonuit. Vnde cũ vellet diuites cõmonere. di⸗ uitem camelo.diuicias onerib:xoꝛtã eterni regniacug foꝛamini cõpauit Facilius eſt camelũ per foꝛamẽ ac tranſire:q; d uitẽ intrare in regnũ celoxꝝ Hec ſimilitu do ex ſupioꝛibus pendet.ab eo ſcʒ ꝙ diueſ nolebat relin quens pecunias cheiſtũ ſequi. Ecce poꝛta regni celoꝛum ecce foꝛamen acus:ecce diues.ecce camelus. SDicut igi tur camelus ad foꝛamẽ acus.ſic diues ad poꝛtã regni ce loꝛum. vt ſi poſſibile repietur camelũ acus ſoꝛamen ineę ſeptimus gredi: ĩc diuitẽ in poꝛtã regni celoꝛũ/.:ctermittimus allegoꝛia que duos populos claudit:iudaicuᷣ atq; genti⸗ lem:moeibo dumtaxat in ſiſiimus. Sed acus cuᷣ intro⸗ ducat filũ: erit ne introductura camelũ.tiq; ſi poſſet imnmitti. ſoꝛte magno tpis tractu in ptes ſubtiliſſimas minutatus: ſic delicatus diues poſſet ſaluari conuerſus/ adhibita multitpis extenſione penarũ. amelus ſcz ru dis homo facilius ſe paſſioni coa ipꝛta aeus chriſto wit in mentẽ cum ſimilitudinẽ poneret.exoneratus came⸗ lus.aut pꝛoniter inclinatus ingredit᷑: ſic diues abiectis diuitijs autvſq;quaq; humiliatus in illis.poꝛtam foꝛte ingreditur eternam. . De ſimilitudine ſalutifere paſſionis ad calicẽ.ſcõm mattheum. Q »„ Kapitulũ XXIX Aſſurus ꝓ omnib penas et imurias.necnon et p ignominio ſiſſimaã moꝛtẽ. in id nitebat puocare ſequaces: vt paſſiombus intentatis nullaten? Otractarent. et toꝛmentum fecerat ianuã ſumme vi⸗ te:necnõ vlut medicinale poculũ ſtatuerat ad cõſequẽ dam illam ſuperã ſanitatẽ. PPꝛzoinde diſcipulis quereti⸗ bus in ſuꝑna cõſcendere. ac ꝑ dextrũ ⁊ ſiniſtrũ in ſuno regno a dno ſituari reſponſum eſt.ſi ad paſſioneʒ parati erant:quã p ſinulitudinẽ deſignauit ĩ calice dices· 5,, teſtis bibere caliceʒ quẽ ego bibiturus ſum. Cito bibit quod infundit᷑ canci: ſic paſſio veloeiter tranſit. Et qo li quidũ eſt dilabit: et paſno tota fluit. Qd menſuram ha bet ppetuũ eſſe nõ poteſt:calix aũt menſurata eſt potio. Oo homo infert momẽetaner tpis eſt:nõ enĩ ꝑdurabilii eſt hoĩm actio.Et ſi vulnera interũt.ſi moꝛte irrogant · nõ eſt ex eis facere duratura: eteniĩ ipa coꝛrupta natura hoc ſtipendiũ habet in pena/Ged nec credat᷑ paſſio in ca lice deſignari bibiles continente liquoꝛes:ſed in illo li⸗ qui taʒ facile abſoꝛbef᷑. Et nomẽ accepit calix a ca⸗ lida potione.quẽ architriaco iudido egrotantib biben⸗ ſepe illis attulit nitaerm. Miuros inuenimus calices in ſacra ſcriptura. ſed ille facrus ſimilis ſalutifere paſi⸗ ſionis.in quo ſuã ſaluatoꝛ dñs poſiendit:quẽ dauidlõ ge ante pᷣuiderat dicẽs.alice ſalutaris accipiam:et no men dñi inuocabo Quẽ ſaluatoꝛ p oĩbus hibit qui moꝛ tui erant:et ꝓ ommiba qui vita iſia ſungebant.et pom⸗ mibus qui lucẽ nondũ hmõi viderãt.et p omnibaqvſq; ad finẽ ſeculi naſcituri erat:qui vt pticipes eſſe poſſent pᷣdeſtinati erãt. Ypm enioĩbi ferenter ⁊ varie:aliqinboxe aliquibo fide atq; dilectione. cꝑ hoc paſſionẽ deſignauit in calicervt nemo timeret chꝛiſto cõſecrari ꝓpoſita paſſione. De ſimilitudine hypocritarũ ad ſepulcra ſcõm mat⸗ theum. ,; Capim XXX D vitã et vt viueret deü hoĩem feciſſe ſcerptu⸗ ra ↄmemoꝛatet in eſum tradidit lignũ vite.ho . mo wroillũ:vnde letũ incurrit. Et wolebat de⸗ Nii pᷣcepti cuſtodẽ in celoreponere:nõ in terra infra lapi des ſepelire.Cũ vero fuit moꝛte ꝓpter peccatũ multatꝰ: eſt infra lapides in terra ſepultus.ꝛoinde chꝛiſtus de albatis ſepuleris cõparauit odibiles peccatoꝛes.ve per⸗ petue penalitatis apponens! Tle vobis ſcribe et phari⸗ ſei hyperite. qui ſimiles eſtis ſepulcris dealbatis.que a ſoꝛis apparẽt hoĩbo ſpecioſa.intus vero ſunt plena oſſi⸗ bus moꝛtuoꝑ et omni ſpurcicia. Sic vos a foꝛis quidẽ apparetis hoĩbus iuſti:intus aũt pleni eſtis hypocriſi et miquitate Claret iſta ſilitudo amplius de ſeipa qᷓ; poſ⸗ ſet lingua diſſerere. Sed quia qui hyocritaliter viuüt ſoꝛis ſeciẽ virtutis oſtendũt.ſed intoĩno moꝛtui.ideo moꝛtuoꝛuʒ ſepulcris merito cõparant᷑ ex quibꝰ apertis exalat fetoꝛ poxrendus.Ex h aRenin punit offendit? primuſ. Etia in alio dicendi oꝛdine iſta militudo diſſerta eſt. hvpocritarũ ad ſerpentes ſecunduʒ 8 De ſimilitudine mattheum. C Capim XXXI Ana ratio ſed melius fides nouit deũ nihil cre⸗ ſ aſſe iniquuʒ in operibus naturarũ.verun tamẽ . in naturis rerũ aliquid repitur vnde homo agẽ de vite ſumat exemplũet vnde arguat Rſimilitud neʒ da pꝛoponitur.et quamuis ſit amara bibent bus illam (n — Lev 1 r „ ä õ 2cσ α — — 2 %= re N i e ti⸗ no ai N ik 6P bd o. lif n Ur nc loni n ſen, lun Uces — Paſe dlö tho noe my/ ent N one. neret peu r vvi 7 er⸗ nil ne ſſi⸗ idi ſiet ſt de⸗ tis n , di ne⸗ ge nej 2 De ſimilitudimbus Saluatoꝛis peccantium vita. Quãobrem ſcribas phariſeos hypo⸗ critas dñs ſerpentibo cõſigurauit. Serpentes genimi naviperarũ.quõ fugietis a iudicio gehenne Munqᷓ; ni ſi amfractuoſe ſerpentes incedũt. ſic ⁊ in hypocritis nõ eſt rectitudinẽ repire.et maculoſa pelle tegunt᷑ ipᷣi hu mano placito exterioꝛes variãt ſepe moꝛes/ Gꝛadiũtur ſuꝑ pectus toto ꝓtenſo coꝛꝑe ſuꝑ terrã.et animo et mo⸗ ribus ſup terrena repꝛobi ſemꝑ repũt· Diuiſa ẽ lingua ſerpentů.et iniqui ſepe ſataguntvnitos diuidere. In ci lo terrã accipiũt:⁊ ipi mihil Pt terrena ſapiũt:quo 1 rum gloꝛia in cõfuſione erit/ Inſinuatione dñi cũ mu⸗ liere inimicitias habent:oẽo repꝛobi aduerſant᷑ eccleſie iſidiant᷑ calcaneo mulieris: tota intentio hypocritaruʒ atq; maloꝝ vt in fine decipiãt/Oeſtant in intentõe.ſer⸗ pentis antiqui qui eſt dialolus imaginẽ. oẽs ſimulato⸗ et callidi:et cuius ſunt mẽbꝛa pſiciunt voluntatem Begd cum dicunt᷑ genimina viperarũ/aut demonũ aut malox hoĩm exiſtunt vita et moꝛibo ſectatoꝛes. Allius radicois vnũqðq; eſt genimen.cuius ſapit omnino natu ram.ſic et hoĩes illoꝝ gemmina cõpꝛobant᷑:quoꝛũ volũ tatem pꝑficiũt moꝛeſq; ſea uun Einnſremot pꝛofecto erant ſcribe ⁊ phariſei hypocriti cõtra quos ſaluatoꝛ hãc ſimilitudinẽ ꝓtulit.vt qð dictum eſt illis cautela ſiet ſe quentibus ceteris.et audientibus cunctis remedium ſit ſalutis. .— De ſimilitudine galline wl auis.quã in ſe chꝛiſt aſ⸗ ſumpſit.ſcdm mattixũ et lueãe- ſʒ Caplm XXXII Ons et oꝛigo pietatis hminũq; redemptio et fdiſperſopꝑ reuocatio chꝛiſtus pꝛofunda humili⸗ tas eximia et ineffabilis charitas.vt hominem ꝑditũ reuocaret.cõtumacẽ argueret.nõ dedignatus eſt in ſe galline oꝛnicis imaginẽ demonſtrare: quã aſſum⸗ pſit.fere ꝑ oĩa exercuit indefeſſe p omnibo.cum hieruſa lem argueret oſtẽdit qð fecerat ꝑ ꝓphetas.qð in ſe facie bat:qð ꝑ futuros facturus etiã erat·. Quotiẽs inqᷣt vo⸗ lui cõgregare filios tuos quemadmodũ gallina cõgre⸗ gat pullos ſuos ſub alas:et noluiſii Mõ cõgregat᷑ niſi diſperſum.nõ diſpꝑgitur niſi qð receſſit a deo.et a quo re cedens diſpergit᷑reuertẽs cõgregatur:ſed qui volunta te ꝓpꝛia diſgunt᷑. incõgregationẽ tarde veniũt niſi re⸗ uocentur. Saluatoꝛ vero noſter cõgregaturus omnes veit.qui ꝓplxtas ante pᷣmiſit.et ſeipᷣim in ſinulitudinẽ viſceroſarũ auiũ tranſfoꝛmauit.Quotiẽs volui ꝓphetaſ mittens cõgregare filios tuos in fidei vnitatẽ:et in il⸗ m vritatẽ que poſſeſſoꝛes ſuos oberrare non ſimt· ac in illã dilectionẽ qua duo ſcʒ creatoꝛ et rõnalis creatu⸗ ra taliter cõnectunt᷑: vt neutrũ ab altero diſſoluat᷑.inꝰ eſt oĩm cõditoꝛ.et in vnũ querit hoĩes cõuenire:ne no cõgregati a iuſtis vltiomibus feriant᷑. Mam in exodo le⸗ gimus ꝙ ſi qua nõ fuerãt de agris cõgregata.a grandi⸗ ne perierũt:que autem cõgregata fuerũt reſeruata ſunt Etant hoĩes diſpſi in agris et ſimiliter vagabant᷑: et cũ deus pcuſſit egiptũ grandine cõſumpta ſunt. Diſpgun tur ſiquidẽ hoĩes in actionibo ſuis.nec diuimis regulis cõgregant᷑.ſed cum deus excandeſcit in acerbã vindictã feriunt᷑:ſed ↄgregata reſeruant᷑. Sed qui nõ cõgregan tur ad dñi diſciplinã:ↄgregabunt᷑ ad penã,. Hinc eſaias dicit. Cõgregabunt᷑ cõgregatione vnius faſcis in lacũ: et claudent᷑ in carcere. Et ſaluatoꝛ ſic ſanxit. Colligite cicania:et alligate in faſculos ad cõburendũ. Lacus et carcer atq; cõbuſtio ad penaʒ referunt᷑ eternã/ſed ſi ſub alis domini cõgregantura domino pꝛotegentur. Hinc pſalmiſta ait. Sub vmbꝛa alarũ tuarũ ꝓtege me: a fa⸗ cie impioꝝ qui me afflixerũt Sed hic quid de multipli — ci vice.quid de noĩe filioꝝ.quid de congregatione.q alis. quid de cõtumacia renitentiũ:ld ſimilitudinẽ nõ ſpectãt: neceſt pñtis intenti. Sed cur galline fiminitu⸗ dinẽ ipᷣe aſſumpſit ſuſceptũ ꝑſtringit oꝛdine. Gallia ců filios initiare voluerit. incubat oins: paſtus pꝛetermit⸗ tit cõtinuũ queſtũ. Cum ad paſcendũ cõiter exierit. ſin gulariter et ocius ipſa recedit. velut feſtina incubare o⸗ uis:dimittit᷑ plumis.rauca voce:ciw inuento nõ come⸗ dit. donec aduocauerit pullos quos alit. Pꝛotegit nul/ los alis.nocte atq; die ſi expedit incubat eis:et nullo ha bitaculo cõtenta ꝙ pullis. de coꝛpe ſuo eis habitaculum facit. Exponit ſe ad miluũ roſiro.pedibo alis.ſins alum⸗ nulis inimicũ.et tãto amoꝛe ad eos pfundit᷑ vt nec pꝛo eis vereat᷑ quempiã notũ.Et ſi vnũ pulloꝝ clamantè et ſegregatũ audierit:velut ſi oẽs de ficerẽt querulat᷑· Elni ca vm. vnica omnibo. vnica ſingulis vna ꝓfecto in oib eſt. Pꝛopter eos quos habet. aberrãtes querit: ꝓpter ab errantes. habitos nõ relinquit. Incubat ouis ſuppoſi⸗ tis ſuigeneris: etiã ſi alterius ſupponant non ſpmt. Et ſepe ducit ſuꝑ quibo nõ incubauit.⁊ fouet ſub alis aba⸗ liena relictos:dũ eos ſius in quãtitate ſiles aſpicit. Igi tur ſaluatoꝛ ꝓpter oĩa iſta ſimilitudinẽ galline ſuſcepit. Quis ꝑ ſingula hæc oĩa chꝛiſto coaptabit: Et ſi facerem foꝛte nõ eſſem inſipies.qᷓ;uis in oĩibus inuenire neque⸗ am teſtimonia ſcripturarũ: ſed rei effectus teſtimoniũ pꝛeſtat. Qund indigẽtia teſtiũ.cũ euidẽtia clamat Sed ne oĩa indiſcuſſa pᷣtereant.claremus ſermones:vt pᷣJ⸗ ſtetur ꝑuulis intellectus. Gallinã infirmari ꝓ pullis lõ ga expietia docet:et ernanir ꝓ eis vſus inclamitat.nec iſta de ſaluatoꝛe ſcriptura reticuit:nmã eſaias eũ ſicante puidit. nouiſſimũ viroꝝ virũ doloꝛũ et ſcientẽ infirmi⸗ tatẽ. Et paulus poſt factũ inſonuit. Semetipᷣm exina⸗ niuit foꝛmã ſerui accipiẽs:in ſimilitudinẽ hoim factus. Maucedinẽ vocis expꝛeſſit in ſeipo.de chꝛiſto ꝓlxtando dauid. Clamaui rauce facte ſunt fauces mee. Ded cete ra pᷣtermittẽtes.in id comice intendamus qð de ſeipſo ſaluatoꝛ apuit: moꝛte galline querẽs filios hoĩm ſub a⸗ lis ꝓtegere.Ale chꝛiſti bina ſunt miſericoꝛdia et veritas iuſticia et pax.ſapiẽtia et amoꝛ.actio et intentio.lectio meditatio.oꝛatio et cõtemplatio:potẽtia ſua et ſapiẽtia ſua.gratia et gloꝛia. Et in ſeraphica ſpecie oſtenſus eſt eſaie ſenas habenſalas.Hanc figurã qui legit intelligat ARc Phoc magna nobis ſaluatoꝛis innoteſcit humilitas dignatõis.et ineffabilis dignitio hũilitatis.vt galline imagmẽ ꝓ nobis aſſumeret. ſub cui alis firmit ſperare mus.de quibo pſalmiſta ait. Gilij aũt hoĩm in tegmiĩe ala rum tuarũ ſperabũt.Gilij hoim ſunt oẽs filij ade vt ha⸗ bet hebꝛaic iermo. quib eſt omnis ſpes libertatis adem pta · niſi ſyerent in tegumẽto alaꝑ dñi.qui eas expandit vt nos aſſumeret:eas extendit vt nos ſub alis collige⸗ ret.atq; velut vnanimes frovarera pullis nõ re⸗ currẽtib ſub alis galline deſuꝑ miluo volante:poꝛro in pꝛedã deuenient. Ele inferni erit eternũ nõ reſugienti / bus ſub alas dñice crucis earũq; virtutis.vndiq; ſpiriti bus malignis volitantibo vt filios hominũ rapiat: et in eternã pꝛedã cruciando deducant/Ged lũcas nõ ſpeciẽ imo genus expᷣſſit dicẽs. Quemadmodũ auis nidũ ſu⸗ um ſub pennis et noluiſti.Aluis erat chꝛiſtꝰ.et in ardu⸗ is poſuerat niduʒ ſuũ:vbi tpe pᷣſinito reponeret pullos ſuos. Nam et paſſer inuemit ſibi domũ:et turtur niduʒ vbi rexonat pullos ſuos/Sed multi reſugiũt eſſe pul⸗ lihuius ſolitarie auis.quia vere factus erat ſicut paſſer ſolitarius in tecto:neq; nidus cõſtitutus ſub pennis eẽ ſatagunt.ad ꝓtectionẽ et defenſionẽ a rapacitate milui aut accipitris.circa nos inuiſe atq; inſidioſe volantis:vt in mido ſuꝑne patrie reppnant᷑. NMam nidus eſt ipᷣe loc vbi pulli oꝛiunt᷑:de quo ſaluatoꝛ nõ loquit. MNidꝰ eſt ipᷣa cõgregatio ſeu multitudo pulloꝛũ ab vna oꝛnice wlaue 7 gum viſi rouis futuri. Libuit autẽ ij dinẽ pꝛimã ponere in oꝛdine illax ſimilitudinũ quas in Uiber deſun incubante ouis eroꝛta. Yunta quem ſenſinn la/ cas nid ũ expꝛeſſit:vbi mattheus pullos edixit Midus ẽ ſuꝑna patria:quã paſſer ſolitanus chꝛiſtus ꝓ ſuis pul- lis revonendis inuemit. Et intẽtius cõſiderare nos an⸗ git ſil itudo pullox. qui nõ coitu aut geſtatione vterina ſeu moꝛe hoim aut quadrupedũ oꝛiunt᷑.ſed ꝑ incubatõʒ naſcunt᷑ ex ouis:quibo ſaluatoꝛ qs ſaluare querit aſſimi⸗ lat equidẽ nec immerito Poꝛro in ouis gallinarũ ſiue gliarũ auiũ mihil videmus de carnibo.nihil de ſanguine. nihil de oſſib. nihil de pennis . nihil de his qutura ſunt vt ex eis pulli auibo incubantibo niant: ſed quadã ſpe.vſi tato curſu nature.pulli exoꝛiii ſperant᷑. Moc idẽ in iactiſ terra ſeminibo accidit et ſperat᷑. Sic enĩ in his qui ſaluã di ſunt nihil apparet illius beatitudinis quã poſnidebuüt ſed totũ agit᷑ in ſpe qua ſalui facti ſumus:que cũvidetur nõeſt ſpes. Filij ergo dei ſunt in ſpe in hac vita degetes Tonec reuelet᷑ in eis reuelatio filioꝝ dei.quã expectat ex⸗ pectatio rõnalis creature.que vanitati ſubiecta eſt nõxo lens:ſed ꝓpter eũ qui eaʒ ſubiecit in ſpe. Hi idẽ fuiij ſpei cõgregata in hac vita ſub alis diuine ꝓtectionis.erut ſi lij beatudinis:cũ reuelabit᷑ in eis gloꝛia wris ſilijs cõfe renda:Mã qð videt quis quid ſperat: Si aũt qð nõ vi demus ſperamus ꝑ patientiã expectamꝰ:vwlut pulli nõ⸗ ſperant᷑ ex ouis futuri. Libuit autẽ iſtã ſilitu⸗ ſe chꝛiſtus aſſumpſit ꝓ ſeq; diſſeruit:q;uis pꝛima nõ ſit in oꝛdine a ſcriptoꝛibo tradito euãgelice diſſertõis. ꝓ eo ꝙ p ceteris humulitatẽ chꝛiſti et ennamtionẽ filij dei ſi⸗ Gniſicat: a quibo ſaluatoꝛ inceit. De ſimilitudine chꝛiſii ad templum. ſecundũ iohã⸗ nem tanti. Lapitulũ XXXIII Icut ex ſcriptura didicmnus ꝙ ſpiritus deiom ſnium eſt artifer vt pᷣter altioꝛes intellectus qui pñt attribui.etia hoc intelligar: qð ꝑ euʒ ars in nature remediũ ſit hĩbo cõtributa. Meceni arts picia opus erat. ſi in ſuis baſibo cõdita natura manſiſſet: ſed merito delinquẽtiſ infirmiter inclinate.ſpirituſſanctus ſua bonitate in arte ſubuemit. que imitaret᷑ naturã. et p illa iuuaret᷑.que defeciſſet ocius.nec fulte viuere wotuiſ⸗ ſet. niſi ſibi ꝑ artẽ a dño fuiſſet puiſum qua multa facta ſunt materia ſuppleta. nec omnia ꝓpter coꝛpus aut coꝛ poꝛeã vitam:ſed etiã vt inihis exhiberet cultus omniuʒ coditoꝛi. Inter ea vero que arte ad honoꝛẽ dñi ſurrexe⸗ runt.ſalomonis templũ magnũ ac mirabile opificiũ fu it. cuius ſimilitudinẽ ad indaginem futurox in ſe ſalua toꝛ woluit ſuſcipe:cũ exꝑterer ab eo potẽtie ſignũ.ſi ijre illud templũ a negociatõne turpante tãto gelo mũdaſ⸗ ſet:vt etiã ꝓ flagello fumiculiſ vteretaui reſpondẽs ait Boluite templũ hoc:⁊ in tribus dieb⸗ excitalvillud Qõð quanqᷓ; ptuiſſet de illo templo ſic ſacere. tñ de ſuo⸗ coꝛne p illa ſimilitudinẽ dixit.qð ſic dixiſſe poſt reſurre⸗ ctionẽ apoſtoli ad memoꝛiã reduxerũt Maã quoto num ro annoꝝ vt iudei reſponderũt.factũ erat templũ: tato dierũ numero vno ſupaddito. fetus in vtero materno ſoꝛmat᷑ vt aĩaʒ poſſit ſuſcipe. quanqᷓ wro in chꝛiſio fue⸗ nit accelerata cõditio. vt in inſtanti eſſet cõceptio ⁊ ani ſeptimus noſtre beatituctinis templũ etia penitus erat: quoniã in ipo wlut in templo oes dicet gloꝛiã. Ype ei eſt templũ ererne gloꝛie: ipe templũ beatitudims ſuꝑne. YApe tem plum celeſtis patrie. in quo adoꝛabimus vnitare in tri mitate. et trimtatẽ in vnitate venerabimur; in quõ ſuꝑ oia ſpiritualia ⁊ coꝛpalia videbimus reſ plendere euſte re drrate t vt familiarioꝛi ſermone qo dicimꝰ pateat euangeliſta aptius mamiſeſtat cum dicit Hocaut dice bat templo coꝛpis ſui. vt nõ aĩa ſiue deitas imaginẽ gerãt ad templũ.ied coꝛpus ſiue caro dumtaxat:qmi ve⸗ lut in ſancto templo in illo habitat oĩis plenitudo diui⸗ intatis coꝛpaliter. Et a cõtemplando templũ nomẽ ac⸗ cepit. In ipo nempe oĩs cõtemplatio pſpicua ꝑ fidẽ ple ne cõſutit. vt etiã quicũq; coꝛpus illud naſcens ⁊ cõuer ſans.paſſum ⁊ moꝛiẽs.ſepultũ et reſuſcitatũ.palpatum et in alta ſubuectũpꝑ fidei cõtemplationẽ agnouerit: nil reſtat quid poſſit amplius cognoſcere ſuꝑ terraz hoc templũ ſolutũ fuit in moꝛte:quoniã nõ aĩa nec dei⸗ tas ſolutionẽ ab inuicẽ aut ꝑ internetionẽ acceperunt. Bolũ coꝛpus ab aĩa fint nõ tña deitate ſolutuʒ triduo quieſcẽs.⁊ inſolubilit᷑ recõiunctũ.⁊ py triduũ excitatũvt oẽs ad nouitatẽ reſurrectõis ad nouitatẽ vite. ad capeſ⸗ ſenda celeſtia ad ↄſiderãdũ in piculis ⁊ĩ moꝛtehumana a deo poſſe cõſeruari naturã ꝑiter ercitati ipi totiẽs ab hpĩbo ſoluit᷑.quoties in al:quo iu gicat.aut pec catũ ericiale cõmittitur.ſed totiẽs in nobis hmõi tem⸗ plum reſcimus:quotiens agimus virtutum viuificãs triduanuunm. De ſimilitudine ſerpentis quã dñs ſaluatoꝛ aſſum/ pſit.ſcom iohannẽ tm̃. ʒ Capim XXXIII Vi ſerpentinos abhoeret anfractus in homib; q malis nõ in natura ſerpentis gquem ipe creauit. edignatus nec eſt ſerpentis ſimilitudinẽ ſume re.nõ repentis naturaliter ſuꝑ terrãſſed artificialiter fa⸗ ci. et in ligno ſuſpenſi: ad auferendã ex ſerpentinis mo⸗ ſibus plagã. Na cum conaref inſtruere atq; ad fidẽ tra⸗ here nichodemũſimilitudine ſerpetis ane ent moiſes exaltauit ſerpentẽ in deſerto: ita eraltari opoꝛtet filiũ hominis:vt oĩs qui credit in ipᷣo nõ peat:ſed habe⸗ at vitã eternaã . Sup murmurantẽ populu igintos ſer⸗ penteg dũñs miſit.vt culpe pena in Et qui moleſtia in coꝛpe patiunt. cque⸗ runtur de ipᷣa iuſticia.et diuina iuſticiã arguuũt. t mur muratid hiliuſcemocdli ſimilitudinẽ Pabebat pi abebat puaricatio nis ade:oñieq; malũ ab illa ſumpſit exoꝛdiũ/ Et ſerpẽs nunc ſerpentes moꝛdent murmurantes in penajn: qua liberant᷑ a viſione ſerpentig in alto ſuſpenſi. nõ na⸗ turalis ſed artificiati. nõ ſe modẽtis ſed moti.nõ ſi uꝑ pe etus tepẽtis.ſed in phalãga pendẽtignõ cãrnei ſed erei nõ terra bõedentis ſed appetitu edendi ptte cartis Kuius io peimi illius ſimilitudinẽ ſaluatoꝛ accepit.ſi⸗ gnificans ꝙ alte ſuſpendendus erat in cruce.cuius aſpe operante dialvlo vcepit. Et dialolus in lerpente 8 — 4 Y1 . 4 ſam euam ſedurxit:ſcilicet vt laberetur in culpam 1 t 9 ctu hũana infirmitaſ ſanabat᷑:⁊ hõ curabat᷑ a ſerpẽte an tiquo peuſſus. Hec p naturã facta eſt ſalus ſed arte diui matio. et oĩs cõpago membꝛox:molestũ coꝛnis cõmu na:qua ſine ſemine humano in aluo virgineo fact? eſt ni moꝛe ꝓceſſit agis auũt ipe templũ allegoꝛicũ erat filius dei homo, Mec ſe mouebat. ſed oĩg ſua referebat ĩ cu coꝛpoꝛe ſuo eccleſia: etenim ſi qua erãt in uũlo templo . ipim figurabãt & ſi quis velit apte cognoſcereꝛin wlu mine regi eius cditionis legat Piſtoii oraieren, plum ſimiliter eratſe pꝛeterqᷓ; in ipo nu la ſit moꝛum actioa ſpꝛohata.nullaq; deo grata moꝛalitas. nulla do⸗ ctrina inſtruens ad celeſtia cꝗ huius templi ꝓdierit et ſimilitudine expꝛeſſit ſſenga: niſi que de woꝛta tipe templũ docebat in teplo:ſ ſtans in ill Et anagogicuz et inclinguerat pectus coꝛ ſiue coꝛpus ad vilia et ter⸗ 3 Hbr d eüu miſerat: ſemp inſinuãs ꝙ a ſeipo nõ erat. rena:ſʒ ſuſpendebat᷑ coꝛpe in ligno mete aũt in rela. 4. erat carneus quia deus ſed vt homo:nò ex humano ſe⸗ mine factꝰ homo:ſed ſpirituſſancti m ſterſo Erelle.ſo⸗ noꝛitate facti. Nihil enim a ſeculo tã alte retvauit:quan qᷓ; dei filius ſuſpenderet᷑ in cruce.Nihil tam ſudlime in tonuit qᷓ;ꝙ moꝛte vnius moꝛs oĩmvinceretur.et ligno — — N pli e m, is affirxus in inferno affiros deſigeret. Sonuit ipe voce ſe⸗ ptena liguo pendens:et in lachꝛimis et clamoꝛe valido exauditus eſt ꝓ ſua reuerẽtia/Lerrã nõ ↄmedit. Nullo enĩ aco terrena ſed celeſtia ſapiebat.et oẽs pꝛohibuit theſaurigare in terris:ſed ſuaſit tlæſauriare in celiſ.Nõ comedit terrã.quia ſibi nõ incoꝛpoꝛat eos qui ſunt ter⸗ renis affixi:niſi mente ſaltẽ ſint ab ipa diuſi.Nõ eos aſ ſumit quoꝝ gloꝛia in cõfu ſione facta eſt:quia terrena ſa piunt.Non ſibi adeſt taliũ aꝑpetitus/Huius ſerpentis ipᷣm figurãtis ſimilitudinẽ ſaluatoꝛ expꝛeſſit ſic exalta⸗ tus in ligno.cuius ſideli aſpectu omnes ſanant᷑:qi ni⸗ ſi aſpicerẽt damnarent᷑/Pꝛoinde adiunctũ eſt vt oĩs qui credit in ipᷣo nõ perłat:ſed habeat vitã eternã / Ygi tur exaltatus in cruce coꝛpe ſiquidẽ.nã deitate vel aia ex altari nõ poterat:et moꝛtuus eſt exaltatus. Ergo in eũ fidei dirigat᷑ aſpectus.quia qui credit in ipᷣo pᷣſertim in⸗ carnato vel nato/et nõ in cruce moꝛtuo exaltato.nõ erit liber a ꝑditione:nec ſalutẽ oſequet᷑ eternã.Qui vero cre dit in ipᷣo exaltato in ligno.in ipᷣoq; moꝛtuo.habebit bea tam vitã. Erpedit oẽm interioꝛẽ aſpectũ in illũ exaltatũ dirigere:ſi nõ ꝑire decreuimus. Et ſi exaltatũ in ligno/ penali credendo diligimus:⁊ diligẽdo ſideliter credimꝰ exaltab imur in ſuꝑnis.qm̃ exaltatio penalis erecti ligni noſtrã exaltationẽ in ſupno regno ꝓmeruit: vt nõ ſoluʒ nõ peamus ſed vitã habeamus eterna/ M potuiſſet ge, nus humanũ ab antiqui ſerpentis fraudibo ſibi ſimi⸗ lium moꝛſibo liberari.iſi in foꝛma heremitici ⁊ inſenſi⸗ bilis ſerpentis ipſe fuiſſet erxaltatus in cruce:qᷓ;uis ipſe aliter potuiſſet. AUtrũq; pfecto wrũ eſt et ꝙ aliter genꝰ bumanum liberari nequiuit:et ꝙ deus alter potuitiF aũt ſerpens ereus inſen ſibilis erat nõ refert᷑ ad infirmi tatẽ nature ꝓ eo ꝙ inſenſibile a ſenſibili minoꝛat᷑.ſed ad impaſſibilitatẽ diuine natuxe:qua necin cruce necali biattigerũt intlicte coꝛtoꝛi hoeride atq; ſeuiſſime paſſio/ nes/Inſeremo celebꝛata eſt illa ſuſpenſio ad medelã: qm̃ illic ꝓłm ſerpentina tabes infecerat. Et homo qui⸗ dem nõ peccauit exiſtẽs in celo ſed angelus.ſed ſub ce⸗ lo velut in ſqualenti heremo deliquit in terra:in qua ſi⸗ bi chꝛiſtus ſua ope ſubuenit moꝛitur moꝛte ab impijs exaltatꝰ in cruce.vt infoꝛma ſerpentis ſerpẽtinos moꝛ⸗ ſus excluderet:ne exhiberet᷑ diuina dictante iuſticia dia wlo ad repugnandũ foma hoĩs quẽ vecepit.⁊ foꝛma ſer peñntis in qua ſibi male ſuaſit. vt in vtraq; cofuſus per dei iuſticiã multaret᷑ et homo liberaret᷑. Igitur vnigeni⸗ tus dei filius in foꝛma hominis quã dialolus in ſerpẽte decipiens ſibi aſciſciuit ad culpã.deinde aſciſſurus in pe nam.moꝛit᷑ p liberandig omnib exaltatus in cruce:ac⸗ cipiens illã in heremo ſilitudinẽ ſerpentinã. De ſimilitudine chꝛiſti ad ſwonſũ et eccieſie ad ſpon/ ſam. ſᷣm mattheũ iohannem et mrennmn. Caplm XXXV 75 Pongens recte agentibo hereditatẽ eternã qui ſ ſe patriarchis et ꝓphetis vnturũ et humanã naturã aſſumpturũ infallibili pollicitatõue ſpo pondit:nec violentia cuiuſpiã coactus.ſed ſponte illã aſ ſumpſit:moꝛtẽq; ſuſcepit. Sponſi nõ coꝛrupturi ſpon⸗ ſam ſed caſtficaturi fimilitudine accepit.quã baptiſta ſohannes pꝛimo edixit:deinde chꝛiſtũs aſſeruit. Mã cuʒ iohannes ſuos diſcipulos vellet de chꝛiſto ꝑfecte inſtru ere.ac etiã ſeipᷣm ab illo minoꝛare pfecte decerneret chꝛi ſtum appellauit ſponſum.ſeipſum eius amicuʒ dicens. Aui habet ſponſam ſponſus eſt. Amicus aũt ſponſi q̃ ſtat et audit eũ:gaudio gaudet ꝓpter vocẽ ſponſi Locu⸗ tio iſta relatõne ꝑſtringit᷑.vt ille ſit qui ſvxnſam habere cõuincitur.ita ⁊ que ſponſum habet ſponſa dicat᷑. Sponn ſus ẽ chꝛiſt! ſcʒ eccleſie:a ipa ſponſa nemini niſi chꝛiſto — — . P rer m v.trn S. rr - cNn herrr en, ſee 4 „„D . — 7* — N . yer — 1„ . „ 4 — ₰W* . — AQfA —* , De ſimilitudimbus ſcʒ eccleſie:⁊ ipᷣa ſponſa nimini niſi chꝛiſio. Chꝛiſtus ſpõ ſus ꝓmiſſus atq; optatus.maxime ꝑ ſanguinẽ eccleſie factus eſt ſponſus:vt dixit ſephoꝛa moiſi. Sponſus ſan guinũ tu mihi. Qðò illa dixit ob circumciſionẽ filij:qð eccleſia melius dicit in virtute ſanguinis ꝓ nobis effu⸗ ſi. ex quo ipſa nata eſt wllut eua de latere adesm quo lo⸗ ta et munda niteſcit. Lauit enĩ nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo ex quo redempta:tenebat enĩ es diabolus in humana natura in ada coꝛrupta captiuã. Minc apis ad epheſios ſcribit. In quo ſcʒ chꝛiſto habemus redem ptionẽ ꝑ ſanguinẽ eius et remiſſionẽ peccatoꝝ:fᷣm diui⸗ tias gratie eius. Et petrus in canonica ſua diat. Sclẽ⸗ tes ꝙ nõ coꝛruptibilibo auro vel argento redempti eſtis de vana veſtra cõuerſatione paterne traditõnis: ſed pꝛe cioſo ſanguine quaſi agni incõtaminati et immaculati chꝛiſti ieſu. Quã ſic natã lotam atq; redempta miſtice atq; p moꝛibus ceſponſauit:vt vnus ab altero reſpecti⸗ uo miſterio nomẽ accipiat. Oinit nãq; dñs ꝑ Oxee in ſt gura:futurã eccleſiam pintendens. Sponſabote mihi in ſempiternũ:vt nõ ſit ſeꝑabilis copula hicet in futu⸗ ro.qua chꝛiſtus ſue eccleſie copulat᷑. nec poſſit celebꝛari diuoꝛtiũ a natura humana qua afſumpſit: necab ecle⸗ ſia quã ſanguine conſecrauit. Sed cum ſempiterna ſit deſponſatio pꝛimit? celebꝛata ꝑ alios moꝛũ anulos ipᷣaʒ ceſponſat:vt nõ ſolũvnus digitus ſolito moꝛe anulo de coꝛatur:ſed etiã quinq; digiti anuloꝝ pulcritudine ful⸗ geãt.Pꝛoinde ſubſequit᷑. Oponſalv te mihi in iudicio. Aptus anulus quo ſponſus eternus ſponſam adoꝛnat. quã nõ vult iudicare:ſed potius a iudicio liberare. Ju⸗ dicium eſt. Inqᷣt enĩ apls. Si noſmetipos iudicaremꝰ nõ vtiq; iudicaremur. Cũ iudicamur aut a dño coꝛripi mur:ne cũ hoc mundo damnemur. Sed quoniaʒ nihil bene ſit qð iuſticia caret:anulũ etiã iuſticie ſponſe dedit ESponſalv te mihi in iuſticia. In qua opoꝛtet vnũquẽ q; viuere:atq; hic et in futuro in cõſpectu dñi apparere. Vlnde dauid dicebat.Ego aũt in iuſticia apparewoſpe⸗ ctui tuo. Ille poꝛro in iuſticia ↄſpectui dñi apparet.qui ſemp ſe coꝛã deo aſtare cogitat.et ꝙ deſup eum deus ſ⸗ aſpiciat:et nil agit vel amat qo iuſticia repꝛehendat. Er qui oꝑatur iuſticiã exaltabit᷑. Et eraltationẽ ſponſe q̃rit qui ſempiternus eſt ſponſus.et iuſtioa liberabit a moꝛ⸗ te ſcq; eterna:in quã neminẽ vult chꝛiſtus dñs introire. Heẽroꝛnat miſericoꝛdia poſſeſſoꝛẽ:et qui illa eſt ſultus? ⸗· miſericoꝛdiã cõſequet᷑ a dño.Hinc ſponſatoꝛ ſubſequi tur· Sponſabote mihi in miſericoꝛdia.Tali pacto ſpõ/⸗ ſa ſponſo iungit᷑:vt ſicut ille miſericoꝛs eſt. et illa miſe⸗ reatur.ld quod ſaluatoꝛ in euãgelio nos hoꝛtaf.Eſtote miſericoꝛdes ſicut paterveſter miſericoꝛs eſt.Anulo mi ſericoꝛdie oꝛnatus exiſtit qui oibus animo miſeret᷑·ſiue ſpiritualẽ egeſtatẽ ſiue o Birn inediã patiant᷑: etiam ope ſubuenire nõ poſſit, Et qm ſi ſeri pot multis eſf c, . opibo impendendũ. idcirco alio anulo ſponſam inueſtit dicẽs. Spõſabo te mihiĩ miſeratõibo.vt diuerſis oꝑpibz diuerſis indigẽtib multiplex miſeratio, Et qm inter e .α,. tera que inter ſpõſum et ſponſaʒ delectabilẽ copulã ſer⸗ uant dicit᷑ eſſe ſides.ne violatio ꝓmiſſoꝛũ obueniat.ne plus ſponſo aliꝰ placeat.et ne adulteriũ pꝛius in aio qᷓ; in coꝛpe meditet᷑.nam ſi alius a ſponſo amoꝛ in aĩo ſedẽ tenet.qui iura ſponſalis amoꝛis immutet diſtoꝛqueat aut minuat.etiã ſi opus nõ ſequat᷑ illicitũ iam in aĩo iu ra ſponſalia violant᷑ pinde qui ſidelis eſt.ſponſuſq; ve rax ſub decreto ſidelis anuli ſponſaʒ ſibi ſubarrat dicẽs. —, ſatio in fide ſponſi. dumtarat plena habet ſcientiã. Nõ enĩ in hac vita hominibꝰ alia cognitio verioꝛ progatur. cum odipm wem miſe vigilamiis Preſertim ſi bunc ——– TLiber ſ eptimus anulũ nõ abijcimus per idolatrie ſpecimen aut p aliund inſfidelitatis crimen.ſi fidei circulũ in noſtris digitis ir remote ſeruamus.longe ſtabit omnis iniquitas: nece⸗ rit vnde ſponſus de ſponpſa poſſit iuſte cauiari.ſi eꝰ pꝛo miſſa incòcuſſa ſeruant᷑:vt nõ ſolũ ſides in aĩo:ſed anu lus ſidei ſit in manu.quoniq fides ſine operibw moꝛtua eſt. Et ſicut ſponſus tpalis ſponſam ſuaʒ vt valet ꝓ ſuo placito oꝛnat:ſic et qui ſponſus eſt ſempiernus.cui ni⸗ bil deeſt quin ſponſe ſue eccleſie ſeu cuiuſiibet aie poſſit Poꝛrigere ad oꝛnatũ. dedit virtutes quibo oꝛna re f.iacra menta vbi lauaret᷑.pcepta in quibus erudiret᷑: beatitu⸗ dinẽ qua cũ ipo in ꝑpetuum frueret. Similiter et cum interrogaret᷑ de ieiunio ſuor diſcipuloꝛũ.in reſponſione ſe ſvonſum appellauit.cinus amicus ſcʒ iohanes bapti⸗ ſta. in quo ſignat᷑ ois mulritudo pꝛeconũ qui ſiat et au⸗ dit eum. Otat in gradu vocatõnis:et in quo poꝛdinatꝰ eſt nõ pꝛeſumẽs plus appetere.aut in plurnbo ie ingere re qᷓ; qð ſibi poſitũ eſt:nec opimone attollit᷑ plus q; ſibi a writate cõcedatur. Oic ſtabat in quo poſuus erat io⸗ hannes:vt nec opinione populoꝝ exiſtimantiũ eu eſſe chriſtũ.nec queſtione diſcipuloꝝ iupꝛa id qð erat fereba tur in aliquo.exemplo cuius ſi vita fideliũ ageret᷑:de ſu⸗ perbia nulla vel modica querela cõſiſteret. s ꝓpꝛiü eſt ſupboꝝ ſupꝛa ſe culpabiliter tolli.quos iuſta pena conſe⸗ quitur: vt et ipi mereant᷑ ad ima demergi. Et audit euʒ cocentẽ.cõminantẽ.et ꝓmittentẽ et pꝛecipiente ad obe diendum iuſſioni:ſicut ille decernit nõ ſicut ipe volue/ rit. Et gaudio gaudet ꝓpter voceʒ ſponſi.Nulla ſuauioꝛ voxqᷓ; vox chꝛiſti:nmulla delectabilioꝛ ad audiendũ. Nul⸗ la facilioꝛ ad agendu.cuʒ mil fieri ſanxiat quin pꝛimo ad pficienduʒ gratiã cõferat:nulla vtilioꝛ noſcitur eſſe ſt 18 ſactũ. Ideo gaudio gaudet amic ꝓpter vocẽ ing vox ſponſi ad oꝛnatũ ſponſe pfertur.et dearticulat in his que ipam pꝛepediũt: diſſerta omnino eſt in his que ad vitã expediũt. Gaudio ꝓtinus gaudet ad vocem ſponſi qui ſe nouerit legitimũ membꝛũ ſponſe:ad cuius oꝛna tum eternũq; ꝓfectum ſempiternus ſponſus intendit Amicus ſponſi chꝛiſti. membꝛũ eſt ſponſe chꝛiſti. naʒ ſi cus n ſt. et ſi amicus nõ eſt: membꝛũ ſponſe nõ eſt.et ſi membꝛũ ſpõ ſe nõ eſt:amicus ſponſi eſſe nõ pᷣt.Et ſi amicus eſt gau⸗ — nobis at ſiue minet᷑.ſiue cõſulat.ſiue pᷣcipiat.ſiue phibeat. ſi⸗ ue diſſuadeat delectabile.ſiue ſuadeat ſiue ꝓmittat vi⸗ tam eternã. ſiue auferst terrenã ſubſtantia. Ele quibus vox iſta cõturbat auditũ v qui nõ audiũt:crudelius ve qui audiũt et cõtemnũt.Euge autem his qui ad ipᷣa det: ſi gande amicus eſt. Verioꝛ amicicia chꝛiſti put in/ eſt ad vocẽ eius inexceptuate gaudet: ſiue terre/ poꝛe cõtremiſcant. . De ſimnilitudine lucis quã ſe eſſe ſaluatoꝛ dixit.ipᷣeq; aſſeruit· ᷣm iohannẽ tm̃. & Caplm XXXVI AUcem habitare veũ inacceſſibilẽ apls ſcribit. I qus aliam intelligere pꝛeter ipᷣm catholicus in tellectus abhoꝛret. Nõ enĩ eterna lux aliaʒ qᷓ; ſe ipam inhabitat. Et mhil inacceſſibile ſaltẽ mtellexerim cognoſcens. ux nihil ab extra particips.in ſeipᷣa tota et ſimpla manens: creauit coꝛpoꝛeã lucẽ ad illuminatio nem eox que infra iſta celi cõcaua ſunt recluſa. Et pdu xit luciferũ inobſcurabilẽ in tpe ſuo. qui poſſet illumi⸗ nare hoim mentes. quas lucifer tetratus tenebꝛis hoꝛ⸗ rendis obduxerat: qui ſeminario ſpirituſſancti nõ hoĩs ex aluo virginali eductus.et yellet thxoꝛia et actu illuminare tetros in ſimilitudine lucis noĩatus eſt. et ipe ſic pꝛedicando diſſeruit. Mã eu⸗ ò reſonantẽ gaudio mentis exultant:etiam ſi ob eam coꝛ niſi eum qui euangelicũ intellectum tranſcendit:ſimi⸗ 3 liter et humanũ.Qux ſeipam vidẽs:et mihil extra ſeipa ate moꝛe hoĩm coaleſcẽs cũ j angeliſta Lux in tenebꝛis lucet:et tenebꝛe eam nõ com pꝛehendeꝛũt. Et alibil Lux venit in mundũ:et dilexe·⸗ runt homines magis tenebꝛasq́; lucem Et aꝑta locu⸗/ tione dixt Ego ſum lux mundi Et alibi hoe idẽ reite rauit Quadiu ſum in mundo:lux ſum mundi Etad ) credulitatẽ lues ammauit audiẽtes Hum luce habe⸗ 76 tis credite in lucem: vt filij lucis ſitis Et paulo poſt. Ego lux veni in munduʒ Omniaiiſta mid redeut: vt ⸗ chꝛiſtus lux vera ſit atq; dicatur. O; ſi vera lux eſt: nõ de bet dici lux ꝑ ſimilitudinẽ ſed per ꝓpꝛietatẽ M ſi ſic: rru⸗/ ſira inter ſimilitudines aſſumptasa chꝛiſto luceʒ poſui mus. Sed hoc me in ſimilitudine tractare pꝛemonuit: quoniã in chꝛiſto fuerũt quedã que nullo mõ ſimilitudi nem in rebus.exemplũ in angelis aut homimb habue runt/QAuedaã vero que q;uis ſibi ſumma excellentia cõ⸗ uenmirent:nihilominus tamẽ ꝑ ſimilitudinẽ repertã in rebus clarius ſunt diſſerta. Et ex hoc qõ eſt nullam ha⸗ bet ſimilitudine expꝛimentẽ/qð deus eſt. nec exempluz explicansqð ex ipo geſtum eſt:et agnominationẽ oĩno nõ recipit. Pꝛoinde ſi quid de illo per quoꝛumcũq; noĩa dicit.p ſimilitudinẽ diſſerit᷑ omnino:cum infinite plus ſit q; ꝑ quod vici poteſt. Sunt vtiq; res in oꝛdine ſuo ſibi a deo inſito.quid alte atq; mire opatõis habentes: quarũ ſuſcepta ſimilitudine ipᷣe nobis pamplius inno teſcitAc pᷣ oc quia Seſrẽt hHominibo loque⸗ batut quos erudire volebat.pꝛo ſalute ipoꝑ vt lux abſq; nubilo ſe pꝛetulit pt eum ſequeretur qui nollet rema⸗ nere in tenebꝛis/Quoniã mhil querit᷑ ante lucem:nec qui quereret qutapia in tenebeis inueniret. cuʒ omnia cognoſcant᷑ in illa quanq; coꝛpaliter poſſet homo in te nebꝛis aliquid qu erere ſica inuenire:ſed nõ niſi antein luce cognouerit. ueſitiͦ iait wonund gquogd erat beati⸗ —— tudine cõſequi: ante luce que chꝛiſtus eſt nõ poterat in ueniri.Hinc pſalmiſia dicit. lanũ eſt vobis ante luceʒ ſurgere. Qui ſurgunt ante lucẽſepe cadendo leduntur et ſi querũt inuenire nõ poſſunt. Elanũ igit᷑ fuit omni⸗ bus ante lucem ſurgere:cum nequirẽt inuenire q̃ſita. Surrexerũt patriarche.ſurrexerũt omnes ſancti vete⸗/ ris teſtamẽti ad actiones honox operũ:ſed ante lucẽ ex⸗ oꝛtam.et in cruce coꝛpoꝛe membꝛifractã.ſurrexetãt in vanũ ſuoꝝ bonoꝛũ operum beatitudinis non capientes efretüſihei aũt peruacue ſurrexiſſent:niſi futura lux chꝛiſtus ſcʒ ieſns in carne venturus pꝛius ꝑ fidem eoꝛũ ſurrexiſſet in coꝛdib/Omnes vaniſſime ſurrexerũt in potentijs et ſapientijs huius ſeculi ante chꝛiſtũ/lucem moꝛum et inuiſibilis mũdi teatitudine regmi æei turi lucis ſimilitudinẽ merito chꝛiſtus accepit.ante cu⸗ ius oꝛtum nemo bene aliquid fecit necvtiliter.ſed pane reREKEX amfractibo lux. nec ſua directione decli αοr nat in alterã partẽ· Offert ſe obiectis coꝛpoꝛibo: et ſui radijo omnia eque pfundit. Nõ accipit hoc coꝛpus plus qᷓ; aliud coꝛp’.recipit᷑ñ aũt magis a coꝛpoꝛibo diaphanis vt ab aere qui ab ipſa et extra repletur. Et coꝛpoꝛa cri⸗ ſtallina quanq; ſolida. intus et exterius ſubito cum lux affuerit penndnfeil iſ wors que chꝛiſtus eſt pſonã hominũ nõ accipit.ſed illas que ipm amplius exvirtute recipiunt.vt ſi nõ ſonerun aacepte⸗ tamẽ eſt ipe vir⸗ tutum.nam diaphanitas ipſarum homines aptat ad lu cis huius ſuſceptionẽ/Cõtarium ſuum lũr incogmituʒ eſſe nõ ſinit. Oſtẽdit hominibo chꝛiſius que ſibi nõſuo ſed damno moꝛtaliũ aduerſant᷑. Cenebꝛas nõ illumiat ſed depellit. igeo tenebꝛe euz nõ cõpꝛehenderũt. Spler doꝛ cuiis vt lur erit fugans tenebꝛas nõ pᷣſeruans. Mõö enim illuminat peccatoꝛesvt ſint peccatoꝛes.ſed ab eis peccatoꝛũ tenebꝛas ꝓcul pellit. cum voluerint filij eſſe u. ciget effugatis tenebꝛis lux ſubſequitur/Et de vtrach 2.1 , — –— — . * ſ 2——— rurſus poſt tenebꝛas ſpero lucem. Obtenebꝛantur ho⸗ rationẽ.ſpemq; proganda clamat vicens Ego ſumo⸗ R mines tenebꝛis peccatoꝛum a quibus lux vera recedlt: ſtium ouiũ:ꝑ me ſi quis introierit ſaluabit᷑ . In omni⸗ ,et rurſus ſperari poteſt omnino ipſis depulſis. Obſcu bus edificijs cõſtruendis et in comptis domiicationi⸗ rantur homines in moꝛte. cum in pꝛimo parente hu⸗ bus ad habitandũ cõſtructis:de oſtij diſpoſitõne peius 8 mana natura multat᷑: ⁊ poſt moꝛtis tenebꝛas cõtio fide cõtenditur. Ouo nempe domicilia ommpotẽs ipe oſtru lium rurſus lucẽ reſurrectõnis exꝑctat. Inqt eni ipſe. xerat. Elnũ in laboꝛe.alterũ in requie.vnum ad agon?᷑. i Eso ſum reſurrectio ⁊ vita/Et ledentib in tenebꝛis in alterũ ad honoꝛẽ· vnũ in virtute:alterũ in beatitudine. t. regione vmbꝛe moꝛtis:lux oꝛta eſt eis. Chꝛiſtus luxnõ vnum in gratia:alterũ in gloꝛia.vnũ in via. alterinmn in ſibi oꝛtus eſt. ſed his qui ſedebàt in tenebeis:et in tetra patria. vnum eſt eccleſia:alterũ eſt ſuꝑna patria. hoc in le libus peccatoꝝ edibus habitabat Mö indiget lux ſeipſa mundo ſub celo:alterum in empirreo celo. Et his duo nec in ſuã valitudinẽ aliquid facit. Nulla indigentia dei bus domicilijs dumtarat vnũ oſtium fecit vt neq; in ec filius pꝛemebat᷑:p nobis oſtenſus eſt vt lux exſtens in cleſiam miſi per eũ poſſit eſſe ingreſſus:et ad ſupernã pa n ſe inacceſſibilis refer i coꝛpales tenebꝛas fu⸗ triam nemini pateret acceſſus. Nam nemo chꝛiſtianus at· Et chꝛiſtus ſpiritualis lux tetras mẽtes illuminat niſi p chꝛiſtũ:memo ſaluus niſi per ieſum. Nulluũ ſaluat ; ec eo ſenſu dictus eſt lux.quo facies eius reſplenduit uia ieſus niſi quia chꝛiſtus.anteqᷓ; aliquis fuerit chꝛi⸗ 1. ſicut ſol:aut qꝛ coꝛpus eius poſiet gloꝛiſicatõnis ſplen⸗ ianus. quia chꝛiſtus oſtium eſt ad eccleſia: quis ieſus is doꝛevniuerſa que celi ambitu cõtinent᷑ melius q; ſol an oſtium eſt ad gioꝛiã ſempiterna. In chꝛſtũ crededo ho⸗ 1 tiquus ſulgoꝛihhilluſtrare: ſed eo ꝙ ſpirituales men? mocheꝛiſtianus eſticitur. per ieſum credens ad gloꝛia in no 1l P tes illuminat/ Pꝛoinde lux weritat; eſt. in qua nihil no trofertur· Pꝛoinde ſi chꝛiſtus eſt oſnum: ingreſſus et 8 1S R-Tuit coꝛpoꝛalis intuitus: etenĩ nec aſpicere illam poteſt. aditus alij ſunt latronũ ad perditione ſimpliciũ ouium Hne In illa luce ampliſſima veritatis:omnia locũ iudicatio Qui etiam ſi poſſint aliunde falſe credendo in eccleſiaʒ ſſe, nis.diſſertõnis:necnõ et diſcxetionis habent/mnia ingredi. nullis tamẽ machinationib in domiciliũ ſup⸗ vident᷑ nõ aliter qᷓ; ſint.Mõ pꝛeſtat lux rebus id qd non num poterũt introferri.nã qᷓ;uis videatur ingreſſus in mn habent.ſed qð habent oſtendit.neq; coloꝛat que cõfuſa ouile dominicũ:nõ eſt chꝛiſtianus ſiue ſaluadus.ſi non net in tenebꝛoſitate nõ diſcernunt᷑:ſed cuius ſint coloꝛis in intrat ꝑer oſtiũ chꝛiſtum. Hanc oſtij ſimilitudine ſalua ni noteſcere facit. Efficit aũt in oculis videntiũ vt videãt toꝛ aſſumpſit cõtra ſcribas et phariſeos:ne ouilis dñici te⸗ viſa cognoſcant.vt diſcernant᷑ ab interioꝛe iudice.rela⸗ ſe crederẽt eſſe paſtoꝛes.cum oſtiũ ad intrandũ vere ſit n to ad ipᷣm miniſterio intuentiũ oculoꝝ: inde naſcat᷑ co⸗ chꝛiſtus:p quẽ credendo ipᷣi pꝛotinus intrare nolebãt. ti/ gnitio intima eoꝛũ que abſq; luce credebant᷑ eſſe cõfuſa afendehaenatgeni futuros hereticos chꝛiſtianos de WMac imagine lucis nõ mutat chꝛiſtus naturq virtutuʒ chꝛiſto minus debita ſeu impia crediturolſ.qui pᷣter chꝛi 5 et vicioꝛũ.beatitudinũ fiue penarũ.angeloꝝ ⁊ hominũ. ſtum vt eſt pie creditũ eſtimarẽt ſe poſſe aliunde in oui⸗ 4 ſaluatoꝑ et damnatoꝛũ.ſed videri facit eoꝛuʒ eſſe quod le dñicum introire:qð arrius fecit.qͥ diuinitatẽ ſibi ab⸗ eſt. et quid habiturus ſit talibo ſociandus:et quid fugiẽ ſtult ⁊ q;plures alij qin de eius diuinitate nõ vra ſen⸗ dum.quidue ſit appetendũ humanox intellectibo apit. ſerunt.et habuerũt interdum nõ ſine cauſa deo pmittẽ Mõ violentat lux res aliter eſſe.neq; oculos hoĩm intue te paſtoꝛis offiaum.ſed fures fuerũt atq; latrones non 8 ri.ſic neq; chꝛiſius aliquid mutat. niſi quia lux eſt.ma⸗ ingreſſi ꝑ oſtiũ chꝛiſtũ. Mactauerũt et ꝑdiderũt: quia gis ſibi coaptantibo ſe coaptat:et nõ tenebꝛas ſed tene⸗ chꝛiſtum nõ cognouerũt.nec eius ouiculas dilexerunt. bꝛoſum.ſcʒ ſibi ſubterpoſitũ in occulto ſenſu illuminat Salui facti nõ ſunt:quia qui oſtium nõ mueniũt ad ec . Pꝛeſens eſt omnib⸗ lux ſi up quibus irradiat.ſed multa cleſiam eis clauder ad vitam. Nam ſicut p oſtiũ intrar̃ . inſenſibilia eius pꝛeſentiã nõ nouerũt:et hoĩes ſiue be⸗ in domũu ab eo qui pꝑperam agere nõ intendit:ſed p chꝛi⸗ ſtie quibb natura viſum nõ pꝛeſtitit aut macula qualicũ ſtum intratur in eccleſia ab eo qui recteagere cupit. Et . qʒ infecit/ta Iux chꝛiſtus lux veritatis fruſtra pſtringit ſicut qui manifeſte intrat nõ habet ſpecimen furis. nec . inſenſibiliũ oculos.atq; illoꝛũ qui malicia ꝓpꝛia metis vnde furti crimine cõdemnet᷑:ſic quiin eccleſia ꝑ oſtiũ 1 oculos cecauerũt:nec vt illuminent᷑ illumnnatrici lui chꝛiſtum intrat.nõ habens vnde damnei ſaluabitur.Ac ſubdunt᷑ Me pᷣ Hoc qiia lur eſt ſequamur illam. imoin/ ꝑ hoc nõ ſolum cõtra illos qui aliunde ingredi ecclenaʒ cludamur in illa. xremoueantur obices. pcedet nos.ſub tentant ypᷣs dicatur oſtium.ſed etiam ꝓ omnibo qui do⸗ ee ſequetur ꝑgentes:illuminabit ad dextram ⁊ ad ſiniſtrã mum militantis eccleſie militaturi ſtrennue intrare cõ De ſimilitudimbus reſurrectione intelligitur verbum iob cum dicebat. Et a ſummis celoꝝ vſq; ad mferna deoꝛſum. Intendamꝰ Ggluatoꝛis ſanctiſſimis radicibo ieſſe pduetum ad fugandũ deſpe⸗ tendunt:vt ingrediant᷑ in illam patriã vbi beati eſſe xoſ ſunt: Et vt facilioꝛ fit introirus:optima ſigura pceſſit. in illam.vite directiua eſt inueſtigantis intellectus toꝛ⸗ fi introin MNam dum de fabꝛicatõne pꝛime ratis cum noe dñs lo/ tum docebit.quo plus velle ſcire ſuperfluum eſt. lico —— P — — — — —☛ — . . 1 irrad iabit in coetaneũ ſuum:vt nõ hoc wel illud ſed qðᷣ optimam anin. acit affectet et diligat In operib ve⸗ ro nõ exoꝛtabit agoniſta legitimus. luceim illam irretro uerſe ſecutus.nõ ambnlabit in tenebꝛis ignoꝛãtie atq; iniquitũ tetrarum que huiuſcemodi lucis pᷣſentia fuga buntur ſed aderit pꝛofecto poſſeſſio vitalis lumĩsſquo vita noſtra clarebit et ſplendebit eterne. De ſimilitudine chꝛiſti ad oſtiũ ſcõm iophannem ſolum. Capim XXXVII Lauſum fuit oſtium paradiſi et ꝓthoplaſtis cul c pa exigente inde pulſis. appoſita cherubica illa cuſtodia:gladioq; flammante ne tam exulantiũ qᷓ; ceteroꝛum potuiſſet eſſie acceſſus niſi dño decernente Que ſit firmata ſeratio ſuꝑne vite repagulatũ oſtium irremote ſignauit.niſi nouũ oſtiuʒ adderetur.quod ex Ceorn 426% —4 0 EFELfe °R. 4 ueretur dixit. Oſtium pones in latere deoꝛſum. Arca pI iquidem illa per omnia figurabat ſi quis allegoꝛicare ſane cognouerit:in cuius latere veooꝛſum poſitũ eſt oſti umMulluſin eccleſia humilioꝛ eſt chꝛiſto. Nemo ſe tm̃ abiecit nemo ſe tm̃ hominibo coaptauit vt omnino eſſʒ deoꝛſum:vt ſides qua fideles ſalui fiunt ſit de his qͥ fe⸗ cit omnino deoꝛſum. Deoꝛſum incarnatus eſt: deoꝛſuʒ hominib natus eſt. deoꝛſum cum hominibus cõuerſa⸗ tus eſt:deoꝛſum degens ſuꝑna docuit.et dłe agendis de⸗ oꝛſum ꝓ ſupernis inſtruxit: deoꝛſuʒ miracula fecit: deoꝛ⸗ ſum humiliatus eſt vſq; ad aplicos pedes. deoꝛſum paſ ſus et moꝛtuus et ſepultus eſt: deoꝛſumad inferna de⸗ ſcendit/ Pꝛoõtinũs oſtium ſidei oſtium eccleſie poſituj/ eſt deoeſum in latere ſqʒ vt latus et ſpacioſus omnibus vementibus ſit ingreſſus/Et dominus apparuit abꝛae ſedẽti in oſtio tabernaculi Pꝛima dñi appitio ex fide xp̃i eſt. Sedentibo in oſti taternaculi e apparet. Quieſcẽ tibꝛ in xpo per fidẽ qui oſti eſt eccleſie ſempiterneq; vi te.ſe ommpotẽs maniſeſtat:in ea ſide que ꝑ verã viſio⸗ nem reuelandg eſt. Et poſt oſtiũ ſara riſit:quia poſt chꝛi ſtum in ſide ſuſceptũ ſequetur riſus:qui nunq; doloꝛe miſcebitur. Et ad oſtium tabernaculi teſtimonij ad pla candũ deum oblatio iubebatur offerri. Elt ſupꝛafati ſu⸗/ mus.oſtium eccleſie chꝛiſtus eſt: in quo et per quẽ ois oblatio in eccleſia fiat.ſi placare cupimus quẽ hoerẽdis peccatis offendimus. Munq; melius imo nunq; aliter qᷓ; in chꝛiſto placat omnipotẽs deus. Et cuũ in illa gegri⸗ natione deſerti. iſt gelitici populi efſent caſtra moueda: pꝛius ante oſtiũ tabernaculi federis. omnis multituldo populi tubis ngerreis wucalt. alenacula; federis etiam ipᷣa eccleſia eſt:in qua federa ſunt virtutũ pᷣcepto rum et ſacramentox.quibus nos cum deo:deuſq; nobi ſcum federati ſumus.Alnte cuius oſtium ſcʒchꝛiſtũ tu⸗ bis argenteis id eſt aplicis pᷣdicantibus viris omnisſi⸗ delium multitudo cõgregata eſt: vt nõ moueant ad ali bi caſtrametandũ.non bellent non aliquid fiat. niſi put ſciat incitare canes. nõ reſonat eythara paſi cuſſo chꝛiſto apoſtoli ſunt diſperſi/ſicq; writate facti per ſeptimnus et diſpergen? oues gregis. In cacharie ꝓphxtia hoc pꝛe⸗ ceſſerat.et ſimititudo in veritate decurrit. 7 quãobrem cheiſtus dirxerit rei effectu patuit NHam ſicut paſtoꝛe per cuſſo grex diſpergitur.quia nõ eſt qui reuocet:nõ eſt qui ſtoꝛalis: ſic ꝑ⸗ vm bꝛãa futuri miſt erij.pꝛimus oinum paſtoꝛ abel iuſtun occiſus eſt.nõ ſolum damno ſui coꝛpis.ſed etiã in diſꝑ⸗ ſionẽ ſui gregis:cm nõ erat heres qui diſpeſas oues ite⸗ rum cõgregaret. Dic niſi chꝛiſtus ſurrexiſſet ſ diſcipuloꝝ diſcuiſio in peioꝛa ceſſiſſet/ . uonia bonus: adeamus eum. cognoſcamus en: amemus eum.ſequa⸗ mur eum. Hec illa bonitate wonus eſt.qua pꝑfecit vnum lonuʒ aut plura lona: ſed illa qua omnia bona Pt nornt Diligit aut agitaſtoꝛ bonus nõ habens ab ete no s paſceret:cumvoluit creauit ipᷣe quos paſcendo reficeret intellectuales ſubſtatias quas paſcit ſolum intellectua libus alimentis.inexhauſiibili copia ſun. qua ineffabili⸗ ter replent᷑ et delectant᷑.ſemꝑ eodem mõ manente deſi V gerio ſe paſcendi.quo paſtu intolerabili ſi upbia plurimi / .. caruerunt:plurioꝛes vro eterne illo celectatiſine inter ante chꝛiſtũ eccleſie oſtium fuerit ante pꝛeuiſum. Hon / tium fueri peet ciſione fruuntur. Ineffabilis eſt omnino illa paſtura. autẽ immerito chꝛiſtus oſtiũ dicitur.ſi oſtium er it quã pꝛeterire ſilentio dignius iudicaui:ad quã cõueni⸗/ liquid oſtendat eſſe cenſeat᷑ er eum quidẽ ſupꝛa ſen. unt qui carne Winneenn Ke miſtu Eenmnnmn uüturn. — ſum hominis multa oſtenſa ſut nobis:ea viq; que ſunt valle mundi huius eterne vite paſtoꝛẽ/Cõceſſit paſtoꝛ 1 , lwnus nondu homo factus pꝛimis parentibo in delicia⸗ vite agende ſiliter et ſperande. 7 e at 1 Tr èð . E õ * —, Ze ſimilitudine chriſtiad paſtoꝛem. ᷣm iohanoem mattſxũ et mareß. Capim XXXVIII Alius ouiilis ſe oſtium dixit et ouiũ ſe pnuncia⸗ CL uit in veritate et bonitate pfecta eſſe paſtoꝛẽ:qui ſcõm ꝓpꝛietatẽ ꝓpe modu melius qᷓ; per ſimili⸗ tudinem dici poſſet. Sed quoniã rõnales animas pa⸗ ſcit in ſimiltudine ouiũ.merito maginẽ aſſumpſit ipſe paſtoꝛis: dicens his qui aderãt phariſeis et alns go ſum paſto lonus Huius bonitatis veritatẽ ipe apuit. Bon aũt paſtoꝛ anima ſuã dat ꝓ ouiboſuis Moc ſo⸗ lum ſibi ꝓpꝛium pꝛimo fuit. nec ſimile in paſtoꝛe aliquo Vnq; fint vt ꝓ ouibus vitam exponeret:qᷓ;uis ad eas tu endas ſe cõmittat ſepe ꝑiculis pᷣter intentionẽ moꝛtis. Saluatoꝛ aũt pꝛo ouibo ſuis moꝛti ſe ſcienter obiecit: prompteq; ſuſcepit. Et ſi aliqui paſtoꝛes ſpirituales. eis cõmiſſis gregib ſe moꝛti erſo Erif uado hoc chꝛi ſtus geſſit nõ pꝛeceſſerat dum exemplu: paſtoꝛumi qaũt ouium irrationabiliũ p eis roluntarie moꝛtẽ ſubeſſe ne minem reꝑpimus. Sed chꝛiſtus nõ bvnus paſtoꝛ.quia anim ꝓ ouibo dedit:ſed quia bonus pꝛo eis moꝛtẽ ſuſii nMnuit:et expoſuit ſe lupis rapacibus.vt rõnales oues ab ipoꝑ erueret ſaucibus Oercennari? ant ſſq; qui mer⸗ cede cõductus eſt et paſtoꝛ verus non eſt.quia nec eius ſunt oues ꝓpꝛie videt lupuʒ venientẽ et dimittit oues et fugit:et lupus rapit et diſpergit oues Sibi timet ſi bi cauet. ſibi luctat:qui fugit veniente luw. Mercenna⸗ rius aut fugit.quia mercennarius eſt:et nõ pertinet ad ram caldeoꝛũß bigratificauit in paſtu ſcʒ ſui coꝛpoꝛis qð ſum fidelibo dereliquit:et paſtũ verbi ſui ſtat uit his du xat qui hominẽ interioꝛeʒ nutrire auranertt Peeſſt rum loco paſtum vite in ligno vno.in ceteris vero dedit licentiã comedendi:ſed diſſuaſit paſtum illius arlvꝛis in qua bonũ ſubiectionis et obiectõnis et obediẽtie cõ⸗ mendauit. Qui vero repꝛobi ſunt: auidius delectantur Vtito q;; cõceſſoDaiit celeſti manna quadraginta an nis populũ in eeſerto auit ſuꝑ naturã qdraginta die⸗ bus cibo inuiſibili.nu llo coꝛruptibili refectis coꝛpoꝛib⸗ moiſen et heliam. vnũ accepturũ legem dei: alterũ ꝑgẽ⸗ tem ad montẽ dei Maint damielẽ ſeruũ ſuũ in lacu leo⸗ num:mittens abacucꝓpſetam de terra iudeoꝛũ in ter⸗ aſcit naturalibus alimonijs cunctare⸗ ptilia.volatilia pennata. beſtias deſerti.pecoꝛa campi.ho mines et muliereres:et omnia in quibus eſt ſpiritusvi tel; Maſcit infideles ſimiliter et fideles. ſubiectos atz re les et neminẽ excludit ab alimento alimonie natura lis/Gãſcit ſecretioꝛi alimẽto eos qui fide ſibi et dilectõ ne copulant᷑.Et ſuꝑnaturalẽ eis tradidit paſtũ.ipoſq; ſi qð ſumendũ ſuis hunc paſtoꝛẽ in benignitate ioſeph:qui fratriba timenti bus ſuoꝝ ſcelerũ vltionẽ poſt paternã moeteʒ dirit. No⸗ lite timere:ego paſcã vos et paruulos veſtros.Certo p⸗ ſagio ad chꝛiſtũ illa benignitas ferebatqui etiam offen⸗ ſas noſtras indulget.et poſt ipas penitentibo nobis an⸗ eum de ou ien ultifarie paſto? mercennarius dicitur honoꝛe fama. que cum diligit rõnales ouiculas deſpi cit. Et ad quẽ pti é ptinet honoꝛ fama et quecũq; tpalis cor moditas:nõ ptinet de ouibo curare ne pereir Ademef, lupus eſt quodcũq; piculum poſſibile phiberi. q pᷣt ra⸗ tionales oues offendere: quod ſignar in lupo.qui ouib⸗ maxime fit infeſtus. quo rapiunt᷑ oues ad vicia ſeu in pꝛedam eternã: aut diſt pergunt᷑ ne teneãt vnitatẽ c licam et charitatẽ fraternã/Etiã paſtoꝛ lonus cognoſcit oues ſuas. cognoſciturq; ib eis. vtrunq; agitur boniS tate paſtoꝛis:vt cognoſcat et cognoſcatur/Hunc eun⸗ dem quẽ legimus vnũ.alibi audiiimus eſſe pcuſſum: Wlut alij euangeliſte comemoꝛant. Percutiã paſtoꝛezʒ: P- P, n, nonam vtriuſq; hominis miniſtrare nõ ceſinit. paſce virtute puectos.ſimiliter et in virtutib: puulos oe ante de hoc paſtoꝛe oꝛando ad dñm moiſes pꝛophetauit is hominẽ qui ſit ſup multitudinẽ hanc. et poſſit exire Inquit enim. Pꝛouideat dñſ deus ſpirituũ omnis car ni et intrare ante eos educere illos velintroducere:ne ſit Ppls dvomini ſicut oues abſq; paſtoꝛe. ui ſtatim de io⸗ ſue ſubſtituẽdo a dño dictum eſt/quod ꝓphetice tende⸗ bat in chꝛiſtũ:in cuius figura ioſne mandato dñi ſubſti tutus moiſi. re et noĩs interpꝛetatõe pceſſit. Sub quo lupus et agnus paſcunt᷑ ſimul.cũ in mundo maliet bv⸗ ni.nocentes et innocentes ab ipᷣo nutriunt᷑: et in eccle⸗ ſia vtriq; ſub paſtu ſpiritualis alimonie feerantu e quo poſt ommia geſta eius petrus edocuit. Nũc cõllerſi eſtis ad paſtoꝛẽ et epiſcopij animarũ veſtrarii were pa⸗/ 179 2r rs r o r Err were rr kre- —- Pl— rrt — EFS. Er . — — que naturaliter agunt᷑ ſimilitudin De ſimilitudimbus Saluatoꝛis ſtoꝛ qui niſi faſtiditos paſcere non deſiſtit.et epiſcopus ſuperintendens negocijs veſtris:vt cõſummato mundi miſterio paſcat ſuos electos.ĩ ſublimiſſimis locis. Sʒ paſtoꝛẽ et epiſcopũ animarũ nõ coꝛpoꝛũ eſſe petrus oſtẽ dit. Nã q́;is omnipotẽs coꝛpoꝛa oim viuentiũ paſcat. tamvolatiliũ q; terreſtriũ.ſimiliter et natatiliũ.hominũ qᷓ; beſtiaꝑ.quanqᷓ etiã ſit reſuſcitaturus coꝛpoꝛa omniũ hominũ.alia ſiquidẽ ad ſuꝑnam beatitudinẽ ꝑfruendã. alia in locis gehennalibo mancipanda.attame in hac vi ta moꝛtali ſolum animabo ſuperintendit vt alat in gra⸗ tia. vt paſcat in celeſti doctrina.vt pſeruet a ꝑeccatis:e⸗ tiam ſexe coꝛpoꝛibo in penis et cruciatibo derelctis.Pa⸗ rum eſt quid in coꝛpoꝛibo eueniat.aut in his que coꝛru⸗ ptibilia ſunt:qm coꝛpoꝛa quoquomõ ꝓcedat.ad tempꝰ ab anima ſunt ſoluenda. Meceſſitas facta eſt vt omnino moꝛiant᷑ſed quid cure quõ reſoluant᷑: Nihil deo de coꝛ⸗ poꝛibus deperit:animabo opoꝛtet intendere ne peccatis labant᷑.que nunqᷓ; exrimunt᷑.ſi ad tartarea loca ſub ſatha nica poteſtate deſcendũt:ſic enĩ de animabo immutabi⸗ lis dei iuſticia diffmniuit/ Ac Per hoc chꝛiſꝰ Potius paſtoꝛ et epiſcopus dicit᷑ animarũ q; coꝛpoꝛũ:quoniã ad ſimili tudinẽ dei atq; imaginẽ in anima non in coꝛpoꝛe factus eſt. Nõ poterat eſſe ſimilitudo in coꝛpoꝛe.ſubſtantie o mnino incoꝛpoꝛeeMHoc em erxemplo ſtudeat qui wolũt eſſe paſtoꝛes:vt curã animarũ nõ coꝛpoꝛũ in ſuis ouibo pꝛius intendant. quomõ curent᷑ a vicijs. qualiter caue⸗ ant a peccatis qualiter intendãt virtutibo.qualit᷑ lonis moꝛibus aſſueſcãt. . De ſimilitudine chꝛiſti ad granum.ſcom iopannem tantum. ſ2 Capim XXXIX homines allicerent᷑ ad ea que ſupꝛa naturam v ſunt. vt exercerẽt illa moꝛibus que vite agende ſunt: et ſperarẽt indubitanter que in beatiſicap mittuntur. et velut per gradus ſtatuerent᷑ acceſſus. ex⸗ empla multa in natura ſunt poſita. ipᷣeq; ſaluatoꝛ eoꝛũ ẽ in ſeipo ſuſcepit:cũ reſponderet gentibo in templo ipᷣm videre cupientibo. Niſi granũ frumẽti cadẽs in terra moꝛtuũ fuerit:ipᷣm ſolũ manet. Si ãt moꝛtuũ fuerit:fructũ multũ affert De ſeipᷣo chꝛiſtus dñs loquebat᷑ grano moꝛtiſicãdo ſe cõparans:quod in terra ſatũ.nõ pꝛeſtat fructũ niſi mo⸗ riatur. Rei expientia in his qui agri culturã nouerũt. plus ſcientie miniſtrat q́; vertvꝛum diſſertia. Nam gra num in terra ſatũ.niſi humoꝛe terre molleſcat et quo⸗ dammõ a ſua ſpiſſitudine reſoluat᷑.et a ſua ſoliditate o⸗ mnino diſtemperet᷑ſeipo manet:nulla facta in ipᷣo alte ratione aut coꝛruptõne vt alniud generet᷑. Et q;uis coꝛ⸗ rumpi aut generari quodammõ pmedie fieri videant᷑: tñ in omnibus cauſis coꝛruptio ipſa pꝛecedit.vt etv/⸗ num non poſſit niſi altero pꝛecedente alteruʒvero poſſit eſſe ſine reliquo ſubſequente. Nam oꝛdine ſolito na⸗ ture ſeruato.nil generatur niſi pꝛecedat coꝛruptio:coꝛ rumpũtur vero multa. nec ſequitur generatio. ſic gra⸗ num nõ generat niſi coꝛrumpat᷑:interdũ nõ gener coꝛrumpit Eadem̃ inagine chꝛiſtus ſatus erat in terra ſcz in vtero virginali:nõ ſemine hoĩs ſed ſemine ſpirit ſancti. Et inde virginaliter eductus terrã incolebat atʒ calcabat.qui niſi fuiſſet moꝛte interemptꝰ:fructũ mul⸗ tiplicatõis fidelium et redemptionis eoꝛũ nõ attuliſſet in ſe vt natus erat exiſtens.qᷓ;uis potuiſſet abſq; moꝛte omnẽ fructũ multiplicatõnis et redemptõnis afferre. ſed ideo aliter noluit.quoniã ſicafferre ab eterno pꝛeui⸗ dit. Quid igit᷑ ſi ſic puiſum erat fructũ multũ ꝓuenire per moꝛtẽ ſi ſolus ipe man ſiſſet: Pꝛotinus fructus nõ fuiſſet ſecutus:qui erat aduenire puiſus. Potioꝛ auteʒ omnino eſt in omnibo his declarandis ipᷣius ſententia 71 T r, De ſaluatoꝛis: qui ſic apte aſſeruit Miſi granũ frumenti cadens in terrã moꝛtuũ fuerit: multũ fructum affert Gꝛanũ creſcendo grandeſcit et inde nomẽ accepit. Et qᷓ;uis cõueniat omni ſemini: diſtinxit tamẽ a ceteris. cũ dixit granũ frumenti. Pꝛo eo aute dicit᷑ frumentũ qð pcipuũ ſit ad fruendũ:⁊ inter cetera ſemina amplioꝛe 2 ſubſtantiſico ſapoꝛe dulceſcat. Gꝛanũ frumenti dumta xat antiqᷓ electõe. cibus factꝰ ẽ hoim alia vo ſemĩa hoĩm ziumẽtox. Gꝛanũ frumentia nõ aliud granũ chꝛiſt ele git vnde panis eſſet.ex quo ſuum coꝛpus ipe cõſiceret: vt quod cibus erat coꝛpoꝛũ eti cibus fieret animaruʒ. vt rebus in vſu hoĩm ſolitis.diuinitate cõiuncta hoies ſacramentaliter fruerent᷑:nec eſſet hoxrenduʒ ſi coꝛpus ſumeretur in pane.ſeu panis tranſuſtantiatus in coꝛpe Longa igit᷑ quadã cõuenientia vſus ne fieret hoꝛreſcen⸗ tia:panẽ grani frumẽtiad ſuũ coaptauit coꝛpus:vt eſſz apta decentia. Qui velut in terra ſatus.et creſcẽs ↄuer/ ſatus.p omnia hunnliatus.in cruce moꝛtuus. ac dein⸗ ceps et poſt multũ fructum attulit. Nam moꝛtuus at⸗ tulit vite fructũ.et exemit ab inferis:qui granũ hoc figu rauerant et pᷣdixerant naſciturũ. Reſurgẽs ex moꝛtuis fructũ numeroſioꝛẽ fecit. Mam celũ ſine moꝛa in infe⸗ ris apuit. Iudeoꝛũ in parte fint celebꝛata cõuerſio:⁊ gẽ tium plurima fidei adieſio ſubſecuta. De quoꝛũ nume ro erant.quibo ſic reſponſum eſt qñ ieſum videre tenta⸗ bant:vt nõ ſit cognitio vera ieſu niſi ꝑ meritũ moꝛtis eius:nec plena viſio ipius dumtaxat niſi credere ꝙ po⸗ tuit et voluit moꝛi:potuit atq; voluit cũ integritate re⸗ ſi urgeneRekGzdhhet etiã hoc ad agendã vitã.vt niſi vo⸗ luntas hominis mundo moꝛiat᷑:fructũ ꝓ eternis affer⸗ re nõ poteſt. Sibi quiſq; viuens moꝛtuus chꝛiſio eſt: ſi bi moꝛtuus.chꝛiſto viuit.in quo omnia pᷣt:ſine quo ni⸗ hil agere bene poteſt. Quõ quis pᷣt fructu ꝓducere ſine chꝛiſto cum ipᷣe ſit vita: Quomõò poteſt eſſe cũ chꝛiſtovi ta niſi ſibi ⁊ mũdo moꝛiat᷑ in hac vita? Tleruntñ nõ coꝛ poꝛis moꝛs hic hominib indicit᷑.q;uis de moꝛte coꝛpis chꝛiſtus in ſeipo loqueretr᷑ſed de moꝛte infidelitatis ac voluntatis:que ſeruit deſiderijs carnis.Hinc ꝓ ſeipſo dicebat aplus. Mihi mundus crucifixus eſt:et ego mũ do. Et qui chꝛiſti ſunt:carnẽ ſuam crucifixerũt cum vi⸗ cijs et cõcupiſcentijs. Omnis homo granũ et in terra cadens:in qua niſi moꝛiat fructũ germinare nõ poteſt. Si aũt moꝛmur legi carnis ſi a nobis iſta moꝛtalia ab dicamus:ſi nolumus cum mundo defloꝛato ac caduco floꝛere.fructũ plurimũ afferimus.vt eo plus quiſq; af⸗ ferat·quo a ſe plura recidit.quo ſe magis legi chꝛiſii hu militer ſubdidit:quo ſe magis deſpexit.quo ſe vita indi⸗ gnum ꝑamplius eſtimauit. De ſimilitudine ſecundi aduentus chꝛiſti ad fulgur. ſcoᷣm mattheũ et luca. Capim XL. On eſt deliteſcere claritatis:neq; lux diffuſibi⸗ n lis querit occultum In luce tenebꝛe nõ decipi unt:etenĩ fugant᷑ ab ula.Qð nõ ſperate dicitur actionis qð ſubito agit:quod ſuꝑna virtute fit.quanqᷓ; vt multi aſtruunt in ethere oꝛdie naturali:aduerſus qð inferioꝛũ deficit oĩs obex. Difficile imo impoſſibile im⸗ ditur qð expedit in oĩm venire noticiã:eſt etiam a late ꝛis alienũ. Quam ob cauſam ne de chꝛiſtiaduẽtu ſecũ do. ſub electis poſſit puenire deceptio:ipᷣe iterum vontu rus ſemetipᷣm fulguri cõparauit dicẽs. Sicut enĩ ful gur exit ab oꝛiente et paret vſq; in occidentẽ.ita erit ad/ uentus filij his Mec impꝛopꝛie chꝛiſtus qui nunq; ali quid impertinẽs dixit aut fecit. fulguris ſimilitudinem ſumpſit exeuntis ab oꝛiente vnde auroꝛa. deinde ſolare lumen in iſto emiſperio naſcit᷑: quoniã ipſe ꝑ fidẽ venit in nos que lumen eſt animarũ. Subito irradiat fulgur t y'N * 2 E — PIα Liber ſed ocius chꝛiſtus illuminat. YAmpꝛouiſe fulgurat. cũ chꝛiſtus aduemet nemo pᷣſentiet. Permodicu durat a⸗ ctio fulguris.et ilico expedier iudicatis aduentus qui qᷓ ins ſit impꝛouiſus.attamen eius actio innoteiſcit. ſic et chꝛiſti actõnes pie ſcrutantibo et credentibo note fiunt mò aut a noticia moꝛtaliũ iunt remoti.Nemo ꝓhibere poſſet impetũ fulguris: et ad chꝛiſti maniſeſtu aduentũ nullus eſt ober: pꝛeterq; ad munibileʒ in aias hoim. cui ſepe obſtat depꝛauata volũtas. nõ poteſtate ſua ſed illaʒ repꝛobante diuina iuſticia: vt nec ad eam chꝛiſti ꝑ gra⸗ tiam fiat aduẽtus.ulgur exit ab oꝛiente. cheiſtus exit a patre verbũ.et paret in occidente:quia in occiduo mũ do conuerſatus eſt. Exit ab oꝛiente:quna oꝛiens eſt no⸗ men eius:paret in occidente ad iudiciũ pecca toꝛũ. Exit ab oꝛiente luce ſpiendidiſſima fulgens:paret in occiden te. vt omnibus mundi plagis eius aduentus reſulgeat Etenim ptes collaterales luceʒ eius pᷣſentient. vt iᷣm adueiĩſſe vbiq; clareſcat.ne inualeat illa cceptio qua di ceret᷑. hic eſt aut illic:in ꝑene ralibus aut in dveſerto. ꝛo inde ſcom lucaʒ dicit᷑ MNam ſicut fulgur choꝛuſcans de ſub celo in ea que ſub celo ſunt fulgetta erit filius ho⸗ minis in e ſua Vleniet iterũ de ſuꝑ celo iuſte iudica⸗ turus:qui ſu Il ruſcans ſub celo.fulget in his que ſubſtãt celo. IYsitur eius aduentus quanq; impꝛouiſus.tamẽ adeſſe erit o⸗ mnibus notus:vt qui in pꝛimo aduetu quodammodo Vnit obſcurus.in ſecũdo veniat ex omni pte choꝛuſcus Ded quoniã in fulgure ſplendoꝛ et terroꝛ: ſic in chꝛiſti ſecũdo aduentu erit ſplendoꝛ ꝓ noticia. et terroꝛ p con⸗ tumacia. ſplendoꝛ ad electos: terroꝛ ad repꝛolvs ſit ex eo. De reaſſumpta ſimilitudine ſuiipius ad cadauer et electoꝛum ad aquilas.ſᷣm mattheum et lucam. Capim XI. I Voniam vnigenitus dei filius voluntarie co⸗ꝛ⸗ q pus aſſumpſit:et oĩa que ad noſtrã ſpectãt ſalu⸗ tem geſſit in coꝛpoꝛe.in quo dumtaxat moꝛtuꝰ eſt et reſurrexit. et in coꝑe celos ad patrẽ a quo diuiſio⸗ ne nõ diſceſſerat. regrediẽs penetrauit:et in coꝛpoꝛe vi⸗ ſibili mundũ iudicaturus adueniet.idcirco cadaueris ſi militudinẽ de ſeipᷣo poſuit:quia cadendo p moꝛte p vitã nos ſtare lecit. E quia ſic nequiter iudicat⸗ eſt vſq; moꝛiendo caderet ſic cadaueris illius memoꝛia iuſte iu dicaõtis in omnibo ratio erit. Et per illud cadauer qð in cruce ſiccecidit. in ſepulcro ſic latuit. erit iuſta repꝛobv/ rum damnatio:pia ſaluatio electoꝛũ.Repꝛolvꝛũ ſiqui⸗ dem.quia cadauer chꝛiſti tanq; pecoꝛis repꝛobauerunt: vnde repꝛobi dicti ſunt meritoq; damnandi. Electoꝛũ gutẽ.quia cadauer dilexerũt:et de altitudine in tellectuſ ad hunc caſum.vt impie factus eſt ab impijs:pieq; tol⸗ leratus a iuſto: velut aues alte volates credendo humi⸗ liter deſcenderut. Qð quia ſicut eſt ita crediderũt.ſicut crediderũt ita dilexerũt atqʒ imitati ſunt: in iudicio ad cadauer ſed quaſi ad cadauer ad ipm chꝛiſtũ g oꝛificatũ diuing maieſtate fulgentẽ cõgregabuntk electi. Inde p/⸗ tinus dicitur Vbicũq; fuerit coꝛpus:ibi cõgregabunt᷑ et aquile ꝙulguris ſimilitudo p repꝛobis et electis eſt poſita:coꝛpoꝛis et aquile tm̃imodo ꝓ electis ſidelibus eſt adiecta. Quoniã qui nõ ſuerũt cõgregati per vnitatẽ ſi⸗ dei ad cadauer ſicp hominib⸗ paſſum:in iudicio nõ con gregabunt ad chꝛiſtuʒ in ſua potentia gloꝛioſum. Sed cõgregabunt᷑ aquile ili fideles dumtaxat qui viuentes in ſeculo in ꝓpꝛia vel in alioꝛũ fide altitudinẽ mentis di miſerũt:vſqʒ in terrã qua iacebat cadauer,.ſe aĩo tranſſe rentes. et odoꝛati ſunt hanc carneʒ ad illã venientes ad eſcam.quoniã caro ſua vere eſt cibujs: et lambuerũt ſan bcelo pperam extitit iudicat?. Gulgur cjõ ſeptimus guinẽ eius qui verus eſt potus Poꝛro electi cuius ſunt carne paſti:languine ſpiritualiter ſatiati.coꝛpus in iudi⸗ cio recognoſcent.ad ipmq; ↄgregabunt᷑: q in terris p ſiti dilexerunt.ꝑ quod ſaluati ſibi gratias referũtSGed nec tñ̃ ad eum cõgregabunt᷑ ſub celo.vbi velut agar irradiat:ſed in ſuꝑna patria vbi imperpecuũ regnat. El tuma ſimilitudo de cadauere fuit et deaquilis ꝓ electis nõ pꝑalola:quoniã coꝛpus chꝛiſti ob hoc xoluit eſſe cada⸗ uer. vt aquile vicz electi ad eũ in hac vita cõgregatiꝑ ſi dem. cõgregarentur in patria ꝑ infallibile viſionem. et hic eſt finis cheiſti omniũ coꝛpoꝛali actionũ: qui neec· ſet niſi coꝛpus eius cecediſſet in cruce ogregemur ita q;ad cadauer et de illius carne paſſa c templatiue paſca mur. aſpicientes aquilino viſu in guctoꝛẽ ſidei.cõſum⸗ matoꝛe leſum:qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucem omni cõfuſione cõtempta.Oi aquile intellectuales ce li ſumus.ſi renouari vt aquilexolumus: accedamus ad puius cadaueris eſcã- Ecce alte pendet in ligno. ſub ce⸗ lo paſſus eſt:in terra defirus eſt ſtipes vbi eica diuini c daueris pendet.Nõ alta ſapiamus:ſed cõſentiamꝰ⸗ hu⸗ miliati cadaueris.Nõ decerpamus carnẽ eius dentibo. quia nec ad rem huiuſcemodi inuitamur ſed ad cõmu⸗ nionem paſſionũ eius:et hoc fiat gaudiũ ſpiritualiũ aq̃⸗ larum. Inquit enim ſcriptura. Cõmunicantes chꝛiſti paſſionibo gaudete.Dꝛoinde qui cõgregant᷑ ad coꝛpus fide et imitatione qð in cruce cecidit:congregabunt᷑ ad coꝛpus qð a moꝛte ſurrexit chꝛiſti vicʒ.ad quem in iudi cio electis omnibus cõgregatis ipᷣe repꝛolovs detruget De ſimilitudine temptationis ad cribrationẽ. et ele ctoꝛum ad triticũ.fm lucã tm̃. 2 2 Capim xXxLII Otum chꝛiſto erat antiqui hoſtis deſideriũ ma n lum et inſatiabile ad tẽtationes pſecutiones de ceptiones atq; moleſtias fidelibo inferendas:et in quas velit includere anguſtias ipᷣe cognouit. Pꝛoin⸗ de aploꝝ verticẽ quẽ pꝛefecerat. puidũ facit erudiẽs illü et omnes in illo. ponẽs ſimilitudinẽ ᷣm quẽ impꝛolvs pꝛedo cupit inferre iacturã:dicẽs ſimoni petro. Simõ ecce ſathanas erpetiuit vos vt cribraret ſicut triticum. ego aũt te rogaui vt non deficiati fides tua:et tu ali⸗ quando conuerſus cõfirma fratres tuos Huiuſcemo di ſilitudo pſtringenda eſt: ꝓ ſathanas ſicut triticũ ve⸗ lit cribꝛare nideles.Triticũ recolligitvt in hoꝛreũ con⸗ greget:quod vbi de tritico et ccanijs agitur. quid inſi⸗ nuat clare diſſerit᷑ Mer cribratione wro diſpergit nõ vnũ foꝛamen ſed ꝑ pluracribri foꝛamina:et p quandaʒ violentiã cribri crebeius agitantis.ſepe triticũ eleuatur in gera. Unionẽ habet fides in fidelibo chriſti: ad quoꝛũ diſpſionem ſathanas operat᷑ vt auellat a fide.vt nõ ve⸗ lut triticum cõgregent᷑ in hoereũ.ſed wlut diſperſi eta chꝛiſto diuiſi trudant ppetuo in infernũ.Nulla perſe⸗ cutio damnoſioꝛ:qᷓ; cum quis excidit ꝗ ſ .Mil emm Tẽmanet oferis.vbĩſides iñ homimibo deſicit. ꝓpterea ſa thanicã intentionẽ ſaluato⸗ petro denunciat:qui a chꝛi⸗ ſto eccleſie ſue p̃poſitus factus erat. hac intentiõe dia wlus ſedulo et pꝛima bella ſuaſq; actiones cõtra fidem oꝛditur.ſed nec de ipo laudabilis poſſet eſſe victoꝛia:ni⸗ ſi chriſtus p nobis ex aduerſo cõſurgeret. Chriſtus eſt qui tuetur fidẽ in hominibo quã plantauit.ipᷣe decertat ꝓ nobis aduerſus ſuggeſtiones ſathanicas.iple facit e⸗ bullire dialulũ de coꝛdibus hominũ cum acute impu⸗ gnare nitit᷑ fidem credentiũ Nam et cuʒ inter filios dei affuiſſet ſathan.qui iob ſuis ſucceſſib inuidebat:de ſide rans in eum manũ ꝓbationis extendere.nõ fuit cõpos quanqᷓ; auſus et anxius in euʒquicqᷓ; inferre moleſtie. Bub ꝓtectione q pe dei omnis ra cõſtituta eſt. Ve ſimilitudimbus que a potentioꝛi wriari nequit:niſi qtum ipe permiſerit Veruntñ cum ſathanas explendiin iob ſuũ deſideriuʒ licentiã accepiſſet:ſemꝑ ita moderationẽ ſue poſteſtatis accepit ne tm̃ lederet qᷓ;tum vellet. Et cũ dei gmittente licentia iob expoliaſſet omnibo bonis. oꝛbaſſet ſilijs.car/⸗ nem eius ex vlceribo fetere feciſſet.et ſaniẽ ex omnibus membꝛis ſcaturire.vt etiã teſta raderet:tandẽ vt aiam eius ſeruaret in pꝛeceptũ accepit · Sedes quixpe ſidei firmioꝛ pꝛeterq; in anima hoĩs ad meritũ reꝑirę nõ po/⸗ teſt. Neq; virtus que a cõtagijs purgat.que tuetur a vi cijs.que in anterioꝛa pgreditur:alibi q; in anima locuʒ habet. Et aĩa iuſti ſedes eſt ſapientie. Et ſapiẽtia nobis expediens chꝛiſtus eſt:qui nobis et ꝓ nobis a deo ſapiẽ⸗ tia factus eſt. Quamobrem animam in manu poteſta⸗ tis aduerſarie nõ cõcedit.quanq; et tpalia et coꝛpus p/ mittat ſexe dexerdi et moleſtijs agitari:miſi ſemetipam veſlit iuriſdictioni ſathanice mancipare Juſtus erat iob ꝓptereã dñs eius animã ſathanicis voluntatibo nõ tra⸗ debat.Nec quempia iuſtũ in eius manibo in aĩia derelm quit:iuxtaã illã ii pſalmo ſententiã. Cõſiderat peccatoꝛ iũſtum et querit moꝛtiſicare eũ:dñs aũt non derelinqᷣt eum in manibuſſuis.Poꝛro peccatoꝛ iuſtũ cõſiderans eſt hoſtis antiquus:qui oẽs ſcrutat᷑ rimulas vnde poſ- 49 ſit ipᷣm inuadere.querẽs moꝛtificare eũ æt moꝛte coꝛxo ris vbi neceſſitate ineuitabili domus eſ rõſtituta om̃i viuenti:ſed illa gquã homo/ꝓ mala voluntate incurrit:p lona euitat Dec ſiquide illa eſt:que fidei vere abſen⸗ tia omnes inuoluit.Memini ſalus niſi ex fide: nulłꝰ da⸗ mnatur in fidei veritate. Igit᷑ in hac ſathanas expetit a chꝛiſto ſuos aplos cunctoſq; credẽtes cirbꝛare:vt id qð Habet ex mala volũtate poteſtate ꝑmiſſa liceat exercere. Cui nũqᷓ; eſt mala volũtas:ſed niſi ꝑmittit᷑ nõ adeſt iniqua poteſtas. Juſte tñ ſibi pmittitur. ad ppbationem noſtrã ſepe cõcedit᷑:dei miſericoꝛdia denegat Pluris aun tẽ eſt ꝙ ipᷣe ſaluatoꝛ noſtre fidei tutelã aſſumpſit.Pꝛo/⸗ inde ſubiungit᷑ Et ego te rogaui petre:vt nõ deſiciat fides tua Luce clarius patetꝙ illa cribꝛatio quã ſatha⸗( nas facere depoſcebat. erat de fide quã vellet de oꝛibus ceperire:eque vero nemnini vellet adeſſe. Nouerat enĩ ho ſtis antiquus ꝙ ad ſuã accuſationẽ diſtrictioꝛẽ efficieba tur q̃libet chꝛiſtianus:ſi fidei ſacramẽta ſeruaret. Quia poſtq; decepit humani generis genearcham.nullus ho⸗ minũapud eũ pꝛeualuit.quinõ ad ima deſcenderet:qui nõ intruderet᷑ in carcerẽ.Aliqui tñ in tꝑe liberandi:aliq̃ in eternũ ſub lege tartarea detinẽdi.hꝛiſtianus ſiqui dem merito fidei poterat euolare.et ſi nõ ilico ſalteʒ ſuũ fugere dominatũ.Quãobꝛem aduerſus ſidem inuiſibi lia bella et ſeua mouet//Cidẽt pamplius iuſtã damna⸗/ tionẽ ſuã cum ſit ſpiritus. exiſtẽs a coꝛpe liber. ſeparata ſubſtãtia. cognitio ſine diſcurſu.necq; ſuũ tenuit pꝛinci⸗ patũ.dereliquit ſue altitudinis graduʒ.a deo auerſus. ad ſemetipᷣm ↄuerſus.in infinitũ calamitatẽ deſcendit/ cognoſcẽs coꝛpoꝛeũ et luteũ ponderibaggrauatũ.exo⸗ mni ſe vtiq; imbecillẽ virtute fidei in ſupna poſſe ↄſcen dere:a quibus a ſeipᷣo male ſuaſus vtiq; deiectus eſt.Ac ꝑ hoc implacabiliter aduerſus fideles ſpiritus ſathani⸗ ci furiunt. querunt ſemꝑ inuadere:a xpᷣo expetunt poſſe cribꝛare. Mõ enĩ quempiã de fide tentare poſſunt: niſip mittant᷑ ab auctoꝛe ſide:omniũ wvnoꝛũ cõſummatoꝛe ieſu. Et hoc eſt qð ſathanas erpetit a ieſu:cõcutere fidẽ credentiũ.obſcurare mentes fideliũ/Ged quid chꝛiſtꝰ pmiſerit.ſitq; ꝑmiſſurus in fidei et ſideliũ cribꝛatione: penitus ignoꝛamus. Vnuſqͥſq; tamẽ inteſtinũ pꝛelium ſentit q;tum ſathane ſit cõceſſum. cũ aliquẽ erpedit in — fide cribꝛare ed rogat chꝛiſtus patrẽ ne ſimonis fij/ des deficiat.qm̃ cum interrogarent᷑ oẽs apoſtoli.quẽ ho D— ẽ —. O0. Ee „ — — — . »ℳ,ℳ . H J ⸗- 1- 77 + 7* fX. — † 1 - be⸗ — uidit.quia ſe ſimul frauderetur ⁊ tunica.neq; fieri pptuiſſet emptio t Baluatoꝛis mines dicerent eſſe filiũ oĩs. et d ipi de ipſo ſentirẽt: ſolus inter ceteros ipſe rũdit. Tu es chꝛiſtus filius dei viui. Vnde ſides petri eſt credere ꝙ chꝛiſtus eſt filiꝰ dei. Cõcuti fides ſepius pᷣt.deficere vere nunq; pᷣt: quoniaʒ ñilius dei eſt qð credimus. Ipſe hanc ſide plantauit in coꝛdibo:ipᷣe rogat ne deſiciat in fidelib. Oꝛatio eius ex⸗ audibilis eſt. nubes penetrat:ſemꝑ ingredit in aures do mini ſabaoth. Et ide eſt qui rogat atq; rogat᷑. Rogat vt homo:rogat᷑ vt eus.Et ipe homo deus.Hon ſtat nides cuiuſq; virtute credentisg: ſed ſtat virtute dñi fundato⸗ ris. M deficit fides:ſed fidei ſepe qui fuerũt fideles de/ ficiũt:aut ad ipᷣaʒ nõ veniũt.Nemo ſibi arroget fuiſſe ſi gei ſtabilimentũ:ne fideſ deficeret aut eccleſia deperiret Nemo alicui ſanctoꝝ tribuat fuiſſe dei ſuſtentatoꝛẽ. ne/⸗ q; ſua virtute neq; ſciẽtia:ſolus eius ſuſtentatoꝛ eſt chꝛi ſtus. Stat edificiũ omne in alta ſubuectũ fundamenti virtute:nõ erecto pariete. De omnib aplis dicebat ie⸗ ſus. Ecce ſathanas expetiuit vos vt cribꝛaret. Seg ſoli petro dictũ eſt. Ego autꝓ te rogaui petre:vt nõ deficiat ſides tua. Quid eſt ꝙ oẽs expetunt᷑ivt ꝓ ſolo pꝑetro roga tur: Omnes vellet diabolus ſubuertere: ſed vna eſt n⸗ des a qua vellet auertere. Illa fiquidẽ eſt cõfeſſio petri: pꝛo qua rogat᷑.nõ ſolũ ne in petro.verũ etiã ne in omni buüs ſides et cõfeſſio petri aliqñ deſiciat. Ei quoq; dicit᷑. vt cõuerſus aliqñ fratres in illa cõfirmet.qð omnibo di citur:vt cõfirmẽèt quotq̃t nouerint oĩno imbecilles.At⸗ tamẽ defecit ptinus fides petri:cum interrogatus ter e⸗ um etiã cum iuramẽto negauit.Mõ tñ chꝛiſti oꝛatio fu⸗ it inefficax ne ſua fides deſiceret.qm̃ nõ fides petro: ſed petrus ſidei pᷣ timoꝛe defecit: cui tenacius poſt chꝛiſti re ſurrectionẽ adhefit.Nequit deficere.qð eſt tam alta ra⸗ dice fundatũ. MNam et ſi multi rami pꝛecidant᷑ ab arhoꝛe indefectibilis tñ virtus remanet in vma radice. De ſimilitudine tempoꝛaliũ ad tunicã ⁊ verbi deiad gladium. Capim XL.II SGtendit deus honminib vnde aut ꝓpter q̃d ipᷣa o tpꝑpalia deſpicerent᷑ ſeu cõmutarent᷑.et niſi oſten diſſet.ſuꝑuacanea eſſet derelictio terrenoꝛuʒ.et oĩbus nationibo eſſet miſerioꝛ chꝛiſtiana cõditio. Et nõ ſolũ cõparatione ſupnox.ſed etiã reſpectu eoꝝ que diri⸗ gunt in ſuꝑna.dignũ factũ eſt ipᷣa terrena deſpicere.atʒ tpalia ꝓ ſpiritualib cõmutare.Hinc ſaluatoꝛ aplis tra⸗ didit in pꝛeceptũ ꝑ ſimilitudinẽ dicẽs i vero habet tumicã vendat et emat gladiũ Mer tumicã tꝑalia deſi⸗ gnantur que iubemur diſtrahere. vt emamus verbũ dei quoniã gladius emptus eſt verbũ dei. Vendit᷑ ſiquideʒ tunica nõ ↄmutatõne pecunie.ſed amoꝛe celeſtis patrie Tꝑpalia ſepe ab animo.interdũ a dñio excludunt᷑ et in⸗ tendit᷑ atq; impendit᷑ ſtudiũ verbo dei quod ſolũ dirigit in ſupna. Nempe in den virigit dei wrbñ. et eripa ade/ ternum regnu iter inquirit᷑ cunus eruditionẽ nõ capit animusterrenis curis implicatus. Expeditũ et erpedi ens eſt dei verbu LViberu eſt niec alligat. et in hoc traieitt. quos pfudit/Et merito gladius appellatus eſt.quia di idit. quia ſelat. et pfoꝛat et pungit. Sed tunicati fpali bus iubent᷑ exui. emereq; verbũ. vt expeditioꝛes fiãt ad ſupna cõſcendere.ad que nullus ſictunicatus aſcendit. nec viuentes in carne poſſunt diuinis intendere.nec in terrenis animo implicati Amplius ant indicebat᷑ aplis vt oĩno terrena nõ ſaperet. nec haberẽt:p quoꝛũ pꝛecot uo tete h atq; incredibiliter pᷣdicaſſent aliazʒ vitã iſtius copias deferentes.Pulcre ſaluatoꝛ vendito⸗ ris noĩe nõ donatoꝛis tunicã iuſſit diſtrahi.vt retoꝛque retur pꝛeciũ in vndentẽ.ne gratis donans pꝛecio iuſto 2 Cr —4 448—— „ ₰ — . A — E 4. — R D* 4— nium et ꝑ fidẽ in coꝛdibus hoĩm debebãt celeſtia de no⸗? e- à , Srrer Be W — S * U SL melioꝛis ſeʒ gladij ſpiritualis:qui tpalium rerũ tunicaʒ omnino pᷣcellit.Sed quis vendẽs quis emẽs.quod et quale pꝛeciũ:quid inde reemit᷑ opoꝛtet intendere.Qua le huiuſcemodi ſit cõmertiũ.libet etia intueri. lendeſ eſt oĩis puipendens tꝑaliap eternis. Emptoꝛ eſt chriſt⸗ qui in omnibo indigetibus velut egenus emit. Pꝛeciũ ipa ſpes.que coꝛdibo fideliũ infundi.nam nihul aliu q; ſpes futuroꝑꝝ pᷣſenter tꝑalia diſtrapendo pcipit᷑. aut ipia libertas pꝛima nature:qua caruit qui ſtuduit perfuncto ria aggregare.ac pleonexiam in cuctis cõfecit. Quo pꝛe cio nõ defoſſo ſed ilico emit gladius ſpintus.verbuʒ ſcz dei:quo apli germane gladiatores effecti.audientiu coꝛ da gladiaturi erãt. aliquopꝝ leuiter ? innocue.ſcʒ cõuer/ tendoꝛũ ad fidẽ:aliquoꝛũ ſeue detrudendoꝝ in penam- In hoc gladio relinquitur peccatoꝛi viuere poſſe poſt la⸗ pſum. Eteni eſau poſt ſurreptam benedictione ꝓ fratre a patre:vt viueret gladio in reſiduũ benedictõnis acce⸗/ pit.Refugiũ oĩm eſt ad verbũ:et in ipo reuiuiſcit moꝛ⸗ tuus in peccatis:qm ex verbo fides ſicut aplus ad roma nos dictũ eſaie cõmemoꝛat dicens.Dũñe quis credidit auditui noſtro: Ergo fides ex auditu: auditus autẽ per werbũ dei. Poꝛro ex fide infidelis et ois malefidus ho/⸗ mo reuiuicit.qui aliter qᷓ; ꝑ verbũ dei gladiũ.nec ſilen⸗ ter aut declamatoꝛie hominib innoteſcit:quanqᷓ; ipe de us aliter atq; diſpaꝛiter ipam poſſit infundere.Omnes virtutes ꝑ verbu credunt᷑.licet poteſtatiue a dno infun dantur:in quibo animarũ vita cõſiſtit. Ygit᷑ merito di⸗ ctum eſt eſau:viues gladio.Etiã ſi intelligat᷑ ꝙ vir belli⸗ coſus extitiſſet inſpectu moꝛe viuendi.ſed tropico ſenſu wrbũ dei:in quo pᷣt viuere qui terrenã lyreditatẽ ami⸗ ſit.Animarũ vita verbũ deieſt. Quoniã nõ in ſolo pa⸗ ne viuit homo:ſed in omni verbo qð pꝛocedit exoꝛe dei. Mõ enĩ ſpirituali vita viui ad meritũ.niſi ꝑ verbũ dei: qð gladij ſimilitudinẽ habet vt aĩaʒ diuidat a tertenis. vt etiã cõfodiat inimicos veritatis atq; virtutis.qui ad uerſus bene agẽtes impoſturas deponunt:et gladiet de⸗ mones qui inuiſibiliter moleſtare nõ ceſſant. Hinc io⸗ hannes ſe vidiſſe teſtat᷑ ꝙ ex oꝛe chꝛiſti gladius ex vtra⸗ qʒ ꝑte acutus exibat:qui pꝛeſtat᷑ fidelibo rei ꝑfunctoꝛie diſtractõne peracta. . . De ſimilitudine chꝛiſti ſecundũ iobannem ſolũ./ ſe Caplin XI. IIII . Erminũ ⁊ finẽ deus ommbo reb poſuit. ſed va t rium et nõ vnũ ꝓut invſum deueniũt:quanqᷓ; omnia que ipe cõdidit a fine quouſq; pueniant ad vltimũ finẽ.oĩa oꝛdinent᷑:put omnia viſa et nõ viſa ſenſa et nõ ſenſa.quodammõ ſunt oꝛdinata in vſum rõ nis et coꝛpis. Ipᷣe aũt homo vtens ad ſinẽ et terminuʒ vt pueniens ad chꝛiſtũ beatus ſit etiã in illa que oꝛdina ta vident᷑ ad interpoſitũ ſinẽ cõſtituta ſunt ad deũ.quiẽ terminus ⁊ finis omnibo rebo ab eterno diſpoſitus.ma ximie aũt rõnabilib creaturis:quibs ne oberrarẽt vt re⸗ ctius ꝑuenirẽt adiſinẽ beatiſcũ et terminũ cõſtitutum. eſcendẽs de celis.degens in terris.ſe inobliquabilẽ viã fecit dicès Ego ſum via Que aut duo ſequunt᷑ſcʒ e ritas et vita:p ꝓpꝛietatẽ melius qᷓ; ꝑ ſimilitudinẽ diſſe⸗ runtur. Nam ꝓꝛiũ eſt eiusveritas infallibilis et vita in defectibilis. Via vero nõ ꝓpꝛium eius ſed ꝑ ſimilitudi⸗ nem eius qccõmodato vocabuloin directoͤne moꝛũ at⸗ c beatituchnu er his que imeragrabili a coꝛpe vig fiüt · oide qâ viaeſt moꝛu. oſtendes exẽplo. doces verwo quid agendũ. ante nos pandẽs iter quo ꝑueniendũ am bulantꝗſequela exigit: ne fruſtra in terris ſe viã ad cele⸗ ſtia fecerit.Nullus deinceps pᷣt ſuffugiũ excuſatõis in⸗ quirere de obliquitate viarũ: ſi chꝛiſtus eſt via. Si eter num patrẽ cognoſcere wolumus,ſi ad illq puenire ſata⸗ 1 rC.n A- r dr.d r.-3 ſeptimus gimus:chꝛiſtus eſt via.Nunqᷓ; en ꝑuenit᷑ ad noticiã pa tris:miſi pꝛius filius notus niat. Ma nec pater eſſet ſine ſilio:nec extaret filius ſine patre.Mutua relatõne vnꝰ ad alteꝝ factus eſt via. Igit ęternũ patrẽ inquirẽs:chꝛi ſtum querat ſiliũ eternũ Clia ꝓtin virectiſſima eſt ad patrẽ. Quis enĩ nouit patrẽ miſi filius.aut cui voluerit filius reuelare: Quis rectius ad patrẽ ducit q; ille qᷓ ab ipo eterne ꝓceſſit? Sed plus eſſet penalis qᷓ; delectabi⸗ lis cognitionis ad patrẽ ex fide ꝑ via que filius eſt pue⸗ nire:niſi ꝑ eandẽ eterne ad eundẽ ꝓ beatitudine venire⸗ mus. Oed qui via eſt ꝑ fidẽ ad patrem:idẽ eſt iter ad eius beatitudinẽ. Eteni ꝓpter nos deſcendit de celis ho⸗ mo factus.vt ad celeſtia reuocaret᷑ ꝑ rectã viã homo fa⸗ ctus erroneus. Et moꝛes tenuit et docuit ipᷣe celeſtes: in quib eſt via qua hominibo oſtendat᷑ viſio ipa diuina IVgitur ambulemus nec deficiamus invia nutrimentů piritualis alimonie aſſumentes:neq; pede retrogrado gradiamur.in amplioꝛa nos tinue prendentes nn alia via in interitũ tendit: hc ſola dirigit ad ſalut. Acꝑ hoc omnis alia via declinãda eſt:ſola iſta tenenda. nõ de edinquencackri. in oĩm cautelã cõtra filios iſrael qui a via declinauerat dictũ eſt. Dereliquiſti dñũm deũ tuũ eo tꝑe quo ducebat te ꝑ viam. Et nunc quid vis tibi in via egipti:vt bibas aquã turbidã: Et quid tibi in via aſ ſirioꝛũ.vt bibas aquã fluminis: i ommiotẽs nos ꝑ viã filij ſui ducere diſpoſuit.in via tenebꝛarũ et ignoꝛa⸗ tie ne ꝑgamus.ne cogamur bibere aqua turbidã.illã ſcʒ fluxibilitatẽ guſtare.que tandẽ coꝛpus turbabit et aĩaʒ. Nec aliquid poſſidet mundus egiptiacus qð claritate reſplendeat Cõſpicuum oĩbo eſt turbidas eſſe aq̃̊s nili qui geon in geneſi appellat᷑:et interpꝛetat᷑ arena vadẽs In via egipciaca cuʒ ſitiet has aquas potare coget᷑: vt Vlut arena peccata multiplicentur. id tenebꝛas enĩ ſpe ctat egiptiacum nomẽ. Tenebꝛe vero nulle maioꝛes qᷓ ignoꝛãtia chꝛiſti:et in ſuis nõ ambuilare veſtigijs:vnde oꝛitur arenoſa ponderoſe grauãs multiplicatio Peccato⸗ rum. Mec rherſa nobis viam factũ cognouimus:aſſi⸗ rioꝛum viã moꝛibo gradiamur.ne ſitiẽtes aquã flumĩs ſcʒ eufraten bibere HSõ ſunt caldei qui de mones interpꝛatant᷑: Quid igiĩ nobis in via demonũ. qui ꝑ viam ſuꝑbie de celo cadentes· adhuc ſemꝑ ſuper⸗ biunt.et nos impedire a via regni dei nõ deſiſtũt.vnde ipſi ceciderũt. Quid nobis imitatio demonũ ſuꝑbꝛũ. Si ad viam vite ſuſcipe xolumus humilẽ chꝛiſtũ.deſi⸗ deria noſtra ſatiabimus.Bibemus aquã euſraten. Mul uerulentus quippe dicit᷑et in pu uerẽ ddicete dño ſunt noſtra coꝛpoꝛa reſoluẽda:necnõ peccati merito pꝛeceden tis illa ſcʒ cõmittimus.quiboa dño moꝛte multamur. Et er puluere oꝛte ſunt cinifes in vniuerſa terra egipti Einifeſmuſce minute ſunt et oculis hoĩm ſatis infeſte vt qᷣeſcere nõ ſinant quouſq; pſeuerãt:que iubẽte moi⸗ ſe nate ſunt ex puluere. Ogit᷑ qui in via demonũ gradi⸗ ens puluerulentã aquã hauſerit ad bibendũvt ſatiari ſe credat puluere terrenoꝑ.inquietabitur a paruulis mu⸗ ſcis. a cogitatõibus ſcʒ impoꝛtunis:vt etiã doꝛmiẽs nõ quieſcat a ſomnioꝝ occupatione eſAehreie Wrẽ ſapi entie nobis factus eſt chꝛiſtus:quoniã in ipo ſunt om̃s theſauri ſapientie abſconditi. Oe hac ſalomõ ante pꝛe⸗ dixerat. Eliam ſapientie monſtralv tibi.et ducã te ꝑ ſe mitas iniquitatis:quas cum ingreſſus fueris nõ arta buntur greſſus tui:et currẽs nõ habebis offendiculuʒ. Et apoſtolus ad choꝛtnthios dicit. Ape fact? eſt nobis ſapientia a deo. Pꝛoinde ſi via ſapiẽtie factus eſt chꝛiſt ſcire omnia ſi qua ſunt et ipſum ignoꝛare inſipiẽtia eſt. allw ſcire ceteraq; neſcire:ſumma ſapientia eſt. — I&E.la eſt veritatis.a qua aberrans lugebit eterne.quod De ſimilitudimbus SBaluatoꝛis in libꝛo ſapientie aperte diſſeritur:quanta mala pꝛoue⸗ niant hijs qui a via huiuſcemodi errauerunt. Inquit enĩ pꝛophetico ſpiritu. Errauimus a viaveritatis et iu ſticie lumen non illuxit nobis.et cetera que ibi ponun/⸗ tur:que hic diſſerere pꝛodiret in longum,. ꝛo omnib⸗ ergo ꝑ ſapientiam dicitur· Eſto firmus in via dommmi. Biquis fidem.ſi quis chꝛiſtũ viã directionis.viam ſa⸗ pientie viamveritatis accepit firmus in illa permaneat Etenim non qui inceperit:ſed qui perſeuerauerit ſaluꝰ erit Ad Hanc daſcendam ſimnliter et perambulandam: ex parte domini dei ppulum pᷣmonet Yeremias.Hec dicit deminus deus. State ſuper vias veſtras:et vide⸗ te et interrogate de ſemitis antiquis que ſit via lona. ambulate in ea:⁊ inuenietis refrigerium animabo vtis Vias veſtras dicebat populi pꝛopꝛias et voluntariaſ di⸗ rectiones in quibus vnuſquiſq; declinãdo errauit ſicut etiam dicit eſaias. Omnes nos quaſi oues errauimus vnuſquiſq; in viã ſuã declinauit. Super quas ſtare am monet ad cõſiderandum nonad manendum: vt de ſe⸗ mitis iuſtoꝛum antiquoꝛum interrogetur.vt hona via Diſcatur:ſed nulla melioꝛ niſi chꝛiſtus:qui in ſuperioꝛi⸗ bus vita. in inferioꝛibus via vite. In qua omnino erxpe⸗ dit ãbulare:ſi refrigerium animabus noſtris inquiri⸗ mus. Muſq; pꝛeterqᷓ; in chꝛiſto refrigerium eſt. Ypſe de ſeipſo ſaluator iam dixerat. cum leue iugũ ſuum nobis vellet imronere:et inuenietis requiem animabus vtis Deſimilitudine chꝛiſti ad vitem.dei patris ad agrico lam. diſcipuloꝛum et fideliũ ad palmites. ſcõᷣm iohan neum tantum. Capitulum XI. v. n. V ☚ la inwi HMꝛiſtus ex antiqua carne corrupta.in virgĩe ſanctificata.opatione ſpiritus ſancti pꝛopa⸗ gatus omnes querens ab ipſoglia ſerie q; na ture oꝛdine pꝛopagari. pꝛopagabilis arboꝛis fructum letiſicum educentis ſimilitudinem in ſe ſuſce pit:et palmitum ex ſe pendentiuʒ tranſtulit in apoſtolis ſuis:et patrem ſuum eternum imagine quadam appel lauit agricolam:vt in noua vinea eccleſia videlicet quã plãtauerat eſſzvitꝭ qᷓ palmites faceret eſſent/ palmites ex qbꝰ fruct?bon? exiret eſſet agricola qͥ excoleret atq; pur garet ĩfructuoſos palmites tolleret atʒ daãnaret dicẽs Ego ſum vitisvera:et pater me agrirola eſt. Omnẽ palmitem in me non ferentem fructum tollet eum. Et omnem qui fert fructum purgabit eum:vt fructũ plus afferat. Pꝛetermiſit alias arboꝛes.vitis dũtaxat ima ginem ſumens: p ea ꝙ ex lla letificãs et calefaciẽs fruc⸗ tus exit:erquo iam ſanguinem ſuum fecerat et ꝓpinaue rat ipſe diſcipulis; Et nullius arboꝛis fructus aptioꝛ po⸗ tui:qᷓ; qui pcedit ex vite. Et nullus potus ſublimioꝛ qᷓ ſanguis qui ꝓceſſit ex latere:quem ſumimus in fructu pꝓcedente de vie einon in fructu vitis habemus ſi⸗ gniſicationem vnitatis eccle ſie. Nam ſicut er multiſra cemis atq; acinis efficitur vnum vinum:ſic er multis hominibus vnum coꝛpus fidelium. Quãobꝛẽ chꝛiſtus videtur aptius illam ſimilitudinem aſſũpſiſſe Efiã magno pꝛeſagio ꝓphetatum erat cum patriarcha iacob ſuos frlios benediceret. qui multa digna miſteria expᷣſ/ ſit in vite.cum iudam inter ceteros benedixit. Lauabit in vino ſtolam ſuam:ligans ad vineam pullum ſuum et ad vitem fili mi aſinam ſuam ꝛet in ſaguine vue pal⸗ lium ſuum. Pulchꝛioꝛes oculi eius vino icetſertenſſ dum quot et qualiter que ſunt ex vite cõmemoꝛat. Ju das chꝛiſtum ſignare videtur in figura qui eſt etiam vi tis ex ſimilitudine. Et vinum er vite vinea non ſine vi te. Vitisvero in terra.que multiplicata dicitur et vinea ſanguis vue de vite:et itaqvinum piehe⸗ ſti eſt humanitas aſſumpta.quã lauit in vino expꝛeſſo we ſeipo vite: cum ipᷣa caro ꝓpꝛio rigata eſt ſanguine . dens in cruce. Stola chꝛiſti ſpa eſt ecelelig atei Ae⸗ lut indumentum adiunut: quam et ſuo ſanguine ve⸗ lut in quodã vmo leticie atq; iuſticie ab omniba peccati abſterſit. Qð et iobannes iam wlut factũ in ſua reuela tione cõmemoꝛat: pferens dilectione annunciãs lotio/ nem. Qui dilexit nos et lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo. Magni eſt pcij abluitiuũ noſtrũ: quomaʒ diuinus eſt ſanguis- Et iſta ſtola etia vinea eſt xocata. in qua ipe pꝛioꝛ eſt vitis.a qua omnes palmites ꝓceſſe⸗ runt: vt eſſent in ſeipis omnes ſideles.velut in quadaʒ vinea ſingule vites. Et in eo ꝙpeeſſerũt ex pꝛima chen ſio vite. xocarent᷑ et palmites. Sicq; ipa eccleſia qua ſi vinea facta eſt. ad qua ligauit pullũ ſq; gentilẽ ppuin ſup quẽ nemo hoĩm ſedit vt ipſe in huiuſcemodi equitatu a monte oliueti hieruſalẽvenies deſignauit. Neminem ſediſſe dixerim.qꝛ nullius patriarcharũ aut ꝓphetarum fuerat gentilis ꝑpłs ductus exemplomeq; inſtructus et directus alloquio.Nunc ligauit ad vinea.hunc ad ſuaʒ introduxit eccieſiã. cũ pꝛedicãtibo aplis chꝛiſtũ credidit: doctrinã eius atq; mandata ſuſcepit. Et ad vitẽ ligaiuit aſinã ſuã ſcʒ ſinagogã:in illis paucis hoiba qui de iudeis chꝛiſto dño crediderũt. Sed quonia pullo aſina in liga tione.poſterat᷑.futurũ velut iam factũ ſanctus patriar⸗ cha pᷣdixit.quoniã in fine ſeculoꝝ a ſins ſinagoga ſe dece ptam agnoicens ligabit᷑ fide atq; amoꝛe ad vitẽ chꝛiſtũ quẽ ignoꝛãs aut inuidia velut latroneʒ occidit in cruce. Nirũ quippe ligatus ab aſina ſinagoga:ipam ad ſemet En ligat. Illa eum ligauit odio:iſie amoꝛe cõuinculat. t diſolutũ ꝓpł'm cultui deditũ idoloxꝝ. etiã ad ſe vin⸗ culis aureis nectit: qm̃ omnes ad ſe trahit in funiculis charitatis Malliũ wero ſuũ tinxit in ſanguine:vt exp:ꝛeſ ſioꝛ repetitio ſit ꝙ ſtolã lauit in vino. Sed ſi amplioꝛa penetrat huiuſcemodi ſenſus. ꝙ palliũ quo nos operire decernit.in ſanguine vue lauit:palliũ ſuum eſt charitaſ ſua:qua opit noſtra facinoꝛa. In ſanguine vue lauit:in illo ſcʒ fuſo monſtrauit.q;dtum humanã dilexit cratur. Dẽl bꝛeue eſt iſtud palliũ. dicẽte eſaia.vt alterũ oꝑire nõ poſſit:quia pꝛeterqᷓ; plm chꝛiſtianũ alioꝝ wlox pec⸗ cata remittẽdo nõ tegit. Et beati quoꝝ remiſſe ſunt ini⸗ quitates:et hoc pallio in ſanguine oſtenſo tecta ſunt pec cata/Eccẽ chiſius vitis · xpᷣs vua.xpᷣs ſanguis vue.chꝛi ſtus palliũ intinctũ.magis vero oſtẽſus in ſanguie vue chꝛiſtus vitis fructiſicãs.xp fructus ex vite.chꝛiſt/ pec cata hoĩm pallians:qui amoꝛẽ effuſo mõſtrauit in ſan⸗ guine/Verã vitis ꝓps. o longe pᷣſagio pincer na pharaonis cernẽs ante ſe creſcere.vt illius viſionis declarãt intellecta miſteria:ꝑ interpᷣtationẽ ſomni a io⸗ ſeph.in gradũ pꝛiſtinũ ſe reſtitutũ agnouit . cim exploꝛatoꝛes miſſi ad exploꝛandã terrã ꝓmiſſionis dũ ꝑueniſſent ad toꝛrentẽ botri.abſciderũt vitẽ cũ vua: quã poꝛtauerũt invecte duo viri/Elitis cũpua. chꝛiſtus cum gratia.qui tũc ab exploꝛatoꝛibo abcidit᷑.cũ creditur ab his qui exploꝛando melioꝛa vite agende atq; ſacriſfi⸗ cande coquntiul fertur invecte vicʒ in actiua credu litate a duobo viris.quoꝝ pꝛecedẽs vitem habet a tergo ſubſequẽs vero ante oculos ſpectat. vt pꝛeter ſigniſica⸗ tionẽ pꝛecedentiũ xpᷣm qui credebat venturumeet ſubſe quentiũ.qui iam credebãt p omnia in carne celebratũ aduentũ.et eius vite miſteriũ cõſummatũpꝛecedentẽ timoꝛẽ qui q̃ſi chꝛiſtii habet a tergo.⁊ſubſequentẽ amo rem qui ipᷣm bene agẽdo ſubſequit᷑.merito intelligamꝰ. Pꝛecedit enĩ timoꝛ amoꝛẽ.ille initiat.hic ꝑficit.ille nõ videt qð poꝛtat.hic intuet᷑ quẽ amat. Mater huius vi⸗ tis agricola eſt ergo vitis in agro eſt · Pater deus. vitis chꝛiſtus.ager quẽ colit eccleſia eſt:! &imnẽ palmiteʒ in t 3 7ſv nn r- 7 veL r 21 R * 1 me nõ ferentẽ fructum tollet eum Omnis infructuo ſus credens.tollet᷑ ne regnet cũ cheiſto.Nõ enim decet eum quo eterne frui ſeramus ſecũ infructuoſos habe⸗ re regnates! Et omnẽ qui fert fructũ purgabit euz: vt fructũ plus afferat . Oicut hoĩbo ꝓpꝛio demerito et dei occulto iudicio deeit gratia vt ſteriles fiant.ſicut ppendi culat ſuꝑ eos diuina iuſticia.vt tollant᷑ de terra viuen⸗ tium.ne regnũ eternũ cũ chꝛiſto ꝑcipiant.fic quibuſdaʒ occulto iudicio diuine miſericoꝛdie adeſt gratiavt crede dendo fructiſicet:et vt purgent᷑ et vt fructus amplioꝛeſ ingerminẽt. Pꝛoinde qui fert fructũ: pamplius purga tur ad vberioꝛẽ fructũ. Sed quõ palmes fructũ ferret mſi purgatus: Si purgatus.ad quid ergo purgandus Sigquidẽe nõ ad aliud:niſi vt plemoꝛes fructus afferat Oagnus agricola deus pater: ſed nõ alterius agri niſi eius quẽ cõdidit. Nõ magnus agri cultus:ſed agricola magnus.Mõ magnus cultus ex ennin ſed magnruus erxvite qui dicit chꝛiſtus. Mõ de ſinit pater ſiliũ eternuʒ ſibiq; coequalẽ excolere.quẽ minoꝛatũ vt vitẽ planta⸗ uit in carne · ſed nec ipᷣm excolit in ſeipo ⁊/ p ipo.cui nihil Pfectionis pt abeſſe: ſed excolit palmites credẽtes in vi⸗ te. ne fruſtra chꝛiſtus videat miſus. ne videat᷑ velle re⸗ gnare ſolus.ſed excolit credẽtes vt ſibi coaptet᷑ et coꝛpꝰ et vt ſit coꝛpoꝛi habundãatioꝛ fructus. Sed remiſſe iſta ſimilitudo decurrit. quia nec totũ quod eſt chꝛiſti vitis oſtendit:nec totũ qð in excolendo ſideles eſt dei patris inſinuat. Eleruntñ in eo ꝙ infructuoſos tollit. fructuo⸗ ſoſq; purgat. vt fructũ plus afferãt:iohannis in apoca lipſi cõcoꝛdat ſentetis. Qui in ſoꝛdib eſt. ſoꝛdeſcat ad⸗ huc:et quiiuſtus iuſtus ſit adhuc. Occulta iſia ſunt a⸗ pud homines. demeritavel merita ꝓpꝛia:dei vero irrepꝛe henſibilis iuſticia. Sola tñ iniqintas eſt in culpa:et bo⸗ na volũtas in gra. h wro ſaluatoꝛ ait iaʒ rvos mudli e⸗ ſtis ꝓpter ſermoneʒ quẽ locutꝰ ſum vobis ad id refert ꝓiam its purgati erantippius aderendo ꝑ verã fidem 4 et dilectionẽ ſermonibo. ꝙ fructü ferre pwtuiſſent /ſeã ẽ⸗ rant ab agricola patre iterũ mundandi.vt fructũ penitꝰ plus afferrent: que mundatio dedarato miſterio. p ipi; ritũ ſanctũ mittendũ a patre futura rle iab ⸗ tandũ ꝙ mundet ſermo auditus ſed creditꝰ:fed nec dũ⸗ taxat creditus.niſi ſcõm poſitã fidei menſurã ſequatur effectus. Poteſtatiuꝰtñ ẽ ſermo xpᷣiad oẽm mũdiciã aĩ cõferendam: ſed incredulos ipᷣm aſpernãtes q;uis audi ant.et credulos negligẽtes nõ mundat. Pꝛeſiat mũdi⸗ ciam chꝛiſti ſermo cũ capit᷑:cuʒ ſibi audies heret. Etenĩ quia ab immundo mundũ recidit.mundat cuʒ animas traicit invirtutes:in quibo nulle ſunt ſoꝛdes.iñ quibus viget plena mundicia. Oundat cu elementa ſanctificat in qniba credens immergit᷑: mundꝰ efficit a cõtagio pꝛi⸗ me ſeductionis· undat cum manere docet in eo quẽ nullũ maculare potiuit peccatũ qui ẽ vera mũdicia. Pꝛo inde ſaluatoꝛ adiecit. Manete ĩ me et ego inxobis Nõ enim niſi virtutibus viuificis manſoßſ⸗ ipᷣe p alia manet in nobis Mam ſicut palmes manet in Vite.⁊ vitis in palmite ſil fideles inchꝛiſto chꝛiſtuſq; in nobis. ſed diſpar eſt virtui diſparq; actus. Quoniã pal⸗ mes manẽs in vite.nihil in illã refundit:vitis wxro ma nes in palmite ipᷣm ſua virtute perfundit. Nec palmes manet ſine gire maner autem vitis etiã reciſo palmite Nõ manẽt figeles pterq; in chꝛiſto maneret auͦt chꝛiſt/ ſi nullus fidelis adeſſet. Reciſus palmes areſcit etiaʒ in PYite vigoꝛe manẽte: reciſi a chꝛiſto. eternis ſunt ardoꝛi⸗ bus deputati.ſemp chꝛiſto vt eſt in ſeipo manẽte. QAua obrem dicit! Sicut palmes nõ poteſi ferre fructů a ſe⸗ mee danif manſerit in vite: ſic nec vos niſi maſeritis me.·Huius rei expiẽtia firmata noticia plus eſt q; ver⸗ Sr-—a Ten Frre., Sr- P„ .— i y Wrr-n N „ .. — „ t in chꝛiſto. nec ſeptimus lꝛum diſſertio. palmes ſine vite fructũ ferre nõ p̃t. Sic aſſumpta ſimilitudine luce clarius ptʒ neminminẽ a ſemetipo iuſticie fructũ poſſe pducere:niſi manſerit in chꝛiſto. Minc ſaluatoꝛ apertius addit Ego ſum vitis et vos paimites. Qui manet in me⸗ ego in eo.hic fert fru ctum multũ:quia ſine me nihi poteſtis facere Elitẽ ſe dicit chꝛiſtus.et palmites aplos:ac etiã oẽs qui pꝛedica tione ipoꝝ chꝛiſto inſerendi erãt. Igit᷑ qui manet in illo et ipſe in eo:hic fert fructũ multuPBꝛotinus fructĩ ge⸗ tium crediturarũ apli ferre nõ potuiſſent niſi in chꝛiſto manſiſtentQau& fructů ſuoꝑ ſequentiũ attuler̃t philo⸗ ſophi mücdlq; ſapietes: Qu fructü mundi pꝛincipesqᷓ nõ manſerũt in chꝛiſto. DHeceperũt ſequaces: moꝛtibus coꝛpalibus et eternis ſuos còplices expoſuerũt. Et vbi maioꝛ huiuſcemõi ſubſequoꝝ eo vberioꝛ eſt ſecuta dam natio.Alpoſtoli aũt ceteriq; cõſimiles cũ magnas copi⸗ 9s fideliũ Reerzenn fructũ ſuꝑne patrie cõtulerũt. ſi in hac vita coꝛpe et vVerbũ hoc quia fructũ multuʒaf ructũ multuʒ affert extra ſeipm et in ſe ipſo qui manet in chꝛiſto:qui a ſine ipo mhil poteſt quiſ⸗ piam loni facere. Oagna eſt igi a vera vite que chriſi eſt auerſio puerſox.cũ ſine ipio eſſe bene nõ poſſumuss ſine ipo aliquid boni agere nõ valeamus. Quis vnq; lo num facere abſq; bomtate: Sine ſapiẽtia quis effectus eſt ſapiens:Quis iuſtus ſine iuſticia. quis verax abſq; Vritate.quis aggreſſus eſt ardua ſine virtute. quis ca⸗ ſtus ſine caſtitate. quis foꝛtis ſine foꝛtitudine. quis ſo⸗ bꝛius ſine temperantia. quis vidit ſine luce:quis audi⸗ uit ſine auditu.qs olfecit abſq; olfactu. q̃s guſtauit gus ſtu carens. quis ſenſit ſenſum nõ habens. ꝛ put eſt ſimi lia repire: Ogitur cũ omne bonũ chꝛiſtus ſit. quis vnq; abſq; ipo aliquid boni fecit. In ipſo viuimꝰ mouemur et ſumus. Omnia bona nobis chꝛiſtus factus eſt a deo ſine quo nihil poſſt umus:cũ quo omnia poſſumus.Maʒ et apoſtolus dicebat. Omnia poſſum in eo qui e 2ſo⸗ tat en ne credat.ſi nõ meretur impune poſſe cõ ſiſtere. qui in chꝛiſto nõ manſerit: tremẽda ſentetia ſub rogata eſt! Si quis in me nõ manſerit mittetur ſoꝛas ſicut palmes et areſcet:et colligẽt eum et in ignẽ mit⸗ tent et ardet Mittendus eſt ſoꝛas et ſegregandus ab omm cõgregatione iuſtoꝛũ.qui cum cõmunitate bono⸗ rum in chꝛiſto nõ ſtetit. Et mittetur ſicut palmes a vi te pꝛeciſus: cui nullus humoꝛ viuificans ab ipſa fundi⸗ tur. Neceſſariuʒ eſt vt areſcat palmes abſciſus:quia hu moꝛem nõ imbibit a vite. Ariditate mala ſiccabitur cui chꝛiſtus ſuam gratiã nõ infundit.quam a ſe reciſus pe⸗ nitus non immittit. Sed nec a ſe recidit quempiã.cuʒ omnes vellet habere in palmites: ſed plurimi ꝛopꝛie iniquitatis cultello veniunt in ſciſſuram. Reciſi et are⸗ facti palmites ignibus apti ſunt: pꝛoinde colliguntet ittuntur in ignem et ardent. Hoc ſiquidem inſallibi li tipo infidelibus omnibo nõ inſertis et reciſis ehriſtia nis adueniet.vt cum a chꝛiſto reciſi fuerint areſcant. a⸗ refactia mimiſtris.tartareis colligant᷑ tradantur in igne ardeant incõſummate:vt crutianſignis cum natura cõ certet.perpetuo durante duello. DExplicit liber ſeptimus de ſimiliti dinibue, a ſeuiter gierunt/Elerũ eſt in omnibb — — — — — — — — — ——— — — — eA 1 De viciis ⁊ cõtra viciaſermombusdo. Galua. Incipit liber octauus de vicijs et contra vicia Capitulum pꝛimum. Aterna noſtris animis ſides paneʒ nobis in menſa ſua multiplicis inqui ſitõis apponit:vt tamdiu in/ quiratur qð deuitari pꝛecipi tur donec appꝛime ſciatur:vt ignoꝛantie depulſa caligine in cognitionẽ veniat᷑ omniuʒ vitandoꝛũ:ne nobis obijcia⸗ tur ignoꝛãtia libens:que vt ꝑtinax malicia eque nocet Zironi nil per apertã iuſticiã debet iudicari plectẽ⸗ um niſi ꝑeccatũ.qᷓ;uis ꝑ occultã dei puidentiã atq; ſe?z cretiſſimã iuſticiã abſq; peccato multi feriant᷑: et nunqᷓ; in euangelio facta ſit cõminatio niſi peccatis.nec ma ledictio ni ſi peccatis.nec expꝛobꝛatio miſi ad peccata. ne⸗ q; cautio ſit indicta niſi a peccatis.nec pꝛohibitio miſi d peccatis.nec diuoꝛtiũ miſi cum peccatis. nec vituperent niſi peccata:quo circa in euãgelio ex his cõſideratõnibo wlut in ſpeculo mentes noſtras opvꝛtet ſuas inſpicere ſi aſſunt maculas quas abſtergant. ſi autẽ deſunt ſum ma diligẽtia ſe pᷣſeruent. De incredulitate. Capim II M pꝛincipio euãgelij mintnt i ne ſtlio ſibi naſcituro incredulus.et vſq; ad ꝓp⸗ miſſi euidentiã mutus efficit᷑: quia in dubiũ ſu ſcipere nõ debebat. quod in tanta certitudine ab angelo dicebat᷑ Mam vlut graue peccatũ punitur infidelitas: vbi diuina claritas indubitanter elucet. Sed hmõi pu nitio queſtionẽ nõ modicã noſtris animis ingerit cum tam ſubito talib apparitõnibo credere nepbas ſit ꝓpter illuſiones et immiſſiones circa ſenſum: quas mal? an⸗ gelus ſepe fecit. Sed aliud eſt cum de illo qui loquitur aut de verbo qõ loquit̃ dubitat᷑ et aliud eſt quod nõ cre⸗ dit diffiſus.aut ex pᷣactis ſignis welit eſſe còfiſus. Nam gacharias nõ dubitauit de loquẽte angelo ſed de ſuo pꝛe miſſo.nec queſiuit ſi angelus aut quis.aut qualis.aut a quo miſſus eſſet:ſed quõ ꝓmiſſum fieri poſſet. Crede re igitur debebat ꝓmiſſum qui angeluʒ iam credebat a o miſſum. Et ipᷣe ſignũ querebat diffiſus:qui de an/⸗ gelo iam erat quodammõ certus: Sed wre credenduʒ nõ omnibeſſet:ſi de loquentibo et noua talia nuncian⸗ tibus dubiũ eſſet. Sed quoniã nõ eſt noſtre intentio⸗ nis in euangelio aut in eplis volumina cudere.ſed ſolũ enodare cauẽda.et clarefacere faciẽda.ideo queſtiones repugnatõnes et ad ꝓpoſitũ nõ cõferentia dimittamꝰ: intentũ pꝛimũ humiliter pſequentes. De ſuperbia. CKaplm III Rima euangelij pconiſſa m carne degens. ma⸗ p ter cõditoꝛis euãgelij virgo maria:que anteq; euangelium cõderetur ipᷣa ſeruauit. anteq;ᷓ pᷣdi caretur in virtutibo tenuit:anteq; notũ eſſet ſcoõm euã⸗ gehum virit. nondũ ꝑ verba perceperat. et eius moꝛib⸗ ſe muniuit:nondũ erãt euangelice pꝛedicate virtutes. et ipᷣas ſocias habuit.Mõdum cõditoꝛẽ eius cõceperat. et euangelica erat:nam euangelij editoꝛ ſibi anteq; filiꝰ factus eſt doctoꝛ.in renouatione vite facte ꝑ filium dũ ipᷣm ferebat in ſuo ventre diuine cõceptum.cõtra euan gelij aduerſarios pꝛimo clamat: inſinuaans peccatoꝛes omnes mente ſuꝑlvs: male ſibi placentes.incedentes in altitudinẽ magni coꝛdis.diuinis voluntatibus in eu angelio palefactis.animi et moꝛũ cõtumacia reluctãteſ a potẽtia ſui filij diſpdendos! Fecit inq̃t oĩpotẽs dey po tẽtiã in bꝛachio ſuo filio certe ſual diſꝑſit ſuptvs men cacharias de iohã⸗ te coꝛdis ſui Et potẽtes ſeculi huius in ſuis viribo cõſi dentes.nõ in foꝛtitudine illius qui ꝓ nobis factus eſt in firmus.deponendos pᷣdixit.quia bꝛeuis eſt omnis mũ⸗ di potentia. et velut tela omniũ ſuccidit vita:et velut ſti pula tollent᷑ a vento. qui carnẽ bꝛachiũ ſuum a potentiã poſuerũt · Et ſequit᷑ vacuitas gratie atq; gloꝛie nõ replẽ da.quotquot tpales diuitias queſierũt quos in ſuo dul ci cantico duabs ſentẽtijs cõdemnauit Depoſuit potẽ tes e ſede: diuites dimiſit inanes Tria ſolũ aduerſuʒ malos inſeruit.que tunc et nũc ꝑfidos tangũt iudeos atq; paganos in vita euangelica coꝛruptos:et a ꝓfeſſio⸗ ne retrogrados cheꝛiſtianoss. De odio. Capitulum IIII ⸗ „»„ Ata mente atq; cõſideratione tractandũ eſt. qd in peumoꝛdis cheiſti naſcentis eraduerſo dete⸗ ſtabiles patenter exoꝛti ſunt:imo eoꝝ mala ne⸗ fanda crudeliter patuerũt.vt vita chꝛiſti ieſu ex contra⸗ rijs conclareſcat:et ſua ciaritas monſtraret in tenebꝛis peccatoꝛes. Igit᷑ nato dño ſtella noue claritatis apparu⸗ it:excuius fama turbatus ſxrodes parẽ ſeu ſupioꝛem in regno.aut ſui regni ereptoꝛẽ ſuſpicatꝰ expauit. Qui ſtatim in lumine ſtelle quod audierat exarſit in odium: et falſum ſpondens obſequiũ.moꝛtẽ minabat᷑ in xpᷣm. Quẽ nõ ſingulariter reperiens.in cõmuni repire ſe cre dens:a rabie dialbulica excitatus.iniuſte interfecit ꝑuu⸗ los iſraelis.Quid in iſto aliud ſignat᷑ herode.niſi mũdi tyranni.qui lumen ſtelle.veritatis vicʒ vbiq; fulgentis in animo odiũt depꝛehendi nolunt. Ců viderint verita⸗ tem manifeſtã fieri repꝛimũt:aliud lumẽ numinis aut hominis qᷓ; ꝓpꝛiam rgtanni nõ ſufferũt. Equalẽ non patiunt᷑:ſuperioꝛẽ inſidijs cõpꝛimunt. Quemlibet ſtu⸗ dioſum arte.moꝛib elegante a natura dotatũ. eoꝝ que poſſidet ſuſpicant᷑ raptoꝛẽ.et alioꝝ bonitatẽ. ſuum eſti⸗ mant detrimentũ:et ꝑ ſuperbia aduerſus omnẽ celeſtẽ gratiã.lumen atq; doctrina inſurgũt odiunt et confun⸗/ dunt. Quid ꝑ hunc herodẽ niſi mundi ſapiẽtes.qui pite ter nature curſum aliud euenire non credunt. cũ nati uitatẽ noui regis nouitati tribuerint ſideris Repꝛobit ſi fuerit iam euentũ.qui quandoq; credere ſwondent t· exploꝛent.et vt interimant ſic exploꝛant et falſum polli,/ centur obſequium vt decipiant. et omnem puritatem et vite mundiciam de celo venientem occidere querũůt: virtutem odiũt.dirigentem in celũ. Qui cum herode terrenũ tyrannice dilgunt regnũ.nec parcũt innocenti bus eoꝛũ vitam ꝓ nihilo eſtimãtes:illis ſolum parcunt quos ſciunt poſſe tenere ſuhiectos.a quibo nequeũt in⸗ ferre iacturã. Cõſilia omniũ ad ꝓpꝛiũ querũt arbitrium vt volũtas oĩm ſit in malũ: WM De vana gloꝛa. CLCapitulũ v LAterius autẽ noſtre mentis intuitũ dirigente v videam quid in iſto herode veritas omnia lu/ ſtrans intendit: qui aduerſus chꝛiſtũ nondum fantẽ imo in cumabilis vagientẽ in tanta ſeueritate cõ⸗ ſurgit. vt ꝓpter ipᷣm ceteros quos eſtimat ſimiles dedu cat in necem. Et nimirũ ꝙ aduerſus mũdi dñm in car⸗ ne iam natuʒ. initiatoꝛ? noue vite.fundatoꝛẽ eccleſie.fa bꝛicatoꝛẽ ſcale aſcenſionis in celũ.fugatoꝛẽ demonũ.ſa⸗ nitatũ ommiũ largitoꝛẽ. ꝑſecutoꝛẽ infirmitatũ viſibiliuʒ et inuiſibiliũ piter et deſtructoꝛẽ.reſuſcitatoꝛẽ moꝛtuo⸗ rum imperioverbi ſui.operatoꝛẽ diuinoꝝ in carne.⁊ hũa nox in diitate fontalẽ virtutẽ et radiũ omnibꝰ pꝛeualen tem.ſolũ ſua roluntate cũ woluit coꝛpaliter ſuccumben tem cõſurgit. Qð ſi moꝛaliter et miſtice intelligere cu⸗ pimus: interpꝛetato eius nomine cognoſcemus. He⸗ rodes interpꝛetat᷑ gloꝛians in pellibus:ſeu pelliceus glo rioſus. Vlide igitur quis eſt hic qui coutra chꝛiſtum in t 4 Liber octauus De vicis exoꝛdio ſue natiuitatis inſurgit.et qui ſignantur in ipᷣo cognoſce.Apparente deſuꝑ vita que ignorabat᷑ in terris et celoꝝ gloꝛia emiſſa de ſuperis:mundi gloꝛia cõturba⸗ tur. Et dimiſſo cõgreſſu quẽ chꝛiſtus et eccleſia cũ re⸗ pPꝛobis in herode ſignatis miſtice ſemꝑ habet.qui pecca⸗ toꝛes in ipo ſignant᷑ intendimus:p eo ꝙ cõtra vicia de⸗ clamamus.q́;obꝛem homines mali fiant vt caueât eno⸗ damus. Pꝛoinde in ipo herode pelliceo gloꝛioſo ipi pec⸗ catoꝛes intelligũt᷑ qͥ de pelle atq; in pelle ꝓpeij coꝛpis glo riatꝛenutriẽtes delicioſe vltra qua deceat.et fouetes ꝑ⸗ amplius q; natura requirat Et ob amplioꝛẽ gloꝛia ꝑ dã natam arte ſupgrediunt᷑ natura:vt capillos cõtoꝛque⸗ — ant et artificioſe ad flauitate deducant. Etia nouaculaʒ arte tonſoꝛiã plus debito ſepꝑe aſcendere ſaciant ſuꝑ bar bam:vt ſepius viri niſi coꝛpis habitus diſtinxiſſet mu⸗ lieris effigiẽ pꝛemonſiraret. Mulieres vero ex varijs fu camentis in pelle coꝛꝑis ſuꝑgrediunt᷑ naturã: et q;tum in eis eſt in facie cõfundunt gratiã chꝛiſtianã. Mon eni niſi a dialulo et cõſentaneis eius fuit inuentũ:ꝙ in chꝛi ſtiano coꝛꝑe atq; in vultu pꝛeterq; naturalis coloꝛ alius Er ſocietates cum herode ꝑſequente chꝛiſtum adderet᷑. habent/qui magis gloꝛiant᷑ in humana pelle fucata colo ribus:delibuta vnguentis.ſuꝑcilijs depilatis.cute pten la.cõtoꝛtis crinibo.adhibitis varijs in capite oꝛnamen⸗ tis: q; in chꝛiſtiana gratia.que per fidei virtutẽ atq; ba⸗ ptiſmi virtualiter eſt in eis. Sed pꝑticipiũ habebunt cũ demonibo.qui cum herode gloꝛiant᷑ in pellibo: in quaruʒ gloꝛia chꝛiſtũ pſequunt᷑ in moꝛibus.Ad herodẽ autem omnes ꝑtinent.qui matrimonialia iura tenetes.magii gloꝛiant᷑ ꝙ vxoꝛes aut viri habent pulcras facierũ pelles q; pulcras mentes.et magis exultant ꝙ pulcre pulcri ſunt.qᷓ; ꝙ cõiuges ſimul ſunt.et iocundius gaudent de L lcun dinis. q́; de bono humamtatis atq; virtu⸗ t quotqt de alijs neceſſitudine qualcũq; ↄunctis extollunt᷑ de pulcritudine pelliũ.herodẽ ſequunt᷑ pellice unm gloꝛioſum:deſpiciũtq; chꝛiſtũ diuinitus gloꝛoſum Sed quia pelliba ꝓpter tuitionẽ a frigoꝛe circundamur hyrodiani ſunt qun gloꝛiam in eis non neceſſitate ſectan 6 tur. Scribimusſepe pelles ſcripturali artificio aptita⸗ tas.ex quibus varie naſcitur mala gloꝛia.et plerũq; ta lis exoꝛitur: vt ad infernum demergat hmõi gloꝛioſos. 2 Gloꝛiat qui naturalez ſcientiã appꝛehendit in cartis. vt ꝑ hmõi gloꝛiã.ſepe quis cõtemnat et gratiã:et ꝑgloꝛiã ſilogicandi: ſcientiã ſanctã dei. Et in celo habitare ſe cre at. et cõpꝛehendere ſiderũ omnẽ curſum.qui aſtroꝛuʒ ſigna et vias.codaicum et equinoctialẽ circulũ.et epyai cdlum aſperit in cartis vt dum planetarum naturam et curſum ſcire ac equare ſe credant: iudicia ꝓferunt.vñ wlut futuroꝛũ enunciatoꝛes.ſecretoꝛuʒ dei cognitoꝛes i1naniter gloꝛiant᷑. Sed ve hominibo ſemel et ve iterũ:q ad gloꝛiã in pellibo ſcientiã aliquã didicerũt. Nam bero⸗ dis facti amici et ſimiles:ſed chꝛiſti facti ſunt inimici at . Grebelles. Ymplemus plerũq; pelles male queſita pe⸗ cunia.et pfunctoꝛiã cum herode captamus gloꝛiã: quã⸗ doad conq burſa plena pendet. Et wre cu lxrode xpᷣm pPauſpere egenũ pſequut᷑:q de pleĩs pellibo gloꝛiãt᷑. Cin gumus tractas linealit᷑ pelles. et er eis capita oꝛnan are ſtiſh.⸗ ſepe i inſig exhis tollerabilis eſſet vita.lH cei gloꝛioſi:et chꝛiſti ſunt cõtemptoꝛes quoſcũq; figu, equoꝝet quato auro atʒ argento Innulato de ſemilunu lato.cõtoꝛto atq; retoꝛto vermiculato atʒdiſtẽto. ductili 10.7 irradiato coloꝛibo. ſiguris imaginibus inſignitoin clericis et laicis.pᷣlatis et ſubditis.dñis et ſeruis:q; meus ſermo ipa ne nat. i rie plo: ii pellibus his oꝛnatiuis manifeſta öſtumit oneliau i poꝛtat. 310 1pa nequ experientia magis cla erodiãi ſunt taliter pelli rat herodes. Similiter calciamus ad inanẽ gloꝛià pel⸗ les.appo ſitis ſepe coloꝛibus ſoꝛanmnnibo multis factis vt non ſolum in fade ſed in pedibo velit calciatus pel⸗ libus cõſpici. et ad inſpectionẽ ſuoꝛũ pedũ ipemet coga tur inflecti:vnde ſe ſentit inaniter gloꝛiari. Herodianꝰ eſt et ſuo modo atq; moꝛe ꝑſequunt᷑ chꝛiſiu:qui ad va⸗ nam gloꝛiã.nõ ad neceſſitatẽ calciamentũ hiſtrionicuʒ De choꝛeis. Capitulũ vx Oaptant᷑ ſepe pelles ad tympana ⁊ cymbala fa c cienda.vt ex tactu vario multiplex et varius ſi⸗ at ſonus.ad cuius ſonituʒ choꝛea ducit᷑ hoim et mulierũ.iuuenũ et puellarũ:vt fiant amfractuoſi ꝓceſ⸗ ſus. Et merito. quomã ab ipis chꝛiſtus derelictus eſt re ctus.ſine quo inceſſus omnis eſt toꝛtus. Et ſingulari⸗ ter ſaltant pleriq;: toꝛquetes actib membꝛa. Et cantile ne varie declinant᷑ ad ionũ multa cõfirmitate ſonabilis inſenſibilis: et wolubilitate nimia viue vocis. Exr quib⸗ tanta et talis naſci᷑ gloꝛia:vt a pluribo et plerũq; diui⸗ na cõtemnant᷑ miſteria:et innumera fiant peccata. Di⸗ mittuntur ſepe miſſe pꝛedicatões et diuine voces in ec cleſia reſonantes.quado pulſant᷑ taliter tenſe pelles: et obſeruantia dierũ feſtoꝛũ a tractarũ pelliũ gloꝛia detur⸗ pat ur lerũq; caſtris patis ad bellũ inducit᷑ ſonituſ pel liũa ad hinꝰ ſoni gloꝛia fit interfectio bellatox. Nõ coͤpe ti herodiana gloꝛia chꝛiſtianiſ:quibo ẽ repꝛomuſia celeſtiſ Mõ expedit gloꝛia coꝛruptibilis et pellicea:quibo incoꝛ⸗ ruptibilis eſt repꝛonuſſa diuina. Mõ decet pelliũ gloꝛiã querere in terris:quibo pꝛeſto eſt gloꝛia in excelſs. Eli⸗ de magnũ et malũ moꝛale miſteriũ qð exoꝛtum de glo/ ria pelliũ quã ipᷣius herodes in ſinuat· Melliceus gloꝛio ſus odit ſtellã.lumen Vwritatis abhoeret.pſequit ur chꝛi ſtum doctoꝛem veritatis:occidit infantes vt deſtructoꝛ puritatis · . De foꝛnicatione. Capitulũ VII Lius pelliceus gloꝛioſus fratris accepit vxoꝛẽ: a pellis pelle placita carnaliter potiretur. vt et repꝛehenſoꝛem iniquitatis tradit ſaltatrici: nec pellis aufertur a pelle. De inceſtu. Capitulũ VIII Onſidera pamplius berodiadẽ pelliceã gloꝛio⸗ c ſam. que filiã pꝛemonuit vt caput ſui argutoꝛiſ erpeteret a rege ſue ſaltationis in pꝛemiũ:quia inceſtum et lururiã gloꝛioſarum pelliũ arguebat. De veriſione. Capitulũ xX IJge alium pelliceum gloꝛioſuz deridentẽ in al⸗ v ba veſie chꝛiſtum: amicum factuʒ ferentis moꝛ tis ſententiã ſuꝑ iym. Lapitulum X Uſpicere vlterius nõ omittas. quoniam alius i pelliceus gloꝛioſus occidit iacobuʒ:poſuit et in carcere petru. Ergo otemplare attentius quid ſupꝛaſata gloꝛia fecit: et nunc moꝛaliter facit. Et perſe⸗ quitur chꝛiſtũ et ſeruos eius:deſtruit virtutẽ chꝛiſtife / ram et appendicias eius.Nec in his in omnibo lna na⸗ ture damnamus acq; cõſundimus. nec artis periciã im pꝛobamus: ſed gloꝛiã abſq; chꝛiſto. et peccatũ quod nõ eſt ex chꝛiſto ſed ex talier gloꝛia ſepe oꝛitur repꝛsobamus Er inaniter et talitr gloꝛiantes peccatoꝛes dicimꝰ. chꝛi. ſti et vite ſue inimicos.animo et doctrina ſentimꝰ.et ab eius humilibus caſtis et iuſtis moꝛibo diſſonantes aſſe rimus:quoniã chꝛiſtus hoꝛum omniũ gloꝛiaʒ humani atq; mundanã nõ queſiuit. oblatã rennuit.ſuis ſequaci bus et chriſtianis omnibus.quibus adhuc ex euange⸗ gilio loquitur interdixit et interdicit:et eternã immaer ceſſibilẽ gloꝛiã repꝛonnſit. . — — et cõtra vicaſermombusdo. Balua. Ne ſimilitudine alioꝑ wno operũů. Capim XI Atera celi tuba ſilueſtre rõale animal chꝛiſti vir a tutibus ſubiugale deſerta incolẽs loca meroꝛi⸗ hus apta pquirens. indomeſticabile hommiby ſociabile angelis immotũ niſi ad diuinũ imperiũ.chꝛiſti pꝛeco baptiſtaq; iohannes vox diuine vocis ad turbas ad eum veniẽtes peccata ꝑ ſimilitudinẽ quiba teneban⸗ tur rememoꝛat:vt ab eis peccatis ipſis et poſteris fiat cautũ dicens. Genimina viperarũ.quis vobis oſtendit fugere a ventura ira Bonũ eſt ꝙ fugiunt mali ſunt qui fugiunt:vt boni fiant fugiũt.Einde ergo mali ſunt qui fugiunt? Quia ſunt genimina viperarũ. Clipera emm ſpecies eſt ſerpentũ.vi parturiũt vipeꝛe:ac ꝑ hoca vi pa⸗ riendi ſunt vipere appellate. In teſtamento eni wteri cingulũ ſacerdotis erat oꝑe vipecino:et in actibo aploꝝ manũ apli pauli vipera muaſit.Nam in eoꝙ vi pariunt eos ſignãt qui ſeipos violentãt ad malũ aliqð peragen⸗ dum:atq; alijs vim pagendi faciũt. Qðõ aũt in vteri te ſtamento cingulũ fiebat oꝑe viperino.coloꝛẽ intendere voluit ille qui dixit.vt nos ſciamus velut vicia pᷣcauen⸗ tes:qð illis fuerat imperatũ ad cõſtringendas coꝛpib⸗ Veſtes. Eſt vt fert in illo animali veneniero coloꝛ ethe⸗ reus ad ſuperbiã. rubeus ad inuidiã atq; iram. albus ad omnẽ pꝛiuationẽ virtutis:vt carta in qua nihil apparet depictũ aut quomodolibet ſcriptũ.manũ moꝛdens pau li.omnes qui alioꝝ oꝑa lbona imꝑediũt.plane monſtrãs 1¹ ignem diabuli calefactos:vt apoſtolica patefecit hi⸗ tOela. De cõſidentia mala. Capitulum XII Tpeſſime deceptionis adijciunt᷑ peccato qui cõ⸗ e fidunt in meritis pꝛecedentiũ patrũ carnalium et ſpiritualiũ etiã q́tumcũq; ſanct oꝑ meritis ꝓ pꝛijs nõ adiunctis:his ſolũ exceptis.qui viq; ad capaci tatem virtutis et vicij nõ wnerũt. Pꝛoinde eiſde tur⸗ bis iudeoꝝ in paternis cõſidentib meritis. talẽ fiden⸗ ciam amputauit dicens Ne ceperitis dicere· patrẽ ha⸗ bemus abꝛaã hoc eſt.vt merito eius circumciſionis et ꝓmiſſionis ſibi facte tꝑe in eiuſdem. Quoniaʒ hec nec ipᷣius nec vllius puri hominis alterius merita ſufficiũt ad ſalutẽ.nec ad aliquã alquox peccatoꝝ alolitionẽ nec ad futuroꝛũ pꝛecautionẽ:niſi ſtudia ꝓpꝛia cõiungantur Quid enĩ ꝓfuit cham.quid iſmael.quid eſau.q̃d dine. ꝙ patres carnales habuerũt ſanctos: Quid iude:quia ſanctũ ſanctoꝝ et magiſtrũ habuit chꝛiſtũ.quid multis ſubditis qui ſanctos habuerũt pᷣlatos.qͥd ſuccceſſoꝛib omnibus qui tot et tales ſanctos fide coſpiciunt pᷣceſ⸗ ſiſſe. et ſibi vim virtutis et moꝛũ ſtudiũ abſtulerũt. Si cut enĩ ꝑ diuinã iuſticiã vnius peccatũ alterũ non obli⸗ gat:ſic pᷣdeceſſoꝛum iuſticia poſteros a malis nõ liberat nec ad beatitudinẽ ſaluat. Ideo ſecutus adiunrit Faci te ergo fructus dignos penitẽtie nõ in alioꝑ iuſticia cõ fidatis. Et ſterilem a moꝛibochꝛiſtiferis vitã.ad ignem iudica uit eternũ:velut arboꝛ infructifera.igni tradenda tpali ſuccidit᷑ dicẽs!. Omnis arlvꝛ que nõ facit fructuʒ lnũ excidet᷑:et in ignẽ mittet᷑ Ad idem pꝑtinere demò ſtrans omnẽ leuitatẽ a qua eſt oĩs opis boni fructus ex/ cuſſus:put a paleis fructus eius. cũ adiunxit Paleas auũt cõburet igne inextinguibili. De tentatione. Capim XIII J Oſt pconiſſam euangelicã et pꝛeconẽ:ad opera p tionẽ legiſiationẽ ipius iudicis wniamus. Sʒ quoniã liber iſte intendit potiſſime de vitandis atq; agẽdis moꝛibus chꝛiſtianis. omittentes ergo q̃ tpa liter et eterne realiter et miſtice. differenter et varie.ſi⸗ guraliter et phetice. mala colligi poſſunt er teſtamento vteri. ad claras maloꝝ elucidatõnes nobis in quos ſi⸗ nis ſeculoꝛũ obuenit in nouo teſtamento factas ſolum mõ intendamus: ad ipa dirigentes odiũ coꝛdis. actuns q; cautela. a verbis ſaluatoꝛis mala diſſuadentis ſume⸗/ tes iniciũ:cum nullũ viciũ a tꝑe mnouatõis eius tacte pipᷣm cõmitti poſiit.niſi cũ appetit qd appeti denegauit aut cũ cõmittit᷑ qð ꝓhibuit.neq; virtus ſui nois et pꝛe mij ſoꝛtitur eſfectu: niſi c diligitur q ipe dilentt. er ſi⸗ gno verbi actus dihgendũ monſtrauit. Aut igitur qð imitabiliter fecit:qma multa fecit que nõ ſunt imitabi⸗ lia ſub pcepto:aut nieri ſine intermimone madaint. Mẽ pe ipſe ſaluatoꝛ iam in etate triginta annoꝛũ. poſtq; ᷑m altitudine ſapietie ſue mundo diſpoſuit palam fieri. ad uerſus dialulũ in delerto reluctans. in nullo ſibi acute tetanti pꝛeſtauit aſſenſum cõmonefaciens non relarari ab aliqua pfeſſione virtutis cũ ex lapidibo panes nõ le⸗ cit. ad eibu ieiunia nõ ſoluturus: necaliquid p oſtenta⸗ tionem fieri cũ de templi pinnaculo nõ moꝛe pennitere auis volauit ad terras.ieruans in ſe nature hois grauis tatem. Et immane peccatũ aſſeruit tẽtare deũ: cum re⸗ colit nõ tentandũ.entãt ſiquidem.qui ex humana ſa pientia et otentia et viribo a deo collatis habet quid fa ciat:et his ligatis deum inuocãs. aut tacens. periculis ſe cõmittit. aut agenda ꝑ eum nõ agit.pꝑ alios neri pᷣter mittens:nec ſcuto ſe ꝓtegit ad cõtraria.alteri aut deo ſe ꝓtegendũ cõmittens. Hreuiter de tentat:qui quod ſi bi fit et taliter expedit facere atq; incumbit. alteri et ali⸗ ter ſe cõmittit.Nec acquieuit ſacre ſcripture quã ſibi fal ſo diabolus fuerat interpꝛetatus:quia nepbas eſt in ſcri ptura ſacra ſenium habere diſtoꝛtu Et diuitial ꝓmiſſas cõtempſit.idolatriã increpauit.alicui creature cultum diuinu ꝓhibens exhiberi ſlolu deum inſinuas adoꝛandũ Et in his ommibo et in nullo diallo dum tentat pᷣſto fieri declarauit:led ex cõtrarijs grande decreuit genera⸗ ri peccatum. Z De curioſittte. Capim XIII Tin expꝛobꝛatione quam fecit nacareitis item e poſt egreſſum de deſerto in galilea arguit pecaa tum curioſitatis in expetitòe miracuioꝑquado dixerũt Quãta audiuimus facta in capharnau ſin ci⸗ uitate ſamaritanoꝝ ! fat et hic in patria tua Miam expe tere miracula curioſitas eſt.que peccatũ eſt:quia his in tendit que nõ ꝓſunt.ea querit que nõ expediũt.ea me⸗ ditatur que moꝛibo chꝛiſtianis et vite nõ cõferunt que in nouitatů actione animù occupant.et a writatis con⸗ templatione ſuſpendunt. Et viſibilibo intenta ꝓdigijs. coꝛpalia facta cõtuita.inuiſibiliũ et ſpiritualiũ conſola⸗ tione pꝛiuat᷑:et inutilis magnipendes ab vtihbus ſe ſe⸗ cernit. Et manme iſt tacite arguunt᷑:quia nõ petebant miracula fieri ad credulitatẽ.ſed ad viſionẽ nò ad intel lecctum:ſed ad oculũ acꝑ hoc eoꝛũ infidelitas repꝛobat quia nõ ꝑ verba iuſta credebãt:ſed miracula curioſa q̃re bant. Que quotiensa chriſto et ab aplis facta ſunt.qᷓ; uis facientiũ oſtendãt virtuteʒ et virtutis oꝑationẽ.tñ eoꝝ ante quoꝛũ oculos facta ſunt.fidei oſtenount inſir⸗ mitatẽ:qui aliter nõ credidiſſent ſi miracula non vidiſ⸗ ſent. Sed ob hoc faciebàt vt ad fidem inducerent aut inductos in ſide ſondarẽt. Sed hi nacareite credituri ꝑ miracula nõ erant · et chꝛiſtũ in aĩo wut ciuẽ domeſticũ Teridebãt.culus ſe dicebãt parẽtes agnoſcere:nec crede bant ipᷣm eſſe diuinũ.quẽ inter eos agnouerant huma no moꝛe nutritũ. Idcirco ſaluatoꝛ pᷣqixerat quia in pa tria ſua ꝓpheta nemo acceptus erat Et in fide vidue ſa reptene et naaman ſyrite obedientiũ miſſis ꝓphetis.o⸗ ſtendit quales eſſevult qui miracula petunt:quales nõ ſunt nacareite ac multi qui querũt. In his eos inſinu/ at peccatoꝛes:qui ad credendũ ꝑ verba ſiue ꝑ miracula —- Liber octauus De vicus ſunt in animo pꝑtinaces. In quibus hominibus adhuc maius peccatũ oſtenditur: qui auditaveritate pamphus tepꝛauant᷑. Aceidit ſepe ac euemit multis vt qui ab aliqᷓ iniquitate detinent᷑ auditaveritate ad maioꝛa picula mo ueantur. put iſti nagareite fecerũt.qui repleti ſunt ira ſupbia. vbi ad veritate et argutione de buerũt colla ſub⸗ mutere: adijcientes ad malicie cumulũ.cũ ipᷣm extra ci uitatẽ eijciũt ⁊ ſupꝛa monmtẽ ad pcipitandũ inducũt eos ex damnatis moꝛibo deſignantes. qui mente depꝛauati ſunt. et vritatẽ rectũq; ſermonẽ ? dulce repꝛchenſionẽ eijcit extra mentes:et chꝛiſtũ et omne qð rectu eſt de ſeipis pꝛecipitat per ſupbie montẽ.imo ꝑ mente tumẽ⸗ tem. Igit᷑ qui legis hec mala duiu. LCõtra diuites. Capitulũ XV Oſt beatitudinũ veclaratione que nunqʒ audi⸗ p ta fuerat ſup terrâ: increpauit diuites et huiuſ mungi quònbet duectoꝛes. Quos auũt ſaluato⸗ increpat:incunctanter opoꝛtet credere pꝑeccatoꝛes. Elñ ait terrendo ? ꝓuocando ſaluato?l Ele vobis viuitibus qui habetis hic cõſolatione veſtrãa nõ diumã. Quoꝛuʒ eni cõſolatio eſt hu mana er electõne atq; affectu.pꝛiuã tur diuina. quoꝝ tpalis. pꝛiuant᷑ eterna: quoꝝ coꝛpoꝛaliſ pꝛiuant᷑ in aia.quoꝛũ in via. pꝛiuant᷑ in patria quoꝛũ in naturalibo ſolũ eſt cõſolatio.a bonis gratie nõ fouentur. Et quoniã pꝛimũ in generali montis pꝛedicatõe ſalua toꝛ ad paupes beatificũ wrbũ emiſit:ſice regione ad di uites pꝛimã increpationẽ in eadẽ pꝛedicatõne oſtendit Vdcirco in euangelio cõtra ipᷣos in uemire poterimꝰ?:hic abſq; intermedio annectamus. Mepe frater quidam carne qui aduerſus fratre interpellauit iudicẽ et diuiſo⸗ rem.omniũ ſaluatoꝛẽ.qui nõ venit iudicare ſed ſaluare nec diuidere ſed vnire.increpationẽ accepit a dño ſe iu⸗ dicem et diuiſoꝛẽ in talibꝛ denegantem: aduerſus auari ciam wro et eius inſufficientiã verbũ neceſſarie cautio⸗ nis emiſit. Et vt clarius innoteſcat:petitionẽ hoĩs et re ſponſionẽ ſaluatoꝛis piter audiamus Ait ad eũ quidaʒ turba. Magiſter dic fratri meo vt diuidat mecũ here ditatẽ. At ille dixit. Homo:quis me cõſtituit iudicẽ qaut diuiſoꝛem ſuꝑ vos:Diritq; illis. Vlidete ⁊ cauete ab o⸗ mni auaricia:qꝛ nõ in abundãtia cinuſqᷓ; vita eſt ex his que poſſidet Quid igit᷑ ꝑ hanc ſententiã nobis iſta ſcri ptura inſinuat.niſi quia cum pꝛima increpatõne ꝓ ꝑte cõcoꝛdat: Dirxerat eni. Ve vobiſ diuitib qui habetis cõ ſolationẽ wſſtrã voluntariã ⁊ pꝛiuatã.nõ ꝑ voluntatẽ dei et charitatẽ ꝓximi.qua carẽs et poteſtate ꝓpꝛia et ↄſola⸗ tõne delectatus.frater iſte petebat a fratre recidi:vt ſibi eſſet ꝓpꝛius qui debebat eſſe cõmunis.Et qui debebat eſ ſe vnitus:diuiſus fieri appetebat. Oiuiſionis et deciſio nes a ꝓximis et ꝓpinquis cauſa:diuicie ꝓpꝛie extiterunt Bed quoniã aĩa vna et co:ꝛ vnũ cõſolatio vna.omniũ debet eſſe in dño.exequi qò eſt diuidere dñs inſiciat᷑: et vitã coꝛpoꝛalẽ atq; ſpiritutalẽ.tꝑalem atq; aternã in di⸗ uitus aſſerit nõ haberi. Sed coꝛpalis in ꝓauetõne na⸗ ture.que in paucis aut modicis còtentatr᷑. et ſpiritualis in verlo vite. et tpalis in diuina ꝓuidentia qᷓ;tũ ſibi pla⸗ cu erit ꝓrogare oĩm vitã:et in ſuꝑms muneribus cõſtat eterna. Idcirco parabvlã cõtra diuite hic cõſolari que⸗ rentes.d ſubita vite huius extinctõe ſubiecit. Wo⸗ minis cuiuſdã diuitis vberes fructus ager attulit:et co⸗ gitabat intra ſe dicens. Quid faciã:quia nõ habeo quo cõgregem fructus meolſ. Et dirit. Hoc faciã. Deſtruam hoerea mea et maioꝛa faciã.et illuc cõgregalo oĩa que na ta ſunt mihi. et lona mea :et dicã aĩe mee. Anima mea habes multa bona repoſita in annos plurimos. Requie ſce comede bibe epulare DHixit aũt illi de?. Stulte: hac nocte repetent a te aĩaʒ tuã. Que aũt paraſti cui? erunt SBic eſt qui ſibi theſaurixat:et nõ eſt in deü diues. Ygi tur clare ve diuuntibo hic cõſolationẽ habentiby. Sepul⸗/ tus aut in inferno diues inſinuat:qᷓ;dta mala diuitũ con ſolatio faciat· Et quia peccatoꝛes ſunt:ad eternã ma⸗/ ledictionẽ adijciunt᷑. qui in mundo iſto ſatietatẽ querũt Ele vobis qui ſaturati eſtis:quia eſurietis. Ele vobis qui ridetis mõ:quia lugebitis et flebitis. Ve cui benedi xerint omnes hoies Ergo videq; ſit graue peccatũ con ſolatio tpalis: cui pena eterna ſuccedet. Oaxime vero Phibuit diuitẽ fieri ꝑ vſurã eum qui cũ diuitibo hic ren nuit cõſolari.et pꝑhoꝛreſcit alibi tribulari: ideo ſaluatoꝛ adiecit Et mutuũ date nihil inde ſperantes Quia eo ipo vlura cõſtituitur:quo ex obſequijs neceſſario impẽz dendis aliquid in coꝛde ſperat. Q ſi nõ datur peccato⸗ eſt. ſi vero datur atq; recipit᷑ peccatoꝛ et debitoꝛ eſt: ſiue — ſpem ſiue ꝑ pactũ additũ aliquid ſequat᷑ ad mutuum. dumtaxat qui mutuũ dedit.qð miſi ſpe additi aut pacto foꝛmati aliter nõ dediſſet. Er eoipo ’ber fit a crimine qͥ glicui mutuat: ſi nõ aliquid ſperat etiã recipiẽs ſi addat᷑ gratitudine recipiẽtis.qð nõ ſperabat᷑ in aio libere mu⸗ „ . tuantis. Sed quonia difficile fit in hoiby atq; repitur. niſi quoꝝ aĩa eſt ꝑfecta virtutibo vt aliquali ſpe ſuperha bendinõ afficiat. qui obſequiũ pꝛeſtatſed adhuc ummu mnis eſt a peccato ſi ſuꝑrecipiat.ſi ſpem ſuphabendi ſic vi lũ. Na ad gratitudineʒ adinuicẽ hoim natura. ars mos cit in aĩo. ꝙ ſi certus eſſet in ipo tꝑe obiequẽdi ꝙ nihil ſuphaberet. mihilominus ſi ubuenmiret ꝓrimo: dum eum qui retribuit ad mutuũ nõ ſequat maius qᷓ; ante picu⸗ et gratia nos inuitat nec ipam excludũt.imo vt foueant mutuo ſe includũt:nec ꝗdð de gratitudie pcedit in pacta recipientẽ nõ obligat ad crimina. Et ſi obligat recipien tem ꝓpter dſideriũ plus habendi. ad reſtituendũ debi⸗ tum nõ cõſtringit: dum liere quis qð rogatus fuit im⸗ pendit.Ccauendũ eſt tñ ommb diligẽter ne dũ retinet apud indigentẽ qo accepit in mutuũ.is qui mutuũ de⸗ dit nõ accipiat ab illo rependiũ. quia iuſta ſuſpicio oꝛire tur aut iudiciũ:vt ille faceret ꝓpter debitũ ille vero im/ penderet ꝓpter impenſum obiequiũ. Et multi ex indi⸗ gentia recipiẽtes ſubſidia ꝓximoxꝝ: timentes ne ab eis reauferat᷑ qð ſuſceperũt.rependũt ſepe qð cõmode ne⸗ queunt.æc ꝑ hoc nõ cognoſceret᷑ ſi qui pᷣſtitit ſpe merce dis deuicta in aĩo ex liberalitate an ex pietate feciſſet: et qui rependit an ex neceſſitate hoc faciat.an bona et lau⸗/ dabili grat itudine motus rependat:nempe cognoſcere tur ſi obſequẽ ſrecepiſſet qð pꝛeſtitit mutuũ.Et qui ha buit ſolutus nõ teneret᷑ ad debita. Iſta enĩ non ad ſub uerſionẽ animarũ.ſed ad deuotionẽ et cautelã et diſcre⸗ tionẽ fideliũ:ne plus debito faciãt aut timeant enoda⸗ mus. Sed quoquõ ſe habeat oꝛdo rei. miſera eſt peul⸗ dubio cõditio diuitũ quib tãta eſt difficultas ad ſupnũ ingredi regnũ:ad quoꝝ cõpationẽ ꝑ foꝛamen acus faci lius ſit tranſire camelũ. apitulũ xXxVvVI Xquia hec et alia opoꝛtebat ᷣm diſpenſationeʒ e eius qui cũcta ꝓſpectat mũdo ꝑ viros idoneos nota ſieri·p hoc ſiquidẽ ipe ſaluatoꝛ pꝛimuʒ le⸗ giſlatoꝛes.et euangelij noui futuros ſatoꝛes admonuit ad cautelg ne fierẽt peccatoꝛes in ſeipis:quos ꝑ doctri⸗ nam vitalẽ et noue legis ſacramẽta opoꝛtebat in alijs alvlere peccata. Et q;uis ad ipos pꝛimos euãgelicos vi ros ſaluatoꝛis ſint wxrba directa:nõ tñ ab eius ſenten⸗ tia ſecludunt᷑ euangelicantes et euangelici ſucceſſoꝛes. Vnde poſt increpationẽ diuitũ et mundanoꝝ:ad ipos aplos atq; diſcipulos declamauit Vlos eſtis ſalterre Mahbes inſulſi mundi cõdimentum.habes diſcretõnis chꝛiſtifere fructij. C ſi ſal euanuerit. in q ſaliet. abes — — —— —.0.v mn üAu’— et cõtra vicaſermonibus do. Balua. infructuoſum actũ.habes doctrine defectum: habes di ſcernendi vſum infectũ Ad nihiluʒ valet vltra:miſi vt mittatur foꝛas et cõculcetur ab hoib . Quia qui bonuſ nõ eſt ad qð a deo poꝛdinatus eſt.ad alia ſi qua inutilis eſt.ſed mittit᷑ foꝛas diuina ſanxiente iuſticia.vt ſingilla tim malus luat penas ineuitabiles ſepatus: et vii en⸗ ſione cõculcet᷑ ab alijs qui ſeipᷣm cõſtitutus in oꝛdine ſi bi cõgruo vilipendit.ac ꝑ hoc graue peccatũ eſſe aſſerit᷑. ſi vita doctrinã ſanã opibus nõ cõfirmat. DBerampli us aũt cautos reddit ſatoꝛes euangelij ſui dũs et ſalua toꝛ:lucẽ inuiſibilẽ ꝑ doctrinã inuiſibilis mundi atq; vi ſibilis hoĩs ꝑ naturã eos appellaãs atq; cõſtituẽs los eſtis luxy mundi Diffuſiua ſui lux.ſine ſui minoꝛatõne cõ ſiſtit.Argueret᷑ ergo iſta coꝛꝑalis ſi argutionẽ poſſet ſuſciꝑe:ſi radios ſuos abſconderet.quos indemnis poſ ſet emittere Ygit᷑ fuiſſent illi pꝛimi ſi feciſſent:fiunt pee catoꝛes poſteri ſi abſcondãt lumẽ doctrine indefectibile qð a dño ſuſceperũt.Nõ enĩ lux vtraq; ad ſeipam:ſed ad alios eſt creata. Et in publicis moꝛiboargueret:ſi ci⸗ uitas ſita in montibo ad refugiũ oꝛdinata neceſſitatiſ tẽ poꝛe a calamitate fugientibo clauderet᷑. Pꝛopter qð ſal⸗ uatoꝛ adiecit! Nõ ꝓoteſt ciuitas abſcondi ſupꝛa monteʒ poſita Ciuitas refugij ſunt aplici viri:poſiti atq; fun⸗ dati ſupꝛa montẽ dñi qui eſt dñs noſter chꝛiſtus. Qui⸗ bus aſſcribit᷑ad peccatũ:ſi ſe abſcondunt illo in tꝑe quo fugientes mundi atq; peccatoꝝ calamitatẽ ipox refugi⸗ um querũt. Nã vt lucerna in domo ꝓ vtilitate cõſti⸗ tuta cõmuni et ſine mercede ad indigentes: peccato:es oſtenderet eos.a q̃bo ſub aliqua vaſculo poneref᷑. Inde ſaluatoꝛ ait Neq; accendũt lucernã et ponunt eam ſub modio:ſed ſuꝑ candelabꝛũ vt luceat omnib qui in do⸗ mo ſunt Moc eſt nõ abſcondat᷑ doctrina ſaluificãs:ne⸗ qʒ ponat᷑ ſub modio.cõmodi vicʒ tꝑalis.Gere inexpiabi⸗ le malũ eſt. lucernã ardentẽ doctrinã xpᷣi fotã oleo ſpiri⸗ tuſſancti abſcondere:ad cuius lumẽ indeficiẽs infinite xoſſunt candele accendi. Magis aũt libertatẽ a muneri⸗ bus appetit.iſta lucernalis doctrina que ad libertatẽ vi⸗ te ſuꝑne pequaliter oẽs clamat. Et ſcandalicat nõ vo⸗ cat merces expetita ꝓ doctrina:que nõ de humanis atq; terrenis auditoꝛes reddit ꝑitos:ſed de diuinis atq; cele ſtibus facit ipᷣa ſcolaſticos.Quoꝝ enĩ doctrina nõ eſt de coꝛruptibilibo:p mercede coꝛruptibilia nõ querãt. Naʒ ſi ſecus eſſet lucerna ſub mercedis modio poneret᷑:et p⸗ ximus offenderet᷑ in doctrina. Et docteꝛ doctrinã mo ribus cõtrarijs ſoluẽs.inſinuatã legeʒ virtutũ.opibus turpans.ſic docẽs vt agit peccato damnatõis aſtringit᷑ vt etiã in iſta qua viuimus eccleſia velut ſibi ↄtradicẽs aut hiſtrio habeat᷑. OPꝛopter qð ſequit᷑ Et qui ſoluerit vnũ de mandatis ũtis minimis docuerit ſic homines: minimus vocabit᷑ in regno celoꝝ Quia qui ſcom ꝙ re laxatus eſt alijs ꝓpinat doctrinã:penã meret᷑ eternã.Et vocat᷑ in iſta eccleſia qð eſt regnũ celoꝝ ·velut hiſtrio mi⸗ nimus.Neq; credendũ eſt ꝙ in ſuꝑno regno eum reci⸗ piat niſi peniteat:qui iuſtus eſt dominus. Igit᷑ qui le⸗ gis hec mala deuita. Capitulum XVII Ar»ne maioꝛis excellentie ac pꝛemij euangelium ſeſſe pᷣmonſtrans q; veterẽ legem.que in illa fa⸗ ctione.in iſto ſunt affectõne/phibita:ex quibus vilipenſis fiunt noſtra peccata. Vnde noſtra iuſticiã ad pꝛecedentẽabundantioꝛẽ pꝛemittens.vbi diſſuadebat in teſtamento veteri homicidiũ cum pena. hic ꝓhibetur penitus ira quã ſequent᷑ iudicia:necnõ et cõdemnat᷑ ire ſignũ et verbum cum dixit Qui iraſcit᷑ fratri ſuo:reus . . eſt iudicio. Qui dixerit racha reus erit cõſilio. Qui di/ xerit fatue reus erit gehenne ignis Et mechiã fieri iudicauir ex aſpectu cõcupiſcentia ſubſequẽte:que ſoluʒ er actu in legi veteri damnabat᷑. Permittebat᷑ tũc vxoꝛ Dimitti cum libello repudij ꝓpter duricid coꝛdis iudeoꝝ Munc autẽ niſi cauſa foꝛnicatõnis lex euangelica nõ cõ cedit. Et mechia cõſtituit᷑ ſi aliter dimittatur: et adulte rium ſi ab alio dimiſſa cõducitur. De iuramentis au tem ipe ſaluatoꝛ in ſua lege pſcrip ſit ſeo:ſuma legibus antiquis. Inhibebat᷑ exprenum piuriũ mantiquis.p⸗ hibetur omms iuratio ĩ moderms: ulla ſolũ excepta quã ecc eſiaſtica regula fierip neceſſitate ꝑmittit. et in regi⸗ mine reipublice legũ iuſticia urare cocedit. Vnde ſal⸗ uatoꝛ inquit Audiſtis quia dictũ eſt antiquis: nõ pꝑiu⸗ rabis. Ego auũt dico vobis jad nouã legẽ.que ad nouita tem vocat nõ iurare:ſed ſit ſermo veſter eſt eſt nõ nõ Sepe enim iuratio piurij germen fuit. Et ſi ex ver⸗ bis ialuatoꝛis viuificante doctrinã aduertimus.ꝓhibe⸗ mur bonis noſtris vicia cõmiſcere:ne wonox operu iuſti ciam coꝛã hominibo faciamus cum dicit Attendite ne iuſticiã væſtrã faciatis coꝛam hominibo vt videamim ab eis Qua ſentetia purgauit opa noſtra ab hoim cõpla⸗ centia.Nam impoſiſibile fit ommmno ſᷣm multitudine di uine iuſticie:ꝙ ex noſtris bonis oꝑibo duplici merito ſcʒ ei et hoĩm voluntarie gaudeamus.Ele igit᷑ virtutũ cui toꝛibus.ſi virtus ꝓ diuinis aſſiſtens et ꝓ diumis data a lbonoꝝ ommiũ largitoꝛe.ex pꝛemio ↄplacentia hominũ fit humana.Humana ꝓfecto efficit᷑ virtus ſi gaudet cõ placentijs hominũ et humanis laudibo cõfouef. Et ne hypocritali malo fedarent᷑ facta iuſticie:paulo poſt diſ ſuaſit dicens. Cum ieiunatis:nõ eritis ſicut hyxocrite teſtes De hypocriſi vero alibi tractanda ſuſcepimus. Thkeſaurigare vero ĩ terra: exterminauit ſuo verbo de coꝛdibo hoĩm cum dixitl Molite vobis tłſauricare the⸗ ſauros in terra velut letale mẽtis malũ inſinuãs mul tiplicari opere atq; amoꝛe in puluere terrenoꝛu: qui ſu⸗ pernoꝛum in creatione accepit ſimilitudinẽ.et in gloꝛi⸗ ficatione cõſoꝛtium pᷣſtolatur. Et cum in eodem eug⸗ gelio ſeruiciũ maãmone diſſuaſit: pcul fecit ſollieitudinẽ ſuperfluam infirmoꝛũ. Et ad pacatioꝛẽ habenda mẽ⸗ tem:incerta iudicia de alijs cõdemnauit dicẽsl Molite iudicare et nõ iudicabimini Penaʒ talionis annectẽs dicit In quo eni iudicio iudicaueritis: iudicabimmi I Et velut ſeſtucas alioꝝ peccata nõ grauia cõdemna⸗ re phibuit eos.qui peccatoꝛũ male pꝛementẽ trabem ali quãdo ſen ſibiliter plerũq; inſenſibiliter ſuppoꝛtant. Mꝛoinde velut infructuoſam arboꝛeʒ decidendãa igniq; tradendam. peccatoꝛẽ ſeipᷣm cõſideranduʒ cõſtituit: vt ſterilitatem deuitet. fructũ vero faciat in ſalutẽ. Alio autem in loco ſimilem ſententiam pꝛotulit.cum ſicum per tres annos fructuʒ nõ ferentẽ mandauit paterfami⸗ lias ſuccidi:nam fruſtra occupat terrã. Sic et chꝛiſtia⸗ nus nõ operans in fide trinitatis.in fructu virtutis coꝛ dis oꝛis et operis · in fide ſpe et charitate inutilis eiusvi ta pfiſtit. qui merito flammis infernalibus eſt traden⸗ dus. Et in ingreſſu in hieruſalem ficum habentẽ fo lia et nõ fructus maledixit et illa aruit. Sic qin verbis ſolum ſe nominãt chꝛiſtianos. opera debita nõ habẽtes iam infernales effecti miſi coꝛrecti nõ poſſunt ſperare ſa lutem.ad quam nec credi voluit poſſe ſufficere ſuam in uocationẽ et imperioſam cõfeſſionem. ſua voluntate cõ tempta ꝓpter quod ſtatim intulit. Nõ omnis qui dicit mihi dñe dñe intrabit in regnũ celox. Caplim XVIII Vgitoꝛem vero verboꝛum domini nõ factoꝛem a ſtultum vocauit chꝛiſtus omnipotens in doctri na.et omni ſtabilitate carentẽ.et impotentẽ re⸗ ſiſtere ad ↄtraria cum dixitl Et omnis qui audit verba Niber octauus De vicijs mea et non facit ea:ſimilis eſt viro ſtulto qui edificauit Vmũü ſuam ſuper arenã. Et deſcendit pluuia etvenerũt flumina et flauerũt wenti. et irruerũt in domũ illam et cecidit:et fuit ruina eius magna Fruſtra docetur ſi nõ diſcitur:fruſtrius diſcit᷑ et auditur.ſi nõ ob cauſam qua eſt quod docetur et diſcitur. Habet eni omnis ſcientia ſi nem. Finis ſcientie ſemp eſt idem eode modo ſe habes et qualis eſt ſcientia tals eſt finis eius.Nethoꝛice finis eſt rethoꝛicũ efficere.ac etiam ariſmetrice:et ſimilia eſt c reliquis dicere. Docentis wro et audiẽtis finis. per intentionẽ et actionẽ a fine ſcentie poteſt eſſe diuerius ſexe vero ſcientie et addiſcẽtis finis eſt vnus atq; idem. Sed dimittamus platonicas et ariſtotilicas ſcolas.qᷓ; uis plura nobis poſſent cõferre bona. nec intentionẽ ſci entie ſeu addiſcentiũ ꝑſcrutemur:xedeamus ad ſcolas ſupernaturalis ſuꝑintelligibilis ſi upꝑnaturaliter docetis. philoſophi nos chꝛiſti. Chꝛiſtus eſt doctoꝛ in terris in⸗ ſonans auribus. coꝛda vero de celis illuſtras: qui docet homines ſupernaturale ſcientiam. Et beatus inquit da uid quem tu erudieris domine: et de lege tua docueris eum. Et vtilia docet: vt Eſaias ꝓpletauerat. Ego domi nus deus tuus:docens tevtilia.Ob hoc autẽ docet vt ſi at quod docetur.Nõ emm tlologia aliquẽ beatum fa⸗ cit:niſi redacta fuiſſet in actum. NHec enim paulus ſum⸗ mus theologus beatus factus eſt quia ſciunt:ſed quia fe cit quod ſciuit et dcuit.Thoologicauit imperitos et in⸗ doctos apoſtolos ſpirituſſanctus:nec ꝓpter hoc aſcendiſ ſent ſupꝑna ſi theologiam ignauiter tenuiſſent: nam fuiſ ſent ſtulti qð irrepꝛehen ſibilis ſentẽtia ſaluatoꝛis enun ciat· Qui audit et nõ facit:ſimilis eſt viro ſtulto.Ginis igitur diuinoꝛũ verboꝛum exiſtẽsad finem: eſt ſcire per infuſionẽ aut ꝑ auditum. Omnis enim ſcientie finis ẽ facere:ſcire ꝓpinquioꝛ tamẽ.pceptoꝛium vero diui noꝛũ verbox ſinis iterũ expectans aliuʒ finẽ factio ẽ: ex qua oꝛ namentũ virtutis nanciſcitur faciens. acceptus factus omniũ regi regum. Huius wro finis poſt quẽ nullus fi nis. et ad quem debet eſſe omne initium medium aqui bus alius ſſnis beatitudo eſt que ſolus deus eſt. Gtul⸗ tus ergo eſt qui audit infactioſe: ppter carentiam debiti finis. uius ſimilitudinẽ ſtulticie ipᷣe ſaluatoꝛ inſinuat Stulticia eſt cõdemnabilis ſuper arenam velle domuz cõſtituere. caret enim fundamento:quo nõ firmiter ia⸗ cto. domus nõ cõſurgit in altuʒ. Et ſi foꝛte cõſurgit ſub dita eſt ruine:vt etiam ipᷣi et habitatoꝛi eius non poſſet eſſe remediũ. Stultum igitur eſt laboꝛare in vanũ.ex⸗ penſas perdere:ſeq; mancipare ruine. Arena enim ſigni ſicat multitudinẽ innumerabilẽ peccatoꝛũ.⁊ reruʒa tibiliũ grauantiũ leues hoĩm mentes:in qua abſcondi⸗ tus eſt egiptius moꝛtuusa moiſe. peccatoꝛ tenebꝛoſus damnatusa lege. Homus edificata eſtvoluntas:in his quieſcere habitare ptegi volens. Sed pluuia illuſionũ multipliciũ et deceptionũ huius aeris teſtatũ et flu⸗ mmna mergentia in mari damnatõnis ſine interciſione defluentiũ maloꝛum.et venti tentationũ vanitatũ in⸗ uiſibilium agitationũ irrepabilem fecere ruinaʒ in ma⸗ gnain culpam.vt ab illa ruina maioꝛ fiat in penã:quam repaſſet diuina facta doctrina. Igitur qui legis:hec ma la deuita. ”MV Capitulũ xRxX . Hetern regni pdicationem a peomiſſionẽ plu a res miſit et mittit: ummiſericoꝛdius namnans ſe entẽtia verbi ſui dominus nõ recipiẽtes regni eterni doctrinã q; cdomãa et gomoꝛraʒ. Er quo nobis innuitur q; ſit graue peccatum ex inflicra pena: noreci⸗ pere ſuperna doctrina in membꝛanulis ratioms:et car⸗ talis factionis.Alit etiã tc diſcipulis q́s ad ſupni regni pdicationẽ mittebat. Et quicũq; nõ receperĩt ros neq; audierĩt ᷣmones vtos:exeũtes ſoꝛas de domo vł ciuita te excutite puluerẽ de pediboveſtris in teſtimoniũ eoꝛũ. Amen dico wobis: tollerabilius erit terre codomoꝛũ et gomoꝛreox in die iudicij qᷓ; illi ciuitati Mecipiẽdi ſunt ſuperni regni doctoꝛes. audiendi ſunt diuimi ſermones nam qui recipiũt nõ recipient᷑.et qui nõ audiunt nõ au dientur. Et ꝙ iubentur de pedibus excutere puluerẽ in⸗ herentem. eoꝛum repꝛobationẽ in ſinuat. vt qui aures animas nõ dederunt ad verbum:nihil eoꝛum retineat ad vſum. Sed puluis in teſtimoniũ excuſſus: eos de⸗ clarat inexcuſabileſ ꝓ quibus ſunt tollarati laivꝛeſ. He rens pedibus lutum. ſignum eſt vie itineris et labvꝛis eoꝛum qui annunciauerũt:qð nec excuſari poſſit qð nõ cotmptoꝛes audierũt. Sed excutit᷑ in teſtimomiũ a pe/ dibus.vt ita credant᷑ abijci excuti et ſegregari a cõſoꝛtio beatoꝛuʒ.qui ꝓ deo ⁊ pꝛoximo laboꝛauerũt:quẽadmodũ puluerẽ hmõi excuſſer᷑t. Et qꝛ excuſſio pulueris fit poſt qetã laboꝛis ita pacto mũdi fine. mali ſepabunta lonis. Et quẽadmodũ puluis pedibus herens eſtvilis atq; in utilis:ita reputandus eſt qui diuinis legib⸗ nobilitateʒ et vtilitatẽ nõ acquirit· Et maledictionẽ ſuſcepit terra in adam exoperibus eius: quia nõ obediuit deo. In ſi⸗ gnum maledicte terre in coꝛpibus illoꝛũ excutitũr pul⸗ uis: cõtra eos qui nõ obediunt chꝛiſto. Et velut pulue⸗ res terrena ſectantes.et in puluerẽ reuerſuros oſtẽdit: ſimiliter et leuitatẽ eoꝝ qui diuinis nõ grauidant᷑ ſer⸗ monibus:qui ſic rapiuntura malis cogitationibo⸗ pec catis et penaliter rapiẽtura demonibi vt puluis a ven⸗/ to.Necnõ in memoꝛiam reſolutionis per moꝛtem ercuſ ſio fit pulueriſeævt qui nõ diuino amoꝛe ac celeſti pmiſſo mouentur.ſaltem timoꝛe reſolutõnis in puluerẽ cõuer tantur.ſequanturq; chꝛiſtum.cuius virtute coꝛpoꝛa re⸗ ſoluta reſurgent.aliqua in cõmunionẽ celeſtis beatitu⸗ dinis. aliquavero ad penam eterne damnationis. Sed hoc trepide animũ pulſat. ꝙ peccatoꝛibus cõtra naturã remiſſius ſit in die iudicij q; eis qui nõrecipiunt docto⸗ res et ſermones regni ſuperni.ſcʒ incarnati verbi domi ni noſtri ieſu chꝛiſti. Sed auellatur bꝛeuiter queſtio a coꝛdibus homimnũ.Quoniã omne peccatũ cõtra natu⸗ ram aut contra ſpiritũ ſanctum vt audeam dicere nega re omnipotentẽ deum et eius filium incarnatũ pᷣonde rat.et nolle acquieſcere veritati aut nolle reſpondere ce⸗ leſti.celeſte.atq; ad celeſtia nos vocanti et pꝛeroganti ve niendiviam tribuenti ꝑueniendi gratiã. ediſicanti ppaſ ſionem et cruces atq; virtutes ſibifoꝛmes ad celũ aſcẽ⸗ ſionis ſcalam. Nam acquieſcere veritati reſpondere xo canti.nullum admittit vicium: et q;tumcũq; magnum excludit omne admiſſum. et coꝛrectio ſequitur ſi obedia tur veritati:que a deo in hac vita vwolenti nemini dene ⸗ gatur. Et cum argueret turbam neq; ad pꝛedicatio⸗ nem iohannis baptiſte neq; ad ſuam mouebant᷑.ſed io⸗ hannem nõ manducantẽ neq; bibentem temonũ habe re dicebant.nõ ꝙ omnino iohannes nõ comederet.ſed diuiſus ab hominibo diuiſus ab epulis hominuz ſilue⸗ ſtribus paſcebatur eſcis.ipᷣm autem ieſum manducan⸗ tem et bibentẽ et cum hominibus cõuerſantem. appel⸗ labant voꝛatoꝛem et potatoꝛẽ vin i.peccatoꝛũ et publica noꝛum am ccum pꝛo eo ꝙ ab illo publicano cõuiuium ſu ſeeperat. quẽ a theloneo vocauerat. a cacheo publicano rum pꝛincipe nõ inuitatus inuitari querebat. ac etiam anteqᷓ; vocaretur ſe apud eum manſurũ obtulerat. pꝛe⸗ ter eos qui tunc taliter ſenſerant noſtri tempoꝛis male moꝛales arguit.quia nullius ſancti viri ſolitarij aut do⸗ meſtici pdicatoꝛis exrimij aut boni ruſtici exemplo neq; doctrins mouen.ſed eos laceſcunt iniurijs.diffamatõ⸗ — 4 — — —. et cõtra vicaſermonibus do. Balua. nibus et criminationibus falſis et omnia recta peruer⸗ tunt:ac de omnibus neceſſarijs bonis actibus damna⸗ ta ſuſpitione malũ exiſtimant.et ſiniſtra murmuratio⸗ ne loqutur ſi quis ſolitudini ſtudet.ꝙ decept aut yreticus eſt: ſi cõuerſatur in ceteris. ꝙ familiaris eſt. ſi vacat humilitati· ꝙ hyxocrita eſt. ſi ſilentio et oꝛationi et paci et vigilijs et reſigioni ꝙ ſingularis aut deceptoꝛ eſt. ſi abſtinetie et macerationi carnis ꝙ indiſcretus eſt ſi recreationi ꝙ gloꝛioſus eſt. ſi pacientie ꝙ tinndus eſt ſi iuſticie impatiens eſt.ſi ſimplicitati fatuus eſt.ſi pꝛu⸗ dentie malitioſus ẽ.ſi maturitati fleumaticus eſt.ſi io⸗ cunditati diſſolutus eſt. ſi ſocietati ſecularis eſt. ſi alioꝝ coꝛreptioni pᷣumptuoſus eſt.ſi pꝛedicationi appetito⸗ laudis eſt.ſi deſiſtit remiſſus eſt.ſi habet gratiam homi num adulatoꝛ eſt. ſi adulari rennuit. ſuperbus eſt:obſer uantiaʒ pura temeritatẽ.quietẽ relaxationẽ appellant. orit zdͤini temerarius eſt.ſi temperantie ſtultiſſimuſ eſt. Capitulum XX Texpꝛobꝛatio facta ciuitatibus maniteſtat: q;ᷓ e ſit hoꝛrendũ piculumꝙ chꝛiſti doctoꝛes atz ſer⸗ mones nõ recipiunt᷑ ad iuſticie debitum. Inqᷣt eniʒ Ve tibi coꝛrocam.ve tibi bethſaida.quia ſi in txro ſydone facte fuiſſent virtutes qinxobis facte ſi unt:olim in cilicio et cinere ſedentes peniterẽt. Vleruntamẽ tyro ⁊ ſydoni remiſſius erit in iudicio q vobis. Et tu caphar naum vſq; in celum exaltata:vſq; ad infernũ demerge⸗ ris Quid iſta expꝛobratio auribus noſtre mentis inſi nuat:niſi eos qui verba dei audiunt. videruũt miracula cognouerũt diuina miſteria, pmiſſiones diuinas.cõmi natõnes eternas. mandata. pꝛecepta. cõſilia ꝑceperunt aut ꝑcipere potuerũt et nõ cõuertuntur ad penitentiaʒ. nec reſipiſcunt a laqueis diaboli quibs vinculati tenen⸗ tur. nõ ſubdunt colla virtutibus.nõ mutant in melius moꝛes.nõ reſculpũt naturã coꝛruptam. nõ repercutiũt cõſuetudinem pꝛauã.quoꝛũ eſt indubitata damnatio. et miſericoꝛdius iudiciũ ſit ad eos qui nõ perceperũt cũ damnantur q; ad eos qui audita cõtempſerunt cum re pꝛobantur: Ham ſicut ſtella differta ſtella in ſupna glo ria. ſic anima differt ab anima in eterna pena. vt he acer bius crutientur que notã viam ambulandi ad quã vo/⸗ cabantur ingredi noluerũt: aut poſt ingreſſum abierũt male retroꝛſum. Sed mira dei ſic occulta iuſticia: vt pᷣ⸗ dicatum nõ ſit. aut facta miracula ciuitatibo que ad pe⸗ nitentiam mote fuiſſent. in quarum cõparatione facta eſt expꝛobꝛatio:magis vero ad cõtemnentes facta ſit in crepatio.Quonia vero de moꝛibus agit ur:queſtio de oc culta iuſticia dei dimittitur indiſcuſſa. Supbiam ſpi ritus que multiplex eſt nõ dimiſit intactã:cum diſcipu los a pꝛedicatõne reuertentes de miraculoꝛũ oꝑatione vidit eſſe gaudentes! Nã reuerſi ſunt ſeptuagintaduo cum gaudio dicentes. Domine etiam demonia ſubijciũ tur nobis in nomine tuo. Et ait illis. Vidi ſathanaz ſi⸗ cut fulgur de celo cadentẽ. Ecce dedi vobis poteſtatẽ cal candi ſupꝛa ſerpentes et ſcoꝛpiones. et ſupꝛa omnẽ vir⸗ tutẽ inimici:et nihil vobis nocebit. Veruntamẽ in hoc nolite gaudere quia vobis ſpiritus ſubijciunt᷑: gaudete autem quia noĩa weſtra ſcripta ſunt in celis Ruinã ha⸗ bet immediate annexam. ſupbire bonis:et pcedit ruinã in ipis extolli. Ceſtatur ſalomon:ante ruinã exaltat᷑ coꝛ. Superbia nõ eſt de malis. gloꝛia vana ſolet euenire de malis.iuxta puerbioꝛum ſententiã. Letantur cum ma⸗ lefecerint:et in actibus peſſimis gloꝛiant᷑· De bonis ſu⸗ perbiuit: qui in pꝛimo deiectus eſt. Nihil mali acceperat de deo. ſed tale lonũ quo nihil niſi qui dedit maius erat de quo cum qui accepit:ſuperbiuit in largitoꝛẽ. celerita⸗ te fulguris deiectus eſt: nũqᷓ regreſſurus ad vnde. a uenda eſt ſuꝑbia in bonis nature: noſtri enĩ factoꝛes et creatoꝛes nõ fuimus. Etiã minimũ creare capillum ne mini fuit datuʒ. Accepimus eſſe.ſed ex nibilo:vnde ma⸗ teria creatioms etiã humilitatis et no ſuꝑbiendl exiſtit materia. O ex nihilo eſt: nihil extollendi materie habet Heuitetur ꝑmarxime in ſuperogatis boniſ. Nunq; natu ra miracula fecit: licet fecerit ⁊ facit multa mira. Nunq; natura hoim expulit demones et ſpiritus munſibiles et gereas poteſtates: pꝛeferunt᷑ enim nobis nobilitate nia ture. Superogatiue ad naturã acceperũt a co: qui de⸗ mones verterut in fugam. Magna potentia eſt id poſſe facere quod natura negat. Gonũ eſt hoc.ſed eſt quoddã aliud melius imo vtilus nobis· miraculũ effeciſſe ma⸗ teria eſt gaudendi:ſed reꝑitur potioꝛ in qua ſaluatoꝛ ſu os vult fundari ſequaces. Nam miracula neminẽ aſſcri pſerunt in celo.nec ex eis quiſq; meruit regnuʒ: ſed hoc fecerunt ſine cunctatõe virtutes de quibꝰ ſaluatoꝛ gau⸗ dium cõcedit nõ ꝓhibet cum dicit. Nolite in hoc gaude re quoniã ſpiritus ſerpentes ſcoꝛpiones et ceterg ⸗ om̃e quod nature humane noſcit᷑ inimicũ ſubijciunt᷑ vobis. ꝙ ledi nõ poteſtis.qð etiã ab alijs remouetis:ſed in hoc gaudete quoniã noĩa veſtra ſcripta ſunt in celis. VUnde ſcripta:Nõ ꝓpter miracula:multi enim fecerũt miracu la et damnati ſunt.Pꝛophetauit ſaul et repꝛobatus eſt fecit miracula iudas et damnatus eſt. VUnde ergo ſcri⸗ pta: Pꝛopter virtutes.que in ſacientibus et in recipiẽ⸗ tibus miracula. initia extiterũt. cauſa ſalutis ſi ſalui fa⸗ cti ſunt.nõ miracula que fecerũt aut cõſpererunt.Ac eti am abſq; omni miraculo terrenũ homine fecerunt cele ſtem:et in diuina matricula inter angelos fecerũt ſcri⸗ bi. mirabiliter in terra degentẽ. Oſtendũt miracula ex⸗ iſtentem in agente virtuteaut in recipiente pꝛehabitã fidem. aut animauerũt ad credendũ qð nõ erat creditũ ſeu videbat᷑ impoſſibile ad credendũ.ſed ipᷣa penitus nõ fecerũt aliquẽ celo dignum:nec meruerũt habere cõſoꝛ tium angeloꝛũ.qui nunq; viſibiliter miracula viſibilia operati ſunt ex quibus ſaluarent᷑.nõ ſuſcitauerunt mo tuos.nõ illuminauerũt cecos.non mundauerũt lepꝛo⸗ ſos.et ſimilia que bumana mens miratur et magmipen dit. Sed inſepabilis charitas et firma et immutabilis adłe ſio ad creatoꝛẽ eos fecit eſſe beatos. deſuꝑer diuina largitõne ſupꝛa meritũ reſpondente diffuſa. Et ſi legit in veteri teſtamento multotiẽſ angelos apparuiſſe.mul taq; feciſſe:beati enim erant confirmati.In celo ſcripti erant.pꝛopterea que diuino iuſſu faciebant nõ ampliuſ in celo ſcribebantur. Pꝛedeſtinatio nõ queritvt pꝑfician tur miracula ſed virtutes. Nulla miracula fecerat virgo pꝛeter ſanctificationẽ vterinaʒ nõ meritam. Quinden⸗ na deo per virtutes placuit:et in ſua vita nullum mira⸗ culum legimus feciſſe. YHohannes baptiſta viuens nul la fecit miracula ſenſibilia. et bapticauit dñm.et cõmen datur a chꝛiſto inter natos mulierũ:et ꝑ martyriũ ite⸗ rum magis placuit.Mõ fecerũt miracula innocentes:⁊ cõſtituti ſunt ante thꝛonuʒ dei.Abluti baptiſmate pue⸗ ri:decidentes celeſtia regna ſuſcipiunt· Plura miracu⸗ la legimus poſt ſanctoꝛũ moꝛtem qᷓ; viuentes oſiende⸗ rant:que ſi aſſcriberent celo ſanctos ſuꝑſcriberent ſemꝑ et augerent ipᷣoꝛum meritũ poſt deceſſum.ac etiam pꝛe ter virtutũ opus daretur pꝛemiũ:⁊ poſt cõfirmationẽ liberi arbitrij gloꝛia adderetur. Et ſi expectant gloꝛifica ta coꝛpoꝛa que nõ habent.expectant et alij qui miracula nõ fecerũt:ſed neq; in via neq; in patria miracula meri tum faciut. Merito nempe ſaluatoꝛ gaudere de miracu lis.ſuis apoſtolis et diſcipulis ſuaſit.in chꝛiſtiferis vir⸗ tutibus eos firmãs.que potiſſime illis due pᷣncipaliter S N Liber octauus De vicijs erant:abdicatio penitus omnis m undi.et ipᷣius ſeque⸗ la ireetrouerſibilis firmata in obeditia aſq; ad moꝛtem Et chꝛiſto cum apoſtolis et diſcipulis pſonaliter geren⸗ te in eis ducatuũ.nulle maioꝛes de illis ſeribunt acte vir tutes:q; abdicatio et ſequela in obedientia ſancta chꝛiſti Ervt de pꝛima taceam. in moꝛibo chꝛiſtianis nulla ma⸗ ioꝛ eſt virtus:q; inexceptuate obedire ſancto plato. Hec enim omnes virtutes i neludit. caſtitatẽ. abſtinentia.o⸗ rationem. paupertatẽ. ſilentium. exercitium. etiam ipaz moꝛtẽ includit. Nam ſanctus.ſanctus exiſtens. niſi ſan ctum nõ pꝛecipit.imo ſemꝑ ſanctũ pꝛecipit:et qui ſan⸗ cto obedit: ſanctus eſt. Et hoc eſt vnde apoſioloꝑ et diſci puloꝛũ et ommũ ſaluandoꝝ nomina ſcripta ſunt in ce⸗ lis:de quibop inobedientia angeli apoſtate ſunt eiecti. Ac per hoc in his verbis ommis ſpiritualis ſupbia de di⸗ inms cariſmnatibi. doms. virtutibus. reuelatomibus. ap paritionibus.viſionibo q;tumcũq; veris a chꝛiſto retun ditur:ne id qð eſt diuinu exnoſtro faſtu ſuperbie imneter num vrtatur ſuꝓpliciũ. Que tanto piculoſioꝛ eſt qᷓ coꝛ poꝛalis:q;to ſpiritibus apoſtaticis magis eſt ſilis. Qui nõ de coꝛpoꝛe qo nõ habent. neq; de coꝛpoꝛalib- que foꝛ⸗ te nondũ facta erant.et ſi facta per eos nõ facta erant: ſed de ſpiritualbus quibus vigebant inique cõtra deuʒ vſq;quaq; fecerũt. Igitur qui legis.hec mala deuita. ALALapitulum XXII Nempe cum duo ſint maxie que cauſa damna⸗ n cionis ſi brite teneantur eriſtunt. necnõ occaſiones ſunt maloꝛum atq; wvnoꝛũ.ex quibus cuiuſſibet qualis vita fuerit iudicatur. timoꝛ viq; et amoꝛ.ideo ſaluatoꝛ illoꝛũ timoꝛem a coꝛdibo excuſſit hominũ quo iuſta vita puer⸗ teretur ipoꝛum:aut nõ caperetur ipo tonante in coꝛdib ſuppoſitoꝛũ. Ideo dixit diſcipulis ſuis.dñs et magiſter Molite timere eos qui occidunt coꝛpus.animã autem nõ poſſunt occidere:ſed eum timete qui coꝛpus et aiam wteſt perdere in gehennam Et lucas reſert Dicoxv⸗ bis amicis meis:ne terreamini ab his qui occidunt co⸗ pus:et poſt ſec nõ habent amplius quid faciant Et ali bil Nolite timere puſillus grex:quia cõplacuit patri v⸗ ſtro dare vobis regnum Hocvicʒ innuens. ꝓpter timo rem hominũ nolite peccare.dimittendo iuſticiã. writa⸗ tem.ſanctitatẽ.virtutẽ.ſanctãq; in moꝛibus vitã. Sed ne foꝛte quis diceret.fideʒ ſpem charitatẽ veritate ⁊ ſan ctitate in animo ſermo.ſed timoꝛe perterritus hominũ oꝛe aut opere intermitto:ilico ſaluatoꝛ adiecit &mniſ ergo qui me negauerit coꝛam hominibꝰ: negalv et ego eum coꝛã patre meo qui eſtiin celis . Qu negationem nõ ſolum ad eos qui cõpꝛehenſi ab inidelibus timore pcuſſi ſe negauerint chꝛiſtianos:ſed ad eos qui moꝛib et vita eius euangelio nõ cõſentientibus atq; diſcoꝛdi⸗ bus:nõ concoꝛdãt.inc ad titũ ſeribens aplus ait. cõ⸗ fitentur ſe noſſe deum:factis aũt negãt. Ygit᷑ nõ imme rito eternis adijcit᷑ ſ. ammis.qui aliquo timo:e pauefa/ ctus negauerit virtutem aut virtutis auctoꝛem: aut ꝑ. iniquitatis operationẽ.ſeruum ſe ꝓfitetur dialvli ⁊ pec⸗ cati:quia qui facit peccatũ:ſeruus eſt peccati. Hoc timo re deuicti apłi negauerũt chꝛiſtũ:petrus maxime iura⸗ mento ac ſub anathemate denegauit. Multi ſane timen tes pdere partem vite. totam negauerũt vitam. penam tempoꝛalem timoꝛe vitantes. incurrerũt eternam: pe⸗ cumam diligentes. timoꝛe ne ꝑderent:megauerũt iuſti ciam.?l vicioſa ligatione ſepari nolentes.timoꝛe negs⸗ uerunt vite viam. ne diſpliceãt quibus placere affectãt negando quod iuſtum.timoꝛe obſequunt᷑ ad placitum coꝛrigi aut repꝛelvndi timẽtes negaãt verum ad velamẽ tum ipᷣoꝛum ſubmittendo falſum. Indubitanter in o0 puertantur.aut cauſa ſaluatõnis ſi de mnibus deum negat:qui nõ dei timoꝛẽ ſed hominũ ſu⸗ um poſuit ante cõſpectum. Quoſua doctrina pulſo pee foꝛibus. cõtinuo ad impꝛobationẽ et diuiſione illici ti amoꝛis ſe cõtulit dicens Nolite arbitrari: quia vene rim pacem mittere in terrã:nõ eni veni mittere pacem ſed gladin. Clemi enim ſepare filii aduerſus patrẽ ſuũ. et filiam aduerſus matre ſuã:.et nurũ cõtra ſocrij ſuam et inimici hominis domeſtici eius Amo: vrus nunq; eſt ſine vera pace. pax aute wera filiter ſine vero amoꝛe: quoꝝ aguntur actus in deo et ꝓpter deu.xet in finẽ oĩm. ſt at quida amoꝛ illegitimus:qui a pace mala ſoꝛtit oꝛigiue. Dimiliter ẽ repire pacẽ:que infectũ fouet amo rem. d qu pacẽ mittend in terrã vt eus amoꝛe ĩeſ copulent ſaluatoꝛ denegat ſe wmiſſe: alias gũ̃t cõtra ſe⸗ ipm ſaluatoꝛ verba ꝓtuliſſet cõtraria cum dixit · Paceʒ med do vobis. pacem relinquo vobis:nõ quõ mundus dat ego do vobis. Albi luce dlarius patet:eſſe pacem di uerſam dei et mundi. Elnã dat. atq; iure hereditario di⸗ mittit ſeruis ſuis:alterã velut nequa denegat ſequaciba ſuis. Naʒ pax que intm̃ homines copulat.vt a deo ſe iun gat. diſcoꝛdie eſt et puerſa iuſticia. eternaq; bella nanci⸗ icitur:vt nature atq; doloꝛis bellum nunq́; pace aut al⸗ terius victoꝛia finiaf᷑Ac per hoc nobis et enuclialiter cõ ſulens: ad talem pacẽ gladium diuiſionis appoſuit cuʒ dicit.Nõ enĩ veni mittere pacem ſed gladiũ.icʒ verbum ſpiritus ꝑtingens ad diuiſionẽ talem neceſſario faden⸗ dam: quo emendo tunicvendere iubent apli. Gladius oni etiq iudiciũ veritatis et cognitõnis atq; dilcretõnis inter bonũ et malũ.et bvnũ et melius.mellus⸗ optimũ yt elecno ſubſequat᷑. Quo gladio ſalomõ in duabo mu lieribus amoꝛẽ wrũ ⁊ falſum inuenit. Quo gladio poſt benedictionẽ ſibi a fratre ſurreptã:viuendi remedium remanſit eſau.Quo gladio fit lſepatio ab impfecte ama tis:imo a paſſibiliter et vicioſe dilectis. Vleni enĩ ſepa⸗ re filiũ aduerſus patrem cetera.vt pietas in maioꝛi pie tate vincat᷑et amoꝛ a valentioꝛi amoꝛe ſupetur. Et ini⸗ mici hominis domeſtia eius. Sed ne quis crederet ſal uatoꝛem noſtrũ dominu ieſum chꝛiſtü fontem vin uʒ a⸗ moꝛis et dilectõnis. odiumvoluiſſe immittere. omn⸗ auferre amoꝛẽ nature.et infuſa deſupꝑ gratia chꝛiſtiana naturam amoꝛis ſuis videretur pꝛiuare mu neribus cõ tinuo vlut oĩm pꝛouiſoꝛ et modificatoꝛ adiecit AQui amat patrem aut matrẽ plus qᷓ; me:nõ eſt me dignus. Et qui amat frlium aut ſiliam plusq́; memõ eſi me di⸗ gnus. Ygit᷑ nõ immittit odium ad ꝓrimum.vbi alias pꝛecepit diligere inimicũ.nec cõdemnat iura nature cre ate qu ex amoꝛe creauit.qua legibus adinuicem ſtrin⸗ git amoꝛis ſed duos amoꝛes cõſtituens.hominis et dei amoꝛẽ dei creantis gubernantis redimentis et beatiſi⸗ cantis.amoai hominũ woluit pꝛeualere. vt vnus non ex tinguatur ab altero. nec alter impediarex altero. ſed al⸗ ter alteri pꝛeferar ulter alteri ſubijciatur: vt ſeruata le⸗ ge iuſticie.qui ꝑ ommia eſt pꝛeſtãtioꝛ. in omnib examo re ſit wotioꝛ ominb creatis quocũq; iure diligendis. eti am tibiipᷣi e vna regione cõſtitutis.ſoli deo cuieſt om̃is honoꝛ gloꝛia cõſtituto in altera ex aliqua cauſa quomo dolibet ſuadente opoꝛteret indicere bellum:ſeruare pacẽ tenere fidem. offerre placitum. bellim cum creaturis. pax et ſidem deo.et ſibi ſuum placitum offeratur. Vt ſi aliter fieri nequit ꝓpter deuʒ dimittatur pꝛoximus: ſed pꝛopter ꝓrimum nõ dimittatur deus. Mam omne ius tota creatione in vnum cõueniens. federa dei et omi⸗/ nis ſoluere nequit:ſed iuſticia ppter deum creatuꝛe to⸗ tius federa ſoluit. Ueruntamẽ diuina bonitas tollerat cum ſuo inculpate omnes ſubiectos amoꝛes:ſi ſui amo ris per eos nequaq; iura fraudent᷑. Et ſiſui amoꝛis nõ i⸗ A y pꝛelatus et ſubditusmagi et cõtra vciaſermombus do. Bolua. impeditur debitum: omnẽ amorẽ ſuſtinet in ꝓpinquum Vult etenim dominus omnes dignos diligi iccu diligi ſed pꝛopter eum et in eum ⁊ ad eum.ut qõ ſibi betux pamo reddatur:et dum redditur ꝓximo debitum. ipſe nõ offendatur. Cõparatiue quippe locutus eſt de amo⸗ re.nõ ettinctiue. YInquit enim. MPlus qᷓ; me.lbicunq; vero cõparatio eſt.ibi alicu qualitatis participatio ne ceſſario noſcitur.a duobo aut pluribus:vt ab vnoꝑ ma gis. ab altero participet᷑ per minus. Vnde amoꝛ noſier quedam noſtre mentis eſt qualitas.cuius participatio⸗ nem er omni et tota iuſticia exquirit ſibi ꝑmaxime deꝰ ad pꝛoximos aut ꝓpinquos fieri pꝑer minus permittit at q; cõcedit.vt diligamus quos ipe diligit.quos etiam et creauit atq; redemit:vt conſoꝛmitas ſit noſtri et diuini amoꝛis. Wer ſumme cauendum ne quos diligere per⸗ mittimur per naturã.iubemur atq; iuuamur per gratiaʒ ꝙ in eis no diligamus malicdam. Et ſi de teipo amo⸗ ris cõparatio fieret.teipᷣin deſpice ꝓpter deuʒ et inferas tibi bellum ſi expedit pꝛopter deum.vt pacem ſerues ad eumvt nec ad deum bellũ et pax ſit ad teipm. Pꝛoinde quia ꝓpꝛius amoꝛ omnẽ bonitateʒ excerminat.et omne malum cõmittit:ſaluatoꝛ adiecitl Et qui nõ accipit cru cem ſuam et ſequitur me:nõ eſi me dignus Mic ꝑ cru cem ante tribunal diuine iuſticie ꝓpꝛius ↄdemnatur a⸗ moꝛ.velut omniũ malefactor et coꝛruptoꝛ virtutũ.Hic vnita diuidit.diuiſa vniri non ſinit.fidem nemim ſer⸗ uat.nullum niſi per recipꝛocũ diligit:hic.tyrannos fecit in ciuitatibo:ſeditionẽ excitauit in vꝛbibo.partialitates fecit in puintijs atq; regnis.Hic ſcandala ſeminauit in ſanctis cenobijs et monaſticis viris:et regulares irre⸗ gulauit. MNeſcit ferre iniuriam.facere nouit. denegat pe⸗ tentibus indulgentiã:turbatur ſi nõ recipit. Quod eſt cõmune vellet ſibi appꝛopꝛiare:et qð eſt ꝓpꝛium nunqᷓ; in cõmune deducit. Nunq; niſi ꝓpꝛijs vtintatibus gau⸗ det atq; rimatur. Omnes nihilipendit: ſibi timens mi⸗ nui. neſcit alijs impartiri. In iudicijs puertit iuſtuʒ. in cauſis honeſtũ cõtentiomido deſeruit.vt appareat ſingu laris:ſibi places nõ curat alijs diſplicere Cõmune poſt ponit pꝛopꝛio:et cõmuni vnum ꝓpꝛium pꝛefert. Omni um depopulationẽ nõ curat:ſi eum nõ tangat.Dꝛopꝛi⸗ amoꝛ ꝓculpellit patientiã. oꝛationẽ.et abſtinentiã.et vi gilias execratur · Omnes odit laboꝛes pᷣter llos qui ſu⸗ um pagunt finem. Decollat obedientiã. ſubdi neſcit: re gulari nõ vult. Cloluntate ꝓpꝛia delectatus querit lau dem. agit et loquitur per cõtentinem coꝛdis.et coꝛpoꝛiſ refugit diſciplinam:ſeipſum vicioſe fouet de rebus nõ vicioſis. Qui pꝛo eo dicitur pꝛopꝛius.quia omma ſibi appꝛopꝛiat:gratie nbuit. oſ ſibi dommus et ſeruus. eret diſcipulus:ſibi ſeſſoꝛ et equus.ſibi pꝛudentia et iuſtitia. fortitudo temperã tia.lex et equitas.iudexet aduocatus.motoꝛ et motus lone nature regulis a gratie diſciplinis irregulatus :ad nil alud niſi ad ſe ipſum celatus cuncta facit et pficit. Et omnia ſenſualitati et pꝛopꝛie voluntati aduerſa:re putat toꝛmentum et crucem. Idorcoꝑ crucem peruer⸗ ſe ſe diligentes:imo inexceptũate omnes inuitat:d cs LOQui non accipit crucem ſuam ſcilicet abnegationeʒ ꝓpꝛij amoꝛis et ꝓpꝛij coꝛpoꝛis afflictiuã.ſicut ego accepi meam. mei patris ſolum voluntatẽ perficiens et ſequi tur me nõ ſuas cõcupiſcentias nõ eſt me dignꝰ Oe rito ſaluatoꝛe indignus efficitur: qui eum vita et moꝛi⸗ bus.intentione et animo ꝓut ab ipo agoniſtica virtu⸗ te cõtenditur nõ ſectatur. Elt aute nõ claudatur ſed a/ periatur via noticie ideotis et ſciolis: pprium et neq;a⸗ moꝛem a vero amoꝛe chꝛiſtifero atq; alijs certis regulis pꝛout dominus donauerit ipe diſtinguã. Poſt increa⸗ tum et ſupernaturaliter exiſtentẽ amoꝛẽ et ſuplonũ.et ceum totum et tote wnũ extimũ et intimũ. ſupꝛemũ ⁊ anſimum.nõ localẽ aut ſituatũ.ſed ſuperlatñ a indignũ eſt quidam nature cõditevniuerſalis amoꝛ ſcom minꝰ et pius diſtributus in rebus.aſpiciens pꝛimo in cõdito rem eius cui additus eſt velut in cõſeruatore volentẽ id quod eſt. ⁊ id quod amat aut amaꝛe poteſt. Et inditana tura ommbus a deo ſcienter et nõ ſcienter. rõnabiliter et aliter: ſuo modulo appetit cõſeruari. Ergo natura fer tur per amoꝛe intellectum et nõ intellectũ in eum aui cõſeruare aut ad melioꝛa pducere ipam poteſt. qui ꝑma gis in hoibo pmaxie in angelhs viget. Au:et ad ſeipos et int ſeipos a p ſeipisa ĩ ſeipisvelut ſilitudo nature.ac eẽ volutai Et ex narura cõtingit ꝙ ſile appetat ſile. amoꝛ aut pambulat appetiiu. Eſt amo? qui ppagationẽ ſequi tur. qui ex curſu bone nature diffunditur a ꝓgenitoꝛib⸗ in gemitos. et a genitis in genitoꝛes reeffundit᷑:ſed non eque dilatatur ex eodeʒ curſu m lineas traſi uerſales:qui per tantum minuitur.inquantũ in pꝛimis gradibus e⸗ longatur.mſi cõueriatõne refoueatur:que ſiepe amoꝛeʒ languinis vicit. Eſt et gratie. qui amoꝛi cõdite nature ſociatus.ipᷣm uluminat.dirigit et exoꝛbitare nõ ſinit.qͥ pꝛeter directionẽ diuine voluntatiſ mhil diligit dilectũ ſi quid ad ipᷣam refert qui turbari neſcit.ſuſtinet et tol/ lerat.nihil niſi rõnale amat:alijs vtitur ꝓut neceſſitas wſtulat.Cotus latus in deum. cum menſura fertur ad pꝛorimum.et qin ſupergrediens naturam etiam inten ta moꝛte non relinquit honeſtum. nec amittit religio⸗ ſum:et nature coꝛrupte amoꝛem in nullo ſibi patit᷑ eſſe collegam. Poſt quem eſt amoꝛ nature coꝛrupre.qui vi⸗ cioſe afficitur ad omnia obiecti qui colligatur plerunq; vt vnum magis q; alium maculoſe afficere faciat:et ob⸗ lectarum qualitatũ foꝛinſecus oculis et in ammo vnaʒ magis iſtum.illam pamplius illum:impatienter cõcu⸗ piſcere cogat. Necnò et mercede cauſatus amoꝛ ad hãc ſpectat:ſinaliter nõ funſſet amoꝛ qui diſſoluitur eradica ta mercede.ſimliter et contracta ſocietas ſine reſpectu omnia legitime ac iuſtiſſime federantis ꝑdiutine robo⸗/ rata germinauit amoꝛẽ peccatoꝝ tenebꝛis obuolutum: qua ſuſpenſa eius ſepe ſoluitur vinculum. Ac per hoc lu ce claruus patet amoꝛẽ bonoꝛum naturaliũ eſſe a natu⸗ ra.ſed timet aduerſa. amoꝛẽ bonoꝛũ gratiahũ eſſe a gra⸗ tia.ſed ſuſtinet ꝓ ſuis bonis aduerſa.et ſi cõtingat moꝛ tem ſuſcipit in ꝑfectis:amoꝛem paſſibiliter vicioſuʒ eſſe a natura coꝛrupta.de cuius pꝛogenie ꝓpꝛij amoꝛis ma⸗ la ſoboles oꝛitur qui nunq; eſt ad virtutes.ſed ad oppo⸗ ſita iparum et bonis naturalibus abutitur ſed neq; cuʒ amoꝛe nature create atq; cum amoꝛe gratie participiuʒ habet:qᷓ;uis bona nature peruerſe diligat · vtaturq; pᷣter legem dei:ſua lege cõtentus. Qui quãato in ahquo colh gatur ardentius.tanto agit puerſius: Mabes maluʒzti⸗ moꝛem:habes et malũ amoꝛe. Igitur qui legis hec ma la deuita.quia quotqͥt damnati ſunt:iſto pꝛeuio ꝑierunt Tolle ergo crucẽ:ſequere te vocantẽ. S Capitulum XXII J D peccatoꝛum autem numeruʒ ſubſequenter a adijſciuntur. qui virtutem diuinã atq; chꝛiſtife / ram demoni tribuunt.nec credunt adeſſe homi nibus poteſtatẽ ꝑ gratiam.quã nõ habent vtiq; ꝑ natu⸗ an Ete magis homines dicũt poteſtatẽ habere a dia⸗ wlo qᷓ; a ſpiritu ſancto.qui per hoc cognoſcunt᷑ ꝙ ſaluato rem noſtrum demoniũ eijcientẽ. in poteſtatem dialoli feciſſe dixerunt:pꝛo eo ꝙ purum videbant hominẽ.quẽ dauid ſcᷣm carnem filiũ aſſerebant. Quã infelicitateʒ ſaluatoꝛ: noſter nõ ſolũ auctoꝛitate ſed rõnibus impꝛo⸗ bauit.aſſeuerans in hominibus veraciter ſibi ſubiectis õ Niber octauus nõ per naturam:ſed ꝑ collatam gratiam virtutes poſſe reſplendere diuinas:in eiectione demonũ et expulſione languoꝛũ. Oed ad peccati accreſcit cumulũ:qð demoni attribuebat quod erat diuinũ.Diuinũ eſt ꝓpulſare in⸗ fernales atq; aereas poteſtates.et ipas expellere ab ob⸗ ſeſſis · quia lcet in ſeipis ſint vſq;quaq; dicoꝛdes:fuga ria ſeipis nõ poſſunt a coꝛpoꝛibo et locis.que deo taliter pmittente inuaſerunt. Et quoniã hæc aliter aſſerere pec catum eſt blaſphemie.ideo ad eius impꝛobationẽ et pi⸗ culi euentioneʒ ſe tranſtulit dicens! Ideo dico vobis. quia omme peccatuʒ et blaſphemia remittetur homini⸗ bus.ſpiritus autẽ blaſphemie nõ remitterf᷑. Et quicun⸗ q; dixerit verbum cõtra filium hominis remittetur ei:q autẽ dixerit vrbum cõtra ſpiritũ ſanctũ.nõ remittetur ei neq; in hoc ſeculo neq; in futuro Aatet ſub littera·in telligentia diſſerẽda verbis nõ paucis.et paꝛmo aſpectu affert d fficultatẽ quã per diſſerentiã erpedit remouere quam ſi applicabimus ad perſonas illius tꝑis qui audi erunt.et pꝛo quibus dicta ſunt verba.leuis eſt enodatio ſi vero ad noſtra tẽpoꝛa:ſenſus incumbit ſubtilioꝛ. Ali⸗ ud eſt pꝑeccatũ et blaſplxmia:aliud ſpiritus blaſphemie. et aliud eſt peccare in incarnatũ verbuʒ:aliud in ſpiritũ ſanctumNam peccatuʒ refertur ad actum. blaſphemia ad verbum: ſpiritus blaſphemie ad intellectum. Pecca⸗ tum exopere.blaſpſxmia offendit ex oꝛe:ſpirit biaſpłæ⸗ mie offendit er coꝛde. Remittitur nempe omne actua⸗ le peccatũ: ſi methania ſequit. Hemittitur blaſplemia que er odio aut ex rra ſiue ab incuria loquẽdi aut ĩpetu no retẽto dflurerit ſi tñ cã malieffect fuerit iã remota Sypus blaſplemie mala ĩtelligẽtia. mala wlũtas. mala ſuſpitio atʒ incredulitas. odiũ derogatio ĩ affectu. nõ re mittunt᷑ niſi radicitus euellantur:vt talis ſpiritus blaſ plxmie nõ dimitt at᷑ ſi peccatũ nõ aſſit aut ipa blaſphe/⸗ mia. et verſauice omne peccatũ et blaſphemia dimittat᷑: ſi ſpiritus blaſphemie nõ aſſit. Sed de ſeipo et ꝓ ſeipſo cõtra ipᷣm loquẽtes ſaluatoꝛ videbatur verba pferre: p⸗ pter quod ſecutus adiunxit Et quicũq; dixerit verbuʒ cõtra filium hominis remittetur ei.qui autẽ dixerit cõ⸗ tra ſpiritum ſanctũ: nõ remittetur ei neq; in hoc ſeculo neq; in futuro Vt ſi aduerſus chꝛiſtũ humanatuʒ pꝛo ſuis moꝛibus aliquid diceretur incõgruum pꝛout eius moꝛes fuerunt a plurib cõdemnati.quia roratoꝛ carni um.amicus publicanoꝝ demoniũ habet ſeducit turbas nõ eſt hic homo a deo. qui ſabbatum nõ cuſtodit.et his Plures indebite chꝛiſtum laceſcunt. quare ſic viliter na⸗ tus.quare circumciſus quare pꝛeſentatus in templo. quare fugatus regno:quare baptiçatus.quare fam ex⸗ poſitus.quare tentatus·quare lachꝛimatuſ.quare oꝛãs pꝛoſtratus.quare ligatus.quare paſſionatus et moꝛtu⸗ us. Si verus erat dei filius. nõne poterat aliter redime re genus humanũ abſq; eo ꝙ talia operaret᷑:et tam cru⸗ deliter pateretur: Sed omnia ſlxc veniam leuiter ſoꝛti⸗ untur:ſi nõ peccatur in ſpiritũ ſanctuʒ. Sed ſi auis cõ⸗ tra ſpiritum ſanctimn direrit verbum: nõ remittetur ei hic neq; in futuro. Si quis chꝛiſtũ hominem ex ſpiriru ſancto dixerit nõ cõceptum:totius noſtre fidei deſtruit fundamentum. Er ſine ſide mpoſſibile eſt placere deo: atq; peccata remitti.Nam ſpirituſſanctꝰ ſupuenit invir ginez:et quod in ea inuentũ eſt.nõ ex humano ſemine ſed ex ſpiritu ſancto eſt. Qui contra boc ſentit aut/ dogmaticat: loquitur contra ſpiritum ſanctum. Et qui quod eſt ſpirituſſancti attribuit demoni: ſimiliter facit. Dixerant ipi.non in ſpiritu ſancto.ſed in beelcebub chꝛi ſtum demoma eicere: quod eſt blaſplxmiam irroga ⸗/ re. Sed omiſſis intelligentijs plurimis:ad duo ſimilia:coꝛreptis leuis eſt venia. Et in noſtro tempoꝛe De vicijs que hic videntur graina reuertamur. Dictum eſt ſpi⸗ ritum blaſphemie nõ remitti.et cõtra ſpiritum ſanctuʒ dicere verbum.nõ remittu in hoc ſeculo neq; in futuro. Blaſphemia aduerſus homines dimittamꝰ:et iuxta ver boꝛum intentionẽ ſequamur auctoꝛe.Non enĩ eatenus in deum quatenuſin hoies blaſphemia irrogatur: q;uis ſimilitudinẽ vnius poſſit ad cognitionẽ alteri? ingre⸗ ai. Blaſphemia nome eſt greců. qd vna ꝓlatione latine multiplicia mala ſonat.qua ꝑ negatione affrmationẽ pꝛout oñs dabit ipam declarabo legentiby.vt ex blaſphe mia hominũ poſſimus aduertere quid ſit blaſphemare Ounm den. Dicere homini. vach wolare nõ potes.ignẽ nõ Vales illeſus cõtingere.ſiccis pedibus ſuꝑ aquam ince⸗ dere. mobile facere ꝑ cõtactum ſtabilẽ terre molẽ:nulla blaſptemie iniuria irrogat᷑ Ma huiuſmodi actus et paſ⸗ ſiones impoſſibilitate nature ſe diuidunt: q;uis plerun q; in talibus gratia fuerit ſuꝑgreſſa naturã. Quiſpiam adhuc dicet.õ videbis oculis clauſis.cõiunctis labijſ loqui neſcis.auꝛe obtuſa nõ audis.nõ olfacis emunctis naribus.nec diſcernis ſapoꝛes abs guſtu.ſtellas tange⸗ re neſcis.nec irretito incedere pede.futura nõ noſti. ho⸗ minũ cogitatus ignoꝛas.nec habes qð certum eſt dene gaſſe naturã:neq; blaſphemie aut alicuius miurie habe re fertur indicium. Ma qð natura negat potentia nõcõ⸗ cedit. ſuppetit ſcientia nulla:nequit inficere ars inuen⸗ ta.nulla poſſunt blaſphemie aut alicuius iniurie inferre cõuicia: ſi alteri ab altero ꝑ impꝛoperiũ pferant᷑. Segd ſi que natura potẽtia ſcientia ars inuenta cõceſſit.a quo qᷓ; impꝛoperatiuo faſtu remoues: blaſphemiã nõ modi⸗ cam irrogas. & impꝛoperijviam attribuis hoĩ quod nullo iure ſibi cõpetere poteſt.nullam dicis blaſp/vxmiã Bi remoues ab eo qð ſuieſt iuris. blaſphemie intuliſti notam:ſi tibi feciſti ꝓpꝛiũ qð pꝛopꝛie ꝓpꝛium erat alte⸗ rius blaſphemaſti. Hlaſphemia etenim eſſet ad hominẽ ſi ridere vellet equꝰ.qui et blaſphemaret᷑.ſi hynnire vel⸗/ let capꝛa· NRugitus leonis nõ cõpetit poꝛco.nec grũniri leom· Si tuam potentiã.nobilitatẽ. acuitatẽ animitui alteri nõ cõcedis.aut que tue ſunt poſſeſſionis et iuris nõ blaſphemaſti.ſed ſi que tui ſunt dedecoꝛis atq; culpe alteri tribuiſti: pculdubio feciſti blaſphemiã. Multa qᷣ/; dem et alia ſunt que iſtam a chꝛiſto damnatã declarant ſed ipam epymonice bꝛeui verlv diffmiã. Blaſplvmna ẽ generalis illa iniuria. cũremouef ꝑ impꝛoperiũ ab ali quo qo habet a natura potentis ſiue ſcientia ſiue ab ar/ te queſita. Glaſphemia eſt remouere ab bomine qo ſui eſt iuris.Blaſpſemia eſt tibi appꝛopꝛiare qð ppꝛum eſt alterius:blaſpſxmia alteri apponere tuã notã. Blaſphe mia eſt. in cõtemptum atq; deſpectũ alteriuſ dicere aut facere qð certiſſimũ eſt diſplicere:nec ad tuuʒz cõmodũ inflecti poſſe qð dicit᷑ aut agitur. Slaſphemia eſt:cuʒ de⸗ hita quiſq; ſuo iuſto creditoꝛi nõ ſoluit. Glaſphemia eſt cum quis regẽ in ſterquilimo.in tribunali ſeruũ vellet videre ſedentẽ. Slaſphemia eſt: velle puertere oꝛdinem iuſticie atq; moꝛũ.Glaſphemia eſt.cum alicui dicimus malum placere quod diſplicet:et honuʒ diſplicere quod placet. Glaſphemia eſt.inexceptuata iniuria.inexcepeu⸗ ata maloꝛum ſuſpicio. inexceptuatum obpꝛobꝛium. Er his igitur compilatis quid ſit deum blaſphema⸗ re cognoſce.vt quotienſcunque in veteri teſtamento aut nouo. blaſphemie verbum occurrat ad has diffi⸗ nitiones recurras. vt quid ſit deum et quenquaʒ blaſ⸗ phemare cognoſcas.Acꝝꝑ hoc luce clarius intelligeti pa tebit. ſine blaſphemia nullum poſſe cõmitti peccatũ. cũ blaſphemia ſit impoꝛtune facere qdð diſplicʒ. aut ſine da mno nõ facere owtune q placet Sed qꝛ blaſphemia eſt malum qð oꝛe ꝓfertur et cito meretur veniã. ſpiritꝰ ene Nte ⸗ eſi⸗ ne el to i 4 1 —., — — etcõtra vcaſermonibus do. Balua. blaſphemie eſt qð coꝛde creditur nutq; ſentitur.qui niſi eijciatur nõ recipit indulgentiã.et q;to difficilius eſt coꝛ mutare qᷓ; coꝛrigere verbum.tanto difficilius ſpiritus blaſphemie wmiaʒ cõſequitur.qᷓ; blaſphemia que ſolo oꝛe ꝓfertur: idcirco de blaſphemia ſpiritu blaſppemie in deum.opoꝛtet longioꝛe ſermone diſſerere. Blaſphe⸗ matur deus cum relinquit᷑ in ſuis legibus et mandatis alia copulatione queſita. YImpꝛoperat de dei ꝓplo eſaias Dereliquerũt dñm.ſanctũ iſrael blaſpyhemauerũt:alie⸗ nati ſunt retroꝛſum.Et cũ ſua nõ cuſtodimus eloquia blaſphemamus.Qõ idem ait. Abiecere legem domini exercituũ:et eloquiũ ſancti iſrael blaſphemauerũt.Eli⸗ tuperant legẽ abijciẽtes:et deum inſequit᷑ maledictis q eius eloquijs nõ pᷣſtat aſſenſum.Nã quid aliud eſt blaſ/ phemare ſuum eloquiñ.niſi repꝛobare tanqᷓ; falſuʒaut defectuoſum. ipſum nõ credere verum aut virtuoſum.,. aut ad ſeipſum exiſtimare aduerſum quod eſt in noſtra vtilitate ꝓlatum: Ad ſui blaſphemiam ſibi arrogabat omnipotens.cum cultus diuinus idolis offerebat᷑.atq; qadiutoꝛiũ et cõſiliũ expetebat᷑ ab eis.qð ſolius dei erat cõcedere:et ſperabat᷑ ab eis qð in ſolo deo decebat ſpera⸗ re.et omnis placitus rerũ euentus ab idolis credebat᷑. qð qui romanas et gentiles hiſtoꝛias recolit.qð dicitur nõ ignoꝛat.quomõ idolis omnia tribuebant. Pꝛoinde referebant in thuriſicationibo et ſacrificij ſimulachꝛis gratiarũ ſedulas actiones.Quod ꝑ eſaiã cõditoꝛ omni um deus inquerulat᷑. Et iugiter tota die nomen meuʒ blaſphematur.Qõ apoſtolus ad romanos hoc idem re⸗ petens cum additõne quãtali clarius verbum fecit. Mo⸗ men enim dei ꝑvos blaſphemat᷑ inter gẽtes. Que blaſ phemia hoc in ſinuat:ꝙ dabatur idolis qð diuini fuerat iuris.Qõ ſi nõ idolatico cultu agitut in chꝛiſtianis·pe⸗ ſtifero tamẽ ſepe moꝛe peragitur:vt dñs et nomen eius culpabiliter blaſphemet᷑. Qð tunc ſit.cum ſua viſibilia et inuiſibilia iura ꝑ fidem et credulitatẽ:per amoꝛem et actionẽ in aliquẽ diriuamus.Elnde cum chꝛiſtus igno⸗ raretur ꝙ eſſet deus.cum aliqua dixit que ſolius erant dei:fuit apellatblaſphemus.Dimiſit pctã palitico:et dictũ eſt. Hic blaſphemat. Interrogatus eſta caypha ſi filius erat deureſponſione accepta.cum ſciſſione veſti um ipᷣm appellauit blaſphemũ:quia ſolum ab eis exiſti⸗ matus homo.videbatur ſibi ius vſurpare diuinũ.Qð in quadã cõgreſſione verboꝝ iudei expꝛeſſerũt:cum excu ſare ſe vellent. ꝙ nõ eum querebãt lapidare de bono ope ſed de blaſphemie ſpiritu dicentes. DOe bono opere non lapidamus te.ſed de blaſphenna quia tu homo cum ſis facis teipᷣm deum.Ac ſi dicere velint.Nulla maioꝛ blaſ⸗ phemia.qᷓ; hominẽ ex natura humana velle habere diui num. Quovolendi genere ꝑeccauit angelus.et crimina tus eſt homo pꝛimus:criminatus quicũq; ſimilia imi⸗ tatus.Que eſaie et apłi verba ſi ad alia intelligentiam referantur.nomẽ eius blaſphemari cõſpicitur cũ in va⸗ num nominat᷑:et ꝓ ſceleribus verbis et pꝓmiſſionibo fri uolis.et multotiens vicioſis adhibetur in teſtẽ. Magis Vro iſta blaſphemandi ſententia colligitur cum ſibi ab impꝛobis attribuitur.qð nulla ſibi poteſt lege aſſiſtere. pꝛout qui crudelem immiſericoꝛdẽ. rerũ impꝛouiſoꝛeʒ. gubernatoꝛẽ imuſtũ:acceptoꝛẽ ꝑſonarum.curam nõ ge rere de creatis.ſtateratoꝛe bonoꝛũ et maloꝛũ iniquum. plus inferre pene qᷓ; culꝑe conueniat.nõ tantũ tribuere virtuti q;tum expediat:ſpiritu blaſphemo cogitant aut oꝛe blaſphemo loquũt᷑. Mecnõ credentes non eſſe quod erst.inferebant blaſphemias.MNam in cruce pendens.a ſeipo derelictus in penis.a latrone repꝛobo.a phariſeis. a ſcribis et turbis eſt moꝛdaciter blaſphematus:qꝛ nõ credebãt diuinũ quẽ ſic aſpiciebãt cõfixum. Et damna⸗ hilioꝛ erat ſpiritus blaſphemie qui erat in coꝛde qᷓ; ver⸗ bum blaſphemie ꝓlatum ex oꝛe:quod nõ referretur ni⸗ ſi a coꝛde emitteretur. Sententia eni eſt ſaluatoꝛis: biaſphemia cum alijs vicijs ex coꝛde ꝓcedit. Et quoma caput chꝛiſtus nõ eſt peiſum a coꝛpoꝛe ſuo qðeſt ecce- ſia. pinde ſi quis eccleſiã dei et auctoꝛitate et virtutẽ et ſanctos eius ſpiritu blaſpyhemo aut oꝛe cõtigerit: blal⸗ phemie culpis.iuſticie pems ꝓ rata delicti atq; peccati li⸗ bꝛamento equitatis diuine obnoxius ſubiacebit. Igit qui legis hec mala deuita. Capitulum XXII “— D ſecundũ vero qð timoꝛe hoꝛrendo noſtrũ p/ a pullſat auditum.cõcutit coꝛ.ebetat intellectum. WAVY inueniatr᷑ aliquod nõ remitti peccatũ qð dici⸗ tur in ſpiritũ ſanctum.multa eſt diligetia ꝓ intelligen⸗ tia inſudandũu:ſed verboꝛũ cõnexionem pꝛius inſpicia⸗“ mus. Dicit ipᷣe ſaluatoꝛ. Qui autẽ dixerit wrbũ cõtra lpiritũ ſanctum:nõ remittet᷑ ei neq; in hoc ſeculo neq; in futuro .Quis loquendi modus.que loquẽdi condi⸗ tio.que locutionis neceſſitasad quid additio iſta. neq; in futuro:MNam ſonare videtur ꝙ peccatũ aliquid ſuſci⸗ pere poſſit eniam in futuro. Qõ ſi eſt.quod eſt illud⸗ Mꝛiginale aut veniale ſiue moꝛtale. Si autẽ quod hic nõ ſuſcipit vnia neq; in futuro ſuſcipiet:ſupꝑflua eſt iſta negatio neq; in futuro. Si peccatũ aliquod in futuro re miſſionẽ ſuicipiet quã hic pꝛaimo nõ ſuſceperit.erunt er⸗ go in futuro ieculo ſacraméeta.ergo iterũ militabit que triumphare creditur eccleſia.ergo nõ vnũ erit iudiciuʒ pᷣſens ſcʒ et ſuturũ:et quod hic nõ ſuſcipit alibi ſuſcipi⸗ et. Ergo erit penitẽtia.erit cõtritio.erit cõſeſſio.erit ab⸗ ſolutio.erit ſatiſfactio.erit aque aſper ſio.erit ſacerdotis benedictio.erit oꝛatio.erit crima. erit iterũ extrema vn ctio.erit pᷣdicatio.erit miſſarũ celebꝛatio.erit cõmunio erunt opera miſericoꝛdie.erit tunſio pectoꝛis.erit pegri natio.erit iniuriarũ remiſſio.erit pꝛo oꝛiginali malo ba⸗ ptiſmus:quibus omnibus in hoc ſeculo peccatoꝛũ oim genera relaxãtur.et remiſſionẽ ſcõᷣm religionẽ chꝛiſtia⸗ nam ſuſcipiũt:nec ſcõm oꝛthodoxam ſideʒ aliter remit ti poſſunt.Elerum eſtꝙ iſta in ſeculo futuro non ſunt. licet peccata purgãtur.ſed purgatio futuri ſeculi non eſt remiſſio:quia nihil ibi purgatur niſi quod hic remittit᷑ Et multa hic remiſſa ſunt doloꝛe pᷣeunte ſacramental miſterio.que ꝑ interioꝛis doloꝛis abundantiã.coꝛpoꝛis actionẽ et penam purgata nõ ſunt:nec futuri ſeculi pur gantibus addita fliammis. Et quod hic nõ remittitur. leu qui remiſſionẽ in hoc ſeculo ſub iſtius ſancte matris eccleſie iuſto et miſericoꝛdi iudicio anteqᷓ; moꝛiat᷑ nõ ſu⸗ ſcipit.in ſuturo nõ tradetur flamme purganti: ſed flam me crutianti.mancipabit᷑ in eternũ.Et qui hic ab oꝛigi⸗ nali malo flumine benedicto in catholica fide.trinitatis inuocato miſterio:aut ſanguine ſuſo ꝓ chꝛiſto aut flami ne ſuꝑinfuſo nõ abluitur:nec in futuro ſeculo abluetur Et ſi nõ apponet᷑ gehennalibo flammis.neq; affligetur in penis:viſione tamẽ carebit dñi ſaluatoꝛis. Sed hoc tantũ dicoꝓ paruulis nõ ablutis Qui autẽ attigerunt ꝓuectioꝛẽ etatẽ rõnis capacẽ.offendentes in lege natu⸗ re.in lege oꝛiginalis iuſticie.ſeu in moſaica et ꝓphetica lege.in aliqua trium ablutionũ in ꝓpꝛia fide abluti non fuerint.ſicq; deceſſerint.vt pueri nõvidebunt deum:et vt maloꝛũ auctoꝛes ſᷣm magis et minus.iuſto dei libꝛãõ te iudicio:habebunt aſperũ ſenſum. Iterũ ſe offert ſe queſtio pꝛe foꝛiba nõ linquẽda.Sunt et venialia pecca⸗ ta quoꝛũ omniũ nõ poteſt eſſe memoꝛia.in cõtritione dearticulata nõveniunt.ſacerdotib nõ pandunt᷑:que 6 nõ in hoc ſeculo in futuro remittuntur. Ego auũt auda⸗ cter affirmo.ꝙ omne peccatũ delectabiliter cogitatum u Liber octauus De vicij5 et cui voluntas pꝛeſtauit aſſenſum. platum aut factum Vniale ſiue moꝛtale.de quo ante moꝛtẽ poteſt eſie con/⸗ tritio. ſi nõ dearticulate ſalte; indiſtincte.et ſi poteſt tra⸗ ctari ſacramẽtale miſterium et nõ fit:nõ ad remiſſioneʒ aut ad purgationẽ in alio ſeculo reſeruat᷑. ſed in eternaʒ auctoꝛe detrudit penitus gehennã. Nam umpenitentiaʒ venialis peccati dico eſſe moꝛtale peccatum ediſicans ad gehenna. Sed hoc a coꝛdibus fidelium eximat᷑: ꝓ ſi qs abſq; moꝛtah exiſtens peccato q;uis venialibo irretitus. repente aut ſubito mmia celeritate moꝛtis iaculo ferire tur ꝙ nullũ cõtritionis eſſet ſpaaum.nec cõfeſſionis re medium. ꝙ nec eternis affligeret̃᷑ penis: et remiſſioneʒ poſt moꝛte ſimiliter et purgationẽ. dei miſericoꝛdia lar⸗ giente ſuſciperet. O⸗ ſi ad hunc articulũ tantũ illud ne⸗ qʒ in futuro.quaſi ſit poſſibile in ſuturo peccata remitti ſaluatoꝛ noluerit declarare pemtus ignoꝛamꝰ. Sed lar⸗ ge tenentes peccatoꝝ remiſſionis veram ſententia. ad/ buc verbum annexum. ſq; neq; in futuro in pendulo eſt et ꝙ ſaluatoꝛ ſic dixerit.vwre ſic eſt. Nec qð dicitur eſt cõ tra ſententiã ſaluatoꝛis:led ad eliciendã certitudinẽ ve ritatis. Oed iterũ atq; pꝛius ad cõnexione verboꝛuʒz re⸗ trograda cõſideratione redeamus. Ait eni Quicunq; Dixerit verbum cõtra ſpiritũ ſanctũ:nõ remittetur ei git᷑ ſolũ verbũ dictũ nõ remittet᷑:igitur nec et faceum aiꝰ eſt mal facere qᷓ; dicere.aut mar? dicere qᷓ; facere aut dicere nõ remittet᷑.⁊ facere remittet᷑:an ſi nõ remit tet᷑ dicere⁊ multo mai? facere.Litubat hic animꝰ ꝙ iſta ſentetia ſonat:quã ꝑ occultasvenas diſcutientes intro/ ibimus duce ducete in ſerenũ atq; planu eius.Quicũ⸗ q; dixerit verbũ ↄtra ſpiritũ ſanctu:diabolus eſt aut mẽ bꝛum eius. Sed habet mebꝛa et membꝛa maila: et peio ra ⁊ peſſima. Optat diabolus hominẽ ledere:inſidiatur q; omnibus.Dux eſt maloꝛũ:cõplices eius ſequunt᷑ du cem. Dixit in coꝛde diabol membꝛũ verbum cõtra ſpiri tum ſanctũ:verbum ſcʒ immutabilis ꝓpoſiti ad leſionẽ inferendã. Dixit eni in coꝛde ſuo:nõ mouebvꝛa genera⸗ tione in generationẽ ſine malo. Obſtinat? peccatoꝛ im mutabile ſe dicit ad maluʒ: nec quieſcit donec ledat qð odit.Aut ſe de mundo nõ credit exire:mſi maluʒ pficiat qð ipᷣe cõcepit.Rebellat hic ſane gratie mutatrici:qui ſe in coꝛde denegat ab ipᷣa velle mutari. Et moꝛtis repꝛo⸗ bat incertum euentum:qui ante ipᷣam credit ꝑficere co gitatum. Dixit et alius verbũ in coꝛde cõtra ſpiritũ ſan⸗ ctum qui deum immemoꝛeʒ in coꝛde ſuo appellauit. et etiam exiſtimauit illius peccata in fine nolle punire:cu⸗ ius vitam impumta ſinit abire. Ait enim ſcriptura. Di xit enĩ peccatoꝛ in coꝛde ſuo oblitus eſt deus:auertit fa⸗ ciem ſuã ne videat in finẽ. Peccaui nõ ꝑtuli penam ob⸗ litus eſt deus.pꝛeceptũ pᷣteriui manſi abſq; toꝛtura:ob/⸗ litus eſt deus.Belial ſum:oblitus eſt deui.Ab initio cõ fregi virtutis iugũ:deo ſeruire cõtempfi.oblitus eſt de us.a iam amplioꝛa imo deterioꝛa:erunt impunita vt pꝛima poſterioꝛa. Quare: Oblitus eſt deus. et auertit faciem ſuã noticiaʒ ſapientie ſue ne videat in finem.ne qð in pᷣſenti nõ vlciſcit᷑:nec etiam in ſinẽ vlciſcer᷑. Sed adhuc nõ quieſcet dicere verbum cõtra ſpiritũ ſanctuʒ. Vide quid ſecutus adiunxit.vt ſub interrogatõne acre ſnonſione ꝓpłxta declaret: xpter quid irritauit impi? de⸗ um.Beſpondit ⁊ ipᷣe. Dirit enim in coꝛde ſuo:nõ requi ret. Quid non requiret. Bona vt pꝛemiat:mec mala vt puniat. Negat iſte m coꝛde ſuo premia iuſta:negat penaſ atq; flagella deriſoꝛibus. Megat pcutientes malleos co⸗ poꝛibus iniuſtoꝛũ. õtra ſpiritũ ſanctũ in coꝛde ſuo ver bum dirit qui benignus eſt iuſiis: et iuſtus in iudicijs peccatoꝛum. Sed hoꝛum vide impꝛobationẽ ꝑ illudiqð ſequitur. Elides quomiq tu lalvꝛẽ et doloꝛ? con ſideras vt tradas eos in manus tuas· Qð in eccleſiaſti ſentẽ tia ex omni ꝑte cõfirmat.Non dicas a deo abſcondar.et ex ſummo quis memoꝛabitur mei. In populo magno nõ agnoſcar.Que eſt anima mea in ram immenia crea tura.Ecce celũ celi celoꝛum abiſſus et vniuerſa terra et que in eis ſunt ·in cõſpectu illius cõmouebunt᷑. Monteſ ſimul et colles et fundamenta terre:cum cõlpexerit illa deus tremoꝛe cõcutientur. Et in ommbo his inſenſatu eſt coꝛ:et oẽ coꝛ intelligit᷑ ab illo. Qui etia dicit verbũ ã ſpiritũ ſanctũ iniuſt eſt qꝛ ſpuũſſanct? iuſtꝰẽ. Iniuſtus loquitur ↄtra iuſtũ.qꝛ iniuſtus eſt: ⁊ ex ipo quo cõtra iu ſtum loquitur fit imiuſtus.⁊ ſi ante fuiſſet iuſtus. Sed vbi dicit aut pꝛimo loquit᷑ iniuſtus:pſalmiſta docet· Di xit iniuſtus vt delinquat in ſemetipo. Cbi dixit imuſt: cui dixit. Nõ extra ꝑverba ſonatia nõ auri audiẽti. Sed vbi dixit. In ſeme ppo. Quid dixit in ſemetipſo. Elt de⸗ linquat.vt deuʒ deſerat.vt ipᷣm offendat.vt peccet.vt le dat.vt ſe ꝓhibitis nectat.Et quare.Qina no eſt timoꝛ dei ante oculos eius. Timoꝛ dei donũ eſt ſpirituſſancti: cõtra quem iniuſtus dixit in ſemetipᷣo.ſcʒ denberauit in mente. Ygitur erit iſtud dicere verbum cõtra ſpiritum ſanctů irremiſſibiliter ſcʒ timoꝛe carere. denberate ma⸗ lum ꝑficere.Quid ni. DOicit enim ſcriptura. Qui ſine ti moꝛe eſt:nõ poterit iuſtificari.Qui eni nõ iuſtificat᷑ nõ remittitur ſed retinet̃᷑ peccatũ. Suſtine amplius vt vi deas clarius:quid eſt verbum dicere irremiſibiliter cõ⸗ tra ſpiritũ ſanctũ.Dixit mſipiens in coꝛde ſuo:nõ eſt de us.Vbi dixit in ſipiens. In coꝛde.Cui dixit. Nemini. Cui dixit qui in coꝛde dixit:Cõtra quẽ dixit. Cõtra de⸗ um.:quia dixit nõ eſt deus.Et nihil maius cõtra deum: qᷓ; eſe negare deum. Quis deus. Pater et ſilius et ſpi⸗ rituſſanctus. Quia ſi nõ eſt pater:neq; deus filius.ne⸗ q; deus ſpirituſſanctus. Si nõ filius.neq; pater et ſpi⸗ rituſſanctus. Oi nõ ſpirituſſanctus:neq; pater filius MRelatiua ſunt enim:etvnus ſine alio eſie nõ poteſt. Et tamẽ nõ tres dij:ſed vnus eſt deus· Qð ei remittet᷑ pec catum: dicenti nõ eſſe deum ſpiritũ ſanctũ. Sed qui di cit verbum cõtra ſpiritũ ſanctũ.dicit cõrra patrem et ſi⸗ lium.quia ſicut trinitatis opera ſunt indiuua:ita et fa⸗ cte offenſiones ad ipaʒ. Quare igitur magis inuehitur cõtra verbum in ſpiritum ſanctu. q; cõtra verbũ in pa⸗ trem et filium. Queſtio eſt ſubtiliſſima bic penitus nõ pandenda:ſed intende qð cepimus. Quis dixit. Inſi/ piens. Quis inſipiens. Qui ſapientia caret. Supien⸗ tia nobiliuſ donũ eſt ſpirituſſancti. Ecce duo dona extre ma ſpirituſſancti.ſcʒ timoꝛ et ſapientia.quibus caretes iniuſtus et inſipies nõ oꝛe ſed in coꝛde cõtra ſpiritũ ſan ctũ dicunt.quia iniqui in coꝛde et coꝛde locuti ſunt.· Nã pꝛoculdubio maius malum eſt in coꝛde de deo trino et vno et de incarnato verbo atq; fide male ſentire qᷓ; oꝛe ꝓ ferre. aut ope malũ facere. Et alꝰ dixit in coꝛde ſuo ver⸗ bum cõtra ſpiritum ſanctũ:quẽ ꝓpixta eſaias cõmemo rat.QAuomodo cecidiſti lucifer qui mane oꝛiebariſ. Coꝛ ruiſti in terram qui vulnerabas gentes:qui dicebas in coꝛde tuo. In celũ conſcendã.ſupꝛa celũ exaltaboſoliuʒ meum:ſedelb in mõte teſtamenti in laterib aquilonis Aſcendaʒ ſuꝑ altitudinẽ nubium:ſimilis ero altiſſimo Vide quomodo iſte ꝑ omnia in coꝛde verbum dicebat contra ſpiritũ ſanctum.vide quomodo in iſto erat ſpiri tus blaſphemie in ſpiritum ſanctũ:dicens verbum con tra ipm. Quid dicebat in coꝛde ſuo. In celum conſcen⸗ dam. Celum inſinuat celata et alta miſteria ſcripture ſa cre.ſecretã ſupnalium moꝛiũ ſcienti:ceuelatio quoꝛum ſpectat ad ſpiritum ſanctũ.Nam altiſſime ſapientie.in⸗ telligentie.ſcientie dona in ipᷣo ſunt.ab ipᷣo largiuntur. ab ipo/ꝓcedunt.et vbi vult ſpirat:et cui vult et quomõ ę 1 ti l N 5 N/ i Et ſee 1di tſ⸗ ſe tur N, ſ n nl Nr. o etcõtra viciaſermonibus do. Balua. vult et quãdovult.Ad hoc celatũ celum nullus niſi ipᷣo Yocante cõſcendit.nullus accepit niſi cui ipa dedit: nul li dedit niſi qui ſe humiliauit. Super humiliatoſ requi eſcit ſpirituſſanctus.Errat qui ſe credit ꝑ ſe ſapere diui na miſteria. ſuiacuitate intellectuſ intelligere ſacre ſcri pture ſecreta:ſupernaliũ moꝛũ ſurſum agentẽ ferentiũ ſine ſpiritu ſancto habere ꝑiciam.ſcientia atq; vitã. Ec⸗ ce verbum dictũ contra ſpiritũ ſanctum in coꝛde. Sed vide qð ſequitur. Super aſtra celi exaltaboſoliũ meuʒ. BSed qui ꝓpꝛia virtute ſe ſubleuat: ꝓpꝛia defectõne deij⸗/ citur.Aſtra intelligibilis empirei aut intellectualis celi angeli ſunt:ſupꝛa quos quis aſcendit: Celum ſcriptu⸗ ra eſt:cuius aſtra fulgẽtia ſunt luminoſiſſime veritates quarũ doctrinam ſolum ſpirituſſanctus habet inferre. De quo ſaluatoꝛ ait. Cum autẽ venerit ille ſpiritus ve⸗ ritatis:docebit vos omnẽ veritatẽ. Aſtra celi ſunt ſancti fulgentes vita et doctrina pᷣſentis eccleſie. Ypa etenim celum dicitur. Super iſta quis aſcendit: Conditoꝛ deuſ qui carne velatus deſcendit. Bene igitur cõtra ſpiritum ſanctũ in coꝛde ſuo pꝛotulit verbũ:qui ſupꝑ aſtra iſta ex⸗ altare woluit ſolium ſuum. Soliũ ſedes eſt regum. Re⸗ ges ſedentes in ſolio ſolẽt iudicare ſubacta:diſcernẽdi pꝛoferre iudicia. Oed quis hominum nouit in ſolio ſue mentis iudicare de ſubſtãtijs ſeꝑatis.de ſpiritib almis. de veritatibo luminoſis.de ſanctis ꝑfectis.niſi conditoꝛ omniũ deus qui eſt ſpirituſſanctus: Quis igitur pꝛeſu met eraltare iudicij ſoliũ.niſi temerarius et mẽte ſuꝑ⸗ bus qui in coꝛde ſuo verbum dicit cõtra ſpiritũ ſanctu. Cuius ſanctificatõne ſanctũ eſt quicquid eſt ſanctũ:et clareſcit quicquid eſt verum. Elide ſequentia verba con tra ſpiritum ſanctũ in coꝛde pꝛolata. Sedebo in mõte teſtamenti:in lateribo aquilonis. Sedere actus eſt qͥe⸗ tis. In monte teſtamenti. Quis mons teſtamenti:ni ſi altitudo hereditatis diuine ex paterno teſtamẽto moꝛ te interueniente.qua cõſirmatur teſtamentũ filius he⸗ reditatem ſoꝛtitur. Qð hic tangitur magni eſt miſterij plurimos ramos habet:bꝛeuitatis ſecure ſuccida. Opoꝛ tet ſilium eſſe legitime natum aut adoptiuũ:qui heredi tatem aſſequi cõcupiſcit. Mõ eſt filius ꝓpꝛius neq; ado⸗ ptiuus:qui verbum dixerit cõtra ſpiritum ſanctũ.· Giliꝰ vnus eſt ꝓpꝛius cui ſemꝑ fuiſſe.quod pꝛeteritü et futu⸗ rum.ſedit atq; ſedebit nõ habet.boni autẽ ceteri ꝑ ſpiri⸗ tuſſancti gratiã ſunt adoptiui. Sic enĩ dicit apls.Alcce⸗ piſtis ſpirituʒ adoptionis filioꝛũ: in quo clamamus ab ba pater. Ipᷣe enim ſpiritus teſtimoniũ reddit ſpiritui noſtro:quia ſum filij dei. Si autẽ filij:et heredes.Qui wro per ſpiritũ ſanctũ adoptiui ſunt·et altitudinẽ ado⸗ ptionis cognoſcũt.modum adoptõnis credunt.magni ficam bonitatẽ adoptantis animo et moꝛibbvenerantur volunt hereditatẽ in mõte teſtamenti in altitudine bo⸗ noꝛum ineffabilium. ſed nõ in lateribo aquilonis. quia ab aquilone pandetur omne malũ:in cuius lateribo ſe⸗/ dere cõtra ſpiritũ ſanctuʒ ſatoꝛ elegit.aAmnimatur ammꝰ plura diſſerere contra in ſpiritũ ſanctũ verboſum.quare ipᷣm remiſſio nõ ſequat᷑:qð electio ſeſſionis in lateribuſ aquilonis ſatis aperte declarat.Latera aquilonis tꝑalia bona ſigniſicãt:que frigidam animã faciunt a charitate. in coꝛdibus veroꝛũ fidelium diffuſa per ſpiritũ ſanctum A qua frigiditate omniũ cõſcientia teſte ꝓgredit᷑ omne malum.Ait etiam ſaluatoꝛ:Quoniã ſupabundauit ini quitas:refrigeſcit charitas multoꝛum.Nõ ommuʒ ne⸗ gauit charitatem ſed multoꝛũ.qui hicet in futuro pec/ catoꝛũ remiſſionẽ nõ aſſequuntur:quoꝛũ numerus ſi⸗ cut et electoꝝ ſoli deo eſt cognitus. Sed ſi nobis dam⸗ natoꝛum incertus eſi numerus.defectus qui nobis eſt ex fide vſq;quo certiſſimus.quis eſt. GFrigiditas charita tis ſignata in lateribus frigidi aquilonis:a quo pmiere miam pandetur omne malum. ſept iſfoꝛmeſcʒ. cõtra ſe⸗ ptifoꝛme ſpirituſſancti donum. Et ecce verbim irremiſ ſibile dictum cõtra ſpiritum ſanctñ.peniteat. dolea t. ge⸗ mat.lalburet. agat quod vult bonũ:remiſſionẽ nõ recipi⸗ et charitate pꝛiuatus. Opſa ſola eſt que remiſſionẽ im⸗ trat peccatoꝛũ:cuius frigiditas generat omne malũ. eu quid elegit ſedere in lateribuſ aqulonis. Qð ma lumeſt qð frigiditas iſta non faciat. Qð malum eſt qð tpalitas et tempoꝛalis claritas et mũdana ſerenitas nõ inducat. Dicam audacius:quod cognoſco clarius. Nul lum. d qu credulitatẽ vide teſtimoniũ ſcripturaruʒ. HBa lomon dixit. Ventus aquilo diſſipãs pluuias.la⸗ tus malus qui ab aquilone pcedit:imbꝛem ſanctarũ ac celicarũ doctrinarũ auertens. Charitatis enim frigidi⸗ tas cõfundit flammantia verba:nec pluuiam ſuſcipit ce litus miſſam feruefactam ab igne diuino. Et vaticina⸗ batur eſaias dicens.Abaquilone fumus vemet: et non eſt qui effugiat agmen eius.rigiditas charitatis et te⸗ poꝛaliũ frigidus amoꝛ generauit in bommibus ſuꝑerbie et vanitatis fumum:et fere nullus inuenit᷑ eius agmẽ euadens. Ypᷣa rerum experientia clamat.qᷓ;tus ſit in ho minibus appetitus honoꝛis et laudis.dignitatis et glo⸗ rie.q;ta in moꝛibus extollentia.qᷓ;tus vaſtus in vita.qͥ̃t nouitates in malum.quot vanitatas in vetitũ:vt pauci reperiant᷑ qui ab aquilonari fumo nõ inuoluant᷑.Necnõ aquilonaris fumus ꝑpuerſum dogma ſignificat.queʒ de puteo abiſſali iopãnes in apocalipſi exire cõſpexit:a quo obſcuratus eſt ſol.ſcʒ intellectus humanus et ſancte cõ templatõis aer.Qui fumus generauit locuſtas.diſtoꝛ⸗ te animas incedentes·necnõ et ſubleuãtes per tempus A terra in altitudinem virtutis.ſed ſtatim relabentes in ima.vnde ꝑmodicum fuerant quãdoq; ſublate haben⸗ tes nephariam defectiuã poteſtatẽ ꝑmittente deo mo re ſcoꝛpionũ inferre ſubdole leſionẽ per dogmatis puer ſi ſeminariũ conãtur.nullo valente pᷣfugere:niſi qui ſi⸗ gnum dei diſcretiuũ a malis.in frontibus mentis ⁊ coꝛ poꝛis indelibiliter habuit impꝛeſſuʒ. Sed ſicut deficit ſumus:peccatoꝛes deſicient a facie ſumme dei. Ecce ab aquilone omne malũ culpe:ab aquilone ventus cõfun⸗ dens domini bona. Ecce ab aquilone fumus rectos ocu los rationis multimode ledens.Sed iuſtum eſt vt vñ culpa exoꝛitur inde plectẽs pena oꝛiatur. Alle idẽ qui vi dit ab aquilone omne malũ pandi.vidit ollaʒ diuine iu ſticie igne vindicte ſuccendi.ſed facies ei erat a facie aqͥ lonis:vt inde feriat diuina iuſticia quo ꝓceſſit malicia. Et malum punitiuũ idem vidit Yeremuas ab aquilone vt malum culpe malũ pene reſculpat. Iterũ autẽ dicit vox auditionis. Ecce venit.et commotio magna de ter ra aquilonis.vt ponat ciuitates iuda in ſolitudinem et habitaculum dꝛaconum.Aquilo te duxit ad facinus: aquilo te multabit vt commouearis nec quieſcas ali⸗ quando inquietus ad malum.Et deſolẽtur anime que nomine confeſſi ſunt deum:negauereq; factis. Et ha⸗ bitaculũ fiant demonioꝛum:qui angeloꝛũ conſoꝛtium pꝛauis moꝛibo atq; frigidis cõtempſerũt:.Sed nec ſem per erit federatio ferri et eris ab aquilone:nam neceſſa⸗ rio diſpergende ſunt diuitie charitate carentiũ ⁊ non ca⸗ lentium animaruʒ habitantiũ in lateribus aquilonis. Igitur vide qᷓ;tum quale verbum in coꝛde cõtra ſpiri⸗/ tum ſanctũ dixerit qui ſedere voluit in lateribus aquilo nis:charitate ſe pꝛiuans.que donum ſancti ſpiritus eſt muneris.Nec ergo mireris ſi remiſſione hic et in futu⸗ ro nõ ſuſcipit:magis attende qͥd ſequẽter adiecit. Aſeẽ/⸗ dam inquit ſuper altitudinẽ nubunm:ſimilis ero altiſſi⸗ mo. Nubes pꝛedicatoꝛes a rebus ſublati ſunt terrenis. Liber octauus De vicijs De quibus alio loco dicit ſeriptura. Qandabo nubibo deſuper:ne pluant ſuꝑ eam imbꝛem. Altitudo nubium ſublimitas eſt doctrine chꝛiſtifere.qauam quia ſimplici⸗ tate verbvꝛum abiecto dictamine tegitur ſupergredi ſe credunt:ac etiam quia videntur intelligere litterã.ſub/⸗ iacere ſibi putant occultam intelligentiaʒ. Magis vero ſup altitudinẽ nubium attolluntur.qui ſibiipis nõ ſan ctis doctoꝛibo credũt.⁊ maioꝛẽ arbitrat᷑ hte intelligentiã inueſtigatõe doctrie.qᷓ; cõcedat᷑ gratie infuſione:⁊ acqui ſitõe ſtudij ſubtilitate ingenij.arte ſylogicandi.inam ꝑi cia diſputandi. euidentioꝛa inuenire ſe credunt.q; vir⸗ tute oꝛatõnis et inſpiratõnis diuine cõcedatur.Hubes fuerunt apoſtoli et euangeliſte· quia altitudine ſcientie habuerũt atq; doctrine:ſed multi heretici conati ſunt ſu peraſcendere. Multi ſapientes naturales ſe iſtis fece⸗ runt ſupioꝛes. Multi etiam doctoꝛes appellati catholi⸗ ci nomine fuerunt.neſcio ſi in animo extiterunt:noui⸗ tate loquendi miſcendo cum ſuꝑnaturali theologia na⸗ turam. cum ſcriptura diuina philoſophica hiſtoꝛicã et poeticam ſibiipᷣis ſuꝑuolitare ſunt viſi.et quod eſt cer⸗ tum in dubium reuocantes ꝑ vtrum: et quod eſt carũ et lucidum inturbidũ et obſcurum redigentes ꝑ vtrũ. quod eſt ſanum infirmũ facientes per virum:quod iu⸗ ſtum pꝛudens modificatũ in cõtrarium vertentes ꝑv⸗ trum.qð bonum moꝛibo et doctrina pꝛobatũ.axpꝛobatũ cõpꝛobatum a chꝛiſto.ad litem reuocantes per vtrũ.qð eſt ſanctitatis atq; virtutis qua ſi nõ ſit cõtendentes ꝑ vtrum:qð queſtione nõ indiget ad verboꝛum cõtrouer ſiam reuocauere per vtrũ. Oi filius dei neceſſario car⸗ nẽ aſſumpſit:ſi de virgine abſq; ſemine.incoꝛrupta lege nature cõcipi et naſci potuit:volentes inuenire ꝑvtrũ. Si qua fecit ſi decenter fecit nitentes deciarare ꝑ vtrũ Si mandata ſacramenta ſunt neceſſaria. quomo ſunt poſſibilia.ad quid expedientia: quare tot ⁊ nõ plura ſem per retractantes per vtrum. ꝙere omnẽ ſcripture pun/ ctum cõmittentes ad vtrum. Qõ humana rõne nun⸗ q; potuit aut poterit inueniri:cõpꝛeſendere ſatagentes per vtrum. Simplices mentes ſidelium pꝑuertentes Pvtrum.Et ſylogiſtica foꝛma vtentes.videntur neſci⸗ re loqui niſi per vtrum· Puram et ſimplicem et neceſ⸗ ſariamſcipture ſcientiã nõ habẽtes:additis ſylogiſmis querunt apparere ꝑ vtrum. um cõpꝛelendunt᷑ a ſa⸗ nioꝛibus et clarioꝛibus:ſcutum.ſylogiſmũ:et peltam fa ciunt vtrnm. Et intant ũ ſup altitudinem nubium ſe le uauerunt.vt modũ loquendi ꝓphetarum chꝛiſti et apo⸗ ſtoloꝛum et veroꝛũ et ſanctoꝝ doctoꝛum coꝛrexerint per ſylogiſmos et thomos:quaſi pulcrioꝛ et aptioꝛ ſit mo/ dus loquendi philoſophicus et ariſtotilicus.ſvylogiſtic et dialeticus.topicus et elenticus.rethoꝛicus atq; ſathi ricus.q; ille que docuit tenuit edidit.et per ꝓphetas ſan ctos apoſtolos appꝛobatos dederit pater et filius et ſpi rituſſanctus.⁊ intantũ exoꝛbitauerint naturales homi num mentes.vt ſuꝑ altitudinẽ nubium ſe ſuſtollant: dicentes atq; credentes ꝙ txologica nõ poſſunt appꝛe⸗ hendi niſi cecoariſtotile duce et viam pᷣbente oꝛbato pla tone.atq; ceteris peuntibus philoſophis.veris pꝛiuatiſ luminibus.ſolum innitentibo baculis ſcientie natura⸗ lis: quaſi wlint aſſerere ꝙ in docendoet diſcendo ſupuo litet ſcientia naturalis. De quibus ſcriptura dicit.Cla⸗ ni ſunt omnes homines in quibus nõ ſubeſt ſciẽtia dei et de his que videntur bona nõ potuerũt intelligere eũ qui eſt: neq; a paribus attendẽtes agnouerũt quis eſſet artifex. Pꝛoinde alia ſcriptura dicit. &redentes ſe eſſe ſapientes: ſtulti facti ſunt. Ged benedictus deus dñs q illuxit nobis et poſint nubem aſcenſum ſuum. et aſcen⸗ dit ſuper cherubin atq; ſedit.et nubes ſuſcepit eũ in celo et in nubibs celi veniet.ad quas ſola fides humilis at⸗ q; ſimplex. oꝛatio deuota. meditatio ſancta appꝛopiqua bit humiliter. nõ ſuꝑaſcendet arroganter:ſuꝑ quarum altitudinem credunt aſcendere ſpiritui ſancto cõtume⸗ liam facientes. volentes aliter aſſimilari altiſſmo ꝑſu⸗ perbiam qᷓ; deceat.nõ retinẽtes ſimilitudinẽ ſuam quã abipo in creatione ſuſcepimus:que refoꝛmata eſt in no bis quando redempti ſumus. QAuomõ igitur qui ſic in coꝛde verbum dicunt cõtra ſpiritũ ſanctum remiſſionẽ hic et in futuro recipient peccatoꝛũ:niſi humiliter ſine curioſitate ſubdantur ſimplicitati vite et doctrine que eſt in chꝛiſto dño noſtro ſemper. Capitulum XXIIII Ibet ammodo ad pꝛedicta ſinem apponere:ſed pꝛius alio loquendi oꝛdine quaãtula potero bꝛe⸗ Uitate in ſpiritũ ſanctuʒ aliqua peccata perſtrin⸗ gam. Qui ſpem venie ſibi adimit.ſpirirui ſancto cõ⸗ tumeliam facit.quia in eius virtute omnia peccata laxã tur hominibus:cui maledicto ſe pꝛimo obligauit cayn dicens. Maioꝛ eſt iniquitas mea qᷓ; vt dei veniam mere ar. Et in nouo teſtamento ſibi iudas ſe ſimili pacto cõ⸗ ſociat:qui penitentia ductus a deſperatõne deuictusla queo ſe ſuſpendit.Vult enim ſpirituſſanctus omnibus penitentibus milereri. Denegat ergo miſericoꝛdiaʒ dei qui deſperationis iaculo ſe cõfodit. Nimia pᷣſumptio ne ſui ductꝰ diumã iuſticiã arguit. Vellet eĩ pꝑeccata im pune a ſeipᷣo deceptus.Qui bona irremunerata et mala impunita fatetur.verbum habet irremiſſibile cõtra ſpi ritum ſanctũ:quia cums eſt indulgere ſubactis.pᷣſum⸗ ptuoſos in malum nõ relinquit impuneſ. Expedit o⸗ mnino dolere peccantem:pꝛiuata punctõne doloꝛis.ob ſtinatio dominat᷑. Obſtinatus ad ſpiritũ ſanctum hoſti⸗ libus demonibus eſttradendus. teritox maloꝑ et veterum delictoꝛum volens aboleri cyrographũ:ad cau⸗/ telam futuroꝛũ expedit ſnnu fieri. Ygitur diſpoſitus ad futura ſeu cõtingentia mala: ſpirituſſancti puritatẽ et ſanctimonia vilefecit. Juſte nãq; ignis eterni pabu lum erit:qui ſemp paſtus eſt malo. Inexceptuate o poꝛtet veritati pꝛeſtare aſſenſum.victoꝛioſiſſima eni eſt et ſemꝑ ſuos aduerſarios cõterit. Quiammo atq; ver⸗ lo ipᷣam et facto quã nouit impugnat:antiquo menda⸗ ciequiſſime tradetur in ſocuʒ. Ad fratres et pxrimos charitate coniungi diuina iura pꝛecipiunt. Ynuidentia ptinax.hanc obpleuit virtutẽ.quã qui poſſederit eius ef ficietur iuſto iudicio collega:cuius inuidia moꝛs intra⸗ uit in oꝛbem terrarũ· Ad penitentiã nos expectat con ditoꝛ et redemptoꝛ:ad quã ſua benignitas teſte axoſto⸗ lo omnes peccatoꝛes adducet. Sed coꝛ impenitens ſpi ritui ſancto aduerſatur benigno:cuius theſauricatoꝛ me rito ſubdetur ei qui pꝛimũ ſibi fuit aduerſatus in celo. Quauis aũt omne peccatũ moꝛtale ↄtra ſpiritũ ſan ctum inſurgat.factoꝛem etiam ſua gratia pꝛiuat.iſta we⸗/ ro que tanta malicia cõmittuntur:dicunt᷑ hic et in futu ro nõ remitti.Quod verbum indiget declaratõne altio ri modo q; littera iacet. Nihil bonum et pium eſt impoſ ſibile apud deum.hoc credere catholicum eſt:cõtrarium vero fugatura fide. Nullum peccatũ poſſe excedere diui nam bonitatẽ.miſericoꝛdiã et benignitatẽ. certiſſimum eſt:cõtrarium vero a veritate mactat᷑ Mullum homineʒ qq;tumcũq; peccatoꝛẽ adultum ante moꝛtẽ aut ante in⸗ herentem omnino inſaniam. aut ante arreptionẽ a de⸗ monibus que quedam moꝛs eſt cum fieri pmittit q̃ in ſua diſpo ſitõne nõ fallitur. pꝛiuari libero arbitrio quo ſe poteſt peruertere.dei gratia pꝛeſto ſtante penitentiã age re:luce clarius patet. Cõtrariumvero recedit a luce.que in experientia eſt. Vnde igitur nõ ſequitur remiſſioin S — — — e l ꝓferendi opoetet intendere. na non ad ommmodamim tet voluntate: opus mutare deſiderans. Opere nõ mu⸗ poſſibilitatẽ per hanc negationẽ: ſed ad difficultatez iſia tato iuſticia dei cadit pꝑpendiculariter ſup eum:vt ſcom 6 reducenda ſunt verba.Alut neq; in hoc ſeculo remitenę quod eſta ſua cauſa pꝛoductũ.auctoꝛeʒ eus puniat aut ſine cõtꝛitione ꝓfunda et ꝑenitetia magna:neq; in fuuu beatum ſaciat. Cõuertitur hoc in locutionibus catholi⸗ ro ſine grauiſſima pena. Siue neq; in hoc ſeculo neq; i ce ſidei atq; ſcripture: etiam ſi diſſentiant vanaru que⸗ futuro:ac ſi apte dicat.quod nõ remittitur peunte pi ſtionum aucupatoꝛeſ.O ex mala cauſa malus ſequatur tentia in hoc ſeculo:nunqᷓ; remittetur in futuro. Seciu effectus.et er malo effectu cauſe malicia iudicetur. ſal⸗ lum nanq; iſtud eſt imꝑetrande miſericoꝛdie: futurũ uatoꝛis eſt iſta ſententia:quia ex fructu arboꝛ cognoſcit 8 ro diſtribuẽde iuſticie.Etiam in hoc ſeculo anima in bo⸗ Mꝛoinde ſi quempiã velis agnoſcere ad imitandu ſiue num et malum vertibilis eſt:in futuro vero immutabi⸗ cauendum. cõſidera exterioꝛes effectus. interioꝛes affe ls in lvno aut in malo erit omnino volũtas. Pꝛoinde ctus nemo niſi deus poteſt inſpicere: ſiue cui de ſpeciali to anima que ſe hic nõ cõuertit ad bonum:neq; in futuro ono gratie fuerit elargitus.gructuswero exterioꝛes qͥs im ſeculo cõuertetur. lMM noiamus.ſenſuũ actioes innũerabiles. ſed impertine⸗ Capitulum XX tes atq; culpabiles a ptinentibus atq; inculpabilibus ſp Goniant plerũq; plurimi cauſam querere pec opoꝛtet ſecernere:ſed nõ inſpicias hominũ phuonomiã m/ a catoꝛum:et antiqua eſt iſta bommũ queſtio.in ſcᷣm quã ſuperbi philoſophi ſupbiſſime atq; incaute in nullo tẽpoꝛis curſu ab aliquo niſi vnimode nõ numeros iudicauerũt.nõ deferentes diuine gratie ſiue 0 ſſoluenda:quãſipſe ſaluatoꝛ in ſubiectis verbis exſoluit. potentie.nec hominis libere volũtati: tantummõ in a⸗ n Siquidem ex fructu arvꝛ cognoſcitur. Pꝛogenies yvi ctionibus ſenſuum quem depꝛehendere cupis obſerua pPeraruʒ:quomõ poteſtis bona loqui cum ſitis mali: Erx Noquela interdũ loquentis ideoma inſinuat.? raro fal u habundantia eni coꝛdis os loquitur. Gonꝰhome de the lit pꝛeterq; in his qui aut longo tractu tempoꝛis.aut ni tin ſauro ſuo pꝛofert bona:malus homo de theſauro ſuo p⸗ mia pericia.linguam aliam velut oꝛiginaria didicerunt i⸗ fert mala . Similitudines appoſite in ſuis ꝓpꝛietatibus ſicq; loquũtur.ſed impoſſibile ſit vt mterdum nõ rela/ . nature:peccatoꝝ et maloꝛum ꝓgreſſum in ſua veritate bantur in illam. Equidem et ipa verbulatio. qualis qs 9 Teclarãt. Et arboꝛ fructů ſi habet:vnde habet. Pꝛeter id fuerit ſepe pandit. DPoſuit enim cuſtodia oꝛi ſuo et oſti quod videtur. cauſam qua fructificat habet occultã:fru⸗ um bone circumſtantie labijs ſuis ſibi ꝑvirtutẽ pꝛedo⸗ ctus in arlvꝛe ab occulta cauſa venit.ergo ex occulta cau minatus in coꝛde:vt nihil indiſciplinatũ aut repꝛeſenſi P“ ſa fructus.ex fructu arbvꝛ cognoſcitur in qualitate:ſimi⸗ bile dimittat a labijs. Et pꝛeter neceſſitatẽ nõ facietxer liter apud multos in ſpecie. Arboꝛ eſt homo. fructum bo bpum. et vbi eſſe aut expedire poterit per ſilentiũ non lo⸗/ num aut malum facit.virtutis actum aut peccatum cõ quetur:vbi per pauca verba nõ habundauit pamplius. mittit:iudicabit veritas· Bonum fecit.ergo eſt bonus: Coactus ad verba dominabit᷑ ipis:per tempus et mo⸗ malum fecit. ergo malus eſt. Judicaſti arboꝛeʒ ex fructu dum numerũ atq; pondus. Quem videris de nummiſ 9 lono vel malo.fructum vero ex quo iudicas: Si ex arbo de mulierũ pulcritudine.pompatice.furibunde.accurs re:igitur erit idem iudicatũ et iudicans.effectus et cau te.arroganter.deriſoꝛie.emulatice ſepe loquentẽ:in his v ſa:opus et auctoꝛ.Obmittamus verꝛũ obuolutõnes ex intimis cognoſce affectum. Quem videris viſum fi nec ſimilitudines diſcutiamus ꝑ ſingula. Cum bonus gere in faciem feminarũ et imverbiũ pueroꝛum.ſpecta⸗ ſit homo natura creatus.welut arlvꝛ fructuʒ ꝓferens in cula et artium nouitates ſedule intuentem:his axplica tempoꝛe ſuo:vnde facit malum que cauſa mali.Erit igi tum agnoſce. Pꝛeſtantẽ facile rumoꝛibo et relationib- n tur quod bonum eſt cauſa mali. Malum factum a mala atq; inutilibus narrationibus aurem:ſine cunctatione cauſa ſoꝛtitur effectum. Cauſa mala rõnalis arbveis eſt leuitatem in animo reſidere cognoſce.Applicantẽ ad in n mala voluntas:que extra ſeipᷣam nõ habet cauſam.að utilia coꝛpus crxede inutilem:ad vicia vero ſe iungentez ſ⸗ cum diximus de coꝛruptela peccati aliqualiter declaraui iudica penitus peccatoꝛẽ. Difficiliter tamẽ diſuelantur Nſ mus.auſa vero bona eſt volũtas lona:que erxtra ſeipᷣaʒ hominũ ſimulationes et hypocritales figure.inaſeiſcitẽ n habet ecõtrario cauſam ſcʒ deum bonñ creantẽ bona.et aſ wro rarum vidi poſſe decipere. Sempꝑ enim ad ſimiles ni ſiſtentem gratiam.ac per hoc omnis homo pꝛius bonus ſe cõſtringitlaffectus:infallibiles penitus ſunt ſupꝛapo/ n aut malus eſt in voluntate ꝓpꝛia.excepta bonitate natu⸗ ſite ſentẽtie ſaluatois. 6 rarum:lnitas nanq; naturarũ ſemꝑ manet.abſq; ꝙ a⸗ CLapitulum XXVI e ſe etcõtra xciaſermonibus do. Balua. boc ſeculo neq; in futuro.Mõ a deo.quia nõ vult moꝛtẽ eternã peccatoꝛis.ſed vt cõuertatur et ineternũ viuat:⁊ vult omnes homines ſaluos ſieri et ad agmtionẽ wri⸗ tatis venire.Mõ a cõmiſſo peccato: ſuperat enim chꝛiſti paſſio quecũq; peccata.Et ꝑ ecechielem omniũ iniqui⸗ tatum penitẽti pollicetur remiſſionẽ. Sed ſequi poteſt a difficultate pe nitendi ꝓpter exceſſiuã a talibus malici am peccatoꝛũ et indiſpoſionẽ ad penitendũ:qua neceſſa rio in agente habent iſta peccata cauſare. NRari enĩ ſunt in memoꝛia hominũ quos ſcxiptura cõmemoꝛat qui ad penitentiã venerint remiſſionem acceperint huiuſmodi peccatoꝛes:quoꝛũ peccata dicuntur irremiſſibilia hic et in futuro. Ad iſtoꝛum vertvꝛuʒ claram intelligenti ſcʒ neq; in hoc ſeculo neq; in futuro cum additionibo ⁊ mõ liquid deducatur ad actum.deinde ex mala volũtate aut lona tanq; ex cauſa operatur bonum ſiue malũ.ad quod alludunt quãdoq; ſententie ſupꝛadicte. Siquidẽ ex fru ctu arboꝛ cognoſcitur.Ac ſi apte dicatur. Si fructus lu nus:homo lonus.ſi malus:homo malus. Cuius fructꝰ voluntas es cauſa.ex qua homo dicitur lvnus et malus quod ſimilitudo ſubiuncta declarat. ο Üοgenies vipera rum.quomõ poteſtis bona loqui cum ſitis mali. Qua⸗ re: Qiug et habundantia cosdis os loqui᷑. Exeo emm ꝙ cuiuſq; voluntas appetit.loquitur. querit.et dicit.et operatur: et quod theiaurus nõ habet. expenſoꝛ aut cu⸗ ſtos nõꝓpfert. Inde ſit qo woluntas nõ appetit. lingua ex affectu nõ loquitur:et copus per opera nõ requirit: et qo voluntas apperit. lingua ꝓfert. et actio querit. Et ſoc eſt quod ſaluatoꝛ adiecit BSonus homo theſauro ſuo ꝓfert bona: a malus homo ve theſauro ſuo ꝓfert ma ia. Etenimm theſaurus et locus oſeruationis eius eſt no ſtra woluntas: ex quo ad pagendam viam noſtre pchtio⸗ nis atq; ialuationis exhauriuntur expenſe. Ygitur mu⸗ Erret ampliꝰnos ſaluatoꝛ exacturus de noſtris t actibus rõnem:vt caueamus a malo. YJuſtus eractoꝛ eſt deus et infallibilis perſcrutatoꝛ:vt nullus effugiat eractionem eius. Sempiterna quoq; memoꝛia eius retinet ꝑua et magna que nos obliuiom Liber octauus De vicijs mandamus:ac etiaʒ ſi vellemus ꝓpter inſitum defectũ retinere nõ poſſumus.Elnde ſtatim quia dixerat os ex habundantia coꝛdis loqui:ne inuanum loqueremur. nos terrendo adiecit Dico autẽ vobis.quia omne ver bum ocioſum qð locuti fuerint homines:reddent ratio nem de eo in die iudicij Si de ocioſo quid de menda⸗ cio.quid de piurio.quid de falſo teſtimonio.quid de blaſ phemia.quid de miurioſo verb.quid de diſcoꝛdioſo aut æ ſimilibus malis lingue.que nõ hic ſed alibi ſunt tra/ ctanda: Quid voluit hic ſaluatoꝛ innuere.Ain ne voluit pcõparationem loqui.vt ſi de minoꝛibus ratio multo⸗ magis de maioꝛibus exiget᷑.An omne malũ lingue ſub iſto voluit intelligi. aut ſolum qð ſic pꝛolatũ eſt voluit pᷣ caueri. Sed verba ſacre ſcripture a pꝛecedentibus ſepe dependent:⁊a ſequentibo innoteſcunt. Quia ſupꝛa per padigmata dixerat. voluntatem bonã aut malam. cau/ ſam eſſe bonoꝛũ atq; maloꝛum.verbum igitur ocioſuʒ ꝓelut malus fructus arboꝛẽ ↄdemnat in cauſa.et velut denarius falſus theſaurum in malis repoſitum iudicat: quia malus malum ꝓfert de malo. Igiturverbum ocio ſum erit omnis locutio impertinẽs.et omne malum di ctum malam adeſſexoluntatẽ declarans:quia ex habun dantia coꝛdis os loquitur. Sed ꝓculdubio magis dixe rim ex pꝛecedentibo verbis atq; ſequentibo ſumedo ſen tentiam eſſe verbũ ocioſum:verbum bonum cui bonao⸗ pera nõ reſpondent. Mã ocioſum eſt verbuʒquo quis ſe medicum innoteſcit.cuimedicine picia nõ aſſiſtat:aut ſi aſſiſtit opari deſiſtit. Ocioſum verbuʒ eſt quo quis ſe militem eſſe fatetur:ſed nunq; militaribus actibus po⸗ tuit aut ſciuit adeſſe. Ocioſum verbum eſt quo ſi qͥs ar tificem aut alicuius miſterij ſe foꝛe inſinuat cuuus operi bus ſemper pꝛiuata extitit manus:nec ad actum poſſet aut ſciret applicare potentia.quã verbo dicit habere. Ni⸗ hilommus tamẽ verbũ bonum eſt.quo ſi quis artificeʒ alicuius miniſterij ſe foꝛe inſinuat.quia bonam rem dij cit.et bona eſt lingua et bonum eſt coꝛ in eoꝛum natura atq; ſubſtantia:ſed eoipᷣo verbum eſt ocioſum quonope ra nõ firmatur. Ocioſum eſt verbum quo quis ſe confi tetur hebꝛeum ſi nõ circumcidat᷑:aut nõ moſaica ſeruet Permagis eſt ocioſum verbum q;uis ꝓferat bonũ quo nos dicimus eſſe chꝛiſtianos et chꝛiſtiani xolumus ap/ pellari:chꝛiſtianitate autẽ operibus nõ firmamus imo moꝛibus impꝛobamus. Et ocioſa eſt locutiovocari quẽ piam dominũ.et eius nõ obſequi voluntati:ꝙ ſcõm ali um euãgeliſtã ad hec verba ſaluatoꝛ adiunxit Quidiau tem vocatis me dñe dñe.et nõ facitis que dico Quaſi dicat. Inutilis eſt in aliqua ꝓfeſſione locutio.et verbuʒ eſt ocioſum ſi operibus nõ firmat᷑:dum per moꝛes ⁊ vi tam opoꝛteat eſie quod dicitur. Ecce igitur de quo red⸗ damus rõnem cum exacti fuerimus in die iudicij. ſi o/ cioſe nos dximus eſſe chꝛiſtianos:et ſi oꝑibus pꝛobaui mus aut impꝛobauimus qð verbo ꝓfeſſ ſumus. Quaʒ intelligentiam verba ſequentia mamifeſtat Ex verbis eni tuis iuſtificaberis:et ex verbis tuis cõdemnaberis Quis igitur iuſtificat᷑ ex verbis ſtantibo operibus moꝛ⸗ tuis.quis damnabitur ex verbis ocioſis per penitentiaʒ coꝛrectis et ſtantibus operibus viuis. Iſta ergo ſenten tia ſic noſtris animis claret. Ex verbis tuis iuſtificabe⸗ rig. ſi coꝛiſii nq religionẽ iuratus debitis operibus ap⸗ pꝛobaſti:ex verbis tuis ↄdemnaberis.ſi ipam pꝛofeſſus coꝛruptis moꝛibus impꝛobaſti.vt ſi es qð dixiſtiſſuſcipe gloꝛiam.ſi nõ: accipe penam. Vgitur qui legis hec mala deuta. TLZapitulum XXVII . IFIne intermiſſione vertvꝛũ quedã ſaluatoꝛ re⸗ ſpꝛeſendit: a quibus omnino pcauere opoꝛtet ſi Qeles. His ſupꝛadictiſ ey aduerſo infidelitas cu rioſa cõſurgit. que per ſigna querebat cõfirmari verba que tanta veritate pollebant vt plus eſſent qᷓ; omnia: plus enim veritas q; omnia ſigna valet. Et in curioſi⸗ tate male ſociati ſunt nacareitis:qui miracula curioſe a ſaluatoꝛe petebãt.Nam quoniavidebat᷑ alte traditõnis qð ſaluatoꝛ ait ex verbis tuis iuſtiſicaberis: tunc ſtatim quidam de ſcribis et phariſeis dixerunt Magiſter vo⸗ lumus a te ſignum videre Ecce verbum ocioſum de quo ſupꝛa ꝓximo fati ſumus.vocare magiſtrũ.cuius do ctrine nõ vt diſcipuli honi ſe credũt:nam ſi crederent ſi gna nõ peterent. Infidelibus nõ fidelibus data ſigna noſcuntur:nec magiſtroꝝ eſt facere ſigua ſed inferre do ctrinam. Elide ergo ꝙ iniqui ſua locutõne ſe deſtruunt cum oꝛe loquũtur quod facto cõfundunt.ſed eos ſalua toꝛ reſpondendo declarat:quãta in eis animo dominer iniquitas. Et magna opoꝛtet cõſideratõne inſiſtere cir⸗ ca verba per que ſaluatoꝛ viſus eſt aliquos impꝛobare. Beſpondens nanq; dicẽs. Generatio mala et adulte ra ſignum querit ⁊c OSmnis generatio ſua natura et ſuo nomine bona eſt. quid eſt quod addituʒ eſt mala et adultera. Exvoluntate mala nature bone adiungit᷑: qð a domino repꝛobatur. Quid eſt ergo generatio mala ſi ue vnde generatio mala:aut in quo mala.MNam genera tio qua quis ab alio generatur.vt ex vno multi genere⸗ tur dici ſolet.que ꝓut generatio eſt:neq; peccatum neq; mala dici debet: quia donum dei eſt ꝑ ſeminaria virtute collatum ipᷣi humano generi.Que ſi ꝑ matrimonij le gem fiat ſine libidine.aut adiuncto libidinis malo. aut per aliam libidinẽ extra matrimonij legẽ.generatio ma⸗ la nõ eſt:quia bonum nature eſt.Nam malum libidiniſ nõ turpat bonũ generationis.ſicut bonũ generatõnis nõ honeſtat malu libidis Et ſiẽ bona genertio malũ li⸗ bidinis nõ pᷣt auferre.ſic malũ libidis geerationẽ bonã nõ pᷣt maculare:ſed nec de hmõi generatoe ſaluatoꝛ elo qunur a Etiam generatio ſolet dici quecũq; hpomi⸗ num cògregatio.qui in vno genere viuendi cõueniunt velut ſi ab vno patre habuiſſent exoꝛtum.que ſi bonis moꝛibus fulget bona:ſi malis turpata tabet mala voca tur.quo loquendi genere illam iudeoꝛũ generationem appellabat malã.quia malis et ꝑditis moꝛibo coꝛrupta erat.et ꝓpter idolatriã in quam lepe ceciderat.ſicut fere omnes ꝓplłxte fuerunt pᷣlocuti:adultera meruerat appel lari eg pꝛetermiſſis iudeis quibus tunc dominus et ſaluatoꝛ loquebatur.et etiam nunc ex euangelio poſſet intẽdi.aduerſus nepharios chꝛiſtianoꝑ moꝛes iſta duo verba retoꝛqueri libet.ex dictis veteris teſtamentipꝑ ſi⸗ militudinẽ ſumentes mitium.que adhuc nõ ſunt ſopi⸗ ta nec doꝛmiunt.ſed ꝓut clamauere atq; plata ſunt ad/ uerſus pfidos iudeos:nunc in ſpiritu aduerſus malos chꝛiſtianos magis mndamtent iucidini toꝛẽ indeo; rum diſſerentẽ vnde ſit genertio mala.quia fidem fre gerant fideli.et iniquitatẽ reddebant iniquitate carenti iniuſticia iuſto:et obliquitateʒ recto.Deus inquit fide/ lis et abſq; vlla iniquitate iuſtus et rectus:peccauerunt eiet nõ filij eius in ſoꝛdibo. Generatio pꝛaua atq; puer⸗ ſa. heccine reddis dño populus ſtulte et inſipiens. Gide lis eſt eeus nobis in omnibo ꝓmiſſis eius nam dauid dicit. Gidelis dñs in omnibus verbis ſuis.Al fideli non expedir ꝑ infidelitatẽ auerti Vtrum fideli deo pmiſſam ſeruemus in baptiſmate ſidem et in alioꝝ participatiõe ſacramentoꝛũ.omneſ qui chꝛiſtiani ſumus noſmetippᷣos interrogemus:et reſpondebit nobis conſcientia noſtra ta infidelitate turpemur. Infidelitas eſt emm llcituʒ et honeſtum atq; vtile nõ ſeruare ꝓmiſſuʒ:quã ſi diſcu⸗ tere vellem per ſingula.tempus potius deficertt qᷓ; ma⸗ teria. Mullam iniquitatẽ ad nos operatus eſt deus. ne / — — — — — — —6 — — — — S= — etcõtra viciaſermonibus do. Balua. quit enim et neſcit. et nõͤ vult. eſt eni abſ;vlla iniqui⸗ tate. Pſalmiſta p ſimile clamat. Quoniam rectus do minus deus noſter:et non eſt iniquitas in eo cota w⸗ ro imiquitas dicitur ledere innocentem: et lvnum fa/⸗ cienti ſemper rependere malum. Quem vn uaʒ leſit o⸗ mnipotens:Qiund nobis debuit? nõ fecit: Imo in nul lo nobis exiſtens innoxius:nulla debiti lege ligatus.in⸗ effabili ſua largitate wnoꝛum ſuoꝛũ voluit eſſe Datoꝛ. p miſſionibus de bitoꝛ. pietate redemptoꝛ. et vltimo gloꝛi ficatoꝛ in ſuperis/Etnos er aduetio iniquitate mon⸗ tem male atq; a recõpenſationis aſcendimus. Et iuſtus eſt dñs qui iuſticiã dilexit. cui nos imiuſticiã feci⸗ mus. auferentes noſmetipos a ſeruitio ſancto ſuo: ad quod omniſiuſticia nos obligatniiſſticiq facit:qui o⸗ mnibus nõ reddit debita iura. Iniuſticia damnabilis eſt:ſe ſuo denegare ſciaiſ Rts eſt:qui obliquari nõ poteſt. NRectus:qui nullos nouit anfractus. Mectꝰ:qui recte iudicat. Rectus:qui vtitur ponderibo iuſtis. IVgit rectus eſt deus. Qð pſalmiſta canit. Oulcis et reciꝰ do⸗ minus: ꝓpter hoc legem dabit delinquẽtibus in via. Et obliquamur mente coꝛrupta moꝛibo depꝛauatis quis multitudinẽ inndelitatũ iniquitatũ.iniuſtic agrij. obliquitatũ.quas falſi chꝛiſtiani velut aquaʒ intrepide bibunt:calculare pᷣſumet. Obrigerẽt digitu reſolueren tur maſculi:ad ſcribendũ vro careret wotentia manus Sed qui fecerũt hec. Qui dño peccauerũt.qui nõ ſunt filij eius:pꝛiuari p nihilo pendut hereditate eius. Sed nitidi ſunt filij eius:qui wro ei peccant ſunt in ſoꝛdibo. Vdeo dicit:peccauere ei qui non filij eius. Elbi peccaue⸗ runt. In ſoꝛdibo peccatoꝑꝝ:in ſoꝛdibus tpalium rerum. Sosꝛdes eni ſunt tpalia reſpectu celeſtiũ. Et ſoꝛdes hie ruſalem declamat geremias eſſe in pedib eius dicens Goꝛdes eius in pedibus eiuſ. Soꝛdes in pedibus. tem poꝛalia in affectibo.Nam in eternis et p eternis dño nõ peccatur:ſed ꝓ hbis quoꝛũ bꝛeuis eſt moꝛa et vicinusſi „* eſt finis. Sed quis ſoꝛdeat q́tum vult ſententiã ioha⸗ nis in apocalipſi:tempus eſt bꝛeue et ſinis vicinioꝛ. Et exhis dirit moiſes. Generatio pꝛaua atʒ puerſa.heccine reddis dño populus ſtulte zin ſipies/Beſierſti eſt pꝛa ua que ſuis ↄſuetudinibus indurata coꝛrigi nequit: ma gis vero nõ vult. Peruerſa vero que rectis itineriba nõ incedit:nno que omnia recta puertit/Nam̃ pꝛauus eſt incoꝛrigibilis.indiſciplinabilis.inſuaſibilis.indoctrina bilis diuinis tſvoꝛijs atq; actiõibo:ſolũ firmatus in pla citis. Et hoc eſt qᷓ Yeremias dicebat. Mꝛauuũ eſt coꝛ hominis et coꝛpus.nõ oculꝰ.nõ lingua.nõ manus. aut cetera membꝛa.et inpſcrutabile: quis cognoſcet illud⸗ Nullus niſi qui ſcrutat᷑renes ⁊ coꝛda = Wro eſt. qui pꝛimo ſeipᷣm ꝑuertit a deo.et guerſa medi⸗ tatur et operatur in moꝛibo.nec in ſeipᷣo ſeipᷣm retinẽs, vita doctrina ceteros puertit:⁊ puerſis itinerib ſuadet incedere. Et hec eſt generatio mala: legiſlatoꝛe dicente. heccine. Ac ſi dicat. Ecce iſta ſunt mala, infidelitas.iniqᷣ tas.iniuſticia. obliquitas.pꝛauitas.puer ſitas.que tu o pulus ſtulte: wls in ſipiens reddis dño:vnde dicit᷑ ge⸗ neratio mala. Elnde ipᷣe ſecutꝰ? adiungit. Generatio enĩ puerſa eſt:et infideles ife pſalmigraphum heundẽ loquentẽ ſpiritũ:quo pꝛim legiſlatoꝛ intonuit Ne fiant ſicut patres eoꝝ:generatio pꝛaua et exaſi perãs, eneratio que nõ direxit coꝛ ſuum et nõ eſt crediꝰ cuʒ deo ſpiritus eius. Sed audi ſententiax intentũ:qui cõ coꝛdiam legiſti we lvꝛũ.MDꝛemonet dauid ne fiãt, Qui. Qui naſcentur. Sed deo gratias quia nati et educati ſunt.Qui ſunt qui naſcituri ꝓphetabantur, et hodie na⸗ ti ſunt.Chꝛiſtiani.Cum iſtis dauid in ſpiritu loquens cum ſua rectitudinis linea vult omnes incedere:ꝗ u⸗ agebat decanendo:ne fierent ſicut patres eo⸗ um qui fu erunt generatio pꝛaua et exaſperans. Nam chꝛiſtiani ſi⸗ Iij ſunt hebꝛeoꝛum aut iudeoꝛñ: nõ extraduce ſeminis in carne led in fide. Et nilij vocamur abꝛae. nõ per ancil⸗ lam ſed ꝑ libera: que nide ac etiã ſuꝑ natura cocepit · Et pater fidei noſtre dicit᷑ abꝛaam. Et omnes ꝓplxte patreſ ſunt.et cheiſtiani filij ꝓphetarũ ſunt ꝑ fidem que reuelꝗ Oa erat: nũc reuelata eſt. Et chriſtus ludeus eſt p carnẽ ſed nos niij ſui ſumus aut fratres p nidem/Apoſtoli ſa⸗ ne omnes lxbꝛel fuerũt: ⁊ nullus de ppucio. ſed omnes cx circumciſione habentes deigine E nos filij apoſtolo rum ſumus p ſidem. Nam ſuos cõuerſos vocabat apls Ree nide filios: et blandioꝛi vocabulo filiolos. Sed non ſunt hi patres quoꝝ eſt aut fuit generatio pꝛaua atq; p⸗ ueria-lcom quos pſalmiſta pmonet ne fiat pplłs. Sed fuerũt innumeri ſidem habentes dei vnius. ſicut ⁊ mõ habent chꝛiſtiani.ſed moꝛibus vita verbis irritauerunt deu.pꝛaui fuerũt nec co:recti ſunt:exaſ perauerũt deum. Mam quotis exacerbauerũt deum: puocauerũt. exaſpe rauerunt.ſi quis exodi leuitici numeri deutronomm io⸗ ſue iudicum regũ hiſtoꝛias legerit et ꝓphetas repꝛelxn dentes. eoꝛũ mala ↄmemoꝛantes inſi pererit:nõ ignoꝛat Bed nõ eſt noſtri opis vtenis teſtamenti ſed noui elu⸗ cidare moꝛalia. Ec p Ecechielem Dixit.quia domus ex⸗ aiberans eſt. Et generatio que nõ dirent coꝛ ſuũ ſcʒ co⸗ ra deo:vt vig eius eſſet directa in cõſpectu dei eius. Qð petebat idem dauid dicens. Dirige in cõſpectu tuo vigz meam. Yilgenim generatio aut anima no direrit co⸗ ſu um.que infami graditur via.a de quibus ſapiẽtia loqui tur. Ele dupuci coꝛde: ve peccatoꝛi terrã ingredienti dua bus vijs. Quia vna eſt que ducit ad patriã. Ele diſſolu tis coꝛde qui nõ credunt deo.ideo nõ ꝓtegentur ab eo. Mꝛopter qð etiam dicigeneratio malꝗ quia nõ eſt cre⸗ ditus cũ deo ſpiritus eius:ſcʒ rupta federis liga.Aid ma le generationis notoꝛiũ ipᷣe ſalomon animat᷑ dicẽs. Ge neratio que patri ſuo maledicit et que matri ſue nõ be⸗ nedlicit.generatio que ſibi munda videtur, et tamẽ nõ eſt lota a ſoꝛdibo ſuis:generatio ciius excelſi ſunt oculi. et palpebꝛe eius in altũ ſubrecte.generatio que ꝓ denti bus gladios habet/et cõmandit molarbus ſins:vt co⸗ medat inopes deterraa paupes ex lominibo. Patrẽ ha bemus creatõnis ex nihilo.in eo ꝙ ſic facti ſumus.quo lure benedictionẽ ommũ ſibivndicat:q tres pueri da nielis in ignem coꝛpoꝛeũ iniecti.ſed ꝗ eo intus illumi⸗ nati erclamauerũt. SGenedicite omnia opa dñi dño. Et paulo poſt. Senedicamus patrẽ et filiũ cum ſancto ſpi⸗ tu ⁊c. Et dauid. Benedicã dñm qui mihi tribuit, intelle — ctum. Ec alibi.Genedicã dñm in omm tempoꝛe. Si be nedictio ei abomni creatura p modulo ſuo debetur que igitur eſt iſta generatio que patri eterno maledicit VYVlli qui ſcõm pſalmiſtã male de eo loquunt᷑ dicẽteſ. Et ma le locuti ſut de deo.dixerũt.nunqͥd poterit de pare men lam in deſerto. Que igit᷑ peioꝛ maledictio:qᷓ; de dei potẽ tia duhitare.Oubitauerũt illi de mẽſa reficiẽdi coꝛpis ĩ Vto ſolitudis dubitat᷑ hodie a pluribo de mẽſa reficiẽdi ſpiritus in curſu nr̃i tꝑis dicentibo.quo fieri woteſtvt in tam parua hoſtia ſit veritas chꝛiſti coꝛpis: et maledicũt deo qui de ſui potẽtia dubitãt. Sed homo qui maledi⸗ xerit deo ſuo:poꝛtabit peccatũ ſuũ.Et phibetur ne male dicatur pꝛinceps ppli:multomagis dñs vniuerſi. Habe mus patrẽ carnis. habemus patrẽ ſpiritus ſimiliter et matrem:de quibo ſc ſententia pfertura dño. Qui ma⸗ ledirerit patri et matri:moꝛte moꝛiat. Et qui fſatri car ns nõ benedicit peccat Qui matri eccleſie nõ benedicit peramplius peccat. Qui virtuti matrici non benedicit ui hieruſalem ſuperne que ſurſum eſt matri u 4 Tiber octauus De vicijs noſtre nõ benedicit: culpatiſſime viuit. Nam nõ benedi⸗ cere nihil aliud dixerim.qᷓ; eis nõ aſſentire pceptis non cõſentire virtutibus. nõ dare monitis aures: de iudicio et iuſticia nõ letum fieri· Generatio que ſibi munda vi detur pᷣſumpſit.quia nemo mũdus a ſoꝛde: et nemo pᷣt facere mundũ de immundo cõceptum ſemine. Qn diß⸗ xit ego mundus:nõ fuit de mundo. Et ſi pter illu quiſ⸗ piam fuit mundus:ſingularitatis fuit diuine nõ gene⸗ rationis aut virtutis humane. Si aũt dixerimus quia peccatũ nõ habemus:mendaces ſumus. Si vero dixe⸗ rumus. bona opera facimus omnes quidẽ iuſticie noſtre ſicut pannuſmenſtruate. Ideo ſequitur. tamẽè talis ge neratio nõ eſt lota a ſoꝛdibo ſuis. Repꝛobata generatio eſt hominũ que oculos excelſos habet ad iudicandũ: et que oculos erigit ad que habere nequit. Pꝛouerbiatoꝛ dicit. He erigas oculos ad opꝑes quas habere nõ potes: quia facient ſibi pennas quaſi aquile et volabũt in celũ. Palpebꝛe aũt ſubꝛecte in altũ aptos faciunt oculos vt plus velimus videre q; exꝑediat.plus iudicare q; lceat: plus appetere q; ſufficiat. Muncius eſt coꝛdis coꝛpoeis oculus:et cum renuncdat ea que viderit oꝛitur appetitꝰ Generatio mala eſt:que p dentibo habet gladios. Suf⸗ ficiunt hominibus dentes ad cõtrectandum ſufficiẽtia vite animalis.qua moꝛe animaliũ viuimus.que ſuper⸗ flua nõ requirũt: cum ipa natura ſit refecta de pauceis. Segd habemus gladios ad occidendũ alios: vt alios oc cidere ipoꝝ ſit vita. Elel hoc eſt gladios ꝓ dentibo habe⸗ re:alioꝝ moꝛtem ſuam vitã putare.Et cõmandit mola ribus cõterens impotentes. velut canis oſſa coꝛrodens et inopis inopia veſtiatur:vt ad inopiam miſeria pſecu tionis adijciat.⁊ pauperes nõ ſinat viuere cum homini bus ſuper terram. vt ſi nõ habent aliquid impendendi muneris.pſonali ſubijciãt ſeruituti:aut quia exeis nul⸗ lum fructũ ſuſcipiunt.dolent ꝙ vuũt. et velut ſteriles artoꝛes ſuccidendos decernũt. quod ꝓpꝛium eſt hominũ tyrannoꝛũ. Mecnõ illa eſt mala generatio.q gladio den/ tium et lingue omnes diffamando interſicit et cõterit. et inopibus et paupibus criminatõnibus maledicit: qꝛ illos quos deus diligit et odit. Sed nondũ malam etiam appellauit adulterã. Nam nõ omnis malus adul ter:ſed omnis adulter malus. Malam appellabat ꝓpter multitudinẽ peccatoꝝ:adulterã ſolum ad idolatria refe/ rebat. Naʒ qᷓta idolatria fuerit infecta ſynagoga: iudea et ſamaria:veteris teſtamenti ſacra ſcriptura cõmemo⸗ rat. Sed ꝓpꝛietatem adultere mulieris videamus: vt capiamus ad deuitandũ adulteriũ ſpitituale. Aldultera mulier dicitur que ꝑ amoꝛẽ cõcupiſcentia carms adul⸗ teri cõiungitur:etiam ſi carnis copula nõ ſequat᷑.Adul⸗ tera eſt omnis mulier q̃ viuente viro coꝛpoꝛi alterius ſe cõiunxit· Adultera eſt que in domo viri viuit ſine legib⸗ iuſtis eius:aut legibus dilecti regulatur alterius.Aldul tera eſt:que ſe comptat pᷣterqᷓ ad placitũ viri.Adultera adulterinis et foꝛnicarijs affectat placere cõſpectibus. Adultera eſt que alium in ſuum nutibus et geſtibueꝓp uocauit amoꝛẽ:et am ſi cecipiat.Adultera eſt que alteri fidem dedit verbo:etiam ſi animo nõ cõſenſit. Adultera eſt que alteri cõſenſit in animo:etiam ſi fidem nõ dedit aut negauit verbo.Aldultera eſt que moꝛtẽ affectauit vi/⸗ ri:vt nuberet alteri.Adultera eſt:que ſidem dedit alteri æ nubendo poſt moꝛteʒ viri. Adultera eſt que in moꝛte Vviri ꝓpter alium pꝛeſtauit aſſenſum:aut ſi ſolum ipᷣo af fectauit carere.ldultera eſt ſi plus debito ꝑ blandicias ad libidineʒ excitat virum:Adultera eſt ſiviro cõſentit coire cum altera:excuſantur in hoc ſara et vxoꝛes iacob. Adultera eſt.ſi viro cõſentit in ꝓhibitis reluctari valẽs Adultera eſt:que in coitu ſubita viro per ardoꝛẽ et dele⸗ ctationis cõcupiſcentiam aliũ imaginat᷑. Adultera eſt: ſi viro dedit adulterandi cauſam.ldultera eſt: ſi aliquẽ aut aliqu licet nõ in ſe adulterare fecit in alijs.Adulte ra eſt:que odit ex anuno virum ſuumAdultera eſt:que Viri diligit vicium. Adultera eſt:ſi ſciens virũ certe ad/ ulterum exiſtente.nec dimittentẽ pelliceam aut adulte ram:et ſecum patitur ex animo habere carnis cõmerci⸗ um Adultera eſt:que cum pꝑellicea aut alia adultera pa/ ctum de viro fecit tacitum vel expꝛeſſuʒ. Et verſauice di citur vir adulter: q;uis ĩ foꝛinſeci foꝛo iudicij nõ omnes hiactus adulteriuʒ iudicarent᷑ habere. In iudicio vero rationis et infallibilis veritatis omnes ſunt puniẽdlat⸗ q; adultermo iudicio iudicandi.ꝙ ſcom pꝛimas quinq; ſententias quelibet generatio. cõgregatio. collectio· ſo⸗ cietas.et quelibet anima ſingularis apud deum in ido⸗ latrijs et erronbo. in depꝛauatis affectibo atq; moꝛibus reputatur adultera:adulterarn iudicio iudicanda. :o inde et per hoc copulatio amoꝛis abs deo: copulatio ma li opis adulteriũ facit. In domo dei viuere ſine lege de⸗ et chꝛiſti:adulterium eſt. Negulari regulis eius qð ne quiter diligitur aut qð male intelligitur ſcʒ pꝛauitatibo hereſis.philoſophicis.ſatiricis magiſqᷓ; diuinis delecta ri doctriniſ. execrabile adulteriũ dicit᷑. Oꝛnari qbuſcũq; inuiſibilibo autviſibiliba pᷣter eterni ſpõſi placitũnuſtu diuoꝛtium fecit a chꝛiſto. Malis male velle placere:chꝛi ſto certiſſimũ eſt diſplicere. Naʒ qui malis placet in ma lo malus eſt:et qui cõſentit in crimine criminoſus. Oꝛ namentũ anime differt a coꝛpoꝛis oꝛnamento.illud in⸗ uiſibile iſtud vi ſibile: illud mcoꝛruptibile. iſtud coꝛru⸗ ptibile. Et mulier oꝛnamentũ querens abſq; placitovi ri:notam ſibi male ſuſpitõnis induxit. Nam nulla vxo⸗ eſt ad ſeipᷣam ſed virũ:tantũ mulier eſt ad ſeipᷣam.Mꝛo inde nec anima deſponſata chꝛiſto ſponſa eſt aa ſeipam: ſed ad ſponſum chꝛiſtum. Igitur ſcom placentia ipon⸗ ſi vxoꝛis ſint oꝛnamenta.Mõ ergo anima querat aliqᷣd aut muiſibile oꝛnamentũ.niſi ꝙ eterno ſponſo in placi⸗ to ſit:mec velit placere quibus ipe nõ placuit.imo nulli qui ad chꝛiſti diſpucentiã vemit. Nam nullum placitum ab hominibus ſumit niſi virtutis.et qui virtuoſi noſcũ tur placitũ in alijs aliud qᷓ; virtutis nõ querũt. Nlacet virtus deo: angelis et hommbo virtuoſis. Manifeſtuʒ eſt autem diſplicere cõtrarium:aut manẽs indiſferens nõ placere. Pꝛoinde anmmo ſic placens legitima ſponſa eſtain alijs et cõtrarijs et aliter ſe cõponens adultera eſt Sed hec mala a adultera generatio malum aliud cu rioſitatis ſuꝑaddebat.quia ſigna querebat:ſed nõ acce pit ꝗð male petiuit Yuſte negatur iniuſta petitio. Et di uina repꝛeſſione ad ima reflectitur:qð per curioſitatẽ ſe inlata ſuſtollit. Petebãt enim hi altitudinis ſigna cla⸗ rentia de ſupernis velut aſſoliti ſignis mirabilibus in e⸗ gipto coꝛã duricia pharaonis.in poꝛtẽtis magnis.in di⸗ uiſione rubꝛi maris. in eoꝛum tranſitu ꝑ medium ſicci maris.a dextris et a ſiniſtris ꝓ muro ſtantibo aquis.in ipᷣius reductõne ſuꝑ egiptios inſequẽtes:in ducatu mi rabili columne ignis et nubis.in tonitruis et clangoꝛi⸗ bus.in ſplendoꝛibo et terremotibus. in lampadibus et nubibus in monte ſyna in datione legis: in crebꝛis ap⸗ paritionibus gloꝛia dñi ſupertabernaculũ federis.in ſu pernaturali eductõne aquarũ de ſaxo duriſſimo.in ſup/ medicinali ſanatiõe illoꝛũ qui moꝛſi fuerant a puluceis ſerpentib venenatis.ꝑ cõſpectum enei ſerpentis.in pa/ ſtu manne ſegragata ommiactiõe. ꝓductione nature mi niſtrato populo ꝑ miniſteriũ angelox.in ſubita ⁊ in mi⸗ rabili eductõne coturnicum. ad votum ſenſualis popu⸗ li adhuc in carne ſenſualiter laboꝛantis.in nmuirabilibus quas de hoſtibus habuerũt dño/p eis pugnãte de celo. in claris teſtiſicationibus.factis ſignis miriñcis moiſi: in cõtradictione choꝛe et abſoꝛptione dathan et abyron. qui pꝛima ſciſmata in populo dei ſuſcitauerũt.in dulco⸗ ratione aquarũ indulciũ.et deſuꝑer factis ꝑcuſſiombus quõlibet delinquentiũ:in mirabili cõſcriptione diuino⸗ rum mandatoꝝ facta digito ſancto dei.in mnaudita et p⸗/ ter cõmunem oꝛdinem rerum.ſigniſicatiua magis mi-⸗ ſterij.pdigioſa et poꝛtentica cõſeruatione veſtium a cal⸗ ciamentoꝛum ꝑ quadraginta annos in deſerto ſolitudi⸗ nis:in mirifica et ammnranda caſtrametatione ꝑ qua⸗ dragintaduas manſiones factas.ſemper deſuꝑ dato ſi- gno diuine nubis.requieſcentis ſuꝑ federis accam pꝛo tanto ſpacio tempoꝛis:p quanto diuina ſapientia illum tunc eiectum populũ volebat in loco manere. ac etiã mn ſignifica motione nubis a gloꝛie vt moueret᷑ et arca:icir ca quam pꝑ ſuas turmas caſtrametaturus erat populus ule dei. Et in mirabilibus et ſignis clariſſimis factis te⸗ poꝛe ioſue pꝛimo ductoꝛe de egipto in monte baurim:iu bente domino quieſcente ꝑ moꝛtem. In apparitionib angeloꝝ armatoꝛũ:ad tuendũ electum populuʒ magni dei. In pꝛeter oꝛdinatũ curſum nature.man ſione ſolis pꝛo defen ſione gabaa:vt nunq; tam magnus dies fuiſ⸗ ſet hominibus ſuꝑ terram:obediente dño voci hbominis In ſtupenda refrenatõne ioꝛdanis a ꝑte ſugioꝛi defluẽ⸗ tium aquarum ita vt reuerterent᷑ in gurgitem. alie de fluerent curſu nature ſolito:vt ꝑ intermediũ ſicco ꝑede pgeret populus ſanctus dei. vt tanta moꝛa ſuperioꝛes a⸗ que a curſu nature deſiſterent.donec moꝛoſe tranſiret in numerabilis multitudo:et colligerent᷑ duodecimila/ pides de medio ioꝛdanis alueo:. ad faciendũ aceruum ꝓ tanto ſigno in memoꝛiam ſempiternã. In ruina mira⸗ bili inexpugnabilis ciuitatis hiericho:que humana vio lentia inexpugnabilis credebatur. In ſignis datis et fa ccis tẽpoꝛe iudicum in manu angeloꝛũ. In literatõnib diuinis a manibus inimicoꝛũ et ſuppeditantiũ electuʒ populum:in manu gedioms.iepte.ſampſonis. et cetero rum . In ſignis mirificis factis tẽpoꝛe regum:in ſamue le dauid ſalomone.atq; ceteroꝛũ regum bene regentiuʒ ſubactã multitudinẽ in lege dñi dei :· In almis ſignis he lie ꝓphete qui claudebat celos ethereos ne plueret. et ſu is oꝛationibus dabat ymbꝛes:qui de celo petebat ignẽ. et ignis obediebat ſibi ad votuʒ:qui curro igneo eſt ſub⸗/ uectus in celum:imo vt creditur in paradiſum. In ſi⸗ gnis factis in heligeo diſcipulo eius: in omnibus tꝑib- pite inase ſigno retrogradi ſolis dato ecechie ꝓ fle tu ſuo in add rologio vmbꝛa decem graduum ſpacio mutata viderer. Iͤn quibo ſignis et plurimis alijs aſſuefacta generatio iudeoꝛũ. talia petebat fieri velut incredula. ꝑ dñm ſalua toꝛem ieſum chꝛiſtum. Et cum eieciſſet de templo non Hitõne annoꝛũ: vt expientia in artificioſo ho ↄueniẽtia templo:ſimiliter dixerũt. Quod ſignũ oſtẽ⸗ dis nobis.ſcʒ magnitudims ⁊ mirifice actõnis: Sʒ hic et ibi ſaluatoꝛ ſpopondit ſignum moꝛtis:et ſepulture ac reſurrectõnis.Nam ibi dixit. Soluite templũ hoc:coꝛ⸗ pus ſuum inſinuans. Hic deuoꝛatum ionam induxit. Sed omnibus ſignis ab initio mundi factis veritas et ratio pꝛeualet.quiba generatio mala et adultera nõ pꝛe⸗ ſtabat aſſenſum:weritate atq; rõne velut inſana et erro⸗ etcõtra viciaſermombus do. Balua. derogamus ſignis atq; peodigijs diuinitus factis:qᷓ ipe met ſaluatoꝛ fecit vt ſcriptura euangelica docet ⁊ ipe cõ memoꝛat dicens. Oi opera nõ fecmneʒ in eis que nemo alius fecit peccatũ nõ haberent. Sed minus diſtin guo ſigna et ꝓdigia et ommia miracula cõpatione röms aful gentiſſime veritatis: vt audeam appellare erroneos qui iſtis illa pponunt/Cur ergo querit ſigna. cur miraculꝗ chꝛiſtianus: Citubat adhuc in fide: cuius fides mracu⸗ culis creſcit. Gluctuat in mari infidelitatis:ſi ꝑ ſignum cxueniret ad poꝛtu m. Maruulus eſt adhuc: qui ſignoꝛũᷣ edulio paſcitur. Edentulus eſt qui miraculoꝝ lacte nu⸗ tritur. idem nõ fecere miracula neq; ſigna: ied a fide ſi gna et miracula pceſſerunt/O chꝛiſtiani aſpicite in aio vVritatem:intellectu reſpictie rat ione. Me terreamm ſi miracula et ſigna extrinſeca in eccleſia nõ videtis:abla⸗ cctata eſt enim ab huiuſmodi lacte. Sancta mater eccle ſia euuiſa eſt ab vberibus decetibo paruitati. Magna fa⸗ cta eſt: rolvꝛata eſt.ſapiens eſt. Nam non ſunt moꝛtui martires pꝛopter ſigna: ſed ꝓpter veritatem fidei moꝛ⸗ tui ſigna fecerunt.lc ꝑ hoc ſi vnum credimus quod eſt maius: ergo et minoꝛa credamu ut uatoꝛis.ſcʒ incarnatio ineffabilis werbi diuim excedit ra tionem omniũ moꝛtuoꝛũ.donationẽ miraculoſam oim ſamtatũ.eſfugationẽ demonũ:locutionẽ omniũ lingua rum. tranſlationẽ de loco ad locum omniũ montiũ.mu tatione pꝛeter cõmunem oꝛdinẽ ommiũ celeſtiũ oꝛbiũ. Et vt bꝛeui diſcurſu cõcludam:audeo dicere ommiũ re⸗ rum creationẽ. Di tale maius credimus: quare mino⸗ ra pquirimus: Obmittamus hec:et vadamus ad moę- esichaiſtiane fideimores cum cõdita natura cõcoꝛ Nimũ miſteriũ ſal/ dant.aut ab ipᷣa nõ diſcrepant:cur ꝓ moꝛibo agende vi⸗ te ſigna querũtur.cur miracula expetuntur. cur vt me⸗ lius agamus aut peccata deuitemus.exquiritur reſurre ctio moxin alicmus.vt enunciet quid pene quid gloꝛie in alio ſoꝛtiunt᷑ qui ab hoc ſeculo receſſerũt. Cur aliquid pꝛo ſigno aut miraculo pꝛeter rerũ oꝛdinẽ querit᷑.qui ta libus ſignis pulcrioꝛ eſt?: Quia nec ipᷣa ſigna tanta curi oſitate appetita bona et pulcra eſſent: ſi vniuerſalẽ oꝛdi nem rerum in aliquo ꝑturbarent. Et q;uis videatur ꝑꝓ ſigna quodammõ ſieri ꝑturbatio. et in cõmuni oꝛdine mutatio queda:ex quada vero alia occultiſſima via in oꝛ dine atq; ad oꝛdinẽ vniuerſi pulcritudinis intelligibiliſ et quadoq; viſibilis plus accreſcit. In quo vniuerſi oꝛ⸗ Aine ſi quis ꝑ vritatẽ et rõnem quas pᷣtulimus ſignis nea maius eſtimans ſignũſâvtinã intelligerẽt oms rõnis expertes.qᷓ;ta ſit mentis infirmitas.qᷓ;ta infideli⸗ tas.qᷓ;ta dementia.quãta ſtulticia.ſigna querere cogni⸗ ta veritate velle pdigia rõne clarente. Nam ſigna patẽt oculis.iſta intellectui ſplendent:ſigna ſunt in tempoꝛe. veritas ſemꝑ lucet. Sed foꝛte aliquis diceret.Nõ intel ligebant.ideo ſigna petebant. Sed ſi nõ intellexiſſent: ipo ſaluatoꝛe dicẽte.peccatũ nõ haberent. Atq; ꝑ hoc nõ et miraculis inquireret moꝛes agende vite atq; deuitã⸗ de malicie.plus q; in ſignis mraculis inuemret · Hec pꝛo tanto dico:quia tũc a ſaluatoꝛe noſtro chꝛiſto de mo ribus agebatur agẽdis atq; vitandis:quaãdo totiẽs pha riſei et ſcribe ſigna ſiue miracula petiuerũt.Pꝛoinde li⸗ bet videre quodam familiari diſcurſu.ſi qð ſignum aut miraculũ ꝓ moꝛibus deuitandis magis damnabit ſup⸗ biam.ixam.inuidiam.accidiã.auariciã.gulam luxuriaã. et ab eis dependẽtia mala qᷓ; ipa vritas luminoſa. qᷓ; ipa ratio clara.que in oꝛdine vniuerſi poſt deum et cum deo tenent pꝛincipatum et ducatuʒ.Aut que ſigna ſiue mi⸗ racula pꝛudentiã.iuſticiam:temperantiã et foꝛtitudinẽ ſidem ſpem charitatem et ab iſtis dependentia et egre dientia bona. melius appꝛobabunt firmabunt ſitua⸗ bunt in ſeipᷣis et hominũ animis atq; moꝛibus vite agẽ de agendis:qᷓ; inobſcurabilis ineclipſibilis veritas atq; incõſundibils et irrepꝛobabilis ratio.cum quibus crea ta ſunt omnia. gubernantur omnia. diſtingunt᷑ omnia: viuunt que viuunt omnia. generant᷑ que generãtur o⸗ mnia.loquuntur que loquuntur modulis ſuis omma. moꝛiuntur que moꝛiuntur omnia. reuiuiſcunt que reui uiſcunt omnia:mouent᷑ que mouent᷑ omnia.quieſcunt Liber octauus De viciis que quieſcunt omnia.ſapiunt que ſapiunt omnia. intel ligunt que inteligunt omnia:in ſfinem ꝓpꝛium deducũ tur omnia. deficiunt que deficiũt omnia. pmanent que permanent omnia:diligut que vere diligunt omnia. o⸗ diunt que vere et rõnabiliter odiunt omnia. quibo ſuis qualitatibus qualificant᷑ que vere qualificant omma ſu is quatitatibus cõſiſiunt et augmentant᷑ et xcreſcunt que cõſiſtunt et augmentant᷑ et decreſcunt omnia:qui⸗ bus in ſubſtantijs.in ꝓpꝛijs.in qualitatibo.in quantita tibus.in paſſionibo.habitibo.et omnib nominalib ſũt vt ſunt omnia.quibo repꝛobatis in omni cogitandi. de⸗ lectandi.conſentiendi.loquendi.efficiendi genere mala ſunt que mala ſunt omnia. et deficere cognoicuntur ab eo qð fuerunt ſunt eſſe poſſunt:que iſtis modis defici⸗ unt que deficiunt omnia.Que igitur ſigna que miracu la cum de moꝛibus agitur. et cum omma ꝓpter moꝛes chꝛiſtianos opoꝛteat intendere. tam verius tam rõnabi lius damnabunt vicia. appꝛobabũt virtutes. qᷓ; writas inuariabilis. rat io infallibilis. Nam ſigna fallere viden/ delectatõnis fomentũ. O qᷓ hoꝛrenda videbatur caſti⸗ tas luxurioſo. humilitas ſupecb. patientia iracundo. a⸗ moꝛ cõmumis inuido.lalv: accidioſo.paupertas et largi tas auaro. abſtinetia guiolo. Deridebant hec in animo amplectentiũ hanc vitam. O q; diligebant᷑ vi ſibilia bo na.ied excepta paululum diuina miracula.ſigna infini te potentie omnipotentis dei.ecce que amabantur vene runt ad fugam et odium. et que odio habebant᷑ ſimmo amoꝛe querunt᷑. Ipi ergo qui talemviciſſitudinẽ et mu tationẽe ſuſtinuerut in ammo interrogent᷑: ipi nobis re⸗ uelent.ipᷣi mutuo loquant᷑.ipi pnuncient rationẽ et ve⸗ ritatem.ipᷣi excollãt maioꝛa miracula eſſe atq; ſigna ma ioꝛis potentie.qð in ammabo hominũ inuiſibilter agi᷑. q; quicquid in coꝛpoꝛibo per miracula et ſigna viſibiliter ageretur. Et qto amma nobilioꝛ coꝛpe: tanto nobilioꝛa ſunt que in ipa qᷓ; que in coꝛpibus facta noſcunt᷑. O nu⸗ biloſe hominũ mentes. O in ſenſualibus et reby viſibi libus colligate. recedite a ſenſibus:et recedendi artẽ co tinuo frequentate. Medite ad coꝛ vbi wrritas et ratio lu tes et falli woſſunt:weritas autẽ et ratio nec fallunt nec cent.ad quarũ lumen ſcietis a minoꝛibo potioꝛa diſcer⸗ falluntur. Poinde weritate appello a quo omne qo eſt nere:a quibo diſcetis ab ommi curioſitate recedere. Ne⸗ et quid eſt.quale atq; q;tum. et quõ ad qind eſt. et eſſe mo eni a curioſitate querendi diſſoluitur:niſi Wwritatis cognoſcitur.et quod falſum eſt falſum eſſe d᷑monſtrar. et rõnis ſtipitibus colligef᷑. Intendite ſubtilius. in ec⸗ et omne qð cognoſcitur.per ipam cognoſcit.et ante oaas cleſia dei nunq; miracula et ſigna inuiſibilia deeſſe. que ſi eeſſent:eccleſia plus nõ eſſet.Hec igitur qui legit in creata inuiſibilia et viſibilia ⁊ cum ommbentibo ſemꝑ eſſe ſoꝛtitur.ac etiam ſi deſicerẽt omnia ſoꝛtiretur:um⸗ moꝛtalis enĩ eſt veritas.Rationẽ aũt vocoillud quare. ſcʒ quare omnia facta et ſic facta.tanta et nõ maioꝛanec minoꝛa.tot neq; plura neq; paucioꝛa.taliter et nõ alter et alia facta ſunt:atʒ de omnibo redditur ratio. Et illud quare:quare lona et mala ſunt que ſunt:ſub qua ratio⸗ ne a creatura rationali appetunt᷑ omnia aut reipuuntur iuſte vel miuſte que appetunt᷑ ⁊ reſpuuntur omnia. In fallibilis enim eſt ratio:q;uis multi ſub ipa nõ tamen ꝑ ipᷣam fallantur. Nec ꝑ hec vritatẽ ſolum aut rõnem di⸗ cimus creatricem.nec intendimus cum hec dicimus i/ lam ſolum ſummaã ineffabilem. increatãq;veritatem et rõnem omnia ſuis modis miris atq; inſcrutabilibo fa⸗ cientem:ſed etiam illa writatem et rõnem poſt pꝛimã. quas ſupꝛafatis modis et pluribus. ommb rebus ac,⸗ cõmodamus atq; ſociamus. Igitur atq; igitur fruſtra telligat. Cõtra carentes penitentia et ſapiẽtia. cum quibo vi⸗ ri niniuite et regina ſaba cõſurgunt in iudiciũ. Caapitulum XXVIII Aloniam due marime in chꝛiſtiana religione qᷓ; q runtur: ſcʒ pemitentia poſt peccatũ. et ſapientia BPpter oblequium. MNam qui poſt peccatum peni tẽtia caret. vltricibo dabitur flammis.ſapieẽtia vero pꝛi⸗ uatus.nunq; ſe coaptabit diuiniſ.ꝛopter qð ſaluatoꝛ curioſos ad ſigna querenda que minus neceſſaria aut non neceſſaria ſunt.de iſtis duobo arguit:q omnino ne⸗ ceſſaria ſunt. Sane inquit Eliri ninunte ſurget in iu⸗ dicio cum generatione iſta et cõdemnabunt eam: quia penitentiaʒ egerunt in pᷣdicatione ione. Et ecce plus qᷓ; ionas hic] Qui fiunt alnjs in iudicio ſuꝑioꝛes ꝑ cõpara tionem:melioꝛis vite atq; moꝛum certiſſimũ eſt fuiſſe — -----́ ́*²W — ꝓpter moꝛes agedos et deuitandos miracula ſiue ſigna pactionem. Et certe viri niniuite de circumciſione non cõquiruntur:ſed ſi querunt᷑ pꝛimo creatio ex nihilop? erant. legem moſaic nõ habebant. cultumvnius ſolius pagatio.gubernatio mundi.et modus cernat᷑ Nẽcnon tei nõ tenebãt:cultoꝛes idoloꝝ erant.multos de popu/ qui miracula a ſigna in eccleſia dei petunt.potlus ſciant in eccleſia dei omm die.omni tꝑe.omni anno.moſe.eb⸗ domada. die. ꝛa. quadra. momẽto miracula nõ deeſſe. ſanari vicʒ inui ſibiliter a peccatis:reſurreriſſe a tenebꝛiſ peccatoꝝ.in quibus velut in quibuſdã tumulis ſepulte latebant.ac latent maloꝛũ hominum mentes. Qõð mi⸗ raculum maius qᷓ; ad fidem chꝛiſtiane religionis veni⸗ re iudeum vel paganum:Qð maius mraculũ qᷓ; cũ in mentibus eoꝛum qui cõuertunt et reſipiſcunt a malis aſſuefactus amos vertitur in odium eoꝛũ que tanta te⸗ nacitate dilexerat.et odium penalitatũ et cruciatuũ coꝛ poꝛisvertitur in amoꝛem inſolitũ cõtra tenerum ſenſuʒ et placitum in diſplicentiã et diſ plicentia in placitũ ve nit. ſcom ineffabilem mutationẽ et diſtributionẽ illius qui ſemp in factis ſuis eſt miraculoſus et maue ne videbatur dilectoꝛibo mundi et flu uialibo peccatoꝛibus ad mala diuerſa colligatis p amoꝛem et per delectabilẽ experientiam cum rebus dejectantibo ſenſum. ꝙ pꝛius woſſent moueri montes.ſine ferro ſaxa ꝓſcindi. coꝛpoꝛa animalium carentium pennis in gere moꝛe auium doſſe ſuſtolli.qᷓ; ꝙ diuiderent ſ ultolli. ; ꝙ diuiderent ab amatis rebus p delectatöne cõtinug et varia in ſuis generibus habentibus omnis lo dei captiuos habuerãt.tamẽ ad ione pꝛedicationẽ pe⸗ nitentiã egerũt:vt etiam circumciſis et legaliba moſai⸗ cis.comparatione melioꝛis facti in iudicio pꝛeferantur Cuius facti. Quia penitentiã egerunt in pꝛedicatione ione qui purus homo erat.etiam peccauerat. non ſigna nec nuracula niniuitis fecerat:⁊ chaiſtus qui nobis pdi cat plus eſt qᷓ; ionas. Sed obmiſſis cõparationib hoc ſolum qui legit intelligat:quoniam chꝛiſtus illos ⁊ o5ww· peccatoꝛes ad penitentiã vult venire querit inuitat. qꝛ nollet in iudicio nollet inuenire quẽ feriat. ſed omnes vllet eſſe ante coꝛrectoſ:vt in extremoiudicio in anima et coꝛpoꝛe reponeret ſuꝑ celos. Sed quoniã de pꝛniten tia ſermo datur alibi: hic intermittimus. Et contra carentes ſapiẽtia ꝓ diuino neceſſaria cultu.rxeginam im pꝛoperauit auſtralem que tam a remotis ptibus au dire wnerat ſapientiaʒ ſalomonis. Et plus q́; ſalomon chꝛiſtus Quns hic ſalomon que ſapientia eius.que re?- gina. quis aduentus eius. obmiſſo alio loquẽdi genere videamus quid dicat in moꝛibus. Sglomen rex eſt po cis. In pace.a pace. de pace.cum pace. ꝓpter pacẽ. omnẽe opoꝛtet eſſe doctrinã.et ſub eius regimine inquirere ſa⸗ pientiam. Vbi regimen pacis ibi omnia bella quieſcũt. etcõtra viciaſermombus do. Balug. Ille igitur ſibimet pacis efficitur rex:qui dñatur coꝛpo ri carnem regit. et ſubijcit legibus diſcipline. ſtatim re⸗ pꝛimit ↄſurgentia bella.caput amputat cogitatiomibus pꝛauis.nihil in ſe ſinit inultum:finem appetedi tempo⸗ ralia impoſuit rtnrari viuente patre cõ ſtituitur rex.Al deo patre ineternũviuente:eſt omnis po teſtas regiminis. Inquit aplus ad Romanos.mnis poteſtasa dño deo eſt. deo tota vita omnis bone actõ nis eſt collata potentia. Si quid boni habes aut facis vir tutem:rxeferas ad fontẽ te Ee Momõn paternas vin⸗ dictas exequitur patre iubente. Ita et tu qð in te inue⸗ neris patri eterno inimicũ.iudicio moꝛtis damna.et in alijs repꝛehende qð ſummo patri videbis aduerſuʒ:ipᷣo ſalomone dicente.Nunqᷓ; tibi placeat maloꝛũ vita. Ju dicat ſalomon meretrices.et ꝑ gladium verũ et falſlum inuenit Anarernſ templum:totum ſe occupat in diuinis. Facit vacare.MNõ inueſtigemus opera ſalomonis:euangelica doctrina ſuſcepimus. Sapentia vero eius nõ ab eo. nõ a patre carnali:aut a libꝛo.aut ab homine. aut ab an⸗ gelo habuit initium.ſed per reuelationẽ et infuſionẽ et gratiam· Legitur nempe in regumvolumine ꝙ dũs ſibi apparuit:licentiã atq; audadam dans petendi qð vxllet Qui ſe vidit electum regem ad regnũ.nõ diuitias.nõ longitudinẽ vite.nõ inimicoꝛũ ammas.nec quid aliud ſed tantummõ ad ſapientiã tria ꝑtinentia poſtulaut ſcʒ vt daretur ſibi coꝛ docile.iudicare recco iudicio ꝓpꝑlm.di ſcernere inter wnũ et malum · Coꝛ enim docile dicit qð facilitate intelligendi appꝛehendit audita:tenacitate memoꝛie cõtinue que appꝛchenderit ſecum poꝛtat. Sʒ multi hec habuerũt:qui nõ petiuerũt.Dulti hec habue runt:qui deum offenderũt.receſſerũt.errauerunt.Ha⸗ buerunt enim bonã intelligentiã.ſed nõ ſanum intelle ctum:bonam memoꝛiã ſed nõ bonam mentem. Pꝛeua let enim bonus intellectus bone intelligentie:ac etiam bona menſ bone memoꝛie antefertur. Sed petebai ſalo mon coꝛ docile in diuinis:ſicut poſtmodũ eiaias ꝓpłea uit de generatione futura. Et erũt omnes docibiles dei Coꝛ aut docile in diuinis:pꝑ abnegationẽ et poſitionem fit. Abnegatiue coꝛ docile in diuims cõſtituitur:qð ter/ renis.ſecularibus.humunis curioſis.ad rem diuinam nõ ꝑtinentibus:nec virtuoſum cõſtituentibus addiicẽ⸗ tibus.nec diuidentibus ab infectis et inficientib mũ⸗/ di rebo indocile.indiſciplinabile.nõ memoꝛabile exiſtit. Moſitiue vero ꝙ ad hoꝛum cõtraria voluntatẽ et aptitu dinem habet:ſolum paratũ ad diuinam doctrinã et in⸗ fluentiam uuſtificationũ et cariſmatũ ſpirituſſancti cuʒ voluerit inſpirare. Sic enim paratꝰ erat ſalomonis pa⸗ ter qui dicebat.Doce me iuſtiſicatõnes tuas. liam iu ſtiſicationũ tuarũ inſtrue me:et exerceboꝛ in mirabilib⸗ tuis. Et iterum. Da mihi intellectũ et ſcrutalvꝛ legem tuam:et cuſtodiam illam in toto coꝛde meo. Et inclina coꝛ meum in teſtimonia tua et nõ in auariciã.Et para⸗ tus ſum et nõ ſum turbatus:vt cuſtodiã mandata tua. Et bonitatẽ et diſciplinã et ſcientiã doce me.?id thimo⸗ theum veo ſcribit apls:ꝙ ſeruũ dei opoꝛtet eſſe docibi⸗ lem. In quo igitur debet eſſe docibilis ſeruus dei: Tan⸗ tum in his que ſunt ad ſeruicium dei.Tota eni lonitas eſt ſerui:nolle in alio doceri qᷓ; in ſeruicio dni ſui. Me⸗ cto vero iudicio pppulum iudicare:regentũ maxima eſt virtus.Multi falluntur inuiti:et cum volunt recte iu/ dicare nõ poſſunt.Latent enim eos plerũq; que gerunt᷑ in populis.vt etiam vnus toꝛqueat᷑ in caula alterius:et vt inueniatur qui male fecit queſtionat᷑ vt plurimũ qui ꝓ tali cauſa nihil mali fecit.Et vt inueniat᷑ nocens: exa⸗ ratur verberibo innocens. Et ignoꝛantia iudicis fecit in ũ ſaltus:querit et ipᷣe cõtempiationi nocenti toꝛturã. Et ſeueritate toꝛquendi vt inuenirent verum:extoꝛſerũt mendaciũ. Malebat toꝛtus crudeli⸗ ter cõfiteri quod nõ fecit.q;diu wxa ri intollerabilibꝰ pe nis. Et ſeipm occidit: ſi ↄfeſſus eſt qð nõ fecit. ARigitabat enim eum veſvmentia toꝛmentox.volebatq; vitare mi⸗ tioꝛem eſtimãs bꝛeuem moꝛtẽ:aut cõſidens ne ſuũ ver bum mendax intollerabili pena platum.moꝛti cõſcium innocentẽ manciparet:aut imo necdum fuerat exꝑtus alterius ſeculi crudelioꝛa toꝛmenta.que ab omnino im miſericoꝛdibus inferuntur: nec ſatiantur af flictoꝛum penis. Ita nanq; homicidium eſt ſeipſum lingua ſine gladio interficere: ſicut alium gladio et verbo perime⸗ re.Nam qui pꝛecepit non occides: de homine dixit. Et qui ſeipſum interſicit:bominem perinit. Rex autem aut iudex reipublice tutoꝛ:homine iudicabit ex verbo di cens · Os tuum cõtra te locutum eſt. Dictabit ſenten⸗ tiam.quã ꝑ iuſticiam nouerit cõuenire delico:et inno/ cens luet mniquitatẽ alterius. Judex ſe tenebit inſontẽ credens interſicere aut punire nocenteʒ:ignoꝛans qᷓ;ta puritate polleret innocens.quem ꝑ verbum fatigando toꝛmentis.nõ ꝑ opus fecit eſſe nocentẽ.qᷓ;uis occaſionẽ ederit ex toꝛturis vt qui innocens erat de ſeipo cõſiten do mendaciuʒ.iudex iudicaret vt reum: qui ex cauſa toꝛ tus fuerat nõ fecerat aliquod malum. Hoc ꝓ tanto di⸗ xerim:cum innocens ꝓ nocente per ignoꝛantiã capitur. Quid vwro ſiad teſtifſicandũ ꝓ aloo quis fuerit cõpꝛehen ſus.dummodo ipᷣe nõ habeatur reus: Etiam pꝛo malis alienis penas amaras ſentiet ꝓ quibus culpam non de⸗ dit aliquado vt ſentiret. Quid vero ſi armabunt᷑ men⸗ dacijs et falſitatibus teſtes.inique volentes aliquem in nocentẽ per eoꝝ occultã in animo cõceptam iniuſticiam ꝑ maniteſtã wero alicuius tribunalis iuſticiã ledere. Gi⸗ et vtiq;. Judicabit eni iudex ſcᷣm allegata et ꝓbata.et faciet innocenti iactura:quã dicit eſſe iuſticiã ꝓpter cau ſam falſe ꝓbatã. Nam iudex coꝛã quo queſtio agebatur ignoꝛans omnino rei cauſam coactus eſt ex ꝓbatis da⸗ re ſententiã · Quõ igitur rectũ iudiciũ eſt ⁊ iuſtũ.vbi ꝑe nis et teſtibo falſis cõfunditur vrum: Igitur bene pete bat rex ſalomon.vt ꝑ eum in ꝓplo daret᷑ rectũ iudicium ne cõdemnaret iuſtu.abſoluendo aut nõ puniendo ren Quoniã de iudicio alibi diſſerendũ eſt:hic ſinem poni/ mus. Petebat enĩ diſcernere inter bvnũ et malum. Optima eſt diſcretio:et ad pꝛincipem ſpectat Pꝛeit di⸗ ſcretio iudiciũ regũ.pꝛeit diſcretio electionẽ boni a ma⸗ lo:pꝛeit diſcretio electionẽ melioꝛiſ a bono.pᷣit diſcretio electionẽ optimi a melioꝛe:pꝛeit diſcretio oẽmvirtutis actum. Diſcretio germen eſt pꝛudentie:que autẽ pꝛudẽ tia caret faciet mala. Ipᷣe idẽ ſalomon dixit. Dux qui in diget pꝛudentia:multos oppꝛimet ꝑ calumniã.Diſcre⸗ tio actus eſt mentis ab omnibo ſepe diuiſus.vni vero at tributus.aut a multis tanqᷓ; a nõ neceſſarijs ſe xetrabẽſ ſolũ in exꝑedientia ſe cõferens.Oiſcretio ꝓgreſſio eſt a / nime in id qð repꝛehendi nõ poſſit. Diſcretio nunqᷓ; ad ea ſe cõtulit.q̃ a veritate rõne iuſta neceſſitate habẽt di uoꝛtium.ꝓ ſi ſe cõferret diſcretio nõ eſſet.Diſcretio eſt Vntilabꝛũ animi:quo purgatura leuitate palearũ inui ſibilis area mẽtis.Diſcretio eſt ſegregatus mos.ſegre⸗ gata vita.ſegregata intentio:ab his que ante tribunalia veritatis et rõnis timẽt apparere atʒ wrecundia ſuffun duntur. Diſcretio eſt ſeoꝛſatus amoꝛ: ab omni re turpi. Diſcretio eſt altera lingua in purgata locutõne ab im mogeratis. Diſcretio ideo were dicit᷑. quia diſcrepat ab omm qð virtutẽ nõ recipit:aut non ab ipa recipit᷑. Di⸗ ſcretio ſn ſe tuet᷑ in ꝑte virtutũ.nec vicioꝝ ꝑnoctat in ca ſtris:tẽtoꝛia ſua e regione firmat ad vicia. Diſcretio nõ eligit coꝛꝑa ſed ſpiritũ:nõ pulcritudinẽ ſoꝛmarũ ſj mox mis. In anima eſt 1 mo aluicuius. Memo. Ergo ꝑ facta a verba nora eſt ſapiẽ Liber octauus nõ coꝛpoꝛũ ſed virtutũ aſpicit qualitatẽ.non ſcõᷣm aſpe ctum ſed ſcõm factum iudicia ꝓfert. Juſte petebat ſaio mon iſta tria: aptitudine coꝛdis.equitate uicij. dilcre⸗ tionis virtute. Werito ergo venit regina auſtri audire ſapientiã ſalomonis. Sed quid chꝛiſtus: Cõparatio in ter eos nõ cadit. Cõditor eſt vnus:ſed alter eſt cõditus. Ille dedit:iſte accr. Esed que fuit ſapientia ſalomo⸗ apietia. Quis ergo vidit ilis in am⸗ tia. Inſpice libꝛos regu.axpparebũt facta eius ꝑ templũ et domũ ſaltus et viuẽdi moꝛes:que monſtrat ſapien/⸗ tiam eius.Lege parabolas.lege ſapientie libꝛu.lege epy thalamica verba que alio mõ pandunt ſapientiã eiuſ:vt etiam eccleſiaſticus diceret. Ampletus eſt quaſi flumẽ ſapientia. Merito ergo vemt regina ſaba audire ſapien⸗ tiam ſalomonis. Litteraliter fuerunt hec: miſterialia ſunt hec. Salomonregina:chꝛiſtus et eccleſia. Moꝛeſ intendimus.Plus qᷓ; ſalomon chꝛiſtus. In eo ſunt o⸗ mnes theſauri ſapientie ſcientie abſconditi. Ad ſuã ſa⸗ pientiã nos chꝛiſtus ſub iſta cõparatõe muitat.Ad quã ſi nõ acceſſerimus velut fatue virgines remanebimus ante foꝛes.nõ aptas ſed clauſas atʒ firmatas cũ irremo uendis repagulis appoſitis:ꝑ eternã ſententiaʒ diumne iuſticie.Terreri debet oim amimus.et audiendu moue⸗ ri xpᷣi ſapientiã:ſine quamõ eſt ſalus.Nõ ſufficit mundo ſaluando ſapiẽtia ſalomonis:nõ ſufficit iudeis nõ ſuffi⸗ cit nobis.Hõ ſufficit ſapiẽtia platoniſ.nõ ariſtotilis.nõ ſapientia ceteroꝝꝑ phoꝝ.nõ ſapiẽtis moꝛaliuʒ ſapientũ· nõ quoꝛumlbet poetarũ:ſed ſufficit ſapictia chꝛiſti.etiaʒ ſi nõ eſſet ſapiẽtia ſalomonis. Sapientia eius infinita eſt et incõpꝛehen ſibilis.qua fundati ſunt celi.magis ve⸗ ro creata ſunt omnia. gubernant᷑ oiĩa. diſponunt᷑ oĩa. va⸗ riantur varianda:et ſub ipᷣa tranſit oĩs cõditio conditi oꝛbis. Mõ ad hac inuitamur.Eſt quedã ſapietia chꝛiſti humams mentibus facta cõfoꝛmis:cuius ducatu agit cauſa ſalutis. AIpᷣa nempe atq; firmiter eſt vita xpi. quã geſſit in foꝛma viſibili cõmonefaciens oĩbo qualit opoꝛ⸗ teat viuere ſuꝑ terrã oẽm hoĩeʒ in vitã aſpirantẽ ſuꝑnã Sapiẽtia xpᷣi euangeliũ eius eſt:p q̃ttuoꝛ celicoſ notari os ſcriptũ. Ded foꝛte quis diceret. Hõ credo ſapientiaʒ iſta xpᷣi:qꝛ ſtulticia. Oicã ergo. Mõ credo ſapientiã phi⸗ loſophoꝝ quia ſuꝑbia eſt: p eo ꝙ nitit᷑ oia humana rõne cõpꝛehendere.Dicet itex. Sapiẽtia phoꝝ eſt ex natura iſta ex gratia. Potioꝛ em eſt gra qᷓ; eurs. Peeruz. Vlla in naturalibo apparet:iſta in moꝛibo lucet.Adijcit c ille. Et illa a doo in moꝛibo fit. Rnñdebimus. Illa in moꝛibo nature:iſta in moꝛibo gre. Illos ſuos moꝛales nõ dedu xit ad verũ finẽ bom.quẽ cõnatu magno inueſtigauerũt iſta deduxit ſuos moꝛales ad vrũ finẽ boni quẽ credide runt.Affirmabit. Illius libꝛi cuſtoditi ſunt a mundo. impatoꝛibo.regibo.pꝛincipibo.ducibo.magiſtratibo. ego aut dico libꝛos noſtros cuſtoditos a tã altiſſimis ſanctiſ qbus dignus nõ erat mundus. Sapia chꝛiſti pꝛactica eſt viuendi ſapiẽtia:pᷣter quã nulla eſt licita foꝛma de vi ta gaudendi. Sapia xpii eſt claritaſ intelligedi.pᷣter quã nulp eſtvtilis intellectus:⁊ lonitas eſt amãd i.pᷣter quã ois damnat affectus. Cepit ieſus facere docere. Ygit qõ fecit et docuit: vera ſapia eſt. Euangeliũ eius eſt ſapi entia eius.ſup euangeliu intendimꝰ:moꝛes repꝛobatoſ atq; appꝛobatos ab ipoq;dtum poſſumus declaramꝰ.Nõ expedit hic aliter ſapientiq rpi diffinire. qꝛ euangeliũ eſt eius ſapiẽtia: ſine qᷓ errat oĩs ſciẽtitia. In ſapia ſalomo nis legit. Et ſi qs cõſummatus fuerit inter filios hoim ſi abfuerit ab illo ſapĩa tua q̃ſi in nihilũ reputabit᷑. YIſta eſi ſapientia qu ſpũ ꝓpſxtico ſalomon puidit: ſine qua reputat᷑ nihil qui ipᷣaʒ nõ nouit. Et apls ad cwꝛinthios dicit. ꝙ factus eſt nobis a deo ſcq chꝛiſtus ſapiẽtia: p vi⸗ uendi foꝛma et verboeũ doctrina. Iſta ſapiecia omnem excedit angeloꝝ atq; hominũ ſcentiã.Nam ſapietia chꝛi ſti validata moꝛ bui.inſinuataverbis ſimpuicibo.facit de infidelibus ſideles. de idolatris latrios. de ſi piritualiter moꝛtuis.ſpiritualiter viuos: inimcos dei ſibi reducit amicos.de terrenis celeſtes.et ſuis inſtrumentis ſuper⸗ nos reſerat vectes.et ſuis moꝛalibus ſeris poꝛtis obfir⸗ mat triſtes: ⁊ in ſua foꝛnace refoꝛmat diuinas in nobis deſoꝛmatas imagines. Clere plus qᷓ; ſalomõ chꝛiſr:cu⸗ ius ſapiẽtia tam alta facta cognouimus. Igit᷑ hac ſapi⸗ entia addiſcamꝰ ne pꝑeamus. Sed q̃ iſta eſt regia auſtri Quelibet amma bene regi ⁊ bene regere voles. Elñ me rito regina veit ad rege:vt ſit cõuemietia nois.ↄuenien tia officij. cõuenientia vite.ↄueniẽtia intentõis.cõueni entia moꝛis. His cõfoꝛmitatibo apta. rege chꝛiſtü. ſe re⸗ gens anima querat.nec rex bonus nec regina bona alijs exiſtunt:ſi pꝛimo ſeipos lege diuina nõregũt. Sed re⸗ gina iſta ſabana eſt. auſtralis eſt. multa poꝛtauit. multo comitatu.multo apparatu wnit.ſolũ ad audiendũ ſapiẽ tiam ſalomonis venit.ſolũ fama eam cõmouit ad regẽ dedit et accepit. DOimittamus hec:multã enĩ mimſtrt dictandi et dicendi materiã.hoc ſolũ ꝙ in extaſi facta eſi et nimio exceſſu mentis quid dixerit p noſtris moꝛibuſ diſcutiamus. Elidens at regina ſaba omnẽ ſapien⸗ tiam ſalomonis et domũ quã iam edificauerat. et cibos menſe eius habitacula ſeruoꝝ et oꝛdineʒ miniſtrantiũ. veſteſq; eoꝛũ.et pincernas ⁊ holocauſta que offerebat in domo oñi nõ habebatvltra ſpiritũ. Secũdo palippome non dicit· Et non erat p̈ ſtupoꝛe in ea ſpiritus. Elide igitur vnde in tanta exta ſi poſita eſt:quia vidit opa mõ ſirantia ſapientiã ſalomonis.nõ vidit ſapientiã ſalomo nis. In coꝛde hois eſt ſapientia:vbi nullus oculus vi⸗/ det miſi diuinus. Inmiſibilis atq; inſenſibilis eſt ſapiẽ⸗ tia:nulliſ extrinſecis ſubiacet ſenſibus. O cur nõ obſtu peſcimus cur ſedulo in extaſi nõ ſumus.cur nõ attollit annmus noſter in ercelſa celox. in diſ poſitione celeſtiuʒ oꝛbium.in pondere et diſpoſitõne oim elementoꝝin nu mero pondere et menſura omniũ rerũ. Nam fecit deus omnia in numero pondere et meulura. Cur nõ dilatatr vaſta terraruũ. Cur nõ deſcendit in ꝓfundũ fluctuum cur ſua cõſideratione nõ intuetur abyſſos.cur cõnero⸗ nem diſparium elementoꝝ nõ ↄſiderat.cur nõ cõnexio nem ſpiritus creati ad coꝛpus creatum. curillam ineffa bilem et oĩa opa in creatura facta excedentẽ vnionẽ ſcʒ ſpiritus increati ad ſpiritũ creatũ et coꝛpus creatũ.pꝛo modulo noſtro nõ cõſpicimus. Pꝛo certo nõ remane⸗/ ret in nobis ſpiritus neq; ſenſus:qui non eſſet ex omni parte admiratõne ꝑfuſus. Sed admirata eſt iſta regina ſapientia ſalomonis:⁊ ꝑ cõparationẽ admiret᷑ anima ſa pientiam chꝛiſti. Quid vidit regina. Domuʒ dinſcʒ templum:ſed vide tu templũ dei. eccleſiaʒ ſanctã. Hec eſt domus qua decet ſonctitudo in longitudine dierũ. Hec dom dei fundata ſupꝛa firmã petrã:que dirui nul⸗ lo modo poſſit. Oirutũ eſt templũ vſq; ad ſolum.aſpoꝛ⸗ tata ſunt omnia de templo in terrã cõſuſionis.dirui nõ poteſt eccleſia. ſed creſcit arierantibus malis.firmatur tunſionibus.impugnationiba ſumit augmentũ. ſuſio⸗ ne ſanguinis magnas ſegetes fecit:inciſione vmꝰ muli⸗ ti nati ſunt rami.eius veritas impꝛobata pamplius cla ruit:agitata fides ventoſis verbis philoſophox. puerſis dogmatitbo lereticoꝝ.maius in robur creint aduerſitati bus mũdi gaudet.mhil ſibi nouit depire ꝑ coꝛpus:vnũ eſt qd ſola felicitate humana turbatur. Elaſa eius viua ſunt:nõ aſpoꝛtabunt in cõfu ſionis terrã.ſed in ſupnam patriã inſerunt᷑. Si autẽ aliqui chꝛiſtiani qui noie vaſa —— —rrrr — — — — — — — — — — — etcõtra vcaſermonibus do. Balua. ſfuerunt in damnationẽ dicunt᷑:nõ ſunt vaſa eius. ec eſt domus cuius decoꝛe allectus dauid dirit. Dñe dile⸗ xi ecoꝛẽ domus tue:et locũ habitatõnis gloꝛie tue. DHe co⸗ domus dei nõ in parietibo ſed in virtutibo eſt: no in viſibili coꝛne ſed in mẽte. G̊ulgoꝛ pariecis. varietas pa uimenti.tecti culmẽ hiſtriacũ nõ placent altiſſimo:mo⸗ rum abiecto decoꝛe.Locus aũt habitatõnis eius muiſi⸗ bilis.eſt oĩs anima fidelis:et ex animabo fidelibo a fide liter facta ẽ ſancta mater eccleſia. YInde dauid. mnis gloꝛia eius filie regis ab intus non ab extra: in ſimbꝛijs aureis.in oꝛnamẽtis vicʒ charitatis.HNãc domũ̃ ingre⸗ di petebat idẽ dauid. Introilvin domũ tuam adoꝛalui templũ ſanctũ tuum: in qua eſt refugium ab boerendis niculis. dauid dicẽte. Eſto mihi in deũ ptectoꝛẽ ⁊ in do⸗ mum refugij:vt ſaluũ me facias.Quã domũ xpᷣs ſolita rius paſſer.qꝛ ſolus inter moꝛtuos liber ſingulariter ex⸗ iſtens in oĩbus donec rediret ad patrẽ inuenit vbi rexo neret pullos ſuos teneros in fide neoph tos nouiterq; cõuerſos. In qua domo ĩm dauiticã ſententiã mehus eſt haberi deſpectui qᷓ; alibi bonoꝛari. Elegi abiectus eſſe in domo dei mei:magis qᷓ; habitare in tabernaculis pec catoꝑ. Quia oĩs qui in iſta domo ſe humiliat: exaltabit᷑ in eterna. Et qui plantati fuerut in domo iſta ſicut da⸗ uid eloquit᷑:dabũt floꝛẽ invia.vt fructificẽt in eterna pa tria. Plantati in domo dñi in atrijs domus dei nii floꝛe hant Puantan ſaluandi ꝑ fidẽ in domo dei que eſt ec⸗ cleſia: floꝛent odoꝛince ꝑ fideivitã moꝛalz. et gioꝛia di uicie ſunt in domo dei:qᷓ; xpᷣi ſapiẽtia edificauit iuxta ſa⸗ lomonẽ. Sapiẽtia edincauit ſibi domũ:et excidit colũ/ nas ſeptẽ.lus chꝛiſti ſapiẽtia qᷓ; ſalomonis: de qua p⸗ phetat ſapiẽtia ſalomonis. Sapliẽtia chꝛiſti domu vni⸗ uerſalẽ edificauit.ſe faciẽs fundamentũ ſua ſuſtentãdo Yirtute vt nõ ruat:ſed ſecura ptectaq; ab omni malo cõ ſiſtat. Nec ſalomõ ſuam potuit ſtabilire dmũvt nõſ ub iiceretur ruinis ſed ſtabiliuit ecdeſie domũ ſapiẽtia chꝛi ſti.vt a nullis euerteret᷑ malis:ac etiã vt cum magis vi deretur oppꝛeſſa. validius atq; lucidius ſurgeret. Et ſe ptem oꝛnauit columnis erectis. Colũne naq; ꝓpꝛiũ eſt vt manẽs recta ꝑ ſuperimpoſita plus firmet᷑:ſi vrro per modicũ declinauerit in partẽ: onerata pſternitur. Nu⸗ mero ſeptenario cõſtituit᷑ atq; erigitur oĩs eccleſie inde⸗ clinabilis et immutabilis inuincibilis foꝛtitudo. Qui legit intelligat. O iſrael inquit baruch qᷓ; magna eſt do⸗ mus dñi:et ingens locus poſſeſſionis eius. Qð de mili tantiatq; triumphanti aſſerit᷑. Omnes poteſi capere do mus iſta que nõ eſt lapidũ ſed virtutũ.Nihil eni habẽt virtutes anguſtũ.nec coartant᷑ adinuicẽ virtuoſi:nõ re⸗/ cipit maius vel minus virtus.numeroſitate aut pauci tate cõſoꝛtum. Magna ergo eſt domus dei. et ſine men ſura locus iniiſibilis poſſeſſionis eius:triumphans ve ro in ſuꝑis domus infinita eſt eternitate.ſitu immenſu rabilis.gloꝛia incõpꝛeſynſibilis.et incalculabilis nume⸗ ro ciuiũ ſuʒnoꝝ. ¶Vidit regina cibos menſe ſalomõis AQuõ vidit:Quia inuitata fuerat ad menſam eius:gra tia largitatis et honoꝛis et decentie ipius. Decebat re⸗ gem hoſpitem:reginã hoſpitẽ inuitare. Elide tu anima cibos menſe chꝛiſti:ad quã ipᷣe te velut hoſpitẽ et pegri⸗ nam a patria:nequiter hoſpitantẽ de domo in domũ in uitat. Mam eccleſiaſtic ait. Clita nequã.hoſpitãdi de do mo in domũ. Bucceſſionẽ peccatoꝝ ſpiritualiter intelle xit qui hoc dixit. Vt intelligas ꝙte miſericoꝛditer nõ ve lut dignã inuitauit:vide cilos a ppoſitos. Ypſe ſalomõ dicit. Quãdo ſederis vt comedas cum pꝛincipe:diligẽ⸗ ter attende que poſita ſunt ante facieʒ tuam. Qui ſunt ergo cibi menſe chꝛiſti?Ad multa me trahit ſermo ꝓpo⸗ ſitus: ſed qð attenuat᷑ ꝑ verbum melius eſt humil ſilẽ tio pꝛeterire. Quid dicam de menſa cheiſti que eſt noͤta bulsa lignea. nõ marmozea. nõ argentea. non aurea. non eburnea.nõ metallica.ſed fides catholca: araſti dicit dauid in cõſpectu meo menſam:fideʒ dico: aduerſus tri bu antes nos vemones infernales. Cibus vero quis ẽ. Nõ lignũ paradiſi. nõ panis ade datus in ſ udoꝛe vuli? queſitus.nõ eibus noe poſt diluui cõceſſus.nõ abꝛae. noõ melchiſedech. nõ manna de celo. nõ fructus terre p⸗ miſſoonis in littera. nõ cibus regis ſalomonis et alioꝛũ regum. non cibus duodecim panũ in menia ꝓpoſitõis. non ſeptẽ panes in veſerto ſaciantes turbas.nõ quinq; oꝛdeacei paſcẽtes in montibo.nõ biſeis reticulatus ſub vndis.non agnus villoſus.ſed abus ſupne vite.cibus dei. imo cibus deus. imo cibus chꝛiſius deus:vt ideʒ ſit . hoſpes et cibus.Calis cibus excedit thauros lvues a⸗ rietes.farinã ſimilã ſalomonis:in quos cibos regina au ſtri in ſpiritu cõſideratõnis defecit. Erxcedit aſueri cbũ pparatũ in veſtibulo nemoꝛis atq; oꝛti. Excedit omnes cilos qui dici aut ſumi poſſunt. NHam chꝛiſtus ſalomoni 5platus inſinuat: Caro mea were eſt cibus: ſanguis me us wre eſt potus. Et ego ſum panis viu qui de celo de⸗ ſcendi:ſi quis maducauerit ex hoc pane viuet ineternũ. Sʒ nõ qui in menſa ſalomonis cibos ſumpſit aliquãdo ex ea vitã capere potuit ineternũ:ſed nec diu in hoc mun do longeuã. Tiidit regina habitacula ſeruoꝑꝝ ſalomo⸗ nis. et ſtupefacta eſt. O ſi vidiſſet regina ſeruox chꝛiſti habitacula.quõ p extaſim ſublata fuiſſet. Elide tu fige⸗ lis anima ſeruoꝝ chꝛiſti habitacula et deficies: quia ma ioꝛ q; ſalomon chꝛiſtus. Hed nõ habet habitacula/ꝓ ſui is ſeruis chꝛiſtus. Vnũ eſt habitaculũ eius. uxerat p⸗ phetico ſpiritu ſalomonis pater. Ecce qᷓ; konum et qᷓ; io⸗ cundum: habitare fratres invnum. Elbi vnitas eſt. par ua domus multos recipit: vbi vnitas nõ eſt.magna do⸗ mus pꝛeter vnũ nõ recipit. Vnum ſolũ.nõ magna ci⸗ nitas..non ꝓuincia magna.qꝛ nulla ſpacia ſatis poſſunt eſſe diuiſis:vnitis wro puitas dilatat. Mondũ erat ſub ſalomõe vnitas vere fidei.vmtas charitatis. vnitas obe dientie.ꝗᷓ tot cenobia fecit in egipto thebaida. ſithia. na im. in monte ſynai.in armenie ptibus. in grecia.in ita⸗ lia:et in ceteris mundi ꝑtibus vbi chꝛiſtianitas eſt dif⸗ fuſa. Nondũ erat talisvnitas ammo.q̃ nullis ſecernit ſpacijs q diuoꝛtiũ neſcit. Iſtud erat bonũ. iſta tota io⸗ cunditas gratie habitare fratres in vnũ:et vna aĩia ⁊ coꝛ vnuʒ omniũ eſſe in xpᷣo.Oulta erãt habitacula ſalomo nis:vnũ eſt habitaculũ chꝛiſti. ꝛefertur hoc vnũ oĩb⸗ multis habitaculis ſalomonis.Que in vno erãt habita culo de habitaculis ſalomonis:in alio nõ ſiſtebãt.Con⸗ ſiſtunt omnia in vno habitaculo ſancto chꝛiſto. Diſru⸗ pta ſunt illa habitacula:chꝛiſti habitaculuʒ nullis cedit arietantibo malis. Er miniſtrantiũ infallibilis oꝛdo, reginã hanc adduxrit in ſtupꝛẽ Quis eſi oꝛdo qui hanc fecerat admirari. Debita cõtingentia quenqᷓ̃ Quia in curia ſalomonis nullus habebat officiũ niſi ad qð aptꝰ erat:aliter aũt ad obliquitatẽ miniſteriũ pateref᷑. Oꝛdo vbita officia homimibo:aptos hoĩes ad officia ſp nectit. Vide igit᷑ ſtatus hominũ in domo eccleſie ſeruire omni um regi chꝛiſto:vt per ſuam legẽ neminẽ applicet ad of⸗ ficium aut ad ſeruiciũ ad qð aptus nõ eſt. Elide docto⸗ res et diſcipulos.et pꝛelatos et ſubditos. loquentes et audiẽtes:et omneſ chꝛiſto in ſuo oꝛdimme miniſtrare. li de minſtrantes. virginitatẽ. cõtmentiam. et matrimo⸗ nij iuſtam legem. Elide aliquos miniſirantes in ciuitca tibus. aliquos in nemoꝛibuſ: aliquos in cenobijs. alqs in carceribus.aliquos in diuitijs.aliquos in pauxerta⸗ te. aliquos in dignitate. aliquos in vilitate. aliquos vi⸗ ſibiliter plus:inuiſibiliter minus. aliqͥs viſibiliter mi⸗ Liber octauus De viciis nus.inuiſibiliter vero plus. Vlide intellectu fideli atq; rationis nihil inoꝛdinatũ. nihil indiſciplinatũ in eccle/ ſia dei ꝙ ſi quid inoꝛdinatũ in eccleſia aut indiſciplina⸗ tum eilexe womo dei nõ eſt. Caret miracula q̊ mmiſtrat qui macula caret oꝛdinis eſt finus.Ambulãs in via im⸗ maculata hic mihi miniſtrabat:ait ſcriptura.Aſpice igit ſubtilius oꝛdinẽ ininſibiliũ multitudinẽ miniſtrantiũ chꝛiſto deo.et obſtupeſce. quia milia nuliuʒ mimſtrabat ei:et decies milies centena milia aſſiſtebãt ei. Et poſt p⸗ actam dialvli tentationẽ in deſerto: deſcenderũt angeli et miniſtrabũt ei. Sed quid miniſtrabat fateoꝛ me ne⸗ ſcire: ſed ſcire pꝛofiteoꝛ ꝙ oꝛdinatiſſime miniſtrabant. Vmperturbatuſ eſt oꝛdo miniſterij angeloꝝ. Sed ſunt miiſtri eius ꝑſicientes ilico voluntate eius:eo ꝙ ſpiri⸗ tus non coꝛpoꝛa ſunt angeli eius. Et ſunt ignis vrens ſubito agentes:ad amoꝛeʒ celeſtem inuitantes omnes miniſtri eius. Ignis eni oꝛdinem inſituʒ ſemꝑ ſeruat. vrit.calet.inflam mat.illuminat.purgat.et ſua leuitate aut eſt aut tendit in altum. O quot et quãta facta ſunt ſub celo et in domo eccleſie ꝑ miniſteriũ angeloꝛũ:quis enumerare ſufficiat: O ſi poſſemus intueri quid inem pirreo celo:angeloꝝ oꝛdo amminiſtrat. O ſi hec illa ſa⸗ ba regina vidiſſet. o quãto ſtupoꝛe animus pᷣmeretur:ſi obſtupuit in miniſtris coꝛruptibilibus coꝛruptibihis ſa⸗ lomonis. Sed valde in altũ verba ſuſpendimus:xegre diamur ad ima Oiſtributa erant ꝑ ſalomonẽ officia mi niſtris:et mirandus erat oꝛdo. Sed vide officiũ diſtri⸗ butũ chꝛiſti miniſtris. Ape ſiquidẽ ait. Qui miniſtrat me ſequat᷑ Mirandus eſt oꝛdo ſequele chꝛiſiifere. et per ſequelã fieri chꝛiſtifoꝛmis:ſed his miniſtris ſtatim aici⸗ ſcitur pꝛemiũ.Ait enim. Et vbi ego ſum: ülic et mini⸗ ſter meus erit. HNoc nemini miniſtroꝝ ſalomõ dedit:ꝛne minem miniſtroꝝ gloꝛia qua fulgebat voluit eſſe ſplen⸗ dentem. Sed rex nobilioꝛ et ſapientioꝛ chꝛiſtus.ſuos miniſtros tali gloꝛia ſed nõ quãta:voluit eſſe gloꝛioſos. Quid enim amplius habere poteſt miniſter ſubditus. qᷓ; ibi eſſe vbi eſt dñs eius.nõ ꝑ penale ſeruitiũ ſed ꝑglo rie pꝛemiũ.Nõ ſemꝑ ſalomonis faciẽ cõtemplabantrur ſerui:abſcondebat᷑.quieſcebat et doꝛmiebat.Oiuideban tur ſpacijs.interpoſitõne parietũ.impedimento noctis et tenebꝛarũ:⁊ hoc eis ſimiliter cõtingebat. Sed nihil hoꝛũ patitur noſtra fides et charitas. Magis wero hec. e⸗ terna nõ ſuſcpit ciuitas. Eleſtes etiam admurari fe⸗ cerunt reginã. Multiplices fuerũt mimſtrantiũ veſtes ſimiliter et regales. Sed veſtes miniſtroꝛũ chꝛiſti que ſunt que ad maioꝛẽ ſiupoꝛem adducũt. Sed ab extra re ſpicias:laudatus eſt iohanneſ qui indutus erat pilis ca meloꝛũ.Hec enimveſtis hirſuta eſt. hiſpida eſt.ſi admi rationẽ ex hoꝛroꝛe nõ ex pulcritudine facit. Et damnat in euangelio purpuratus diues.et qui mollibus veſtin/ tur in domo regum ſunt:que a rege noſtro repꝛehenduũnꝝ tur. Igitur veſtes miniſtroꝝ chꝛuſti ſunt oꝛnamẽta gra tie dum ſumus in via: ſunt virtuset claritas moꝛum. Duplicia ſunt.quia omnes amici mulieris foꝛtis ſc ec cleſie.qui ſunt miniſtri chꝛiſti wiſtiti ſunt duplicibo:cla⸗ ritate virtutũ et cõſpicintate moꝛum. charitate dei. di⸗ lectõne ꝓximi: veritate intellectus.affectꝰ puritate. In ſuperis.in anima et coꝛpe gloꝛia duplici vſtienr. Ob ſtupuit ex pincernis ſaba regina. nondũ viderat pincer/ nas varios chꝛiſti: qui ſanguinẽ eius fidelibus efficiunt et miniſtrant. Obrepſerãt admiratio ex holocauſtis animaliũ que offerebant᷑ nondũ viderat oblationẽ no⸗ uam et fidelẽ.verum chꝛiſti coꝛpus p nobis totũ et tote et ꝓ totis oblatum:nec viderat eos qui ꝓpter chꝛiſtum ſua coꝛpoꝛa mactauerũt et obtulerũt omniũ regi chꝛi⸗ ſto Vlere plus q; ſalomon chꝛiſtus: cinus ſapientiã nos audire opoꝛtet. Sed poſt tantũ ſtupoꝛẽ quid ipa dire rat audiamꝰ. Clerus eſt ſermo quẽ audiui in terra mea ſuꝑ ſermonibus tuis.et ſuꝑ ſapientia tua. et nõ crede bam narrantibo mihi donec ipᷣa veniet vidi oculis meis et ꝓbaui ꝙ media pars mihi nunciata nõ fuerit. Maioꝛ eſt ſapientia tua et oꝑa tua:q; rumoꝛ quem audiui. YIn paran ppomenon dicit᷑. Cliciſti famam virtutibus tuis. BGBeati viri tui et beati ſerui tui hi ſunt:qui ſunt coꝛaʒ te ſemn et audiunt ſapi entiã tuam. Ou ſi hec regina dint ad ſaiomonẽ.quid allegoꝛice eccleſia collecta ve gentibo quid moꝛaliter omms anima dicat ad chꝛiſtum. Quis enim per auditũ et narrationẽ linguarũ.et ꝑ ſcripturaz inſpectionẽ.potuit ad plenũ deum et eius filiũ chꝛiſtum in carne natum et paſſum et reſuſcitatum cognoſce/ re. Quis bona pꝛeparata in ſuperis potuit in telligere. MNam necoculus vidit.nec auris audiuit.nec in coꝛ boo minis aſcendit:que pᷣparauit deus diligentibo ſe. Quis iudeus intelliget relatõne quoꝛundã ea que chꝛiſti ſunt et eccleſie eius.ea que ſunt et gratie atq; ſeruoꝝ eĩy.niſi veniat ad fidẽ et experiat᷑ in amimo chꝛiuſianã virtutem. Quis paganus aduertet:in cuius coꝛ iſta pſiliet. Qui nouit lec:audi pſalmiſtã. Vlenite et videte opa dñi: ter ribilis in cõſilijs et diſpoſitõnibus ſapientie ſuper filios omniũ hommũ. Et alibi. Guſtate et videte qm ſuauis eſt dñs. Sed beati ſunt ſerui tui.quia beati qui habitãt in domo eccle ſie tue dñe ieſu chꝛiſti:qꝛ in ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Et beati qui audiũt ſapientiã tuã non ho minum philoſophoꝝ et ppetarum.ſed euangeliũ tuum ſuper celeſtia traens humilẽ addiſcentẽ:actiuum audi chꝛiſtus. Contra reci pientes. toꝛem. Pꝛopter quod dicit chꝛiſtus. Plus qᷓ; ſalomon . diuantes et inuacuum dei gratiam reci⸗ Capitulum XXIX Oꝛrendam auditu.firmiter tremendã ac timẽe h dam ſententiã ꝓtulit.cũ iudeos vellet oſtende⸗ re plus ſolito criminoſos:hoĩem depꝛauatũ per ſeptuplum.ſi immundum aliquãdo ſpiritũ ꝑ peniten⸗ tiam atq; coꝛreptionẽ interdũ abiectũ.ꝑ patefactũ ma⸗ le volũtatis ſuſceꝑit ingreſſum. Nã malus ſpiritus añ pꝛimũu ingreſſum fuit ummundus.ingreſſus ſtans non eſt ipe mutatus:egrediẽs vero nõ variatus. foꝛis ſtans ſemꝑ eſt malus.regrediẽs a ſe et in ſe.in nullo diuerſus ſed ſeptẽ nequioꝛibo ſocijs collegatus.⁊ octauus factus eſt numerus:quo numero facta hoĩs illi poſterioꝛa ſ=ũt peioꝛa pꝛioꝛibo.Ecce nulla in ſpiritib mutatio. Immũ dus ſpiritus in oibus ſuis actibo idem.a tales ſocios aa ſumit.quos inuenit:nõ enĩ ſpiritus variant᷑ ex actibus. Sed mirũꝙ ſpiritus mali.malos ſpũs aut nequioꝛes aſſumut ad pagenda mala que volunt:et vt leſiones a⸗ gilius inferat quas diſponuũt. Mos maloꝝ atq; bonoꝛũ eſt:vt qð ꝑ ſe nõ pñt multitudie adhibita.efficiãt mala vel bona qᷣ in animo cõceperũt.Et q;uis demones abin:⸗ uicẽ ſunt diſcoꝛdes.vt viſio vnius alteri ſit hoꝛroꝛi: nec dilectõis mutua viſio inter eos. nec amabilis cõuerſa⸗ tio quõlibet eſſe poſſit.ad ꝑditionẽ tñ noſtrã ⁊ ad tentã⸗ dum inferendũq; mala.put dñs ipᷣe ꝑmiſerit.ſunt vſqq quaq; cõcoꝛdes:et aduerſus nos acies cõcoꝛditer diri gunt. Et vu pſtrepuerit ipoꝑ doloꝛoſe buccine ſonitus et eoꝝ pallida turba triſtẽ dederit ſonũ.ſine diſcoꝛdia o⸗ mnes parant᷑ ad bellũ:oẽs obediẽtes ad tenebꝛoſuʒ im perium.impetuoſa volũtate ꝑficientes ꝓut poſſunt exe⸗ cratum edictũ.Qui ſi nõ tm̃ nocẽt qᷓ;tum cupiũt.a di? uina poteſtate ꝑ ſe aut ꝑ celicos angelicoſ coarcent᷑:et ad uocati adinuicè ſe cõſociant vt acrius ledaãt. Aſſumpſit igitur vnus malus ſepteʒ alios nequioꝛes. Qina ſicut in celeſtibus ierarchijs atq; oꝛdinibo ante calum fuerůt — .—. e ch ge Doſ . Gon R P Faten. — —— OèòG „ — lit mali patrare qᷓ; queat. etcõtraviciſermonibus do. Balua. nobilioꝛes aut excelſioꝛes:poſi auerſionẽ et caſum in ſe ipis ſacti ſunt neqiuoꝛes Et ingreſſi habitant ibi /ni⸗ hilq; mutatur in eis.ſed ſolum triſtem hoſpitẽ ꝑeioꝛi cõ ditioni adijciſt:quoꝝ habitatio delectabile moꝛã in pec catis oſtendit.Aſpice nephandũ negociũ:ex toto nubi/ lum faciens. Vnus erat ſpiritus immundus:ecce vni⸗ tas et nõ mmmerus. Unitas eni numerũ ꝑ ſe nõ facit. Er quo clareſcit habentibo intellectũ:aut vno mõ etiaz in vno peccato inſinuat hoĩem offendentẽ. aut ſingula⸗ ritatẽ peccati ꝓpter eius immanitatẽ.nõaũt vnũ hoiem nã ſtultoꝝ ꝑ hoc ac peccatoꝛũ inſiuitus eſt numer?. Ses⸗ ptem vro nequioꝛes accedunt roca Per ſener no v⸗ niuerſitas numeri:ſedvniuerſitas tꝑis demonſtratur. Depteno eni numero omne dierũ tempus euoluit᷑. vt in omnitpe oſtendat᷑ taliũ hoſpitũ hoſpes nõ carere pec cato.Aut iᷣm exilioꝛẽ intellectũ.vnus erat ſpiritus imnꝰ mundus.ſcʒ quo facta eſt puerſa wolutas.ſeptẽ nequio⸗ res aſſumpſit. dum ſeptẽ captalia mala omnibo nequio ra. ſuo ſociauit officio: et intin nequioꝛa vt expellantab fomine ſeptenariã et multiplicẽ eccleſie ſanctitate. Ec⸗ ce mtende ꝓpenſius.Spiritus immundus eſt oĩs ro⸗ luntaria inclinatio ad immunda:p inſtigantẽ ſpiritum. Immunda eſt omnis inclinatio.puritate increata reli⸗ cta et tibi data pura imagine deſixa in terrenoꝛum fece. Er ſcom ꝓplvtam.viſitabit dñs ſup viros deſros in fe⸗ cibus ſuis. Sociari vult iſte ſpiritus immundus.ſoluſ eſſe nõ patif᷑.nõ vnũ aut duos ſed ſeptem.nõ equales. ſed nequioꝛes ſe. vt nequioꝛes deterioꝛẽ emiciant hoſpi⸗ tem:quo nequioꝛes.quia plus vult mali eoꝛũ hoſpes qᷓ; wſſit efficere. Unde Aerdr nequicia:q́; amplius v BSeptẽ ſumando addas ad vnũ: et fiunt octo. Jgitur habes vnũ et ſeptẽ:et ingreſſi habitãt.vnus ductoꝛ. ſe⸗ tem ducti: vnus dux ſequaceſ ducit ſeptẽ. Omnia ma . um genera mala volũtas aduocat: et vt ad ſe ingre⸗ diantur inuitat.pꝛius ipa foꝛis ꝑ malũ appetitũ egreſſa: et factus eſt numerus octauus.quo triſtis hoſpitis ne⸗ gocia poſterioꝛa pꝛioꝛibo ſunt deterioꝛa.quia octaua eta⸗ te reſurrectõnis et gloꝛie pꝛiuat᷑tet ad quã omniũ chꝛi⸗ ſtianoꝑ ſuſpirat intẽtio. Ecce octaua peccati. octaua ma ligna:ecce octaua ſpirituã iniquoꝝ:cõtra octauã gloꝛie quã exſpectamus. Ma ſextus pſalmus canitur ꝓ octaua vt timenſ ꝑdere dauid octauã gloꝛie.clamabat ad domi num, Dñe ne in furoꝛe tuo arguas me.et que ſequunt Et aduerſus ſpiritꝰ nequioꝛes qui ſunt hominis immi⸗ ci:ocibus inualeſcebat. dicens.Diſceditea me omnes qui oꝑaminiliniquitatẽ.ſcʒ ſpiritus maligni:qm̃ exaudi uit dñs vocem fletus mei: et exauditus ſum ꝓ octaua. In cõfuſionẽ et erubeſcentiã mittebat ſpiritus nequã quos ſuos arbitrabat᷑ implacabiles inimicos. Dicebat enim. Erubeſcat et cõturbentur vehemẽter ooẽs inimi⸗ a mei cõuertant᷑ et erubeſcãt valde velociter. Erubeſcũt eni et cõfundunt᷑ demones.cum aliquẽ viderint hoĩem terrenũ p octaua exauditũ quã ipᷣ pdiderunt. et cõuer⸗ tuntur retroꝛſum velut cõfuſi cum ſe viderint a tã fra⸗ gili materia ſuperatos:vt etiã luteas domos iob ꝑ cõpa rationẽ ad ipos nos dixerit habitare.atq; terrenũ habe⸗ re fundamentũ/Et vᷣndecimo pſalmo in finẽ ſcribitur pꝛo octaua:vt ꝓp ipᷣa exclamaret dauid. Saluũ me ſac de us quomiã defecit ſanctus:et que ſequunt᷑.Ac etiã aꝑpꝛo piatione tipica cõtra hancimmundiciã et ſeptenaria ne quiciam loqueret᷑ dicẽs. Eioquia dñicaſta ſunt.quia ad caſtitatẽ vocant.et caſtũ ſaciunt actiue auditoꝛẽ:et argẽ tum eſt eraminatũ. Sonus enim diuini verbi ꝓbatus examinatus eſi:ſed nunq; repꝛobatus eſt per rationem t de moabp Yeremiã dicik=. MPlus fecit qᷓ; potuit:ſq; voluntate qᷓ; oꝑe poſſet expleꝛe. . numq; impꝛobatus eſt ꝑ melodiã potioꝛẽ. cõtentatus tñ eſt a multis repꝛobis:ſed exaliqua imquitate nu nq; eſt inuentus repꝛeſvnſibilis. Alio enim loco dicit. Tex dñi irrepꝛeſenſibilis: et immaculata ad animas cõuerten⸗ das. Oed iſtud argentũ aut ſonus in argento ſignatꝰ diuinoꝝ eloquioꝛũ:agit cõtra pꝛimũ ſpiritů mmmundũ. Quare:Quia pꝛobatũ terre.hoc eſt animã ꝓbatam fa⸗ diens. et eliciens ab amoꝛe terrenoꝝ: appellauerim eniʒ immundici ab immundo ſpiritu immiſſum terrenoꝝ amoꝛẽ. Et cõtra ſeptẽ nequioꝛes pamplius muehit cuʒ adiungit:purgatũ ſeptuplũ.Aſeptẽ certe ſpiritub ne⸗ quioꝛibus liberat diuini verbi ſonus ꝓ octaua auditus. ꝓoctaua dilectuſ:p octaua memoꝛiter retentus. p octa ua in actionẽ deductus.Cõtra quã ſunt ſepteʒ maligni ſpiritus:vt ex hocꝙ pꝛiuetur octaua.talium hoſpes ma⸗ lus ſiat. Sed neceſſario ſiet. Nequaq;: Neq; ad ſalutez aut dam nationẽ nobis vñatur vlla neceſſitas. dũ ante moꝛteʒ viuit in nobis arbitrij libertas· ſed eo merito in duramur quo libera woluntas in mala labens illabitur. et requirit ſeptemplicẽ malivniuerſitatẽ p tꝑe ſuoꝛum dierum:qua delectata ↄſuetudine induret᷑.indurata ve ro penitentiã nõ querat.huius legibo nõ ſubiecta. ſpiri⸗ tibus nequioꝛibus ſubdita deterioꝛet᷑.ꝓ quãto ab ipſis a malo in malũ impellitur:vt demũ eos habeat in pena toꝛtoꝛes quos in culpa voluit habere rectoꝛes. Nã octo habet bis quatt uoꝛ:figura enĩ quadra ſoliditatem dicit. Octauus enĩ numerus malox ſpirituũ.dicit ſolidatuʒ hominẽ in alĩe et coꝛne in peccatis:vñ peioꝛ efficit᷑ malꝰ hoſpes. Sed in hoc qð ſaluatoꝛ retoꝛſit ad iudeoꝝ peſſi⸗ αam generationẽ nõ diſſerimus: nec placuit aliter iſta Mractare. niſi moꝛibo deuitandis. Ogit᷑ qui legis. hec ma la deuita. MDw Cotra vendentes ſanam doctrinã et cõſilia vel moni ta. Capitulum XXX Vm quadã vice ſaluatoꝛ contra bipartitionem c animip dilectõne et coꝛpis ꝓ obſequio diſce⸗ ptaret:qð ſecutum eſt lucas refert dicẽs Au⸗ diebant enĩ omnia hec phariſei.qui erant auari: et deri⸗ debant illum. Et ait ilus. Clos eſtis qui iuſtiſicatis xos coꝛã hominibo:deus aũt nouit coꝛda veſtra.quia qð ho⸗ minibus altum eſt:abhominatio eſt ante deũ Ecce derident auari ſanã doctrinã et directionẽ ad ſi uperos vi lipendunt:et quaſi anilem cantilenã reputant infallibi⸗ lem vritatẽ.Nõ vult malo colligatus amoꝛe:verba ſe⸗ paratõis audire. Imnimica eſt ſuppis humiliatis doctri⸗ na.iracundis ſermo pacis.nõ eſi ferendus:inuidis pdi⸗ cata dilectio inimica. accidioſis tediũ exhoꝛtatio actõis: lubꝛicis odium.cõmendatio caſtitatis.guloſis terroꝛ. ſuaſio abſtinentie. gSempꝑ iuſticia inimica iniquis:hone ſta operatio criminoſis. Abdicatõnis monitio et reuoca tio ſollicitudinis.inimiciſſima eſt auaris. Cõtemptum mũdi auari auris audire nõ ſuſtinet.et terrenis affixus timet explicari ꝑ verbuʒ:et qð magis accreſcit ad crimẽ vilipendit dei legẽ.et doctrinã deridet gloꝛioſam. Minꝰ eni malũ eſſet auarum eſſe vel fieri:qᷓ; doctrinã deride/ re ſupernã. oc autem habet auaricia ppꝛium: vtverbũᷣ diuinũ reputet in deriſuʒ. Sed vere vſq; lvdie fũt pha riſei:qui omnẽ doctrinã derident pietatis. Sed qð pei? eſt agitur.ꝙ multi ſeipos verident.ſuam doctrins vili⸗ penſioni exponunt.dum cõtra auariciã pᷣdicãt quam ſe⸗ quuntur:et venantur actõne pecumã.quam loquẽdi au dacia damnauerũt. Mentitur in pleriſq; doctrina perſe⸗ quens aurũ.qð totũ loquentis animũ occupauit:⁊ wxr to dam nat᷑.qdð inſatiabiliter animus ſequit᷑ Et pᷣſiden/ tes p nephas pecunia querũt:quam legum iura ꝓpha⸗ nant. Et q alios deberẽt ab hmõi malo virga directoͤis mne. Liber octauus De vicijs atq; coꝛreptõis auertere:ſeipos exhibent exempla peio⸗ ra ſectandi. Sed eque vel peius malum noſctur. qõ in ipis ſaluatoꝛ repꝛeſvndit. Uos eſtis qͥ iuſtiſcatis vos coꝛam honnnibus O bhominuʒz nephanda cõditio vel⸗ le coꝛã hoĩbus iuſtũ fieri:cõſcientia interioꝛi cõtempta Nam gloꝛie noſtra hec eſt teſtimoniũ cõſcientie noſtre. Inſart qui ſibi fetet:conatus alijs odoꝛem inferre. Li Ppeꝛos ſtulticie ſtuduit:qui ſibi hoꝛrende alijs leniter vi / uit. ſibi malus alijs bonus.ſibi ꝑuerſus.alijs rectus ap⸗ paret. Dic tu qui ſuriſti mammullã cõplacentie atq; va ne hominũ laudis. Nõne te toꝛquebat cõſcientia tua cũᷣ falſo laudabaris in facie.nõ ſuffundebat᷑vrecũdia vultꝰ tuus cuʒ loquebat᷑ de te aliena lingua mendaciũ.credẽs dicere wrum: Mõne te cõfundebat ſecreta putrida tua cum ante faciẽ aliop falſo velamine obtexiſſes.cum ver⸗ bis moꝛibuſq; pintendebas iuſticiã. que a tuo ammo? agibili vita firmiter exrulabat: O puerſoꝑ hominũu ge⸗ nus:qui ſi homies fallunt nõ curat de deiuꝑ inſpectoꝛe quem latere nihil penit poteſt. Sed qui iuſtificari an/ te hoĩes volunt.illi a deo iuſuſſime repꝛobant᷑: qꝛ ꝓpter iudicium hominũ diuinũ iudiciũ cõtempſerũt.Na qð altum eſt hoĩb:abhominatio ſtatuitur ante deũ. Quia ſicut exaltant᷑ celi a terra.ita erxaltant᷑ vie dei ab hominũ vijs.et ſua iudicia ſuperferuntur ab humanis ludicijs. Quid enim altum eſt ante hoies: Solũ id qõ ſenſus humanus pᷣt ꝑcipere. VUidet oculus hominẽ inſigmtuʒ aptiſſinus moꝛibo.ſed nõ videt ipᷣe intrinſecã voluntate et quãta in animovirtute polleat.aut q;ta iniquitate ioꝛ deſcat. Audit auris hoim famãa: ſed in ſilentio mala vita quieſcit. Sentit homo hominẽ et homo homini loqui et ipᷣox ſepe coꝛpꝑe fit ſodalitas:intima vero ſolus depꝛe⸗ hendit altiſſimus:et nec eſt qui ſe abſcondat ab appꝛehẽ ſionibus eius.Altũ qpðvident hoiĩes foꝛis eſt:ſed hec ab hominatio apud deũ penitus eſt. Abhominat᷑ deus ſi⸗ mulacra gentiũ.magis vero abhominat᷑ hominẽ ſimu⸗ latum: qui altitudinẽ ſedis querit in mentib hommuʒ nõ ante cõſpectum eius qui creatoꝛ eſt hoĩm. IOgit᷑ qui legis hec mala deuita. Capitulum XXXI Vllum peccati gen ſaluatoꝛ oĩm tacuit: quod n ſuo miro mõ loquẽdi verbis explicitis et paboli cis nõ repꝛehenderet. Inquit enĩ ſemel aplis ce ſuo mõ.intelligibili ab eis ſermone mirantib MNõ⸗/ ne ego vos duodecim elegi.⁊ vnus exxobis diaboy' eſt Dialvlus igi᷑ angelus malus. diabolus homo iniquus Diabolus angelus recõuer ſibilis eſt:homo diabolus ob⸗ ſtinatus. Siabolus nõ eſt natura creata ſeu ex creata na tura.ſeu ex natura mutata.ſed quadam depꝛauata ꝑ ſe⸗ ipᷣam volũtaſ.Nec homo natura diabolus eſt:ſed quedã xolũtaria cõſeruata iniquitas. Et cũ homo vſq; ad finẽ ꝑ liberũ arbitriũ mutabilis maneat.diabołꝰ a chꝛiſto nõ vocaret᷑:niſi ab ipo a malo ꝓpoſito immutabilis pᷣſciret᷑. Sciebat pfecte chꝛiſtus a iuda tradendũ.ad qð maluʒ ſuum animũ immobilẽ pᷣuidebat.idcirco eum dialboluſ appellabat.nõ dialulicũ aut demoniacũ ſed dialolũ:qð nõ eſt nomẽ nature aut iniquitatis abijciende. ſed no⸗ men incoꝛrigibilis voluntatis.nõ ex ꝑte valentis effice re oĩa. ⁊ animos immutabiles mutabiles facere.magis VWro er pte inique voluntatis ſe voluntarie depꝛauatis. Eſt igit diabolus pꝛeter carnẽ: ſed ↄtra ſeipᷣm et hoĩm ſpiritũ et hoĩm carnẽ. Eſt dialbolus ſpiritus hominis in carne.cũ carne.ad carnẽ. ꝓpt᷑ carnẽ. ſed nõ de carne aut excarne. Sola enĩ caro embꝛionatica wel abſq; imperio rõnis atq; examinis: mhil impuritatis ſeu imq̃tatis ad mittit. Eſt dialolus nõ electus ſed repꝛobat? a deo. Si gnanter nota verba irrepꝛehen ſibilia ſaluatoꝛis. Mõne ego vos duodecim elegi. Ego vos hoĩes nõ dialvlos/ et ſi peccatoꝛes.nõ tamẽ obſtinatos. Duodecim elegi:ad opus miniſterij qð ab eterno pꝛeuidi. Etonus exvobis diabolus eſt. Mõ elegi ſed eſt:nõ ex me ſed a ſeipo ꝙ ma⸗ lus eſt. A deo patre homo creatus a me vt bonus eſſet. vt apls eſſet cũ multis electus:ab ipᷣo vero eſt dialbolus factus. Sed qui ſunt in carne diaboli:quoꝝ iudas pꝛi⸗ mus a chꝛiſto in hoĩbus in voce nõ aute in re nomẽ ac⸗ cepit.Hi ſunt qui oẽm naturaliſ ingenij acuitatẽ ad peſ ſima oꝛdinauerũt.nõ doꝛmientes quiete niſi mala pᷣui⸗ ſa pficiant.et niſi damna inferãt innocentibi nõ quie/ ſcunt:qui ad oĩm deceptionẽ intendũt.fidẽ nemini ſer⸗ uant.charitatẽ deſtruũt.cõcoꝛdiã frangũt.pacẽ interi⸗ munt.iuſte cõuerſationis vitã cõfundunt:infruniti aio lapſi verbo.moꝛibo nõ modeſti. pᷣſumptoꝛes in diuina. humana ſcelerata lege tractantes:nemini ſe collidãtes ad bonũ.ad malũ vero quouſq; ꝑficiat᷑ efficiuntur fideliſ ſimi cõplices.HNi deſtruũt omne obedientie iugũ:irre · ducibiles facti ad tramitẽ vritatis. Minis nõ cedunt. ꝓmiſſis nõ credunt.toꝛturas nõ metuũt.et derident pe narum quaſlibet queſtiones:depꝛauationẽ habent in ab ditis.inſidias in occultis.nihil rectũ.nihil iuſtum eſt re perire in eis.et oĩs iniquitatis ſunt valcula.cõtumaces ꝓterui.obſtinati diuinoꝛũ appetitoꝛes ex faſtu. Hi no/⸗ uas adinuentões faciũt in pꝑeccatis:oĩm que pñt malo⸗ rum initia ⁊ venenata capita exiſtentia. Hi wlut fulmẽ ſine retentione ferunt᷑ in malũ.et velut flumen impetu deſluens rapiunt᷑ ad nephas:qð nec obſtaculũ patit᷑et intumeſcẽedo poſitũ ſuꝑgredit᷑᷑f bicem. aut rumpit aut trahit aut aliunde captat cõpendia defluendi.Hi magiſ accendunt᷑ cum ꝓhibentur.et ex unpedimẽto auidchoꝛes reddunt᷑ ad crimen:nec alioꝝ ſociant᷑ penis.et ꝓ argen⸗ to exponũt exicio atq; cõmertio iuſtũ:ſic iudas diabolus expoſuit dñm ieſum chꝛiſtum. Ad hanc ſententiã pti nere videtur.id quod infra etiam cõtra iudeos ſaluatoꝛ iniecit dicẽs Vos ex patre diabolo eſus:et deſideria pa tris veſtri vultis facere. Alle homicida erat ab initio et in veritate nõ ſtetit:quia non eſt veritas in eo. um lo quitur mendaeium loquitur a ſeipo:quia mendax eſt pater eius Id ſcire nos animat iſta ſentẽtia: quis dia⸗ lus.qui miij eius. Sed qualis pater tales filij.nõ na⸗ tura quã in creatione ſuſceperunt:ſed ꝑuerſa voluntate qua homines demones imitantur. Dialbolus iniquita⸗ tis eſt nomen.nõ create nature aut impoſitõnisa deo. Non deus pater inveteriſteſtamento.aut chꝛiſtus in no uo dialolicũ nomen impoſuit:ſed ſpiritũ incoꝛpoꝛeũ et hominẽ anima et coꝛpoꝛe factum.quod per iniquitateʒ a ſeipis facti erant his nominibus appellauit. Idcirco ſcõm iniquitatẽ quã cõmiſerunt.nõ icom naturã quaʒ in creatione ſuſceperũt:patrem diabolum et eius ſilios ptractemus. Dialvlus eſt qui nullo ſuggerẽte peccauit et rebellauit deo Giliusvero eius qui ad ſimilia ſe aptat Poſſunt enim homines etiam diabulici ſine alteri ſug geſtione peccare: ſicut et ipſe ſine alterius ſuggeſtione peccauit.quanquam pꝛimi parentes eius ſuggeſtio⸗ ne peccauerint. Qui etiam potuiſſent ſine ſua ſuggeſti⸗ one peccare ſicut diaboli peccauerũt. Non enim melio⸗ ris cõditionis facti ſunt parentes pꝛimi: qᷓ; ſpiritus in⸗ coꝛpoꝛei ſeu ſeperate ſubſtantie. Quod cõtra iob allega bat eliphas tlmanites.volens nõ eſſe iuſtum.ſed ne⸗ ceſſario ipſum cõſtituere peccatoꝛẽ dicens. Nunquid ho mo cõparatione dei iuſtiſicabitur.aut factoꝛe ſuo purioꝛ erit vir. Ecce qui ſeruiunt ei non ſunt ſtabiles.et in an⸗ gelis eius repperit pꝛauitatem.quãto magis qui habi / tant domos luteas.et terrenum habent fundamentũ. conſumuntur velut atinea. Vt omnmo aſſerere velit: ſi eut peccauerũt angeli.poſſt hoĩes nullo ſuggerẽte pec care.ꝓinde hac imitata damnatõe mlti filij ſũt dialbvli. — — — — A io 1. 16 iſ 17 t. v e 6 ino⸗ 1h lni N ie aut oi pes n/ Dti f R 0 m eſta 3d Pön ute vita⸗ do. inno eiͦe tnte inco ſ ios lit tat ſug vone ſio/ eſti elo⸗ lenn ine/ 6n tio⸗ ſant abi gtll itſ N⸗ Diabolus appetiuit quod ſibi nullo iure competere po⸗ terat:ñilus eius qui appetit nõ competẽtia ſibi: Unde multi faſcinati non cognoſcẽtes ſeipos.vltra ſeipos in apetitibo ſe ꝓptendunt. Dialvlus appetitoꝛ fuit impoſ⸗ ſibiliũ:ĩpoſſibile peny erat angelũ altiſſimo coeqri. GFili us eius eſt qui pᷣter poſitã legem pꝛeſumit. Odiuit dia lvlus deũuᷣ cui adequari nõ poterat:filius eius etiã odio fertur in um. Homicida erat diabolus ſuiipᷣius:qui ſe occidit dum contra dñm ſuꝑbiuit. Moꝛs eni eſt ſe⸗ paratio a eo:qꝛ vnio cum deo tota erat ipᷣius vita.Nã cuius natura creata eſt in bta vita eſſe cum deo:ſepatio ab ipſo moꝛteʒ eternã oꝑatur penitus ſine moꝛte.Ho⸗ micida erat videlicet ſui:ſed ab initio nõ a pꝛincipio qð om̃ia pꝛincipiat atq; facit:ſed ab initio introducte iniq̃⸗ tatis.Eſt eni initium boni qð deus eſt. in omni genere cauſe:initiũ mali qð diaboꝰ ẽ. Homicida erat ab initio ſuiipᷣꝰ:et ipᷣe initiauit moꝛtẽ in parentibo pꝛimis:vnde ſecuta eſt in naſcentib ceteris. Sapiẽtia dicit. Ynui⸗ ia diaboli moꝛs intrauit in oꝛbem terrax. ante quẽ nul lus peccatoꝛ aut homicida inuentus eſt qui moꝛtẽ initi auit in ſe atq; in humano genere. Filij eius ſunt qii ne mine inſtigate ſeipos dederũt pᷣcipitio peccatoꝝ.aduer⸗ ſus ſeipos facti atrociſſimi homicide.vt in illam deueni ant moꝛtẽ quã nuncupamꝰ? eternã. Filij eius ſunt qui aduerſus ꝓximos ſtimulantur acuto gelo inuidie.vt in illam miſeriã velint om̃es deuenire qua ipᷣi vetinẽtur. aut carere bonis quibo ipſi caruerũt:aut qui de alioꝛum felicitate toꝛquentur. Dialvlus in veritate non ſtetit. Ofiia in veritate fecit altiſſimus. Nihil etenĩ fecit in ſuo oꝑe ſimulatũ:et om̃e quod eſt verũ:a veritate verũ eſt. A veritate ergo angelus ſuam eſſentiã habuit: qui etiã in veritate in eternitate beatiſicandus erat. Et ve⸗ ritatem cognitõis acceꝑat:vt a quo creatus.cũ quo cre atus.de quo creatus.ad quid creatus.in qua excellẽtia creatus eſſet om̃ino pꝛenoſſet. Sed nõ ſtetit in verita te ꝓmiſſi:neq; cognitõis accepte. Mentita vero eſt ini quitas ſibi.nec ſtetit in veritate:qua ipᷣe altiſſimo.rõe qua creatoꝛ eum fecit.et qua ipᷣe creatus tenebatur ſta⸗ re ſubiectuſ.Pꝛoinde veritas nõ eſt in eo:ſp eni om̃es fallere tentant. Qui nõ manet in veritate qua creatus eſt atq; renatus:filius eſt dialvli. Dialolus mendaciuʒ er ꝓpꝛijs loquitur nõ aliunde compat:nec ab alio vt mẽ tiretur accepit. Suũ ꝓpꝛium fuit ſibi mentiri.ſeipſuʒ fallere:ſuũ ꝓpꝛiuʒ eſt alijs nocere atq; decipe. Nemo eũ compulit aut cõpellit ad malũ:nullus ſibi nequiciã per ſuaſit. In his ſimilis factus merito dicitur filius dia⸗ li. Ipe mendax eſt et pt᷑ eius. NPater pꝛimo generãs mendaciũ dialplus eſt. Ante ipᷣm mendaciũ non eſt in uentũ:qꝛ pꝛimus mendax eſſe cẽſetur cuius filiatio nõ tranſductõe ſed imitatõne ꝑpagitur. P aοnde dictũů eſt iudeis qꝗꝛ rolebant chꝛiſtũ interſicere:ob hoc appellãtur filij dialvli bonncide. Elere filij ſunt diaboli qui aliquẽ ſine cauſa ſeu innocentẽ moꝛte vel damno aliquo perſe quũtur:et deſideria diaboli volebant pficere. Sitit enĩ dialolus ſanguinẽ innocentũ:nec curat diabolus vt qͥs coꝛpaliter ledat:ſed vt ledentem iniuſte poſſideat. eſiderat ipe in om̃ibus nobis.vt his culpis auerta⸗ mur a dño.quibo ipᷣe aduerſarius ſact eſt auerſus: vt pPditis lucidis ſedibus cum ipᷣo tetros cruciatus et pe⸗ nalitates habeamus. Vle igitur pficientibo dialoli deſi⸗ deria. SGed qm̃ hec damnata filiatio.ſolum.nõ genera⸗ tõe tranſductiua pagitur ſed imitatõne puerſa imitari Wro nõ poſſumus in ſuis moꝛibb quempiã. in quibus ope aut wolũtate aut verbo aliquid feciſſe neſcimus. Et pecctes ofies filij dialoli appellantur. Ipe aũt nunq; in ſe deliquit in gula pecuniã nunq; appetijt. actualẽ li⸗ d ct contta vicia ſermonibus do. ſalugto. inuidi et iracundi:et malis ſpualibus om̃es pleni. Sʒ vVre appellatur ſilius qui in vnis aut malis alterius de ſideriu implet. Efficũtur qui boni ſunt ſilij fiinj cei· cũ eius voluntatẽ pficiũt. etiã ſi eius in hig ꝗᷓ fecit nõ mui⸗ idinem ignoꝛauit omnino.et ſi quid eſt vicij actulis: Süt eni immateriales ⁊ incõpoſiti. Supbi vero ſunt — tantur. Dicũtur et repꝛobi diabvli filij ſi deſideriñ eius pficiũt.qdð nihil aliud eſt niſi vt mala ſciamus que ipi fecerũt:aut que natura ꝓhibente facere nequiuerunt a nobis vero materialibo ↄpoſitis fieri poſcũt. Hac da mnatam filiatõem qui legis ofſino deuata. Capitulum. XXXII. Oniũ vero malox cauſa nõ credere in inſi/ o delibus eſt. de quo ſaluatoz iudeos incredu/ los arguit dices.. Si eni nõ credideritis qꝛ ego ſum:moꝛiemini in peccato vrĩ=o! Sʒ ad iudeos nõ eſt nobis ſermo. Etiam ad malos credulos uina cõuertitur. Oꝛ ſi om̃ia que chꝛiſtianos ſentẽtia diuina cõt r. Oꝛ ſi omia qi ſancta mater eccleſia credenda ſuſcepit nõ indubitater credũtur:qui nõ credũt.in peccato incredulitatis moꝛi untur.Mõ ꝙ hec incredulitas de nouo ſit cauſa moꝛtis qua ſepatur coꝛpus ab aĩa:ſ̊ cauſa eterne moꝛtis.qua in damnatõe cõſtituitur aĩa:et coꝛpus ponitur in gehẽ na. Ypa vero credulitas nos reducit ad vitã: a qua pri mus homo nõ credẽdo ceciderat.Dictũ fuit pꝛimis pa rentibus:quacũq; hoꝛa nõ credendo mandatuʒ tranſ⸗ greſſi fueritis moꝛte moꝛiemim. Zũc vero dicebatur iudeis:niſi credideritis in pcco vtᷣo moꝛiemini.Nũc ve ro dicit᷑ chꝛiſtianis:ſi in aliquo heſitaueritis nunq; ſal⸗ uabimini.Ac ꝑ hoc nõ ad pᷣuaricatõʒ ſalutis fidei aſſcri bitur.qm̃ a demone miſſa t entatio:ſed cũ ſubiecta debʒ eſſe fidei dubitat hoĩs ratio:et ſua inueſtigatõne conat inſpicere qð nequiuit vllatenus abſq; fide. Nam nõ in credulus ſolũ moꝛitur in peccato incredulitatis: ſed in alijs que cõmiſit Quia nõ recedit a malis. nec ſacra⸗ metis ſe abluit.qui ex peccatis nõ credit tradi gebẽnali bus flãmis:mec pagit bona qui pᷣmia nõ credit eterna. Nam abꝛahõ credidit deo et reputatũ eſt ei ad iuſticiaz ſoõnoꝝ ſq; moꝛu.vt ſicit credidit ſic in konoꝝ moꝛuũ iuſi cia vitit. Caucat vnuſquiſq; peccatũ incredulitatis aut ltatõis. Et incredulitas veritatis arguit hoĩez ex deo nõ eſſe.Qui aũt ex deo non eſt:factus eſt extra vitã. Et impoſſibile fit om̃ino beatũ fieri atq; dirigi ſanctis mo⸗- ribꝰ:qui veritati nõ pꝛeſtauit aſſenſum. Subintulit ſa ne ſaluatoꝛ.. Si veritatẽ dico:quare nõ credit mihi SZi dicẽti veritatẽ nõ creditur:nemini niſi ad piculum dabitur ſides. Ipa eni eſt qua omes amant rõe vtẽtes et om̃es veritatẽ inquirũt.Etiã puerſi qui alios ſalle⸗ re volunt.ſalli nolunt.et ſi falſus verũ querit amicũ.ſi adulter.eaſtam ⁊ verã querit vxoꝛẽ.etiã ipᷣa virũ.ſi fal⸗ ſam pecuniã poꝛrigit verꝗ recipe querit Nemo eſt enim qui q;uis fallat ꝙ veritatẽ nõ querat.Nec in eoꝙ fallit diligit falſitatẽ: ſed veritatẽ aliam in cõmodo qð inqui rit:aut illam veritatẽ qua verũ eſt ꝙ fallere nouit.Et ſi iniqui diligũt veritatẽ:qui boni ſunt ipam aĩo et mo⸗ ribo inſectãtur. Apſa eſt qua conſiſtũt oia. Ipᷣa copulat amicos et in omibo federa:qua depulſa.nec amicitie ne qᷓ; federa vlla manẽt.MHanc inuocat indoctus et ſapiẽs dñs et ſeruꝰ.nobilis et ignobilis.diues et pauꝑ.ſanus et infrmus.pegrinus et ciuis.Hanc querit innocens. hanc querit eractus iniuſte.ad bãc ſuſpirat qui iacet in valle miſerie. Scuto huius falſo inculpatus ſe appetit ꝓptegi. Vnde in eſdra legitur de illis tribꝰ qui pbleuma ta poſuerũt:ꝙ ille obtinuit qui pᷣtulit om̃ibus veritatẽ. Ait emi. Iniquũ eſt vinũ.iniquus eſt rex.inique ſunt mulieres.iniqui omes filij hoim. et iniqua oĩa illoꝛum Liber octauus opera.et non eſt in ipſis veritas.et in ſua iniquitate peri bunt:et veritas manet et inualeſcet ineternuʒ: et viuit et obtinet in ſecula ſeculoꝝ. Mec eſt apud den accipe ꝑ⸗ ſonas. neq; diuitias: ſed que iuſta facit ommby imuſtis et maligms:et omes benignãtur in opib⸗ eius. Et non eſt in iudicio eius iniquũ.ſed foꝛtitudo et regnu et po⸗ teſtas et maieſtas oim euoꝛum:bñdictus dns deus ve ritatis. Ged que veritas eſt iſta: qu chꝛiſtus loquntur et nõ creditur. Quicquid chꝛiſtus d cit veritas eſtimo ipᷣe chꝛiſtus eſt veritas. Eleritas miſi veritatẽ loqui no Pt. Eit ne aliqua ſpecialis aut ſingularis veritas:quam cheiſtus oquatur et non credatur. Eſt ſane veritas ad quã chꝛiſtus er his verbis credendu inuitat: que ſi non credatur cõquerit᷑. Eſt humanatio eius. abdicatio quã pꝛedicat a terrenis. cogmitio falſitatis in mudo latetis eſt ſupna in carne huͦiliter pmulgata dvoctrina. que p fi⸗/ dem coꝛda hoĩm purgat. in terris diſponit aptos celeſti bus moꝛes:pꝛeſtauit viã ad ſuꝑnum regnũ.et a demo/⸗ num imperio liberat ſupbvꝛum. Hanc qui nõ credit: fal lacibus demonibo perpetuo ſe cõſtringit. HNanc veritatẽ nõ credere aut audire: hoĩem ex deo nõ eſſe demonſtrat Eregere et audire: aſſerit er deo eſſe Tlide igitur quid adiecit. Qui eſt er deo: verba dei audit. Dꝛopterea ros nõ auditis: q; ex deo nõ eſtis.! Vlerba dei writas ſunt. g': pꝛincipi verloꝝ dei veritas: etiã mediũ et finis ver/ wꝛunm dei veritas eſt. Loquebatur deus in hoie: imo de us homo. nõ homo purus Tlerba igitur dei erat. quare euangelij excellentiã agnoſcamus: diuinu eſt euangeli um nõ humanũ. Sed qui eſt ex veo: verba dei que ve⸗ ritas eſt. que faciũt euangeliũ audit. Mõ homo cõdidit euangeliũ:qᷓuis lingua hũana verba ꝓtulerit:ſed deus eternus homo in tpe. Sed concutit coꝛ quod dicitur. Qui eſt ex deo: verba dei audit. Quid aũt eſt qð ex qo creatũ non ſit quis ex dei ſeu de eſſentia dei nõ ſit. Ni⸗ hil. Omnia eni ꝑ ipᷣm facta ſunt:et ſine ipo factũ eſt ni pil. Sed dupliciter ex deo creatura ronalis eſt. ſcʒ crea tione et wolũtate. Creatõe ofies ſumus:xolũtate id eſt xoluntatis cõfoꝛmitate ſoli ſunt.qui renouatur in no/⸗ uitate vite. neq; huic ſeculo coufoꝛmantur. Dialvlus vult om̃es huic ſeculo cõfoꝛmari:deus vult omnes ab toc ſeculo abdicari. Qui vero huic ſeculo confoꝛmant᷑ er dialbolo ꝑ imitatõem et deſiderij ſui factõnem ſunt. Ex deo nõ ſunt: ꝓpterea verba vei nõ audiũt que verita tem loquuntur et diſcooperiũt falſitatẽ. Quicquid enĩ cogitari aut dici pt. aut habet aliquã entitate. tam diu verũ eſt aut falſum nõ eſt.quouſq; alia fulgentioꝛi veri tate atq; certiſſima refellatur. Nec apparet falſitas niſi veritas illuceſcat:nõ cognoſcebatur peccati falſitas ni⸗ ſi legis veritas illuxiſſet. Neſcitur moꝛs niſi p vitam: neſcitur nigredo niſi ꝑ albedinẽ.neſeitur obſcuritas ni⸗ ſi ꝑ lucẽ.neſcitur amaruʒ niſi ꝑ dulce. Ignoꝛãtur mul⸗ ta:miſi appoſitio cõtrarij affuiſſet. Vgnoꝛabatur amoe mũdi quantũ haberet ꝑiculi.et in quos terminos trãſ/ fretaſſet ſua vana dulcedo.niſi deus homo mundi cõdi toꝛ mundiq; redemptoꝛ. cõtra eũ doctrina vera ⁊ moꝛi bus clariſſimis intonaſſet.Quã veritatẽ mundi dulce dinem repꝛimentẽ.falſitatẽ occultiſſimã detegentẽ aĩo ferentẽ ſurſum humiles atq; indubios auditoꝛes: diui na verba dulcioꝛa ſuꝑ melterrene delectatõis et carna lis amnenitatis.et ſup fauũ omnis eloquẽtie atq; ſcien⸗ tie naturalis:qui ex diawlo pimitationẽ nõ ex o ſunt aulire ſen eredere antenolert gamlar wwin picu⸗ la in chꝛiſtiamis moꝛibo quos tractamus in duobo ma⸗ xime ſolent ꝓuenire.aut cum pꝑ ignoꝛantiã latet neceſ⸗ ſaria veritas:aut cũ patefacta tannie Pmiſa ſi ignoꝛãtia eſt inuincibilis parum aut nihij ledit:ſi vero 7 De viciis õ yincibilis et non vincitur. ledit vt nitnumeRcdiſ cum ꝑfuſo lumine veritatis quid agendũ aut deuitan/ dum eſt poſſumꝰ intueri.et nõ agimus aut deuitamus tanto ledit acrius ⁊ toꝛquet.quanto qð agendũ aut de uitandũ eſt.clarius lucet.Nuua in hac vmbꝛoſa vita de gentibus remanet excuſatio: cũ veritatis illuxerit clari tas in vita ieſu. in tono diuine vocis. in ꝑabolis ſignis –„RN atq; miraculis. Cui veritati tam innumerabilis teſti⸗ moniũ dedit ꝑ moꝛtẽ et ſanguinẽ multitudo ſanctoꝛuʒ hoĩm et muherũ.iuuenũ atq; ſenum ac moꝛe animali⸗ um ꝝꝑ deſerta viuentiũ:que ſi ſuꝑuiueret in carne.omi⸗ bus alijs viuẽtibus equaretur.ac toti mundo doctrina vita.moꝛibo.foꝛtitudine coꝛpali potentia ſi cõtenderet in omi certammis genere. ſi expediret inſerret omnino conflictũ. Ele incredulis veritati et diuinis eloquijs: qm qui veritati nõ credit.et verba dei nõ audit ⁊ ꝑfiĩcit rveẽ iocunditatis nõ audiet: et maledictõem ſuſcipiet niacum:eoꝛũ depꝛauataʒ mentem inſinuat. Depꝛaua⸗ ta enĩ mens eſt.que bonũ malum dicit.lucẽ appellat te nebꝛas.ſanctitatẽ turpitudinẽ.iuſticiã iniquitatẽ.verũ falſum. ſeruum dei amicũ diaboli. catholicu verum: he⸗ reticum.pium impiũ dicit.et ſemꝑ ad peioꝛa cogitanda inclinat animũ.et ad maioꝛẽ iniuriam cõuertit et lin⸗ cum fſilijs falſitatis autem eum vocauerunt demo guam/Eſt quodda hoim malum.qꝙ vbi rone ſuceum⸗ bunt ad violentiã ſe conuertũt.et cum nõ habeãt qð in veritate reſpondeant.perſequendo alios ſe tuentur. Studentq; viribo a ſins cõſpectibus abolere. quẽ ver⸗ bis iuſtis et rõnabilibo nõ pnt conuincere. Hinc iudei cum chꝛiſtũ rõne cõfutare nõ poſſent.duriciã et ꝓter/⸗ uiam coꝛdis oꝑibus oſtendẽtes.ad lapides ſe conuer/ tunt.et volunt obruere lapidibo.cui veris ſermonibus repugnare nõ poſſunt. Et impatiẽtia mẽtis oſtenditur in auditõe veritatis. cũ chꝛiſtũ lapidare crudeliter ten/ tant. In falſitate appetit remanere. qui ꝑſequitur veri Amtacr Kllte tatẽ.Ni enim ſunt qui vellet legem dei puertere.atq; ipam ad eoꝝ voluntatẽ in flectere. Delectãtur placitis ſed nõ veris.obliquis nõ rectis.humanitatẽ dilexerũt non ſanctitatẽ.De quibo eſaias dicit. Populus ad ira cundiã ꝓuocans eſt et ñlij mendaces ſnilij nolẽtes audi re legẽ dei. Qui dicũt videntibo nolite videre.et aſpici: entibus nolite aſpicere ea q̃ recta ſunt.Loquimini no⸗ bis placẽtia.videte nobis erroꝛẽ:auferte a me viam et eclinate a me ſemitam.ceſſet a facie nta ſanctus iſrael. Vnde in chꝛiſtũ intantũ exarſerunt iudei.vt ipe ceſſa⸗ . „ 5 4 — . ret᷑ a facie eoꝑ et abſconderet ſe ab eis. um eni veri/ tas ab hominib nõ diligitur abſconditur. et cũ queri⸗ tur poſimodũ plerũq; nõ inuenitur. Et qui cum eis in coctoꝛibus atq; pꝛelatis ꝑſequitur lapidea duricia ver⸗ bum vite. directõe carebit in via. et in futuro ſeculo vi⸗/ ta beata. Mꝛeſumptoꝛes aũt qũq; in ſcientiã aut ve⸗ rum aut errant ꝙ ita nõ eſt ſicut pꝛeſumunt. aut ſi ita eſt. eoꝛum peccatũ aggrauatur pamplius ſi offendũt. Erroꝛ eſt. cũ quis ſe putat ſcire qð neſcit. Grauius pec⸗ cat qui ſcienter delinquit.nec minus peccat qui foꝛefa /⸗ cit contra illud qð ſe ſcire credit.etiam ſi neſcit. Reccat om̃ino in deũ et in aiam ſuam.qui facit cõtra illam quã credit habere ſcientiã.etiã ſi eſſet erroneũ quod crede⸗ ret verũ.cum cõmittere credat et velit oino peccatũ quouſq; tñ pateat verum. Nam ſi quis omnino crede⸗ ret. atq; ſe om̃ino ſcire pꝛeſumeret. ꝙ carnẽ ſuillam cõ⸗ medere ꝑ legem eſſet peccatũ moꝛtale. nec vt crederet ita eſſet. peccaret tñ moꝛtaliter ſi contẽnens comede⸗ ret. Mon eni ſolũ ꝑ legem peccatũ oſtenſum culpa eſt ſi cõmittitur. ſed etiã ſi bomo ꝑtinaciter cõmittit qð non eſt peccatũ dum firmiter qð agit credat eſſe peccatum. —.— — une: dir loer ua Ntde wri Rle lanc tln, ſtcs n⸗ eer uce Pter nuer/ lbus Ritur ten⸗, twe ns ſlt n udi Hn o// net e ſar eni ſed nn in i et t h 1/ ei ſe e 4 tunn ct contra vicia ſermonibus do. ſaluato. ſinc ſaluatoꝛ poſt diſceptationem ceci nati ⁊ curati cũ eum reinueniſſet dixit.. In iudiciũ ego in hunc mun⸗ dum veni vt qui nõ vident videãt:et qui vident ceci fiant. Quidã vero ex phariſeis dixerũt ei. Nunquid et nos cec ſumus.Dixit eis ieſus. Oi ceci eſſetis nõ ha⸗ beretis peccatũ.nunc aũt dicitis qꝛ videmus peccatum vtᷣm manet. Dare ſaluatoꝛ lumẽ ſidei venerat his q̃ pꝑ lumẽ naturale aut legis vera bona videre nullo mo⸗ do credebat.et ſe mhil ſcire putabãt.in valle ignoꝛtie ſe moꝛari cernẽtes.Lumen auferre venerat et aliud nõ confecre:his qui ꝑ legẽ aut ꝑ acuitatẽ ꝓpꝛij intellectus et naturalis luminis ſe credebãt in mundi tenebꝛis lu minoſos.Peſſima res eſt erroꝛ:ſed peioꝛ eſt pᷣſumptio aut ſimulatio ſapietie. Mala eſt ignoꝛãtia ſed peius ſe credere ⁊ nõ habere ſcientiã. VIñ ſaluatoꝛ dicit. Si ce ci eſſetis peccatũ nõ haberetis. Si om̃ino quis ſe cre deret ignoꝛantẽ ⁊ eſſet qð crederetur.leuigaretur imo leuaretur qð ſcientibo eſſʒ peccatũ.Nam aut a toto aut a pte ſaltẽ ignoꝛãtia liberat.quẽ ſciẽtia certa ex toto cõ/ demnat.l: Nuncaũt qꝛ dicitis quia videmus:peccatuʒ vrm manet. Mõ aſſeruit dñs ſaluatoꝛ ꝙ viderẽt ſcʒ vt verã ſcientiã haberent:ſed dixit ad eoꝝ opinionẽ verba conuertẽs.dicitis qꝛ videmus.hoc eſt.creditis vos vi⸗ dere:ſicut ſupꝛadictũ legitur Credere ſe ſcire etia ſi ab ſit ipa ſciẽtia.culpa cõmittitur · ſi cõtra ſcientid que cre ditur agitur. Ex hoc ſubiũgitur:peccatum vfm manet: Pꝛoinde peccatũ qð cõmittitur contra ſcientiã certaʒ. eſt malũ:contra creditã etiã ſi nõ veram.nõ minus eſt malũ. Cum aũt claret veritas.erronea credulitas tol/ litur.non tñ ſic ꝙ malũ in illa cõmiſſum non fuerit an te peccatũ:;uis poſſit pemtẽtia coꝛdis dilui.atq; bñfi/⸗ cio ſacramẽti.Ac ꝑ hoc qui ſcit legẽ veritatis atq; iuſti⸗ cie ſi iam nõ ſecerint.peccato aſtringũtur ofino. Si cõtra pꝛeſumptã ſcientiã et nõ verã fecerint:ſiliter ſub iacent culpate nequicie. Om̃e nanq; qõ contra conſci⸗ entiam ex malicia determinata pagitur. aſſcribitur ad peccatũ:etiã ſi de ſuo genere atq; de legis ꝓhibitõe pec⸗ catum nõ eſſet qð agitur. Pꝛeſumptio igitur ſciẽtie et intellectus: velut letale mali eſt ommino cauenda. MHec eñ induxit hereſes.et in eccleſia dei plurimas ſectas fe cit. auertit hoĩeʒa ſimplicitate fidei atq; doctrine. Cre, dere nõ ſinit iuſtis ſermonibꝰ atq; pijs.p contentõem loqui aut rñũdere ſollicitat.ſubditũ aduerſus directoꝛẽ in aĩo pdurit in litẽ:et ſepe ꝑ verbũ fecit diiudicare mã datum. Pꝛeſumptio ſcietie intellectus expoſitões in ſcriptura varias inquirit:et nõ intellectũ ſcripture.ſed ſcripturã ſuo itellectui damnata temeritate coaptat. Si deliquit qui ab hac inuoluitur tetra caligine in pᷣce ptis ſiue ꝓmiſſis:ſtatim ſi arguitur. ad intellectũ vari/⸗ um ſe couertit. et aptata et pſumptuoſa expoſitõe atqd imptinente ſe tuetur.ne deliquiſſe in aliquo iudicetur. Et argutoꝛes appellat ſciolos: pfitens penitus ſolũ ve⸗ ritatis ſe ientiã ſe habere.atq; intellectui ſuo illuxiſſe de ſuperis. Nec ſentit cũ alijs qð cõmuniter bene ſentitur ſed ſingularẽ via m incedit ſciẽtie:que a ſimplicitate fi/ dei repꝛobatur. Crediderũt multi falſa credulitate decepti.videre depꝛope arduiſſimas veritates:quoꝝ in⸗ tellectus ꝓpoꝛtionabatur ad illas velut oculus noctue ad ſplendentẽ radiũ ſolis:aliqui p ceteris ſe videre.ali ⸗ qui ſingulariter ſe videre: quox oĩm certifſima eſt re/ pꝛobatio. Mam pꝛimi ceci ſunt velut ſomniates. qui oĩa vident in luce atq; velut in claritate diei eis incede re videbatur:expgifacti vero erant in medijs tenebꝛis noctis iacebãt in cubiculis tetris. Alij equales hũñt. Nemo enim alijs ita in aliqua virtute ſe pᷣferat.vt ſibi nõ credat equalẽ:ſibi vnuſquiſq; pᷣt notus fieri:de alijs rr. Dr. — 1 c& wro certum non pᷣt ꝓpferre iudiciũ. Pꝛopꝛiam fecit cõ⸗ munẽ dñi lomitatẽ. aut nature cõe beneficiũ reduxit in ppꝛiij: qui ſibi nõ credit equalẽ. Ct oĩno exceditur: qui excedere om̃es credit. gra ſi riter ſuꝑ terrã.vt nec ꝑ comꝑpatione fiunt ad alios: ſed Tercij qui gradiũtur ſingula⸗ ſontibo omnibo deſiccatis in ſeips credt venã intelle/ ctcus et ſciẽtie abundare. Sed eoipo iſtoꝛũ eſt apta da⸗ mnatio: qui ſingularitate illius confundũt. de quoꝓphe ta ante pdirerat. Singulariter ſum ego donec tranieã. Nam qui ſe credit ſcripturax et veritatũ atq; virtutuʒ claru intellectũ habere atq; ſcienti et contra fidei ſim⸗ plicitatẽ. ſpei certitudinẽ et moꝛes charitatis hũilime inniſibiles atq; viſibiles ſenſerit. etad excuſandũ deli/ cta ſiue pcca excuſatões inuenerit.aut ſi ſcripture nõ ac cipit intellectũ:ne decipiatur q? deceptus eſt. et neſcit quo vadat:qꝛ tenebꝛe ignoꝛantie obcecauerunt oculos eins Quãta mala hmòi pſumptio in malis ꝓp vtis in veteri teſtamẽto fecerit: quãta in nouo in pſeudo phe⸗ tis.in ꝑuerſis hereticis:quata in cenobijs atz collegijs quanta mala in auditoꝛibo et pplis vulgaribo ex pſum/ ptuoſis doctoꝛib et declamatoꝛib⸗ ſüt ſecuta: nullus q̃ ſacras las et ſanctoꝝ et geſtaruʒ rerum hiſtoꝛias legit ignoꝛat/ Auot queſtiones vane et inutiles coꝛda ſim/ plicium ſubuerteteſ.quot diſceptatões in moꝛibo quot opiniones atq; doctrinax noutates ntis tꝑibo infelici⸗ bus inſurrexerũt: de eis magis doloꝛ cogit me plangere q́; narꝛare. Sed firma ſtetit ſtat et ſtabit ſententia ſal⸗ uatoꝛis. ꝙ in iudiciũ venit in mundũ.vt nõ vidẽtes videant.et vidẽtes ceci fiant. et peccatũ inercuſabile ſtatuitur pꝛeſumentiũ:ꝙ aut errent no inteluligẽdo ve⸗ rum:aut offendãt dum cõtra ↄſcientiã errones vel ve⸗ ram viuũt. Igitur qui legis hec mala deuita. Eos ve ro qui ſcripturap ouile anunde q́ᷓ; ꝑ ꝓpꝛiũ et ab eterno pꝛeoꝛdinatũ oſtiũ ingrediũtur.et qui cur et directõeʒ ſuſcipiũt aĩax aliunde qᷓ; ꝑ pꝛedictũ oſtiũ in caulas dñi cas aſcendentes: fures ſunt et latrones. Gures.qui pꝛe ter dñi voluntatẽ furãtur imptinentẽ ſcientis ? voctri⸗ nam:et ſubripuiſſe auctoꝛitatẽ fraudibo extoꝛſiſſe ve lut latrones queq; regimina gaudent:qui velut latro⸗ nes atq; fures in eternis ſuſpendãtur patibulis.ꝓ eo — nõ p oſtiũ huũilem aĩaꝝ ereptoꝛẽ atq; rectoꝛẽ.egenuʒ et pauperẽ nõ terreno ſplendoꝛe fulgentẽ.vnigenitum dei filin p nobis hoĩem factũ atq; p eius honoꝛe in ouile dñicum intrauerũt:ſed aliunde ꝑ ſuꝑbiã atq; ſimoniã fauoꝛẽq; hoĩm ad dominiũ nõ ad vtilitatẽ ipoꝑ.vt lu⸗ rentur pecuniã de gra ſpũſſancti.vnde debuerüt atz de bent lucrari virtutẽ atq; iuſticiam.et aĩas ab erroꝛibus fidei atq; vicioꝝ eripere:necnõ fulgere wlunt vᷣbi chꝛi⸗ ſtus deſpectus apparuit. et aſcendere ſuꝑbie equuʒ vbi chꝛiſtus ſimplicẽ aſcendit aſellũ.et veſtib nõ moꝛibus et vitã ſtipare delicijs. vbi chꝛiſtus aſperaʒ vitã tenuit. Sed quivult hũanis fulgere ſplendoꝛbo vbi chꝛiſtus pallidus vixit:nõ ingredietur in illã requiẽ vbi gloꝛio⸗ ſe reſedit. eternaliter cũ ſuis hũilibus reſidebit. Ad eos vero ſignantius nt dirigitur ſermo.qui de chriſti paupis patrimonio inclareſcũt. quoꝝ tanto grauioꝛ eſt culpa crudelioꝛq; damnatio:quãto de obpꝛobrio chꝛiſti et turpiſſima moꝛte.atq; de gra ſpũſſancti hũanam ve⸗ nantur glam nõ diuinã terrena ſectãtur cõmoda non celeſtia.tꝑalia nõ eterna.et inſtrumẽta virtutũ ſubdi⸗ derũt imperio vicioꝝ:atq; illa que oꝛdinata ſunt ꝓ ſuꝑ⸗ no regno ad vſum regni coꝛruptibilis conuerterũt.d damnatõem male vtentiũ ſpectat que chꝛiſti ſanguine ſunt queſita:et que pꝛincipes mũdi hũili et pauꝑi chꝛi⸗ ſio in ſuis veris ſequacib et pontificib chꝛiſtiana fide ſuſcepta huiliter obtulerũt. Necnon ad ipoꝝ iudicium x 2 £. — Liber octauus ſunt martirum coꝛpa tirannoł conſecrata terroꝛe: pꝛo quoꝝ honoꝛe tata ſancte mi eccleſie in diuerſis mudi ptibus ſunt oblata. Pꝛoinde mercẽnarius paſioꝛ cupi dus terrene mercedis.in celis eterna pꝛiuabitur.qꝛ ſub ditam aĩam velut ouem lupox inuiſibiliũ reliquit picu lo:ciᷣ adeptus fuerat qua auide querebat mercedẽ. Et ſibiüpi in ↄſciẽtia eſt et ad dei iudiciũ teſtis.ꝙ qui ſeipmi ꝓ eruendis aĩabus nõ exponit:m nõ dei wlũtas ĩ aiag charitas.ſed cupiditas intromatũ pꝛouehit atq; facit. Ad illam ſententiã quã de nõ audiẽdis verbis dei p/ tulimus qð ſequitur ptinet: ſed diſſertõe bꝛeuioꝛe atq; alia diſſerendu. Sirerat eni ſupius. Qui er deo eſt wr ba dei audit: ꝓpterea vos non auditis qꝛ ex deo nõ eſtis. Mic eni hoc idem aliter inquitl Loquos vobis ⁊ nõ cre ditis mi. Opa que ego faao teſtimoniũ perhibent de me:ſj ws nõ creditis mihi.qꝛ no eſiis er ouibb meis. Mira et hoerenda ſentẽtia:ſed infallibiter vera. Oues ſtatuende ſunt a dextris ꝓ bñdictione ꝑpetua: hedia ſi⸗ miſtris R maledictõne eterna: ſed hic ↄpꝛehendũtur ex ſaluatoꝛis ſentẽtia oues ⁊ oues. Oues chꝛiſti que audi unt vocẽ eius:et oues que nõ audiunt wocẽ eius. Sed ſolũ qð inexcuſabiliter pᷣtendit peccatum diſſeramus. Oues quidẽ ſunt:ſed nõ oẽs chꝛiſti. Que ſunt chꝛiſti chꝛiſtũ audiunt:que nõ ſunt chꝛiſti chꝛiſtũ nõ audiunt nec ſequũtur. rimũ ſcom hanc ſententiã Weet fie⸗ ri oues chꝛiſtupoſtmoduʒ audire voce eius. Sed oues chꝛiſti nõ ñunt niſi pꝛimo audiãt vnde fiant: ac per hoc erit auditus vnde fiant oues:et erit auditus cum facte fuerint oues. OPꝛimus ad fidem ptinet:ſecũdus ad mo res atq; ſequel.lltũ eſt qð ad dicendũ ſe offert: reſe⸗ candũ magis wro eſt. Ged qui legit intelligat: fidelib⸗ nõ infidelibs loquoꝛ. Ofnes chꝛiſtiani ſumus nomine. oueſq; vocemur. ſʒ ſunt vere oues que audiũt et credũt atq; chriſtũ paſtoꝛẽ ꝓ poſſe ſequũtur. Sũt oues ſimu⸗ late que neutrũ facũt:qð qᷓ;uis chꝛiſtus dixerit de iude is culpabilius hodie dicitur de ſimulatis vtiq; chꝛiſtia⸗ nis. Et inter cetera hoĩm vicia: ſimulatio pallid tenet ſedem. Simulãt pellem ouinã:et manſuetudinẽ habe re omnibo mentiutur:intrinſecus autẽ ſunt lupi rapa/ ces. Simulatio eſt oſtenſio falſa eopꝑ que aguntur aut Diligũtur in aĩo:et eo execratioꝛ quo virtutẽ ipa menti⸗ tur.Malũ ꝑ exceſſum ꝓpe modũ ſe habet ad oĩa mala. OMalũ eſt iniquitas:ſed peius eſt ſimulare iuſticiã. a lum eſt inuidia:ſed peius eſt ſimulare amoꝛẽ. Malũ eſt ſupbia:ſed peius eſt ſimulare humilitatẽ. Malũ eſt ina nis gloꝛia:ſed peius eſt ipius ſimulare ↄtemptũ. Ma⸗ lum eſt iracũdia:ſed peius eſt patientiã ſimulaſſe. Ma⸗ lum eſt accidia:ſed peius eſt actio ſimulata. Malum eſt auaricia.ſed peius eſt ſimulare diſperſionẽ vt ad ijciat. Oalum eſt luxuria:ſed peius eſt ſimulatio caſtitatis qꝛ ineuitabilius decipit. Malũ eſt gula:ſed peius eſt ſimu latio abſtinẽtie. alũ eſt coꝛdis ariditas:ſed peius eſt ſimulatas lachꝛymas emiſiſſe. Oalũ eſt temeritas:ſed Nius eſt ſimulare timoꝛẽ. Malũ eſt impietaſ: ſed peius eſt ſimulare pietatẽ. Malũ eſt erroꝛ:ſed peius eſt ſimu lare ſcientiã. Malũ eſt ignauia:ſed peius eſt foꝛtitudinẽ ſimulare. Malũ eſt viuere i ncõſulte atq; ſuis directõi⸗ bus agi:ſed peius eſt ſimulare velle conſiliu. et ſcom il⸗ lud ſe ſimulare moꝛalẽ. Malum eſt tenebꝛa intellectus ſed peius eſt ipᷣm oſtendere pꝛeclarũ. Malũ eſt inſipiẽ⸗ tia:ſed peius ſapientiã ſimulaſſe. Malũ eſt ab oꝛõne re cedere.aut nõ appꝛopinquare ad illã in veritate:ſʒ peius eſt ſimulare. Halũ eſt ome viciũ: ſed peius eſt ſimula⸗ re virtutẽ. Dupliciter ſimulatoꝛ offendit: qꝛ ⁊ viciũ hʒ ſimulatq; virtutẽ. Iniquus patens malus eſt ſibi: ſci⸗ entibus in cautela. Simulatoꝛ vt iniquus pmanet et De viciis deceptoꝛ:et quia non poteſt ſciri: nõ poteſt quouſq; ſu⸗ vicia pfecerit deuitari. Simulato: nõ ſolũ cum iniqui⸗ tate ſe mentitur habere virtutẽ. ſed viciũ ſepe virtutis oenlamento cõpalliat. et ſi repꝛehendatur offendifſe. de⸗ lietum obſeruantiã. pꝛeuaricatõem regula · iniquitateʒ iuſticia. peccata virtutẽ. ſimulata et audaci lingua ſe fe ciſſe dicat. Simulatio eſt rerum turpiñ tegumentuz. etoenamentũ inuiſibiliũ atq; incognitarũ feditatum. Simulatio eſt exemplifcatio falſa verarũ ſ⸗ cripturax. Que p ſimilitudinẽ dicũtur.nihil habent ꝓpꝛium. Leo eni pictus aut ſimilitudinẽ habet ad verũ ꝓpꝛietatẽ ve ro nullã. Simulatoꝛ ſimulachꝛũ eſt virtutis. Sim u⸗ lachꝛa tm̃ exterioꝛa membꝛa habent ſine officijs. Dicit eni daud. Os habent et nõ loquẽtur. oculos habẽt et non videbũt. guttur et nõ clamabũt. nares et nõ olfa⸗ ciunt. bꝛachia nihil poꝛtant:manus nõ tangunt. pedes non ambulabũt. Simulatoꝛes vero ſimilitudinẽ quã dam cum veraciby gerunt. ſed veritatẽ virtutũ deo pla centium reliquerũt er aio. Sed dicit iob. Simulato⸗ res et callidi puocant iram dei. Merito iram dei pꝛouo cat. qui ſe cum fal ſitate cõſtringit.nil ad verũ deducen do iudiciũ. Mil aliud ſimulatio eſt. niſi fal ſitas oſtenſa Virtutũ aut eſſe in eſſe qð longe penitus a vero eſt eſſe. ſaias eni dicit. Stultus fatua loquetur. et coꝛ eius facit iniquitatẽ vt pficiat ſimulatõeʒ. Qui loquitur fa, tua ſtultus eſt. et ſtultus fatua loquitur. Et coꝛ eius fa cit iniquitatẽ.quã facit vt ꝑficiat ſimulationẽ. Iniqui⸗ cas eni maxima eſt apud deum. ſimulationẽ ſacere. Ex omnis iniquus a ceo maledicitur. Simulatoꝛ oꝛe ceœi pit amicũ ſuum. Semp ſimulatoe ſe contegit verbis. nec amico loquitur recta. decipit eũ oꝛe. oſtendens amo rem quẽ non habet. offerens obſequiũ qð facere nõ in tendit Dicit ſe gaudere de pſperis de quib dolet. de ad⸗ uerſis dolere de quibo gaudet in coꝛde. Pꝛofitetur ha⸗ bere diuina cariſmata. contrarioꝝ nempe poſſeſſoꝛ eri⸗ ſtens. Stupꝛum et inceſtũ cõmiſit amon. qui ſi mula⸗ uit languoꝛẽ.oppꝛimens vi ſoꝛoꝛem. Multi in ualitudi nem ſimulant.vt ꝑficiant que valitudinẽ oſtendentes nequiuiſſent om̃ino pficere. Impꝛobũ inuerecu ndũ malũ eſt ſimnlatio.ſimulat enim bvna et coꝛpis mala. Caueamus ſimulatõem falſitatis alumnam pfidam. emulam impio veritatis.que velut hiſtrio actus ſimua lat alienos.et tanqᷓ; pꝛeſagiatoꝛ oculos deipit intuen⸗ tium. Vbi aut de hypocriſi tractauimus. fere ſilia diſſe ruimus. Elide igitur oues.ſed nõ oues veras. que chꝛi ſtum nõ audiunt nec ſequũtur.qꝛ non ſunt oues eius. Ergo qui legis xc mala deuita. Capitulum. XXXIII. Tecum palbolam ſeminãatis ꝑ ſemetipᷣm ſal/ e uatoꝛ exponeret.petroſos ſpinoſos et vioſos appellauit nõ recipiẽtes aut retinẽtes regis magnuni doctrina. vt in petroſis duros.in ſpi⸗ noſis auaros.in vioſis dialolo patulos iudicaret.Etiã cicania diſcoꝛdie fidei et moꝛũ dixit eſſe malos.a vera et ſanctiſſima fide et ab eius purgatis moꝛibi p impie⸗ tatem reſilientes. Caplin. XXXIIII. Ertinet ad ſcelera deuitanda infauſtũ hero⸗ p Qdis conuiuiũ. vbi natiuitatis memoꝛia reco⸗/ litur.et quicquid eſt virtutis abijcitur.et qn eſt ſceleratius quicquid eſt iniquitatis ade mittitur. Nam cõuiuia eo damnantur.quo accuratius carni ſeruitur.et vnius expenſe cõuiuij multoꝑ paupe⸗ rum eſſet vita. et liberalitatis poꝛta:que pietati et aliox indigentie clanſa manet. vento vane gloꝛie apitur. Et pateſiunt theſauri abſconditi aure boim populari. aui clamanti miſero clauſi erant.et diuerfitas paratoꝛum. it pinatio vini diuerſa.loquacitas impoꝛtuna.verba ven toſa. edendi rapacitas.bibendi ſuauitas.cõfeſſio nimia. cõuiuia ſine pietate cõdemnat. Et ſaltatio puelle.actuſ omino imꝑtinẽs chꝛiſtianis ꝓpter anfractuoſos inceſ⸗ ſus coꝛꝑis.et membꝛoꝝ motus diſtoꝛtos.et ꝓtenſio pe ctoꝛis.ſupinatio ventris.excellentia ſupꝛa eſſe:puoca⸗ biles ad luxuriã actus. ſpectantium in coꝛde varietas. inuentões ꝓ varijs ↄplacentijs. ficticij geſtus.ſaltatõʒ accuſant.repꝛehendendã in hoibus damnandã in femi nis:interdicendã penitus in puellis.Nec debent mem⸗ bꝛa chꝛiſtiana ſanguine chꝛiſti redempta ſaltatõibo de/ ſeruire.Nephandus vero herodis ⁊ herodiadis damna tur inceſtus. Et ſi hoc in paganis arguit pꝛeco chꝛiſti: qᷓ; crudeliter multabit inceſtuoſos diuina ſentẽtia chꝛi ſtianoſ. Maioꝛ aũt his iniquitas adijcit᷑:ſi mulieris hu ius impietas ſedula mente penſatur. Que maioꝛ iniqᷣ⸗ tas q nolle coꝛrigi:que maioꝛ ꝑuerſitas q; nolle repꝛe/⸗ hendi.Nam qui coꝛripientẽ ſe dura ceruice contemnit. huic ex timplo veniet ꝑditio ſua.et eum ſanitas non ſe⸗ quetur. Nam ſi omnia peccatoꝝ genera cõflarentur in vnũ coꝛã deo nolle coꝛrigi plus excedit.Nam cayn pᷣmo nitus noluit coꝛrigi:pſiſtens incoꝛrectus fratricidiũ ꝑ petrauit. Iterũa deo ad penitentiã inuitatus:ad coere⸗ ctionẽ ꝑ impenitentiã faccus eſt ↄtumax. Judas ſcha⸗ riothis ſignis et verbis amantiſſimis inductus a chꝛi⸗ ſto coꝛdis ſui et oim cognitoꝛe vt ſemetipᷣm coꝛrigeret ꝑmanſit in malicia induratus:captato ſibi ad explendã dominantẽ nequiciã tꝑe apto iudeis tradidit magiſtrũ. Ad ꝑenitentiã male inflexum nõ ad coꝛrectõem erectũ nõ ad chꝛiſtũ ſed ſuã inſelicitatẽ traxit ad laqueũ. Qð ergo peccatũ magnũ ſiue puum.moꝛtale aut veniale: p̃ht ſuſcipe veniã:ſi aia male agens coꝛrectõibus repꝛe henſionib monitõibo pſuaſionibo ſactis ab hominibus aut immiſſis ab angelis.aut a deo quomodolibet inſpi ratis volũtate libera nõ conſentit. Mullũ vero peccatuʒ tam immane coꝛã deo exiſtit. cui vcnia nõ donet᷑. ſi coꝛ⸗ rectio et penitẽtia ſubſequatur. Et plerũqʒ in obſtina⸗ tis animis agitur: vt nedũꝙ ſequat᷑ coꝛrectio aut coꝛre/⸗ ctoꝛ pacifice toleretur.ſʒ exardeſcat aĩa coꝛrepta in odiũ vt coꝛripientẽ aboleri velit penitus ſuꝑ terrã.vt agat li berius qð diſpoſuit nequius: Vnde eſaias de talibo re⸗ pꝛobis dicebat. Arguentẽ in poꝛta ſupplantabãt et de⸗ clinauerunt fruſtra a iuſto. Et paulo poſt dicit. Popu/⸗ lus ad iracun diã ꝓuocans eſtet filij mendaces:filij no lentes audire legem. Qui dicũt videntibo nolite vide re:et aſpicientibo nolite aſpicere nobis que recta ſunt. Loquimini nobis placentia:videte nobis erroꝛes.Au⸗ ferte a me ſemitã. declinate a me viam ceſſet a facie no ſtra ſanctus iſrael. Similiter ⁊ amos. Odio habuerũt in poꝛta coꝛripientẽ: et loquentẽ pfecte abhoĩati ſunt. Hec igitur herodyas mali huius veritatẽ pꝛo alijs tipũ tenet.que iohanni arguta nõ acquieſcebat.nec herodeʒ acquieſcere ipᷣa ſinebat:cui ex odio pcurauit necẽ.iam a diabolo in aĩio prenecata. Sed ad crimẽ accreſcit hero⸗ dis iuramentũ incautũ:et pꝛouidẽtia nulla pꝛouiſum. uramenti vero adimpletio:ad cximina plus augmẽ/ tat. Sed hic queſtio aĩm pulſat:ſi obligat incauta iura tio. et ſi omne ꝓmiſſum detinet ad effectũ.Cui queſtio ni pꝛout inſpirat deus.bꝛeuiter rñdeo: ꝙ om̃is iuratio cõtra veritatẽ.contra iuſticiã.cõtra charitatẽ.cõtra ho⸗ neſtatem.cõtra publicos bonos moꝛes.contra manda⸗ ta dei nõ tenet. nec vt obſeruetur aſtringit. nec obligat qð ꝓmittitur ſi rumpitur ꝗð iubetur: nec obligat pꝛi⸗ uatum ſi deſtruitur publicũ bonuʒ. Nec inepta iuratio illaqueat vbi cõfunditur decoꝛ publice ac debite hone⸗ ſtatis:nec ſibimet homo tenetur ad fideʒ. Et pꝛoculdu⸗ ct conttia vicia ſermonibus do. ſaluato. bio nemini ſeruãda eſt ſides vbi virtuti diuine acchꝛi⸗ ſtiane fidei derogatur. Mec expedit fieri ꝑ iuramentum ab aliqua virtute receſſum:magis deoqᷓ ſibi. virtutib⸗ && bominibo. diuinis legibꝰ q́; verbis. incaute ꝓlatis ſer uanda eſt fides. Mec fides incaute aut impꝛouiſe aut ronice aut inaniter pꝛomiſſa poſterioꝛ: paoꝛi et diui⸗ ne ſancte atq; iuſte aufert peiuilegiu firmitatis. Et vhi charitas conflictũ recipit:eipas pꝛomiſſio deſtruit. Et ꝑ quã regitur queq; ciuitas.et aſſidente ipa in entibus entia ſuos terminos nõ excedũt.et inſerioꝛa ſupioꝛib⸗ oꝛdinãtur.et creatura deo in ſuſcepto eſſe ſupponit᷑ que vocatur iuſticia:cum ſilet in apto aut in occulto clamat iniquitas:nõ erit quodlibet firmũ pꝛomiſſum. ſi pꝛiui⸗ legium iuſticie in anquo abradatur. Et vbi veritas con ſunditur pꝛomiſſio annullatur: qꝛ ventas nõ deſtruit veritatẽ:ſed veritati falſitas aduerſat᷑. Et vbi ſubmit⸗ titur atq; cõfunditur veritas:qð iuratur aut pꝛomitti⸗ tur indubitãter eſt falſitas. Agat taliter iurans peniten tiam de ſtulta coꝛdis deliberatõne aut verbi emiſſione: ad exequendũ vero ſe obligari nõ credat. Remiſſius ſa⸗ ne fuiſſet herodi nõ interfeciſſe iophannẽqᷓ; obſeruare ꝓ miſſionem. Nam ꝙ iurauit fuit ꝑ liberũ voluntatis ar⸗ bitrium ꝙ interfecit fuit contra diuinũ pꝛeceptũ. Nec eum excuſat regalis auctoꝛitas.aut ptãs ab impatoꝛi⸗ bus collata romanis:ii quod nõ debiut fecit. Nec alios mundi pꝛincipes et rectoꝛes a crimine defendit auctoꝛi tas ꝓpꝛia.ſiue ab alijs ſuꝑioꝛibus rrogata:ſi qð non de bent faciunt.Nam mũdi huiusimpatoꝛes reges pꝛin cipes.iudices et rectoꝛes·oꝛdinarij aut legati· electi aut vocati:eoipo aliquid pñt quo de iure poſſunt. Jura ve⸗ ro humana impatoꝝ et regum pꝛouinciaꝝ et ciuitatuʒ et quoꝛumcũq; ipᷣa condentiũ:eoipo iura nõ ſunt.quo a diuinis legibo et iuribus repꝛobatur Neq; fibimet de relictus eſt ad regimẽ mundus.cui pꝛeſidet in ſuis legi bus eius conditoꝛ deus:et ſi tacet nõ ſemꝑ tacebit.Et ſi nõ mala fieri violentet pꝛohibet:certũ eſt ꝙ in poſte rum puniet. Igitur mals ſi qua ab hominibo archotibo fiunt.nõ credãtur fieri ꝑ legis diuine regula: ſed per de pꝛauate arbitriũ voluntatis. Mec potẽtia rõnabiliter di ci pt.ſi oꝑatur per qð damnari pᷣt.imo tpalis vocatur infirmitas:ad quã ſequatur eterna penalitas. Perma⸗ xime igitur caueant mundi reges atq; rectoꝛes. ne au⸗ ctoꝛitate ꝓpꝛia cũ herode peſſimo interſiciat aut ledant quomodolibet innocetes.quoꝝ cauſaʒ aſſumpſit deng et pꝛo eis vltoꝛ eſt dñs.Et qꝛ omnis ptãs a dño deo eſt Intantũ eſt.inquantũ ſub ſuis legiboſe tuetur. iudi⸗ cat et opatur.HNabes igitur malũ conuiuiũ.habes ince ſtum. habes ſalticiũ.habes aim incoꝛrectũ.habes iura⸗ mentuʒ incautũ.habes homicidiũ.in iſta ropina. Ergo qui legis hec mala deuita. Capim. XXXV. VYqu idem in maſſam peccati ingreditur: cũ s in ſide de dño quomodolibet dubitatur. Nã paſtoꝛ eccleſie petrus nocturnis tꝑibo cum alijs complicibꝛ marinos vertices naue ſul⸗ cans pꝛepedita cõtrarietate ventoꝝ.vidit ambulantem dñm ſupꝛa mare marino nauigio nõ vtentẽ:quem cre/⸗ dens eſſe in fantaſma: ſimulcũ alijs timoꝛe pterritus exclamauit. Sed vox dñi contra timoꝛẽ ad dandã ſecu ritatem et ſeipᷣm declarandũ inſonuit dicẽs.. Habete fiduciam:ego ſum:molite timere. Ad cuius ſonum pe trus parumper confidẽs.petiuit ſignũ ſupꝛa naturam: ſi dominus eſſet querens.! DZñe ſi tu es:iube me ad te venire ſup aquas. Cui ait dñs. Veni. Et deſcen⸗ dens de naui.pgebat ad dñm ſupaquas. Et cõcuſſusa validis ventis et in coꝛde diffiſus.coꝛpoꝛe mergi cepit. Quẽ ſtatim dñs arguit dicens.:. Wodice fidei quare Liber octauus dubitaſti. ]. erito in fide dubius eſt a dño arguẽdus SGegd omiſſis que in allegoꝛia ſententia decdlamet: que in moꝛibo arguat aduertamus. Si dñs condidit. ſi fo/ uet.ſi redemit.ſi omnipotxes. ſi ſapies ⁊ bonus amatoꝛ nt᷑ eſt. quare in piculis poſiti dubitamus.QAuare ſi pꝛo bamur aut tentamur diffidimus: cum neminẽ deus in aia et coꝛpe ad pꝑicula ſupꝛa id qð ſuſtinere pᷣt exponat. Qui de vo in aliquo dubitat: aut ipᷣin eſtimat impotẽ tem. aut inſipiente aut crudelẽ eſſe cõſiderat. aut amo⸗ rem quẽ ad nos infallibiliter habet nõ credit. aut woꝛmi entem cogitat ſuꝑ nos oculũ inſopitũ.aut mendacẽ fa⸗ cit eum qui nos cuſtodire diſpoſuit:atq; in ſua ineffabi li veritate ſpopondit. Igitur nõ caret peccato. ſed ne⸗ ſcio quanto.qui titubat de dño.in piculis:qo ex eo col/⸗ ligitur ꝙ a dño repꝛehenditur. Mihil eni niſi quod ad vi cium ptinet dñs repꝛehendit. Similem ſententiam alio expꝛeſſit in loco:qñ ipᷣm doꝛmientẽ in naui diſcipu⸗/ li ſui videntes ſe a fluctibo ſuꝑari: excitauerũt dicẽtes. SGalua nos:perimus. Quiby ſtatim rñdit. Quid ti⸗ midi eſtis modice fidei. Valde igitur abſonũ eſt chꝛi⸗ ſti ſideles de ſus ptectõne dubitare. nec aliter eſſe pᷣt q; ſubiacere peccato.Mõ enĩ placet deo tremula nta fides. Capitulum. XXNVI. D peioꝛem diffidentiam aſſcribuntur et con a ſtituuntur eoipſo ꝑamplius peccatoꝛes: quo chꝛiſtũ non credũt poſſe aut nolle peccata di mittere. Quod in curatõe palitici deus de⸗ darauit: cum ante curatõem ei peccata dimiſit dicens. Lonfſide fili:xemittũtur tibi peccata tua.. Qõð dictũ cum ſibi a ſcribis phariſeis ad blaſphemia aſſcribere/ tur: pnoſcens eoꝝ cogitatõnes malas dixit. At quid cogitatis mala in coꝛdibo veſtris.] Per potentiaʒ qua expulit infirmitatẽ a coꝛpe: oſtendit auctoꝛitatẽ quam habebat in peccatoꝝꝑ remiſſione. Nephas ergo peſſimuz eſt:vubitare chꝛiſtũ nolle aut nõ poſſe eccata dimitte/ re.et ꝓpter aſſumptã humanitate diuine derogare potẽ tie. cui pꝛium eſt velle et poſſe miſereri. Sumiliter ců marie magdalene ꝓpꝛia poteſtate.iberali pietate. pia vo luntate peccata remitteret: ammiratio diffidentia coꝛ aſſiſtentiũ ꝓpulſauit. Et credebant chꝛiſiñ bia phemma⸗/ re:quem ſolũ hoĩem exiſtimabat:qꝛ nulli hoim cõpetit alijs peccata dimittere.ſed deitatẽ in chꝛiſto eſſe nõ cre⸗ debant:chi pꝛopꝛium eſt peccata laxare. LLLapitulum. XXXVII E peccatoꝝ numero pꝛeſignatur:cõditoꝛes d aut quomodolibet factoꝛes legũ.traditionũ conſtitutionũ.ſtatutoꝛum cõtra legem dei. Quod ſaluatoꝛ n᷑ tunc diſſeruit:cum a ſcri⸗ bis et phariſeis argutionẽ ſuſtinuit. NMempel acceſſe⸗ runt ad eum ſcribe et phariſei dicẽtes. Quare diſcipuli tui trãſgrediũtur traditões ſenioꝛum. Non eni lauant manus qñ panem manducat. Yeſus aũt rñũdens ait il/ lis. Quare vos tranſgredimini mandatũ dei ꝓpter tra⸗ ditönes vt̃as. Que cheiſti reſwnſio multiplicat intel lectum ad inquirendũ quid ſit:et qᷓ; graue ſit hoc pecca⸗ tum.Luce clarius omnibo fiat. et reipublice moꝛes ha bent. et legem ſtabilẽ eſſe nõ poſſe poſitã ab hominib: ſia ſupioꝛibus auctoꝛitate aut iure mutari pᷣt. Mec iure lex dici debet. Supioꝛ vero rõne.auctoꝛitate.virtute. ſapientia.cõſuetudine omnibo deus eſt.ſub quo volun/ tarie vel inuite curuatur ofnes qui regũt vel regerecu piunt oꝛbem:quoꝝ leges velut tele aranearũ ſunt.ſi di uinis legibus aduerſantur.vt artius ſitringam imo ſi nõ obſequũtur. DHedit ſane mandata omnipotẽs:qui⸗ bus humane nature ſua irrep:ehenſibilis volũtas per gsffirmatõem et negationẽ innotuit. Rer affirmatoõem bet et ipe mandata ſeruare maiox Nam quotquot ſunt nmie inter ſe ſint hoĩes ſerni et dñi.pꝛelati et ſubditi: re⸗ De viciis vt declararet ſuum placitum ꝓpter vtile noſtrum. er negationẽ vero:vt pꝛohiberet ſuũ diſplicitũ.ne aamiiſ⸗ ſum faceret nim damnũ.Et pꝛeceptũ huius poſuit. et ſine damno delinquẽtis nõ pᷣteribit. Et tanta ſunt au⸗ ctoꝛitate firmata.vt ab eo tꝑe quo data ſunt nullas er ceptiones pꝑenitus ſuſceperũt.vt oino damnentur qui contempſerũt:ſi ꝑ pꝛeactã penitentiã liberati nõ ſunt. Nam ipos iudeos quibo diuinoꝝ pꝛeceptoꝝ in ſiniaco monte pꝛimũ eſt facta collatio: nõ ꝓpter peregrinatõeʒ nõ ꝓpter bella.nõ ꝓpter diſperſione quam merito ſepe ſuſtinuerũt et ſuſtinent ab ipoꝝ obſeruatõe fecit exem ptos.Nec ipᷣos gentiles qui nõ audierũt neq; recperũt cum tñ ſcirent qꝛ data fuerũt.ab obſeruantia fecit libe/ ros: que ſi nõ ſeruarẽt vellet eſſe damnatos. Et decem digito dei ſcripta receperũt chꝛiſtiani.a quibo et cum eu/ angelicis nulla exceptõe ſunt liberi/Mam diuma pꝛece/ pta quibo nobis iuſſit et nobis ſua facta eſt nota volun/ tas.non impatoꝛes.nõ reges.non pꝛincipes.nõ quoſcũ q; ꝓceres ⁊ magnates.non ſpũales pꝛelatos.non ſapiẽ tes.non foꝛtes.nõ debiles et infirmos.nõ ruſticos.nõ vꝛbanos.nõ mulieres.non aliquos viros exceptuant: důmogdo non ſint rõnis exptes.et ad ea intelligẽda ca⸗ paces:nõ locus ex ſitu.nõ ex aeris intemperie cõturba⸗/ tus.non deſertus. nõ amenus. non interminata pꝑena. non tollerata.nõ ꝑſecutio.nõ fames.non quecũq; tri⸗ bulatio quã poſſet ꝑſuadere diabolus excogitareſhomo/ inuenire iniquus. aut inferre cuilibet quomodohbet mundus:a diuinis madatis facere pñt exſoꝛtem/HNec mos firmatus.nec cõſuetudo antiqua.neq; vſus lõge uus.contemptoꝛẽ aut pꝛeuaricatoꝛẽ excuſabũt celeſti⸗ um et inſolubiliũ pꝛeceptoꝝ:multomagis damnabun⸗ tur:qin contra diuina pcepta leges WBaeicnn enats Auos ſaluatoꝛ videtur intendere cũ dicit. Quare vos tranſgredimini madata dei ꝓpter traditõnes ptᷣas· Et hoc potiſſime intendamus:nõ diſſerẽtes quid fecerint iudei:ſed oſtendentes mala que faciũt.aut a quibus ca uere debeant chꝛiſtiani. Dicam igitur. Eſt mandatum dei:et eſt traditio hoĩm. Prefertur traditio hpim man⸗/ datis dei: inime. Nulla ratio docet. Eſt lex dei. et eſt lex hoĩim. Seruabitur lex hoim lege diuina contempta Nequaq;. Muiia ii: ſticia ſusdet. Leges hoĩm ſunt ini⸗ que.qꝛ omnis homo mendax.et nõ eſt qui faciat bnũ: non eſt vſq; ad vnum Et ꝑ eſaiam:maledictõni eterne ſubduntur iniquaꝝ legum conditoꝛes. Ele qui condũt leges iniãs: Si inique nõ ſunt non hoim mendaciũ ſʒ dei veriſſimi ſunt:qꝛ omne lonũ ab ipᷣo habet exoꝛdiuʒ. Konid idit᷑ impatoz légem que dei derogat mãdata. pec⸗ catum maius fecit:qᷓ; ſi mandatũ cui ꝑ ſuam derogat le/ gem ipᷣe in ꝑſona ꝓpꝛia contempſiſſet. Nam nulla ma⸗ ioꝛ mandati puaricatio:qᷓ; aduerſus ipᷣm firmare decre tum. Condiderũt reges. condiderũt mundi oꝛincipes condiderũt mũdi Rpienten et ſenioꝛes ꝓ volũtatis li⸗ bito leges:quaꝝ obſeruatõne dei pꝛetermittũtur man data. Ged eoipſo damnabilioꝛes ſunt: quo ad pꝛeuari⸗ candũ ſu mmi dñi legem condiderũt leges. Et iura di⸗ uina et humana et ipᷣm regimẽ reipublice cocẽt: ꝙᷓ qui vuilt a minoꝛibo ſuis ſuas leges ſeruari:p integrum de/ in mundo pcellentes: velint nolint altiſſimo ſubiacẽt: Et q;uis ex ipſo peccato parentũ hoĩm depꝛauata pꝛoge ſpiciendo diuinũ imperiũ om̃es ſumus equaliter ſerui Nec eſt in cõſpectu dei dñor et ſeruoꝝ oiuerſa cõditio: miſi ꝙ oni maioꝛi ſeruituti aſtringutur:cũ de ſubiectis pplis cogentur reddere rõem. Et eox leges eo nequio⸗ res ſunt. quo diuinis legiby qduerſantur. Sed ve qui P 22 ℳ y.? egedn — 4 Aer Ser . .— ſ . — . „, — 6 . ₰ , .. y- 125 — 2. 1 4 Fre. — — . /, 2 1 ss e / — e ſti / et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. telas legum oꝛdiuntur.non ꝑ voluntatem dei:ſed con⸗ ſuetudinẽ.ſirmatum moꝛẽ.longeuũ vſum allegantes repꝛobantur. Quia nulla cõſuetudo antiqua.mos fir⸗ matus.longeuus vſus.pꝛeſcribere pᷣt.antiquiſſime ve ritati et eterne rõni. Et quotiens ingrediũtur in cam⸗ pum certaminis:conflictũ ſuſcipiũt ab acie triumpha⸗ iveritatis et rõnis/Ele igitur qui confidũt in lege ma le conſuetudinis:damnati q;uis firmati moꝛis vſus lõ geui tꝑisſAẽ qui confidũt in lege male agentis multi tudimis. Nam intantũ ſunt grauioꝛa peccata ⁊ ad remo uendum difficilioꝛa:inquantũ talibus legibo ſe ipſoꝛũ tuentur auctoꝛes:Et eo magis radicatur peccatũ:quo ſe ſtipat factoꝛ multitudine delinquentiũ. Et audacter Ddixerim maius peccatũ.legem facere de furando aut fe⸗ noꝛando:q ſit ſimpliciter cõtra diuina mandata rape/ rxe aliena. Non ad iudiciũ penitentie adducetur: qð ꝑle gem cxeditur licitumMam in hoc ſtat iudeoꝝ certa da⸗ mnatio.quo chꝛiſtũ moꝛti tradentes ad penitentiã nõ vnerüt:qꝛ nullum pcẽm habere ſe credunt aut credide runt:dum gelum legis ſuper eum inflixerũt dicentes. Nos legem habemus:et ſcom legem debet moꝛi. quia filiũ dei ſe fecit. Vide igitur qᷓ; ſit hoꝛrendũ malũ ſub pᷣ tertu legis opari peccatũ:cum iudei ſe peccauiſſe nõ cre dant.qꝛ ꝑ iuſticiam legis interfecerũt chꝛiſtum/Et lex qua allegabant iuſta erat.ſancta erat.a deo vero ⁊ viuo moiſen data erat.ſed ꝑ ipᷣos iudeos male intellecta. ius interpꝛetata fuerat.Argumentũ igitur ſit nobis ſi 1 bone legis celum tantũ factum eſt ſcelus ꝙ occiſus eſt chꝛiſtus.quid fiet ꝑ leges iniquas:dum altitudo re⸗ giminis:virtus ↄſuetudimiſ.rolvꝛ firmati moꝛis.vſus longeui tꝑis.defluxio multitudinis eas robvꝛat atq; ſir⸗ mat necnõ oſtendit ⁊ licitas. Certe ſemp offenderetur in omni loco et tꝑe chꝛiſtus:qui ſub elo bone legis pꝛo nobis ſemel eſt moꝛtuus/Auot ciuitates.quot ſocie⸗ tates.quot congregatões.quanta hoĩm muliitudo his legib innumera mala cõmittant. impoſſibilitas diſſe- rere nõ pmittit:magis vero nõ expedit.Nec tñ ex his q̃ dicta ſunt derogatur legibi.conſuetudinibo.vſibus.mo ribus quantũcunq; ãtiquis aut nouis.diuine legi ↄſoꝛ mibus aut detrahitur:qꝛ eoipſo bone ſunt.quo legibus diuinis alludunt. Sed plerũq; ſub quadaʒ boni ſpecie traditões fiunt.que dei oꝛdinatõibus et eccleſiaſticis ex antiquis bonis firmatis moꝛibo nõ conſentiũt:imo tm̃ diſcrepant.vt aliam legẽ conſtituãt. Sed pꝛimũ noue rit ꝙ contemptoꝛ legaliũ pᷣceptoꝝ nullum aliud bonuʒ facere pᷣt ꝙ ſibi ſic exiſtenti cedat in pꝛemiũ:nec aliquã pfectionẽ in aliquo ſtatu virtutis aut gradu dignitatis valet attingere:qui pᷣcepta legalia pꝛeuaricatõni aſſcri⸗ pſit. VUnde audacter affirmem chꝛiſti vicariũ immedi⸗ atum a legalibo pceptis nõ eximi:neq; ſibi a chꝛiſto deo conceſſam potentiã vt alios poſſit erimere:atq; cõcede⸗ re licentiã in aliquo delinquẽdi.Deinde nouerit ꝙ mi⸗ noꝛis non eſt ſine cauſa mutare ſtatuta maioꝛis:neq; vnius qð multitudo iuſte ſanxiuit:neq; iuuenũ animo ſoꝛum.ſenioꝛũ ſapientũ variare iuſta decreta. Et in le⸗ ge diuma cauetur.ne tranfferas terminos quos poſue runt ptes tui Nam nullũ aliud bonũ voluntarie aſſum ptum̃ cõfert:ſi ex eius cauſa vel alia in pꝛeceptis pꝛime tabule aut ſcõe peccatur.Ad quid ergo futuri pᷣmij va⸗ let ieiuniũ voluntarium:ſi pᷣtermittitur eius cauſa vel alia qö eſi ab eccleſia firmatum et oꝛdinatũSed foꝛte quis diceret. Om̃ia ieiunia que ſancta mater mandat eccleſia nõ poſſum efficere:ſed talem diẽ ex deuotõne ad ieiunandũ ſuſcepi. Si nõ potes.impoſſibilitas te excu⸗ ſat:nam nulla de impoſſibilibus lex eſt. Sed de illo die quo ſemel in ebdomada vel menſe.aut in toto anni cir s . . D . — ⸗ .. — A4* -A L 14 π- — O 21 „ „ 4 α p culo poteſ affirmauerim tutius ⁊ rutionabilius in illis quos oꝛdinauit eccleſia ieiuniũ aut penitentiã ꝑfici: qᷓ; illis dimiſſis in alijs ob deuotõem ꝓpꝛia volũtate regu lari:vt etiam nõ laudem aut appꝛobem emiſſum de ie⸗ iunando votũ:ſi contẽnitur aut fieri pᷣt eccleſie ſancte pꝛeceptũ:vt ſi pꝛeceptũ et voluntariuʒ.ſi pꝛeceptum et votum emiſſum.nullo modo ſimul pñt pfici: dimitta⸗ tur qð eligitur et vouetur:teneatur quod pꝛecpitur et iubetur. Illud eni fuit voluntatis: iſtud neceſſitatis. Vbi aũt vtrunq; poſſibiliter agitur. ſentẽtialiter dico: nihil in moꝛibo chꝛiſtianis tam laudabile qᷓ; ſuperoga⸗ re mandatis. Ex hoc enĩ pfectio naſcitur: quã diligens animus ſemp gliſcit. Nec iſta ſolũ pieiumo dirſſe me fateoꝛ:ſed quotiẽs inter pꝛeceptũ et voluntariũ ſolum ſiue voto firmatũ p aliqua cauſa talis diſceptatio fieret hanc ſententiã aſſero eſſe tenendam.Ac ꝑ hoc diſpenſa⸗ tionem nõ auferimus eccdeſie in his que cõſilia ſum⸗ mi pontiſices mandauerunt.qð locoet tpe et vrgente iuſta neceſſitate nõ poſſit diſpenſaria ſummis pontiſ⸗ cibus.ſed diſpenſatõnem omiino negamus in diuinis mandatis:que inuiolabiliter mãdauit obſeruari deus pater et chꝛiſtus vnigenitus filius eius. Et in expien⸗ tia rei loquoꝛ. Multos vidi et audiui miniſtros cõfeſſi onis ⁊ penitẽtie.qui peccatoꝛibo multa impoſuerũt:ſed nec ad obſeruantiã eoꝝ que mandat eccle ſia reduxerũt ſalua pace eoꝝ pꝛimo debuerũt ſuos clientulos pec⸗ catoꝛes ad eccleſie mandata reducere.poſtmodũ ſuper⸗ addere:et ſi vtrunq; ex certa impoſſibilitate peccatoꝛis nõ potuerint facere.tenebantur pꝛimũ ⁊ relaxare ſecũ⸗ dum:vt iſta ſit epętomenica dictoꝝ ſententia certa:q; in om̃i volũtario bono.voto firmato vel nõ.electo ex de uotione aut ꝑ penitentiã impoſito diuinũ et inuiolabi/ le pꝛeceptũ in toto.eccleſie vero pꝛeceptũ in toto ſi fieri pt. vel ſaltẽ in ꝑte pꝛeferatur. imo nec in aliquo pꝛeter mittatur.niſi excuſet illa impoſſibilitas.quã non cogit legis ſeu mandati auctoꝛitas aut illa ſeeſatig quam exigit iuſta neceſſitas.Nam diſpenſatio ſi ca enĩ auctoꝛitas nõ eſt hũane ſed diuine virtutis.que ad virtutis ꝓfectũ non deſtructõem a deo oꝛdinata cõ⸗ ſiſtit. Minc enĩ aplus ſcoa epiſtola ad coꝛinthios dicit Non eni poſſumus aliquid aduerſus veritatẽ.ſed ꝓve ritate.Ac ſi apꝑte dicat.Nulla eſt cõceſſa a veo ptãs aut auctoꝛitas aduerſus veritatẽ legis ⁊ mandatoꝝ dei.atʒ ſanctox moꝛum.qꝛ auctoꝛitas que veritas eſt aduerſus ſeipam nõ eſt. Eſſet vtiq;. ſi virtutẽ aut veritatẽ deſtru eret/Egredietur ſtatim queſtio de latibulis ꝙ vna vir tus p maioꝛi pᷣt intermitti.et qð ſub pꝛecepto cadit ec⸗ cleſie.caſu emergente etiã excellẽtioꝛa vota mutare.vt p conuerſione multoꝝ virginiatẽ voto firmatã.in ma⸗ trimoniũ tranfferre. Mõ diffinio qõ neſciolſed dico qð ſcio:ꝙ vbi cõmitteretur etiã peccatũ veniale eccleſia nõ pt inferre pꝛeceptũ cuius auctoꝛitas nullũ includit vi⸗ cium.Quia aliud eſt pꝛo maioꝛi virtute minoꝛẽ ex pꝛe cepto intermittere.aliud eſt rem pꝛecipꝑere· vbi ſaltẽ ve⸗ niale peccatum certiſſimũ eſt adeſſe. Si primũ inter⸗ dum admittitur reliquũ omnino remouetur. nec exeo pꝛimũ admittitur reliquũ remouetur.vt vnũ alterius in hoc cauſa ꝑſiſtat.Sʒa deo habet quodlibet minimũ peccatũ hoc pꝛiuilegiũ vt nullũ cadat ſuꝑ eum de facien do pꝛeceptũ.vt nunq; ſit autentica illa ſententia.facia⸗ ciamus mala vt vemãt bona.Vnum vero aſſertius di⸗ xerim.aut eque.qð auctoꝛitas ſancte eccleſie que aucto ritas eſt virtutũ.nihil habet in ſeipa ſathanicũ/Pꝛofi⸗ teoꝛ aũt in hoc licet iudioo aliquoꝝ ſupuacue fide meã. 1 4 . im diſt ne cauſa iuſti⸗ cie neceſſarie atq; neceſſitatis iuſte:aut diſpenſatoꝛem aut diſpenſatũ tenet in vinculis aut vtrũq;. Eccleſiaſti Liber octauus Nomo peccato: ſum. et cum tentationibo carnalibo ha beo congreſſum: ſed votuʒ coꝛde atq; oꝛe caſtitatis emi/⸗ ſi. quod mihi ad vim pemitus aſſcritv pcepti.Oe ſi ſum⸗ mus pontiferob certiſſimã conuerſionẽ oĩm infideliuʒ et ꝑeccatoꝝ mihi pꝛeciperet cõiugari.ſibi nõ obedirem niſi libidinẽ illam auferret totaliter de meis membꝛis: que ante peccatũ nõ erat in parentibo pꝛimis. Et mihi certum eſt vxoꝛẽ non poſſe tangere atq; carnaliter co⸗ gnoſcere ſine libidine:que ſi moꝛtale nò eſt. ſaltem pec⸗ catum eſt veniale:niſi ſupueniret in membꝛiſ meis ſan ctificatio illa ſvũs quam nõ pᷣt dare pontifex ſummus. Que ſunt virtutis pᷣt ob rem et cauſam ipᷣe pꝛecipere:ſʒ vrrtutẽ non pht ipſe conferre.neq; ſua ptate mẽbꝛa ſan/⸗ ctiſñcare: q́uis a cõtractis peccatis poſt penitentiã poſ/⸗ ſit abſoluere.Nec enĩ malũ libidinis excuſatur aut tol⸗ litur ꝓpter matrimonij bonũ: ſicut ipſius matrimonij bonum nõ damnatur ꝓpter libidinis malũ. Nam bonũ matrimonij beneficiũ eſt nature:maluʒ vero libidinis eſt pene cõtracte in pꝛimoꝝ parentũ perpetuata dãnata AYpagine. q in genitalibo membꝛis etiã poſt baptiſmuʒ remanet vemiale. Si quis autẽ ſanctiſicacionẽ in ſuis mweymbꝛis ſpũᷣſſancti ſuſcipiat in tali caſu ſi eueniret vt ſe ſentit ita obediat. Agitur in his dictis atq; dicendis. caueant om̃es quib aĩaꝑ cura incumbit: ne ſtatuta me lioꝛa cõmutent.ne ꝓfeſſioniba cum conſtitutõibus de⸗ rogent:ne diuinis pꝛeceptis aut ꝑmiſſis cõſilijs ſuo fa ſtu reluetent. ne magis timeri velint tirannice q; rõne: ne faciant traditões cõtra leges diuinas:ne magis ho/⸗ mini q; deo.cõſuetudini qᷓ; rõni velint inferre honoꝛem Poſt que ſaluatoꝛ eos appellauit hyrocritas:cauſaʒ bhypocritatis annectens. Inquit eni. Hypocrite bene ꝓpixtauit eſaias de vobis dicens. Populus hic labijs me honoꝛat: coꝛ aũt eoꝝ longe eſta me. Sine cauſa co⸗ lunt me. docentes doctrinas et mandata hoim Quã multipliciter in euãgelio et diuinis alijs ſcripruris hoc malũ hypocritatis ſit deteſtatõi et repꝛehenſioni ac eti am damnatõni cõmiſſuʒ:mullus qui legit honoꝛat.Hy pocriſis nomen eſt grecũ:latine vero ſimulatõem dicit Simulatio vero vnũ obtendit. aliud oſtendit. vnũ in coꝛde aliud in oꝛe:vnum in intentõe aliud in oꝑe. Si⸗ muliatoꝛ dicit ſcriptura oꝛe decipit amicũ ſuum.qꝛ qð oꝛe laudat moꝛibo repꝛeſendit. et quod moꝛibo lgndat oꝛe vituperat. Mullus homo ita ſeuiter arguit falſitateʒ q; falſus:et ſimulatõem qᷓ; ab ipᷣa detentus.et quolibet crimenq; quo eſt infectus. Si nutritus eſt inter vbe/⸗ ra hypocriſis ſeu ſimulatõis:tum qꝛ palliari ſe credit ſi quo eſt infectus arguit:tum quia melius nouit ꝗqo ipſe patrauit. Elere igitur decipit amicũ ſuum hoĩem pꝛoxi⸗ mum:atq; pꝛout in ipᷣo eſt decipit verum et ſummum ꝓuocant iram dei/Oifficilius hypocrita q́; ſupbus re/ amicũ dñm ieſum Saum. Et ſimulatoꝛes et callidi uocatur ꝓpter ſpeciem virtutis:cum qua reputatõnem in aio et oculoꝝ ſpectatõem et reuerentiã in actu exteri oꝛi mercatus eſt. Supbus vero qñq; facilius inclina⸗ tur ad verũ:caret eni his vmbꝛoſis munerib/MNuũſluz vicium de moꝛibus hoĩm tanta indiget accuſatõe vt re moueatur de moꝛiby:ſicut iſta letalis. Sunt enim alia vicia ſine laude:et nãciſcũtur obpꝛobꝛia in ꝓpatulo ha⸗ bentia nota. Iſta vero peſtifera monſtrat oculis incul⸗ tam ceſariemripoſam veſtem.illotam faciem deiectuʒ ad ima vultũ:manſuetũ et rarum in ammiratõne ver⸗ bũ pꝛeambulis ſuſpirijs interuemẽtibo ſepe ſingultibo: pareitatẽ cibi cum cõmemoꝛatione veroꝝ abſtinentiũ aut infernaliũ toꝛmentov. elicitans ex arte diabvlica la chꝛymas: deſpectũ mundi ad ſeipᷣm coꝛpis incompaſſio nem: anmnhilatönem ſuiipᷣius et ſimilia.que laude di⸗ e viciis gniſſima ſunt ſi ex veritate aguntur/ Hecti ſunt hi ra⸗ mi ex toꝛtuoſa radice.Mõ curant hyxpocrite virtuoſoꝛuʒ actuũ hñtes exterius decus:quantu ab intus ſuſtineat ædecus. Elidi ſuperbũ:et repꝛehenſus aut egit vere pe⸗ nitentiam:aut ſe malũ confeſſus eſt. Elidi auarũ.luxu⸗ rioſum.inuidum.iracundũ.accidioſum.guloſum.pom patice incedentes.tirannos:raptoꝛes.homicidas.et ar⸗ guti fecerũt ſimiliter:Elidi argutũ hypocritam:et exap parentia tutum reſpondentẽ. Quid tu frater vides in me:quare me iudicas:an ignoꝛas ſcriptũ eſſe in euãge⸗ ho ſancto.nolite iudicare ne iudicemini. Et mẽte ama⸗ ricatus:ne pderet vnde captabat honoꝛeʒ dixit. Frater parcat tibi deus:et ꝑ hoc honoꝛem pamplius eſi merca⸗ tus. Certa expientia cognoui aliqn deuiantẽ interdum a fide ad ſidem facilius reconuerſum:q; hypocritam ad rectos fidei moꝛes. Non eni ex hoc pꝛefero malũ malo. vel ſubijcio malũ malo/Mypocrita cum omniba nõ eſt idem:cum pleriſq; manſit incognitus:cum aliquibo fu dit venenum/Aratus eſt aliqñ in aĩo vir hypocrita. et ter aſtantes temperauit ire inſultum.et mihi ſibi eſt difficile ad agendũ ne detegatur. Multa ſuſiinet hypo⸗ crite ſanctificantia ſpmn: ſi non fierẽt ex virulenta radi⸗ ce.Vir hypocrita ſimulachꝛũ eſt virtutis. artificioſam compoſitionẽ ſenſuũ habens.ſed ve ſibi:caret enĩ viſce ribus/Elnus fuit aliqñ in oꝛõne ac contemplatõe aſta⸗ re hypocrita:et paulatim deſtitit:et hypocriſim ꝑ hypo criſim Hõ hypocrita monſtrũ eſt. cui ſimile nunqᷓ; fecit natura:qꝛ nec vult eſſe quod videtur. neq; Vult videri qð eſt.Bene igitur iuſta damnatio eius.qꝛ ſemp falſitas eſt directrix eius. leritas eni liberat li⸗ berandos:falſitas ſuos clientulos in infernũ detrudit. Vir hypocrita caret hoſpicio.ſolũ falſitas eius accepit eum in domũ ſuam.et miniſtrauit de infernalibo facul⸗ tatibus ſuis Mudus incedit hypocrita. deceptio eius ei pꝛebuit ve merri Femneliencrarnd ſaturandus pa ne.patiebatur ſitim.nõ vino ↄplendus:ſed laus huma na dedit ei cibum et potũ Infirmus erat ꝓpter deficiẽ tem ieieſgld reputatio aliena viſitauit imo cõfoꝛta⸗ uit eum/Et erat in carceribo peccatoꝝ. ſed demones in uiſibiles acceſſerũt ad eum. redemptõem falſo ſpondẽ tes.et deluſerunt detinẽtes eum. Moꝛtuus iacebat hy⸗ pocrita in plateis nin ue ſpecioſe videlicet mũdi.ſed fa⸗ ma hoĩm in ſuis coꝛdibi ſepeliuit eumSed legitur in iob. Gaudiũ hypocrite adinſtar puncti. Ounctus certe geometrice ſumptus: eſt minima ꝑs linee. Peeuis et modica leticia eius.qꝛ tunc gaudet cum laudatur.tunc leratur cum aſpicitur Inuiſus nõ gaudet.grauiter eni conſciẽtia moꝛdet. Punctus enĩ gramaticaliter ſum⸗ ptus.fi ſubeſt damnat.ſi ſuꝑeſt ſignat.ſi interponitur diuidit· ſi apponitur ſententiã finit. Nam ꝑ punctabile Hypocrite gaudiũ damnatur ad penas. ſignatur ſigno cemonum.et a conſoꝛtio diuiditur beatoꝝ.poſt finẽ ſu⸗ ſtinens ſine ſine penam. ꝗuſie igitur talis ſententia pᷣ⸗ mit.qꝛ ad inſtar puncti in hoc mundo gaudia nõ ſuꝑce⸗ leſtia querit. Hoc malũ neceffario me coegit digreſſio⸗ nem facere. Bed reuertamur ad ſententiã ſaluato⸗ ris.qui cauſam ſubnexit hypocriſis cum dixir. Quia po pulus hic labijs me honoꝛat. Igitur om̃is malus chꝛi⸗ ſtianus hypocrita.qꝛ oꝛe dicit qð coꝛde nõ diligit.Qui enĩ deo verbis appꝛopinquat et coꝛde longe fit: hypocri ta eſt. Verba dei habebant iudei.et verba dei habent et mali chꝛiſtiani.ſed coꝛ eoꝝ longe ſactum eſt a deo. quia coꝛ eoꝝ non erat rectũ cum deo.nec ſideles habiti ſunt in teſtamẽto eius. Alli in veteri.ſed in nouo mali chꝛi⸗ ſtiani. Et ecechiel ſimiliter increpat malos ſui temꝑis qua increpatõne et hypocrite chꝛiſtiani arguuntur. Alit =OO f f f f f f f2 — ——DW — * ctcontra vicia ſermonibus do. ſaluato. enim. Audiunt ſermones tuos et no faciunt eos.qꝛ in dit et in ſeceſſum exit. purgals omnes eſcas. Dicebat inet canticum oꝛis ſui vertunt illos.et auaricia ſuam ſequi aüt:qm̃ que de hoĩe exeunt illa coinquinant hoĩem. Ab n tur coꝛ eorꝝ. Et eſt eis quaſi carmen mulich qð ſuaui intus eni de coꝛde hoim cogitatões male ꝓcedunt: ho/⸗ Uun dulciq; ſono canitur. Pꝛedicatur in eccleſia dei dula⸗ micidia. adulteria. foꝛnicates. furta. falla teſtimonia. hben ter a pluribi:ſed auariciam tpalis cõmodi aut honoꝛeis auaricie. nequicie. dolus. im pudicitia. oculus malus. eran intendit celatũ coꝛ. Sermocinatur vocali cõcentu ver blaſphemie.ſ upbia. ſtulticia. Hec om̃ia mala abintus p er lwꝛum. et altiſſima de deo reſerantur miſteria. verba vi⸗ cedunt. et coinquinant hoĩem. Que aut p ſemetipm En gentur diuini lapides ignis. ſed plerũqᷓ; coꝛ dicentium ſaluatoꝛ expoſuit: nõ pᷣſumit ſermont diſſerere. Et ie lõge ſit a deo.aliquid in hoc preter den nec ad deum re labefactari hominẽ malis doctrinis: peccatoꝛem eſt fieri. nn feribile querẽs. Cantãtur altiſſimis vocib diuina oꝛa quod pᷣſignauit cũ dirit. Cauetea fermento phariſeo⸗ ic cula. kyrie lingua grecoꝝ. gloꝛia hymnus angelicus.al? rumet ſaduceoꝝ. Auog de doctrinano ſana intelligi⸗ en . leluia hebꝛeoꝝ.cetera latinoꝝ pſirepunt: voces reſonãt tur: vt ipe euangeliſta teſtatur. Ceterum pamplius in excelſis et choꝛi fatigãtur:ſex inſtrumẽta vocalia can peccato ſubiacere monſtrauit.qui diuinis diffinitõmb⸗ n tantur et diſcantantur. et voluũtur palate lingue. fiunt pſumpſerit in aliquo reluctari vt etid ſathanas nũcu/⸗ “ toni.ſemitoni.ditoni.et voluũtur cum notis.litteris pᷣ petur. et diuine maieſtatis offenſoꝛ et neſciẽs bona. Qð a termiſſis. quinte atq; octaue. duodecimme atq; quinte ferrus pie ſaluatoꝛẽ a paſſione volens auertere aecepit 4 decime.et varietate clamdi detinetur pplus atq; mul⸗· in ſententia cõtra eum. Vlade retro ſathanas. ſcanda⸗ lbn cetur:ab his qui ſanctitate vite:moꝛũ toneſtate caren lum mihi es. non eni ſapis que diſunt Necnon et * tes aliter placere nequiuerũt. Pſallitur et canitur di/ offenſoꝛ dei ab offen ſione innocentũ cõſtituitur: q;ins biekt miſſo plerũq; libꝛo.deflexo digito. deart iculata manuun. Deſtruitur melius diceretur. Amat eni deus innocen⸗ npo coꝛ plerũq; fit longe a deo.qꝛ quod ꝓfertur in oꝛe non tes et puros:quos neq; in fide p malam doctrinã. neq; Anti verſatur in coꝛde. ſed vanitas coꝛdis reſonat in vocib in vita moꝛali ꝑ malum exemplũ aut impedimentũ:ne on oꝛis/Cantabit kyrieeleiſon qui nemini miſcoiam fecit q; in pſona ꝑ nocumentũ patitur inulte offendi. Unde nipſe deiq; contempſit/antabit chꝛiſteleiſon: qui chꝛiſti ſan er pena cognoſcitur grauitas talis peccati. Quãobꝛem eaſte guini contumelia intulit/&antabit gloꝛia in altiſimis ſaluatoꝛ ait.· Qui ſcandalicauerit vnũ de puſillis iſtiſ hun e qui omnẽ gloꝛiam etiã ex cantu mercatur in terrenis. qui in me credut: expedit vt ſuſpendatur mola aſinaria ſfinge nitabit alleluia:qui deum in ſuis vituꝑat moꝛibus. in collo eius et demergatur in ꝓpfundum maris. Et ,e ; / Cantabit epiſtolã:qui diuinũ nõ recipit miſſ um /Can⸗ qui quomodolibet ſcandalũ iniuſte ſch offenſionẽ in ali⸗ e tabit euangeliũ:cui pꝛedicatio mundi placet.Cantabit quem dat peccat. qð ex eo colligitur quod adiungitur. erat l graduale:qui p gradus nõ aſcendit in vnum/.tianta/ Elerũtamen ve hominiilli ꝑ quem ſcandalũ venit. uct. bit verſum: quia dño eſt guerſus. Cantabit ttactũ: a Peramplius aũt ex malo vſu ſenſuum pᷣdixit gene⸗ ceept ſua placita tractusCantabit ſanctus ſanctus ſanctus: rar graue peccatũ:cum manũ et pedẽ mandauit abſci⸗ ſcul⸗ qui coꝛde oꝛe et oꝑe eſt imquus Cantabit hanc trinita di ſcandalicantẽ.et oculum erin: non membꝛu ſed eoꝝ csei tis laudem qui m trinitate aie ue:memoꝛie intelligen pſidum vſum. Et peccatoꝛẽ terribiliter puniendum us tie et voluntatis poꝛtat peſſimã labem (Cantabit intro/ eſſe aſſeruit qui ſuo pximo petenti venia non pꝛeſtauit. Ppann itum miſſe et finem:qui pꝛincipiũ malum fecit.qui fiꝰ cum ex pobolica ſententia ſaluatoꝛis talis atrox toꝛquẽ dfci nem debituz in dño non cſtituit/Can tabu pater no⸗ tibus ſit vſq; ad debitam exactonem nuſte conceſſus. ſotn ſter qui es in celis:de quibo dici pᷣt vos ex patre diabolo Peccatoꝛẽ quempiam fieri ex muidia pᷣmonſtrauit. DMÄũZ eſtis .antabit deo p ommia ſecula ſeculop: qui contra cuim oculũ neq; adeſſe in hoĩe qui apud patrefamilias ſoni dei et apli pꝛeceptũ huic eſt cõfoꝛmatus/qntabit vñs voces querulas auſus fuit emittere.q plusqᷓ; diurnuʒ r wbiſcũ:qui cum demonibo habet conſoꝛtiũ/Cantabit denarium nõ accepat p quo cum ipo cõuenerat. exiſti⸗ ſtſe ſurſum coꝛda:qui ſurſum habet coꝛ aduerſus deuʒ: aut mans plus debere ſuſcipe q; in ote ſucceſſoꝛ impactus ture habet in terra et peccatox fece defirum/antabũut gtas cui tantundẽ vt ei qui pactum fecerat dñs voluit pui/ 2 agamus dño deo nro:quoꝝ deus venter eſt. et deo ſunt dere benignus. Declarauit peccatoteneri aſtrictoo: ¶ pꝛo marinus ingrati: poo minimis vero hominib⸗ val⸗ qui volunt ſine laboꝛe vicia ſupare. adipiſciq; virtutes. d de grati/antabũt pꝛefationẽ et oꝛõnem: quoꝝ lingua qñ petentes dextera et ſiniſtra ſeſſionẽ in regno ſuꝑno ugat iniquitatem tgrure antabunt pſalmodias et antipo regarguit ianoꝛantie ſubiacere cũ dixit. NMeſcitis quid gem nas.: et cetera diuina:qui p om̃ia complectũtur huma⸗ petatis. Et interrogauit ſi calicem amarũu pꝛimo bibe unt lere ruge⸗ ea que ſunt eius.in multis et varijs re poterant. anteq; quietẽ et gloꝛiam tam dulaſſimam Nſn tuntur in oꝛis canticũ et in carmen muſicũ:vt plus poſtulabant. Indignatõem wro de genere monſtra nr- hle melodia cantus:ſuauitas vocis qᷓ; veritas rei delectet uit eſſe peccati.magis vero intulit eſſe peccatũ.cum tã⸗ ſgn cantantes. demulceat audiẽtes.et coꝛ eoꝑ p hunus qua ta ſerioſitate redarguit ⁊ pᷣmonuit atq; docuit reliquos iſ riciam laudis et complacentie atq; pecunie longe fiata aplos decem. qui aduerſus hmõi petẽtes duos fuerãt üß⸗ deo. Mon ſufficit labiox honoꝛ vbi acoꝛde ꝓpellitur chri in aio male moti. Exauaricia tam eos qurcleriſunt — lee ſtus.et alta oꝛis clamacio vbi coꝛdis oꝛatõ ilet. Nec lin dñi.q; reliquos rõne vtentes actu et verbo inuit pecca⸗ on gue volubilitate placatur altiſſimus.qua ſepe decipitur toꝛes. cum ſemel iterum de templo dñi eiecerit nego to⸗ pꝛorximus:et vocũ amenitas magis ad iram deũ pꝛouo ciatoꝛes. Et maxime gie et donox ſpirituſſancti ſa⸗ O . ſe cat vbi regnat in aĩo feritas. et pꝛe ſoꝛibo depellitur cha cramentoꝛum chꝛiſti et euangelij eius venditoꝛẽ argu J ch ritas. Siquidem innuens nõ exeo qð exterius in ſub⸗ it. cum columbas auferri pꝛecepit.qð viciũ in poſteruʒ Lui ſtantiuis moꝛibo agitur ſed ex eo quod in coꝛde geritur ꝓpter ſimonẽ magum ſimonia extitit atpellatůü. Et (2. === 1- D. otti peccatoꝛes conſtitui:cum petentiby aplis ipe reſpondit fieri certiſſime aſſeruit peccatoꝛes:qui alia in domo dñi te Non qõ in os intrat coinqninat hoiem: ſed que ꝓce⸗ agũt pꝛeter id ad qð facta eſt. Nempe domus eius oꝛõis gun dunt de oꝛe hec coinquinãt hoĩeʒ.. Et cum ad petitõeʒ laudis gratiaꝝ actõis collecte ad paupes et eruditõnis unt petri et aploꝝ ediſſeruiſſet paboſam dixit. Non intelli⸗ euangelij eſt. nõ alius miniſterij oim auctoꝛi ante oĩa .— — hei gitis qꝛ omne qõ extrinſecus introiens hoiem nõ pt eũ nõ grati. Ad plenũ vero criminoſi reddũtur ex pa⸗: coinquinare. qꝛ non introit in coꝛ eius. ſed in ventrẽ va⸗ la locate vinee malis agricolis om̃es qui de bonis Q do ——— 7 4 —,E A atq; plebealiũ doctrinaꝝ diſſeruit onera grauis ⁊ impoe tabilia umponere alijs auctoꝛitate doctrine. ipos vero Tiber octauus datis in natura inuiſibili et viſibili. ſpirituali et coꝛpali et in gratia et in virtute:fructum debitũ ſcõm iuſticiaʒ affectõis et cognitõis et actõnis.poſſibilitatis loci ⁊ tẽ oꝛis non reddunt iuſtiſſimo exactoꝛi dño ntᷣo deo:qui nihil ꝓ ſe a nobis exigit ſed ꝓnobis. Indigua enim eſt eractio eius. Et pamplius redditur crimen cum pꝛe dicatoꝛibus doctoꝛibo monitoꝛibs.vt reddamus debitũ fructum ꝑtinaciter reluctamur.et in nobis occidimus verba vite.ipᷣm vitã oĩm chaiſtũ extra nos excludimus et extra bona collata ꝓijcientes.et quantuʒ in nobis eſt ipi chꝛiſto moꝛtẽ inuiſibile inferentes.pꝑ no ſipos credẽ tes ſufficere in ſalutẽ. Adijciuntur infauſto numero peccatoꝝ om̃es ↄtemptoꝛes diuine legis velvocatõnis allegantes excuſatõnes contentioſas nõ acceptari di⸗ gnas:dum pᷣtextu auaricie atq; ſuꝑbie:negociatõis ſuꝑ flue.ſenſualiũ delectatõnum atq; carnaliũ venire recu⸗ ſant.ſed qð peius ad crimẽ.pꝛecones et inuitatoꝛes ver bis verberibo et moꝛtibus afflixerũt. Quod licet litte⸗ raliter nõ ſeꝑe fiat.moꝛaliter vero plerũq; fieri nõ am⸗ bigitur. Et qui vltricibo penis adijcitur. veſtem nu/ ptialem non habens:pᷣmonſtrauit quale ſit in carentia illuus peccatũ. Eteni ipa veſtis nuptijs virtuoſis ac ce/ leſtibus apta mihialiud nõ oſtendit. niſi aptitudinem virtutis in omni tꝑe.in om̃i loco.in ommi re atq; cõuer ſatõne:ſeu moꝛalẽ oꝑm aptitudinẽ ad nuptias vere ſi⸗ dei. qꝛ fides ſine opibo moꝛtua eſt. qua carens carebit vita.peccatoꝛ effectus in via ꝓ culpa ſeuiter puniẽdus in pena. Meca peccatoꝝ damnato collegio ſeoꝛſantur qui alios tentant.et nominibus alios ex affectu vocare videntur.quoꝝ miniſterio ſubijci nolũt:necnõ alijs pa rant inferre calumniã.et laqueũ inijcere nocumẽtiiſal⸗ uatoꝛis declinante ſententia.qñ phariſeos cũ herodia⸗ nis ipᷣm de reddendo tributo interrogates.axpellatut hypocritas:qꝛ mgẽm verum vocabant cuius doctrinaʒ in aĩo et in oꝑe contemnebãt. Diſcoꝛdes firmiter in moꝛibus a voctrina eſſe peccatoꝛes iuſtiſſime demõſtra uit.qñ ſcᷣm mattleum in cathedra ſedentes ciuilium nõ appꝛopinquare pauliſper/ Nec ſolũ in his ſed in eo ꝙ apparendi alijs intentionẽ ſequãtur obliquã:et affectt pꝛeferri ceteris in cõniuijs et in congregatõibo pꝛimas ſedeſ.et ſalutari capite inclinato in foꝛinſecis pꝛoceſſibi et plateis.ac etiã magiſterij et pꝛincipatus nomẽ aĩo et actu venãtur.cuius effectũ voluntarie abiecerũt QAui⸗ bus nominibs ſaluatoꝛ nr ſuos cõmoꝛales noluit in ſi⸗ gniri:penam damnoſe hũiliationis annectens his qui voluntate et affectõe ꝓpꝛia ſe ſubtollũt:cum ſepe ſfando expꝛeſſit.Om̃is qui ſe eraltat hum liabitur./reci⸗ pue tñ octo vicia expꝛobꝛauit phariſeis digna pems et᷑⸗ nis:que ſcõm tipicũ intellectũ pñt in faciem obijci chꝛi ſtianis. Ideo ſollerti ſtudio caueri debent qui penas ꝑ⸗ hoꝛreſcunt eternas. Mabita quippe cũ eis congreſſione Vrbop. dicit ſaluatoꝛ eiſdem. Ele vobis ſeribe et pha⸗ riſei hypocrite:qui clauditis regnũ celoꝛum ante ĩes. Vos aũt nõ intratis:nec introeuntes ſinitis intrare! In qua ſententia poſt illox et illius tꝑis malũ omnes repꝛehendũtur:qui ad viam regni celoꝝ alijs obicẽ po⸗ nunt. aut iam incipientẽ quomodolibet p argumenta diaboli.pꝑ placentia mundi.p amena coꝛpoꝝ.per blandi⸗ menta vrbop. p pollicitatones rerum. p terroꝛes et mi nas. ad peiſtina reconuertũt. Et qui alijs pꝛeſtat impe/ dimentũ ad vitam. eoipo ſequitur ipᷣe moꝛtem:vt ouo mala in vnũ conueniãt. ꝙ impediens et impeditus da⸗ mnationẽ ſuſcipiat. Quod plerũq; tangi ſcri biat. α angit ſacre ſcriptu re doctoꝛes qui cauendas foueas nõ oſtendut: p regno — cium nequiter deceperunt. De viciis facienda non dicunt. Secundum addidit cum dirit Ele vobis ſcribe et phariſei hypocrite: qui comeditis mos viduarũ oꝛõnes longas oꝛantes: ꝓpter hec am⸗ plius accipietis iudicinũ. Elerum erat ad iram millis, qꝛ ſaluatoꝛ aliter nõ dirſſſet: ſed ex hoc repꝛehenditur in hominib ommibus ferentibo habitu honeſtatis ſeu re⸗ ligionis.qui domos viquarũ nnicioſa frequentant lcc⸗ tia. videntes ſolutas a lege vroꝝ ꝑ moꝛtẽ. gelotipiam eoꝝ amplius nõ verentes:quarũ res videntur poſſe li⸗ bere cõtrectare viroꝝ dominio iam ablato⸗ laqueũ de⸗/ ceptõis iniſciunt ipoxꝝ remoto conſilio vt pꝛo ipox aĩia largas elemoſinas faciat. oꝛationes ꝓmittentes pliras actu exercẽtes in diuinis actõibus:vt ſolũ deo pareant nõ ſeculo cõfoꝛmari:ſed eo magis et amplius iudicium ſuſcipiẽt vltõis: ͥ magis inremotis cuſtodibo atq; te⸗ ſtibus fauoꝛe auaricie ipas viduas viſitarũt:ſub hbypo⸗ magis aduerſus illos et quoſcũq; tales de Vidu tiam pꝛotulit:qꝛ facile decipitur in quolibet malo. etiaʒ ad danda munera muliebꝛis ſerus:cui nõ ſupeſt obedt entia maritalis.aut pᷣdominatur lumen gratie ſpũalis Segd his acrius reſeruatur ſuppliciũ:qꝛ coꝛda ſimpli⸗ niter t. Addit tercium inquiens VUe vobis ſcribe ⁊ phar iſei hypocrite: qui circuitis ma critali pollicitatõe miſſaꝝ et oꝛatöõnum ex ꝑte agentuun; rei familiaris ſtipem ſubdole ſubrurerunt Bd iden is ſentẽ re et aridam vt faciatis vnũ pꝛoſelitũ:et cum fuetit ſa⸗ ctus:facitis eum filiũ gehenne duploqᷓ; rvos. Quid “ hanc ſententiã tunc in tꝑe ſaluatoꝛ nt redarguit niſi ſol licitudinẽ indebitã illoꝝ qui gentiles ad ipoꝝ legẽ mul tis ſuaſionibo et laboꝛibo inuitabat et efficiebant pam/ plius peccatoꝛes legis obſeruatõe ↄtempta. Qð nunc in tꝑe ulos inſinuat eterne maledictõni ſubiectos.qui pꝛeter ſanctiſſime nte legis intentõem ipᷣa cogmita vel non ꝑagunt moꝛes:vt nec hoc eis ad damnatõem ſuffi ciat niſi ſimiles ſuis moꝛibo habeant:et in eterna dam⸗ natione ſimuilẽ ſuſcipit ſeuã penꝗ. Nã vſq;quaq; cogno ſcitur iuſtum: vt qui cũ ſimilib alijs vitam ſuſcipiunt 7 ſimilẽ ſentiant in legibo diſciplinã. Sed hoꝛrenda res dictuſmagis vero effectu: peioꝛ efficiatur pꝛoſelitus. ſcʒ qui de vno ſtatu in aliũ pꝛoſiliuitſq; ille qui ad pꝛoſi⸗ liendũ ſuaſit.qð melius iudico credere diuine ſentẽtie q; in noticiã ducere nudis verbis. Quartũ maledi,/ ctionis eterne malũ ſaluatoꝛ annexit:cum eos de puer ſa intentõe iurandi repꝛeſvndit dicẽs.: Ue vobis du⸗ ces ceci:qui dicitis quicũq; iurauerit ꝑ templũ nihil eſt qui aũt iurauerit ꝑ aurũ templi debet. Sed lec litte⸗ raeſt illa:que in euangelio ad hanc clauſulam ſequitur. Aliud tũc phariſeis:aliud nobis clamat. ed eis reli⸗ ꝛoculdubio ex his verbis caute ꝑcipitur: ꝙ aliquod iuramentũ aut ꝓmiſſum intentius non aſtringit. ſi per ceum iuratur aut aliquid pꝛomittitur: qᷓ ſi per alia que ſunt eius iuratur aut ꝓmittitur/Et q;;uis ſupius phi⸗ bitum ſit iurare. argutus ſit etiã xrodes. ꝙ incaute iu⸗ lduic nobis in ſinuetur bꝛeui ſententia ſentiamus rauit.tñ ſi omnino expediat hec facere aut pmittere libe at.quod deo aut ꝑ deum iuratur aut ꝓmittitur et pea que ſunt eius eque ligat.dũmodo qð iuratur aut ꝓmit titur ad peccati cautelam pꝑtineat.aut ſi de rõne virtu⸗ tis · nec ſit contra oĩm conditoꝛẽ atqʒ iuſticiam publice honeſtatis:neq; cõtra virtutes chꝛiſtiferas et moꝛales Nam in iuramẽtis atq; ꝓmiſſis nõ ſolum attenditur ꝑ quid ſed quid. nec intereſt ſi deum ant aliquid eoꝛuz que ſunt eius adhibeamus in teſtem.ſi pmittimus ve ritatem aut bonitatem ſiue virtutẽ. aut peccati deuita/ tionem. aut pximo iuſtam H nanq; ꝓmiſſio ſimplex et recta ſine additamento ꝑ quic/prnittentem — — — . SSs ſine iurantem. inſolu biliter atq; inexplicabiliter obliga ret:niſi tales aut aliter factas iuratõnes ſimpliciter et p quid ſupioꝛ et potioꝛ neceſſaria et verioꝛ iuriſdictio ex plicaret. Quintũ malum ad eandẽ ſententiaʒ male/ dictõnis ptinens eſt. e vobis ſcribe et phariſei hypo crite:qui decimatis mentam et anetũ et ceiminuʒ dere⸗ linquentes que ſunt grauioꝛa legis iudiciũ miſcoiam et fidem.Hec oxoꝛtuit facere:et illa nõ omittere. Du⸗ ces ceci excolantes culicẽ: camelum autẽ glutientes. Quam ſententiã dimittentes:eos ad quoꝑ aures eſt illata et ad nos qui credimus euangeliũ refundentes: qm̃ quomodo moꝛaliter ligat edicimus. Sunt nempe nõnuili hypocritalib moꝛibus circumſepti:qui tm̃ mi⸗ nima bona legis et moꝝ pficiunt.quibo relictis modicũ piculum aut nullum incurrunt:ſed ea relinquũt que ꝑ fectum in lege atq; moꝛibo hoĩem faciunt.et non pacta expedite eterne maledictõni ſubijciũt: derelinquentes ſò diciũ vrrum et iuſtũ in ſe.qꝛ ſi noſmetipᷣos iudica remus.nõ vtiq; iudicaremur:et in alios et pꝛo alijs ſa num et debitũ ꝓferre iudiciũ ammonemur/et miſeri⸗ coꝛdiam indulgentie opoꝛtet pᷣſtare penitentiba iam cõ⸗ tritis.ſi ad deum et ad ſeipᷣos et in ſeipᷣis oꝑati ſunt ma lum.Et leſum in eo qui leſit opoꝛtet impendere miſeri coꝛdie donumſet ſidem ſeruare ad deũ ⁊ in deum et ꝓ⸗ pter deum.et hd quẽlibet nobis in hũanitate maxime in religione chꝛiſtiana primũ atq; winanegiſſe in regula et er regula chꝛiſtiana ꝓmiſſum tenere irmiter incuſſum. Mec ſunt illa que oĩno facere opoꝛtet quib⸗ carens infallibiliter ima petit:ſed illa nõ omittere. illaſ videlicet cerimonias atq; moꝛes.qui ad bene viuere oꝛ⸗ natum faciũt: qð in decimatõne mente aneti cinuniq; ſignatur. Igitur opoꝛtet pꝛimo in realibo et viuiſican⸗ tibus virtutibo aim ante deum fundatũ fieri.vnde bñ⸗ placens deo vita cõſurgit: et poſtremo taliũ modicoꝛũ addere euanenkaſet veſũt Teos duces arguit quoꝛũ agitur iter in pꝛeceps.qui minima peccata ſine miſeri⸗ coꝛdia et diſcretõe repꝛehendit:maxima vero velut mi nima pꝛetermittit. Qui ſub tali inuectõe tradũtur du ces ceci.excutientes culicẽ:glutientes camelũ.minimũ malum diſcutłtes impie:camelum magnũ malũ toꝛ/ tuoſum peccatũ incoꝛrigibiliter pꝑtractante 668 demonſtrat iſta ſententia qui vilem pauperẽ/ſimpliceʒ et abiectũ ſi deliquerit acriter puniunt: inſignitũ vero quomodolibet ſi peccauerit licentiant impunitũ: vnde iuſticia coꝛrectiua puertitur.et in lumine claro iuſticie cecantur.puerſe trutinãtes merita ſubiectoꝝ aut hoĩm delinquentiũ. Inſignitos aut illuſtres hoĩes nõ vere⸗ tur iuſticia ſi linquũt. Sed ſextũ eos acriter moꝛ det.qui ad exterioꝛẽ mundiciam innitũtur: de interio⸗ re mundicia nõ curantes. Ele vobis ſcribe et phariſei qui mũdatis qð deſoꝛis eſt calicis et parapſidis: intus autẽ pleni eſtis rapina et immundicia. Phariſee cece: munda pꝛius qð intus eſt calicis et parapſidis: vt ſiat id qð deſoꝛis eſt mundũ. Quid igitur nobis ꝑ hane ſententiã clareſcit:niſi ꝙ hi a dño arguũtur qui pꝛeter⸗ miſſa interioꝛi mundicia ꝑ quã deus cõſpicitur coꝛpali atq; foꝛinſece qua deus ſepe offenditur intenderunt. Qõ ſi referamus ad eos qui diuinũ cultũ in ſaeramen talibus actib tenent. magis condemnabit qᷓ; defendet exterioꝛ nitiditas.ſi aĩo nõ conſpecto dñatur iniquitas. Nam ſi mundiciã foꝛis habent quã dicunt ſic cõöuenire/ intus magis habere deberent quã habere certũ eſt deo placere:carere vero certiſſimũ eſt diſplicere. Nec in alia pte nt̃am a nobis omnipotẽs mundiciã querit.qᷓ; in il⸗ ia in qua ſumus ad ſuam imaginẽ creati. Non enim in coꝛpe ſed in aĩs ſimilitudinẽ ab ipᷣo et ipᷣius in creatõe et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. ſuſcepimus: nec ex eo quod exterius agimus.ſed et co qð in intimis nt᷑is diligimus ⁊ habemus iuſtiſſime iu dicamur. Mec effectus affectui pondus meritũ. pꝛemi um aut nomẽ in curia oĩm cognitoꝛis impoſuit:ſed affe ctus effectui hoc fecit. Ideo nobis tanq; chꝛiſti vaſcu⸗ lis et virtutum dicitur vt mũdemus qð intus eſt.et ex terius omnia mũda erũt. Nam ſi accepte do eſſent in⸗ timis pꝛetermiſſis exterioꝛes mũdicie:ſtelle.floꝛes. her be.aues.animalia multa. pꝛemia reciperent ineternuʒ. Ad exaggeratõem pꝛedictoꝝ ſeptimũ ve maledictõ⸗ nis induxit. Ele vobis ſcribe ⁊ phariſe i hypocrite:qui ſimiles eſtis ſepulcheys dealbatis.que afoꝛis apparent hominibo ſpecioſa:intus vero plena ſunt oſſib moꝛtuo rum et omni ſpurcitia: ſic et vos afoꝛis paretis homini/ bus iuſti.intus aũt pleni eſtis hypocriſi et iniquitate. Que ſententia in tali ſimilitudine ſic aſſumpta magis claret ex la.qᷓ; exroſitõne annexa. Octauuũ aduerſus eos intendit. qui ſuos pdeceſſoꝛes malos exemplificat in ſeipis. Et hox genera repꝛehendit. qui patrũ carnali⸗ um aut doctrinaliũ puerſa opa imitantur. Qõ in fine buius octaue maledictõis dũs declarauit dicens. . Et vos umplete menſurã patrum veſtroꝝ. ſerpentes ap⸗ pellans er paterno tranffuſo veneno. et gemmina vipe rarum qui pꝛecedentiũ mala ſectantur. quib- fugere a gehenna omnino ſit imxpoſſibile. niſi reſipiſcant ab umi⸗ tatione damnata. Et hieruſalẽ increpata de occi ſio⸗ ne miſſoꝝ eos deſignat ſimul cũ malis agricolis vinee qui chꝛiſti ſeruos verbis.diffamatõnibus.maledictis obpꝛobꝛijs et tribulatõibus pſequũtur.ſicut in eccleſia dei ſepe nouimus factũ. Sed ve qui cum talibo poꝛtio⸗ anruerann plius condemnãtur qui diuiſianimo. intentòe:moꝛibo exiſtentes.congregari rennuerũt con gregatõne ſanctifica. qua in medio congregatoꝝ conſi⸗ ſtit ipᷣe ſaluatoꝛ.in cuius noĩe atq; virtute onis cogre⸗ gatio eſt fienda:et exauditio ſic congregatox in huius noie ad petita ſequeretur. NMempe congregare affectat diſper ſiones iſraelis viſibiles atq; inuiſibiles.vt con⸗ gregatio facta in vnitate virtutũ poſt quictũ triũpha⸗ tumq; mundũ eterna regna ſuſcipiat. Expedit congre⸗ gari om̃ino in caſtrũ eccleſie ſpũalis.qꝛ extrema caſtro⸗ rum in veteri teſtamẽto cõbuſſit celitus ignis.et virtꝰ diuiſa et quecũq; potentia.et foꝛtis adletha in agone ſe pe ſuccumbũt. õgregatio aũt in noĩe dñi diſperſit ad uerſarias poteſtates Quid eniĩ eſt ꝙ tam multipliciter ad congregatõem nos ſaluatoꝛ inuitat:et ꝓmittit con⸗ gregatis in noĩe eius excellẽtia ſenſumſmineturq; ſup plicium ſi nõ fiat lt ſeæc in nouo enodemus.de veteri teſtamento aliquid ꝓferamus. Subceleſtes aque opo⸗ tebat vt congregarentur inynũ.et grida palam fieret. Pꝛoinde qꝛ ſpũs vñi ferebatur ſuꝑaquas.vt intelliga⸗ mus aquas diſpoſitas ad opatõem diuinam hoim vwo⸗ luntates.ſupꝑ quibo fertur ſpũs volũtatis diuine:quas in vnum iubet cõgregari diuina voluntas.in vnuʒ ba⸗ ptiſma.in vnũ coꝛpus eccleſie atq; fidei et virtutis in vnum finẽ.ſcʒ qui finis eſt hoĩs.in vnum velle.in vnũ amoꝛẽ.in vnum quẽ ante ſuum aduentũ oĩa pꝛoclama uerunt. vnum redemptoꝛẽ oĩm chꝛiſtum Et arida pon deroſitas oĩm peccatoꝑ humoꝛe ſancti ſpũs merito ſuo pꝛiuata.manifeſta fiat ad ſue damnatõis cumulũ etiu ſtoꝛum noticiã atq; gugenent e adaquari poterant greges ad puteũ.niſi omes congregarẽtur ad vnum p eo ꝙ os putei claudebatur lapide grandi.qui ab vno xa ſtoꝛe remoueri nõ poterat.niſi prius in vnũ cõueniret multitudo paſtoꝛũ.vt qð ab vno nõ poterat fieri a mul titudine poſſi it remoueri. Quid illo in tꝑe quid allego⸗ rice hic ꝙ geſtum dimittimus:pꝛo eo ꝙ ad ſpeculabilis Liber octauus De vicius moꝛalia feſtinamus. Ecce habetur congregatone qũiod nõ habebatur ſingularitate: habetur ↄgregatim qð nõ ſingillatim: haberur vnione qð nõ diuiſione. In omni bus validioꝛ eſt cõgregatio virtuoſa:vt remoueatur du ricia infidelitatis.duricia coꝛdis.duricia conſuetudinis duricia quoꝛũlibet vicioꝝ.et haurimuſ in gaudio aquas miſericoꝛdie.aquas amoꝛis ſui.aquas ſapientie de fon⸗ tibus ſaluatoꝛis. vt nõ vltra ſitiamus:ſed fiat in nobis fons aque ſalientis in vitã quam affectamus eternam. et que nõ fuerunt cõgregata in egipto de agris grandi⸗ ni ſubiacuerũt:vt deſtruatur vltione diuina qui cõgre⸗ gationem cæuitat.ad quã ſaluatoꝛ inuitat. Samuel p⸗ plvta dñi ꝓplm iuſſit cõgregari in maſphat.qð ſpecula⸗ tionem aut contemplatõnem ſonat:vt oꝛaret pꝛo ꝓplo. Congregari exꝑedit ad ſpeculatõnem diuinoꝝx et contẽ platõnem beneſñicioꝝ et geſtoꝝ eius ꝓ nobis: et tũc oꝛa⸗ bit pꝛo nobis.oĩm vates vatum dñs nt᷑ ieſus chꝛiſtus ad oĩm patrem miſericoꝛdiaꝝ:atq; ꝓ nobis fuſa exaudi etur oꝛatio ſancta eius:qui in lachꝛymis et clamoꝛe va⸗ lidgo in cruce pendens exauditus eſt ꝓ reuerentia eius. AVpſe nanq; pꝛeco iohannes pꝛedixit triticũ congregari a deo in ſuꝑnum hoꝛreũ ſuum ergo pꝛimo cõgregemus nos in area ſancta virtutũ. Quamobꝛẽ ſaluatoꝛ inpꝛo peratiue loquens dicebat. Hieruſalẽ hieruſalẽ.quoti ens volui cõgregare filios tuos quemadmodũ gallina cõgregat pullos ſuos ſub alis ſuis:et noluiſti. Pia oꝛ nix dñs nr ieſus chꝛiſtus:qui ſe ꝓpter nos exinaniuit di miſſis delectabilibd hũanitatis plumis.rauca ex fatiga tione voce.nos ad alas ſue ptectionis vt confugiamus ꝓclamat. iub quibo totam ſpem ſuaʒ ꝓpheta poſuerat. Sub vmbꝛa alaꝑ tuax ſperabo: donec tranſeat iniqui tas.Quam diu ſpes:Donec tranſeat iniquitas. In ſu peris nõ ſpes ſed tentio eſt:hic in mundo iniquitas eſt Vniuſcuiuſq; quippe eum moꝛitur meritoꝛia bonitas aut demeritoꝛia tranſit iniquitas:vt ad alterã tranquil litas ad alterã ſequatur penalitas. His iſdem alis pꝛo/ tegi affectabat qui ſupꝛa ſperabat. Sub vmbꝛa alaran tuarum ꝓtege me:a facie impioꝝ qui me afſlirerũ ⸗ ꝓtectio eterna.eſt pꝛotectio tpalis. et eſt afflictio ter/ na.et eſt afflictio tꝑalis Vlna in beatitudĩe:altera in vir tute ptectio agitur. Elna in eterna miſeria: in tꝑali pe⸗ na afflictio ſcda infligitur. enã dico non ſolũ coꝛpis ſed culꝑ.que ad eternam diſponit:a qua querit ꝓtegi qui timet damnari appetit coꝛonari. Sed ſub quibus Geminis alis. charitate dei et pꝛorimi.et multiplicib⸗ pennis.operum videlicet numeroſitate bonoxꝝ.Aut alis deitatis et huanitatis.noue legis et veterisſpennaruʒ multiplicatis beneficijs atq; miſterijs pꝛo nĩa ſalute pa ctis.ipᷣe nos ſaluatoꝛ inuitatfſiẽcnõ et in omni homine ad hancↄgregatõnem ſaluatoꝛ ſimiliter inuitat. Nam omniũ aĩaꝝ eſt vna natura.ſed diuiſe ſunt hoĩm volun⸗ tates.que variantur ex tge.ac etiã variantur ex appeti⸗ bilium Piderſtater iech deſectum tꝑis patitur cum ad tpa nõ venimus.aut in tpe aliquo euſtentes q̃ tempus habet habere nequim aEri vnoquoq; di⸗ uerſi ſunt ad anquid motus vt nũc hoc nunc vero velit et illudſEt ab obiectis extrinſecis interioꝛ variatur aie appetitus.et ſemꝑ decipitur in appetitis:qꝛ ſufficientia non eſt in eis.qui cruciatur ſi nõ habet.fruſtratur ſi ha⸗ bet/Et Olſperfe facte ſunt vires interioꝛes: quas cõgre a munt d diſpſionez on netlonatin ſub Wpter vitam agenda. et ſue miſericoꝛdie ꝓpter vita eterna ſperandam:vt ſub ala iuſticie mil ap petamus niſi iuſtum qð ad deum nos dirigit: nec facia mus niſi quod fieri iuſte concedit. Que quidẽ ala plu/ rimas habet pennas. Juſta deſideria multa ſunt. vni —— * ₰ *9% tf̃ appetentia finem.et multiplices actõnes ſunt ad fectionem vite hoĩem ducentes Ga alam miſcoöie ntam ponamus miſeriam: ptegamur ab illa:de ipᷣa et ꝑ ipam vitam ſperemus.ſub multipliobo penms ineffabi lium beatitudinũ eius cõgregemur:ſub his congrega⸗ tis nõ nocebit nobis diabolicus miluus:locationẽ igi tur nõ tnaneſeßi ad contemptũ rocatõnis deſertionis ſuppliciũ ſequitur. Ac ſi dicat. Quia cõgre⸗ gari noluiſtis me vocante:deſeremini me volente.Alit eni. Ecce relinquetur domus vra deſerta: vt nõ con fugientes ad deũ deſerantur a deo eo certe merito quo congregari nolunt. Quare deſerta: Quia deſerunt. Nõ deſerit deus vt deſeratur . vt ſua pꝛecedens deſertio cau ſam nobis deſertionis miniſtret:ſed ideo deſerit qꝛ pꝛi⸗ mo deſertus eſt. Inheret nobis deus: ſi ſibi adheleri⸗ mus.Neq; poꝛtus et auitates deſerũt nauesimmobi⸗/ les eni ſunt: ſed verſamnce naues vento cõmiſſe aut re⸗ mis agitate recedunt. Tlide igitur culpas.vide penas. aſpice crimina. vide ſupplicia. Ex pena eni ſepe innote⸗ ſcit et culpa. er magnitudine vindicte:ſceleris agnoſci⸗ tur magnitudo. Quod quantũ:quale noſcitur eſſe cri⸗ men. ad qð deſertio ſequitur iuſta dei. Sed quo it de⸗/ ſertus a deo. aut vbi remanebit quẽ deſerit deus quis locus refugij eius.aut quis locus quietudinis eius. Muis accedet ad deſertũ a deo. Deſerti deſertum que rent. deſerti deſertum ſociabũt.vt ſimul ſimilem habe ant penam.qui fuerũt in culpa cõſimiles. Igitur qui legis heq mala deuita. . Incipit tractatus de ꝓceſſu ꝑeccatoꝛis et reuerſione eius ad deum. Caplm. XXXVIII. Poceſſum vero peccatoꝛis in ſuis verbis paralvlice ipᷣe ſaluatoꝛ interſeruit dicẽs: p Momo quida deſcendebat a hieruſalẽ in iericho.et incidit in latrones:qui etiaʒ deſpoliauerunt euni·et plagis impoſitis abierunt ſemſuiuo relicto. Vide peccatoꝛẽ anomium vide peccatoꝛis ꝓceſſum:vide ꝙ incidit in inopinatum piculum.vide ꝑditum: wnũ.vide malum ſuſceptũ: ſed vide diuina bonitate vſq; ad moꝛtẽ iu quolibet ad peni⸗ tendum liberũ arbitrium reſeruatũ. Digni noĩari non ſunt qui ꝑeccare diſponũt:qui de libꝛo vite delentur. ſi peccata pſiciunt. Deleantur de libꝛo viuentiũ:jet cũ iu⸗ ſcripta.et ſuꝑ omne gaudiũ dixit eſſe diſcipulis ſalua⸗ toꝛ:qm noĩa eoꝝ ſcripta in celis erant. Quo noĩe nũcu pabitur qui creatoꝛi rebellare diſponit· quo cenſetur ti⸗ tulo qui a deo diuoꝛtium querit. Caret dignitate no⸗ minis:qui viuit lege tartarea. Sʒ que eſt dignitas no⸗ minis nt᷑i:vt lẽe huius veritate ſeruata ſupꝛa id qð ſo⸗ nare videtur intellectus fidelis aſpiciat. Mon eſt digni⸗ tas noſtri noĩs.in quo vnus ab alio diſtinguitur ad qð noĩa ſunt inuenta.vt inter ſe hoĩes indiuidui cognoſcã tur:nmec alicuius noĩs eſt dignitas quo ſtatus hoim at⸗ q;officioꝝ titulantur.et mutua fiat noticia circa huma nas mentes. ac noticia deriuatur ad aĩos poſteroꝛum: nec eſt dignitas noĩs ꝙ quis ꝓbitatem ſoꝛtitur. Sed dignitas noĩs eſt quo quis ſilius dei ꝑ adoptõem me⸗ ruit appellari. Quia ipᷣe ſaluato: dedit ptatem ſilios dei fieri ſimiliter ⁊ noĩari.ſi credimus in nomine eius. vt eius ſit ſupꝛema et ſumma cõditio quo ꝑ ſidem atq; p ceteras virtutes et actus dei noĩetur filus.non quo dicatur petrus vel mattheus. Non enĩ hmõi nominib ſupꝑni ciues abinuicem diſtinguẽtur quoxꝝ eſt oĩm intu itiua cognitio. Quam noĩs pꝑdidit dignitatẽ qui a hie⸗ ruſalem ſeʒ a diuina pace receſſit.retinuiſſet ſi ſietiſſet. ꝗ beati paciſici quoniã filij dei vocabuntur/Eſt et alia ſtis non ſcribantur. Sed iuſtoꝝ noĩa in libꝛo vite ſunt 4 tcontra vicia ſermonibus do. ſaluato. digintas nominis quo a dño noſtro ieſu chꝛiſto baben declamatio tuis auribo tedium inferebat. Sed hoc tibi tes auctoꝛitatẽ dicimur chꝛiſtiami:quod p opa virtutuʒ debebat eſſe ad gandium:qꝛ dabant creatoꝛis noticiam appꝛobantes.ad ſuꝑnam ferimur patriam: moꝛibo re/⸗ pꝛobantes.mergimur in gehennam. uius dignitatẽ agnouit quida diaconus ab infidelibo cõpꝛehenſus: vt negaret chꝛiſti ſidem quã in aĩo et moꝛibus fatebatur. MQui cum grauiter a queſtionarijs toꝛqueretur ? inqui reretur ſi quo noĩe vocaretur et vndeet quis eſſet: tale fertur dediſſe reſronſum. hꝛiſtianus ſum. Moc mihi nomen.hoc mihi genus.hoc mihi patria eſt.nihil aliud qᷓ; chꝛiſtianus ſum. Et multipliciter et grauiſſime toꝛ⸗ tus.hoc ſolum ꝑ verba inter verbera reſonabat. nihil aliud qᷓ; chꝛiſtianus ſum. qꝛ dignum eſt vt eum imite⸗/ mur cuius noĩeinſignimur. Qð nomẽ pꝑdunt:qui mo ribus contradicũt.Et ſi humana et vſualis vocatio no minat: diuina ſapientia repꝛobos negat · Amen dico vo bis:neſcio ws Weg lſeei recatons ꝓceſſum altius intendamus. Deſcendebat a hieruſalẽ. Clere deſcendit qui recedit a hieruſalẽ:qꝛ fundamẽta eius in montibb ſanctis:ſed aſcenſiones ad hieruſalẽ ad virtutẽ ad deuʒ in coꝛde ſuo diſpoſuit legitimus ſeruus dei QAuid nam iſte de cenſus de hieruſalẽ ꝙ deſcendẽti tanta mala ſuc cedunt. Hieruſalẽ viſio eſt pacis:pax aũt totalis eſt vir tus.Nam parx trinitatẽ inſinuat mentibo non vęlatis. P. patrẽ dicit.A.que lta in alpyhabeto pꝛimum princi⸗ pium tenet:ſliũ dvenunciat. Nam ipᷣe dirit in euange⸗ lio iohannis. Pꝛincipiũ qui et loquoꝛ vobis. Et in apo calipſi.Ego ſum alpha et o pꝛincipiũ et finis.x.ſpiritũ ſanctum dclarat. eſt enĩ duplex conſonãs. Igitur qo dimittit pacem:a trinitate recedit. Par nulia dicenda que copulat creaturas. ipax auctoꝛe offenſo. Eſſet cer⸗ tiſſime vera ſciſmate ad om̃ia: firmo iure ad deum ipᷣa inuiolate ſeruata. Ergo quod de iure nõ eſt. nec eſſe ve re dici pt. Pax tñ ad deum firmiſſimo iure conſiſtit. qꝛ ipam ommi iura concedũt ac iubent.et damnatõni aſ?⸗ ſcribunt oẽm aliam ſine iſta:que ad ipᷣm verum ⁊ vnũ deum eſt in omniby inexceptuata ſubiectio.et noſtre xo luntatis ad ſuam tota et plena confoꝛmitas. vt nec in minimo ſit diſcreta diuerſitas:et bonoꝝ oĩm executio. ꝓut pᷣt nĩa facultas. Aut ipᷣa eſt que nullum diuinum placitũ exceptuat diligendo: nec opando. niſi que nec potentia nequit. Aut pax dei domus eſt impturbata vir tutum. Iſta ſane verba nii ad deum pace ſimul eius cauſam luce clarius miniſtrant:quoꝝ ſi occultos intel⸗ lectus inueſtigare vellemus ꝓut diſponendi aut cauen di ſunt moꝛes.tenende virtutes.ſeruanda mandata.ſa cramẽta tractanda.nõ bꝛeue ſpeculũ ſ volumina cude⸗ remusMꝛoĩinde ſolũ ꝓceſſum maleperegre videamus atq; inuectiue ꝓclamatiue ad deſcendentẽ ſermo nẽ in/⸗ clamitet.Quid tibi diſplicuit o deſcendẽs in domo vir tutũ.vt ab ipᷣa deſcenderes aut egredereris poꝛtas pul⸗ critudinis eius. Diſplicuit tibi ſitus: Gundata eſt in montibo ſanctis.in altitudine diuinoꝝ bonoꝛũ.Oiſpli⸗ cuit tibi habitatio:an in ipa exiſtens varios ex defectu parietũ timebas incurſus. Qui confidũt in dño ſicut mons ſion:mõ cõmouebitur ineternum qui habitat in hieruſalem. Montes incircũitu eius et dñs in circũitu ppli ſui:ex hoc nũc et vſq; in ſeculũ.Ecce conſidẽtia ec⸗ ce incõmotio:ecce ꝓtectio ecce diuturnitaſtti boni.Ain diſplicuit regalis auctoꝛitas. Expedit tibi aĩa vt rega⸗ ris:ſed pacifice ciuitatis rex pacificus eſt. In domo enĩ virtutis rex eſt oĩm chꝛiſtus.An nõ placebant tibi ꝓphe te.Cautum te faciebant:vt pauidus atq; patus diuinũ expectares aduentũ.An ſacerdotes tibi faciebãt diſcri⸗ men.Nõne ſacramentis ſanabãt putrida tua.et oꝛõib⸗ et ſacrificijs ꝓ te interꝑellabant ad dim Aln pꝛedicatoꝝ redemptoꝛis amoꝛẽ.redemptõis neceſſitatẽ. doctrinaz regni:ſalutis viam tuis auribo inſonabant:vt defixus a mundo adſexrens deo vnus ſpũs eſſes cũ eo.et inſigni⸗ tus caracteribo ſuꝑne patrie. militie angeloꝑ ſimitudi nem gereres ſuꝑ terram: cum quiby in caſtris triũpha,/ libus eſſes eternaliter coꝛonandus.Nõne hc om̃ia ꝑa⸗ untur in domo virtutũ.etia hieruſalẽ pꝛetermiſſa vi⸗ ibili. An tibi odio erat templũ. Locus eſt oꝛõnis et re⸗ conciliatõis ad deum.et nociuox tutela. An tibi diſpli⸗ cebat ꝓpiciatoꝛium deauratũ. et tabulis aureis affiris. clauis aureis circundatũ. Chꝛiſtũ qui eſt vera charitas et ꝓiciatio pꝛo peccatis: circa quẽ angeli et omies beati velut tabule charitatis a moꝛibus clauati aſſiſtunt. non opoꝛtebat dimittere. An tibi vuo cherubin nõ placebat qui verſis vultibus ꝓpiciatoꝛiũ ꝓſpectabant duo teſta⸗ menta omni ſcientia plena. Te decebat audire que chꝛei ſtum enigmatice atq; vere.allegoꝛice atq; moꝛaliter cõ firmant in coꝛdib auditoꝛum.An menſa ꝓpoſitõis du odecim panũ tibi nauſeam fecit. Gidem duodecim arti culoꝛum opoꝛtet cuſtodire credentẽ. An altare aureum nõ placebat. Et ſuꝑ ſidem cheiſti vnigeniti dei filij et in eius merito ſacrificiũ opoꝛtebat offerre contriti coꝛdis et ſpũs cõtribulati.An candelabꝛũ luminis vlut hely tuis oculis velut egris odioſum erat:quod puris gau⸗ dium pꝛeſtat. Sed a luminoſa veritate nõ decet eſſe ſe cretum:ambulat enĩ in ten ebꝛis qui ab ipᷣa recedit.An tibi nõ placuit vlum. Sed ſciſſum eſt in duaę ptes a ſummo vſq; deoꝛſum:vt aſpicias miſteria magna dei ꝓ gloꝛificatõe aĩe atq; nt̃e carnis benigniſſime mũdo da⸗ ta:vt a ſummis celoꝝ vſqʒ ad ima terrarum nihil ſit ad nt̃am vtilitatẽ eductum.An figure ꝓminẽtes erant fa ſtidio. Et ſanctoxꝝ exempis conuenit aſpicere certatoꝛi. n longitudo templi nõ placet. Gidem trinitatis pſe- uerantes expedit retinere, An altitudo. Et ad ſpem ce⸗ leſtium inuitamur An latitudo templi facit tibi diſpen dium. Et charitatè iubemur ad omies extendi. An vas eneum mare dictũ ſuꝑ boues duodecim latum. tibi ali quid fecit hoꝛroꝛi.Et baptiſari opoꝛtet et iterũ balnearrii ſi baptiſmate ſuſcepto turpamur.balneo penitẽtie:qð apli duodecim toto oꝛbe terraꝝ diffuſi vbiq; intrepide pᷣdicauerũt/Quid eſt in domo pacis.in domo virtutũ. in ecclefia dei quod tibi diſpliceat Qualis eſt cui diſpli cet viſio pacis:qualis eſt qui caret pace ad oĩm creato⸗ rem. Oim enĩ emulus eſt. et manus eius cõtra oñies et omniũ contra eum:qui a pace diuina diuoꝛtiũ fecit. Nec ad ſeipᷣm pace lona potitur.qui factoꝛẽ ſuu m reli⸗ aunenfſore poꝛticũ ante templum iudicabis ſuꝑflu⸗ um Ged conſiderandũ erat qð ante ſecreta miſteria cognoſcenda et contemplanda opoꝛtebat pꝛe re bonoꝝ operum actõem:et ſcom latitudinẽ charitatis longitu do bene actoꝛum bene tendit/An diſplicebat tibi ꝙ in templo erant ad luminis ſuſceptõnem obliquate ſene ſtre. Sed tibi ſit rõnis ad artem.ꝙ quantomagis obli quantur interius tanto ab extra ingrediens lumen ma ioꝛi claritate diſfunditur. et patulam abintus eſſe aiam expedit que gratie lumen eekeetarſe ñ tibi diſplicuit ꝙ templũ edificatũ eſt de lapidibo dolatis aiq; pfectis.Ar⸗ gumentum tibi eſſe debebat:qm dolari.poliri.ꝑfici per Yirtutes opoꝛtet in ſuꝑno templo edificari querentem. 1 En te tanta ſapientia obcecauit: omnes magiſtri lalv rauerunt et opati ſunt in ſapientia ſalomonis ⁊ non in ſua. MNullus enĩ magiſtroꝝ ſciebat menteʒ eius et ouõ ebebant oꝑata diſponi:ſed ipo decernente omia cõpo⸗ ſita ſunt.et poſt compoſitõeʒ laudauerũt oẽs ſapientiã ſari debere in medio nationũſ Et vidiſſes oculoalio q;ᷓ carnali diuinam maieſiatẽ in huanitate piſcatoꝝ et pꝛo ditoꝛis pedibo inclinatam ad oſtendendà humilitatem Liber octauus ſalomonis: ſuoꝛum operum videntes tam pulcrum at q; mirum concentũ. Sed hoc magis debuit aĩam tuaʒ ad amoꝛẽ manẽdi ſuſpendere:qm ſine chꝛiſio nihil pon⸗ ſumus facere ipo dicente. Sine me nihil poteſtis face cere. Etiam aplus ait. Mon ſumus ſufficietes ex nobis ſed omis ſufficiẽtia a dño deo eſt. Goꝛte fulgoꝛ auri qð omnia in templo tegebat:tuos oculos intolerabiliter irradiauit. Magis vero te illuminare debuit qð omnia lona poꝛnat.et vniuerſa delicta operit charitas.An tibi admiratõnem adduxit vlut nõ intelligẽti: ꝙ malleus et ſecuris rumoꝛ et omne ferramentũ non ſunt audita in domo dñi dum edificaretur. Hocumentum tibi eſſe xebuit atq; pꝛeſagiũ futuroꝛũ : quies abſq; rumoꝛe in ſupno templo con ſiſtit· Mec inſtrumẽta virtutum nec agomiſte ipſaꝝ ſonum exercitij dabunt vbi fructus ſolũ pcipitur poſt lawꝛẽ.et quies immutabilis ſequitur ſan ctum opus:et ſtipendia in pace ſuſcipiẽt qui fuerũt foꝛ⸗ tes in bello. Et qui caumata ſenſerunt belloꝝ et armoꝝ ſtrepitus in caſtris ſpalibo nõ vitarunt: nõ clamabũt vlterius aduerſus hoſtes.nec contra eos clamoꝛibo oꝛa tionum et lachꝛymax poſtulabunt auxiliũ.quos vide⸗ bunt ex tota diuina lonitate ſubiectos. Nec aduerſus vicia erit ꝑſtrepens agmen:que hic fuerunt uicta in vVvalido et in intelligibili clamoꝛe virtutum. Mec cauſa⸗ beris de carne rebellique omnẽe ſuam beatitudinẽ poſ⸗ ſidebit. Mec aduerſus coꝛruptibilia erit rumoꝛ: mihil eni eſt coꝛruptibile in ſuꝑnis. Nec ad docendũ ꝓximuʒ concionatoꝛ concionabitur. videbunt enĩ omies verum in luce diuina. Hec rumoꝛ eſt miſſarum et cantus et ſe voluent ium vocũ:cum om̃is laus et grax actio mẽte ſo nabit in auribo ſummi regis. Et vt ita ꝑſtringam. nul⸗ la rumoꝛis ac frangendi ſilentij cauſa. vbi omniũ eſt in vno vero et ſummo eterno deo concoꝛs ⁊ paciſica vo⸗ luntas et tota fruendi vita. Quid immoꝛoꝛ ad huius templi reſeranda miſteria. DOuſcepta intentio ad alia me compellit. Sed o male deſcendens: cur nõ aſcendi ſti in monte aut arcem fon. Goꝛte nõ deſcendiſſes de hieruſalem. An tibi diſpuicuit mons ſyon ꝓpter qõ de⸗ ſcendiſti Sed ſpeculari magis tibi expediebat et contẽ plari dñi bona et te in iſta ſuſtollere:vt ꝑ contemplatõʒ diuinox terrena te implicantia deuitares: et diligenter in picere in ſponitica contemplatõnis arce. qd oĩm ſal⸗ uatoꝛ et dũs agnum immaculatũ pꝛo paſchate come/⸗ dit.innocentiã. ſimplicitatem. manſuet et innoxiã vi⸗ tam oſtendens:dans aplis et ceterig exemꝑlũ ſic cõue ad ſuꝑna ducentem.et abluentẽ ſoꝛdes affectuũ ſilioꝝ hoĩm:vt nõ amplius còcupiſcamus que diuing manus a nobis abſterſi ſ t contemplare vlterius in ſyonitica contemplatõis arce cibum ſupꝑſubſtantialem. ſuꝑtonũ ſuꝑſanctũ.ſuꝑnaturalẽ.ſuꝑintellectualẽ.omnẽ haben/ tem plemitudinẽ deitatis. fontem infinite vite et oẽm copiam omnis boni habentẽ:ꝑ ſemetipᷣm ſe mimiſtran/⸗ tem in robur virtutis.in tutamentũa turbine peccato xum.in ſignũ om̃is dilectòis ad nos:ante dilectos apo ſtolos.quos ſua bonitate fecerat dignos ſe Nec ad reuo cationẽ iude ſcariothis in gregẽ a quo iam aĩo diuiſus erat ſibi denegauit ſed dedit:eum tanto ſigno dilectio /⸗ nis amplectens vt reuocaret in gẽam ad quã ante vo⸗ ſolyma. non tempſum.non mons ſon. nõ pacta miſte ria:ſed iericho magis placet/ſ .Æaiur placet hiericho ſita in multimode ſemꝑ inclamitat/= quam omnis aĩo habitans in fine deletur. Sola raab meretrix et ſibi coherentes euaſerũt excidiũ.quimagis ꝙ iudas eum erat ilico pditurusSerſpicatius accom cauerat: magis dolens chꝛiſtus ꝙ eum erat ꝑditurus:qᷓ; mogda mentis aures: chꝛiſti mentis archanũ ? eloquia Diuina. p oim dñm nim chꝛiſtum/Altius oculis aſpice contemplare magno intuitu:et videbis ibidem oſten/ e viciis di nouitatem celeſtem in coꝛpe ſaluatoꝛis ab inferis re⸗ ſurgentis et credulitatis. palpationis et veritatis oſtẽ/⸗ ſiones ꝑ cibos et ꝑ ſingulare tactũ radiantium cicatri cum: ad tollendum dubitatõnes ſingulariter dubitan tis. Elltimo mente cõſpicies in ſyonitica manſione ſpi ritum ſanctũ effundi de celis in pauperculã et humileʒ et modicam chꝛiſti familiã:et iterum miſceri humana Diuinis fideli mente videbis:que omnia niſi habitanti bus in pace atq; in domo hieroſolimitana virtutuʒ nõ patent. O neq;.o male viatoꝛ o male pegre:o mali au⸗ ctoꝛ itineris.quare de hieruſalem deſcendis. Sunt ne iſta miſteria genimina diſplicẽtie:vt dimitteres deſen ſu letifero hanc ſanctiſſimã ciuitatem.non cementoꝛũ et lapidũ habentem initiũ:ſed pacis et pꝛecioſarũ ama⸗ biliumq; virtutũ Anquies foꝛtẽ.Non planicie. Non ita cito ſuſcipit lumen ſolis. Cur placet iericho. Luna ex interpꝛetatõe vocatur que ſui luminis defectum patitur:et nunq; in eodem ſtatu ꝑmanet. a tione interpoſitõnis lune ſol eclipſim patitur: vt eius lumen nõ plenum diffundatur.ad ſubiectas oꝛbis par tes. Magis wero lunatica bona interponunt:ne lumen iuſticie illuceſcat nobis.et ne ſol iuſticie oꝛiatur in coꝛdi bus rie ecmincrari mundi amenitatẽ iericho ſpecu latoꝛibus veritatis oſtendit:ſed non placeat amenitas ierichontina. Arca dñi circũdata ſacerdotibo tubis clan gentibus vociferantibo populis ad imꝑium dñi: eſt pe⸗ nitus ſubuertenda. Nam ommis diuina ſcriptura diui nitus intellecta.omnis ſacramentalis auctoꝛitas atq; acet mundi amenitas ſonoꝛa doctrina:omnis electug lue dei contra ipam dilexerũt ſacramentale miſterium et dei ꝓplm q; ſuoꝛũ multitudinẽ cuium.atq; murox faſtigiũ: eos deſignãs hoies qui magis diuinis miſterijs aio vita. moꝛibo ſe cõmittunt q; detineri velint mundi amenitatiby defe⸗ ccturiſPlacet hiericho cuius omia bona ſunt anathema tigata.pꝛeter que ad diuinũ pñt oꝛdinari vſum.Lapida tus eſt nachoꝛ:qui tulit pallium argentuʒ et aurum et coꝛonam de anathematicatis volente dño. Vle qui ali⸗ quid deſiderant de mundo viſibili pꝛeter qð neceſſario vitam him fulcit:aut in diuinis redundat obſequijs. Slacet amenitas venenata:poſt cuius veſtructõeʒ ma⸗ edicitur omnis quiad reedificinz pꝛeſtat opus.vt pꝛi⸗ mogeniti et ſecũdogeniti moꝛte plectatur quiſq; recon ditur: vt aĩa et coꝛpe in fine tradatur gelennalibo flam mis.qui amenitatẽ mundi aliqñ cõtemnens. went re⸗ conuerſus ad vomitũ eakecta C ur placet lunatica ci Uitas. Mã lunatic crebꝛo in ignẽ cadere fert᷑.et ĩ aquã mergi narratur. Arrepticij ſunt lunatici:et a dxmonibo agitanturſ Hed ve cui hieruſalẽ diſplicet: et iericho m placito eſt. Etiam ve cui compatiue iericho magis pla⸗ cet. Mundquid aũt hieruſalem videlicet pax diuina pꝛi⸗ mo diſplicuit:poſtmodũ iericho placuit. An iericho pri⸗ mo placuit:ieruſalem poſtremo in diſplicentiam venit. An inſtantanee vtrunq; pagitur vt ad id trahatur iſta ſententia: ſi pꝛius a creatoꝛe fit auerſio. deinde conuer⸗ ſio ad creaturã. An pꝛeit ad creaturaʒ cõuerſio:et auer⸗ fio ad creatoꝛẽ ſubſequitur.in ſimul vtrunq; pficitur. Sed hoc determinare quis nont/ na ind placituʒ pꝛeter deũ aſpexit in ao quod cõcupiuit cui adherere vo luit: ꝓpter quod deum dimiſit.An aliquid ſibi nõ com⸗ petens aut minus placens vidit in deo. ꝓpter quod ab eo recedere diſpoſuit. Sed receſſus omnis certos ter⸗ 4 3 1 ti 6 ne ſen Ni n ſte in cet nis Be eins Sa Imen Coc⸗ ſer itas chn 1 dio etg tas ab agis cei nis w⸗ e temm mnet Moli⸗ Grio ns, o/ e; te⸗/ gu ni⸗ vm Nuf en pn/ enit iſtn lher/ leri ſtur⸗ citu, rey onn d tert etcontra vicia ſermonibus do. ſaluato. Minos habet:termminum a quo ad quem et pꝑer quem. Alt tardioꝛibo ꝑ exemplum pateat:iſte idem de qno ſit ſermo declarat. Deſcendit.a iernſalem.ecce terminus a quo:in iericho ecce terminus ad quem. pambulabat viam.ecce terminus ꝑ auem Pni rin ipice ſuſcipe.A eo receditur:ecce terminus a quo.vnde peccatoꝛ male cefluit. Creatura pᷣter deum appetitur. ecce terminus ad quem peccatoꝛ male ſe conuertit. oluntas eſt que appetit. ecce terminus ꝑ quem in quo ꝑeccatoꝛ ſe puer⸗ tit. ſed terminus iſte medius ſerenabit clarius quod la tet occultius. Sed pꝛius altius intendamuſ/Pꝛimus angelus qui a deo auerſus. ad quam eſt creaturam con uerſus:et hmõi auerſionis quis eſt medius terminus Quod enim mediũ dicitur:indubitanter extrema ſoꝛ titur:et nulla pt fieri a deo auerſio.niſi ꝑ medium vo/⸗ luntatis fiat ad creaturam cõuerſio:nulla vero creatu ra erat in eſſe.quam angelus pꝛeter deum poſſet appe⸗ tere. Quo ergo angelus ſe conuertit · qñ ſe a deo auer tit:cum neceſſario terminum ad quem querat auerſio Et ſi hoc fertur in dubium fruſtra.quia terminus me⸗ dius ſcʒ inoꝛdinata voluntas.alterũ de neceſſitate que rit ertremuʒ./Sed ſi de adam aliquis querularet.quo ſe conuertit auerſus:facilius reſrondemus. Erat leus erant omnes creature in ſpecie ſua.erat adam qui no⸗ mina impoſuerat conuenientia rebus. Habes igitur in auerſione ade terminũ a quo.quia deus erat a quo guertebatur.habes terminum ad quem. quia creatura erat ad quam conuertebatur.habes terminum ꝑ quẽ woluntas ſibi aderat in qua puertebat᷑. NMec in angelis eſt. terminu uem extra ſeipos modo aliquo repe/ rire Ged ſoꝛte dices. Vnus cõuertebatur ad alium:et derlliquerunt deum. Ad quod ſed: ſequitur ſed. Nec angeli depꝛauati appetiuerunt bonos:quos derelique⸗ runt:Aemo relinquit quod appetit ſi tenere pᷣt.Addi⸗ cies. Et vnus depꝛauatus appetiuit pꝛeter deum aliuʒ depꝛanatũ. Sed tanta ſũt celeritate pumti ꝓ eoq de⸗/ liquerunt.et nulla pꝛioꝛitas atq; poſteritas eſt in puni⸗ endo ſeruata:ſed ipo inſtanti evecti fuerũt.quo contra diuinam voluntatem ſuam erexerunt:vt nullus alium poſſet pꝛeire ſuum pꝛeter deum appetendo conſocium qui ſine omnis tꝑis interuallo ſcom oꝛdinem ineffabi lis et diuine iuſticie receperunt ſupplicium: atq; repꝛe⸗ henſibiliter ſunt penis debitis et vltricbus ꝑ diuinam ſententiam deputati.Quia nunq; et nuſq; pena etiam pmomenin minimum diſſociatur a culpa. vt pena non abſit vbi culpa perſiſtit. imo vt ſtatim eſt culpa ſe quitur pena. quaſi ſmmul exiſtente pena cum culpa. Igi tur angeloꝛum auerſionis terminum hahemus a quo terminum autem ad quem ertra ſeipos penitus nõ vi⸗ demus. Ged appetiuit foꝛte vnuſquiſq; ſeipᷣm:et ſi hoc fuiſſet iam iſtos tres terminos habemus. Qm̃ nõ eſt hic ſermo de angelis diſſerendus ſed ad exemplum no ſtre auerſionis eoꝛum auer ſionem adduximus/idcirco ad ꝓpoſitum reuertamur.et quis terminoꝛum trium in ꝓceſſu peccatoꝛum pꝛecedat an ſimulſint:quantum poſſumus humiliter indagemusccipiam igitur ho⸗ minis pꝛimam cogitationem de aliqua re appetibili an teq; ſequatur ꝓhibitus appetitns.deinde adiungamus ꝓhibitum appetituʒ:deinde videbimus ſi pꝛeceſſit aut eſt auerſio ſubſecuta. Igitur quidaʒ cepit cogitare au⸗ rum et pulcritudinem et vtilitatem.et quomodo mul ta poſſet ꝑ multitudinẽ auri expedire. Deinde cepit ap⸗ petere: atq; ametiuit in animo pꝛeter deuʒ. Eſt ne gůuc poſt inhibitum appetitum auerſio ecttn harckte ſubtilius. Quod eſt hominis debitum atq; totum in hac vita lbonum. Cogitare de deo: diligere deum. adhe⸗ 1 rere deo. Nam de ipſo cogitare. ſenſus eſi conſumma⸗ tus: ipſum diligere totalis eſt virtus: et dilectio ſemp ad dilectum animum tenet. qui ſibi adheret. cum ipio eſficitur vnus ſpiritus.Cogitans igitur aurum pꝛimo pretermiſit debitum quod erat de deo. aut de his que ſunt eius:ſedulo cogitare.concupiſcens ex amoꝛe puer ſo:quia niſi quod amatur nõ concupiſcitur. aut pꝛeter/ miſit dilectõem dei. que ſi animum tenuiſſet ad deum non pꝛeter deum appetiuiſſet aurum. Adherens vero auro diſſolutus pꝛius erat a deo.nan ſtante adſæſione ad deum. ad creaturam nõ poteſt eſſe damnata conuer ſio. Sed hoc non fieret:miſi pꝛimo eſſet deoꝛdinata vo⸗ luntas. Ergo terminus medius pꝛioꝛ eſſet q; alter. et alter extremus. ſed nec deoꝛdinata eſſet.niſi aliquid ap petiſſet. quia nec a deo ſe auertiſſet. niſi aliquid pꝛeter deum vellet. Multa poſſet hic fieri verboꝛum congreſ⸗ ſio. Ego aũt quantum capio tantum dico. ꝙ hec trini/ tas anathematicata. maledicta et repꝛobata eſt equalis in tempoꝛe.inquantum creatura pᷣt iſioꝛum trium in/⸗ ſtantaneam actõnem in ſe ſuſcipere. vt tunc ſit auerſio qñ et conuerſio.tunc conuerſio qñ auerſio tunc eſt de⸗ oꝛdinata roluntas qñ auertitur et cõuertitur. ſcom qð pꝛohibet veritas. Igitur male gꝑegre vide quid feceris dimittens hieruſalem iericho vadens periculoſam gra diens viam. malam trinitatem poꝛtans.apertioꝛ rebel⸗ lis factus trinitati creanti damnatam trinitatem pari⸗ ter tecum poꝛtans:auerſionem a deo.conuerſionem ad defectibilem creaturam et voluntatem puerſam. Que iſta trinitas ſic infauſta: Eſt ne iſta potentia patris vt guertereris ab eo.eſt iſta ſapientia filij vt creature adhe⸗ reres.eſt iſta bonitas ſpũſſancti.vt in voluntate depꝛa⸗ uareris. Ele qui recedit a deo. Ele qui ſe ad creaturã pꝛe ter deum conuertit. Ve graui hominũ voluntati.Aſpi ce inopinatum quod incurrit male pꝑegre iuſte periculũ Et incidit in latrones. Incidit: nec cogitabat affu⸗ tura pericula. Oerito incidit in latrones:qui receſſit a murata hieruſalem. Peruagi ſunt latrones:excludi xo lũt:timẽt includi. Oerito incidit in latrones qͥ receſ/ ſit ab altitudine atq; ſecuritate ſyonitice arcis.Alte ar⸗ ci nequeunt damna inferre latrones Oerito incidit in latrones:qui templi ſanctimoniam dereliquit. Pꝛeua let latronibus virtus. Merito incidit in latrones:qui regalem iuſticiam dimiſit. Ciment iuſticiam.imiuſticiã facientes. Et ꝓplete foꝛte dediſſent vaticimum de ca/ uendo:ſi non receſſiſſes ab ie anteq; pueniret quo animo et pede tendebat ꝑtulit quod nolebat:et priuſqᷓ; veniſſet ad affectatum terminum.incidit inopinatum periculum. Omnia quidem lſec ſic lĩa geſia docet Ged pere peccatoꝛ tam ſoncta nuſieria vre induens no im/ merito depꝛedantium viſibiliter atq; muiſibiliter im⸗ miſericoꝛdes incidit manus. latronum videlicet aufe⸗ rentium aliena. NMondum puenerat peccatoꝛ ad quod conuertitur:et multatur quia iam auerſus erat.Et pe⸗ nam luit ex deliberatõne:anteqᷓ; malum actõne pficiat Sed qui ſunt hi latrones in quos male pegre incidit. imo quis etiam eſt qui ad manus latronum peruenit: Conſpice diuinam iuſticiam ſubtilius.et rem geſtam intelliges clarius Pertinet ad oꝛdinem diuine iuſticie vt interdum mali malos puniant. et ſimiles conſimi⸗ miles malos toꝛqueant.nam latro incidit in latrones: et latro ait ad latronem. Quid autem latro. Eſt ſiqui⸗ dem latro.ad malum latibulum querẽs. Igitur quod Dicitur competit peccatoꝛi. Vellet ꝓculdubio deum et homines ſua mala latere.Latro inceſſoꝛ ſoltudinis eſt. expectans quem expoliet.Latro fur eſt. et alioꝛum ma⸗ nuductoꝛ impꝛobus et inuiſus. Latro qui appetit ſibi Liber octauus nullo cõpetens iure:ac etiam inuite accipit qð alterius iuris. Latro eſt qui ꝑ inſidias occupat vias:et viato ribus inſperatus occurrit. Latro ẽ qui ꝑ diu in alienas ptes laboꝛes violentia erũpit: et vonet vitam ſudoꝛi⸗ bus pꝛoximoꝛum quos impꝛobe ſpoliauit. Latro ẽ qui omnmi verec undia pulſa de moꝛibus: apte et clamdeſti ne ſua non ſua facit.Pꝛoinde latro omnis peccatoꝛ: et quod dicitur recõuertitur. Nam ſi latro dicitur qui au fert inuito dño alienum.hoc omnis peccatoꝛ facit: ꝓeo ꝓiure creatõnis omnis homo velut om̃is creatura alia eſt dei. Et velimus nolimus ſui ſumus:peccatoꝛes vl iuſti.Hoc ſaiomonis ſententia clamat. Etenim ſi pec⸗ cauerimus tui ſumus. ſcientes magnitudinẽ tuam:et ſi non peccauerimus ſcimus ꝙ apud te ſumus compu⸗ tati.Ac ꝑ hoc ſi ommbus modis ſui ſumus:ex volunta⸗ te ꝓpꝛia iure dilectõnis et adheſionis ſui eſſe debemus. ac pꝑ hoc peccantes omnipotenti deo.noſipᷣos latrocina⸗ mur atq; furamur. Necnõ iure redemdtõnis facte per ſanguinem ſibi vendicat nos ſaluatoꝛ:vt vita noſtra re feratur ad eum.nec viuamus animalibo ſenſualitatib- noſtris ab ipo auerſiad creaturam pꝛeter ipᷣm conuer⸗ ſi:ſed ei qui moꝛtem ſuſcepit vitamq; dedit pꝛo nobis. Cum igitur peccando ab ipᷣo auertimur. ad creaturam conuertimur.quid aliud facimus qᷓ; noſipos qin domi⸗ nica vaſa ſumus fibi ꝑ baptiſmum lota.per fidem et ſa cramentale miſterium ſaluatoꝛi omnium conſecrata: moꝛe latronum rapimus ipᷣo inuito aliter qᷓ; velit cum creaturis nos turpiter cõtractamus ⁊ moꝛe furum de glienis facimus de nobiſipᷣis qui noſtri non ſumus ſed Diuini iuris. Incunctanter appꝛopiatõne tipica. quod coꝛpaliter a latronibus:boc ſpualiter a peccatoꝛibo agi⸗ tur · Merito ergo latro incidit in latrones:vt latro la⸗ tronem puniat.malus malum afficiat.peccatoꝛem pec⸗ catoꝛ toꝛqueat:vt ęum ſentiat toꝛtoꝛem in pena.cui ſi⸗ milis factus eſt in culpa. Incidit deuius a deo pꝛouius ad malum in latrones inuiſibiles videlicet demones qui a dño ſe per furtum et latrocinium ſubtraxerunt: et defalcatõni ſimili omnes latrocinari connatur/Eſt et latro mũdus totus poſitus in maligno: qui multos amenitate ſua latenter et furtim a deo diuertit (La⸗ tro eſt qui non ſcom deum nominatur amicus qui ad queq; placita trahit amicum videlicetoccultam amici⸗ tiam ſemꝑ habet qui imꝑpenſe animam furatur/amici et dulci furtim quadam violentia trahit. Vtinam tibi latro non fuiſſes:vtiq; latrones non inueniſſes. Sed quid ei fecerunt.quid ei latrunculi rapuerunt:quod da mnum dederunt. Erpoliauerunt eum.] vere tunica innocentie atq; camiſea puritatis. necnon et honeſta⸗ tis pallium abſtulerunt: auferentes moꝛtis memoꝛiaʒ cum moaticinia calciata de pedibus ſubtraxerũt. Et co nam caſtitatis aſpoꝛtauerunt a lumbis:vt conſtrictio pulcra coꝛpis tegmine velata pudoꝛis. in diſperſa libidi nis diſſoluatur. Oerſtringam bꝛeuiter:quid expoliatio iſta ſignificet. Tleſtiuit deus adã immaculata wſte na⸗ ture:quamobꝛem et ipᷣe pꝛotectus non ſubiacebat pu⸗ doꝛi.nec in ſe aliquid ſentiebat aduerſum indiſſciſſa ma nente aut non perdita pꝛime donationis et induitõnis toga:qua expoliatus extitit: cum auerſus a deo acceſſit conuerſus ad vetitum. Accepit iterum inartificiatam ſed detractam pellem pꝛo vlamine ad pudoꝛem:eo nã⸗ qʒ; ꝙ acceſſerat viciũ ſucceſſerat pudoꝛ.Hec eadem erat ad tutelam ꝓpter geris intemperiem. οommota enim ſtatim ſunt elementa contra eum: qm̃ rebellauerat in eoꝛum auctoꝛem. Que tunc in manuspꝛedantium ve nit.cum peccatum impudenter admittitur. et artificia tur ad vanitatem. quod ꝓptertutelam eſi neceſſitae cõ De viciis ceſſum. Eſau habebat duplices veſtes et foꝛtes et mul⸗ tiplices aliquas ad ciuilitatem et vicinitatem in cõuer ſatione ad homines: aliquas ad feritatem quibus vte⸗ batur in venatione ſilueſtrium. et ipis indutus pergẽs ad impꝑium patris vt venatu aliquid pꝛo impante citi⸗ us venaretur.ciuilibo dom rehctis et tegentibo mater⸗/ na ꝓuidentia alterius fratris coꝛpus:hereditate pꝛiua⸗ tus eſt. erito quis veſtibus ſancte conuerſatõnis et lvne ciuilitatis et rõnabilis moꝛis ad ꝓximum ſpolat? incedit:qui feralitatis et beſtialitatis actibo arcu volun⸗ tatis ſagitta ſubtiliratis inſiſtet:et caret bñdictõne imo lyreditate paterna. quam omnis legitimus heres expe ctat.Tunica talari polimita expoliatur ioſepha latroni bus fratribus imo homicidis:quaſi pꝛo eo quod a pa⸗ tre receſſit vadens in dothaim:ſq; in fectuʒ quem di⸗ cimus eſſe virtutum.Perſeuerantiam talaritas ſonat varietatem et oꝛnamentum honoꝛum oſtendit.polimi tas:quam pdidit in peregre ſic ſe habens.Et in egipto a meretrice ſcinditur pallium honeſtatis vt ſepe hoc fi⸗ at. ꝙ ex molli et feminea conuerſatõne.ſi non ꝑditur ca ſtitas:infametur honeſtas.Aſciſcitur huic ſententie ab ſciſſum pallium ſaul a dauid dum eſſet ad requiſita na⸗ ture.vt quia in his que naturali debito agmus caute⸗ lam in omnibo non tenemus:velut in cauermis obſcu⸗ ris noſtre impudentie noſter habitat inimicus:qui no ſtre regalitatis clamidem truncat.impꝛoperans ⁊ oſten densꝙ peioꝛa facere poterat ſi dñs ꝑmiſiſſet. Guerunt veſtes legales atʒ ſacerdotales quas in manu moiſi ele cto populo edixit omnipotens:vt legales ad doctrinam et agendam vitam.ſacerdotales ad medicinã et reme⸗ dium referamus:quarum pꝑtulit expoliationem qui ꝓ⸗ pter iericho ieruſalem ſacramentalem animo et opere dereliquit. Et veſtis gratie q̃ diatur nouitas vite. In⸗ duite inquit aplus nouum hominem.qui ſecunduʒ de⸗ um creatus eſt. Et alibi. Induimini dñm ieſum chꝛi⸗ ſtum. Et iterum. Quotquot baptiſati eſtis chꝛiſtum induiſtis. Quam expoliatoꝛibus expoſuit:qui vitam aſpirauit in veterem. Ecce vbiq; ieruſalem et iericho: ecce in omni homine ieruſalem etiericho.Ecce in para⸗ diſo hieruſalem et iericho. EInq; et vſqᷓ; quouſq; termi nus moꝛtis adueniat habet quiſpiam a quo defluat.in quod effluat.quo ſe pꝛoflutt. ap'tulum. XXXIX. Ed poſt ꝑdita quid. Accepit plagas.Circun s datus ab inimicis neceſſario ſuſcipit plagas non pꝛotectus armatura materie durioꝛis: et inuiſibilig vulnera ſubito pen etrãtia coꝛ. in via voluntarie auerſioms a deo accipiet inermis ſpi⸗ ritualibus armis.que reliquit in ſyon et hieruſalem et templo.extra muros pambulans.vbi ſunt monumen⸗ ta iuſtoꝛum:vbi exiſtentes nunq; accepere.ſed ſemꝑ ad uerſarijs dedere conflictũ. Sed quos imponunt: Im⸗ manes quibus abſq; ꝙ plangent expoliare non ſufficit Inquit eccleſiaſticus.Quaſi rumpixa bis acuta om̃is iniquitas:et plage illius non eſt ſamtas· Om̃is iniqui tas dupliciter nocet. Animã ledit et coꝛpus:et in pꝛe⸗ ſenti et in futuro ſeuo telo conſigit · Et hec eſtrumpixa bis acuta:et non eſt ſanitas ſi vltima ſequatur infirmi tas.Nam infernalem plagam quis curauit aliqñ. Nam alia ſcriptura dicit. An inferno nulla eſt redemptio. Et pſalmiſta dolens ait. In inferno autem quis conſitebi tur tibi. Pꝛofecto ill laſſitudini nulla ſequitur requi⸗ es.Cum quis ergo plagatur infirmus eficitur:et quã tomagis inualeſcit infirmitas:tãtomagis debilitas ſe⸗ quitur. Verius enim in hoc ſpiritu q; in coꝛpe agitur. vt peſſima fiat plaga peccati.que conſuetudine longa — et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. infecit. Hiuc hieremyas ait. Inſanabilis fractura tua: ab angelis et ſanctis et oꝑibus iuſtis:vt lona quep ipᷣo peſſima plaga tua.Quare imanabiiis fractura. Quia ante fuerant in neceſſitate iuuare nõ valeant. Ante cu/ eſt peſſima plaga.Quare peſſima plaga.Quia conſue⸗ ius conſpectũ duo ſilij occiduntur. Intellectus verus tudine longa induruit. Et ſapientia dicit.Languoꝛ poo et amoꝛ rectus: extinctõnis ſententia ſuſcipiũt. Cecan⸗ lirioꝛ grauat medicum: cum tam cito no poſſit adhibere turoculi.contemplatiui contintus auferuntur: ne dñi remedium. Sed mhil eſt qð diuina potentia omnino bona videamus. Cunculamur cathenis noſtroꝝ videli nõ ſanetur:ſi viſpoſitũ ſanare diſponit. Et poſt plagaʒ cet peccatoꝑ. vt anulo male cogitatõnis addatur anu⸗ . male cõſuetudinis peioꝛ plaga infligitur. vt etiam iauauu lus delectatõnis cui cõiungatur annlus conſenſioms. . lo deſperatõnis plagatus vicijs iterũ feriatur. Elñ ite⸗ cui iungatur anulus male opationis.cui nectatur anu⸗ rum hieremias ait. Quare factus eſt doloꝛ meus incu,; lus male conſuetudinis. cui pariletur anulus neceſſita rabilis:et plaga mea deſperabilis.Quia ſepe fit.vt aſ⸗ tis. quem ſequatur anulus deſperatõnis et obſtinatõis ſuetus lõgo tꝑe vicijs diſueſcere nolit:magis vero ſua et his vincti ducamur in babylonem. in confuſionem 1 exiſtimatõne nõ poſſit. Eriſtimat impoſſibile poſſe ma turpantium a ꝑditoꝛum moꝛum.et ibi finiatur vita o⸗/ tare naturam.quam ſinxit aſſuetudo longena. Et liet mnium derelinquentiũ hieroſolymã ciuitatẽ nõ euer/ ſit abſonum dicere. ꝙ conſuetudo mutatõe ſpecifica in tendam et deſtruenda ab emulis: ſed fidelem et moꝛꝛ- 1 ipam vertatur natur. vt fiat aut ſit conſuetudo natu/ lem ab angelis cuſtoditã. Sed nec audito? hoꝛum ſer t ra.iſtud vero infallibiliter eſt exꝑtum.ꝙ cõſuetudo fir⸗ monum.aut tu male pegre ſubticeris:ſcuto vitree excu m mata:nature habet potentiam. Stabiliti et diutini at⸗ ſationis palliare te credens. En hieruſalem fame aut 1 q; longeui puerſi hoim moꝛes.intantũ aſciſcuntur na,⸗ violentia manũ hoſtilem requirebat effugere:deſtruen ſi ture coꝛrupte.vt aꝑpꝛopꝛiatõe tipica ⁊ moꝛali ad impoſ- qg erat et templũ depopulandũ:fugiendum igitur erat 4 ſibile cõnectantur. Qð hieremyas erpꝛeſſit Si pᷣt mu Affirmo ſi euaſiſſes:et ſi moꝛe humano loquar. Gloꝛi⸗ eab tare ethiops pellem ſuam et pardus varietates ſus: oſe moꝛtis nanciſcitur nomen qui hoſtibo terga non de na⸗ et vos poteritis bñfacere cum didiceritis malum. Me⸗ dit. et ſigno triumphali eſt aſſcribendus poſt moꝛtẽ qui hen rito igitur deſperabilis eſt cõſuetudinis plaga.ſi cui nõö no fugiens ſed tuens moꝛitur in ciuitate:et magis eli Neu⸗ pᷣt adhiberi remedium.qᷓ;uis diuina potentia omnibus git pꝛobiter moꝛi qᷓ; turpiter ſi ꝑ fuga poſſet viuere poſt ino poſſit eſſe ſubſidiũ. Sed plage qñq; innaſcũtur de qin⸗ ruinam. Cautum fuit Kenn militibus ꝓbitatis nõ da⸗ ſen bus iſte textus nõ loquitur:ſed de his que ꝑ alioꝛum ꝓꝑ tre bhoſtibus terga.ſuſcipere in facie ſeuos ictus belloꝛuʒ nnt cuſſiones fiunt:que in triplici genere reperiuntur. de ſcuto pꝛotegi:veddere ꝑcuſſionibvicem.credere nemi ele quibus eſaias ꝓloquitur. Elulnus et liuoꝛ et plaga tu⸗ ni ante moꝛtem. Pꝛoinde ac ꝑmagis inſignitus cara/ nam mens:nõ eſt circumligata.neccurata medicamine:nec cteribus ſuꝑne militie quem poſt coꝛꝑis moꝛtem eter⸗ me: fota oleo. In ꝑcuſſionibo aſſolet euenire: vt qñq; vul⸗ na vita complectitur:vebet potius moꝛtis ſubire ſup⸗ nip⸗ nus.qñq; liuoꝛ.qñq; plaga cauſetur. lulnus eſt cũ le⸗ plicium qᷓ; virtute relicta conſequi bñficium. Muic ſen uiter aut foꝛtiter cum vi aliquid coꝛpi ſentienti conſigi tentie inferunt martires de facto concoꝛdiã:quibus dũ tur aut infigitur:vt fractura in coꝛꝑe pateat.Liuoꝛ ve⸗ glterum duoꝝ a perſecutoꝛibo in optione daretur vt an n/ ro eſt ex ꝑcuſſione parua vel magna palliduʒ aut nigrũ ſufferant moꝛtem.an deſerant chꝛiſtum atq; virtutes n veſtigium:vt nec carnis fracturã aut ſciſſuram oſtedat elegerunt ſanius omnes obpꝛobꝛij atq; moꝛtis ſubire nn Plagam vero vocamus.que aut ex pꝑcuſſione aut alio toꝛmentũ qᷓ; eſerere dñm chꝛiſtum.et anteq; virtuteʒ un caſu apertura lata ⁊ puaga exiſtit in coꝛpe.que aut ex do⸗ maluerunt ꝑdere huius vite iocunditatem. Hoc enim e. loꝛe aut ex ſperatõne curandi patientẽ plerũq; plan/⸗ totius chriſtianitatis eſt robur:facere de neceſſitate vir an gere cogat. Habes ergo in vulnere quodlibet peccatum tutem.et penalitates et verbera. cõtumelias et obpꝛo⸗ emi antum. habes in liuoꝛe quodlibet malum occultu. ha⸗ bꝛia. vulnera ſic et moꝛtem in arma conflare virtutum ri bes in plaga tpus et numerum et quantũ puggatum et de his ſcalam facere celos ꝑtingentem. De his omi⸗ L ꝑiculum/Sed vẽ ſi nõ circumligantur vinculis legis: bus qui turbant aut interimnnt ꝑfunctoꝛie vite ſtatuʒ ””ÿM ve ſi nõ curantur ex ſacramẽtis:ve ſi nõ fouentur olo ſpũuſſanctus qui oĩm eſt artifer noue artis inuiſibilem èͦJM pietatis. Adhuc o male pegre aduerſus te verloꝝ ſuſci⸗ dedit peritiam.vt faciamus ſpũales machinas ad infe⸗ 1 pe iacula.oꝛte conquereris ꝙ hieruſalẽ derelinquens rendam violentiam regno.qm regnum celoꝝ vim pati . ad iericho pergens nec pueniens tanta mala ptuleris. tur.et violenti ſq; qui ſibiipis pꝛiuatis delectatõnibus . ouimus referente ſcriptura ꝑ ſidem ꝙ ſemey ſenten ſuperatis aduerſitatibo violentiã faciunt. rapiunt illud tiam moꝛtis accepit:qui contra inhibitõem regis ſalo⸗ Nam ſi vita durabilis non eſt in mundo.et hec modica monis egreſſus eſt hieruſalẽ:vt merito nõ euadat gla/½ vndiq; vallata doloꝛibo:ſi vita ex omni ꝑte ineuitabili⸗ dium vltionis ſi quis effugerit ciuitatem tanti miſterij ter penalis eſt.in inferno ſociata demonib: ſi vita gra⸗ atq; pacisMecñõ ſub eadem fide pꝛenouimus hieruſa tioſa et deo placens nõ eſt mii in ſacramentis.manda⸗ lem obſeſſam a nabuchodonoſoꝛ babilonis rege:cuius tis et virtutibus: ſi beata vita non eſt niſi apud deum manus volens effugere rex hieruſalẽ noĩe ſedechias cũ quam repꝛomiſit omnibus vere querentibus.quid eſt t bellatoꝛibo ſuis rupto muro fugiebat ad campeſtria ſoli eligendum tuipſe conſidera. Moꝛi expediebat in pace ls tudinis:ſed compꝛehenſus eſt inſequentibo emulis in iuxta templum.iuxta ſacerdotes et vates. iuxta diuina in planicie iericho.Alia ſcriptura dicit in campo ierichonti miſteria:pati opoꝛtebat omnia tran ſitoꝛia mala ꝓpe ſy S no:cum omnibo ſuis bellatoꝛibo dilectiſ. Qui adductus oniticam arcem. Hec omnia cõferunt ad ſuꝑna. Et de⸗ coꝛam babylonis rege.auduuit iudiciũ. Iuſſi ſunt inter uitata indicibilibo malis adijciunt aĩo et moꝛibus fugi mn fici duo filij ſui ſcʒ ſedechie in cõſpectu eius.poſt quoꝛũ entem:et a bieruſalẽ noſtre atq; virtutis chꝛiſtifere de⸗ n conſpectã moꝛtẽ ad doloꝛis augmentũ. eruti ſunt duo ſcendentẽ in iericho.exponunt ſpoliandum latronibus Et oculi eius:ſententia durãte regali.vinctus cathenis du lonis naturalibus atq; gratie.vulnerandũ plagis innu bi citur in babylonem. Ecce qui recedit de hieruſalẽ.com⸗ meris:et vix relinquatur ſemiuiuus male peregre ſico ni pꝛehenditur in latitudine lunatici atq; deficientis mun fectusſæc p hoc ꝙ ex toto nõ moꝛitur et non ſemimoꝛ⸗ i di. Sed a quib compꝛehenditur. A confuſis:et confu tuus ſed ſemiuiuus refertur: diuina bonitate videamꝰ 1 ſionis notã omnibꝰ facere ſatagentibꝰ. Derelinquitur in omnibo ante moꝛtẽ tale beneſiciũ ſcʒ liberũ arbitriũ 1 Aiber octauus reſeruatum. Tremulat in his verbis noſter animus et conſidit. tremulat cum ignoꝛat et contrariũ aſpicit: cõ⸗ fidit qꝛ ſic ſcriptum legit et credit. Oicam aptius:vt pa teat clarius. Omne peccatũ moꝛtale: ideo moꝛtale dici tur p eo ꝙ aĩe infert moꝛtem.et diſponit iterum ad ali⸗ am moꝛte. Sed que nam eſt iſta moꝛs cum in gloꝛia ſi ue in pena crudeli aĩa ſemp viuat. nec aliquod vicium eius pᷣt annullare natu rã. Et q;ʒuis omne viciũ hoc ha / beat ꝓpꝛie ꝓpꝛium ꝙ minuat aut toꝛqueat aut ſceſtruat quod eſt lbonum. quod ſibi ad inuadendũ aut in ipo in/ ſurgenduʒ fuerit ab oim gubernatoꝛe cõmiſſum: q;uis ad ſummũ bonum nullũ poſſit appꝛopinquare vicium- nec in illo ex üllo inſurgere ſi quid eſt ilud quod nomen efectus iure ſoꝛtitur.non tñ pᷣt nature bonuʒ in aia ex⸗ iſtens extinguere. ;uis grauiter poſſit alia ſi qua bona ſibi competentia in ipa nõ extra ipam minuere atq; de⸗ ſtruere:imo vt nec ipſa percipiat impedire. Que igitur erit iſta moꝛs quã dicimus inferre moꝛtale peccatũ aut diſponi p eum. Deus eſt tota vita et oim viuentium. moꝛtale vero peccatuʒ diuidit inter nos et deum: quod eſaias dicit. Monne iniquitates nr̃e diuiſerũt inter nos et deum nẽm Igitur aĩa natura viuens a tota vita que deus eſt p peccatũ diuiſa patitur quanda moꝛtem. et ſi peccati paries nõ auferatur de medio.p moꝛtem coꝛpis trahetur in moꝛtẽ eterne damnatõnis:ſemp manente vita nature: qꝛ creata eſt ummoꝛtalis in ſua natura. vt nullo contrario poſſit vita pꝛiuari. Et damnatõis eter⸗ ne moꝛs talis eſſe aſſeritur:vt aĩa que ipam patitur po⸗ tius vellet naturam habere moꝛtalẽ et paſſibilẽ a pena vita pꝛiuari:qᷓ; penaliter viuere ineternũ.Deccatu ergo moꝛtale vnam moꝛtem irrogat ſq; diuiſionis: ad aliam diſponit per coepis moꝛtis mediũ ſqʒ damnatõnis. Et tora moꝛtua eſt aia:quea tota vita que deus eſt p pecca/⸗ tum diuoꝛtiũ fecit. Quid ergo eſt ꝙ pꝑeccatoꝛ relinqui⸗ tur ſemiuiuus: cum ex peccato moꝛtali totus fit moꝛ/ tuuſ. Hoc eſt in quo noſter animus tremulatcum iſta qualiter fiant pemtus nõ cognoſcat. et moꝛtem hmõi irrogari intellectu fideli cõſpiciat. Auid ergo dicemus Incurrimus diſputatõnis voꝛaginem. Elnde egredie mur ad lucẽ. Nemo velit clarefacere vt de oꝛiginali pec cato aut veniali hunc velit eſſe ſermonẽ. Nam oꝛigina/ le peccatũ excluditur ab huius diſputatõnis articulo. De actualibo de contractis garrulat nĩ ſermo:nec de ve niali ſoluetur qð videtur implicitũ. Nam ſi omnia ve⸗ nialia ſuam ſpeciem nõ mutantia cõflarentur in vnum moꝛtẽ diuiſionis ant damnatõnis nequirent inferre. Inquies foꝛte. Semiuiuus eſt:ergo nõ intulerũt pec cata vemalia moꝛtem.Aduerte quid dicis. Vbi vnius totius medietas tm̃ aſſcribitur vite aliam ſiue reliquã moꝛti patet eſſe ſubiectam: q de iure peccati moꝛtalis eſt. nõ de potẽtia venialis:ſubijcere moꝛti qua relinqui⸗ tur a deo. qui totalis eſt vita. Quare nõ ſemimotuus ſed ſemiuiuus narratur. Elt quicquid eſt. potius deno⸗ minatur ab eo tono qõ retinet:non ab eo malo quo pꝛi uatur et vnum. Sed ad diſputatõis voꝛaginẽ reuer⸗ tamur.Vlñ iſta ſemiuiuitas. A natura immoꝛtali: quã ertinguere non pᷣt vicioſitas. Ende natura eſt a xeo: et huic nature liberum arbitriũ inauferibile conceſſit om nipotens · quo ſe poſſet auertere et cõuertere.et recede/ re atq; redire.vſq;ʒquo cõfirmatio in pena ſeu in gloꝛia ſubſequatur. Et intantũ quis ꝑ peccatũ moꝛtale moꝛ/ tuuset a q tta diuiſus. dicitur ſemmiuus: p eoꝙ an te coꝛpis moꝛtem aut mentis alienatõem liberum ar⸗ bitrium ſibi relinquitur.quo pꝑgrᷣam dei adiutus a pec cato quo tenebatur poſſit recedere. reaſſumere virtu/ ges.et ad deum quẽ deſeruerat.et a quo auerſus: poſſit coꝛde:et humiles ſpũ ſaluabit. Mon veniret ſecus niſi De viciis redire. diligere atq; adherere. recipere adoptõem filioꝑ dei: qui vt eſſent filij ptãtem a dño ꝑ ſidem acceperunt. Vlide igitur quante virtutis eſt liberum arbitrium:vt contra onna poſſibilia mala inferentia moꝛtẽ.ſibi ſemi⸗ uitam retineat: ſi per gẽam adiuuatur:ab aĩa illatam moꝛtẽ omnino repellat/Elidimus piculum:remediuʒ bꝛeuiter videamus. Elt ſemiuiuus ad totã red eat vi⸗ tam:voluntas ꝓpeia nõ ſufficit. Et virtus nõ eſt in eo: qui a deo auerſus eſt. Incipit eſſe cum vult redire.nã hoc velle vtiq; vna vixtus eſt. Yacebat iſte plagatus:in uiſibiliter iacet vulneratus peccatoꝛ. Vellet reſurgere nõ habet cui poꝛrigat manum:affectat ſibi mederi:ſed non eſt medicus virtutis in regione peccati. Non inue niuntur que conferũt ſanitati vbi factus eſt recefſus a eo:ergo quõ agitur cura. Non a te incipit:qui vulnera pateris. IAmmobilis es. diriguiſti vt lapis ex te: ſed ap pꝛopiauit tibi cuſtos hoim. cui tu appꝛopiare nõ pote⸗ ras. Recitat enĩ euangeliſta vtrunq; ꝓceſſum:periculi atq; remedij. Samaritanus aũt quidam iter faciens Vnit ſecus eum:et videns eum miſcoia motus eſt. et appꝛopians alligauit vulnera eius.infundens oleum vinum. Et ponens illum in iumentum ſuum duxit in ſtabulum.et curam eius egit. Samaritanus cuſtos eſt oĩm entium:qui abꝛahe dixit. Ero cuſtos tuus quo⸗ cunq; prexeris. Qui cuſtodit introitũ et exitum ntm. Si cuſtos:cur nõ pꝛeſeruauit aut cuſtodiuit a pꝑeccato. Cuſtodiſſet ſi nõ affuiſſes:neceſſario et vi non cuſtodit cum liberũ arbitrium dediſſet tunc inuanum. Sed cu⸗ ſtodit dñs om̃es diligentes ſe. Ecce venit cuſtos ad re⸗ quirendũ non cuſtoditũ. Quidam eſt ſingularis.Qui dam eſt qui deſcendit et in ꝑicula incidit:quidaʒ eſt qui venit:quidam et quidam. Quidam venit ad quendaʒ. Quidam videlicet innoĩabilis pꝛe multitudine inqui⸗ tatis et vilitatis. Quidã innominabilis pꝛe altitudine maieſtat is. Quidam iuſtus quidã iniquus.quidã to⸗ tus ſanus.quidam totus plagatus.quidam veſtitus gratia.quidam expoliatus.quidã vero et tota vita:qui⸗ dam ſemimoꝛtuus.quidã exiſtens deus.quidam homo luteus:quidam ſuꝑnus dñs.quidã malus ſeruus ſub ſtratus:quidam redemptoꝛ chꝛiſtus.quidã homo dam natus:quidam regens angelos. quidam latronibo da⸗/ tus:quidam nullo indigens.quidã egens natus. Sed que iſtoꝛum conuentio. Que conuentio lucis ad tene⸗ bꝛas.que conuentio chꝛiſti ad belial.Quare quidam tã altus.quidam tam imus inſimul conuenerũt. Hoc fe cit lvnitas alti:qð iniquitas nõ merebatur imi. Excel⸗ ſus dñs humilia et deiecta reſpicit.ſuſcitans de terra in iquitate in virtute inopem. et de ſtercoꝛe peccatoꝝ eri⸗ gens pauperẽ Clenit ergorefoꝛmatoꝛ imaginis ad ima ginem defoꝛmatam. Elenit ergo filius hoĩs querere et ſaluum facere qð perierat. Sed quõ venit faciẽs iter. Semp itinerat ſaluatoꝛ.ſemꝑ in peregrinatõibo eſt ꝑ ciuitates.ꝑ plateas et vicos.ꝑ vias et ſepes.per latibu⸗ la et patula graditur.vt inueniat qui eum inuenire nõ pñt. Sue bonitatis eſt ꝙ nos inuenit:mõ nt᷑e virtutis. SHed vbi inuenit peccatoꝛes. In terra deſerta a virtu⸗ te.in loco hoꝛroꝛis a pꝛedominante iniquitate:et vaſte ſolitudinis almale agendi libertate. Sed quo venit. LSecus eum. Juxta eſt dñs his qui tribulato ſunt 9 pꝛius eſſet ſpiritus cõtribulatus.Et ꝓpe eſt dñs inuo⸗ , — Torn cantibo eum in veritate. Non venit ſecus:niſi veraciter inuocatus. Et ꝓpe eſt timentes ſalutare ipius.Non ve nit ſecus.cui nõ eſt timoꝛ eius.Non aũt ocioſe venit ſe⸗ cus eum: ſed voluit videre eum. Sʒ ſi ſaluatoꝛ cogno ſcit fgmentũ ntm.ſcit etiam ꝙ puluis ſumus:quid eſt „ — — — — — — — — N — Et videns n. n omni loco oculi dñi ↄtemplantur bonos et malos.Con ſiderat eni ſaluatoꝛ multitudineʒ peccatox:et quanto affectu in ipſa dilapſi ſumus:conſi derat immanitatẽ ſceleris.et tꝑis diuturnitate:obſer⸗ uat ſcelerum nouitatẽ. adinuentões in malis. aſſuefa⸗ ctionem et occaſionẽ.fragilitatem et potentiã.ignoꝛan⸗ tiam et ſcientiam reſiſtendi:occulto intuetur intuitu. Oaliciam onerzuit cadendiet malox turpitudine annotauit ſi do onit rebellare peccatis:ſi placet eradicans manus. ſi vult allegari ne vltra ſit male pegre:ſi raſoꝛia.ſi ignes. ſi deciſiones putridoꝛũ.ſi emplaſtra. ſi cathaplaſmata. ſi omnia inſtrumenta. ſi omnẽ artis ſpualis medicine peritiam patienter ſuſciꝑe paratus eſt: et hoc eſt vidẽs eum. Mouit eni inſallibiliter ſaluatoꝛ oim deus diſpoſi tionem velle patientiã aptitudmis contritõem doloꝛẽ. ꝑnitentiã omniũ peccatoꝑ:et melius nouit ipᷣe occul⸗ ta nta qᷓ; nos mamifeſta noſtra.. Et miſericoꝛdia mo⸗ tus. Quare motus miſcoia: Quia miſericoꝛs eſt pꝛe ſtabilis ſupꝑ mala noſtra. et ꝓpitius ſit omnib- peccatis nt᷑is.ſanare volens omnes infirmitates ntas. Et miſe ricoꝛdie eius eſt ꝙnõ ſumus conſumpti:qꝛ nunqᷓ; deſi⸗ ciunt miſeratõnes eius. Et miſericoꝛdia dñi plena eſt terra:miſeratoꝛ et miſeꝛicoꝛs dominꝰ longanimis vere Quomodo miſeretur pater filioꝝ miſeretur dñs con⸗ uerſis ꝑeccatoꝛibo:qm ipſe cognouit qꝛ fecit mgmentũ fragilitatis nt̃e.Quõ miſcdðia motus. Semp eni mi⸗ ſericoꝛs eſt:de nouo ſibi miſericoꝛdia nõ accedit. Quõ ergo motus:Quia cum peccatoꝛ in aĩo ſuo ꝑ penitenti am eſt motus:apparet in miſcdia ꝑ indulgentiam mo⸗ tus magnus. Immutabilis enim eſt: et peta dicit. Ego deus et non mnt creatura tñ ſine mutatõe mutabilia ſemꝑ facit. Tlidens igitur ſuꝑnaturalis cu⸗ ratoꝛ malox iſta in mente plagati. nec em aliter acceſ⸗ ſiſſet:nõ dedignatus nature condite bonum ꝓpter in⸗ greſſum vicium:acceſſit ꝓpius vt etiã tangere dignare tur. Inuiſibilis enĩ eſt manus que peccaſoꝛis animaʒ tangit.lemt leniter manus vulnera tangens. Medici manus ſi tangit abſtergere vult:et medicine ſolamine conſolidat vulnus medici manus. Abſtergit deus ſua inuiſibili manu noſtroꝝ maloꝛuʒ feces. Conſolatur et ſit ꝓpit ius peccatis ntis.qꝛ ipe eſt dñs deus noſter.nec odire pᷣt quod ꝑ dilectõeʒ creauit. Remouere vult tur/ pitudinem ſupindutam in pulcritudine bona:repellere Vult viciũ a natura lvna.ſatagit alligare legibd moꝛib diſſolutũ.qui ſolutus a lege male ceſſit in peregre.ideo appꝛopians alligaint vuluera eius. Modus eſt loquen di. Ynalligabinia ſunt vulnera. pꝛiuatõnes ſunt cõiun ctoꝛum et oculoꝝ cecitas:ſed diuiſam carnem ſecatam in pꝑtes cõſtrinxit. Malefactoꝛ in ſeipᷣo diſcoꝛs factus eſt. In ſe vero diſcoꝛs: nemini virtute vnitur. Reuni⸗ tus eſt diuſus:et ſectus in ꝑtes recõpaginatus eſt. Al ligauit eum ne irerũ diſſo uatur.Alligauit nõ ſaſciolis et inſtitis a quib dñs iuſſit reſuſcitatũ lacarum ſolui: ſed diuinis legib et mandatis a quib ſolutus erat et agebatur in malũ:ſemꝑ pꝑgebat in pꝛeceps. De quib mandatis et ligatõe ꝓuerbiatoꝛ dicit. Cõſerua ſili mi. c. Infrunite incedens:picula queq; captabat.Et irre cinate incedentẽ. inuenerũt vndiq; mala. Alligauit eũ legibo amoꝛis ⁊ collatoꝝ bonoꝝ.quoꝝp immemoꝛ factus nõ rependerat vicem. Infundit oleum et vinũ. Oleũ leticia eſt. Pſalmiſta dicit. Vnxit te deus oleo leticie. Et vinũ letica eſt. Adem pſalmiſta dicit. Vinũ letifi⸗ cat coꝛ hoĩs.Ac ꝑhoc duplici leticia recõuerſus peccatoꝛ pfunditur: qꝛ eua ſit infernũ. et regni ſuꝑni accepit p⸗ miſſionẽ:aut peccatoꝑ euaſit tenebꝛas.et vidit iuſticie let. ſi ſaturatus eſt inferis.ſi penitet.ſi cet contra vicia lermonibus do. ſaluato. lumen. Oleum contemplatõem ſuꝑnoꝛuʒ. ſupernatat eniĩ omnibo liq uoꝛibus oleum:vinũ vero actoem rigi⸗ dam bonoꝝ moꝛũ dicit.quibo opoxtet inſiſtere peniten⸗ tem. Oleum mucdiam. vinũ iuſtici. his ſtipatus ince dit liberatus a malo. Oleum veritatis lume. fomentiu eſt luminis oleum.vinũ vero ſpũs ebriet atẽ atq; feruo rem.Erpedit in lumine ambulare.et nõ tepide aut ve⸗ recunde agere curatũ ꝗ manu ſuꝑna:cui nõ erat auxili⸗ unm ab humana. Et impoſuit ſlup umentuũ ſuum. Yp̃e aut eſt imnentũ et onerans. Pꝛedixerat de ipſo ſſalmi ſta. lt iumentũ factus ſum apud te. Et eſaias. Et do⸗ mi us poſuit in eo iniquitates oĩim nim. Duxit in ſta bulum. Alicui vult deus ſcienti dirigere ſubdituz fieri delinquentẽ. Et curam egit vt ſanaretur:vt poſimodũ diceret. Sana me dne et ſanalvꝛ:ſaluũ me fac ſaluns ero. qm ſalus mea tu es. Clides qni nil legitur dixiſſe aut feciſſe plagatus:ſed omnia ipo tacente cuſtos vim Capitulum. XI. Vnſocia ſimilitudine adhucalium male pe ſus ad patriam. GFamoſiſſima euangelij pa⸗ vla de filio adoleſcentioꝛi qui receſſit wꝛtio/ natus a patre:fratre remanẽte maioꝛe. Que qᷓ;uis po⸗ pulum iudaicũ et gentilẽ in allegoꝛia demonſtret. mo⸗ ralitatem quã de ſpũſſancti licentia intendimus nõ ex⸗ cludit. AVgitur hic vide ꝓceſſum alterius male peregre. Adoleſcentioꝛ filius voluit poꝛtioneʒ a pte et accepit. Congregauit illam. peregre ꝓfectus eſt in regionẽ lon⸗ ginquam:et ibi diſſipauit ſubſtantia ſuam viuendo lu⸗ xurioſe. Poſt conſumptõem paſſus eſt famẽ: et adheſit ciui cuidam regionis illius et miſſus eſt m villam ⁊ pa⸗ ſcebat poꝛcos.et cupiebat ſaturari de poꝛcoꝛuʒ ſiliquis nec dabantur ſibi. Non excuſat adoleſcentia:quẽ accu ſat ſcientia. Mõ excuſat tenera etas: cui libertas inſiſtit arbitrij. Non excuſat iunentus:cui pꝛeſto eſt electiua xv luntas. Non excuſat impubertas: qui ſe nouit ſecerni a patre. Non excuſat erroꝛ eum:qui nouit in partem ſece dere. Non excuſat leuitas animi eum qui nouit ꝓpꝛium a cõmuni. Non excuſat feruidus ſanguis:qui ſupioꝛem habere noluit atq; collegam. Nihil eſt q excuſet ꝓpꝛia poteſtate delectatũ:ſub paternis legibus viuere recu-⸗ ſantem. Nulla ercuſat ignoꝛantia qui nouit quod agit. nulla fragilitas qui ſibi ſuſficere credit. Spũaliter atq; moꝛaliter militant iſta que dicimus. Dixit adoleſcen⸗ tioꝛ patti. Da mihi poꝛtionẽ ſubſtantie que me contin⸗ git. YInuidet antiquus hoſtis adoleſcentie hoĩm.quã affectat maculare delictis. Mouit enĩ qð ſcribitur in ſer monibus ſanctis:ldoleſcens iuxta viam ſuã graditur et cum ſen uerit nõ recedet ab ea. Tenera eni etas cifo qualificabitur:ſed tarde recedit qualitas in iuuẽtute ſir mata. Noua veges retinet ſapoꝛẽ ⁊ odoꝛem quo pꝛimo fuerit imbuta.et teſta recens hoc idem facit. Olicatões inepte cauentur in his rebo que pꝛimo aptantur ad ali quid.nam difficile eſt in aliam relabi ptem. Vlirgulta a⸗ arbuſta dum tenera ſunt faciliter toꝛquentur in circu⸗ los.dſiccata vero ad rectitudinẽ nulla facultas.frange rentur enĩ anteq; redirent in pꝛiſtinũ ſtatum. Studiũ enĩ demonis eſt obſeruare hoĩes vſq;ʒquo capsces ſint pratõem honi et mali.et ſemp mititur trabere in ptem regni ſui.vt ſub armis iniquitatis aſſueſcãt.et fiant cõ tra iuſticiã ſtrennui bellatoꝛes. Angenefacta inuentus illecebꝛis carnis.vſq; ad humationẽ vicinam ardebit. An ſcolis dialbolicis equcatus doctrinã honeſtam appel ſabat inſaniam.Adoleſcẽs nutritus inter mammillas meritricis.abſinthiũ dint omnẽ virtutẽ. Placent deo vVirilia oꝑa.ideo ſathan eos auertit.cõtinet vna veges L 2 .„ Uiber octauus vinum clarum ⁊ feces. Qualificatus vicijs adoleſcens vinum clare iuuẽtutis ꝓpinauit demoni: o aute ſeni⸗ les reſeruauit et feces. Medolente et rubentem roſam poꝛtauit in manibo et olfecit ſedule:putentẽ vero appli cauit naribus chꝛiſti · DPꝛoptereg ſalomon dicit. Ab ado leſcentia tua add ſce ſapientiã fil mi: et vſq; ad canos inuenies eam. Sapientiã illam dixit que nouit place⸗ re oĩm regi regum: qua qui ab adoleſcetia factus diſci⸗ pulus. pudoꝛem dicit dediſcere. Ded videamus quid adoleſcentioꝛ iſte velit. Poꝛtionẽ ſubſtatie que eum cõ tingebat. QAuicquid deus creauit eſt patrimoniũ hoim non ppter ſe ſed ꝓpter nos cuncta creauit: omnniaq; po⸗ ſuit in cõmuni. celum ſtellas luce ignem gerem aquã terram eoꝛũq; effectus. Hoc ſolum dedit hoibus ꝓpꝛiũ pſonam et liberum arbitriũ: vt nullus eſſet eſſentiali⸗ ter pona alterius. aut vellet p woluntate alicuius alte/ rius:ſi ſe accõmodare poſſet in oꝛdine obſequẽdi.vt no uerit competere de lege nature Ceteras aut rerum qua rumlibet ꝓpꝛias qualitates omnib voluit eſſe commu nes. vt qð eſt oim non fieret ſingulox: ſed tm̃ quod eſt omniu. ſingulariter ꝑticiparent ſinguli: quantũ conce⸗ pit oꝛdo iuſticie atq; nature. Quid eſt ꝙ homo petit in diuino patrimonio poꝛtionẽ:quod nouit eſſe comune. Alte ſe iudicat dignum:quia communi elicit ꝓpeium. Nolebat iſte ſu pioꝛem.nam diſponebat receſſum a pa⸗ tre. nolebat collegam. diuoꝛtiũ querebat a fratre. Elide igitur male agentis initium: qui nõ vult viuere ſub le⸗ ge creatoꝛis. Collegam nõ patitur in vita. conſoꝛtẽ ren nuit in natura: vult poꝛtione qui cum deo chꝛiſto ſan ctis nõ vult vitam habere cõmunem Sed que eſt iſia poꝛtio. Sibi viuere. ſibi cõplacere:ſibi eſſe omne quod eſt. in bonis dñi habere nullũ ſupioꝛem aut equale: ſua lege omnia oꝛdinare.omnibꝰ vti que de cõmuni erario ac patrimonio dñi acciꝑe pᷣt in ꝑtem:vt etiaz ſemeihßm — in hanc computet poꝛtionẽ Sed nõ erat iſia vtilis poꝛ tio eius:ſed quam dicebat dauid. Poꝛtio mea dñe diri cuſtodire legem tuã. Iſta debet eſſe oim poꝛtio:lege al⸗ tiſſimi cuſtodire. Debet eſſe poꝛtio pꝛoiectoꝛũ hoĩim in hanc vmbꝛaticã vitam:in eternã ingredi nõ poꝛtiona⸗ cam. Moc dicebat dauid. Poꝛtio mea dñe ſit in terra viuentium. vbi ſic viuitur ꝙ nullus moꝛitur:nõ in hac vita vbi nullus ita naſcitur ꝙ nõ moꝛiatur. Cognoſce/⸗ bat dauid omnium dñũm omniby poſſe fieri partez. Eſt eni deus omnia in ommibo. et totũ in cõmuni. et pars in ſpeciali.ſcõᷣm exigentiam merioꝝ in ſingulis. Pꝛo⸗ pterea dicebat. Oñs ps hereditatiſ mee. Et albi. Pars mea deus ineternũ. Et hieremyas. Pars mea dñs: di xit aia mea. Deuius eni eſt qui dñm non pt habere pᷣar tem:ꝙ in hac vita ppꝛiam vult poꝛtionẽ. Begd qm̃ cul⸗ pa penam habet annexam:vide ptem illoꝛum qui pꝛo⸗ pꝛiam volunt poꝛtionẽ. Inquit dauid. YAgnis ſulphur ſpiritus pcellarum pars calicis eoꝛum. Yob etiã dicit Oaleclicta ſit pars eius in terra.Caret om̃ino de cha⸗ ritate qui poꝛtionem querit. Ipſa enĩ charitas non cõ/ mune in ꝓpꝛiuʒ:ſed ꝓpꝛium cõmune deducit. Et dauid dicit de viro iuſto. ꝙ diſperſit dedit pauxeribo: nõ co⸗ gauit fibi vt pꝛopꝛietarius/Et accepit adoleſcens deui us petitam poꝛtionẽ. Dedit enĩ deus hominibo arbitrij libertatem Nõ cogebatur a patre petere aut accipe poꝛti onem.ſq; ꝗ viuimus.ꝙ ſumus:ꝙ intelligimus.p ſapi mus:ꝙ ſentimus.ꝙ moue mur aio affectu et coꝛpe.ꝙ extra nos ꝓpter nos accepimus.qꝙ in nta ptãte liberta⸗ te regulatõe viueremus.ſed cum deo ſubditi deo. adiu ti a deo.regulati a deo viueremus. Congregauit illam ceuius adoleſcens. Congregat ſemetipm ſibi peccatoꝛ: gt omia extra ſe fibi coaceruat in damnũ et ſe et ſua ſe⸗ De viciis cernit ab alijs. Congregauit om̃ia: vt foꝛtio⸗ eſſz ad ma lum. Erpientia docet: ꝙ aggregata foꝛtioꝛa ſint ex alter utris. Ault nempe pꝛonus ad malum vt omnia reſpõ deant ad votum: et cum vocat eas aſſumus ecce dicant depꝛauate hoim mentes:et queſitum placitum vult ꝙ aſſiſtat ad votum. Et peregre ꝓpfectus eſt. Ecce ha⸗ bes alium male pegre. Ille receſſit aeruſalem: iſte di⸗/ ſceſſit a patre. ille iericv. iſte regione longinqu. Sed dimittamus male ꝑegre concentũ: moꝛes repꝛolos vi⸗/ deamus. Male pegre vadit in peregre. Semper eſt in peregre qui receſſit a deo.et cum ſanctis habet diuoꝛti⸗ um. cum quibo noſtra debet eſſe ciuilitas: atq; cum deo debemus eſſe domeſtici · Scom ntᷣam hanc ſententiaʒ apls epheſios alloquitur dicens.Mõ eſtis hoſpites ⁊ ad uene: ſed eſtis ciues ſanctoꝝ et domeſtici dei. Ad eſſe et ad fieri verba iſta ſe habent. Ad eſſe ꝑ fidem. ad fieri ꝑ moꝛes vt nõ male pegre ſimus: ſed per debitos moꝛes ciues ſanctox et domeſtici dei vmaneamus. Sed quo peregrinatus eſt.. Yn regionem longinquam. Ecce ſi woluiſſet potuiſſet pꝛope manere aĩo et moꝛibus.et p pꝛia poteſtate ſegregatus a do. Megio aũt longinqua nõ ſtadijs nõ dietis nõ interuallis non interiecto mari nõ interpoſitis montibus aut planicijs eſt: ſj regio eſt vmbꝛe moꝛtis.regio egeſtatis.regio diſſimilitudinis. Non querantur localia ſpacia pꝛo regione longinqua. Dicit enĩ ſcriptura.Celum ⁊ terram ego impleo. Nec inter tonos et malos ꝓ ſecretione ſtandum eſt ſpacijs. Ecce in vna ciuitate iudeus et chꝛiſtianus. ſidelis ⁊ pa ganus. in vna domo bonus et iniquus eſt. in vna men⸗ fa. in vna camera.imo ſepe contingit in vno lecto. Sʒ diſſimilitudo religionis fecit longinquitatẽ regionis: diſſimilitudo legum. diſſimilitudo cultus.diſſinnlitu⸗ do moꝛum atq; vicioꝝ. DSiſſimilitudo vero iſta non ex coloꝛibus eſt. nec ex his que oculis ſubiacentnon exſo nis.non ex odoꝛibo.non ex ſapoꝛibus. non ex tangibili⸗ bus.non ex quantis. aut cõmuniter accidentibo.ſed in uiſibilis eſt: verũtamen viſibiles actus habens diſſimi les.put a diſſ milibus affectibus aut intellectibus ipſi pꝛocedunt. Statuamus igitur duas inuiſibiles regio⸗ nes. vnam bonam alterã malam diſſimilitudinẽ omnẽ babentes:et duos hoĩes in actus omino diſſimiles exe untes:ſed intm ſimiles inquantũ regina tenebꝛoſa hy⸗ pocriſis ingrederetur in alteram regionez. HMHabet enĩ iſta in ſimilitudinẽ onoꝛũ adducere actus ſuos:abin/ tus iniquitate regnante. VUna eſt regio virtutis altera vicij: vna pacis altera diſcoꝛdie.vna lucis altera tene⸗ bꝛarum. vna ſub diuimis legibo viuit altera in pꝛopꝛijs directionibo regnat. Vna pꝛoximũ diligit vt ſeipᷣm: al⸗ tera contempto pꝛoximo ſolum diligit ſeipm. Elna pre fert cõmunia ꝓpꝛijs:altera pꝛopꝛia cõmunib anteponit Vna vacat laudibus dei: altera delectatõnibo mundi: EVna in ſuis interioꝛibo habet gaudiũ:altera ſemp que rit ab extra ſolatium. Ena tpaliter gemit ne ineternuʒ lugeat:altera tpaliter plaudit vt ineternũ plãgat. Vẽna in abſtinentia degit: altera ventri ſeruit. Et vt pſtringa vna omnibo virtutibus ſtudet. altera vicijs omnibꝰ ſe cõmendat.ad quam male peregre ſeceſſit in ꝑegre.Lon ginqua eſt iſta regio a regione virtu ſ: qe hic diabolus ihi vero regnar altiſſunus⸗ de recedentib ab oim cõditoꝛe dauid dicit. A leg aũt tua longe facti ſunt. vt non tuis ſed ſuis legibus viuerent. Ded attende paui liſper. Longe a peccatoꝛib⸗ ſalus. Quare. Quia iuſtiſi/ cationes tuas nõ exquiſierũt. Sitiunt in terra longin qua:in quã abierunt. Iterum ſcriptura dicit. Domine omnes qui elongant ſe a te peribunt. Quare. Quia p⸗ didiſti omnes quiſoꝛnicãturabs te. Clide altiſſimi de ☛. — — = = Noſtri iuſtiſſimam retributionem:vt qui longe receſſit a deo. longe ſit a ſalute:qꝛ in eo ſolũůmodo ſalus.Et me rito pereunt qui eiongantura vita:quia qui noluit bñ⸗ dictionem elongabitur a deo. Mon vult benedictioneʒ filioꝝ qui recedit a patre. Nec benedictõem oĩm humi lium aĩarum atq; dextralium.qui ad vicioꝝ ſiniſtraʒ cũ hedis laſciuis acceſſit:ſed induit malecictõem ſicut ve ſtimentũ. Sed o male peregre ſili quare receſſiſti a pa tre.O anima depꝛauata:quare te elongaſti a deo.Audi te dñi diſceptatòem ꝑ hieremvã cum ꝓplo ſuo. Hec di⸗ cit dñs. Quid inuenerũt patres vti in me iniquitatis: qꝛ elongauerũt a me et ambulauerunt poſt vanitatem et vani facti ſunt. Agitur quid iniquitatis habet altiſſi⸗ mus cum nemo ſit wvnus niſi ſolus deus.Eſt ne ipe in uidus.MNeq; equalem neq; ſupioꝛem habet:ad quos ſo⸗ let eſſe inuidia. Eſt ne ſuꝑbus. Omnibo dñatur:volen tibus et nolentibus. Et ipe creauit quibo dñaretur.nõ ad ſui magnificentiã ſed ad nr̃am futuraʒ gloꝛiam. Eſt ne auarus aut parcus.Omnia poſſidet:et nihil ſibi mi nuitur cum largitur. Eſt ne iracundus. Mulle paſſio⸗ nes deitatem attingunt. Eſt ne maculatus. Incoꝛpo/⸗ reus eſt et intõtammabilis. Dicent foꝛte. Punit fla⸗ gellat. Et hoc vt nõ diſcedas ab eo.aut ſi receſſiſti rede⸗ as ad eum. ſine quo nunq; et nuſq; tibi bene: ſemper et vbiq; tibi male ſuccedit.Quare te longe feciſtia vo.qᷓ re ãbulas poſt vanitatẽ vt vanus efficereris.Elacuũ eſt quod vanum eſt:lacuus eſt qui nõ ſatiatur aut reple⸗ tur pacifice niſi deo. Diſſipauit ſubſtantiã ſuaʒ: Oe⸗ rito conquerebatur dauid. pus faciendi dñe:diſſipa⸗ uerunt iniqui legem tuã. Modus eſt loquendi.Lex dei diſſipari non pᷣt:ſed cum ꝑ iniqua opa ei reſiſtitur:non lex ſed moꝛes quos pꝛecipit diſſipantur. Sed que ma⸗ ioꝛ eſt iniquitas qᷓ; cum lex que debet fieri diſtipatur. Adoleſcens erat iſte:adoleſcens et tu. Yꝑus adoleſcen tie:tꝑus eſt faciendi. Diſſipauit iſte omnẽ ſubſtantiaʒ ſuam. diſſipas tu dñi bona. O vtinam vox mea in auri⸗ bus omniũ iuuenum reſonaret.non mea tm̃ ſed dauid et intellectu et affectu ꝑciperent.qñi tpus eoꝑ tempus eſt faciendi:in quo ipᷣi diſſipant legẽ dei. Enutriti in de litijs philocapti vmbꝛoſis atq; limoſis amoꝛibus ine⸗ bꝛietati vino luxurie omnẽ in ſuis coꝛꝑibus turpitudi⸗ nem erxercentes:intendẽtes ſuauitatibo guloſitati ope⸗/ ram dantes.infruniti.omni vanitati ſubijcientes coꝛ/⸗ poꝛa chꝛiſtiana:membꝛa redempta chꝛiſti ſanguine ab lecta verecundie lege.vt ille dicatur pꝛobioꝛ qui auda⸗ cioꝛ fuerit ad malum. et ille maioꝛi laude funeſta ſe ſub leuat.quo in plura mala dilapſus:aut quo minus defu it potentia ꝑagendi.Sed tpus eſt fugiendi: quo te mũ dus amenus inſequitur. ꝑus eſt reſiſtẽdi:quo te ma la occupare concertant.empus eſt abſtinendi:quo in te furibũdus eſt ſanguis. Cempus eſt diſcipline: cum virilitas coꝛpis in libidinem ſpumat. Tpus eſt caute⸗ le cum te illicit moꝛbida caro. cũ tibi arridet venuſtus aſpectus:cum petulans oculus nutibus tecum ludit. Tpus eſt pꝛudentie cũ pꝛudentiſſimus inimicus atq; inuiſi bilis tendicula parat. abſcondit in omnibus pedi cam:et infra tui coꝛꝑis domum.occultam habet decipu lam. Tempus eſt temperãtie:cum te placita multa que runt.Tempus eſt foꝛtitudinis:cum nõ ceſſat congreſ⸗ ſus. Tempus eſt iuſticie:cum ſeruire potes amato.Tẽ pus eſt doctrine:cum diſcere ſane vales.Tpꝑus eſt oꝛan di cum lingua nõ errat:cum genua flectere atq; virili⸗ ter erigere potes. pus eſt agendi:cum aſſiſtit potẽtia clara.Hec omnia ſenectutẽ effugiunt:vt cronica expe⸗ rientia monſtrat. Eoꝝ tꝑus eſt quieſcendi:conſulendi gtq; meditandi. Confecta ſenio membꝛa foꝛtitudo re⸗ ct contra vicia ſermonibus do. ſaluato. linquit:pallentem aſpectũ rubicundus aſpectus nõ ap petit. In rugata facie ꝓtenſa non delectatur. Caput ca num capilli flaui deuitant. Cleteranos militando phi⸗ bet impialis maieſtas. Pꝛinceps huius mundi diabo⸗ lus nõ nimis curat ſenes quos ſcit contra deum in ſuis caſtris diu militare non poſſe.nec ſcit foꝛtia eſſe mem⸗ bꝛa que poſſet plene in arma iniquitatis cõuertere.Mõ tñ intermittit hoſtis antiquus.quin ſenes quos pᷣt te⸗ neat auaricia ligatos:aut obſtinatos mẽte ꝓ moꝛibus in quibus in iuuentute habuit ſtrennuos bellato:es. Vgitur o iuuenes tꝑus veſtrum tempus eſt faciendi. Non ergo pꝛauis moꝛibus diſſipetis legem dei.quia in cuius coꝛde lex di eſt.non ſupplantabũtur ineternum greſſus eius. Sed quõ viſſipauit ſubſtantiã ſuam. Elt frater eius impꝛoperat:l cum meretricibo viuendo lu⸗ xurioſe. Ad F'am multotiens ſicmn rebus tꝑalibus agi tur:et ſi allegoꝛice iſta tractaxẽ alius eſſet ſenſus. Sed que ſunt iſie meretrices cum quibus ſe homo contami nat:et membꝛa chꝛiſti facit membꝛa meretricis. Si de carnali coniunctõe agitur coꝛpoꝝ:notus eſt ſermo Sʒ alie meretrices ſunt que mercedẽ accipiunt.nam a me rendo ſic appellate ſunt: que omnẽ ntam ſubſtantiam a deo nobis datam exhauriunt:et de noſtis marſubijs numos extrabunt. quos accepimus ad poragendum iter in celum. SBed alius male peregre incidit in latrones. iſte in meretrices.que ſunt ſecundum ſubti⸗ lioꝛem ſententiam.ſcientie ſeculares.ſcientie philoſo⸗ phice:que ipaꝝ amenitate mulcentes aim multos de⸗ uiare fecerunt a tramite veritaris.et inter mammillas ſylogiſtice foꝛme naturalis doctrine que videntur lac inare dulcedinis retinuerunt multos ſuis ↄſtrictos amplexibus.vt diuina miſteria in oꝑe creatõis atq; no ſtre redemptõnis acta nõ crederent. aut de ipis minus qᷓ; deuote ſentirent:Et non ſolum extra chꝛiſtianã reli⸗ gionem.ſed in ipa plures mathematici ſunt reꝑti qui rationalem creaturam arbitrio liberam pꝛopter quam facta ſunt aſtra.voluerunt aſtroꝛum legibus neceſſario mancipare.vt hoĩm varietas et moꝛuʒ diuerſitas que diuine ꝓuidentie nobis incognita lege ꝑagitur.ac etiaʒ liberi arbitrij voluntate ꝑficitur neceſſario ſit er aſtris et ſub fatalibus regulis d cunt omnia fieri.nihil diui⸗ ne voluntati reſeruantes atq; hoĩm libere rõni. Sunt meretrices hreſiace ſententie que tanta illectione pol⸗ lere videntur. vt ab ea veritate auertant aim que ratio nibus redditis nõ ꝑcipitur. Sunt meretrices hominũ blandimenta.et mundi oblectãmenta triſtia ſuauia pᷣ⸗ ſtant. Et velut iudas oſculo tradidit chꝛiſtum. ſic mun dus ſuo ſuauio demonib tradidit chꝛiſtianũ.intantuʒ dicens.quemcũq; ſuauiauero ipe eſt veſter. tenete eũ. Et meretrix magna ipſa ſenſualitas.cum qua fere foꝛ⸗ nicantur carentes aut dignitate fulgentes. Sed vi⸗ de quid ſcriptura ſacra contra huiuſcemodi meretrice⸗ os actus diſſertiat. Pꝛohibebatur in veteri teſtamẽto ne aliquis ſacerdos duceret ſcoꝛtum in vxoꝛem:et ſum mus ſacerdos ſimiliter phibebatur. ſed virginẽ de po⸗ pulo ſuo. Chꝛiſtianus ſum in fide loquoꝛ. a ſpũſancto accepta licentia.qui docet omnem veritatẽ litteralem. allegoꝛicam et moꝛalem.dico neq; ſummum pontiſicẽ neq; ceteros debere dare operam philoſophie aut artib⸗ Neminem ex eis vidi aut audiui aliqñ ad fidem conuer ſum.Eccleſiam dei non vidi ex hoc in aliquo tutam. et quo magis ꝑ rationes naturales ſe vellet tueri aut quz piam ꝓuocare ad fidem eo amplius minueretur ſidei foꝛtitudo.Legi hiſtoꝛias ab iniciante chꝛiſto eccleſiam quot et quot legere potui.legi conſilioꝝ acta.et legi ad/ eſſe phos.legi paſſiones certatoꝝ et certantiũ pꝛo fide L 3 rr- Libet octaus Dex in toꝛmentis. penis exilijs per ſanguinem et moꝛtem⸗ et non repperi repugnaſſe aduerſarios philoſophicas rationes:non comperi adduxiſſe aliquem ad fidem per vlogiſmos et queſtiones. Legi diſputates doctoꝛes co feſſoꝛes.cenobitas.anachoꝛitas.et nihil in eis pꝛo eis et pꝛo alijs vtile repitur ꝑ inanem philolophiaʒ. Imo quotquot iſta ſcientia fuerint imbuti:chꝛiſtiamitatis ti⸗ tulum cognoſcentes. Abellum huic meretrici vedere re/ pudij.accipientes vroꝛem virginem & wio ſancto dei. ſq; ſidelem ſcientiam non coꝛruptaz ſophumatibo atq; garrulitatibo oyaleticoꝝ: non aſtralibo decretis infecta⸗ non contentionbus ſeruientem. de creatöõne mundt de potentia dei. ſapientia dei. e wonitate del. de ꝓuiden⸗ tia dei. etiã vſq; ad minima ntra. cõtra eos phos qui in⸗ tellectum dicunt diuinum vileſcere.ſi hec minima pꝛo uideret: ſed omnia humiliter adoꝛantem et venerantẽ opulus eni dei plus eſt virtutum: & quo accipieda eſt ſacerdoti vroꝛ. Sed meretrix ierichontina ſecemt in Im vei. et facta eſt vxoꝛ vnius pꝛincipis tribunalis.ſj non iam meretrix ſcientia illa. ſed tota coaptata virtuti. tota cõuerla in ꝓpłm virtuoſum: vt etiã nilios generet in ſpũali genealogia ſaluatoꝛis.ne ꝓ tanto dicimus le/ gitimo chꝛiſtiano debere dare operam huiuicemodi ſci entijs.ſi non dedit.gentilium eni ſunt nõ chꝛutianoꝝ. ſed ſi ſciuit ad ſanctitatẽ et virtutem conuertere ſi qua nouit. Foꝛte in his que dicturus aduenio: aut ad tur⸗ bationem aut in admiratõem legentem inducam. Ju/ uenis fui aliquali dotatus ingenionntendebam his ſci⸗ . entijs ſicut coetanei mei. credens ex his placere altiſſi mo:atq; ſic debere pfecta vita peragi. cum vero omnes collegas meos viderem in hanc tenebꝛoſam voꝛagineʒ pꝛoſilire:accidit quodam diein meis teneris annis me ſerentem omnes fere libꝛos naturales ſub clamide. vt ſumma diligentia repeterem que audieram a doctoꝛe: et cum interrogaret me qui creditus ab ommbus ſan⸗ cte vite dicẽs.quid eſt hoc quod defers frater. libꝛos na turales me ferre reſpondi. At ile. Mõ e hec via tuta. ne q; wocatio tua: nec veropꝝ chꝛiſtianox intendere natu⸗ re ſed gratie. VUerbis quoq; completis tanta celeritate mutatum eſt coꝛ meum. vt ſi voluiſſem non potuiſſem apire codices naturales. nec etiq ex iuſſu aliquid er eis memoꝛie cõmendare. atq; quod magis miranduʒ erat poꝛta intelligentie claudebatur: diſponente deo ad theo logica me conuerti.illis omnino dimiſſis in quioo fru⸗ ſtra ſudaueram atq; diſpoſueram deſudare: et aliqua lu ce veritatis pfuſus puro et claro ammo inteilen mere⸗ trices eſſe inuiſibilis animi omnes iſtas ſcientias aiam indeuotam et volantem ꝑ aera cõſtituentes.et denegã tes ſuis ꝑpitis viã hũilitatis in fide atq; in moꝛibo ſepe. Vlidi etiã ſecreto mentis intuitu in eis recuruatũ om nino etiã inuite oꝛare volentẽ.et quod hoerendũ eſt gra tie initium deſñiciebat in natura: et geometrixabat coꝛ⸗/ poꝛũ quantitatẽ qui ſibi viuit immenſuratus. Et aſtra et ipoꝝ oꝛbes et oꝛbiculos et reuolutõnem reuoluebat in aĩo. dum ſe ſponderet altiſſimo ſupplicare. Nemineʒ audiui nec vidi deuote atq; hu militer intendentem ad euangelij veritatem talibus meretricibꝰ ſedule impli⸗ catum:miſi repudio mancipauerit.Pꝛoculdubio plerũ cq; a deo faciunt animaʒ foꝛnicari. Oed dicit ſcriptura. Perdidiſti om̃es qui foꝛnicantur abs te c.· Harbarus ſum omnibus qui hoꝝ que dicuntur intrinſecam expe/ rientiam nõ viderunt.et appelloꝛ fatuus a talibus ſci/ entijs faſcinatis · ſed veritatem nouit altiſſ mus.et ipſi videbunt eum cum dure fuerint eracti ꝙ talibus vani⸗/ tatibus ſe dederũt. Incõpꝛeſenſibilis niſi ꝑ fidem eſt veritas: que liberat nos ab omni maligno Zurbabun⸗ tur a facie intima veritatis que non explicatur lingua,. nec videtur oculo naturali.qui hec audierint: ſed aufe⸗ retur ab eis ſpũs intelligentie ipſoꝝ.et deficient coꝛam ipſa et conuertentur in puluerem terrenoꝝ rapiendum a vento vanitatis: vt ventus tempeſtatis et turbinis ventilet ineternum. Inſurgent vultu pꝛocaci melius eſt ſic intendereqᷓ; vagari:tali alligari ſiudio qᷓ; epe pꝛo dire in publicum et a venuſtis aſpectibus illici:et a va⸗ rijs delectationibo capi.Audacter affirmẽ nihil eſſe bo⸗ num compꝑatõne peioꝛis.imo ſtrictius dixerim: nibiẽ bonum quod comꝑpatur bonitate carenti. Comparatio eni bomtatis in vtraq; parte aſſerit lbonitatem. Neſcul⸗ po in meipſum foꝛte ꝙ verba hec aloꝝ verbis retunde⸗ rentur.et validioꝛes rõnes his rationib redderentur. Quin ni.ælmplius aũt.Et ꝙſcriptura recõpingitur a ſcriptura.valeat vtiq; quod ꝓfertur. Sed o vtinam in uenirem aut inuemiſſem mecum catholice contenden/ tem ex ſcripto firmato.non variabili aut nugaci verbo quod aut ꝑ rationes fidei cogerem negare fidem.aut re mouerem ab artibo et philoſophis verbuloſis. Vt aũt contra has meretrices quadam appellatõne concludã. pfectioms quoſuibet ꝓfeſſoꝛes. puaricatoꝛes relaxatos impuros aſſero.ſi cum his meretricibus affectu et in⸗ tellectu atq; iugi ſtudio contubernant. nec pꝛofeſſioni opera ꝑfectioms adijciant. Plus aũt in talibus damno ſa expientia:qᷓ; mea querimonia clamat. Opoꝛtet om̃i⸗ no pfectioni lectiõms et oꝛõnis intendere eum qui ꝑer fectionem ꝓmiſit.et alijs quibuſcũq; poterit ipᷣam fir⸗ mare opibus iuſtis atq; ꝑfectis. Qui autẽ dixerunt et Vlcunt veram theologiam nõ poſſe conſcendere mſi per iſtam ſcientiam: ſimiles facti ſunt edificatoꝛiba turris babel:qui ꝑ altitudinẽ turꝛis credebant in ſuperna con ſcendere. De meretrice aũt heretice pꝛauitatis que multos in foꝛnicationẽ auerſionis adduxit:puerbiatoꝛ dicit. Fauus diſtillans labia meretricis: nitidius oleo guttur eius. Nouiſſima autẽ illius amara quaſi abſin⸗ thiũ.et lingua acuta quaſi gladius biceps Pedes eius deſcendunt in moꝛtem: et ad inferos greſſus eius pe⸗ netrant · Per ſemitã vite nõ ambulant:vagi ſunt greſ⸗ ſus eius et inueſtigabiles. DOulcia ſunt ſereticoꝛũ ver⸗ ba:welut fauus melligenus. Nam ſi dulcis non eſſent non audirentur:neq; traijcerentur in anime intrinſecũ guſtum. Oerito hereticus meretrix appellatur. quia il⸗ la ad iludendum omnes tranſeuntes inuitat.xet ſterili ter ommibus abuſiue coꝛpus exponit. et labijs ſuauian do demulcet quẽ accipit ad vlnas:Eic et heretici om̃es quos pñt ad ſe conantur attrahere omnem coꝛpis exi ſtentiam. attracti pꝛeſtant ad vſum. vt ea ſterilitate lo⸗ quendi qua dcepti ipi cipiant:quoꝝ labia totam quã ſe credunt habere dulcedinẽ non effundunt ſed diſtil/⸗ lant:vt auidius audigntur et accendant ad doctrinã in⸗ tenſius auditoꝛem. Stillas erogant:ſed copioſam aſſe runt reſeruare dulcedinẽ.quaſi apud eos maneat mul/ titudo doctrine. Guttur ipſoꝝ oleo nitidius dicitur: qꝛ omnis puritas leticie nitiditas luminoſe ſcietie opus miſericoꝛdie humilitatis ꝓfunde in eoꝛum doctrina vxi detur plenum conſiſtere que p olium deſignantur. qo diligenter inſpicienti ſcripturas patet. Nouiſſima vero perereticoꝛum amara ſunt:quia nihil amarius q; ex fal⸗ ſis doctrinis relinquere dñm ieſum chꝛiſtum. Acuta ipſor lingua vt gladius biceps:quia coꝛpus et animas affectum et intellectum tranſuerberat. Omnis autem ipſop itineratio atq; adherentiũ a via vite declinat: feſti natq; in moꝛtem culpe piterq; et pene. Et tanta loquen diet viuendi varietate vagantur. vt compꝛehendi non poſſint. inueſtigari nequeut bifoxcate loquutur ſemn/ i 1 Aerba pnunciant diuerſes intellectus imponunt:vnde decepti decipiunt. Weretrices amenas ſqʒ mundi ob lectamenta et ſenſualitatem deſcripſit ſalomon dicens De feneſtra mea ꝑ cancellos pꝛoſperi et vidi paruuluʒ vecoꝛdem iuuenem: quitranſit ꝑ plateas iuxta angulũ et ꝓpe viam domus illius graditur. In obſcuro adue⸗ ſperaſcente die in noctis tenebꝛis et caligine:ecce muli er occurrit illi oꝛnatu meretricio pꝛeparata ad capiẽdas animas.garrula. vaga.quietis impatiens. nec valens in domo conſiſtere pedibus ſuis:nunc foꝛis nũc in pla⸗ teis.nunc iuxta angulos inſidians:appꝛehenſumq; de⸗ oſculatur iuuenem.et pꝛocaci vultu blanditur dicens. Elictimas ꝓ ſalute debui.hodie reddidi vota mea. Id⸗ circo egreſſa ſum in occurſum tuũ:deſiderans te vide⸗ re et reperi. Intexui in funibus lectuʒ meum: ſtraui tapetibus pictis ex egipto:aſperſi cubile meum mirra ⁊ aloe et cxnamomo. Eleni inebꝛiemur vberibo. et frua⸗ mur cupitis amplexibus.donec illuceſcat dies:MNõ enĩ eſt vir in domo ſua:abijt via longiſſima.ſacculum pecu nie ſecum tulit:in die plenilunij reuerſurus eſt in do⸗ mum ſuam. Irretiuit eum ſermonibo multis: et blan⸗ dicijs labioꝛum ꝓtrarxit illum. Statim eam ſequitur quaſi bos ad victimam ductus et quaſi agnus laſciui⸗ inens et ignoꝛans.et neſcit ꝙ ad vincula ſtultus traha tur donec tranſfigat ſagitta iecur eius velut ſi auis feſti net ad laqueum.et neſcit ꝙ de periculo anime illius agi tur. Que omnia qᷓ;uis actu ſepe faciat meretrix mpu⸗ dica:tũ magna foꝛnicationũ mater:carnis noſtre mate ria viſibilibus atq; ſenſibilibo intenta eſt.infrumita me retrix et mulier inuerecunda:que ad ſuum oꝛnatũ om⸗ nia diſponit mundi oblectamenta ſuſcepit:ꝓpe cuius domum infinita hoĩm graditur multitudo. ſed ille cni ſuo merito iratus eſt dñs incidet in eam. Mabʒ iſta me retrix domum.habet viam.habet plateas.habet angu⸗ los.habet garrulitatẽ.habet unpatientiã.habet oſcula. habet vultum ꝓcacem.habet victimas.habet lectum intextum funibo.habet egiptiaca tapetia. habet cubile ſecretum.habet aſperſiones aloeticas.mirrantinas et D cxnamomicas.habet vbera.habet amplexus.habet di⸗ uitem virum.habet blandicias labioꝛũ. Somus eius eſt ipſa creata natura in regulis oꝛiginalis iuſticie oꝛdi nata.que natura paſcitur modicis.contentatur et pau⸗ cis.nec ſcõm iuſticiam poſitam in ſuꝑflua querit egreſ⸗ ſum. In qua non valet con ſiſtere meretrix ſq; ſenſuali tas impudica. Egreditur foꝛas terminos rõnis atq; iu ſte neceſſitatis.et in mundi plateis ſcʒ in latitudinibus ponit inſidias. nunc iuxta diuerticula anguloꝝ decepti onis laqueos parat. In plateis decipit:cum multitudi nem delectabilium pandit. In angulis decipit:cum ꝑ obliquitatẽ occulcam et ſingularem turpitudinẽ ratio⸗ nem inſicit. Elia eius eſt que ſibi videtur iuſia ꝓ eo ꝙ ꝑ eam plurimi ſic incedunt:et multitudine male viue⸗ tium quaſi ꝑ quandam viam publicam decipit:ac ſe iu ſte feciſſe tuetur. Garrula eſt ſi non habet quod querit et garrulitate verboꝝ tendit in placita:vt garriendo ꝑ⸗ cipiat quod ſilendo nõ poſſet. Impatiens eſt iſta me⸗ retrix inhoneſta:quouſq; obtineat quod concupiuit. Et ſempꝑ per impatientiã diuerberat ſe ſinon ꝑcipit placi⸗ tas ſuis ſenſibus qualitates.et quietis ſemꝑ in animo cum ꝑ rationem ſe regere volunt efficitur impatiẽs.et bella variarum appetitionum inducit.que ſi multos ex toto nõ deiſcit ſine quiete viuere facit.vt etiã ſapiẽtes et ſenes et vniuerſos vſq; ad moꝛtẽ ipᷣa ſollicitet.Quẽ vero circa ſe depꝛehenderit ambulantẽ et intendenteʒ in his que ſunt de funeſtis iuribus eius.velut iuueneʒ carentem coꝛdis pꝛudentia.qui ſcõm ſalomonis man⸗ et contra vicia ſermonibus do. ſalugto. datum coꝛ non omni cuſtodia cuſtodiuit. dulciter male ſuauiat:et quadam ꝑnicioſa vultus audacitate decpiẽ⸗ do blanditur.ac ſi eum magnis votis et deſiderijs que⸗ ſiuiſſet:et ſtatim de lecto male quietis ꝓnunciat. a⸗ ne ad eternam damnatõem quieſcit:qui requieſcit coꝛ⸗ de et animo in lecto letifero terrenoꝝ atq; carnaliũ vo⸗ luptatum. Sed intextus eſt funibus lectus.quia pec⸗ catoꝛum ſuoꝛum funibus vnuſquiſq; conſtringitur. et intextus eſt funibus lectus.quia nulla ſenſibilis et car nalis delectatio eſt durabilis ſuper terram: ſed velut fu nis in fine marceſſit. Egiptiaca ꝓfectio et depicta tape/⸗ tia quibus pauimenta etarum et parietes obtegũtur ad oꝛnatum cubiculi et delectatõem oculoꝑ ꝓpter vari etatem nimiam picturarum inſinuant artiſicioſas ⁊ ex quiſitas adinuentõnes peſſimas in peccatis:quoꝝ vari⸗ etate delectatõnum anima teneatur illecta:mec velit re ſurgere de lecto vbi iacet turpiter delectata. Secretuʒ huius impudice cubiculũ ipᷣm eſt abſq; teſtimonio ma lum:vt eo ſit liberioꝛ delectatio quo teſtibo caret:et dele ctatiomis fiat augmentum quo deuitauit hoĩm puerſa libido conſpectum. Aſperſum aromatibus ꝓnunciat:ve lut ſi non eſſent coꝛruptibilis bona viſibilia huius mũ⸗ di.Amplexus huius ſunt inſepabiles aſtrictõnes ad vv lita:vt niſi ꝑ moꝛtem raro ſeꝑatio per liberam volunta tem:ſed ſtercoꝛea eſt amplerxio aſoꝛis. qua deturpatur anima in occultis. Subacta vero vbera meretricis ſũt vene dulcedinis:que ſi debite ſcõm legem nature atq; oꝛiginalis iuſticie depꝛimuntur.elicitur neceſſarium vi te butirum. Conceſſum eſt nanq; omi viuenti iuſta le⸗ ge:vti lonis nature. Si autem foꝛtiter emunguntur: ſanguis elicitur peccatoꝝ.quia ſi quis vbera nature lac vite ꝓpinantia plus debito expꝛimit:peccatum ommno cõmittit. OPꝛeſtruitur in vſu conceſſoꝛum pꝛofecto de⸗ lictum:ſi diuinoꝛum lex tranſgreditur decretoꝛum.a⸗ bioꝛum vero blandicie ſunt ſenſuales allegatõnes ſub vmbꝛa condeſcenſionis:aut pꝛo tꝑe iuuentutis.aut in ſtatu aſſumpte non inflicie neceſſitatis aut infirmita⸗ tis:aut ſub ſcuto bonitatis diuine quaſi delectabilia nõ pꝛoduxiſſet ad aliud niſi vt ſenſus delectaretur huma⸗ nus.quibo homo faciliter irretitur.difficilime vero diſ⸗ ſoluitur. Vlir eius vniuerſoꝝ dñs: qui nõ videtur eſſe in domo dum impunite maluʒ patitur fieri. Cetera xvrz⸗· ro huius methaphoꝛice locutõnis: ad actõnem mali et auctoꝛis periculum diſponuntur. Elide ſcoꝛta.vide me retricios intellectus.aſffectus et actus cum quibo ma⸗ le peregre diuinum patrimoniũ diſſipauit viuendo luSs xurioſe.vt omni qua potuit voluptate frueretur/ac per hoc ſtatim ſequitur fames. Non habet quod manducet et patrimomio cõſumpto inedia mualeſcit. O male pe⸗ gre fili. iam pateris impedimenta etatis.non patereris ſi non receſſiſſes a patre. Aam te conficit ſames.habũ⸗ dantia relicta paterna. Pꝛemeris inedia:qin tuus eſſe cupiſti. Eclipſim pateris:a lege deuius alta. Mõ ſufficis tibi:ope relicta paterna. Diuinoꝛum bonopꝑ et honoꝛabi lium contemptoꝛes audite.Games eſt valida in regio⸗ ne longinqua.non panis et vini dicente ꝓphłeta. ſed au diendi verbi dei. Doctrinaʒ nõ appetit criminoſus vo⸗ luptatibus deditus. Odit ſalubꝛes monitus:qui non eſt adhuc ſatiatus inferis.verba dei reputat cantilenã. Inimicus ſibi factus exſuis pditis moꝛibus verba pa cis ad deum contempſit.At nulla crudelioꝛ fames qᷓ;a virtutibus abſtinere. Miſerabile ſit ieiunium deſicien te pane virtutis: atq; vino leticie ſpiritualis. Labeſcit anima in menſa maloꝛum.famem ſemꝑ patitur mala voluptas.quo plura mala comederit ad reliqua ſit aui⸗ doe Munc ſatis eſt cui pꝛo nihilo reputatus eſt deus. — Tiber octanus De genere maledictionum eſt fames:quas per moilſen verelinquentieum pplo vñs repꝛomſit. Dicit eni ſcri / ptura. Mittet dñs ſuꝑ te famem eſuriem et increpatio nem in omnia oꝑa tua que facies donec conterat te ⁊ p dat velociter ꝓpter adinuentões tuas peſſimas.in qui⸗ bus reliquiſti me. vt cauſa ſuum effectuz pꝛecedat.cul⸗/ pa ſu ꝓplicium. Mon eſt adinuentõis diuine ꝙ relinqua mus deũ:nos adinuemimus huius viam erroꝛis.Non eſt diuine doctrine ꝙ recedamuſab eo.nos adinuenimꝰ itinera mala. Cauſam receſſus non dedit ommipotens. nos aduenimus uiatõnis cauſam. Mon cogit recede re qui funiculis amoꝛis omnes ad ſe trahit.Nemini di xit.de domo ſubtraſx pꝑedem. ſatiatus ſum. odio te. ne⸗ mini ſcandalu m diſplicentie pꝛeparauit.tua fuit adin⸗ uentio vt abires in regionẽ longinquam. Mon adinue⸗ nit mala deus:qui bonus lona cuncta creauit.Adiuuen tiones maloꝝ peſſime hoĩm ſunt in quib relinquimus deum: ꝓpter quod ſuꝑ relinquentes fames iuſte dimit titur diuinoꝛum eloquioꝛum.quoꝛum abundans ſapoꝛ eſt ſup mel et fauum. Et eſuriem qui receſſit a paine vi tali:areſcit in ſiti qun fontem aque reliquit:vt diſſolua-⸗ tur neceſſe eſt pꝛofugus a virtute vt conficiatur inedia ratio ſana docet. Alienus ab illo ſine quo omnis eſt ma le peregre.non ſolum extra ſe:ſed etiam in ſe increpati⸗ onem ſuſcipiat a ratione arguente.conſcientia toꝛ’quen te.qm̃ omnia oꝑa mala ſunt que ſummi dei legem eſfu giunt.vt tam diu afficiantur cruciatibo his peccatoꝛes donec conterantur et pꝑdantur cum demomib wlociter deſuper terram:niſi cõuerſi ad dñm reſipiſcant.Et pec⸗ catoꝛes famem patiuntur vt canes. nec ſaturantur dſiũ mundi ciuitatem circũeunt: niſiad dñm deum reuer⸗ tantur vnde exerunt. Sed hic maleꝑegre maloꝑꝝ tipũ in omnibus ſecum poꝛtans:ad mals ſpecialia ſe cõſtin xit.. Adſeſit. pꝛofectol vni ciuium ullius regionis vmbꝛoſe:aliquo peccato ſpeciali ſe ligatione ſeu delecta tione ligauit in federe.Non enĩ quis ſufficit omnia ma la in eodem inſtanti atq; actu ꝑagere.Necnõ et ſepe vi demus ꝙ huic hoc vicium illi vero aliud magis in placi to eſt:cum quo eſt fabulatio ſua.et tota complacentia ſenſualis· etiã ſi interdũ cetera mala ptermittat. Seu foꝛte aliquis demon accipit in eum diſtrictius poteſta⸗ tem: qui miſit eum in villam ad paſcendum poꝛcos In villa ruſtici ſunt: in ciuitate vꝛbani: Merito nanq; eſficitur ruſticus qui dimittit vꝛbanitatẽ celeſtem.quã virtus et gratia darent. Et paſcit poꝛcos. In ruſticita⸗ te ſenſus emittit.et voluitur in ſceno vicioꝝ fetoꝛẽ oſtẽ dens etiã ad coeuos:vt conuerſatio ſit hoꝛrida rationi: humanis infeſta aſectibo. Urbanuʒ facit ad celeſtia hbo minem deus pater:vicium vero facit eum omnibo diſ⸗ ſuauem. Et cupiebat implere ventrem de ciw poꝛ⸗ cino. Credit ſepe peccatoꝛ ſe contentum fieri ex coꝛru⸗ ptis.et aiam incoꝛpoꝛeam coꝛꝑpalibo adimplere: ſed ne⸗/ gat natura ſpũalia coꝛpalibus ⁊ coꝛꝑpalia ſpũalibus poſ⸗ ſe repleri:ac ꝑ hoc nunq; creaturis replebitur aĩa.que creatoꝛis eſt capax.quo non plena aut in eſurie aut ſem per erit in pena.. Et nemo üli dabat: quia vacuum ꝑ Pacuum natara non implet.et ſibi inſufficiens nemini ſatis erit. Ecce duos maleperegre: vtriq; in malo et in auerſione concoꝛdes. Ille deſcendit a hieruſalẽ:iſte re⸗- ceſſit a patre. Ille in irichontinã defectionem: iſte in re gionem longinquãa. Ille incidit in latrones:iſte in me⸗ retrices. Allum exxoliauerunt:iſtius bvna diſſipauerũt IVlle ptuht vulnera:iſte fame. ꝗlle ſemiuiuus relictus iſte ſemꝑ inſaturatus gis inſignem ſedula mete tractemus. Reuertitur ma⸗ leperegre d rationem·abundantiã paterne rememoꝛa 4 unus reuerſionẽ vęlut ma viciis tur domus:ſe perire cognoſcit.deliberat reditum.diſ nit confiteri peccatuʒ:et humiliat ſe appellans indignũ poſtulat gratiam ſupꝛa condignũ.Elide reuerſionis p⸗ ceſſum. Aſte in ſe reuerſus dixit ire Reuerſio ad relicta Quis aüt eſt qui ſeipᷣm relinquat:aut quo pgeret ſi ſe⸗ metipᷣm relinqueret.Auis modus loquendi.que lo⸗ quendi ratio. Extra ſe iuerat quiad ſe reuertebatur:nõ coꝛpus extra coꝛpus:non animam extra aĩam:ſed foꝛte anima extra coꝛpus. Nam paulus apls raptus. ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛpus ala pagraſſet.ſe fatetur ignos⸗ rare:attamen tꝑe raptus amma coꝛpe non vtebatur. t legimus ad ſe reuerſum: et aiam coꝛpoꝛis vſum re⸗ ſumpſiſſe.Petrus vero cum ꝑ angelum educeretur de carcere:ꝓpter modum mirum videbatur ſibi viſum vi dere ꝑ ſomniuʒ. Et in ſe reuerſus dixit:ꝙ vere deus mi ſerat ſibi angelum. Quo ergo iuerat pecrus: qñ eſt ad ſe reuerſus. Ipſe vero ambulabat et aia coꝛpoꝛeis mo⸗ tibus vtebatur. Sed talis loquendi modus magis in noteſcit expientia qᷓ; ſcriptura. Gt ſepe repẽte exaliquo accidente tantus timoꝛ. vt aĩa plerũq; alienetura ſenſi⸗ bus non tñ relinquendo coꝛpus. Ex nimio doloꝛe coꝛ⸗ poꝛis aut rei perdite illud igem comperi euenire.necnõ er inualeſcente infirmitate. Ex amoꝛe nimio ſcio exta⸗ ſim fieri:ex contemplatõne animas rapi nõ reuocatur in dubium.eꝓcuratione artiſicioſa pꝛo incidendis ad ſa nitatem membꝛis.ars ipᷣa demonſtrat. Captus quidã me pꝛeſentea iuſticia merito ſuſpendendus ſumptõne potionis cuiuſdaʒ intñi obſtupuit.vt de carcere vt moꝛ tuus traheretur:et tali faliacia vt moꝛtuus euaſit moꝛ tem.Arreptus nimio ſomno.excepto quod calet: moꝛ⸗ tis habet imaginem. Et hoꝛum quilibet pacto termi⸗ no cum reinceperit coꝛpe atq; ſenſibuſ vti dicitur ad ſe reuerſus. Sunt ⁊ alij modi cum quis vtitur ſenſibus et a ſe dicitur receſſiſſe.aut cum foꝛtiter agitur abira. aut cum nimio vino madet.ſeu cum defoſſa ratõne nõ ſequitur quod veritas iubet.aut ſequitur quod ipᷣa con demnat.fiue arreptus a demone verbo moꝛib aut acti bus quod hoĩs eſt excedit.aut amens factus ſe in ſuis — geſtibus non cognoſcitAc h Hõc qᷓ;is erĩ ommibus his modis ad peccatoꝛeʒ poſſit ſimilitudo deduci.ex tribus tñi poſterioꝛibo maleꝑegre aut peccatoꝛẽ ad ſe dico re⸗ uerſum. Nam defodit rationem nec writati obedit qui recedit a deo.et maloꝝ efficitur auctoꝛ et agitatur a de⸗ mone.et vellut non mente ſanus inſana complectitur. a quibus recedens ad ſe reuerſus dicitur. Juxta quas ſententias ꝑ eſaiam dñs dicit. Redite pꝛeuaricatoꝛes ad coꝛ.recoꝛda mini pꝛioꝛis ſeculi.Redit ad coꝛ.qui per compunctõnem male actoꝛum in ſeipſo remuiſcit.et di ſcutit conſcientiã ſuam.quia ꝓpꝛia voluntate ſua atq; ꝑp uerſa receſſit a deo.et penam quam iuſte mereturagno uit. Reclit ad coꝛ qui benignitatẽ expectantis atq; miſe rentis aſpexit.ac videt ſe ſeruiſſe ſceptris iniquis. Re⸗ dit ad coꝛ.qui iugum diaboli excuſſit a collo. Redit ad coꝛ.qui peccatoꝛum euaſit tenebꝛas:et menti veritas interlucet. Et pꝛioꝛis ſeculi recoꝛdatur:qui perſecte do⸗/ let de wono innocentie quod amiſit.et cognouit q; lvonũ ei fuerat in dei voluntate inculpate manſiſſe qᷓ; iocun⸗ dum habuiſſe conſoꝛtia cum electis.et ommiũ ꝑticipiũ tenuiſſe lbunoꝛum. Et irremediabilis eſt calamitas fuos iſſe impatoꝛis amicum ad inimicitias deuolutum. niſi fiat regreſſus in idem. Inconſolabilis vebet eſſe triſti⸗ cia ei qui ſeculum habuit inculpatum.ſed cauerna pec⸗ catoꝛũ inhabitat. Sed recoꝛdetur pꝛioꝛis ſeculi quiſq; delinquens:non vt ſteriliter doleat.ſed vt nitatur in id regredi vnde male coꝛruerat. Et q;uis nequit fieri peccatoꝛ non fuerit qui peccauit:tamen voluntatem re,/ . 6. . KH . 2 é: 9 4 cuperet innocentem:qui nocentem habere voluit actio nem. Ygitur reuocetur ad coꝛ. et pꝛioꝛis ſeculi recoꝛde ur qui ſe deliquiſſe fatetur In coꝛde ratio viget.et om nis virtus ſolum ꝑceptibilis intellectu:coꝛq; petit a no bis qui em nium gubernacula tenet:fili da mihi coꝛ tu⸗ um. Coꝛdi loquitur. Oſee dicit. OHucam eam in ſolitu⸗ dinem:et loquar ad coꝛ eiꝰ. Et alibi. Loquimini ad coꝛ hieruſalem:et aduocate eam. Pz oinde non recedere a coꝛde:dominium eſt virtutis.id coꝛ cito redire: virtu⸗ tis eſt pꝛobitas.Qui non receſſit a coꝛde:ſemper fuit in dei regno. Joſe ſaluatoꝛ dicit.Regnuʒ dei intra vos eſt. Beuerſus ad coꝛ regnum perditum reaccepit.imo vio⸗ lentauit illud. quia regnum dei vim patitur: quod intel ligitur de intellectuali moꝛali atq; celeſti. In coꝛde ma nens non perpetrauit ineptum:egrediens fecit vtiq; mala.reuerſus aptitauit ſe virtutibus. Non egreſſus a coꝛde permanſit monas ad monadem:egreſſus mul⸗/ tiplicauit ſeipᷣm.regreſſus congregauit diſperſa. In ſe⸗ ipſo manens vbi vritas lucet.contẽpſit iudicia.egreſ⸗ ſus foꝛis vbi opinio fulget variauit moꝛeſ.intro regreſ ſus differentiam veritatis et opinionis agnouit. Qui intra ſe didicit commoꝛari totus eſt ſuus:palans ho/ mo mendicus eſt. Si quis eſt tam conſtans atq; relu⸗ ctans vt ad tot voces ertra vocantes nõ egrediatur lau darem vtiq; ſi inuenirem. Sed cito ad teipᷣm reuerte⸗ re:vt dicas cum maloperegre. In ſe reuerſus dixit. Quanti mercennariſ in domopatris mei abundãt pa⸗/ nibus:et ego hic fame pereo. Abundãtia eſt in domo dei omnium bonoꝛum viſibilium et inuiſibilium tem/ poꝛalium et eternoꝛum.et omnibus ſibi ſeruientibus tempoꝛalem miniſtrat: et eternam repꝛomittit anno⸗ nam.Quia vt dicit aplus. Potens eſt autez omnem gratiam abundare facere in vobis. Et ego hic fame pe⸗ reo. Non mireris.a diuino et virtutum hoꝛreo receſſi⸗ ſti. Sed vbi erat fames.Mic.ſcilicet in regione longin qua et in ruſtica villavbi cuitatis dei pꝛeſentis non fu ture exuberant bona. empoꝛe ſeptennalis famis ali⸗/ menta erant in egiptonoſeph vero diſtributoꝛ erat.ſal uatoꝛq; mundi appellabatur. Patriarcha iacob et tota cognatio eius deſcenderũt in egiptum pꝛope hoꝛra ma/ nerere wolentes.ne fame perirent. Beuertaris tu ad do mum creatoꝛis tui que ſancta eccleſia eſt:ſi non vis fa⸗ me pire. Dic ergo. Surgã.] Ygitur cecidiſti. VYlo Pꝛofecto receſſeras. Ad patrem meum: qꝛ iam ſer⸗ uus factus eras peccati.chꝛiſto dicente.qui facit ꝑcca⸗ tum:ſeruus eſt ꝑccati. Et petrus in canonica ſua dicit. A quo quis deuictus eſt:huic ſeruus addictus eſt. Di cam illi.NPater peccaui in celum ec coꝛã te.. Quis pec⸗ cat in celum. Qui pꝛopter terram ipſum contemnit. Peccatum eſt vtiq; graue.imo noſtre malicie tota mo les:celeſtia cõtemnere.ſtercoꝛa amplexari. Coꝛam deo Fecat qui deſuper ipſo ſpectante.cuius inſopitum ocu⸗ um et omnia penetrantem nemo valet effugere neq; ceuitare iudicium:a peccando eius timoꝛe non ſiſtitur. Gꝛauibus eſſet diſciplinis multandus.qui etiaʒ in ab ſentia contra leges faceret auguſtoꝛum: ſed capitalem omnino veberet ſubire ſententiam pꝛeſenter contem⸗ nens in ſuis legibus regiam maieſtatem. Narrare di⸗ ſponit pꝑeccata que fecerat.vt ex miſericoꝛdia iuſtificare⸗ tur quia coꝛam deo peccauerat.ipſum nos vbiq; viden tem in ſins legibus paruipendens. Sed hec eſt homi⸗ num delinquentium nephanda peruerſitas. vt in ma⸗ lefactis omnino vitare velint humanum aſpectum:cũ nullatenus poſſint euitare diuinuʒ. O ſi diſpoſitus ad pꝛohibitum diceret cum dauid. pꝛouidebam dominuʒ in conſpectu meo ſemper:et ſe videria deſuper inſpecto⸗ et contra vicia ſermomibus do. ſaluato. recontinuo imaginaretur: pꝛoculdubio frenaretur ne curreret in wꝛagines peccatoꝛum. Pꝛofitetur ſe indi⸗ gnum amplius tanti patris filium nominari: mercen/ narioꝛum nimmero ſe conſcripſit. In lege moiſi filius contumax obruebatur lapidibus:in lege auguſtoꝛum pꝛiuatur hereditate.in lege moꝛali patre lono indignus eſt filins malus. Elnde ergo benigno ingratus. pio im⸗ pius: ſapienti ſtultus. Nobili wro patre indignus eſt fi lius unmoꝛigeratus: ac patre abundante et oꝛdinate viuente indignus eſt filius pꝛodigus. In lege verogra tie alia nos ſententia pꝛemit.Accepimus emm poteſta⸗ tem filios dei fieri.non per naturam ſed per adoptioneʒ et gratiam.cuius alma patermitate filius indignus effi citur:qui omnium peccatoꝛum patrem in ſuis legibus dialolum aut pꝛimum parentem adam in ſua obechen tia imitatur. ilius vero verus atq; legitimus educa/ tus legitime patri nõ intulit aliquando querelam. ma,yaꝶb lus vero contrarium fecit. Sed nobilitate depoſita fi⸗ liali appellat ad mercennarioꝛum legem: vt er diſtincti one notemus qui ſint filij atc⸗ mercennarij. Quantuʒ mihi dominus amminiſtrat fil mas leges.mercennarios vero abundantes pane in do mo magnifica ſancta dei.appello omnes peccatoꝛes con uerſos reſipiſcentes a malis ad domum paternam at, q; diuinam humiliter reuertentes.agentes penitentiã coꝛde compunctos.vultum pꝛocliuuʒ ferentes pꝛo ve⸗ recundia.quia domino peccauerunt:deſudantes in oꝑe tes.Nec eos mercennarios dixerim.quia ſuꝑna capta⸗ re concertant.ſed pꝛo eo ꝙ aliquando tempoꝛalem ſti ⸗ pem atq; mercedem in malis actibus queſierũt. Oer⸗ ces nanq; a qua mercennarius dicitur in omni lingua hebꝛea greca et latina.rem quam quis ſeruiendo mere tur perfunctoꝛiam atq; tempoꝛalẽ ſignat.Nam qui pꝛo eterna gloꝛia ſeruit mercennarius dici non poteſt. cum ex merito alicuius laboꝛis nemini debeatur.ſed diuina miſericoꝛdia beatiſicandis conceditur. YJgitur mercen⸗ narij domus dei dicuntur:qui mercedem tempoꝛalem interdum ſectati ſunt diumnam gloꝛiam contemnẽtes⸗/ Sed reuerſi ſunt in dmum paternam peccatoꝛum la⸗ be ſaciati.maloꝛum mola contriti.domino ſeruientes. abundantes panibus diuinoꝛum verboꝛum atq; pꝛo⸗ ios intelligo qui nõ of?ę/ fenderunt deum.et vixerunt ſecundum eius ſanctiſſi ribus iuſtis.tundentes pectoꝛa:lachꝛymis non parcen miſſionum confoꝛtantibus hominum coꝛda:ne veterr conſocij delictoꝛum pꝛemia diuina deſperent. Cum pa ter miſericoꝛdiarum et totius conſalotõnis deus para⸗ tus ſit indulgentiam pꝛeſtare petentibus:ac in ſuis pꝛo miſſionibus debitoꝛ fieri non merentibus. Igitur pec cato: reuerſurus ad deum ommium pium patrem:ar / gumenta per ſimlie ꝓ ſua parte conquirit dicẽs. Quã⸗ ti mercennarij abundant panibus in domo largiſſimi atq; benigniſſimi patris noſtri.quantis ſcilicet peccato⸗ ribus conuerſis ipſe pepercit. et menſam ſue bonitatis appoſuit.Quot et quanti aut quales peccatoꝛes ſuoꝛũ delictoꝛum ſunt vemiam conſecuti: quot miſeri miſeri ⸗ coꝛdiam receperunt.quot pꝛofugi cum reuerſi fuerunt recepti. Quem excluſit miſericoꝛdia dei.quem repellit benignitas eius.cui nutrimentum gratie negauit largi tas eius. Veniat in memoꝛiam peccatoꝛibus quod ipᷣe ſaluatoꝛ docuit:et ſub pollicitatõne firmauit dicens. Petite et accipietis:querite ⁊ inuenietis:pulſate ⁊ ape rietur vobis. Nam qui querit inuenit:qui petit accipit. et pulſanti aperietur. Et qui petit panem miſericoꝛdie non accipiet lapidem iuſticie. Et qui petit ouum ſpei. non accipiet ſcoꝛpionem deceptõnis in fine. Qui petit piſcem fructum ex inundatione lachꝛymaꝝ nõ accipiet 2 Aiber octauus ſerpentem diatolum aridum et toꝛtuoſum. Quot ſunt verba dei ſonantia miſericoꝛdiam et benignam recepti onem in ſcriptura. Elolumen magnum ipa declarata ꝑ ſicerent. Sed paucis verbis dominus per eſaiam om⸗/ nibus peccatoꝛibus pꝛeſtat audaciam reuertendi: ſub ſtonſione fida miſerendi Derelinquat unpius viam ſu am ſcilicet male peregrinatõis in regionem longinquã et vir iniquus cogitatõnes ſuas: et reuertatur ad domi num et miſerebitur eius:et ad deum noſtrum quoniaʒ multus eſt ad ignoſcendum. Et per hieremyam de pre⸗ uaricatrice ſynagoga ſiue anima dicitur. Tu foꝛnicata es cum amatoꝛibus multis:tamen reuertere ad me et ego ſuſcipiam te. Poſi omnem vero deliberatõnem. de lberata perfecit. Et ſurgens venit ad patrem qui be⸗ nignus puenit eu alonge ne iteru dialolica impedimẽ⸗ ta ſentiret: et mundi blandimẽta deluderẽt. Mam ni ſi gratia dei pꝛeueniret animus non moueretur in bo⸗ num miicomitaretur in melius nõ pꝛoficeret: niſi ob/ uiam ad ſubſidium haberemus. repedatio ſequeretur ad ſolita. Et pꝛoinde pater miſericoꝛdia motus. oc-⸗ currit filio de laruali peregrinatione redeunti. Et am / plexatur collum fidei:quo totum coꝛpus quod eſt eccle ſia chꝛiſto capiti copulatur. De quo in canticis cantico rum ad eccleſiam per ſpiritumſanctuʒ dicitur. Collum tuum ſicut monilia. ides ſcilicet eſt et eſſe debet ex bo ms operibus tanq; er margaritis oꝛnata. Et ibidem di citur. Sicut turris dauid collum tuum: que edificata eſt cum pꝛopugnaculis. Mille clipei pendent ex ea: et o/ mnis armatura foꝛtium. Et iterum. Collum tuum ſi cut turris eburnea. Vere ſides collo.collum turri ſimi le dicitur: vt et fides ad ſimilitudinem turris eſſe dica⸗ tur. Edificatur turris ad pꝛoſpectandum a longe atq; quantum poteſtrectitudine in altum erigitur: vt que de planicie atq; ſubiectis domibus non videntur de al⸗ titudine turris videantur. Nam neq; planicie natu rali neq; de ratõne alicuius artis videntur. que de fidei culmine conſpiciuntur. Elidet ergo fides:que infinitis et inuiſibilibus ſpacijs diſtant a natura. Que ſi pꝛeſen ter vellet diſſerere: opoꝛteret dei oĩpotentis ⁊ xpᷣi filij eiꝰ recẽſere miſteria. Mecnõ ad tutamẽtũ turris edificari cognoſct᷑ld tutamẽtũ oim nim xpᷣᷣ fidei ediñciuʒ fe⸗ cit ſub q̊ nõ lapides nõ ligna nõ aurũ nõ argentũ non bomines non angelos ſed ſei pſum fundamentum iecit dicente apoſtolo. undamentum aliud nemo poteſt po nere pꝛeter id quod poſitum eſt: quod eſt chꝛiſtus ieſus AQue cum pꝛopugnaculis ediſicata dici᷑. Pꝛopugna⸗ cula nanq; ſunt:que pꝛocul hoſtibus inſilientibus red/ dunt vicem.et pꝛocul obſiſtunt emulis: pꝛo quanto de ſuper pꝛoijcitur pꝛohibens Et ſepe ſit 1 aggrediendi ex periẽtia clamat.ꝙ iacta de Ppugnaculis manualiter vſ⸗ q; ad hoſies perueniunt. ſed que hoſtes manualiter iaci⸗/ unt pugnacula non attingunt. Quamuis in arte pꝛo pugnandi multa inſidioſa ſagacitas ſpumana reperiat. vt feriat. aut deijciat quod oppugnat: ſed fidei funda⸗ mento gratias referamus. ſuper quod erectum edifici⸗ um inerpugnabile ſemper manet. Longe ſiſtit fides ſu is ꝓpugnaculis oñies ſibi aduerſos aut cogitantes in⸗ uanum quomodolibet inferentes inſultum:vt nec qui venit ab oꝛiente nature ratõibus naturalibus circum⸗ ſeptus. nec qui ab occidente peccatoꝛũ inſiliuit. nee qui ab aquilone idolatrie idolis ſociatus ad ꝓpugnandum acceſſit. nec qui ab auſtro hereſiarche doctrine de inſidi⸗ is pꝛoſiliuit appꝛopinquare potuerunt. nec fidei noſtre inferre iacturam: pꝛopugnaculis deſuper iacient ibus al tiſſima verba dei. omnibus omnimoge reſiſtentia · ſeeũ dum beneplacitum dei. Quo circa mille clipei pendent elſe vita deſcribitur. e viciis ex ea:ſcilicet innumerabilis martirum muiltitudo.qui ſuſceperunt ſeuos ictus tirannicos. qui ſi coꝛpoꝛe. men te tamen nunquam fracti ſunt qui nos muniunt: qui pꝛo fide inconcuſſa tenenda tam viriliter certauerunt. Et pendet in ea omnis armatura foꝛtium: ſcilicet vete ris teſtamenti et nouiom nium ſanctoꝛum patruʒ. Et dicitur turris eburnea noſtre fidei collum. omnem no uam caſtitatem inſinuans. et omnem antiquam pul⸗ critudinem pꝛeoſtendens:quam amplexatur pater in peccatoꝛe humili remeante. necnon oſculatur eum ſe reconſiliatum demonſtrans: dilectionis poꝛrigit ſignũ pacis ixrogat inſtru mentum. indulgentie fedus pᷣſtat. charitatis donans officium. et de renouatõne amicitie atq; firmatione pꝛofert inſigne chyrographum. Poſt concodiam et pacem ad dominum noſtrum deum re/ conuerſus eſt maleperegre: per ſequentia qualis debeat . ABubetur indui ſtola pꝛima vt in perditam innocentiam animo et opere ſemper aſpiret: quam q;uis recuperare non poſſit ꝙÿ non fuerit nocens . poſi actionem ad deum amimo et opere ſemper nitatur permanere innocens Mon enim dubitatur wi eſſe in⸗ nocentia vbi male agendi nullus ſuſpirat affectus. et pꝛo poſſe deuitatur omnis malus effectus. Et anu⸗ lus datur in manu. lin memoꝛiam receptoꝛum necnõ ad conſiderationem omnium indultoꝛum: vt eum gra titudo in lonis operibus ſemper feruere faciat:quem in gratitudinis ad tanta mala ꝓtraxit iniquitas. In anu/ lis autem ſepe cõſueuit lapis aliquis pꝛecioſus includi aut vt delectetur aſpiciens.aut pꝛopter in ſigne virtu⸗ tis. In noſtris operibus ſemper incluſus eſt chꝛiſtus: cuius fidelis aſpectus animam delectando demulcet. vt amplius operari ſe empipſam delectet et inſigne vir tutis fulgeat:vt ſi non cuſtodit nemo ſit qui ab aduer⸗ ſarijs pꝛoteget. Et calciamẽta dantur pedibus:que pe⸗ dum ſunt munimenta. Sunt etenim pꝑedes affectus et intellectus: quibus per ſyſcolim et dyaſcolim muiſi⸗ biliter veluti viſibiliter ambulamus. Nam ſtante ſee aſfectu perambulat intellectus:vt aliquid bonum inue niat. et inuentum renunciat. et ipo quieſcente affectus mouetur et amat: quos moꝛticinis pellib opoꝛtet eſſe munitos ne ꝓ vero falſum recipiat intellectus aut ma lo pꝛo bono noſter ligetur affectus. YIneuitabilis enim . . moꝛs conſueuit ſuis a viuentibus detractis pellib ho⸗ mines per ſue ineuitationis comm unixe terroꝛem. Et ipſa quideʒ moꝛtis memoꝛia foꝛibus noſtre mentis af⸗ fixa retrouerſionem a malo ſeꝑe in animo fecit:acꝑ hoc ſepe verteretur in ſemp: ſi a mẽte fieret inuiſibilis ipa conſideratio moꝛtis. Nemꝑe ſine cunctatione intelle⸗ ctum affectum effectum inceſſanter inceſſabilis moꝛ tis meditatio collaphiſat. nec permittit aliquem pꝛola⸗ biad vanum. poſt cuius abolitionem. actam nulluʒ po teſt ceſſe remediuʒ:pꝛo quo maleperegre iam bene pere gre facto: vitulus in menſa conuiuij apponitur ſagina⸗ tus. Clitulus ſaginatus eſt coꝛpus chꝛiſti cui nulla po⸗ teſt fieri pꝛe dulcedine atq; nobilitate comparatio ſuper terram omnem pinguedinis gratiam ſecum habens. Et duo audienda dantur in auribus eius. ſimphonia et choꝛus:vt in eccleſia dei ſciat eſſe concoꝛdiam homi⸗ num. legum. ſidei. moꝛumet ſcripturarumet quod ad diſcoꝛdiam pertinet de domo dei non eſt etiam ſi vndi⸗ q; ab omnibus diceretur. eſt. Ac etiam pgentem in eir⸗ cuitu coꝛum. opoꝛtet audire reſonantez in vocibus do⸗/ minicam cantilenam. .hoꝛus eiumm eſt hominuʒz in mo dum coꝛone vnius ad alterum conſerta manu pergen⸗ tium atq; cantantium:ad ſonitum alicuius inſtrumen ti de genere muſicoꝛum. Mequaq; autem in choꝛo pem/ 2— — —— — . 4 — — — 9 le rn w/ „ nin vnl et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. . „ „ ,„ cipium et finis diſcernitur. ſic etenim eccleſie conue⸗ mit intelligere curſum.ꝙ erunt pꝛimi nouiſſimi et no⸗ uiſſimi pꝛimi:et ꝑgere debemus atq; cantare ad ſonitũ ſidei et irrepꝛehenſibilium ſcripturaꝝ.aſfigere mentez diuine bonitatis operibus.ꝙ intantum ſua benignita/ te pꝛeuenit. vt ante inclinaretur in filium.et pactiones reconſiliatõnis oſtenderet:qᷓ; totum poſſet complere conceptum.aut qᷓ; foꝛmaret in animo verbuʒ. Et quia indefectibilis pater miſericoꝛdiarum et totius conſola tionis deus omnibus ad ſe reuertentibus ſemper meli oꝛa exhibet qᷓ; rogatus:et tam excedentia ſenſum qua⸗ lia qui ſuſcipit ante non fuerat ſuſpicatus. Sed talia data donoꝛum miſericoꝛdie aſſcribimus.ad moꝛnm ve ro inſtitutõnem talia.pꝛepoſitiuam habemus innocen tiam.ad quã tota noſtra debet nitiaffectio. Quia quis aſcendet in montem dñi:aut quis ſtabit in loco ſancto eius. Innocens manibus et mundo coꝛde. Bonoꝛum operum iugi actõni anulus gratitudinis docet intende re:memoꝛari exitum vltimi finis moꝛticina calciamen ta demonſtrant. Saginatus autem vitulus ſacramen taliter viuere docet.non ſolum pꝛo eo ꝙ ſumia fidelib- debet:ſed niſi alia ſacramenta purgantia non pꝛecedãt qᷓ;uis non omnia ſumi non iuſte poteſt. Simphonia ſcripturarum te regulet.vt iuxta ſua gradiaris decreta. et quicquid eſt ab ipſa ſeoꝛſum noueris eſſe pꝑeruerſum Choꝛum militantis eccleſie nimio contemplare intui⸗/ tu:qui circa chꝛiſtum in medio exiſtentem pſallentẽq; cithara ten ſi coꝛꝑis pꝛo nobis in cruce pendentis.⁊ ple ctris ferreis reſonantem.cuius modulatõne paſſionũ omnis anima ſe coartet:necnon et triumphantis eccle ſie choꝛum altioꝛi contemplatõne conſpiciat.vbi nulla eſt diuerſitas volũtatum. Habes duos maleperegre in qubus pꝛoceſſum imo egreſſum peccatoꝛis a deo at⸗ q; regreſſum in euangelica ſcriptura vidiſti.aliam vero deuiam ſcilicet magdalenam vias peccatoꝛum et omni um vicioꝛum obꝛupta petentem:ſubiugalem factam ſe ptem demonioꝛum:reuertentem ad eum qui ſenſu in⸗ uiſibili animas trahit.et modum reuerſionis eius ſe⸗ dule videamus. Mota igitur ad celeſtis doctoꝛis verbũ ſuoꝛum peccatoꝛum mole contrita liquefacta dulcedi⸗ ne chꝛiſti. tracta decoꝛe conuerſatõnis. fida in animo de benignitate ipſius ſperans remiſſionem peccatoꝛum eius.incenſa igne charitatis illius.opoꝛtunitatem ꝑue niendi ſtudio impigro querebat.At vbi tempus et lo⸗ cus et queſitus chꝛiſtus conueniunt:querens inuiſibi liter tracta nõ ſono wocis.ſed mente vocata venit. Ste tit retro ſecus pedes dñi.ſequelam ꝓmitteus veſtigio⸗ rum eius:que per leges peccati anteceſſerat leges eius. Pꝛeit omnis peccatoꝛ deum in ſuis legibus non ſequi tur:nam ſi ſequeretur.non fieret de numero peccatoꝝ. Stat ante deum ꝑ ſuperbiam erectus in animo qui de linquit:et velut inimicus aduerſatur moꝛibo et verbis contradicit in facie:qui male loquitur aut agit.NPꝛimũ igitur reuertens a deuio iniquitatis ſtet retro: nec pꝛe/⸗ ſumat in faciem.quem peccatoꝛum verecundia pꝛemit quouſq; ab eo qui habet indulgere pꝛeſtetur audacia. Stet poſt tergum:qui faciem contempſit omniuʒ gra⸗ tiarum. Reſpiciat terga qui ad faciem diuinaʒ ſua ter⸗ ga conuertit:de quibus ꝓpheta dicit. Et reuerterũt ad me tergum et non faciem. Stent a tergo: qui faciem omnia videntem atq; ſcientem velut cecam et ſciolam contempſerunt. nde ꝓpheta. Direrunt ſcʒ cõtempto res:quis videt nos aut quis nouit nos.Et alius ꝓphe⸗ ta de peccatoꝛibus dei ſcientiam contemnentibus dicit Et direrunt. Quomogo ſcit deus:et ſi eſt ſcientia in ex celſo. Stemus poſt tergum dñi quotquot errare no⸗ lentes:et domini miſericoꝛdiam pꝛeſtolemur. Etabat ꝓplus deiet reſpiciebat tergum moiſi:quouſq; taberna culum ingrederetur: Quouſq; indulgentiam habueri mus peccatoxꝝ. diuinam faciem videre non queramus ſed requiramus cum pſalmiſta.in futuro aſpicere ſecu⸗ lo.Aiebat eni. Gaciem tuam dñe requiram. Sed bonũ eſt videre faciem dei:ſcʒ habere noticiam diuinoꝝꝑ qua tipſe petebat. Oſtende faciem tu et ſalui erimus. hꝛi ſtus eſt eni iſta facies.qui totus eſt facies noticiam ⁊ ſa pientiam omnium habens:ad quam paterno facto re⸗ ſpectu conſequamur indulgentiam peccatox. Quod et dauid petebat. Reſpice in faciem chꝛiſti tui. Sed ter⸗ ga petamus adhuc nec recedamus:nam non ſine dam nationis periculo receditur atergo dei. Et ſamuel poſt peccatum grande ad ꝓplm oꝛatõnem eius petentem/ ꝓ indulgentia ne moꝛeretur dixit. Cerutamen nolite re cedere a tergo dei:et ſeruite illi in toto coꝛde.Aſpiciamꝰ dñi tergum:quia ipſe poſt tergum ſuum pꝛoiecit omtia peccata noſtra.Qui vero in veritate tergum dñi aſpe⸗ xerunt:ſuoꝛum cognouerunt ex dñi penis magnitudi⸗ nem peccatoꝛum. Crucem eni chꝛiſtus poꝛtauit a ter⸗ go:vbi ſunt piecta imo deiecta peccata. Stemus a ter⸗ go paſſionem crucis eius imitantes:quia ſi ſocij fueri⸗ mus paſſionum:erimus et conſolatõnum participes. Et vnde mala pꝛoueniunt. Elaias dicit. Peccare ⁊ mẽ tiri contra dñm:et auerſi ſumus ne iremus poſt tergũ dei noſtri. Non recedamus a doꝛſo: ſup quod ab initio mundi fabꝛicauerunt et fabꝛicant et fabꝛicabunt quo⸗ modolibet peccatoꝛes. Tlideamus ſanctum doꝛſuʒ dñi noſtri chꝛiſti:inſpiciamus ſarcinam putridam peccato⸗ rum magis hoꝛrendam q; humanox ſtercoꝛum. quam ſuper doꝛſum eius impoſuimus.nec ponere delinquen⸗ do ceſſamus. Pꝛofunda ſunt iſta que tractanda ſuſce⸗ pimus:ſed nò recedamus a tergo. Ipſe pꝛeit nos quot quot ſumus peccatoꝛes noui teſtamenti a vite ſecutus eos qui pꝛeceſſerunt in veteri:ſed ommiũ a tergo ſunt purgata et deleta peccata per crucem. Nec ſoluʒ a tergo chꝛiſti:ſed ab alioꝛum ſanctoꝛum pꝛecedentiũ terga nõ recedamus.Etenĩ ruth ſpicas legebat poſt terga me- tentium:et nos peccatoꝛes poſt apoſtolos et martires legamus reliquias ſanctoꝝ moꝛum et paſſionum. Non igitur ſine magno moꝛum documento ſtetit retro iſta peccatrix.non erecta ceruice ſed chꝛiſti pedibus inclina ta et puoluta.vt ipſoꝝ non errantium ſequelam ſpon⸗ deat:que in ſuis incedẽs a via veritatis errauit.duces inuiſibiles plures ſequens ad inferna ducentes.recon uerſa ſequatur vnum ad ſuperna ferentem. Offert la⸗ chꝛymas pꝛe doloꝛe.atq; intantũ bulliendo exuberant vt etiam pedes lauet dñi ſaluatoꝛis Expꝛimunt lachey me ſepe conceptum doloꝛẽ in animo:et contritam men tem demonſtrant. Arma ſunt miſeroꝛum:ad que ſemꝑ poteſt recurrere qui ab aliquo meroꝛe contrahitur. Oꝛ phani et pupilli et vidue deſolate ipſarum habent re⸗ fugium. lacatõnes ſunt ſine voce. teſtes ſine verbo. indices ſine digito.clamoꝛ in ſilentio.victoꝛia ſine fer⸗ ro.terroꝛ demonũ ſine ſonitu.oblationes ſine ritu.pul⸗ ſatio ſine ſtrepitu:aqua decoctionis coꝛdis.aqua ſaliens in vitam eternam· mare ſubmergens egiptios inſequẽ tes.aqua ſapientie ſalutaris.ſtillicidia ſunt ſtillantia ſu per terram infructiferã noſtre carnis. et ſup gramina operum noſtroꝛum ſtille cadentes.liquoꝛes ſunt ratio nabilis arboꝛis:meſtis cibus et potus.vt mirandũ om nimode ſit.cur fletus dulcis ſit miſeris:balnea ſunt ſe cum lata in refrigerium eſtuati.et in vulnerati atq; pla gati remediũ. Hoc funditur ad ſaluatoꝛis pedes in ab⸗ lutionem veterum delictoꝛum:aut in bvnoꝛũ agendox 1 Awer octauus feruoꝛem. Lauantur his lachꝛymis pedes dñi velut ex aquis feruefactis ex charitatis igne. quem inuiſibiliter in coꝛde accenderat ſeros qui lauabatur: qui etiam edu cebat paulatim de fontib⸗ oculoꝛum ꝓuolute ſuis pe⸗ dibus peccatricis:et iterum calefiebant cum tangerent hbumanatũ ignem. Et magis ac magis fluebant vber⸗/ tim. cum liqueſiebat coꝛ coagulatum ex igne intus t ex tra incendente ſuauiter: necinferente penalem ſed de⸗ lectabilem vſtionẽ. Et qui vocauerat atq; traxerat mo⸗ re magnetiſ inuiſibili tractu: magis velectabatur in eis qᷓ; in abundanti conuiuio phariſei. Gluebant lachꝛyme nec ceſſebant. donec ab eodem igne ſiccarentur. qin coꝛ dis ſui glaciem influxibilem aquam reſoluerat. Loti ſunt igitur ex la chꝛymis pedes donum quibo venit ad humanas hoim mentes:et facta eſt in eis quedam ab⸗ ſterſio pulueris noſtroꝝ innumerabilium peccatoxꝝ. vt qui veras lachꝛymas fundit. agnoſcat ſua delicta laua⸗ ri et mundaria maculis iniquitatis herentis. Siſtitur ꝓfluuium lachꝛymarum diſpenſatõne lauati. et ad aliã actionem virtutis ſpiritu docta cõſurgit. Diſcriminat capillos capitis ſui et plicatam ceſariem ſupꝛa pedes ex pandit: vt abſtergat pedes quoſ lauerat lacbꝛymis. MDo terat bec ſibi pꝛouidiſſe de peditergio: ſicut de vnguen to pꝛeuidit · Poterat hec mulier ab aſtantibus pediter⸗ gium petere: ſed detinebatur a dulcedine pedum ſuper quibus tota mola coꝛpoꝛis firmabatur:nec patiebatur ad modicum ſequeſtrari a pedibus donec iuſſu dñil di⸗ mitteretur in pace. non eni volebat vacare ad verbum ꝓpter caro factum verbum. Damnum ſibi eſtimabat lolum erexiſſe ceruicem. Poterat hec mulier velamen⸗ to aut capitis vitta pedes abſtergere vñi: ſed qui docet hoĩem ſcientiam et ad veniendum lauandũq; docuit et vocauit eum abſq; verbo.inſtrunt vt inſolitum pediter gium inueniret: quod ipſa ſecum ferebat in ſui remedi⸗ um et in doctrinam atq; exemplũ omnium peccatoꝛũ. Capilli ſuut capitis.et cum ſint de coꝛpe atq; in coꝛpoꝛe coꝛpoꝛis non ſentiunt paſſiones.et ſine deloꝛe ipſox in⸗ ciduntur: quod alijs membꝛis coꝛpis non delere abipa natura negatur. Caput cuiuſlibet mẽs eſt. cuius capil/ los impaſſibilitates intelligo. ad quas aĩa peccatrix pa⸗ cto ſe ligauit:ne iterum ſubijciatur paſſiomibo vicioſis turpantibus aĩam et coꝛpoꝛi adiſcientibo notam. Expe⸗ dit enĩ omnino impaſſibilem ſieri ad vicia concertatia in agone nobiſcum:ne aĩo ⁊ coꝛne paſſibiliter q;ʒuis ad paſſiones tentationum fere nõ poſſit eſſe remedium: ſed non dubitet qui tentatur ſi paſſibiliter nõ ſuccum⸗ bit. O vtinam mihi adheſiſſet tale peditergiũ: pꝛeferꝛẽ certe illud omnibus lintheaminibo que ab initio mun⸗ di ex arte humana manus potuit oꝑari. Mon quieſcit animus.quẽ exagitat ſpũſſanctus:et noua opatur qui noua ſuſcipit in doctrina. Stat ad pꝑedes peccacrix nõ cogitat de receſſu: nec ſibi adeſt de conuiuio vlla cura. conumantes nõ aſpicit neq; cogitat.neq; appoſitas in⸗ tuetur dapes:ſuis intendit officijs. prepediri non vult. nec alios ipa pꝛepedit Et ſicut ſuſcipitad hos pedes mẽ te doctrinam. nouuʒ reſurgit in opus.ruit in oſcula pe⸗ dum:et pꝛemit duo labia ſuper pedes.ſuperius et inke⸗ rius eque ſtantes. SOuo nempe labia os honninis clau⸗ dunt. vt interdum verba non exeant. interdum dentes abſcondunt: interdum fetoꝛem oꝛis ipa phibent erire. Claudantur labia:ne ſcõm apli phibitionem malũ ver bum exoꝛe noſtro exeat. Inquit enim. Omnis ſermo malus ex oꝛe veſtro non ꝓcedat. Et alia ſcriptura vicit Beatus qui non eſt lapſus verbo ex oꝛe ſuo.Abſcondũt ſepe labia dentes ne loquantur inaniter ſanctas medi⸗ tationes quibo omnia ruminant De quibus dentibus De viciüs iacob dixit cum bñdiceret iudam: dentes eius lacte can didioꝛes. Opera enim pfecta. naturam oſſium habent in ſoliditate manendi. Sentes aũt oſſa noſcuntur eſſe. Oeditctõnes ſunt dentes:in quibus maxima ſapiẽtia eſt. ac acquiritur ſi nõ eſt. Ruminatur dentibus: quod rapacitate a quibuſdam beſtijs in ventrem traiſcitur. Teritur dentibus.quod ad valitudinem nature perci⸗ pitur. Et mecitatõnibus reuoluuntur audita: et con/ teruntur cuncta que obeſſe aut ꝓdeſſe noſcuntur. Et hec ſapia mtima ẽ.quã ſapiẽteſ abſcondũt Inquit enĩ ſalomon. Sapientes abſcondunt ſapientiam. Pꝛohi⸗/ bent ſepe labia diſſuaues fetoꝛes ſtomachi aut oꝛis.cũ mutuo ſe coniungunt:vt homo maluʒ quod in animo conceperat non ioquatur: ne malum ex locutione ſoꝛ⸗ tiatur effectum. aut alijs feteat ꝑR malum exemplum: ſcõm quam ſententiã pſalmiſta dicit. Pꝛohibe linguã tuam a malo. et labia tua ne loquaãtur volum. St quis loquitur malũ excepto qui excharitate illud aut aucto⸗ ritate repꝛehendit: aut ipe vult facere aut ad facienduʒ vult alios inuitare. Si quis dolum loquitur vecipere ꝓult. Hec enim oꝛis nephanda officia peſſimi ſunt feto res. ʒ videã attentius que ſunt hec labia peccatricis ſuꝑ pedes dñi pꝛeſſa. Nam labia wocis et verbi exterio⸗/ res ſunt clauſure magis apparẽtia inſtrumẽta: vt ſi ad foꝛmandũvxocẽ inſtrumẽta cetera cõuenirẽt.labijs clau ſis non dearticularetur aut diſtincta ꝑciperetur auditu Vpſa etiam ſuo tꝑe pꝛoferunt bona et expedientia mo⸗ ribus:et placentia ei qui condidit atq; apiri permittit. Inter hoĩes fulgebit pꝛudentia qui rõne nouerit mo⸗ derari. Scriptum eſt enim. Qui moderatur labia ſua pꝛudentiſſimus eſt. ne ab eis pgrediantur indebita. ne⸗ qʒ; congrua taceantur. Poinde alibi dicitur. Qui mo⸗ deratur ſermones ſuos doctus et pꝛudens eſt. Et idez. Vas pꝛecioſum labia ſcientie.Que ſi ſcõm tipum quẽ hec mulier gerit eccleſie de gentibo collecte· multa mon ſtrabunt adumbꝛata miſterio. Si vero ꝓut ſignificat omnem animam peccatrice: in moꝛibus conſideranda non paucioꝛa conſurgũt. Amoꝛet timoꝛ labia ſunt aie. vnum ſuperius ſcʒ amoꝛ: timoꝛ labiũ inferius eſt Qui bus in veritate aſſiſtentibus anime. ſi ppediatur tota coꝛpis valitudo:exauditur a dño. Scuptuʒz eſt in regũ volumine ꝙ cum anna ꝓpter filium impetrandũ.quia ſterilis erat. ſupplex ſtaret coꝛam hely.pꝛe amaritudine atq; doloꝛe non loquebatur verbum: ſed tm̃ labia eius mouebãtur:et de pꝛole meruit a dño exaudiri.Nec ma gdalena legitur verbulaſſe: ſed labia timoꝛis atq; amo⸗ ris pꝛemebat in dñi pedes:et oſculis loquebatur. De quibus in iob dicitur ꝙ in omnibo aduerſitatibo adue⸗ nientibus non peccauit iob labijs ſuis.vt a dei timoꝛe atq; amoꝛe recederet:vt amoꝛe atq; timoꝛe pꝛiuatus contra dñm aliquid loqueretur. Judith vero cu caput eſſet pꝛeciſura temulento pꝛincipi holoferni. ſtetit ante lectum et oꝛabat cum lachꝛymis et labioꝛum motu ſi⸗ lentio. vt effectu poſſet implere quod voto querebat. Ecce igitur labia magdalene atq; aĩie peccatricis amo⸗ videlicet atq; diuinus timoꝛ. Sunt etiã duo labia qui⸗ bus dñi pꝛemendi ſunt pedes.affectus bonus et intelle ctus verus:de quibus iob dicitur. Et labia tua reple⸗ buntur iubilo. AIubilus vero eſt ineffabilis mentis le/ ticia:quam lingua explicare non nouit. Quo repletur affectus tonus cum ꝑ gratiam et in gloꝛiam in effabilẽ recipit bonitatem:et intellectus verus fulgentiſſimam ſuſcipit et ineclipſabilem claritatem. Quos ſemper ve lut labia quedam aperiri a dño poſtulabat dauid dicẽs. Dñe labia mea apies:et os meum annunciabit laudẽ tuam:vt affectus ad bonuʒ et intellectus ſit apertus ad --- f— ioj itn o t, no⸗ ſu⸗ nen 1/7 gu Uig ine uo 09 verum'ex eis reſonet laus diuina in oꝛe peccatoꝝ oim conuerſoꝛum atq; iſtoꝛum. Mecnõ et actiusʒ vitam at⸗ q; contemplatiuã duo labia wlut quoddam ſuperius et inferius appellamus: de quibus ieſus filius ſyrach dicit. In labijs ſenſati inuenietur gratia. Cota nanq; gratia qua grati reddamur creatoꝛi ⁊ accepti ſumus in conſpectu magnitudinis eius. labium inferius actiua ſcilicet vita.et labiuʒ ſuꝑius ſq; contemplatiua vita cõ⸗ fiſtit:pꝛo quibus ſciendis atq; tradendis effectui om̃is querenda eſt doctrina. VUnde ꝓuerbiatoꝛ dicit · Appone coꝛ tuum ad doctrinam meam.que pulchꝛa erit tibi cũ ſeruau eris eam in coꝛde tuo et redundabit in labijs tu is. Pulcra eſt omnis doctrina maxime diuina:cum pꝛe cipitur pulcra et delectabilis eſt cum in coꝛde ſeruatur Sed hec eſt tota doctrine vtilitas:cum ad actiuam vi⸗ tam atq; contemplatiuã agendam aptatur. Cunc enĩ redundat in labijs cum quis ſapienter actioni et contẽ plationi intendit:de quibus ibidem dicitur. Qui dili⸗ git coꝛdis mundiciam: ꝓpter gratiam labioꝛuʒ habebit amicum regem.Labioꝛum eni gratia cõtemplatiue vi te atq; actiue rõnabilis executio dicitur.pꝑ quam creato ri omnium amicamur.et ad hec duplicis vite labia pax eterna ſubſequetur.ſicut ꝑ eſaiam dicitur.Creaui fru⸗ ctum labioꝝ pacem. Rationem in virtutibb fundatam et conuerſatõem ſanctis moꝛibus fultam:non immeri to labia iſta declarant:de quibus ſalomon ditcit.Labia mea deteſtabuntur impium. Nam fundata virtutibus ratio deteſtatur diabolum.et nulli malo aut impio pꝛe⸗ ſtat aſſenſum:et verbis ſemꝑ arguit quẽ impiũ eſſe co⸗ gnoſcit.Conuerſatio ſancta nõ patitur cum impijs ha bere conſoꝛtium.Quem enĩ nouit ratio altiſſimo ini⸗ micum:conuerſatio nõ patitur niſi ꝑ violentiã aut ſpe coꝛrectionis eum habere conſocium. Elere igitur iſta la bia deteſtantur impium:que tam pꝛemuntur dulciter in ꝑedibus ſuper pium. Ecce pꝛeſſa labia ſuꝑ dñi pedes ecce labioꝛum oſculũ ad ſignum pacis inuentũ. Vide quanta ſecum labioꝛum oſculum ferat.vt anime pecca⸗ tricis et dei ſedera ſemꝝ ferat.Quid eni ſunt iſta oſcu⸗ la niſi pactiones ad deum.quid eſt oſculatio peduʒ chꝛi⸗ ſti:niſi ꝓmiſſio imitatõnis veſtigioꝛuʒ eius. Quid eſt oſculatio iſta.niſi pax facta in humanitate degente am⸗ bulante et laboꝛante pꝛo nobis. Sed alius malepere⸗ gre in collo fidei oſculuʒ accepit a patre:peccatrix hec do⸗ mini pedes oſculatur in fide. Ille parum loquitur: iſta enim ꝑ impꝛeſſum loquitur oſculum quantũ diligitur oſculatus.et quantũ dilectuʒ habeat in amima impꝛeſ⸗ ſum oſculum oſtendit in membꝛa coꝛꝑis pꝛeſſum. Et ſcom ꝙ vnctio ſcom iohannem in canomca ſua docet de omnibus:hanc mulierem vnctio intrinſeca extrinſe cus vngere docuit. Jdeo ipſa vnguento vngebat dñi pedes et innouabat oꝑa noui cultus quia nouum homi nem nouerat:et variabat oꝑa.ne velut ocioſa patere⸗ tur ab ipᷣo repulſam. Quia nec ſtandum eſt odoſe ante diuinos pedes qui nõ quieuerunt in opere noſtre ſalu⸗ tis:ſed ꝑ montes et planicies ciuitates ⁊ caſtella ꝑ ma ria et deſerta ſecere diſcurſum: donec configerentur in cruce ad expectandum omnẽ peccatricem aiam redeun tem de latibulis et cauernis et vijs et ſepibo pꝑeccatoꝛũ. fundentes ſanguinem in ablutõnem aĩarum noſtrarũ et in recompenſationẽ et retributõem fuſarum lachꝛv⸗ marum atq; fundendarum ꝓ ipᷣius miſcia imploꝛan⸗ da. Sed quod aut quale fuerit iſtud vnguentũ.nõ au deo diffinire. Hoc tñ liniet vnguentum:et quod noſci tur rigidum atq; durum emollit. Multa vngebantur in veteri teſtamento:et reges etiam ꝑfundebantur vn guento.anteq; regnare cepiſſent. Sed ne violentiam et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. videar inferre ſeripture. pumiliter pteſtabo hoc vnguẽ tum foꝛe intimam charitatem in coꝛdis alabaſtro recõ⸗ ditam effuſam in pedes in om̃ia illa que diuine atq; hu mane in nobis opꝑatus eſt:vt totum amoꝛem effundat in eum qui totum nobis ſe contulit in ſalutez. Melius aũt dixerim. quia vnguentũ ex multis aromatibo conſi citur:omnes interioꝛes vires memoꝛiam.intelligentiã voluntatem et ſi quid poteſt eſſe inuiſibilis potentie at q; virtutis et omnẽ coꝛpis aptitudinẽ quaſi aroma con trita ꝑ diſpoſitõem ad conficiendũ vnum vnguentum aptum ſolum diuinis pedibus atq; mandatis in omnẽ ſequelam vſq; ad moꝛtem: non ponendũ pedibus pha⸗ riſei· welut lege moiſaicã nõ dicere digna hmõi ſeque/⸗ le:quia nec ipᷣa ad pfectum quempia ſuum dirit ſequa⸗ cem.MNec etiã effundendũ ſuꝑ pedes apoſtolox aut di⸗ ſcipuloꝝ chꝛiſti. Neq; vngendi angelox pedes. qs anti⸗ quus abꝛabã velut pegrinoꝝ hoſpes in ſignuʒ ? figurã ſolum aqua pfudit. t dicere audeam nec applicandũ pedibus virginis genitricis dei.et dñi noſtri ieſu chꝛiſti redemptoꝛis oĩm.in ſuis pedibus hoc vnguento pun⸗ cti. Solus eniĩ eſt chꝛiſtus deus:cui debetur oſſis cha⸗ ritas. omnis gratiaꝝ actio. omnis virtus. om̃is honoꝛ. omnis gratia. omnis laus.omnis dei bñdictio. omnis timoꝛ. omms ſubiectio. omnis obedientia. vſq; ad moꝛ tem. Pꝛo nullo decretum eſt moꝛi.niſi ꝓpter chꝛiſtum aut ꝓpter eripiendas animas ꝓpterchriſtuʒ. Soli enĩ chꝛiſto omnis honoꝛ et ommis gloꝛia.et in ommbo et de ommbus et ab omnibo debetur in ſeculoxꝝ ſecula. Ipſe ſolus creauit et recreauit.ſaluauit atq; redenut. Ipe ſo lus beatificauit in ſuperis non aha creatura in angelis et hominibo in eſſe pꝛoducta Si quid aũt debemus ſan ctis ꝓpter ipſius ꝑticipatõem debemus. Oenſurare de bemus certa ꝓpoꝛtione.ipᷣi aũt ſine menſura omnia de bemus. Sed pꝛo tanto ſine menſura nõ eſt. quia que⸗ libet creatura menſurata nõ eſt atq; finita: et infinitos actus viſibiles atq; inuiſibiles habere nullo modo pᷣt. Habes peccatricis vnguentũ omnem videlicet amoꝛẽ et bonoꝛum omniũ aggregationẽ quaſi vnum vnguen tum effundendũ totũ atq; totaliter in dñicos ſanctos pedes.ad ſequelam irretrouerſibilẽ veſtigioꝑ eius: ne in via iniquitatis ambulemus atq; vt non erremusm ſemitis veritatis:ſed via regia gradiamur.non declinã tes ad dexteram neq; ad ſiniſtram. donec ꝑpueniamus quo ipᷣe infallibilis doctoꝛ theoꝛia et actu ducit: nõ viuẽ tes nobis.ſed ei qui pꝛo nobis moꝛtuus eſt ⁊reſurrerxit Vlidimus deuiam et ſubiugalem demonioꝛum ſeptem excuſſam a demonioꝝ imperio abſolutam a multitudi⸗ ne dominantiũ funeſtoꝛum:reuerſam ſub pedibo impe ratoꝛis diuini omnia pꝛecipientis.leuia.iuſta.honeſta. vtilia non in ſuum ſed in cõmodum ſubiectoꝛum.Nũc ſuſcipientis benignitatẽ interioꝛi oculo vid eamus Tra hitur iſta inuiſibiliter a magnete diuino. Inuſibiliter ſuſcipitur ꝑ amoꝛem in altitutidine mentis ſue:vt qᷓ; uis pedibo coꝛꝑe pꝛouoluta ſubiaceat.in chꝛiſti mente altiſſimam tenet ſedem:imo crediderim chꝛiſti amoꝛẽ ad ipſam pꝛocliuius inclinatam qᷓ; ipſam pedibo chꝛiſti Patitur tactum eius:nec dedignatur ꝑactam immun diciam eius.Lauabatur enĩ cum ipᷣa lauaret.opa vero eius impꝛoperat inuitanti. illam pꝛeferens conuiuio phariſei. Tuetur eam a calumnijs:et ibi et deinceps eius factus eſt aduocatus aduerſus ſymonem ſoꝛoꝛem atq; peſſimum ꝓditoꝛem: contra eam officium iudicia⸗ le ſubmittens.Dimittit ſibi peccata ꝓpter amoꝛem vo cali confeſſione ſubmiſſa. Ype vero ſummus ſacerdos videbat interioꝛa eius:ipſa vero confeſſa fuit ꝑ lachꝛy⸗ mas eius. Sed non ita nunc:quod factum eſt tunc- Llber octauus Mꝛonunciat ſibi poſt amoꝛeʒ virtutem ſidei eius.cum ſaluam factam dicit ex fide.atq; ipſam dimittit in pace celebꝛata miriſica retro diuinos pedes. Pax in qua pꝛe uaricatrix dimittitur anima eſt. vt ita q offenſa conſi⸗ ſtat ſecura.ac ſi non fuiſſet culpa cõmiſſa. Pertinet ad hanc pꝑegrinatõem infauſtam tipus perdite ouis cẽ⸗ teſime:que vt periret errabata numero centeſimo at⸗ qʒ congregatõe que dicata erat altiſſimo: et ſingulares vias incedens.vt lupis veſpertinis paratioꝛ eſſet ad pᷣ/ dam: fugiens paſtoꝛis ſibulum et ducatum et coꝛrecti onis virgam atq; canum latrantium ſecuram cuſtodiã cui paſtoꝛ occurrit ante lupoꝝ incurſum: et reuocat in caulas. Errat aĩa ſepe ſingulares atʒ infames pagrans vias:et tanto atq; tam dulciter maloꝛum erroꝛe detine tur:vt redire non poſſit et neſciat niſi reuocetur. Erra rea via veritatis penitus.eſt ꝑenitus a nobis ꝑ initium et pceſſum atq; moꝛari quouſqʒ dies calamitatis adue niat. Redire aũt penitus nõ ex nobis niſi diuinus pa⸗ ſtoꝛ vſq; ad nos cum paſtoꝛalibus inſtrumentis reuo/ caturus accedat:et imponat ſuꝑ humeros benigne hu⸗ manitatis:ſuꝑ quos ꝓpter nos poꝛtauit crucem.Pꝛo⸗ phete plures.magis vero fides chꝛiſtiana huic aſtipulã⸗ tur ſententie.Oragma decima pdita etiam tipice dicit peccatoꝛis ꝓceſſum:que appꝛobatur vel repꝛobatur ex materia pondere ſubſcriptione atq; ſigura. Et cum per⸗ ditur.quattuoꝛ iſta in illa ꝑduntur. Anime materia ne⸗ bona neq; mala eſt.ſi ex quo facta ſit ipa conſpicimꝰ. En eni ex nihilo ⁊ immaterialis:ſi ad elementa aut ad elementata componimus. Sed ſi ißam conſideramus quid eſt. Gona et nobilis et incoꝛruptibilis ſubſtantia eſt.quam ſubſtantiã non incongrue quandam bonam materiã dicimus vnifoꝛmibo virtutibus aptam Pon⸗ dus cuius eſt amoꝛ humilis atq; ſubiectus. Gigura.di uina ſimilitudo atq; imago:quas creatoꝛ ſibi contulit cum creauit. Supꝛaſcriptũ aut circumſcriptũ manda tum ne ꝑ creaturam a creatoꝛe recederet:que perditur in puluere terrenoꝝ.et obuoluitur et tegitur vt nõ ap⸗ pareat.niſi diligenter queſitoꝛ cum lucerna veritatis. que menti non oculis lucet inueniat.et inuentam repo nat in theſauros diuinos:vt ſit ꝑfecta in decalogo pꝛece ptoꝛum. In his duabus tipicis locutõnibo duas pᷣua⸗ ricationes agnouimus:legis nature condite atq; ſcri⸗ pte. In oue deuia:pꝛeuaricatõnem legis nature condi te ſimplicis et incompoſite: In dꝛagma vero hancean dem et moiſaice legis maxime decalogi:ꝓpter numerũ decimũ a quo ꝑdita fuerat.Zu qui legis intellige. Ha/ bet ouis ſolum quam accepit exiſtendo naturam.habet dragma naturam et artẽ.Pꝛeuaricatio fuit in oue vſq; ad moiſen in his qui malefecere:pᷣuaricatio in dꝛagma vſq; ad finem ſeculi. In dragma metetalli non muta⸗ ta natura mutatur ſepe caracter atq; figura.necnon et ſcriptura interdum dilatatur. et plus de ſupꝛaſcriptõe apponitur. Nam additũ in ſcriptura intellectualis dꝛa⸗ gme ad id quod accepit tꝑe moiſi in tpe chꝛiſti. In om nibus his ſolus eſt ipſe qui reuocat.qui condidit ſal/ uare poteſt hoies ꝓpter homines in tꝑe factus homo. Deuiauit ſiquidem petrus timoꝛe pterritus: et ne⸗/ gauit eum quem dei filiuʒ fuerat ante pꝛofeſſus.quem etiam non ſe negaturũ paulo ante pꝛofeſſus. Sed re⸗ ſpectus a dño p reuocantem gratiam: lachrymas coꝛ⸗ dis weram penitentiã indicantes.quia fleuit amare. de⸗ leuit peccatuʒ.reconuerſus ad dñũm. Latro vero ſem per a via veritatis ⁊ a bvnis moꝛib deuius vltimo moꝛ ti vicinus.eterne vite cognouit auctoꝛem:et ſeipᷣm pe⸗ na plecti dignump ſuis maleactis diiudicans.pene ge⸗ henualis eusſit encium. Et mente credens oꝛe vero ½ 4 De viciis nuncians ſecum pendentem in ſimili toꝛmento.diſpa/⸗ ri merito dñũm vniuerſi:nec ꝑenam credidit poſſe dero gare maieſtati diuine.quam in illa carne paſſa ꝑ fidem firmiter eſſe cognouit:et fidei perſpicuitate vidit in aĩo alterius ineffabilis regni habere dominia. quem iuxta ſe ꝓpter terrenum regnum ab impio pꝛeſide tam tur⸗ piter viderat iudicatum. Et eius ſe poſtulauit fieri per ſidem in ſuo regno conſoꝛtem.quem in hoꝛrendo pati⸗ bulo habebat ſine culpa ꝑticipem. lit enim. Memento mei dñe dum veneris in regnum tuum. Sed ad eum facta reſponſio magis demonſtrat:quantũ iſte latro cõ/ uerſus in vltinmns ipſi dño adherebat. Sane in reſpon ſum acepit. Hodie mecum eris in paradiſo. Que ver⸗ ba pꝛeſentis diſſertionis non ſunt. in oꝛdine alio exxo⸗ nenda ſuccedũt.ſed hic appoſita ſunt.vt in nullo quis pꝛemia diuina deſperet.cum in omni loco etate et tem poꝛe ante vite terminum dei miſcoia et indulgentia ſit parata.ſi per veram pemitentiã anima peccatoꝛis fuerit pꝛeparata. Igitur habes peccatoꝛis ꝓgreſſum et ad de⸗ um factũ in veritate regteſſum:cuius tractatui in dño finem damus.addentes alium ꝓ geueralitate atq; ſpe⸗ cialitate maloꝛum.in que poteſt peccatoꝛ pegrinari atʒ defluere:vt cautioꝛ fiat qui cauere intendit. et apire ſci⸗ at qui redire diſponit. Erplicit tractatus de ꝓgreſſu peccatoꝛis et reuerſio⸗ ne eius ad deum. —— Incipit tractatus de generalitate et ſpecialiate m̃a⸗ loꝛum in que poteſt peccatoꝛ peregrinari. Et pꝛimo ce coꝛruptela peccati. Capitulum.XL. I. Oneſtas fidei chꝛiſtiane inhoneſta ppoſſe deuitat:ſed oꝛdo requirit vt pꝛius deuitãs h da cognoſcat. Igitur quia honeſtam et hbo noꝛe pꝛeditam creaturam diabolus eſt de poneſtare conatus. et ab honoꝛe creatõis in baratrum damnatõnis immergere. et coꝛrumpere incoꝛruptam.quia ipam coꝛruptibileʒ pꝛecognouit. qꝛ ſeipſum nobilius factum ꝑ peccatum coꝛrupit. idcirco de coꝛruptela peccati libet doctrinaʒ innectere.vt quod vitare de beat chꝛiſtianus agnoſcat. Sʒ peccatum licet multa noĩa capiat:plures tñ malos ſoꝛtitur effectus. Et ſi quis ſuam varietatem dinumerare wluerit:mul tiplicabuntur ſuꝑ maris BteZ qñiq́; maluʒ iuxta illud dum cõmendaretur iob vir ſimplex rectuſ et timens deum et recedens a malo. Et in puerbijs ſa lomonis.Timoꝛ dñi odit malum. Et alibi. Sapiens timet v declinat agii Eif genlerdluid ima ginem dei defoꝛmat. Sapientia refert. Beatus vir qui inuentus eſt ſine macula Et cum dauid quereret quis in monte vite eterne requieſceret dicens.dñe quis ha⸗ bitabit in tabernaculo tuo.aut quis requieſcet in mon te ſancto tuo.reſponſum in ſeipᷣo a ſpũſancto accepit Qui ingreditur ſine macula:et oꝑatur iuſticiam/Di⸗ cituxr etiam pollutio:et hoc quantum ad contagionẽ cõ⸗ tractam exterrena delectatione. VUnde hieremias.A ꝓp⸗ phetis hieruſalem egreſſa eſt pollutio ſupomnem ter/ ram MHicitur etiã reatus:qm̃ obligat ad eternam penã Quod noſter ſaluatoꝛ ait in euaugelio. Qui dixerit fra tri ſuo fatue:reus erit gehenne ignis/Dicitur qũq; cul pa:et hoc ꝓut reſpicit pꝛnam. Ende ecechiel.ia que peccauerit ipſa mmoietar releſ wintunm et hoc ſcom ꝙeſt receſſus a dignitate gratie habite.quod fit cũ aĩa recedit et derelinquit deum. Ande eſaias hieruſalẽ im⸗ pꝛoperat dicens.Dereliquerũt dñm.Et alibi. Qui de⸗ reliquerũt dñm tonſunentnemekiin. euaricatio:et hoc inqnantũ mandatum dei deſpicit. Sicet pſalmiſta ſ gtii to iis et deploꝛat. Vidi pꝛeuaricantes et tabeſcebam. Dicitur vicium inquantum eſt defectus naturalium bonoꝛum quia ex eo vicium eſt quia interimit aut paulaticat qð in natura daenerfii ſcelus: ꝓpter iniuriam dei ma gnam. Pꝛopter quod in eſaia ex ꝑſona patris de filio di citur. Pꝛopter ſcelus ꝓpſi mei ꝑcuſſi eum. Moc eſt. pꝛo pter magnam dei offenſam et oppꝛobꝛium meum ma⸗/ gnum:pcuſſi filium meum cA nephas: put eſt illictum pſone perpetranti. nde in eccleſiaſtico dici⸗ tur. Dediſti maculam in gloꝛia tua ¶ocatur crimen: pꝛout eſt dignum accuſatõne et pena. Sic et ſapientia Dicit. Pugnabit pꝛo eo oebis gerrari Marfſiſetur pec⸗ catum pꝛout ſit conuerſio ad bonnʒ còmutabile. cuius rei cauſa factoꝛ fit mutabilis. Crenoꝑꝝ. Peccatu cauit hieruſalem: ꝓpterea inſtabilis facta Chae pena et hoc inquantũ reſpicit pꝛimi hominis peccatum: in quo natura noſtra coꝛrupta fuit. Quacunq; die co⸗ mederitis ⁊cc. moꝛiemini/Oicitur iniquitas: pꝛout di⸗ uinam iuſticiaʒ inequat Micitur malicia: quia molitur contra deum ſeipᷣm ⁊ pꝛoximum. Sed quocũq; molo nominetur ſubſtantia caret. ſubſtantia non eſt. et inter creaturas nominari nõ poteſt. nec ꝑſe ſubſiſtere pt. ſed eſt in bona et ex bona natura quã deus creauit. Et ſi nul la bona natura creata eſſet gccatum ſeu malum vbi cõ ſiſteret non haberet.cum aliud non ſit malum ſeu vici⸗ um. niſi quod eſt bone nature ſpuũali aut coꝛpali aduer/⸗ ſum:et ꝑ ſeipᷣm non habeat eſſe poſitiuum. Nam ſicut abſtinentia poſitiue nihil eſt et er ea tñ coꝛpus languet ſic peccatum nihil eſt. et anime bonum turpat: et coꝛrũ pit naturã ꝑ culpam.et gratia pꝛiuat. Quid eſt cecitas oculoꝛuz niſi pꝛiuatio viſus. Et mutitas quid aliud qᷓ pꝛiuatio loquele Surditas quid ponit in eſſe:niſi quia ꝑꝛiuat auditum. Quid ponit ſilentium aut realiter ef⸗ ſicit:niſi quia tollit vocem aut phibet clamoꝛeʒ. Quid moꝛs actuale habet exiſtẽs:niſi quia vita pꝛiuat. Quid enĩ aliud eſt malum aut vicium coꝛpoꝛis: niſi quia ſpe⸗ ciem et modum et oꝛdinem in ipſo coꝛrumpit minuit aut deſtruit. Oe ſi totaliter deſtruit:non habet vbi vltra ſubſiſtat. Si minuit quod remanet dolet: dolendo te⸗ ſtiſicatur ꝙ wona natura eſt. que de malo quod patitur dlet . et ꝙ malum nihil aliud eſt niſi quod aduerſum naturam eſt pugnans vt deſtruat:aut ꝙ viciata ex loni diminutõne ꝑmaneat/ Auid aũt aliud eſt malum ſub ſtantie ſpiritualis:niſi t ſupꝛa tactuʒ eſt coꝛruptio ſpe⸗ ciei.modi et oꝛdinis: SGpecies vero in anima que a pec cato coꝛrumpitur.eſt ipᷣa ſimilitudo ad deuʒ. Facti enĩ ſumus ad imaginem et ſimilitudinẽ dei: quam peccatũ turpat et diſſimilat Modus aũt ipſa eſt foꝛma viuẽ⸗ diet intelligendi.amandi.volendi. appetendi. recoꝛdan di.timendi.veniam ſperandi.gaudendi.triſtandi.dolen⸗ di:quam peccatum coꝛrumpit vt modus omnino nõ ſit quia modus ibi ſolũ eſt vbi neq; plus neqʒ minus eſt. Sed peccatum in talibus anime potentijs et affectõni bus ita modum ⁊ foꝛmam coꝛrumpit:vt aut anima in fra ſubſiſtat aut omnino Seedher to nge in anima eſt ipa intentio ad finem. Nam òmnis oꝛdo cauſarum actionum voluntatum et intentionũ tendit ad finem: ſinis vero cunctoꝛum eſt chꝛiſtus. Quem oꝛdinẽ pcẽm coꝛrumpit. vt anima ſe non oꝛdinet in affectõibus atq; opibus ſuis ad finem vnde beata ſit:ſed trahit deoꝛſuʒ ad creaturas ꝑ concupiſcentias vicioſas.vt ſpꝛeto incõ mutabili lono fructificando in ipſo et ex ipo et ꝑ ipᷣm lonum cõmutabile atq; coꝛruptibile faciat ſinem ſuuʒ. Segd cum malum non habeat ſubſtantiam neq; poſſit ꝑ ſeipᷣm pꝛeterqᷓ; in aliqua bona nature ſubſiſtere. cum ſit nihil.quomodo in id quod eſt et bonũ eſt pꝛeualuit. et contra vicia ſermombus do. ſglugto. Et cum creatura bona ſit deum habens intra ſe.non ta men incluſum ſed totam ſeipſam ſcientem:habens er⸗ tra ſe non tamen excluſum.ſed totam ſeipſam pꝛotegen tem · habens ipſum deum infra ſe nõ depꝛeſſum ſ ipaz fuſtentantem: habens ipᷣm ſupꝛa ſe ſed non elatum.ſed ipſam pꝛouide gubernantem:vnde ergo ad intranduʒ ad ipam aditus malo patuit.Qua via venit quomodo bic irrepſit:p quam poꝛtaʒ intrauit. Elnde dicit ſcriptu ra. Elidit deus cuncta que fecerat et erant valde bona. Vnde ergo malum.cum dei factura non ſit.Aintiqua eſt qneſtio iſta.et in euangeliorenouata.DHomine nõ⸗ ne bonum ſemen ſeminaſti in agro tuo. vnde ergo ha⸗ bet gcania. Ventilata ſubtiliter a pleriſq; doctoꝛibus quoꝛum aliqui errauerunt a nide. dicetes deum eſſe au⸗ ctoꝛem mali:aliqui vero duo pꝛincipia. vnum mali. al⸗ terum boni.aliqui ſcõᷣm ſidem catholicam ſunt locuti. quam in omnibus pꝛemiſimus et pꝛemittemus:quos in pꝛeſenti opere non ſequamur:cum malum non habe at eſſe pꝛeterqᷓ; in bono.non pꝛocedit niſi a bono.et in o⸗ mni genere cauſe non habet veram cauſam. Nam cum ſit defectus non habet cauſam efficientem ſed deſicien⸗ tem.quia peccatum ſacit deſicere a deo indeſicienti. et rebus deficientibus adherere. Cum ſit nihil 1 pꝛiuatio lni non habet cauſam materialem: ſed materiam coꝛ rumpentem.um ſit foꝛme viuendi ⁊ ſoꝛmalis pulcri tudinis deſtructiuum:non habet cauſam foꝛmaleʒ. ſed foꝛmam auferentem. um auertat a vero ſine non ha bet cauſam finalem debitam. ſed penalem finalẽq; na- ture bone non competentem: peccatrici vero conueni⸗ entem. Igitur in omni genere cauſe non habet debitã cauſamvnde ergo venit.xᷣl ꝓpꝛia voluntate creature ra tionalis in ſe aut in aliquo coꝛruptibili extra ſe. non in deo delectantis. In ſe. vt in angelo:quia excra ſe nibil niſi deus erat.in quo delectari poſſet ſcõm ſue nature nobilitatem. ſed a deo auerſus. ad ſeipᷣm conuerſus pec cauit.de quo infra cum de angelis locutio erit.fiet ſer⸗ mo pꝛolixioꝛ. In homine wero in ſe pꝛimo et extra ſe ci tra deum et pꝛeter deum fuit et eſt pꝛohibita delecta⸗ tio. Nam peccatuʒ non eſt nec eſſe poteſt ex aſpectu ma larum rerum.quia res male non ſunt. cuncta bona fe⸗ cit deus:nec ex appetitu rerum bonaruʒ.quia bonus eſt animus appetens.bone ſunt res appetite:ſed ex auerſi⸗ one a deo et conuerſione ad creaturas ꝑ pꝛohibitas et illicitas delectationes. Erit igitur malum a mala xolã tate:et voluntas mala non eſt ab alio niſi a ſeipᷣa. Et ſi dicatur ꝙ dialolus in foꝛma ſerpentis pꝛeuenit in pri⸗ mis parentibus voluntatem.ipſe ab initio peccatoꝛ et malus exiſtens:voluntatem ergo pꝛimi peccatoꝛis aut angeli peccãtis quis pꝛeuenit.Nullus. Sed a ſeipᷣa xo luntas in angelo et in homine facta eſt mala. In ange⸗ lo.quoniaʒ a nullo pꝛeuenta.in homine quia hbera nec a dialvlo violentata qᷓ;uis deceptioni eius pꝛeſtaret aſ⸗ ſenſum:primum in ſeipſa et a ſeipſa et ꝑ ſeipſam dece⸗ pta. Mon eſt ergo peccatum a voluntate bona exiſtente. ſed a voluntate libertate arbitrij male vtente. qua con⸗ temnit omnium conditoꝛẽ in pꝛeceptis ſuis.et ab ipio auertitur qui eſt vnum ſummum.ſumme beatificare valens et volens:et in eo noluit delectari neq; cauſas delectatõnis inquirere ipſum exiſtentem ſempiterne. velut non exiſtentem relinquens.ad creaturam ſe con⸗ uertens. In tali conuerſione creatoꝛe contempto qui relictus iniuſte creaturam iuſte reliquit.vnde peccatũ ſeu malum aut quomodolibet nuncupatum oꝛtum et pꝛincipium habuit.et malum et peccatum fuit non ſni poſitiuum: ſed oni naturalis gratialis et gloꝛialis pri⸗ uatiuum. MPerlucide igitur non curioſis ſed humilb * Liber octauus cerum deſiderantibus patet: peruerſus amo: avolun tate pꝛogrediens et puerſus vſus ſubſermiens in diui⸗ nam tranſiuit offenſam. Nam non eſt peccatum cibus a deo creatus in creaturarum ſuſtentatõneʒ: ſed eſt pec/ catum voluntatis puerſe amantis 7 vtentis cibo. Mon eſt peccatum mulier neq; beſtia neq; puer: ſed volunta/ tis peruerſe amantis et vtentis pꝛeter diuinam legem puerum beſtiam et mulierem. Neq; peccatum eſt au⸗ rum argentum aut quodcunq; metallum: neq; pecca⸗ tum dicemus eſſe lapidem pꝛecioſum aut veſtimentuʒ ſeu calcaamentum. aut hoꝛtum. domum et agrum. filin et amicum:ſed voluntatis puertentis contra legem dei amoꝛem vel iuſſum. Et vt bꝛeuitate pſtringamus.que multa volumina petunt. dicimus creaturam aliquam viſibilem et inuiſibilem coꝛpalem aut ſpũalem.cogni⸗ tam et incognitam.paruam aut magnam.ſupceleſtem aut ſubceleſtẽ. poſitiuam aut realem.aut in ratione aut maginatõne hoĩm non exiſtentẽ nõ eſſe peccatum. ſed voluntatis puerſe amantis aut vtentis aliqua re.que aut ꝑ legem nature aut plegem teſtamentox dei vete⸗ ris et noui oꝛdinata eſt. quantum et quomodo quare debeat diligi:et quare et quomodo et quantum rationa ls crearura debeat vti illa. Et cum multi catholici do⸗/ ctoꝛes et ſancti conati ſunt diffinire peccatum.quoꝛum diſfinitõnes libet tacere pꝛeſenter.illas non repꝛoban⸗ tes:nec diffiniendo quod poſitionẽ non habet.ſed dan do paruulis intellectum ſententiunculam talem adijci mus. Meccatum eſt omne illud quod deo diſplicet fa cienti nocet. Ad cuius intelligentiam opoꝛtet animum eſtare attentum. Mam omne quod pꝛohibitũ eſt vel / e diligi et fieri.aut pꝛohibitum quia peccatuʒ erat.aut peccatum ſit.quia poſt phibitionem vwolitum dilectum et factum eſt.ic per hoc idolatria.blaſphemia in deum. furtum.homicidium. vſura. rapina. inuidia. ixa. ſupbia. gula. omms luxuria. omnis auaricia. et his ſimilia ma⸗ gna mala non iam peccata quia pꝛohibita: ſed ideo pꝛo⸗ hibita quia p naturam ſunt peruerſa peccata. Comede⸗ re autem carnes in quadrageſima et ſimilibus diebus non ideo pꝛohibitum quia peccatum. inquit aplus ad thimoteum. Mihil pꝛohibitum eſt quod cum gratiarũ actione ꝑcipitur. Sed ideo peccatum eſt ſi poſt pꝛohibi tionem admttitur:et his ſimilia.ſi quis vellet exem⸗ pla pꝛolixius ꝑquirere. Sed quoquo modo peccatoꝛuʒ conſiſtat conditio. aut quomodolibet nominentur ſeu exoꝛiantur veum offendunt et facientem ledunt:cuius rei cauſa peccata et mala ſunt. Quare autẽe deus ex his offendatur.et ſi fiunt reputat ſe offenſum cum ſibi nõ noceant.et quare facientem ledant. oꝛdo diuine iuſtcie requirebat.vt ꝑ contraria clareret rerum bonitas natu ralis:cuius declaratio eſt magnivoluminis. ſed nõ pꝛe⸗ ſentis operis. ꝛoinde non vltra inueſtigemus talia: ſed caueamus pꝛout poſſumus minima et magna pec⸗ cata:et ab ipᷣis ſcom ſapientie ſententiaʒ fugiamus di⸗ centis. Quaſi a facie colubꝛi fugi peccata. Et ſi acceſſe⸗ ris ad illa:ſuſcipient te.Dentes leonis dentes eius.in⸗ terficientes animas hominũ. Quaſi rumphæa bis acu⸗ ta om̃is iniquitas:et plage illius non eſt ſanitas.Pꝛo⸗ pterea terrendi eſſent homines ne peccarent: quod foꝛ⸗ taſſe cauerent.ſi quantum peccata noceant aut que da mna faciant ꝓuiderent· Quoꝛum damnoꝛum nume⸗ rus omnium calculantiuʒ reſolueret digitos: ſi aliqua curioſitate ad noticiam quod eſt impoſſibile duceretur am quomodo numerabitur oamnum. infinitatem amiſſi boni maliq; inuenti tꝑis et loci penitus ſecũ poꝛ tans. Quod mocica ſententia eſaias aperuit dicens. Iniquitates veſtre diuiſerunt inter vos et deum vim —— De viciis et peccata veſtra abſconderunt faciem eius a vobis ne exaudiret. Quam ſententiam ſi quis diligenter inſpe⸗ xerit: omnia fupꝛaſata mala pꝛoſpiciet. Sed vt terroꝛ incutiatur his qui nature fragilitate.anim leuitate.re rum placabilitate. conuerſatõnis amenitate. ſenſuum vagatõne. exemploꝛum imitatõne labuntur. Et con⸗ gruum duxi ſcom ſcripturarum ſanctaꝝ ꝓbationẽ que pꝛo peccatis damna ꝓueniunt.pꝛout in generali poteſt ſer mo pꝛoſfundi.et in ſpeciali requirit oꝛdo dicendi deũ timentibus atq; hoc legentibus enodareaποn felices peccare delectet: cum peccatum deiconſtituet ini micum.quando mundi huius ꝑ inoꝛdinatum affectuʒ facit amicũ.Quod iacobus in canonica ſua dicit. Qui cũq; voluerit eſſe ami hu ſeculi.inimicus dei oſtitu⸗ etur/Et ſeruus peccati efficitur actoꝛeius.qð in nulla hominum eueniet actõne.vt quis eius quod efficit ſer uus fiat.cum factoꝛ operis ſeu poſſeſſione aut artis peri tia per illa dum efficit dominus appelletur. Et ſaluatoꝛ hanc puerſitatem videlicet dominium oꝑis in actoꝛem ſententialiter diffiniuit:in iohannis euangelio dicens Qui facit peccatum ſeruus eſt pꝑeccati. Er quo trahitur ꝙ nec vnius domini.ſed tot dominoꝛuʒ quot vicioꝛum actoꝛ eoꝛum ſeruus efficitur.et calcat ſuper nos pecca/ tum velut rex dominus conſtitutus vt eius calcaneo ſi nali ſcilicet dominio vrgeamur. Quod iob enunciat di⸗ cens. Calcet ſuper eum hoc eſt peccatoꝛem quaſi rexin⸗ teritus:peccatum certe vita pꝛiuans. Cuius regnuʒ in nobis non fieri ꝑſuadet aplus. Mon regnet inquit pec⸗ catum in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe: quia peccati regnum in miſera mundi vita in alia penarum expectat domini um.cum ex ipſa fiet oppꝛtunus egreſſus: in aliam vero eterne penalem irreuocabilis erit ingreſſus. Et iuxta/p uerbioꝛum ſententiam. malum ſemper ꝑſequitur pec/ catoꝛes:et parata ſunt iudicia deriſoꝛibo peccatoꝛibus mallei percutientes coꝛpibus tmiuſtonuinſeed ante⸗ qᷓ; peccatoꝛum ſequatur pena ppetua.indurat ad peni⸗ tentiam tale malum. ſicut induratum eſt coꝛ pharao⸗ nis.vt etiam flagellis et miraculis non emolliretur ad vemam. Et iob effectum demonis in hominum coꝛda declarans dicit. Coꝛ eius indurabitur q̃ſi lapis. et ſtrin getur quaſi malleatoꝛum incus. Et hieremyas populi peccata deploꝛans dicit. Peccatum iude ſcriptum eſt ſtilo ferreo in vngue adamantino. Et cacharias hanc duriciam de ſuo populo narrat dicens. Coꝛ ſuum poſue runt vt adamantem:ne audirent legem. Qui lapis ſe⸗ cundum gemmarũ peritiſſimos cognitoꝛes alicui me⸗ tallo non cedit:noſtri coꝛdis duriciaʒ ex noſtro ꝑeccato pꝛouenire wimonäteGsCRKGÜ5 plerũq; hominũ coꝛ da peccatum. vt quam viam gradiamur penitus igno⸗ remus:nec aſpiciamus terminumvltra quem non pa tebit pꝛogreſſus. Quod et dauid non tacuit cũ edirit. Fiant vie illoꝛum tenebꝛe et lubꝛicum: et angelus dñi pſequens eos. Peccatoꝛum nanq; tenebꝛe ſunt:vt nec viam qua pergimus terminum ad quem tendimus videamus. Et lubꝛicum eſt in peccatoꝛum vijs vt de vno cadamus ad aliud dulcedine tracti. aut aliqua falla cia decepti:necnon et plerũq; merito pꝛoruamur inuiti iuxta a pli ſententiaʒ. QAon enim quod volo hoc ago.ſed quod odi illud facio.Et angelus ꝑ dominium poteſta⸗ tis ꝑſequitur nos quia malus ꝑ arbitrium woluntatis imo inſequitur et ꝑſequitur noſtroꝛum ferito pecca⸗ toꝛum. Inſequitur vt cumulemus peccata peccatis: et ꝑſequitur velut a deo fugientes.qui refugij loca ne⸗ quimus inquirere:vt in campoꝛum latitudine nos cõ⸗ pꝛehendat.et ineternum ſubditos habeat ſue imperio ptãtis. Et idem dauid velut impꝛecatiue ſeu ꝓplxtice d ſt⸗ ul ſer en to en s tur vum e roß d⸗ rin⸗ in umn ii nben t ec/ ds. nlte, pen, han⸗ ra cen wpli d ane we igſe/ me/ o co⸗ mo⸗ npe int. di Rhet lichus t de uuſlle kinriti o. Cteti ntuts Pect⸗ utie et contra vicia ſermonibus do. ſalugto. cecitatem ad peccatoꝛes euenire ꝓpter peccata denunci at. Obſcüurentur oculi eoꝝ ne videant. Et alibi. Sup⸗ cecidit ignis concupiſcentie male:ſolemq; non viderũt chꝛiſtum ſumme iuſticie:de quo damnati conquerun⸗ tur dicentes. Errauimus a via veritatis. et iuſticie lu⸗ men non illuxit nobis: et ſol intelligentie nõ eſt oꝛtus nobis.Ec ſuꝑ montem caliginoſum leuate ſignum.in eſaia dicitur. Quod mihil aliud ſonat niſi ꝙ ſupꝛa men tem noſtram et altitudinẽ intelllgentie ſue ignoꝛantie nebulis caligantem ⁊ tenebꝛis peccatoꝝ denſiſſimis ob ſcuratã leuetur ſignũ ſcʒ crucis:in quo ſigno delet om⸗ ne peccatũ:et ab ipo fugantur tenebꝛe viciox/Et ſemꝑ cum cõmittitur obligat ad penam:vt pꝛimoꝑ parentũ monſtrat iuſta damnatio facta cõminatione còtempta Quacũq; die comederitis inquit ex eo moꝛiemini/RRe plet amaritudinibo conſcientiã culpa cõmiſſa.:vt in ſe⸗ ipſa cognoſcat ꝙ malum eſt ꝙ peccauit. Quod hiere⸗ myas ad hieruſalẽ loquens nõ tacuit.que ꝑ peccatũ do⸗ minum dereliquit dicens. Elide q́; maln amarum eſt dereliquiſſe te dĩñ̃m deum tuum/MNecnò et ipᷣa lona na turalia vulnerantur in nobis: cum delectatònem a ope ram querimus in ꝓhibitis. Quod ille nobis annunci⸗ at qui recedebat deſcendendo a hieruſalẽ. ciuitate ſcʒ pa cis.quam innocentiam et gram ſeruataʒ intelligimus in iericho in rerum creatarum defectibilem et lunareʒ. frigidam et variabilem delectationẽ.qui cogitatõne ac delectatione necnõ conſenſu anteqᷓ; attingeret quo pr gebat incidit in latrones:et ertitit vulneratus. et ſemi uiuus relictusquod in volentibo male agere ſepe con⸗ tingit.vt anteqᷓ; oꝑe compleant ex conſenſu deliberato in naturalibo puniũtur:vt ſemiuiui ſere videliq; cum li bero arbitrio relinquantur/Crahit nempe ad aliud ſi ſtatim nõ reſiſtitur cõmiſſò peccato:vt ꝑ penitentiam et ſacramentox miſterium deleatur. Quod et factũ eſi in cayn.cuius inuidia ipᷣm ad homicidiũ traxit.et deum arguentem contempſit. Et iuxta ſalomonẽ. Peccatoꝛ cum in ꝓfundum maloꝛum venerit contemnit.deũ ſcʒ et virtutem et ſeipᷣm et gloꝛiam et penam et ſanctaruʒ ſcripturaꝑ ammonitionẽ:et pꝛedicatoꝝ doctrinam.qua ſi anilem reputat cantilenam. Nam facit inſenſibilem aĩam quodamodo ꝑ actum malum vt nõ ſentiat quid mali nanciſcatur.quidve bom amittat. vt nec euenire credat:velut ſi canis aut aliqua beſtia in naui exiſtens a⸗ licuius iudicio ſubmergenda.ligatũ ad collum pondus non ſentiret.quouſq; ab ipᷣo maris ꝓfunda petente tra⸗ heretur inuita:nmec nature donum de ſuꝑnatando aquis beſtiam liberat.ponderi grauiſſimo alligataʒ.quod pon⸗ dus non natandi donum ſed ſubmergendi ꝓpꝛium ac⸗ ceperat a natura. Sic euenit pleriq; peſſimo peccatoꝛi ſi eranime nature ſeu ex chꝛiſti gratia data poſſit ſuꝑ rri ſed nec ſubinferri peniſ:tñ alligato peccato ex eius ꝓpꝛietate affligetur in eis. ipſa inſenſibilitate cauſante materiam ante penam. In ipᷣo vero receſſu a coꝛpe in poꝛtis moꝛtis anima muiltabitur er peccatis:cũ demo⸗ num ſuſtinebit inſultus.illuſiones patietur. opoꝛtebit ugnare cum demoniba moꝛiendo:quibo viuendo noęꝛ uit fepaigrnaragtl uid vero poſt moꝛtẽ patietur pecca⸗ toꝛ.cum de penis erit ſermo dicetur.ſed hic in generali⸗ tate quadam peccatoꝛis mala Riringacie e inimicus dei.angeloꝝ emulus.et amicoꝝ dei actu ⁊ mẽ te contrarius.inimicoꝝ dei amicus. demonũ ſeruus.de foꝛmata imago.indignitas vite.turpatoꝛ nature.coꝛru ptoꝛ moꝛum.odium ſui.ſubſannatoꝛ virtutum.virtuo ſoꝛum irriſoꝛ. contemptoꝛ dei in mandatis.trufatoꝛ in ſacramentis.deriſoꝛ in ꝓmiſſionibus.celi exul.infernip miſſus ciuis.amatoꝛ mundi.turpitudinis cultoꝛ.ſub/ 1 ſellium libidinis. crudelis et amara Vita. pꝛaua conſciẽ⸗ tia.iniqua vxolũtas.intelligentia puerſa. ratio coꝛrupta. memoꝛia ſterilis. anfractuoſus mons. oeganum et cys thara et inſtrumentũ dialuli ex malcia et ex voluntate et non ex ꝓpꝛietate nature.materia infernalis ignis. ce⸗ nobium malaruz cogitatõnumobſcuratus ſol. eclipſa⸗ ta luna.ſtella decelo innocentie cadens. ignis in ſeipſo ardens.obtenebꝛatus contemplatõis aer. aqua maris amara. ex feruoꝛe mali quieſcere nõ valens. fluxibile lu tum in mari damnatõnis.grauiſſima terra ex ponderi⸗/ bus peccatoꝝ tribulos et ſpinas malicie germinans. ci buſq; terra ſergentis deceptõis antiqui. auis inconſtãs aquila per ſupbiam alte volans.falco inſidians innocẽ⸗ tie.accipiter vngulans. miluus ad viſcera putrefacta xſcendens. coꝛuus ꝓcraſtinans penitentia. cadaueri⸗ bus moꝛtuis videlicet oꝑpibus inſidens. columba ſe⸗ ducta.philomena decipiens.calandrius querinus. paſ⸗ ſer ſolitarius in parietibo habitans. regulus pungens incolas ſeꝑes. vmbra infernalis luminis. nubes aquaꝝ malarum.obſcura nebula. tonitruum terrens. vapoꝛ ꝑ cutiens. ventus eccleſie enauiganti contrarius. inquie tum mMare. naufragus in pelago.et plerũq; in poꝛtu.na uis ſine gubernatoꝛe.carens omni artiſicio nauigandi piſcis ſub aquis luxurie natansleo ſeipᷣm deuoꝛans.v⸗ ſus ſeipᷣm alansaper ſe vento inanis gloꝛie paſcens.lu pus ſimplicitatis deſtructoꝛ.aſinus piger. canis ex ira⸗ cundia latrans. ex memoꝛata delectatõe mali reuertẽs ad vomituʒ. ſus voluta in ſceno rerum. lepus trepidãs vbi non eſt timoꝛ.fera peſſima augmentũ bonoꝛum ex⸗ terminans.pardus ſe ꝑ pellem ad malũ varians.ethi⸗ ops defoꝛmis.talpa terre rationalis.veſpertilio volans vluntarie in tenebꝛis.lucem ſponte veritatis abhoꝛrẽs appꝛopiatio ti pica omnis defſoꝛmis actus ad omne in⸗ conueniens tam in amimatisq; in inanimatis. poſſibi⸗ le ꝑ hoĩiem deſoꝛmatum hominẽe opari.abuſio rerum.p uerſoꝛ oꝛdiniſ.deſtructoꝛ modi.ſidei falſatoꝛ.ſpei obtre⸗ ctatoꝛ.charitatis ſuggillatoꝛ.iuſticiã exterminans. pꝛu dentiam repꝛimens.temperantiã ꝑpuipendens. ſoꝛtitu dinem effeminans.deceptio vera.obtentio falſa placiti affectio.veritatis expulſio.res et actus imptinens.im⸗ poꝛtuna macula.vmuerſi querela. diſſociatus collega. recipꝛocum malum et qñq; tranſitiuuʒ damnum.ſemꝑ vero actio retranſitiue nocens.intranſitiue plerumq; agens quod necat agentem. De peccato oꝛiginai. CLapitulum. XL. II. Mtelligentiaʒ hoim merito fides chꝛiſtiana i peecedit.nec erit oꝛdo pꝛepoſterus vt ꝑ in⸗ telligentiam veniamus ad fidem:ſed ꝑ ſideʒ ad intelligentiam veniamus. Sed plerũq; intellectus terretur ſidelis huius mala conſiderans. et vt caueat ad cognoſcendas ipſoꝝ ſpecies animatur. Sed oꝛdo tractandi requirit:vt de oꝛiginali malo quo quilibet ex altero ꝓpagatur infectus pꝛimitus diſſerat᷑ Vngde fide chꝛiſtiana nõ agnitione temeraria tu qui le gis attende Quãuis anima noſtra non traducatur ex altera nec ex carne quomodolibet ꝓpagetur.quia necex adam aĩa eue facta fuit qᷓ;uis caro de coſta. nec de carne ſua velut caro foꝛmata fuit.ſed ꝑ ſe creata per ſe infuſa. Et hoc infallibiliter tenet credulitas chꝛiſiiana ꝙ dum creatur infunditur. et infunditur dum creatur coꝛpoꝛi viuificando p ipſam.et in hoc ceteroꝝ deuitat erroꝛes. qui circa creatõnem animaꝝ multipliciter et infeliciter errauerunt. Et ſicut factum eſt in parentibo primis ita ſcom oꝛdinem altiſſime pꝛudentie abadam ꝓagatis ſeruatur in cunctis:tamen culpa oꝛiginalis ab amima ade tranſiuit ad animas poſteroꝛũ carne mediante que Liber octauus per concupiſcentiam generatur. Nam peimo pſona vi/ ciauit naturam. natura viciata viciauit pſonas.quot⸗ quot ex humano ſemine dicimus pꝛopagatas ad vitaʒ ꝓductas. ſiue nondum natas. ſed in vtero matrum per infuſam animam viuas. que ſi etiam in vtero moꝛere⸗ . . tur.merito peccati oꝛiginalis multabuntur carentia di uine viſionis: ſiue vident mundi lucem oꝛiginalis ma cule dicimus maculatas. pꝛeter chꝛiſtum non de emi⸗ ne factumet ſanctificatos in vtero:qu licet in pꝑeccato concepti fuiſſent cum peccato nati non ſunt.ſanctiſficã⸗ te eos in vtero gratia ſpixituſſancti.que gratia oꝛigina lem deleuit et culpam. Quod peccatum ꝓpter hoc oꝛigi nale dicitur.quia omnes cum ipſo naſcimur.et ab ipſo in humana nataura omia mala ſumpſerunt oꝛtum. nõ ſolum ſpũalia ſed etiam coꝛpalia wlut pꝛo vindicta ſen tentiante diuina iuſticia in hoĩes ꝓceſſerunt. Cuius de riuatio ad poſteros multoꝝ cõmouet animos.vt aliqui diuinam iuſticiam dicant repꝛehendant velut iniuſtã Oulti vero inhereſim lapſi ſunt dicentes nõ eſſe oꝛigi nalem culpam. et baptiſma ſupflue eſſe inſtitutum ad ipᷣm abolendam. Sed qm opus agimus de intelligen/ tia et vita chꝛiſtiana.non exꝑedit aduerſus tales diſpu⸗ tando diſſerere:ſed humli fide ſicut ꝑ fideʒ accipmmus credere et tenere ſcʒ peccatum oꝛiginale deriuari ab ada in poſteros. hac ſcʒ diuina et irrepꝛehenſibili iuſticia.qꝛ qᷓ;uis ipᷣim peccatum non ſit voluntarium neq; actuale in naſcentibo poſteris.ᷣ ſicut fuit voluntariũ ⁊ actuale in parentibus pꝛimis:nõ tñ debuit neq; debet aliquis pa rens melioꝛes ſe filios generare. Nam ſi adam er pecca to cõmiſſo nondum ꝑ debitam penitentiã deleto vãna⸗ tus erat.non debebat ſaluos filos generare: vt filioꝛuʒ qᷓ; parentum potioꝛeſſet conditio.Qmi ergo oꝛdinatiſſi mum eſt ꝙ natura humana ſic conderetur.et ꝙ condi⸗ ta ita ꝓpagaretur:ſic et † peccans ita puniretur. Pꝛo⸗ inde ſicut in conditõne ſeruatus eſt oꝛdo diuine ſapien tie. in pꝛopagatõne ſeruatus fuit et eſt oꝛdo nature.pꝛo peccato in punitione ſeruari debebat oꝛdo iuſticie:patet ꝙ non eſt contra diuiuam iuſticiã.ſi ad poſteros culpa tranſmittitur. Et ſi de natis er ipis qui ꝑ baptiſmũ re⸗ nati ſunt quiſpiam animus heſitaret ꝙᷣ non deberent oꝛiginali culpa teneri:facile a dubio abſoluitur ſi ꝓpaga tionis oꝛdo penſatur: et oꝛiginalis macule cauſa in ſuo pceſſu tenetur. Nempe anima vt ſupꝛafatum eſt nõ eſt ex traduce ꝙ anima tranſducatur ex anima ſicut caro ex carne:nec naſcitur chꝛiſtianus ex chꝛiſtiano.ſicut ex ho⸗ mine naſcitur homo. Et carnalis natiuitas ſeu ꝓpaga/ tio humanitatis eſt ex natura infuſi ſeminis et ſuſcepti chꝛiſtianitas vero nõ eſt ex natura ſed ex diuina gratia. Nemo igitur pᷣt dare ſemini ſuo naturam quod ꝑna turam ipſe non habet:quod ſi poſſet. ſequeretur ꝙ res inanimata et irrationalis poſſet habere chꝛiſtianã gra ⸗ tiam et virtutem: cum ſemen mfuſum maneat in lacte ſex dieb;. et nouem maneat in ſanguine cõmutatum. duodecim vero in carne coagulatũ.decem octo mem bꝛoꝛum figurationẽ ſuſcipiat.anteq; anima infundatr᷑. Vlle igitur embꝛio virtuteʒ et gẽam chꝛiſtiamtatis ha⸗ beret. cui adhuc anima nondũ eſt infuſa que p traducẽ non eſt. et homo illud quod accepit p gram infunderet pnaturam. quod eſſet contra oꝛdinẽ gratie ſimiliter et nature. Et videretur ꝙ ſic vna ſpecies in alteram muta retur:ꝙ ex hoc ſequeretur ꝙ gratia fieret natura: et nia⸗ tura fieret gratia. nec indigeret baptiſmi gratia ex na⸗ tura maculata ꝓpagata pſona. Sed addito die vno et fiunt quadraginta ſex. et ſtatim anima infunditur cum de nouo creatur. et in ipſo creatur inſtanti cum infundi De viciis dat: quia creata non erat. Ille autem embꝛio peccato ca rebat.quia ſibi anima infuſa non erat.quia ſicut res in⸗ animata et irrationalis virtutem aliquo modo non ſu ſcipit:nec viciũ aliqua ratione admittit. Contrahitur ergo oꝛiginale malum ex pꝛimoꝛum parentum paga⸗ ta et damnata ꝓpagine in ipſa infuſione ac vnione ani⸗ me ad coꝛpus:lta vl in neutro ſit pꝛeter alteruʒ. ſed ſit in vtroq; ꝑ alcerumain carne quia in peccato et libidine concepta eſt:et in anima qꝛ rei in peccato concepte vni ta ſeu infuſa eſt. Que ſtatim cum vnitur carni rebelli. defectum oꝛdinis naturalis iuſticie incurrit.quo debe⸗ bat ſuperioꝛ obedire.umpare mferioꝛi.vt nec ſupioꝛi de bito modo ſeruiat. nec inferioꝛem recta ratione guber⸗ net. Non ergo generat natura gratiam:neq; natura per ſe aut ꝑ gratiam generat naturam aliam: nec gratia ge⸗ nerat naturam.neq; gratia ꝑ naturam generat gratiã. ſed generat homo ꝑ naturam alium hoiem. qui non ex natura ſed ex voluntate atq; fide ſuſcipit chꝛiſtianaʒ gra tiam atq; fidem.Ac ꝑ hoc luce clarius patet ꝙ ex chꝛiſti⸗/ ano homine naſcitur damnatus oꝛiginaliter homo. cũ bomo chꝛiſtianus ex eo generatꝙ eſt homo. nõ ex eo ꝙ chꝛiſtianus eſt. quia ꝙ homo eſt habet ex natura deo ſic wolente. ꝙ chꝛiſtianus eſt: habet ex gratia deo ſic largiẽ⸗ te. Ex vno gen erat:ex altero in alterum ꝓpaginem non emittit. Et ſi diceretur quare gratia non generat gram ſicut ꝑ naturam homo hoĩem. facile reſpondetur. quia gratia datur voluntati ꝑ fidem.non ꝑ generationẽ · ho⸗ mo vero ꝓducitur et ꝓducit per nature operatõnem nõ per fidem. Et ſi capere talia ratõne non poſſumus.fide ſcõm aplim teneamus.qui dicit ꝙ omnes naſcimur ſi⸗ lij ire. pmaxime cum per compationẽ vnius chꝛiſti mi⸗ ſerentis ad romanos loqueretur. ſalutem omniũ ſeu multoꝛum fuiſſe habitam:ſic ꝑ vnius hominis delictũ culpam in omnes fuiſſe tranſtuſam: ſic inquit. Sicut pvnum hoĩem in hunc mundum peccatuʒ intrauit er er peccatũ moꝛs: ita et in omnes homines moꝛs ptrã⸗ it: in quo omnes peccauerunt. Oundum in hoc loco appellauit aplus vniuerſum genus humanuʒz. Di eni vmus delicto multi moꝛtui ſunt.multomagis gĩa dei et donũ in gratia vnius hominis ieſu chꝛiſti in plures abundauit. Que littera ex ſeipo melius ſonat ⁊ clarius loquitur qᷓ; ſi qua expoſitio adderetur.ꝙ peccatum ade tran ſiuit in omnes:quia moꝛs que ꝑ peccatum inflicta eſt obtinuit et obtinet omnes. Ideo ſtatim ſubdit apo ſtolus dicens. Si enĩ in vnius delicto moꝛs regnauit per vnum hoĩem:multomagis abundantiã gratiax et donatõnis iuſticie accipiẽtes in vita regnabunt ꝑ vnñ ieſum chꝛiſtum. Ygitur ſicut ꝑ vnius hoĩls delctum in omnes homines in condemnationẽ: ſic ꝑ vnius iu⸗ ſuciam in omnes hoĩes ꝑ iuſtiſicationem vite. Sicut eni ꝑpinotedientiam vnius hominis peccatoꝛes conſti⸗ tuti ſunt multi:ita ꝑ vnius obedientiam ſcʒ cheiſti:iuſti conſtituentur multi. Ex quibus verbis apli ſatis mani feſte colligitur. ꝙ ſicut vnus chꝛiſtus liberare venerat omnes ſic vnius peccatum omnes infecerat: quia nec indigeret libertate immnnis a crimmne. Nec quiſpiam ſuſpicetur ꝙ de actuali peccato hominũ.ſed ſolũ de oꝛi ginali hic loquitur apłs: q;uis actuale fuerat in pꝛimis parentibus. Quod oꝛiginale peccatum nullus eſtimet ꝙ homineʒz maculet quia concipitur aut ſecum trahat quia naſcitur:vt conceptio cauſa ſit inficiendi. et natiui tas cauſa tralendi.ſed cum concipitur libido vicioſa in⸗ ſiſtit. cum animatur caro cõcepta.ipſam oꝛiginalis cul⸗ pa inficit.quam cum totus homo naſcitur ſecũ trahit: ſed a trabendo ſolũ ſanctificatis exceptis. Et quis ocu⸗ lis carnis qualiter tranſfundatur oꝛiginale malum ne⸗ 5 t i⸗ 1 ſi 6 s et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. queamus videre.nec luce mentis ſine titubatione aut murmuratione inſpicere pꝛo eo ꝙ in eos paruulos qui non peccauerunt tranſfunditur:omnes tamen moꝛte multari conſpicimusg:pꝛopter quod credere cõpellimur que non videmus.Et quoniam multi nõ curant de re cognito nomine quod aſſcribitur ad effectum:multi ve ro non curant de nomine cognita re quod ad perfectuʒ apponitur:multi autem vnum pꝛopter aliud non relin qunt.vt et nominis et rei velint habere noticiam.ad quam tenuitas noſtri animi ſe pꝛotendit. ac per hoc no men infirmitatis iuſte ſoꝛtitur. cum animam impoten tem reſiſtendi motibus ipſa reddit. Geditas appellatur cum animaʒ maculet carni vnitam. Pꝛonitas dicitur cum pꝛonum appetitum ⁊ coꝛpus faciat in malum.coꝛ⸗ ruptio nominatur.cum ad peccati nihileitatem ipᷣa de⸗ ducat et vicium dicatur cum naturalia bona diminuat languoꝛ recte nominatur:cum tantum durauerit ⁊ du rare debeat in natura coꝛrupta. Tirannus etiaʒ dici po teſt:cum violenter dominetur potentie concupiſcibili. Fomes etiam fertur moꝛe cineris ignem fouentis: ſic peccatum fouetur in carne per ipſum.qui fomes in ba ptiſatis non extinguitur:licet per vigoꝛem virtutis et gratie mitigetur. Stimulus carnis eſt ſtimulans ipᷣaʒ carnem ad indebitos atq; illicitos motus:et ad conſen ſum animaʒ agitans. Sed quomodolibet nominetur cum etiam plura mala nomina ſibi competant:quid au tem ſit ſcõm rei veritatem eſt alia dicendi ſerie diſſerẽ dum. Et vt melius tale malum ſcire volentibus inno⸗ teſcat opoꝛtet pꝛimum inſpicere vnde exoꝛiatur.quali etiam tunc medicina curetur:quia ſeꝑe contingit ꝙ me dicine magnitudo magnam arguit infirmitatem. ma/⸗ gnitudo infirmitatis curantem medicinam laudibo eſ⸗ fert.vt vna ex altera reddatur laudabilis.et altera exre liqua vituperabilis habeatur. Nempe init ium habuit oꝛiginale malum ab mobedientia mentali ad deum in diuini pꝛeuaricatione mandati. et ex appetitu deitatis ex actu rei:quia ambo actualiter pomum vetitũ guſta⸗ uerunt.Exinobedientia mentaliad deum ſecuta eſt in⸗ obedientia in membꝛis noſtris ad ſpiritum: vt libꝛa/⸗ mento diuine iuſticie inobedientia inobedientie retri⸗ buatur:vt quod potuit natura humana in parentibus pꝛimis et noluit:velit in naſcentibo poſteris et nõ poſſit Que inobedientia permaxime patet in genitalibꝛ mẽ⸗ bꝛis.que ad nutum rationi non ſeruiunt:in quibus li⸗ bido renitente ratione vt plurimuʒ excitatur. Que ob hoc membꝛa pudenda dicuntur.ſuper que pudoꝛe con⸗ uicti pꝛimi parentes pericomata induxerunt:velut ſen⸗ tientes in eis excitari libidinem vnde concepere pudo⸗ rem.Quare autem in talibus membꝛis magis apparu erit rebellio in parentiba pꝛimis. ſitq; reſeruata in om⸗ nibus poſteris ſolum dumtaxat exceptis qui ſingulari ſpirituſſancti gratia ſunt purgati.ſubtiliſſime inquiſi⸗ tionis et iuſtiſſime ſententie laboꝛem imponeret:quia qui adderet ſcientiam hanc.adderet ⁊ labꝛem: Vnum vero ſolum non eſt hic ſilentio pꝛetermittendum.neq; calamo ſeruandum.Fertur ex iuſticia et conſuetudine quadam.ꝙ ciuitatum pꝛoditoꝛes et eoꝛum peccatũ ſcri beretur in poꝛtis:ob memoꝛiam poſteroꝛum ciuitates ingredientium et exeuntium. Quod per ſimile diuina dictante iuſticia in humana natura extitit oꝛdinatum: vt in membꝛis genitalihus que ſunt poꝛta pꝛopagatio⸗ nis humane huiuſmodi ſcriberetur rebellionis pecca⸗ tum. Ideo inobedientia et rebellio membꝛoꝛuʒ ad ſpi⸗ ritum iure nata eſt:ex inobedientia et rebellione ad de⸗ um. Ex appetitu deitatis dominationi ſubdimur demo nis. niſi per fidem euangelicam liberemur: ſed eoꝛum tentationibus ſemper ex tali appetitu merito ſubiace/⸗ mus:ex actu autem rei paſſiones in vtroq; homine cri⸗ minales et penoſe dominantur in nobis.Ac ꝑ hoc ſi oꝛ tum huius mali reſpicimus. ipſum dicemus rebellio⸗ nem carnis ad ſpiritum.iuſtam ex merito peccatoꝛum. tentationem demonum.et omnium dominium paſno num. Monſtrabit autem lucidius tale malum adhibi ta cura:quod aut pꝛo chꝛiſto fuſo ſanguine aut ſanctin⸗ cato flumine aut ſanctincante flamine dpellatur. 520 inde ſi ſanguis pꝛo chꝛiſto fuſus in quo tota hoĩis imple tur pꝛo chꝛiſto iuſticia curabit huiuſmodi malum:ergo tota fuit hominis in ipſo malo coꝛrupta iuſticia.quam debuit ſeruare ad deum. Si vero ſanctiſicatum flumẽ illud depellet. ꝙ ſanctiſicata creatura damnatam abſo / uat.igitur non ſcom ſanctitatem et virtutem ſed ſcom iniquitatem et vicium delectatio et vſus fuit in creatu ra. Di vero ſeptifoꝛme ſanctiſicans flamen cura medi cinali talem labem abſtergit: pꝛoculdubio certuʒ ſit ibi fuiſſe depoſitionem timoꝛis et pꝛeſumptionem aboli⸗ tionem pietatis et creature cultum. ſcientie pꝛiuationẽ et ignoꝛantiam.abiectionem foꝛtitudinis et ignauiam. alienationem conſilij et erroꝛem. depꝛauationem intel lectus et cecitatem.ſapientie repudium et creature ſa⸗ poꝛẽ.cuiꝰ curatio patebit cũ de baptiſmate erit ſermo De ꝑccato veniali. Caplm. XLIII. L Vlltiplicat inquiſitõnem cheiſtiana et gloꝛio m ſiſſima fides:nolens in modico viſplicere ei in quem credit.etiam minimoꝛum malo:ꝛũ cupit habere noticiam.idcirco de venialibus atq; leuibus malis libet inferre doctrinaʒ. Nempe mul tiplicatum malum multiplicem ingerit pugnam. aut exeo bella conſurgunt.et eo acrioꝛa.quo mens a creato re magis auertitur et conuertituxr ad creatumꝛet eo le⸗ uioꝛa quo minus anima in auerſione ſeu conuerſione perſiſtat. Sed leue malum venialis nomẽ accepit.quia facile meretur veniam qui cõmittit. pꝛo eoꝙ licet fer⸗ uoꝛem charitatis impediat:tameu velut moꝛtale homi nem charitate non pꝛiuat:pꝛout ſi quis in flammanteʒ ignem aliquantulum aque pꝛonceret.qua flãma repꝛi⸗ meretur.ignis vero ſeu ignitus carbo non extinguere tur:cui rei ſimilitudinem in venialibus eſt reperire pec catis. Sed ſi aqua ſuper flammantem ignem fundere tur intantum vt flammam repꝛeimeret.et vnde flãma inſurgit manciparetur extinctioni:moꝛtalis mali ſimili tudo notulam poꝛtat. Peccata venialia vitare omnino difficile dicitur:qᷓ;uis per gratiam dei poſſint cum firma voluntate actuumq; cuſtodia. Et qᷓ;uis apoſtoli poſt al⸗ mificam ſanctificationem ſpirituſſancti peccauerunt le uiter iohanne dicente.ſi dixer imus quia peccatum nõ habemus mendaces ſumus:et noſipᷣos ſeducimus:nõ tamen aſſeuerandum eſt fieri non poſſe.quod in nemi ne pꝛeterqᷓ in chꝛiſto et virgine legitur factum.MNec p. ſpiritumſanctũ abſoluti erant apoſtoli ⁊ quomodolibet et quantũcunq; ſancti maximi ab oꝛatione dominica. in qua petitur venialia dimitti peccata.et dimittuntur cum dicitur. dimitte nobis debita noſtra cc. Moꝛtalia vero ad illam oꝛõnem non pertinent pꝛo remiſſione.ni ſi contritio pꝛecedat.et ſacramentalis conſeſſio ⁊ aucto ritas interueniat.dum impoſſibilitas non impediat. Pertinent tamen omnia mala parua vel magna in om ni genere ad oꝛationem dominicam vt diuina imploꝛa ta clementia deuitentur:quod tunc petitur cum in fine dicitur.ſed libera nos a malo. Nec ipſa ad eternam per cipiendam ſalutem ipſum qnenqᷓ; impediunt.ſine qui⸗ bus hoĩm vita non agitur: niſi moꝛtalia cõmittantur Liber octauus De viciis et non diluantur. Si vero ipſa peccata venialia conte/⸗ mnuntur et pꝛo ipſis laltem generalitate quadain atq;ʒ indiſtincte non doletur vt nec cõmiſiſſe peniteat qui cõ mu ſit:welut moꝛtale peccatum quod non diluitur. eter⸗ num meretur exicium. Mon ꝙ actum venialiter moꝛta le fiat:ſed pꝛo eo ꝙ agentem non penitet.moꝛtem pꝛo⸗ culdubio irrogat:vt non ſit peccatum moꝛtale id quod venialis culpa:ſed culpe venialis coꝛdis impenitentia. Vpla ſiquidẽ velle ſub certo numero pꝛeſignare:mul/ tiplicarentur ſuper numerum capilloꝛũ. Et multa que venialia ſunt ex genere fiunt ſepe moꝛtalia ex peſſima intentione:pꝛopterea ſanum non iudico d his certam velle ferre voctrinam. NMemo autem de ipſoꝛum leuita⸗ te pꝛeſumat:quoniam depꝛimentia onera ſepe fiunt ex rebus leiubus aggregatis. Et gutte plurime ſexe con⸗ ueniunt in toerentem:vt tranſuadari nõ poſſit ſine pe⸗ riculo moꝛtis. Et leuibus vulneribus iteratis intule/ runt viuentibus certam moꝛtem. Stultum eſſe nul⸗ latenus ambigatur nec dubitetur tran ſiſſe in repꝛobũ ſenſum:qui quod deum offendit leue dixerit peccatum Penitus ne leue dixeris: quod in diuinam tran ſit of?- fenſam. Mon enim eſt leue:pꝛo quo vimittendo quoti⸗ die opoꝛtet oꝛare. Macula tamen eſt auctoꝛem non in⸗ terimens:niſi alijs adiectis increſcat. Et quicquid ma⸗ li non interimit in homine charitatem atq; timoꝛẽ.nec diuina pꝛecepta et conſilia pꝛomiſſa contemnit.nec ab impenitentia detinetur: citra terminum eſt moꝛtalis. De ſeptem vicijs capitalibus in geneer. Capitulum. XI. IIII. Arnciſcitur vera fides omma ſine ſalſitate n diſcutere:ſemperq; in amplioꝛa ſe pꝛouehit: ſiue bona vel mala conſiſtant. vt vtroꝛumq; pꝛincipia media et extrema velit inquirere: vt ſuum poſſeſſoꝛem pꝛomptioꝛẽ reddat in bonis.a ma lis reddet penitus cautioꝛem. Sed nulla mala magis extrema qᷓ; que moꝛtem anime inferunt ſpiritualem et eternam.ſi non coꝛrxecta ſeun declinata demergũt. Que quantum in ſe manet odit opera vite. 2Prrle⸗ ner l Pé Segd vt clara intelligentie luce poſſit ꝑcipi quare moꝛ/ talia ſint.et ſub quibus reſpectibus a voluntate pꝛoue⸗ niant.et cur ſint numero ſeptenario pꝛefinita.que capi talia nominantur:aha eſt adhibenda foꝛma loquendi. MPeoinde ad romanos ſcribens apoſtolus dicebat. Sti pendia peccati moꝛs:quod de triplici moꝛte intelligen dum eſt. De moꝛte ſeparationis a deo.qui eſt tota vita. de moꝛte coꝛpis:que ſit per ſeparatõnem anime ab ipᷣo et de moꝛte damnatõnis eterne. Et vt quod ꝑ que⸗ ſtionem mentem pulſat clarius pateat. opoꝛtet ſingu⸗ la perquirere:vt quomõ quodlibet moꝛtẽ pꝛo mercede ſuſcipiat poſſimꝰ oclo fidei intueri Sane de eſt vita in ſeipa et a ſeipa et de ſeipſa et per ſeipſam viuens ⁊ om̃is vite fons ⁊ indefectibilis oꝛigo a qua recedendo itur in moꝛtem:et in talem in qualem ire decet relinquenteʒ omnium vitam. Ac per hoc ſuperbia recedit a deo cõ⸗ temnendo ipſum in ſe.in ſuiſq; pꝛeceptis. merito ergo moꝛtem incurrrit qui a vita per contemptum ſe diui⸗ dit. Et cum deus vita omnibus bona ſua ſiue natu⸗ ralia ſiue tempoꝛalia. coꝛpoꝛalia ſiue ſpiritualia:plena largitate ſecundum iuſtam diſpenſationem tribuat et communicet. inuidia vero que a non videndo nomen accepit dolet.cum alioꝛum bona conſpexerit que collata ſunt ab auctoꝛe vite. YJuſtiſſime igitur vita pꝛiuatur moꝛtemq; incurrit qui dolet de vite bonitate diffuſa: et Ira vero que dicitur turbulentus animi appetitus. furit in vitam. quando cum odio perſequitur creaturam. cui fontalis vita conceſſit ⁊ vitam:iure vero moꝛtem incurrit qui in aliquo odit vitam Accidia nullis aut retardatis et retrogradis paſſibus appꝛopinquat ad vitam: et male⸗ dictionem incurrit erernam qui negligenter oꝑeratur dominica. Quod hieremias pꝛotulit dicens. Maledi⸗ ctus om̃is qui opus dei facit negligenter. Ex debito nã q; remanet in moꝛte: qui vite appꝛopinquare neglexit. Auaricia cum feruoꝛe plus debito habendi accen⸗ ditur. indebitis modis neceſſaria pꝛo vita ſoꝛtitur et dum ſe fulcit indebite alios pꝛiuat deſiderio et actu ne⸗ ceſſarijs vite:necnon ⁊ charitatem per quam acquirtur . Wi E moꝛtalitatis nomẽ iuſtiſſime ſuſceperunt. poſtq; a deo ſſarijs nacharitatem! r ene vita omnium erxcludunt et cum moꝛtis pꝛincipibus in vita ferit.que pꝛopꝛia cõmunia facit:cum auaricia que tercludunt.de quibus ſermo non bꝛeuis: quia nec bꝛe⸗ ue aut paruum eſt malum quod faciunt. Hinc eſt ꝙ ſi⸗ cut ſepe dictum eſt omne malum a deo auertens a vo⸗ luntate habet initium.ſed per alterius mali pꝛincipiuʒ: gquia initium omnis peccati ſuperbia:pꝛo eo ꝙ receſſus a deo per ipſius fit contemptum aut mandatoꝛuʒ eius quod mil aliud q; ſuperbiam poterimus appellare. Firmatur autem velut in duabus baſatis et bene fir⸗ matis columnis.in timoꝛe infauſto videlicet quo quis timet perdere quod male cupit habere.necnon et in ꝑ/ uerſo amoꝛe quo quis amat et in amando habere con⸗ certat.quod amare aut habere pꝛohibetur vt nephas. fomentum ſeu nutrimentum velut ignis oleum in li⸗ gna ſuſcipiens honoꝛem vite.materiam auaricie. carni q; laſcimam.Quod fomentum in canonica ſua iohan⸗ nes non tacuit dicens.Omne quod eſt in mundo con⸗ cupiſcentia carnis eſt· concupiſcentia oculoꝛum et ſuꝑ⸗ bia vite. Plurificatur veroſeptempliciter modus rece dendi a modo. contemnendi ſcilicet deum. firmandi et in malis columnis fouendi malis fomentis:vt ſuꝑbia Vlut initium ſimiliter aut modus aut miquitas inui⸗ dia.ira. accidia. auaricia. luxuria. gula. ſint modus vie lubꝛice.quas anima ingreſſa currens velut vias inſipi entie habeat offendiculum:et ſint tenebꝛe ad ambulã⸗ dum.lubꝛice ad deſcendendum feſtinus ad infernum: et coartentur ambulantium greſſus ſepibus peccatoxꝝ. ſunt cõmunia velit eſſe pꝛiuata. Inuincibili ratõne de⸗ tinetuxr a moꝛte:qui deſiderio plus habendi quantuʒ in ſe con ſiſtit alijs irrogat moꝛtem. TLuxuria turpat vi⸗ tam·cum concitata libido animam per conſenſum coꝛ pus per actum pꝛorimum cum quo per participiuʒ. ſci⸗ entem vero maculet per malum exemplum:viteq; cõ temnat pꝛeceptum.cum conſentitur aut agitur pꝛeter ſacramentum: pꝛoinde irrepꝛehenſibiliter retinetur a moꝛte turpatoꝛ vite. Peſtifera gula irrefragabili ſen tentia irrogat moꝛtem:quia niſi de parte vite nõ curat Proreen quod apoſtolus ad philippenſes dicit. Quoꝝ n is interitus quoꝛuʒ deus venter eſt:et gloꝛia eoꝛum in confuſione qui terrena ſapiunt. Quomodo non iu⸗ ſtam incurret moꝛtem guloſus.qui contemnit animã ineternum victuram. ſolum carnem ſouet neceſſario moꝛituram. Ac per hoc non ita tenendum eſt ꝙ ſecũ dum omnem actum et modũ iſta ſeptem capitalia ma⸗ la ſemper ſint moꝛtalia niſi cum anima deoꝛdinatur in talibus circa deum et obruitur ratio:confunditur me/ moꝛia et voluntas peruertitur. Quoꝛum declaratio ꝑ ſingula quãdo ſunt moꝛtalia vel nõ nec eſt pᷣſentis ope⸗ ris:et dare doctrinam foꝛe vtile nõ agnoui. Melius eſt enim vt mens ſemper timeat et offendere caueat. ſed diuerſis reſpectibus. pꝛout ipſa diuerſa con ſiſtunt ab vna hominis voluntate pꝛocedunt:quibus ſcitis.ſcie⸗ tur et numerus.Quattuos nanq; appetibilis eſſe que R — — M. it. en et ſee tur le in Ni e 6 l ter 10 n gt — Le — — — — — — et contra Vicia ſe ermonibus do. ſalugto. cum male appetuntur quattuo: mala generantur: et tres vires que cũ deoꝛdinate fuerint alia tria mala cau⸗ ſantur.limpide conſiderantibuſ patet:vnde reſpectiue ac numeraliter ſeptifoꝛme malum inſurgit. Nam volũ⸗ tas plerumq; deoꝛdinatur cum appetit aliquod bonum pꝛiuatum quod non eſt apetendum. cõmutabile ſeu apparens quod erit pꝛiuata excellentia:et hanc amat ſu perbia. Aut erit aliquod bonum erxterius pꝛo ſufficien⸗ tia ſed nõ neceſſarium:et hoc querit auaricia. Seu erit lonum delectabile ad conſeruationem indiuidui et ſui⸗ ipſius plus debito.et vltra oꝛdinem et neceſſitatem ap petitus.quod eſt alimentum delectabile ſcom guſtum quod amat gula. Siue aliquod aliud bonum delectabi le quod poteſt eſſe ad conſeruatõnem ſpeciei.licet ex in tentione aut opere non ſemper ita ſit.quod eſt totus de lectabilis ſcilicet tactus:qui appetitur ex luxuria. Quo circa ſcõm quattuoꝛ appetibilia et voluntatis reſpectuʒ ad ipſa diuerſum:quattuoꝛ mala conſurgunt. Sʒcum voluntas in potentijs naturalibus oꝛdinem pꝛetermit tit aut deoꝛdinatur in rationali virtute vnde naſcitur inuidia omni ratione carens:aut deoꝛdinatur in poten tia iraſcibili.et ſic naſci᷑ ira vltra debitũ furens.aut de⸗ oꝛdinatur in vi concupiſcibili et ſic naſcitur accidia.ne ceſſarium bonum animo non appetens nec actu et mo ribus querens. Igitur claret in intellectu iſtoꝛum ma⸗ loꝛum obſcuritas cur moꝛtem inferant.quibus reſpe⸗ ctibus a voluntate pꝛocedant.numerum ſeptenarium teneant.et capitalia cur exiſtant.quia capita ſunt omni um alioꝛum:vt infra eoꝝ ſpecialis ſermo monſtrabit. De Superbia. Cupitulum. XI. V. Poꝛtuna in omnibus fides ſpeciali ſe pecca⸗ o toꝛum cognitõne tuetur: ne per incautelam opera nephanda captet. Sed de ſuꝑbia pꝛi⸗ us eſt pꝛoferenda coanito.que malis et pec⸗ catis crimnibuſq; impꝛobe inſiſtit.vt fiant.et omni⸗ bus bonis operibus impoꝛtuna aſſiſtit vt pereant.que contemptum generat mandatoꝛum et conſilioꝛum de ſpectum:ſibiq; male placens a canonicis regulis deri⸗ uat animam:et irregulatam per omnia maloꝛum pꝛeci pitia ſepe trahit. Super menſuram ſua nominatione conſcendens.vt in nullo modus et oꝛdo ⁊ numerus et menſura ſeruetur.ſuperioꝛib inuidens.equalibus non 4 conſentiens: inferioꝛes veſpiciens. ſatagit omnes ſuis calcaribus perurgere. Superbia velut feminea dereli⸗ cta regina:non ſociata virili regimine.nec ſuam aſpici ens viduitatem. pꝛopꝛio delectata dominio.ſocias ſibi ſimiles et criminoſas aſſumit:cum qunbus confabula⸗ tur in verbis mendacij et pꝛouiſionis digne. Curioſi⸗ tatem et pꝛopꝛiam ſufficientiam atq; complacentiam collaterat ſibi:cum quibus alloquens creata iterum ali ter creat. Loca permutat.auget et minuit limina.alter/ nat vices et tempoꝛa.lucem et tenebꝛas.diem et noctẽ a diuinis legibus ſoluit.ſuis velut iuſtioꝛibus ligat:po teſtates mutat et iura regnoꝛum. dominari omnibus appetit aut alijs ↄferre dominia.vt ſub ſuis regulis tre mulet omnis oꝛbis.dignos ex odio reddit indignos.in dignos vero pꝛo placito ſupponit. Hec pꝛo iuſticia vti⸗ tur voluntate:voluptate pꝛo lege.Huic dominatrici pe⸗ ſtifere omnia placita ſunt licita.delectabilia ſunt hone⸗ ſta. vtilia vero iuſtiſſima reputantur:que ſemper furit ſi non perficit. inſanit ſi impeditur: non quieſcit ni⸗ ſi ſupplantet aduerſos. non vult audire querelam. ſi pꝛo commodo ſuo alijs fecit ipſa iacturam. nec patitur computari ad alioꝛum damnum quod in ſuum pꝛofe⸗ 4 ttum deuenit: ſed vult quod perditum ſuum perdito: dicat pꝛoſectum quod ſuperbie acceſſit ad luctum. et ꝙ exaltari ſe putet in ſua exaltatõne depꝛeſſus: et gloꝛiam ſibi pꝛoueniſſe aſſcribat.pꝛopter ipſius honoꝛem et glo⸗ riam ignominiam paſſus. Et velut oꝛnamenta vult ha beri vulnera ſuſcepta in certamine aut aliter pꝛopter ipſam. WMoꝛtẽ reputat vitam ſi pꝛo ipa pendatur. Eius cauſa ſanguinem fuſum eſtimat fluxuʒ aque: ſpiritum hominis ſpiritum pecoꝛis. carnem humanam aſininaz ſi eius cõmoditate perdantur.patientibus nullum di⸗ cit adeſſe diſpendium doum ipſa ſuis ſublimibus defera tur. Omma velut ſtercoꝛa arbitratur: ſi adipiſcitur qð affectat. NHec in angelis pꝛopꝛia et inuiſibili et intelle⸗ ctuali delectatione deſeruit celum.in parentibus ſenſu ali delectatione paradiſum:in iuda obſtinata contuma cia deſeruit chꝛiſtuʒ. Quid nobilius in locis celo.quid delectabilius in coꝛpoꝛalibus paradiſo: quid ſapiẽtius in doctrinis chꝛiſti diſcipulatu.Hec in tirannis vſurpa uit dommia.in legitimis dominis peruertit iuſta vecre ta:in iudicibus recta iudicia.in aduocatis debita iura. in notarijs fecit multa notoꝛia: in artialibus depꝛaua⸗ uit cõmunia. A ꝓpetit ſuperbia ſingulariter incedere ſu per terram:et ſuam obliquitatem vult omnibo pꝛo re/ ctitudine reputari. Plurimumq; ſe palliat tegumen⸗ to virtutis:vbi aliter ſe nõ poſſe conſurgere pꝛecogno⸗ uUit:et ne vileſcat ſuam emulam humilitatem ſcilicz ſe⸗ pe vocat. Et cum ſibi ſociatur ambitio ſi per ſeipam nõ Valet efficere quod pꝛeſumpſit.ſeruit vt regnet.gratis ſe donat vt accipiat quod affectat.vocat dommos quibo ipſa non ſeruit ſed potius petit dominari:Appellat ſapi entes quos in animo ſtultos credit.dicit amicos quos odit.Anteqᷓ; obtineat blanditur vt catula:dum obtine re concertat cum vulpina pelle progreditur. cum obti⸗ nyuerit leonis aſſumit aſpectum. Et quibus ſubiacebat in precibo:velut aquila ceteris auibus ſuꝑfertur. QOue deiſcit eum quem eleuat:quia ſcom euangelium.om̃is qui ſe exaltat humiliabitur. Quis eſt qui ſe exaltat.ni/⸗ ſi qui ſe per ſuperbiã ſupꝛa omnes ſua eſtimatione ſub leuat. Sed humiliatur quia cadit.qui ſe aſcendẽdo nõ nouit.Deiectus angelus de celo per ſuperbiam:et per ir repedabilem viam ad inferioꝛa deſcendit. Erulat a pa⸗ radiſo adam:qui per ſuperbiam diuina mandata contẽ pſit. Et nabuchodonoſoꝛ de regia dignitate depellitur dum coꝛ eius indebite ſubleuatur: et maioꝛi animad⸗ uerſione percutitur vt ab humano ſenſu eſtimet ſe mu tatum:et cum beſtijs moꝛaturus acceſſit.qui ſe beſtiam non hominem eſtimahat. Et in iob legitur de impio a ſuperbia ſubleuato. Si aſcenderit vſq; in celum ſuper bia eius et caput eins tetigerit nubes:quaſi ſterquili⸗ nium in fine perdetur. Et in eccleſiaſtico ſcriptum legi⸗ tur. Sedes ducum ſupertvꝛum deſtruxit deus. et ſede re fecit mites pꝛo eis.Et alibi ſcriptum eſt. Oulti potẽ tes oppꝛeſſi ſunt valide.et traditi ſunt gloꝛioſi in manꝰ erteroꝛum. Et contra ſuperbos depꝛimendos eſaias clamat. Pedibus conculcabitur coꝛona ſuperbie ebꝛio⸗ rum effraym. et erit flos decidens gloꝛie exultationis eius. Et a ſeipſo decipitur qui ſuperbus exiſtit.velut ſe ledens per vinum in nimietate potatũ:iuxta quod aba⸗ cuc clamat. Quomodo vinũ potantem decipit: ſic erit vir ſuperbus et non decoꝛabitur. Genimini omnium maloꝛum ipſa pꝛeponitur:ſcriptura ſacra dicente. Ini⸗ tium omnis peccati ſuperbia:et qui illam tenuerit ad⸗ implebitur maledictis. Et vere maledictis implebitur poſſeſſoꝛ ſuperbie.quia maledicitur ab omnium creato re.et maledicti dialvli filius conſtituitur:et cum male⸗ dictis ineternum erit poꝛtio eius qui a ſuꝑbia ſociatur quia noluit benedictionem diuinam longe facta eſt ab eo.et maledictione induetur velut veſtimento quia ſu perbie motibus circumfertur. Sec aliud eſt ſuperbire et iſtud eſt auerſionis: aliud eſt non credere: et iſtud re . aliud eſt ſibi placere:et iſiud eſt diuine negatõnis·Alia eſt ſuperbia in deum: alig in ſeipo ad ſeipſum. xet extra ſe ipſum ad pꝛorimum.æ . iſta pꝛimogenitas et pꝛimogenita moꝛs: ſuos conſpice pꝛobatiomis.aliud non obedire:et iſtud eſt deſpectõnis gradus qui eam compꝛelſvendere ſatagis. deſcendentes ſiquidem licet aſcendentes appareant. Initiuz eius eſt aroſtatarea deo: velut per pꝛopꝛiam ſufficientiaʒ ſomno captam et complacentiam ſingularem ſuperfluum de⸗ um eriſtimare. et omnia facta dei. Subinfertur ſecun⸗ dus in quẽ quis deſcendens animo actuq; peritura con quirit. Inferioꝛatur tercius: in quo pede poſito obtene bꝛatur intantum hominis ratio vt neget rationem pꝛe ferat voluntatem et abſq; deo ſibi ſtatiunt regnum tene Hed inquantum pꝛogredi poteſt AUlber octuns tus:nec ſenſibus vtitur ad ſeipſum ſed ad eosa quix- bus vanam gloꝛiam querit. Nam totum ſe in ſenſib⸗ ygriat.et moꝛibus et geſtibus ſe ſuboꝛnat:vt laudem bꝛoſum:vt necq; de neq; que dei ſunt in oꝛdine ad iym conſpiciat.et hic eſt vltimus terminus eius. De inani gloꝛia. Clid aduerſus clamalo inanem gloꝛiam ſeu q dgloꝛiam vanam que de ventre ſuperbie gi⸗ gnnitur.que hominem depꝛauat et rectis in: cedere itineribus nunqᷓ; ſinit. Cuius mala germina que mala faciat manifeſtant. Quoꝛum pꝛimũ eſt inobedientia:quia inaniter gloꝛioſus in nullo inferi⸗ oꝛ patitur apparere. Sed videri videtur inſerioꝛ qui ſu perioꝛi obediendo ſubijcitur: et pꝛecipientis non ſuam perficit voluntatẽ. Germen neq; eſt ipa contentio: qua vane gloꝛioſus clamoꝛibus apparere concertat.Cui ad iungitur iactantia ſcilic filia infirmata: que bona ſi qua poteſt palanter enumerat vt coꝛam hominibus lauda⸗ bilius merito appareat:et euacuat mentis arcana plerũ q; inſipientibus ſua ſecreta imotacenda diuulgans: et plerumq; de pꝛefato ſuperbie vtero egreditur pꝛeſimm⸗ ptio nouitatum. vt dicendo aut inueniendo que nouas hominibus videantur laudabilis habeatur:et pertina cia concepta educitur. vt dictum aut factum audaciter defendatur:ne videatur erraſſe.qui ab homimbus glo⸗ riam querit. Et ſepe cum iſtis alia vterina exoꝛitur: que diſcoꝛdia nuncupatur: que ſemper aſſumit in auditis contrarium: ſi non aliter ſaltem taliter vane gloꝛiari pᷣ⸗ cogitans. Necnon interdum peſſima hypocriſis oꝛitur pulla filia humanis et exterioꝛibus placitis mancipata que nunq; recte ſuum poſſeſſoꝛem permiſit intendere pictoꝛis intentionem et artiſicium moꝛibus ſemp imi tans:qui figurans imaginem non intendit ad interio⸗ ra et inteſtina que vere in animatis natura pꝛoducit: ſed ſuo artificio foꝛinſeca exempliſicat colonbus et ma⸗ nuali pictoꝛio membꝛa oꝛdinate connectens. Sic hy⸗ pocritali malo pꝛedoctus rectitudinem conſcientie pꝛe⸗ termittit:et qualiter veritatis teſtimonio deo placeat non inqurit:exterioꝛa ſolum pꝛeaptitat vnde gloꝛiam captat. Inquiſitio curioſa pꝛoducitur de conceptu peſti fero que ſatagit ſcire hominuʒ voluntates et earum pla⸗ cita inueſtigare non ceſſat:vt ea loquendo et moeibus pꝛoferat que ipſas demulceat:vt poſtmodum vocibus pꝛorumpat in laudem eius qui humano placito ſic cũ⸗ cta facit. Quid plura de hac volitante per aera loquar: que ſuum ſibi ſic vendicat poſſeſſoꝛem.vt poſſideat a quo poſſidetur:et cunctis aſpicientibus exponat vena lem imo irreuocabiliter tradat in mancipium laudato rum Non poſſidet ſeipſumaa vana gloꝛia iam pꝛeuen/ excutiat de coꝛdibus inſpectoꝛum. Mon habitat in ter⸗ ra quia natione celeſtis:nmon graditur per viam ſed per hominum coꝛda perambulat. Moc ſolum hoc letale vi⸗ cium habet annexum: omnia ſtudet pꝛouide facere ne cadat a laude. Nam vnde pꝛeuidet materiam placendi. pꝛoinde adhibet ſtudium ſerioſius operandi. Et licet multa decentia pꝛo alijs faciat. ſeipſum merito pꝛiuat: cuius initium pꝛopꝛia reputatio medium viuere in coꝛ dibus ſpectatoꝛum:ſinis latrocinium diuiuoꝛum. De ira. Capitulum. XI. VII. D iram ſermo dirigitur que directum ani⸗ mum a natura diſtoꝛquet.et ſerenum men⸗ tis obnubilat:et impedit in ſuis aſpectibus animum.ne verum aliquando cõſpiciat. Et cum habeat ſine cauſa oꝛiginem.ſine cauſa ꝑmutat ra⸗ tionem:et turbulentat animi appetitum. cum appetit remouere quod ſuam impedit facilem actionem: que pꝛimum in animo in ſeipia colliditur antequam foꝛis efficiat ad quod iniuſte mouetur. Et vna exiſtens ani/ ma ire nube veſtita in altricationibus interioꝛibus bi⸗ partitur: vt furente imaginatione conſtituat e regione alterum certatoꝛem:quem aggreditur verbis furia ple nis.iniuria maculatis:turpitudine compoſitis.deriſio ne.ambitõe. dolo.animoſitate confectis. accenſis odio impetuoſitate ſuccenſis. Que ſi reſponſa ſuſceperit ꝑ con ſimile.fumoſitate ſubtollitur vt iam ad vbera veni atur.et intantuʒ in animo ſeuiat vt occidat. Nec atrox animus ſatiatur penis a furioſa cogitatione pꝛoductis in cuius vaſculo ira ebullire non ceſſat. Ecce iam ani⸗ ma vna ex ira efficitur bina de ipſa obicem faciens ini- micum qui nõ audiendo laceſſitus eſt verbis:intactus permanet et verberatus eſt:viuit adhuc et occiſus eſt. Mec eſt que libidinem habet vlaſcendi:parcendi nemi⸗ ni voluntatem. Mouetur ex ipſa voluntaset concita⸗ tur ad penam.et ſubitam generat in amma tempeſtatẽ feruet in interioꝛibus et ex impetu ſepe in exterioꝛa pꝛo rumpit:et ad illatas iniurias exiſtens impatiens plus vindicteqᷓ; ſuſcepit cogitat.Et ꝙ funeſtius dixerim ira cundus magis affligitur tacens. et iniuriantis abſen⸗ tiam paſſus. flagello durioꝛi ſe verebat. dum cogitat quid debuit mali dicere et non dixit: dolens ſi malum facere potuit et non fecit. Et ſi pꝛeſentiam iterum ſu⸗ ſtinere cõtingat ſe ad peioꝛa inferenda diſpoſuit:et que mala inferat tu qui legis aduerte. Solet infatuare ani mos ſi adheſerit hec putrida tabes. Ende in eccleſiaſti coſcriptum legitur ad cautelam. Me ſis velox ad iraſcẽ dum: quia ira in ſinu ſtulti reguieſcit. Et iob. Clirum ſiultum interſicit iracundia. Et in pꝛouerbijs Gatnus ſtatim indicat iram ſuam. Ex quibus ſententialiter hoc colligitur ꝙ ſtultus et fatuus eſt iracundus:et iracun⸗ do ſtulticia et fatuitas dominantur. Et reus conſtitui⸗ tur qui foꝛis in ira exarſerit:chꝛiſto dicẽte qui ait.Om⸗ nis qui iraſcitur fratri ſuo reus erir iudicio. Et ad ma⸗ la patranda erit pꝛocliuioꝛ:qui ſuis motibus circumfer tur. Vnde ſcriptuz eſt in parabolis ſalomonis. Uir ira⸗ cundus pꝛouocat rixas: et qui ad indignandum agilis eſt. erit ad peccata pꝛocliuioꝛ. Yra ſuſcitat rixas:ſicut a⸗ libi ſcriptum eſt. Sicut carbones ad pꝛunas. et lignia ad ignem:ſic vir iracundus ſuſcitat rxas. Et in eccleſi⸗ aſtico ſcriptum legitur. Homo ixacundus intendit li⸗ temet vir peccatoꝛ turbabit am icos· et in medio paceʒ = —— — —— et contra vicia ſermomibus do. ſalugtto. 5 ſemper teſtiñcatur qui inuidus eſt ꝙ quibus iuuidet᷑ minoꝛ eſt. et velut noctua ſuam peragit vitam que ſem⸗ per odio habet lumen ſolis obſcuris tempoꝛibus expi dens alas. Mec eſt fera peſſima que iudicio patriarche ceuoꝛauit filium ſuum ioſeph· Hec eſt que fratres ani⸗ mauit ad occidendum et ad vendendum nature con/ ſoetem. communem coheredem. cum eis futurum in poſterum. vt deleretur hoſtiliter inſtigauit. Hec pꝛimuʒ iſraelitici populi regem ſaul excitauit aduerſus dauid: vt iple mereretur peram plius a diabolo conatari. er hanc pꝛimum effuſus eſt ſanguis: et vrernun manus ad occidendum iniecta. Dec linguam excitat ad detra⸗ fendum. murmurandum. obloquendum: et recta ver bis peruertere ſacit: et linguam veneno maledictionis infundit. nec pacifice loqin finit. Contoꝛquet oculum. conturbat auditum. excitat ſepe manum.coꝛ languidũu. marcidum. ſtupidum et odioſum facit.et ſuum poſſelſ ⸗/ habentium immittit inimicitias. Secũndum enim lIi gna ſilue ſic ignis exardeſat: et ſecundum virtutem ho minis ſic iracundia illius erit Habet pꝛo nihilo ſangui nem fundere cõcitatus ab ira:et miſereri neſcit ab ipſa peruſtus. Unde ſalomon dicit. Yra non habet miſeri ⸗/ coꝛdiam nec erumpens furoꝛ.et impetum concitati ſpi ritus ferre quis poteſt. Et in eccleſiaſtico ſeribitur. ũ iracundo non facias riram et cum audace non eas in de ſertum: quoniam quaſi nihil eſt ante ipſum ſanguis. A cuius virulenta radice conſueuerũt hmõi ramuſculi pollulare rixa timoꝛ mentis.odium contumelia clamoꝛ indignatio. blaſphemia. triſticia. rancoꝛ. inquietudo. im petuoſitas · conuicium et his ſimilia. Hec ſeipᷣam intro mittit ad pꝛoferendum iudicia. nec defert omnium re/ gi regum qui ſibi vindicte iucicium reſeruauit. Hec ex cogitat exilia. vincula. carceres. mutilatõnes. et tam in⸗ audita toꝛmenea. vt exillis moꝛs quereretur pꝛo vita Hec peruertit iudicium.confundit iuſticiam. conſiliuʒ non ſequitur. rationem excludit. menſuram non ſeruat vt pro modico multum velit rependere.pꝛo verbo gla⸗ dium inſigere. pꝛo leui manuum iniectione vitam ni/ tatur auferre. gracundus in tabulis adamantinis ſcri bit iniuriam:in glacialibus laminis depingit bona ſu ſcepta. Muius initium eſt quedam indignatio mentis pꝛeter iudicium rationis:medium vero congregatio in memoꝛia eoꝛum que pꝛeſtant augnentum: finis vero eſt odium vſq; ad moꝛtem.non ſolum coꝛpoꝛis ſed ani me:vt ſuper ipſam deſcendat indignatio dei. Capitulum. XI. VIII. De inuidia. 2=ð 5 Muidie virus faſcinauit hominis rationem i et rectum intuitum obcecanit:et ingeſſit in animo plerumq; triſticiam vnde leticiam debuit repoꝛtare. Mam ad gaudium debet animus excitari cum videt diffuſam diuinam in homi nibus bonitatem. nature largitatem inſurgere: pꝛoſpe/ rari er ingenio quempiam aut arte ſulciri: que oꝛdineʒ vniuerſi decoꝛant ad iocunditatem conſiderantium ve ritatem: ſed que de non videndo nomen accepit inui⸗ die. de ſingillato bono non recepit gaudium. nec pꝛout ingreditur vniuerſalem pulentudinem accumulat ad ſolatium ſed ſemper ſnum exiſtimat damnum commo 9* dum alienum. et ſum diminutõnem alterius augmẽ tum. perditionem propꝛiam alterius lucrum:in ſuam conuertit iniuriam alterius gloꝛiam. ſuam depopulati onem deploꝛat alterius habundantiam.et pꝛopꝛiam in firmitatem alterius ſanitatem: ſuam ignoꝛantiam alte rius ſcientiam. et ad ſuam ignobilitatem alterius no/⸗ bilitatem aſſcribit. et quicquid boni altern accedit:a ſe re cedere ſemper putat. Que aut eſt aduerſus bona que dicuntur foꝛtune et mala eſt. aut aduerſus bona natu / re et peioꝛ eſt. aut aduerſus bona gratie et peſſima eſt. Eemper in luctu eſt inuidus inter pꝛoſera ceteroꝛum exultat vero in miſerijs pꝛoximoꝛum. Melius eſſet m⸗ uido carere oculis ne videret. auribus ne audiret que / lijs bona pꝛoueniunt: quia ſaltẽ quietem imn ammo poſ⸗ ſideret. Ad felicitatẽ dico inuidoꝛum ſemper illos eſſe in numero captiuoꝛum et ante oculos ſemper habere ſoꝛem nunquam ſinit eſſe felicem Jad eternam miſeri/ am niſi abijciatur ineuitabiliter traens ſecum: vtcum illis ſibi conſimilibus inuidis maneat in ſecula ſeculoę? „ rum. quoꝛum innidia moꝛsintrauit in o⸗bem terraruz Jure igitur ſeparandus eſt a bono fruentibuſ innidus quoꝛum felicitatem ſibi computabar in penam. Et me rito ſociandus afflictis. quoꝛum malis velut remedio fruebatur. Cuus initium eſt inconſideratio et odium inequalitatum que de diuina pꝛocedunt ſapientia ſicut omma:medium vero eſt triſticia de alienis bonis ani⸗ mam fodiens. et de wnis pꝛopꝛijs nunquam gaudens nis vero eſi odium ſapientie ſic diſtribuentis et bene facientis non ſine cauſa dei. ð De accidia. Ceidia malum accidẽs eſt. quoniã ad actio: a nem conſtituta eſt natura potiſſime huma⸗ na:que intelligibiliter agit et ratione vtitur in agendis. Et noſter pꝛothoplaſtus inſinuz at. qui pꝛimum in paradiſo poſitus vt operaretur et cu ſtodiret avomino accepit decretum. quod male cuſtoę⸗ diens ꝙ poterat ſine laboꝛe operari mandata. durioꝛis et affligentis latoꝛis ſuſcepit ſententiam vt in lalvꝛe et ſudoꝛe pane quo viueret veſceretur· exul ab infatigabi⸗/ li actione imo a quieta operatione: terram iniquitatis ſpinas et tribulos germinantem cum maledictione o⸗ peraturus ſeu ſulcaturus velut agricultoꝛ cogit᷑ laboꝛa⸗ re. Nec congruum eſt vt accidia naturam coꝛrumpit a/ ctiuam:et nephandum eſt maluʒ quo ſummi regis im⸗ perium pꝛetermittitur. Sed nec ipſam depingamus pꝛout nature repꝛimit liberam et debitam actionem. ſed pꝛout aduerſatur infuſe deſuper gratie acenam mo ribus chaſtianis verbulis declaremus. Accidia eſt tedi um mentis in bonum. deſuper infuſe virtutis. nauſea ſpiritualis et intellectualis voni.ſtomachatio cibi viui⸗ ficantis animam. ſentina fetens nauigantis vite. negle ctum bonum. expectatum malum. inexpectata leſio. ſu⸗ bitum nocumentum expoſitum et immobile ſignum ad ſagittantium demonum erperimenta. ſituatus vo/ luntarie lapſus. et adiutrici virtuti non poꝛrigens ma⸗ — nus. woluntarius cenoſus.non firmatum repagulum Capitulum. XI. X. lugentes.et ſuſtinentes penas continue contemplani ad ingredientes iniquitates. apertum oſtium ad eaſ- incolere deſerta cum beſtijs. effugere hominum ciuita⸗ ν dem tenebꝛoſa cauerna. receptaculum immundiciaruzʒ tes:vt videndo infelicia ſe putarent eſſe felices. nec vi ? gqualidus mos. fatua vita.diſſipatio tempoꝛis.vana dendo felicia triſtarentur. dui vt ita loquar ex miſericoꝛ occupatio loci.ligata ex colligatione natura. perſona ſte dia in inferno tenderentur. vbi eſt ſempiterna miſeria: rilis impꝛotecta deſenſio.pondus ſenſualitatis depri⸗ ne iocundoꝛum intuitu toꝛqueantur. Contra ſeipſum mens.diſplicẽtia vite agende.amica ſtrat iniquitatis. 5 ä Ltztie 4 . 4 R . 441 R — „ —,* 4 . . 7 . „ * à e õ , H 7. DN a ſtve hre, 20 ſdenm orr, r n re an a uenedN mrſſib l rs oBern — ſp H. FZu S* Vence moſb AXX 6 Bon 1 odium actiuoꝛum.aſpera reſponſio ad excitantes.volun tarie factrix tubarum ſpiritualium excitantium ad diuu nas operationes. ve clamat ad miſſam. euge ad menſaz conſiſtoꝛium malarum oꝛdinationum. hſpicium pere grinatium maloꝛum.menſa demonum ſuper quam co medunt pollutum panem.lectus et puluinar decipien:· tium amicoꝛum.ſeceſſus pꝛocerum infernalium. alue⸗ us decurrentium iniquitatum.inuiſa cloaca. inuiſibili- ter turpitudines ſuſcipiens. Iſta pꝛetermittit tempus tempus expectans:et pꝛeteritum irreuocabiliter perdi⸗ dit.et pꝛeſens. futurum expectans.vacuum pꝛeterire ꝑ mittit.futurum cum efficitur pꝛeſens ſimiliter facit.et in tempoꝛe debito debita non perſoluit. Hec ſedens in cathedra male quietis et cella delitiarum. deo vocanti non reſpondet. angelo excitanti non conſentit. adueni ?v niis qui gligen “ roꝛe chꝛiſti agoniſta percuſſus: ablactabitur ab vberib enti virtuti non aſſurgit.ſalubꝛiter conſulenti non cre⸗/ dit. duci recte ducenti non obedit: collegam actiuumre pellit aut odit. con ſimilem ampleratur et diligit. Hec generauit mandatoꝛum contemptum: er con ſilioꝛuum ram Perfectionem abhoꝛruit. Hec fecit ſacram deſpicere mo es.inſenſibilitas.indeuotio. inopia vtriuſq; boni. igna⸗ rum imitationem: vite aſperitatem penitus lignoꝛauit. Hec cum lona ſi qua contemnit magnum malum eſt. ſi wro negligit neceſſaria in ſalutem damnabile malux eſt. demergens pꝛementi pondere ſuum poſſeſſoꝛem in euitabiliter niſi abiectum fuerit in infernũ:a quo quus liber aſperit in vitam. et tractus amoꝛe virtutis pere⸗ grinatur in patriam. aduerſus quam maledictaʒ de ſcri pturis ſacris aliqua pꝛoferamus in medium: vt illam potiſſime caueat qui diuinis agonibus aſpirauit. Diſſiõ pantur lona et opera ſi qua ſunt illius qui accidie reti, naculis retinetur: iuxta pꝛouerbioꝛum ſententiã. Qui mollis et diſſolutus eſt in opere ſuo. frater eſt ſua ope⸗ r diſſipantis. Et pabulum nutrimenti miniſtrat pin⸗ guentibus vicijs:et cuſtodientis ac pꝛotegentis legis fieri permittit ruinam. qui ſupꝛa pectus accidie reclina⸗ uit. Quod ſalomon ipſe non tacint cum dixit. Per a ⸗½ grum pigri hominis tranſiui.et per vineam viri ſtulti: et ecce totum repleuerant vꝛtice.operuerunt faciem eius ſpine.et maceria lapidum deſtructa erat.Ager pi⸗ gri quippe ſtudium eſt voluntarie actionis. et vinea eſi vite nouitas ad quam debemus intendere.vt vinum iocunditatis eterne ſuo tempoꝛe deguſtemus. SGed re, pletur vꝛticis pꝛurientibus damnate libidimis: et ana⸗/ thematiſate auaricie cõfoditur ſpinis. Et vtriuſq; mu/⸗ rata maceria ſed non ex charitate cementata. cuſtodia Diruitur:vt nec lege velit arceri diuina. voluntati pꝛo⸗ pꝛie mancipatus.Cui ab eodem vltrix ſententia indi⸗ citur.vt er ſuis deſiderijs qui piger eſt moꝛiatur.Mam deſideria occidunt pigrum:noluerunt enim quicquam manus eiusoperari.CTota die concupiſcit et de ſiderat qui autem iuſtus eſt tribuet et non ceſſabit. Et iterum ſcriptum eſt. Pꝛopter frigus piger arare noluit: men⸗ dicabit ergo eſtateet non dabitur ei. Nam toꝛpoꝛ noxie frigiditatis detinet pigrum vt nolit arare: vt ſerat vir tutibus animam.et coꝛpoꝛis moꝛes per oꝛdinem ponat Qui cogetur mendicare in egeſtate decoquentis iudi⸗ en ſeu in claritate ſanctoꝛum:ied non dabitur ei de lalv ribus alioꝛum vt refocillet animam ſuam.neq; de alio⸗ rum victoꝛia ſuſcipiet ipſe coꝛonam.ſed nec iuſtiſicabi⸗ tur de iuſticiaa in lalvꝛe agentium vitaʒ ſuam. Mam ſcri ptura dicit.De fructu oꝛis ſui vnuſquiſq; replebitur bo nis:et luxta opera manuum ſuarum retribuetur ei. Et alibi ſcriptum eſt. Date ei de fructu manuum ſuarum non alienarum. Et ſtatim ſubditur Et laudent eum in poꝛtis opera eius non aliena:que piger in vachu men / ſio in ſeipt De vicKis dicabit. Ec apoſtolus inquit. Omnes aſiare opoꝛtet an “ te tribunal chꝛiſti: vt recipiat vnuſquiiq; bonum ſiue malum pꝛout geſſit in coxpoꝛe ſuo non in alieno. Etali bi apoſtolus clamat. Qui non laboꝛat non manducet. Contra quem ſapientia iterum clamat excitans. mala q; futura denuncians. Elſq; quo piger doꝛmis:quando conſurges ex ſomno tuo. Paululum doemies paululũ doꝛmitabis.paululum conſeres manus vt doꝛmias: et pveniet tibi quaſi viatoꝛ egeſtas.et paupertas quaſi vir armatus.Oeficiet enim tempus declamare ad hac ma ledicam per teſtimonia ſcripturarum: que non ſolum in non opꝑerando recipit deteſtationem: ſed in operan? do in pluribus eternam maledictionem incurrit. QH ſpirituſſanctus per hieremyam loquitur dicens. Male dictus omiis qui opus dei facit negligenter. Cuius ter⸗ talis matris.nius male ſolules iſte plureſq; ſut qua⸗ rum ab aliqua non vinculari diri eſſe difficile ſuper ter⸗ ram:ſcilicet tarditas. tepiditas. dilatio. deſidig. ſegniti⸗ uia. inertia. retrogradatio. indiſcretio. incautela. incun⸗ ria.impꝛouiſio. inobedientia. ingratitudo. inhumani⸗ tas. incompaſſio. impuritas. inſolubilitas a malo. intru lo. firmata captiuitas: inconſtantia. inquiertu do mentis. deiectio. cõſternatio. puſillanimiratis mol⸗ licies. obcecatio. ocio ſitas mentis. tedium vite. tabefa⸗ ctio. grauedo. taciturnitas mala. murmur. exinanitio. 2 ſeu vacuitas bonoꝛum ſpiritualium. imperſeuerantia. impedimentum boni.triſticia. deſperatio. negligentia. ignoeantia. vincibilis curioſitas circa inutilia. omiſſio eoꝛum que ſunt neceſſaria p ſalute.impenitentia Quo tum declaratio ſerioſa tanto pꝛotenderetur volumine: vt nedum legentis faſtidiret animum. conturbaret et oculum:ſed accipientis manum curua ti pondere pꝛe⸗ grauaret. Quanta igitur eſt ſollicitudine obſeruanda ne vinciat. que tot filarum laqueis retibus obtectis apertiſq; mundum repleuit. uius initium eſt inconſi deratio receptoꝛum agendoꝛum et finis:medium ani⸗ malis amoꝛ et vita. finis vero dei obliuio ſuperimpoſi ,ß ta cum obtenebꝛatione rationis. ”MM Vlaricia ineyplicabile malum. Aurari que a rit. argentari vult. metalla omnia reducit in aurum.vt nullum ſit aliud ediſcium me⸗ talloeum. nec peragantur artes. Sua pꝛo⸗ pꝛietate conquirit que non aurato inſtrumento ſed fer reo peraguntur. Agrum copulat agro. domui conne⸗ ctit ⁊ Tomum: adequat ſibi connerxonem nature. ulI critudo continue ſibi ſeruit in placito. quam ſemper af⸗/ fectat ſibi ratione agut vſurpatione competere:nec eſt terminus eius niſi cum peruenerit ad terminum Vltra quem non eſt terminus alius.MNon contentatur habi⸗ tis.inhiat acquirendis. nec quieſcit in acquiſitis. Si totus mundus eſſet poſſeſſio eius:non quieſceret ani⸗ mus eius. Mam aut vellet deum plura creaſſe.aut ali/ inn conſticuere creatoꝛem plura crea ntem. vt poſtmo⸗ dum in omnibus haberet poteſtatem. Oe ſi hoc incon neniens reduceretur ad conuemientiam. impoſſibilead efficientiam: nec adhuc cellam quietis conſcenderet ab auctoꝛe omnium totius conſolatõnis deo . rappetituʒ diuiſa coꝛruptibilium terrenoꝛ uʒ. Inſatiabilis eſt aua⸗ ricia.que cum deuoꝛauerit iterum eſurit. cum biberit oee pleno diuitias adhuc ſitit. Ammoderatus eſt amo⸗ —— . .. . . .eů “ “ “ 1 !ůs . —. ſed in moꝛte comeditur. et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. eius: ſed quod deterius eſt inſolubilis tenacitas eius. Auaro tam deeſt quoi habet q; id quod nõ habet:quia neſcit vti habitis dum inbiat in habendis. Hec ſola na ture pꝛe ceteris vicijs ad uerſatur:quia neq; in terra ne q; in aqua neq; in aere neq; in igne vellet habere con⸗ ſoꝛtem. Elellet iſta moderari naturam. diſpoſitionem imbꝛium.vim caloꝛis.nubium ⁊ ventoꝛum. vt ſibi ad votũ in agellis pꝛopꝛijs deſeruirent: non infundendo in alijs bonitatem:que omnibus nature communitate debetur. Cellet aerem eſſe ferreum ſuper pꝛedia cete⸗ roꝛum aut pꝛedia metallina. vt nec virtus pluuie et ca loꝛis deſuper funderetur. aut nec ipſa poſſent aliquo inſtrumento pꝛoſcindi: vt nec ſerere aut metere opus eſſet ex nephario appetitu ſibi vendicans iura nature. Homicida eſt iſta omnium ſuo fauſto: nec vitam dili⸗ git aliquoꝛum.niſi quos gubernat manu ſue ſeuiſſime õ eſt deo qui omibus largus eſt ſed ipſa parca. Emula celeſtibus angelis:qui ad communi tatem et largitatem ſuperne vite ſine auaricia nos ex⸗ pectant. Odit nature conſimiles:dum ſibi vendicat in pꝛopꝛio quod eſt in commune donatum·. Hec conſoꝛ⸗ tem nature immemoꝛie tradit: imo multotiens vt ſiua poſſideat interemit.Amicum non querit.faciem auer/ tit a pꝛoximo.linguas loquendi beneſicio vellet eſſe pꝛi uatas ne affligentes indigentias panderent:poſtula⸗ rentq; pandendo quod ipſa indebite diſpoſuit retinere Alioꝛum egeſtatem ſibi vult eſſe ignotam:ne ſaltem ex verecundia quid cogatur aliquando cõferre. Monſtruz eſt in natura quod agitur in auaro.nam omnes vellet depauperari vt ſibi accederet:facereq; indigentes ⁊ hos ignoꝛare ne artaretur dare.OPerdidiſſe penitus eſtimat omne quod alijs et non ſibi cedit in lucrum. Artatur enim in nocte doloꝛibus vt viam inueniat vbi acqui⸗ ſit vbiq; ſemper ad ſuam pecuniam ſuſpicatur inſidi⸗ as. Latrones eſtimat qui non ſunt.fures conſtituit qui furari odiunt:vncinas omnium appꝛopinquantiũ ma nus.Naualem picem credit in digitis tangentium que q; ſua: ſocium confidentie nequit inuenire. Commit⸗/ tit plerumq; ad plurima pericula ſuam ipſe perſonam: ſed in pecunia cautioꝛ eſt. Hic non conſidit in deo:quia nec ſibi ſuam pecuniam recommendat. Non in ange⸗ lis:a quibus enim ſe diſſociari cognoſcit:nec cuſtodien da parta committit. Mec demonibus: quia nec aurum querunt:non argentum ſed animas volunt. Non ho⸗ minibus:nam ſi pꝛopꝛia ſua quibuſcunq; vellet aufer⸗ re:quomodo poteſt ſua cuſtodienda committere. Diſſo ciatus eſt ab omnibus rationabilibus. inſenſibilibus et irrationabilibus ſociatus: licet ſit cum demonibus eternaliter finito vite termino ſociandus. Poꝛcus eſt iſte diaboli qui viuendo fetet.omniq; caret commodo: tiparium comeſtibilium eſt comeſtibilia non deguſtans. Beſtia onerata deferens his ſepe quos habuit inimicoſ. Cuſtos eſt eris ligatus in ere. Non habet es:ſed habetur ab ere. Non dominus eris:ſed ſeruus eſt eris.Et heres eſi eris:inherẽs in erxe. MNMihil rectitudinis ipſe poſſidet niſi cum moꝛitur: ma⸗ ledictio eius eſſet vita longeua ſuper terram. Quid au tem eſt auaricia niſi animi varietas:qui velut intoꝛſa rota ſepe circa idem centrum reuoluitur.et molendi⸗ num aſinarium ſecum poꝛtat. Pꝛeſupponit ſepius ele⸗ moſinam qui pecuniam congregare diſponit: cum au⸗ tem viderit congregatam. ad ſeipſum retrahit manuʒ. Beatificat ſepe pauperes pauperum inimicus:et extol⸗ lit laudibus paupertatem.quam vt perditõis foueam rat:perfoꝛatur timoꝛibus ne acquiſita perdat cum pax ipſe declinat. Clide auari acutiſſimam deceptõem. nam cum ſibi numus aut moneta fuerit ſepar querit adde⸗ re par. cum fuerit par non vult facere dupar.ſed querit vt erpendat aliud ſepar: cum autem affuerit volet ſibi coniungere par. Vnde ne paria fiant diſparia et vt ſe⸗ paria fiant paria. creſcit in immenſum pꝑ auariciam no⸗ ria cura. Quid magis pꝛopꝛium auaricie: niſi plus qᷓ; ſatis ſit velle. Querit auarus viuere ad opinionem nõ ad veritatem. ad voluptatem non ad neceſſitatem. et ideo nunqᷓ; diues erit ſi nolit: ac per hoc non erit diues ſi habet quod vult et amplius vult. ſed qui voluntati vwolendi poſuit finem. Sed bonum eſt poſtq; noſtra po⸗ ſuimus que de auaricia ipſa ſentimus. ꝙ ad teſtimonia ſacre ſcripture velut ad irrefragabiles ſententias recur ramus.vt pꝛo poſſe velut viam perditõnis deuitemus Inquit nanq; doctoꝛ gentium paulus ad thimoteum. auariciam weut diabon rhetia et laqueos diſſuadens. Nihil enim intulimus in hunc mundum: haut dubi⸗ um quia nec auferre quid poſſumus. Mabentes auteʒ alimenta et quibus tegamur: his contenti ſumus. Mã qui volunt diuites fieri incidunt in tentationem et in laqueum dialuli et deſideria multa et nociua:que mer⸗ gunt homines in interitum et perditionem. Radir enĩ omnium maloꝛum eſt cupiditas. quam quidam appe⸗ tentes errauerunt a fide: et inſeruerunt ſe doloꝛibus multis. Zu auteʒ homo dei hec fuge. Tlide igitur ex hoc q̊BWſerioſe docuit apoſtolus auariciam deuitare. cauſas 2 rationes deuitationis annectens: que verba ipſa vecla rant. vſq; ꝙ expoſitio ſuperflua imponatur. Et dauid clamat.Doꝛmierunt ſomnum ſuum: et nihil inuene⸗ runt omnes viri diuitiarum in mambus ſuis. Et alibi Diuitie ſi affluant nolite coꝛ apponere. Simliliter et in iob legitur. Diues cum doꝛmierit. nihil ſecum affert: bi. Hiuitias quas deuoꝛauit euomet:et de ventre eius extrahet eas de. Et in pꝛincipio libꝛi ſui. Nudus egreſ⸗ ſus ſum de vtero matris mee:nudus reuertar illuc.Ac gbpperiet oculos et nihil inueniet.Appꝛehendit eum qua⸗ ſi aqua inopia: nocte oppꝛimet eum tempeſtas. Et ali⸗ per hoc ſuperflua noſcitur multiplicatio terrenoꝛum cũ hic remaneant: deſcendentibus iniuſtis poſſeſſoꝛibus in inſernum. Iniuſtus autem poſſeſſoꝛ eſſe conuinci-⸗ tur. aut qui acquirit indebite. aut qui retinet ſine chari tate. Mam moꝛtuus eſt diues incompaſſiuus ad laca⸗ rum:et inter incõpaſſiuos demones eſt ſepultus. Sce leratum hominem ipſa conſtituit ſi aſſiſtit. quod ipſa ſa pientia clamat. Auaro nihil ſceleſtius. Quid ſuperbis terra et cinis. Nihil iniquiusqᷓ; amare pecuniam. Hic enim animam ſuam venalem habet:quoniam in vita ſua pꝛoiecit intima ſua. In qua ſententia ſatis aperte monſtrantur ſu pꝛapoſita mala:pluraq; annectenda ni ſi volumen artius pꝛotenderetur in longum panderen tur. Mihilominus aduerſus ipſam eſt acutioꝛi gladio conſurgendum. Nam quid ſceleſtius ipſa frenetica. ſi ipſam in pꝛopꝛijs terminis diffinimus. Eſt enim ipſa quidam deoꝛdinatus appetitus ſupꝛa naturam ſupra conueniens.ſupꝛa rationem. ſupꝛa vſum.ſupꝛa modũ. ſupꝛa pꝛeceptum et legem. ſupꝛa debitum atq; meritũ ſupꝛa ſufficiens. Quibus diligenter inſpectis appare⸗ bit vbi auaricia infrunita in celo angelos.in paradiſo pꝛimos pꝛopulſaſſe parentes.vt ſupꝛafata diuinitatis ſimilitudinem imo ipſam diuinitatem et ipſius ſcien⸗ tiam affectarent. Nam grecus auariciam pleon axpel⸗ lat:quod latine plus ſonat. Sed ſociam ſe ſuperbie ſe⸗ cerat.que faſtu et appetitu alios terminos iuuadebat: NQuid ſceleratius alicui poſſet aſſcribi.q; que nephario ſemine omnia mala concepit. et ſuos conceptus reti⸗ net. que cum vult parit quecunq; libet. Er ipſa nan; ſuperbia naſcitur cum ſe videt in appetitis et obtentis ceteris aut multis ſuperioꝛem.ex iſta inuidia cum videt equalem.inanis gloꝛia cum ſe comptat.ira cum impe⸗ ditur. accidia cum videt cetas oꝛnatas.paratos lectos. ſtratoꝛia et ſedilia pꝛo quiete. gula cum videt adeſſe ple nas ex omni parte crumenas.pꝛo qua ſollicitantur ma⸗ re.lacus.flu mina pꝛo piſcibus. pꝛo ſilueſtribus anima libus auibuſq; nemoꝛa infeſtantur. Nutriuntur etiam canes vnde deberent nutriri pauꝑeres.fatigantur equi plerumq; laſſantur et homines. Et licet talia deuolue⸗ rint ad ſolacium:a gula tamen initium accexerunt. Ele⸗ xantur ſepe pꝛo diuitibus quos auaricia ſic ſubuexit. in tempeſie macella: et contentiones famuloꝛum in em⸗ ptione naſcuntur.vt alter velit donnninn ſuum in pe⸗ cunia facere peioꝛem.alter in exponendo largioꝛem ſuʒ um dominum fateatur:vt verba verbera petant. inimi citie ſtatuantur. necnon et interdum homicidia ſubſe⸗ — quantur. Sed ad tale vicium in auaris hoc ſolum po⸗ teſi eſſe remedij:vt appetitu retinendi timoꝛe deſicien di plerumq; interdicantur expenſe. Mon eſt tamen noę ſtri pꝛopoſiti gulam hic diffinire ſententijs: ſed pꝛout gula ex auaricia quandoq; pꝛogreditur. verbula hecad/ ieci· Quxuria vero in foꝛibus aderit in vxoꝛe pꝛopꝛia. cũ Kinem laboꝛibus dederit in cameris tam oena s. In alijs vero ipſius ſtimulabitur iaculis cum vicecit pul⸗ cras foꝛmas fauente pecunia ſtudio auaricie cumulata vt per ipſius largitionem plerumq; libidinem in aliſs expleat.niſi per aliud auaricie malum quod dicitur tena citas refrenetur:ſed nec eſt deuitatia vicij. vbi vicium per vicium non committitur. Se ꝓlura poꝛtat in ven tre iſta nouerca nature diabolo maritata. vt rapiat ſi ali ter habere non valeat.welut furta alioꝛum bona inuito Tomino contractare:niſi gratis accipiat. Generauit la⸗ trones in latibulis et in ſiluis vt expolient tranſeuntes et plerumq; interimant:vt que non habent obtineant Simmoniatds fecit innumeros:vt celeſtia et dona ſpi⸗ ritualia commercijs auericie largiantur Elſurarios pu blicos et palliatos in oꝛbe conſtituit.vt dulciter denu⸗ dentur egeni. qui diuitijs nature ſi non affuiſſet auari⸗ cia poterant ſuſtentari. Coꝛrupit iſta pꝛimo naturam. deinde nature remedium defalſauit. Nam artem que in nature remedium eſt inuenta et per ſpiritumſanctũ omnium artificem hominibus irrogata. falſitatibus in numeris maculauit:linguas fecit loqui mendacium. ꝑ iuria multa compoſuit.peruertit ipſa iudicia.iuſticiam omnibus debitam fecit ſepe venalem. A pꝛopꝛio alueo iuris leges in aduocatis diuertit. vt iplas inflectant ad votum.non vota cum lege concoꝛdent. Motarios falſi ⸗ tate necauit.et coꝛ cogitet.lingua loquatur. exaretq; in cartulis manus que aduerſa ſunt lucide veritati.falſos teſtes pꝛoduxit in litem. Et quare hec omia. At petan⸗ tur non debita vel ſupꝛa debita plus petatur:et cum fal ſitate auaricia lucra inueniat.que cum veritate non po terat cumulare.Quid iſta ſceleſtius.qua rationis aſpe⸗ ctus intantum obruitur. vt gratius aurũ et argentũ q; ſolẽ intueat᷑.et aĩo feruẽtioꝛi defectibilia iſta ↄſpiciat ᷓ; xpi coꝛpus in quo reficimur ad ſalutẽ:ac diligentioꝛi affectu ↄtẽpletur ſenſu et rõne carẽtia qᷓ; hoĩes ſenſu et ratione pollentes. Quanta vero fraus de ipſius ven⸗ tre pꝛocedat foꝛinſece querimonie ſemper ciamant.vt pꝛoximus a pꝛoximo ſe deceptum conqueruletur.et vo⸗ ces ingeminet non inueniri fidem pꝛopter auariciam in hominibus ſuper terram. Que pꝛoditiones de iſta Liber octanus De viciis erepante pꝛodierunt.hominum moꝛtes pꝛopter pecu⸗ niam irrogate. caſtra in manus obſidentium per pecu⸗ niam tradita.ciuitateſ capte ſepeq; deſtructe.exules plu rimi ſua pꝛoſcriptione reuelent. O ſcelerata conditio auaroꝛum. O crudelis impietas que numerata pecu⸗ nia perſonas vendunt innumeras.nec pꝛemeditantur pericula animarum:innocentibus non parcunt. expo⸗ nunt encio paruulos. virgines ſtupꝛo. ſcoꝛtis viduas. adulterio maritatas.ſacrilegio moniales. ruine irrepa⸗ rabili ciuitates. Que violentie que inquietudines ex ipſa oꝛiantur. actus et moꝛes magis q; verba clamant. xeunt a fetido clauſtro auaricie adhuc huius nephan diſſime filie. obduratio mentis. obſtinatio. inſidelitas. adinuentio nouitatum inſolitoꝛum modoꝛum. vaga⸗/ tio mentis.indeuotio.recuruatio in oꝛatione et cogitas⸗ tione bonoꝛum. pꝛiuatio contemplationis. ignoꝛantia ſpiritualis defectus.negligentia ſtudij ſpiritualis: pꝛo⸗ miſſio futuri tempoꝛis.confidentia vana.obliuio moꝛ⸗ tis.incompaſſio. QAuarum omnium et aliarum inno⸗ minatarum.ſi quis aliquam deceptus coniugio copu/⸗ lauerit ſeipſum mancipauit gehenne.ac ꝑ hoca ſua ma⸗ la ſobole iſta nephandiſſima condemnatur. et intuitu mentis ex pꝛole percipiturqᷓ; ſit auaricia mala parens quantiq; periculi qui ſibi pxxr matrimomum copulatur Et vita bꝛeuis et impꝛouiſa moꝛs.omnes arguit ho⸗ mines auaritie intendentes: qui non velut manaupia moꝛtis ſe cogitant.ſed velut perpetuos ſe fulciunt pe⸗ rituros.et de annis et tempoꝛibus multa diffiniunt. qui menſem aut ebdomadam ſed quod minus eſt di⸗/ em craſtinum nõ videbunt:iuxta ſaluatoꝛis noſtri ſen⸗ tentiam in parabolis loquentis. Hominis cnuſdam diuitis vberes fructus ager attulit: et cogitabat intra ſe dicens. Quid faciam quia non habeo quo congregẽ mea et maioꝛa faciam:et illuc congregabo omnia que nata ſunt mihiet bona mea:et dicam anime mee.Ani⸗ ma mea habes multa bona poſita in annos plurimos: requieſce.comede.bibe.epulare.Dixit autem illi deus. Stulte hac nocte animam tuam repetent a te. ſcilicet fructus meos. Et dixit. Moc faciam. Deſiruam hoꝛrea maligni ſpiritus:que autem paraſti cuius erunt. Eic eſt qui theſauriſat:et non eſt in dum diues. Ideo ſta⸗ tim ſine interciſione ſuis diſcipulis ſollicitudinem aua ricie peſſime diſſuaſit dicens. Ideo dico vobis. Nolite ſolliciti eſſe.c. Vt autem claudatur de hac peſtifera ſer mo:et ad quem finem poſſit deuenire ſuos malos inſpi ce gradus. Initium eius eſt amos ſui ſine reſpectu pꝛo⸗ ximi. medium eius ſuperflua coaceruatio rerum: finis ꝓero negatio dei. Ecce quopoteſt iſtalperuenire maledi ctarvt deum neget in ſuarum creaturarum proſeſſione iurata. De gula. Capitulum. LI. Aligna regina gula que ſemper regnat in no m ſtro moꝛtali coꝛpoꝛe niſi vigoꝛe gratie ſupe⸗ retur. Cuius ingreſſu agitatione diaboli ab pyomine pꝛimo et diuma et pꝛima in preua⸗ ricatõnem ſunt deducta mandata: que ſictirannice hu manam coartat naturam: que niſi ſibi ſeruiat perſona non viuat. Et tali federe cum ipſa congreditur: vt nec per diei ſpacium niſi per violentiam aut ſanctificatio⸗ nem aliquam liberetur. Ypſa fecit naturam pꝛimo fa⸗ meſcere. poſtmodum fecit egere. vt amodo per neceſſi⸗ tatem ſeruiat. cui ante libertas aderat non edendi. Et uis cibi eſſent ad vſum coꝛpoꝛis oꝛdinati. non erant — (M! w FD w———.⸗..U — 4 e t. i⸗ — — — —. — — — — et contra vicia ſermonibus do. ſaluato. camen per concupiſcentiam male ſumpti. nec per appe⸗ onem inoꝛdinate trahentem a deoq; auertentem. ſen/⸗ ſiſſet in ci ſicut manus in pomo:ſed vſq;quaq; extitit dignum.vt ipſa in nobis exerceat ſue dominia poteſta⸗ tis:cuius impulſu ſunt contempta diuine imperia ma⸗ titum ad vite regimen inoꝛdinati:nec guſtus nr ieſtatis. Ec ad idolatriam trahit ipſa ventris cultoꝛes. iurta apoſtoli ſententiam. quoꝛum deus venter eſt. ſemcd eſca ventri et venter eſcis:deus autem hunc et has de⸗ ſtruer.Inſatiabilis voꝛago gula. que quanto plures / eſcas ſuiſceperit plus affectat.et ꝑ hoc ab eius ſubactus imperio non credit naturam gule ſuffidentia pꝛoduxiſ⸗ ſe:nec ad variandum delectatiõibus fauces.et condu⸗ ctum ad ventrem variaſſe ſapoꝛes mat ſe in tali conſideratõne cum toꝛmento ſuſpendit: vt ſaturantia ventum.cibos.aerem nihilopendens.coꝛ⸗ poꝛis ſumpturus annonam. Et contra naturam conſfi tetur vacuum in natura ventrem ſcilicet ex cibarijs nõ replendum. vina vitro flauentia pꝛo abolenda inſita ſi ti.ſi moꝛe fluminum redundarent deficere cauſatur:ve lut guttam intincto modice minoꝛi digito inhberen/ tem. Cum autem ſumpſerit nauſeat ſuper ſufficientia perceptoꝛum et varietate ſapoꝛum: quoꝛum cibos ef? Nuente delectatione perceperat: abſtinentie recoꝛdatio⸗ ne vilipendit. Et ſpumante ventre aſſiſtentibus doloꝛꝛ bus.ſtomacho cruciato:pede podagro.ſpondet tempe⸗ rantiam de futuris:laudat moderantium vitam.extol⸗ lit ſolitarie quieſcentes:a quibus ventris cura receſſit. Efferunt pꝛeconijs ſanctos qui ſe per abſtinentiam af/⸗ flirerunt. maledicunt accurantibus et accuratiſſimis cibis.que maledictio.que pena.que tribulatio iſta cla⸗ mant:mane ſeroq; ſcilicet in ſeruicio tam vilis ac coꝛ⸗ ruptibilis domini videlicet ventris putridi conueniri. Doꝛmiebat ſane iſta regina refocillata per paululum. et in coꝛpoꝛe incommodis ſubſecutis.inde ſic clamaba tur:excitata vero et parumper gradiente per ſpacia.do⸗ loꝛibus fonſopitis.et in ſeceſſum ciboꝛum deducta con gerie. vale ieiunio. ve temperantie. ve abſtinentie di⸗ citur. Et ſemper fit regreſſus in idipſum. a quo firmi⸗ ter credebatur egreſſus/ꝛoch latet in abſconditis iu gulans gula.et velut latibulis latro ſuo opere patulum querit.maxime cum viderit adeſſe copiam ſumendoꝛũ ſemper enim in in ſidijs aut in foꝛibus eſt Cum neceſ⸗ ſitate nature ſe ſociat et ſubipſa ſe palliat. et pꝛaululum cum ipſa aſſumens alimenta.ſequitur voluptatem vſ- q; ad eructuationem et vomitum. Atres ſicci modicũ apiunt. humectati vero peramplius. ſic et hominum c. ventres. Nliberata iudicio rationis abſtinent ia gau⸗ det in parcimonia:ſed edendi auiditas niſi per ſumen di ſolum impotentiam non quieſcit. Querit pinguia. cunctatur delectabilia. carnem inflammantia ſemper optat/Hẽrmutat naturam commixtione ciboꝛum. vt per ſe ſapidum fiat inſipidum in altero.nec cuius ſit ſa⸗ poꝛis commixtio diſcernatur. Ardet ignis in ſtomacho ſerui gule.ſtatimq; videtur facta digeſtio: et iterato ſe violentat ad gulam. et rapacitate lupina fertur in ap⸗ poſita:et in pꝛincipio cibum ſilenter ſumit.non ſilen⸗ qn virtute.ſed voꝛacitate ſumendi. ne loquendi officio prepediatur:et cum ſe ceperit ingurgitare pꝛogreditur in loquelam:vt maioꝛi auiditate regrediatur in eſcam. Qentitur ſemper ſibi gule iniquitas:quia quod diſpo⸗ nit numquam obſeruat.Eractoꝛ eſt inquietus qui nũ⸗ quam quieſcit exigere: et quantum exegit conſiderat. quis non retinet que congregat.velut qui merces in ſcculum pertuſum mittit: ſed velut irreplebilis foues t antequam ſu⸗ inceſſanter vt exigat ſaragit. Surum eſt igitur ſlempert tenti tribuere. cenſumq; impꝛetermiſie dare pꝛodis go. füco nephas ſeru ire qui apſis requiem non conce⸗ dit. Difficile iſta vices et temroꝛis oꝛdinem non obſer⸗ uat:appetitu inſurgente mouetur. nec ratione nec o⸗ dine ſimmtur. pꝛeceps fertur. repletur furia ſi cupita non aſſunt. Infirmitatem dicit adeſſe vicinam coerodente ſe ſtomacho. carente alia materia coꝛrodendi: niſi ali ? quid ſiatim traijoatur vt redeat. NMature ſpacium non expectat:ſolem hoꝛarum auctoꝛem in ſua ſpera retroo gradum dicit: cum adhuc appetitui hoꝛa non fauet. Ho rologium guloſi quod nolcitur hoꝛarum iudicium eſt ſubita fames. Tunc eſt hoꝛa edendi cum appetit. tunc tempus cum eſurit. Mature dlitijs non contentus a tiſicauit pura lona:et eius effiatur immicus. Obrui / tur ratio. obcecatur intellectus. depellitur wnus affe ⸗ tugcum gule regnat effectus. Erulant a paradiſo et ab eius delicijs pꝛothoplaſti:qui mandatis eius magis q́; dei pꝛeſtauerunt aſſenſum. Et calicem biberuntama rum. in ſudoꝛe et laltoꝛe victum querentes. qui pꝛe⸗ cepta tam dulcia contempſerunt. Sueccenduntur inꝰ cendio codomite.quos ad peccandum contra naturaz ciboꝛum habundantia pꝛouocauit. Perdidit pꝛeimoge nita eſau:gula edulium lenticule appetente. Ydolatrat · populus: ſt cibum et potum ſuperflue ſumptum. et deum educentem ex egipto pꝛo eis decies flagellato.et ſubmergentem pharaonem et exercitum eius in ma⸗ ri.conducentem mirebiliter per deſertum non recogi⸗ tant.pꝛo deo aureum conflatilemq; vitulum veneran⸗ tes. Quod apoſtolus repꝛehendendo et nos monen- do non tacuit dicena. Leile bere:et ſurrexerũt ludere. Sed audirent: et poſt paululum plura milia vltoꝛ gladius interemit. Multa ſiquidem ſunt exempla in ſcripturis catholicis. Er diues epulo in euangelio nobis inſinu⸗ at. qui ad inferna deſcendit.quanti extiti domine famulari/Oed vt melius ad cautelam legen⸗ tium innoteſcat.preciſas ſcripture ſententias adducas mus.malis et continuis experientijs rolvꝛatas. LQuxu⸗ riam gignit iſta maledicta:ſecundum ſententiam hies⸗ remye. Saturaui eos et mechati ſunt:et in domo me⸗ retricis luxuriabantur. Equi amatoꝛes in feminas e⸗ miſſarij facti ſunt.vnuſquiſq; ad vroꝛem pꝛoximi ſui in hiabat. Et Aacobus in canonica ſua dicit· Epulati eſtis ſuper terram:et in luxurijs enutriſtis coꝛda ve⸗ ſtra. bicunq; igitur ſaturitas gule ſeruiens fueritibi dominabitur libido. Et ſouetur luxuria ex cibis velut ignis ex lignis. cauſauit in anima eius qui per gulam ſtuduit ſaturari Quod moiſes populo comminando impꝛoperauit di⸗ cens. Incraſſatus eſt dilectus et recalcitrauit.incraſſa tus.impinguatus. dilatatus. Dereliquit deum facto/ rem ſuum. et receſſit a deo ſalutari ſuo. Et Otee pꝛo/ pheta. SGuper triticum et vinum ruminabant et receſ⸗ Et obliuionem dei et receſſum ab ipſo Ju manducare ⁊ bi/ Seg ſtatim eſt punitio ſub ſecuta:moiſe diinnas tabulas diuinoꝛum pꝛeceptoꝛuz pꝛe indignatione frangente.ne verba dei ventris ſerui t periculi tali ſerunt a me. Et alibi. Adimpleti ſunt et ſaturati:et ele. uauerunt coꝛ ſuum. et obliti ſunt mei. MPerditionem bonoꝛum et virtutum adduxit gule malignitas ſuper tetram. Moꝛtui ſunt Yob filij comedentes:domo vir/ tutum in quattuoꝛ angulis pꝛimo a vento concuſſa. Proinde apoſtolus carnis curam penitus diſſuadet di cens Carnis curam ne ſeceritis in deſiderijs veſtris. Et qui in carne ſunt deo placere non poſſunt. Et caro et ſanguis regnũ deinon poſſidebunt. Et ieſus fiilius ⸗ ä1 . . —— . Liber octauus Bprach. Quid nequius q; quod excogitauit caro et ſanguis. Et idem apoſtolus. Si ſecundum carnem vi⸗ teritis: moꝛiemini. Et gui in carne ſeminat wecarne et metet coꝛruptionem. Et irrefragabilis ſententia ſalua toꝛis. Attendite ne grauentur coꝛda veſtra crapula. Vterum ſcriptum eſt. pꝛopter crapulam perierũt mul⸗/ ci. Quid aduerſus iſtam ſulcare litteras amplius expe⸗ Adit: Mam mala fecit et facit innumera. nomina nephan da poſſidet multa: ſed vt ipſam bꝛeui ſermone deſcribã velut depicam tabulam hanc ſedulo contemplare ſcri⸗ pturam. Gula eſt adheſio ſpiritus ad carnem. Hati⸗ onis ad voluptatem. Animead coꝛpus. Memoꝛie ad conſumptibilia. Voluntatis ad ledentia. Senſus gu⸗ ſtus ad delectabilia. Pι luuia ſuper carceratas virtutes Grando ſpiritualium virium. Abyſſus boni. Breuis ſuauitas. Doloꝛ poſiſunuttatern. Ynfrumenm ricu⸗ lum. Suaue venenum. Infirmitas repetita. Ygnis ventris. Stimulus palati et gutturis. Sollicitudo in defſiciens ante moꝛtem. Ante gratiam ſepultura coꝛ/ poꝛum moꝛtuoꝛum. Coꝛpoꝛis toꝛtrir. Infirmitatum conſiliatrix. continua exactio. Appoſitio non neceſſa⸗ ria/que ad ſui periculi cumulum ebꝛietatem ſibi anne⸗ ctit pediſſequam:que ſe ſuo nomine manifeſtat. quod ſine menſura ſonat. Ertra menſuram cibi aut potus ex iſtens:extra vitam egreſſus eſt. Pretermiſit enim de⸗ um omnium vitam: qui fecit omnia in numero pon⸗ dere et menſura. Sed nec conſecrari poſſunt chꝛiſto. qui ebꝛietatem patiuntur. Nam et naarei qui deo in teſtamento veteri conſecrabantur: vinum aut omne quod inebriare poterat nõ bibebant.Et in libꝛo regum. Anna cum argueretur bibiſſe quod non bibebat vinuʒ filiam belial ſe negabat quia non biberat:ac per hoc dia⸗ lvli fuiſſe filiam pꝛoſitebatur ſi aliquando bibiſſet. Et j vini expꝛeſſit pptentiam:vt legitur in Eiſdra tercius il⸗ loꝛum iuuenum. Sed in dicendo pꝛimus pꝛobleumãa⸗ tium cum exquireretur coꝛam rege dario.quare ſcripſe rat ꝙ foꝛte vinum erat dixit. Preualet vinum omni⸗/ bus hominibus qui bibuntillud.ſeducit mentem.itẽ/ q; regis et oꝛphani facit mentem vanam. Item ſerui ac liberi. pauperis et diuicis et omnem mentem con/ uertit in ſecuritatem et iocunditatem.et non meminit omnem iuſticiam et debitum. Et omnia pꝛecoꝛdia fa⸗ cit honeſta.et non meminit regem neq; magiſtratum et omnia per talenta facit loqui. Et non meminerunt cum biberint amicitiam vel fraternitatem.ſed nõ poſt multum ſumunt gladios.et cum a vino emerſerint et ſurrexerint non meminerunt que geſſerunt. Oviri non pꝛecellit vinum· Merito ergo Salomon dicebat NMoli regibus o lamuel noli regibus dare vinum quia æ nullum ſecretum eſt. vbi regnat ebꝛietas: ne foꝛte bi⸗ bant et obliuiſcantur iudicioꝛum:et mutent cauſam fi⸗ lioꝛum pauperis. Quanta pericula ex vino aut ebꝛie/ tate pꝛoueniant:ipſa ſapientia pꝛouerbialiter clamat. Cui ve.cuius patris ve.cui rixe.cui fouee.cui ſine cau⸗ ſa vulnera.cin effoſſio oculoꝛum. Monne his qui moꝛã tur in vino.et ſtudent calicibus epotandis.lidit igitur que parit ebꝛietas maledictõnes eternas· le nanq; in ſcriptura ſacra pꝛo maledictione ſemper ponitur ſempi terna. Mixas inter pꝛorimos generat.parat hominibus foueas ineuitabiles peccatoꝛũ.fiunt vulnera ex ea incu rabilia.niſi ante ipſa curetur. Et effodiuntur oculi ra⸗ tionis.magis autem et cõtemplationis archanoꝛum. vt diuinoꝛum miſteria nunquam poſſit mens perci⸗ pere temulenta. Demon blandus et ſatis domeſticus extat ebꝛietas: et eo facilius decipit quo coloꝛ in vitro — R bunt. De viciis repꝛeſentatur in oculo. odoꝛ in naribus.ſapoꝛ faucibus delectatur. Pꝛopter quod ſine deciſione ſtatim ſubiun gitur malum quod damnata ebꝛietas operatur:et vt caueatur edicitur. NHe intuearis vinum quando flaue⸗ ſcit.cum ſplenduerit in vitro coloꝛ eius. Angreditur blande:ſed in nouiſſimo moꝛdebit vt coluber. et ſicut regulus venena diffundet. Oculi tui videbunt erxtra⸗ neas:et coꝛ tuum loquetur peruerſa. Et eris ſicut doꝛ⸗ miens in medio mari. et quaſi ſopitus gubernatoꝛ a⸗ miſſo ciauo:et dices. Terberauerunt me et non dolui: traxerunt me et non ſenſi. Quando euigilabo et rur⸗ ſus vina reperiam. Quid enim aliud verba iſta ſonant niſi quia vinum dulciter bibitur. ſuauiter ſumitur: et nullam leſionem ipſa ſumptione inferre videtur. wlut venenum colubꝛi moꝛdentis in ſilentio.quod grauedi nem non videtur inducere.ſed paulatim ⁊ quaſi inſen ſibiliter aſcendit ad coꝛ. vitalem caloꝛem perimens et extinguens. Sic et vinum tacite per mentis exercebit officium.et ab immoderato ſauciati aſpicient incaute ſoꝛmoſas et extraneas mulieres.et coꝛ peruerſum per⸗ uerſa in ſeipio loquetur appetendo dicens. O ſi habe⸗ rem illoꝛum coꝛpoꝛum foꝛmas. Qui appetitus diuina lege pꝛohibetur:et ex diuina ſententia mechus iam ſa⸗ ctus.cui talis inſidet appetitus:Et velut qui doꝛmit de uictus ſomni altitudine in medio mari.qui non ſentit quando cum naui ſimul tempeſtatis tempoꝛe ſubmer gitur. Et aſſimilatur ebꝛius gubernatoꝛi nauis magni tudine ſopoꝛis demerſo:temonem quo nauis dirigitur dimittenti.Qui non ſolum ſibi.ſed omnibus compli cibus cauſa perditionis excitit. Nam homo qui totius vite ſue debet gubernare nauigium.interdum et pꝛoxi⸗ moꝛum.crapulatus a vino temonariam rationem a⸗ mittit:ſecum quos habebat dirigere ſimul perdens. Qui verberatus a demonibus non dolet. tractus ad vicia ſe non ſenſiſſe fatetur. et eſtuatus a ſomno con/ ſurgens ad eſtuantia vina. iterum euigilare peroptat. vt magis feruentia et incendẽtia vina kercunaaiine. ieſus filius Syrach.que pꝛopter immoderantiam vi⸗ ni eueniant.et que pꝛopter moderantiam. mixta locu⸗/ tione non tacuit. Diligentes vinum noli pꝛouocare. multos enim exterminauit vinum. Quod cauta pꝛo/ hibitõe indicitur.ne qui vinum diligunt bibere pꝛouo centur.nam vſq; ad eructuationem ſumere non nega⸗ Sed ne pꝛouocentur ad iracundiam potatoꝛes: potius ex tali dicto cauetur: cum ad rixas fet conuicia mentis non ſobꝛij faciliter moueantur. Nam multos extra terminos equitatis et rationis. quietis et pacis: vinum milſerande coniecit.pꝛopter quod ſtatim adiun gitur. Ignis pꝛobat ferrum durum. ſic vinum coꝛda ſuperboꝛum arguet in ebꝛietate potatum. Durum eſt ferrum ſed ignis emollit.ſic alta hominum coꝛda con⸗ fligantur a vino. O bibis illud moderate:ſobꝛius exis Nam ſequitur. linum in iocunditate creatum cſt. nõ in ebꝛietate ab initio Primus plantatoꝛ vinee ſuccu⸗ buit fructui ſuo:et vini tenebꝛis tectus tegenda pro⸗/ ter peccatum verenda vetexit. ſed eninde deridenti ſi⸗ io eſt maledictio ſubſecuta. vini potentia parante ma⸗ ledicendi germen. Et loth temulentusa vino velut in carnem pꝛopꝛiam ſeminauit contra naturam:dum fili⸗ gas ſui ſeminis amens factus inceſtuauit et grauidauit ſemen ex ſemine:ex quibus oꝛti ſunt populi repꝛobati. roinde vino pꝛocurante facta ſeſt primum inaudita commixtio:vt idem pater et maritus et auus.eadem vxoꝛ et filia patris.et mater et ſoꝛoꝛ filij haberetur. igem filius et nepos patris et frater et filius matris. .Eõ etcontra vicia ſermonibus do. ſaluato. 6 l Et nacarei non bibebant in veteri teſtamento vinum I quoniam ſciebant ꝙ a contemplatione et vero intuitu 4 auertebat. Et anna miraculoſe ſuſcepit filium ſamue⸗ n lem:quoniam quod inebꝛiare poterat nunquam bibe/ rat.Holofernis truncatur caput a ſemina:quoniam vi 1 nicaloꝛe deuictus velut inſenſibilis iacebat in lecto. ncaleſcens aſſuerus flauido vino:cõtra honeſtos mo . res ſuam populis volebat oſtentare reginam. Ipſa v 1 ro in conuiuio feĩaruʒ ex vino ꝑcalida: mariti contem⸗ 1 pſit imperium · Ille temulentus ex vino pꝛecepit inbo neſtum:contemptuſq; diuiſionis dictauit ſententiam et IVlla madida vino mariti contemnens imperium:iu⸗ c ſtam ſuſtinuit penam. Plura qᷓ; dicta ſunt caſtrimer⸗ li gie mala.Cuius imitium eſt ſenſibilium et delectabi⸗ Dn9 lium et vſu conſumptibilium poſſibilis et affectata de t lectatio. Oedium pꝛopꝛie carnis inquiſitiuus et vſu⸗ it Allis amoꝛ.finis vero ſuffocatio rationis et memoꝛie re te cteq; voluntatis. MM n De Luxuria. Capitulum. I. I. 8 Vruria lumine carens multos lugere fecit. ſn Iet celeſtibus luminoſis pꝛemijs pꝛiuans: ner innumeros pꝛouocauit ad lachꝛymas. ſed n ſteriles et ſine remedio enſtentes Auru tur luctum adducit amarum.cum a diuinis et caſtis am⸗ pi plexibusg ſeparat.ſtercoꝛea coꝛpoꝛa cum ſuauijs ample⸗ s kntes Tuik luurizlunnen irrecuperabiliter perditum ni in loco facinoꝛum Cuſtrat ſeipſam anima luxurie copu 1 lata. ſed non in lumine claro. ſolum pꝛoprer coꝛpoꝛa ſe deploꝛat amiſſam.qꝙ nec ad deploꝛandum ſufficiens.in 8 exhauſtibilibus fluuijs lachꝛymarum ꝙ pꝛopter lubri/ . cum carnis anima pene lubꝛicum patiatur. nam teſte ſcriptura. tales in lubꝛicum et in tenebꝛas impellen tur/ Tuxuria nempe quia lubꝛicam facit et immundis et turpibus cogitationibus animam in ſeipſa irreten/⸗ 4 ta reuolutione fetide rote.circa libidinis centrum ſem per regreſſio fit in ilem:et molendinum conſtituitur: ſulphuream materiam.piceam. incenſam igne tartareo ſemper terens. Necnon et ad coꝛpus animam lubꝛica⸗ io bilem luxuria facit cum pꝛecogitatis ſoꝛdidis pulſatur paulatim poꝛta nature.que ſi non alliduntur ad petraʒ 9: infeſtant impulſu perualido.vt vſq; ad coꝛrùptionem n non poſſit eſſe remedium. Lubꝛicatur anima etiam lu⸗ s bꝛicata per indebitum appetitum coꝛpoꝛis ad coꝛpus: feſtinanter vero per actum niſi cogitationis lubꝛico re n ſiſtatur.Ad coꝛpus dico diſſimilis ſerus ſimiliſq; natu⸗ ckH re:igneq; infeſtata ſulphureo. gratie aqua deſuper non infuſa ſeu non recepta ſi fuſa. De matrimonio plerum qʒ fit ſcoꝛtum.et ſcoꝛtum ſcoꝛtum manet:non defertur ⸗ glienis thoꝛis. nec in virginibus ſeruantur dona natu⸗ re:continentibus offertur impudicitia. in ſanctimoni⸗ alibus non ſeruatur pꝛofeſſio puritatis.vt aut actio aut paſſio aut vtraq; ſit in culpa. In ſacerdotibus diuina miſteria obliuioni traduntur:et ſanctiſſime vnctiones. 49 In habitu monachali erit oculus petulans:et ſub pan n nis vilibus inuenies coꝛ ſuccenſum et ſammantem , clibanum lururiepeutientis. nceſtnahit quis. inho⸗ ſ neſtabit quas debuit ſi non aliter etiam in bello in ſua 1 honeſtate tutari. Lubꝛicabit coꝛpoꝛa regum pꝛocerum 4 et inclitoꝛum et appendentium iuſticiam et iudicium 1 in ſtatera.vt neuter ſuo ſtatui deferar:et efficietur coꝛ⸗ . ruptoꝛ incontinens·qui male lubꝛicantium debuit eſſe vltoꝛ. Et in hoc intantum quos tangit a ratione ſub⸗ etiam incoꝛruptis manentibus abummunda vi nertit vt reret miles tominus et ſeruus. diues et au per. piens et indoctus. gloꝛioſus et ignobili. ſoꝛtis et debilis. magnus et paruus.maſculus et fennna. oci⸗ oſus et actuoſus non diſcernantur a cona deoꝛſum.q;/ uis ab ipſa ſurſum multa ſit differentia perſonarum. Aubricauit infrunita libido contra naturam in ſimileʒ naturam et ſexum: vt ab ipſa turpitudine conciutati ma ſculi ad maſculos. femine ad feminas exarſerint moꝛe nephando.necnon quod hoꝛrendum auditu ꝙ intan tum agitauerit vt vſq; ad naturam diſſimilem beſtia⸗ rum:nobilitas humana defluxerit et inſamire fecerit. Plureſq; in pulcritudinem picturarum et ad vepꝛom⸗ ptas artificioſe imagines ſenſu et ratione carentes lu⸗ bꝛicitas fluxerit: et viuas imagines configurauerit pꝛo libitu abutendi. Diſtoꝛſit iſta lubꝛicitas appentum.vt plerumq; vir ratione cecatus ſexum mulieris appete⸗ ret. et verſauice mulier quereret ſexum viri.ſi extali ꝑ⸗ mutatione eſſet liberioꝛ abilitas lubꝛicandi.lpetiue⸗ runt plereq; perſone ingenue.ſeruiles habere perſonas et nobiles ignobilitates:vt ſe poſſent luxurie turpitu⸗ dini mancipare. vt quod pꝛohibet ſieri conditio gene⸗ ris.poſſit operari perſona ſeruilis:et quos pꝛopter ſta⸗ tum verecundia retinet.infimitati pudoꝛ concedat ab iectus. Vlellet omnium oculos cecari luxuria. vt ſine nota libere peruagaret.nec repꝛehenſoꝛem aut coꝛripi⸗ entem exoptat.ſed pernicioſa licentia vti querit.et illi⸗ citum in licitum.cupitum in honeſtum.volitum in iu⸗ ſtum.nephas in phas.letali et tyrannica ſua poteſtate tranſmutat. Plures fecit hermofroditas ſua concupi-⸗ ſcentia q; ex ſua operatione natura. Gugat ex ſuis in⸗ muudis tactibus omnem honeſtatem ipſa de ndailh⸗ atio⸗ ne coꝛpoꝛibus. Inſpice acutius huius fetentis lubꝛi⸗ calem pꝛogꝛeſſum et pꝛogreſſibile lubricum:et aduer⸗ tes omnem ſenſum pudibundis ſenſibus in turpitu⸗ dinem ſeruientem. Mempe aſpiciet oculus pulcras coꝛ poꝛum vtriuſq; generis foꝛmas.et ipſo incoꝛrupto ma nente excitabuntur a libidine pudibunda. percipiet au ris venerea verba ſeu amatoꝛias cantilenas.ſeu vocem ſexus alterius.aut iam ex viſu foꝛme placentis.et in pu dibundis accenditur ignis.immota in ſenſibus aure. ſolfaciet odoꝛatus que ſunt ſexus diuerſi:et membꝛa mouebuntur obſcena. in ſua natura olfactu manente. Et obſcena verba in genitalibus excitabunt ardoꝛem: — ſuam lingua ſeruante naturam Tactus ſiquideʒ moꝛ⸗ bidus atq; mollis· et ſuauia lalioꝛum pꝛopagationis poꝛtam incendent igne ſulphureo:inuiolata manu tan gente et labijs incoꝛruptis. Necnon plerumq; ad hu⸗ iuſmodi foꝛnacem incautum coꝛ cogitationibus pꝛopin quabit:et ipſo manente quod erat in inferioribus con⸗ citabitur durum bellum.Luce clarius patet:quomodo iſta putulenta lubꝛicitas omnem ſenſum cum inſidet tirannice ad infima lubꝛicat. Ac per hoc per omnem iuncturam compactum coꝛpus et per medullas et ve⸗ nas per neruos et poꝛos.per carnem et oſſa.per pellem et ſanguinem luxurie lubrice legibus ſubmimiſtrat. et interioꝛ iuuiſibilium virium inuiſibilis oꝛdo eidem in⸗ oꝛdinate ſubſeruit:vt in tetralibus nebulis intelligen tia poſita in geſtibus eius preteritis preſentibus et fu⸗ ris contingenteret poſſibiliter aut impoſſibiliter occu⸗ pata memoꝛia.ſeu in appetitu laſciuo detenta voluptas aut omnino id querens peruerſa voluntas. turpatis et immundis imperijs ipſe ſubiaceant. Quid ni ait igne⸗ is eius agitate calcaribus et in recalcitratis eius ſtimu lis perfoꝛate.Repudiato pudoꝛe.timoꝛe abiecto diuino 1 2 . — Libec octauus Dimerſo amoꝛe virtutis. Caſtitate depulſa pre foꝛibo. Inconſiderata lege nature. Inſaniens et hynniens ve ſut equus ⁊ mulus in quibus non eſt intellectus.luxu/⸗ rioſus ad placita vt expleat deo implacita inhiabit. Alſ/⸗ ſumet plerumq; iſta in aduocandi defenſione coꝛam iu dice et inmundiciam rationabiliter iudicante. ſtuden/⸗ tes imo pꝛofeſſoꝛes motus carnis in lege nature coꝛ⸗ rupte dico non condite. vt velut infecti a labe inſerta nature naturaliter dominante nec pꝛe ſidente qui natu⸗ raliter liberet ſicut illa naturaliter inficit.non poſſe pe⸗ nitus continere. nec multari debere pꝛo ineuitabilibus malis. Et cui pꝛo parte motuum carnis talis diſcepta⸗ tio placuit: ad ſe plus debito dei miſericoꝛdiam inclina uit. Mec aduocauit in effugiendo cautelam. credens ſe inſolubiliter irretitum. et cenſum turpitudinis debe/⸗ re ſoluere per naturam naturaliter dominanti: velut gule ſoluit debitum neceſſitatis nature. Inflexit iſte os mentis ſue in allegationes coꝛrupte puniteq; na⸗ ture. Inexcuſabilis in peccatis factus friuolas excuſa⸗ tiones allegans: ſed non aſpexit in deum tectus nebu⸗ la carnis. Nam beſtie abſterrentur metu et ſenſu dolo⸗ ris a voluptatibus in eis inſurgentibus a natura.Ab/⸗ ſterreri debebat igitur cultoꝛ libidinis metu iudicis et incendij auernalis. Mon videt iſte ꝙ non poſſe ab illi⸗ citis abſtinere non eſt natuta creati hommis.ſed pe⸗ na damnati: nam homines natura ſumus. Non ergo ipſa cogente:ſed voluntate vicioſi. Pꝛofeſſoꝛ igitur na⸗ ture coꝛrupte.naturam inſtitutam primo conſpiciat: nec velit gratie derogare que nature condite aut vici/ gte legibus ſuperfertur. Potioꝛ enim eſt gratia in re⸗/ – frenando naturam coꝛruptam. q; ipſa natura in turpe pꝛorumpere. gratia pꝛeſentialiter aſſiſiente: ſiquidem et ipſa gratia conditam naturam in nullo ſibi ientit ad uerſam: potius vero in omnibus cognouit amicam. Pugnabit igitur vnum debile contra potentioꝛa duo et vincetſuccumbent duo foꝛtia coꝛam infirmo vno. Potius contrarium aſpice.Si abſq; ſimulatione ago⸗ nitare diſponis.inuicta firmitate te natura tenebit ab inſiciente materia:gratia vero potentiſſime liberabit. ſi vnama dextris alteram a ſiniſtris aſſumes. Nec cau ſeris tibi non adeſſe naturam bonam et validam ſi es pꝛoductus in eſſe.nam bonus cuncta bona creauit. Nec querelis aduerſus gratiam ſurgas.tibi dum eſtuabas in certamine defuiſſe: ſed magis te ſibi ſubtraxiſſe re⸗ darguas.ſi armis eius non pꝛoceſſiſtiarmatus:ſeu de te confidens aut ipſam vilipendens polluiſti collegam omnibus volentibus fieri pꝛeparataʒ. Sciebant enim et ſciunt ſancti dei omnes homines iaculis patere lu⸗ xurie ſcuto gratie non pꝛotectos:igitur oꝛationibus in⸗ ſudabunt deſuper auxilium poſtulantes cum pſalmi⸗ ſta clamantes. Deus in adiutoꝛium meum intende: domine ad adiuuandum mefeſtina. Et mentis oeu⸗ los in ſuperna celoꝛum leuabant.vnde veniebat auxi/ lium eis.et eoꝛum adiutoꝛium erat in nomine domini qui fecit celum et terram. Preuidebant nempe ꝙ mii dominus edificauerit domum defenſionis a tali turbi⸗ ne atq; pluuia::qui edificabat laboꝛabat in vanum. Et niſi cuſtodierit ciuitatem coꝛpoꝛis noſtri ſenſibus pa⸗ tulis exiſtentem: inſurrexiſſet domeſticus inimicns ꝑ feneſtras apertas vicioꝛum aduocans dulcem moꝛtem Et ſecundum Hieremyam opoꝛtuiſſet planctum et la menta doceri.cum moꝛs per feneſtras ſenſuum habu⸗ iſſet ingreſſum. Et vang eſſet cuſtodia noſtra: ſi cuſtos optimus doꝛmitaret. Sed pollicetur per ſpiritumſan⸗ ctum dauid omnibus certatoꝛibus ꝙ non doꝛmitabit De vicis neq; obdoꝛmiet:qui cuſtodiam noſtro iſraeli ſpopon⸗/ dit. Quod doctoꝛ gentium paulus in ſe videns legum bella conſurgere:aut quaſi de homine alio huuuſmodi in ſe loquens dicebat. Condelectoꝛ legi dei ſecundum Hinterioꝛem hominem:video autem aliam legem in mẽ bꝛis meis repugnantem legi mentis mee.er captiuum me ducentem in lege peccati que eſt in membris me/ is. Infelix ergo homo quis me lberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huius. Non angelus.non homo.non ego.non alia creatura: ſed ſtatim intulit. Gratia dei per ieſum chꝛiſtum dominum noſtrum. Concedatur ergo alle⸗ gantibus pꝛo natura coꝛrupta qunpugnatur:ꝙ repu⸗ gnare victoꝛioſe per ſeipſos non poſſunt.niſi pꝛo eis fu erit dimicatum deſuper. ſed conumcantur per nature condite virtutem et per gratiam aſſiſtentem. cum qui⸗ bus libido confligitur et ſtimulus luxurie depuncta⸗ tur. quia deſuper ab infeſſo non de ſubtus a ſubactis in nobis aduerſus iteen dimicatur. et non a coꝛ/ poꝛibus terrenis ſed a ſpernis auxilijs patitur ipſa cõ flictum. et qui deuincit. coꝛonam nõ ſua ſed diuina pꝛo bitate repoꝛtat.Ac per hoc nedum iſtam ſic dulcem ho⸗ ſtilemq; amicam ſed nec quaſcunq; aereas et vicioſiſſi⸗ mas aduerſarias poteſtates poſſunt habere:ſiquidem bellando felices quos diuina numina pꝛotexerũt. ro tegunt nempe infallibili atq; miro modo: ſi non recu⸗ ſat pꝛotegi neceſſario pꝛotegendus. Doꝛro cultoꝛ na⸗ turalis pulcritudinis huic impaciſcibile bellum indi⸗ xit.celatoꝛ mundicie vulnerauit inſanabiliter.in regno coꝛpoꝛis ſui doꝛmire fecit. Charitatis amicus auidus ſupernoꝛum moꝛtificauit ſenſum.poſſeſſoꝛ paracliti ad mhilim redegit huiuſmodi dulce malum. imo inimi⸗ cum amarum. Proinde impoſſibile dico in ſilua coꝛ⸗ poꝛis noſtri pone capi hanc latentem feram et ad ma⸗ cellum deduci occidendam: niſi eius venatoꝛ ſit arca paracliti. eius ſagittis inuiſibilibꝰ pharetratus. Quis vnq; ad plenum compꝛehendere potuit inuiſibilem du cem eius.qui ſub ſpecie contritionis ſuſceptas ab ea immundas amenitates plerũq; ad memoꝛiam reuo/ cauit. Supponebat enim pꝛofluere lachꝛymas ex dolo/ re:ſed funeſtum ignem excitauit in coꝛpoꝛe. Perpende qualis eſt iſta commutatio doloꝛoſa.imo erpectatio ſic decepta.vt pꝛo aque refrigerio ignis incendium capia⸗ tur. Quamobꝛem lapſis omnibus fiat cautuʒ quam/ uis per gratiam releuatis.ne pꝛo his ſpeciali memoꝛia oꝛent cum quibus habuerunt nephanda commercia. ne pro pulcris ſexus alterius ſoꝛmis:mec pro dolendo velint talium habere memoꝛiam.ne impꝛouiſe in foue am turpitudinis decidant non preuiſam. a qua erepti referebant gratias ereptoꝛi. Semper nouercatur no⸗ uerca natura.et blande quos non pꝛoduxerit infecit. et vocat filios quos non genuit:et ſemper decipit ame⸗ nitate ſponſoꝛum ſub iſtius ſeductricis amene pꝛetexti⸗ bus vniuerſam perficiens monarchiã. Quis enim eſt ille qui ſe ꝑfecte abſcõderit a caloꝛe ipᷣius feruide incalẽ tis. Cum ipſa occurrat in infima carne vſq; ad ſummũ rationalis anime penetrans.necnon ad animam per ne pharios cogitatus ingrediens.ipᷣam vſq; ad carnis mo tus illicitos dulci deceptionę inclinans.vt neceſſario le tale hoc blandiens malum ęuitare deliberans cingulo inuiſibili ſecundum apoſtolum intermedio accingatur ita ꝙ neca coꝛde conſopiente lingua deſcendat in lum⸗ bos. a quibus funeſtum pꝛeconium nominis habet. nec a lumbis aſcendat ad coꝛ.vt ad voluptatem lumlv⸗ rum rationem inclinet. Voluptatur velut eſtiua ſus in luto glutimij coꝛpoꝛis fluxibilitati deſeruiens. et im⸗ — = — 1 or gi denn Po lch/ gi⸗ o. is d mi G y. Nr is d den or W nde oſi PlaOD nH rin cia. do pue epei no⸗ ecit. men tti⸗ net nal nm erne Smo tiole gulo atue Umè bet. nlo⸗ ſus Tiber.x. de virtuoſis et pꝛo vritute ſermonibus do. ſal. munda velut ſentina nautarum deberet pꝛouocare ad nauſeam intrinſecoꝛum ſenſuum habentem debitam qualitatem. Sed obꝛuitur ratio in mari letiferi mel⸗ lis vt viſſuaues non ſentiat hos fetoꝛes · et ſicut in ey⸗ namomis et in lectis aſperſis odoꝛibus et aromatibus circumſertis requeſcant. in ſcenoſis cubilibus requi/ eſcant a vino proſtitutionis eius turpiter phalernati: nec excitari ſinuntur ipſa pꝛopinante impꝛetermiſſe le⸗ tiferam potionem. Et in ſemetipſis detruſe mentes. nec feneſtras aperiunt vnde luci veritatis ⁊ iuſticie ſoli pateret ingreſſus.vt non nobis ſed ei per vitam placi tam viueremus qui pꝛo om̃ibo moꝛtuus eſt et reſurre xit. Et ſecundum apoſtoli pꝛeceptum gloꝛiſicaremus et poꝛtaremus chꝛiſtum in coꝛpoꝛe noſtro.qm̃ ab ipᷣo em/ pti.a dialolo redempti ·patri reaſſignati ſanguinis ei precio magno:et mundicia vite chꝛiſti ieſu manifeſta⸗ retur in noſtra carne moꝛtali.vt ſi non kropter aliud et aliter:ſaltem pꝛopter hoc et taliter ab iſta immundicia liberi viueremus: quia ipſe vnum nobiſcum et nos vnum cum ipſo per noſtram humanitatem aſſumptaz indiuiſibiliter facti ſumus.Ac per hoc pꝛehonoꝛemus in nobis humanitatis pulcritudinem.quam vnigeni⸗ tus dei filius in ſeipſo ſuſcipiens ineffabiliter honoꝛa⸗/ re dignatus eſt. puritati eterne copulans creatam in tempoꝛe puritatem.et quam per ſpiritum ſanctum inꝰ itiauit per virginea membꝛa ſuſcepit.per virgineam poꝛtam edurit.quam baptiſauit teſtimonium de celo ſuſcipiens. quam virgulauit ieiunijs. quam flagellis erpoſuit.in cruce permiſit affligi.locari ſepulcro.quam de eodem a moꝛtuis gloꝛioſam extraxit.quam penetrãs poꝛtauit in celum.quam collocauit in dextris paternis vt hec eadem noſtra natura excedat angelos in ſuper/ nis.que ab ipſis in inſimis multo vilioꝛ eſt creata. Et facti ſumus templum dei.et membꝛa noſtra ſpirituſ⸗ ſancti habitaculuʒ creduntur.vt diſperdatur a deo eius violans templum:et efficiatur diaboli membꝛum. qui ſpirituſſancti membꝛa tali turpitudini mancipauit. Erplicit liber octauus de vicijs et cõtra vicia ſermo⸗ nibus domini ſaluatoꝛis. Incpiit liber nonus de virtuoſis et pꝛo virtute ſer⸗ monibus domini ſaluatoꝛis. Cuius prologus et ca⸗ itanunpeimum eſt de altitudine ſufficientia et vti⸗ itate verboꝛum Chꝛiſti. et pꝛimo de verbo ſuo. Se cundum Lucam ſolum. Ruditia ſũt ver⸗ ba dñi ſaluatoꝛis.interioꝛa ad the ologicum mouentia ſenſum:et ex * citantia de letali ſomno eum qui doꝛmit ſub vmbꝛa mundane ca- lamitatis. Necnõ et diuertendo clamant.clamando diuertũt ho⸗ minema ꝑditione damnatõnis eterne effectiue audiẽ tem. Et mundant et purgant intellectũ pariter et affe ctum.vt ſolũ in amimo veritas fulgeat:et id ametur qd writas dictat. Hec ſiquidẽ verba numero plura ſunt qᷓ; chꝛiſti oꝑa manmifeſia:q;uis opa ſint maioꝛa. Conti⸗ nent omne plenitudinẽ bomtatis atq; virtutis:vt his ſolis ceteris in nõ eſſe vergentib plena palmariſq; fiat hoĩm vita que agitur in valle miſerie in qua iuſto dei iu dicio ſic piecti ſumus.Hõ illa vita qua coꝛpus cum ſpi ritu ſuo alitur.que hominibo et alijs ſenſibiib eſt vſqd quaq; cõmunis.ſed illa vita que agitur moꝛibus caute lſq; vtitur:ne aliqð nephas incurra 3 neglectã igno- rantiam aut ꝑ inherentẽ maliciam. Et pat et fulcit: vt bene viuendo in id veniat vbi beatitu⸗ do vera conſiſtit.Ad quem finem dumtaxat pꝑegrinum in mundo.peregrinũ a ſuperis eus hominẽ vere crea⸗ uit.Hec ſiquidem verba cbꝛiſti ſolũ habent ſcalas inui⸗ ſibiles gratie aſcenſionis in celum:et infernũ claudũt ꝓpꝛia poteſtate his qui ea crediderunt dilexerũtq; atq; deduxerunt ad actũ.Nulla cautela quoꝛumhlibet cauen doꝛum nulloꝛum agendoꝝ deficit virtus. Omnis iu⸗ ſte actionis oꝛdo pꝛeſtruitur in verbis dñi ſaluatoꝛis. Nec ſolũ ꝑfectõʒa oẽm ſufficientià ad diuinas poſſidẽt theoꝛias.ſed etiam ad quietũ huius vite ſtatum paciſfi⸗ cumq; ꝓgreſſum:vt nulla hoĩm lex pꝛo hac dum agitur vita ne turbetur ſit ipis valentioꝛ. Etiam ſi aboleretur ab humana mente reſpectus in ſuꝑioꝛa tendendi:p hu mana vita dum viuitur ipſa eſt omnibo alijs euidenti- oꝛ. Mam quicquid moiſaicũ ſcriptum.quicquid hiſtoꝛi⸗ cum.quicquid moꝛale atq; ꝓpleticum in diuinis volu⸗ minibus cõtinetur.quicquid in alijs voluminibo hoim ſapientum.quicquid ſancitũ a plebibus.ab imꝑatoꝛib mundi.a ſenatoꝛibo terre.a ꝓuinciaruʒ rectoꝛibus pꝛo virtutib⸗ ſe ſti⸗ deuitandis arcendiſq; malis. bonis pagendis. pꝛo con⸗ ſeruatione ꝑſonarum et rerum.p inſtitutione reipubli ce atq; defenſione.ꝓ ſeruatione patrie.pꝛo multiplica⸗ tione humani generis.pꝛo alendis hominibo generatis pꝛo alitis erudiendis exaratum oꝛdinatumq; decretoq; firmatum inuenitur.chꝛiſti verboꝛum compatione vi⸗ leſcit.aut omnino nubeſcit. Et chꝛiſti verba pꝛo his om nibus poſſident complementũ.ſupplementũ irrogant etiam ſi cuncta ꝑſtricta penitus abolitione palleſcerẽt. Ac ꝑ hoc in his qui ſaluatoꝛis dñi verba ſpꝛeuerunt.le⸗ ges humane ſuperſunt: quia diuina chꝛiſti verba non opere cuſtodierunt. Nam cuſtoditio verboꝝ chꝛiſti etiaʒ in agenda humana vita rege non indiget.iudicem non requirit.foꝛum cauſarum reſutat.nec ponendis tribu⸗ nahbus locum pꝛeſtat. Indeficienteʒ chꝛiſti poſſident verba virtutem. vt ipſa ſine ceteris bonos atq; perfe⸗ ctos moꝛes efficiant.et inter celicos ciues inferant ho⸗ minem limo factum:ad que pꝛofecto nullis alijs vnq; legitur conceſſa poteſtas.Necnon et ad tran ſitoꝛiaʒ vi⸗ tam imꝑturbate ducendam.iſta omnibus alijs adem/ ptis plene ſufficiunt:alia ſine iſtis penitus non expedi⸗ unt. Que ſaluatoꝛ in duodenis annis fari exoꝛſus eſt: et velut ſubita coꝛuſcatio ſplendens per octodenum annum docendi ſilentio recluſit. Et in omni tempoꝛe quo chꝛiſtus fari dignatus eſt in eruditione humani Liber nonus generis. aut infoꝛmauit hominum moꝛes diſciplinis ce leſtibus:aut male agentibus penas dignas factis com minatus eſt. aut iuſte agentibus premia celeſtia repꝛo⸗ miſit: aut declarauit ſublimia archana que imitabilia non ſunt:que neq; pmitrunt neq; comminantur. Ve/ runtamen dum moꝛes inſtruxit pꝛopoſuit ſimilitudi⸗ nes adiecit parabolas et ſimpliciter locutus eſt diuina. atq; humana vicia redarguenſ. et pꝛohibens fieri quod naturalem oꝛdinem iuſticie turpat. quod veritatis re⸗ gula vetat. quod ſe obiectat ad aſcenſionem in celum. quod admiſſum demergit in baratrum. Et virtutem altipendit in altitudine verbi ſui. quod eo altius quo ſimplicius pꝛotulit. Qui fari oꝛſus interrogat in docto rum medio infra templi ambitum ſuperhumane non ab illis ſed a ſeipſo ſituatus:ſupergrediens alioꝛum ſe⸗ nectutem iuuenili virtute:quoniam etas perfecta non in diebus ſed in moꝛibus eſt ſapientibus pꝛeminens. Nam ſapientia vera non in humanis ſed in diuims: non in litteris ſed in ſenſu.non in ſono vocis ſed in ſilẽ⸗ tio ſane mentis.non in ſermone ſed in virtute.non in intellectu ſed in actione conſiſtit. Idcirco impuber an⸗ tiquos ſapientes interrogat: ſicut ſcriptum eſt.. Et ſa ctum eſt poſt triduum.inuenerunt illum in templo ſe⸗ dentem in medio doctoꝛum audientem illos et inter⸗/ rogantem eos: non vt diſcat ſed vt male ſcios eoꝛum reſpon ſione conuincat. Quod interrogauerit emiſſo verbo per euangelium ſcimus:de quo interꝛogauerit omnino non nouimus. Proinde hoc diffinire auctoꝛi⸗ tate vlla intermittamns:qua quid interrogauerit per euangelia pꝛobare non poſſumus. Omnis nanq; ve⸗ ra interrogatio ad homines fit per verbum.ſed quod ab euangelio incertum redditur:ab hominibus nulla pꝛeſumptione pꝛo certo reddatur. Non autem vacat a magno miſterio quod chꝛiſtus pꝛiuſq; loquatur inter⸗ rogat.et quod ſeriptura euangelica quid interrogaue/⸗ uitt aſſertione nulla diffineat. Interrogat nempe priuſ⸗ qᷓ; aſſertiue loquatur:vt nouerit ex confeſſione quod ante ſine illa pꝛenouerat: ſi animum docibilem theoꝛi⸗ cam poſſideret ad doctrinam. Non enim diuinus effun dendus eſt ſermo:vbi non eſt auditus. Ec ſcriptura di⸗ cit. lbi nõ eſt auditus:non effundas ſermonẽ. Inter rogat vt ex reſponſione recte ſuſcepta:regno dei aptos aut ineptos diiudicet reſpondentes. Nam omnis in⸗ terrogatio reſponſionem exigit. ſiue de theoꝛica ſiue de pꝛactica fuerit. Ex quo conuincitur: qualis fuerit qui reſpondet. Quod autem interrogatio chꝛiſti certum non habet articulum. multitudinem cauſarum atq; querele quas ad homines habet inſinuat. ad quam mi⸗ hil certum et iuſtum habet quod audacia humana re/ ſpondeat. Pro eo autem ꝙ pꝛimo loqui ratus incertũ ſermonem.non tamen certam interrogatioms vocem pꝛotulit. incompꝛehenſibilitatem indicat dicendoꝛum necnon agendoꝛum:quibus nunq;ᷓ facta eſt aut fiet per bomines equa reſponſio. Non enim vite chꝛiſti atq; do ctrine paſſioni aut moꝛti ab hominibus eſt in veritate reſponſum neq; poſſibile noſatur:etiam ſi omnis ſan⸗ guis a pꝛimo antropote vſq; ad vltimum pꝛo chꝛiſto fu iſſet aut eſſe poſſet effuſus. Necdum ad altitudinem doctrine ſue q; incultus non politus ſermo decoꝛat:in⸗ tellectus aſcendit humanus. Quod omnia ſunt deo etſi uis pꝛeceptis et conſilis cundum Ancann. a ſuper interrogatione Capitulnm. II. De virtuoſis Nterrogatus autem a matre quare ſic fece⸗ i rat dicente. Gili quid feciſti nobis ſic. ecce pater tuus et ego dolentes querebamus te. ꝙ inſcijs ipſa et patre ioſeph in tempio remanſerat:verbum certum etiam interrogando re⸗ ſpondit dicens. Quid eſt ꝙ me querebatis: Meſcie⸗ batis ꝙ in his que patris mei ſunt opoꝛtet me eſſe. AInterꝛogationem quandoq; ignoꝛantia pꝛeit: ſed chꝛi ſto non inſidet. Queſitio vero vel non eſt habitoꝛum: aut effugientium et perditoꝛum. Queſitio materne virginis et ioſeph ex impꝛouiſa effugitione chꝛiſti pꝛo⸗ uenerat:quam chriſtus aut arguendo aut interrogan⸗ do retundit cum reſpondit. Quid eſt ꝙ me querebatiſ Creditis ne me aberrantem:an ꝙ venerim mundum deludere non ſaluare. Scandalum foꝛtein me patimi⸗ ni:me foꝛte velut ignarus agendoꝛum incedam. Eſt ne incerta peregrinatio mea. Oum ne pꝛofugus ſuper ter ram. Purum creditis hominem aberrare poſſibile. Deitatem negatis vnitam: an humanitatem a verbo aſſumptam. Quem me eſſe creditis. Ald quid me in mundum veniſſe cogitatis.ſi aliud in me qᷓ; ſolum ho⸗ minem autumnatis. u virgo mater que me fiium moꝛe materno vocas.ſub qua ſpe aliquem concipere at q; parere angelo nunciante pꝛeſtitiſti aſſenſum. Mon⸗ ne ſub ſpe concipiendi atq; pariendi finium altiſſimi xi non ex homine ſed ex virtute ſpiritus ſancti.u pater ioſeph nonne euangelica oꝛacula ſuſcepiſti atq; ſepe in ſomnis affatus ciuium ſupernoꝛuʒ: quod id quod ſwʒon ſa tua geſtabat in ventre de ſpiritu ſancto erat. non ex humano ſemine. Si purum hominem creditis nec mi rum ſi queritis:etenim errat faciliter omnis homo:ni ſi dirigat et pꝛotegat degs homo. Deus er eterno: ho⸗ mo ex tempoꝛe pleno. Si vero me deum creditis hu⸗ manitate veſtitum: quid doletis querendo.quid que⸗ ritis ita dolendo.Nam deus errare non poteſt. nec ſi⸗ ne ratione aliquid minimum facit. Proinde quid eſt ꝙ me querebatis.An querebatis humane diuinum. An dolendo et querendo credebatis pietati diuine an⸗ teferre me velle humanam: vtppꝛopter parentum tri⸗ ſticias que deus pater iubet omittam. MNeſcitis ꝙ in bis que patris mei ſunt opoꝛtet me eſſe ·Duo patres in tali colloquio ſonuerunt:vnde quodammodo locu⸗ tio materna confunditur. Dixerat virgo patreʒ quem habebat ſocium ſponſum:non carnis cognitione ma⸗ ritum. Reſponderat ſe cheiſtus ppatrem habere eter⸗ num:cuius volita in carne venerat perficere ſuper ter⸗ ram. Alla hominem.iſte deum. Yila tempoꝛalem. iſte per omnia dixit eternum. Illa moꝛtalem: iſte pꝛotulit immoꝛtalem. Dixit mater ieſu ſibi. Ecce patertuus et ego. Neſpondebat ieſus.Neſcitis ꝙ in his que patris mei ſunt.Non repꝛeſſit virginem vt diceret:quem pꝛo fers non eſt mihi pater:ſed allegauit eternum deum patrem.cuius ſe filium eſſe dicebat. Ecce duo patres diuerſimode aſtant:vnus de terris quia multis pater creditur ⁊ non eſt. vnus de ſuperis exiſtens eterne.qui neq; adhuc plene ab omnibus credituſ eſt:in cuius mi niſterijs ſe chꝛiſtus aſſerit occupari.Ad patrem eter⸗ num ſe refert:quia omnis filiatio eſt a patre· Necnon et moꝛalem relationem facit:cum opoꝛtune in his que ſunt ab eterno pᷣuiſa in carne ſit factus obediẽs. Nõve retur chꝛiſtꝰ doloꝛes ex carne maternos ſiue paternos: ſed dei patris obedientiam plus attendit. Mꝛeferen⸗ dus eſt deus pꝛopꝛijs parentibus:quantumcunq; illu⸗ ſtribus vel honeſtis. Et hic chꝛiſtus pietatem pꝛo pieta te condemnat et repꝛobat.Et diuinis actionibus poſt⸗ ponit humanas: diuinũ omnino humano pꝛepoſuit. kum mi ſine rter ble, etbo nein mnto⸗ flum heregt Pon limdi 1puen Gen Uin oner eemi orhi bun le⸗ ſi ſeſt mn. e wi gin Pones olocus quefmn ema⸗ eter⸗/ rter iſte tulit nset Atris npeo deum Ntres pater lei Noni cter eenoſt iobe oͤr mos: Ereni hilia pieta gun. et pꝛo Vixtute ſerm MHuman um eſt triſticia nõ inferre parentibus:et ipos cõſolari opus eſt pietatis. Et honoꝛẽ ipis impendere de bitum eſt iuſticie:iuſſioq; legis. AUbi vero deus aliud in ducit:ab omnibo his abſoluit. Oꝛoinde ex huiuſcemo/ di chꝛiſti verbis decretũ firmum accepimus.vt cum de um vlle aliquid nouimus.ꝙ ſi qua ſunt. cetera omitta mus:meq; triſticie neq; lachꝛyme neq; ſingult?/ aut vlu⸗ latus.deiectõnes.aut aſſumptõnes quoꝛumcũq; caroꝝ ad id agend impediant. Nemo tam iuſtum in carne pa rentem vt ſaluatoꝛ omniũ habuit.que in nullo aduerſa batur diuine atq; infallibili volũtati:que virgo erat:ſan cta per omnia erat. Vicerat virtute naturã. Sanctis af ſectibus mouebatur in ceiſt Namne et extra moꝛum repꝛehenſione carebat.quã cheiſtuſ cum triſticia atq; do loꝛe permiſit.tandem gladio doloꝛis moꝛiendo afſfecit: vt eterni patris volita in carne degendo.patiendo atq; moꝛiendo ꝑficeret. Quis igitur ad facienda opera diui⸗ na que nouit.que in mãdatis accepit.que ſumma et e⸗ terna veritas cõſulit.caroꝛũ affectus obijciet.aut pieta⸗ tem inducet humanã cum pnouit diuinam: Ma piſſſi⸗ mum eſt impium pꝛo vera pietate cõſtitui: Meſpondẽedi foꝛmã his qui humane loquuntur:chꝛiſtus matri vir⸗ gini reſwondendo deſcripſit. Et humana et ſcom carnẽ ſapientibus libellũ obiectõnis oppoſuit:cum dei placi⸗ tum omnibus agendis reſpondendo atq; cõplendo pᷣpo ſuit. Sed opoꝛtunitatẽ nõ ad patrẽ aut ad ſeipᷣm oꝛdi⸗ nat.nihil quixppe opoꝛtunitate vrgente ſed cẽete ꝑ ipᷣm factum eſt ad genus humanũ.pꝛo quo neceſſario et o⸗ poꝛtune omnia in carne fiebant. Sollicitudinẽ ſuam enunciat.quia nihil/ꝓ ſe aut pꝛo filio:ſed ꝓ nobiſ omnia vult que agit in filio deus pater. Veruntamẽ moꝛũ di⸗ rectiones pꝛeoꝛdinat chꝛiſtus aut deus homo:vt dum⸗ taxat illa opoꝛtuna ineuitabili opoꝛtunitate dicamꝰ que deus pater fieri mandat.que facta ineternũ ſubuehunt regnum:cõtemptavero demergũt ad loca tartarea. Nul la in agendis opoꝛtunitas maioꝛ q; creatoꝛi ſubiectum per omnia fieri.et ſollicitum ambulare in dixectiombuſ atq; iuſſionibus eius. Nihil tam hominibo opoꝛtunum qᷓ; vnuſquiſq; ꝓ ſeipo.per ſeipᷣm curet deuitare gehennã atq; cum laruali turba cõcludi:a qua egreſſus nullus et moꝛa ppetua.Nulla quippe cogitatio nulla locutio.nul⸗ lus actus tam opoꝛtune ꝑagitur.aut impoꝛtune obmit titur:qᷓ; quibus ſalus ꝓpꝛia et eterna conquiritur.Qua opter ſi membꝛa reſpiciunt que tenelluũ etate adhuc oquitur caput.ſed quia deus eternum:diuina requiſi⸗ ta p moꝛes in intelligendis amandis atq; faciendis. pe⸗ nitus magis artant atq; opoꝛtune cõſtringunt. Cetera vero humana ſeu volũtaria ſunt:humane ꝓpter vite ne ceſſitatẽ.voluntaria ꝓpter liberã actionẽ. Sed tantũ in his que dei ſunt eſt dilectõnis et actõnis ſancta opoꝛtu nitas.in alijs vero humane mota voluntas:que ſemet⸗ ipam haberet niſi aſſit inexcuſata neceſſitas. De pfecta et totali iuſticia quam chꝛiſtus in carne ve nerat impleturus ſcom mattheum tantum. Capitulum III Actus etate ꝑfectusnõ tamẽ in omnivirtute. fgqnuia in hac ſempꝑ erat:eo tempoꝛe quo etas ſe⸗ naria vergit excutiens a ſelin cognitionem qua mundo celabatur.palam fieri voluit:relictis parentib- in galilea.ſolus vbi iohãnes baptiabat aduenit.a quo bapticati omnino expoſtulat.noue legis ſacramẽta in⸗ itians.quoꝛũ in ſe baptiſmũ pꝛimo ſuſcepit.ex virtutis humilitate renitente iohanne.verſauice ſe abeo tale ba ptiſma debere ſuſcipere aſſerente: ſic chꝛiſtus fa tus eſt. Bine modo. Sic enim decet nos implere omnẽ iuſti ciam Tranſcendi loquendi vſum.et omnẽ intelligen⸗ ombus do. Balua. tiam hominis ſupergredit᷑ꝙ tota ⁊ plena iuſticia omnẽ iuſticiã ſic enerat impletura.ota iuſticia chꝛiſtus eſt Plena atq; perfecta. Quid ergo reſtat implendũ pꝓfecti⸗ ſime plenum. Si autẽ reſtat implendũ:omnino nõ ple num. An iſta pꝛefinita 1 palmaris ſententia. ꝙ in baptiſ mate omnis impleatur iuſticia. Nam ſi chꝛiſtus ſubijci endo ſe aquis omne impleuit iuſticiã. vt noſtre redem/ ptionis debitũ ſit ſolutum.et ꝙ per iuſticiam filij dei in baptiſmo impletam reconſiliationẽ cum patre genus humanum accepit. ad quid deſertum adhuc adijt qua⸗ dragenam dierũ ieiunio impleturus. Cur ſe ad diabvli luctam expoſuit. Cur adiecit tantã operũ veroꝛũq; do / ctrinam. ur paſſus eſt. Crucis moꝛtẽ cur ſubijt. Cur ſanguinem fudit.Ad quid anima eius deſcendit ad loca tartarea. In ammirationẽ atq; incõpꝛelvnſibilitatem quanda ſuſpendunt᷑ hominũ intellectus cum videatur chꝛiſtus aſſerere.ſic omnẽ implere velle iuſticiam ſi a io hanne unmergatur aquis: ſi abluatur elemento fluxibi li.ſi dumtaxat intinguat᷑ coꝛpoꝛe ꝓpꝛio in ioꝛdane. Sed ad exilicioꝛem et ꝓpenſioꝛem iſta verba ptrahunt homi⸗ nis intellectum:vt capiamus ex eis pluſq; cõtinetur in ſillabis Poſtqᷓ; chaiſtus ꝓpter nos homo factus erat:de cebat vt quia homo per opera ꝓpꝛia vite agende pᷣberet exemplum verbvꝛum: adderetq; doctrinaʒ. Quãobrem icit. Sic decet nos.Mõ tamen dicit opoꝛtet. ne creda⸗ mns neceſſitatẽ aliquam chꝛiſto fuiſſe dñatam:ſed illaʒ intelligamus decentiam qua verbum caro factij pꝛo re⸗ demptõne noſtra in terris degenſ mater eccleſia ab ipo nouiter initiatã tendentẽ in ſuperioꝛa monſtrabat quã ipe iuſticiam voluit appellare.vt ipſe caput cum toto fu⸗ turoꝛum coꝛpoꝛe ſubiciatur elementis intinguat᷑ aqui vt cõtra iniuſticiã pꝛimoꝛũ parentũ damnate ſuꝑbie.iu ſticia humilitatis obueniat. Quia vero deus erat cõfe⸗ rebat remedium:ꝙ ſuo ineffabili atq; inuiſibili mõ viſi bilibus tradebat elementis.vt fierent ſacramenta iu⸗ ſticie atq; viriutis ꝓ ſuſcipientibus liberandis. Sed im huiuſcemodi abyſſum ingredimur. iuſticiã a chꝛiſto im⸗ pletam et ſacramentis noue legis.inſertam ſed illã ſa⸗ cꝛam intelligentiã ab iſto verw ſuſcepimus: qua chꝛiſti membꝛa voluntate atq; moꝛibo ſibi confoꝛmia. omnem iuſticiã implere ſuo modo tenentur. Omnis nanq; vir tus ſub iuſticia militat. Et omne gratuʒ eterno regi re⸗ gum:aut amoꝛ aut opus eſt iuſticie. Suadet et pꝛcipit ipa mneuul ſibilẽ amoꝛẽ in deum et in ea que ſunt eius: et in illa que mandauit diligi ſancto mãdato. Jubet ve⸗ ro penitus illa opera fieri que decet pꝛimos aut ſecunda rios ꝓleſſoꝛes:put ſe offert poſſibilitas et edicti neceſſi⸗ tas. Sed omne quod in euangelio negatiue pꝛecipitur aut omne quod ꝓhibet, exceptionẽ no kcinit coꝛde. ne⸗ q; coꝛpoꝛis actu:etiam ſi mens intemptata ſequeretur, Que vero tradunt᷑ aſſertione ſpeciſica coꝛde nunq;: coꝛ⸗ poꝛe interdũ exceptiomibo gaudent.Ac pec hoc cũ chꝛiſt⸗ ſe aſſerit omnẽ iuſticiã p decentiã impleturum. ſuturuʒ coꝛpus ipſe cõpellat:nec ſe pꝛeter coꝛpus futurum enũ⸗/ ciat. Plurali enim numero ſe poſuit:qð in aliqua euan⸗ gelij parte ſimile genus loquẽdi nunq; reꝑimus. Sed pꝛopter coꝛpus creandũ de nouo per gratiã et membꝛa in virtute naſcentia coherentia ſibi:chꝛiſtus tali loquen di genere fatus eſt. Sic decet nos implereomnẽ iuſtici am. Mec ſolum referantur hec ad chꝛiſtum et ad ſolum iohannem:ſed ad cheiſtum et ad coꝛpus ſibi denuo co⸗ aptandum. Quam chꝛiſto in ſe implente qui factus eſt nobis a deo tota iuſticia.per quã et nõaliter ſalui fieri o teramus:ſubſequentia membꝛa que ſaluanda erant ſic omnem iuſticiam virtutis et operis inpleuerũt. Aulla nanq; virt aut virtutis actio defuit aut deeſt in eccleſia 1 Liber octauus De vicijs ſancta vei.que in multis coꝛde ſimiliter coꝛpoꝛe ſplen duit:et que nõ aliquibus in coꝛpoꝛe ſaltem in coꝛde pꝛe fulſit. Nam omnibus electis del hoc eſt eſſeq; debes per marime ꝓpꝛium in ammo. virtutem omne vingere:c/ amoꝛem:cui coaptare noluit coꝛpꝛe vel nequiuit. Sic enm impleta eſt omnis iuſticia in membeis ſequacib- ſaluatoꝛis:quonia in coꝛpoꝛe vro miſtico fuit virtus a⸗ ctuſq; virtutis. Et tam ꝑfecte in eccleſia ocm iuſticiam inuenimus impleta:vt etiam pꝛo deuitandis vicijs te⸗ nendaq; virtute omnia ſunt toꝛmentoꝛũ genera tolle⸗ rata. Dinguli vro ad ſupernã auntatẽ expꝛedeſtinatõ/ — — ulis omne geſtu coꝛpoꝛis nõ ſequat.Et opoꝛtune ſactuʒ omnibus cupientibo captare celeſtia. illi virtuti fieri ꝑ ne tendentes ſic omnẽ iuſticiã impleuerunt:vt mente mnino impleta iuſticia. De ſoꝛma vincendi aduerſariũ qᷓ; in tribus tentatio nibus ſathanicis chꝛiſtus ommibus oſiendit. Et de pꝛimo verbo tentatoꝛi obiecto ſecundum mattheum et lucam. Capitulum IIII Eracta quadragena deſerti.tria verba tẽtatoꝛi p tradidit in reſponſum.Pꝛimum ſiquidem ſug gerenti lapides panes ſieri. virtutem diumam ad hominũ ſaturitatem atq; vitam.nõ panem ſolũ ap⸗ Poſuit:qui reſpondens dixit. Scriptum eſt. Mon in ſo lo pane viuit homo:ſed in omni verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei Auctoꝛitate ſacre ſcripture vtitur: nõ humane rõ⸗ ne. Ydcirco ipam male ſuggerenti oppomit pꝛimo in cõ greſſu. nec de nouo reſponſionẽ fingere voluit: ne reſpõ ſio notaretur in crimine. aut pꝛiſce legi aſſeuerare con⸗/ trarium. aut ſibi nõ fieri vnifoꝛmis.Mõ in ſolo pane vi uit homo qui nõ ſolum ex coꝛpoꝛe aut ex carne cõpoſit eſt:ſed ex anima que alitur.nõ coꝛruptibilibus.nõ ma⸗ terialibus rebus. ſed coꝛrumpi neſcijs Ta materijs alie nis. Panis materialis carmis ſubſtantiã ſulcit. verbum dei animã reficit. Panis noĩe intelligitur omne quo ali tur coꝛpus:nomine verbi dei omne quo vgetatur inui ſibiliter inuiſibilis ammus. Clita panis cum ommbus ſenſibilibus eſt cõmunis:vita qua ſpiritus viuittantũ rationabilius adeſt. In vita panis boni et mali pcipiat: vita verbi der per ſidem tantũ bonis adiungitur. Si we⸗ ro ad chꝛiſtum ſolum ſua verba referuntur. homo et de us erat.qui dumtaxat nõ viuebat ex paneimo nec pa⸗/ ne indigebat.etiam in terris degens et viatoꝛ exiſtens: q;uis ad inſinuationẽ veritatis aſſumpte carnis nõ ad neceſſitatẽ vt homo comederit. Diſtinxit poꝛro ieſus v⸗ triuſq; hominis vitam.et ꝙ vna pꝛeter aliam nõ altera pꝛeter reliquã toti cõpoſito poteſt pꝛeſtare alimenta vi⸗ uendi:et qõ vita gratie ſuperfertur vite nature.ꝛoin⸗ de dixit ſollerti verbo. Non in ſolo pane viuit homo non caro.quia caro pᷣter animam et pꝛeter carnẽ anima non pariter et coꝛpe. ſi vero nõ coꝛpoꝛe ſincera mente ad o⸗- mnes virtutes amoꝛe indiſſolubiliatq; inuinabili ſüt facti. Coꝛpoꝛe ſine mente nunq; et nuſq; fuit aut erit o⸗ — eſt homo:q;uis in ſcriptura totum aperte dicatur. lita igitur humane carnis eſt anima. Ylla vero que oꝛe ſu⸗ muntur:ſunt alimenta et nõ vita. Cita ſiquideʒ anime non eſt caro neq; aliquid coꝛpoꝛale alimentũ:ſed ſic fa⸗ cta eſt. vt etiam extra coꝛpoꝛa poſita nõ careat vita.nõ ex natura qua creata eſt. ſed ex eoꝙ ſic creata eſt:videli⸗ cet vt deus ſic faciat illam viuere in coꝛpoꝛe pꝛiuatamq; coepoꝛe. Et ꝓut quod coꝛpus facit viuere om̃e coꝛpus pᷣ cellit:ita qð aie iugẽ infundit vitã. oẽ ſpirituale pᷣcedit· Coꝛruptibile coꝛpus hoĩs ex coꝛruptibili alimento foue tur:incoꝛruptibilis ſpũs incoꝛruptibili vita viuit.Coꝛ⸗ poꝛale alimentũ pꝛeſtare aĩe vitã nequit. vita qua vere amma viuit. poteſt et coꝛpus ſine alimẽtis coꝛpoꝛalibo ſuſtentare: vt valẽtius ſit omne illud quod in nobis / gitur per gratiam.q́; omne quod agitur per natnrã. Et multa de hac re exempla nobiſ tradit antiqua memoꝛia ꝓYpꝛeter omnẽ nature potentiã atq; etiam vſum mul⸗ tos inuenimus anina exiſtente in coꝛpoꝛe ſine alimẽto coꝛpoꝛis.anima et coꝛpe incolumes permanſiſſe.vt moi ſen et heliam quadraginta diebus:et multos poſt chꝛi⸗ ſtum ad ſimile pueniſſe menſura. Er vera quedaz pau⸗ lo ante geſta nüc referam. Juuenis quidam ſedecim an noꝛum repertus eſt qui hanc gratiam a domino meruit vt ſumpto tantũ omni die dommico chꝛiſti coꝛpe. reli⸗ liquũ totius vite tempus ſine coꝛpoꝛali alimento trã ſi geret. Et ne dialolica crederet᷑ illu ſio.ad omnẽevirtutis erperientia adauctus eſt: et rexertuʒ eſt chꝛiſti gratia ꝙ coꝛpus ulius omni pulſa deceptöne. ſine coꝛpoꝛali au⸗ mento.vita cõmuni qua viuũt edentes et bibentes.in⸗ nocua enſtẽte natura poſſe ſubſiſtere. EUlInde ꝓtinus to ta vita homnnis nõ eſt panis: ſed gratia inuiſibilis ver⸗ bi dei. In rememoꝛatone beneficioꝛu dei quam moiſes fecerat iſraeli tranſioꝛdanem in ſolitudine tempeſta:hu ius ſententie figura ⁊ ſimilitudo pceſſit. DHicebat enim de deo moiſes populo.Aſflixit te penuria cibi: cibum de dit manna qð ignoꝛabas tu et patres tui.vt oſtenderet tibiꝙ nõ m ſolo pane viuit homo:ſed in omni verbo q8 egreditur de oꝛe dei. Affligebat nempe deus populũ quẽ eduxerat de egipto penuria coꝛꝑali. eoꝛum ſq; que artis humane pericia in vſum hommũ ſunt atq; iliarũ rerum eſibilium que ſponte naſcuntur. Sed nec ipᷣm populuʒ expugnari ꝑmittebat inedia:quin ei plueret manna de celo.inſolitũ atq; incognitũ a mundi oꝛigine bu.u⸗ ius penurie atq; luꝑne cõceſſionis cauſa ſubrogara eſt: cum moiſes populo ſuo dixit. vt oſtenderet tib ꝓ non in ſolo pane vut homo:ſed in omni verto qð egreditur ab oꝛe dei. olebat eni deus ꝓplmillum rudem inſtrue re:ꝙ nõ in ſolo pane vita homimms eſt. Et quoniam oĩa m nigura contingebant: alicuius penſanda ſunt verba. Duas quiꝓpe opoꝛtet pᷣintellgere vitas vnam agendã alteram expectanda. Eipartitur etiam agenda inillam que diuims ſpeculatõmbus tantnmmõ ſeruit: et in illz que in manifeſtis atq; coꝛpoꝛalibus actionib- ſatagit. ilia vita viuit inuiſibiliter omnis amma deo dicata. que tantũ diumis verbis paſcitur et educatur ſuper menſaʒ celeſtium ſecretoꝛũ inin ſibiliũq; virtutum.et ſemꝑ me itatur verbum increatũ qð eterne a patre pꝛocenit. et reflectitur et recogitat erbum incarnatũ qð ab eodem patre eterno ꝓcedens. carnem vitãq; in plenitudine tẽ poꝛis induit.et ſedulo iugiter in ſeipᷣa cõtuenda reuol uit. q fecit viuens.qð impleint moꝛiens.qð reſurges ꝓ nobis feciſſe oſtendit:quas man ſiones in celũ aſcen⸗ dens vere credentibo pparauit. Iſtud eſt wrbum abſcõ ditum.quo in abſconio.nunc homo interioꝛ alitur et fo uetur:et et quo ad vitaʒ immoꝛtalẽ vbi ſemper viuitur peruenitur. Mõ eſt wra vita que delectatiombo caret in⸗ ternis. Eliuunt etenim beſtie ſenſu coꝛpoꝛeo et coꝛpoꝛa libus alimentis:ſed ratione pꝛiuata interna et ſuꝑnatu ralia lona nõ noꝛunt. In qua ſimilitudine viuut om⸗ nes diuinoꝛum bonoꝛu delectatione carentes. Unde vi ta delectabilis nõ eſt in pane ſed in verto dei qð nõ ꝑci⸗/ pit aut ſentit coꝛpoꝛeus ſenſus:ſed inuiſibilis et inte/ rioꝛ ſpiritus. Eſt autem verbum dei nõ ſolum illa pſo⸗ na terna exiſtens ab eterno in vnitate diuine ſubſtatie. ſeu que ad nos pꝛoceſſit in tempoꝛe.ſed omne quod ani mam rationalem inſtruit dirigit iure delectat a viſibi⸗ lium delectatione ſuſpendit: quod tm̃ redditur amicis tuetur a ſathana et in ſuperna defigit. Sed verbum dei paſcens interne rõnem rõnabilem hominis mentẽ,etiã H te woi i ⸗ n It li⸗ aſi tis 1 l in⸗ to er⸗ ſes hu mim md gerei üani grns erum polz ia de Au/ eſt⸗ non tur true ndn erbe, endi lllem n lagt. le eſ mne et en eli ol is n uſ⸗ iuur tn on til eyi i/ te/ 0o/ e, ni bi⸗ 6s ii ni et pꝛo vixtute ſermombus do. Ba lua. dirigit in erterioꝛibus actionibus coꝛpus.et quodam/⸗ modo actiuam cõtemplatiua pꝛecedit vita: q;uis in per⸗ fectione poſteriget. Non enim eſſe poſſet actiua.iuſta.oꝛ dinata.niſi pcognoſceretur dirigens verbum qð mente cõſpicitur anteq; actio peragatur.· Que tamẽ actio iuſta vita eſt rõnalis anime:pꝓut delectatio anime naſcitur cũ diuina iuſſa implentur. Et mandata dei vita eterna ſũt quia in illam. agentem impigre introducunt.in quavi⸗ uendum:nõ tamẽ intromittit ebus.qui vitã coꝛpoꝛalẽ bo minis fulſit. HM De verl ſecundo chꝛiſti tentatoꝛi obiecto m mat⸗ theum et lucam. Capitulum v Ecundũ verbum quod ſaluatoꝛ dixit impꝛobv ſ tentatoꝛi cum detuliſſet eum ſupꝛa templũ fu⸗ it Scriptum eſt. Nõ tentabis dñũm deum tu⸗ um MDagna pꝛerogatur nobis ab in ſidijs et fallacijs diaboli euadendi foꝛma:cum chꝛiſtus male ſollicitatus ab eo.ſacre ſcripture teſtimoniũ ſibi oppoſuit.Cui ſi di ligens intelligẽtia pꝛeſtaret᷑.nihil doli habent etiam acu tiſſimi demones.qð ſcripture veritas nõ refellat.nec tã alta deceptöms argumenta ſeu numeroſa ad ſubuerten dum animas poſſent adinuenire maligni.ꝙ ad effugiẽ/ dum maioꝛa ſeu plura nõ cõceſſerit bonitas ſpirituſſan cti. Habet ſcriptura ſacra quid ceptõnibus ñidei oꝑpo nat.habet vnde repꝛimat ſpei altiſſime ſubuerſoꝛes:ha bet quid obijciat emulis charitatis. Habet vnde omni⸗ um virtutũ inſidias noſcat. habet vnde detegat pedicas peccatoꝛũ:habet vnde ſciat vbi ſit ſathanica ſedes. Ha⸗ bet vnde reſiſtat demonũ feritati:habet vnde leonis ru⸗/ gitum audiat.habet vnde caueat ipius caudam draco⸗/ nis:habet vnde deuitet ipſius blandimenta ſerpentis. Eius luminaribus ductus ſemetipᷣm agnouit:vicioꝛũ perpendit introitũ egreſſumq; virtutũ. Et virtutẽ cum ingreditur aut regreditur nouit:et vicium cõſpicit cuʒ aufugit. Docet ipa cum hominibo cõuerſari: interdum ſecedere. Et menſuram atq; modeſtiã omnium rerum docet. Fruſtra ſibi de quacũq; alia facultate blanditur:ſi nõ nouit ipᷣe diuinam. Et incaſſum capitur lucta cõtra inuiſibiles poteſtates et fragilitates ꝓpꝛias inlerentes: niſi ex his que ſacra ſcriptura determinat.Et ſupba mẽ te attollitur qui ſi nouit illam. dedignat᷑ inducere: ſi ve/ ro nõ nouit. ſi nolit ad illam in menſura ſue capacitatiſ intendere. Pꝛoinde tota mente curramus in illam. et obſeruemus ad lucidiſſimas poꝛtas eius:et pulſemus ingredi in atria ſancta eius. Ecce ſaluatoꝛ omnium chꝛi ſtus potens diabolũ ſola voluntate aut vno verbo cõtere re:ſed nec fecit.vſus eſt auteʒ ad ſuam calliditatẽ repꝛi⸗ mendã teſtimonio ſcripturarũ:ſcriptum eſt dicens.MNõ tentabis dominũ deum tuũ. Jure certandũ eſt nõ potẽ tia ſeu terguerſatõne fugaci:et rõne non clamoꝛib eſt vincendum. Opponit ſcripturam chꝛiſius ſuggeſtioni ſathanice qui ſibi pꝑſuadebat ruinam:qᷓ;uis qð dialblus dicebat ſine ſuę leſione potuiſſet chꝛiſtus efficere. Sed quia cõtemptabat᷑ vt homo per ſcripturam ſacraʒ dedit reſponſa tentanti:excuſans ſe.quia nec deum ſuum de⸗ bebat ipe tentare. Tentatur ſepe deus damno tentan⸗ tium.cum data virtus nõ exit in opus:ſed exꝑecctatur de us vt agenda pꝑficiat.Omnis tentatoꝛ ꝓbare credit qð tentat:et per experientiã in cognitionẽ venire temptati: Cur ergo intm̃ pꝛeſumit humana audacia.vt velit ten⸗ tare ommpotentẽ deum. Pꝛobauimus ne onmipoten⸗ tiam eiuſ? Sane mundo innotuit cum omnia creauit ex nihilo.cum in eſſe ꝓdurit ſubſtantias ſeparatas.cuʒ magna et celeſtia coꝛroꝛa cõdidit. cum incoꝛruptibilem lucem et incõtam inabilem fecit:cum mari terminũ de dit.cum cete grandia intromiſit.cum terram impleuit varietate viuentium. cum cuncta tam nobilibus diffe⸗ rentijs pꝛeſigmuit:cum animaãvniuit ad coꝛpus.Quis enim enarrabit per operam ommporenti creatoꝛis: Quid ergo temptatur omnipotentia eius. cum omnia lue velit poſſit efficere. cum nihil velit qo plene nõ poſ⸗ it:nihil poſſit quod nõ velit: Si vero ideo temptabimꝰ vyt eius ſapientie wlimus auam experientiã qua dederit inuenire. coꝛnibo vanitatis et ſuperbie ventilamur: naʒ ipᷣa creature diuerſitas ſatis clamat ꝙ eſ ſapiẽtie adeſt infinitas. Et ſi quiſpiam ad ſeipm ingreſſus diſcuteret reſiliret a temptatõne ſapientie ſumm dei.quonis ipſa cõnexio anime et coꝛpoꝛis.et inſita potentiavtriuſq;.dei ſapientie arguit infinitatem: cum ne mo in hoc mundo degens reperiatur.qui ſemetipᷣm ad pꝛime depꝛelende⸗ rit ꝓpter ammirabilẽ amoꝛẽ ſpiritus creati ad creatum coꝛpus. et ꝓpter anime trinam virtutẽ.qua ſuꝑomnia creata pꝛeterqᷓ; ſuꝑ angelos pᷣminet: et ꝓpter vim ſen⸗ ſualium inſtrumentoꝝ qua cõpꝛehendunt᷑ obiecte ſoꝛin ſecus qualitates. Ceteroꝛũ vero diuerſoꝝ adinuicẽ mi⸗ ris modis facta cõnexio: diuina ſapientiaʒ infinirã eſſe pꝛoclamat. Et oꝛdinatus et infallibins ſuperceleſtiũ p⸗ ceſſus coꝛpoꝛum totiuſq; nature modulatio et diapha⸗ nia et ſucceſſio atq; ꝓgreſſus.vniuerſi pulcritudo.quaʒ particularis turpitudo nõ turpat. ſtudioſa et iugis gu⸗ bernatio vniuerſi:diuine ſapientie infinitatẽ ſigillatim eęet in cõcentu ſuo modo fatentur. Quo igitur modo tẽ tabimus et ꝓbemus inſfinitam ſapientia dei: An erunt iſtis potioꝛa fienda que facta nõ fuerint.vt in eius noui ciam ſapientiã veniamus. Oed ſi querimus etiam his maioꝛa fidei pceſſibus inuenimus:ꝙ ſpiritus increatuſ ad ſpiritum et coꝛpus creatũ ineffabili modo atq; inſe⸗ parabili ſit vnitus. Melagus nempe ſubuerſiomis naui gat:qui deum in ſua ſapietia temptat. Sed foꝛte an bo⸗ nus in ſeipᷣo ſeu ad nos bonitate feratur tẽtare placebit. Oerito dixerim ꝙ hoc denuo temptaturũ ſiue temptã tem niſi digne peniteat eterna flamma cremabit:cù o⸗ mnia inuiſibilia et viſibiha.ſuꝑceleſtia et celeſtia et ſub celeſtia dei bonitatẽ ſempiterne atq; ab eterno manen⸗ tem:ſuis vocibo clament.Et ꝙ ad nos inretꝛotracta bo⸗ nitate refertur. ommuũ rerum collatio:vſus rõnis ⁊ coꝛ poꝛis ample ſuſceptus.et ipᷣa verbi eterni ꝓnobis ſacta incarnatio ꝓteſtantur. Sed nec ludibꝛioſa temptãdus eſt de?. aut iactare ſe in ꝑicula lica:⁊ per huiuſcemõi ſcere wlimꝰ ſi curã ſedulã noſtri gerit. Nihil nanq; deus fru ſtra hominibo cõtulit vt inexperte marceſcat.ſed ſi qua nobis a deo donata et accepta nouerimus ꝓut in nobis eſt et oꝛdo agendoꝛum expoſtulat: ꝓferamus ad actum Semper deum temptare cõuincitur.qui quod habet re mittit:et in agendis temptat intendere ꝗqð nondũ pſe⸗ cte ſuſcepit. emptat deum:qui habet humane quid fa ciat diuinam cõquirens.Tentat pꝛoꝛſus inter homines degens. ab ipᷣis valens in expediens fulcimenta ſuſape ſi querit angehca.Nunqᷓ; debent ad quippiam pagendũ adeſſe diuina.ſi humana ſufficiunt:nuuqᷓ; angeli vbi ſa⸗ ne ſufficiunt homines:neq; ſuꝑna. vbi inferioꝛa ſunt pᷣ⸗ ſto.Defectu enim dumtaxat eoꝛum que a nobis ſunt. iſte ſubueniunt. Jure igitur chꝛiſtus ruinam ſuggeren ti per ſcripturam reſponderat. dominũ in ruina huiuſce modi nõ tentare:cum climax aſcenſionis in locum ⁊ de⸗ ſcenſionis adeſſet. Temptat plane deum.quiqð eſt tm̃ nature officium.pꝑ artem. et qð ſolum eſt artis.querit efficere per naturam: et qð eſt harum per ſuꝑnaturalia ſiue per miracula petit.Tentat deum.qui de ſeipo duce curioſitate pᷣſumit:et erꝑedit aut credit ab eo fieri quo⸗ rum effectus nullus eſt fructus. Mon deus eſt tentan⸗ dus qui nulli et in nullo deficere poteſt aut neſcit. niſi A 2 Liber nonus De virtuoſis ſibi bomo deficiat. Ad quid pꝛobandus eſt. Vlt quid de ipo nouaʒ experient iã querimus. Merito ergo dicebat apoſtolꝰ. emptatio vos nõ appꝛehendat nii humana. Sempꝑ enim in piculumvergit diuina temptatio. Mꝛo bet et temptet ſemetipᷣm homo.et hominẽ homo:ied nõ vt trahat ad vicia. Oeum vero temptare nullo modo pᷣ cogitet:nam per os dauid de populo iſfraelitico dominuſ omnipotens cõquerebatur et pmonebat poſteros ne in currerent peccata pꝛioꝛũ dices.Hodie ſi xvcem eius au dieritis nolite obdurare coꝛdaveſtra ſicut irritatõne ſeu in acerbatõne ſcom diem tentatõnis m deſerto vbi tẽ⸗ tauerunt me patres veſtri: ppauerunt et viderũt opera mea. Coqueritur us ꝙ a patribus antiquis tentatus fuerat in delerto.ſcʒ ponet que ipe populus volebat effi⸗ cere:et tentantes ꝓbauerunt.pꝛobantes viderunt ma⸗ gnalia facta ſua. Et alia ſcriptura pſalmox dicit · Et te⸗ tauerunt deum coꝛdibus ſuis:vt peterent eſcas anima bus ſuis. Et dixerunt. Munqͥd poterit deus parare mẽ⸗ ſam in eſerto.MNunquid et pane poterit dare. aut pare menſam populo ſuo. Et ſtatim ſequitur:quia opa eius miro modo viderunt. Et mandauit nubibus deſuꝑ:et ianuas celi aperuit. Et pluit illis manna ad manducan dum:et pane celi dedit eis.DPanem angeloꝛũ manduca uit homo:cibaria mi ſit eis in habundantia. Et pluit il⸗ ls ſicut puluerem carnes: et ſicut arenã maris volati⸗ lia pennata.Abhoerebat deus ab hominibus quoq̊ͥ mo cerat magnalia nõ queſitus in egipto per plagas. et in mari rubꝛo ſubmergendo inſequente opulũ pharao/ nis.in ſubuertendo currus et rotas.in columna nubis et ignis:et in mitis ſignis ⁊ pꝛodigijs que fecerat in de⸗ ſexto.infidelitatẽ illius pppuli arguebat crebra vel vna tentatio:cum ipᷣe pꝛeueniret opoꝛtunis ſubſidijs atʒ re medijs.eoꝛum pꝛecib nõ pꝛeuentus.Moꝛro deteſtada infidelitas eſt:que velut amicum nouũ tentare pꝛeſu⸗ mit deum eternum. QAuati autem deum tentare noui mus eſſe ꝑiculi.ſcriptura ſubſequẽs manifeſtat:cum ex audiens tentatione effundit indignationẽ.Adhuc eſce eoꝛum erant in oꝛe ipoꝛum:et ira dei aſcendit ſupꝑeos. Et occidit pingnes eoꝛum: et electos iſrael impediuit. HNiecnõ et omnẽ illam multitudinẽ de egipto egreſſam. in deſerto moꝛte ꝓſtrauit:vt nullus terram ꝓmiſſionis adiſſet pꝛeter ioſue ⁊ caleph.qui nullo pacto dominum in aliquo tentauerũt. Et mirum ꝙ ducem tanti populi ſcʒ moiſen in deſerto pꝑemit. quia iam in parte diffiſus pꝛioꝛ dũm ipſe tentauit:ſimiliter et aaron qui ſacerdo⸗ tio in illo populo pꝛimo fungens etiam interemptꝰ eſt. Duo enim vicia populũ illum ſequeſtratuʒ ab egiptijs in illa vaſta ſolitudine ſemper wrabant.que int̃ peio⸗ ra quo recte atq; immediate ferebantur in eum:mur⸗ muratio ſcʒ et tentatio que verſauice ſe generant. Nam cum murmuratio ſit ex nõ habitis aut ex habitis crucia tibus moleſtop:tentationẽ generat ad experiendũ vtrũ habere poſſit quod placet.aut remouere quod diſplicet. Tentatio cum nõ erauditur. ad murmurandũ ipſa re⸗ greditur: nec eſt finis aut cõcoꝛdia in maledictõne iſta⸗ rum. Exhis que mala ſequantur apłus nõ tacuit. cau⸗ telam ceteris pꝛeferens. Neq; tentemus chꝛiſtuʒ ſicut quidaã eoꝛũ tentauerũt: et aſe erpentibo perierunt. Meq; murmuraueritis ſiẽ quida eo murmurauerũt: pie⸗ rüt ab exterminatoꝛe. Ecce vindicta oĩa iuſtiſſime vlci⸗ ſcentis.ꝙ tentantes deum ſubiacuerũ nti m ũt ſerpentibo. mur murantes wro angelo ferienti: vt eoturpius credatur eſſe commiſſum. quod turpioꝛibus ſubijcitur ad vin⸗ dictam. tenigrnauoni ipe illi pppulo multa mira pᷣmiſerat ⁊ fe De tercio verlv tentatoꝛi obiecto ſecundum matthe um et lucam. Capitulum vVI Ercium autem verbum contra idolatriam ipſi t diabolo ſuggereti impꝛobo reſpondenti Scri⸗ . ptum eſt.Dominũ deum tuum adoꝛabis:et il⸗ li ſoli ſeruies Ecce humilitas domini ſaluatoꝛis. ecce iuſta cõcertatio redemptoꝛis,:qui ſe ſacra ſcriptura tuet et ipam velut luceʒ in reſponſionibus anteponit. Et ne videatur ꝓpter nouitatem vite atq; doctrine diſſonare pꝛecedentibo pꝛimis: ſcripturam vterem inducit p’o ſequentibus ceterii.vt ulle idem eſſe credatur qui ꝑeuã gelium loquitur:et qui in moiſe locutus fuerat et ꝓpſe⸗ tis. Ter in hac cõcertãtõne euangehum refert chꝛiſtuz dixiſſe ſcriptum eſt:tanqᷓ; quicquid ſit in diuina ſcriptu ra.ſit a trintate diſſertum. Sed nec ſacra ſcriptura tm̃ oꝛdinatur in caracteribus et ſulcatiombo litteraruʒ. vt inde ſit ſcripture auctoꝛitas ꝙ ſit ſcriptura in pageilis: ſed ex eo ꝙ exarata eſt in lumine veritatis. Et mhil ſcri⸗ ptum exaratumq; litteris in ſacris voluminibo inueni tur quod a diuina potentia et ſapientia non fuerit ab eterno ꝓuiſum.ex tempoꝛeq; firmatũ.Pꝛoinde ſcriptũ eſt cum de diuina ſcriptura dicitur.nõ eſt ad cartas ſiue membꝛanas.ſeu ad elementa ſcripture in quocũq; fue⸗ rint unpꝛeſſa calamis ſiue ſtilo referendũ: ied ad id qð ſic fuit ab eterno ꝓuiſum atq; firmatum ꝓut in tempo/ re pꝛeſinito extitit ſcriptum.eq; ſas eſt credere ꝙ tem pus ſiue ars ſcribendi diumis ediciis atq; ſententijs au ctoꝛitatem aut robur cõtulerit:ſed deus eternus qui e⸗ terne pꝛeuidit in tempoꝛe reuelauit. atq; per hoc diuina edicta et cõſilia et quelibet theoꝛie nõ ideo vera ſunt.nec ſuam auctoꝛitatem inde ſoꝛtiunt᷑ qina ſcripta ſunt. ſed quia vera ſunt et irrefragabilia.ideo ſcripta fuerunt.qm ſunt ab eterno firmate ſiue ꝓuiſe:in tempoꝛe vero ꝓut ſucceſſit oꝛdo etatis impoſitus reuelate. Et in hoc cõſi⸗ ſtit ſacrarum palmaris auctoꝛitas ſcripturaruʒ. Quam obꝛem ſaluatoꝛ temptatus vt homo. in argumentum ſue defenſionis ſcripturam ſacram aſſumit:qui omni⸗ modo potuiſſet aliter reicere tentationẽ. Sed nouerat ꝙ ſecum diabolus tanqᷓ; cum homine decertabat.qᷓ;uis de ipſo ſupꝛa omnes homines multa ſuſpicaretur: ideo malicie ſue.ſcripture ſapientiam atq; ſententiam appo⸗ ſuit.Cui dialolus amplius nõ obiecit. nec nitebatur il lam diuertere.aut quomodolibet impugnare:nec tergi⸗ uerſabatur ab illa quam bene nouerat eſſe diuinaʒ atq; eternam.q;uis moſſi tempoꝛe reuelatam. Magna pꝛo⸗ fecto eſt ſcripture ſacre auctoꝛitas.cui demones reuerẽ⸗ tiam exhibent.impugnare nõ audent.que mentes etra tiones omnium ſuo imperio ſoluit et ligat:put ſibi aſ⸗ ſentiunt.ſiue ab ea ꝓpꝛia directõne diſſentiunt. Quam vim in ſe cõtineat demoni obiecta ſcriptura:ꝑſpicax ho/ minum intellectus aduertat.Adoꝛationẽ impudẽs dia wolus exigebat a chꝛiſto tanq; ab homine quem eſſe dei filium ignoꝛabat:⁊ actionẽ ſoli deo exhibendã. atq; ſibi eterno iure reddendam in ſui cauſam cõuertere ſatage/ bat. Hec enim ab initio malicia eius eſt: pꝛout ab initio diabotus peccat. ui chꝛiſtus eternam veritatẽ in tem⸗/ poꝛe oſtenſam.et hominũ inſertaʒ memoꝛijs obicem fe cit dicens. Oñm deum tuum adoꝛabis:tt illi ſoli ſerui⸗ es.Qð eterno iure cõpetit creatoꝛi. tpali ratione alicui creature cõuenire non poteſt:et qð ſolum eſt de iure di uino. angelico vel humano aut de quapiam creatura fieri nunq; poteſt. Poꝛro adoꝛatio quam damnat dia⸗ lolus chꝛiſtuz exhibere ſibi monebat. deo eterno iure cõ petebat eterno:et diuini ſpiritus nõ angelici aut huma nitatis eſt iuris. Et wlut diuinum numen a chꝛiſto ho⸗ mine ſibi exhiberi qð diuini numinis eſt dialolus hoꝛta — — — — — S== —. — =Sꝛ beee e , s — — — N E S. = — — e e go / e t ſis m um mit at is. deo o/ P 4 batur. Mecnon et illam ſeruitutem ſol deo debitaʒ que latria dicitur:raptoꝛ ſaltem voluntate diuinoꝛũ exquire bat a chꝛiſto. Elnde chꝛiſtꝰ dixit. Et ipi ſoli ſeruies. In hoc ſiqnidem adoꝛatio et ſeruitus differre videntur:ꝙ; adoꝛatio ſit in credulitate:ſeruitus in actõne.Adoꝛatio in intentione:ſeruitus in opere. Nec quiſq; me moꝛde⸗ at.ſi cõmunes nõ ſequar in hac parte doctoꝛes. ſi lati⸗ nam dumtaxat wreoꝛ linguã. in quã noſtri pꝛedeceſſo⸗ res euangeliüũ tranſtulere. ſequens adoꝛatõnis eulogiũ pꝛetermittens omnino grecũ ſiue hebꝛeum. Angit enĩ me nõ ꝙ chꝛiſtus diabolo denegauit.ſed ꝙ ſoli deo con⸗ uenire reſpondit.Nec me mouetꝙ chꝛiſtus direrit ante quia ſcriptum eſt:ſed quia ſic palmariter conſtat. ꝓpter quod ſcriptum eſt. Parat autẽ mihi pꝛoinde materiam diſſerendi:quoniam hebꝛea lingua ſiue ſcriptura ſimili ter et greca latine non tamẽ viceuerſa in diuinis ſermo nibus ſeruierũt.Nam omnia eloquia dei ante chꝛiſti ad uentum perſcriptões hebꝛaicas et hebꝛaice pꝛimo inno⸗ tuerunt. Euangeliũ autem ꝑ mattheum in lebꝛeo:per tres rehiquos euangeliſtas in greco in radijs ſue verita⸗ tis infulſit Deinde pꝑer idoneos interpꝛetes in linguaʒ latinam illuxit. Pꝛoinde pſequar ꝙ lingua latina tenet nõ diſcrepans ab ea vnde tranſiatum eſt. Et pleriq; mi nus debito linguam latinã honoꝛãt:cui fere omnesvim vocabuloꝛũ infundunt pꝛout hauriunta puteis hebꝛeis aut bibunt ex fontibus grecis.vt nec velint aut neſciãt multa vocabula diuinarũ ſcripturarũ ſcom latinam lin guam diſſerere plene:mſi ad interpꝛetatõis oꝛiginẽ re uertantur. Adoꝛatio acceſſus eſt rõnis ſiue oꝛationis: Harum quidem acceſſus habent fines ꝓpꝛios conſtitu⸗ tos:vt ratio ne fallatur.oꝛatio vt quietetur accedat.Ha rum ꝓfecto vnum in veritate infallibili:alterũ in beati⸗ tudine interminabili reperit᷑ Hec penitus quam in deo inueniri nõ poſſunt:a nemineq; cõferri. Seruitus vero pꝛo his digne pꝛeterq; deo alicui nõ debetur.et in caſſuʒ tenderet ſi exhiberetur: etenim neq; ſequeretur adeptio Pꝛoinde ſaluatoꝛ omnium chꝛiſtus cum diabolo dimi⸗ cans eterna iura ꝓducit.poſteros monefaciens ne quã⸗ talibet ſubreptione ſallantur:ne quempiam adoꝛent pᷣ⸗ ter vnum verum et ſolum omniũ deũ. Nam dumtarat de ipᷣo per pſalmiſtam dicitur.Accedite ad eum et illumi namini:et facies veſtre nõ confundentur· Quem igitur adibit ratio pꝛo lumine veritatis niſi ad deum qui veri⸗ tas tota cõſiſtit:Ad quem pulſabit oꝛatio pꝛo fine beati tudinis.niſi ad eum qui in ſeipo beatus eſt.et beatiſicat quos pꝛedeſtinauit: Nam ipᷣe eſt ⁊ nõ alius:qui ſaluare in ꝑpetuum poteſt. Et cuiꝓ bonis huiuſcemodi ſeruiet niſi ei qui valet iſta cõferre: Igitur chꝛiſtus dialolũ iu⸗ re conuincit:ſoli deo tribuens adoꝛationem et humilẽ ſeruitutẽ. Exrcluſit in iſta ſententia donnn noſter ieſus chꝛiſtus omnẽ idolatriã cuiuſcũq; creature:ſoli deoverã adoꝛationẽ tribuens et iuſticiã ſeruitutis. Multi tamẽ honoꝛes participatõne dei. creaturis etiam impeccabili /⸗ ter exhibentur: quibus niſi participatõne dei et ad ipm facta relatõne crimen eſſet ſi exhiberentur. Nec legentẽ cõmoueat qð in veteri teſtamento repimus actũ adoꝛa tionis a multis exhibituʒa multiſq; receptũ:ſicut iacob qui eſau fratrem ſuum ꝓnus ſepties adoꝛauit.Et mul/⸗ ta ſimilia inuenimus. Sed magis irrefragabilẽ tenea⸗ mus ſaluatoꝛis ſententiã:qua diſcernit ſolum et vnuʒ deum eſſe adoꝛandum. Ille ſiquidem veteris teſtamẽti adoꝛationes aut figure fuerunt. aut deus eſt adoꝛatus in illis:ſiue quedam humane reuerentie ſeu iparum ex hibitiones extiterunt. De inuitatione ad ꝑenitentiã et ad credulitatẽ euan⸗ gelij ſcõm mattiexũ et marcum. Capitulum ViI et pꝛo vixtute ſermomibus do. Balua. Greſſus a deſerto ſaluatoꝛ.regreſſuſq; in gali e leam pꝛedicanſq; euangeliũ eterni regni: pꝛedi cationem a penitentia exoꝛſus eſt.dicens ſcom mattheum Penitentiã agite:appꝛopinquabit enim re gnum celoꝛuù. com marcũ vero plus additur Quo niam impletum eſt tempus ⁊ appꝛopinquauit regnum dei:penitemini ⁊ recedite a malo Expleta igitur chꝛiſti victoꝛia in deſerto.eo ſpiritu quo acceſſerat venit in ga⸗ lileam:et in eius pꝛedicans ſinagogis a penitentia exoꝛ⸗ ſus eſt. Peima enim vritas eſt penitẽtia in his qui pec cauerunt:et ad regnum celoꝛũ pꝛioꝛ motus et gradus aſcenſioms ſurſum fieri volentem initians. Miſi quis a peccato ſuo venitendo auerſus fuerit:nõ initiat itinera regna dei. Eſt autem penitentia pungens cõſcientie ſti⸗ mulus:et doloꝛ inſatiabilis in cõſideratione patratoꝛuʒ ſcelerũ. Penitentia eſt diſplicentia diſplicentie dei:quã quouſq; quis nõ poſſederit:deo placere nõ poterit. Pe⸗ nitentia eſt que animã in penarũ voꝛaginẽ cõſiderando immerſit:vnde velut de ſomno euigilauit ad oppoſita peccatoꝛum. Penitẽtia eſt qua pene tenetur amma ne labatur.teneret autẽ validius efficaxvirtutis amoꝛ.Maã cum penitẽtia tantũ initiet pꝑeccatoꝛẽ et volentem ad ho neſta reuerti:nõ tamen in diuinis theoꝛijs quicq; perfe⸗ ctum habet. Poꝛro quia in doloꝛibus voluitur.doloꝛ ve⸗ ro ſicut et timoꝛ nõ eſt in charitate ꝑfecta.ſed vterq; ab ipᷣa ꝓpellitur.penitentia vero de virtutibo altiſſimis gau det:ſed de peccatis infimis dolet.Eximit penitẽtia homi nem peccatoꝛem a maloꝝ gurgitibus cum aſſiſtit. wlut pedagoga illum ducit in ſcolas virtutũ:vbi audiuntur pꝓthologie diuinarum rerũ. Diſplicentia plagarũ ⁊ quo rumlibet moꝛtvꝛum nõ eſt ſanitas eoꝛum: aliter catha⸗ plaſmari expedit vt ſanentur. ſic nec penitentia dumta⸗ xat fanat.alia inductio exigitur ſuper vulnera peccatoꝛũ. Qui plagatum ducit ad medicum nõ intulit ſanitatezʒ ſed pꝛeſentauit.peritus vero huiuſcemodi artis recenſi⸗ tatem et antiquitatẽ plagarum aſpexit:pfunde conſide rans qᷓ; faciliter aut difficiliter medicabiles ſunt.Oein⸗ de ꝓduxit inſtrumẽta.et deciſiones fecitet vſtiones ſᷣm exigentiaʒ moꝛbi et circumligauit et fouit:et ductoꝛ pla gati aſtabat.et ad pꝛeceptũ archiatri angebat ſi relucta⸗ bat infirmum. Oſia typus ſunt penitentie que ducit in⸗ uiſibiliter vulneratum in locum meditatõnis.et deti⸗ net et angit quouſq; ſanetur:ſanare vero ipᷣa nõ nouitt. Non autem intelligamus in iſtis eloquijs illam peni⸗ tentiam.cuius partes noui theologi tripharie diuiſere. ſed illam qua peccatoꝛ punctus eſt ex ipᷣa diſplicẽtia ma li. et cõfirus pena doloꝛis.quia ſeꝑatus a deo:niſi reſipi⸗ ſcat ſit cum demonibus eterna moꝛte damnãdus. Iſta ſiquidem ad illam tripharie diuiſam ducit:imo illarum trium iſta pꝛincipalioꝛ noſcitur pars.vt homo cõſtrict mole peccatoꝛũ ſuoꝛum.que impꝛobe contra deum ſuo damno cõmiſit:cõſiteatur in toto coꝛde ſuo:et quantũ fas eſt et poſſe pꝛo tanto emendet errata. Sed qᷓ;ẽtũ eſt poſſe tantundẽ omnino eſt fas:non autem ſemper atq; cõtinuo qᷓ;tum fas:tantũ ſieri poſſe cõtingit. Veruntñ vt abilioꝛ capiatur noticia eoꝛum que chaiſtus dixit con texatur oꝛdoverboꝛum. Quoniã impletum tempus ſcʒ heticatũ:et plenitudo tẽpoꝛis venit quo filius dei miſ ſus erat pꝛedicaturus in terris. Erat impletuʒ tempus ab eterno pꝛeuiſum.in quopꝛedicandũ erat regnum ce loꝛum et cõſtituendum in terra vt eſt eccleſia:et pmit⸗ tendum in ſuperis vt vita eterna. Impletum eſt tem⸗ pus in quo erant ommia in chꝛiſto reſtauranda ſcoᷣm ꝙ ait apoſtolus de deo ad nos ſuperlato amoꝛe loquens. ꝓt notum faceret nobis ſacramentum voluntatis ſue ſcõm beneplacituʒ eius quod ꝓpoſuit in eo ſezm diſpẽ⸗ 3 Liber nonus De virtuoſis ſationem plenitudinis tempox reſtaurare oĩa in chꝛiſto que in celis et que in terris ſunt in ipſo. Non aute erat impletio tempoꝛis er parte creatoꝛis ſed ex parte creatu re ꝑ ipſum in carne redimende. Pꝛoinde poſtq;; imple⸗ tum eſt tempus:ad actũ opoꝛtet deuenire fieda in tepo/ re. Et pꝛimum quod iubebat eſt penitentia agere.lctio nempe iuſte penitentie ad quam ratio rationaiem mun Dum ſaluatoꝛ inuitat:non ad exterioꝛem hominem led ad interioꝛem ex toto refertur. Oi qua vero exter nunt ſuaſione ipſius:not penitetia ſed ſigna ſunt eius.Coꝛ⸗ rupto modo loquendi exterioꝛes afflictiones et cerimo nias ſubacti ſpiritui coꝛpoꝛis penitentiaz nonnnamus. Illa dumtaxat in mente re ſidet hominis:qui in pecca⸗ toꝛum ſuoꝛum diſplicentiã venit. Ac per hoc chꝛiſtus in deſerto aut in tota vita ſua penitentiam nullam fecit:ca rebat enim omnino peccato ſup quo penitentia cadat. Neq; vngo maria et iohannes baptiſta penitentia ege/⸗ runt.peccatũ penitus nõ habentes:q;uis a chꝛiſto diſpa riter. Egerunt autem ab ertra q erat coewais ſpiritui ſubiugati:quod et ſaluatoꝛ alio loco claro ſermone diſi⸗ ſeruit. Nõ enim veni vocare iuſtos ſed peccatoꝛes ad xe mitentiam. WManaſſes etiam cum captus eſſet ductꝰin babiloniam et woſitus ſub eneo vaſe deſuper iacto igge cuius flammis ingredientibo per plura in inferioꝛibus ad ipᷣius toꝛmentũ facta foꝛamina:oꝛauit ad dñm deuz quem vltra omnes reges iſragel ipe cõtempſerat dices. Et tu deus iuſtoꝝ nõ poſuiſti penitentiaʒ iuſtis abꝛaam ilaac et iacob:et his qui tibi nõ pectauerunt. Et ſe pecea toꝛem penitentem cõſtituens. dei miſericoꝛdiã imploꝛa bat.Atq; fulget in mente intelligentiũ.ꝙ penitentia eſt initium cõuerſi peccatoꝛis nõ iuſti bomims: que tantũ in interioꝛibo nõ exterioꝛibus agitur.MNec anguſtum eſt penitentie verbum et inuitatoꝛiũ eius.nõvna graqitur viam:vocat enmm cuiuſlibet generis peccatoꝛes aut etiã infideles. Sed quonia mhil eſt penitentia nec pfectuʒ opꝑatur quicq; in ſalutẽ niſi credulitas euangelij ſubſe⸗ quatur:idcirco cõtinuo ſaluatoꝛ adiecit. Et credite euãꝗ gelio. redebant multi moiſi et ꝓphetis. ſed nec credu⸗ lias iſta ſaluabat.etenĩ euangelium expectabat᷑:et tem pus erat impletũ quo in mũdo rebare debebat. Quid autem ſit euangeliũ ad quod ſaluatoꝛ credendum inui tat alibi diffiniumus.ſed tm modus ꝓbationis inno⸗ teat. Multi ſiquidem credunt euangehũ: ſed non cre⸗ dunt euangelio. Pꝛimũ pꝛeter ſecunduũ:ſed alterum p⸗/ ter pꝛimũ eſſe non poteſt. ꝛimum eſt plurium: ſecun⸗ dum eſt paucoꝛum. Pꝛimũ eſt omniũ ſidelium: ſecun⸗ dum vro fideliter fidelium tm. Euangelium credere ꝓceſſiſſe a quo ꝓceſſit:ad fidei habitum pꝑtinet. Euan⸗ gelio vero credere adijcitur ad opera eius.fides enim ſi neoperibus moꝛtua eſt. Pꝛoinde euãgelio credere hoe eſt quod fieri chꝛiſtifoꝛmẽe et euangipꝛaxen. Euangelio credere abſq; reluctatione pdicitur:vt neq; per moꝛes neq; ꝑ rõnes ſibi reluctetur. Ad ſupernaturalẽ ſcientiã ſe inuitari cognoſcat qui ad credendum euangelio inui⸗ tatur: etenim ſupnaturaliter loquitur. Omne quippe Dumtarat qo ad credulitatẽ ꝑtinet ſiue ſideʒ.a ratione reddibili nõ tantũ accedente atq; viſione recedit. ſed et ab illa intenigentia qua per ſuas diffinitõnes et differẽ tias res cognoſcunt᷑ et appꝛehenduntur. &reditur non diſcitur euangelium. Mõ ergo ſaluatoꝛ dirit. diſcite: ſed credite. Qui credit euangelio quieuit a queſtionibus mentis: neq; labvꝛet inquirere vnde p rationẽ impꝛobet impaobanda: ſiue amaobet appꝛobanda. Cita etiam cre dulitas euẽgelij euadit quod ꝓpuerbialiter d itur. Qui cito credit leuis eſt coꝛde.imo nanciſcitur vſ. qquaq; cõ⸗ trarium:quia qui cito euangelio credit:firmꝰ⸗ cõſtans efficitur mente. Qui non credit virtuti ſubiacet infir⸗ mitati ⁊ nutas eſt: qui vero virtuti obedit.ab infirmita⸗ terecedit. Et ſalutem erernam euangeliũ pꝛeſtat. Nec ſibi credens aut pꝛedicans veberet aliquo rubvꝛe pfudi inc apoſtolus ait. Mon enim erubeſco euengeliu: vir⸗ tus enim dei eſt in ſalutẽ omni credenti. Non igitur fru ſtra euangelio credere ſaluatoꝛ enunciat. ſi ſalutem ve⸗ re credentibus pꝛeſtat:nec ſi quam maioꝛem virtutem habere poſſit ignoꝛo. ſi celo poreſt inferre credẽtes. Etiã qd huanũ q́;uis nõ ſit huanũ euangeliũ cõfert vt liceat ipᷣm pꝛedicantibo ex ipovite coꝛꝑalis captare compedia vt ſit omnino decretu eterne. diuina et humana in te⸗ Pꝛe pꝛo ſola dumtaxat neceſſitate nanciici. EInde apłs ad Coꝛinthios quanda cõtentionem excerpit dicens. Ita et dominus oꝛdmauit his qui euangelum enun⸗ dant de euangelio viuere: nõ aute ditari aut er ipo ſup⸗ ſfluos qnerere apparatus. ſed victum ⁊ wſtitum quo ſu ſtententur atq; tegantur: quibus cõtenti maneant euã gelici regni pꝛecones. Et ars ſufficiens eſt 1 diuino me ritoꝛia iure:vt ſi nihil aliud maniboparetur annunci⸗ ans.de auangelio huiuſmodi cõmodum capiat. Ipius enim meditatio et doctrina homine diuiſum a negocijs querit.quanq; apis paulus hac auctoꝛitate vſus nõ fue rit ꝓpter nouicios in fide:ne videretur euangeliũ pone⸗ re ſub mercede. Quamobꝛem dicebat. Ego autẽ nihil hoꝛum vſus ſum. Et ſubdens dicit . Que eſt ergo mer⸗ ces mea vt euangelium pꝛedicans ſine ſumptu ponam euangeliũ.vt abutar poteſtate mea in euangelio.Agno uerat ꝓtinus apls paulus.ſicq; ab omnibus ſentiendũ euangelium eſſe regm eterni.pꝛo quo tempoꝛalẽ mer⸗ cedem nullaʒ querebat:q;uis euangelium opoꝛtuna hu mane vite accipe de ipᷣo cõcedat.Mõ autem credere euãẽ gelio ꝑ obedientiã executioni traditã mandatoꝛũ penas acquirit eternas:vt etiam ꝑ iuſticiam legis et fidem ꝓ⸗ phetarum penitus nõ euadat. Ex hoc aplis ad tſxſſaloni cenſes ſcribit dicens. In reuelatõne dni noſtri ieſu chꝛi ſti de celo cũ angelis virtutis eius in flamma ignis dan tis vindictam his qui nõ nouerũt deum.et qui nõobe⸗ dierunt euangelio dñi noſtri ieſu chꝛiſti.qui penas da⸗ bunt in interitu eternas a facie dñi et a gloꝛia virtutis eiꝰ:cũvenerit gloꝛiſicari in ſanctis ſuis⁊ admirabilis fie ri in his qui crediderunt. Ecce qualis gloꝛia credentib⸗ quale ſuppliciũ nõ credentib euangelio in fine pueniet Et petrus cõparans bonos qui patiũtur in hoc tꝑe his qui patientur eterne:euangeliũ pꝛenotans in canonica ſua dicit. Quoniã temp eſt vt incipiat indiciũ a domo dei. Di gqutem pꝛimoa nobis.quis finis eoꝛum qui nõ credunt dei euangelio. Sed quoniã ad celoꝛũ regnum capeſcendũ penitentia in peccatoꝛibo.et in omnib euã/⸗ gelij credulitas exoꝛdiũ ſunt:cauſaʒ feſtine penitẽtie ſic agende atq; credulitatis euangelij ſine interpoſitõe ad⸗ iecit dicens.Alppꝛopinquabit enim regnum celox. Si enim regnũ celoꝛum eccleſia accipimus:in ꝓximo erat et quotidie in ſuo fundamẽto qð eſt chꝛiſtus ipᷣa ſurge⸗ bat p debitos moꝛes firmanda.et oꝛnanda diuino ſan⸗ guine quo et redimenda.et tandem ꝑ ſpiritũ ſanctũ ce⸗ litus robvꝛada et inſtruẽda:ad quẽ niſi ꝑ pniaʒ et credu litatẽ euagelij peccatoꝛ neq; pᷣdicatoꝛ ingredit. Si vero ſupnã vitam pꝑ regnũ celoꝝ intelligere volumus.tantũ appꝛopinquabat tunc tpis q́;dtum chꝛiſtus ad paſſionẽ et crucis aſperã moꝛtẽ.et q́;dtum feſtinabat ipe ad reſur⸗ rectionẽ ſimiliter et aſcenſionẽ: quoniã anteqᷓ; ipe qui deſcendit de celo regrederet᷑ aſſumpta carne in celũ.ne⸗ mo p̃iſſet qð ipe pꝛedixerat. Nemo aſcendit in celũ niſi ſilius hominis qui eſt in celo. ſupple pꝛius aſcenderit. Indignum enim eſt neq; damnationẽ effugiens: ſi — ⏑ — U — — — nobis appꝛopinquat regnum celoꝛum:qð nos non de⸗ ꝛope fiamus ad illud. Penitentia ſiquide in his qui de iquerũt.et euangelij credulitas in omnib⸗ qui ſaluari geſtiunt. regno celoꝛũ pximos facit:charitas pulſat. pè ſeuerantia intromittit. Penitẽtia ſui ipius dicit᷑ eſſe cõ⸗ gnitio.et leccatoꝝ pena.cum per cognitionẽ in diſplicẽ⸗ tiam wnerint. ſed obſiſtũt tenebꝛe nie huiuſcemogli eſſe poſſit wra cognitio:niſi lucerna eu agelij effugent᷑. inde ad penitentiã ſtatiʒ adiungi᷑ euãgelij hatenda cre dulitas:nõ emum prõnes humanas diſcitur:ſeq P fideʒ euangeliũ creditur vt diſcatur. Ecce initia bonoꝛij ope⸗ rum:ecce peimicie ſpiritus. Aſſunt eroꝛdia ſancte pite vt wra et firma penitẽtia ſit de offenſis:et credat᷑ euan gelio pꝛo agendis. . De pꝛima vocatõne diſcipulox ſpecialiter andree a ſi⸗ monis hexpientiã ſcõm iohannẽ tm̃. caplm VIII m wro ieſus fuiſſet oſtenſus a iohanne diſci c pulis ſuis:aliqui venerunt ad eum ſedulaa pia Interrogatõe querentes Rabbi pbi habitas Quibus indiffinita reſponſione:ſed per experienti ſal⸗ uatoꝛ ipᷣe reſpondit dicens Elenite etvidete Ora m his duobus verbis ſaluatoꝛis noſtri reſxonſio.qua non ſatiſſactum queſtioni noſcit᷑ nec querẽti:miſi erperientia querentiũ ipamet apologiã inueniat. SGecſic reſpõdit pꝛout decebat:et put rei cõditio ſuadebat. Peiuat? do⸗ mibus erat ieſus.et in terris ꝓpꝛium nõ habebat domn⸗ cilium neq; larem.neq; ſibi habitationis ꝓpꝛie locuʒ in vVrbe aliqua.nec ciuitatẽ ꝓpꝛiaʒ vſq́; vndicauerat:vt eis oſſet determinatã in terra ſibi oſtendere manſionem. Bed incertis ipᷣe certus ſedibus vagabatur.qð multo ante de ipo Yeremias pᷣuiderat dicenſ. Quare quaſi co lonus futurus es in terra.et quaſi viatoꝛ declinans ad manendum: Quare futurus es quaſi vir vaguset foꝛ⸗ tis qui nõ poteſt ſaluare: Colonus eſt qui velut aduena patriam alienã colit:nec firmis aut ꝓpꝛijs ſedibo ſedet. Colonus erat chꝛiſtus in terra et Viatoꝛ ꝓpꝛiam nõ ha⸗ bens ciuitatẽ neq; domum:ſed declinabat quo inuitaba tur ad manendũ. Mam declinat ad alienas edes. qui ꝑ impꝛopꝛiã graditur patriã: habens vero ꝓpꝛium incola⸗ tum inhabitare aut regredi dicit᷑ in patria. Clagus erat chꝛiſtus humanitate nõ deitate.coꝛpoꝛe nõ mente:habi tationibus nõ moꝛibo neq; vi ta. Et foꝛtis deſpectiue ha bebatur: qui nec ſeipᷣm aut alios poſſet ſaluare Quo circa querentibo vbi habitaret tale reſi onſuʒ dedit. Tie⸗ nite et videtevt erperimento ꝓbetis quoniã mihi nõ eſt pabitatio ꝓpꝛia ſuper terrã vt ipᷣa rei euidentia cogno/⸗ ſcatis ꝙ nõ ad terrena et perfunctoꝛia ſit xocatio Vſtra. et in carentia terrenoꝛũ quẽ ſequimini cognoſcatis eſſe diuinum. Volebat ptinus chꝛiſtus ſpem omnẽ terrene cõmoditatis ſuis afferre ſequacibj.vt ſolum ꝓpter vir / tutem et pᷣmia celeſtia ſequerentur. Plus emm debuit mouere audientiũ et ſequentiũ mentes ad illam altitu dinem fidei ſcʒ ieſum eſſe filium dei inaffectio et caren⸗ tia viſibilium terrenoꝝ qᷓ; miraculoꝛũ patratio Et in ro bur ſidei et in altitudinẽ pꝛemij per euidentiã ſuã a ter⸗ renis volebat oſtendere n uditatẽ:ſi ꝓpter viſibilia non haberet ipᷣe ſequelam. Altioꝛe intellectu chꝛiſtus ad hu⸗ iuſmodi viſionẽ illos interrogantes diſcipulos inuita⸗ bat.quoniã diuina ineffabilia ſunt ſermone:niſi in mẽ/⸗ te aut interno guſtu q̃s nouerit. Pꝛoinde ꝓpheta quaſi lingua enarrãdo deficeret qᷓ; ſint ineffabilia facta dei:in⸗ untabat ad erpientiam ſiue guſtum dicens. Guſtate et videte quoniã ſuauis eſt dñs.vt qð ineffabile cõſiſtit af fatu.mentis guſtꝰ inueniat et viſio intellectualis intel ligat. Plus enim apli de chꝛiſto expientia rei et ſidei al⸗ titudine cognouerũt qᷓ; platione ſermonũ. Nec ad coꝛ⸗ mibus carens. vagus ꝑ alienas edes. et pꝛo vixtute ſermombus do. Balug. weis aut rerũ copoꝛalium viſionẽ ſed intellectualium cheiſtus voleẽtes ſequi eum wcabat. Sed videre velut cõmune offcium menti⸗ ommbus coꝛpalibo ſenſibus attribuitur.vt id quod ad interioꝛes hois vires ptinet quaſi cum oculis ſepe videre dicat᷑et að eſt ceterox ſen ſuum cõmuni moꝛe loquẽdi:frequenter refertur ad vi⸗ ſum. Pꝛoinde cũ dicebat chꝛiſtus. wnite et videte. hoc penitus intendebat ꝓnõ habitacuiũ ꝓpeium coꝛpwoꝛis quererẽt quo carebat.ſed fide cognoſcerent et mete vi⸗ derent ꝙ deus et homo erat: nec ſibi opus erat pꝛopꝛia domuncula ſuper terram.qui terrarũ celiq; factoꝛ erat. et gloꝛia meffabilis eſt locus habitatõnis eius. et luceʒ habitat macceſſibileʒ:qui in foꝛma humana ſiue ſeruiii acceſſit ad homines:vt hominũ ad deu facilis poſſit eſſe acceſſus.Cotos initiabat foꝛe mentales: et re mittebat introꝛſum vt mente videret. Nam quid illis coꝛpoꝛeis oculis oſtenſurus erat:qui coꝛpoꝛale habitaculũ nõ ha bebat. Coꝛp? aſſumptũ ipi videbant. nec ſibi alud vnqᷓ; oſtendit:quanqᷓ; ipᷣm aliter in tranſtiguratõne et relur⸗ rectõne pꝑfeeta monſtrauit. Alia vero ſuppellectile pꝛiua batur eo ꝙ aguena erat et pegrinus. egenus rebus. do⸗ nec expediebat o⸗ culo demonſtrare vt ex hoc diceret venite et videte: ſed intellectuali oculo volebat eſſe viſiuos. Aſto enim ſen⸗ ſi alibi pſalmiſta pclamat. Elenite et videte opera dñi. Xid coꝛpoꝛalẽ vi ſionẽ rerum creatarũ nõ expedi inuita⸗ re videntes. pimet curioſi ſunt oculi et ad videndum faciles:miniiq; frenabiles ad obiectas rerũ varias qua litates. Sed ad intelligentiã aintern cõſiderationem pſalmiſta homines vocat:vt mente intelligat oꝑera ma gna dei. Neceſſitas pia cõpellit vt ſequẽtes chꝛiſtũ men te plus videant.nõ enim habet locum in ſequela cheiſti curioſitas oculoꝝ.imo ab ipſis ex cõſuetudine fiat receſ ſus vt diuina omnia que chꝛiſti ſi unt interna intellhgẽ tia fide pura:mẽte purgata capamus. Sane chꝛiſt? in⸗ tromittedo in illoꝛũ amimã fidem diumuʒ eructuando ſermonem: mẽte diſponebat illos eſſe videntes. Elemi⸗ te igitur docelo quod queritis. pandaʒ quod ignoꝛatis: oſtendam fidei wſtre habitationẽ qua queritis. Mil igi⸗ tur reſtat niſi ſequi vocantẽ. et in ſpiritu nõ in coꝛpe ſie⸗ ri:et ad que vocamur mente videre. In hoc vocationis diſcipuloꝝ exoꝛdio vni ad ſe venientiu dixit! Tu es ſy⸗ mon filius iohanna.Tu vocaberis cephas Mõ interro gatiue ꝓtulit hoc ſaluatoꝛ. ſed diſſerẽdo quod erat a no⸗ mine ꝓpꝛio hunc diſcipulũ et a pa terna ꝓceſſione cõme moꝛans:Pꝛopꝛiñ nomẽ obedientiã:pateꝛnũ wro gra⸗ tiam ſonat. Obedientiã exhibet homo: deus wro gratiã donat. Mequit obedientia mmiuncta cõplere niſi gratia fa ueat:nec recte incedit niſi dirigat᷑ exipa. BSemp obediẽ tia vera ex traduce ſit gratie:degenerat ſiquidẽ ſi non er ipſa traducitur. Mõ pdit generoſitatẽ ſi ad illam iura ſi liationis obſeruat:et nimirum g vng generat aliam et vtrimq; multiplicant᷑.wlut ſi filia generoſa pſiſtẽs ma⸗ trem faceret amplius eſſe matrẽ imo maioꝛ? matrem: et ipſa mater filiam maternis affectibus plus aſtringat Et vtriuſq; merito deuenitur in caput:vt appelletur ce phas. a tali parente traduetus ad miſterii cephalitatis eccleſie. Pꝛedeſtinatus fuerat iſte diſe cipulus:et poſt a⸗ ſpectum diuinũ deſtiniũ aucdit ꝙ wocaret cephas. Miſti ca ſunt hec:in quibus moꝛes diſficillime ꝑmodicum ca pimus. Sed hec eſt in ſcriptura potius de ſcriptura re⸗ gula pꝛefigenda. vt hoc quod de eccleſia in cõmumna ge nere:in particulari et ſpecie ad animꝗ referatur. In ca⸗ put et pᷣſidentia ſuiipᷣius cõſtituitur:et nihil repugnãs patitur.aut ſi patitur qð nõ vincat.qui per gratiam fa⸗ ctus eſt obediens.Qui a gratia in obediẽtia generatur. H MS Liber nonus De vittuoſis omne ſuum inferius habet ſubiectũ atq; pacatum dum ſubiugatum eſt regnum eius.non ꝓpꝛia virtute ſed illa qua ſuperioꝛi per grati factus eſt obediens. meretur e. Diuina iuſticia caput dominãs ad inferioꝛa fieri:qui ſuo ſupioꝛi ꝑ gratiã ſubiectõnis debitũ dedit. De vocatõne philippi et nathanaelis. ad ſequelam chꝛiſti.ᷣm iohannẽ oli. Capitulũ IX craſtmu. aut facti huius cum ieſus exiret i in galileam: et inueniens philippum dirit. Se quere me Auctoꝛitate magna chꝛilius dñs ce⸗/ pit loqui:cum ad ſequelã ſua hommnes in intabat. Elni? enĩ ſequela excludit a ceteris:maxime chꝛiſti que ab om nibus alijs abſoluebat In ſequela dm factus.ab omni imperio factus eſt liber: ſi aduerſa pꝛeciperet. Et chꝛilũ ſequens nõ tenetur ad terga parentũ: etenim uta pietaſ illa vincit.A cerimonijs legis libertatẽ accepit qui chꝛi⸗ ſtum in ſuis virtutibo ſequit. MNullius alterius degetis in carne iure potuit aut debuit eſſe verbuʒ ſeguere me: quoniã ad perfectum nec inducere potuiſſet iequaces. Neq; angelus neq; patriarcha.neq; ꝓpheca neq; auqua creatura valuit aliquado neq; valet ad regnũ vue intro ueſvre ſequentes. ied ſolius eſt chꝛiſti cun omniu bono⸗ rum collata poteſtas:qui nõ ſuo ſed noſtro cõmodo in⸗ uitat ad regnũ. Mzimã vie:ſecundã patrie dicimus eſſe ſequelã. Vna virtutis: alia gloꝛie viam tenet. Generat pꝛima ſecunda:et ſecũda pꝛime ſe pꝛemiũ facit.Qu pꝛi mam abhoeret: ſecunde ſpecimen nõ habebit. In pꝛuna daudicans:nec in ſecũda poſſidebit validos peaes. Qui ſe totum dat totũ hominẽ exigit in ſequelã: nec vn eo⸗ dem greſſu ſequi valet vias diuerſas pemtus inceden⸗ tes. Auxta dictũ helie owolznorre in ſequela.lſq;quo claudicatis in duas ptes? Ol dus eſt de⸗ ſequimini eũ: ſi autem baal ſequimini illum. At ex his verbis eliciat iſta ſentẽtia ꝙ quẽ nouerimus noſtru dnñm. moꝛib et vita et intentõne ſequamur. mundũ.diabolũ. quempiã hominẽ ſiue chꝛiſtů. QAuamobꝛem chꝛiſtus ſignanter loqux.ſequere me:qui ſuʒ qui ſum.et inuiſibins exiſtes viſibilem me tribun ad ſequelam.Aſtruebat altiſſime fi cem. cum nullo pꝛerogato diuine virtutis miracu lo nõ alia iniecta diſſertione verwꝛum: abſolutisverbis dicit ſequere me. Magnamq; illoꝛum fidei humilitatẽ eſſe cecebat. ſi eum ſic nuda vocatione ſequerentur. Sed qui vocabat ad ſequendum ſua veſtigia:irradiabat mẽ tibus fidem:qua in animo moti ſequerentur. Coces eĩ chꝛiſti plus interius qᷓ; exterius reſonabant: necnon et efficiebant in animo virtutem cum creabant et fidem. Eum autem non efficit in audientibus ommbus vox diuine virtutis.que efficit in paucis. vt coꝛde atq; coꝛ/ poꝛe ſequerentur dominum: nõ vox chꝛiſti cauſanda de⸗ fectu: ſed audientium coꝛda occultis demeritis ſolum deo cognitis impꝛobanda. Dedit enim deus iuxia ꝓphe ticum dictum woci ſue vocem virtutis:vt vna tantum ſemel emiſſa omnes ad ſe potuiſſet conuertere.et muta . re hominum corda. infundere fidem. donare virtutem et ſimiliter reuocare de tumulis. et ab inferis liberare. Sed taliter fecit omni audienti:mec etiã omnes audi⸗ re meruerunt. Oꝛ ſi in his qui ſecuti et ſalui facti ſunt merita pꝛopꝛia non ſufficerent. ſed ex bonitate vocantis in his tamen qui repꝛobi facti ſunt mala pꝛopꝛia merue runt. decernente deſuper iuſio iudicio iudicantis Et be⸗ ne vnde philippus iſte vocatus erat deſcribitur: quia a bethſaida ciuitate andree et petri Qui cum inueniſ⸗ ſet nathanaelem duxit ad chꝛiſtum qui deo dirit Ecce vere iſraelita:in quo dolus nõ eſt. Qui archa hominuʒ nouit:ſcit qualem de eis poſſit pꝛoferre ſermonẽ. Et qui acceptoꝛ ꝑſonarũ nõ eſt:virtutẽ ꝓtinus in hminibo ac⸗ cipit. Et nemo pbatus eſt ex eo e homo eſt: ſed ex eo elt virtutis amicus et aptus executoꝛ ipius.ꝓ qua chꝛi ſtus quãdoq; homines ↄmendat:et ſi nõ interdũ vertv beacitudine vero ſempervictuoſos exaltat. Pꝛofecto illã virtutem nouerimus chꝛiſto gratam. quam ipſe laudi⸗ bus effert: idcirco ſic efferens. vt ad illam ſectandã au⸗ dientium animus incitetur. Igitur ſollerti eſt animo intuendum: tam vigilanti verbo de homine iſto ſalua toꝛ aperuit. Mam non dixit ecce verus homo.aut Diſtin⸗ xit ſecundum aliam inſinuationem: ſed ecce verus iſra⸗ elita Mome gentis duntaxat poſuit:cuius oꝛiginem ſa⸗ cra ſcriptura cõmemoꝛat. Iſrael vocatus eſt iacob:non a die natiuitatis vel circumciſionis.quo tempoꝛe impo nebantur noiĩa in hac vita naſcentibo. nec ſibi hoc nomẽ impoſitũ eſt a parentibus vel cognatis. quoꝛuʒ creto nomina filijs umponũtur:ſed a deo angelo mediãte poſt multos annos et laboꝛes et vxoꝛes et filios plures accei pit. Reuertenti nanq; iacob de mandato dui in terram natiuitatis ſue cum copias ſuas ante miſiſſet ſoli rema nenti apparuit ei vir ic angelus dñi:cum quo vſq; ma⸗ ne luctanti angelus dirit. Quod eſt nomẽ tuũ: Reſpon dit. Hacob. At ule. NHequaq; emim appellabitur nomen tuum iacob: ſed irrael Quonia ſi cõtra deũ ſoꝛtis fuiſti q;tomagis cõtra homines pꝛeualebis. Hoc ſiquidẽ di⸗ yit vt ſecurꝰ ꝓcederet cõtra eſau fratre ſuum:quẽ ex ſur repta benedictõne paterna timebat. Hine nomeniſrae⸗ liticum pꝛimo exoꝛtum eſt:vnde omnis illa natio filioꝝ iacob tam numeroſe ꝓpagata lateq; diffuſa. ꝓplus iſrae⸗ liticus eſt. Sed vim ⁊ cauſam nois inquiramus:in no ticamvenire cupientes. cur ſaluatoꝛ futurũ ſibi diſcipu lum verum iſraelitã appellauerit. Soꝛtitudinẽ iſtud no⸗ men ſigniſicare cõſpicitur ꝓ eo ꝙ iacob foꝛtis extitit cõ/ tra deum: quãobꝛem ulud accepit. Unde foꝛtis. Quia luctabat᷑ vſq; mane. Sed nunquid coꝛpe luctabar Ab/ ſit. Sed in efficacia mentis et virtute oꝛatioms. Et taã foꝛtiter pꝛe omnibus egit: ꝓ benedictionẽ qu abange⸗ lo expectabat accepit. Igitur verus iſraelita luctam ha⸗ bet nõ ſolum viſibilem ſed occultaʒ.nõ ſolum aduerſus demones quos nõ cõſentiendo cõtennit et cõtra vicia que repellit: ſed cõtra deum quẽ ꝓfu ſis oꝛationibo deti⸗ net. quem pſeueranti deuotatione ad ſe inclinat. auem foꝛti conatu mentis inſequitur.ante quem inuariabili humilitate Mrnela Palc clamoꝛe mẽtis ſibi clamat et loquitur fidenti animo:diuine gratie benedictionem expoſtulat. Et cum tale nomẽ imponitur: ſubinfert. NMõ timeas homines. imo nec demones. Hihil ſit qõ ꝑphoꝛre ſcas: nil te in hac vita deterreat. Quoni ſi tam ꝓbiter ſategiſti. tam foꝛtiter inualuiſti ꝓbitate virtutũ vt vin/⸗ cibilem deum ſic vine wolenteʒ deuinceres. q;ʒtomagis gduerſus queq; obſtantia foꝛtis eris. Pꝛoinde hancno uerimus occultã cauſam: ſed cheiſto domino manifeſta curchꝛiſtus nathanaelem iſraelita verum dixerit. La / tent multa wona m hominiby multis: que ſoli deo ſunt cognita. Ac per hoc nõ caret crunine:temere alioꝛũ iudi care de meritis. MNeſcit᷑quid iniuſtis hominibus lateat- ſolum deus nouit. Latuerat foꝛte huius veri iſraeliti vir tus. vſq; quo chꝛiſtus tam aperte aperuit: et ꝙ tam ver⸗ erat. in q dolus omnino nõ erat. Mõ enĩ aliter bonitas il lius ſe hebat niſi put chꝛiſtus dicebat.nam ſi aliter fuiſ ſet. chꝛiſtus penitus nõ dixiſſet. Ygi vndeverus. Quia nullus in eo dolus. Qõ de hoc dictũ eſt. ſi veri eſſe volu⸗ mus omnibus ſit ad noꝛm:vt nullus dolus ſit penit in nobis. Quid igitur dolus eſt quẽ denegat eſſe in ve⸗ ro iſraelita chaiſtus.niſi occulta verſutia. reſidens ina⸗ nimo fraus. iniqua meditatio. arguta exqſitio fraudis. in nocumento ꝓximi fictus mos: pꝑperam cõpoſita foꝛ⸗ = — . 44 ◻ — — ☛n — —— — —— ma. verbũ blandiens et decipiens hyrocritalis geſtus AQuo dolo carẽs habitabit in tabernaculo:et requielſcet in monte ſancto dei. Et de antichꝛiſto eiuſq; mẽe bꝛis di⸗ citur. Euius maledictõne os plenũ eſt: et amaritudine et dolo. Et de viro impio ſcriptura cõmemoꝛat. Vlerba oꝛis eius iniquitas et colus. Et de cõmuni hommnũ ma licia ſeriptum eſt. Et nõ defecit de plateis eius vſura et lus. Quem petrus iubet deponere ſi ſuperna captare cõtendimus: eponentes inquit omnẽ malicid et dolu. Et cum dirit chꝛiſto nathanaell vnde me noſtureipon⸗ dit ieſus et dixit. Pꝛiuſq; te philipus vocaret cuʒ eſſes ſub ſicu vidi te Mirabat᷑ nathanael ſicſes chꝛiſto co⸗ gnoſci: cum nulla cõuerſatio coꝛpoꝛalis pceſſinet. Sed nec fuiſſet miratus ſi chꝛiſiũ ipe cognouiſſet: quẽ nihil — latere poteſt. Sed hanc admirationẽ de chꝛiſto ignoꝛan tia inducebat: neſciebat enim quãte ſapientie di filius ab eterno fuiſſet. In carne dumtaxat eius ferebat᷑ a pe⸗ ctus: nec quipiã ſupꝛa bominem cogitabat. Ded ſalua toꝛ cum quadam ternuinata cognitõne ipᷣm ſe pꝛeui⸗ diſſe aſſeruit: ꝙ pꝛiuſq; eum philippus vocaſſet ſub ficu vidiſſet. Poteſt ex hoc clareſcere weritas litteralis: ꝙ na thanael erat ſub ficu dum eum vocauit phil ꝓpus in o.⸗/ to wel agro. Quã ſub ficu cõſiſtentiam ꝓ ſigno cognitõ nis vt adheſio fidei ſequeretur chꝛiſtus retulit natha⸗ naeli. Significatõne wro miſterij alia nobis ficus con ſideranda obijcitur. ſcʒ ſinagoge:quã in ficu ſubito are⸗ factam deſiccando oſtendit. Erat enim nathanael ſub ſinagoga vt alij cõſtitutus: quem ieſus puidit per wvc tionem ſuam abilla erimendu. Et huiuſcemodi chꝛiſti viſio nõ refertur ad oculos coꝛpoꝛis:ſed ad cogintioneʒ mentis et ad pꝛedeſtinationẽ atq; ad appꝛobationẽ fu⸗ turoꝛum operuʒ chꝛiſtũ ſecuturi ſominis. Amplioꝛi ad/ miratõne cõmotus nathanael ſe traiecit in fidem. Di⸗ ſroſitus eni erat viuificas virtutes ſuſcipere. Elnde di⸗ ſpoſitus? Quia in eo nõ erat dolus:vt vellet ad creden⸗ dum argumenta cõquirere. uro animo ſecutus fue⸗ rat vocantẽ philixpum: pura fide nunc credit in chꝛiſtũ dicens. Rabbi tu es filius dei tu es rexiſ rael. Magnus aſcenſus: vt quem ante putabat hominẽ purum: nunc ei filium cõſfitetur. Et quem aſpiciebat vt cõmunẽ ho⸗ minem:munc aſſerat iſtaelitici populi regem. Simplex fides eum in iſta excelſa puerit: et quia fine dolo doctri/ nam fidei repente recepit. Indiſciplinabiles ſunt dolo ſi. marime in his que ſunt ſuꝑerogate virtutis niſia do lo deſiſtant:quoniã vt ſalomon ait. Rluo doloſo nihil eſt bonum. Qui wro dolo carebat. bonum fidei repente ſu⸗ ſcepit:qua in chꝛiſto deitatẽ et humanitatẽ piter fateret Simus abſq; dolo: ſivolumus intelligere per ſfidem qð nõ poſſumus per naturam Reſſpondit ei ieſus et dixit. OQuia diri tibi vidi te ſub fieu credis: mal his videbis. Et dicit ei. Amen amen dico vobis: quia videbitis celũ apertum. et angelos aſcendentes et eſcendẽtes ſuꝑ fi⸗ lium hominis Ynuiſibiles ſunt angeli. eoꝛũ ꝓceſſus ſimiliter nõ apparet: ſed ſepe illa que faciunt cõſpiciun⸗ tur. Apertũ celum nunq; viſum eſta moꝛtalibus oculis Et licet ſtephanus in agone poſitus direrit. video celoſ apertos. et YHohannes in apocalipſi celimn axertũ ſe vi⸗ diſſe fateatur: nõ ſic intelligenduũ eſi ꝙ apertũ fuerit hoc materiale celã plenũ ſyderib. ſed viſione eoꝛũ que die runt clariſſima habuiſſe. ac ſi celuz materiale patuiſſet: que deus ſuo ineffabili modo abſq; hoc ꝙ celum aperire tur oſtendit. Meq; nathanael aut aliquis de aplis celuʒ loc vidit aptum:nmeq; angelos cum deſcenderũt ad chꝛi ſtum. pacta omni temptatõne eſerti. Nondũ diſcipu⸗ los fecerat:et poſt deſertũ hoe chꝛiſtus aſſeruit. Mec vi⸗ derunt apli trepidi et ſomno grauati de celo angelü mil et pꝛo vextute ſermombus do. Balug. . ſum. cõfoꝛtantem in ſuis agonibus chꝛiſtũ: cum pꝛolixe oꝛaret ad patrẽ. Aid aliud viſions genus verba ſunt re⸗ ſerenda. vt apertio celi daritas intellectus ex fide bono⸗ rum omniũ ſluꝑnoꝛum et angelox deſcenſus. vt ſcirent nõ ſolum ſibi terrena ſed omnia celeſtia famulant᷑:et eque terrena et celeſtia hoĩes et angelos nouit. De lectione Eſaie quã chꝛiſtus in ſinagoga legẽs ex poſuit. et quid moꝛis nobi⸗ inſinuet ſecundum lucaʒ ſolum. Capitulum X Tegreſſus eſt ieſus in galileam in virtute ſpi e ritus: et fama exijt per vniuerſam regionẽ de il⸗ lo. Et ipe docebat in ſinagogis eoꝛi: et magni fſcabatur ab omnibo. Er venit nacareth vbi erat nutri⸗ tus. et intrauit ſcom cõſuetudinem ſud die ſabbati m ſi nagogam:er lurrerit legere. Et trac/ eſt illi lber eſaie ꝓplete. Et vt reſo uit libꝛüͦ:inuenit locum vbi ſcriptum erat. Spirit us dii ſuper me ꝓpter quod vnxit me.euan gelcare paupibus nuſit me. ſanare cõtritos coꝛde:et Pèỹ dicare captiuis remiſſionẽ peccatoꝛũ et cecis vilum. di⸗ mittere cõfractos: pꝛedicare annũ dñi acceptum et die retributönis iuius virtute acceſſerat ad deſertü. ili regreditur in gallles. Omniũ ductoꝛ optimus ſpiritus eſt etiam chꝛiſti bommis:quo duce in ommia ferebatur Et quiſquis in his quibus afficitur et opatur. ductoꝛeʒ alium ſequit᷑ pꝛeter ipᷣm deuitabat a recto. Goꝛma pꝛero . gauit:in cuius virtute feramur. Fama eius infrenabi⸗ lis erat et irretente ferebatur. Nec mirum ſi repleuerat modicã regionem: que repletura erat et o⸗ bem. Ele aut ei ad quem illius fama nondum ex auditu et affectu ꝑ⸗ uenit: diffamabit ur vt contumax altiſſime maieſtatis. Caret bonitate olfactus.qui nõ ꝑcipit tam diffuſum o⸗ doꝛem. qui pegrinam vmuerſam pfudit infim regio⸗ nem:in iumma vero regione fragrat in angelis. Et do⸗ cebat in ſinagogis iudeoꝛũ: vt odoꝛe fame mote. doctri⸗ nam eoꝛum mentes capeſſent. Indigentibo alta doceri noua doctrina parabar pmulgata in ſinagogis tetrenis vt cõgregari per eum appeteret in ſupernis. Cögregare diſperios venerat: ideo ingreditur et inſtruit ꝑ ſinago⸗ gas. Poꝛro ſinagoga cõgregatio nuncupar᷑.Ad ſcientiã wram nunq; ꝓlecto perueniet: qui longe factus eſt ab buiuſcemod diſciplina. Magnificaba eni ab omnibuſ nõ effectu ſed verbo. et vtriuſq; hominis laude attolle/ batur a cunctis: ꝓpter quod in eo agnitũ eſt inſigne vir tutis.Applicuit nacareth vbi nutritus moꝛe hoim erate nõ amoꝛe patrie venit ſed eoꝛũ amoꝛe ſalutis · Et intra⸗ uit ſcom cõſuet udinẽ ſuam in ſinagogꝗ. Nunq; eſerẽ⸗ da eſt agendoꝛũ cõſuetudo bonoꝛum: ſirmat enim na⸗ tural quadã potentia moꝛem. Optimũ in Virtutibus. cõſuetudie aſſumpta bonis moꝛibus coaleſcere. SGeua tamẽ boſtilitas eſt: cõſuetudine cõtraria rolvꝛari. Mihil vero chꝛiſtus niſi quod bonum eſt aut optimũ in ſua cõ ſuetudinẽ ſumpſit. noſtra nõ ſua vtilitatemam ſibi con ſuetudo iam facta erat optime docere ignaros. Pulcer omnino mos cum quns nouit ex cõſuetudine legituma operari. Sabbato celebꝛautt huͦc ingreſſ ũ. Optimꝰſub batiſm: vbi diuin doctoꝛ docẽdo lalvꝛat. Nec violaba ſabbatũ ſpſecrabaf᷑. ad eterni ſabbati quietẽ audiẽtel ülla doctria pabat: niſi cõctumacia in auditoꝛibo eſſet Et ſurrerit legere. quia eop moꝛe aliquantulũ ſederat. Et petenti aut offerentis placito. traditus eſt ſibi vnus li⸗ ber eſaie ſc; quem reuoluenſ moꝛe docentis.ſubito locũ quem querebat inuenit:ſciens eterne ab eterno cecre⸗ unn quo Phetatum in tempoꝛe litteris hebꝛaicis exa⸗ atum erat. Nouerat omnia quia deus.nõ indigebat li⸗ bꝛo ipe omnium vite liber:mente nouerat qð querebat in libꝛo. Abſi; illo legiſſet qui abſq; cartis docuit pſe⸗ MNN: rnonns De pittuoſis tantem. locum repperit qui de ipo erat. et verba ſcripta que de ipo longe ante reuelauerat ipe videnti: et vides graphijs mandauerat ad memoꝛiã poſteroxꝝ. Et ſcriptũ ſicerat. Spiritus dñi ſup me. Elt homo ſic loquit.qui ſibi ſpiritum pꝛelatũ facit.etenim quia deus ſibi per oĩa equalis erat:nec vna pſona in trinitate alteri ſuꝑfertur dignitate ſubſtantie.oꝛdinis tꝑis vel nature. Sed quo mogdo ſuper eum: Ut credatur nõ agi humano aut a⸗ lio ſpiritu ſed diuino:et ꝙ in humanitate degens etiam diuina faciebat. Et vncius erat vt homo nia vnctione ineffabili ſpirituſſancti.de qua etiam dauid ante pᷣdixe⸗ rat. Pꝛopterea vnxit te deus deus tuus oleo leticie pꝛe coſoꝛtibus tuis. Et ideo chꝛiſtus appellatus id eſt vn⸗ ctus.wlut ſacerdos et rex figuris peuntibus:quoniam ſolum ſacerdotes et reges in teſtamento veterivngebã tur. Poꝛro ſaluatoꝛ vtrãq; ꝑſonam geſtabat.vt ſacerdoſ ſacramenta nobis cõtulit: vt rex vocauit nos ad regnũ. vt ſacerdos inſtruxit: vt rex liberauit ab emulis. Elt ſa⸗ cerdos ſemetipᷣm obtulit ſufficiens hoſtia factus.vt rex omnia gubernat. iudicat et diſcernit. vlut dñs omniũ cõſtitut ug. Nam ſibi data eſt omnis poteſtas in celo et in terra. Et ſeriptum vidit iohannes in femoꝛe eius:xex regum et oñs dominantiũ. Pꝛoinde qui ab ipo nõ acci pit ſanctitatẽ nunqᷓ; ſanctus erit. Qui ab iſio rege non regitur: regi abyſſi male peſſu ndatus ſubiacebit. Sed quare vnctus: Quia ſpiritus dñi ſuper eum. Oꝛopter quidvnctus: Elt miſſus euangelicaret paupibus. Dic eni illa ſeriptura ꝓplxtica. Peopter qovnrit me. euange licare pauperibus miſit me. Hona toꝛro ineffabilia ſunt nunciata pauperibo. Hegti paupes ſpiritu :quoniam ipᷣo rum eſt regnum celoꝛũ. Sed nunquid diuites ſu nt ex⸗ cluſi. Si deuenerint in ſpirit⸗ humilitatẽ. vt chꝛiſti iu⸗ go colla ſubmittant potius admittunt᷑. Meq; diuites re pꝛobantur ab euangelio ſi humiliari velint. moꝛũq; coꝛ rigere pꝛauitatẽ.vt pauperes tpalium rerum ſtipe ſuſtẽ tent:in euangelio partem habent. i mente ſupbiant ſi ſemper inhyare nõ ceſſant repꝛobati pfecto exitunt. In interioꝛi homine poſitum eſt: euangelij fieri ptici⸗ pem vel erſoꝛtem. Mzopterea ſequitur. Sanare cõtri⸗ tos:vt ſiue ſunt diuites aut pauperes.foꝛtes ant debi⸗ les nobiles vt ignobiles ſi coꝛde conterantur a dommo ſanabuntur:quoniam ſacrificium deo ſpiritus contribu latus:coꝛ contritum et humiliatum deus non veſpiciet Zid pꝛedicta et ad ſequentia ſe vnctum et miſſum pꝛe⸗ dixerat. ex ſpiritu eſaie ꝓplxtico id atteſtans. vt etiã pꝛe⸗ dicaret captiuis remiſſionẽ.illis ſcʒ qui apud limbũ ca⸗ ptiui ſedebant:et qui dialoli vinculis et peccatoꝛũ carce ribus tenebant᷑ incluſi. Judeis pꝛimo qui legis pꝛeua⸗ ricatõne male ſubacti erant:et gentib qui a dialvlo ca⸗ ptiuati male idolis ſeruiebant. Poſtremo his omnib- qui claudebant᷑ in cuſtodijs quoꝛumlibet vicioꝝ. Et ce⸗ cis viſum ſcʒ ignoꝛantib veritatẽ: aut his quoꝛũ men⸗ tis oculos ꝓpꝛia malicia excecauerat. Et idem eſaias re⸗ fert. Quis cecus niſi qui vnnundatus eſt. Quis cecus niſi ſeruus meus. Quanq; iſta ſcriptura loquat᷑ de po⸗ pulo iudeoꝛũ:veruntamẽ ex cõmumone vicioꝝ tranſfer tur in ſimiles. Altq; vbi maioꝛ cecitas qᷓ eius qui ſe vili pꝛecio diabolo ndidit.et peccati ſeruus in diaboli traſi uit mancipiũ. Sed illoꝛũ cecitas grauioꝛ et maioꝛibus tenebꝛis obuoluta. quos deus elegit in ſeruos nõ indi⸗ gens eis. ſed ipo mdigentes:qui pactũ certum dño cõ⸗ fregerunt. Quis cecus niſi qui accepit a dño ſibi poſſe ſeruire cum in ſathanicũ tranſiuit obſequium. et legeʒ vite woſtpoſuit legi moꝛtis.tyrannum crudelem dño be rusniſſimo ptulit. Elenu ndatꝰ et ſeruus ceci facti ſunt. Elenundatus dulcedine modica:ſeruus dñi recedens a domino additus vero diabolice ſeruituti.Cofracti ſt ut qui in mundiamena velut aſpera impegerunt. IOſta enĩ ſunt que hominem frangunt ac ab omni virtute reſol⸗ uunt: necnon et ſemetipſos confregerunt minus debi⸗ to de chꝛiſto ſentientes: nam omnis qui ceciderit ſi uper lapidem confringetur. Sed chꝛiſti benignitate oimit⸗ tuntur: cũ cõmiſſa mala dono eius miſericoꝛdie remit⸗ tuntur· Pꝛedicare annum domini acceptum. Annus acceptus tunc eſt:cum ex ſuis diſpoſitionibus voluitur quando eius quattuoꝛ tempoꝛa ſuis qualitatibus tepe⸗ rantur. Sed annus acceptus domino pꝛedicatur:cum Vere conuerſus datur wnia.vereq; homines conuertũ⸗ tur ad veniã. Annus acceptus acceptabile tẽpus.quod in chꝛiſto incepit vſq; in ſinem ſeculi duraturum:iuxta eſaie pꝛopheticum dictum. Tempoꝛe accepto aut placi⸗ to exaudiui te. Et apoſtolus iam completum rememo⸗ rans:vt dei gratiam agnoſcamus dicit. Ecce nunc tẽp⸗ Acceptabile. ecce nunc dies ſalutis: in quo ſacrificiũ̃ ſü⸗ me iuſtitie.ſacriſciumveſpertinum abvno datů omni⸗ wtens pꝛo ommbus acceptauit Quod et dauid de deo miſerante pꝛedixit. Cunc acceptabisſ’ acrificium iuſtitie in illo videlicet tempoꝛe quo dei filius mundo in carne WVlatus ſubuenire diſpoſuit:quo nobiſcum couerſatus eſt. quo pꝛo nobis moꝛtuus eſt et ſepultus: quo ſpiritũ ſanctum celum aſcendens diſcipulis miſit. Hic annus cum ſine ſeculi ſinietur. Semper enim tẽpus eſt quo ſacrificia noſtre iuſtitie. merito ſacrificij ſũme iuſtitie p nobis per carnem in cruce oblati. omnipotens deus ac⸗ ceptabit Sed poſt annum acceptũ dies retribution is pꝛoſequitur. Einde ſubiecit. Et diẽ retributionis. oꝛ ro retributio finem ſeculi ſeqmitur:vt conſtituatur diui num tribunal. vnde retribuetur vnicuiq; iuxta opꝑa eiꝰ 7 pꝛoutvnuſquiſq;ʒ geſſit in coꝛwoꝛe bonum recipiet ſiue malum. Et cum cõplicuiſſet libꝛũ:reddidit miniſtro et ſedit. Qui libꝛũ aperuit replicauit doctoꝛq; exiſtens au⸗ ctoꝛitatẽ habens: doctoꝛũ alioꝛum noluit ꝗ moꝛibus di ſcrepare:in eo ꝙ libꝛũ accepit reuoluit.et inuenit quod querebat et legit.et lectione cõpleta replicauit.reddidit q; offerenti miniſtro ne ꝓpter inſolitum moꝛe omnino lexredderetur ſuſpecta: et ipᷣe diſſentiens calumnis pa⸗ teretur. Sed futuroꝛũ pꝛeſagio aliud pintendit:quoni am omm euangelico cõpleto miſterio ſcriptura omnis plicabitur. nec lectiõe amplius opus erit. lIiber miniſtro reddetur. vt iuxta ſcripture ſentẽtiã ommibo chꝛiſti mi⸗ miſtris ſcom merita tribugtur:et ſeſſio erit quietis eter ne. Cleruntamẽ aliter diſſerendi oꝛdo ſe pꝛeſtat vt chꝛi ſto iam renelato put figuratus fuerat in wteri teſtamẽ to. a ꝓplvtiſq; puiſus liber diuinarum ſcripturarũ apud iudeos remaneat reuolutus et replicatus. demerito in credulitatis et iniquitatis ipoꝝ:vt in ſcripturis veteri⸗ bus nõ cognoſcant cheiſti nec eccleſie ſancte miſterium ſcom illam ſententiam quã alibi ſaluato⸗ ꝓtulit dicens In iudiciũ ego in hunc mundũ veni.vt qui nõ vident videant: et qui vident ceci fiant. Et cum ſic ſaluatoꝛ le⸗ giſſet atq; feciſſet:omnium in ſinagoga oculi erant in⸗ tendẽtes in eum. Suaue cheiſti eloquiũ erat.et lingua ſibi pꝛe cuncttis velocioꝛ. et ad diſſerendum aptiſſima yt etiam animos ſuſpenderet auditoꝑ. et cunctoꝛuʒ au⸗ dientiũ oculos in ſe ꝓuocaret:quanq; ab impietate in⸗ fra eoꝛum coꝛda ꝑptinaciter tenerent᷑. et quodammõ qð ipi nõ intelligebant magno ſigno pꝛodebant. quoniam omnia que in vteri teſtamento erant ſuis ſignificatio⸗ nibus tendebãt in chꝛiſtum: pꝛo eo qð in figura omnia cõtingebant illis. Et mirum ꝙ animo impij et incredu li exiſtentes. tamẽ in cheiſtum oculos defigebat vt apte cetur intelligiꝙ q;uis multi nõ agnoſcerent q̃ in vteri — — VVVV3N — tie une s rtä hmns kon ire⸗ i on dini gen⸗ ſine ndet va/ lon i n⸗ ni ns 1i teſtamento coꝛtoꝛaliter agebantur:ipᷣa tamẽ geſta coꝛ⸗ ꝛaliter chꝛiſtum ſolum.interdũ vro et eius coꝛpꝰmi ſticum innuebant.Hanc ſiquidẽ ꝓplxtiam ſupꝛa lectã: in ſe chꝛiſtus ex toto retoꝛſit.Nam cepit autem dicere ad illos.quia impleta eſt hodie hec ſcriptura in oculis e ſtris ſcʒ ꝓphecia eſaie quam legerat ex eo ꝙ non de alio qᷓ; de chꝛiſto eſaias ante ꝓphetauerit· Hoc ideo chꝛiſtus dicebat:vt ſicut oculi coꝛpoꝛaliter intendebant. ita eoꝝ animi ꝑ fidem cõuerterent᷑ in eum. Oe audientes mirabant᷑ de chꝛiſto cognitam tenen⸗ tes carnis ꝓgeniem.ſed nõ cõuertebant᷑.ſcom mat⸗ theum marcũ et lucam. Capitulũ XI TK omnes teſtimoniũ illi dabant quia ſupꝛa e ſenſum hominũ loquebaturl Et mirabant in Vrbis gratie que ꝓcedebant de oꝛe eius Teſti monium quod illi dabant retoꝛquebatur penitus cõtra eos quia mirabant᷑.ſed nõ cõuertebantur in verbis gra tie: que ſupꝛa ſoliteq; cõmunis. Erant penitus verba do ctrine verba gratie. quia inuitabant ad gratiã: vt non ꝑ iuſticiã ſed per chꝛiſti gratiã cõſiſtat hominum ſalus et redemptio peccatoꝛũ. Sed qui ad verba gratie ab inſi⸗ delitate nõ recedũt nõ coꝛrigunt ꝑditos moꝛes. ad vir⸗ tutes nõ ſatagunt:ex verbis iuſticie damnabunf.Ad⸗ huc enim verba gratie pcedunt erxoꝛe cheiſti. Os enim chꝛiſti eſt omniũ veroꝛũ lingua doctoꝛum:qꝙ vſq; in finẽ ſeculi ſilentio nõ tegetur.quanqᷓ; pauci veraces vita mo ribus et verbis inueniantur. Sed ſi ſolum vnus eſſet qui writatẽ explicite pᷣdicaret:os dicit᷑ chꝛiſti. Pꝛoinde in verbis gratie cõuertamur:ne a verbis iuſticie imper⸗ petuum euertamur.Qui wro nõ ſtudio faciendiverbis diuinis pꝛeſtant auditũ.ilico calummiã parant: et occa⸗ ſionem querũt vnde ſe a verbis gratie auertãt. OProin⸗ de dicebant Num hic eſt filius ioſepp ·. Sed hoc mat⸗ theus amplioꝛibo verbis aperuit:ꝙ omnes mirabãtur dicentes. Ende huic ſapietia hec et virtutes:Mõne hic eſt filius fabꝛi.Nonne mater eius maria et fratres eius iacobus et ioſeph et ſymon et iudas.Et ſoꝛoꝛes eiꝰ nõ⸗ ne omnes apud nos ſunt. Vnde ergo huic omnia iſta. Et ſcandalicabant᷑ ineo Cõſiderabant tantummõ iſti naturalẽ ꝓgeniem.nihil ſupꝛa hominẽ in ipᷣo videntes et mirabantur ignoꝛantes.vnde huic eſſet tam alta ſa⸗ pientia eximieq; virtutes. Et quoniaʒ de homine ſcᷣm carnem aliud q́; homo nõ oꝛitur. patrẽ ioſeph et fabꝛũ inferebant:quia erat fabꝛi filius opinione videntium.et reiveritate nõ pater pueri erat ipᷣe ſed nutricius. Sed nõ me fallit quoniaʒ foꝛte ſpiritu ꝓplxtico eum non co⸗ gnoſcentes dixerunt fabꝛi filium. quoniã filius dei erat qui mundũ fabꝛicauit in arte ſua eterna et eſſe de nihilo cõſtituit vniuerſum:qui etiam per fabꝛicamvalidi ligni in foꝛma crucis erecti miſit flium humanũ genus libe⸗/ rare captiuũ. Inferunt etiam de matre maria et de ſua cognatõne quam noꝛunt:quaſi eſſet impoſſibile huicvi ro tanta bona poſſe cõpetere.male miſeri immemoꝛes ꝓpſxtarum pꝛeteritoꝝ quibus diuinus ſpiritus infulſit quos nõ natura carnis nõ ꝓpinquitate generis: ſed ſua gratia fecit eſſe ꝓpłtas.qui de chꝛiſto quãq; non crede⸗ rent id eſſe quod erat tamẽ credere debuerũt eſſe poſſe ꝓphetam. Sed ſcandalicabant᷑ in eo in quem vxlut in of ſenſionis lapidẽ offenderũt:nolentes intelligere ꝙ eos venerat liberare:atq; in ſe duos populos velut duos col ligare parietes. Inuenerunt vnde ſe ab ipᷣo reſcinde⸗ rent.vnde verbis eius nõ pꝛeſtarent aſſenſum vnde nõ crederent ꝙ de ipo expoſita eſſe ꝓphecia. Oculis in eum intendebãt. omnino attoniti erant. a pfidia tenebantur ne intelligerẽt pꝛeteritas ꝓpłecias:ne crederẽt ꝙ eis ve⸗ lata in carne ſumma et eterna veritas loquebatur.ꝛ0 et pꝛo vxtute ſermonibus do. Balua. pꝛium eſt perſidoꝛũ atq; repꝛolvꝝ firmata pꝛoteruitas. vt ſemper per humanas rones welint ſuppꝛimere figei et gratie veritatate.atq; inquirere vnde nõ credant. et inuenire vnde a veritate reſiliant: ac cauere cõtinuo ne diuinoꝝ verꝛũ rethibus capian-. Quare chꝛiſtus petentibo negauerit miracula facere ſcom lucam ſolum. Capitulum XII Allluatoꝛ autẽ eoꝛũ menti ſcandalicate ſimilitu⸗ ſgine adiecta reſpondit Dicetis mihi hãc ſimi litudinem. Medice cura teipm. Cõmune pꝛo⸗ uerbium ꝙ a valde multis tꝑibus inoleuit:vt medico infirmanti dicatur. Medice cura teipᷣm.vt qui alios cij/ ras teipᷣm nõ negligas:qui alios ſanas in te infirmitatẽ pdurare non ſinas. Quaſi nagareite ſibi dicturi eſſent Auanta audimmus facta in capharnaũ lſcʒ ciuitate ſamaritanoꝝ Fac et hic in patria tua velut medicus qui alios curat ſeipᷣm non cõtemnat. Quibus ſaluatoꝛ reſpondit quia nemo in patria ſua acceptus eſt ꝓpheta ſeu nõ eſt ſine honoꝛe ꝓpſxta niſiin patria ſua et in do⸗ mo ſua. Et nõ ſecit ibi virtutes multas ꝓpter increduli tatem illoꝛũ Sepe fit vt ex nimis ſolitis que ſcom hu manitatẽ ſunt ea que ſupꝛa illam noſcunt᷑ reputatione vileſcant:et nihilipendant᷑ virtutes.vbi crebꝛeſcit ſen⸗ ſus humanuſ.Ecce patria ipᷣi erat in cauſa quodammõ ſaluatoꝛi.vt reputaret᷑ infra quod erat.et minoꝛaretur in cõſpectu hominũ:qui deus erat noticia in cõſpectu o⸗ mnium angeloꝛũ. Erit ne patria fugienda. Mõ vt alibi plus appareat:ne pegrinatio que ſolet eſſe virtutis: fiat vanitatis occaſio. Erit ne fugienda. Eltiq; dixrerim. vt virtus cõſerueturin tuto.vt pamplius moꝛib inclare⸗ ſcat.vt cõpatriotale ſuffugium abdicetur.vt ſit vite ſti⸗ pes incerta.vt notoꝛum deuitentur blandicie.vt ignote coꝛam hominibus· cognite coꝛam cheiſto viuatur. Erit ne patria fugienda.Mõ vt ſe vendat ignotis non ad ca⸗ piendam famãa virtute. vt nõ plus auctionetur noĩs q́; virtutis.vt ſit honoꝛi extꝛaneis:vt ſibi ſtipendiũ tribua tur honoꝛis humaneq; laudis.Nõ omnis abꝛaam. non omnis iſaac.nõ omnis iacob.nõ omnis ioſeph venditꝰ mũ factus dominus in egipto:qui tam in patria qᷓ; in ſuis pegrinationibus ꝓpꝛiam virtutis cõſiſtentiam ſer uauerunt. Erit ne patria fugienda. Mõ.ſed ad alios hu⸗ miles et docibiles accedenduʒz: vt ſi eis quib incumbit nõ poſſit ꝓdeſſe.ad illos docendũ pergat qui ſeſdoctrine ſubijciunt:qui crederexolunt curari querũt. Na vbi nõ eſt auditus:nõ effundas ſermonẽ. Et in actibus aploꝝ legitur: paulus et barnabas dixernnt iudeis. Vobis opoꝛtebat pꝛimũ loqui verbũ dei.ſed quoniam repelli⸗ tis illud et indignos vos iudicatis eterne vite:ecce con uertimur ad gentes.Et ſequitur. Audientes autẽ gen⸗ tes gauiſi ſunt. Hec cauſa poteſt ſubeſſe his qui verbuʒ dei diſſeminare habent.qua patria nota relinquitur:qua requiratur incognita. Chꝛiſtus non eſt acceptus in pa⸗ tria. Eſt ne cauſa quare virtutes in illa non fecit. Mini⸗ me. Sed ſua noticia quaſi eis familiaris er genere:illis fiunt iniuſta incredulitatis occaſio. Pꝛoinde non fſecit ibi multas virtutes ꝓpter incredulitatem ipoꝛum. Ec⸗ ce ꝙ miracula negantur incredulis.ſcʒ ex eis nõ creditu ris:que facta feruntur coꝛam infidelibo credituris ſinmn⸗ liter et nõ credituris. Sed miraculoꝛũ operatio ex altiſ „ ſimo pendet:qui mſi opoꝛtuno fieri nullo modo pmit⸗ tit. Apud ipᷣm eſt ratio fiendoꝛũ:ſimiliter et iuſta ratio cum nõ fiunt. Nec decet homines ſemper miraculoꝛum nouitate nutriri:mec in miraculis ſed in virtutibo reꝑi⸗ tur cõſiſtentia chꝛiſtiana. Gacta fuerunt pꝛo tꝑe opoꝛtu⸗ no miracula. et infidelibus dari ſigna decebat:fidelbuſ vero nunc iure negãtur. NParũ enim eſſet fidelis qui ex Difficilioꝛ quo pᷣtermittitur o⸗ ſermonẽ ac pꝛedicatoꝛẽ. ab eterno pꝛedeſtinauit Liber nonus De virtuoſis miraculo augeret᷑ in fide. Robuſtioꝛ eſt fides magiſq; meretur nõ fulta miraculig. Ac per hoc cheiſtus in iam ſolitata eccleſia miracula ⁊ ſigna huiuſmodi pꝛo maioꝛi parte ſubtraxit. Elirtutibus nõ ſigmis in ſuis fidelibus chꝛiſtus querit augmentũ.qui cum neceſſariũ ſieri con ſpicit ſemꝑꝝ ſibi adeſt mira faciendi poteſtas:et ꝑ quos operari vellet ſue noſcitur eſſe noticie reꝑire. Sterilis eſt miraculoꝝ petitio ſed fructuoſa doctrine.quam ſi ex⸗ petiuiſſent libere dediſſet petentib:qui gratis nõ peten⸗ tibus cõtulit. Curioſitas eſt miracula petere. Ac etiam nõ modicavanitas ſignis intendere. Hinc eos ſaluatoꝛ ex pᷣteritis arguendo cõſundit In veritate dico vobis: ulte vidue erãt in dieb helie in irrael:quado clauſuʒ eſt celum annis tribo et menſibus ſex cum facta eſſet fa mes in omni terra.et ad nullam illarũ miſſus eſt helias niſi in ſarepta ſydonie ad mulierẽ viduam. Et multi le⸗ pꝛoſi erant ſub xliſeo ꝓpheta:et nemo eoꝛũ mundatus eſt mſi naaman ſyrus amoſiſſime ſunt iſte hiſtoꝛie in weteri teſtamento in quibus ſaluatoꝛ nacareis impꝛo perat. Magna miſteria intercludũt: ſcrutantibuſq; pan duntur: Sed q́tum poſſumus allegoꝛica in hoc opere deuitamus moꝛibus potius intendet es. Ertrane erat a populo vidua ſareptena et naaman ſyrus:et lege mo⸗ ſaica ⁊ circumciſione carebant. Sed aliquid deo gratũ erat in eis.quo illa ꝓpletam recipere meruiſſet.ille vero ab alio ꝓpheta mundari.cum in iſrael eſſet talum ſimi⸗ litudo multoꝛum: ac ſi naçareitis a dño diceretur. Mõ eſt patria cauſa.nõ locus nutritionis.nò ꝓpinquitas ge neris.vnde diuina hominibus cõferantur: quoniãä non in illis viduis que in illis erant eſt directus ꝓpheta.ne⸗ q; lepꝛoſi iſraelitici ſunt mundati. ſed hi qin longe vi⸗ debantur a iudaicis cerimonijs. ab obſeruantia wteris teſtamenti:q;uis diuinã legem in coꝛdibo ſcripta tene⸗ re potuiſſent. Pꝛoinde traicientes vnum m reliquum hoc in illud ex ſimiitudine impellentes:in vidua obedi⸗ entia.in naaman ſacramẽtale exerciciũ deſignat᷑. Er hec in manifeſtis. Meſcimus tamẽ qͥd apud eos fuerit in oc cultis.MNec vertatur in dubiũ.iſtã viduã iſtũq; naaman virtutes habuiſſe incogmitas.aut aptos extitiſſe ilico di uina ſuſcipere:quibo ſic coꝛwꝛe ſingulariter eſt puiſum. Sepe ptinus agitur ſicq; cõpꝛelendit᷑: ꝙ quid inſigne coꝛpoꝛaliter oſtenſum.indicet ſi ad virtutẽ pueniatur. qualis in ſpiritu ꝑſona ſit futura.Obedlientia ſiquidem erat in vidua:quia dũñs ei in ſpiritu pceperatvt paſceret heliam. Sic enim in libꝛo regũ legitur: cum diceretur helye. Surge et vade in ſarepta ſydonioꝛũ et manebis ibi.pꝛecepi enim mulieri vidue vt paſcat te.Quia pꝛece peꝛat vt paſceret.et quẽ nondu viderat.nec helyas ipᷣaʒ aliquãdo cognouerat:nõ miſiſſet ad eam niſi eius obe⸗ dientiã pꝛeſenſiſſet. Quam cũ etiam helyas vadens ſa⸗ reptam iuxta poꝛtã aſpeyiſſet:vt pie creditur ſpiritu indi ce ſtatim nouit ꝙ illa erat apud quã paſturus a domino mittebatur. A qua tanqᷓ; er itinere fatigatus. ſibi aque potum in vaſe poſtulauit afferri: vlut pbans ſi diuine iuſſioni illa paruiſſet. ſicut ipe ſareptã weniendo parue⸗ rat.unq; illa ꝑgeret vt afferret:clamauit poſt tergum eius dicens. Affer mihi obſecro buccellã panis in ma nu tua. Laſſus et famelicus ppheta videbat᷑.qui ad pꝛi mum petitũ incipiens eraudiri.etiam panẽ obſecrando dexoſcit:et vt afferat poſt tergũ vociferat. Si allegoꝛice iſta decudereʒ. eſſet tranſitus facilioꝛ ad moꝛalia: ied eo dinata gradatio. Clerun⸗ is eſt ilico aggredientes. de gentib diumũ vicimus eſte quiſemp mittitur anime quaʒ omnipotens vt paſcatur.nõ ne⸗ tamẽ illo pꝛetermiſſo.qð moꝛ ꝓphetam miſſum vidue ceſſitatis pane pꝛemẽte ſed cõuerſionis delectatiõe.Nã ſicut cibus chꝛiſti eſt vt voluntatẽ paternã pficiat:ſic et omnmiũ ꝓphetarum aploꝝ pꝛedicatoꝝ eius eſt cibus.vt hiad quos mittunt᷑ illam inculpate pficiant. Sed pꝛi⸗ mo petitur aqua in vaſe.lachꝛyme ſq; in menſura ꝓ cõ⸗ penſatõne delicti.et aqua eſt diſpoſitio ad pꝛecepta.ſu⸗ ſceptibilis enĩ ſatis ẽ aqua foꝛmarũ:et tam retentibilis quouſq; impꝛeſſe irremote ꝑdurant. Aqua in vaſe.fluri bilitas in mẽete.petitur vt ſitatur:et que decurrebat in pꝛeceps put naturaliter ferebatur cõſiſtat per gratiam. Aqua frigida amime ſitienti: et nuncius bonus de terra longinqua.Alqua frigida petebatura ſitiente ꝓpheta nã ipe ſitientibo refrigeriũ pꝛeſtat. Refrigeriũ eſt queren⸗ tiumammarũ ſalutẽ:cum ſentũt homines audire cum chꝛiſto velle obedire credentes. Et nücius bonus de ter⸗ ra longinqua pᷣſtita obedientia diſſerentiby chꝛiſtiferaz veritatẽ nunciat de ſalute.que terra ſine termino a pec⸗ catoꝛibus eſi remota. Erxpetitur aqua in vaſe vt obediẽ⸗ tia ſit in vſu:nam vas ab vſu ſeu a veſcendo nomẽ ac⸗ cepit.NPergit vidua imperio aut a pꝑetitõne mota ꝓphe⸗ te.ſed anteq; pꝛimũ impoſitũ faciat reclamat᷑.ſibiq; ad⸗ iungitur vt etiã afferat buccella panis in manu. Buccel la panis nõ eſt totus.ſed fruſtum eſt panis:quã iudas a chꝛiſto in deſignatõnem ſue ꝓditionis accepit. Buccel⸗ la eſt illa rei quantitas.quam vno receptu bucca capere poteſt. Elidete q; parua cõpendia in pꝛinapio ipᷣe pphe⸗ ta requirit. paululum aque paniſq; buccellã:vt id buc⸗ cella dicatur qð oꝛe poſſit referre de optima fractione. Quaſi referendarij ſunt qui docent de opibus auditoꝝ Etenim poſt obedientiã talia ſunt agenda: que ſunt oꝛe digna referri· Reſponſum vrovidue mulieris que ge ſta ſequunt᷑ in multa nos dicenda traicerẽt:vt etiã nos facerent ab eo quod in euangelio intendimus declinare Pꝛoinde noſſe ſufficiat viduatã animã a mundi hono⸗ re. aut carnis dño. ab amoꝛe coꝛrupto.a timoꝛe puerſo. bene obedientẽ.agentẽ opa digna relatu: diuinu ſermo nem.theologum pꝛedicatoꝛẽ.imo ipᷣm chꝛiſtum ſuſci⸗ pere.qui ditabit ex modico:qui moꝛtuum vidue filium rouocabit ad vitam. Similiter et naaman qui pꝛophe⸗ te credens in ioꝛdane ſepties lotus eſt. vnde moꝛbus contagioſus abſceſſit:vt etiam vita ſacramentalis eſt ſubiectio exhibita ſacramentis liberet a peccatis.emun⸗ det a delictis.Ale ꝑ hocaduertendũ eſt.quibo diuina mi⸗ racula negant᷑:quibus ne diuina beneſicia conferuntur. Hiſtoꝛias tamẽ hoꝛum ex toto diſſerendas dimittimuſ ne aliud ꝓ alio intendamus et ne cudamus longa volu mina:qui/p moꝛibus cõmentari decreuimus. Vlerun⸗ tamẽ ſi quis illas hiſtoꝛias puide cõſpexerit.inueniet qᷓ iuſte ſaluatoꝛ obiecerit nacareis:qᷓ; bene merito ſimilia petita denegent᷑ ſimilibo cecis. Ac per hoc et repleti ſunt oẽs in ſinagoga ira hec audientes. Quid mali innuat ꝙ chꝛiſti ieſu toctrina reſpuitur. ſcom lucam ſolꝗ6. Lapitulum XIII Aliiſcire ſe credũt. difficillime ſane doctrine ſub q duntur:poti irantur infeſti owꝛtune velut im poetune docenti. Et qui ſe credunt aliquid eſſe: furiunt cum arguuntur. Malum hypocritale hoc ſibip pꝛium vendicat.vt cum detegitur etiam in iram deijciat CTurbatur nocturnus fur penitus cum dieſcit:et qͥ ma⸗ le agit inimicus eſt lucis.Et qui ab impietate detinent ſcandalicantur in ſermonibo veritatis. Et exardeſcunt in odium pie docentis:qui a ꝓpenjs directionibo reſilire cõtemnunt.De quiba ꝑ ppłxtam dicitur. Odio habue runt in poꝛta coꝛripientẽe:et loquentẽ pfecte abhomina⸗ ti ſunt. In poꝛta coeripit qui mala publica repꝛehendit occulta ne foꝛis pꝛoueniant repꝛimit. NDerfecte loquit᷑ ũ . et pꝛo vixtute ſermonibus do. Salua. qui vicium ex omnibus deteſtatur:virtuteʒ per omnia in alta ſuſtollit.qui dicenda nõ tacet. tacenda nõ ꝓfert. qui ad veritatẽ nõ ad voluntatẽ.ꝓ iuſticia:nõ pꝛo homi⸗ num placitovrba depꝛomit. Perfecte loquitur. quivbi ſeueritate opus eſt nõ blanditur:vbi wero lenitate non ſeuit. Perfecte loquitur cuius iuſticie verba loquenteʒ nõ arguunt:cuius vita cum veritate quã loquitur exad uerſo nõ diſceptat. Sed hic odio efficitur criminoſis penitere nolentibus immicus: q́;obꝛẽ hi qui iam erant de ſynagoga ſathane iraſcebant᷑ aduerſus omniũ ſalua⸗ toꝛem opoꝛtune arguentẽ: pfecteq; loquentẽ. Et vt qð eis ira ſuadebat pficerent ſurrexerunt et eiecerũt eum extra ciuitatẽ.et duxerunt eum vſq; ad ſugerciliũ mon⸗ tis.ſuper quem ciuitas illoꝛũ erat edificata: vt pꝛecipi⸗ taret eum Mõ patitur impietas pios.iniquitas iuſtos nõ ſuſtinet:et quietem nõ ſuſcipit quouſq; abiecerit qʒ ſibi videbatur aduerſum.Exilium patitur iuſtus ab im pijs:et extra repꝛoboꝛũ cõuentum ſemper expellitur bo⸗ nitas. Et cõms virtutis non ſinitur viuere in cötione pꝛauoꝛum. Et vt agendoꝛũ ſit cura liberioꝛ: ꝓpellit᷑ qui Vllet arguere. Sed hinc excidia ciuitatũ.hine ſeditio⸗ nes maloꝛum.hinc iuſticiam naſcitur: hinc reſpublica cedit in ꝓpꝛium.hinc ſceptruʒ mniquitatis inſurgit. hinc ſcipio populi abrogatur.hinc exicia hominũ violenta.p⸗ ditio caſtitatis:honeſtas latet in tenebꝛis cum verbum recte loquentis cõtennitur.cum depꝛimitur virtuoſus cum expellitur veritatis amatoꝛ.cum extra menia ponũ⸗ tur iuſticie gelatoꝛes:qui ciuitatẽ melius fouerẽt cõ ſilio qᷓ; armis bellcis milites tuerẽtur. O ericialis hominuʒ paruicacia.verba iuſticie atq; doctrinam veritatis nõ ſuf ſicit cõtempſiſſe:niſi addatur ira interueniat odiuʒ. O vtinam eſſet intercapedo.ne ilico plura mala ſuccederẽt nõ autem ſuſtinent.nõ moꝛantur.nõ exrquiritur in agẽ⸗ dis cõſilium:ſed ſubito eijciunt extra ciuitatem. Guro ſemper adimit ſenſum: cõfundit diſplicentia intellectũ. Et ↄtinuo repꝛobi mẽte ceca in peioꝛa labunt᷑vt nõ ſuf ſiciat hominẽ iuſtum abieciſſe a membus ciuitatis.niſi moꝛs etiam turpiſſima inferat᷑. Mon ſufficit niſi moꝛs iuſtoꝛum impijs.HMec in ſe pertulit chꝛiſtus.et tanqᷓ; he⸗ riditarium meritoꝛuʒ ſuis ſequacibo dereliquit.Hoc im pꝛetermiſſe in hoc ſeculo nequã agitur. Hoc virtus ab miquitate deuicta deploꝛat.hoc plãgit iuſticia pᷣtermiſſa hoc exulansveritas.hoc quies hominũ pꝑturbata fu ſis la chꝛymis lamentatur. Et qui cõtra chꝛiſtuʒ militant.cõ⸗ tra omnes virtues ſuas acies dirigunt. Omnis enĩ vir tus eſt chꝛiſtus:qui ab eis nõ potuit tali decreto cõfun/ di.Quoniam ipſe tranſiens per medium illoꝛũ ibat Tranſiens incognitus aut inuiſus aut ꝓpꝛia virtute tu tus teneri nõ valens:nõ enim erat taliter moꝛiturus. Et immoꝛtalis eſt virtus:quis homo neceſſario moꝛia tur.Mõ poteſt teneri manib virtus:neq; ab eius emu⸗/ lis in quoq; exterminiũ pati. Doteſt quilibet a ſeipo vir tutem repellere.necare vero ipam nõ poteſt: incoꝛrupti⸗ bilis enim eſt. Poteſt quis interduʒ alterius coꝛpo.i vi tam auferri:virtutemvero nõ poteſt. Exilia ſepe coꝛpoꝛa patiuntur:virtus vero hec damna nõ patitur. Ele con⸗ temptoꝛibus ſermonis iuſticie. Ve iraſcentibus in eq/ tate arguenti. Ve qui pꝛopellunt iuſtum et iuſticiã erꝰ. Ve qui interimere omnino nituntur. Vnde iſtis ſalus adueniat deſperatur. Malus qui contẽnit:iraſcẽs peioꝛ. expellens vtrũq; ꝑ facinus ſuperat:omniũ peſſimus qui conatur ad necem. Impius quidẽ cum venerit in ꝓfun dum maloꝛũ cõtennit. Indubitate venit in pfundum maloꝛum:qui legem ſuam cõtennit et chꝛiſtuʒ. Ampij erant hi nacareite.impij ſunt ⁊ omnes qui averitate au ditũ auertunt:qui chꝛiſti doctrinã deſpiciunt.De quib⸗ per eſaiam dicitur. Populus enim ad iracundiam ꝓuo⸗ cans eſt.et filij mendaces:filij nolentes audire legẽ dei. Qui dicunt videntibus.nolite videre:et aſpicientibus nolite aſpicere nobis que recta ſunt. Loquimini nobis placentia:videte nobis erroꝛes.luferte a meviam.de⸗ clinate a me ſemitam: ceſſet a facie noſtra ſanctus iſrael Ecce puerſus impioꝛuʒ quoꝛũ figuram geſiabant naca reite.ſic atrociter chꝛiſto domino aduerſantes ꝓuocant ad iram deum. Sibi etiam et ꝓximis mentiuntur. lege ei gubernari nolunt.ſpernũt ꝓphetias.Cõpꝛimere ſata gunt omnẽ intellectum ne que ſunt recta cognoſcant. delectantur placitis verbis:iuxta quod dicit aplus. Re/ quirent ſibi magiſtros pꝛurientes auribo.a writate qui⸗ dem auditum auertunt: ad fabulas autem cõuertenf. Cupiunt errare: vt diſtoꝛtis moꝛibus quaſi in obliquiſ vijs delectabilia que querunt inueniant. Molunt viam mandatoꝛum:declinant ſemitã cõſilioꝛum. Alvlere ſa⸗ tagunt ab ipoꝛum noticia filium ſanctum dei. Perſpic⸗ ua eſt culpa: ſed immediate ſequitur diuina multatio⸗ ms cõminatio. Pꝛopterea hec dicit ſanctus iſrael. Pꝛo eo ꝙ expꝛobꝛaſtis verbum hoc et ſperaſtis in calumnia ⁊ in tumultu.et innixi eſtis ſuper eo:ꝓpterea erit vobis in iquitas ſlec ſicut interruptio cadens et requiſita in mu⸗ ro excelſo.quoniã ſubito dum nõ ſperatur wvniet cõtri⸗ tio eius:et cõminuetur ſicut cõteritur lagena figuli cõ⸗ tritione ꝑualida. Et nõ inuenietur de fragmentis eius teſta in qua poꝛtetur igniculus de incendio:aut hauria⸗ tur parum aque de fouea. Digna quidem punitio vt q̃ omnino totum quod eſt virtutis abijciunt: qð etiaʒ ipᷣi de ſalute deſperent. Minc etiã per ſalomonẽ dicitur. Eli ro qui coꝛripientẽ ſe dura ceruice cõtennit. repentinꝰ ſu perueniet interitus:et eum ſamitas nõ ſequetur. Dura quidem ceruix eſt: vrritatem nolle audire. illam cõten⸗ nere. doctoꝛẽ expellere ipmq; necare. De poteſtate ſermonis ieſu:ſecundum lucam. CLCLapitulũ XIIII Periunt intentionẽ et vota ⁊ paſſiones animo a rum edita verba: nõ tamẽ efficiũt ꝓlationis ef/ fectum. Vehiculuʒ verbi eſt vox:a coꝛde aliquid fieri cupientis ad aures illoꝛum.qui habent alioꝛũ vota pficere.Nullius enim hominis verbuʒ eſt ſeipo eius qð gliſcitur effectiuũ. Solus deus et homo verlv fecit que wluit. Sic enim dauid ait. Quoniam ippe dirit et facta ſunt.ipſe mandauit et creata ſunt.Et dirit in creatõnis exoꝛdio.fiat lux:et facta eſt lux.Et ſi quempiã moueat hc eſſe ſcripta deeo nondũ humanato. qui anteqᷓ; fiet nullo moꝛe hominũ loquebatur.quanqᷓ; ꝑ ſubiectã eius imperio aliquã creaturam credamus eſſe locutũ. ita ꝙ vox ipᷣa quaſi de lingua coꝛpoꝛea in aures coꝛpoꝛeas deue niret:nõ tamẽ quia humanitatem ſeu naturã humanã aſſumpſit.credamus ademptam eſſe virtutẽ. et infini⸗ tam quam ab eterno habuit poteſtatem. In nulla potẽ tia eſt minoꝛatus dei filius homo factus:qui nõ ex ſoꝛ/ mna ſerui aſſumpta. ſed in foꝛma dei qua equalis eſt pa⸗ tri poteſtatem in verbo habuit qð ꝓtulit ꝑ os hpis quez aſſumpſit.Quod verbum ſiue ſermo in poteſtate effi⸗ ciendi erat omniũ que volebat.Nã cum euaſiſet de ma nibus iudeoꝛũl deſcendit in capharnaum ciuitatem ga⸗ lilee.ibiq; docebat eos ſabbatis.et ſtupebant omnes in doctrina eius:quia in poteſtate erat ſermo eius Sab⸗ batis docebat doctrinã pꝛo vltimo ſabbato diſſerẽs:et ad quietẽ in virtute inuitabat moꝛtales. Cuius doctri⸗ nam nõ appꝛeſvndunt niſi coꝛde quieti· Et ſtupebant omnes in doctrina eius:qꝛ in poteſtate erat ſermo ipᷣiꝰ. Vnde ſtupoꝛ: Er magnis et nouis et inſolitis rebus. Masnum nouum et inſolitum erat: ꝙ ſermo emiſſus Liber nonus De virtuoſis quod volebat efficeret. Sermo per vocem eſt. Verun⸗ tamen deus dedit voci ſue vocem virtutis. Querendũ qu idem in quo ſermonis eius poteſtas. In effectu mi⸗ raculoꝛum. Sermone ſuo ſanabat vniuerſos.vita eius et moꝛibus firmabatur:vt nõ eſſet repugnantia operis et ſermonis. In quo potens: Humanos ilico multoꝝ mutabat affecrus.cõuertens placitum in diſplucentiaʒ et quod diſplicebat:in placitumvemie faciebat. In quo potens: Mittebat odium inter caros:gladium inter cõ iunctos. In quo potens: Perſuadebat ilico que vole⸗ bat. In quo potens. Ex auctoꝛitate nõ exrõne. Ma tra⸗ hens in fidem ꝓpellebatur ratio naturalis.Et ſcriptum de ipo erat. Potens in terra erit ſemen eius. Et ipe apo ſtolis interrogantibepulans dixit. Semen eſt verbuz dei. Hoc ſemen potentiſſimũ eſt in terra.cũ ex ea eximit homines in excelſis cõſtituens. Potentiſſimũ in terra. humiliauit enim mundi reges in illa qua ſaluamur fi⸗ ge. Potens diuinus ſermo:etenim elementa ſanctini⸗ cat. Et dum tangit᷑ a coꝛpoꝛe ad quod acceſſit ſermo hu⸗ manus:ad virtute aſciſcitur animꝰ. Potens chꝛilti ſer⸗ mo:liberans in moꝛibus ſeruatoꝛẽ ne damnetur. Qð ſaluatoꝛ ipᷣe teſtatur dicens. Si quis ſermonem meuʒ ſeruabit:nõ guſtabit moꝛte ineternũ. Mon ſolũ potens ſed omnipotens eſt ſermo chꝛiſti qui liberat illum cuſto dientes ab illo guſtu eterne moꝛtis a qua liberare nõ po tuit niſi deus homo: qui deillius pena peccatoꝛes iuſte multauit. Et ſi ſermo moiſi et aaron coꝛam pharaone in ſignis et poꝛtentis in valida poteſtate fuit vt omnia que vellent efficerent.in ethere.in aqua.in terra. in aĩali bus.vt exitus de egipto hiſtoꝛia manifeſtat. ſi in conſpe⸗ ctu domini vt eum oꝛãdo ligaret et ꝑeteret ab eo dimit ti delinquenti populo ad iraſcendũſi ioſue ſermo in ter ra de terra ꝓferentis ſolem ad vlciſcendũ de gabaomitis in ſua ſpera firmauit.ſi ſermo helye ad iudicandos quin quagenarios pꝛincipes.eoꝛumq; cõſocios ignem de ſu⸗ pernis eduxit · ſi heliſei in omnibus geſtis eius.ſi omni⸗ um ꝓphetarum ſermo in omnibo potens fuit.cur cunctã dum ꝙ ſermo chꝛiſti nõ exit. Sicut duo diſcipuli poſt moꝛtem et reſurrectionẽ aſſeruerũt ꝙ fuit potens in o⸗ pere et ſermone. Et ſi quis foꝛte parabit obiectuʒ ꝙ ülli fecerũt in virtute dei in qua loquebant᷑:cõceſſerim qui⸗ dem. Sed hic qui deus eſt in cuius virtute loquit᷑. In aliena an ſua. Inquit enim aplus. Multifarie multuq; modis olim loquens deus patribus ſuis in ꝓphtis.no uiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio.nõ alteriꝰ nature ſiue ſubſtantie.aut immenſitatis aut eternitatiſ aut vllius alterius diuerſitatis: excepto ꝙ relatiue dici⸗ tur qᷓ; iße deus pater extiterit.Ac ꝑ hoc reuera ſermo en in poteſtate magna erat. Merito mentibo audientiũ in⸗ gerebat ſtupoꝛem:et in ammiratõne ſuſpendebat aĩos auditoꝛum. Supꝛa naturã et rõnem et vſum hominũ erat: In his ꝓphetico quodam ſpiritu ſponſain canticis videbatur affecta dicens.Anima mea liquefacta eſt:vt dilectus locutus eſi. Potens ſermo qui emiſſus ab oꝛe animas liquefacit. Et in his petrus illectꝰdicebat: Ver ha vite eterne habes. ſia te recedimus ad quem ibim t cleophas aiebat. Mõne coꝛ noſtrum ardens erat in nobis. dum nobis loqueretur in via. Et ait aplus. Eli⸗ uus ẽ ſermo dei efficax. penetrabilioꝛ omm gladio an cipiti. ptingens vſq; ad diuiſionẽ anime ac ſp pagum quoq; et medullarũ et diſcretoꝛ cogi untentionũ coꝛdis. Perſpicuum fidel ſenſus. et his qui ſcriptu ite nidez: qute poteſtatis c autez his qui huic potenti obicem wlue⸗ poteſi quod nouit. quod querit efficiat. Etenim ſibi ex poteſtate liberi arbitrij reluctat᷑. qui non efficit ſi nõ capit᷑:nec tenet niſi teneatur. Quid inſinuat aſcenſus chꝛiſti n nauem ſymonis ⁊ captura piſcium et doctrina verbꝛũ.et relatio nauiũ in ſequela diſcipuloꝛũ ᷣm lucã. Capitulum xXV Vloniam ſermo chꝛiſti potens erat vt demulce q ret audientes auiditate audiendi. quia impetu Aguuodazʒz pio ad eum vtriuſq; ſexus homines vn diq; wmebant.virtutẽ iuſtam attrahendi ad ſe homineſ ex in ſita virtute habebat:niſi cõtumax ex inuidia iudeo rum malicia obſtitiſſet Maʒ factů eſt vt turbe irruerẽt in eum vt audirent verbim dei:et ipſe ſtabat ſecus ſta⸗ gnũ genacaret.Et vidit duas naues ſtantes ſecus ſta⸗ gnum. Piſcatoꝛes autem deſcenderant et lauabant re⸗ thia Irruebant turbe impetu coꝛpoꝛis volũtatis auide excitate de ſiderio ex pauditis amply audiendi. Magne ti nam attralendi imaginẽ habebat ſermo chꝛiſti pote⸗ ſtate plenus:vt turbas ſicirruentes ad audiendũ attra lret.ita vt nulla eſſet delatio inter eos. Sed nec debet in moꝛibus exhibendi honoꝛis et reueretie cenſura ſer⸗ uari:ad capiendas diuinas tſxoꝛias et erudimẽta ſuꝑ⸗ na. Et vbi tributio eſt diuinoꝝalle vrbanioꝛ qui antici⸗ pat. Et deferre nemini. acceptum eſt tribuenti:cui ille gratioꝛ eſt qui maioꝛi auiditate anticipat. Quedam ꝓ⸗ batio eſt amare ſcientiã ꝓpinquioꝛem nieri ad doctoꝛem qui amplius diligit quẽ viderit ſibi appꝛopinquare qaui dius vt audiendo pcapiat. Et miles regi gratioꝛ qui ne⸗ mini defert ad aſſiſtendũ ſuo cõſpectui:vt audita iuſſa pficiat. Gꝛatulatur pater filio cõfratres ceteros poſtpo⸗ nenti vt ſibi poſſit eſſe ꝓximioꝛ. Nõ eadem eſt vrbanmi⸗ tas in diuinis participandis:que in ꝑfunctoꝛijs rebus exquiritur. audabile poꝛro erat nõ culpabile ꝙ turbe ir ruebant vt audirent verbum dei:pꝛo quo audiendo ad anticipationẽ nemini deferatur. Stabat ippᷣe ſecus ſta⸗ gnum genecareth:lacum aut mare galilee ab incitatio⸗ ne ventoꝛũ ſic dictum. Elidit naues ſcʒ illoꝛum qui ope rabantur incertas capturas in aquis. Incerta opatio eſt piſcatio:cum ſub aquis foꝛtuite linea clauſtra laxant Piſcatoꝛes deſcenderant et lauabant rethia In ce⸗ noſam aque partem rethia miſerant:que ablui opoꝛte⸗ bat. Mihil quidem in operib hoim mundũ et purũ eſt: niſi quod a ſola virtute pcedit. Cuius etiam actus raro ſunt depurati nõ ex parte virtutis ſed ex parte agentis in illa:virtus tamẽ ſemꝑ eſt munda nihil recipiens ad/ uerſi.Attamen in agendo difficile eſt omnẽ habere mũ diciam.ut ille qui operatur nõ ex aliqua parte turpetur. s virtute nemo male vtatur. Certum dixerim: ſed in modo.in intentõne ẽ adhibenda cautela. e 0 auantur rethia. Expedit quidem expurgare opera⸗ ones noſtras ab his que maculare ſolent. Lauant᷑ re⸗ ia. quia ſepe ꝓ piſcibus rane capiunt᷑ et immundicie: ie occulte cõtinentur in aquis ſcʒ influubilitatibo ſe⸗ culil Aſcendens autẽ in vnam nauem que erat ſymo⸗ nis petri:vogauit eũ vt a terra reduceret puſilluʒ. Et ſe dens docebat de nauicula turbas Due naues erãt.ſed illam ſymonis pelegit:nõ aliaʒ repudiat. Mõ enĩ omne quod nõ eligitur repellitur ſiue reſpuitur. Quod eligis tur in maioꝛi eſt placito:in odio eſt qð repellitur. Miſti⸗ ce atq; moꝛaliter factũ eſt vt ieſus nauem aſcenderet ſy monis:ꝓpter eccleſiam in obedientia fidei ſituandã.Et obedientia ſine cõtradictione ab omnib exigitur.vt in executione mandatoꝝ:ad captanda celeſtia. Quam p⸗ thoplaſti nõ ſeruãtes:de loco amenitatis deiecti ſunt in hanc calamitoſam vitam. Mogat ſymonem ieſus.non imperat adhuc ei:vellut nondum ſibiex toto adſxrenti. Bogat quidem vt puſillum reducatur a terra: quod et factũm eſt. Et de nauicula exiſtenti in mari dabat ipᷣe po pulo ſitienti doctrinã. AUult chꝛiſius a terra reduci per obedientiã fidei:vt nulla terrena rõne credatur eſſe qð eſt. Nec ob meritum terrenoꝝ credatur in eum:aut vir tus chꝛiſtifera ſeu aliqua cõditio actionis et ſtatus pꝛo mercede terrena in eccleſia catholica inquirat᷑.aAt potiuſ eligatur wrari velut ꝓcelloſis vndis in mari.et vndiq; agitari in ꝑericulis.in obedientia fidei qᷓ; in terra ſeu ter renis ſolidari ad tempus.ſidei moꝛumq; ipᷣius abiecto regimine:iuxta illã ſententiã. Elegi abiectus eſſe in do⸗ mo dei mei:magis qᷓ; habitare in tabernaculis peccatoꝝ Et magis vexari vndis hui ſeculi elegit xpᷣs qᷓ; quieſce re in terrenis delectationiboin ſocietate maloꝛum. Sic foꝛmã omnibus ſequacibus dedit.vt potius eligant agi tari turbinibus ſeculi qᷓ; eius foueri ſubſidijſ.Et hi qui cathedram tenent inferendo doctrinã.potius eligant de tribulatõnibus et tentationibo tollerandis audietes in ſtruere:qᷓ; terrenarũ rerum ſoliditatẽ aſſignare labenti⸗ bus. Hinc ipᷣe ſaluatoꝛ reductus a terra:ſedens in naui cula docebat de ipa turbas. Secdet in nauicula in mari lata:quoniã ipe quieſcit vbi nemo quieſcere poteſt. Et imperium habet in viſibilibo et in inuiſibilibus vndig. Nulla ſibi aliunde moleſtia:niſi quãdo quati volui.Et docet turbas inde dictas quia facile turbantur turbat ne turbetur exemplo ſui. qui ſedet in turbata nauicula nõ turbatus. Jam ipſe oꝛdinabat ad crucẽ:in qua quie to animo pendens.etiam magna verba doctrinalia audi toꝛibus ptulit. Sed vbi ceſſauit de nauicula loqui di⸗ xit ad ſymonẽ. Duc in altũ et laxate rethia in capturã Cognouerat ieſus ꝙ ad piſcandũ illi in nauicula ſe con tulerant:et ꝙ nec ceperãt larantes inaniter rethia. Nũc ad altioꝛa maris hoꝛtatur duci nauiculã vt piſcatura ſi⸗ at qua facta nõ erat et nunc vberioꝛ ſolito.Altitudo ma⸗ ris nõ eſt ex montibo aut ex collibus:ſed ex inuiſa ꝓfun⸗ ditate. Sed cur petitur altitudo maris.in quã cum ꝓ⸗ pheta veniſſet. lamentatur ſe fuiſſe ſubmerſum dicens. veni in altitudinẽ maris:et tempeſtas demerſit me.Ac etiam ab apło phibetur altum ſapere cum dicit. Noli al⸗ tum ſapere:ſed time. Sed ne hoc altum petere ſuadeba tur a chꝛiſto.ſed altũ maris pꝛo futuro miſterio: altum ſcʒ fidei ceterarũq; virtutũ.Altum ſcʒ ꝓfundum intelli⸗ gentie ſcripturarũ in quibo velut in figuris ꝓpfunda ⁊ re uelanda miſteria latitabant. Altum ſcʒ humane potẽtie. Nam humanum imperiũ alce pᷣmebat oꝛbem terrarum quo petrus diuino mãdato ſe tranſtulit piſcaturus:vbi piſcatus eſt hoĩes.vbi reliquit ſummo pontifici ſedẽ vbi ad capiendos homines cõtinue laxata ſunt rethia fidei. quouſqʒ; tota roma venerit in capturam. Etiam ipi im⸗ peratoꝛes romani velut cete grandia infra fidei et diui⸗ noꝛum verbvꝛũ rethia deuenerũt. Sed cum audiuit pe trus de larxatõne rethium in captura.ex ineffectu et labo re caſſo pꝛioꝛe.ad futurũ quaſi reluctauit effectum: tan demq; iubenti cõſen ſit pꝛedicens. Pꝛeceptoꝛ ꝑ totam noctem laloꝛantes nihil cepimus.in verbo aute tuo la⸗ xalo rethe Pꝛeceptoꝛẽ vocat:ad cuius eſt paratparere pꝛecepta. Enuncians ſe caſſo lalvꝛe ſe cum ſocijs totam noctem pꝛeteritã tranſegiſſe:cum nullus piſcis venerit in captura. Sed rectũ loquitur:cum nihil pꝛeterqᷓ; in ꝓ miſſione cepiſſent omnes ab adamvſq;quo ſaluatoꝛ o⸗ mnium adueniſſet.Tota enĩ nox fuit omne intermedi⸗ um tempus. Et in nocte peccati aut ignoꝛantie nihil bo ni capitur:pꝛeter auerſionẽ et culpam dignam gehenna libus et tetralibus flammis: Laxatur retſæ ad iubentis verbuʒ.in ſpe melioꝛis effectus pꝛeſtita fide.ꝙ caſſus la⸗ wꝛ atq; nocturnus ex diurno exercicio ſuppleretur:ea ex effectu iam vera eſſet illa ſententis quam nondũ ſolua⸗ et pꝛo vixtute ſermonibus do. Balua. toꝛ pꝛotulerat quam et ſucceſſu tempoꝛis ꝓtulit. Quia fine me nihil poteſtis facere.MPꝛoinde nihil ceperũt no⸗ cturni exercitatoꝛes. Mundo inſidelitatis nocte pallen te:nondum verus dies chriſtus mentes humams illu⸗ xerat. Implent iuſſum et cum hoc feciſſent cõcluſerũt multitudinẽ piſcium copioſam nõ eoꝛum peritia ⁊ vir tute.ſeu eo foꝛtuitu quo ſolent piſces deuenire in linea clauſtra.ſed in virtute verbi ieſu in quo laxata ſunt re⸗ thia.Hec copioſa multitudo erat ad pꝛeſagiũ futuroꝛũ pꝛo piſcatione credentiũ:put dictũ eſt ꝑetro.ꝙ eſſet ho⸗ mines piſcaturus.Mõ enim facta eſt ad eſum.nec ad cõ mertium:cum neq; comeſti fuerint hi piſces neq; ven⸗ ditil Rumpebatur autem rethe eoꝛũ pꝛe multitudine piſcium:et annuerũt ſocijs qui erant in alia naui vt v⸗ nirent er iuuarent eos Si in virtute dñi eſt captura: cur rumpitur rethe: Sciſma et ipᷣe nõ diligit: ſciſmatu⸗ cos ab hiatu terre fecit abſoꝛberi. Extra debitos termi⸗ nos ipᷣe nõ oꝑeratur.odit ſuꝑſlua:pondus omnibus ſta tuit numerũ et menſuram. Sit tamẽ ſepe in arte piſcan di ꝙ piſcium ſupꝛa ſperatũ cõcluditur multitudo: et in⸗ terdum nullꝰ venit in rethia. Sed aliquid magmichꝛi⸗ ſtus volebat innuere ex piſcium tam magna captura vt cita et firma pᷣſtaretur ex miraculo ſides:et multitudi⸗ nem hominũ in exoꝛdio naſcentis eccleſie crediturã.vt liber apoſtolicaꝝ actionũ inſinuat.Oe rethe rumpebatur ptinet ad nõ credentes ꝑfecte:et ad in fide ſciſmaticos Elel oſtendit magnã chꝛiſti cuſtodiã electoꝛũ ſuoꝛũ:vt etiam eos inter ꝑſecutoꝛes.tribulatoꝛes.tentatoꝛes.et ſciſmata.et diuiſiones et hereſes elabi a fide. defluere a virtutibus nõ ſinat.ꝓ eo ꝙ ſcriptum eſt ꝙ rumpebatur rethe pꝛe multitudine piſciũ:nullus tame extra retinata clauſtra pdibat. Ex ꝓpꝛio motu welalia violentia extrahe batur. Sicq; intra rethia ſaluatoꝛis ineluſi non exeunt aut excludunt᷑ inuiti:nec ab aliquo aduerſo ſuꝑari ꝑmit tuntur vt excludant᷑.neq; chꝛiſtus ſuos omnino cuſto⸗ dit impaſſos ſed ne qð eſt ſathamcum oppꝛimat paſſos Non patitur vnitatis amatoꝛ.pacis et cõcoꝛdie auctoꝛ: ꝙ a ſua vnitate ac potius vnione aliquis reſcindat᷑ inui tus. Voluntas quidem libera veniendi ꝑ dei donum in⸗ tra dominica rethia. eadem eſt manendi.vt ſicut aliqͥs nõ fuit aut manſit incluſus inuitus ſic nec excluſus.d iutoꝛium autẽ alterius aduocate nauis ad rethia ꝑetri. et ad nauiculã in qua chꝛiſtus erat.in qua in ſignis eſt ce lebꝛata captura.aduocationẽ ommũ apoſtoloꝑ ad cõfeſ⸗ ſionem petri et ad auctoꝛitatem regiminis:monſtrat vt cum in omni plenitudine auctoꝛitatis cõſtitutus ſitwr tex.ceteri ad partẽ regiminis adiutoꝛij ſunt adacti Et venerunt et impleuerunt ambas nauiculas:ita ꝙ pene mergerentur Due nauicule nõ due ſunt eccleſie:vna tantũ eſt oꝛthodoxa eccleſia. Sed due nauicule.aucto⸗ ritas et ſcientia. fides et actio. actiua et cõtemplatiua. due leges:moſaicaet euangelica.pᷣdicatio et oꝛatio.pꝛe⸗ latuꝛa et ſubiectio.iuſſio et obedientia.due chꝛiſtianoꝛũ partes eoꝛum qui dixerũt dñs pars hyreditatis mee et calicis mei.tu es qui reſtitues hexreditatẽ meam mihi: et eoꝛũ qui terrenoꝝ ſarcing in mandatoꝛũ cuſtodia ſer⸗ uire altiſſimo decreuerũt. Exr ommbus his vna eſt eccle ſie. Oꝛ pene mergebant᷑ verationẽ.tentationẽ.tribulatõ nem et tempeſtatẽ in omni ſtatu et negocioadeſſe decla ratl Quod cum videret ſymon pꝑetrus: pcidit ad genua ieſu dicens. Eri a me:qꝛ homo pecatoꝛ ſum dñe. Stu⸗ poꝛ enim circundederat eum:et omnes qui cũ illo erat. in captura piſcium quã ceperant. Simnliter aũt iacobũ et iohannẽ filios cebedei:qui erant ſocij ſymonis e⸗ trus ab euangeliſta poſitus eſt cum euangehũ ſcripſit: nondum quãdo iſta fecta ſunt hoc nomẽ petrꝰ impoſitũ tate deiectus:in admiratõne factus ex efrectu vertꝛuʒ chꝛiſti. Bimile nonduviderat. Pꝛoſitebaturin chꝛiſto magnam eſſe virtutẽ.pcliuis a genua ſe peccatoꝛẽ con teſtans:maxime ſi cõponeretur ad chꝛiſtum. cuius cõ⸗ ſoꝛtio ſic iudicabat indignum PBetebat ex hoc ieſum ab eo egredi.nõ tedio ſui affectus.nõ odio.nõ inuidia mo tus ad ipm. nõ aliquo dolo vel fraude: ſed inequalitate virtutis.ecum ieſumvirtute pollentẽ ſe peccato pallentẽ agnoſceret. In animo delectabatur iam chꝛiſti habere cõſoꝛtium.ſed eum ſui cognita indigmitas ꝓhibebat ne quereret: magis autẽ vt diceret ꝙ ab eo pararet egreſ⸗ ſum. Initium cito habende bonitatis ac diuine potetie virtutis.eſt pꝛie vilitatisa indignitatis cognitio: et hu milis cõſideratio q;ta noſtri inequalitas eit ad chꝛiſtũ. et eoipᷣo nos dignos ſuo cõſoꝛtio facit et appꝛopinquat nobis:quo nos ipᷣo iudicamus indignos.et ex humilita te longe eſſe ab ipo credimus. Stupoꝛ eniĩ crcundede⸗ rat eum.et omnes qui erant cum eo:admiratio ſcʒ rei geſte que ſupꝛa omnẽe vſum euenerat. Excedunt omnẽ hominũ intellectum et ſenſum etiam minima facta ſal⸗ uatoꝛis:nec in eis vere poſſumus plus cõpꝛehendere qᷓ; mirari. Sed nec melius laudare atq; gratias agere. ꝙ ſic dignatus eſt cum hominibo operari et cõuerſari:et o⸗ pera ſue infinite virtutis oſtendere. Et cum ſtupoꝛ ſy⸗ monem wlut inſen ſibilem reddidiſſet et timoꝛe percui⸗ ſum: ait ad eum ieſus cõfoꝛtans eum cum pollicitatõne melioxꝝ Moli timere:ex hoc iam homines eris capiẽs. Hecit ieſus in ülla captura pꝛeſagiũ datum ſymoni atq; cõplicibus ſuis.ꝙ homines erant diuinoꝛu vertꝛũ re⸗ thibus capiendi.et ꝑ humanas atq; moꝛtales hominũ linguas ꝓmulganda erant celeſtia 1 immoꝛtalia danda fidei rudimenta et documẽta virtutũ.quibus homines caperentur: ne vagarent ſub vndis flinde amenitatis. male libertatis in moꝛibus ꝑditis. Nec anceps animus pꝛeſto ſit. ꝙ ſoli ſymoni hominũ pꝛedicitur de captura: cum paulus amplius lalvꝛauerit plureſq; conuerterit. et cõcluſerit velut piſces in rethi dñico. Similiter et a⸗ lin apli ꝑ vniuerſum oꝛbem ad pꝛedicandu diſperſi pluri miq; ſequaces. Sed dictum eſt pᷣſertim ſvmoni velut in auctoꝛitate pꝛimario.et apoſtoloꝝ capiti cõſtituto.ac ſi ad vnum ſit oꝛdinata licentia docendoꝛũ.ᷣ et ab eodeʒ pendeat auctoꝛitas pꝛedicandi. ne fierẽt ſxreſes ſicut ſactum eſt. illi qui auctoꝛitate ꝓpꝛia dogmaticare in po⸗ pulis pſumpſerunt: nõ referentes dicta int erpꝛetatio nes ſcripturarũ ad vnam catholica ſidẽ. et ad vnũ infal⸗ libilem intellectũ eius.datuʒ in eccleſia pᷣconibo chꝛiſti ex magiſterio ſpirituſſancti. Expedit quidem vt diuinꝰ ſermo capiatur et capiat: ex auctoꝛita te pcedat. Quõ emim pꝛedicabũt niſi mittantur. A quo mittentur niſi ab habente auctoꝛitatem: Qui habet auctoꝛitatem niſi qui accepit a cheiſio. Quis accepit niſi cui chꝛiſtus de⸗ dit:Cui dedit niſi ſymoni quem vertice fecit apoſtolici choꝛi. cui tradidit claues regni auctoꝛitatẽ ligandi atq; ſoluendi: Mam et paulus qui acceperat auctoꝛitatem a chꝛiſto.nõ vt caput:ſed cũ capite petro.poſt multos ſue pꝛedicatõnis annos de euangelio voluit cõferre cũ ipᷣo et cum ceteris quos inuenit:ne videretur in vacuũ cur rere aut aliquid dicere pꝛeter idei vnitatẽ. Ideo vni di ctum eſt qꝗò p multos miniſtros verbi coadiutoꝛes chꝛi ſti erat implendum: vt vnitas weritatis. intentõnis et interpaetatôts ſcripturarũ. cum piſcationi hoim inten⸗ ditur. a piſcatoꝛib huiuſcemodi attendatr᷑.teneatur ha beatur ? ſeruetur inwerbo. Et tali pꝛeſagio pꝛeſcitol ſub Crie terraʒz naiibus: relictis omnibo ſecuti ſunt eũ Et iacobus et iohannes rellctis ommbo rethibo et pa⸗ lLiber nonus De virtuoſis ſymoni fuerat. Pꝛocidit ad genua ieſu ſymon in humili runt utiq; magni duces.aut quoꝛumcũq; kn jun tre cum mercẽnarijs ſimiliter ſecuti ſunt eum Naues oberationes marme ſunt: ſicut ſcriptum eſt · Qun deſce⸗ duũt mare innauibus: facietes opationes in aquis mul tis. Et in introitu ſepe veliſicant aduerſitate ventoꝛum vt nõ quoroluntas apetit ſed quo flatus impellit appli cant. Et ſi piſcationi detur actio ſepe deluditur. Ou er⸗ go ſequi volunt chꝛiſtũ.declinent ad terrã:et opꝑpationes ex ſolidis faciant et ex certis.Non caſu.nõ euentu.non foꝛtuna.nõ ſoꝛte ſeruienduᷣ e xpo.ſjʒ electõe.ac etiã ex oĩ rõis iudicio imitandꝰ. DPꝛoinde ſubducede ſũt opatões incerte ad ſolidam terram. Et reunquere debemus ope rationes in flundis:et in reb ſtabinibus chꝛiſtum ſequi· Mõ autem ſequi poſſunt nihil terrenu habente: onerati terrenis. Diſſimilitudo habendi a nõ habendi diſſociat rerum vero ponderoſitas nõ pꝑmittit implicatum terre⸗ nis curis et ſollicitudimibo animũ ad expeditã ab homi⸗ nibus imo ꝓhibet ommno ſeqnelam. Ac per hoc moꝛuʒ cõuementia docet. ſuadet ratio. noua qua initiauit vita exigit:vt omnia relinquant᷑ que ipᷣe cõtempſit. Nihil ha beamus eopꝝ que noluit. NMihil amenus eoꝛuʒ que odit. Bequamur ſuo modo.nõ iudicio noſtro: qui ſe nobis imitabilem pꝛeſtitit. Reliquerũt naues. reliquerunt re thia.reliquerũt artem.patre.mercennarios quos mer⸗ cede cõduxerant in arte piſcandi. Omnibo relictis ſecu ti ſunt ommia feliciter poſſidentẽ.omnia lbona eterne ha bentem:et ſuis ſectatoꝛibus retributõnis tꝑe largien⸗ tem.Quid autẽ eſt ſequi chꝛiſtum cum ipᷣe ad hoc inui⸗ tet.et totiens ſcriptura cõmemoꝛat.ſequi chꝛiſtũ ex hu manis moꝛib ſuadetur. Etenim quiſpiam amicũ vtiq; carum habens ſequitur pꝛeeuntem dum poteſt coꝛwoꝛe cum nequit vltra. viſu quoaduſq; valet poſtergat. Cuz vero ab aipectibus aluletur.ſe traicit in qmoꝛis equum quem q;tum poteſt calcaubo vrget vt attingat dilectũ. Sic pꝛecedentẽ dilectõne.in fide ſequamur in ſuis o⸗ peribus chꝛiſtũin moꝛalibo nõ in mirabilibus. vt ſup⸗ petit ipa facultas:qua ꝓgredi amplius non valem. In telligentia clara factoꝛu eius in memoꝛia fiat genera⸗ hit quidem gratiarũ actionẽ. Et cum fuerit in ſuo inui ſibili fatigata motu vt amplius ſequi nequeat:ad ſeque lam amoꝛ indefeſſus accedat. Et qui ſequit᷑ peuntẽ: in⸗ gredientẽ indubitate ſemitas equitatis. nõ pꝛioꝛicet in via.Mõ expedit aut decet ſequentẽ chꝛiſtum. aliqn pᷣire ieſum. Sathan etiam poſt enunciationẽ beatitudinis gppellatus eſt ꝑetrus:tm̃ voluit in cõfitendo pire ieſuʒ. Totus ad cheiſtũ.nihil ad ſe debet fieri verus ſequens. Nec declinet ad dexterã aut leua.ſed ſicut viderit añ iter pandere. wſt ſequat᷑ ducẽ:nunq; peuntẽ in pꝛeceps.ſed ducentè p ſemitas et itinera claritatits. De ſequela dñi in trib hoĩbus. a qua quidã repellit᷑. duida inuitatur. ſecundũ mattſxum et lucam. Capitulũ xVI Oſtqᷓ; dei filius in terris viſus eſt et cũ homini p bus cõuerſatus eſt. diſpariter animi hoĩm affe cti ſunt ad eum. Mõ ex obiectu chꝛiſi qui talem ſe hoib exhibebat neumodolibet acceptoꝛ perſonarũ ex⸗ iſtens: ſed eraffectibo hoim qui in eum varie ferebank. Et dux humani generis nobis de celo demiſſus in ſoꝛte melioꝛiqᷓ; adã aut noe. aut abꝛaam aut moiſes. qui fue⸗ pꝑes.noua facturus milicis querebat ſequelam. Tinanis dux.inaniſq; ducatus:niſi qui ducant᷑ enſtãt. Et omes iſti ſupno duce indigebt. Na m terrenis ducib⸗ iam de⸗ fecerat omne hoĩm genuſ.leruntñ multi eſtimauerũt cõtemptibilẽ hũc ducẽ.nulla humana potẽtia refulgen tem.et pꝛiuatã hnoꝛiby.diuicijs.ſocietate pcerum. potẽ tatu ciuiũ:et his quib maxime inhiat affectus huma⸗ n D es 0 8 li⸗ ti lgt re ni⸗ Nta he . Dis Mtre er, oſeen nehi gen Cinui elhi Nrq wee C; um ti. 0/ / n , inan icne tein⸗ cetn lire Gins ens, ſter ſell lit. nini afte lemn ſer ant. dete ſueſ ni⸗ nis ſees rüit ent Ne n/ et pꝛo vixtute ſermombus do. Balua. nus erxiſtens vanus.Amplius quidẽ qð in ſuo vello cõ flictum in coꝛpoꝛe accepit in cruce.et impotẽs et impꝛo⸗ uidus et inualidus iudicatus eſt:vt etiama tali ſequela plurimi abſtraherent᷑ terroꝛe tyrannoꝝ.metu penarũ.et aſpernatõne ignominioſe moꝛtis.timentes damna rex ſi wnirẽt ad crucifixi ducis ſequelã cũ ipſe dixerit. Qui vult wnire poſt me:tollat crucẽ ſuam et ſequat᷑ me.Cu ius ſermo et his oĩbo pᷣſertim q̃ inxpᷣo ampliq; qð erat humanũ ↄgnouerũt.cognitõe quidẽ fidei ſed nõ altera Er cum varie et differẽter a coꝛdibus eum videntiũ ca pereturl factũ eſt vt ambulantib illis in via. accedens vn ſcriba ait illi Magiſter ſequar te quocũq; ieris. Et dicit eis ieſus.Vulpes foueas habent et volucres cen ni dos:ſilius aũt hoĩs nõ habet vbi caput ſuũ reclinet E ce ſe offert ad ſequendũ chꝛiſiũ ſcriba nõ requiſitus. Et magiſtrũvocat vlut cupies erudiri: inexceptuatã polli cetur ipe ſequelã.vt nihil ſit qð euʒ poſſit auertere.nul⸗ luſq; ſit tedio aut timoꝛi:nullus amo: patrie. nullus pa uoꝛ pegrinari cuʒ illo.Pꝛecedat ipᷣe dux:ſequet᷑ ije quo ierit. Optima pollicitatio ſequẽtis ad ducẽ cum nibùer cipitur. Eltinã et nos ſequamur inexceptuate:quocũq; pᷣire nouerimus ducẽ oĩm chꝛiſtum. Sed huic talia p⸗ mittenti intentio nõ erat ſana.quanqᷓ; optime wrba ſo narẽt:quã er reſponſione chꝛiſtus reſculpſit dices.lul pes foueas habent volucres celi nidos.Ahliquid iſte ſcri ba tꝑalis emolimẽti ſperabat er cheiſto:aut dolo iſta ptu rar Prpeeren hmõi reſponſionẽ accepit:nõ ꝙ ſeque retur ſed ꝙ chꝛiſto nihil aderat cõmodi tꝑalis. Fruſtra igitur ſe parabat ad ſequelã chꝛiſti terrenarũ intu itu.cũ ſe a talibs abdicauerit:nec ſeqces ſuos pᷣmiari terrenis diſpoſuerit ſed ſuꝑnis.Neq; ſaluatoꝛ de celis ꝓ nobisve niens in hunc mundũ ſequi eum volentibo m moꝛibus ad celeſtia facturus ipe ducatũ:deſinit eſſe að erat. Me⸗ qᷓ;; virtutis ſue pꝛemiũ voluit eſſe terrenũ. Ex foꝛma ſer ui ſe imitabilẽ pᷣbuit.queſiuitq; ſequelã:ex foꝛma dei pᷣ⸗ mium ꝓmiſit.inuitãs ad gloꝛiã nõ ꝑfunctoꝛiã ſed ſuꝑ⸗ nam. Mõ igitur in hoc mundo aut in rebus huius ſeculi ſperandũ in chꝛiſto:vt ait aplus.Quoniã ſi in hoc mũ⸗ do in chꝛiſto tm̃ ſperantes ſumus:miſerabilioꝛes ſumꝰ omnibo hoibus.Mõ eſt tꝑale cõmertium ſequi chꝛiſtuʒ. Et ſi ad tempus ſit ſequela: ineternũ eſt pꝛemiũ.Ete⸗ ternus dñs:dignũ eſtimat ſibi:ſuis ſequacibus eterna largiri.Mõ receſſit ab ymis.nõ aſſurgit ad potioꝛa qui ſe quitur chꝛiſtũ.aut opatur in virtutibus ſuis:gliſcẽs ex hoc adipiſci labentia.Aſſerit ergo ſe pauperẽ chꝛiſtus cũ ſit chꝛiſtus dñſ oĩm:a oĩm intentionẽ auertit a ſequela ſui reſpectu cõmodi tpalis.dicẽs aĩalia terrena et volati lia celi habere in terra ꝓpꝛias man ſiones:ſe vero nulluʒ diuerticulũ ad manendũ. HMinc de chꝛiſto dauid pᷣdirxe⸗ rat. Pauper ſum ego: in laboꝛiboa iuuentute mea. Et apłs declamat.Scitis enĩ gratiã dñi noſtri ieſu chriſti. qm̃ ꝓpter nos egenus factus eſt cum eſſet diues:vt illi⸗ us inopia vos diuites eſſetis. Nõ vult ſequenteʒ ieſus decipe ſi tꝑalem ex ſequela ſperat mercede:imo nec reci pere ſi ex ipſo nõ ſperat eterna ꝓpter ipᷣm deſpiciẽs terre nam.abdicatus a mundo.alienatus mẽte.a caris ſcõm carnẽ.ſeipᷣm odiens odio ſancto.et ingrediẽs illam artã viam que dueit ad eternũ et fundatiſſimũ dei regnũ:il⸗ iam latam aſpnatus qua itur in eternũ ſuppliciũ. Sed illa paucos:iſta plurimos habet viatoꝛes. Si wro in ex lio ꝛem ſenſum verba traicimus.chꝛiſii ad boĩes maxia eſt querela.vicʒ q; volucres celi ſʒ demones haberẽt re⸗ ceptaculũ in coꝛdibo hbominũ ad manendũ.et vulpes vi de licet exrquiſite malicie atq; verſucie.et chꝛiſtus nõ in⸗ ueniat vbi caput reclinãdo deponat:ſcʒ vt quia deus eſt. ab boĩbus credendo rapiat᷑.aput eni chꝛiſti deus. di⸗ cit aplus.Nolebat enĩ chꝛiſtus vt eum vt purũ hoĩem hoies ſequerent᷑:ſed etiã tanqᷓ; deuʒ:vt hominẽ in exem⸗/ plo.vt deum ꝓ pꝛemio:vt homine in agenda vita.vt de um in ſperanda.vt hoiem in doctrina.vt deũ pꝛo gloꝛia. Iſte aut qui nec receptus eſt ad ſequelã:aut aliquid bv ni tꝑalis ſperabat a chꝛiſto.aut aliquã fraudeʒ geſtabat in animo:q;uis eſſent verba decentia plata inexceptua⸗ te ꝓtinus in ſequelã Xlit autẽ ad alterũ. Sequere me. IVlle autẽ dixit. Oñe pmitte me pꝛimũ ſepelire patrem meũ.Dixitq; ei ieſus. Sine vt moꝛtui ſepeliãt moꝛtu⸗ os ſuos:tu aũt vade et annuncia regnũ dei. Scriba re pellitur a ſequela:ſte inuitar᷑. Repellitur ſcriba.qm dif⸗ niculime pplurimũ eſt vt alta ſapies et pꝛudetia carnis imbutus in writate velit deijci: et in hinmilitate chꝛiſti Wſtigia ſequi. Mepellit᷑ ſceriba qui ſe obtulit ad ſequelaʒ Fic inuitatur nec pmittitur in patrẽ exercere officia pie tatis:ad officiũ maioꝛis deſtinatus vt annũciet regnuʒ dei. Huic dicit᷑ vt ſequat᷑.peternã pietatẽ ille allegat:cu rare vult patrẽ.nec eum deſtituere dimnittẽs expectare diſponit quouſq; moꝛiat᷑ vt eum ſepulture cõmendet: neſcieẽs ſi foꝛte ipᷣe ante moꝛiatur.Nõ erat hinus pater in infirmitate vt moꝛiturus in ꝓximo videret᷑: ſed foꝛ/ taſſis in ſenectute.Attamẽ expectare iſte diſponebat me lius agere ratus q; ſi chꝛiſtũ ſequeret᷑: ignarus adhueꝙ pietas ꝓ pietate dimittenda eſſet· Pꝛeceptiuo verbo hic eruditur a chꝛiſto:ꝙ ipᷣe ſufficiẽs et debita cauſa eſt qua parẽtes dimittendi ſunt.et etiã quicũq; ꝓpinqu. Et re⸗ licti ſunt parentes a diſcipulis:et a multis benefidelib- chꝛiſtianis. Et ieſus alibi aſeruit in eius nõ poſſe vnire diſcipulatũ ſiue ſequelã:ſine ſancto odio ꝓpinquoꝛum. Impietas neceſſaria eſt ad ſuos:cũ ad ſuã vocat ſeque⸗ lam ſaluatoꝛ oĩm chaiſtus. Et impietati damnabili aſ⸗ ſcriberet᷑ chꝛiſto vocate cõtempto:ad ſuos pietas cuſto⸗ dita.d plenũ ⁊ ꝑoptime pius eſt:qui diuinũ ꝑfecit im periũ · etiã oĩ obſecũdatione denegata ꝑntibo Pꝛefertur hoĩibo deus.genitoꝛi creatoꝛ.parientibo ad moꝛtẽvite lar gitoꝛ.nutritoꝛibo redemptoꝛ:viuentibo cũctis in hat vi⸗ ta moꝛtali.qui vt oĩbo vita beata daref᷑.et immoꝛtalis ſe donauit in moꝛtẽ. Et oĩm vitã et moꝛes emit.qui ꝓ oĩi⸗ bus in aĩa in peccato moꝛtuis.et ex natura coꝛruptibili in coꝛpe moꝛituris ſuã vitã moꝛti expoſuit:nõ taliter qli ter ſed ignominioſiſſimo genere moꝛiendi. Exigit iure ſequelã.parentes et cognatos dimittere ꝑſuadet.q gra tis oĩa fecit.et in vſum hoĩbo dedit:et gratis ſemetipᷣm in redemptõis pciũ cõtulit. Sed tremende cõtemplan dum.qꝙ moꝛtui ſepeliãt moꝛtuos.Mã ſi moꝛtui quõ ſe⸗ peliũt: Si alios mortuos ſeꝑeliũt.quõ ipſi moꝛtui ſũt. Hi vnũ hoxꝑ aſſeritur:alterũ vt remoueat᷑ neceſſe eſt. Attamẽ alia ſnĩa qð dicit᷑ innoteſcit.Qm̃i quivult voca tus ad chꝛiſti ſequelã accedere.ilico factꝰ eſt iuſtus:quia illũ ſequi imo velle firmiter ſequi iuſticia eſt. Et qui nõ ſequunt᷑ et nolũt:iniuſti ſunt. Iniuſticia quidẽ moꝛte in aĩa fecit:etiã ſi adyuc coꝛpus vita pfunctoꝛia Pmnaf. Ooꝛs aut coꝛpoꝛalis q̃ multatõne diuina in oẽs hĩes Vnit.oẽs interimit:nemiuẽ ſin relinquẽs inerpertum. Erůt igit᷑atq; ſunt in aĩa moꝛtui licet coꝛpe viui:foꝛtaſ⸗ ſis cito in coꝛpoꝛe moꝛituri. Sunt etiã moꝛtui in altero et ſepꝰ in vtroq;. Quopꝑ oĩm nulla cõuentio ad eos. qᷓ chꝛiſtũ wolũtate atq; moꝛũ imitatõne ſequunt᷑. Igit ſe⸗ quens recta intentõne chꝛiſtũ iuſt? eſt:et iuſtus ex fide viuit. ſcʒ ex illa que ex deo eſt iuſticia in fide Et ipe ſalua toꝛ ait.Qui ſequit᷑me nõ ambulat in tenebꝛis:ſed habe bit lumẽ vite. Elite woꝛro lumen tenebꝛas moetis exclu dit. Et iterũ. Ego ſum via veritas et vita. Totus ergo a vita. totus de vita. totus ex vita. totus invita. totus p vita.qui nõ repedate aut inobliquate ſequit cheiſtn ccandus eſt parens. cito aut tarde moꝛiturus: vbi tur xpᷣi vocatio:qui factis.dictis.et oĩ actõe ſua nos vxo pacto ſeu iu Vti Dno in terrenis. quis reatꝰ fuerit domũ repetere ULiber nonus De virtnoſis Qui autẽ nò ſequunt᷑ totis ꝓpꝛijs itineribus tendũt in moꝛtẽ·qm nõ eſt aliud iter rectũ ad patriq.niſi ſequẽdo ducẽ qͥ de illa eterna patriawit ad ꝑpegrinatõis nte miſe riã.Sʒ qꝛ ſic c ꝙ ſequẽtes xpᷣmviui ñ ſequẽtes moꝛtui ſũt nõ illa moꝛie ĩſpecta coꝛpis qᷓ oibo eſt cõis.ſed ulla cõ ſiderata ſcʒ rõnalis aĩe ꝑ culpã.q̃ non cõpetit niſi repꝛo⸗ bis:quid ergo fedusviuoꝝ ad moꝛtuos.ſen ſibiliũ ad in ſen ſibileſ.obedientiũ ad cõtumaces.ſequentiũ ad nõ ſe quentiũ.diligentiũ ad nõ diligentiũ. Pꝛofecto iuſtiſſi⸗ me dictũ eſt inuitato ad ſequelã dñi ſaluatoꝛis:dimitte vt moꝛtui ſepeliaãt moꝛtuos ſuos.Alc ſi diceret. Explici⸗ tum te fac:unplicare te noli. Hepꝛobi ſint cũ repꝛobis. electi cũ electis.viui cum viuis.moꝛtui cũ moꝛtuis ſe/⸗ quaces chꝛiſti cũ eoꝑ ſimilibo.ſectatoꝛes diabvli cũ cõpli cibus eius Tu aũt vade annũcia regnũ dei NMõe ⸗ cauit in ali vitã agenda atq; ſperandã. Vbi pcipit ſiue pᷣcipit᷑ annunciatio regni ei. euangelij ſancti.nõ curan⸗ dum de dimittendis:nõ cunctandũ pemtus de agẽdis. Vox diuina nõ clamat ab oĩba humanis atq; mudanis rebo abſoluit. Rex terrenus habet in moꝛibo cũ militez ſuũ ad ſignat mmliciã oꝛdinat. et dñs cum ſeruũ vni rei agende ſubicit:p illo tunc a negocijs ceteris liberũ facit. neqʒ a ſeipᷣo in ſua mẽte culpandꝰ ſeu ab alis arguend? eſt: ſi ſpꝛetis oĩbo atq; dimiſſis · iuſte pcipiẽtis erequit ro luntatẽ is cuius ↄditionis eſt incõtradicibiliter ſubiace re. Elolutate ſiue neceſſitate ſubiacem diuine pcipien⸗ ti. vt nil ſit noſtri arbitrij cũ xocauerit. nil cũ pꝛeceperit noſtre directõnis:etiã ſi noſtro iudicio melioꝛibo actõi⸗ bus wſſe videret᷑ intendere. Qu ſe ſubiacere iuſte co⸗ gnouerit ⁊ infallibilẽ pꝛeceptoꝛẽ ad ſe factũ:aſpnabitur etiã wonũ electõis ſue decretũ. Pꝛoinde iſto foꝛte nõ co⸗ gnoſcẽte pietatẽ a pietate diſcernere:parẽtib m carnẽ illa impendere ſam eſtimabat. Coꝛꝛipit᷑ ipe atq; in ipᷣo coꝛrigit᷑ inſtruit᷑ oĩs fideliũ multitudo.vt cũ pꝛeceptũ diuinũ aut cõſiliũ inſpiratũ illuxerit: oĩs ꝓpinquitas relinquat᷑.et qllibet actio alia pieratis. Perampli annũ ciatio regni dei et euãgelij chꝛiſti eius q̃ in aĩax ſalutem pagit᷑ que imperpetuũ ſi unt victure. pponendaã eſt obſe/ quijs coꝛpm neceſſario moꝛituroꝝ:in quocũq; gradu p⸗/ pinguitatꝭ exiſtãt. Nãvox paterna de celo delapſa eſt:hic eſt filius meus dilectꝰ:ipᷣm audite. Cũ cheiſtus loqui?: oĩs aĩa in eius obediẽtia cũctis woſtpoſitis liquefiat Et git alter. Sequar te dñe:ſed Dafwi pmitte me renun⸗ ciare his qui dom ſunt. Ait ad illũ ieſus. Nemo mittẽs manũ ſuã ad aratrũ ⁊ aſpiciẽs retro:aptus ẽ regno dei pꝛeſtãda hoĩ potioꝛi ſequela: nõ erit involũtate ſequẽtis ſed in arbitrio euntis vt tꝑs ⁊ mod ab eius arbitratu dependeãt.Diſpoſuiſti ſequi chꝛiſtũ cur moꝛas innectiſ Quid cunctandũ ſi fides.q̃d ſi chꝛiſiꝰ coꝛdibo inſit:d quid domus repetit᷑ vt his q̃ in ea ſunt renunciet᷑:ti nul lo eſt erpectãda licẽtia.pato aĩo ad ſequelã. Oĩs auctoꝛi tas in illa ſeq̃la cõſiſtit: nemini valefacere obligart᷑. Gu⸗ mi cõſilij eſt rpᷣm ſequi.oĩbo incõſultis.Ars eſt artiũ et ſciẽtia ſcientiarũ infallibilæe: ſimplicit ſequi nemĩe re⸗ quiſito. in foꝛte cõſulendũ eſt pntes aut ab eis cõmea tu accipe. aut diſponendũ cũ eis ſi et qñ et auõet quo quis debeat pᷣm ſequi⸗ Negauerim. An ad renũciandũ luramẽto ꝙ vlteriꝰ nolit auerſari cũ caris.ne⸗ Seg ad hoc nuilla neceſſitas vrget. VYpa eni xpᷣi ſequela toth gerit et agẽda oĩa ſecũ poꝛtat:oem expeditõʒ habet et qintatõis cum mũdo cyrographũ et licentiã abdi⸗ cationẽ ſegregationẽ a diſſimilib.et abſolutõʒ ab hu⸗ mams vecretisaa nature legiby et a leg et regũ imꝑio qm̃ ieſus deus bomo eſt quẽ ſeᷣmur: deus in oĩbus in⸗ effabilis bonis. homo in oibo moꝛalibus ꝑagedis. Ac per hoc inopoꝛtunũ dictũ avolete ſequi:pꝛimu ꝑmitte mihi renuũciare his q domi ſunt.id quẽ ieſus. Nemo mitteſ manũ in aratru aſpiciẽs retro:aptꝰ eſt regno dei Ara trũ inſtrumentũ ẽ cui appoſito vomere tractu boũ terra ꝓſcindit᷑.ea intentõnevt iaciat᷑ ſemẽ ad moꝛtificandũ et fructificãduũ atʒ fructũ augmẽtis adhibit ad ſuſtẽtandã Vitã ĩ coꝛpe aſſumendũ ea quide imagie aratri ſeq̃la xpi appellata eſt. id quã ſi quis ſe dederit: ad alia q̃cuq; cõ⸗ uerſus. regno dei fit ineptus. ui ergo apt?: Regno dia loli.quia milla veritate qua creatus eſt nõ ſtetit:q;;obrẽ regno dei fact? meptus tetro regno factus eſt ap?. Mõ eſt renire terciũ regnũ:qm qui nõ eſt dei tradit᷑ dñatio⸗ ni ſathanice. Et qui regno der nõ cõgruit. nõ ſe fallat ex iſtimãs regno diabuli nõ cõpetere. credẽs ſuũ aliquẽ do⸗ minatũ ſeu regnũ.in quo ſi nõ gloꝛificaret᷑ cũ chꝛiſto in dei regno.nec ſociaret᷑ in penis in regno ſathanico velut elſſʒ aliqð aliud cuius nulla ꝑticipatio fieret cũ vtroq;. IVtaq; ab aratro reſiliẽs nõ eſt apeꝰ regno dei:aptitudi⸗ ne habebit aduerſaʒ. Mecobſtat ꝙ de pueris nõ baptiſa⸗ tis ex hac vita nihil ꝑperã cupito.dicto aut facto egredi entibo quie poſſet obijcere.qm̃ nõ ſpectãt ad regnũ dei. qꝛ in fide trinitatis baptiſati nõ ſunt.nihil qͥq; boni fece runt vñ mererent᷑:nec ad regnũ diaboli qꝛ nullã macu⸗ lam wolũtate aut ope ↄtraxerũt. Et hoc ſingulare halet diuina et hũana iuſticia:vt nemo abſq; crimie ꝓpꝛio in ꝓpꝛia ꝑpſona pumat᷑. Relinquit᷑ g eis aliq̃s locus terciuſ in quo deo nõ fruant᷑.nec ſenſibili pena plectant᷑:vbi nõ ſunt illa ſumma bona infima illa mala. Et er eadẽ pce dit iuſticia.nõ coꝛonare immeritũ et nõ pumire inſontẽ IVlla wro culpa oꝛiginalis ꝑ lauacrũ regeneratõis non alulita. ꝗᷓ ↄtracta eſt a ꝑntibo pꝛimis. penã ſenſibilẽ non meret᷑.qm inuoluntaria ⁊ inactualis eſt in naſcentibus Poſteris. M De wcatõe publicani ad ſequelaʒ xpi qui peccatoꝛes ad pniam vocaturꝰ aduenerat.ſcom mattheñ marcũ et lucam. Capitulũ XVII Vu hoĩem ad ſimilitudinẽ ⸗ imaginẽ ſuã ſic fe⸗ q cit ꝓut ab eterno pᷣuidit: pᷣnoſcit hoim volunta tes ⁊ earũ diſpoſitões.qᷓ; faciles ad auerſionẽ 2 cõuerſionẽ qᷓue difficiles.qᷓ; diſciplinabiles. qᷓ; tardio⸗ res.q; dure ceruicis.qᷓ; cõſentanee ad ſu ꝑnas direcões Et ſicut nouerit aĩaʒ ſue vocationi abſq; ↄtumacia ĩ obe dientia fieri: ſic wocat. Eteni ců vniuerſo genere hüano ſic egit. ꝙ nõ ante ſed eo tpe mundoin carne apparuit. qᷓ mundus i erat in diſpoſitõe factꝰ ipᷣm recipe: q;uis eũ abieciſſet ppls ꝑeculiaris eius ſicut ſeriptũ eſt. Et ſmieũ nõ receperũt. Et cü ſepemens hoĩm heſitat cur iſte roca tur. ille nõ vocatr iſte recipit᷑ ĩ ſequelã: ille reſpui᷑. nemo gquerulef᷑: nemo pᷣſumat in deũ:nẽo temerarie iudicet. Nulla reſronſio wrioꝛ niſi qꝛ deus oĩm coꝛda nouit et wlũtates q̃ wĩes latẽt. Et eque vt nec acceptio pſonax ſic nec eſt iniqtas apud deũ. Si ſpũs dei vbi vult inſpi⸗ rat. et qñ vult et quõ vult.et nũq; niſi qð iuſtũ eſt vult nouit quẽ wocat ꝙ oĩno futurꝰ ſit in ſequelã ⁊ queʒ ad ipaʒ futurũ nõ pᷣnouit:ocatõe nõ excitat ira etiã ad repꝛolos vtens pietate.ne amplioꝛi pena plecterent᷑ ſi Weati wnire cõtennerst qᷓ; ſi eſpicerent nõ vocati. qm̃̃ ſeruus ↄtumax et cõ Pechiechan ſubiacet.ignoꝛãsvero miſericoꝛdi apte cõſequif. wlut ſeruus ſciẽs voluntatẽ Dñi ſina nõ facit plagis amplioꝛibo. neſciens paucioꝛiba Yapulat. Er hoc quidẽ dictoxↄtemplatio naſcit ꝓieſus ignater wocauerit publicanũ. Mã vidit ieſus publica⸗ nu hĩem ſedentẽ in theloneo mattheũ noĩe ſiue leunet bit illi. Sequere me. Et relictis oĩbo ſurgẽs ſecutus eſt —— — di d ſee be in dulf Ne on on bls o 1 1 — — ☛qẽ — 2 . — —— — et pꝛo vixtute ſermonibus do. Balua. eum] In capharnaũ hunc hoĩem cõpꝛehendimus a ie⸗ ſu fuiſſe vocatũ noĩie mattheũ ſiue leui alphei. vno ſcʒ p⸗ pꝛio noĩe ſeipᷣm expᷣſſit.alio ſcʒ leui duo alij expꝛeſerut. Capharnaum ciuitas martina erat apta cõmercijs: vbi matthe reipublice agebat officia. Nã mattheus ex noĩe. leui exr genere:de tribu leui eni erat. NPubhcanꝰ ex offi⸗ cio.qdð a ſcipione publico habuit oꝛigine ⁊ oꝛdinatõʒ:q ꝓ republica oꝛdiauit publica thelonea. YIn quoꝑ numero mattſæ ꝓ republica cõſtitutus.ſedebat exactoꝛ. inde ca⸗ ptans inope atq; vilẽ coꝛpis ſui victũ.neſciens foꝛte q̃d meliꝰ ſeu aptius ageret ꝓ ſtipe quereda qᷓ; exigere.calcu⸗ lare.reaſſignare in ceſareũ ficũ nuůmiſmata imagie ce⸗ ſaris inſignita. Sed apte ꝑ imagine quand a publico ad magis publicũ traſiuit officiu: cũ vocarer a xpo rege regũ et dño dñantiũ.qui nõ vmꝰ ciuitatis aut ꝓuincie ſed totius mũdi rempublicã repaturus aduenerat. miſ ſuruſq; hũc publicanũ ꝑ mundũ in cedentẽ ſibi ſoꝛtem vt ad firmiſſimu ⁊ ſolidiſſimũ ſtatũ reipublice de nouo p deũ ⁊ hoieʒ: hoim legitimũ regẽ in vera virtute aſtru⸗ endũ.ſine qua nõ eſt reipublice firmꝰ ſtatus.·et in eter⸗ na beatitudie ↄſummandũ: hoĩes euãgelica pdicatione muitaret. Sicut eĩ piſcatoꝛes hoĩm fecit arte nõ alvlita ſz in meloꝛa mutata.ſic mattheũ feat deſerere thelonei⸗ cam factionẽ agentẽ terrena republica:vt ageret ꝓe⸗ terna. Etvelut nũmiſmata ſignata imagie ceſaris exige bat ꝓ ceſare.fic hoĩes ad imaginẽ dei factoſ inuicaret ad vnũ deũ et ſummũ deũ.vt hoies agnoſcerẽt creatoꝛẽ ſu um ab eterno deũ.ſed in tꝑe ꝓ ipᷣis hoibus incarnatũvt eſſent dei q̃ ſunt dei.et ſua iura iuſticia ceſarea ſoꝛtiret᷑. Nã abraſam artẽ iſtã engendi. calculandi. ditãdi fiſci ce ſaris.nouim a mattheo ſed ↄditõe nobilioꝛe donatã. cũ derelicta eſt illa ſeſſio qͥtidiana. nautica emolmẽta expe ctans et xpᷣi ſeqᷓla facta ain diſcurſu laboꝛioſo ꝑ oꝛbe in annunciatõe euãgelr eterniꝓ eterno regno dei. ʒ ad geſtoꝝ ſeriẽ redeundu eſt! Endit ieſus hoĩem ſegentez ad theloneũ Determinat᷑ xpᷣi aſpecc ad vnũ hoĩem cũ dicit᷑ vidit.qͥ oẽs ab eterno puidit.ſed ꝓpter vnũ ſignan ter dicit᷑pidit.cũ aſpectu xpi nemo poſſit effugere:qm̃ in oĩ loco oꝑe dñi ↄtemplant᷑ bonos ⁊ malos. Sʒ illaviſio deſixa in hoĩeʒ.electõʒ eius a xpᷣo iã factã ondit:quẽ pᷣſcie bat vocationi ſeu electõi eiꝰ pie pᷣſtaturũ eſſe cõſemium. Nã q̃s pᷣdeſtinauit hos vocauit.q̊ͥs wocauit hos iuſtifica uit:qͥs iuſtificauit hos gloꝛiſicauit. Sed vbi vidit: Ge⸗ dentẽ ad theloneũ Quietẽ coꝛpis hʒ negociatio illa mẽ tis aũt plurimã ſollicitudinẽ. Et diſcipulꝰ xpᷣi faciꝰ ſiue futurus,.deponat ſecularit iplicantia mente opoꝛtʒ eni il lIã nõ coꝛpalibo ſed ſpiritualibo occupari. Ymago dei eſt homo:in aĩa nõ in coꝛpe. Igit᷑ aĩia diuinis intendat.⁊ ſi aliqñ vilis facta ſoleſces in ymis.aſſuefacta caducis.re⸗ ſipiſcẽs.turpitudinẽ illã abſtergat: reintendẽs ad qð et Fm qð facta erat.Coꝛpe vero tm̃i implicandũ eſt q;tum virt in aĩo reſidẽs in ſuũ inſtrumentũ cõpenſata ipᷣius valitudieroluerit aſſumere:aut qᷓ;tũ ipᷣius coꝛpis nõro luptas ſed neceſſitas coegerit.Nõ ↄpetũt ſectatoꝛibo xpᷣi artes auertẽtes a ſpũalibo atq; diuinis ſpeculatõibo mẽ tem:ſed ille q̃ coꝛpus ſollicitẽt. pamplius.mentẽ pꝑminꝰ At qui ꝓpꝛiũ nomẽ eius ⁊ generis atq; ptis ſi ducant᷑ ad interpᷣtationẽ:vocatõi ſue imo ad id ad q vocatꝰ eſt cõ⸗ ferũt. Qui ſurgẽs ſecutus eſt eũ. Nõ ſurqꝰ auditoꝛ:nõ tardus ad verbũ.Mõ expectauit exactõis ſue fiſcarijs ce ſaris reddere rõeʒ:p eo ꝙ theloneũ relinbat indemne. Aliter quidẽ nec xpᷣs eiacceptaſſet ſequela. Nemo cũ re ſeu damno ꝓximi aut fraude reipublice recipit᷑ in fami⸗/ liã xpᷣi:niſi ad poſſe cũcta pꝛimo errata coꝛrexerit. Mõ ve nerat xpᷣs legẽ ſoluere pᷣceptoꝑ vterũ ſed adimplere: qᷓ uis initiãs viã nouã.noua mãdata nouaq; ↄſilia indice . — ret. Poꝛro relictis oĩby matthe ſequit xpᷣm. Mulla tis intercapedine data vt vocat? cõfeſtim obedietia eſiet ad vrbũ.miſero ſedili rehcto ſacculo pecuniarũ a ſerami⸗ nibus ? icriptõibo receptoꝑ et mercede ſibi debita p of ficio:ad verbũ xpᷣi effectiuu.ipe ipſiꝰ factus eſt poia eme ctiuus.Na nõ iolũ xpᷣi verbũ in matthei auribo ionuit.ſe quere me.ſʒad ſe ttaxit ammũ:mutauit affectũ.illumi nauit intellectũ.id oĩno efficies.quo ſicut vocatus. ſic ſequeret᷑. Qð ilico mattlx effectiii verbi fecit effectuʒ: q̃ relictis oibus ſecutꝰ eſt eũ.oĩa ſibi melioꝛa factup.Re liquit quidẽ oia qᷓ erãt ad theloneatus officiũ in illa pꝛi⸗ ma vocatõne qua dictũ eſt ſibi.ſeqᷓre me.nõ illa q̊ domi habebat:attñũ in poſterũ relicturꝰ. Ma fecit ei cõmuiũ in mo ſua.Fecit publican?ex oficio publico in domo ſua licũ xpo ↄuiuiũ:vt in euidẽtia rei fieret qð dimiſe⸗ rat.et cuius wolebat ſectaxi veſtigia.Meliquerat thelone um vbi merces nauiñ et nautaruũ emolimeta reddunt᷑: vbi et thelonearius ſederat.pꝛeciũ mercibo ipe facturꝰ. Et ſequebat᷑ xpm q̃ mercedes ſuis ſequacibo reddet.ipᷣe factus oĩbo merces:qꝛ lc eſt hereditas dñi ſilij merces fructꝰ wntris. nõ impoſiturus ampiy venalib mercib- pꝛeciũ ſed eius qð in rpᷣi ſeq̃ᷓla meruerit pꝛemiũ receptu rus.Facit ↄuimũ leui.maioꝛi qᷓ; rer fidei a paratu. ex⸗ ultas ieſum recepiſſe hoſpicio.et ꝙ de ſubſtatia ſua tan⸗ to ⁊ tali hoſpiti mimiſtrare meruiſſet: indignũ oino ſe ar bitras ꝙvocaret᷑ a xpo.et ꝙ ad domũ ſuã coꝛpalem ſum pturus ad annona ta humiliter diuertiſſet. Et cun? hu⸗ mihtate mattſæxus in dño humilioꝛ reddebat᷑:et eo effi⸗ ciebat᷑ ypi capacioꝛ.quo in hũilitate ꝓfundioꝛ.MNeq;xps ob cibi cauſam ad domũ eius acceſſerat:ſed ad erudien⸗ daa cõfirmanda aiaʒ er? in relictõe rerũ quꝗ fecerat in ſeqla qua cepat:adaugens adinceptũ.vt etis domum et cuncta ſuppellectile.⁊ ſi q vendicaſſet in ꝓpꝛiũ ex toto di mitteret.querẽs eũ magis pauperẽe fieri.egere cũ xpo qᷓ; abundare terrenis:etia ſi ſibi et cũctis egenis iuxa ſum ptus in poſterũ de habitis miſtraret. Neq; volebat xpᷣs iliũ relinqre q;talibet implicatũ.que tanto ſiudio ſuavo cauerat i ſequelã. que aptũ pnouerat diſcipulatui apo ſtolatui e?.euangeliſia vertoet ſcripto futurũ: tande p ipo ſubiturũ et moꝛtẽ. Sumit oꝛe xpCᷣus a matiho ptis et ab ipo patis.cui et licitu erat ſumere non tm̃ de bene parto.ſed etiã de ꝑperq cũctoꝝ hoĩm:cũ ipe ſit dñs vni⸗ uerſox.cui pᷣter peccatũ nihu eſt alienũ.Cui nõ piudica bat nequiter acquirxẽdo malicia hoĩm in wnitate natu⸗ rarũ et rerũ:quaꝝ oĩm habebat verũ dñium.nõ lege ce⸗ ſareavel hũana ſed diuina.q́;uis homo faci? ꝓ nobis ege re voluiſiet.⁊ mhil ſibi mercatꝰ tꝑaliũ legũ in ꝓpꝛiũ ven dicare:ſedvelut egenus volũtate captabat.ab hoib opẽ oẽm ꝓpꝛietatẽ ⁊ ſollicitudinẽ ⁊ curationẽ in reb tꝑalib aſpnatus.vwelut a celeſtibovnies.celeſtib intendes.ſuꝑ iſta celeſtia mn celeſtibo maioꝛibo cito futurus:pꝛogãs no bis in pauptate foꝛma. qliter ↄtemptis terremiſ celeſtia capiamus. Hec ꝓ tato dixerim.ſi cuiuſpiã animus mo⸗ ueret᷑.ſcʒ cur xpC accipit ↄiuuium a matthro:cui foꝛte in tali officio aliqd nõ bene Partũ inheſerat. Eſt etiã aliud qð hmõi querelã ſi fieret recõpingit. Cũ quis ſtudet ſa luti aĩaꝝ et earũ intendit meder languo:ib.dumtaxat qð neceſſariũ eſt in licẽtia ẽ ſumẽdi:etiã ſi d mãamona/ iniq̃tatis exiſteretl Et factũ eſt diſcumbẽte eo in domo illiꝰ:ecce multi publicani ⁊ peccatoꝛes venietes diſcũbe⸗ bant cũ ieſu oiſcipulis eius. Ert eniĩ multi qui ſeque bant᷑ eũ Cuũ ad vnũ publicanũ et peccatoꝛẽ xpᷣs diuer⸗ tere dignaret᷑:multis ad eũ vniendi pᷣſtauit audacis vt vnirẽt.Nõ eĩad aliquẽ magnũ potẽtia ſiue v irtute. ho⸗ mo abiectõeis ↄditiòis pᷣſumit accedere:niſi ad ſiles ab iectos ipſius dignatiõe pcognita. Quis pꝛeſ vpfi⸗ ad 2 Liber nonus De virtuoſis chꝛiſtũ accedere qui nil repᷣhenſibile habebat.ſed oẽʒvir tutẽ oñdebat in moꝛibo. niſi pꝛius cu peccatoꝛibo loqui er cõuerſari comedere dignaref: Oagna ꝓrſus xpᷣi di⸗ gnagtio:q Reccatoaibo etiq auerſatone oia facteſt. vt eos ad pemtentia inuitaret. lduertãt igit᷑ q̃ ſtudẽt ꝓfectibo giap. ne vedignent᷑ in ↄuerſatiomibo peccatoꝛes. ne ſub⸗ ſtomachent᷑ eiſdẽ. ne deſperatõe frangant᷑:ne eis clauda⸗ tur opoꝛtunitas veniẽdi. Ecce pᷣfert foꝛmãa ieſus.diuer⸗ tit ad vnũ publicanu peccatoꝛt.et multos ex vno tra⸗ hbit ad ſe venire inuitat:incentiuũ cũctis tribuéswemẽ di. Recipit᷑ ad verbũ. recipit ad dſcubitũ: ſed nec mirũ ſi eos venar᷑ ad eternũ regnũ. Oſtedit ſe domeſticũ di⸗ uine humanũ et humane diuinũ.Mapit aias cunctoꝛũ recte nõ emule intendentiũ in eũ amoꝛe ⁊ delectatõne ſui. Et diſcipulatü eius in hãc cõuerſandi foꝛmã indu⸗ xerat.Hia dulcumbebat publicani a ꝑeccatoꝛes cũ ieſu et dilcipu is e: qui magutri eoꝝ dignatõʒz humilẽ cõtem planteſ in aliu celu ſe tollere nõ audebãat. Erat enĩ mul ti q ſequebant᷑ eu.Nec mirũ. Magis aũt mirandũ ꝙ ali quis remanebat:qi magna gloꝛia eſt ſeq̃ dñm. lõgitu⸗ do wim ſcʒ dierũ ab eo. Sed ſp e regione ↄtradicit ope rib wonis: aut opibo malis in ſiſtit Na et ſcribe phari ſei vidẽtes qꝛ manducaret cũ peccatoꝛibo ⁊ publicanis: murmurabat dicẽtes ad diſcipulos ei?. Quare cũ pec⸗ catoꝛibo maãducatis et bibitis xos ? magiſter veſter Cõ ſurgit ex aduerſo emuloſa iuſticia: ꝓpellens ſuꝑbie faſtu milericoꝛdiã de finib eius:imo iudiciũ temerariũ in a⸗ Nos.et de ſeipis damnata pᷣſumptio.cũ ſcribe ⁊ phariſei ſub pallio iuſticie murmurãat.iudicãtes alios peccatoꝛeſ ds foꝛte ignoꝛabat qles eſſent. Et ſi erãt pculdubio pec catoꝛes:nõ ſubiacebãt ſic eoꝝ iudicio iudicãdi. Et ſe fa⸗ tebant᷑ ex hac ſnĩa iuſtos ⁊ mũdos qui nõ eſſent aut re⸗ ciperẽt peccatoꝛes. Sepe hoc inter hoĩes agit᷑ vt q ſe pec catoꝛes exiſtere nõ ↄſiderat. aut ſi ſunt ſe palliare noue runt.vt murmurẽt.vt iudicẽt:vt pᷣſumãt.et ſe obtegãt pallio ſeu virtutis imagine nõ iuſticie vritate. erma gne ſe immunẽ reddit a crimĩe:qͥ a cõuerſatione hoĩm repulit crimioſos.Nemo eſt qͥ grauiter nõ deliquerit ĩ lege dei nti:aut cõmiſerit qð phibuit dñs deus noſter. Et ſi nõ fecit frenatꝰ impotẽtia. ſeu gratia rethinat? cñ voluit ſi nõ potuit:et ſi potuit voluit. In ſui ↄſideratõe oĩs factus.etid iuſtus pauebit: peccatoꝛib ↄdeſcendet Affectabit illos miaʒ inuenire: nõ repellet eos cũ quib⸗ hʒoĩmoda ſilitudine in narura:ſi foꝛtaſſis diſſiſitudo cõ ſiſtat ex gra:de ſuꝑis nõ de meritis ꝓpꝛijs pᷣſuſcepta.Ac Phoc ſcribe et phariſei eoꝛũq; ↄſiłes in alios tã ſeueriter ecernẽtes.iuſte repꝛobandi ſunt:dũ nitunt᷑ peccatoꝛes Pcenſurã iuſticie remouere ab eis.a quibo pñt ꝓ abſier⸗ gendis peccatis iuuamẽta ſuſciꝑe. Pꝛoinde ieſus velut doctoꝛ ſupnus ex auctoꝛitate docẽs hãc q̃ſtionẽ determi nat Ad ieſus audiẽs ait. Mõ eſt opus beneualẽtib me dieus:ſed male hñtibo. Sentẽtia iſia nõ amplioꝛẽ de⸗ clarationẽ recipit q; poꝛtat ex verbis· Attñ tangit illox pᷣ ſumentiũ mẽteſ velut diceret. Vlos creditis beneuglere ſicq; vobis videdeo mecv nõ indigetis ſed infirmi eſtis:et cõtumaci ſupbia me vſſtrũ medicũ oditis. Iſti vero infirmos ſe eſſe fatent medico indigẽt:medicuʒ qᷣ rüt. Et remittit eos ieſus ad ſcripturã ſacrã. q; ſi ſcribe et phariſei intellexiſſent. ſubticuiſſent: nõ querẽtes q̃re mia recipit miſeros. pietas impios. iuſmcia miqͥs. loni⸗ tas malos. Quobꝛẽ dicit᷑ Eutes diſcite: qd ſit miſeri coꝛdi ã volo⁊ nõ ſacriſiciũ.Nõ enĩ wnixocare iuſtos:ſed peccatoꝛes ad pniaʒ Mullũ ſacrificiũ in veteri teſtamẽ⸗ to do ta extitit gratũ ex ꝑte offerentiũ ⁊oblati.necĩ no⸗ uo expte offerentiũ gratius extat.qᷓ; miaʒ inferre miſe⸗ ris. indulgentiã pſtare poſcẽtibo.in peccatis releuare ia⸗ centes.et animarũ mederi languoꝛibo: et in viã ſalutis inducere illos q infami gradiunt᷑ via. τρ1eréda e mia poſteriat ola iuſticia.ſi ad ↄleruatõz tendit᷑ rénabilium creatoꝝ.Nã ſi auctoꝛitas pᷣſtarer iuſticie.vt poſſet ſcom ſua iura in crimioſos decernere.hũane quidẽ:pauci a iu ſticie framea imꝑcuſſi remaneret. Oi diuine:latis bꝛe⸗ ui nuero calculabilis eſiz numer electoꝑ. Miſericoꝛdia vero cũ vtit᷑ iunbo ſuis:pcit indignis.pcit ↄtemptoꝛibo. BGuſtinet.expectat.remittit.donat.cõleruat. pᷣleruat. xre ſeruat.et quõ extinguat pper agentem ignoꝛat. Et mia dei ieſu ſaluatoꝛis nt᷑i imncepta et aucta eſt ? auget᷑ ciuitaſ illa ſupna:q iuſn ↄfirmant᷑ a detinent᷑ ne in peioꝛa ⁊ ma⸗ ioꝛa labant᷑: p lapſi vero ergunt᷑ et pccoꝛes expectant᷑ ad veniã:et ſupꝛa ↄdignũ ſupꝛa meritũ.ſupꝛa ſperatũ oĩbo ꝓuidet᷑. Oerito ergo dicit᷑. Miſericoꝛdiã volo ⁊ nõ ſacri ficiũ.qm vult pocius ꝑ ſuã miaʒ peccatoꝛibo penitentib milereri:q;ᷓ ꝑ iuſticie officiũ ſacrinciũ exhiberi. Nõ delet mia hoĩes ſupꝑ terram:ſed illos vltrix iuſticia ferit. Per miaʒ plurimu tãdiu expectat᷑ iniquꝰ ꝙ efficit᷑ pius:quẽ ſi gladius iuſticie poſt pccm ilico inueniſſet.penã ſubiret. a qᷓmõ ad pietate poſſet eſſe regreſſus.nec exiniq̃s boni futuri vt ſolitũ eſt naſcererent᷑. fraudaret᷑ illa ſuꝑnaci uitas numeroſitate ſupnoꝝ ciuiũ:qͥs iuſticia in locis in fimis tetralibo aſſcripſiſſet. Nõ veni vocare iuſtos ad pniaʒ. qꝛ foꝛte iuſtꝰ nemo erat ſed peccatoꝛes.qꝛ oẽs pec cato pamplius ⁊ ꝑminus irretiti erãt. An foꝛte qꝛ iuſti Wecatõne nõ indigebãt:p eo ꝙ iam acceſſerãt vnde iuſti eräãt. Et igeo iuſti qꝛ egerãt pniaʒ ſuꝑ bis in quibo deliq̃⸗ rant: et in ſeipis oꝛiginale malũ hoꝛrebãt qð ex traduce carnis nõ ex volũtate ↄtraxerãt. Et hoc foꝛte plurimi q ſeruauerũt in moꝛibo ⁊ in wolũtate innocentiã: pᷣter illa maculã ex traduce cõtractã. Sed quoqͥ mõ iſta ſerient᷑ ad retunſionẽ illoꝝ murmurantiũ dictũ eſt verbũ. Mõ wni wocare iuſtoſ ſed pccoꝛes ad pnĩaʒ qᷓ ſola facit de ꝑec catoꝛibo iuſtos.de impijs pios.de alienis filios.de extra neis ciues.et terrenos facit eſſe celeſtes. Et ꝑ eã ſibi co⸗ gniti ꝑeccatoꝛes:in cognitionẽ diuinã trãſire merẽtur. ISßa ſola eſt ꝗᷓ poſt ignoꝛantiã ſui.ad ꝓpꝛiã cognitioneʒ iinducit.et poſt obliuionẽ recoꝛdatiõʒ facit ꝓpꝛiã: deinde ſcia et amoꝛe tranſit᷑ in deũ. Et peccatoꝛxocatus ad peni tentiã.ſed nõ peccatoꝛ ſi ad illã acceſſit cognoſcẽs ſeipᷣm cognoſcit et deũ.et illũ diliget cognitũ. Et regulate ſic agit᷑ vt ſciẽs ſciar᷑.amãs diligat᷑.⁊ neſciens neſciet᷑.⁊ nõ diligens nõ amabit᷑.et nõ operãs ꝓtinus eiſciet et agẽs pperã cõdemnabit᷑.En pſpicuũ eſt ad qͥd boni puemt q̃ ad pniĩaʒ wocatus acceſſit: et cur amatoꝛ hoĩm xps ad pe⸗ 2 nitentiã hoĩes moꝛtales accerſierat. De noiatione.xij. aploꝝ et auctoꝛitate ↄceſſa et eoꝛũ miſſione ꝑ mundũ.et foꝛma viuẽdi. ↄuerſandi. et p⸗ QLicandi. ̃m matthũ et lutcd. Capitulũ XVIII Ocare venerat ieſus ad pnĩaʒ hoĩes peccatoꝛes v ſed nec om̃es ſua voce:ſed in ſua et de ſua woce. Quo cirea pꝛimo elegit illos ꝑ qͥsvocatur erat ceteras natõnes.nõ litteratos nõ imbutos terrenis et humanis documentis. nõ diuites.nõ potẽtes.nõ no⸗ biles huius ſeculi ſed plebeios:ne virtute hũana hoĩes ad diuina et celeſtia vocarent᷑. Et pꝛimo eos fecit idone⸗ os euggelk pᷣdicatõms q; mitteret.vt tales eſſent vita qbus ſides darer ex doctrina.tales in moꝛibo vt eox ſer mMonib crederet᷑: vt ſi ad pniaʒ alios inuitarẽt. notu eſſz oe pniam iã egiſſe.ſi ad abdicationẽ rerũ viſibiliũ.ꝑ⸗ ſp icuũ eſſet iã eos eẽ a terrenis oĩbi abdicatos:ſi ad ce⸗ leſtia. et ipos decebat eſſe celeſtes. ſi ad diuina. et ipſos tranſcẽdiſſe hũana ↄgruũ erat:ſi ad quecũq; honeſta bv⸗ na pudica. vtilia p upis.ↄtẽptibilia ꝓ mmis. alios inui⸗ faoreteos opoꝛtebat his eẽ redimitos. Nec pmpta facie 8 n n . ui acl in Pe ſt bſti lĩ⸗ ce 14 l — — — DWZ et pꝛo vixtute ſermonibus do. Salua. quis alios inuitat ad bellum a quo ipᷣe terga diuerterit: nec ad illã actionẽ quã aggredi recuſauerit. Moc ſiqui⸗ dem iure illos fecit idqoneos mĩſtros noui teſtamẽti.nõ tm̃ ltᷣa ſed ſpũ:vicʒ ꝓ eoꝝ ſermo nõ eſſʒ ↄtemptibilis ex ptãte.aut deſpicabilis ex Virtute orkard aand dedit in oib opoꝛtunis ſup naturã ad neceſſitatẽ ⁊ vtilitateʒ dũtaxat faciẽdo miracula.Et de virtutibo actuoſis iſtru xit.ne ↄuerſatio eſſʒ oneroſa cuilibet: nec amicabilis ma ls.nec tedioſa bonis. Nic euãgeliſte referũt rei geſta.nõ eodẽ oꝛdie ſed diuerſimode retexẽtes. Sʒ nec hoc ſit cu re tractatoꝛibo ſacre ſccipture:duʒ ex ſcriptura debita et Vra ſnia habeat᷑Cõſtitut quodã in tpeieſus inter tur bas de octogintadqttuoꝛ diſcipulis qͥs elegerat. pꝛogati⸗ ua quadã duodeci ex eis aplłos noĩauit.ſiue cũ noĩbo cir cũciſionalibi.ſiue cũ his q imponere voluit:cũ certũ ſit ꝙ aliquibo mutauit:incertũ tñ ſioiĩb Sed euageliſte q icripſerũt incarnati verbi hiſtoꝛiã. ita tradiderũt quẽad modũ audierũt a xpᷣo et de xpo.et q̃ ipᷣim agere aut dice⸗ re ꝑceperũt.Necalter a nobis ſciendũ tã de geſtis ⁊ di⸗ ctis a ieſu ad alios et alioꝛuʒ ad ipᷣm.et de geſtis abalijs quõlibet aliter. et etiã de factis in illũ.qᷓ; vt euageliſteꝑ ſpiritũ ſanctũ ſcribentes in mẽoꝛias poſteras tradidet᷑t et eccleſia oꝛthodoxa ſuſcepit.ſicq; libꝛos cuſtodiuit ſol/ lertia platoꝑ vere ſuꝑintendentiũ in xpianaʒ religionẽ vt nec aliq̃ mendoſitate potuer᷑̃t aliqũ maculari Et cõ⸗ uocatis duodeci diſcipulł ſuis:dedit eis poteſtatẽ ſpiritu um immundoꝝ vt eijcerẽt eos ⁊ curaret oẽm languoꝛẽ et oẽm infirmitatẽ Suodecim noĩa aploꝝ ſunt hec. Pꝛi mus ſymõ qui dicit᷑ ꝑtrus.et andreas frater er.philip pus ⁊ bartholome.iacobo gebedei.ohanes frater eius. thomas a mattlæus publicam.iacobo alplvxi et thadeus ſymon chananeus.et iudas ſchariothis q̃ tradidit euʒ Memo in exoꝛdijs xpᷣm elegit:ſed ipᷣe elegit eligendos. Ißpe poꝛro dixit. No me elegiſt ſed ego elegi vos. Et no uierat eos q̃ ad aplatũ aſſumẽdi erat:et pꝛogatiua huiuſ cemõi noĩandi.Nẽo tñ pᷣſumat ex hoc.acceptoꝛẽ xpᷣm di cere ꝑſonarũ:wirtutũ et diſpoſitarũ mentiũ erat dũta⸗ xat acceptoꝛ. Et veteris amoꝛ legis et pura cuſtodia phetarũ ſides egit:vt qͥ iſta tenuerũt·ĩ cognitõʒ xpi me⸗ ruerũt puenire.Oiſpoſitõnes mentiũ xpᷣs poꝛro infalli biliter intuet᷑.vt ſeꝑe vocet ad gratiã agentẽ totaliter ꝑ/ perã.nondũ eruditũ in bonis:ſi diſpoſitõe patũ ↄgnoue rit ilico fieri eruditũ et aptũ ſuſcipe diuinoꝝ foꝛmã.Ad hec idoneos iſtos q̊s noĩauit aplos añ pᷣuiderat: et cete⸗ ros q̊s elegit ad gradatos ſtatus officioꝝ? virtutũ.Nec aĩm moueat ꝙ nihil boni in hoĩb eẽ pᷣt niſi gra largito⸗ ris:qm̃̃ et hoc puidit ne invacuũ gkłᷣa pꝛeſtaret᷑. Poꝛro q; uis ſint oĩa diuine gratie tribuẽda.nihilominꝰ ptãte li⸗ beri arbitrij nõ fruſtra cõceſſi.aliqͥd ab hoibo impenſum eſt vñ fuit electio ſubſecuta.et ſequat᷑ hui et nõ illi::ſj neq; abyſſum huiuſcemõi penetrare cõtendimꝰ.ſed in⸗ tendere in iſtã modicã hoĩm claſſeʒ quã xpᷣs elegit.⁊ qͥd p eã fuerit oꝑat?:quã et oꝛdie alio lucas videt᷑ reterere. Vocauit dilciplos ſuos ⁊ elegit duodecim ex ipᷣis:qͥs et aplłos nolauit. Symonẽ quẽ ↄgnoĩauit petrũ ⁊ andreã fratrẽ eius.iacobũ iohannẽ.philippũ et bartholomeũ. mattheũ et thomã.iacobũ alphei et ſymonẽ qͥ cognoĩat᷑ celotes:et iudã iacobi et iudaʒ ſchariothq fuit ꝓdito-) Nõ cauſat differentiã ſeries noĩm eadẽ nõ ſeruata.ſed ad hoc iſti duodecim pᷣꝛogatiua officij apłici a ſaluatoꝛe vocant᷑:vt pagãt ad qð figursti ſe. Peura referẽte fuerũt, Apli quidẽ miſſi dicunt᷑:qꝛ miſſi ſunt velut duces ad do cendũ ꝓpłm xppianũ.Nã dictũ eſt ꝙ iſmael duodecĩ du⸗ ces generatur? eſſet.nõ ꝙ ex ſemiĩe illiꝰ apli pdierint: ſʒ in figura ꝙ duces puodecim ſcʒ apli duxerint in viam recta ppm paganuũ.Qui etiã et ppncipes duodeci appel/ lati ſunt:p̃ncipes duodecĩ in nouitate euãgelice vite in oĩ oꝛbe terraru. Cõfirmat qð dicit᷑ multo poſt ꝓpheticuʒ verbů. Cõſtitues eos pᷣncipes ſuꝑ oẽm terrã. Necnõ et moꝛe paterno miſſi erat tractare ſubiectos. Qua imagi ne duodeciʒ filios priarchas iacob ptiarcha generauit. Et ppinare debebat potũ aque ſapie ſalutaris:hiſ qui aqᷓ cenoſa huiꝰ ſeculi pptabãt᷑. In cu tipo fſontes duodeci inuẽti ſunt in deſerto.exqᷣbo velut potat/ ꝓpls iſraelitic veniẽs de egipto.ſic ex duodeci aplis pppulꝰ nationum. Et intitulare debebãt canõicis oꝛdniatõibo eccaʒ ſancta cei: put habuerĩ̃t axpo ⁊ docti fuerũt inuiſibilit a ſpiritu ſancto. In cuiꝰ pᷣſagiũ cu moiſes ſacrificare deo wlllet: duodect xij. altaria erexit ĩ titulos.pfecti facti ſũt ĩ vmũ⸗ ſa eccia ſctã dei.velut viri ꝑfectioeʒ hũtes ꝑfectionẽ de⸗ centẽ ad pfectõʒ.put ſalomõ duodecim viros voluit ha bere pfectos:ſic xps duodecim pᷣelegit aplos. Duodeciʒ wues poꝛtabãt mare ᷣm oꝛdinationẽ ſapie ſalomonis: et xpᷣs infallibili ſapia ꝑ duodeci aplos baptiſmuʒ fecit vbiq; deferri. Et vt leones eos õ cunctas aduerſitates foꝛtes eẽ decebat.ld quoꝝ figura ſalomõ in gradibo ſo⸗ lij duodeci leunculos oꝛdiauit.Electis ⁊ noĩatis duode cim aplis auctoꝛitatẽ agendoꝛũ in magna virtute oceſ⸗ ſit. pᷣdicẽs eis ꝙ meſſis multa:oꝑarij aũt pauci. NHoga te g dñũm meſſis:vt mittat oꝑarios in meſſeʒ ſuã Oeſ ſis multa oẽ genꝰ humanũ. PRauci oꝑarn ad metendũ ſq; ꝑatos et albeſcẽtes ad fide.mayĩe in exoꝛdio naſcẽtis eccieſie:ſcʒ duodecĩ viri aplłi noĩati.cũ ſeptuagitaduobꝰ diſcipulis noĩaliter nõ deſcriptis.Quã modica claſſe ho minũ.inuitandũ. cõuertendũ.in moꝛibo immutanduʒ erat genꝰ huanũ:vt aduerteret᷑ qð agebat᷑ oino eẽ dinũ Et pcib pulſare oꝑtebat dñm tate meſſis.vt oꝑarios mitteret idoneos ad metẽdũ:qm̃ ipᷣe ſolꝰ nouit mitten/⸗ dos nouita ncẽrios Et male pᷣdicabũt:niſi a dno meſſiſ hũane mittant᷑ Oatur ptas expediẽs ad ↄfirmatõʒz ver⸗ bi. et vt poſſint ſigna facere coꝛa his qͥ ſimplici vero nec credituri erãt.oblectati nouitate ſignoꝝ:ꝓut extitit po⸗ pulus iudeox.et ad cõcidendũ ſapientiã gentiũ ſi voluiſ ſent quippiã ex naturali rõne obicere.qm vt ait apls iu⸗ dei ſigna ꝑetũt:greci ſapiaꝭ. Eñ dedit illis poteſtatẽ ſpi rituũ immundoꝝ vt eijcerẽt eos.⁊ curarẽt oẽm languo rẽ et oẽm infirmitatẽ ladijciẽſ. Infirmos curate.moꝛ⸗ tuos ſuſcitate.lepꝛoſos mũdate: demões eijcite Ydeo coꝛpibo et coꝛpaliter talis eſt ↄceſſa ptãs· vt fides daret ad verbũ annunciãtis regnũ celoꝑ:p eo ꝙ dictuʒ eſt ad eruditionẽ pᷣdicatõis Euntes aũt pᷣdicate qꝛ appꝛopin quauit regnũ celoꝝ Intromittẽdi etiam erat hoĩeſ in troꝛſus ex ſignis exterioꝛibo.ad ↄſiderationẽ inuiſibiliũ et melioꝛũ bonop.cũ inſpicerẽt ꝙ tã inſolita in coꝛpoꝛb⸗ agebant᷑ ila dunna virtute:q̃ huana eſſe nullo mõ poſ⸗ ſent. Et ab viſibilibo ad inuiſibilia traiciend erat amoꝛ cõtemplatõe ſignoꝝ. Necnõ a inuitatoꝛia erat ſigna ta lia. vt ad curandũ ab infirmitatibo aĩax ſe hoĩes ppara⸗ rent:amplius quidẽ in aĩa qᷓ; in coꝛpe hoĩes egrotabant Sed aut ignoꝛãtes infirmitatẽ aut ꝑitũ aĩiax medicuʒ nõ inuenietes.nõ querebãt vñ curarent᷑:ſed ꝑnicioſius collanguebãt. Mittunt᷑ bini ob teſiimoniũ vm ad alte rũ.ob ſolam ẽ.ob adiutoꝛiũ.ob ↄſiliũ.ob collatõʒ agen⸗ doꝛũ.ob grauitatẽob ſupplementũ ſi hoꝛũ alter deſice⸗ ret:ob inſinuandũ charitatẽ inter ꝓximũ aſe habendã. Pꝛohibent᷑ declinare in extraness ptesl In via gentiũ ne abieritis.et in ciuitates ſamaritanoꝝ ne intraueritiſ ſed potius ite ad oues q̃ pierãt domus iſrael Pꝛohibi⸗ tio iſta facta eſt m pꝛius et poſteri a m magis et mi⸗ nus:nõ ſᷣm aſpernationẽ gentiũ ⁊ ſamaritanop.Mõ in mentẽ cuiuſpia veĩat ꝙ ieſus nationẽ aliquã aſpnaret᷑. qui vult oẽs heĩes ſaluos fieri.et ad agnitionẽ Vrirats „ 3 AlLiber nonus De virtuoſis Vrnire:oẽſq; put in ipo pmptũ erat ſaluaturus aduene rat. Na ipe de ſeipo dixit. Tlemit eni filius homis q̃rere et ſaluũ facere qð pierat. Et oẽs pierũt:oeẽs peccauerũt et eget mia dei. Ded ↄgrun erat vt ile ꝓpls pmo inuita ret ad wnia.q vm dei cultũ magis honeſte leruauerat. q́;uis aliqs eoꝝ aliqñ deliqrit.et cu piib. meritovmus dei cultus facta erat de xpo ſeruada cõplenda pmiſſio: et ſuſcepit circũciſionẽ.pegrinataq; fuerat in egipto. ſer uans inter aduerſos vni tei cultu. traſduccꝰ in pdigijs et ſignis mirincis eregipto. qui pꝛim accepit eloqa dei in qͥ fuerũt priarch ſanctiſſimi. ꝓphete veraciſſuni viuẽ⸗ tes ⁊ moꝛiẽtes in fide xpᷣi futuri.p pꝛimo ſaluti e? inten „— deret᷑: vt pdocte rpsa plo cultideo ad ppſin cultidoluʒ in noticia deueiret. Quocirca cũ ad getes et ſameritas Phibet acceſſus. et ad oues iſraeliticas indici᷑. hoc ſenſu tenendũ eſt: ſq; ne pꝛius aut magis ad illos q;ᷓ ad iſraeli tas:ne forte ipi iſraelite indignaret᷑: ſi pꝛi eſſet vocatio idolatrantiũ nationũ q; ipoꝑ qͥ tenuerat cultꝰ diuini cẽ⸗ ſurã.Et ſamarite iſraelite erat. cur g ad eos ꝓhibebat ac ceſſus: ᷓQoꝛro ex multis tpib ritus gentiũ retinebãt et idolatrabat in mõtibo.et diuiſi erãt a iudeis ex quibdet inter qͥs nat eſt xpᷣs. Eruditioſaʒ ⁊ opoꝛtuni oſilij ꝓ tꝑe fuit: nõ pceptũ oĩno muariabile. Nã et xps fuit in ſima⸗ ria ⁊ in ſimbo ppli nationũ vt clamat famoſa hiſtoꝛia ſa natõis filie chananee:et apli dei vt legit᷑ in actib aploꝝ direrüt. Quia reppuliſtis:ecce reuertim̃ ad gentes. Mõ eſt aũt credendũ ꝙ ſi iudei recepiſſent rpᷣm et aplos. et poĩa in fide ſpe charitatexpᷣii fuiſſent ſecuti weſtigia. ꝙ; non ſubſequẽter fuiſſet rocario nationũ. ſed iſraelitica pus:illa poſteri?. Etiã ipi iſt raelite ↄuerſi ad fidẽ:p chari tatẽ alios inuitaſſent. Hoc quidẽ hñt in virtutibo ꝓpꝛiũ q vere xpiani ſunt.ꝙ oes vellẽt ad xpᷣm ↄuerti. gaudẽt te cõuerſis et dolẽt vtq; de auerſis. Admonent᷑ ne ſub aliqᷓ mercede rei tpalis euangeliũ ponãt: ſed ſine oĩ ſi um ptu euangelicẽt. Inq̃t eni. Qð gratis accepiſtis:gtis date Nõ potuit aliqñ neq; poſſ fieri:q equa rerũ pmu tatõne ipᷣm euangeliũ haberet. Alirtus eni dei eſt. In⸗ fundit gani ẽ nõ acquiritgratis datũ a deo nõ meritiſ gratis ꝓtin in alios refundenduũ. Silr et ſanitates do⸗/ nange. Tex diuina oĩno ſic deſanxit: vt qdð hũanis ⁊ co⸗ poꝛeis lalꝛibo nõ acquirit᷑iꝙ nulla mercede vendat᷑.Ac phoc in euãgelio oẽm ↄmertiãdi abſtulit cauſaʒ cũ adie cit Nolite poſſidere aurũ neq; argentũ:neq; pecuniã in conis vtis. Mon per in via neq; duas tunicas neq; cal⸗ ciamẽta neq; virgã. Dign ei eſt oparius cito ſuo Eo⸗ gitur gtis impẽdere aut neqᷣt retinere qð bʒ:qui ꝓhibet terrena emolimẽta recipe. Quãobꝛẽ vt gratis eſſet eu angelicatio regni deia curatio paſſionũ:nihil terrenũ ex his recipe viri euãgelici pſtruunt᷑. Neq; dñt ferre illa q̃ mundꝰ inqrit qui euangeligãt:ne talia videt qrere qvi dent᷑ hre. Magis aut pᷣdicatoꝛes.mũdi ↄtempt ĩ ſeipis optebat exẽpla pᷣbere: ne incredulita &occaſio euãgelio pPberer. Pꝛedicates celeſtia:terrena ↄtemnãt. Annũciã tes eterna:tpalia oĩno faſtidiãt. Nõ gerat illa moꝛibo:a p ver ba excelſa tonãtia hoĩes nitunt auellere. Meq; namentüu exterioꝛiſ coꝛpis ferãt:plus refecti virtutib et iã celeſnbo refulgẽtes.Neq; curandũ eſt ꝓpꝛio appara tu vñ alant in coꝛpe:q alijs aiaꝑ alimeta miniſtraãt. Et ꝓhibet ſupfluitas vſtiũ:nõ opoꝛtũitas mẽſi urata. Mam eain tunicis. etiã in oĩb alije dualitas phiber: ſi vni⸗ tas uffeit. Om̃e qð opoꝛtune aut iure nature ſufficit. etisg ſi plura nüero eſſent: tm̃ arguit vnitatẽ. dualitateʒ rro hibiti id qð ſupfluñ ſiue numeroſitate ſine pcio ſitate a ut valoꝛe: vbi ofert qo min⸗ eſt. Laloꝛioſos vult eẽ euagelicos pedeſ.qs etiã xpᷣi manꝰabſterſit.vt poſſint ex lalvꝛibo ſe ecurauditoꝛeſ ad euageli ſi inuitare: p eog laloꝛauett p eis pedibo nõ ſuſfultis. nec; ptectis pelli tegumẽto. Pꝛohiber et vga coꝛrectõ:s.no bacul? ſuſte⸗ tatõis. ſi coꝛpis laſſitudo ↄpᷣmeret:aut ſenect“ ſiue aliqᷓ egritudo guaret.Nõ decebat eos virga in pcutiẽdo hre neq; geſtu vge oñdere pᷣncipatũ:q;uis totiꝰ mũdi ſpũa les pncipes facti eſſent. Cõſuetudo apud plures irrepſe rat:ꝙ aliq̃ pᷣminetia honoꝛisvel officij refulgẽtes ꝓ vᷣgã maũ geſtabat.Merſpicuũ eſt ꝙ euageligatoꝛes icarnati vrbia euageln iui t etni regni:a trenis pfuctoꝛijo cu ris ſcli ⁊ coꝛpis oꝛnamẽtis eẽ opoetʒ peĩt? abdicatoſ.dð aũt adiecit dign eſt opari alv ſi uo:ad id refert ꝙ pecu⸗ niã ⁊ perã in via ferre phibuit. Yndecẽs ptinꝰ eit pe⸗ cunia poꝛtet in conis ⁊ edulia pparata in peris: pt apud euãgelicatos iure mercediſ alimeta ſuſcipe. Necnõ diui ne cure totü ſe debet erponere:q diuing eulogiat coꝛdib hoim ad credendũ. Et audacter dixeri. ꝙ neq; in mira⸗ culis.in erxpulſione demonũ.in donatõe ſanitatũ.in ſu⸗ ſcitatõne moꝛtuop. apli ſeculo ita mirabues apparuert ſiẽ in ↄtẽptu reꝑ. Meq; in efficacia verbi tã hoĩe⸗ ↄmoue rũt ad nouitatevite ſiue doctrine ad pſtandũ ſidẽ dictiſ ſic a viſibilibo ⁊ a cõiter appetibilibo tota libertas. In B ſolo pamplicogniti fuerũt eẽ diuini. xpiferi. celeſtes. cxeditũ ee aliã vitã fuit.q iſt verbis 1 moꝛib⸗ deſpexerůt In h auditoꝛes nobiles ⁊ plebei nõ potert deceptõnis calumnia inueire.aut ipos iudicare falſidicos: ſi de hoc neq; ſclo excepta nccitate iure nature.iure viuẽdi q̃ oib cõuenit nil aliud capiebãt. De foꝛma hoſpitãdi Data. xij. aplis euagelicatoꝛibus Vrrbi dei. ᷣm mattlxũ. CLapitulu XIX Ecebat aplos deqʒ quſq; docẽtes ſanã doctrinã. d ſiue incedẽtes pegre. ſiue manetes in aliq̃ ciui⸗ ttgte inqrere hoſpicij honeſtatẽ:ne ſi pᷣmo ingre derent᷑ indiſciplinatoꝝ aut ppera agentiũ hoſpicia. foꝛte aut reciperent᷑.aut ex illo ↄtubernio q;uis modico. gla⸗ diarẽt coꝛda ſimpliciũ:et pᷣſtarẽt cũctis ſcientibo indebi te ↄuerſatõis exemplũ: vñ daret᷑ offenſio eu ageliſandi vitupando miſteriu. Et ex h poſt euangeli cogmitu wl euagelij ↄgnitõʒ ſcripſit apłs. Nemi dates vllã offen⸗ ſionẽ:ne vitupet miſterin vrm. Quo circa ſuos aplos 1ps inſtruxit dicẽs¶ In quãcũc; aũt cuitatẽ aut caſte lũ intraueritis: introgate.qͥs in ea dignꝰ ſit ibi mane⸗ te donec exeatis inde Quis niſſi ſolꝰ de nouit hoĩm di gnitates v q virtutib fulgeat. bue crimibo deturpẽ tur:qͥs nouit hoĩm coꝛda niſi ille quẽ latere mhil pt:qs ſcit apð quẽ ſint mãſuri ex digno legati dini:et aplici vi rixp̃i ieſpkeclron erploꝛatoꝛes moiſi ad terra pmiſ⸗ ſionis miſſi ſuſcepti ſut in hiericho meretric hoſpicio:ñ mterrogates de meritis. ſz qrtes ↄomoda hoſpitalitatꝭ. uis nouit qͥ ſit dign ſuſcipe pcones altiſſimi regis. qñ vidua de getibo ĩ ſarepta ſydonie hoſpicio ſuſcepit he lia. cũ magis veriſile videret᷑ ap viduas iſrgelis iueni⸗ re debuiſſe hoſpicia. Et cẽturioni ð gẽtibxps ſe obtulit ad domũ ey iturũ:q ſe aſſerebat indignuũ. qᷓ dignitas eſt in hoĩbo exquirẽda:vt liceat cũ eis apiis hoſpitari. Allaʒ ꝓfecto dixerĩ p illo tꝑe q̊ mund? infra obſcuritatẽ idola⸗ trie tenebat incluſus. et h in gẽtilibo. aut legewtuſia im butus.et hin ꝓplo iudeopꝝ.credulitatẽ iaʒ ſuſceptã ꝑ ali⸗ quẽ.ſeu vitã vere legalẽ in iudeiſ:q̃ maxia dignitas erat. in ula lege bñ fuiſſe moꝛalẽ et bñ ꝓpheticũ ad creÄdendũ n ꝓplis nationũ dignꝰ ille merito cẽſendꝰ erat.q̃ natu ralis legꝭ extitiſſet amato⸗ ꝑiter ? fuatoꝛ:et ſi nõ pieta⸗ tẽ ſaltẽ humanitatẽ nouiſſet pegrinis indigentiby ex⸗ hibere. Apud hũc ↄpertũ.firma optebat iura hoſpicij re tinere:nã ſub pᷣtextu pite ꝓlixioꝛis qut delicacioꝛis hoſpi cij nota neq; iponeretr aplis ex diſcurſu. Ois leuitaſ pua gandi ẽ tolleda a pdicantibo ſtobilitate eterna regni dei. 22222EI22 et pꝛo vixtute ſermonibus do. Salua. Sed tm̃ cũ digno moꝛa celebꝛet᷑ hoſpitij:donec egrediẽ di cõpellit neceſſitas autvtilitas in regionẽ aliã ꝑegrinã dil Intrãtes aũt domũ:ſalutate eũ dicẽtes. Pax huic domui Pax erat pᷣferẽda in vᷣ vt ſeq̃ret᷑ in ſacto.Re⸗ cte ille q wniẽs euãgeliauit pacẽ his q ꝓpe ⁊ his q̃ lãge in cuiꝰ etiã oꝛtu celici et ſuꝑni ciues pacẽ adeſſe ĩ terris lvne volũtatis hoĩbo cãtauerũt:moꝛti ꝓximi pacis here⸗ des ĩſtituit. DOignũ erat vt nõ aliud pᷣmo aplis iponeret qᷓ; paciſ exoꝛdiũ Et ſi fuerit quidẽ domꝰilla digna veiet paxvt᷑̃a ſuꝑ eã. Si aũt nõ fuerit digna ⁊c Digna domꝰ ex ſuꝑioꝛibo claret. Pax vᷣo aploꝝ vẽtura ſuꝑ ila domũ eſt illa in qᷓ ipi erãt.ſcʒ bona volũtas.ſeq̃la xpᷣi.obedientia ꝓmpta.frenoꝑ abdicatio.patiẽtia mẽtis inter aduerſa. tpꝑantia inter ꝓſpera.libtas in agẽdis.recõſiliatio cũ deo facta ⁊ ↄgnita.finis appetẽdi:ſummi boni ⁊ virtutis cer tiſſimꝰ amoꝛ.malignitatis odiũ ⁊ fuga.cõcoꝛdia cũ expe diẽtibo et ꝑtinẽtibꝰ ⁊ cũ veritatis et honitatis amicis di⸗ ſcoꝛdia cũ oppoſitis ſupᷣdictis: Si nõ fuerit digna: pax ad vos reuertet᷑ Mõ ſic intelligendũ ꝙ pax annunciata hoĩbo etiã dignis vt ab annũciatoꝛe recedat neq; ꝙ ac⸗ ceſſuʒ ex denũciatõe faciat ad indignos.vt nõ recepta re uertat᷑ ad ppos: ſʒ ꝙ facta denũciatõe pacis.ſi aderit in⸗ dignitas ad receptũ.ad dvenũciatoꝛes nihilomin? reuer⸗ tet᷑⁊ meritũ. Sequit᷑ deinceps ↄminatio terribilis his q̃ nõ recipiũt euãgelicos viros:⁊ eoꝝ ſermões ↄtennũt LEt qᷣcũq; nõ receꝑerĩt wos neq; audierĩt ſermões vr̃os exeũtes foꝛas de domo vel de ciuitate. excutite puluereʒ de pedib vtisAmẽ dico vobis:tollerabiliꝰ erit terre co domoꝝ ⁊ gomoꝛreoꝝ ĩ die iudicij q; illi ciuitati. Si qͥs legerit tꝑe loth infamẽ hiſtoꝛiã iuſtãq; vindictã in q̃nq; ciuitatibo factã:intelliget cõtumax ad diuina q;ta ſit pe⸗ na plectend'.Alibi etiã iſta tractata ſunt in hoc ope:id⸗ circo hic nõ ꝓlixius diſſerunt᷑. Pꝛedictio eoꝝ q̃ apli paſſuri erãt ⁊ ſpũ adiutoꝛiũ ĩ lo quẽdo ⁊ ↄfoꝛtãdo in patiẽdo.pᷣm mattheũ. Ca.XX E turbarent᷑ apłoꝝ coꝛda ꝙ a tpᷣo miſſos aduer n ſus eos ꝑſtrepens munc inſurgeret.⁊ iniquoꝝ cruda pꝑuerſitas flagellaret.et vt crederet᷑ deus oĩa eẽ pᷣuidẽs qͥ mitteret.eis futura mala pnũciat:exhoꝛ tans illos in oĩ lonitate.ncẽria ꝓ tãta pᷣſſura hoĩm ſuſti⸗ nẽda dicẽs Ecce ego mitto vos ſiẽoues in medio lupo rũ Ad ꝓbandã oĩpotentiã deitatis in pſona filij carneʒ aſſumẽtis.ad oñdendũ xpᷣm nõ tm̃ hoĩeʒ ſedvrũ eẽ deũ auctoꝛitate mittit modicã vᷣtutẽ cũ mitis vicijs pugna turã.hoĩes virtuoſos cũ vicioſis.ſimplices cũ duplicibꝰ beniuolos cũ malignis.plebeios cũ nobilib.pauꝑes cũ diuitibo:indoctos cũ in carne pꝛudẽtibo.ipolitos eloqᷣo cũ rethoꝛicis.pitos in gr̃a cũ phis.hũiles cũ ſupbis.ab⸗ iectos cũ tyrânis.ſubditos xpᷣi cũ pꝛĩcipibo mũdi:paciſi cos viros cũ aduerſarijs pacis.alũnos dei cũ alũnis dia boli. cultoꝛes dei cũ cultoꝛiba idoloꝝ.ſed celeſtivtute pu⸗ giles cũ terrenis athletis.ciues hierlm cũ ciuibo babilo nis:nõ cũ armis ſed cũ virtutibo.nõ hũana ſed virtute diuina pugnaturos. Inqͥt quidẽ apłs. Arma nt᷑ᷣa nõ ſũt carnalia:ſed potẽtia deo. Iſte ↄgreſſus ex nouitate bellã di videt᷑ ſatis anceps ex bellatoꝛibo bellũ.ex armis ex ſig nis.ex ducibo.ex tubicinio.ex loco.ex tpꝑe.ex triũphis in triũphantibo.ex cõflictu in ↄflictis.ex pᷣmijs apparẽtib⸗ et creditis. Et vt pſtringã exoĩibo anceps erat ꝑmaxĩe: m̃ in huiuſcemõi bello qͥ coꝛpalit᷑ vicerit.nil obtinens uccũbit.et ↄfligẽs cõfligit᷑. victꝰ cũvincere videt᷑.triũ phat cũ vincit᷑ Aidete agonũ poſitoꝛẽ ad qta picula ſu as acies exponat.et cuʒ talibo hoſtibo cũ qbus ſꝑ pᷣliares dies:feriales aũt nũqᷓ; Ecce mitto vos int luxos Agi tur fnuate manſuetudinẽ.abſq; q̃rela voce.eoꝝ moꝛſibꝰ vos expoĩte Et eſtote pꝛudẽtes ſiẽſerpẽtes:et ſimpli⸗ ces ſicut colũbe Pꝛudẽtiã ſuadet hẽe ſerpentũ:nõ an⸗ fractꝰ ſiue venenu.nõ bifurcatã linguã aut varia pelleʒ. nõ greſſus ꝑectoꝛis ſuꝑ terrã q̃ oĩa vicio aſſcribunt᷑. ſed pꝛudentia ad cauandu ledẽtia.in capitis cuſtodia expoſi tionẽ coꝛpis:ad remouendũ veterẽ pꝑellẽ.inuentõeʒ an⸗ guſtoꝝ.intexꝗᷓ artati exuant᷑. Indicit᷑ ⁊ colũbina ſimpli citas:vt ſꝑ ſit animꝰ abſq; amaritudie.inuariatꝰ ĩ ſeipo. neq; multiplicat adiſollicitudinẽ euadẽdi:nec imagier etiã ſi poſſet rependere vltõʒ. Cauete aũt ab hoĩb⸗ lqm̃ multi ſe finget ſentire qð ſentitis.credere qð creditꝭ.au dire qꝗð dicitis.diligere qð amatis:a qbovlut xpᷣs a iuda tradẽedi erãt ꝑ delationẽ in amara ſupplicial Tradẽt enĩ vos in ↄſilijs:et in ſinagogis ſuis flagellabũtxos.Et ad reges? pᷣſides ducemi ꝓpter menn teſtimoniũ illis ⁊ gẽ tibo Ecce ꝓceſſus belni.ied ob optimã ſu ppoſitiuã cau⸗ ſam cũ ꝓpter xpᷣm.ꝓpter reddendũ de ipᷣo teſtimoniũ co rã regibo ⁊ ſubiectis.ꝙ ſit dei fil qͥ poſſidet intrepidos ſeruos:qͥ ſine ꝑicia ⁊ armatura hũna ocertãt.ꝙ ipe ſolꝰ ſit rex regũ et dñs dñantiũ:q ꝓ oĩm ſalute moꝛtaliũ in vitã hãc calamitoſaʒ aduenerit Cũ aũt tradet vos noli te cogitare quõ aut qͥd loqmi: dabit᷑ ei xobᷣ ĩ illa hoꝛa qͥd lomĩ.MNõ eĩ xos eſtis q̃ loqmi:ſʒ ſpũs pt᷑is vti qͥ loq̃t᷑ in vob Yneruditi erãt apli trenis.⁊ hũanis docum̃tꝭ ex ſe ipis ad rũdendũ ſufficiẽtiã nõ hñtes.ſi q̃rerent᷑in aliqͥ: nec ad ſuadẽdũ ſanã doctrinã ſapiẽtibo ſ̃m carnẽ. Qua⸗ obꝛẽ ꝙ ſic mitterent᷑ merito poterãt heſitare. Quos re⸗ mots peitꝰ oĩ hũana virtute diuine ↄfoꝛtat.et abigit co gitationẽ dubia ſeu purſaʒ. aut ex ſeipa ↄponere woienteʒ q̃d loquendũ ſiue agendu ĩ his q̃ ipis impꝛouiſe aut re pente cõtingerẽt cũ dicit. Nohte cogitare modũ verbũ qm̃ in illa hoꝛa q̃ ↄtigerit ĩpꝛouiſe atʒ ĩopinate coꝛã regi⸗ bus ſiſti.vobis ꝓuidebit᷑ ſicut extitit ab eterno pᷣuiſuʒ:et dabũt᷑ ilico modꝰ ⁊a verbũ. Igit᷑ nolite cogitare quõ.qm̃ dabit᷑ modꝰ.vt ſic moderatꝰ ſit ſermo.ꝙ neq; culpet᷑ ex modico.neq; de ſuꝑfluo ↄdemnet᷑ vt nulli oꝛatoꝛes.ſeu rethoꝛicis diſeplinis ibuti modiſicato vto ſermõi pᷣua⸗ leãt. Nã vt ex aplicis ſentẽtijs ꝑcipit᷑:ñ in ſapĩa vᷣbi aut ſublimitate ̃mõis euãgelicare apii miſſi ſunt Et ſtulta mũdi elegit deꝰ:vt ↄfundat ſapiẽtes.Nõ decet euãgeliũ eternã hre oꝛatoꝛiã artẽ. In auctoꝛitate ptin eſt: nõ po litõne verbvꝑ. Seipᷣa nõ ex oꝛnatu ſermonũwritas euã gelij placet.Nolite cogitare qͥd loqmini:qm verbũ ꝓfe⸗ rendũ ex auẽte maioꝛis mittẽtis eſta nõ miſſi.qꝛ nõ eſtꝭ vos qͥ loquimĩ:ſed ſpũs pt᷑is vti qͥ loquit᷑ in xobis.Noli te cogitare qͥd loqmĩ ex ꝓpꝛijs vtis.qꝛ ois homo mẽdax: ſz pꝛis ſpũsveritaſẽ.nolite cogitare qͥd loqᷓmĩ Naa apls ait.nõ ſumꝰ ſufficiẽtes cogitare aliqd ex nobᷣ tãq; ex nobᷣ ſed oĩs ſufficiẽtia ntẽa ex deo eſt. Spũs quidẽ ptis pᷣter hũanã aut habitã in coꝛde cogitatõʒ ſeu pᷣui ſionẽ.infũ⸗ dit in lingua qð expedit.et inſpirat qð vult.qñ vult.qͥb⸗ vult.vbi vult:p quibo vult ⁊ erudit ne in verbis erretur agit ĩ auditoꝛibovt delectet.Nõ g pᷣmeditandũ de mõ neq; de verbo.vt nẽo ſeipᷣo aliqd bom feciſſe gloꝛier.neqʒ aĩas cõmouiſſe politõe verboꝑ aut efficacia pᷣcogitandi: qm̃i agit ſꝑ veritas ſpũſſancti.vt plus in coꝛdibo audien tiũ ſermo incult? faciat q exactꝰ.ld ineffabilẽ altitudi⸗ nẽ ꝑtinet digmitatis.ꝙ ſpũſſanctꝰ in hũana lingua loq̃⸗ tur et nõ ſeipᷣa.ſed ipᷣa ꝑ ipᷣma qͥ eſt oĩs bvnitatis effeciꝰ ſine q̊ͥ nullꝰ ꝓfectus.Homeſticã pſecutionẽ poſt iſtã de⸗ nunciat affutura:q̃ cũctis videt᷑ eſſe crudelioꝛ. et diffici lioꝛ ad cauendũ et penoſio: ad tollerandũ Tradet autẽ frater fratrẽ in moꝛte:et pt᷑ filin.Et inſurget filij in pn⸗ tes ⁊ moꝛte eos afficiẽt ſcʒ qͥ remaſerint in infidelitate alios qͥs viderint ad fidẽ xpᷣi cõuerſos. Et tm̃ in exoꝛdio naſcẽtis eccleſie odiũ xpᷣi fuit:vt perſecutoꝛẽ nec nature ſeu nexus ſanguinis ꝓhiberẽt in eos q̃ xpᷣm in Pe ſuſce 4 Liber nonus De virtuoſis perunt. Hinc ſubinfert. Et eritis odio oĩbo hoĩb ppter nomẽ meũ ſoĩbo hoĩbus vicqʒ nõ credentibo. alũ tale odiũ:ſed ve hñtibus.euge patietibo:ſed nẽo in tali odio cõturbet᷑ ſi xpᷣ eſt cã.Vbi viciũ nõ eſt ont ſed ve / ritas:ſecurius et fida mercede tollerat᷑. Sʒ in taliboa⸗ gonibo caueat ne deficiat agoniſta:nõ eni pᷣmiũ ſeqret᷑ ſi cõmutaret᷑ odiũ ꝓpter xpᷣm in dilectõz hoĩm ꝓpter ſecu⸗ lũ.Pꝛoinde ſubiecit Quiaut pſeueraueritvſq; in finẽ hic ſaluꝰ erit nõ veritus terroꝛes regũ ⁊ pᷣnepu.nõ ꝑ⸗ ſecutões odia ꝓpĩquoꝝ nõ recõcupiſcẽs oẽ amenũ ⁊ de lectabile huiꝰ ſeculi qð reliqueratſ arbitratꝰſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifaciat.firmã abdicatõʒ tenẽs.ad anterioꝛa ꝓſi ciẽs.in pſeuerantia fact?ꝰ:q̃ ceteris agonicantibo virtuti bus ſola capit palmarẽ palmam. De cõceſſione fuge ꝑſecutõis tꝑe ⁊ ↄparatõe ꝑſecu⸗ tionũ xpᷣi et aploꝑ.ſ̃ᷣm mattleu. Capitulũ XXI Bieriinfirmitatẽ ꝓpꝛiã. ob cautelã ſue pſeruatõis o in vtilitatẽ ꝓrimox ſeue pſecutõis tꝑe fuga p⸗ muiſſa eſt:qm ipe ↄgnouit figmentũ ntẽm. recoꝛ datus qm̃ puluis ſumꝰ. Qðõ figmentũ. Fragilitatẽ qͥdẽ nẽaʒ.vt agnoſcamꝰ:ne in nobiſipᷣis ſimꝰcõſidentes.Nõ ſp in coꝛdibo hĩm poĩt ↄſtantẽ audaciã aut ꝓpellit patiẽ di et moꝛiẽdi timoꝛẽ. et pᷣſtat ſecuritatẽ ſed ↄcedit fugäã cũ ex cã hoꝛrẽda timoꝛ ĩuaſerit.Vt aũt in q̃b ſit ſuffici⸗ ens eẽ vnuſqſq; cognoſcat.hũane ſe xpᷣs ↄtrahit nobis dũ fugã ↄcedit dicẽs Cũ aũt pſeaueturvos in ciuitate vna:fugite in aliã ꝙugite ſi ptʒ copia euadẽdi.ſi aũt in eua ſibiliter includimi.eſtote in aĩo foꝛtes.in cõfeſſione wraces:in coꝛpe oĩbapplicatis verberib patiẽtes.u⸗ gite dũ pſona ꝓpꝛia qrit᷑.ſi fidei piculũ nõ timef᷑. ſi non ſit articul ineuitabilis aie ponẽde ꝓ fratribo adherẽtibo Fugit nãq; iacoba facie eſau:timẽs ꝑſecutionẽ eius.Et moiſes fugit egiptũ interfecto egiptio:veritꝰ ad hoꝛã fa⸗ ciẽ pharaonis.Dauid fugiẽdo vecſiabat ſaulis aſpectũ. Et helias facie impie iecabelis.Et ieſus fugiẽſa facie he rodis.vect? eſt in egiptũ. Et nũc ſi talis irrepſerit timoꝛ diſcipulis ſuis:tradit licentiã imo ↄſiliũ fugiẽdi. Oeli⸗ oꝛ quidẽ eſt hũilis fuga.qᷓ; temeritatis ↄſtãtia:ſeu teme raria foꝛtitudol Amẽ dico vobis:nõ ↄſummabitis ciui⸗ tates iſił donec veniat filꝰ hoĩs Ad ſcõᷣm aduentũ pꝑti⸗ net verbũ dictũ:añ quẽ nõ videbũt apli ciuitates iſraeli ticas ↄſummatas. aut ĩ bona pte ↄuerſas ad ſidẽ.aut p⸗ fectas ſᷣm intentionẽ hpiĩm.q mũdi hu augmeta qre⸗ bãt:ſiue dſertas:ꝙ vſq; ad finẽ ſecli reliqe repiant᷑ ꝓpli iſraelis. Elicinioꝛ tñ videt aĩio ſubſequẽs intelleciꝰ.Nõ cõſummabitꝭ ciuitates ſqʒ pdicãdo poẽs. donec veniat filiꝰ hoĩs in auxiliũ vtm:vt liberi euadẽtes de maibo iu⸗ deoꝝ ad gentiũ ꝓplos trãſmigretis. Si ad alios ſequẽ tes poſt aplos ſmia traãſferat᷑.aduẽtus eiꝰ ad iudiciũ ex⸗ tremũ refert᷑.vt etiã añq; fiat nõ ꝑ pdicationẽ ſed ꝑ aliũ modũ ſoli deo cognitũ.iñ rłxpᷣm ia veniſſe in veritate co⸗ gnoſcat.quẽ adhuc decept erpectat:nõ vt veiat put wit ſed in alia foꝛma patẽtioꝛis maieſtatie. Tta eſt eĩ vſq; in pñs iudeoꝝ ſupbia:ꝙ expectatũ meſffſiã nõ ſuſciperent ſi in ↄteptibili foꝛmaveiret. Et cũ oĩno nõ veniet:qbus datũ eſt. ſide pura regredient᷑ ad xrpᷣm. . Me cõtemplatione maioꝛis diſcat patiẽter pati infe⸗ rioꝛ.ſᷣm mattheum. On dedignet᷑ pati ſeruus ſi patit dñs: neq; di⸗ n ſcipulus erubeſcat ſubiacere piculis. vbi mgem füubiacuiſſe ↄgnouerit. Pꝛopterea ſaluatoꝛ ſub⸗ iecit exemplũ ad tollerantis paſſionũ dicẽs. Mõ eſt di⸗ ſcupułꝰ ſuꝑʒ magiſtũ:neq; ſeruꝰ ſupꝑ dñm ſuũ. Sufficit diſcipulo ſi ſit ſicut magiſter eiret ſeruo ſieut oñs eius Si patrẽfamilias beelcebub vocauer᷑̃t.q;tomagis ⁊ do⸗ meſticos e;. Nõ g timueritis eos Ype ſaluatoꝛ ẽ ma⸗ Capitulũ XXII giſter et dñs:vt alibi ſcriptũ eſi. Vos vocatis me mgẽ et dñe:et bñ oicitis. Sum eteni. Ipe prfamilias beel⸗ gebub vocatꝰ eſt.eo ꝙ in noie beelcebub demomũ eieciſ ſet:et dictũ audierit.nõne bñ dicm qꝛ ſamaritanus es tu et demoniũ habes.ex hoc quidẽ inexcuſabiliter appo⸗ nit᷑ patiẽtia in aduerſis.vt ſi doloꝛ in coꝛpe.turbatio nõ cõſiſtat ĩ aio:cũ potioꝛ nõ ſit minoꝛis qᷓ; maioꝛis oditio. Ad indelibilẽ verecundiã aſicribit᷑ militi illeſo recedẽti de bello rege pcuſſo:ac ipo in tetoꝛijſ qeſcẽte dño pugnã te ci caſtris. Oẽs ſeruos ↄdenat eq iuſticia: ſi cu prefa⸗ milias belloꝝ cauma nõ ſenſerint Mõ eſt honeſta militũ vita ſi terga vertãt.rege ꝓſiciſcete ad bellũ:neq; ſi delica cius ſe palpauerit. Suſfficere dʒ oĩno ſubiectis:ſi ſiles ſuꝑioꝛibo nãt.Mõ eſt vñ turbatio cũ impatientia in aĩa oꝛiat᷑:cũ dñia ſerui eſt eq̃ ↄditio.magiſtri diſcipuli.pt᷑iſ familias ⁊ domeſticoꝝ eius. q; capitis melioꝛ ↄditio nõ ebʒ eẽ mebꝛoꝝ. Jure ad patiẽter tolerandũ aduerſa di ſcipulos ſuos ⁊ ceteros ſaluatoꝛ inuitat.cũ ipa fuerit pᷣ⸗ mo pꝑꝑeſſus:necnõ ex hoc timorẽ remouet patiendi adij ciens.Mõ ergo timueritis eos. Exyboꝛtatio et rõ ꝙ euangeliũ ſine oĩ timoꝛe hũano p dicetur.ſᷣm matilxũ et lucã. Caplm XXIII WVlpꝛa cõpꝛehen ſibile ab hoĩe carnali ſeu natu⸗ ſrali.mii ſides accedat euangeliuʒ eſt. Stupoꝛi erit cũ dicit᷑.pauci credent cũ enarrabit᷑. Quia miſterijs ⁊ intelligẽtijs ẽ oꝑtũ:expedit ꝙ reuelet᷑. Quia occultũ eſt ex oĩ miſterio:ſuadet opoꝛtunitas vt ſciat᷑.qꝛ dictũ eſt in tenebꝛis qᷓ eũ nõ ↄpꝛeſvnderũt:in lumine p cedendũ eſt. Et qð aliqñ dictũ eſt in cõclaui: apte pᷣdicã dã eſt. Anceps in euãgelicando negociũ.terroꝛib. tyrã⸗ rannoꝝ ſuꝑpoſitũ eſt:in timoꝛe ageda res gerit᷑. Cõfla⸗ bunt᷑ vndiq; mine.toꝛmẽta oĩa penalia inferent᷑: cũ pᷣdi cabit᷑ res ſup natur:negociũ ſupᷣ vſum. inappꝛehenſi⸗ bile p rõeʒ. indocibile ꝑ ſcriptura. demõſtrabile p argu⸗ mentũ.admirabile dictu.ineſtimabile cogitatu. Qd pᷣ⸗ uidẽs ſaluatoꝛ: coꝛã multis circũſtantibo turbis itavt ſe inuicẽ oculcarẽt.cepit dicere ad diſciplos ſuos Atten⸗ dite vobis a fermẽto phariſeoꝝ:qð eſt hypocriſis Añqᷓ; ex toto timoꝛẽ in euãgelicando degellat:cautelã a perſo- nis ſimulatis inducit ne decipiãt.Oifficiliꝰenĩ cauet᷑ ab hypocritis qᷓ; a ꝑſecutoꝛibo maĩfeſtis.qꝛ illi ſub palliatõ⸗ ne dec piũtaulli aꝑte ꝑſequunt᷑. Iſti ſuadẽt: illi vrberãt. Aſti ſe oſtendũt eẽ qð nõ ſunt illi er oppoſito aduerſan tur. IOſti ſimulat ſocietatẽ in fraudẽ:illi aptã exhibẽt ho ſtilitatẽ. Iſti lut fermentũ totã coꝛrũpens maſſazʒ. mi xtim nitunt᷑ aĩaʒ ſubuertere.illi tm̃ res auferre et coꝛpa diſſipare conant. Sed ſcitote ꝙ eoꝝ bypocriſis reuela⸗ bit᷑qꝛ l nipil optũ qõ nõ reuelet᷑ neq; abſconditũ qð nõ ſciat Qõð fictũ ⁊ ſimulatũ eſt diu latere nõ pᷣt:aut ſua ꝓditõis aut alter?. Sʒ ſi ad euangeliũ verbu traicitur: alia intentõe noſcam eẽ pᷣdictũ Nihil enĩ optũ qð nõ reuelet:et occultů uõ ſciaf. Qð dico vobis ĩ tenebꝛiſ dicite in lumĩe.qð ieure auditis pᷣdicate ſup tecta õ fruſtra verbũ increatũ ſe fecit incarnatũ. Nec fruſtraver bũ incarnatũ eructauit verbũ bonũ: ad oĩs vtiq; bonuʒ. Aid illuminandũ. qꝛ lucerna pedibo meis verbuz tuñ: et lumẽ ſemitis meis.Ald ſanandũ:qꝛ miſit wrbũ ſuũ et ſanauit eos.Ald accendendũ in amoꝛẽ inuiſibiliũ ⁊ ſup⸗ nop.nã igitũ eloquiũ tuũ vhemẽter:et ſeruꝰ tuus di⸗ lexit illud. Igit᷑ nõ ocioſe cõditũ eſt euangeliũ. Edituʒ eſt vt pᷣdicet᷑.pdicat᷑ vt ſciat᷑ſci᷑ vt pficiatpfcit᷑ vt ten⸗ dat in oim vrũ et ſummũ ⁊ etern bonũ. Et igeo eru⸗ ctuatũ eſt verbũ bonũ ꝓpterea dico vobis gmicis meis Ne terreami ab eis· Et nolite timere eos q occidũt coꝛ⸗ pus:et poſt hec nõ hũt ampliꝰ qͥd faciãt.Aiaʒ aũt nõ pñt occidere. Sed oſtenda wobis quẽ timeatis. Potius ei U i 6 60 c / 9/ 4 — — S———— — et pꝛo vixtute ſermombus do. Balua. timete qui pᷣt aiam et coꝛpus pdere in gehennã Diffci le quidẽ eſt et ſuꝑnaturale:ꝙ interminatis penalitatib- et moꝛte.ꝙ ſenſibilis et paſſibilis natura nõ timeat.Et ſi oĩno timendi ſunt illi qui poſſent eſſe terroꝛi.penaſq; inferre:ille potius eſt timẽdus qui maioꝛa ⁊ diuturnio⸗ ra pᷣt toꝛmẽta cõferre.Na vltra coꝛp/ nemo pᷣt aliquẽ ap plicare toꝛmẽtis.Pũt quidẽ hoĩes ꝑeũ que hñũt aſperũ ſenſum tm̃ deſeuire in alioꝝ hoĩm tenerũ ſenſuʒ. vt aĩa exuat᷑ a coꝛpe:cũ autẽ aĩa a coꝛpe exierit.cadauer vlterꝰ illata toꝛmẽeta nõ ſentit. Inuiſibilẽ aũt aĩaʒet a coꝛpoꝛe ſegregatã ⁊ incoꝛwꝛeã:neumodolibet pñt ꝑſequi:ut per toꝛmeta diuerberẽt. Deus aũt vtriuſq; creatoꝛ et dũñs. vtrũq; pᷣt qð ſibi placuerit pena cõfodere:a qͥ inuiſibilis aĩa necubi ſe pᷣt abſcõdere. Pꝛoinde dicit᷑.Et ſi oĩno ti⸗ mendũ eſt:nolite timere eos qͥ occidũt coꝛpus. q̃ inter/⸗ fecto nequeũt vlteriꝰ penas inferre. Sed pot eũ time te q̃ aiam ⁊a coꝛpk diuiſim ⁊ ↄiunctim pᷣt ꝑdere in gehen nã:in locũ ſcʒ ignis ⁊ ſulphuris ⁊ oĩs generis toꝛmetopꝑ. Hoc quidẽ nomẽ pꝛimũ a ſaluatoꝛe innotuit. Satagit apte ieſus a coꝛdibo aploꝝ timoꝛẽ excludere: pꝛimũ qͥdẽ vt ſupꝛa egit ex nobilitate agende rei.qꝛ pᷣdicandũ eſtet notiſicandũ xpᷣeuangeliũ.Ercludere debet oĩno timo⸗ rẽ nobilitas actõis.Ouid aũt mactõe nobil.qᷓ; euãge licare dei regnũ hoibo pᷣparatũ.pᷣdicare dei filiuʒ ꝓ hoĩb⸗ incarnatũ.et eius ꝓ nobis mirabiles accões: Etig cõpo⸗ ſitõne timoꝛis:timoꝛe maioꝛe minoꝛẽ excludit. Nunc⁊ cõpatione diuine cure atq; ſollicitudis inter irrõnabilia et nos:ipᷣm timoꝛẽ depellit dicens Mõne due paſſeres aſſe vneũt.et vn exillis nõ cadit ſuꝑ terrã ſine pte ve⸗ ſtro Seu vt alibi ſcribi᷑ Nõne quiq; paſſeres eneũt dipondio Cõponit ſaluatoꝛ diuina curà quã irrõnabi⸗ liũ ⁊ viliuʒ auiũ habet.Qõ ſi curat paſſeres tã viles vt duo vno aſſe poſſint emi.aut q̃ͥnq; dipondio.qᷓ;dtomagis et nos q̃ ad eius imaginẽ qrõnabiles facti ſumꝰ.ſangui neq; redempti:Aſſis gen eſt ponderis aut moneta: di⸗ pondiũ duo pondera aſſis. Nã ſi tàta cura de creatura tã vili deo eſt. vt vn ex illis qui tã vili vendunt᷑ ⁊ emũtur pcio.nõ cadet ſupᷣ terrã ſine pte vto.aut erit in obliuio⸗ ne coꝛã deo.qm̃ mihil eſt in hac vita tã abiectũ tã ꝑuum. q̃n diuina puidẽtia gubernet᷑multomagis et homo ꝓpt᷑ quẽ hec oĩa inferioꝛa facta ſunt. Hinc dicit᷑ Veſtri aũt capilli capitis oẽs nũerati ſũt.Nolite ergo timere:mul tis paſſeribo melioꝛis eſtis vvs Si mĩma hũani coꝛpo ris ſunt in diuina mẽte.ſi curã illoꝑ penes ſe oĩpotẽs hʒ qᷓ;ẽtomagis ⁊ potioꝛa vt̃a.Supꝑuacuũ eſt de aĩa he ſitare: ſi coꝛpoꝝcur gerit. Oĩno repᷣinſibile dubitare de toto hũano coꝛpe.ſi capilloꝝ viliũ determinatũ numerũ te⸗/ net.Certũ eſt ꝙ maioꝛa non deſpicit:qͥ ſollerter minoꝛa cuſtodit. Pꝛomiſſione pᷣmij ⁊ interminatõne ſuꝓplicija coꝛdibo aploꝝ atq; viroꝝ fideliũ ſaluatoꝛ ꝓpulſat timoꝛẽ cũ dicit Ois ergo qͥ õfitebit᷑ me coꝛã hoibo:cõſitelboꝛ et ego eũ coꝛã pr̃e meo Actio bona pᷣmiũ merer᷑ bonũ Lau dabilis eſt actio xpᷣm coꝛã hoĩbo cõfiteri.nõ ſolũ lingua ſed vita.nõ ſolũ ſermoniba ſʒ moꝛib.nõ tm̃ verbis ſed factis. Maioꝛ quidẽ operũ ↄfeſſio qᷓ; verbox. Multoꝛum quidẽ eſt xpᷣm verbis et diſertis ſermonibo cõſfiteri: mo⸗ ribus wero paucoꝝ. Cõſitent᷑ ſerui ſuos dños tpalesver bis et arduis factis.etiã cũ eos in ꝑiculis.bellis.terxraq; mari nõ deſerũt.cumꝓ eis acriter pugnãt.caumata tol lerant:ictus excipiũt exhibentq; teloꝝ.Et multa ſũt ſed nõ diſcutiẽda ꝑ ſingula.quibo plucidũ eſt minoꝛes ſuoſ maioꝛes.ſeruos dños.ſilios patres.amicos amicos.ꝑ amplius qᷓ; lingua moꝛibo cõſiteri. Et ſic geſtus expedit eſſe veroꝛũ adlerentiũ xpᷣo.vt ex omnibo moꝛibus atq; verbis.e tiqᷓ coꝛpoꝛiſ delatura eſſe tm̃ xpᷣicolas innoteſcat Et buic vlrtuti laubili pꝛemiũ repꝛomiſſum. Cõſfiteboꝛ et ego eum coꝛã patre meo.Neminẽ pater ad ſupernaʒ patriã introducit.nemo ſibi gratis exſtit:niſi quẽ ante ipm filius cõſitetur. Que autẽ ſiue qualis iſia cõfeſſio eſt credenda. quã ꝓ ſuis ſeruis filius facturus eſt coꝛam patre:qui legit intelligat.Non verto aut ſono rocis aut ſcripto fiet.nec noua de ſaluandis aut cauſe ſaluationis ſciẽtia patri accedet: nec aliqd accipiet a filio qui oĩa ha/ bet a patre · Sed liber vite xpᷣs eſt in quoꝑ vera cõfeſſio⸗/ nem ſidei nõ moꝛtue pter oꝑa ſed openbo fulte qs ſcri⸗ bitur: ſi pſeuerantia nõ deler. Igit᷑ inſpecto pᷣmio: noli⸗ te timere chꝛiſtũ dei filium factis et ſermoniby cõfiteri. LOQui aũt negauerit me coꝛã hoĩbo:negabo et ego eũ co ram patre meo MNõ tm̃ negatio ſicut ⁊ cõfeſſio eſt a ver bis:neq; in ꝑſecutionibo ſub terroꝛibus tyrannox.et ap plicatõne verberũ et laniatõne coꝛpoꝛũ.cũ quis lingua negat xpᷣm ſiueveritatẽ. aut cõſentit in aliud vici. cum in ſuo coꝛpoꝛe ſuſtinere nequit aſperũ ſenſum.ſed nega⸗ tio eſt ſcõm aplłim · cõſitent᷑ ſe noſſe deũ·ſactis aũt negãt vt lapſus in viciũ · derelictio virtutũ penitus negare ſit xp̃ᷣm. Sed hoꝛrẽde timẽda iſta negatio.quã dei ccel patre negatio cõſequit᷑vt negaſypᷣm neget a chꝛiſto. ne gatus a chꝛiſto. ab ipo diuiſus.et in eternũ cum ſeuis de monibus et irremediabilibo ſit penis eterne ſociatꝰ. Er go nolite timere. Molite aliq̃ terroꝛe terreri euangelinz notũ facere:nevltio iſta ſuccedat. Eum ſolũ timete:qui pᷣt coꝛpus et aĩaʒ ꝑdere in gehennã. Mõ tamen q;: poteſt ideo facit. Multa eni deus poteſt que nõ facit · Sed cuʒ iuſticia merito delictoꝝ exigit.et peccatoꝛũ demerito de⸗ bet penam infligere crimnoſo. tunc iudicabit iudiciaria poteſtas et detrudet in gehennã:quia ſcit delinquẽti et peccanti aduerſam eſſe iuſticiiã. “ ieſus venit in hunc mundũ mittere ſanctũ odiũ. ſanctũ gladiũ.ſanctũ ignem.et ſoluere malã pacem. ſcom mattheũ et lucam. Capitulũ XXIIII A que dũs ad coꝛpoꝛis vſum creauerat:in men e tis amoꝛẽ tranſierãt.et colligabat᷑ anima viſis. et nectebat᷑ amenitatibo ſeculi:vt non intellige⸗/ ret a quo ⁊ cũ quo.et ad quid facta erat.nec cõſideraret imaginẽ quã acceperat.et ꝑmaxime amicicia caroꝛũ te⸗ nebatur ne ſuſpiraret in creatoꝛẽ ſuũ:et hoc omne tem⸗ peramentũ eius ſi diligeret᷑ atq; diligeret. et ſtudio ſol⸗ lerti ſe traiciebat in inexplicabiles nodos:eo leta magis quo nodoſius ligaret᷑. Mõ erat in amando modus.ſic cõ iungebat amiciciarũ nodus. Et cõuerſioad creaturam ſumptã in placito:a creatoꝛe fecerat auerſionem. Et bec magna imo maxima. ſed inuiſa ⁊ incognita miſeria erat a ſummo ſe deuoluiſſe ad yma:vbi nõ reꝑpitur qð querit᷑ ſcʒ illa beatitudo quã habere omnis rõnalis amima dele⸗ ctatur. Et hoc maximus in intellectibo erroꝛ et in affecti bus doloꝛ:cum querit᷑ qð iuſte deſiderat᷑ vbi nõ inuenit Et niſi diuidat᷑ affectio colligata. et dimittat̃᷑ qd deficit. g decipit. q nõ fatiat.qð nõ erpedit. qð obuelat inte⸗ rius animũ: nõ itur. nõ reſpirat᷑ in veru. nõ querit᷑ vbi reperitur hoĩis bonũ.Quocirca ſaluatoꝛ ommiũ xpᷣus noę/ ſtrã miſerstꝰ miſeriã. vt redeamus a quoꝑ impietateʒ abceſſimus.et pᷣmo abſoluamura vinculis quibo necti⸗ mur ꝙ hoc venerit factur ſe enũciat:nõ pacificare oĩes cũ ſeculo.ſed ab ipo ipos auellere dicẽs! Nolite arbitra ri:qꝛ veni mittere pacẽ in terrã.Nõ veni pacem mittere ſed gladiũ.Vleni eni ſepare hoĩem aduerſus patrẽ ſuũ. et filiã aduerſus matrẽ ſuã:et nurũ aduerſus ſocrũ ſuã Et inimici hoĩs domeſtici eius Cantauerũt angeli in oꝛtu ſaluatoꝛis annunciantes pacẽ in terra:ſed bomini bus bone wlũtatis. Quid igitur eſt ꝙ ſaluatoꝛ pꝛedicãs et docens ignaros. pacem in terrã miſſurum denegat ſe veniſſe:At etiam cum eſſet ꝓximus paſſioni:quaſi he⸗ E „ reditario iure ſuam pacem ſuis apoſtolis reliquit et de⸗/ dit dicẽs. Pacem meã do vobis:pacem meaʒ relinquo robis. Ded ſoluit queſtionẽ hoc verbũ quod ſequitur. Nõ quomodo mundus dat ego do wobis. Igit᷑ non ve⸗ nit ſaluatoꝛ mittere mundi pacẽ in terram. Erat eni et iam talibus firmata ſidelibo:vt ex ipᷣa inſimul cõfedera tione moꝛtaliũ.bellum imo rebellio deo et virtutibo pa⸗ raretur. YIgitur illa pacem ſaluatoꝛ mittere non vult in terram: qua ſic homines colligent᷑.qua huic ſeculo con⸗ foꝛmentur et obliinſcatur dũ creatoꝛis. Sic et ſpiritu Aꝓphetico moiſes arguit populũ iudeoꝛũ: cum ipᷣm ſecu⸗ lo cõſpiceret confoꝛmare dicẽs. Incraſſatus eſt dilectꝰ et recalcitrauit. Incraſſatus impinguatuſ dilatatus. de reliquit ceum factoꝛẽ ſuum: et receſiit a deo ſalutari ſuo Er inde iterũ arguitur.Deuʒ qui te genuit dereliquiſti et oblitus es din creatoꝛis tui.Ac per hoc mundi pax. inter deum et honunẽ eſt hoſtilitas conſtituta. Hoſtili⸗ tas ad eum. confuctũ eternum habet. Igitur amatoꝛ omniũ chꝛiſtus nõ illius fecialis adductoꝛ eſt pacis.qua ſeculo cõfoꝛmati ab ipo diuidamur. Sed illi? inductoꝛ eſt gladij.quo diuidamura ſenſualitatibo ꝓpꝛijs. a blan dimentis caroꝛũ.ab amenitate ſeculi abſcindamuræ ſe⸗ paremur et pꝑer omnia retrahamur. Gladius hic verbũ ei eſt: ſicut icriptum eſt. Et gladmũ ſpiritus qõ eſt ver⸗ bum dei Et alibi Tliuus eſt ſermo dei et efficax:et pene⸗ trabilioꝛ omni gladio ancpiti. Et eſau poſt omnẽ perdi⸗ tionem pꝛimogeniture et benedictõnis accepit a patre viuẽs gladio.Elita gladij eſt ſecaria mundo et a carne: Yt et ſpiritu viuamus et ipiritu ambulemusEt in oꝛe filn hominis viſus eſt gladiꝰ ex vtraq; parte acutus: ad diuiſionẽ duplicem faciendã. affectus et impertinẽtes rerum vſus. Hinc et iohanes dicit. Molite diligere mũ dum:neq; ea que in mundo ſunt &mne qð eſtin mun do:cõcupiſcentia oculoꝝ.cõcupiſcentia carnis:. et ſi uper⸗ bia vite eſt. Et apoſtolus. Nolite diligere que vidẽtur: ſed que nõ videntur. Nam que videntur tẽpoꝛalia ſunt que autẽ nõ videntur tertis⸗ Yle auteʒ ſaluatoꝛ ad q̃d miſſus gladius ſit ſecaturus in ſinuat. Eleni enim ſepa re hominẽ aduerſus patrẽ ſuũ.ðet filiã aduerſus matreʒ ſuam:et nurum aduerſus ſocrũ ſusʒ. Lucas vero in hac parte aliter plus adiunxit! Ignem veni mittere in ter⸗ ram.et quid wlo niſi vt ardeat ſeu acecendatur: Baptiſ mum autem habeo bapticare.et quomodo coartoꝛ vſq; dum perficiatur. Putatis quia paceʒveni mittere in ter ram .Mõ dico vobis:ſed ſepationeʒ. Erunt enim ex hoc quinq; in domo vna diuiſi:tres in duo et duo in tres di uidentur. Mater in filium et filius in patrẽ. mater in fi⸗ liam et filia in matrem ſuaã:ſocrꝰ in nurum et nurus in ſocrum ſuam. Et inimici hominis domeſnci eius Ecce ꝓ alter euangeliſtarũ declaratur ex altero. ꝙ gladiꝰ ſeꝑa tio domeſticis eſt.nõ hoſtili odio:ſed adſe ſione potioꝛis Bepari poꝛro iubemur ab his quos ſanguiniſ nexus ne ccit. aut cõceſſa neceſſitudo cõiungit:nò tanqᷓ; a malis exnatura cuius omnes ſunt homines.neq; illos nodos coiunctionis abſoluere.qui hcentia diuina ligant tanqᷓ; malos:ſed ne potioꝛibo nodoſius alligemur. Et omms humana neceſſt itudo ꝓ quaãto adheſione ad potioꝛa im⸗ Nedit: pꝛo tanto ſoluẽda cenſetur. Et iudicãtur tenacio⸗ res colligatones ſoluende ac decidende ſepationis gla⸗ dio:vt que minoꝛes exiſtunt etiam diſſoluant᷑ pꝛopoſi⸗ to nodo cõnexionis ad melius. Pꝛopterea et ignis cuʒ gladio miſſus dicitur. vt gladius diuidat: ignis ſcqʒ diui nus amoꝛ cum virtutibus et cum ſuperioꝛibo inſepate cõiungat. Vim copulatiuã habet in aliquibo req; ignig etiam et cõbuſtiuam: ſeʒ criminũ et vinculoꝛũ ligantiũ noſtras animas cũ peccatis et materiebus ſeculi.Aſceen Liber nonus De virtuoſis dit ſemper ſua ꝓpꝛietate ignie.et diuinoꝛũ amo⸗ ſemper tendit in alta: ied ꝓpꝛium locutionis ſaluatoꝛis reſtrin⸗ git ne in multa diſſerẽda vagemur. Ad boc quide ignis miſſus eſt:vt ardeat ſiue accendatur. Ardeat faciat ar⸗ dentes ad diuina quos ignit. Et illuminas imo fugãs cum accenditur tenebꝛas noſtre mentis vtvideamus a quibus diſſoluendi ſunt animi colligati quibuſq; copu⸗ landi.Equideʒ ignoꝛatia piculi latentis in ſuauitate re rum.multos ad internũ interitum duxit: et potioꝛũ ne ſcientia cõſtituit innumeros neſcietes ſeu noletes age⸗ re ꝓpter pꝛemiuʒ. Clult ergo vt ignis miſſus ardeat ad amoꝛem.accendatur ad lumen. ardeat ad vicioꝛu cõbu⸗ ſtionem:et fiant inimiei hominis domeſtici eius. Et cõ⸗ templandum verbũ. Nam ꝓhibentur inimcicie inimi⸗ coꝛum his qui ad euangeliũ tran ſierũt:nunc ex euange lio ſaluatoꝛis decreto. domeſticoꝛũ inimicicie ſtatuunt᷑ ſed eo inmicicie quo ad deum amicicia ſolueret᷑: non ex hoſtilitate aut ledendi libidine ſeu vicioſitate nature. ꝛofecto maioꝛi vallo cautele frmandum eſt inter do meſticos q; inter extraneos ſeu inter inimicos. cũ nul⸗ la valentioꝛ ſagitta coꝛda humana diuerberãs q́; dome ſticoꝛum blandicie.qui vt inimici ſunt cauendi et repu dendi homini cuius fuerint antea domeſtici: cum col⸗ lum euagelio ſancto in writate ſubiecerit. Leuius qui⸗ dem reſiſtitur armis.furoꝛibo.terroꝛibus.⸗ quibuſcũq; torcionibus coꝛpoꝛũ:qᷓ; lenientibus verbis domeſtico ſeu ipoꝝ blandis amoꝛibo reſiſtatur. Galluntur et fallũt qui mundo ſe copulat.aut cum ipᷣo ſuadent impericioꝛi bus copulari.afferetes aliam ſuauitatis doctrinꝗ q; eu⸗ angelicus ſermo ꝓnunciet:qui gladius ſeꝑatoꝛius eſt deſolatoꝛius ignis. Hinc aſſerebat ieſus ſe alio baptiſa⸗ ri baptiſmo.ſcqʒ aſperrime vnde crucis:et abluitiuo laua cro abomni delectatõne viſibilis et laudate materiei. Et coartabatur a de ſideriom animo pficiendi quouſq; Perficeret: pꝛogaturus in ſe foꝛmam per cruceʒ qualiter baptiemur atq; lauemur a ſoꝛdib huius ſeculi. Pꝛo/ inde nec putandũ eſt ꝙ pacem vnit in terram mittere ſed ſeparationẽ. Niſi ſeparemur a ſeculo:non copulabi⸗ mur chꝛiſto. Igitur ſeparari neceſſe eſt a vmbilibus. ſi vwolumus ininſibilibus ſociari. et ab homine ſi deo con⸗ iungi ſatagimus.nõ odio ſed ſpe cõiunctõnis ad meliꝰ: qð et amoꝛis cõpoſitione declarat.ne videretur laudabi lis nature iura diſſoluere. Sicut enim nõ venit ſolue⸗ re legem:ita nec conditã damnare naturam. Amoꝛ⸗ eſta natura in ꝓpagatis a ꝓpagatione traducis. ſcʒ patris ad ſilium. filij ad patrem.et anime ad coꝛpus coꝛpoꝛis ad animã:quem nõ cõdemnat ſed poſterat.nõ dirimit ſed ſuppꝛimit dicens! Quiamat patrẽ aut matreʒ plusqᷓ me:nõ eſt me dignus.Et qui amat ſilium aut frliã ſupꝑ me:nõ eſt me dignus Perſpicuũ eſt ꝙ nõ damnat a⸗ moꝛem:ſed ipᷣe nõ vult in amoꝛe eſſe poſterioꝛ ſed pfer⸗ ri. Oꝛdo quidem eſt naturalis et oꝛiginalis iuſticie:vt otioꝛa magis:minoꝛa minus diligãtur. Ac per hoc nõ eſt dignus deo:qui quoſcũq; cõiunctos ſibi diigendo pᷣ fert. Nõ tollitur caroꝛum amoꝛ ſed oꝛdinatur. Et amo⸗ ris oꝛdinem habere a ſponſo ſuoſe fatetur eccleſia in can ticis dicens. Oꝛdinauit in me charitatem.ſcilicet vt nõ diligenda nõ diligerentur. vtamarentur amanda: mi⸗ noꝛa minus. maioꝛaq; magis. Hec vita pꝛopꝛia dei dile⸗ ctioni pꝛeferenda eſt:vt etiam ſi neceſſitas exigit ꝓpter chꝛiſtum moꝛti vita coꝛpoꝛis erponatur. Quãobꝛem ad lecit Qui nõ accipit crucem ſuam et ſequitur me:mon eſt me dignus In hac ſiquidem ſequela per crucemo⸗ mnis colligitur abnegatio woluntatis et carnis vt nec anima neq; coꝛpus chꝛiſto in aliquo pꝛeferatur. Quoni om nõ eſt dignus chꝛiſto crucẽ accipienti ꝓpter nos ſi et rnn⸗ nis N gis 699 bon ere ne ge⸗ tad⸗ iͦ nge unt ner re. D nul⸗ e rer mo r f lin icori Beu eſte uiſa⸗ Dl erie, ſoſh lie lten leb⸗ lo Con/ N Obi e/ i ed dch ſu e⸗ ſerf e tno ho o n no ni ler 0 t nos nõ accipimus cruxcẽ ſequẽtes ipᷣm ſj pter noſipos qui nihil ſibi adijfimus ſequentes ipme lied pꝛo nobis cõponitur cumulus pꝛemioꝛum. Et ut omnẽs perſtrin⸗ geret gladij ſeparationẽ.ignis aduſtionem:ad vniuſcu⸗ iuſq; perſonam pꝛopꝛiam ſententiã conuertit cum adiũ xit !. Qui inuenit animã ſuam:perdet illam. Et qui ꝑdi⸗ derit animã ſuam pꝛopter me:inueniet eam Elident aduerſari verba:ſed vnica eſt ſententia inuenire et per⸗ dere:perdere et inuenire. Oui perdit inuenit:qui inue⸗ nit perdit Quid neceſſe ante aliquid inuenire ſi expedit perdere.ad quid etiam pdere ſi opoꝛter iterũ innuemrez Quid ſibi vult talis cõtroueria locutio: Cõtraria omni no inuenire et gdere ſunt:perdere et inuenire. Dupler inuemire. vnum quod inſinuatur et perdere. zimũu in uemire in via. rehiquũ in patria:ſed totum perdere ſit in via. Inuenit animã ſuam qui dignitatem ſue creatio⸗ nis agnouit et intellexit rademptõnis officium.atʒ per fidem vidit quãta poſſit felicitate in eternitate wſtiriet hoc in via. Perdidit aut perdit qui viatoꝛ exiſtens mũ⸗ do vtitur ac ſi nõ vteretur. et omnia viſibilia terrena et omnẽ coꝛwꝛis ſui vitam arbitratur vt ſtercoꝛa vt chꝛi⸗ ſtum lucrifaciat:et ſic perdita. eterna reperiet in patria. Mec ſiquidem perditio grani ſati imaginẽ habet. qo pꝛi; mo perditur poſtea multiplicatũ reinuenitur:ſic anima mundo moꝛtua.eternaliter et beate viua inuenietur in patria. Aſſerit ſe chꝛiſtus in ſuis axoſtolis recipivt ipſi ſint pꝛomptiad docendũ. auditoꝛes beniuoli ad recipien⸗ dum ſcoõm matilxũ lucam et iobannẽ. Lapitulũ XXV x ſuperioꝛibus pendet ſubiecta ſentẽtia ꝙ nõ ti⸗ e merent. et ꝙ chꝛiſtum apoſtoli coꝛam ommbus coſiterẽt ur: quia recipitur aut ſpernitur in eis. Ait em Qui recipit xos me recipit: et qui me recipit: recipit eũ qui me miſit. Et qui vos audit me audit. Et qui vos ſpernit:me ſpernit.Qui autem me ſpernit: ſper nit eum qui me miſit Parabatur apoſtolis humilitas cum ꝓmptitudine pꝛedicandi.quoniã ſi recipiebantur: chꝛiſtus recipiebat᷑ et audiebatur in eis. Pꝛouidet᷑ hu⸗ militas.ne ſibi boni aliquid arrogarent.etiam et ꝓmpti tudo vt ꝓmptioꝛes fierent:vt chꝛiſtus honoꝛaret. recixe retur.audiretur in eis.Et ipᷣi ꝓpter eum animabant᷑ eti am auditoꝛes ad recipiendũ. cum non tantũ homines ſed chꝛiſtum vnigenitũ dei filium reciperent et audiret: ſi nuncios ſuos animo grato ſuſcixerent. Nec putarent puros hoĩes vocibus carnis auribus inſonare:ſed ipᷣm cheiſium in eis.qui eos celeſte regnũ nouãq; vitam p⸗ dicare mittebat. Et quixvs audit me audit. Oixerat eni alibi ipe ſaluatoꝛ.Nõ enim vos eſtis qui loquimini:ſecd ſpiritus patris veſtri qui loquitur in vobis. Spiritꝰ qum dem et filius vnum ſunt in ſubſtantia:qᷓuis ſit diſtinꝰ ctio in perſona. Et apoſtolus affirmat ſententiã dicens. An experimentũ qritis eꝰ qui in me loqui xpᷣe:Mõ igi tur in autoꝛitate ꝓpꝛia ſeu ex pꝛopꝛijs loquebãtur apoſto li.Neq; ſic loqui debent:qui veritateʒ volunt auditoꝛibo indicare.Quonià qui ex ꝓpꝛijs loquitur: mendaciuʒ lo⸗ uitur. YJpi quidem auditoꝛes dignanter et abſq; rulv tè fidenter ceuote audire debebant illos:in quibus et per quos chꝛſtus dominus loquebat᷑. Et ne ſperni expa⸗ ueſcerent. chꝛiſtus ſe in eis ſperni aſſeruit.vt piter pꝛedi catoꝛibus auferretur obpꝛobꝛium et cõtemptus: nec ſi bi aſſcriberent iniariã ſi ſpernerẽtur.cum ipe ſperneret in eis a quo mittebãtur. Et auditoꝛibus ſeu his ad qͥ̊s mittebantur.penalis cõminatio ſuperſtabat: chꝛiſtũ in ſuis pꝛedicatoꝛibus ſi ſpꝛeuiſſent.Nam honoꝛ exhibituſ miſſo.aſſeribi? ex toto mittenti:et ſpꝛeuiſſe miſſos.ma⸗ e pꝛo Vrrtu te! ermombus do. Balua. nifeſtum eſt ſpꝛeuiſſe mittentem. Pꝛactici hominu mo res clarius q; d xerim hanc ſententia eloquuntur: ſi ſer uos et legatos miſſos a mudi pꝛinapibus receptos. aus ditos ſiue ſpꝛetos volumus cotemplari. Receptio quis⸗ dem et ſpꝛetio ſunt in grautbus conſtitute. vc vſq; ad ipᷣm deuin patrem pueniant.quomi qui recipit apoſto⸗ los diſcipulos ſiue pꝛedicatoꝛes a chꝛiſto miſios:recipit chꝛiſtum. Mec in hoc ſecundo receptionis gradu eſt ter⸗ minata receptio. ſed qui recipit cheiſtum recipit et ip⸗ ſum patrem deum.a quo ſe miſium ſeꝑe in ſuis ſermo⸗ nibus affirmauit. Et qui ſpermit ipos ſpermt et chꝛiſtũ Beg nec in iſto ſecundo ſpꝛetionis gradu terminatus eſt: ſed deus pater ſpꝛet indicitur. Qun vos vecipit me recipit:et qui me recipit:recipit eum qui miſit me Et qͥ xos ſpernit me ſpermt:⁊ qui me ſpernit ſpernit eũ qui me miſit. Eadem ſentetia cõſtituitur de auditu. quauis ſeriem loquendi euangehiſta nõ explicet. Perammat ex Wſito merito pꝛopter futurũ pꝛemium omnes ad quoſ chꝛiſti legati ꝑpuenturi erant dicens Qui recipit l⸗ tam in nomine pꝛophete:mercedeʒ ꝓplete sccipiet. Et qui recipit uſtum in nomine iuſti mercedem iuſti acci⸗ piet Hõ ſic accipiendũ eſt vt recepti merces ipᷣm rece⸗ ptum deferens in recipientẽe ſe totaʒ diffundat. neq; ꝙ edua ſemper in vtroq; pſiſiat: ſed quia mercedem ba⸗ bebit. qui ꝓphetam miſſum et iuſium accedentẽe recipit cõtemplatione mittentis. Ad doctoꝛem ſiue pꝛedicato⸗ rem ꝓpheta relertur. ad wre fidelem indigentẽ iuſtus: etiam ſi nõ valeat inferre doctrina Et quicũq; potum ederit vni de mmimis iſtis calicem aque frigide tantũ in nomine diſcipuli:amen dico vobis.nõ perdet merce dem ſuam Tiquidum eſt ommibus piuaderi chꝛiſii ſer uos cuiuſmodi exiſtant.debere recipi:lub pollicitatõe ſo⸗/ lenni. ꝙ er mininns bene actis apud deum merces non deperit. Multo ſperantius credendũù eſt ex magms actõ nibus altioꝛa pꝛe mia obuenire.ne fiat in animo tedio⸗ ſum etiam ſi in coꝛpoꝛe labioſum atq; penoſum fuerit id quod agitur ſiue tollerar᷑. ſi omnia parua magna in coõſpectu dei pia retributõne trutinatur. De deſignatione et miſſione ſeptuagintaduoꝛũ diſci puloꝛum et regula pᷣdicandi et oꝛdine viuendi.ſcom lucam ſolum. Capitulũ XXVI Vlpꝛa diſſertum eſt quomõ duodecim apoſto⸗ ſ los ſingulariter nommauit et miſit et oꝛdina⸗ iit ad moꝛes. Munc ſeptuagmtaduos diſcipu los deſignans eadem viuendi foꝛma.pꝛedicandi regu⸗ la.poteſtate miraculandi qua miſerat apoſtolos in om nem ciuitatem et locum quo erat ipe venturus ſbina ſo cietate pꝛemiſit. Quod deſignauit et alios ſeptuaginta duos ad ſecretionẽ factam a ceteris pertinet: quomam Veſignatio eſt ſpecialia ſigna ſecernere.vt neq; cõmum tas neq; cõfuſio ſit cum ceteris. Nam ſicut i vultus aut diuine imaginis ſup nos diſtinctio facta ignatione ſt ſpecifice a ceteris creaturiſ rõne carentibi.ſic deſigna tõe ieſu facta in diſcipulis facta eſt a ceteris hoĩbynõ tim̃ infidelibus.ſed etiam ab his qui fidem acceperat. deſi⸗ gnatio quidem hominũ ſeu rerum igeo fit. ne ſit ex cõ⸗ munitate confu ſio ne pᷣſumptio ſit in his qui deſignati nõ ſunt:vt aliquid pagendum vlint pꝛopꝛia poteſtate pſumere DMeſignãtur velut qui ad milicis eliguntur. et mittuntur ad pugnam illa diſciplina militari que con⸗ gruens fuerit: et qu ſtatuerit imperato⸗/O bini mit⸗ tuntur pertinet ad verita aute 3 um ſane doctrine. vt verecundia ſocij qu loquitur mo/ deretur ſermones. et diſponat in iudiciomne in plus qᷓ; expedit effluat.et loquat᷑ inpertinen imen⸗ tum tenende ſocietatis vt vnus releuetur ab altero:cij „ et ad teſtimo Liber nonus ad defectum ſcriptuʒ ſit. Ve ſoli:quia ſi ceciderit nõ ha bet ſubleuantem. In duobus etiã teſtamentis puenit chꝛiſtus:vt niſi vetus et nouum pceſſerit ipe nõ veniat Er due tabule teſtamenti date ſunt:eo pacto illa lege coleret᷑ veus. Et bini velut ad vuas gentes mitterent: ad nointatẽ fidei cõuertẽédas. Quoni due getes erãt imytero rebecce: ouoq; populi conuertendi ad chꝛiſtum nulia tempoꝛũ diſcurſione pacta. Et dupier eſt ſlapiẽtia ſpiritualis: bene agendi optime cõtemplandi:Ad quã pꝛe ſagiand. duo cherubin facti ſũt ductiles ex auro pu riſſimo. Et vbera ſponie ſicut duo hynnuli erant vt hu mullitas ſit in ommby ex indultis et acceptis. Et duo cõ tra duo ponenda erãt. ad ſiguſicationẽ in facto eop que aguntur agique debent: non ad ſignificationem in fu⸗ turo. qua ſi ad hanc figur et vmbꝛ alia verttas et clari tas expectetur.Hõ eni erit alia lex poſt hanc euangelicã legem ꝓut nõ erit aliud ſidei et eccleſie fundamentuʒ pꝛeter id qo poſitü eſt: qu eſt chꝛiſtus ieſus. Hini diſci⸗ pulli miſſi ſunt qin a chꝛiſto eiſde diſcipliniſeruditi ſunt gquib et duodecim apli.vt q́;uis in dignitate diſtincta electõne ad officia que ieſus ſtatuit aplor et diſcipulox omnino non ſit parilitas: bene tamen viuendi et con⸗ uerſandi ſit vna moealitas. et vna foꝛma pꝛeſtructa vt iam diſſertum eſt. Et ſi in aliquo diuerſa eſt littera: ea dem tamẽ capienda eſt ſentẽtia. De cõfeſſione laudis et gratiarũ actione quã chꝛiſtꝰ fecit ad patrẽ ſuꝑ reuelatõne ſui facta oiſcipulis ſuus vm mattixũ et lucam. Capitulũ XXVII Ar parri filius eternus eterno deus deo. ĩmẽ ſus imenſo.et ſi qua parilia poſſet ſermo di⸗ p fſcurrere: nõ habet neq; laudem aut gratiaꝝ actionem iure ad parem. In equalitate qui⸗ dem oblata ſunt advnã iura dominij:necnõ ſubiectio nes ab altera parte. Igitur ad cõfeſſionẽ laudis bene ficij iam recepti in actu mmnoꝛitas eſt. Hainc ieſus nõvt equalis equalem:ſed vt minoꝛatus in homine alloquit patrem dicens. Conſiteoꝛ tibi pater celi et terre: quia abſcondiſti lec a ſapientibus et pꝛudentibus:et reue⸗ laſti ea paruulis. Ita pater:quia ſic placitum fuit ante te. Gratiarũ ↄfeſſio iſta eſt. Nõ ꝙ tã alta miſteria ſunt ſapientibus ⁊ pꝛudentibus huius ſeculi clauſa ſed que ipſoꝛum demerito obuelata eis. ſunt reuelata paruulis Non enim pater deus in cõmune reuelandũ ſecretum niſi ex cauſa voluit eſſe occultum. Ygitur ſapientum ſi⸗ ue peudentum et paruuloꝛum opoꝛtet ſcire diſtantiam ne iuſtitia dei falſo hminum iudicio conden netur. cur hoc· denegatum illis conceſſum iſtis extiterit et ne pec⸗ cetur ab hominibus in illo iudicio.et ne in moꝛibo erroꝛ ſiat. et vt illa ſapientia et pꝛudentia decliner cui denega tur cõmiſſio diuinoꝛũ:et illi paruulitati impendat᷑ ſtudi um. cui pater reuelationẽ facit/Nõ en abs re chꝛiſtus ſic in ſpiritu exultat. gratias agit ad patrẽ, ꝙ negata ma gnis ſint credita puulis: ita tamẽ ſicut ab eterno patri De virtuoſis deſtructio ſathanice poteſtatis et recõſiliatio ad deuz in ſanguine. reſurrectio aſcenfio in vtraq; foꝛma ꝓpꝛia ve ritate ſeruata.ex altera neutra cõfuſa. edicio ſacramen⸗ toꝛum in verb in virtute ſpirit⸗.altitudo poteſtatis cõ⸗ ceſſa moꝛtalibo.in patratõne tantoꝛũ et tam innumera bilium miraculoꝑ. pdeſtinatio ab eterno perficienda in ipo credito. pᷣſentia in ipo negato. iße caput coꝛpus co⸗ aptatũ habens.ipe vniuerſoꝛũ heres.ipe daturuis ſpiri ti.wocatio gentiũ.reſurrectionẽ oĩm facturx. iudicatu⸗ ruſq; oꝛbẽ terre hec erãt illa miſteri h abſcõdita: de qui bus apls ait. Sed reuelatõne notũ niuhi factũ eſt ſarrg , mentum ꝓut poteſtis legentes intelligere pꝛudentiam 3 meam in miſterio chꝛiſti. go alijs generationiba non eſt agnitũ ſilijs hominũ ſicuti nũc reuelatu eſt ſanctig axpo ſtolis eius et ꝓphetis in ſpꝛritu eſe gentes coheredes et cõcoꝛpoꝛales et cõparticipes prmiſtionis eius in chꝛiſto ieſu ꝑ euangeliũ eius:cuius faciꝰ ſum ego miniſter fᷣm donn gratie dei que data eſt mihi ſcom operationẽ vir⸗ tutis eius. Mihi autẽ mimmo ſanctoꝝ data eſt gratia Ixc.in gencib⸗ euangeligare inueſtigabues ditncias chꝛi ſtiꝛilluminare omnes que ſit diſpenſatio ſacramẽti ab⸗ ſconditia ſeculis in deo. DHe quo etiã idem alhbi referes ovd. ſacramentũ ait. cuius factus ſum ego paulus miniſter ſcvm diſpenſatiõz dei que data eſt mihi in wbis.vt im⸗ Eieam wrbũ dei per miſteriu qð abſconditũ fuit a ſecu⸗ lusS et generationib:nunc aute mamifeſtũ eſt ſanctis ei quibusvoluit deuſ notas facere diuicias gloꝛie ſacramẽ ti huius.Elnde chꝛiſtꝰ exultat patri gratias e pientes autẽ quibo abſcondita ſunt e abſcondent ſacra menta dei: ſunt hi quibus per ꝓpſætai dicitur. Ele qui ſapientes eſtis in oculig vſtris:et pꝛudentes coꝛam vo biſmetipᷣis. Et peraliilin. a iẽtes ſunt vt faciantma la:bene aũt facere neſcierũt. t apoſtolus. Dicentes ſe / eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt. Et hi ſunt ſapientes mu 5.8 di et ſem carnem.de quoꝝ ſapiẽtia dicif. Gapiẽtia car ; nis inimica eſt deo. legi enim dei nõ eſt ſubiecta neq; e⸗ nim poteſt. At etiam ſtulta eſt: ſicut etiam ſcriptum eſt alibi. Mõne deus ſtultam fecit ſapienti huius mundi: Et paulo poſt. Sapientia vero huius ſeculi deſtruitur. 1 Paruuli verro quibo diuina miſteria credunt᷑ nõ ſunt ex cttate aut mole coꝛpoꝛis eſtimandi.ſed humiles in fide ſine curioſitate credẽtes. captiuantes omnẽ intellectũ in obſequiũ eius. alieni a malicia iuxta ſententiã pauli. nolite pueri ęffici ſen ſibo.ſed malicia paruuli eſtote. Et quo decreto ſit facta iſta reuelatio. aperit dicẽs. Etiam ita pater: quonia fic placitũ fuit ante te In lalꝛinthů inexplicabilẽ ingreditur. ſi quis ſub aliqua rõne cõpꝛe⸗ hendere nititur diuina miſteria et opationes chꝛiſti ad nos ꝓpter nos:quoꝝ pꝛeter placitũ dei nulla ratio red Adllpoteit. Et placitũ eius cauſam alia et rönem ſi uppoſi⸗ tam nullam habet: omniũ benefactox eriſtens pꝛimaria et ſumms cauſa. ꝛoinde ieſus ait. quare ſit iſta reuela tio tati miſterij taliba paruulis facta:quoniã ſic ab eter⸗ placitũ fint. Que ſunt abſcõdita.quibo oceu ta ginbus no fuit placituʒ ante patrẽ: vt ipe filius eternus in hũe nne credita opoetet inſpicere Cuimn miſſi dilcipuli a ieſiu momnem ciuitatem et jocin quo erat ipſe vnturus. reuerſi fuiſſent gaudentes ad hieſum fatentes quod de monia eis ſuo nomine ſuaque virtute ſubiecta fuiſ⸗ ſent. in ipſa hoꝛa in ſpiritu exultauit ieſus.patri gratu⸗ lans. ꝙ iam per effectum fidei monſtrabatur ſe a diſci⸗ pulis in fide cognitũ. q erat ſin iſterii: retur eſſz fiius dei. .Mam incarnatio. natiuitas. reno uatio vite et lato noue legis.et ipᷣiius iuſticia et miſeri⸗ coꝛdia. et remiſſio peccatoꝛum. cõuerlatio inter hmi⸗ nes.fſoꝛma dei et foꝛma ſerui in vnũ cõuenta.vt nõ al/⸗ ter ex altero. ſeg alter redgeretur in altero. paſſio moꝛs mundumveniret. acturus humanigeneris caulam. Et ab eterno elegit ante mundi cõſtitutionẽ:quibus hoc — cramentũ a ſapientib mundi abſconditũ panderet᷑ Et —+ ad ſeipᷣm ſermonẽ inflectit:de ſe pnuncians vnde as agit. Omnia mihi tradita ſunta patre meo Quoniã nihil eſt in poteſtate patris quin filius ſubiectũ habeat: et nihil eſt paterni iuris a filij iuriſdictõne ſecluſum. Et hi paruuli etiam inter alia ſibi tradita traditi erant: fa⸗ cti in cognitione fidei atoſtoli diſcipuli et amici. Miſte/ rium hoc et ſacramentũ magnum erat ab alijs abſcon⸗ ditum. eis reuelatũ pꝛedicaturus per oꝛbem. ſed hec co⸗ gnitio in nullius eſi pꝛeterq; in patris et filij poteſtate: Atig Nrin, ler e amn ſen eqi ntm e eſ i hr, ter e „ et pꝛo vi vtute ſermombus do. Galua. et quibus danda nõ aliter qᷓ; per eum. Hinc et adiecit. E nemoſcit qui ſit filꝰ niſi pater.et qui ſit pater niſi lius:et cui voluerit filius reuelare Perſpicuũ eſt pa⸗ tris et filij neminẽ poſſe aut habere noticiã ꝓut adinui⸗ cem mutua et eterna ⁊ equali noticia ſe cognoſcũt:quo rum alteringenitus eternuſq; generãs.alter ſemꝑ ge⸗ mutus ab eterno ab ipo generatus:vna ſemꝑ eoꝛũ erxiſtẽ te ſubſtantia. Poteſt tamẽ in eoꝛũ venire noticiã q;uis nõ equalem. cinus filius per grati reuelauerit de patre ſeu pater de filio:aut alter de vtroq;. Segregat ü quidẽ modum cognoſcendi trinitas habet ſicut et eſſendi: vt nõ virtute noſcentiũ ſed ſuavirtute.vt infuſionẽ alicui dederit cognoſcatur. M ieſus omnesvocat ad refectionẽ iugũq; ſuaue tol lendum.et ꝙ ad diſcendum humilitate dumtaxatxo luit ſe echibere doctoꝛem.ſcom mattheum. Capitulũ XXVIII Oc pacto·hac cõditione.hac vtilitate.hac eter⸗ h na pdeſtinatione ſilius dei factus eſt homo. vt in ipo humana deſideria finirẽtur.et in ipo ſini retur ſterilis laboꝛ moꝛtaliũ:et apponeretur peum co⸗ pioſus clarnus: in quo indefectibiliter ſe reficerent fa⸗ mebundi. Et put omnia ſibi a patre ſunt tradita:ita cũ illo dato nobis omnia data ſunt. Sic enim inquit axo⸗ ſtolus. Qui largitate paterna ꝓpꝛio filio nõ peꝑcit. ſed ꝓ nobis tradidit illum.quomõ nõ etiã cum ulo omnia nobis donauit: Pꝛoinde ſi ꝓ omnibus datuſomnesvo cat. ſi cum illo nobis omnia data. reficere omnes poteſt Pꝛopterea inquit Tlenite ad me omnes qui lalboꝛatis et onerati eſtis:et ego reficiam vxos Mõ erat hominib/ audacia neq; ſpes adeundi eũ:ipᷣe pꝛioꝛ vocat ad hoc miſ⸗ ſus exiſtens. Neminẽ a vocatõe ſecernit niſi ſe ſecernat xocatus: omnibo refectõis clarnũ parat. Sibi aſſeribat periculũ qui nõ vadit/ouerat quidẽ ipᷣe hominum fru ſtrari exercicia varioſi; labꝛes ⁊ pꝛemi grauib onerib⸗ peccatoꝝ ⁊ ſollicitudinibo impertinentib onerari:quos miſeratus attrahit vt accedant ad eum.ſiue malo ſudo re latꝛauerint.ſiue ad debitũ fineʒ fuerint exerciti lalo/ res.illos reſicere vult ſi reſipiſcuut. iſtos ad refectioneʒ vocat.quia ſe honeſtis lawꝛibus dedicarũt. Sed induiꝰ eſt latꝛ cunctis naſcentibo ex damnata ꝓpagine.illo de⸗ merito quo eſt damnata ꝓpago:vti ſententiã accepit ꝗ⸗ dam.Quia audiſti vocemvxoꝛis tue:maledicta terra m opere tuo. In lalvꝛe comedes ex ea. Et iob cognouit in poſterũ. Homo naſcitur ad loboꝛẽ: auis naſcitur ad volã dum. Exxerimento cognoſcit᷑ quãto ſudatur laboꝛe vt ex terra fructus valitudini aptus ꝓueniat:ſeu ex terra car nis quã gerimus.fructus celo dignos in illo comeſtibi les capiamus. Et ad laboꝛẽ huiuſcemodi eſt omniũ ho/ minum oꝛigo moꝛtaliũ Ged vt iñ latvꝛibo non fruſtra ſudetur:opus eſt ſapiẽtla et diſciplina. EUnde ꝑ ipam ſa pientiam dicit᷑. Sapientiã et diſciplinã qui abijcit infe lix eſt:et vacua ſpes illoꝝ.et laboꝛ ſine fructu. Quoniaʒ ſepe latoꝛ hominũ euaneſcit: et quo intenſioꝛ in animo et ad plura extenſioꝛ magis deperit. Sicq; lamentat il⸗ le rex potẽs et ſapiẽs qui oĩa voluit expiri.expertus q̃ po tuit. poſt omnẽ lalvꝛẽ et ſollicitudinẽ dixit. Cũq; me cõ uertiſſem ad vniuerſa opa que fecerãt man? mee. et ad laboꝛes in quibo fruſtra ſudauerã. vidi in oĩibus vanita⸗ tem et afflictioneʒ ammi:et nihil ſub ſole ꝓꝑmanere. Et poſt cõtemplationẽ aliã: iterũ dixit. Rurſus deteſtatus ſum omnẽ induſtriam meaʒ que ſub ſole ſiudioſiſſime lalveam. habiturus poſt me heredem. quem ignoꝛovtrũ ſapiens an ſtultus ſit futurus: et dominabit᷑ in laboꝛib⸗ meis. quibus deſudaui et ſollicitus fui. Et eſt quicq t vanum⸗ Elnde ceſians.renunciauit coꝛ meuũ vltra ſub ſole lalvꝛare. Nam cum alius lalvꝛet in ſapiẽtia ? doctri na et ſollicitudine: homine ocioſo queſita dimittet. Et hoc ergo vanitas et magnũ malum.Quid eni ꝓdeſt ho mini de vniuerſo latboꝛe ſuo et afflictõne ſpiri qua ſub ſole cruciatus eſt: Cuncti dies eius doloꝛbo ⁊ erumnis pleni ſunt: nec ꝑ noctẽ mẽte requieſcit. Et hoc nõne va nitas eſt: Et iterũ poſt aliã cõtemplationẽ fruſtratoꝛuʒ laloꝛũ adiecit.Rurſus cõtemplat/ ſum omnes laboꝛes hominũ:et induſtrias animaduerti patere inuidie pꝛoxi mi. Et in hoc ergo vanitas:et cura ſupſliua eſt. Nerũq; ait. Cõſiderans repperi aliam vanitatè ſub ſole. Einus eſt et ſecundũ nõ habet nõ filium nõ fratrẽ.et tamẽ la⸗ loꝛare nõ ceſſat.nec ſatiant᷑ oculi eius diuicijs:nec reco/ gitat dicẽs. Cui labvꝛo:et fraudo ammã mea bonis. In boc ergo vamitas eſt:et afflictio peſſima.Et poſt. Sicut egreſus nindus de vtero matris ſue ſic reuertet᷑:⁊ nihil auteret ſecũde latꝛe ſuo. Miſerabilis ꝓꝛſus infirmitas quoõwnit ſic reuertetur. Quid ergo ꝓdeſt ei ꝙ labvꝛauit in ventũ cunctis diebusvite ſue:Ac per hoc quid iſtaver ba et plura que ad mundi cõtemptum ibi ſcripta ſunt pandunt. niii hominũ moꝛtaliũ ad aliam vitã tendenti um. ꝓ iſta fugitiua tenenda ſeu ameniter et plus debito fulte capienda ducẽdaq;vſq; quo inuite fimatur.ſierileſ fruſtratoſq; lalvꝛes:a quibus ieſusvenit reuocare moꝛ tales:habens polliceſq; vnde cunctoꝝ auidi animieter⸗ ne ſatient᷑. Sunt et lawꝛãtes inexcuſate in culpa.quos etiam eis daturus ſi penitent veniam ad ſe vocat De qͥ; bus per eſaiam dici. Cõceperunt laboꝛem:et pepererũt iniquitatem. Et alius ꝓpheta. Cõcepit doloꝛẽ:et ꝑeperit imniquitate. Et Yeremias. Eltunique agerent lalboꝛaue⸗ runt.Plus eni ad vicia et iniquitatẽ:qᷓ; ad virtuteʒ et iuſticiaʒ lalboꝛat. Mõ tamẽ perſpicuũ eſt verbum omnib⸗ maxime tedioſis.niſi eis dumtaxat qui cõditam naturã q;tum ſit amica virtutibo cõſpexerunt.quantũue virtu⸗ tes verſauice boms naturalibo anmucentur. Nam ſm na⸗ turam nõ tamẽ ex natura ſunt virtutes.vicia vero con⸗ traxia ſunt et inimica nature:alias nec vicia dici poſſent Aabvꝛ quidem maioꝛ ſemꝑin cõtrarijsq́; in cõpetenti⸗ bus eſt,Hecnõ et bene laboꝛantes ad iſtam pertinẽt ſal- uatoꝛis vocationẽ qui cum dei ſapientia operari et labo⸗ rare curauerunt:ſicut expectabat qui hoc gliſcebat. Mit te illam ſcʒ ſapientiã de celis ſanctis tuis et a ſede maie⸗ ſtatis tue.vt mecum ſit et mecũ lalboꝛet:vt ſciã quid ac⸗ ceptum ſit coꝛam te omni õ fruſtratur labv cum dei ſapientia factus: cuius is fims. ut quod deo acce ptui ſit omni lalvꝛe agere ſatagam/Et lalvꝛare in ge⸗ mitu p octaua ſicut pſaimus et titulns manifeſtãt: vir⸗ tus opoꝛtuna eſt. Sic inquit qui ſic egit.Lalvꝛaui in ge mitu meo. lauabo per ſingulas noctes lectum meũ:la⸗- uadet aũt axo chꝛymis meis ſtratum meum rigabo 4 . ſtolus thimotſxo:qualiter opoꝛteat inſiſtere nõ feqauda dis laboꝛibus. Laboꝛa inquit ſicut bonus miles chꝛiſti. Nam bonus miles chꝛiſti nõ militat in entum neq; la⸗ boꝛat:ea tantũ agit que ab ipo accepit ſancto mandato: ſeu ſanctioꝛi cõſilio. Eſt quidem miles chꝛiſtnet eſt bo⸗ nus miles chꝛiſti. Chꝛiſti miles eſt: quicũq; ipius ſideʒ animo aut ſacramento ſeu altero aut vtroq; ſponte di⸗ gneq; ſuſepit. SGonus vero miles:qui excluſo vicio ſem per ſequitur bonitatem.et ad illam ꝑficiendam laboꝛa/ re nõ deſinit:indeſinenter in anterioꝛa et melioꝛa ꝓgre diens. Mon enim eſt bonus miles:qui poteſt ⁊ negligit in ſeipo augmentum fſacere bonitatis. Siſtere vel refle cti defectum aut vicium habet: ꝓpterea et iterũ dictum eſt. u vero vigila. in omnibus laboꝛa:vt nihil obmit / tatur ex deſidia laboꝛandi. quod poſſit adduci ad virtu — tem. Sitigitur ad additionẽ melioꝛum iugis laboꝛ/Er = Uliber nonus De virtuoſis ꝛeſſos oneribus vocat vt eronerentur. Ham et anima kalet onerifera querunt et cupiũt iuxta nature inſtin⸗ ctum a pꝛementibus oneribo releuari. Sed hominib nulla onera grauioꝛa niſi illa quibus ſe ſwonte ĩ ammo magisqᷓ; coꝛpoꝛe onerauerũt.que iniquitates et pecca ta woluntaria ſunt:quibus ſe grauatum in foꝛma pecca⸗ toꝛum fatebatur dauid.oꝛans alleuiari ab eis. Quoni⸗ am iniquitates mee nõ aliene ſupꝑgreſſe ſunt caput me⸗ um nõ alterius:quoniã vnuſquiq; a pꝛopꝛia nõ aliena iniquitate ledetur. Et ſicut onuſ graue grauate ſu nt ſu per me. Ouibus ſe onerare quilitet poteſt. eronerari au — tem pᷣterq; a chꝛiſto nõ poteſt:quoniã ipᷣe ſolus eſt. agn? der qui tollit:tollereq; roteſt peccata mundi. Indefecti⸗ biles quidem eſt refectio quã ꝓmittit:quoniam ipe ne quit ſicere. His dumtaxat deficit: qui cam aut accige deficiunt aut faſtidiunt. De qua refectiõe indeficiente dauid ante ꝓplxtauerat dicẽs.DHominus regit me ni hil mihi deerit:in loco paſcue ibi me collocauit. Buper aquam refectionis educauit me:animã meam cõuertit. Nemo igitur querat aliunde ventrem ſue mentis imple re. niſi ex refectoꝛe chꝛiſto vniuerſop herede. Et vmuer⸗ ſa in vnum cõflata deſiderio humane mentis appoſita ſine ipo nõ ſatiant. Hec ad indignitatẽ magiſautem ad eius excellentiã hoc ſentiendum eſt. ꝙ alijs repleri ami/ ma nequit dei capax: paruipendenda quidem eſſet ſi rof ſet. Habet in ſe ieſus vnge poſſit animas hominũ ſatia⸗ re. ipe adeps eriſtens noſtre anime ſatiande cõgruens: ſicut de eo dauid ad gratiarũ actionẽ in figura hieruſn- lem omnẽ inuitãs animã dicebat. Qu poſuit fines tu⸗ os pacem: et adipe frumenti ſatiat te. Hunc; erpleta re fectio niſi per pacem. Quouſq; appetitus hominum in aliud tendit nõ eſt pax:cũ wero erit tota refectio vt quip⸗ piam deſiderarinõ poſſit pax aderit. Ygitur finis ſaluan doꝛum in pace terminatur. appoſito adige frumenticio chꝛiſto ieſu.vicʒ ad ſacietatẽ et refection? accedentium vocatoꝛum:ſed per quandam iuſticiam lonarum pꝛece⸗ dentium actionũ opoꝛtet accedere ad refectionem et re⸗ quiem. b quam largienda ſaluato: colla noſtra vult ſubiecta fieri iugo ſuo:et ab eoilla diſcere. quop erperi⸗ mento et ſcientia ſolus verus eſt doctoꝛ. ollite iugum meum ſunxos.:et diſcite tis ſum et humilis coꝛde:et inuenietis requiẽ animabo veſtris Ea imagine qua boues ſub vno ligno in ertre⸗ mitatibo inſertis ligaminibo impoſito vtriuſq; collo iun guntur innexo aratro ad ſulcandam terram: hominib- iugum diabohice ſiuevicioſe aut humane aut diuine ſer uitutis imponitur. Diabolicũ quidem iugum in domi⸗ natu regis babilonis figuratũ accepimus:ſub quo de⸗ merito ſuarum iniquitatũ homines traduntur atq; de⸗ tinentur. De quo Yeremias repetẽter ait. ꝙ deus illud iuſte imponat. Hec dicit dñs deus iſrael. Poſui iugum ferreum ſuper collum eu netarũ gentium. Mõ autẽ cre dendum eſt deum wjle diabolo colla hominũ ſubiugare nec ei obſequi ſub tributo. SGed cum ab ipᷣo per idola⸗ triam et per alia ſcelera fit auer ſio. et longa peragitur. nec adijcitur vt redeatur in ilum a quo faſcinati receſſi mus:permittit ille iniuſie derelietug⸗ iuſte ſub iugo dia boliſerreo colla premi Eſt autem iugum ferreum ipſi diaholica implacabilitas et du ra oppꝛeſſio.ſub qua cur⸗ uate mentes male affecte in virtutẽ reſpirare nõ poſſũt et ſubacta membꝛa oneribus iniquitatũ inceſſanterſer uiunt. Et beatus cenſetur quili wich ſe diabolo ſuhiugatis.ſieut per ſapientiã dicit᷑. Beatꝰ? eſt tranſibit:et qui nõ attraxit iugum eiuset in vinculig il lius nõ eſt aliigatus. Yngum enim illius ferreum eſt: tenim adiecit a me quia mi et vinculum illius ereum eſt. Et de iugo vicioꝛu multi⸗ plicium deploꝛabat Yeremias dicens. Vigilauit iug iniquitatũ noſtrarũ in manu eius:cõuolute ſunt et im poſite ſunt collo meo. Infirmata eſt virtus mea: tedit me vñs in manu d qua nõ potero ſurgere. Omnis ini⸗ quitas pdominans anime iugum facit. Et cum multi⸗ me pꝛeſſum male fatiſcit. Sed iugum iniquitatum vi⸗ gilat in manu domini: cum lc voluntaria peſſundatio inuoluntariam erigit iuſticie dignaz penam a manu do⸗ mini puniente. Exrplicat autẽ qualiter iugum iniquita⸗ tum teneat:quia iniquitates cõuolute et impoſite circa collum:ſcʒ circa illam ammevim qua ſe poſſet erigere in ſuperna:ne recuruetur ad vVma. Pꝛoinde vim illam aſſe rit infirmatam. Infirmitas eni eſt anime. omnis ſpon⸗ ta nea iniquitas.que cum multiplicaf er numero aut erx tempoꝛe amplius grauat. creſcit debilitaſ vt nalla ſi txo tentia valeſcendi. Et fatetur ipſa quod patitur. Dedit me dominus in manu de qua nõ poteroſi urgere. Huma num iugum eſt omnis ſuperbia et impoꝛtuna domina⸗ tio pꝛincipum terrenoꝛũ:vt iſraeliticus populus quere batur ad robvã dicenſ. Oater tuus duriſſimo iugo nos oppꝛeſſit:tu leuioꝛa impera patre tuo.Qui malea iuue⸗ nibus cõſultus reſrondit. Oater meus impoſuit iuguʒ graue:et ego maius pondus apponam. Mecnõ et huma num iugum omnis dominatus regum etiã iuſte regnã tium:ſicut apls ad thimot heũ ſcribit. Q uicunq; ſub iu⸗ go ſunt ſerui: dominos ſuos omni bonoꝛe dignos arbi⸗ trentur: ne nomen dei et doctrina blaſpbemet᷑ Qui au.ęQ tem fideles habent dominos nõ cõtemnãt.quia fratrtes ſunt:ſed magis ſeruiant quia fideles ſunt. Yugum eſt etiam in humanitate noſtra plus debito colligata lalen tibus.ipᷣa ſollicitudo ſuperflua et cura nõ oꝑoꝛtuna:ſub qua pꝛeſſa traduce carniſ ꝓpagatur. Elnde ſapiens in cõ plicitate fuerint:multiplicant᷑ et iuga:quibus collũ ani templabilibus et moꝛalibo dixit. Secu patio magna cre ata eſt hominibus.et iugum graue ſi uper omnes filios adam:a die exitus de ventre matris eoꝛumvſq; in diem ſepulture in matrẽ omnium rintutis diuine iuguʒ eſt:ipᷣa diſciplina bonarũ rerum agendarũ. De quo per Yeremiã dicitur. Bonum eſt viro cum poꝛtauerit iugũ domini ab adoleſcentia ſua. JImo quid in adoleſcentib- melius qᷓ; iugo diſcipline in agendis colla ſubmittere. vt nil indiſcip! inate.ſed omnia diſciplinate fiant et di⸗ uina iuſſio et regulatio pꝛeceptox: Jugum eſt a deono bis impoſitum:de cuius fractoꝛibus dominus per YJe⸗ remiam cõqueſtus eſt dicens.A ſeculo cõfregiſti iugũ. rupiſti vincula. dixiſti nõ ſeruiam. Et boe idem de opti⸗ matibus ⁊ peimatibus refert. Ybo igitur ad optimates et loquar eig:ipi emi cognouerũt viam dominiet iudici um dei ſui. Et ecce Unngis hi cõfregerunt ſimul iugum: ruperunt vinculg ed nunq; fractio diuine obediztie abſq; vltione diuine iuſtice: Pꝛoinde ſequitur. Ydcir/⸗ copcuſſit eos leo de ſilua.lupus adweſperq vaſtatnit eos pardus vigilans ſup imquitates eoꝛum. Et palium p⸗ phetam dicitur. Reuerſi ſunt vt eſſent abſe q; iugo: facti ſunt quaſi arcus doloſus. Retrouerſi ſunt homines ab eo quod agere ceperunt ſcom imtoſitam legem: vt pni cioſa libertate letanter vtantur. Mon wlunt enim ad ſe ipos cõuerſi iugo diuine legis aſtringi. Sed adhuc aGd illos puniendos manus deiertenta qui refugiunt iugo diuine ſeruitutis:in qua conſtituta eſt plena et wra ab omnibus optanda libertas. Etenim ſequitur. Cadent in gladio pꝛincipes eoꝛuʒ:a furoꝛe lingue ſue. Yſta ſub⸗ . ſannatio eoꝛũ in terra egipti. Tle igitur collis excutien/ tibus iugum dei de vt ab omm alio ingo abſol⸗ uantur colla moꝛtaliuʒ ad tollendum ſuiũ ſaluatoꝛ xpᷣs 4 — — — — — — — N¶ʒ ʒ—JMRN et pꝛo vixtute ſermonibus do. Balua. omnes inuitat.tollite iugum meum ſuper vos:diſcibi⸗ litatem pꝛofunde virtutis apponens.Diſcite a me. Cõ templandum verbum. Fides ſpes et charitas non ſunt in doctrina ſed in infuſione.Neq; ad iparum queſtum⸗ habitum docibilitas et diſcibilitas in ſono verboꝛũ locũ habet:q;uis illa in quibus feruntur:poſſunt doctrinari ab vtraq; parte. Cetere virtutes abiſtis doctrina⁊ diſci pꝓlina fiunt.quarũ duas pꝛecipue ad docendum ſibi ſal⸗ uatoꝛ attribuit: mititatẽ atq; humilitatem. Mititas ve⸗ ro nõ per diffimtionẽ cognolcitur. ſed per deſcriplioneʒ ſuoꝛum effectuum.nam mititas qaccõmodato vocabulo et in vna littera mutato.a mutitate traxit oꝛiginem:vt mitis quaſi mutus.mititas vt mutitas.Qui vero mu tus eſt:petere ꝓ ſe.cõtradictionem facere.iniuriari.aut cõuiciari verto nequit. Chꝛiſtus autem coꝛde magis qᷓ; coꝛpoꝛe ſe aſſerit eſſe miteʒ. Mititas quidem coꝛdis: eſt vnifoꝛmiter in omnibus ſe habere. Etenim chꝛiſt? nec in coꝛde mutatus eſt ex pſperis vel aduer ſis.eundẽ ani⸗ mum in gloꝛia et in ignominia. in infamia et in bona fa⸗ maſemper retinuit:quis voluntarie a paſſione aſſum⸗ pſerit turbationẽ atq; triſticiã. Eſt igitur mititas in coꝛ de reſidẽs.inuariat animi ſenſus.eq; ꝓſpera et aduerſa ſuſcipiẽſ.cõtradictõʒ aut excuſationẽ expꝛobꝛatõʒaut in digna:ionẽ nõ meditans:neq; fingens aliquid adulati uum aut blandiens vt aliquid pꝛeter iuſiiciam aut mi⸗ ſericoꝛdiaʒ capiat. rahit enim omnẽ coꝛwoꝛis cõſiſten⸗ — tiam mititas ad ſeipam:vt ſic agatvti eſt, Coꝛdis humi litas vt eſt exipᷣo:i: e fabilitatẽ habet. Solus enim ip.e wre humilis fuit. AUt vero vocamur illã addiſcere a chꝛi ſto:ſermo licet tenuis de ipa owꝛtunus eſt. Sed verioꝛ eſſet ab illis:qui in eius exꝑerientia ex longeuis tempoꝛi bus ſacti ſũt. Anexplicabiliſ quidẽ eſt de ipalſſermo a nõ exxertis in ipa:etenim abiſſalis eſt locus eius. In queʒ deſcendens.tuitionẽ ab omnibus ledentibus accepit. inuiſibiliter degens etiam ab inuiſibili hoſte.qui perqui rens inuenire humilẽ nequit.ab abiſſo humilitatis te⸗ ctum:et ſi inuenit cognoſcens latibulũ eius.denicit im⸗ poſſibilitate ledendi ex nulla parte cõſpiciens qua ſagit⸗ tas et tela poſſit immittere.aut eum arietare.quia ipſe humilitatis carentia nõ ſtetit: infeſtante ſuperbia ceci⸗ dit. Quem videt illa tectum.iſtaq; carentem.nequit re tegere vt offendat:nõ quatit eum aduerſitatũ quarũli⸗ bet aries.quas ad ſui ꝓfectum deo ſubditus eriſtimat ꝙꝓ uenire. nec arcus voloſus naturaliuũ rationũ iacit in hu milem animam ſagittã vt auertat a fide:in qua funda/ ta et ab ipᷣa perdocta.nõ querit aliam ſcientiam niſi ꝑfi⸗ dem. Meq; lereſis tragula illaʒ fodit:aut ſuam trarit in partem.& redit ſimpliciter que accepit: impꝛedabiliter ſola graditur.nõ verita perdere.neſcia poſſidere. Nõ enĩ credit humilitas etiam illaʒ ſe habere virtutẽ.cuius ha bet oꝛnatum:et qua deo mente fulget. Meſcit extendere ſi quos ſtudere virtutibus exiſtimãs melioꝛes:de ſe dif fidens.ſe totam iactauit in domino.a quo ad hoꝛam eti⸗ am in tribulationibuſ derelictanõ deſperauit aut mino rauit afectum ſimiliter et effectum:tota exiſtens ad re/ gentis ſuperne iudicium.Affectioꝛ ad deſuper decernen tem in eam erxiſtens cui cõmiſerat omnẽ cauſam ſuam: nõ ſæ ſitans qualitera ſuperno iudice terminetur. Pꝛo/⸗ culſe a litigijs occaſione nõ pꝛeſtita nec aſſumpta fecit. Humulitas nihil eſt ad ſeipam:ad pꝛeceptoꝛẽ in writa⸗ te atq; in virtute tota.eumq; dominum ſiue parem aut diſparem pꝛe ceteris veneratur:alteq; pendit quem no⸗ uerit rectius imperare agere vel parere. Et vt de ipa ſit ſermo pſtrictioꝛnpᷣa oꝛigo vocabuli quid ſit humilitas monſtrat Nam humus terra dicitur.ex qua ſcõm carnẽ ſumptus eſt homo:itavt etiaʒ ab humo dicatur.Limes quidem terminus eſt aliquarũ rerum. Et lititas ſacriſi catio eſt. Et ſi per ſincopam huius et mutationẽ vmus littere pꝛioꝛis dictõnis ꝓferamus: humilitas trahitur. Qua ſic deducta mihil aliud eſt humihitas qᷓ; ſacrificatio ad terram:et humilis terre ſacriſicatus. CTunc quidem homo terre ſacriſicatus eſt:cum in illa moꝛtuus eſt ⁊ ſe pultus.Ac per hoc humilitas vera eſt moꝛtificatio cuiuſj libet voluntatis terrene.inexceptuate deo ſubiecta et vi ua ſibiq; moꝛtua:nõ agensa ſeipᷣa ſed a di legibus mo ta.Mõ intereſt moꝛtui Epelirncng quibus poꝛtetur aut inferatur in tumulum.aut quo humetur in loco:necqͥ/ bus accuratõmibus fiat eius cõditio ſepulture atq; ob⸗ ſequie pcurentur. Mõ ſua refert amplius quid ſit dvede⸗ coꝛi vel decoꝛi.Neq; ad lugentes ipᷣm ob cauſam affick: aut ad gaudentes ꝓpter ipᷣm extinctum iratur. Inquã ſimihitudinem amma introgreſſa cõtemplatione iugi ? actu inceſisbili cuſtodire ſollicta:magnum participiuʒ humilitatis eccpieitrponieetintn humilitas indigni⸗/ tatem. vt nullo der ciens quo fine claudatur:tantum agens ſecundũ imo no dignavideatur amma ex nibhilo egucta. ſoluʒ gratis accepiſſe rata quod eſt. nihil ampli ſibi iure deberi cõſiderans:potius ſtupens dignationeʒ dei pꝛocedentis ad creationem eius. non curioſe diſcu⸗ 4 „* * „ 2 4 ſitam legem.neſcienſ diffoꝛmitatẽ a foꝛmitate dei. ante quem conſcia ſui.in altitudine ſue pꝛouidentie admira ta manet.laudans adoꝛans et venerans quicquid ab il- la in exterioꝛa pꝛocedit:imperturbabilẽ habens omnez oꝛdmem actionis eius. Sicq; pꝛocedit et regnat. abſo⸗ luta a queſtionibus.a perturbatiomib libera. ab heſita⸗ tiombus pꝛocul.a iudicijs aliena:mala nõ poꝛrigit. illa-⸗ ta nõ ſentit. In qua exiſtit dauid: perſonam deſpexit et ſtatum:vileſcens ſibi pꝛopter amoꝛem dei.um argue retur ab vxoꝛe ꝙ ludens coꝛam domini arca ſe denuda’fß ſet vt ſcurram:reſpondit. Ludam et vilioꝛ fiam plus qᷓ; factus ſum:et ero humilis in oculis meis.quoniam ſic per humilitatem pꝛopter dominum ſe faciebat abie / tcumvt quicquid eſſet humani iudicij et dedecoꝛis par/⸗ uipenderet. Sed vere humilibo debetur ſalus: vt ſcri⸗ ptum eſt. Oopulum humilem ſaluum facies. Et hu⸗ * — 7 4 . . miles ſpirxitu ſaluabit. Et Job. Ponet humiles in ſubimi. Et virgo mater. Et exaltauit humiles.Et ve⸗ re humilis impetrat quod petit. Dauid. Reſpexit in oꝛationẽ humilium:et nõ ſpꝛeuit pꝛeces eoꝛum. Oꝛa⸗ tio humiliantis ſe penetrat nubes. Et iudith. Humi⸗ lium ⁊ ma nſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit depꝛecatio/Quid autem amplius pꝛo merito humilitatiſ poſſet adijci nõ eſt:qᷓ; exaudiri et ſalnari.Ergo accedamus ad huiusvir tutis magiſirum ⁊ a ſublimi humilitatẽ diſcamus.qui coꝛde humilis eſt.moꝛibus omnibo illam tenens:actio et wrbum per omnia illam pandunt.Et ara venu es appoſita eſt. Et inuenietis requiẽ animabus veſtris. In muiſibili ſenſu inuenitur:quoniã intellectus et af⸗ ſectus in illa requieſcunt.vt nolit plus ſapere qᷓ; opoꝛ: tet.nec affectare quod ſupereſt. ſi habet quod expedit: nec impoꝛtune optare aut exigere ſi deeſt. Mecnon et il⸗ lam requiem erernam ad quam ſuſpirat omnis creata ratio peregrina:inuenire poteſt amma humilitate fun⸗ data.Attamen quies eſt ante law:em: requies poſt la⸗ wꝛem. Quieſcere ad innocenteʒs:requieſcere ſpectat ad penitentem. Quies ante peccatum:requies poſt pecca tum habetur. Quies anteqᷓ; perdatur:requies cum per dite reinuenitur. Eſt et etiam quies animarum et coꝛ⸗ poꝛum. Eſt et requies animarũ ſimiliter et coꝛpoꝛum. Sed dumtaxat ad requiem ammarum axpphcatus ſal/ — uatoꝛis ſermo.vti ſi cerit humilitatem: intellectus termin tiam pertinet. Chꝛiſt quis ad ipᷣm wrnerit et ab eo didi⸗ naba amme ſue inueniat illam requiẽ qua uitabatur manducare cõſenſit litate ſidei:mihil vlt um ſe . Peret:au o⸗ S pediens ſiue optum. Etenim dei ſapientia writas et vi ſibi aderãt ad largiendum q ta. Et in ipo ſunt iheſauri ſapientie et ſcientie abſcondi⸗ non et que hominuʒ:ſua exant. quieʒ ergo inuenit amma rationalis in chꝛiſto acd us q; h ſuimet qua ſcire apta gliſcitq; ſcire.A wetit etiam alia caula rogamina werexiſſet. ex illa inſita vi qua fertur in appetibiie lonum triparti⸗ quibus ieſus abungabat:et wvre petentibus dat loquendi.ſicut honeſtũ nerat. Sed nec chaiſtus q́;uis voluntarie factij Quonia cõpoſitione facta cuʒ indigebat copijs phariſei. Nor tum:cum vt ratio vſus habetq; electabile vtile dicitur. ceteris.nunqᷓ; et nuſq; meliu peritur:imo cõparatione ſen in chꝛiſto ad hoc dato human reperiamus in ipo. Et vt ſer Vvltra. ſummum lonũ incun adepto.mil remanet quod iu ſi vim memoꝛatiuã ani mouebimus chꝛiſto. N tempoꝛe.ex geſtis qᷓ; chꝛiſtus: ne pꝛo requne. in humilitate e nature a patre.vt iſtud mo cõquirenſ nõ pꝛocedat ctanter ipe chꝛiſtus eſt quo re poſſit optari. Necnon et requies toti cõ minus pollicet dine paciſ:in ta mihi pꝑunnas ſi et columba et in terra. matur ad chꝛiſtum daturũ ac gutem qinſq; terreatur de iugo t ſtus reddit in factis amenũ et onus meum leue Beni tum et iocunditatẽ habet iugum Nihil amoꝛe ſuauius: uiſſimum eſt etiam o et actio honeſtoꝛum. ciſice vnitur. omnis tur cula rumpuntur tartarea gnum. Jugum ſidei chꝛi tatem habet mentis parte pꝛematur. Nõ curuat erigit ad ſuperna: ri. Onus quod chꝛi quando neminem gra cultatem. ſupꝛa debitu impoſſibile.ſupꝛa cõſer De cõuiiio facto ieſu exhibens officia pietat uerſa recepit. ẽm lucam Capirulũ XNIX ieſus inuitatus. aliquãdo in hſpicia diuertebat: et pꝛeter delectationẽ car⸗ mmnis interdum acc pꝛeintendens animicap Liber nonus De virtuoſis etur in vero et in omni quod ad ſciẽ⸗ quidam phariſeus:vt cum illo manducaret. o igitur cognito et appꝛelenſibi⸗ ſus domum phariſei diſcubu ra remanet ad ſciendum ſcienti ex⸗ aperet: qui potius rogandus et aptius qᷓ; in chꝛiſto re⸗ eum rogauerit credẽs chꝛiſt lota nõ inuenitur alibi qᷓ; il memoꝛabilius exeterno. exx neges mihi anteq́; moꝛiar. Ulanitat qui ad ſeipᷣm pꝛo refectio⸗ eij longe faca me. Mendicitatem et diuicias ne homines vocat. vt animab- mihi. Cribue tantũvictui meo neceſſaria. ne foꝛte ſatiꝗ in hac vita requies pꝛo viribus detur. et in alia eterna tusilliciar ad negandum. iſtus. Sed alas et penngs vſq;quo graui coꝛde:vt quid dil ta terra. cupidus venire ad requis ritis mendacium: Quid etiam gradiens impꝛeſſus onere terrenoxę tentijs in eccleſiaſten oſtenditu 6 poteſt. Pꝛoinde dicebat. Quis dabit iacent vanitati. Et optune rog cut columbe.et volabo et requieſcã:Nãᷓ cium.cuius dialbolus eſt pater: egreſſa de arca:pedibus requiem nõ inueni⸗ rat. Et omms imquitas menti Superanda eſt terra pennigero volatu: vtwve dantia duo ſunt mala. Mendicitas cedentibus requiem. Nec ollédo:cum verbis chꝛi in chꝛiſtianoꝛum agoniſticam vitam Yugum enim meü ſuaue mendicitatemq; habet qui officia lv gnitatẽ et dulcedinẽ et oꝛnꝗ perdidit. nec habet ſuo demerito qu cheiſti:ad actõnes gd lijs.quo etiaʒ accipit negociationc pꝛemium. Iſta in iugo eius ſunt- Juguʒ eius amc?ꝛ eſff dicas ſemper teneaturin actu quo deus amatur et primus. Te⸗ per gubernet.vt pꝛopꝛijs perd nus eius.videlicet cautela turpiũ uiciarum temxoꝛaliũ copiam illoꝛum quibus in hac vita pa num wluutates:pꝛecauẽs illa duo mala. tionis actio ſummouet᷑:vin poſſit deuenire:ne foꝛte pꝛiuatus et omnis tranſitus fit ad re⸗/ intenderet alienis:ſeu non habe ſtiane actioniſq; virtutẽ. ſugui in exterioꝛibus ſimularet. et care immenſam:etiam ſi coꝛpus ex ali⸗ bi alioꝛum queq; laudanda. vel collum iugum chꝛiſti. hominis:negaret verbis et facti nilq; ſuauius qᷓ; celeſtibus delecta⸗ dominum: quaſi nõ cognoſce t penitus leuiſſimũ eſt. Veruntamẽ chꝛiſtus rogatu uat onere ſuo ſupꝛa virtutẽ et fa⸗ cipere. ingreſſus domum diſe m expediens et neceſſariũ. ſupꝛa giendi doctrinam rem iſſionẽq; peccatoꝛum qᷓ; vt ſume/ itaneũ ipi nature. ret cibum Et ecce mulier que era pvt cognouit ꝓieſus accubunſſet in . a pharigeo.in quo magdalena lit alabaſtrum vngenti et ſtans retro ſecus pedes domi i. peccatoꝛum remiſſionẽ con⸗ ni ieſu. lachꝛymis cepit rigare pedes eius: pitis ſui tergebat Mon latet ingreſſiom mum. claret cauſa diſcubitus. etpectata:cui poſt ſuſcepta qu etatis·remiſſionem peccato: cce duo rogãtes ieſum vnu at oblata ſuffugia. ſemm toxat manducationẽ ſcilicet p ercere. nam et illas vbi⸗ deuotõnis obſequia ſed nec am rem ratus cũ in⸗ Hogabat autem illum Et ingreſ⸗ it Mogabatur ieſus vt ac erat vt largiretur. hbominbus beneſi ed nec hic phariſeus aſpexit in ilo. Etenĩ digebat quid libet modis omnibus venabaturꝛ:e plusqᷓ; hminem ei foꝛte ꝓplxtam igautem credendum eſt um. ex eo ꝙ ſeſitauit in ipo quia wlut nõ cognitoꝛ gdalena. Elerun obis ex hoc foꝛma vt ei aliquid tribuamꝰ: iatur. Sicuti rogaſſe de uo rogaui te: ne de em et verba menda nõ credens ſaltim eſſe ꝓpheram: perſonarum ad tactum ſuſtinue . tamen quoquo modo rogauerit. ſit n pꝛeſtita.vt rogemus et nos:no ſed vt ipe nobis iuſte petita larg me deduxerimus ad requieʒ: lsdd um legimus ſalomonẽ dicente r r et dicam quis eſt dñs:aut ne poſito largiatur:quam per pꝛophetaʒ do ceſſitate cõpulſus furer et periurè nomen dei mei.ODuo ur. Bedebit populus meus in pulcritu bernaculis fiducie. in requie opulẽta. Et pꝛo his qui fuerunt populus chꝛiſti qui in fide ipiꝰ moꝛ tui ſunt.iobannes aſperit. Amodo iam dicit ſpiritusyt ſeu in eo requieſcanta latvꝛibus ſuis: eſt. lalvꝛantes ad ſe vocat chꝛ optabat.vt attolleret pꝛeſcius ꝙ terrene in illam venire n cxt duo cõbinata rogantur:rog Duo ſunt peimaria mala.ſcili uitur euaneſcit:et wrbum quo quis me . 1 n eo quod exhibere a iure cõpellitur. quoni vt ſupꝛa diſſertum Dauid homines omnipotens arguebat. ãtur etiam pꝛopter duo. quam qui ſe⸗ ntitur in fide De quibus per at. Fili, hominum gitis vanitatem que ſit vaniras.crebꝛis ĩen⸗ r.quomodo cuncta ſub cet vanitas. at qui petit ꝓpelli mẽda⸗/ ne mpius filiationẽ incur tur · Oendicitas ⁊ abun quidem eſt ex ſe to⸗ Que ſi traicitur mendicus eſt ille noꝛum naturalium ibus fulciatur auxi⸗ um inquirit.vt mẽ⸗ tꝛet data et accepta ſic ſem itis aliena mendicet. Di⸗ timet ſibi dari.et altitudi in que ob iſta ta inſuffcientia ſed ex alieno fulciẽda pꝛopꝛijs.diripiendis ns virtutem in animo ns ſuis appꝛopꝛiaret ſi efectus in vtraq; parte omnium cõditoꝛem ⸗ ret ſe ſuperioꝛem habere. S manducare et victũ ac⸗ ubuit:amplius animo lar t in ciuitate ꝑeccatrix domo phariſei. attu⸗ et capillis ca⸗ 8 cauſa in do⸗ ſcilicet peccatrir mulier edam ab ipſa ſpecimina um omnium largiretur 8vt acciperet ab eo dum⸗/ hariſe altera impendebat Vrlvx pꝛemiſſo rogamine. h — — — ,„ - —— — —— //———————ʒ—ʒ—— loci mlen⸗ Peꝛofunde pꝛecabatur in inuiſibili ſenſuvt remiſſionẽ ab eo ſuſciperet peccatoꝛũ.Necnon et ille actiones oꝛan tes erant:plus agentes apud recipientẽ ieſum qᷓ; muli er exhibẽs autumaret. Hec mulier famã audierat de ie ſu. et cum turbis ſequẽtibus eum eum aliqñ audierat pꝛedicantem:in quẽ defixo coꝛpis pariter et mẽtis aſpe⸗ ctu.contemplans vitam.ponderans verba.con ſiderãs ſanctitatem. virtutem in iam factis miraculis ⁊ vt plu timi eum erxiſtimauit eſſe videntẽ. Mec iam coꝛde com puncta.et cõtrita pondere ſuoꝛum ſcelerum affectabat in animo chꝛiſto coꝛpe appꝛopinquare.pudoꝛe verebat᷑ illum publice adire. timebatq; repelli a iuſto exiſtẽs ini qua:nondum benignitatem ipſius experta. Dabat cau ſe inueniendi ſtudium.et quo incederet aut diuerteret obſeruabat:vt ipſius pociendi ad releuationẽ ſue miſe rie eſſet ſibi hoꝛa liberioꝛ. Et foꝛſan ipſa pꝛeuenit phari ſeum tanqᷓ; ſibi familiarẽ et cognitum. rogans eum vt ipſe pꝛo diſcubitu in domo ſua rogaret ieſum: foꝛte ve⸗ recundata qᷓ;uis peccatrix ſic audacter ingredi per inco⸗ gnitas ſibi et alienas edes. Idcirco hanc ipſa occaſiõeʒ accedendi ad eum pꝛeuenit.vt in domo ſibi cognita ie⸗ ſum ſibi nondum domeſticum poſſet adire ſuaq; imple re dia wota et eſtum animi refrigerare in illo: pꝛemedi⸗ tata multa dicere. nihil tamẽ lingua pꝛodens. Erat iſta mulier in ciuitate peccatrir. In qua ciuitate: In hieru ſalem que famoſioꝛ erat Sed nec in hieruſale magda⸗/ lena cum chꝛiſto conuenit.An foꝛte in hieruſaleʒ pecca⸗ uerat. Ged nec hoc affirmandũ reoꝛ. Magis autẽ in il la ciuitate in qua erat domus ad quã eum inuitauerat phariſeus que in galilea erat.quam verius credo fuiſſe naym vbi poſt reſuſcitationẽ adoleſcentis iſtud cõuiui⸗ um factum eſt vbi magdalena pmota nouitate miracu li cogitauit ſe ſubdere chꝛiſio indigna bñficia eius Dec catrix quidem in omni genere vitioꝛũ: ſcilicet cũ ſepteʒ demonia euangeliſte aſſerunt ab ulla per chꝛiſtũ eiecta. Non tamen credendũ eſt ſcoꝛtũ illam fuiſſe vt ſub foꝛ⸗ micibus aut locis ſcoꝛtaticis expectans homines in ſide ret:ſed mundi vanitatibus ⁊ delicijs coꝛpis dedita in ꝑ ditis moꝛibus tranſigebat culpabilem et infamẽ vitaʒ atq; notoꝛiam. Nulla facies inuerecundioꝛ qᷓ; mulieris cum in malo audaciam ſumit peccans deo ſe pꝑeſſimanſ et pꝛoximo ſcandalũ ⁊ pedicam parat.Sed iſta iam di ſplicens ſibi factaq; grauis ad tolerandã ſeipſam et pꝛe mentem ſarcinã peccatoꝛum.cognoſcẽs in locum aptũ penitudini eius diuertiſſe ieſuʒ qð ante iam parauerat er tempoꝛe pꝛouida nõ illo ilico mercata ſecuʒ tulit vn⸗ guenta:in illo vtiq; vaſe quo diligentibo ſeruaret᷑ imo ſeruabatur er moꝛe aptum tꝑi et conſuetudini regiõis congruens miſterio ſatiffaciens deuotioni offererentiſ et in ſide accipienti gratum. Ingreditur diſcubitus lo cum mulier tremens et pauens.nec vꝛbano moꝛe aue facit conuiuis:ſed ꝑdiderat audaciam ſolitam inter ho⸗ mines.Nihil muneris obtulit in clarno: vbi erãt tam inſignes conuiue dũs celi cum ſenatoꝛibus terre. NMon intuetur non conſiderat quo deficiat aut clarnus abun det.non contemplat᷑ facies epulantiũ:id ſolum agere ĩ⸗ tenta qua parte poſſit adire ieſum. Mon interrogat nõ interrogatur:omnia in ſilentio ſunt. Nemo loquit᷑ nõ loquente ieſu. Conſiderat phariſeus ⁊ ceteri quid ſit ip ſa factura. Jeſus ſolum videbat animũ eius:ſciebatq; quid eſſet actura. Et ꝑmiſſurus illam agere expectabat ODutabatur mulieris vultus· ſed animus exſpes non erat:attñ inter ſpem ⁊ metũ ↄſiſtebat. Impellebat ſpes repellebat met ne ꝓpelleret᷑ a voto Cõflata ĩ vnũ ſeele ra occurrebãt:reddebatq; indigna. Erubeſcẽtia faciem ſuffũdebat Inficiari nẽo poterat ſua pctã:ĩteri illã con de pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. ſcientia pualide accuſabat. NHemo adhoꝛtabatur eã:qm̃ nemo nouerat cauſam aduentus eius. Ylle qui noue⸗ rat paratus ſuſcipere:nec verbo pꝛeſtabat audaciã.TCan dem illa tacite in animo cuncta conſiderans oculiſq; oꝛ dinem diſcumbendi.et ieſum et locum ſeſſionis ey di⸗ ligenter intuita.ꝙ a poſterioꝛi parte ſibi pateret acceſ⸗ ſus:ſpe vincente metum et omnia ſuꝑante.retro acceſ ſit ad dominicos pedes. Sic emim erat ſituatus ieſus in parte ſedilis ꝙ verſa ſua facie ſuꝑ clarnum ipſa ꝓſtra ta retro pedes eius contingeret Bene appoſita retro ad poſterum ſua ſequenda weſtigia:que pꝛius indurata ſp gradiebatur in pꝛeceps.Nunqᷓ; errauit aui retro ſtetit: ſed qui pꝛeceſſit ieſum. Sed neq; retro ſtandum tergo tenus ſed facie ſtantis atq; ſequentis ad tergum eius: vt quo ille iuerit recte gradi cupidus ſubſequatur. In ducem chꝛiſtus datus eſt a patre hominibus. ſine quo recte non itur. conflictus infertur:non deuitatur hoꝛrẽ dum nec debitum ꝑpuenitur in ſinem. Standum qͥdeʒ retro eſt:ne quicqᷓ; pꝛeter qð ipſe decreuerit pꝛeſumat᷑ agendum. Sed ſecus pedes eius vt illa fiant homini⸗ bus ad ſequelam que geſſit aut doctrinauit in carne:nã illa que opatur vt deus que dumtaxat mirabilia et lau dabilia ſunt ercedentiaq; ſenſum ꝙ nullo modo imita⸗ bilia iubeant᷑. Mon ocioſa ſtetit retro ſecus dominicos pedes:ſed pꝛoceſſit in opus ex eſtu coꝛdis incenſa et do loꝛe tacta intrinſecus. ꝑfoꝛata penitentie toꝛno admira ta manſuetudinẽ ſuſtinentis. erumpit in lacrimas ſuꝑp pebles:vt appoſitis manibus ipſos ipſis ablueret. Et quo manſuetius patiebatur ieſus illas defluẽtes:et eiꝰ admotas manus:eo fluebãt vlterius. Dulces illi erãt cum fluerent. Gꝛate ieſu ex cauſa qua manebant qm̃ ſa criſicium verum erant contriti et humiliati coꝛdis: am plius chꝛiſto acceptum qᷓ; alterius rei munus. Nec ſa⸗ ciabatur ꝓfundere:nec ille reciꝑe faſtidiebat. NRigaban tur pedes ieſu ſub oculis eius et effundentis manus: que reuehebant eas vndiq; ſuꝑ eos ne ad terram ꝓflu⸗ erent.Calide quidem erant magis ex igne amoꝛis qᷓ; ef fectu nature.quibus vbertim fluentibus delectata:ma gnum ſibi computaſſet ad munus ſi ex ipſarũ pꝓffuuio ꝓpꝛia lumina pdidiſſet Quis non ſtuperet in iſto miſte rio ſi contemplaretur attente creatoꝛem celiet terꝛe et dñm vniuerſi pati tactum huiuſcemodi mulieris.⁊ cir cumagi pedes manibus tam imundis.et adaquari eoſ lacrinns deſcendentibus ab oculis vanis. Quis nõ mi retur huius impetũ mulieris.que ſic ingreſſa ſuꝑ con⸗ uiuas ceteris relictis ſolum acceſſit ad chꝛiſtũ. emo rabile geſtum. Quod ille rocauit interne illa mente at q; coꝛpoꝛe ſe admouit ad eum vtrunq; mirandũ et acce⸗ ptione dignũ. NPeramplius quidem benignitas ⁊ man ſuetudo patientis:qᷓ; inferẽtis audacioſa neceſſitas ſeu audacia opoꝛtuna..rarerat quidẽ in ſecreto tractu gra tie vt magnes ferrum in ſecreto tractu nature:idcirco qui traxit inſtruxit vt pꝛimo ſic lauaret qᷓ; vngeret. De vnguento ſibi cura pꝛefuerat quo fulta venit non de lo tione pꝛo qua non detulerat aquam mec ante pꝛemedi tata ꝙ lacrime vberrime ſibi adeſſent ilico ad officium. Non enim ſunt ſemper in poteſtate illas emittendi:ſed cum acceſſit ad diuinum ignem reſolutuʒ eſt glaciatũ coꝛ et deliquit · Et cum multa ſint lacrimarum genera iſte iſtius tenuerunt optimam partem: Sunt enim a⸗ lique pꝛodeuntes ex penali miſeria.⁊ quedam pꝛoueni unt ex miſeria culpabili et iniqua:et vtilioꝛes imo ne⸗/ ceſſarie ſunt. In hijs enim hec mulier exoꝛdiuʒ fecerat. Bunt que effundentẽ non reſpiciũt eo ꝙ ſit pena mul tandi ex crimine:ſed tm̃ quia offenſus eſt deus. Sunt et amoꝛis dei et boni:et medium ⁊ finis in iſtis S 2 N Liber nonus de virtuoſis cum ipſa non pꝛohiberet defluentes: attamen terminn acceperunt. vt ſuccederet terſio capilloꝛum. et addere illa virtus que agitur per umpaſſibile mentis in paſſio⸗ mbus coꝛpoꝛis:qm̃ et capili coꝛpox penalitates nõ ſen tiunt. ac etiam quicquid eſſe poteſt multiplicitatis in a nimo per potentias naturales et pꝑ quaſcunq; affectio⸗ nes impenderet᷑ oiuinis obſequijs. Succedunt oſcula crebꝛa iuramenta videlicet in omnem pꝛoceſſum chꝛi⸗ ſti et in humilitatẽ eius: et pax voluntaria ex nobiſ que humane nature in illa vata eſt. Et amos totus termĩa⸗ tus in ea:qm̃ oſculum iuramenti pacis et amoꝛis eein dentiſſimũ ſignumEt labioꝛu pꝛeſſio accipiebat cuſto diam in illis pedibus et oſtium crcumſtantie appone⸗ bat.ne inueniret amplius excuſatiões in peccatis et ne vlterius per illoꝛum aptionem laberetur nãciſcebatur ſtabilitatem. et poſt hec ſubſecutum eſt vnguentum il latum in pedes ieſu in quibus et ipſa inuiſibilẽ vnctio nem ipus accepit docenda diuinis: non amplius terꝛe⸗/ nis et humams documentis imbuenda. Dedicationẽ ſui fecit chꝛiſto:cum vnxit pedes eius. Et ipſe iam vn/⸗ ctuſ erat a patre oleo leticie. Huic vncto addita vnctio eſt. vt actio applicata ſibi ſanctiſicationẽ acciperet:odo⸗ remq; ſuauitatis deo gratum et hominibo exhiberet. De murmuratione phariſei aduerſus chꝛiſtũ et mu lierem quam rer paradigma paragonicauit.ſcom Lu⸗ cam. Capitulum XXX Begione mala bonis obſi Ec cũ ſub lite agik cauſa iuder decidat aut magiſter ve⸗ ritatis refellat erroꝛẽ aſſerens quid tenendum. Mã in/⸗ uitatoꝛ ieſu heſitauit in virtute ipſius cum non inuitaſ ſet illum vt verum chꝛiſtum: inuitauit attamẽ vt phe / tam quem in anmmo iam veſpexit ꝙ Pxtano eſſet: paſ ſus ſe ſic tangi ab huiuſcemodi muliere. Undel vidẽs autem phariſeus qui vocauerat eum: ait intra ſe dicẽs. Mic ſi eſſet ppłeta ſciret vtiq; que et qualis eſſet muii⸗ er que tangit eum: quia peccatrixeſt! In ouos iacula⸗ uit falſa iudicia hic phariſeus: in chaſtum 1 mulierem. En chꝛiſtum videlicet ꝙ pheta non eſſet: e ſe vmitte⸗ bat tangi a femina peccatrice. velut ipſius conditionis ignarus. Et de muliere nequiter ſentiebat ꝙ ſibi pecca⸗ trix fuerat iam iuſtiſicata per fidem ieſu:non ꝝꝑ legem q̃ eram iuſticiam nõ habebat. Perlucidũ pꝛotinus erat i iuſtificatam fuiſſe p fidem cum audiuſſet fidem bi cediſſe ſalutẽ: ſine qua fide non acceſſiſſet ad ieſum nec ſibi exhibuiſſet ad pedes tot oꝑa pietatis. Errabat equidẽ diſtoꝛtius iſte phariſeus: ꝙ tactus mulierꝭ im⸗ munde ſanctũ macularet. Siquidem ad maculaã deui⸗ tandam multi et multarũ rerum tactus phibebant in veteriteſtamento.ex quibus tangens iudicabat᷑ immũ dus.Ad cuius immundiciã abſteꝛgendã ex cecreto legẽ purificatio ſequebatur: vt in libꝛo leuiticoꝝ maxime re peritur. Ded ieſus vſq;quaq; immaculabilis erat. vt etiam nec maculari potuiſſet ab extra neq; voluntas en ad turpia potuiſſet inflecti:nec ceteri niſi voluntate mma culis culpabilibus maculantur. Mon enim obeſt tactuſ exterioꝛ: niſi fuerit volũtas interioꝛ maculata. Szʒ hac Differentia diſtinguitur chꝛiſtus vt viatoꝛ a ceteris ꝙ ipſe non potuit poſſe nec vellealij autem viatoꝛeſ nõ po tuerunt ſine voluntate: potuerunt tamen velle. Phari ſeus autema veritate alienus errabat ex animo in chꝛi⸗ ſio pheta non eſſet qui ſe tangi pmitcebat: ꝙ ſi eſſet non pmiſiſſet tactum ſibi a peccatrice fieri.male ratus chꝛiſt poſſe tactu coꝛpoꝛis maculari: aut quẽpiam aliũ ſtunt. et ſemꝑ eueſti⸗ e gio contra bonum aliquid mali conſurgit: non tamen gratis atq; ſteriliter. ſed ſepe vt bonum eluceat pamplius cum ſuꝑauerit:cet pꝛobetur ex pugna = ſine ppꝛia voluntate aſſenſum ad immunda pꝛeſtante. Pꝛoinde liqueat ꝙ pꝛeteꝛmiſſo ieſu de quo impijſſſimũ nephandũ erroneũq; eſt pꝛeter virtutẽ aliquid opinari ſicut nemo ſanctificatur aut mundat᷑ in animo ex co⸗/ poꝛeo tactu ſanctoꝛũ.niſi voluntas rationalis cõſenſuzʒ pꝛeſtiterit:ſic nec maculatur ex tactu turpiũ aut oppꝛel ſione facta exemixe. ſi nullo modo poꝛrexiſſet aſſenſum. Alioquin ⁊ ſanctiſicati eſſent aſina et aſellus quibo chꝛi ſtus inſedit et pes iude pditoꝛis tactus a chꝛiſto: et to⸗ tum coꝛpus eius ex aſſumpto coꝛpe ſuo. Et maculate fuiſſent virgines que inuitis animis firmis in fide ina moꝛe virtutis oppꝛeſſiones in coꝛpoꝛibus acceperunt: IYgitur niſi occaſionaliter nullus timendus eſt coꝛpoꝛe us tactus vt poſſit inſicere cuſtodita vere interioꝛis ho minis caſtitate:neq; qõ poſſit mundare ula deficiente. Juſtus ſibi ſupbia tumens deſpiciet quos credit aut nouerit peccatoꝛes. Ad quem enim peccato⸗ cũ ſibi ce⸗ perit diſpliceꝛe poterit habere recurſum niſiad deum ꝓp miſericoꝛdia. ad quem iuſium credit pꝛo conſilio do ctrina. Fouent ſe peccatoꝛes in peccato:et quaſi conſer ta manu cadunt in foueas peccatoꝛum. YJuſtus vᷣo aut iuſticiam ſitiens conſerit manum vt retrahat lapſum. ſeu adiuuet ne labatur. Suꝑbe apud ſemetipſum ſapi ebat hic phariſeus qui ſic iuſtum chꝛiſtum in animo ar guebat.incõpaſſiuus ad mulierẽ vtiq; peccatricem q̃m abieciſſet ſi acceſſiſſʒ ad eum:quem ieſus pꝑ paradigma redarguit Et reſpondens ieſus dixit ad ilum· Simõ habeo tibi aliquid dicere. At ille ait. Magiſter dic Or ta ieſus habebat hominibus dicere pꝛe incapacitate eti eptitudine non ferenda. Idcirco cum hoc ſe cõtraxit ad pauca vt aliquid ei vtilitatis impenderet: erudiens ꝙꝓ non abs re tactum ſuſtinuerat mulieris. Subiectiue quidem ſe habuit ſimon in verbo cum atpellauit eũ ma giſtrũ cum pꝛompto animo audiedi. Ereptioni vicina eſt anima in tenebꝛis ignoꝛantie degẽs et periculis pec catoꝛum: ſi ſane doctrine pꝛompte pꝛeſtat auditum Et ad ardua virtutunm erigitur ſi exicie in weritate docenti um ſibi placent Pꝛetentabat chꝛiſtus vt libenter audi retur ne ſermo eius funderet᷑ m vanuʒ: quonia ſcriptũ eſt vbi non eſt auditus non effundas ſermonẽ. Et ali / bi. Qui narrat verbum non audienti quaſi qui excitat wemientem de graui ſomno. Cum doꝛmiẽte loquitur qui enumerat ſtulto ſapientiam. Et in fine narratiõig dicit. Quis eſt hic Quãobꝛem ſaluatoꝛ⸗ pꝛeexegit audi tum:cum ꝓpteſtatus eſt ſimoni aliquid ſe dicturũ. Qui cum audiret hunc virum habere animũ audiendi eum et eum vocaret magiſtrum: dixit Duo debitoꝛes erãt cuidam feneratoꝛi:vnus dbebat ei denarios quingen⸗ tos.alius quinquaginta. Mon habentibus vnde ſolue/ rent:donauit vtriſc; Per miſticos ſenſus ĩ multa poſ ſet paradigma deduci ſed tñ ipſius ſumma inquratur que nec in aliud ex cauſis ſuboꝛtis et oꝛiendis intendit qᷓ; vt ſciatur quis eſſe de beat ex acceptis donis in dilecti one feruentioꝛ. Quod vbi compertum fuerit nec abſo num videatur magna et amplioꝛa deberi amplius dili⸗ genti:marime ab eo qun miſericoꝛditer agit et cõtra iu⸗ ſticiã nihil facere nouit. zemiſſa eſt interrogatio iſen⸗ tentiam non habet reſpon ſionẽ exrigens. Qm̃ nullum interrogatum eſt affirmatum reſt ponſioni ſubiectum: igitur expectanda eſt reſponſio phariſei! Beſpondens ſimon dirit. Eſtimo quia is cui pluſdonauit. Heddita eſt reſponſio querenti et queſtioni:ſed ꝑ ſuꝑioꝛem tin fallibůem iudicem confirmanda. Idem tamen erat in quirens et iudex. Ponit humane queſtionez ieſus: ſed diuine reſpon ſionem confirmatl At ille dixit. Recte iu dicaſti Repꝛeſſus eſt in paradigmate phariſeus.et de 2 I I o/ te n e o nte. aut ce⸗/ n Do ſer t n. ſani lin teeti a meg ctine i n, Gm G nt d . D tee Gt töͤio Noli Qui v rit en⸗ e⸗ voſ tn ſcit eti bſo ii⸗ ſns U n: es ſta lin zin ſ ill de ſuxerba iuſticia confutatus eſt a ſeipſo reſpondẽs recta ponenti vera. nec tergiuerſari potuit quin illaquearer werbis oꝛis ſui et a murmuratione indebita frenaretur Vſti equidẽ debitoꝛes in paradigma deducti pꝛetermiſ ſo quod allegoꝛ.icum eſt illos deſignant quoeum aliqui ſunt maioꝛibus aliqui minoꝛibus criminibus inuoluti vt maioꝛum indulgentia plus dilectiomis im pendat:et minoꝛum minoꝛem. Sed adhuc in beſitatione atq; li⸗ te huiuſcemodi cauſa pendet per ea que ſequũtur cum dicit Remittunt᷑ ei peccata multa: qm̃ dilexit multũů Qnñm̃ id habet ꝓpoſitum paradigma chꝛiſti et reſponſio phariſei.vt is iure plus diligat qui plus remiſſionis ac cepit: et remiſſio pꝛecedens exigat ſeu iuſte cogat refer⸗ re d lectionem. NMunc eregione declaratur ꝙ dilectio pᷣ⸗ cedat et ergat quodam iure naturali remiſſionẽ. nam jure nature dilectus diligẽti eum obligatus eſt: vti hec mulier ideo remiſſionẽ multoꝛum peccatoꝛum ceperat. qm maltam dilectionẽ pꝛennſit Derſpicus eſt contra⸗ dictio literam ſolam et verba ſonantia dumtaxat inſpi / cientibus in hac cauſa.ꝙ in paradigmate remiſſio dile⸗ ctionem pꝛeit et exigit:in conuerſione cauſe ad mulieꝛẽ dilectio remiſſionem antecedit atq; nacta eſt. An foꝛte ieſus anteqᷓ; hec mulier acceſſiſſet ad eum ei remiſſonẽ contulerat multoꝛum peccatoꝛũ.quam mente ſentiẽs cepit multum diligere. Diligens acceſſit dans que po⸗ tuit dilectionis in ſignia et amoꝛis pia obſequia· Veri ? us tamen reoꝛ ꝙ ſpem nacta pociunde remiſſiõis mul⸗ tum diligere oꝛſa eſt dilectura pamplius cum acceperit vt et bonus et iuſtus chꝛiſtus miſericoꝛditer ex merito dilectionis triplicis tempoꝛis remiſſioneʒ ei contulerit peccatoꝛum. Pꝛeternittenda eſt compationis duoꝛũ declaratio:cum in alteram partem ieſus per latam ſen tentiam omne pondus queſtionis et ſolutionis inflexit Nemo autem ex hoc multum delinquendi atq; peccan/ di ſumat audacam vt remiſſione ſuſcepta facinoꝛũ ad bonum dilectionis pueniat. Non enĩ facienda ſunt ma la:vt eueniant bona.Certitudo enim penitendi et acci⸗ piende remiſſionis aut exhibende dilectiõis nemini da ta eſt. Nec ad dilectionem plurimaʒ conſequendã ſunt Ractencdapeccofont etiam et pamplius teneatur di⸗ igere deum qui non deliquit atq; peccauit eius gratia retinatus:qᷓ; is qui poſt omnem pꝛeuaricationẽ leg dei eadem gratia remiſſionem accepit. VUna et eadem gra⸗ tia eſt que habenat ne peccetur: ⁊ que donat peccata cõ uerſis. M Que ſententia remiſſionis lata in mulierem cum ar gutione phariſei ſcom lucam. Capitulum XXXI Eliquit cauſam ſuam ieſus ꝙ minus de ipſoqᷓ r eriſteret creditum eſſet.aut foꝛte aliquid inde⸗ cens:et velut cauſa verteretur inter phariſeum mulierem ꝙ ipſe foꝛet debitoꝛ in gquinquaginta ⁊ mu lier in quingentis.ſeu ille parum ſibi de bere conſcus plus obligationis in muliere ſua opinione cõſpexit.hu iuſcemodi cauſam terminandã accepit iudex iuſtus exi⸗ ſtens ſuꝑ vtrunq;:aduocatus ad alteram partem que in ſilentio agebat opoꝛtunitatem ſuam Et cõuerſus ad mulierem dixit ſimoni. Vides hac mulierẽ. Intra⸗ ni in domum tuam:et aquam pedibus meis non dedi⸗ ſti. Hec autem lacrimis rigauit pedes meos:et capillis ſuis ter ſit. Oſculum mihi non dediſti Hec autem exqᷣ intrauit: non ceſſauit oſculari pedes meos Oleo caput meum non vnniſti. DHec autem vnguento vnxit pedes meos. Pꝛopter quod dico tibi. Remittuntur ei pecca⸗ ta multa quoniam dilexit multum. ui autem minus dimittitur minus d ligit Conuertitur ieſus ad muli erem iam conuerſam ad eum neq; quidem cõuertit᷑ ad et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalus. auerſos qui ab eo faciem auerterunt:de quibus p ꝓpſæ tam dicitur. Clerterunt ad me tergum et non facie. Et alibi. Omnes cõuerſi ſunt ad curſum ſuum:ſicut equꝰ impetu vadens in pꝛelium Ad hos non conuertitur do minus: ſed auertitur. Ad ſolos vero cõuerſos poſt auer⸗ ſionem conuertitur: iuxta illud quod ante dixerat pali/ um ꝓphetam. Conuertimini ad me dicit dominus exer cituu:et ego conuertar ad vos. Et ſie conuerſus ad cõ⸗ uerſam mulierem de ipſa et pꝛo ipſa velut in virtute in equalem et in opibus imparem alloquit᷑ ſimonẽ: enũe rans grata obſequia que ſibi conuerſa mulier intulit: in quibus ſimon ipſe defecit. Et loquẽs ſimom dimit⸗ tit peccata mulieri. Pꝛopterea dico tibi. DHimittuntur ei peccata multa. Que ſunt ea ꝓpter que increpans ſi⸗ monem effert lauchbus mulierem. Oelauit ̈ terſit Pp oſculata eſt o vnguentum effudit. er quibus laudatur wlut er opibus bonis:et ſimon negligens obiurgatur. Peccatoꝛum vero remiſſio:er dilatione pꝛehabita vide tur illata. Remittunt᷑ ei peccata multa:qm̃ dilexit mul tum. Sulce purgatoꝛiũ tollerabileq; pꝛeter aſperũ ſen / ſum. contra tenerum ſenſum. amenum atch ſuaue. poſ ſibile ad habendum inexcuſate non habitum. Cömu⸗/ ne omnibus eſt dilectio: ceinus virtute non ſolum vec⸗ cata purgantur penaliter ſed dulciter remittunt᷑. Ec ex hoc beati quoꝛum remiſſe ſunt iniquitates:et quoꝛũ te⸗ cta ſunt peccata Hec quidem muher in numero iſtoꝛũ beatoꝛum erat. Et p cauſam quam ſubiectum verbum oſtendit. Oixi confiteto⸗ aduerſum me iniuſticiam me am dño. et tu remiſiſti impietatem peccati mei. Pan⸗ dqunt hec verba qualiter agitur negociũ penitentis. In quit penitens. Diri. Elbiet cui dixiſti. Et quid dixiiti. Diri in coꝛde meo:ſed deo et mihi. Dixi dellberaui ſta⸗ tui in coꝛde:ꝓpoſui in mente. Quid. Confiteri contra me ſolum reum:cum nemo meox criminum cauſa ſeu actoꝛ exiſtat. Poꝛro nullus peccatum alterius facit ſed ſuum. Ergo verus penitens confitetur iniuſticiam ſu⸗/ am aduerſus ſeipſum. Sed hec mulier nec confeſſa eſt nulla pꝛotulit verba. velut elinguis et muts retroſtetit. faciem non conſpicata ieſu: nec pꝛelocuta ſeu ad verbuz reddidit verbum. Attamen contritiones coꝛdis ei? ma⸗ gne voces erant in conſpectu miſerentis ieſu. ſacerdot⸗ magni.ſummiq; pontificis: valentis peccata etiaz nec⸗ oꝛe pꝛodita remittere penitenti. Pꝛoinde ait penitens Et tu remiſiſti impietatem peccati mei Cligilans wr⸗ bum. Mon dicitur ꝙ peccatum remiſerit: ſed impieta⸗ tem eius. Quoniam omne peccatum impietatem ha⸗ bet. imo ex impietate eſt. alias peccatum non eſſet. Nã ſi pietas p omnia cultus eſt dei impietas cultus eſt en qui aduerſatur ei.Ac per hoc impietate remiſſa et actio nequam remittitur. Cauſa peccatoꝛum impietas:q̃ nõ eitante nec quod ab ipſa paocedit. Et ipſa veleta: gern i natum ex ea non manet VYoſa vero pꝛedominante aniĩo delictis peccatis crimimb⸗ ſceleribus facinoꝛibus flagi⸗ cijs applicata ſunt omnia. NMon enim quiſpiam foꝛefa⸗ cit niſi cum pietas ab impieſate debellatur:et ꝑ impie⸗ tatem contemnitur pius. Eſt autem impietas omnis aduerſatio diuinoꝛum et pꝛetermiſſio mandatoꝛum: cultus alicuius rei ꝓpter ſeipſam pꝛeter reſpectum dei: Decernitur in aliam partem ui autem minus dimit titur. minus diligit. Jam ſupꝛa tactum eſt quid heſita⸗ tionis habet iſta ſententia. an ſi peccata multa dimittã tur ꝓpter multam dilectionem: an ſi dilectio exhibeat multa ppter multoꝛum remiſſionem. Sed in eſtima⸗ tionibus hbominum cauſa iſta eſt dum quis paucoꝛum ſibi maloꝛum conſcius nõ videtur iure remiſſionis ad magnam dilectionem obligari. non aduertens eadem iber nonn gratia ſibi datum ꝙ non in multa dilabuit: ſicut ille re uocatur qui coꝛruit et remiſſionẽ accipit cum reſurgit. Et poſt allocutionẽ ſimonis verbum remiſſionis ver⸗ tit ad mulierem. Dixit autem ad illam. Remittũtur ti⸗ bi peccata tua Perlucida eſt ſententia:continens facto atq; efficiens quod verb expꝛeſſum eſt. Et ceperunt qꝗᷣ ſimul accubabant vicere intra ſe.Quis eſt hic qui etiã peccata remittit Er am miratione necnon ⁊ heſitatio⸗ ne ꝓcedebat huiuſcemodi interna queſitio. Sciebant enim hiieſum plurima feciſſe miracula. ⁊ ſingulari ful gere doctrina:oꝛnatum moꝛibus et pꝛophetã eſſe crede bant.Munc ſuſpenduntur in animo ſilent tamen verbo videntes phariſeum in ſua queſtione conuictum. Sa⸗ ne ſapiunt ſane quempiã non poſſe alicui dimittere pꝛe ter deum. Ydeo dicunt intra ſe ammiratiue. An foꝛte deus eſt iſte qui ſuꝑ ommia geſta ſua etiã peccata dimit⸗ tit. An deſpectiue quis eſt hic talia ſibi arrogans. Suꝑ bo faſtu agit:in blaſphemijs eſt. Inſanit foꝛte homo in⸗ ter homines paret. Nullus pꝛiſcoꝛũ patrũ:n. io ponti ſicum ſeu ſacerdotum pꝛeſumpſit verbumx nſſionis emittere.Non immerito ſic dicebant nonc. cognoſcẽ⸗ tes ꝑ fidem diuinitatem totam in eo eſſe:dumtaxat pu rum hommẽ contemplantes. Non aũt ieſus his apolo giã de lit:ſicut et phariſeo. In altioꝛibus queſitio iſto/ rum erat.ad cuius reſponſionẽ et ipſi incapaces erant. ſed exequitur afſumptam pꝛo femina cãm. Dixit aũt ad muliereml Fides tua te ſaluam fecit:vade in pace Fi des ſaluat.ſed non illa que credit. ſed illa que creditur. que vtiq; eſt credentis in eo ꝙ id credit.ſed alterius eſt qð credit:vtputa credit quis aliquod credibile atq; cre⸗ dendum. Credulitas eſt credẽtis ex ea vi bominia deo inſita ſuper naturalẽ intellectũ:qð ina ꝓpꝛehẽſibile vir⸗ tute ꝓpꝛia eſt credere poteſt. Id vero qð creditur aliud eſt a credente et a credulitate in ſita menti. Sed ex eo roteſt eſſe credentis quia illud credidit quo ſenſu dictũ eſt ſides tua que fides tua ſeu que fides noſtra. Om̃is chꝛiſti actio ſiue doctrina ex hoc eſt ꝙ ſaluat id quod cre ditur.pꝛo eo ꝙ creditur et credibile eſt cregenatich ne⸗/ ceſſario ꝓponitur:non quia vis eſt data eſt et ſuſcepta vt credat᷑. Uñ ſides tua te ſaluam fecit.hoc eſt incarna⸗ tio.natiuitas.vita.conuerſatio.doctrina.paſſio. reſur⸗ rectio.aſcenſio.fundatio eccleſie.oꝛdinatio ſacramento rum et omniũ ſacroꝛum.miſſio ſancti ſpũs.reſurrectio moꝛtuoꝛũ.vita eterna.iſta ſunt fides noſtra que mag⸗ dalenam et ceteros ſaluandos ſaluos fecit et facit. Gi⸗ des chꝛiſti ſola eſt ex qua et cum qua ⁊ per quam.ſi qua ſunt virtutis gratie lbonoꝛum moꝛũ pꝛoueniunt et que iuſtificat et ſaluat:in qua emoꝛroyſſa ſanitatem vtriuſ⸗ q; hominis accepit.confide filia:ſides tua te ſaluam fe cit. Et paraliticus et ceteri et filia chananee. Et aplus. Arbitramur hominem iuſtificariꝑ fidem. Et alibi. YJu ſtiſicati ergo ex fide. Et ad Galathas:Oꝛ autem nũc vi uo in carne in fide viuo filij dei:qui dilexit me et tradi⸗ dit ſemetipſum ꝓ me. Et poſt. Concluſit ſcriptura oĩa ſub peccato.vt pꝛomiſſio ex fide ieſu chꝛiſti daretur cre dentibus:ſine qua fide impoſſibile eſt placere deo. O ſic vadat in pace aduertendum attente reoꝛ:ſi ſub pce⸗ cepto aut licentioſe aut cõſolatoꝛie aut p ſecuritate aut ſuis Obſeqr ſim nnus et aptum miniſterio rei et cure familiariſ:que cum enunciatiue aut pꝛedicatiue verbum emiſſum eſt. Pꝛe ceptoꝛie dictum videtur qua ſiet emenda et ſatiffactio pꝛeteritoꝛũ criminum imponat ire in pace que cõuerſis ad deum agitur in cuſiodia legis eiuſ. Qm̃i nunla diſcoꝛ dia inter deum et homines oꝛitur: niſi ex pꝛeuaricatiõe mandatoꝛũ ipſius. Igitur pꝛecipitur penitenti atq; cõ uerſo cui miſericoꝛditer facta eſt remiſſio peceatoꝛũ vt eat in pace.ita tamen ꝙ indultoꝛem multoꝛũ criminuʒ na credatur et adoꝛetur. —— — — — de Viruoſis amplius non offendat non faciat recidiuũ:non repetat vias malas.Et licentiam donat.Sempꝑ quidem quo⸗ uſq; anima eximatur a coꝛpe:et in arbitrio ſuo relinqui tur. Conſolatoꝛiũ verbum eſt vade in pace: ſecuritateʒ q; tenet ab hoſtibns celebꝛata pax. Et pꝛedicit huic mu lieri chꝛiſtus qð actum eſt ſecus pedes eius in cõtritio⸗ ne coꝛdis et pietate actionum illius qm̃ pax inter deuʒ et hominẽ agitur.cum de pꝛeteritis malis fuerit coꝛ cõ⸗ tritum. Quia coꝛ contritũ et humiliatum deus nõ de⸗ ſpiciet. Oaxime quidem ipſa pax rolvꝛatur in federe. ſi ad dñicos pedes exhibetur cultus pietatis:vt aſſumẽs in aſſumpto et aſſumptus in aſſumente in vna perſo⸗ De minſſterio exhibito chꝛiſio a mulieribuſ de facul tatibus ꝓpꝛijs ſcõm lucam ſolũ. Capitulũ.XXXII Trunq; ſexum chꝛiſtus ſaluaturus aduenerat. v et vtriuſq; non pꝛo ſe ſed pꝛo impenſoꝛib dele⸗ ctatus obſequio recepit obſequia: pꝛepõderãs ſidem deuotionẽ amplius qᷓ; id quod exhibebatur Et ſt dem mentis confirmabat in opibus coꝛpoꝛis:non qð o pera coꝛpoꝛaliter exhibita in fide feciſſent auxeſſem. ſed illa fides augebat acta ipſa: ſeu iuxta ipſam exiſtentem omnia exterius exchibita cenſebant᷑ ſuntq; cẽſenda.Nec mulieres deſpiciende ſunt in obſequijs atq; miniſtris ſed cauende pꝛeter opoꝛtunitatẽ. Nec inquirenda opoꝛ tunitas ſed fugenda:vbi aliunde poſſint expedientia pᷣ⸗ haberi. Non ſunt effugiẽde mulieres ex natura.cum er eadem maſſa ſint qua viri eriſtunt ex traduce carnis:et anima in eis de nouo creatur ſicut in viris vt nec diuer ſarum naturarũ ſint omnes anĩe mulierum atq; viro/ rum ſed vmus.et oĩm animarũ viroꝛũ atq; muſierum ſit vna natura in quibus ſignata eſt vna dei imago at⸗ q; ſimilitudo:ſicut vna eſt caro cuius nunqᷓ; p traduceʒ eſt variata ꝓpago. Sed magna eſt inter vtrunq; ſerum adhibenda cuſtodia.qm̃ oꝑante hoſie antiquo in illa ca⸗ ra ſocietate naturali vinculo colligata piculum dulce ĩis⸗ iectuʒ eſt:vt inhoneſta libido naturã honeſta dehoneſta⸗ re nitaretur dehoneſtetq; crebꝛo.et ſub illa ſpecie natu⸗ ralis ſocietatis virus ſuaue bibatur ad necẽ:pꝛetermiſ⸗ ſalege quã deuſilli ſocietati adiecit Nemo aut exemplo chꝛiſti ſe cum eis pꝛeter opoꝛtunitatẽ honeſtam er hone ſtis cauſis immiſceat, Et cum accepta occaſione ad ſie ri contigerit.omni cuſtodia ſeruetur coꝛ ne cadat in de⸗ lectabile turpe:dei federibus muniatur et ſenſus. So⸗ lus vo chꝛiſtus etiã vt homo non potuit peccare in vis qui dñatiua virtute in omnibui liber erat.quẽ necopoꝛ tebat in cautela fieri.et ſuos ab omni inquinamẽto car nis et ſpũs poterat pꝛeſeruare collegas. Egenus p no⸗ bis factus et egenos voluit ſuos eſſe diſcipulos:et vna cum eis reciꝑe oblata ꝑ fideles pſonas ſibi adyrentes obſequia. Vnde aũt factum eſt deinceps et ipſe iter ſa ciebat ꝑ ciuitates et caſtella pꝛedicans et euangelicans regnum dei:et duodecim cum illo.Et mulieres aſique que erant curate a ſpiritibus malignis et infirmitatib⸗ maria que vocatur magdalene de qua ſeptem demonia exierant que ipſe eiecerat.et iohanna vxoꝛ chuge pꝛocu ratoꝛis herodis et ſuſanna:et alie mite que miniſtrabãt ei de facultatibus ſuis Obſequioſum eſt mulieruʒ ge ſide et amoꝛe adſæſerint totas ſe ſuqq; ĩpendunt in ob ſequio et miniſterio eoꝛum quos in fide pꝛo writate ve nerantur. Et quo minus acumine interioꝛi vigent: płᷣ obſequuntur et diligunt. Sed vbi virtus earum mẽ⸗ tes influxerit: non fatigantur obſequi ſequi gaudent. Quod non impendunt aſſcribunt ſterilitati:quod da⸗ re poſſunt exiſtimant magnum lucrum. Quo mag; di⸗ ct pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua- „ W perſuſioꝛes ſunt:quo ſimplicius credunt arden, irent ſſcilicet ieſus et diſcipuli eius et ipſe intrauit in n gunt erſi faciles ad crenenanan. Si amoꝛem nõ ad quoddam caſtellum. Et mulier Aenan. martha noie: nin uuungunt ſidei ſacilioꝛes ad remouendu: cum amoꝛ ac· ercepit illum in domum uen le Werungem ecela liemn cſlerit tenacioꝛes eriſtunt. In eppientia rei facte anio intrare caſtellum: cum gane n verat betha ar Nü libenti impendunt. Experte quwem erant iſte ſaluato, retaſcenſum Intermedium em . olli amng wo d ris virtutem. ꝙ curate a malignis ſpiritibus erant qaux cabatur. Martha que illum exce . ack aann mno- wch rum tirannidem impoꝛtune ſuert ante ꝑpeſſe: curatio ſagia curata erat ab illo: exquo ſi dtice Ameoble e ͦ, nernq; infirmitatu acceperant a quibus iamn fuert mo anmo adſxrensin fide in da num diuerterer ref leſte detente ꝙ amaq; in ernientia ſerebat. ꝙ hic mra⸗/ di.vt ad hoſpitandum ieſus in eius doenenplius mme in cula ſingula in ſingulis faciebat:moꝛibus incedebat ho quẽ ſua manſuetudine diuertene Eeen ius P reyns. 6 neſtis omni repꝛeſenſione carennbus. Pauper imo e⸗ teqᷓ; coꝛpe animo q; hoſpicio affecti ue ſogin⸗ Ma genus erat. ſibi nihil in poſſeſſionibuſ erat:clarebat hooe quoꝛum infallibilis trutinatoꝛ exiſtens ſc ben tominibus. Quibus omnibus mulieres ex pietate per dicatos a ſeq; cognitos ommia extenius erhi 4 3 5 e En mote ſibi collegio ſancto eius inopis vite:de pꝛopiis ponderabat Et huic erat ſoꝛoꝛ nomine tie 4 E 8 A facultatibus neceſſaria miniſtrabant. Meq; credendu ſedẽs ſecus pedes domini audiebat verbũ illius Crat facultatibu 4 tral ; 3 EeSEUS. omine: a qua exulatio N ꝙ chꝛiſtus vſu ſuꝑfluo id acceperit quantum offerebat enim iſta maria magdalene aomin factg ernt hni illarum mulierum deuotio ſiue ſacultas: ſeu qo p plo ſeptemplicis vmonij ia per ipun nadquol admo eras neriam argutionem haberet. Modeſtiam ſibi 1 compli Que dominicos pedes ilico recognouit:ac quol g E cbus eius pao regula viuendiaſſumpſerat. Non enim ta mui um peccatoꝛim remiſſionẽ acceperat Erquo cibus eius pꝛo regula viuendi aſſump on em 1 e, 1 liuioꝛ. ſe igde decet pꝛedicatoꝛes celeſtium et contendentes illa capta in am e facta feruentioꝛ. in hũilitate pꝛocliuio:.leinꝑ nſſt re aliquid in vſu pleonexie querere: aut oblatum accipe illos a coet ſitu ſui coꝛroꝛis repetehat. Murta uos emuen re.Religioſius eni eſt atq; virtuti dicacius.ꝙ offeres quieſcebat coꝛpoꝛe ſedens contemplans animo ſuſpen luſie plus q; latis ſuo repꝛimatur in voto:qᷓ; ꝙ verus dei cul⸗ ſa in vtroq; ad verbum eius:aure vt cktret õõ hſe toꝛ et annunciatoꝛ celeſtium doctoꝛq; virtutu capeſſere intelligendo peiperet et amaret. Doſtpoura bic ein aon plus qᷓ debito udicetur. Zutius el citurvoto offeren nem cospis curam ſibi vacans ſibiattenden⸗ ſbiſ mn eni⸗ tis qᷓ accipiẽtis woſſit virrus imminui aut fuma turpiy eriwenſiuns nagare nalonr reurrch anone 10 dedi manim ra eſt. Si is cui oſftertur accipit mode,- illius qni ſemper bonum verbum eructnabe elu: ga zni DUM um nonpecrer kertehd ſibi ſolum auſterius nõ quod pꝛe vulcedine liquefiebat anengene Varn ſie p ſfemmn ſimulate conſulens:etiam non peccat ſed meretur BSi lctum erat. Anima mes liquefacta eſt: vt. net occ Goar/ Vro accipit vltra erpediens et modeſtum culpa non caa tus eſt. Hec ſaciabatur mens eius eum u M erm Eue ret:turpat ſamam. vilefacit celeſticum verbum. at ex ac tem qui eam penitentẽ ſuſceperat Erark nn rbam lach Aebat glios ad celeſtia trabere ad capeſſenda rened bum remiſſioms ſaluationis et pacis. Equidem et ſe⸗ lceĩ Wicit inclinatum Yeſus quide in ſe et ad ſe vrtus erat et auditoꝛem diuinoꝛũ ſeſſione interioꝛis q̃e . lie dere opoꝛtet auditoꝛem diuinoꝛũ ſeſſione mterioꝛis q eſ omnibus: in ommby foꝛma viuendi anun Finenn is ĩ illa capit fluida et inquieta mens diuerſis . . us alienis ſed tis.non eni ulla capit fluida et inqu ens diuer re rnendment anemon ſuis fa⸗ anxia curis: vadens et repetens itinera witioꝛuz diſcur unn . cultatibus ſed dealienis chꝛiſio miniſtrant. Quã mul rens ꝑ affectus et concupiſcentias mmteriſliunn cOz n tcinmocda fit iſta cõditio mcltirnitati ne Bis gar tpene TEhARreEM. Gideted an⸗ Babheſare ama i lunt aliena cõmiſſa ſeu ꝓcurata mad ipie a⸗ ar renſe rent aut impendere wlunt alie diuinis nõ equet aut ſupet. qm valles abundabũt fru⸗ B diſtribuunt faciendi volũtas ſeu pietas achrnal Eaui⸗ iu quet aut ſi en kural At in iw n ui ſt mento humiiles videlicet et ſubdite anime:clamabunt dem multe ſunt facultates ex quibus chꝛiſio miniſtra⸗ 8 ſatagebat e S ſit i defectus pſiſtat in altera ful etenim hymnũ dicent. Martha autem ſatagebat cir⸗ ri poteſt vt ſi ſit in vna pte defectus p iniſterium. Ydeo ſatagebat quia frequẽ N dem affectibus et deſiderijs ca frequens miniſterium Ideo ig reque cimentum.ex magnis quidem ant Ai ro erat ex ſolito moꝛe.qm̃ gim⸗ ardentibus er doloꝛibus ex gemitibo ex contritione co⸗ ter muniſtrabat. F reanen roenn delpe traae nt d „Ber de tpe tradens ae dis er his que coewꝛe ſcom dei cultum agi poſſunt: etis ipſa in cura miniſirandiaſſi eceng Rue ſtamn Pro veter exterioꝛẽ ſubſtantiã chꝛiſto miniſtrat. In angus ocio: nilq; in rebus parandis obmittene Que ſtetit un Frer Neligaſtn miniſterium chꝛiſtianoꝛum: ſi tm̃ ait. Domine non eſt tibi wre wſcro enme ſontes in Aageretur pꝛo chꝛiſio er gpundantia onchtignigm rex ſalan uniſtrare Dieerh igern latorenonzngn ien ſe abet pꝛotinus vnuſquiſq; in ſeipſo vnde chꝛiſto me⸗ dio am ren iem non ſollicita r Paret anana mmmnſter Pwinde ereemillia⸗ ds muniaß⸗ ſesetnor era R——— Rr aave oi eius:ſi non miniſtrat ei de his et ĩ his cumn 00e fangcui pacem an 8 H Poodnſban inn que ab ipſo gratis accepit. Attamẽ me ſen owas rurlareninſn aartte , nmni magnum cheiſti humnilitatis erempli a abiectionis: 8 rmot miniſiraturus totus mundus aſſurgeret nccene nia 9 ſeatna mulierum. Hos tamen tunc illi ſe indignam exiſtimans eſſe ſolam relictam miniſtrgatu tie ic nimuſterio marthe chꝛiſto erhibito et quiete ma ramtanto vnoetad Ermendom toticollegio ie ſte dun tie ad pedes eiusſcom lucam ſolum. api. XXXIII nt wlut miniſira humilis et o lota nnd tirbatioe pa =D a ieſus vt homo:et in diuerſa loca pꝛo miſte rata vt pediſſequa non magiſtra vt ancilla domus non no 2Fͤ— fficio pꝛo vtilitate pꝛoximi a ſeipſo fe⸗ donnna vt famula non matrona. de ſoꝛoꝛe non pꝛo ſe ſʒ ad ar Er wetrinangu viſebat honeſtas e pꝛo ieſu dulci queſtione con ueſta: nondum aduertẽs 1 es Alibens accipiebat oblatas: id ſolum intendens vwt magis delectatum ieſum pa Lere allis ſui mertes g ent amimas quas per moꝛtem ſanguinem redempturus corpozeas eſcas teinere Eitü um wenurelſonam n rat lucriiaceret. Mam ſoctum eſt zautem dum telinquere mimnnſterum co les 4 eut n ffice dn aduenerat lucrxifaceret d S — —⸗— Liber nonus de viruoſis quieſcere. Sic enim eſt veritas rei geſie. Attamẽ in ali ud cõtemplandũ intellectus ſidelium incitat᷑. Equidẽ lx mulieres duas vitas oſtendunt:agendam et ſignifſt candam. Agendam martha:ſigniſicandã maria pꝛodit: vnaqueq; tamen ad debitum tendit ſinem. Finis agẽ⸗ de feciſſe quod virtutis eſi: finis ſigniſicande nil vltra loni querere nec poſſe.qm̃ puentum eſt ad terminũ vl⸗ tra quem nihil eſt In vtraq; vtraq; mulier eſt. na mar tha in agenda pꝛo ſigniſicanda. maria in tipo ſigniſicã⸗ de ex agenda. Nec obſtat contemplationi veritatis: ꝙ hec mulier excepta conuerſione cum pijs obſequijs in agenda plurima non extiterit. Necnon et agenda quo⸗ uſq; in ſigniſicandã traiciatů actionẽ et contemplationẽ habet. Agit actiuus ſignatus in martha opus expediẽs et vite humane curſum in virtute atq; ex caritate pꝛo⸗ uidet indigẽtie:et ex miſericoꝛdia miſerie ſubuenit. Et contemplatur virtutẽ ex qua pꝛemiu ꝓpter quod: deuʒ in quem ꝓpter quem ⁊ ad quem ommis vera ratio agit contemplatur et tendit. Contemplat᷑ contẽplatiuus ſi gnatus in maria cuncta vt valet que ſunt obiecta con⸗ templationis officio:et agenda perficit dum neceſſitas exigit et caritas docet. Non admoueatur contẽplatiuuſ opꝑibus ſi neceſſitas deeſt:ſi caritas non ſuadet. Remo ueatur a tonteplatione vbi adeſt neceſſitas et iubet ca⸗ ritas:qm̃ caritas excellentioꝛ via eſt gradiendi et ingre⸗ diendi ad regnum q; omnes relique virtutes. Sicet a poſtolus poſt omnem contemplationẽ ꝓpheticam mul⸗ taq; dona gratie dixit.Adhuc excellentioꝛeʒ viam vobis demonſtro. Et que ſequunt᷑ aperiunt de via caritat fu⸗ iſſe locutum. qm nec pfectus actiuus niſi et contẽplati aus fuerit habita opoꝛtunitate ſiue cõmoditate:nec cõ templatiuus laudandus ſi exigente neceſſitate non ſe egerit in officijs caritatis.Eſt et alius ſenſus quo fiat intelligentia veritatis:ſi martha vite actiue tribuitur. maria vero contẽplatiue adicitur. Petit actiua pꝛotinꝰ a contemplatiua iuuari. Quis eni pacato animo in tot curas intenderet tot ſollicitudinibus angeretr᷑.in tot di uideretur miniſteria.niſi aliqñ ſuꝑna ſpeculatũ mente accederet.ſpe facte pollicitatiõis qua ſperat᷑ requieſ poſt labvꝛem. eterna merces ꝓ exercitio tꝑali. Et ſi ad contẽ plandam diuinam iuſticiã interioꝛ aſpectus aſſurgit.qᷓ nullum malũ relinquit inultũ penis tꝑalibus vel eter⸗ nis.fit vicioꝝ cautela ſuauioꝛ et facilius abſterretur ho/⸗ mo metu penarũ.Et ita ſibiipſi eſt amica natura:vt ſi aliter eſſe nequit potius nõ eſſe qᷓ; ſemꝑ male eſſe vlit. Necnõ quia nullum recte actum impꝛemiatũ ſinit ſua ue videtur omne qð imponit᷑ in actione virtutũ.ſi id qð ſumus et vnde et quõ et quo fine claudamur.ſi qd amamus timemus et agimus. ſi ꝑfunctoꝛiam vitam. ſi alternationes eiuſdem.ſi pꝛincipatũ tartareũ.ſedeſq; eterna nocte pallentes.ſi lucidum eternũq; regnum ſe deſq; eius lumine ſempiterno choꝛuſcantes. ſi geſta fi⸗ lij dei dictaq; in carne pꝛo nobis vt eruamur ab illis de ducamur in illa in contemplatũ venerint enixe atq; ob nixe: omnis actio recte atq; honeſie adiuuat᷑. Juſie igiĩ in actionibus exiſtens petit a contemplatione iuuari. Bdeo quippe poſcit qm̃ ex ſeipſa humana mens ad illã non valet aſſurgeꝛe niſi diuino iuuamine fulta.qmi nõ ſumus ſufficiẽtes cogitare ex nobis aliquid tanq; ex no bis:ſed omnis ſufficientia noſtra er deo eſt. Sed dicto Ndeum cuncta fiunt:qm̃ ipſe dixit ⁊ facta ſunt.Attribu atur conqueſtio marthe oꝛationi cum dũm interpellat. non contra ſoꝛoꝛem ſed ad ſeipſam reſpiciens: vt eoti⸗ o quulitre oꝛet actiuus vt aliquando in contemplatuʒ vadat. Necnon et magis humana poſtulatio martłæ cõ trahitur: iſtg dupler vita que in eccle ſia agit᷑ militãti actiuoꝛum contio poſtulet exigat querat impendat obſe quia:vt poſſit a cetu contẽplatiuoꝛũ oꝛationibo adiuua⸗ ri. QAm̃ illa in agro illa in cubiculo eſi:nec eſſe poſſet qͥe ta moꝛa cubiculi ni ſi exiſtens in agro pꝛeſtaret rei fami liaris obſequia. Et ſegnis eſſet agri actio: niſi oꝛatione tubicularia iuuaretur· Attamen in hac cauſa iuder que ſitus rogatuſq; decernit Et reſpondens dixit illi domi nus. Martha martha ſollicita es:et turbaris erga plu⸗ rima. Poꝛro vnum eſt neceſſariũ. Maria optimã par⸗ tem elegit que non auferet᷑ ab ea Ingeminat nomẽ hoſpite ſue ſuiq; collegij ſaluatoꝛ chꝛiſtus velut fidelis miniſtre fideliter obſequentis. laudat ex hoc miniſteri⸗ um eius q ſollicitudinẽ in opere occupationẽ in animo circa multa eſſe denunciat ex frequenti deſiderio mini⸗ ſtrandi. ed docet eam aliquid maius ab iſtis in actio ne virtutũ cum pꝛo certo aſſeruit vnum eſſe neceſſari⸗ um:qð vnum maria omnibus alijs pꝛetermiſſis elege rat. Quod vnuʒ eſi ſingulare eſt:qð ſingulare eſt plu⸗ ralitatem neſcit. Quod plurincari non poteſt exemplũ non habet. quod exemplum non habet ipſe deus ſolus eſt: vt in ſubſtantia et in na ne ſua. Sicut enim non alius pꝛeterqᷓ; vn deus verus ſolus:ſic nemo creauit aut fecit que ipſe facere digna tur. In quem vnum actione intentione contẽplatiõe intendere. atq; in creatoꝛẽ ex nihilo et quoꝛum et quali um et quotoꝛũ et quantoꝛũ et in ea que incarnatus pe git vſq;quo miſit pꝛomiſſam ex alto virtutem eſt illud vnum quod neceſſariũ eſt:qð maria velut optimã par⸗ tem elegit nõ auferendam meternũ. cum ad illud vnũ in patria intuitiue ꝑuenerit. Non tamen qð in hac vi⸗ ta contemolatio diuinoꝛũ quantumcunq; magna non poſſit auferri ſubtrahi ad tempus et iterũ reddi.immi⸗ nui et augeri ex culpa et pꝛeter culpa pꝛeter meritum⸗ demeritum. ſed cum puentum fuerit ad vnum pꝛe oĩ⸗ bus neceſiarium in illa futura gloꝛia in ſuperna patria non auferet᷑ ineternum. ui maria ſuſpirabat: et om⸗ nis vere amatoꝛ celeſtium ſuſpirat et contemplatur in De miniſterio exhibito chꝛiſto in cena facta ieſu ĩ do mo ſimonis lepꝛoſi a martha et maria ſoꝛoꝛibo et laca⸗ ro recumtente ſcõm matheum.marcum. et iohannẽ. Capitulum XXXIII Ibuit iſtud miſterium cene paſſioni pꝛorimũ̃ Iſaluatoꝛis miniſterijs ſupꝛadictis ĩmediate cõ⸗ nectere:qm̃ et in hoc miſterio miniſtratum eſt chꝛiſto.qui ſcõᷣm tempus ab eo pꝛefirum paratus in a⸗ mimo axpꝛopinquabat loco vbi ꝓpꝛia voluntate ſe vole⸗ bat ſubdere paſſioni:et tradere ſe inuidis per amoꝛem qui eum queꝛebant ad moꝛtem Hincl ieſus ergo ante ſex dies paſce venit in bethaniꝭ: vbi fuerat lagarus moꝛ tuus quem ſuſcitauit ieſus . Scom calculationẽ iude oꝛum quints ſabbati ad veſperam erat paſcha.ante qð ſex dies bethaniã venit: vt ex calculatione noſtra die bbati venerit ante diẽ paſſionis ſue et moꝛtis Et agẽ do miſterio congruebat locus et domus.om̃ ille qui fa⸗ ctus obedienſ viq; ad moꝛtem bechaniam pꝛimo venit que domus obedientie interpꝛetata eſt:vbi etiaz moꝛs ſibi obedierat que reddiderat moꝛtuum et vita que at⸗ tulit rediuiuum.et pꝛincipatus tartareus dimiſit cap⸗ tiuum.ſepulcrum abiecit incluſum.et ligatus manibo et pedibus ambulauit velatus facie acſi vidiſſet inceſſit impleta eſt iuſſio ſolutionis Et domus erat ſimonis:qͥ etiam interpꝛetat᷑ obediens. Et omnia in vrra obedien tia ibi facta erant:obedienti ſummo vſq; ad moꝛteʒ pa⸗ tri Fecerunt autem ei cenam ibi Ambulauerat aũt a mane vemens de iurts deſertum effrem: vbiquaſi N n natura ſua ſic et in omni actio et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. liteſcens degerat cu m diſcipulis ſuis.tali hoꝛa poſt pꝛã dium illuc aduenie ns qua potuit et cena parari:vt ⁊ fa ctum eſt. Cena quid em ad eſum ſufficiens et cum mo deſtia:pꝛeter impoꝛtunos et accuratos ſumptus.Argu ebat certe ieſus in omnibo pleonexiam:et ſuos iam ho⸗ ſpites pꝛedocuerat ne efſ uerent. Et diſciplinata erat omnmis illa domus ex moꝛibus chꝛiſti ex doctrina ex fre⸗ quentia conuerſationis eius. Quamq; iſta cena in do⸗/ mo ꝓpꝛia marthe non fuerit facta ſed in domo ſimonis lepꝛoſi. alius quidem a ſimone phariſeo quẽ a lepꝛa ie⸗/ ſus mũdauerat:nã ille in galilea. iſte in bethania. Qui tam notus ieſu tam domeſticus et foꝛte cognatus illo⸗ rum trium et tam cõuicaneus:vt martha pꝛompte ac cederet vt ſolita erat pꝛo miſterio.maria cum vnguen⸗/ to lacarus pꝛo conuiua.Nam cum eſſzz ieſus in betha⸗ nia in domo ſimonis lepꝛoſi: martha ⁊ maria ? lacar?ꝰ ꝛ20 ſupꝛadictis officijs acceſſerunt! Et martha miſtra at Hoc ſibi erat officium miſtrare. Aſſumpſerat eũ ex caritate:contẽplata neceſſitatem. Neq; videbat ꝑ ali um miniſtrationiſ officium agi:quo acto illa quieſceret vt ſoꝛoꝛ eius ad dñicos pedes Lacaruſ veꝛo vnus erat ex diſcumbentibo cum eo Diſcumbebat lacarus dudũ moꝛtuus fetens ⁊ quatriduanus in monumẽto paulo ante ad viuos tranſlatus ex moꝛtuis:exiſtens iteꝝx mo/ riturus cum moꝛituris.tranſferendus iterato cũ mo⸗ꝛ⸗ tuis.oſtendens ex diſcubitu et eſu ieſu pptentiam diui⸗ namq; virtutem ꝙ vere a moꝛtuis reſurrerit et receſſit ab inferis.reuocatus ad ꝑfunctoꝛiam vitam:in eo vſu rerum poteſtate ſenſuum.et cum illa interioꝛi et incoꝛ⸗ poꝛea et inuiſibili tripliciq; ſubſtantia ſpiritualium vi- rium et foꝛte pocioꝛi ſicut anteq́; moꝛeretur extiterat. ita vt nil pꝛeter veritatem rationis in ipſo crxedi aut eſti mari poſſet.nilq; fantaſticũ in eo fuiſſe opatum ieſum. Qui cum interrogaret᷑ a conuiuis de chꝛiſti licentia fa tus eſt faſſuſq; tartareas ſedes et tenebꝛoſnʒ eterne re gnum cum eterno dñatu et cruciatu demonum ſuꝑbo rum.cui anima eius appꝛopinquauit ex latere non in/ greſſa oſtia tenebꝛoſa patentia ingredientibus cunctis ineternum clauſa incluſis. In fide tamen ſermoneʒ p tulit de ſupnis:non emm illa ſibi patuerant Nondum reaſcenderat qui deſcendit:ante cuius aſcenſum nemo aſcendit Sed neq; de ſuperis aut inferis quiſqᷓ; reſuſci tatus ad hanc vitam iterum moꝛiturus aliquid aſſere⸗ re potuit.aut illa que ſunt alterius vite fari: niſi pꝛout a chꝛiſto in illo ſeꝑationis tempoꝛe coꝛꝑis ab animaſci⸗ re permiſſum eſt atq; referre cum ad hanc vitam fuerit reuocatus. Sed nec iſta magnipendẽda ſunt:niſiꝙ la carus diſcumbens ad menſam ieſu verum penitentem ſigniſicat reuocatũ a baratro peccatoꝛũ et de pꝛofundo lacu maloꝛũ deſiderioꝛũ et voꝛagine actionũ iniquarũ benigne a chꝛiſto ſuſceptum in clarno ſacramẽtoꝝ atq; virtutum et oĩm bñficioꝛum eius.in comitatione ſuii⸗ pſius in ſecuritate data ꝙ indulta ſunt crimina. abſier ſe ſunt macule ꝙ non ampliuſ erubeſcentia pꝛemat nõ turbet memoꝛia veterũ delictoꝛũ ⁊ ꝙ in participatione factus eſt cum iuſtis:qui et ſi quid parum non tñ tur⸗ piter coꝛruerunt. In quo magna peccatoꝛibus auerſis a chꝛiſto fiducia data eſi:vt reuertantur ad eum qui ſic benigne reum fouet tractatq; reuerſum. Maria ergo habens alabaſtrũ accepit libꝛam vnguenti nardipiſtici pꝛecioſi. Et cum recumberet ieſus acceſſit ad eum a vn rit pedes ieſu. Et exterſit capillis ſuis pedes eĩ.Et fra cto alabaſtro effudit ſuꝑ caput ipſius recumbẽtꝭ Iſta eſt ſca vnctio marie.qua pedes vnxit et caput.Nam ĩ pꝛima dumtaat pedes pfudit vngento:que nunc pꝛi⸗ mo vas vnguentarii alabaſtricũ ſcilicet ex candido et tranſparenti genere marmoꝛis adinuenit. DHeinde mi⸗ ſit in ülo libꝛam vnguenti nardi ex illa herba que plu⸗ ris in eo erat:piſtici fideliter cõfecti ac compoſiti.qm pi ſtis ad fidem pꝑtinet.pꝛecioſi quidem qm̃ ex omm cõpo⸗ ſitione laudabile:non modici pꝛecij ſed magni q́;obꝛem dicebatur eſſe pꝛecioſum:. Et pedes vnxit vt ſolito: ⁊ ca pillis terſit. In alia vnctione poſt lotionẽ pedũ ex abũ⸗ dantia lacrimarũ:reſolutis a ceruice diſcriminatiſq; ca pillis lacrimarũ a pedibus ter ſit humoꝛẽ. Hic vo lacri⸗ marũ pfuſionẽ non legimus ſuꝑ dñicos pedes ſed vn⸗ ctionẽ ſolam:cuius humiditatẽ ſuꝑfluã capillis abſter⸗ ſit. Capilloꝛũ terſio poſt lacrimas et poſt vnguentũ fa⸗ cta eſt:vt ꝑ duplex impaſſibile eccleſia oꝛthedoxa ⁊ mẽſ ommis fidelis ſit dicata chꝛiſto. ꝑ dimiſſum culpabile: et q́;uis delectabile mens non doleat.et p agendum ho neſtum:vt ſi arduum eſt mentè non tedeat neq; peni⸗ teat! Et fracto alabaſtro effudit ſuꝑ caput ipſius recũ bentis. Et domus impleta eſt ex odoꝛe vnguenti Si vnus euangeliſtarũ dirxit qð alius preternuſit. et verſa uice ſcriptio euangelij facta eſt: non repugnat hiſtoꝛie ſed oꝛdini rei geſte.vna res geſia pꝛetermiſſa ſilentio ꝑ vnum euangeliſtarũ et depꝛompta ꝑ aliuʒ. Qm̃ hic ab vno pretermiſſum eſt de capite et de pedibus dictũ eſt. alij pedũ vnctione pꝛetermiſſa ſolam vnctionẽ capitis poſuerunt. GFractio quidem alabaſtri vaſis non contri⸗ tionem eius annotat ſed axertionẽ: acſi diceret᷑ et aptꝑto alabaſtro. Mil enim apud ieſum a fidelibus eius ꝑſtul ticiam aut vanitatẽ ſeu temeritatẽ fiebat. Effundit ſu⸗ per caput ieſu mulier hec vnguentũ. In ſublime femi⸗ na iſta ſubuecta eſt:ꝙ a pedibus aſcendit in caput.Mꝛi mus huius aſpectus rei non humilẽ ſed temerariam fe⸗ minam monſtrat et pꝛeſumptiõe motã: ꝙ ſe ad chꝛiſti caput admouit ꝙ erectione ſui coꝛpis eius caput ſupe rauit cũ effudit vnguentum. Qm̃ ad fluenta ioꝛdanis baptiſta totus contremuit veritus tangere caput chꝛi⸗ ſti. Et pia mater eius ſemꝑer eum paruulũ ⁊ magnum ante adoꝛauit qᷓ; tangeret. An amoꝛe mulier ebꝛia iſta ẽ vt quid faciat neſciat et impꝛouiſis geſtibus feratur in chꝛiſtum. Quẽ non minus nmirandũu dixerim ꝙ ſic ma nuduci ſe a muliere permiſerit vt nunc inclinaretur ad pedes:nunc eleuaret᷑ vngendo dñicum caput.Oe nunc quaſi ꝓpe chꝛiſti paſſionem vngit᷑ et in inſima coꝛpoꝛis et parte ſuprema.id in fide ꝓponitur ꝙ homo wrus de⸗ uſqʒ; credatur:et in vtraq; natura pꝛocuratam fuiſſe no ſtram ſalutem. et vnam pſonã iſtas duas habinſſe ſub ſtantias:vt homo in voo deus in homine miſteriũ redè⸗ ptionis impleret. Ideo marig magdalena vngẽti libꝛã accepit ſcʒ nardi piſtici pꝛecioſi.iuſticiam euangelicã nõ moiſaicam:fidei non legis. Memo enim eſt iuſtiſicatuſ er lege ſed ex fide qaue ſcom euangeliũ eſt. Libra duode cim vncijs conſtat. Et fidei articuli duodecim ſunt.Ti bꝛetur libra iſta in trutina veritatis. et pſpicu uʒ erit qͥd et quantum boni ipſa contineat vbi noſtra iuſticia tota conſiſtit. Reſoluatur in vncias ⁊ patebunt duodecimni articuli ſcẽ m numerũ duodecim apoſtoloꝛu m. Erqua fide iuſtificatio eſt non ꝑ legem:qm̃ ſcõm apoſtoluʒ er opibus legis non iuſtificabitur omnis caro coꝛam illo Et pau opoſt. Arbitramur hominẽ per fidem iuſiificari ſine opibus legis Et p ꝓphetam dicitur YJuſſus exſ̃de viuit. Ideo iuſtus viuit ex fide quia ꝑ fidem ieſu iuſtiſt catus eſt ad eternam vitam. Libꝛa vnguenti ſeu eꝰ? qʒ ad aliquem vſum accipitur trutinatur exalio equo ppyn dere:qð etiam libꝛa vocatur. Sed ea que offerebantur in templo:ad pondus ſanctuarij libꝛabant᷑. Sanctiia⸗ rij autem pondus caritas eſt. Ecce igitur libꝛa et libra vtraq; duodecim vncijs conſtans.et libꝛa pond G 7 li⸗ 4 Liber nonus de viruoſis bꝛa trutinata cum pondere vt nec iuſticia fidei ex duo/⸗ deciʒ articulis pꝛoſit ad pꝛofectumq; ducat: niſi põdus libꝛamenti vere caritatis ad iuſiiciam ſidei et ad ſingu⸗ las vncias duodecim articuloꝛũ extiterit. Effundit iſta hibꝛa in pedes et caput:qm̃ bipꝑtiti ſunt exequa numeri parte articuli fidei ad diuinitatem et humanitatẽ chꝛi⸗ ſti antea ptinentes. Cipum gerit eccleſie iſta mulier cuiufliber anime ſane credentis in omniactione ſua cir ca chꝛiſtum credenda et agenda deſignans. Diffundi odoꝛ per domum ex diffuſo vngento pamplius.ex eo ꝗꝙ; chꝛiſto admotũ eſt qᷓ; ex bonitate naturali. Quoniam qͥ cunq; bona ſunt: efficiuntur melioꝛa ſi traiciant᷑ in chꝛi⸗ ſtum. Et fama tanti miſterij vbiq; diffundenda erat. Sed odoꝛ huiuſcemodi non ab omnibus eque ſuſcep/ tus eſt: qm̃ ex diſcumbentibo diſcipulis aduerſus chꝛi/⸗ ſtum recipientem vnguentũ contra effundentẽ indi gnatio exoꝛta eſt. Erant autem quidam diſci puli indi gne ferentes intra ſemetipſos et dicentes. Vlt quid ꝑ⸗ ditio iſta vnguenti facta ek. Poterat eni iſtud vnguẽ⸗ tum venundari multo:et dari paupibus. Et fremebãt in eam Ged vnus marime ex diſcipulis eius iudas ſchariothis qui erat eum traditurus dixit. Quare hoc vnguentum nõ venit trecentis denarijs et datur ege⸗ nis Mon defuit in hac cena virus inuidie. calumnian di ꝑuerſitas et detralvndi machera. Sanctũ erat oino conuiuium ex ſummo conuiua et calicibtie eius:ex affectione ipſoꝛum qui cum ꝓpꝛijs officijs in cena iſta erant atq; parauerant. Sed vnus ab omnibo vſq;qua q; diſſentiens ſolum ſeruans nomen diſcipulatus ab extra.de quo tanq; de pluribus euangeliſte loquuntur. gratia non inferende infamie pꝛeſeruationis honeſte locutionis pluraligãtes in narratione de illo qui ſolus erat in cauſa.Quẽ poſt alios euangeliſtas euangelium ſcribens dumtarxat iohãnes aperuit iudam ſchariothis pꝛoditoꝛem aſſerens ſolum in iſia indignatione fuiſſe atq; fremere per iram in mulierem ꝑ inuidiam in chꝛi⸗ ſtum. Cuius indignationis et murmuratiõis atq; mo leſtie cauſam iohannes etiã pꝛodidit dicens Dixit aũt hoc non quia de egenis pertinebat ad eum:ſed quia fur erat et loculos habens ea que mittebantur poꝛtabat Et vnus ſolus iudas in collegio ſancto malus qui pꝛeſ ſus iniquitatis graui pondere inhabenate labebatur in malum:cui magiſter diuinus non pꝛofuit neq; ſancta ſocietas. Quale igitur collegiuʒ qualis domus qlis ſo cietas qualiſq; congregatio munda erit ſine iniquitate manebit. ab imptinentibus purgata con ſiſtet ſi chꝛiſti collegium ſaltim habuit vnum reũ qui velamento vir tutis tendebat in vitium:ſpecie miſericoꝛdie augebat che trecentoꝛum cubitoꝛũ.et in viris exreditis cum qui bus gedeon ſuos aduerſarios confligauit repoꝛtans ex eis optatam iuſtamq; victoꝛiam. Et triginta argentei conſtituti ſunt iude in pꝛoditione chꝛiſti valentes trigi ta denarios. riginta vero denarij trecentoꝛũ paruulo⸗ rum ſummã efficiunt. Sed vſus interdum denarium pꝛo decem:interdum pꝛo vna parua moneta ſeu num⸗ mo vſuali accipit et connumerat.Ac ꝑ hoc iuxta eſtima tionẽ valoꝛis vnguenti iudas vendidit chꝛiſtum: cum vnditum non fuiſſet Et cum ad eum de paupibus nõ ſpectaret tamen loculos habebat. ſiue clamdeſtine vt q̃ᷓ furari poterat aſpoꝛtaret.aut oꝛdinatione domini vt in ſubſidium pauperũ oblata pecunia poꝛtaret᷑.Pꝛeſtrue⸗ bat in hoc ieſus foꝛmam futuris pꝛelatis eccleſieq; fu⸗ ture vt ſuper egenos et pauped intenderent. Hij locu h multam malignandi occaſionẽ pluribus miniſtraue⸗ runt Pꝛeſumpſerunt enim multi ex hoc ita de chꝛiſto eius collegio coꝛnicari:vti de nouo mercatoꝛe aut diin⸗ te huius ſeculi. Sed cum hec agerentur in cena chꝛiſtꝰ cauſam terminandã aſſumpſit. Sciens autẽ ieſus ait illis. Quid moleſti eſtis huic mulieri· Gonũ opus ope rata eſt in me. Semper enim paupes habetis vobiſcũ: et cum wolueritis poteritis illis bũfacere.me autẽ non ſem per habebitis. Quod habuit hec fecit. Sinite eam vt in diem ſepulture mee ſeruet illud. ittens enim hec mulier vnguentũ hoc in coꝛpus meum: ad ſepelien dum me fecit. Et pꝛeuenit vngere coꝛpus meum in ſe pulturam Mihil eum latet etiam in humanis occultiſ qui om̃ia viſibilia et inuiſibilia nouit.Arguit moleſios bene operanti. Mulla enim cauſa ſubeſt: vnde recte agẽſ moleſtiam patiat᷑. Igitur dictũ eſt vt quid moleſti eſtꝭ huic mulieri:ſine cauſa moleſtia eſt A veſtra miquitate pꝛocedit non ab ea:etenim ipſa bonum opus operata ẽ in me. Gonum ad finem bonum in fine omnium bono ſcilicet chꝛiſto.bonum ex intentione.bonum ex re.bonũ ex ſignificatione.bonum̃ ex exemplo bonum ey congruo wnum er iuſto. Et ſi pauperum occaſione ſeu ex pꝛodi⸗ galitate indignatio et moleſtia nata eſt contra mariam etiam pauperes ſemꝑin mundo ſunt futuri quibus po teritis impendere agapem me aũt non ſemper habebit; factum pꝛo omnibus pauperem Quo etiam declaratũ eſt chꝛiſtum illo tunc et in poſterum coꝛpoꝛali obſequio ſibi velle ſeruiri.non delectatus mente obſequio illo ſʒ miſeratus obſequentes:vt ex hoc pꝛeroget᷑ materia mi ſerendi. Et ſi deo eterno ab eroꝛdio conditionis huma⸗ ne facta ſunt et exhibita coꝛpalia et viſibilia ſacrificia. qᷓ accepit in abel repꝛobauit in cayn. acceptauit in noe in abꝛabam iacobin omnmi iſraſxlitico populo ſcm da tam legem exbibita et iob:cur poſtea q; incarnatus eſt miſeriam.alijs videbatur intendere qui ſeipſum exto⸗ o 1, 4 to deſeruerat: exiſtens coꝛpoꝛe ſub obedientia cheiſti in et coꝛpaliter nobis ſeruiuit factus homo pꝛo nobis.q̃re participatione ſodaliuʒ. mente vero apoſtata per offia ꝓnon ei etiam coꝛpaliter obſequamur Et ſi templum ei erat. Fit axoſta ſia in inuiſibili ſenſu ſepe maioꝛi pꝛolap jqꝛz conſtructum eſt cum auro et argento ⁊ cum rebus plu ſuq; depoſitione cultus exterioꝛis. Ded apoſtaſia nul· nimis vtich pꝛecioſis nondum caro facto.q;ᷓobꝛem ſibi D. aße ſar . u io⸗ deteſtabilioꝛq; q;ᷓ fidei:de qua per ſalomonẽ icl än — C ur. E ir inutilig aradi . . . 4 omo awitata virinutilig grodit oX erene o⸗ excelſus in manufactis pabuaztamen ad ꝗqugendã fir⸗ . mandamq; exexterioꝛibus obſequijs diuinis Foſtib⸗ Huic ex impꝛouiſo veniet perditio ſua et ſubito conte⸗ ſidem ad ſuſtentandam denotionem ag honeſtam exer retur:nec habebit vltra medicinã. Hic rebus nõa ſe fa citationem coꝛpoꝛũ ad honoꝛandum deum in creaturis ctis nec ſuo deductis cõmertio pꝛecium imponit: ſcilicʒ quas creauit.quaſ ad vſum humanũ contulit.pꝛopter trecentoꝛu denarioꝛũ tradendoꝛũ in ſeruitio egenoꝛuʒ. quas etiam derelictus eſt:iure ſibi coꝛpalia obſequis ex Et ſibi male conſcius futuroꝛũ bonoꝛum ignarus pꝛe/ hibentur. et manufacta magna templa monaſteria cõ cipitanter a ſe loquens neſcius numerũ vere ꝓphetat:ſi ſtruuntur. et circa ſacramentum coꝛpoꝛis eius et in tẽ⸗ cut et cayphas qui conſilium chꝛiſti dedit in moꝛtẽ. Nã plis et in altaribus tot pꝛecioſa vaſa munera ⁊ huiuſce trecentenarius numerus miſteriũ eſt ſigniſcatio tii modi vtenſilia pꝛeparantur ſiue naturalia ſiue artifici⸗ nitatis et crucis vt in archa noe ſcom longitudmem ar alis ſiue coꝛpoꝛalig:ſiue quecunq; aliquam ꝓpꝛietatem H . . . . „ annuit oculis:terit pede.digito loquit᷑pꝛauo coꝛde ma⸗ chinatur malum.et in omni tempoꝛe iurgia ſeminat. 2* e et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. inſignem ſeu pꝛecioſitatem habentia. Nemini quocũq; iure vel cauſa melius dicant᷑ q; omnium conditoꝛi ⁊ re⸗ demptoꝛi humani generis chaiſto.nõ vti in talibus de⸗ lectatus ſeu indiguus velit et capiat.ſed vt fidem homi num er erhibitione rerum magnaxr per amoꝛem in ab/ dicatione ipſarum ꝑ contemptũ amplius pꝛobet acce⸗ ptet et muneret Sed nec pauperibus paupeꝛes cõmu tentur.vt dum expectat᷑ dignus accipiat quãdoq; indi⸗ gnus:et dignus et magis indiguus in ſubuentus pꝛe⸗ tereat. Hec eſt enim iuſticia tribuenda pauꝑibus.vt ſi adeſt pauper certus et notus accipiat:nec ipſo dimiſſo vacuo expectetur ignotus. Conſeruat autem ipſa iuſti cia eximia ſuppetẽte copia et pꝛo ignotis.Tuitus ieſus mulierem etiam laudat:quia ſecit quod habuit et potu it. Et pꝛedixit ſuam ſepulturam dum iuſſit illam pmit⸗ ti vt ad ſepulturaʒ reſiduum reſeruaret:acſi tota libꝛa tunc non eſſet effuſa. Et ſiue mulier hec ieſu moꝛtem ⁊ ſepulturam cognouiſſet eſſe vicinam ſiue ignoꝛaret: ie ſus tamen miniſteriuʒ vnctionis in ꝓpheciam vertit di⸗ cens. Mittens enim hec mulier vnguentũ hoc in coꝛpꝰ meum:ad ſepeliendũ me fecit. Acſi diceret:ſic faciendo me moꝛiturum et ſepeliendum pꝛedixit. Quoniam ex iudeoꝛum moꝛe pꝛeungebant᷑ coꝛpoꝛa humandoꝛũ. Et pꝛeſciens ieſus ꝙ querendus erat in ſepulcro ad vngẽ⸗ dum ſed nec inueniẽdus illam aſſerit pꝛeueniſſe ſciam ſeu ignaram miſterij:qm multa ſpiritu ⁊ magna pꝛoui dentia dei fiunt que ab ipſis auctoꝛibus ignoꝛãtur quẽ terminẽtur in finem ſeu ſigniſicationẽ. AYmpoſuit etiã ieſus nomen in hac cena doctrine ſancte ſue:vt euange hum diceretur. Et pꝛedixit vbiq; pꝛedicandum poſt ſpi⸗ rituſſancti adquentum:dum ↄmendat hoc vnctionis of ſicium magdalene dicens· Amen dico vobis vbicunq pꝛedicatum fuerit euangelium iſtud in vniuerſo mũdo dicetur et enarrabit᷑ ꝙ hoc fecit in memoꝛiã eius .Si⸗ cut ieſus intelligi voluit hoc ſic intelligamus ꝙ hãc vn ctioneʒ hec mulier feceritin memoꝛiam eius ſcilicet ſe⸗ pulture:vel e ius ſcilicet mulieris vngentis.Omnium Ae chꝛiſius geſſit et paſſus eſt ex foꝛma ſeruili: conclu io et vltimum eſt ſepultura. Cuncta que ſequunt᷑ pꝛe ter ignominiã ſunt:et vt gloꝛioſus ⁊ potenter fecit etiã cum poſt reſurrectionẽ comedit.Ad quam ſepulturam ſeruandum erat vngentü ſcilicʒ de illa libꝛa iuſticie du⸗ odecim articuloꝛũ vt aliquo modo ab anima et a carne non crederet᷑ ſegata diuinitas:qᷓ;uis in illo tunc carnis et anime fuerit ſoluta coniunctio vt etiam in ſepultura nil dematur de libꝛa: quin omnia de vnigenito dei filio 20 nobis humanato moꝛtuo et ſepulto recta et incon cuſſa inheſitanter in iuſticia fidei teneantur Et dum ce naret᷑ cognouit ergo turba multa ex iudeis quia illic eſſet. Et venerunt non pꝛopter ieſum tm̃:ſed vt et laca rum viderẽt quem ſuſcitauit a moꝛtuis Turba hiero ſolimoꝛum et regionis illius cognouit iudeam coꝛpoꝛa li pꝛeſentia recepiſſe ieſum:et quodã nouo viſendi ani⸗ mo veniunt quia delituerat poſt inferende ſibi moꝛtis conſilium Quia lacarum reuocauerat a ſepulcro ꝓpter reſuſcitatum a moꝛtuis magis venerant:qᷓ; pꝛopter au ctoꝛem vite deſtructoꝛemq; moꝛtis.urioſitas plusqᷓ; virtus in eoꝛum animis inſidebat. Habet hoc ꝓpꝛium humane mentis fragilitas ꝙ pamplius nouitatibo qᷓ; ſummis veritatibus delectetur:donec ſpirituſancto ad iuta in altioꝛa capeſcenda ſe tollat. Puerile negociũ eſt plus delectari oꝑe qᷓ; arte:artificio q; artifice. Qõ ſi ſic exigit vſus vtilitatis:aliter ſuadet oꝛdo rationis. Poci oꝛ eſt enim omni cauſato ſua verioꝛ cauſa et potentia oĩ effectu ſuo pꝛeſiantioꝛ. Que igitur hec dementia turba rñ. Que inertia intellectus vt plus ponderis exiſtima⸗ rent viſere lacarum abductum a moꝛtis imperio qᷓ; ie⸗ ſum qui moꝛtem ſubiectam incontradicte poſſidet:vt ĩ ferat et auferat pꝛout vult.et adimere et conferꝛe vitaʒ ſolus poſſideat poteſtatem. De interrogatiõe ieſu facta diſcipulis quid inter ho⸗ mines et ab eis de filio hominis diceretur ſccm mathe um marcum et lucã. Capitulum XXXN Ouerat ieſus omniũ coꝛda Perſpicuũ erat n ei quid de ipᷣo apud quemlibet crederet᷑.ideo non vt ignarus interrogat.ſed querit ↄfeſſi⸗ onem verlotenã: vt doceat ſi erratur vt lau⸗ det rectum et iuſtum diſponat ad pꝛemiũ. Et hic potiſ ſime angebatur cura:vt ſides de ipſo quisa qualis eſſp quo fine ageret et doceret in coꝛdibus hominum infun⸗ deretur. Hincl venit autẽ ieſus in partes ceſaree phi⸗ lixpi:et interrogabat diſcipulos ſuos dicens. Quẽ di⸗ cunt homines eſſe filiuz hominis Ceſarea cuntas erat que mutato pꝛioꝛi vocabulo in honoꝛem ceſaris ſicap⸗ pellata eſt:que ſub pꝛincipatu philippi peioꝛis lxrodis filij conſtituta erat. In cuius regionem chꝛiſtus cũ di⸗ ſcipulis per caſtella et ciuitates pꝛedicans incedebat. Vlbi cum varia de ieſu opinio ferretur ipᷣe ſuos diſcipu los quid audiant int errogat. Et modus interrogatio⸗ nis poſſet dubium ſacere cum videtur interrogare dea lio potius qᷓ; de ſeipſo.⁊ de filio puri hominis non de dei filio. Sed mos eſt ſcribendiet de ipſo non vulgabatur fama in populo ſicut de dei filio ſed ſicut de homĩe puro Ita verum vt in virtutibus et miraculis et moꝛibus a ceteris hominibus plus haberet. Idcirco diſcipulos ſu os iuita famam vulgatam interrogat. Scom vvo mar cum et lucam explicite de ſeipſo queſiuit dicens! Quẽ me dicunt eſſe homines ſeu turbe¶ Qõ marcus in via dicit interrogationẽ factam.lucas verol ꝙ cum eſſet ſo lus oꝛans et diſcipuli eius cum eo interrogauit nõ cõ trarietatem habet qm̃ dum iret ceſſit in aliquam partẽ pꝛout ſolitus erat ieſus oꝛationi operam dare.et oꝛauit vt homo pꝛo his que agebat vt debito fine clauderent et pꝛo aſſumpto miſterio ad ꝑficiendum. Et interroga uit oꝛatione facta diſcipulos de ſeipſo Cui ſic reſponſio data eſt! At illi dixrerunt.Alij iohãnem baptiſtã Pꝛe⸗ moꝛtuus erat iohannes:ſed quaſi credebatur a plurib⸗ ꝙ reſurrexiſſet a moꝛtuis. Sicut etiam credidit alieni⸗ gena herodes qui eum obtruncari fecit:ſeu ꝙ virtutes iohannis oparentur in eol Alij heliam In ſignis phe ta in ſignis et poꝛtentis et ꝓdigijs helias extiterat.cuiꝰ memoꝛia ſuccedanea relatione et cuſtodita ſcriptura de ipſo vigebat in populo: quãobꝛem plurimi crediderũt ipſum non reſuſcitatũ quia non moꝛtuũ.ſed de loco ad quem raptus curru igneo extiterat iterum fuiſſe preſti tum populo iſraheli. aut ſpiritum eius dupliciter requi euiſſe in ipſo ieſu:ſicut in ipſo heliceo reqeuit Alij hie⸗ remiam Mondum pꝛopter ſanctificationẽ in vtero q̃ nec nota multis maxime rudibus ⁊ plebeis.ſed pꝛopter vilitatem loci anathot in quo natus eſt vt chꝛiſtus in bethleem:et propter ruſticum ſermonem. Quoniam et ieſus non curauit verba exarata ⁊ exacta pꝛoferre:ſed vtilia ⁊ vera.Et pꝛopter iuuentutem.nam ⁊ hieremias pꝛophetare puer oꝛſus eſt:et pꝛopter cõminationes vt et ipſe ad hieruſalem aliqui autumabant eſſe hieremi⸗ am Aut vnum ex pꝛophetis ſſcilicʒ reſuſcitatũ ex moꝛ tuis.aut ſpiritum vnius eoꝛum pꝛemoꝛtuoꝛuʒ habere ob quem tali opinione ferebantur in eum. Sed auditꝭ opinionibus varijs relatu quas ipſe ſpiritu ſciebat. vt aſtruat ſidem et confundat erroꝛem:iterum eoſ q̃d ipſi credant interrogat dicensl Aos autem quem me eſſe dicitis. Quid ſibi vltra vult harũ interrogationũ va⸗ Liber nonus de viruoſis rietas.quem me dicunt ho mines et vos quem me dici⸗ tis. acſi diſcipuli eius bomines non fuiſſent. Erantꝓti⸗ nus homies natura ſicut ceteri. ſed gratia eos ſupꝛa na turam effecerat:vt aliquid inſigne cognitionis ab alijs hominibus pꝛehaberent. Conuerſati enim erant cum chꝛiſto: doctrina eius imbuti que hominem ſupꝛa alios homines facit. Ac ꝑ hoc perſpicuũ eſt et inheſitabile cre/ dimen. homines natura per gratiam ſupꝛa naturam in hac vita poſſe conſtitui:et hominem poſſe per virtuteʒ infuſam Tacquiſitam naturalẽ dumtayat hominem ſu perare:quãobꝛem vt ſecreti ab alijs interrogãtur diſci⸗ puli:vt altius intelligentes pꝛoferant quid a cheiſto in ſide de ipſo didicerunt. uil reſpondens ſimon petrus ait. Tu es chꝛiſtus filius dei viui Delatum eſt a coapo ſtolis ſimoni:vt ipſe pꝛo ſeipſo et pꝛo ceteris reſponde⸗ ret. Ipſe vero in fide et amoꝛe feruentioꝛ: anticipauit omnes dicens. Quid ceteri homines de te ſentiant nõ mihi cure ſit:quid mei complices in mente hobeãt oꝛe fateantur.quid a te didici.quid de te infuſum accepi. q̃⸗ re omnia dereliqui te ſolum animo coꝛpoꝛeq; ſecutus. hoc eſt:quia tu es chꝛiſtus filius dei viui. u es meſſi⸗ as pꝛomiſſus in lege:tu expectatus a populo ſancto dei. a populo iſraheli.tu quidem meſſias nõ tm̃ homo factuſ ſeu ex homine ꝓpagatus homo:ſed ſilius dei viui pꝛo ho minibus factus homo. Hebꝛaice facta fuit interroga⸗ tio.hebꝛaiceq; data reſponſio.ſed ſcriptura grecum ha⸗ bet. latinitas vnctum dicit:vt ſic tota iſta confeſſio ca⸗ piatur Tu es vnctus vt homo non in tempoꝛale ſed in regnum eternũ. Reges quideʒ ſemper vngebant in ve⸗ teri teſtamento. Sed tu vnctus nonoleo delato in coꝛ nu:ſed oleo leticie.oleo gratie ſpũſſancti.Et tu vnctus in ſacerdotem et pontiſicem magnum ad offerendã ho ſtiam viuam pꝛo omnibus ſalutarem. Filius tu es veri viui et eterni dei humanitatẽ ſeu humanam naturam aſſumens in tempoꝛe.degens in terris.carne velatus:⁊ ⸗ cauſam agis damnati hominis vel humani gener ec confeſſio nil ſugerfluum nilq; diminutum habet. de deo non minus q; ſit:de homine non amplius qᷓ; de⸗ buerit pꝛompſit.ui confeſſioni omnes pariter cõſen ſerunt.etiam iudas:qᷓuiſ in poſterum ex ſeipſo extiterit depꝛauatus. Elerum quia hec confeſſio non fuit huma⸗ ne virtutis.non modici pꝛemn:idcirco adiectuʒ ẽ. Me ſpondens autem ieſus dixit ei. Beatus es ſimon bario na:quia caro ⁊ ſanguis non reuelauit tibi ſed pater me⸗ us qui eſt in celis HBeatum eſſe ſimonem ſpe futuroꝝ eternoꝛumq; bonoꝛũ ieſus oꝛe ſuo pꝛonunciat beatitu⸗ dinis cauſam adijciens ꝙ hanc pꝛothologiam qua oꝛe faſſus eſt non humano ſed diuino didicerit documẽto. Bemouent᷑ a pꝛothologia huiuſcemodi caro ⁊ ſanguis m quid nequius q; quod excogitauit caro et ſanguns, tq vere credũt nò ex ſanguĩbo neq; ex volũtate carniſ neq; ex volũtate viri: ſed ex deo nati ſunt Et caro et ſan guis regnũ vi nõ poſſidebũt Introducit᷑ voctoꝛ einqᷣ cum voluerit nulla interpoſita moꝛa docet ſcilicet deus pater:qui ſolus veram ⁊ infallibilem de ſuo eterno filio cognitionem habet. QAuis enim verius ab eterno geni⸗ to q; eterne illum generans ſcientiam dabit. Igitur ꝗ vuit ſcire filium adeat patrem et qui patris nõticiam qͥ rit a filio copiat. VUnum relatiuoꝛũ pfectius ex altero ĩ⸗ noteſcit. Beatus ergo ſimon qui exiſtẽs in terris de ce⸗ lis doctoꝛem accepit. non angelum. non hominem ſed Vtiq; deum patrem:cui ſupꝛa filius gratias egit dicens Confiteoꝛ tibi pater celi et terre:quia abſcondiſti hec s ſapientibus et pꝛudentibus et reuelaſti ea paruulis:de quoꝛum numero ſimon erat:cin pater ſuum eternum et vnigenitum filiũ reuelauit. Ecce vnus piſcatoꝛ ple⸗ beus qualem reuelationem accepit a deo:vt ſacramen⸗ tum abſcondituʒ fibi reuelaret. Quoniã ipſe eſt qui re⸗ uelat pꝛofunda de tenebꝛis:et pꝛoducit in luceʒ vmbꝛã moꝛtis. Pꝛofundũ erat et impſcrutabile diuine incar nationiſ miſterium: quantum ad factum ad cauſam ad modum. Et tenebꝛis humane ignoꝛantie atq; incõpꝛe henſibilitatis ſue tegebatur. Et ſimoni reuelatum eſt. Et ipſe idem erat vmbꝛa moꝛtie.ſub qua vmbꝛa opoꝛ⸗ tebat quieſcere iam moꝛtuos et moꝛituros:quam deuſ pater in lucem noſtre noticie deduxit. Et per exceſſum vir ſapiens ſupꝛa ſenſum hominũ inquirebat RBadix ſa pientie cui reuelata eſt Oiſciplina ſapientie cui reuela⸗ ta eſt ⁊ manifeſtata. Multiplicationẽ greſſus eius quis intellexit. Radix et diſciplina ſapientie chꝛiſtus eſt fil dei:qui vnus exiſtens in vnitate paterne ſubſtatie mul tiplex in effectibus eſt. Cuius per reuelationem pater⸗/ nam petrus accepit noticiam In eadem ammiratione Ylaias erat inquiens Et bꝛachium domini cui reuelatũ eſt. SGed deus pater eſt qui reuelauit miſteria pꝛophetꝭ ſuis miris modis:et petro vt ſuum eternum filium in tempoꝛe humanatũ in carne velatum agnoſceret oꝛeq; conſfiteretur:et in tam alta confeſſione fundamenta fu ture eccleſie iacerentur. Sicq; a chꝛiſto ſatum eſt. Et ego dico tibi quia tu es petrus:et ſuper hanc petrã edi⸗ ſicaw eccleſiam meam Conſpicentur alta mente ſide les oꝛthodoxe eccleſie fuudamenta:videant et cõtem⸗ plentur in quo ipſi fundati ſunt. Nulla domus eſt que non habeat ſua fundamenta deoꝛſuʒ.ſurſumq; tendũt parietes:deſuper tecta ponũtur. Et ipſa terra vbi ſunt edes magne ſtructure alte fundate ꝓ fundamento ſub iectam habet aquam:iuxta dauiticum carmẽ. Qui fun dauit terram ſuper aquas:q;q; aqua ſit leuius elemen tum terre iure nature pꝛelatum. Sola eccleſia ſua fun damenta ſurſum habet · De celis eſt reuelatio. de celis eſt cõfeſſio.celeſtis eſt fundatoꝛ:celeſteq; ſundamentũ. Et pꝛopter celeſtia capeſſenda huiuſmodi fundatio fa⸗ cta eſt. O homines ſumus terrenum fundamentũ ha bemus:qm̃ ex adam terreno carnis ꝓpagatione traduci mur. O wro ſideles ſumus ſuper celeſtia fundamur. non ſuper petrum ſed ſupꝛa petram chꝛiſtum vnigeni⸗ tum dei filium oꝛe ſuo exconfeſſione vere ſidei reuelati⸗ one patris eterm depꝛomptam. Metra autem erat chꝛi ſtus. Ygitur er terꝛeno terreni:er celeſti celeſteſ. Sicq; apoſtolus ammonet. Sicut poꝛtauimus imagineʒ ter reni: poꝛtemus maginem celeſtis. Et decus noſtru qo ſupꝛa naturam et humanitatem noſtram celeſti ſplẽdo re refulget:honeſtis affectibus vita et moꝛbus cuſto⸗ diamus. veneremur et teneamus· Et quoniam celeſte eſt eccleſie fundamẽtum nemo pꝛeſumat aſſerere quẽ⸗ piam quantalibet ſanctitate fulgentem illam ſuſtenta⸗ mento fulcire:neq; illam virtute conſtare parietũ qui ex wris fidelibus tanq; ex viuis lapidibus conſtruunfr᷑. Quoniam ſundamentũ aliud nemo ponere poteſt pꝛe ter id quod poſitum eſt quod eſt chriſtus ieſus:cui ſo⸗ la virtute eccle ſia ipſa in ſoliditate conſiſtit.non petruſ non paulus non alius apoſtolus neq; aliquis ſanctus. non virgo mater. non baptiſta. non angelus fundamẽ⸗ ntum eſt: aut ipſam ſolidam ſtabilemq; facit. Et ſi fun damentum iactum eſt non arte humana ſed poteſtate diuina:opoꝛtet ut ad ediſicandum opus impendatur. Quotquot enim alibi et ſuꝑ alios quoſcunq; edificare nituntur: cum ediſicijs pariter coꝛruent. Minc apoſtolꝰ ait. Si quis autẽ ſupedificat ſup fundamentũ hoc au⸗ rum argentũ lapides precioſos lignũ fenum ſtipulam: vniuſcuiuſq; opus manifeſtũ erit. Dies enim domini declarabit:qꝛ in igne reuelabit Et vniuſcninſq; opus quale ſit opus ignis pꝛobabit. Si cuius opus manſe⸗ rit quod ſuperedifcauit· mercedem accipiet. Si cu⸗ ius opus arſerit detrimentũ patietur.ipſe autem ſaluꝰ erit:ſic tamen aſ per ignem. Multa hic ad edifican/ dum ſupꝛa celeſte fundamentũ parata eſt occaſio diſſe⸗ rendi:ſed qui capaces ſunt aſſiduitate ſtudij elatꝛent. Non poteſt inferri altiſſimo celo erpugnans bellum: ne ꝙ; iſta inferioꝛa ſeu ima infernalia poſſunt arietare fun/ damenta celeſtia. zoinde ſaluatoꝛ adiecit. Et poꝛte inferi non pꝛeualebunt aduerſus eam Soliditatẽ ſu⸗ am omnem in chꝛiſto habet eccleſia quo aduerſus cun⸗ cta contraria et aduerſantia ſecura c nſiſtit:contra quã ꝓoꝛte inferi pꝛeualere non poſſunt. Poꝛte quidem infe ri ſunt omnia vicia.omnes male hominũ voluntates. ex quibus lereſes ſunt et documenta nequiſſima: et ad uerſitates et tribulationes et bella cuncta que aduer⸗ ſari deo veritati et virtutibus ſatagunt. Non enim infe ri alias poꝛtas habent:niſi vicia et peccata et malas ho⸗ minum voluntates.Que ſi non pꝛeualent vi deceptio ne dolo fraude.et ſi infernales et truces illam oppꝛime re impugnando non poſſunt.auellere a pariete ne ſit ſu per fundamentnʒ vnuſquiſq; poteſt. aut non venire in ediſicium parietum ſi non venit:ſemp ſoliditate eccle⸗ ſie in ſuo fundamento manente. Clirtus quidem eccle ſie quibuſcunq; arietantibus malis quibuſcunq; negã tibus fidem eius ſeu malis moꝛibus e regione agenti⸗ bus et quacunq; infidelitate durante ſemꝑ ſimpla ma⸗ net eodem modo ſe habens. inuincibilis ab hoſtibo in⸗ ſuperabilis a falſitatibus.inobliquabilis ab erroꝛibus: ſecura inter minas.inter pꝛeſſuras fida.inter toꝛmẽta pericula aduerſitates demonuʒ aſtucias ſemper inuicta et in moꝛte ſuoꝛum amplius viua. De collatione clauuium facta petro ſcõm matheum ſolum. Capitulum XXXVI E fruſtra videretur dictũ ꝙ poꝛte inferi con n tra eccleſiam pꝛeualere nõ poſſent. auctoꝛita tis magne collatio facta eſt ad eruendum ab inferis animas ad inferendasillas in celuʒ: et ad detrudendum eas que iuſte ligãtur in damnatio/ nis baratrum. Et tibi dabo claues regni celoꝛum. Et uodcunq; ligaueris ſuꝑ terram erit ligatuʒ et in celis t quodcunq; ſolueris ſuper terram erit ſolutum ⁊ in⸗ celis Oiauicularius celi factus eſt petrus:ea virtute q̃ᷓ de chꝛiſto vera confeſſus eſt. Et data ſunt ei vincula i eſt catene ad ligandum cõpediri et ligari dignoſ:necnõ et omnia argumenta ſoluendi eos qui ſe ſolutioni ꝑ ve ritatem dederunt. Clauium officium eſt aꝑpire ſeu clau dere.Solutionis poteſtas ad apertionem: ligatiõis ve ro ptinet ad clauſuram. Sed cui clauduntur ſuperna inferioꝛa patent. Et ſuſcipiet baratrum:quem nõ ſuſci⸗ pit celum. Non tamen ſuper eos qui adulti non ſunt neq; aliquid egerunt criminis et pꝑeccati.nondum capa ces virtutis ⁊ vicij claues auctoꝛitatis officium habent ſed dumtaxat ſuꝑ eos qui actualiter in virtutibo vel vi cijs extiterunt. Quoniam non adultus ſi deceſſerit nõ lotus aqua baptiſmatis damnat᷑.non poteſtate clauiũ ſeu officio ligationis:ſed contractione macule oꝛiginalł. Et ſi bapticatus anteq; actu iudicio ratõis aliquid ege rit.non celum ingredit᷑ quia petrus eum ſoluit:ſed me⸗/ rito eccleſiaſtice ſidei in qua immerſus eſt aquis. Nec claues date ſunt pꝛo his qui veram innocentiam ſerua uerunt. ſed pꝛo his qui peccauerũt: ſiue ſemper auerſis ſeu in veritate conuerſis. Quẽ ergo ligabit autoꝛitas petri. Eum qui non deliquit. Ouem abſoluet. Eum qͥ nullis peccatoꝛũ vinculis ligatus eſt. Quem ligabit. berum s peccatis. Quem ſoluet.Eum qui ratione ĩca⸗ et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. pacitatis virtutis et vicij peccare nõ potuit. Perſpicu⸗/ um eſt eni ꝙ contra poꝛtas inferi vt non pꝛeualeant ad/ uerſum fidem et eccleſiam date ſunt claues.et aduer ſus actualia mala:vt per impenitentiã condemnentur. aut ꝑ penitentiam abſoluantur auctoꝛes. De pꝛecepto dato diſcipulis a ieſu ne cui dicerent ip ſum eſſe chꝛiſtum. et de opoꝛtunitate ſue paſſiõis ſcom matheum marcum et lucam. Capitulũ XXXVII Vamqᷓ; chꝛiſtus ſciret coꝛda diſcipuloꝑ ⁊ ſi/ q gem anteq; quereret. tamen ab eis oꝛetena confeſſione ſuſcepta in ea veritate ſidei put ipſe verus chꝛiſtus filius dei erat er certo mi ſterio ſecretum iubet teneri ab eis! Cunc increpans il⸗ los pꝛecepit et cõminatuseſt diſcipulis ſuis:vt nemini dicerent quia ipſe eſſet ieſus chꝛiſtus Mira iuſſio ſiis qin venerat cognoſci et credi.hoc quidem agebat.et ex loc diſceptabat et pꝛothologice quantuʒ fas erat diſpu⸗ tabat cum iudeis ſcribis et phariſeis vt ieſus cheiſius eſſe dei fi ius crederetur.et palam faſſus eſt mulieri ſa⸗ maritane ꝙ ipſe verus meſſias erat: remittebat ad cõ/ ſiderationẽ operum ſuoꝛũ que in ſui patris nomine fa ciebat.aſſeruit aperte ſe vnum eſſe cum patre: nunc q/ dem cognitus a diſcipulis ſuis eis ne ipſum pꝛedicent interdicit Et increpat eos letos de cognitione atq; con feſſione:velut auidos ad pandendum illud ſecretũ qðᷣ patre reuelante cognouerant. Pꝛecipit wllut ſubditis vt temerarijs cõminatur:ne temeritate pꝛeſumãt in vtituʒ. Sed mirabilioꝛ eſt cauſa quam ſubijcit ne hoc ab eis alicni noſci reueletur. Nõ enim wolebat ieſus oc cultari:qui e veſtigio qð voluit naſci voluit agnoſci.no⸗ ue ſigno ſtelle dato vt cognoſceretur. Et ad hoc apoſto los et diſcipulos elegerat qui eum in vniuerſo mundo pꝛedicarent. Erat autem tunc pꝛoximus paſſioni ndo iſta geſta ſunt:et eodem anno crucifirus eſt. Molebat q̃ dem vt fide pꝛeſtita eius paſſio ⁊ moꝛs impedirxet᷑. pꝛo⸗ pterea cauſam opoꝛtunitatis ſue moꝛtis ⁊ paſſionis ap poſuit. Naml eunde cepit ieſus oſtendere diſcipulis ſu is:quia opoꝛtet eum ire hieroſolimam et multa pati et repꝛobari a ſenioꝛibus ⁊ a ſummis ſacerdotibus ac ſcri bis et occidi.et poſt tres dies reſurgere Liquet qᷓ;ᷓobꝛẽ taceri mandauerit:vt opoꝛtunitas non ſua ſed generis humani compleret᷑. Nec eum ſic iſia tolerare opoꝛtuit. vt alitet eſſe non poſſet.cum ſibi nulla fuerit dommnata neceffitas:ſed quia nos vꝛgebat nõ alter niſi taliter fu tura vtilitas. Sicq; pꝛefinitum erat vt niſi ipſe patere tur. nobis a paſſiombus nulla poſſet eſſe libertas: neq; appꝛobaremur a patre. miſi pꝛius ipſe repꝛobarer ab ho⸗ mine. Mec nobis preterq; de moꝛte ipſius vita potuiſ⸗ ſet oꝛiri:nec ſurgere in gloꝛiaz niſi pꝛioꝛ iple reſurgeret Sic et apoſtolus inquit.Chꝛiſtus reſurrexit a moꝛtuiſ pꝛimicie doꝛmientiũ. Et palam verbum loquebatur videlicet de his que paſſurus erat:me diicipuli crederẽt ꝙ impꝛouiſe ab ipſo ſibi paſſio inferretur. Non enĩ mi⸗ nus ſolidauit apoſtoloꝛũ fidem ꝙ ira preſcius ⁊ wolũta rius cum vitare potuiſſet ad paſſioneʒ acceſſit:qᷓ; ꝙ poſt moꝛtem reſurrexit ab inferis · Mam vt reptum eſt in au tenticis apłoꝝ hiſtoꝛns cum pagrando predicarent a ſi ſterentur coꝛam regibo et preſidibus mũdi.ob obiectio nem crucis et moꝛtis factam in contemptũ ieſu ab eis thoc ipſi potiſſimũ obijciebant ꝙ non ignarus ſed pꝛeſci us.non impꝛouide ſed precognite.non inuitus ſed vo⸗ luntarius.non vt deuitare nequiens ſed potenſ.non ti mens ſed audens.non pauidus ſed ſecurus.terrẽs nõ territus.pꝛeueniens non preuentus.ad locum paſſio⸗ nis acceſſit.pꝛoditoꝛeʒ ſciuit.ſe permiſit ligari duci.fla⸗ gellari.cedi.et ſententiari crucifigi.et poteſtatiue aĩiam —☛☚ „= non violentia emiſit a coꝛxoꝛe. De aduerſatiõe pe tri ad paſſionem chꝛiſti ſcõom matheum et marcum. Capitulum XXXVIII Elabebatur petrus in ima ſua:nec ab huma r mtate liber erat qui poſt tam altam confeſſi⸗ onpnem et veram in foueaʒ lvſitatiõis incidit. 2ðð Peſponderat iam interroganti ieſu. ꝙ ipſe erat chꝛiſtus filius dei viui: nũc vero audiens paſſione repꝛobationẽ et moꝛtem heſitauit foꝛe.acſi nõ ipſe quẽ dixerat eſſet:non confoꝛtatus in verbo qð de reſurrecti⸗ one poſt tres dies adnexit:ſed ad eum feruẽti amoꝛe cõ tractus. nec ſepationem patiebatur ad hoꝛa;. Mꝛoinde ad paſſionem chꝛiſti ſe obicem dedit vt potuit. Et aſſu mens eum petrus:cepit increpare illum vicens: Abſit a te domine non tibi erit hoc Nimietas pij amoꝛis ſe⸗ pe excuſat erroꝛem:et amoꝛẽ nimiũ ꝓpe ſenſum mentꝭ innocentia interdũ purgat a crimine Ecce petrus ama toꝛ ardentioꝛ in ieſum:increpat ipſuʒ ne pati velit ⁊1 mo ri.An amoꝛ excogitabat eum vt ſeoꝛſum ab alijs aſſu/⸗ meret chꝛiſtum. increparet dulciter ne amare pateret᷑. An mente ſuffundebatur dubio ſeu oppꝛobꝛio vt filiuſ dei pateret᷑ et moꝛeret᷑ vt homo. An lſitauit. an foꝛſan pꝛimno ſibi aduerſus aduerſabatr᷑ chꝛiſto· neſciẽs quideʒ ꝙ ſi chꝛiſtus non moꝛeretur ipſe non ſaluaretur. Que eſt iſta pꝛeſumptio diſcipuli in magiſtrum. Que teme⸗ ritas hominis in dei filium. Que audacia ſerui in dĩm ſuum vt tam aſſertiue dicat:abſit a te dñe non erit tibi hoc. Non amplius impingamus in petrum. audiamus ſuper eum iudiciũ ſaluatoꝛis qui plus diligebat petruʒ qᷓ; ptrus diligeret ſemetipſum:et in ommibus ampli⸗ us diliget qᷓ; diligi poſſit aut diligatur ieſus.. Qui con uerſus et videns diſcipulos ſuos:cõminatus eſt petro dicens. Vade retro poſt me ſathanas. Scandalum mi hi es:quia nõ ſapis que dei ſunt ſed que hominũ ſunt T ſecretum traxerat eum petrus:conſidens et diligẽſ t q;; ex amoꝛe pꝛeſumenſ:verebatur ꝑ omnia ſuum dñm et magiſtrũ. Unde conuerſus ieſus vidit diſcipu los:a quib ex colloquio petri fuerat auerſus.Et vidẽs eos cõminatur petro ſub determinata pena:niſi reſipi⸗ ſcat. Et remittit eum retro qui eum increpando et cõ⸗ ſulendo pꝛeceſſerat. Errat ignarus itineris ſi pꝛeit du⸗ ctoꝛem gnauũ:et ſciolus et ignarus ſi velit pꝛeanticipa re ſcientem Yeſus nouerat quid agendũ petro in ſeqla erat.non in ducatu:in addiſcẽdo non in cõſulendo.Si vero pꝛoſeucabat᷑ ne fieret dictũ ieſu:alienuſa wro erat Neſciebat quid oꝛaret.merito retro remittitur:vt ſit ĩ poſterioꝛi parte ieſu. Oe ſathanas appellatus eſt:non in diabolicitatem tranciendũ eſt. Nam ſathanas omnis qui aduerſatur alicui voluntati ⁊ facili actioni dictus ẽ. Scandalum erat chꝛiſto petrus in eo ꝗð dixerat: qe of?ę fenſionem accepit. Obſtat emm conſilium et increpa/ tio eius paternè voluntati.eterne predeſtinationi.vtili tati humani generis·caritati eius vꝛgenti eum vt ꝓ ſa⸗ lute hominũ cito moꝛeret᷑. Sempꝑ enim amans feruẽ⸗ tioꝛ offendit᷑: ſi aduerſum quid habet actioad dilectuʒ. Subinfert᷑ aũt apertius cauſa qua dicto petri chꝛiſius offendebatur:quia nõ ſapis que dei ſunt ſed que homi⸗ nũ.Conſiliũ dei ab eterno erat vt ſic in aſſumpta carne ipſius filius pꝛo ſalute hominũ pateret᷑ atq; moꝛeret᷑. tertia die reſurgeret. Neq; omnipotentie ſue aliquid ob ſiat aut deperit.qui om̃ia ex nihilo fecit:ſicqʒ ilico poteſi reintegrare ſoluta.Hominũ vero ſtudium et ſapientia eſt coꝛpoꝛis vitare moleſtias.aſperum ſenſum effugere que mundl ſunt querere:in delectationibus fieri.non Diſſociari a carꝭ.plus declinare triſte qᷓ; turpe.auerti po⸗ ius pꝛeſentibus et tranſitoꝛijs malis qᷓ;ᷓ eternis bo / bus in diuinis. — DSDe ſequela chꝛiſti p crucem et perditione anime in via pꝛo patria ſcᷣm luatheum marcum et lucam. Lier nonus de viruoſis nis inhiare futuris:aut delectare modica re qᷓ ſpe meli oꝛum ſũllam dimittere. Iſta quidem et ſimilia hominũ ſunt et nõ dei.Ac ꝑ hoc vnuſquiſq; ſano ſenſu animad/ uertat qm̃ non tm̃ in actione neqᷓ; offenditur cheiſtus: ſed cum mente ſolũ humana et terrena ſapimus et nõ dei. Mam gloꝛia in confuſione eoꝛũ que terrena ſapiũt. Pefugit eos chꝛiſtus et in ſuos ſathanicos habet.nõ il⸗ los dumtaxat quos nouerit ꝑperam agere.ſed ⁊ quos ſapere humane cognouerit. et ab humanis ad diuina. et ab imis ad altioꝛa mentis intelligentiam non attol⸗ lunt. Quã igitur hũane et non diuine ſapiebat petrus ſi chꝛiſtum volebat ſic viuere in humanis: nondũ vere contẽplatus dei pꝛouidentiã. qui per crucem et moꝛteʒ ex complemento iuſticie diſpoſuerat pꝛouideꝛe homini apitulum XXXIX Odem animo eſſe cognouit apoſtolos cete⸗ e ros:quo et petrus erat.Nondum erantĩ al⸗ tioꝛa ſubuecti.vt metus paſſionis eſſet ſeclu ſus:et amoꝛ quodãmodo humanus ad chꝛi ſtum eſſet ab altera virtute ſupatus. Etiam turbe que ſequebantur erudiende in veritate fidei erant: ne foꝛte notarent ſequelam chꝛiſti coꝛpis ſeu ſenſualeʒ delecta⸗ tionem habere.At vbi paſſionem ſuam opoꝛtunaʒ eſſe pꝛedixerat.et velut ad hoc ſathanã repꝛeſſerat petrum. pꝛodit ſequelam poſt ſe fiendam:⁊ modum aperit ſi ali quis eum in ſpiritu dei factus ſequi vecreuerit Et cõ⸗ uocata turba cum diſcipuns ſuis dixit eis. Si qͥs vult poſt me venire et ſequi abneget ⁊ deneget ſemetipſum: et tollat crucem ſuam cotidie ⁊ ſequatur me Iterum reincrepatur petrus et omnes qui wolunt pꝛeire ieſuʒ: ſeu ſibi humane cõſidere.Et diſcipulis atq; turbis dat vna doctrina de eundo poſt chaſtum. Mõ ergo itur poſt ieſum in humana ſapientia que moꝛs eſt:iuxta quã pe trus ſathanicans chaſto ad paſſionem ſapiebat zoin de qui vult poſt eum ire ꝓpꝛiam voluntatẽ ſapientiam carnis humanũ ſapere omnino deponat.et non delecta to ſenſu et opulento incedat:ſed accipiat crucem ſuam non ſemel ſed cotidie. Qm̃ gladius crucis deciſiuus a mundo ſemp euaginatus tenendus eſt:cum omni die mundus ſe offerat cum delectationibus ſuis et caro in⸗ ceſſanter ſpũm impugnet.vnde ſemꝑ recidere opoꝛtet impoꝛtunitatẽ impoꝛtuna offerentis:et carneʒ repꝛime re ne ſpiritui noſtro pᷣualeat. Poſſunt arma deponi cũ obtruncatus eſt hoſtis.cum deuictus.cum fugatus.ſi⸗ ue ſubactus eſt:cum ſecuritatem dederit aut cum anio pacato quieuerit.cum vero non doꝛmit niſi ſupplantet. et ſempꝑ renouat artẽ inertibus.noua inuenit arma bel li:qui et ſi frenari non captiuari.ſi fugari non extermĩa ri. ſi confligari non tamen occidi poteſt. igitur tollenda quotidie crux eſt cõtra cuncta nobis aduerſantia ad ſa⸗ lutem:et ſatagentia demergere in infernũ.Nec quieſcẽ dum per diem:ſi quotidie contra nos hoſtiliter hoſtis inuigilat.Tollenda eſt ad pꝛofectuʒ: vt affectu vita mo ribus theoꝛia actu ſequamur chꝛiſitum Accepit ipſe ſuã crucem ſuo mirabili et laudabili modo: accipiamus et nos noſtram pꝛo modulo noſtro. Neminẽ delicatuʒ ho noꝛibus mundi fultum.circumdatũ famuloꝛuʒ turba pompatice incedentẽ.terrena ſapientia tumidum.diui cijs floꝛidum ſequentes ſed ieſum pauꝑem humilẽ cõ/ temptum.deniq; innocenter pꝛo nobiſ crucifirũ moꝛ tuum: qui ea via qua ipſe inceſſerit ſtatuit ſuos ſeq̃ces in gloꝛiam puenire. Eſt autem crux tollenda non illud patibuli ligneum. nec illa lignoꝛũ ſtrues:niſi quis ine — — S uitabiliter articularetur aut negare fidem aut ſuſcipere materialem crucem.ſed tota vita hominis in vita chꝛi⸗ ſti diſciplinata. et a mundo vilitate et penalitate acta:et animo gaudere cũ ab extra moleſtiſs agitamur. Tleruʒ quia euangeliũ om̃ies includit et recipit ad ſe venire vo lentes crur omnibus tollenda cõmuniter et inexcuſate poſſibilis eſt omnis affectio intelligentia vita mos et a⸗ ctio quibus euangeliũ non cõtradicit:ſed atteſtat aſ⸗ ſentit et pꝛobat et recipit. Liquentius aũt quid ſit ipſa crurx que tolli iubetur verba ſaluatoꝛis ſubiecta declarãt LAQui enim voluerit animã ſuam ſaluaʒ facere: perdet eam.Qui autem ꝑdiderit eam ꝓpter me et euangeliuʒ ſaluam faciet eam Ecce crucis moꝛale miſteriũ: anĩaʒ in hoc vt in alio ſalua fiat ꝑdere.Et pollicitatio cõdicio⸗ nalis appoſita eſt in tollendo crucem:qm̃ qui pꝑdit ani⸗ mam ſuam:.qui renunciat cõcupiſcentijs huius mũdi non alia intentione vel cauſa ſed ꝓpter ieſum ⁊ pꝛopter euangelium eius in fide receptum ꝓpter credibilia ne⸗ ceſſarioq; credenda que docet et ꝓpter vitanda que pꝛo hibet et pꝛopter agenda que iubet ⁊ pꝛopter ſperanda q̃ ſub pollicitatione continet.ita tamẽ vt hec credita ſunt in actionem ab vtroq; homine deducant᷑:credentis ani ma ſalua erit hec agentis.Et quia hoꝛrendum eſt ratiõi et ſenſui penas eternas incidere ipſarũ auida deuitatio ne accipere crucem coartat: que abdicatio eſt mundi. LAuid enim pꝛodeſt homini ſi vniuerſum ſeu totum mundum lucraretur. anime wro ſue detrimentũ patia tur ⁊ ſeipſum ꝑdat.Aut quã cõmutationẽ dabit homo pꝛo ania ſua Quid aliud inuenire homines ſatagunt ꝙ aliud documentũ inquirunt.quoꝛũ exempla venant ꝗad mundi contemptũ.ad deſpectum tꝑaliuʒ et ꝑfuncto riarũ rerum.ad ſubeundũ agones quoſcunq; ꝓpoſitos q; hanc ſententiam ſaluatoꝛis.Quid cunctant᷑ quid he ſitant de penis eternis. cum animarũ audiunt detrimẽ tum pꝛo vniuerſo mũdo non eſſe ferenduʒ. Q.m̃ ſi tꝑa le dumtaxat eſſe anime detrimentũ non ĩmerito poſſet ex electione queri et acquiri de ſiderari et obtineri tot mundi etiam ad tempus quieta poſſeſſio: et ſingulareʒ in illo vendicare dñatum. Et ſi creditur euangeliũ et ꝙ ieſus iſta docuerit qui veritas infallibilis eſt et vrbum dei patris:quid pꝛodeſt homini totius mundi poſſeſſio. quid ꝑſonalis pꝛoſperitas.quid quintuꝑtita ſenſuuʒ de lectatio coꝛꝑalis.quid vxoꝛ et ſilij ad votũ:quid nobili⸗ tas generis.quid antiqua pꝛoſapia.quid ſuper ceteros dominatus.qu id aſſiſtentia ꝓcerum.quid obediẽtia po puli.quid pompa famuloꝛũ eſibiliũ et vtẽſiliũ et ſi qua tanta conflarent᷑ in vnũ poſſentq; ꝓpuenire ad vnũ pꝛo velle ſuo in tꝑe ſuo poſſent vtilitatis afferre.ſi tandem ſepatione facta vtriuſq; ſubſtãtie detrimentũ eterne di URorn⸗ a deo incluſionis cum tetris aĩa pateret᷑. imo ĩ vtraq; ſubſtantia totus homo pdatur ineternũ. Nulla quidem eſt digna cõpenſatio in cautela mali. ex abdica⸗ tione coꝛruptibiliũ in actione bonoꝛũ:vt ineternũ anĩa ſalua fiat.Collatur igit᷑ iuſſa crux que mundo hominẽ ⁊ homini mundũ cruciſigit:qm̃ nulla cõmutatio rerũ vi ſibiliũ pꝛo aĩa dari poteſt.equo libꝛamine valens.le⸗ rum quia ſepe contingit ꝙ huiuſcemodi taliter crucẽ tollere ſequiq; ieſum erubeſcentia quedam humana p⸗ hibeat.ob quam plurimi non accipiunt multi vero acce ptam deponunt:idcirco contra hoc terribilem cõmina⸗/ tionẽ adiecit dicens.Namil qui me erubuerit et ſermo nes meos in generatione iſta adultera ⁊ peccatrice:hũc ſilius hominis erubeſcet cum venerit in maieſtate ſua patris et ſanctoꝛũ angeloꝛũ In dubiũ non vertat᷑ qͥn erubeſcens chaſtum confiteri eiuſq; audire atq; in mo⸗ ribus ſeruare ſermones.inter iſtã generationẽ iudeoꝝ et pꝛo virtute ſermomibus domini ſalua. que adultera eſt in ſide et in lege et mechata in aliquido in lapide et in ligno vt alie gentes que ignoꝛant deum et varijs maculata peccatis ⁊ ꝓfluxa in omni genere vi⸗ cioꝛũ.ſed accõmodata et dilatata ſententia.ſi quis in q̃ cunq; generatione hominũ copulata mũdo pperã agen te arguente alioꝛũ virtutẽ.erubuerit chꝛiſtũ conſiteri ⁊ ſequi.et doctrinam eius credere et tenere:eũ cum iudi⸗ caturus aduenerit in altitudine 1 manifeſtatõe ſue ma ieſtatis in vnitate paterne ſubſtantie fultus agminib- angeloꝛũ atq; ſanctoꝛũ ſe erubeſcentẽ inueniet. Erube ſcet quidẽ chꝛiſtus erubeſcentẽ ſe.nõ in paſſione animi ſuffuſo vultu ſed dedignatione: quia dedignabit᷑ illum qui erubuit. Eltiq; magna cõfuſio cum repꝛobatio hu⸗ iuſcemodi hominis erit cunctis angelisa hominibo ma mfeſta:qm̃ in hac vita fama vel infamia. vera vel falſa. iuſta vel miuſta non roteſt multũ lõge lateq; diffundi. Meminẽ vo angeloꝛũ ſeu demonũ hominũ ſaluatox ſi ue dãnatoꝛũ illa futura latebit:ex quacunq; ſoꝛte pꝛoue nerit. Et erit hoc obnixel Filius enim hominis ventu⸗ rus eſt in gloꝛia patris ſeu cũ angelis ſuis: et tunc red⸗ det vnicuiq; ſcom opa eius Mihilopenſa foꝛſan fuiſſet cõminatio facta eru beſcentie ꝓpter erubeſcentiã. cõtra eos qui generationi peccatrici et adultere adhe ſiſſent aut veriti fuiſſent hominẽ plus qᷓ; chꝛiſtũ.necnõ et de⸗ ſpectui habitus erubeſcentie cũ tꝑe modus: niſi adiecii ſet omnino ad examen.ad diſceptationẽ.ad vltimã ſen tentiam ꝓferendam.a quo tergiuerſatio nulla erit. a q̃ iudex appellationis manebit irrequiſitus ipſius ſui ad⸗ uentũ.Quamobꝛẽ ad confirmandũ ſententiã ad terrẽ dum rebelles. ad reuocandũ cõtumaces. ad animandũ homines ad agones.dicit ꝙ filius hominis quẽ hõ iſi⸗ dus aut malefidus vt filiũ hominiſ erubuit coꝛã hoĩb⸗ quia ſic conceptus.ſic natus.ſic fugatus. ſic cõuerſatꝰ. ſic tentus.ſic paſſus.ſic moꝛtuus et ſepultus eſt veni⸗ et in iam contẽpta ſed non contẽptibili foꝛma tũc: qm̃ in eo ꝙ filius dei apparebit in gloꝛia patris et cum illis et cum pluribo angelis quoꝛũ duodecim legiones ĩ ſua captura contẽpſerat habere.operibuſq; diligẽter exami natis et diſcuſſis affectib reddet vmicuiq; ſcõm opera ſua bona vel mala magna vel parua:trutinaturus qͥdẽ opꝑa ex affectibus.non ex operibus affectus appendens Et vt omnino petri ſtabiliret᷑ confefſio.et paterna reue latio vera eſſʒ.fundatio eccleſie crederet᷑ aut non dubi taretur habere ſolidum fundamentũ.et auctoꝛitas da⸗ ta ligandi atq; ſoluendi remaſcellaret᷑: et petri increpa⸗ tio oſtenderet᷑ fuiſſe impoꝛtuna et vera ret unſio chꝛiſti opoꝛtunaq; iuſſio de cruce tollẽda.et ꝙ nemo erubeſcat obaliquã cauſam chꝛiſtũ exanimi veritate publice vita moꝛibus ſermonibo confiteri:anteq; diſcipuloꝛum ſuo rum aliqui moꝛerent᷑.gloꝛiam reſurrectionis et eterni tatẽ ſuam oſtenſurũ ſe repꝛomiſit dicens Amen dico vobis:ſunt quidã de hic ſtantibo qui non guſtabũt moꝛ tẽ donec videant filiũ hominis venientẽ in regno ſuo eo ſaluatoꝛ hoc pollicitus eſt qð et poſt dies octo ꝑ⸗ ecit cum tranſſiguratus eſt. et paterna vox audita eſt: vt ſupꝛadicta ſuis ſentẽtijs firmarent᷑. De tribus ſolis diſcipulis ſeilicet petro iacobo et iohãne dicebat quos ſe cum aſſumpturus erat in monte.ꝙ moꝛituri non eẽnt anteqᷓ; viderent ieſum dũtaxat filium hominis reputa tum venientẽ in regno ſuovidelicʒ oſtendentẽ in ſere ſurrectionis gloꝛiã. cũ roce pate:na delata de celo ꝙ eẽt eternus dei patris ſilius vt ↄfeſſus fuerat ſimõ petruſ cuius increpatio caſſabat᷑ quia immoꝛtalis eſt deus. et crux tollenda ſcandalũ nõ deberet inferre.neq; aliquis in cõfitendoieſum erubeſcentiã pati declaratum eſt ex gloꝛia ex xoce paterna.qᷓ;uis hominem ex aſſumpto eſſe — dei fllium ex eterno. Venit ergo in regno ſuo ꝛ in virtu te ſua ſe pandens qð erat:cum poſt octo dies traſfigu⸗ ratus eſt oſtendens aſſie umptũ quanta excellentia ſubli matũ erat. De iterata predictione ſue paſſionis ſcom matheuzʒ marcum et lucã. Lapitulum XL. tur iterũ de ſua paſſione pꝛeloquitur Et in Ae pꝛofecti pꝛetergrediebant᷑ galileã:nec vo⸗/ lebat quenq; ſcire Seꝑe ob diſpenſationẽ pꝛerogan⸗ dam in actionibo deliteſcens foꝛmã parauit ieſusl. &5 uerſantiboañt eis in galilea omniboq; mirãtibus in oĩ⸗ us que faciebat:dixit ad diſcipulos ſuos.ꝭ Donite vos in coꝛdibus veſtris ſermones iſtos.Gilius enĩ hominiſ futurũ eſt vt tradat᷑ in manus hommũ et occident euʒ : et occiſus tertia die reſurget Pꝛedicit paſſionẽ in gali lea: quia de pꝛoximo aſcenſurus in hieruſalem. Et cum cetera verba clareant hoc ſolũ ſollerter intuendũ eſt id ꝙ ſermones in coꝛdib ꝓpꝛijs ponerent auditoꝛes diſci⸗ puli.vt tenerent ita memoꝛiter nulli oblimoni traden/ dos:ne tꝑe dum fſierent heſitatio deduceret in erroꝛem metus in fugã.modica fides in dubiũ exiciale. Quãc; omnia que cheiſtus geſſit et docuit in carne pꝛo nobis ſemꝑ ſint in coꝛdibo pꝛeſigẽda.paſſio tamẽ inſgenda p coꝛdius ex qua noſtre ſalutis preciũ eſt ſolutũ: in qua liquido apparuit quãta dilectione apud eũ valeamus. Mecnõ et ieſus recto agendi docendiq; oꝛdine ſeꝑ fecit ꝙ letis triſtia. triſtibo leta. alta puidentia ſue diſpenſa⸗ tionis immiſcuit At illi ignoꝛabant verbũ iſtud:⁊ erat velatũ ante eoſ vr non ſentirent illud Oirũ ꝙ ignoꝛa bant:cum et iam pꝛiuſq; tranſfiguraret᷑ ſe paſſurũ pꝛe⸗ dixiſſet. At qui animũ non figehãt in verbo: velut abhoꝛ rẽtes vt intelligere conarent᷑. Et obtectũ erat ab eis ex tpꝑe ex facto.ex modo.ex cauſa.ita vt non ſentirent in q ⸗/ bus chꝛiſtus agonibo agebatur: vt vel ne pateretur ſeu neſcirent quid ad iſta reſponderent. Et timebant inter rogare eum de hoc verbo. memoꝛes qᷓ; aſpere petrũ eum increpantẽ repꝛeſſerat et reſculpſerat ſpoũm ꝛeſumpti onis eius:necnon et veriti de tam ſecreto miſterio ĩter / rogare illũ.ſed ſeipſos ad miſeroꝛũ refugiũ contulerũt qm̃ et contriſtati ſunt vehemẽter. Et ſi non ampliꝰ pꝛo dño aut quocunq; caro dari poteſt ex con ſilio vler ope munus pꝛo illo impendendũ non deeſt triſticie ac dolo⸗ ris. Huiuſcemodi genus muneris omnis homo habet diues ⁊ paup.pꝛoſper ⁊ miſer poſſe triſtari pꝛo pꝛorimo etiam et pꝛo ſeipſo:cũ ſibiad ſuas remouẽdas moleſti⸗ gas alia cuncta deſunt. Oꝛieſus omni iure et cauſa liber exiſtens.tñ regibuſ mundi oidragma ſolui iuſſit ad ſcandalũ deuitandum ſcom matheum ſolum. Capitulum XI.I Ecretũ ſed non abs re hoc miſteriũ eſt:q ie⸗ s ſus qui omnes venerat liberare cũ eſſet oim lber ſoluendo didragma regibus ſeculi ſeip ſum humiliter ſubditum fecit Et pemodũ eque ſenſendum ꝙ tributũ ſoluit:et ꝙ ſtetit ante pꝛeſi dem Scriptum eñt Et venerunt capharnau. Et cum veniſſent capharnaũ:acceſſerunt qui didragma accipie bant ad petrum. Et dixerunt ei. Magiſter veſter nõ ſol uit didragma. Et ait. Etiã. Erant ibi in capharnaũ cẽ ſoꝛes reipublice a ſenatu et ceſare cõſtituti.qui ſtatutũ cenſum in pondere ſeu inſignito nummo eygebant:et erat didragma duplex ſcilicʒ pondus ſiue moneta. Qui videntes ieſum ſic libere atq; independenter incedere. cũ nullius caput liberũ decreto ſenatus ceſaris eſſe de beret a cenſt⸗ ui: ppter fama vero que ferebat᷑ de ieſu:qᷓ; po Vſt trãffigurationẽ poſt eiectionẽ demonis a lunatico:ne diſcipuli ex ſubitatiõe terrean Liber nonus de Virtuoſis tens in miraculis et in ſermonibus foꝛet.maxime in cea pharnaũ. vbi multa iam ſigna fecerat. non ſunt ei auſi violentiam inferꝛe in pſona:eo tẽperamẽto iuriſ roma ni ꝙ pꝛo aliquo debito nemo in perſona tangeretur fia liquid erat in rebus:neq; cogeretur ad cenſum ſi noto⸗ ria erat inopia. TFleruntn adierunt ad petrum peeſſe querulantes: ieſus eoꝛũ magiſter ad fiſcũ reipublice didragma non daret. Sicq; petrus faſſ us. Et heſitauit petrus in verto:iam paratus habita cõmoditate inter⸗ rogare ieſuml Et eum intraſſet domũ:pꝛeuenit eumie ſus dicens. Quid tibi videtur ſimon. Reges terrea q̊ bus accipiunt tributum vel cenſum: a filijs ſuis an ab alienis: Et ille dirit. Ab alienis. Dixit uli ieſus Ergo li beri ſunt filij Hec ſententia veritatis er his verbis ſu menda eſt. Deus pater rex et dñs eſt vniuerſi:ſummo iure vnicũ filium habet in ea libertate conſtitutuʒ q̃ pa⸗ ter. Agitur ſi filij regũ mundi liberi ſunt a cẽſu exactio⸗ num ñſcalin impoſitarũ decreto paternoꝝ regum:mul tomagis dei filius liber erit etiã cum cõplicibo et ſodali bus ſuis. Mam et regũ filn quos elegerunt ſocios ſepe fecerunt exẽptos:vt etiam diſcipuli ſodales eterni reg filij exrimant᷑ a cenſu. Vt aũt non ſcandalicemus eos vade ad mare et mitte hamũ:et eum piſcem qui pꝛimꝰ aſcenderit tolle.et aꝑto oꝛe eius inuenies ſtaterẽ illum ſumes et da eis pꝛo me et te In magnã conſideratio nem immittunt᷑ huius rei geſie lectoꝛes etiam et audi toꝛes.ꝙ ſubijciendo cauſam ne inferret ſcandalũ iuſſit dari tributũ.cum ipſe eſſet rex regum et dñs dñantiuz et penes ipſum ſint omnia iura regnoꝛũ. Et pꝛimo ma gnũ archanũ offert᷑ ad contẽplandũ:qm̃ omne miſteri um noſtre redemptõis cõpꝛehenſum eſt. Mare eſt pñ̃s ſeculũ ex oĩuerſo flantibus ventis vndoſum.magnũ ⁊ ſpacioſum vbi tot ſunt reptilia quoꝛũ non eſt numer?. vbi ſunt anialia puſilla cũ magnis.vbi ſunt naues ne⸗ gociationũ onerarie et roſtrate:vbi ſunt in ꝑturbatiõi⸗ bus et nutabũda ſimiliter a caſſabũda.Piſcis ipſe chꝛi ſtus inter vndas et ꝓcellas huius mar euectus et con cuſſus. Hamus quo captus eſt amoꝛ eſt. Sic enim ca⸗ pitur tenetur. Stater inuentus pꝛeciũ ſanguinis do minieſt:qui oꝛe ſuo ꝓmiſſus fuit effundi cũ ait. DNic ſa⸗ guis meus qui pꝛo vobis ⁊p multis effundet᷑:in remiſ ſionẽ peccatoꝛũ. Daturq; ſanguĩs pꝛeciũ pꝛo chꝛiſto ex paterna obedientia qᷓ miſſus erat effundere.⁊ pꝛo petro ſcilicet pꝛo oĩ congregatione fideliũ:in redemdtione a penis.in remiſſionẽ peccatoꝛũ.in adeptioneʒ gloꝛie. petrus piſcatur hunc piſcẽ hamo.ſtaterẽ repperit ſol⸗ uit: fides eſt que ꝑ dilectionẽ oꝑatur. Id vo pluſ angit qregibus mundi datum eſt tributũ. Sed in hoc beni⸗ gnitas chꝛiſii lucidius pollet: cum et reges ſeculi nõ ſe/ cernant᷑ a precio ſanguinis chꝛiſti. ſi cõmertio fidei ad ipſius participationè acceſſerint. Necnon et aſtruit vi⸗ uendi ſub pꝛincipib mundi foꝛmam. vt a quibuſcunq; moꝛtalibus. tutoꝛibo reipublice deferat. miſtriſq; iuſti⸗ ce:nec p pꝛiuata ſubſtantia conſeruanda offenſio in re⸗ publica inferar· Plus enim et vtilius pomnẽ modum eſt bonũ publicu qᷓ; pꝛiuatuʒ.Et cũ conatus fuerim q̊s potui hiſtoꝛias ab exoꝛdio mundi geſiarũ rerũ plegere. nullã occaſionẽ ſeu cauſam deſtructionis ciuitatũ ma⸗ gnarũ atq; paruarũ.regnoꝛũ et regionu maioꝛc reppe⸗ ri:qᷓ; c priuatũ publico antepoſitũ eſt. Mix aũt ꝙ pha riſeos et iudeos ſcandaligari pmiſit. cum ſupꝛa dirit. ſi⸗/ nite illos ceci ſunt duces cecoꝛũmunc quidẽ gentiles exactoꝛes ꝓ republica ſcandalicare veretur. Sunt enĩ ſcandala et offenfiones aſſumpte a pꝛoximis: quibus abſq; veritatis iuſticie honeſte vite virtutis derogatio⸗ ne atq; iniuria obuiari non poteſt: que vt non euenigt W Eèèẽ — —,, — nec obſt andum. Sunt aũt quibus facile ſine delicto culpa ne pꝛouemiant obuiat:et his mogeſte ober oxpo/⸗ nendus eſt. Et ſi nibil aliud ſic fier ſuaderet: foꝛma pᷣ⸗ ſtituta ſufficit ſaluatoꝛis Sunt et qui ex malicia.exela tione atq; inuidia.ex furoꝛe.ixa.dolo.contentione.pui⸗ cacia. er iactantia.ex ambitione.in oibus apparere que⸗ rentes:tergiuerſantes a veritate. hoꝛrentes ab illa con- uinci. virtutis inimici. fili pꝛauitatis ſcandalicantur. Talis enim erat peſſimitas iudeoꝛũ.quoꝛũ ſcandalum modicũ cure ſi veniat: dũ e regione virtutibbet bonis actibus inſiſtat᷑. Sunt et qui ꝑ ignoꝛantiã non intelli/ gentes rei veritatẽ ſcandalũ ſumũt:quibuſ ne pueniat inſiſtendũ. Stater quidẽ innentus inoꝛe piſcis:num/ mus erat tribo ſolidis conſtans. Que inuẽtio eſt inter chꝛiſti miracula deputanda in pꝛenoſcentia chꝛiſti. et piſcis ſtaterẽ non repꝛobatũ habuit.vnde in piſce adin uenit vbi piſcis inuemit:quõ ſolũ in oꝛe inuentus eſt et piſcis de inferioꝛibus aque aſcendit ⁊ ſic adhamat eſt. De inquiſitione diſcipuloꝛuʒ facta ieſu quis eozum eſſet maioꝛ in regno celoꝛum.ſcom matheum marcum et luaam. zapitulum XIL. II Ondũ diſcipuli gradũ ꝑfectionis aſcende⸗ M n rant. humanis inſirmitatib angebant. titil labant᷑ in amo aculeis inuidie. maioꝛitatẽq; appetebant. reſpuebant minoꝛari ab inuiceʒ eos curioſitas agitabat.velle id ſcire qð erat imptinẽs ad virtutẽ.Dhe virtutibus contendendũ eſſet:ſiqs poſ ſet aliũ anticipare aut quippiã in illiſ pꝛehabere a ceter⸗ Nulla de pꝛemijs inter veros dei cultoꝛes deberet eẽ cõ tentio. Agoniſtarũ eſt opa erhibere virtutũ: et qᷓntũ in illis pficiant vel deficiant. animo moꝛibuſq; inquirere. Solius dei eſt eque trutinare de meritꝭ. Hincergo ad⸗ uertendũ quid ammos diſcipuloꝛũ vxauerit Brn uit autẽ cogitatio in eos:quis eoꝛũ eſſet maioꝛ. Siqui dem inter ſe in via diſputauerant:quis eſſet illoꝛũ ma⸗ ioꝛ.At ieſus videns cogitatiões eoꝛũ:interrogabat eos Quid in via tractabatis. At illi tacebant. Et reſidens vocauit duodecim. Et in illa hoꝛa acceſſerunt diſcipuli ad ieſum dicẽtes. Quiſputas maioꝛ eſt ĩ regno celoꝑ Hec cogitatio ſuppoſitaʒ occaſionẽ habuit. Memoꝛes erant diſcipuli ꝙ petrus appellatuſ erat cephas ꝙ in cõ feſſione bentiſtchtec ſupꝛa illũ tunfabarergeſia g cla uiũ largiendarũ polliatationẽ acceperat · ꝙ audacius lo quebatur ad ieſum: ipſe cum iacolv et iohanne ſtete⸗ rat in reſuſcitatione puelle.ꝙ hi tres ſoli aſſumpti fue⸗ rant ad trãſfigurationẽ videndã Ex quibus heſitantes cogitauerũt ſi apud chꝛiſtum eſſet acceptio pſonaruʒ:ſi quẽ illoꝛũ feciſſet in auctoꝛitate ſeu in bonis pociundis eſſe maioꝛẽ.Que cogitatio vſq; ad verbum diſputatio nis egreſſa eſt:nec hoc ieſum latuit qui oĩa nouit.Et in terrogauit eos vt oꝛe ꝓpꝛio faterent᷑:quid in via cogitã⸗ do diſputando tractauerant At illi vllut erubeſcẽtes de huiuſcemodi mentis infirmitate tacuerũt. Sʒ ipſe re ſidens in domo quã intrauerant in qua de tributo red⸗ dendo pꝛeceptũ datũ eſt petro:vocauit eos.At illi vidẽ tes ꝙ tergiuerſari non poterant in iülla hoꝛa acceſſerunt ad eum interrogantes de quo cogitauerãt.et inuicem habuerant diſputãdo ſermonẽ. Ipſa impfectio pꝛimi⸗ tiuoꝛũ cum chꝛiſto ieſu fundatoꝛe omniũ bonoꝛũ eſt ar⸗ gutio ad ꝓfectum noſirũ:ꝙ nõ ſatagimus in ſupno re⸗ gSno ſed in terreno quantũ facultas aderat haberi maio res. Pꝛepoſtericat iuſticie oꝛdinẽ:q pꝛemiũ anteqᷓ; me⸗ reatur.et pꝛiuſqᷓ; laꝛet mercedẽ ⁊ ſtipendiũ querit an teq; militat. Seinꝑ quidem virtus ex animo. actio ex ope pꝛeferende ſunt pꝛemijs:qm̃ ſcõm deeretũ diuine inſticie poſierioꝛes ſunt gloꝛie virtutiby Et regni maio cet pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. ritas niſi pꝛeceſſerit humilitas pegrine minoꝛitas nõ55⸗ ſuccedit.ꝛoinde ieſus a ſe pꝛouidus et ab ipſis diſci/ pulis requiſitus cõpꝛimens diſputationẽ ꝓnunciat w ritatem:et exempliſicat in eo qui ſolã naturã ſapit Et aduocat ieſus paruulũ:et ſtatuit eum in medio eoꝛũ ſe cus ſe. Quẽ cum cõplexus eſſet ait illis.Amen dieo xvo bis niſi cõuerſi fueritis et efficiamini ſicut paruuli: nõ intrabitis in regnũ celoꝛũ. Quicunq; enĩ humiliauert ſe ſicut paruulus iſte:hic maioꝛ eſt in regno celoꝛũ.Si quis vult pꝛimus eſſe:erit omniũ nouiſſimus et omni um miniſter Cum de regni maioꝛitate quereretur pꝛi mo ianua cõſtructa et oſteſa eſt. ſcʒ paruulitaſ innocẽtie qua nec ſibi quiſq; nec alij noxiũ inferet:et ea conſiſten tia que ſcõm naturã eſt. Eſt enim natura quoddã bonũ creatũ.ſed humana diſpoſita poſſe ex ſtudio melioꝛa nã ciſci. ergo bona natura paruuli:ſed eo magis quo poteſt p diſciplinã et ſtudiũ in melioꝛa ſuſtolli.et puritas mẽ/ tis et opis vt ſit vita ĩmaculata:et illa humilitas q ſem per itur in nna et abiecta. et oĩs extollẽtia ignoꝛat᷑. Ygit facta eſt humilitas ancilla oſtiaria regni dei.non que ad ſubuerſionẽ interrogauit petrũ:ſed que vere credente,ʒ ſi aſtiterit in regnũ celoꝛũ introuehit. Pꝛoinde ſi quis pꝛimatũ appetit. humilando miſtrando alijs ex amoꝛe in veritate ſubiaceat:et ſatagat puulũ fieri ſcõm aplm. NMolite pueri effici ſenſibus:ſed malicia paruuli.Ad q́se quanto amoꝛe chꝛiſtus cõtrahit᷑ipſius humane cõple⸗ xus paruuli quẽ in medio ſtatuit monſtrat.Exterioꝛa⸗ ctus ſepepꝛodit:quid occulti amoꝛis ſiue odij in mente reſideat. Cõplectit᷑ paruulũ bꝛachijs chꝛiſtus blandi tur:qm ipſe paruulus datus eſt nobis.Et cũ deus eſſ natus eſt fiius homims:vt et nos in eandẽ imaginem traſfoꝛmemur. Simplices paruuliet a verſutia liberi: et cum ſimplicibo ſermocinatio eius.Cõuertant᷑ igitur ad paruulitatẽ que ex virtute atq; carentia iniquitatis eſt. non ad illã que ex tpe modicaq; coꝛpis mole:qm̃ ali unde ad eternũ regnũ nõ patet ingreſſus.Et ſi pxregri nantẽ eccleſiã regnũ celoꝛũ acciꝑe nitimur in eandem cauſa verba referunt᷑:qmi qui humilioꝛ ⁊ innocentioꝛ ⁊ miniſtrando in caritate feruentioꝛ:ille maioꝛ Et vt eni xius ad paruulitatẽ huiuſcemodi cõuerſio fiat: pampli us illam effert Et qui ſuſceperit vnũ paruulũ talem ĩ nomine meo:me ſuſcipit.Et quicunq; me ſuſcipit non me ſuſcipit ſed eũ qui me miſit NMerſpicuũ eſt de quo paruulo intendat.quia nõ tꝑis ſed virtutis non coꝛꝑii ſed moꝛis.Allias beate ſoꝛent matres et nutrices:quep libito voluntatis paruulos quos nutriũt complectunt Se aũt dicit in puulis recipi quos requirit: verũ nõ ſe ſolum ſed et mittentẽ patrẽ.vt nõ quidẽ in hoc virtus et beatitudo quia homo viſus ſuſcipitur:ſed quia deus in homine creditur adoꝛatur et colitur. Et vt maioꝛita tem cõſtituat.dixit. Nam qui minoꝛ eſt inter xos: hic maioꝛ eſt oꝛſan de ſeipſo hãc ſententiã pꝛotulit.ꝙ ip ſe minoꝛ erat ex hũilitate q̊ miſtrare venerat nõ miſtra ri:et ipſe maioꝛ ex eo exaltatus vñ humiliatus. Mecnõ Iex merito ſentẽtia vera eſt.ꝙ q̃ volũtate minoꝛ eſt ſibi et inter ceteros ex vera hũilitate ſe deſpiciẽs viluit:ma gnitudinẽ nãciſcit᷑ eo altioꝛẽ ouo ꝓfundioꝛ fuit hũilitaſ Nã et aque ꝓpꝛietatẽ ↄſpicim que qnto natura ſua ĩ/ p ſundũ deſcederit:tãto aſcẽdit anguſtata partem. De queſtione quã interiecit iopãnes de faciente mi racula in nomine ieſu et non ſequẽte ieſum.ſcom mar⸗ cum et lucã. Capitulũ XI. III Nteq; terminaretur id qð de maioꝛitate regni ꝗa tractabar᷑:iohãneſ aliam queſtionẽ a chꝛiſio de (QAlarandam iniecit. Reſpondẽs autẽ iohãnes dixit. Pꝛeceptoꝛ vidimus quendã in nomine tuo eijciẽ Liber nonus de virtuoſis tem demonia. et pꝛohibuimus eum:quia non ſequitur te nobiſcũ. Et eit ad illum ieſus. Noh pꝛohibere eum. Non enim eſt qui faciat virtutẽ in nomine meo:et poſ/ ſit cito male loqui de me Erat quidem a doctrina ? di ſeipulatu et ſequela chꝛiſti alienus: ſciebat tñ ⁊ viderat qque et quaiia ſigna faciebat ieſus quẽ ſequi nolebat.ni⸗ ſus pocius habere ſequelã. cun virtus neq; ſapiẽtia ſup⸗ petebant:qm vwera virtus et ſapientia pꝛeter chꝛiſtum neq; niſi ab ipſo viſa ſunt In ſuis veficiebat. arꝛogabat aliena. non ex omni ſed ex parte. audiebat chꝛiſtũ ꝓpter miracula eſſe in magna fama: cuius auidus poci q́; vir tutis nomẽ non virtutẽ chꝛiſti falſo ad vſum ſue pueꝛſi tatis accepit. In cuius inuocatione ab obſeſſis etiã de⸗ monia depellebat. Qðõ et apoſtolos latere non potuit. qui ꝓhibuerunt eum vt in noĩe ieſu miracula non face ret:quẽ nec pꝛo doctrina neq; pꝛo vita neq P bonis mo . b⸗ ribus cum alijs ſequebat᷑. Hoc feciſſe debitũ virtutis fuit:remoto inuidie celo illum arguere qui ſub alio no⸗ mine aliquid ſibi in munere aut in fama vẽdicabat. Ir repꝛehen ſibilis erat quia noĩe vtebat᷑ virtutiſ.eo tamẽ pam nabilis quo non ſequebatur ipſam virtutẽ in q̃ ta⸗ lia ſigna in alns faciebat:non ſuo ſed credentiũ merito. Attñ non derogat᷑ ieſu.pocius virtus eius nominis in⸗ clareſcit.ſi etiam in repꝛobis.in hereticis.in non eũ ſe⸗ quentibuſ poceſtatiue miracula opatur. Mecnon ex hoe liquiduũ eſt multos ſeciſſe miracula in virtute nominiſ almi exigente fide alioꝛũ ſimpliciũ:qui non recte viuẽ/⸗ tes miſerabiliter ſunt puniti. Yohannes poſt factũ cõ⸗ ſultat ſi bene per eum geſta res eſt:ſcire cupiẽs in poſte⸗ rum quid agendum. Elnde reſpondet ieſu iohanes nõ vocatus.nec ſingillatiʒ ſibi aliquid dicebatur:ſed inter verba que de maioꝛitate ferebantur poſuit aliam queſti onem ieſu pꝛeceptoꝛẽ vocans in verbo cuietiam ex anĩo et opere ſubditus erat:paratus ſubiacere decreto. Cui vt ſcriptum eſt tale dedit reſponſum vt non pꝛohiberet in nomine ſuo miracula facere.q;uis eum animoa mo ribus non ſequebatur.rationẽ huius reſponſiõis anne ctens.qm̃ ille qui aliquam virtutẽ ſiue aliquid maius operatur in noie alterius:non poteſt abſq; denotatione ſui aduerſus illum loqui.in cuius virtute talia oꝑpatus eſt. Et plus adiecit! Qui enim non eſt aduerſus nobiſ pꝛo nobis eſt Contrariũ alibi apparere videtur cũ di⸗ ctum ſitl qui non eſt mecum aduerſus me eſt ſnũc wv⸗ ro qui nõ eſt aduerſus vt ꝓpicius ſit habendus. Nemo cuncter᷑vtraq; ſententia vera eſt:nec eſt cõtrariecas int eas.Qm̃ ibi dicit᷑ de dialolo ſiue de eo qui nullo fedeꝛe nulla muocatione ſe tenet ad chꝛiſtũ.hic vero ð eo qui ſi fide non credit. affectu non diligit.moꝛibus nõ ſecta tur ſaltem inuocat nomẽ eius:cuius laus et fides ĩcre/ ſcit in coꝛdibus auditoꝛũ.Et virtus valentioꝛ oſtendit que ꝑ emulũ agit. Sic aplus ad philippenſes ait de di uerſitate illoꝛum qui chꝛiſtum pꝛedicabant:dũ ipſe ſta ret in carcere.Quidam ꝑ inuidiam et contentioneʒ:q̃/ dam aũt et per bonam voluntatẽ chꝛiſtũ pꝛedicãt.Qui dam vero ex caritate :ſcientes hoc qm̃ in defenſiõe euã⸗ gelij poſitus ſum. Quidam ex cõtentione chꝛiſtũ annũ clant non ſincere:exiſtumantes pꝛeſſur ſe ſuſcitare vin culis meis.Quid enim dum omnimoge ſiue ꝑ occaſi⸗ onem ſiue ꝑ veritatem chꝛiſtus annunciet᷑. In hoc gau deo:ſed etiam et gaudebv. Itaq; chaſtus noͤ eſtimat cõ trarium eum qui inuocat nomen eius:cum ex fide au/ dientium ad inuocationẽ ſequatur effectus. Mõ ergop hibendus ille qui inuocat chꝛiſti nomen.ſi euenit id ad qð inuocatum eſt. etiam ſi non ſequitur chꝛiſtũ:quia fi des augetur. Ipſe fibi male conſcius chꝛiſti cõſideras benignitatẽ. nominis virtutẽ cuius inuocatione vtit efficit: foꝛſan regrediens ad ſeipſuz cõpunctus coꝛde ſe quetur et chꝛiſtũ.aut ꝑtinax ſuppliciũ iuſte luet conte / mnens chꝛiſti largitatẽ:qui etiam inimicis miracula fi eri in ſua virtute ꝑmiſit. enendũ etiaʒ ex hoc baptica⸗ tum in nomine chꝛiſti a quocũq; aduerſario chꝛiſti here tico ſiue inſideli non eſſe vlterius abluendũ: ſed tm̃ in ſtruendũ ſi defecerit a ſequela nominis in quo iam ba/ pticatus. Mec obſtat dictis veritati foꝛma variata ver iwꝛũ videlicet.ego te baptico in nomine chꝛiſti dum ꝑ⸗ fecte credat᷑ trinitas.ſeu ego te baptixo in noĩe ſancte ⁊ indiuidue trinitatis aut in nomine patris et filij ⁊ ſpũſ ſancti:dũ chꝛiſti veritas firma credulitate teneatur. De coꝛrectione fraterna et autoꝛitate eccleſiaſtica et conſenſione mutua. et quotiens indulgentia ſit pꝛeſtã da.ſcom lucam et matheum. Capitulum. XI. IIII I non fuiſſet pꝛeuaricatio neq; lex ſcripta q̃ s pPpter pꝛeuaricationes impoſita eſt. Si non eſſet labilitas neq; pꝛohibitio. Fruſtra phi⸗ betur qð fieri nequit. Ipſa impoſſibilitass ꝓ hibitũ fert. Si non eſſet lapſus neq; reuocatio:caſſe co num fertur erigere qui non cecidit. Si a malo deſpera retur auer ſio:nõ haberet locũ coꝛrectio. Igitur ad eos h chꝛiſti legem iubetur fieri qui neutrũ extremũ habẽt vt ſpus conſirmati nõ ſunt quin poſſint delinquere at, q; peccare:neq; ineternũ multati quin reuocari non poſ ſint. edij quidẽ non mediatoꝛes ſunt inter vtranq; partem:qui ꝑeccare pofſunt et reuocari et coꝛrigi. Ec p⸗ pter hoſ qui ſic in hac vita degunt.a chꝛiſto fraterna coꝛ rectio poſita eſt.ne fiant in ſoꝛte incoꝛrigibiliũ: nec in il lox aggregentur collegio vbi nulla eſt coerectio owoꝛtu na:quia ibi eſſe non poteſt delictũ ſiue geccatum. Quã⸗ obꝛein ſaluatoꝛ ait Attendite vobiſ. Si peccauerit fra ter tuus in te:vade increpa illum et coꝛripe eũ inter te et ipſum ſolum OPꝛemittit in coꝛrectione cautelam 2 ſollertiam indicit:ne quid pꝛeter oꝛdinẽ ꝑ incircumſpe⸗ ctionẽ fiat. Et pꝛeinſpicere opoꝛtet:ſi delictum aut pec catum aut quõhbet erratũ ab aliquo eſt. CTunc ſi frater peccaſſe cõuictus eſt in ſcientia fratris alterius. aut fra tri iniuriam intuliſſe publice vel occulte:accedat pꝛiua⸗ ta coꝛrectio ne ꝑ publici ꝓnotaret᷑ coꝛrigendus ſi deliq̃t aut peccauit occultus tibi ſoli notus.et ſi publice ꝙ ter/ giuerſari non poſſet:moleſte ferret in argutione ſuperi⸗ oꝛem habere. Semꝑ quidẽ pꝛeminentiã quandãa ille p tendit qui arguit et ſi non exeo qð in auctoꝛitate cano⸗ nicum eſt ſaltem ex eo qð veritatẽ habet. Et ne facile ad amplioꝛa mala publice vocaretur argutus:puidenti? at q; vtilius ratus chꝛiſtus ad coꝛrectionẽ a ꝓpoſuit ſollici⸗ tudinẽ. Et coꝛripiens in magnis lucris efficitur:ſi obe⸗/ dienter auditur. Sic quidem dicit᷑ Si te audierit et nitentiã egerit dimitte illi:et lucratus eris fratrẽ tu⸗ um Mulla maioꝛa lucra qᷓ; aiax. Pꝛecioſioꝛ eſt iſta ne⸗ gociatio qᷓ; auri et argenti pꝛimi et puriſſimi. Om̃e coꝛ poꝛeũ ab aſſumpto a deitate animas lucrifacere ſupꝑex⸗ cedit.Harũ negociatoꝛ chꝛiſtus exhoꝛtãs aptam foꝛmã dans aplis.vt huiuſcemodi negociatiom ſe donent ad lucrandũ homines pꝛo ſuꝑna patria pꝛo quibus lucran dis dei filius in terris pegrinatus eſt. Sed ſub appoſi⸗ ta conditione agitur lucrum.ſi queſitus ad lucrũ que⸗ renti conſentit. Et ſi deſideriũ ſaluatoꝛis in hac negoci atione delatũ ab hoĩbo videret᷑ quicqd eſt ſpũs quicquid coꝛpie.quicqͥd virtutis et opis.quicqᷣd ſollicituduims et ſtudij ad impendendũ enixe foꝛet vt aĩe quererent᷑: w⸗ nirẽtq; in theſauros quos ſaluatoꝛ pꝛecio ſanguinis cõ dere niſus eſt Et ſi nil aliud bommes ꝑmoueret ad ani marũ lucra ſatis eſſet memoꝛabileꝓ eis effuſi ſanguis preciij:ita vt vnuſquiſq; tanti precij trutinatoꝛ exiſtẽs S. – — T— —— — — — —— „ — — — — — — — ————— eriſtens ſi non eroꝛbitat depꝛefendit quid agendum fo ret in lucro aiax.MDꝛoinde percunctandum eſt quid ex vtraq; parte requiritur vt effectũ debitum nanciſcatur coꝛrectio: et in illum dirigatur ad quẽ pꝛeoꝛdinata eſt nnem. A diuina caritate agi owetet alterius repꝛehen⸗ ſoꝛem:ſiue autoꝛitatem habeat ſiue careat qui coꝛripiẽ⸗ di aſſumpſit officium. Sed et ſapientia pꝛedocẽte ieſu confirmante otoꝛtet aſſimnere. Heriptum eſt en co ripe amicum ne foꝛte non intellexerit et dicat non feci: aut ſi fecerit ne iterimm addat facere. Coꝛripe pꝛoximuʒ ne foꝛte non dixerit: et ſi dixerit ne foꝛte iteret. Coꝛripe amicũ tuum :ſeꝑ enim fit cõmiſſio vana.oꝛripe pꝛo/⸗ ximum anteq; cõmineris:et da locum timoꝛi altiſſimi Eum vro qui coꝛripitur oxoꝛtet in amoꝛe fieri ad coꝛ⸗ ripientem. ſicut in infirmitate coꝛpis fatiſcens totũ in medici et opoꝛtune curatoꝛie man“ ſe donat:et ſepe lau dat eius vꝛentes manus ? ſecantes carnẽ cũ igne atq; raſoꝛio fuerit opus ad curam. et bñfactoꝛem vocat q̃ ꝓ modica ſanitate coꝛpis acutiſſimos doloꝛes infixit:nec dQduerſus huiuſmodi coꝛrectionẽ pꝛeſumpſit in aliquo murmurare. Sic pꝑ ſapientiã dicit᷑. Clir pꝛudens et di⸗ ſciplinatus:non murmurabit correctus. NMam qui co⸗ rectionẽ et illam agentẽ non ſuſcipit malis deterioꝛib⸗ applicat᷑:ſicut dictũ eſt. Qui odit coꝛrectionẽ: veſtigiuʒ eſt peccatoꝛis. Et alibi.Qui odit coꝛrectionem minuet vita. Et in puerbijs de incoꝛrigibilibo dicit᷑. Non amat peſtilens eum qui ſe coꝛrigit:necad ſapientes graditur Et alibi. Tliro qui coꝛripientẽ ſe dura ceruice contẽnit repentinus veniet ſuꝑ eum interitus:et eũ ſanitas nõ ſequetur. Et de oĩibus coꝛrectionẽ odientib ꝓpheta di⸗ cebat.Odio habuerunt coꝛripientẽ in poꝛta:et loquen tem ꝑfecte abhominati ſunt. Et alibi. Peccatoꝛ hõ de⸗ intabit coꝛripientẽ:et ſcõm voluntatem ſuam inueni⸗ et compꝑpationẽ. NPꝛoinde ſi contẽnit᷑ coꝛrectoꝛ atq; coꝛ⸗ rectio iterum inſiſtat᷑ vt in lucꝝ veniat auxilio fraterno qui ꝓpꝛio et voluntario lapſu ſe ꝑdidit.. Si aũt te nõ audieritadhibe tecum vnũ vel duos:et in oꝛe duoꝛum aut trium ſtet omne verbũ Adhibitio pluriũ in id ten dit vt erubeſcens ex pluribus cõuertat᷑:qui vnũ ſolũ cõ tempſerat. Et ſi ad contemptũ firmauerit animũ ſuũ non ꝓpter hoc adhuc refiliendũ.ſed inſiſtendũ maioꝛi⸗ bus argumentis.vt ab autoꝛitate coꝛrectus auertat᷑ a malo:qui coꝛripiẽtes pꝛoximos in caritate deſperit O ſi non audierit eos dic eccleſie:ei videlicet qui autoꝛita tẽ habet. Si aũt eceleſiã nõ audierit:ſit tibi ſicut ethni cus et publicanus Coꝛũ eſt deſperanda ſalus:quibus eſt odioſa coꝛrectio.Et tibi et omnibus anathema fiant ab oĩ cõuerſatione ſemoti.quiꝓximũ vnũ ⁊ deinceps ⁊ autoꝛitatẽ eccleſiaſticã aio contumaci contẽpſerint: qm̃ ſeipſum diabolũ fecit qui coꝛrigi nequit. Et ꝓpemoduʒ hõ delinquens iuſte coꝛrectioni nõ ſubditus peioꝛ ẽ di⸗ abolo cum coꝛrigi nolit et nequit:aut nolit quia nequit aut nequit quia nolit.velleq; ſibi non adiacet. et homo poſſit ſi velit dũ rationis eſi cõpos:dum anteq; audiat vltimam ſup eum ſententiã inferenda. Et ne vilis ſeu vilipendẽda eccle ſiaſtica iuriſdictio vid eat᷑: ipᷣe ſaluatoꝛ quante ſit autoꝛitatis ſeu firmitatis in ſinuat dicens. Amen dico vobis quia quecunq; alligaueritis ſuꝑ ter ram:erunt ligata et in celo Et quecunq; ſolueritis ſuꝑ terr: erunt ſoluta et in celo YJam in collatione clauiũ dillſertum eſt quid habeat autoꝛitas apoſtolica:in ſubſe⸗ quentia intendendũ eſt.. Yteꝝ dico vobis. ꝙ ſi duo ex vobis conſenſerint ſuꝑ terram:de oĩ re quacunq; petie⸗ rint fiet illis a patre qui eſtĩ celis. Vbi enim ſunt duo Vl tres congregati in nomine meo:ibi ego ſum in me⸗ dio eoꝛij.. Di coꝛrectoꝛ ſeu coꝛripiens et coꝛrectus.ſi pᷣ et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. Utus et ſubditus ſi doctoꝛ et diſeipulus. ſi penitens et iuſtus.ſi abſoluere valens et abſolui indiguus. ſi ania et coꝛpus.caro et ſpũs.voluntas et intellectus.amoꝛ⁊ timo:.pꝛo remiflione crnmninũ. pꝛo adipiſcẽda gratia. ꝓ ſeipſis et alijs. conſenſu veritatis.caritatis.iuſticieq; cõ ſentientes. tam de his q; de alijs opoꝛtunis preces i ex⸗ celſis deo poꝛrexerint: impetrabunt. Et ſi non iuxta vo⸗ luluntariũ tempus modũ.ſaltem ꝓ eo tpe atq; modo qͥ vtilius exaudire decreuerit qui pmiſit. Quoniã vbi ta⸗ lium dualitaſ vel trinitas inuenit᷑ ieſus polliatus eſt ſe tenere mednũ inter eos: qᷓntomagis inter plures ſi fue rint in virtute ſua et inuocatione ſui nommis congre⸗ gati. Mormẽ qindẽ eius nomẽ ſalutis eſt:ex diuina non bhumana virtute. Momen criſmatis et vnctionis ſpũſ⸗ ſuancti eſt in ſua humamiate: et qꝛ mediũ querit in cõ⸗ mune pticipium ſe offert Querit congregationẽ ieſus eo federe vt ipſe ſit mediũ in quo conueniant omnes: et ad quẽ omnes congregent᷑. Et q;q; multa conferat ſingillatim plura paratus eſt in cõmuni cõferre. Et bo na quidem virtuſ in ſingulis.ſed in ↄmuni plus fulget et dato:i acceptioꝛ eſt. Cognouit hoc in ſpũ daund cum dixit Ecceqᷓ; lvvnũ et q iocundũ habitare fratres ĩ vnũ Nec iacob voluit annunciare futura niſi filij; cõgrega⸗ tis. Nam vocauit iacob filios ſuos et ait eis. Congrega mini vt annunciẽ que futura ſunt vobis diebus nouiſ⸗ ſimis. Congregamini et audite filij iacob:audite iſrael patrem veſtꝑ. DSignioꝛ eſt contio q; ſingularitas: dvum coitur in vnum. Mon pꝛenunciauit iacob futura ſinguł ed in vnum cõuentis:oſtendẽs oĩno pꝛecellere et pꝛe⸗ ferre lono ſingillatim eriſtenti bonoꝛũ pluriuʒ conuen⸗ tum. Et ex chꝛiſti pſona fertur pꝛedictũ. appꝛopinqua⸗ te ad me indocti:et ↄgregamini in domo ducipline. Hõ vnius ſalutẽ querit ieſus ſed multoꝝ:imo omniũ ꝓut er ſe agit Nec ſolum vnum vellet diſciplinis diſciplina re celeſtibus ſed innumeros: pinde ad eius largitatem ſpectat cũ ſuadet congregationẽ. Et p ꝓphetam pꝛedixit congregationẽ fieri:et deſtructionẽ impioꝛũ qui cõgre gari nolunt. Congregans congregab oĩa a facie terre Dicit dñs. Congregans hominẽ et pecus. congregãs vo latilia celi et piſces maris.et ruine impioꝛũ erunt et di ſperdam hoĩes a facie terre dicit dñs. Congregat homi nem et pecus.pꝛelatũ ⁊ ſubditũ.volatilia celi cõtempla tiuos et piſces maris actiuos ⁊ aduer ſitatibo ſeculi agi tatos.vt ſint vnũ in nomine ſuo:et ꝑdent᷑ oẽs qui con⸗ gregari rennuunt Et ſub interminatione iubet congre gari in vnũ et ad vnũ et ſub vno:et in vna vnius virtu te. Cõuenite et cõgregamini gens nõ amabilis pꝛiuſq; pareat viſio q̃ſi puluerẽ tranſeunteʒ die:anteq; veniat ſup vos ira furoꝛis dñi. Querite dũm oẽs mãſueti ter⸗ re quia iudicium eſtis opati.querite iuſtũ querite man ſuetum:ſi quo modo abſcõdamini in die furoꝛis domi⸗ ni. Bona eſt cõgregatio:ſed nõ de peccatoꝛibus. Inq̃t eni deus pos daiid. Hon cõgregalv cõuenticula eoꝛũ̃ de ſanguinibus. Er iob. Congregatio ypocrite ſterilis. Cur igit᷑ congregari gentẽ nõ amabilẽ iubet.?᷑lmabilis oino natura eſt in oꝛdine ſuo:et eo amplius vna q; reli⸗ qua vt prehabet. Amabilis eſt innocentia. amabilis pu ritas. amabilis oꝛdo et modus.amabilis oĩs virtꝰ. Igi tur preter natur eſt aut deficit ab innocẽtia ſeu punta te caret:inoꝛdinatũ ⁊ immodeſtũ habet.et a virtute ali⸗ enauit qð nõ amabile fertur. Diſperſa ſunt iſta et diſp⸗ gentia magis.et infrmaet infirmãtia.quia diniſa. Hn vno eſt veritas ſcilicet omniũ ſaluatore ieſu:in cui?no⸗ mine ↄgregatio exigitur.nec aliud nomen datũ eſt ſub celo hoĩibus in quo opoꝛtegt illos ſaluos fieri: ſub quo ab ipſo congregatio querik. Sicet per yſaism tiuunt, „ . Congregamini et venite: et accedite ſimul qui ſaluati eſtis er gentibus. Cõgregatio ſit ad vnum vemiatur ad vnũ accedatur ad vnũ ab hig qui ſaluati ſunt aut ſalua ri querunt:ab his qui diſperſi gentiliter viuunt. Hanc quidem ſententiã pꝛo peccatoꝛũ remiſſione a ſalustoꝛe traditam legimus: peoinde petrus vt melius decernat interrogat. Tunc accedens ad eum petrus dirit. DOne quotiens peccabit in me frater meus et dimittã ei vſq; ſepties: Micit illi ieſus. Mon dico tibi vſq; ſepties: ſed vſq; ſeptuagies ſepties Sollicitus erat petrus tanq; verter poſt chꝛiſtũ aplici choꝛi totiuſq; diſcipulatus pꝛo ſe ceteriſq; collegis noſcere quoſq; foꝛet peccatoꝛibo 1 de linquentibo indulgendũ:ne terminũ iuriſdictiõis exce deret aut infra maneret. Et interrogans indeñnite p/ ſtande indulgentie reſponſum accepit: cum in ſeptena⸗ rio numero quo tempus omne deuoluit᷑ terminata eſt HNec in nũero quadringẽteſimo nonage ſimo qui ſic er ſeptuagies ſepties multiplicatus exurgit indulgẽtie fa ctus eſt ſinis:ne cum hunc numerũ fuerit quis peccan do tranſgreſſus ſi vera infuerit penitentia qð querenti veniã denegetur. Non enim terminatus numerus oꝛe pꝛoditus dei miſericoꝛdiã terminat infinitã. et autoꝛi⸗ tatem clauiũ diuinã non humanã:et diume nõ huma⸗ ne petro et ſuccedaneis eius ſcõm canonicã foꝛmã vſqdʒ in finem ſeculi datam. HDe paruulis oblatis ieſu quoꝛũ eſt regnum celoꝛuʒ ſcõm matheũ.marcũ.et lucö. Capitulũ XL. vV Vta ⁊ doctrina chꝛiſti ieſu iure ad ſe hoĩes at v traſebat deuotione et fide vt eũ crederẽt bo minẽ mie ſanctitatis.ita vt parentes filios paruulos qui nondũ capaces erant decerne⸗ re de virtute fibi offerrent pꝛo tactu ꝓ bñdictione: pꝛo oꝛatione pꝛo ipſis ad deum. Minc tunc oblati ſunt ei paruuli infantes:vt manus eis imponeret ⁊ oꝛaret. Intend endũ eſt quali deuotione parẽtes ꝓ filijs. alij etiam ꝓ caris paruulis ſuis ferebant᷑ in chꝛiſtũ: cuius tactu et oꝛatione ipſoꝛũ credebant eſſe ꝓfectum et ſan⸗ ctificari et cuſtodiri et cõſeruari.quantomagꝭ ſi eum ve re dei filiũ credidiſſent:a quo non ſolũ expetunſſent oꝛa tionẽ pꝛo paruulis ſed etiã p ſeipſis omnẽ ſalutis effe/ ctum. VDiſcipuli aũt increpabant eos et cõminabant offerentibo non odio ſeu diſplicẽtia paruuloꝛũ.nec ip⸗ ſos paruulos increpabant ſed offerẽtes:velut hanc ob⸗ lationẽ eſſe impoꝛtunã.cũ ipſi non agnoſcerent ad quẽ admouebant᷑. Sed mos erat et pamplius inoleuit vt ſuꝑ paruulos iuſtoꝛũ bñdictio inquiratur et oꝛatio: vt ſeruentur a malis et creſcant in lonis. Qõ cũ vidiſſet ieſus indigne tulit: et ait ulis ſcʒ diſcipulis..¶ Sinite paruulos venire ad me et ne phibueritis 7 nolite veta⸗ re eos:talium eſt enim regnũ celoꝛũ.Amẽ quippe dico vobis:ſi quis nõ receperit regnũ dei velut paruulus nõ intrabit illud. Et cõplexans eos et imronens man ſu⸗ per ulos: pñdicebat eis:et abijt inde Ferebat moleſte ieſus ꝙ ſides offerentiũ et admotio paruuloꝛũ ad ißᷣm impedimẽta paterent᷑.q;uis diſcipuli in illa increpatio ne et cõminatione recte agere credidiſſent: ſolliciti cu⸗ ſtodire magiſtrũ ne a turbis et ab adeuntibbeum pluſ debito pꝛemeret᷑. Ignoꝛabãt etiã adhuc quanto amoꝛe ieſus in paruulos ferebat᷑.At pꝛout illi phibebãt admo tum:ſicet ieſus impedimentũ. Jubet quixpe. Sinite paruulos venire ad me qui nondum deliquerũt: qui ad dei imaginem facti ſunt illam in ſe nullis culpis ꝓpꝛijs maculantes. Talibo eni iure pollicitationis diuine iure innocentie cuſtodite debet᷑ regnũ celoꝛũ. Et ne viſcipu llieius ſiue alij pꝛeſumant aut credant ſupnum regnũ aliunde poſſe ingredi ſiue aliter agonicando captare ni⸗ Uuiber nonus de virtuoſis matheũ marcũ et lucã. ſi ad paruulitatem fiat regreſſus ab his qui etceſſerũt: ommuiũ cogitationes iureiurando ſuppenmit et auertit. OQm̃ niſi vt paruulus ſcʒ innocẽs ĩmaculatus ⁊ purus non variatꝰ.nõ verſipellis.nõ mũdo cõfoꝛmis.nec mu lieribus auidus. nõ odioſus.nõ inuidus.non altũ ſapi ens ſed timens.nõ implacabilis ſed faciliter donans of fenſam. et ſi deliquit ſi offendit niſi inillam puulitateʒ regreſſus purgatus a iuſticia voluntate diligente iuſti ciam: etiã ſi ſentiat aſperam pen non intrabit in regnũ celoꝛũ. Et vt omnes ad puritatẽ cuſtodiendã dihgen⸗ damq; alliceret et ardẽtius aĩaret. geſtu coꝛpis amoꝛeʒ ad eam ꝓteſtatus eſt cum cõplectens eos impoſuit ma nũ ſup iüllos ⁊ bñdixit eis:eo ſuturo miſterio ꝙ tales et᷑ na benedictione ſint in ſupna ferendi.Nemo tñ ex con⸗ fſtientia cõtractarũ macularũ et culparũ voluntsriaruʒ turpitudine factus defoꝛmis mole grauiũ criminũ ſub actus.ingreſſum regni celoꝛũ deſperet ex iſta ſententia ſaluatoꝛis acſi puritatẽ non poſſet repetere quã amiſit m̃ alia eſt puritas ab ineunte cuſtodita etate.alia quã a malis ad lona vera roluntas cõuerſa ſemetipſaʒ dolo⸗ ribus et fletibus lauans purgans.cũ virtutum oꝛna⸗ mento reaccepit anteq; vita coꝛpis fimirer᷑: alia que ar / dentibus ignibus reficienda ſeruatur his qui ex hac vi ta medij inter extremos malos et vere bonos recedũt⸗ De eo ꝙa chꝛiſto queſituʒ eſt quid boni faciendũ eſt vt eterna vita capiat᷑ um additione de pfectione.ſcom Capitulum XLVI Moꝛ eterne vite naturaliter omnibo datus a eſt. ab eo ꝙ deus ſpirauit in facieʒ hoĩs ſpira⸗ culum vite et fecit eũ in animã viuentẽ.ĩtel lectũq; dedit ꝙ anĩa cũ coꝛꝑe ineternũ viue⸗ re poſſet:qᷓ;uis ex ſepatione a coꝛpe et vita eterna iocũ/⸗ da ſine triſtamine nõ adimat᷑ Sed ne peccaretur moꝛs intentata eſt poſt peccatũ ſecuta eſt coꝛꝑis dũtaxat.et il⸗ la penalis in repꝛobis:non tñ aĩe ſubſtatia moꝛi et ad nn hilũ redigi poteſt. Sed nec ſpes adẽpta ſed firma man ſit ad eternam et beatã vitã:quã quidam poſſidere appe tens modũ et viam quibus ad ulla puenire poſſit inqui rit. Et cũ egreſſus eſſet ieſus in via:precurrẽs quidaʒ pꝛinceps genufſexo ante eum rogabat eũ dicẽs. agi⸗/ ſter bone quid boni faciã vt habeã vitam eternã Aliter LQuid lboni faciens vitã eternã poſſidebo Pꝛocliuis ſit qui in altũ querit aſcenſum:et eo ſublimus fit ve⸗ ctio quo ꝓcliuitas imioꝛ· Genuflectit qui ſupioꝛẽ rogat aliquid ab ipſo gratũ acciꝑe. Et genuflerxio ante aliquẽ eius eminentiã ꝓteſtat᷑:et inferioꝛitatẽ flexi. Celeſtium rudimenta querebat in terris:q̃ actiones querebat ad eternã vitã.Boni eſt actio.nefactio mali:qm qui male facit nihil facit Et bonũ agibile in oĩ genere bomi ad et/⸗ nam vitam oꝛdinatũ eſt. Qõ vo indifferẽs equidẽ eſt oꝛdinabile. Qð vo inclinabile non eſt ad ꝓſperd ꝑtem oino inoꝛdinabile eſt. Cꝛoinde queſtio digna laude ſi multiplex boni genus:dũ queritur id qð ad eternaʒ vi⸗ tam aptius ⁊ ocius expedire poteſt. Texꝝ quia gliſcens ſcire rectam itinerariãq; actionẽ ad vitã. magiſiꝝ g quo petit bonũ vocat:quocũq; ſpũ direrit vrrũ dixit. Sʒ exi git eum ieſus vnde dixerit eum bonũ qð et ſciebat· nec ab eo reſponſionẽ accepit:ipſe tñ aſſeruit vnde aut quiſ lonus ſit Qui dixit ei. Quid me dicis bonum.etinter rogas de wono. Vnus eſt bonus:et nemo bonus miſi ſo⸗ lus deus Quis te inquit ieſus pocuit me bonum dice re. Vnde me noſti quo alte tua fides ſublata eſt. Som⸗ tatẽ cognoſcere cõmune multoꝛũ eſt:hominẽ cognoſce re bonum nullius eſt. cum nemo bonus niſi ſolus deuſ quioĩno inappꝛehẽſibilis eſt ab hoĩe puro: ſed creditur quia bonus eſi.An tua fides in me plusqᷓ; de hoĩe ſen⸗ — — — — . .. — — — — — — — — — — (— — — — — — ☛ä — —— ———————— ert.Acceſſit ne vſq; ad deitatẽ meam in iſta moꝛtali car⸗ ne velatam. Elñ tibi obuenit me bonũ vocare msgiſtrũ quẽ ſolũ eſſe hominẽ cõſpicaris.Omnis aũt hõ mẽdax ſolus aũt wrar deus. Ois homo fragilis labilis pꝛonuſ ad vicia.et multis incõmodis et incõuenientijs circũ⸗ ſeptus.dus aũt totus ex omni ſe incõmutabiliter bonꝰ et tu auſus fuiſti vnũ conſpectũ hominem nominare. Anceps verbum ieſu his qui tardius ſapiunt ꝙ nemo ſit lonus niſi ſolus deus.cũ ſeriptura ſacra multos bo⸗ nos appellet.et qui faciunt bonitatẽ boni ſunt.et qui iu⸗ ſti et recti boni ſunt:et vidit deus cuncta que fecerat et erant valde bona. Munc quidem dicit:nemo tonus m⸗ ſi ſolus deus. Eſt equidem bonitas increata: ſeipſa ſua q; natura non aliũde nõ ab alio tono bona. Eſt wnitas creata ipſa natura digeſta in generibo ſpecierũ et parti⸗/ culariũ rerũ:que qñq; deficit in rebus ꝓpagatis ꝓpagan diſq; ſuccedanea ꝓpagatione. In rationabilibo aũt non defectu nature vicium infuit.ſed malo affectu ꝓpꝛie vo luntatis.ex qua maculatus pꝛimns homo tota macula tur ꝓpago:ita vt nemo dicat᷑ bnus.pocius aũt conſide ratione daãnate ꝓpaginis malus. Sed nec exiſta cauſa ſic ſaluatoꝛ decernit.werum erilla ꝗᷓ¶ nemo wonus niſi p/ ticipatione illius ſontalis ꝑ ſe eta ſe exiſtentis bonitatẽ: ita vt nemo tonus niſi ex eo qð accepit. Sic eni ait axo ſtolus Quid habes qð nõ accepiſti Si accepiſti q̃ͥd glo riaris qua ſi non acceperis.Largum verbum iſtud nõ ſo lum ad bonũ grsatie ſed nature relatum. Mec autẽ cura erat ieſu ex hoc in fidem ſui trahere ꝙ eũ crederet verũ dei filiũ:non ſolũ hominẽ purumq;;uis oĩ virtute pollẽ tem. Quẽ cũ de bonitate vera ipſuʒ nõ querentẽ inſtru⸗ xiſſet:ei ad queſita rñdit. Pꝛecepta noſti. Si aũt vis vitam ingredi:ſerua mandata Interrogat ieſus hũc hminẽ dũ rñdit ſi pꝛecepta nouit.que non ob aliã cau ſam data ſunt:miſi vt ipſoꝝ obſeruatione pueniat᷑ ad vi tam.l Dicit illi.Que: Yeſus autẽ dixit. Non homici⸗ dium facies.non adulterabis.non furtum ſacies. non falſum teſtimoniũ dices.ne fraudẽ feceris. Honoꝛa pa trem tuũ et matrẽ tuam.et diliges pꝛoximuʒ tuũ ſicut teipſum Pꝛecepta pꝛime tabule nõ diſſeruit ſaluatoꝛ: tanqᷓ; notiſſima ulli ꝓplo iudeoꝛũ.Nec ipſe qui poſtula⸗ uit hec querebat.cum hec contẽplatiõe ſint pocius qᷓ; in actione:ſed aliquid agibile inquirebat. Cui chꝛiſtus re⸗ ſrondit iuxta queſitum oꝛis et votum ſui coꝛdis. Cepit G ieſus a pꝛohibitione ne fiendi:cum ille quereret ali⸗ dud faciendi. Sed rectus docendioꝛdo eſt:vt pꝛiꝰ ca⸗ neatur iuſte pꝛohibitũ tanq; noxium qᷓ; doceatur wonuʒ fieri iuſſum Hec ſiquidem mandata que in pꝛohibitio ne data ſunt ita liquent ſane credentib ꝙ heſitatio in il lis erroꝛem ſapit. Et velle aptioꝛi modo diſſerere qᷓ; tra dita ſunt:ſupuacaneum eſt. Cantũq; ronat᷑ in coꝛdib- eoꝛum qui ſuꝑnam patriã poſſidere contendũt. ipſoꝝ cuſtodia mandatoꝛũ eſt via:quoꝛũ pꝛeuaricat io non ſo lũ auertit ſed detrudit in tartarea. Nullaq; ſciẽtia tam opoꝛtuna q; habere noticiã mandatoꝛũ:quoꝛũ ignoꝛan tia nullaʒ excuſationẽ habet in his qui ſunt pꝛecepti ca⸗ paces. Ele aũt eruditis terreniſ ⁊ humanis diſciplinis mãdatoꝛum eruditione contẽpta. Pꝛoinde pꝛemittit ieſus Pꝛecepta noſti.quoꝛũ etiam obſeruatio ineuita⸗ biliter neceſſaria ſi eterna vita inquiritur. Sic et adie⸗ ctum eſt. Si vitam eternã moꝛtales hoĩes querũt:hoe federe ad habendum poſita eſt in cuſtodia mandatoꝛũ. Inquit em dauid. In cuſiodiẽdis illis retributio mul ta Oulta retributio ex obſeruantia pꝛeceptoꝛũ eſt vita eterna. Multa ex eternitate.ex pꝛeſentia deitatie.ex ſpa cioſitate loci. ex multitudine ciuiũ.ex multitudine oĩm ineffabiliũq; bonoꝛũ. Et plura ſunt teſtimonia ſcriptu⸗ et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. rarum. ꝙ vita eſtin mandatis.ſicut per ſalomonẽ dici⸗ tur SGerua mandata et viues:et legem meã quaſi pu/ pillam oculi tui. Et in ſecunda lege ſcriptuʒ erat Om̃e mandatuʒ qð ego pꝛecipio tibi hodie caue diligẽter vt facias: vt poſſis viuere. Et alibi. Audi iſrael madata vi/ te. YJureiurando diuims mandatis ſi ſeruant᷑ vita eter⸗ na pꝛomiſia eſt:et pꝛeuaricatoꝛibo maledictio, ſicut per pfſalnuſtd Dicitur. Maledicti qui declinanta mandatis tuis Et moꝛs tpalis et eterna:ſicut de ſaul ſcriptura di cit. oꝛtuus eſt ſaul ꝓpter iniquitates ſuas.eoꝙ pꝛe⸗ uaricatus eſſet mandatũ dñi quod pꝛeceperat et nõ cu ſtodierit illud.ſed inſup etiam phitoniſſam cõſuluerit nec ſperauit in dño: ꝓpter qð interfecit eũ · Et q;q; maã⸗ data per omnia cuſtodiſſet nõ effugiſſet moꝛtis imperi⸗ un ſicut ſtatutũ eſt omniũ cõditioni viuentiũ: pꝛeuen tus tñ ab ipſa eſt. Dicit illi adoleſeens. Mec omnia cu ſtodiui a iuuẽtute mea.quid adhuc mihi deeſt Infra iuuentutẽ erat iſte pꝛinceps:et in etate virili. Sed pꝛe poſtera eſt iſta locutio.nam videt᷑ iuuentus pꝛeire ado/ leſcentiã:cũ inuentutẽ adoleſcẽtia pꝛeeat. Sed nec hoc ſenſum veritatis exoꝛbitat:cum vſitato moꝛe loquẽch ab ipſa puericia vſq; ad ſenectam vocabulũ iuuentutis excurrat.vnde adoleſcens iam ſupꝛa annos vigintiqͥn⸗ q; credendus ꝓfitetur fe omnia cuſtodiuiſſe a iuuentu te ſua cunctaq; mandata:hoc eſt ab ea ſcq; etate qua fuit pꝛecepti capax Si aliud deeſt ad habendam vitam inqͥ rit · eo pmotus ꝙ p cuſtodiã mandatoꝛũ ad ingreſſuʒ re ni dei in paruulo ſtatuto et paruulis oblatis poꝛtã hu militatis aſtruxerit: autumans aliã viam doceri a chꝛi⸗ ſto ad vitam eternã q; ſemitã mandatoꝛũ.l Quo audi to ieſus intuitus eũ dilexit eum: dixit illi Adhuc vnũ Neſt tibi. Si vis pfectus eſſe: vade et vende oñna que cunq; habes et da paupibus.et habebis theſaurũ in ce⸗ lo:et veni ſequere me Acceptioꝛ eſt chꝛiſto et toti cele⸗ ſti curie ille qui non ſolum contẽtus mandatoꝛũ cuſto dia ſed in amplioꝛa ſuſpirat.et operibo nititur ad maio/ ratqᷓ; is qui ſolum gradit᷑ illoꝛũ ſuauẽ viã cum quibo te⸗ neri poſſideriq; poſſunt diuicie honoꝛes et potẽtatus.et coͤmertia exerceri et participare coniugio.et cunctis q̃ ſunt ſeculi abſq; peccato:que omnia via ſeu ſtatus pfe⸗ ctionis ercludit P2οde ſaluatoz ad pfectionis gradũ tendentibo rerũ abdicationẽ appoſuit. non aliquaꝑ ſed omniũ:in totalitate non in parte.lttñ in renunciatio⸗ ne earũ foꝛma diſtribuendi adiecta eſt:vt non parenti/ bus conſanguineis et amicis ſed pauperibus largiant. Seg nec et ipſi ꝓpinqui excludant᷑ ſi eos pauꝑtas ĩclu dit:vt dumtaxat caritas dei et pꝛoximi paupertas in lar gitione ſint cauſa. Et ex cuſtodia mandatoꝛũ et tpaliuʒ contẽptu thſauricat᷑ in celo. Equidem ſi mundum re⸗ pudians chꝛiſtum ex omni virtute ſequat᷑ O: vro chꝛi ſius eſt eum intuicus et dilexit:nmon in recentiã referat Semp videbat eum et diligebat dilectione dignos:ſʒ ſpeciali geſtu coꝛpis aſpexit eum ieſus.et euidens ſignũ pilectioniſoſtendit: inſinuans quid ſibi placitum eſſet in homine:non vt acceptoꝛi pſonarũ ſed tanq; amatoꝛi virtutum. Et ex hoc non credendus eſt ad cheiſtum ſi⸗ cticie acceſſiſſe.nec in cuſtodia mandatoꝛũ fuiſſe menti tum. alioquin ieſus coꝛripuiſſet eum de ſimulatione qᷓ tentaſſet:et de pꝛolato mendacio anteqᷓ; eum de pfecti⸗ one doceret. Etenim alibi legimus eum coꝛripuiſſe ten tantes:ſaltem ne crederetur illũ latere que in coꝛde ho minũ voluebantur. Mis ille auditis contriſtatus eſt. diues erat valde:et abijt merens. Erat enim hñs poſ⸗ ſeſſiones multas Erat anima huiuſ colligata pfuncto rijs rebus:ideo contriſtatur ſi aliter ſaluari non poteſt qᷓ; ꝙ amata dimittat. In omni enim re dinittecat eſt vis doloꝛis atq triſticie. quantum amoꝛis inferebat poſſeſſa. NMihil emm aliud eſt ita e regione lanciſ ex quo trutinetur amoꝛ: poſſeſſe rei q; doloꝛ amiſſe. Pꝛoinde v nuſquiſq; pꝛouideat cui qualiter quantũ curq; vinculo amoꝛis ligetur: ⁊ cum viſſolutio inpoꝛtuna ſeu opoꝛtu na venerit ne vꝛatur. Et iſte diuitijs et multis poſſeſſi⸗ onibus fultus erat.in quibus iocundabatur ania eius et gloꝛiabatur pꝛe aliſjs qui minus habebant in delecta tione carnis et ſenſuũ ipſius.et merebat in anio vultu pꝛocliuo:non enim huiuſcemodi reſponſuʒ expectabat ſi ſupꝛa cuſtodiam mandatoꝛum aliquid ſibi deſiciebat ad vitã eternã poſſe nanciſci. De humilitatis ianua foꝛ ſan rudimenta querebat:ex his que ſupꝛa de paruulis dicta ſunt. S raro cum diuitijs huius ſeculi vera hu⸗ militas poſſidetur. Inflat enim opulentia mundi. Ye⸗ ſus aũt voctrinabat ſuo laudabili modo non ad vota qᷓ rentium:et querebat altius vehere hoĩes q; ipſi poſtula rent Et ſibi copulandos opoꝛtebat a rerum copioſitate diſſolui. Ligatus vni copulãduſ alteri:niſi pꝛius diſſol natur non copulatur. Nec tñ iſte repꝛehẽdendus erat atq; damnandus ſi diuitias tenere volebat cum cuſto dia mandatoꝛũ: incunctanter ſalutis gradiebat᷑ viam. ſed in eoꝙ volens addere ſi aliquid derat cõtriſtatus eſt: cum audiuit de additione conſiliũ. Nemo quidem conſilium a vero doctoꝛe querat ſi exequi nolit tẽtat io quidem eſt et eulpa non parua. Diuitie quidẽ in culpa non ſunt ſi cum cuſtodia mandatoꝛũ conquirunt᷑ poſſi⸗ dentur et diſtribuunt᷑:q;q; illas repudiare perfectio qᷓ/ dam ſit. Arguunt tamen multi cur deus illas et tam pᷣ cioſa creauit ſubdiditq; bominibo:niſi vt eis eſſent ĩ poſ ſeſſionem 1 vſum. Equidem ſed exr puerſa volũtate tra iecte ſunt in culpam et moꝛtem:et occaſio culpꝑe vt ipſa ppellẽda eſt. Et ſcriptura vicit ꝙ ſubiecit omma ſub pe⸗ libus ſcilicet humanis et rationabilibus affectibus.ſ verſauice actum eſt:vt ab ipſis affectus hominũ ſupen⸗ tur. Qm̃ ſupꝑatus eſt a rebus pfunctoꝛijs humanuſa⸗ moꝛ cum anxiatur et dolet queſtuans timens cauenſq; cum poſiidet:largitur cum pena.ſibiq; ſeꝑe deficit. ſodit᷑ aeutiſſimis ſtimulis triſticie cũ amittit.eſſentq; ſub pe⸗ dibus hominis ſi ſpũs eius vt ſpũs dei ferretur ſupꝑ flu idas aquas rerum labentium:non ſuppoſitus eax ma⸗ le prementi ſarcine. Opoꝛtet omnino intẽdere ſi amoꝛ ſu perfertur aut ſubiſcitur aut equati amatis. Interrogat petrus quid meriti habeant ſeculi con⸗ temptoꝛes. chꝛiſtumq; ſequentes ſeom matheũ marcũ etlucam. Kmapitulum XLVII. Erritus petrus exparte de difficultate ſalu⸗ t tis ſcõm verba ſaluatoꝛis.ſed ex alia ſpem bo nam nactus ꝙ pꝛopter chꝛiſtum ommia reli quiſſet ſecutus veſuigia eius ipſum interꝛo/ gat ſi quid ꝑmutationis melioꝛis accepturi eſſent exre lictis:aut quid pꝛemij er ſequelal Tunc reſpondens pe trus dixit ei. Ecce nos reliquimus omia et ſecuti ſum⸗ te. QAuid ergo erit nobis Qñ ſaluatoꝛ dixit ꝙ apð ho⸗ mines impoſſibilis erat ſalus.ſed apud deum omia poſ⸗ ſibilia: tunc petrus interloquens diyit ieſu MNon detine mur amoꝛe tpalium rerum. non irritimur diuiciax vin culis. ex tua doctrina in tui amoꝛe facti.tuis moꝛib in⸗ citati reliquimus omnia: facti pauperes pꝛopter nos fa ctum pauperem te ſequentes. Modica et deſpicabilia diſcipulichꝛiſti reliquerant pꝛopter eum. piſcatoꝛes ali qui erant et agricultoꝛes et nauticus mercennarius dam: omnes wro de genere plebeioꝛũ nulla terrena di gintate f⸗ uigentes. tamen ex libertate animi qua omnia xeliquerunt que potuiſſent in mentis deſideriũ obue⸗ mire.et ꝙᷓ ceteris ſopientibus et ductoꝛibus pꝛetermiſ ſis ipſum ſolum ſequebantur: cupidi ſcire futuram eis mercedem inquirunt! Yeſus aũt dirit illis. Amẽ dico Pabieg woec eſtis me in regeneratione ců ſe⸗/ filius hominis in ſede maieſtatis ſue. ſedebitis et gerit vos ſup ſedes duodecim iudicantes duodecim tribus iſrael ι otulit Petrus dinn quereret de futura eius mercede abdicationem tpalium rerum et ſequelam ie⸗ ſu: vti ex his duobus pꝛeinunn dberet᷑ ipſiq; ſperarẽt. Sed ieſus reſpondens vnum obmittens alterum aſ⸗ ſcripſit ad pꝛemium.qm abdicationem pluris ſequelaʒ ſuiipſius appendens. acſi abdicatio preter ſequelã pre/⸗ mium non haberet:et ſequela pꝛeter gctualem rerum contemptũ eternã poſſit nanciſci mercedem. Sequela tñ dignioꝛ cenſenda eſt:ſi rerum abꝛenunciationẽ pᷣmi ſerit. ultos quidem legimus ob libertatem ment/p pter ſcientiam capeſſendam ob expeditioneʒ coꝛpis ad pꝛodeundum quo vellent ad vitandũ ſolũ humana pe⸗ ricula diripientiũ et latronũ ne et mundi regibus ſub iacerent pꝛeter omnẽ contemplationẽ future mercediſ tpalia reliquiſſe:quibus nulla futura premia parabant᷑ non ſequentibus illam fidem que iuſtiſicat peccatoꝛeʒ. Apoſtoli autẽ nõ quia reliquerũt oĩa ſz quia ſecutiſunt ieſum qui eſt ſuper oĩa. ſeſſionẽ non tribunalicaʒ ſed aſ⸗ ſeſſoꝛiam duodecim ſedium ad pꝛoferendũ auctoꝛitate aſſeſſoꝛia iudiciũ ſup tribus duodecim meruerũt. non ꝙin illa dignitate futurus eſſet tunc pꝛeſens damnan⸗ dus iudas: ſed ſuffectus mathias. Ac per hoc ſane intel⸗ ligendum eos etiam habere vitam etezna: ci qua etiaz quia pꝛimoꝛes ſequaces chꝛiſti autoꝛitatem iudiciariaʒ meruerunt. Aduertendũ aũt ꝙ ſequele non abdicatio⸗ ni videtur retributio iſia dari. quia obedientia melioꝛ ẽ qᷓ; pauptas.et pocioꝛ eſt qᷓ; caſtitas. Illa ſine iſtis:hec ſi rie illa non ſaluant. Me autẽ videretur a chꝛiſto reꝑ ab⸗ dicatio vilipendi eo ꝙ ſequela ſibi ad premia pꝛeferret adiectum eſt! Et om̃is qui reliquerit domũ wel fratres aut ſoꝛoꝛes aut patrẽ aut matrẽ aut vxoꝛẽ aut filioſ aut agros ꝓpter nomen meum et ꝓpter euangelium: centu plũ accipiet in hoctꝑe domos fratres et ſoꝛoꝛes patres et matres et filios et agros cum pſecutionib⸗ Et in ſe⸗ culo futuro vitam eternam poſſidebit. Multi aũt erũt pꝛimi nouiſſimi:et nouiſſimi primi· Vlerum quia cun cta que deus creauit et oꝛdinauit bona ſunt. nihil relin⸗ quendum eſt tanq; malũ:nmeq; ad hoc preceptum datũ eſt atq; cõſilium. Mam et interdicta ſignanter arbvꝛ nõ vt mala aut fructus eius malus in pꝛohibitõe fint nec vita eterna eſi pꝛomiſſa moꝛtalibuſ eo ꝙrelinquũt ma la que ſubſtantialiter non ſunt:ſed ea que bona ſunt cõ patione pocioꝛũ. Domus lona eſt ex materijs quas pᷣ⸗ parauit natura et exarte et exy conditoꝛe: vſus tñ eius: poſſet eſſe malus ex intentione vtentis. Iſta neceſſitu do natu re qua inuicem homines d ſtrictius copulant᷑ lona vtiq; eſt:in quã etiam fuiius i venit vt in aſſum⸗ ta carne matrem et fratres non tñ vterinos haberet vtiq; ſuper terram. Et cum due relictiones ſint huiu⸗ ſcemodi poſitoꝛum:vna in affectu. altera in effectu: ad pꝛimam vnuſquiſq; tener pꝛout iſia ſibiad pietatis cul tum viderit aduerſari. et hec eſt penituſ in pꝛecepto. ne amoꝛe quoꝛũcunq; caropa dño auertamur neq; obmit tamus ea facere que tradidit in mandatis. Ad ſecunda aut hi vocant᷑ dũtaxat qui pergradus in coꝛde diſpoſue . runt aſcen ſiones ad pfectionis palmiferum culmẽ:ſed neutris indicitur odium ſed vitamen. Nec iuſte aliud obuenire poteſt in cauſam cur parentů et tam coniun⸗ cto:um relictio fiat. niſi nomen ieſu et euangeliũ eius in quo ſalus noſire con ſiſtit et pꝛouenit. Et nil homini dbus tam opoꝛtunũ q; eterna ſalus ad quam capeſſendꝗ tt pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. cuiuſcũq; conditionis exiſtant ſunt omnia ſummouẽ⸗ da. Mecnon et ſi quiſpiam appetit eſſe in ſuperis velut ĩ celo fulgentioꝛ ſtella:in his imis fiat pꝛe ceteris ab oĩ⸗ bus et in omnibus abdicatioꝛ. O amoꝛe virtutis pꝛo⸗ pter nomen ieſu in quo ſalus.et pꝛopter euangeliuʒ in quo doctrina vite agende.pollicitatio ſperande. iuſſio fi⸗ endoꝛũ.ne fiendoꝛũ pꝛohibitio cõſiſtit. huiuſcemodire lictio centupletur in hoc tpe inſinuatio eſt eoꝛum que ĩ hac patria chꝛiſti optimi ſectatoꝛes pꝛiuſqᷓ; vitam eter/ nam accipiant ſoꝛtiunt:cariſmatũ videlicet donaq cun cta tempoꝛalia et humana excedunt. Et ſuper omnẽ co⸗ gnationem carnis m oꝛdine nature:plurificatur ex gra⸗ tia cognatio ſpiritualis. Ecce retributio centupla et vi ta eterna. Nam ſi per centuplũ accipiẽdum intelligeret eterna vita retribuenda in pꝛemium pꝛo merito ſe ab⸗ dicantium a terrenis et caris:fruſtra fuiſſet adiectum. et vitam eternam poſſidebit. Igit᷑ ſicut deus repꝛobos punire aliquando incipit in boc ſeculo et penis eternis adicit in futuro.ſic bonos et electos ſuos in hac vita bv nis cariſmatibus opulit. in mente virtutibus replet in libertate ſancta ſiſtit:ꝛvt non paueant non timeant nõ terreantur tirannoꝛũ terroꝛe.pꝛobitate confligant ad⸗ nerſus tartareas poteſtates. Mecnon et talibus eſt da⸗ ta poteſtas calcandi ſuper omnẽ potentiam inimici.⁊ ſu per omnẽ infirmitatẽ:ita vt in hac vita appareret ex mi raculis pꝛe ceteris clarioꝛes:Et qᷓ;; in eccleſia er mul⸗ tis retroactis tpibus crebꝛitas ſignoꝛum tepuerit:non ad defectum ſidei et virtutis aſſcribendum eſt Sed nõ eſt amplius eccleſia oꝛthodora velut infantula cum ſit adulta et pꝛouecta. lacte nutrienda ſignoꝛũ.Hec quidẽ dona ſunt centuplũ huiuſ vite:non eſt alia centuplatio capienda. In futuro ſeculo vero poſſidebit vitam eter⸗ nam:vbi rerum relictarũ centuplatio nulla maioꝛ. Co/⸗ pulatum eſt etiam ꝙ de pſecutionibus retributio ſit ſi enda.Equidem multo amplioꝛ atq; rocioꝛ.qm̃ omne quod relinquitur ex libera voluntate voluntatis eſt p/ pꝛie:perſecutio vero inuite ab alijſ infertur. Nemo apta natura ſeipſum perſequitur. Sed cum agere videt᷑ ad uerſus ſenſum eius ſenſualis woluntas ⁊ coꝛpoꝛis non cenſendum eſt pſecutionem eſſe inuoluntariaʒ: ſed ſpõ te aſſumptam afflictionem et crucem. Perſecutio ſem per ex inuite.afflictio vero quandoq; ex voluntate ꝓpꝛia dum aſſumitur:qñq; ab alijs dum infertur. Opoꝛtʒ au tem ad derelictionẽ rerum addeꝛe ꝑſecutionem ineuita biliter oblatam et illam anĩo pacato ſuſcipere:aut cum expedit a ſeipſo aſſumere illam afflctionem cohibenteʒ imptinentes coꝛpis motuſ velut maloꝛum cautelã ſeu actionem meritoꝛiam ad ſperanda.vt abdicatio rerũ et perſecutio in vnum conuente habeant in hac vita com paratione melioꝛis non calculatione rerum centupluʒ et in futuro ſeculo vitam eternã. Pꝛimoꝛitas ⁊ nouiſſi mitas id eſt pꝛioꝛatio et poſterioꝛatio in oꝛdine retribu/⸗ tionum:ſolum in poteſtate atq; cognitione ſunt eius qͥ conditoꝛ redemptoꝛ eſt omnium.quo merito.qua iu⸗ ſiicia.quo oꝛdine ſanurt. De cacheo iherithontino quid egerit aut dixerit cir⸗ ca ieſum et ieſus ad eũ.et alijs cauſa ſui.ſcõm lucam ſo lum. Capitulum XI. VIII Maiericho lune interpꝛetationẽ habet. Luna i quidem a ſeipſa lumen non habet: a ſole acci pit vnde ſulget In poteſtate noct eſt lumẽ eeius:non in poteſtate diei. Obiectum ſepe facit ne ſolis radij in hoc ſupioꝛ emiſperio plene reſul⸗ geant:q;;uis omne ſolis lumen impediri non poſſit. In ferio: planeta eſt: ⁊ ad ſubiecta viciſſitucinem luminis patitur. vt interdum non ſplendeat. Oundus quideʒ iſte hanc imaginem babet. et alio miſterio ſynagoga iu⸗ deoꝛum et alio intellectu in hoc typo eſt eccleſia peregri na ad quam ieſus ſuam pꝛeſentiam exhitet:in qua ho⸗ mo quidam inter ceteros inſignis erat virtute huma⸗ na non coꝛpoꝛe ita vt pꝛinceps eſſet publicanoꝛũ eoꝛuʒ videlicet qui publica officia in cenſibus et obuentioni⸗ bus et vectigalibuset fiſcali pecunia exigendhs oꝛdina ti erant.necnõ et diues:ita pꝛinceps vt ipſis epiſcopa⸗ retur aut pꝛudentia hoc exegerat vt in pꝛincipatu huiu ſcemodi fungeretur. coꝛpoꝛe vero deſpicabiliſ erat quia ſtatura puſillus.ſed non ademerat animi ſollertiam at q; virtutem coꝛpis paruitudo Et iuſte in eoa ſupioꝛib⸗ ecretum eſt vt nõ ex coꝛne ſed er mente iudicaret᷑. Et ſi hoe homines moꝛtales et ignari faciunt: quantoma⸗ gis deus qui nouit interioꝛa hominũ.qui plerunq; per exterioꝛa male de interioꝛibus metiunt᷑. HMic ſi ſtatura puſillus animo magnus erat cũ affectauit videre ieſũ argumentum nactus ex arte atq; ſtudio qõ ſibi natura negauerat. Mam cũ a ſecreto colloquio ſeoꝛſuʒ facto cũ duodecim de ſua voluntaria paſſiõe atq; reſurrectione feſtina receſſiſſetl ieſus ingreſſus ſciliq; viam rectam. Lpambulabat ihericho. Et ecce vir nomie cacheus hic erat pꝛinceps publicanoꝛũ et ipſe diues· Et querebat videre ieſum quis eſſet ZAmbulante ieſu cacheus ihe⸗ richontinus occurrit cauſa vidẽdi ieſum.Aſpicit circũ⸗ ſpicit:inquirit.interrogat.ex omni ſe ſatagit vt videat: cuius tam eximie bonitatis audierat famam. Zurba ve ro vndiq; circundans ieſum cupiẽti videre impedimẽ⸗ to erat.eo ꝙ ipſe coꝛpis ſtatura puſillus nõ ſe valebati altum pꝛotendere:vt infallibiliter conſpicaret᷑ q eſſet. Bed qm̃ ſcriptũ eſi deſiderium ſuum inſtis dabit.cõ⸗ plendum ergo erat ſanctum de ſiderium eius:quo nul- lum ſanctius q; ieſu querere habere noticiam eo modo quo in via eſt donanda moꝛtalibus. Sed aduertendũ eſt querenti omni ſtudio ſollertia cũcta nilq; tradendũ neglectui.quin nature coꝛpꝑiſq; defectus argumentꝭ po cioꝛibus ſupent᷑. Et non poterat pꝛe turba:quia ſtatu ra puſillus erat. Et pꝛecurrens aſcendit in arloꝛeʒ ſyco⸗ moꝛum vt videret illum:quia inde erat tranſituůrus Impedit turba hominũ:ſed magis cogitationũ mala rum atq; puerſoꝛũ operũ viſionem diuinã. Et puſilli⸗ tas intellectus hnmani:nõ ſufficit ad intuitum diuino rum. Et terrena ſapiens ſemꝑ confunditur niſi celeſti⸗ um delectatione ſupꝑent᷑:quibus ſuꝑatis animus in ſu⸗/ perioꝛa feratur Precurrendum eſt:quia tranſitus chꝛi ſti irretrouerſibilis. Ynuentenda pꝛotinus eſt arbvꝛ in quam a terra fiat aſcenſus:et qua chꝛiſti tranſitus cele⸗ bretur.Mon omnis arboꝛ ad aſcenſum apta:neq; cõmo da huiuſcemodi viſioni.Nec ex omni arbꝛe ieſus vici⸗ num et conſpicabilẽ tranſitum facit:ſed hec quam p ce teris cacheus aſcenſurus elegit ſcilicet artvꝛẽ ſycomoꝛũ Per quam ſi latino moꝛe celſam accipimus que in fru ctu eſt ſicut moꝛus.crucẽ ex ti habemus ſanguineaʒ: in quam ꝑ fidem celebꝛatus aſcenſus mõſtrat quis ſit ipſe ieſus quia deus et homo verus. deus quia ſuperat moꝛtem.homo quia patitur moꝛtem:deus paradiſum latroni tribuens.homo ſuſtinens ſeuas penas. homo quia moꝛiens.deus obſcurans pꝛeter legem nature ſo lem.concutiens terram.ſaxa pꝛoſcindens.vlum diui⸗ dens.pateſaciens tumulos vt pꝛoderent moꝛtuos:hõ cruci affirus.deus defigens humanũ genus. moꝛti. pe⸗ ne.ppetuis doloꝛibus cruciſirum. Ei wero ipſa eſt fic? fatua fidem catholicam nouimuſ:que fatua dicta eſt ex his que moꝛtalibus hominibus ſunt poſita in creden⸗ do.NMer arwꝛem huiuſcemodi ieſus vt homo tranſitũ facit:eternitate incõmutabilhter manens.Aſcenſio fe⸗ AlLuiber nonus de virtuoſis ſtinanda eſt.quia tempus non ſciſcitur: etiam momen non erunt:et cruret fides eius.iudeis quidem ſcanda lum gentibo ſtult.icig et fatuitas eſſ. De poteſtate fidei et oꝛationis qua chꝛiſius declara⸗ uit ſup feulnea vertv ſuo ſubito arefacta ſcom mathe/ um et marcum. Capitulum XLIlSISI effabilem. ſupnaturalem. ſuꝑartificialem. i ſiuuper omne ingenium hominu. ſuper demo / num aſtuciã et facultatẽ. ſup angelos 1 o Hẽ celeſtes ſpũs et ſubſtantias ſepatas. fides oꝛatio ptãtem atq; virtutem efficacie a dño acceperunt vt ea credamus eſſe facta per fidem que nullis alijs ar / gu mentis fieri potuiſſent.atq; illa oꝛationi cõceſſa que omnibus alijs ſunt denegata donis oblatiſq; inuneib . X. cunq; d xerit fiat:ſiet ei. pphetatum fuit iudeoſ nõ credituros ieſu etiaam ꝓpter ſigna ſcom iohannẽ ſolum. Capitulum I. AUm ammus hois arcem rebellionis aſcẽde c rit.non aſſentit veritatibus. pꝛomiſſa nihi⸗/ lopendit deridet minas. ſigna mirabilia diui nee facta non veneratur.nec humnliat ſemet⸗ ipſum fidei vt credat que intellectus facultate non ca⸗/ P ram eis non credebant in eum:vt ſermo yſaie pꝛoplx/⸗ te impleret quem dixit. Oñe quis credidit auditui no- ſtro. bꝛachium domini cui reuelatum eſt. Pꝛopterea non potuerunt credere:quia iterũ dixit yſaias. Exceca⸗ uit oculos eoꝛũ et indurauit coꝛ eoꝛum:vt non pides8t oculis et intelligant coꝛde ⁊ conuertantur et ſanẽ eos Erst pfĩdia iudeoꝝ contra omnẽ virtutem rationem pmarime autẽ inexcuſate contra eoꝛum ſolitos moꝛes cum ſignis aſſoliti ſemꝑq; ſigna querentes.ſigniſq; da tis a ieſu penitus nõ credebant:quibus pamplius iui / tabant᷑ ad fidem. Omnia verba bec ſunt euangeliſte nõ chꝛiſti:qui ſuo ſpũali ſenſu declarat vnde incredulitas iſta puenerit· ad quam infert ꝓphetiam pꝛeactam nõ vt cauſam incredulitatis vt ſit: ied vt pꝛenunciaʒ quia ſic futurum erat.Non enim ꝓpłete veraces afffati diuno ſpũ pꝛedixiſſent aliquid futurũ niſi quia ſic eſſet entu rum.vt quia futurũ ideo ꝓpſetatũ:non quia ꝓphetatuʒ ideo ſuturum.Ac per hoc fut urũ extitit potius cauja ꝓ⸗ phecie qᷓ; ꝓphecia cauſa futuri. Nec fuiſſet ꝓꝑhetatũ niſi quia futurum. Pꝛoplſvtia vero non tendebat in faiſuz. Nec ex hoc aliquid iniuſtũ obiciendũ eſt deo ꝙ ſic fieri decreuerit vt aliter eſſe nequiuerit.ideo ſicante miſeꝛit pꝛopheciam:nmec ex eo ꝙ euãgehſta interiecit pꝛopterea non potuerũt credere.quia dixit yſaias ꝙᷣ deus excecatu rus erat oculos iudeoꝛũ.aggrauaturus aures.indura⸗ turus coꝛda.vt non viderent atq; non intelligerent vt atq; vllis humanis dignitatibus non poꝛrecta. Cuius fidei poteſtatis magnam teſiimonioꝛũ nubem apoſto?* pꝛo allectione ad eam ſebꝛeis ſcribens inducit: que hic enumerare non expedit. Sufficit quidem ſiudioſis ibi iſta rexeriant. Nam cum ieſus pximus paſſioni fre,· quentaret hieruſale:in vna dierum frequentatiõis im perio verbi ui arefecit infructuoſam ficum Et cuͦ alio mane tranſirent:viderunt ficum aridam a radicib Et recoꝛdatus petrus dixit ei. Rabbi ecce ficus cui maledi riſti aruit. Ec reſpondens ieſus ait illis. Habete fidẽ dei Amen dico vobis:quia non ſolum de ficulnea facietis. ſed quicunq; dixerit huic monti tollere et mittere ima re et nõ heſitauerit in coꝛde iuo.ſed crediderit quis qd/ it. Et cum ſe tueri ratione non poſſit erubeſcens vin/ ci tergiuerſat aut cõtradicit animo contumaci: ſicut de pfidis iudeis ſcriptum eſt. Cum tãta ſigna feciſſet co cõuerſi ſanitatem reciperent.qñm̃ ex his iure nil alið ab tum aliquod non tenetur. Quotidie tranſeunt miſte, intellectibus ſanis ſentiendu niſi occultis vemerit fu⸗ ria fidei atq; crucis donec veniatur in terminuʒ vbi iſta turam iudeo:ũ pfidiam ex iuſia permiſſiõe diuina ſicq; lvna fieri:etiam ſi pꝛoplxtata eadem ꝑmiſſione cũ gra tia gratis data DHeclarat aũt tẽpus qnñ de ppli excecatio ne habita fuerit pphecia.. Hoc diuit yſaias qñ vidit glo tiam eius locutus eſt de eo Ad claritatem pꝛophetici dicti hoc euangeliſia inſerit non ad neceſſitatẽ futuroꝝ qm̃ ſicut contẽpta fuerunt verba yſaie vera de doo cũct/ q; dicendis nec ſibi pꝛeſtita eſt fides. ſicq; cheiſio cõtra dictuʒ eſt nec factis ſignis et verbis eius eſt data credu⸗/ litas: pocius quidẽ ex incredulitate ſibi aduerſatum eſt Viſio quidem fuit qũ in templo vidit dñm ſedentẽ ſu per ſoliu excelſum et eleuatũ:et cum ſeraphin et cum ce teris miſterijs ad illam ptinentibus viſionẽ:in annoqͥ moꝛtuus ſuit ocias. Quam viſionem cũ retuliſſet xſa las.quia alibi ſcriptũ eſt deum nemo vidit vnq; aliſfs falſis adinuentis occaſionibus contra eum:ab impijs iudeis et ꝑfidis ſarra lignea per mediuʒ ſectus eſt. Sic et chꝛiſtũ cuius vitã doctrinam moꝛes pariter et ſiona contẽnentes:tandem crucis patibulo affirerunt! Te⸗ runtamen et ex pꝛincepibus multi crediderunt in eum ſed pꝛopter phariſeos non confitebant᷑ vt de ſjnagoga non eijcerent᷑ Dilexerunt enim gloꝛiam hominũ mag? qᷓ; dei Moꝛtua eſt? ad nihilum valens ſine opoꝛtuna confeſſione credulitas. Qm ſi coꝛde ſcom apoſiolum · rei veritatem creditur ad iuſticiã:oꝛe tamẽ fit confeſſio ad ſalutem.Ac ſi non eſſet fides exiſtimanda quã timoꝛ hominũ repꝛimit eius confeſſionẽ publicam pꝛohibet. ſi foꝛis nõ fatetur qð interius recte nouit:ſi plus time turqᷓ; chꝛiſti ieſu hominũ anathema.Nam quẽ homies eijciũt pꝛopter chꝛiſtum:ab ipio recipietux pꝛo quo exi lium toleratũ eſt. Quid in virtutibus celſius qᷓ; anathe matitari pꝛo chꝛiſto qui vt nos de hoꝛrendo exilio reuo⸗ caret a mundo truciter et imuſte anathematigatus eſit. E regione aſtruit᷑ regni ciuilitas eterni:ſi quis pꝛo chꝛi ſto anathema ſuſtinuit· Enci ab hominibus et a terre⸗ nis pꝛo chꝛiſto:eſt recipia deo cum angelis in ſupernis. Egre ſibi pꝛincipabantur principes iudeo: uʒ:timoꝛib⸗ hominũ male ſubiecti. Turpis eſt pꝛincipatus qui deſe rit timoꝛe virtutem.veritatem ſilet. tꝑe faciendi iuſncii am pꝛetermittit. Mon eſi cenſendus pꝛinceps:qui vir tutis ſolium non inſederit.At re nõ a noie.a virtute nõ gab opinione verus pꝛinceꝑps aſtruitur. Et in eo pꝛius o⸗ poꝛtet principari virtutẽ.qᷓ; ſuꝑ alios aut alijs pꝛeferat᷑ SHed hoc inter cetera his pꝛincipibus erat in viciuʒ.ꝙ credentes non cõſitebant᷑ ieſum:quia dilexerunt gloꝛis ari ante homines pocius q; in conſpectu dei. Glo:is bo minum eſt cum laudibus et fama in eoꝛum placitꝭ vi⸗ uere. Gloꝛia vero dei eſt a mundo contemni et in cruce chꝛiſti gloꝛiari:qui dantibus ſibi in hac vita gloꝛiam.i patria eternam gloꝛiam dabit Yeſus autẽ cognoſcens animoꝛũ fidem ⁊ videns timidam taciturmtatem. ne credentes in eũ erubeſcerent confiteri quia homo erat er tꝑe:pꝛodit damãs quis ſit ex eternitatel Hinc ieſus autem clamauit et dixit. Qui credit in me non credt ꝗè me:ſed in eum qui miſit me Exeterno patre doo eter: nus ſilius natus eſt: in tꝑe vero ex homine natus hö. Pꝛoinde qui credit in eum non ſolũ in eum ſiſtit᷑ ẽ ter minatur veꝛa credulitas ſed in mittentem um patrẽ qui mittens in hanc vitam filium mittere nõ potuit ni ſi deum. Mon eni ei erat naturaliter ab eterno ſibi ſub ſtantia liter filius niſi us Et qui videt me:videt eũ qui miſit me De viſiõe fidei que agitur in via ſermo eſt: nõ de coꝛpoꝛali aſpectu. IYgitur quis timoꝛ.que eru beſcentia.quale anatſxma.quod exilium.que ſepargtio et pꝛo virtute ſermonibus dom ini ſalug. que rerum amiſtio anima teberet pꝛobibere credentez. quin in aptam dei confeſſionẽ verboꝛũ atq; moꝝ erum⸗ peret. Alliciebat etiam ſuos auditoꝛes ad credẽdum ex coꝛde.ad confeſſionẽ ex oꝛe:ad teſtimoniũ operũ egen⸗/ doꝛũ eua ſione periculi dicens Ego lux in mundũ ve⸗/ ni:vt omnis qui credit in me in tenebꝛis nõ maneat. Odio eſt hominibus periculũ coꝛꝑalium tenebꝛarũ ꝓ⸗ hibentiũ lucem et placita intueri. emplius aũt eſſe de· beret ſpuũalium quibus lux veritatis depellit᷑. Er hoc ſal / uatoꝛ vt alibi iam dixerat hic iterũ aſſerit ſe eſſe lucem: non perſtringentẽ oculos coꝛpis ſed mentis tenebꝛes depellentem . Et auia lux eſt in hunc mundũ venit:mũ⸗ dum illumĩare querit. tenebꝛaſq; fugare. Attñ nõ illu/ minat tenebꝛas et non fugat:niſi credulitati fiat. Ygi qui eum qui eſt credit nõ manebit in tenebꝛis ignoꝛan tie neq; pꝑeccatoꝛũ atq; penarũ tetralium: ſeu in illis qs ſaluatoꝛ tenebꝛas exterioꝛes appellat. Modis ommfſihbus congruis chꝛiſtus egit atq; ſuaſit vt crederet᷑ in eum · humanũ timoꝛẽ atq; ruboꝛẽ auertit vt eſſet confeſſoni ſierat credulitati:factis.verbis ſe dei filiũ miſſum a pi tre declarauit. Pollicitationes ſugnoꝛũ appoſuit:et p ⸗ nas boꝛrendas interminatus eſt. Mihil ab eo neglectũ eſt in opatione ſignoꝛũ. Mos et vita eius repꝛelxnſiõe carebant.in tanta modeſtia factus vt etiam angelaſter diceret᷑ꝛvt ad credulitatem ſui et aptam confeſſionẽ hbo⸗ minũ animos inclinaret. Sed pꝛeterq; in paucis I mi⸗ tis coꝛdis duricia que ſummoueri ſigmis ⁊ doctrina nõ potuit. In multis ꝑpfidia.in aliquibus malus celus ſeu huerſa intelligentia legis:in aliquibo inuidia.in aliqui/ bus auaricia mẽtes infecit. In ignnu ſi aliqua cre⸗ dulitas affuit ita humano timoꝛe ſeu puerſo amo:e re pꝛeſſa eſt:vt nec in apertam confeſſionẽ erumperet. O ieſus ſpꝛetus et ſermo eius contemptus et man datum eius nõ cuſtoditũ qõ eſt vita eterna. cauſa ſunt qua homines iudicantur ſcõm iohannem ſolum. Capitulum ILI IVceut ſcriptum eſi nonne qui ſpernis tuipſe ſperneris. Cur ſpꝛetus eſt ieſus. Cur non qᷓ; itum eſt animo ſtudioſo ſi ei credendũ erat ab his qui hſitabant. Cur non ſunt diligen ter diſcuſſa dicta et geſta eius ſi aliquid dictum eſt aut actum impꝑptinens aut ſi non fuerint omni veneratione digna. Cur ei aduerſatũ eſt qui oĩa que voluit fecit.ex⸗ cepto ꝙ hominẽ voluit ſaluũ fieri et non fecit cogitione ſed ꝓpꝛia hominis voluntate. Cur credentes in eũ coꝛ⸗ de oꝛe publico eum faſſi non ſunt. Cur cõtemptus eſt 8 ſermo diuinus omnẽ vite atq; moꝛũ afferens honeſta tem. ur mandatũ eius neglectũ eſt qõ eſt vita eterna cui omniũ moꝛtaliũ ſuſpirat intentio. Que iura qᷓ lex quod fas que vtilitas et omnia creata in vnũ conflata. inuiſibihia et viſibilia debuerunt ↄuertere humanas 7 rationabiles mentes a fide ieſu et a verbis eius.a cuſto dia mãdatoꝛũ illius. Que difficultas que impoſſilitas que moleſtia que cauſatio que ꝑditio que iactura qð pe riculum qð damnũ que infamia qð oppꝛobꝛium in his reperta ſunt. Idcirco ſuꝑ contẽptoꝛes ſeuum iudiciuʒ eſt futurũ:credentibo vero actuoſis eterna vita pꝛemi⸗ um erit. Hinc poſt ꝓnunciationẽ quia ipſe lux venit in mundũ:vt non ſiſiat᷑ in tenebeis ſistim adiecit. Sed ſi quis audierit verba mea ⁊ non cuſtodierit es ego nõ iudico eum. Mõ enim veni vt iudicẽ mundũ:ſed vt ſal⸗ uiſicẽ mundũ. Qui ſpernit me et non audit verba mea habet qui iudicet eum Tlerba chꝛiſti verba ſunt dei pa tris ipſius oꝛe depꝛompta.que quiſquis audlit et nõ cu⸗ ſtodit non iudicatur a latoꝛe ieſu:ſed ab eo qui eumvt ſicloqueretur miſit. Equidẽ ipſe ieſus in ſalutem non etiam ad iudicandu venit in aſſumendo naturã: wniet ad iudicandum manifeſie n ſine ſeculoꝛũ viſibilis om mibus in aſſumpto non tñ in aſſumente ad ſalimſican⸗ dum. Pꝛimus eius aduentus in carne nõ in iudicio fu it: ſecundus ad iudiciũ non ad ſalutẽ erit. Verũ qꝛ ois vindicta deo reſeruata eſt. iuxta illam ſententiaʒ. mibi vindictam et ego retribuã:non pꝑtinet ad offenſum vi- dicare ſeipſum:ſpectat vero ad eum qui habet iudiciglezʒ poteſtatem Quãobꝛem ieſus ſi contẽptus in verbis ſi ſpꝛetus in vita moꝛibo et pſona denegat vindicare ſeip⸗ ſum aut contra ſpernentes pꝛoferre ſudiciũ.qm ipſi ha bent qui iudicet omnipotentẽ et patrẽ omniuʒ deum:q eum in ſalutẽ non in iudiciũ miſit. Mec obſtat qð aligs pꝛotulit in iudiciũ veni in hunc mundũ ⁊ que ſequunt᷑ qm̃ ibi de uidicio diſcretionis inter bonos et malos:hic de iudicio retributionis ad eoſdem dictũ eſt. Nec reus iudat᷑ a iuſio iudice pꝛeter legem:ſed ex contempta le⸗· ge. Vnde adiectum eſit!. Sermo quem locutus ſum iI le iudicabit eum ĩ nouiſſimo die.quia ego ex meipſo lo⸗ cutus non ſum:ſed qui miſit me pater ille mihi mãda- tum dedit quid dicam et quid loquar. Et ſcio quia mãa,⸗ datum eius vita eterna eſt Que ego loquoꝛ:ſicut dirit mihi pater ſic loquoꝛ. Audicabunt᷑ iudicãdi ex ſermo ne ieſu:ſi cuſtoditus ſeu fuerit ſpꝛetus Hoc oꝛdine que libet lex iudicat contemptoꝛẽ ſuum:cum ex eius pꝛeug ricatione ſeu cuſtodia pena ſeu bñficium tribuat᷑ ed nec iudicabit ſermo chꝛiſii quia hominis fuit aut qꝛ oꝛe humano pꝛolatus eſt:ſed qꝛ dei patris eſt ſicut in plerii/ qʒ; ſententijs liquet.et ipſe aſteruit ꝙ nona ſemetipſo q̊ a deo patre loquebatur.ita et in hac cõminatiõe refert ex ſeip o locutus non eſt:ſed mittens pater vt ſic lo⸗ queretur ſibi mandatñ dedit.et quid diceret et quid hu mano generi in aflumpta carne loqueretur indixit. qd contra vicia diceret. quid in virtutibus loqueret᷑. quid diceret de pena:quid loqueret᷑ de gloꝛia. Et inſe haimo ſolus nouit quid accepit. Nam vere ſcit ꝙ mandatum dei patris vita eterna eſt dumtaxat cuſtoditũ illam nãa/ ciſcitur:neglectũ vero negligentem eternis tradit incẽ dijs. Pꝛoinde ſi vita eterna eſt: omnis eſt apponenda ſollertia ne neglectui fiat. Sic et pꝛemonitũ eſt in mo⸗ nitionibus factis a moiſe populo iſraeli. Obſerua ⁊ẽ coa ue ne qñ obliuiſcaris dñi dei tui:et negligas mandata eius. Et ꝑ ſalomonẽ diſtrictius ſuadet᷑ cuſtodiri· Qi cuſtodit mandatum cuſtodit aiam ſuã:qui aũt negligit vias ſuas moꝛtificabit Et apoſtolus cõpoſitionẽ faciẽs de dignitate ſermonis ſeu mandati facti ꝑ angelos ⁊ p ieſum vnigenitũ dei fihum:et de pemiſ vtriuſq; pꝛeuari catoꝛibus debitis ait. Pꝛopterea abundantius opoꝛtet nos ſeruare ea que audiuimus ne foꝛte peffluamꝰ. Si enim qui ꝑangelos dictus eſt ſermo factus eſt firmus et omnis pꝛeuaricatio ⁊ inobe dientia recepit iuſtã mer cedis retributionem. quomõ nos effugiemus ſi tantã neglexerimus ſalutẽ. Que cum iniciũ accepiſſet enarra ri Bonn ab eis qui audierunt in nos cõſfirmata eſt. cõ/⸗ teſtante deo ſignis et poꝛtentis et varijs virtutibus et ſpũſſancti diſtributiõibꝰ ſcom ſuam voluntatẽ. Deus ẽ qui loquitur. Et qqð mandatum dei vita eterna eſt. Veritas eſt deus:credatur ergo ei. Vlitam eternã que rimus in mandatis eius poſita eſt Yeſus qui loquitur filius dei eſt. Mõ aliter loquitur qᷓ; accepit a patre. Dul totiens ieſus verbum huiuſcemodi replicauit ꝙ totus erat a patre.doctrinamq; ſuam ex autoꝛitate ſua ſcʒ pa. tris pꝛoferebat:ne in homine contẽneretur qus ne bo mo que dei ſunt ſibi arrogaſie diceretur.vt deus in ho⸗ mine aſſumpto crederetur᷑ non minoꝛatus a patre.ho⸗ mo m deo aſſumente vt vna perſona coleretur nõ mu⸗ 222 4 ta-a natine hum me writate. Wieſus plus appodit affectum q; cenſum, vt oſtendit in diuitibet in vidua mittentibo minuta in gacophilacio ſcom marcum ?lu cam. zapitulum LIII 2 ec docens contemplabat᷑ hominũ geſia non ſolum mente ſed etiam intuitu coꝛnis: vt ex geſtis ſumeret materiam doctrin anch et de/ clarandi ea que latebant.ſeu que in opinione hominuʒ erant ex apparentia pꝛeter veritatẽ exiſientẽ.qm̃ homi⸗ nes vidẽt que foꝛis parent:deus aũt intuet᷑ coꝛ. Inde ipſi ſcom exterioꝛa interioꝛa metiunt᷑:deus aũt ſcom ĩ⸗ terioꝛa erterioꝛa metit᷑. Nam cum multa diſceptando ieſus vocuiſſet in templo. etl ſedens contra gacophila⸗ cium aſpiciebat quõ turba iactaret es in gacophilaciũ: et multi diuites lactabant multa. um vemiſſet autez vidua vna paupercula:miſit duo minuta qð eſt drãs Et cõuocans diſcipulos ſuos ait illis. Amẽ dico cvobis qn vidua hec paupꝑer plus omnibo miſit qui miſerunt lis muneribo que in vſum pontiſicũ et maloꝛũ ſe acerdo⸗ tum conſummabant᷑: ſed videbat qntum ex quanto et moꝛes et geſtus offerentiũ. Er paupeset diuites mu⸗/ nera offerebant: plus wel minus pꝛout eis erat in woto aut in facultate ſeu in ſupfluo Affectum ieſus appende bat non cenſum. Omnes terrena ſapientes cenſuʒ nõ affectum ponderabant. Sedet nunc ieſus ad paternã exteram: affectus et hominũ opationes aſi piciẽs. Nu⸗ da quidem et apta omnia oculis eius. Et in omni tpe et loco bonos malos contemplar᷑ quid. quale.quantũ quotiens.quo fine.qua religione.quo oꝛdine.quanto a moꝛe agant.dans pondus.pꝛeciũ.factꝭ meritum vel de meritu. pꝛemiũ vel ſupplicin.ex magnitudine affectus. non eractis agẽtibus. Et ſuo libꝛamento iuſticie bona vel mala ex affectibus pluris exiſtimat:qᷓ; ex eis magniſ vel paruis. Mihil quidem apud eum iuxta trutinatiõeʒ ſue iuſticie magnũ et paruũ in virtutibus ſeu in vicijs eſt. in lonis operibus ſeu iniquis ſublime aut imũ: miſi quantum in agendis magna ſeu parua fuerit agentiuʒ ipſa voluntas. Igit᷑ vnuſquiſh apud ſemetipſum non quantitatẽ ꝓ deo exhibiti cenſus.non tolerate crucis ĩi⸗ natarum ſeu illataru aut aſſumptarũ moleſtiax: nõ cu ſtocditam in coꝛpe caſtitatẽ. non verboſam oꝛationum le ctionem ſeu pſaſlmodiã.non obedientiã coꝛpis.non ſilẽ tium oꝛis. non clauſuram ne vadat᷑.non dogmatũ alti⸗ tudinẽ.non ſi qua ſunt taliũ actionũ exiſtimet: ſed affe ctum qᷓ; magnus ſeu paruus in his fuerit iueſtiget. Et inquirat coꝛ ſuum quantum in via mandatoꝛũ dein cõ ſilioꝛum chꝛiſti agendo ſuerit amoꝛe et faciendi deſide⸗ . . rio dilatatum:iuxta qð in iudicio inuentũ. magna ſeu parua erit retributio pꝛemioꝛũ. Monſtrauit hoc in vi⸗ Qus ieſus.quã duo minuta offerentẽ ſolum diuitibus maioꝛa et plura offerentibo pꝛetulit affectũ magnuʒ in paruis muneribus libꝛãs:et magna munera ex paruig affectibus paruipendẽs. Et in largitionibus pꝛo ſi neꝓ hominibo factis pꝛeualet affectus eius qͥ litere poꝛ⸗ rigit de exiguo ſibi defectũ faciens:qᷓ; qui largit᷑ de ſoper fluo in nullo deſiciens. ulta iactabant diuites abun dantes in multis:ſed vidua minuta duo quod eſt qua⸗ drans. Optimum diuitibus foꝛet ſi multus eſſet affe⸗ ctus.non enim multa iactarent:ſed relinquerent om̃ia ſpe ineffabiliñ ſupnoꝛum. Sed dant deabundati diui/ Uber nonus de virtuoſis ””Mẽ Mtentus erat ieſus ad pferendam doctrinã in gacophilaciu. Oſ̃es enĩ ex eo e abundabat illis mi ſerunt in munera dei. hec aũt ex eo qð deeſt illi de penu⸗/ ria ſua omnia que habuit miſit: totum victum ſuum Sontemplabat᷑ ieſus eos qui aliquid dabant in eranũ ſeu in conſeruatoꝛiũ diuitiarũ templi.non delectatus il = tes ſi ſuperfluum largirentur. Supflua quidem mul⸗ ta ſunt:ſi ſola neceſſaria retineant᷑ ad vſum. Eadẽ mul 7 . ta in largitione non ſunt: ſi ſupflua (opiam neceſſario⸗ rum erxcedunt. Etiam ſiatus diuitum modeſtie ſubia / cet ſi culpam in diuitijs deuitare contendunt et ſi de male partis eſſet multa oblatio:nõ iure multa ſed nul⸗ la cenſenda pocius diceref. Emundata atq; purgatam in conflatoꝛio totius iuſticie magnam ſiue paruam eſſe opoꝛtet oblationẽ diuitũ ſi exhibere cupiunt deo gratazʒ et ex datis muneribus peccata redimere Oagis aüt in ſoꝛtem vidue cedendũ eſſet: que ob amoꝛem dei placi/ tum virtutis.pietatis cultum.ſe poſiponens totum ob tulit victum ſuũ. Acta exterioꝛa in numero et pondere et mẽſura hpominibaagentibo nota ſunt: pvoſſuntq; aliſis eſſe nota. Sʒ interioꝛa hominis nemo niſi deus nouit: in quo numero quo pondere qua menſura conſiſtant. Zcp boc in ammo enitendũ eſt vt validioꝛ fiat affectus qui potẽs eſt etiam coꝛpalium actionũ et rerum ſupple re defectus et pocioꝛare ꝓfectus. Et quia laudationem operũ ſuoꝛũ ex pondere affectus a ſaluatoꝛe accepit mu lier viduata viro:ab ipſa offerendi exempla capiamus. EVliduata ſit anima viro ex carnis delectatione ſed con⸗ iugata chꝛiſto. habeatq; vuo minuta in quibus eſt tot victus eius intellectum et affectũ:vt nil velit ſcire am plius niſi chꝛiſtum.nihil ali ud diligere pꝛeter eũ. Ma⸗ Let et alia minuta duo timoꝛem et amoꝛẽ:voluntatem ldberam et poſſibilẽ actionem. Habet ſeipſam et co⸗pus hec de penuria ſunt:quia his omnibus indigemus. e Vro quadrantẽ effciunt ad diſſerendum opoꝛtuna eſi glia foꝛma vel ſermo. 2ðl De eoꝙ querẽtib⸗ diſcipulis deſtructio hieroſolimi⸗ tani templi a ſaluatoꝛe pꝛedicta eſt. ſcom matheũ mar; cum et lucãa. Capitulum. LiII — Alklgnü miſteriuʒz in templo hieroſolimitano m ſisnatum eſt indictione dei qui ſibi ilud fiſe rii iuſſit. ex conditoꝛe ex conditione ex tpe ex mogo ex ſcientia ex rebus exoꝛnamentis ac ex omnibus que inerant: ex gratia exauditiõis in his q in eum oꝛatum acceſſiſſent. Quam ob cauſaʒ in ammi ratione res eſt: a ſaluatoꝛe pꝛedicitur xer om̃ia deſtru endum. Hinc ad ꝓpheciam futuroꝛum ſic exoꝛſum eſt. Poſt omnẽ diſputationẽ et diſceptationẽ cũ ſcribis pbpariſeis in templo ipſo completã: egreſſus ieſus de templo ibat. Et cum egrederer de templo acceſſerüt di ſcipuli eius vt oſienderent ei edifcationẽ templi. Et qᷓ buſdam dicentibus de templo ꝙ lapidibus bonis ⁊ do nis oꝛnatum eſſet: ait illi vnus ex diſci pulis ſuis. Da⸗ giſter aſpice quales lapides et quales ſtructure Quid templum manufactum ex materijs niſi quedam natu ralia diſpoſita in edincium placitum artis ingenio. fa⸗ cultatengenc mnlenat gund ex foꝛma.qind ex nue⸗ ro altitudinis longitudimis et latitudin is.quid ex eo qͥ fieripꝛecepit. quid ex contentis in eo.quid ex geſtis in illo.quid ex ommibus que de illo dici poſſent:arduos q̃ dem allegoꝛicos et anagicos atq; moꝛales ha bet res hu iuſcemodi diſſerẽda ſermones. Angenioſi et amatoꝛes writatum que a figuralibus trahuntur: dum lbet adi quirendum animo elabvꝛent. Mos etiã alibi in hoc ope⸗ re aliquid diſſeruimus. Sed vtinam contemplũ nun⸗ cupatum eſſet.quoniam templũ a contemplatione oꝛi ginem traxit. eſſetq; facilioꝛ indagatio veritat;. Attamẽ ieſus videns welut cõmertij ſoꝛzum indagatus ait. Noli te facere domum patris mei domum negociationis Et rurſus. Scriptum eſt quia domus mea domus oꝛatio nis vocabitur. ſeu eſt. Elos autem feciſtis illam ſelum tomus teiet oꝛationis erat. Q aliquando ingreſſug m N et pꝛo virtute ſermonibus domini ſalua. eum latronum. Sed egreditur de illo nunq; amplius regreſſurus wlut relinquens et deſerens atq; paruipẽ dens toꝛius ſynagoge dignitatẽ a ſtatum. aſtructurus in rebus melioꝛibus dei cultũ:facturuſqʒ homines vi⸗ uos templum dei viui.ſcom ꝙ poſimodu apoſtolus di⸗ uinoꝝ ſcrutatoꝛ aperuit. Cemplum dei ſanctum eſtqð eſtis vos:qui de baptigatis et vere credẽtibus loqueba⸗ tur vlut nõ amplius eſſent future in pꝛecio cerimonie iudeoꝛ:uũ.neq; in illo templo aut in montibus locus ve⸗ re adoꝛatiomis eſſet:ſed in ſpiritu et veritate in qubus deus ampiius adoꝛatur et colitur. Et gratum ſacrificiũ eius non deinceps ex templo.ſed in ſpiritu et contritio ne atq; aucde:iuxta illõ qð afflatus ſpũſancto dauid di⸗ xit. Sacriſicium deo ſpiritus contribulatus:coꝛ cõtri⸗ tum et humiliatum deus non deſpicies. Et alibi. Sa⸗ criñcium laudis honoꝛiſicabit me:et illic iter quo oſtẽ⸗ dam illi ſalutare dei. Meq; doctrina ex illlo tẽplo.ſed dos⸗ ctrina euãgelij eius diffundenda ꝑ omnẽ oꝛbem.vt do⸗ cendi ex ipſa non templum adirent:ſed in omnem ter⸗ ram papoſtolos ⁊ chꝛiſti diſcipulos ipſa ferretur. Egre ditur de templo ieſus velut anathematigatũ relinquẽs qm̃ ipſe in ipſo anathematicatusa iudeis etiam doctri⸗ nam eius reſpuẽtibus erat. Et ibat. Sed quo ibat Aid montem oliueti. Qm̃ ſublimius attollenda eccleſia qᷓ; ſynagoga erat. Et mons erat luminis.vnctionis.miſe ricoꝛdie.leticie.caritatis. Mam et fundata erat in mon⸗ tibus ſanctis. Et cum egrederet᷑ acceſſerunt ad eum diſcipuli eius ad oſtendendũ molẽ templaris edifici/ non tanqᷓ; ignoꝛanti ſed vt interrogarent eum ſup co⸗ minatione quã fecerat.ſi quo modo fuiſſet poſſibile tẽ⸗ plum non deſtrui ſiue relinqui:cum eſſent lapides o⸗ ni et magni et quadri et cõpoſiti artis magna pericia.X⸗ oꝛnatum eſſet inumerabilibus domis a iudeis etiam et a gentilibus cauſa deuotiõis oblatis:eſſentq; ſtructu re mirabiles q̃ſi nulla tꝑis antiquitate diſſoluẽde.Oe⸗ ſipuit quidem omnino ille diſcipulus qui dixit. Oa/ giſter aſpice quales lapides et quales ſtructure q̃ſiaut diſſolui non poſſent aut diſſoluende nõ eſſent: ignar ꝓ maioꝛũ edificioꝛũ ex miraculo et virtute necnon exhu⸗ mana potentia diſſolutio facta eſt. . Et reſpondens ie⸗/ ſus:ait illi. VUides has omnes magnas edificationes. Amen dico vobis hec que videtis venient dies in quibꝰ non relinquetr᷑ lapis ſuper lapidem qui non deſtruaf. SBi ꝓpter ſanctitatẽ templi ſeu loci templũ deſtrui ab⸗ ſonum videbatur. fruſtra quidem: qm̃ ſanctitas. virtuſ ſcientia non deſtruunt᷑ cum rebus coꝛpoꝛeis diſſipatis. Alioquin a coꝛpoꝛeis ſpũalia non a ſpũalibus coꝛpoꝛa⸗ lia dependere dicerentur. Eſt aũt multiplex ſanctitas ſʒ non equa neq; equaliter accepta in conſpectu dei: cuius virtute ſanctiñcat᷑ om̃e quod ſanctificatũ eſt.Attamen omnis ſanctitas ſpũalis eſt:qᷓq; et aliquod ſanctificatũ coꝛpoꝛeũ ſit. Sanctus eſt deus nõ ab alio qᷓ;a ſeipſo:ſi⸗ cut ſcriptũ eſt. Eſtote ſancti:qm ego ſanctus ſum. Sã cti ſunt angeli exiſtẽtes in celo:ſed adheſione.Eſt ⁊ ſan⸗ ctitas in hominibus.ſed ex virtute trifaria que ſolũ in⸗ funditur:acquiritur aũt nunq;. Hec dumtaxat ſpiritu agitur: coꝛpe non ꝑcipitur. Eſt et ſacramentoꝛũ que qᷓ; uis agatur in coꝛpoꝛe non confert aut expedit:niſi ſpiri tus rationalis aſſentiat ꝓpꝛius ſiue in aliquibus alienꝰ Eſt et ſanctitas bñdictionis in verbo ſacro et dedicatio nis ad deum et ad ea que dei ſunt:cuius ſi deſtruantur ſubiecta modica cura veo. Nam ſi omnia mũdi templa et vaſaria et ſi qua vaſa ſi quaq; vtenſilia deo dicata de perirent:ſanctitas qua ſaluari homo poteſt non deperit. ertbſein ſunt hec his qui ꝑ fidem chꝛiſtianitatis ſeu nctitatis veritatem cognouerunt Si autem pꝛopter alia obiſcibilia humano vſui quis digna ⁊ miranda vi derent᷑ indigna eius deſtructio cenſeretur: nil aliud eſſʒ q́; deum coaptaſſe in delectatione materijs. Et ſi quia ita bonum ꝙ non cõmunicandum etiam hoc diuine po tentie aut tonitati derogaret ꝙ nõ poſſet aut nollet to⸗ na in melioꝛa traicere:atq; ſi cõditoꝛ adduceretur vt ei deferretur. Alius valentioꝛis ſapientie atq; virtutis ad uenerat. in cuius etiam virtute deſtruendũ conditum erat:in ipſo velut in fundamento.aliud ſanctitatis alte rius conſtruendum. Ex hoc ſaluatoꝛ illi diſcipulo inter roganti reſpondit pꝛo ommbus ꝙ illa ſtructura templi pomnia deſtruenda erat: melioꝛi tamen et infringibili conſtructione donanda Nec hominũ opus &bebat eſſe eternum:ne videret᷑ virtute humana conſiſtere. Sed nec ieſu ꝓpenſioꝛis cure ſuit illius templi deſtructio coꝛ poꝛalis.Aliud enim illa pꝛeſagiabat id quidem qð ea ſi militudine rationabiliũ lapidum quantumcunq; ma⸗ gnoꝛũ atq; nobilium in quanta firmaq; cõpoſitiõe con nexoꝛũ pꝛocerũ rectoꝝ mundi ſeu eoꝛum qui videntur gerere vicem chꝛiſti euerſio et diſſpatio et diſperſio ſit facta in capite ommiũ platearũ ad noticiam cunctoꝛũ qͥ tempoꝛe faciendi diſſipauerunt legem dei:ſed ſtabilita⸗ te eccleſie ⁊ chꝛiſtiana veritate vſq; in finẽ ſeculi in pau cis ſeu multis in ſuo rowꝛe ꝑmanente. De ſignis datis a ieſu de deſtructione hieruſalem et de conſummatione ſeculiet de aduentu ſuo ſcõm Da⸗ tlxum marcũ et lucð3z. Capitulum LIIII Tiam dictum eſt egreſſus de templo ieſus v acceſſit aſcendit in montem oliuarũ:altio: ra querens qᷓ; deſerens patentioꝛa. Et con ſedit docẽs aperienſq; interrogatus ſigna fu turoꝝ:celatum tempus tenens. Multi enim ſunt mõ⸗ tes quos ob varias cauſas aſcẽdit ieſus. Pꝛimus qui⸗ dem tentatioms quando diabolus tulit eum in montẽ excelſum valde:ſcðo miliario ab eo deſerto vbi ieiuna⸗ uit per quadragenam: Secundus doctrine pleniſſime: vbi diſcipulos et turbas agenda et cauenda docuit:qui eſt ſcõᷣo miliario a capharnaũ.Certius mõs reſectiõis idem.ſed in deſcenſu locus refectionis fuit:vbi quinq; milia hominum pauit. Quartus mõs pꝛecipitationis qui vocat᷑ ſaltus.vnde naęareite mſi ſunt pꝛecipitare ie ſum:miliario a nacareth ſitus contra meridiẽ Quintꝰ eſt luminis et oſtenſionis gloꝛie quithalboꝛ dicit᷑ quar- to miliario a nacareth contra oꝛientẽ:in quo ieſus trãſ⸗ ſiguratus eſt. Sextus oꝛationis iuxta mare galilee:in quem chꝛiſtus iuſſis diſcipulis tranſfretare aſcendit ſo lus oꝛare. Septimus ſpeculationis ſcilicet ſyon:ĩ quo ineffabilia et magna miſteria egit ieſus. Octauus vn⸗ ctionis et miſericoꝛdie et caritatꝭ ſcilicet oliuarũ quem pluries viſitauit:nunc quidem inſidet contra templuz a quo etiam aſcendlt in celum. Et ille caluaricus ĩ quo crucifirus eſi. Sed de monte oliuetiagitur hic:de quo ſcriptum eſtl Et cum ſederet in monte oliuarum con⸗ tra templum:interrogabant eum ſeꝑatim petrus iaco⸗ bus et iohannes et andreas dicẽtes.Pꝛeceptoꝛ dic no bis quando hec fient:et qð ſignum exit quando hecoĩa incipient conſummari et aduentus tui et cõſummatio nis ſeculi Cũ hunc montem aſcendiſſetieſus ſedit in ea verſa facie cõtra templum:cuius poꝛta ad oꝛientem erat Ergo chꝛiſti facies ad occidentem aſpiciebat:vlut in occiſionem daturus et hieruſalem et templum ⁊ cõ ſimiles in malicia. Oirum quideʒ ſed memoꝛia dignũ ꝙ poſt chꝛiſtum omma deſtructioni patuerũt.et om̃is dignitas iudeoꝝ inde remota eſt:ne illa ſynagoga iunde oꝛum cum templo et hieruſalem habentibus ſiatũ nõ ſic nouoꝛum nuſterioꝛum ſides aſtrui potinſſet. Facile quidem et rudes et minus ſapientes feciſſent in illa re lapſum:ſi non fuiſſent ablata poſt chꝛiſtuʒ. Et vna ſem per fuit iuſticia er fide:nunqᷓ; aũt ex opibus legis ex di/ gnitate temphet ceri monijsſynagoge. Et qz; in toſte rum multa ſint facta tẽpla ſiue naſticig in honoꝛe chꝛi/ ſti atq; ſanetoꝛum eius ⁊ magna diligẽtia cuſtodita.nõ tamen ea fide vt in illis iuſtiſicemur: ſed vt cuodam ſi / guo vnitatis honeſte ſacrificia maneãt. Juſticia quidẽ? Non enim ehꝛiſtus voluit vt vera et chꝛiſtiana iuſticia eo amplius deijcienda erat hieruſalem cum templo. q/ niam ipſa ieſum a deitate deiecerat: non credens dei fili um ſed tanq; reum ignominioſe moꝛtis vnanimit ma gnis et conſonis vocibus impoꝛtune ligno crucis poſtu lauit affigi. Sed nec poſt tantũ ſcelus ad dominũ con/ uerſa fuit:vt miſericoꝛdiam conſequi potuiſſet: necduz illius diuini ſanguinis effu ſione ſaciata etiam diſeipi⸗ los ſuos ad cumulum criminis vſq; ad moꝛtem inſec ta eſt. Quo demerito perpeſſa eſt iram dei et hominum incircumciſoꝛũ et ydolatrarũ ſeuam manum:etimma/ nitatem gentium. Et cum bec hoꝛrenda videbant᷑ an/ teq; fierent ab apoſtolis ſignum inquiritur. non ſolum vſtructionis ciuitatis illius.ſed ſignum aduentus ſui et conſummationis ſeculi. De tribus futuris vt liquet ſunt ſigna queſita. Et interim ſcʒ a ieſu eſt woerecta re / —— ſpon ſio. Sed ante dirit cautelam expedientem ad ma- la futura:ne poſt aſcenſionẽ eius erroꝛis ꝑniciem pate⸗/ rentur. Dinc et reſpondens ieſus: dixit illis. Cidete ne quis vos ſeducat. Multi enim venient in noie meo dicentes. Ego ſum chꝛiſtus. Et tunc appꝛopinquabit: et multos ſeducent. Molite ire poſt illos.Aludituri eni,z eſtis pꝛelia et opiniones pꝛelioꝛum Futuri erant mul ti virtutis veritate carentes.ſimulantes ſpeciem. affe⸗ ctantes hominũ habere ſequelam:qui deficientes in ꝓ/ pꝛijs ſub nomine illiuſ qui omnẽ virtutem habebat di uinam atq; humanam pꝛedicaturi erãt Ab exoꝛdio crea tiõis humane infuit rapina iſta bominibus:vt ſibi vel⸗ lent arrogare dunna. Et qð eis a natura et a gratia ne,/ gabatur falſo appꝛopꝛiare ſatagebant: vt pꝛothoplaſſö mi et plurimi ſibimet diuine virtutis gratiam tribue⸗ tes. Sed poſi exoꝛbitationẽ a ſide nullus ꝑnicio ſioꝛ er roꝛq; venerari in bominibus quod eſt ꝓpꝛium dei. et in nomine chꝛiſti ſequi aduerſariũ eius:et pꝛo ducẽte ꝑ ſe mitas equitatis aptas rectaſq; vias deulatoꝛem imita⸗ ri Eligiles ergo apoſtolos ſuos reddit ieſus:et futuros poſt eos fideles cautos facit.ne venientibus in nomine ſuo aſſerentibus impꝛobe ſe chꝛiſtum eſſe pꝛedicentibꝰ que reſtant in bꝛeui cõpleri futura miſteria inſtare vlti mum tempus: cũ adiecta ſequela pꝛeſtetur credulitas. Eit enim talium ad ſeducendũ omnis intentio. Ideo ſeducent multos ſeduci dignos:plus ſapere pꝛeſumen⸗/ tes qᷓ; dceat ſimplicitatem fidei. Seducent quidẽ ver bis et nouitate.mag vero ſuauitate doctrine.moꝛibus palliatis.ſpiritu pꝛedicendi futura:et iluis acti bus ⁊ ar⸗ tibus ſeducendi quibus humana ingenia cum a veri⸗ tate auerſa fuerint innitunf. Sed poſt eos pꝛohibet eũ dum: magiſtri enim ſunt erroꝛũ et viariſ ad interitum Zttamen in magnũ chꝛiſti teſtimoniũ cedit: ꝙ inimici eius ad ſeducendum accipiunt nomẽ eius. Et argumẽ tum magnum virtutis chꝛiſti ꝙ a virtute alieni ad ſuũ vſum.ad oſtentationem.ad cõplementum ſue intenti⸗ onis accipiant ſanctum nomen:aliunde reſperãtes poſ ſe vota complere. Me aũt iſta vti abſona videãtur teſti⸗ ſicantur veteres ꝓplecie que pꝛo illo tpe in his que age bantur vra fuerunt:etiam pꝛeſagium nouifſimoꝛu te / poꝛum continentes. Ynguit enim dominus P hiereri a iuſti homines fiunt:ſine templis er domibus agit eſſe in rebus manuſactis ab hominibuſ crederetur. Et etegit am ꝓpletam. cui dominus dixeat ne oꝛaret pꝛo popuſo incoꝛrecto:qm̃ oꝛationem holocauſta eius reppulerat Vnde hieremias ſiupens diit.Al.a.a.dñe deus. Pꝛo⸗ pſxte dicunt eis.Mon videbitis gladium et fames nõ erit in vobis:ſed pacem veram dabit vobis in loco iſto. Et dixit dominuſ ad me. Falſo ꝓphete vaticinant᷑ in no mine meo. Non miſi eos ⁊ non pꝛecepi eis.neq; locutꝰ ſum ad eos:viſionem mendacem et diuinationẽ frau dulentam et ſeductionẽ coꝛdis ſii ꝓphetant vobis. Ad circo hc dicit dñs de ꝓꝑlłxtis:qui ꝓroplxtant in nomie meo quos ego non miſi dicẽtes. Gladius et fames nö erunt in terra hac. In gladio et fame conſument᷑ pphe te illi.et populi quibus pꝛoxſxtat erunt pꝛoiectiin vijj hieruſalem pꝛo feme et gladio: nõ erit qui ſepeliat eos: Obyucit ſe hieremias pꝛo populo apponẽs excuſationẽ quoniã pꝛoplyte ſic imbuerũt illos:quoꝛum vaticinijs adlvxrentes recte agere arbitrati ſunt. Sed e regiõe do/ minus Prolxten ſe miſſo de pꝛophetis non aſe miſſis alſitatẽ ĩ qua vaticinant᷑:qm ipſe nõ miſit eos. neq; pꝛeceptum dedit. nec affatus eſt. Et alia ſeriptura Dicit. Omnis homo mendax. Qui ergo de ſpiritu dei non loquitur: falſitatem fatur. uerut quidam a ſunt eruntq; in ſublimitate et ſubtilitate ſermonũ pꝛurituz facientes auribus auditoꝛum:euangelium et aliã ſcriꝰ pturam in ſenſum carnis ⁊ guſtum eius ammaliter cõ uertentes. leuigantes peccata. lenientes culpas. abꝛo⸗ gantes debitas penas.immuncd immnndiojs fauẽétes non euangelij veritatem ſed quod mente falio finxerit populis aſſerentes. Expiicit liber nonus de virti monibus domini ſaluatoris. Incipit liber decimus de ſermone domini in monte Quando chꝛiſtus turbas vidit et n montem aſcendit VMB Laapitulum AIggdens AJeſus mumur bas aſcendit in montem. U„ Aligere venerat oculis carmis factus abſq; peccato ꝑ omnia ſimilis nobis:quos ab eterno teus pꝛeuiderat Et ſupꝛa hůa nam ſcientiam homimbus lo⸗- quens:cõmouebat animoſ au dientium. Et auditoꝛes pꝛimi vt eum aucherãt reſerẽ⸗ tes ad audiendum in pꝛopꝛia voce alios inintabant:ta vt exomnibus finitimis regionibus ad audiendũ illuzʒ vtriuſq; ſerus homineg ꝓperarent Et coeuntes in vnũů ſinguli de regionibus ſingulis fecerunt plurimas tur· bas quas videns ieſus aſcendit in monte:vt aſcen/den tes poſie um turbam vnam efſicerent⸗ fectum hominũ turbas aſpexit Sic eui 2otiſus m multitudies hominũ appellant᷑:eo ꝙ facile turbentur et turbent Ete nim ipſe turbauit hominũ coꝛda in altitudine doctrie ſue:qui eam capere non valentes ſeceſſerunt.Alij rece⸗ dentes dixerunt. Durus eſt hic ſermo ⁊ quis poteſt eũ capere. Aln vero vixerunt. Mic blaſphmat: cum ſupna virtute hominum peccata dimitteret.Alij ex miraculiſ ammirabant?᷑. Et qplures non intelligẽtes turbabant in chꝛiſto. Et in paſſione ſua omniũ ſunt fere coꝛda tur bata. Et ipſe pꝛopter turbas turbatus eſt:quod et ipſe pꝛoteſtatus anteq; lacarum reuocaret ab inferis turba uit ſemetipſum. Et alibi ſermoe ſui oꝛis expꝛeſſit. Nũc anima mea turbata eſt. Ct propter peccata turbarum ommum:in oꝛto turbatum audiuimus, Triſtis eſt ais irtuoſis et pꝛo virtute ſer / * mea vſ ad motem: que tandem eum multis pꝛeted? tibus penis turbauit in cruce. Igitur turbaturus tur⸗ bas turbandus a turbis ipſas congruenter aſpexit. Et aſcendit in montem ſuis pedibus chꝛiſius:quem crea⸗ uerat deus. Mons montem aſcendit quia lapis pꝛeci⸗ ſus de monte ſine manibus in tantũ creuit vt efficeret mMons magnus:ad quem poſſent refugere omnes gen⸗ tes. Montem aſcendit nouam daturus mundo doctri⸗ nam:ad in ſinuandũ ꝙ ex ipſa indeuius ad eternum be atitudinis montem celebꝛatur aſcenſus Et ab imis bo mines extollere venerat atq; ad alta ſubuehere:qui mõ tem docturus turbas aſcenderat. De ieſu ſeſſione in monte et diſcipuloꝛũm acceſſn. Capitulum II X cum ſediſſet: acceſſerunt ad eũ diſcipuli e eius DHocturus ſedet ſi laſſus innotuit qð eſt hominis:magis autẽ expꝑectatio benigni⸗/ tatis inclaruit: Expectat enĩ nos in infirmi⸗ tatibus et tarditatibus noſtris:exiſtens ipfe in monte inappꝛehenſibilis ꝑfectionis Tardi enim ſunt bomĩes ad credendũ que chꝛiſti ſunt. Tardi ad intelligenduz q̃ vtilia ſunt.Tardi ad agenduʒ que neceſſaria ſunt. CTar di ad penitentiam cum reliquerimus iter rectum. cum effuderimus animã in peccata:et dei benignitas dei pa⸗ cientia caritas chꝛiſti ad penitentiã nos expectat NHec p fert poſt lapſum ilico vltionem:expectans conuerſionẽ Duitifarie pꝛotinus homines vocat noſtre conuerſio⸗ nis ad eum vt perfecte adheſionis ſinem firmitatis erx pectans:querens miſereri pocius qᷓ; vlciſci. Yuxta quod pvſaiam dicitur. Expectat dominus vt miereatur ve⸗ ſiri:et ideo exaltabitur parcens vobis Sedet ad quie⸗ tem mentiſ ex doctrina chꝛiſti hominibus affuturã. Me mo enim quieſcit ſcientiaʒ querens: niſi vere chꝛiſti do ctrinaʒ agnouerit. Nemo quieſcit affectu aliquid capta re concertans:niſi chꝛiſii poſſeſſoꝛ extiterit. Apſe factuſ eſt omnibus omnia. In eo pater eternus quieſcere vo luit oĩm hominũ mentes.Sufficit enim omnibo pꝛe⸗ ter omma:et cuncta ſine ipſo rciune Wechon ad eter nam quietem nos expectare pꝛemonſtrauit cum ſediſſʒ in monte. Docens ſedet.ſedenſq; docet:vt quietius do ceat. Infundit᷑ ocius in coꝛde audientium emiſſa in qͥ ete doctrina:et tenaci memoꝛia capitur qð in tranquil⸗ litate a doctoꝛe pꝛofert᷑. Hec ſiquidem coꝛ:ꝑis ſeſſio ĩter nam quietem inſinuat ex qua iluminans doctrina pꝛo cedit Sedet in monte terreno:ille cuius in celo ſedes eſt. Ypſe ſolus chꝛiſtus in altiſſima virtutũ pꝑfectione uieuit cum in monte cõſedit:et vt ei pꝛo modulo no/ dro ſimiles ſimus expectat Alte tes et qui pꝛoximioꝛes fieri cupiunt atq; fiunt:vt inter eos per iuſticiam retributiõis diſcernat Et acceſſerut ad eum diſcipuli eius jad ſedentem pariter et expectan tem. Si diſcipuli ergo ad magiſtrum acceſſerunt ꝓ do ctrina que animã illuminat:nõ pꝛo pecunia que obſcu⸗ rat. Inquit enim pſalmiſta. Accedite ad eum et illumi namini:et facies veſtre non confundent᷑. Sed expedit vt in ſimplicitate fiat acceſſus:nõ duplicitate ſicut ſcri ptum eſt. Ne acceſſerꝭ ad eũ duplici coꝛde.Duplici coꝛ⸗ de accedit:qui aliud q́; deum accedendo requirit. Sim plici vero coꝛde accedit:qui verſutia nulla detentus ni in ſuis affectibus pꝛeterq; ipſum gliſcit.Ad veruʒ ⁊ hu⸗ milem diſcipulatum ptinet ad verum acceſſiſſe magi⸗ ſtrum:nec receſſiſſe niſi ſuſcepta doctrina. Et inſaciabi⸗ lem ſieri ad doctrinam ſanam eſt optime diſcipli neae — um ceſſerunt diſcipuli velut pꝛimitiui ſanctarum ſcolatum ad diuinam ſcientiã capeſſendã: velut futuri teſies di aoꝛum atq; factoꝛum chꝛiſti pꝛo quibus exp ſituri erat De ſermone montano domini ſalua. teq; conſiderat aduentä * r⸗ . 4 ommnem coꝛpoꝛis vitam. et toꝛthẽta cudeliſſima ſuſce⸗ pturi anteq; lc doctrina celeſtis a terꝛenis hominibus ipſis ſuadenthuscagereket crederetur fichumana tus dei filius talia in ſuſcepta hume ceſſerunt coꝑe ꝓpius quia animo ardentius pꝛe ceterꝰ ſcepta humanitate geſſiſſet. Ac⸗ diligebant. tenim qui plus diligit neceſſitate pꝛepo⸗ ſita poſſibilitate adiecta. ↄgnita voluntate dilecti opere plus effecit. Et ad dilectum coꝛpe appꝛopinquat pꝛm⸗ plius:qui maioꝛe dilectione vꝛgetur interius. De apertione oꝛis chꝛiſti in intentione docẽdi ſcom matheum tii. Lapitulum HIHHI — Taperiens os ſuum: docebat eos dicens eę Oeis apertio ad humanitatẽ ꝑtinet exterio ris hominis:doctrina vro ad ſcientiam mẽ . tis. Os ex creatõe:ſcientia ex infuſione·s coꝛpoꝛeũ et viſibile:ſcientia incoꝛpea et inuiſibilis. i rum ꝙ ꝑ cenale coꝛpoꝛeũ et humanũ tam alta doctrina tranſfunditur Sed aliquid magnũ innuit hec ſignata locutio cum dicitur et aperiens os ſuum cum ſepe chꝛrei ſtus os aperuerit et pꝛeter aꝑtionẽ oꝛis nullus natura liter loqui poſſit. Sed inferioꝛitas hominis ad deũ mõ ſtrata eſt:vt os humanũ aptum ex alto credere᷑ imple ri. et non humena in ſcolis bominum appꝛeſenſa ſed di uina doceri:que in ↄgnitionẽ deducta bonos a malis ve lut in toꝛcularibo vinum ab acinis oleuʒ ab amurca ſe- cernãt. Inde in pſalmo qui de toꝛcularibus ipſi aſaph pꝛo quinta ſabbati inſcribit ſcom vnã tranſlationẽ ſcri ptum repimus. Aperi os tuum. Scom aliaʒ: dilata oo tuum.et ego implebillud. Quicquid de toꝛcularibo in ſacra ſcriptura repitur ad chꝛiſtum ptinet.qm ipſe toꝛ⸗ cular calcauit ſolus:ſiue de lege ſiue de ſua paſſione die catur. Pꝛoĩde vt boni a malis electi a repꝛobis ſecernaã⸗ tur: a patre ad filium humanatum dicitur. Aperi os tu um:et ego implebo illud. Tu aperias os carnis et ego impletbv illud ſcientia deitatis.vt non humana ſed di- uina loquaris hominibus:ſicut ipſe ſaluatoꝛ teſtat eſt dicens. Ego er meipſo locutus non ſum:ſed qui miſit me pater ipſe mihi mãdatum dedit quid dicam aut qd loquar.et ſcio quia mandatũ eius vita eterna eſt. Que ego loquoꝛ:ſicut dixit mihi pater ſic ego loquoꝛ. Et ali bi. Tlerba que ego loquoꝛ:a meipſo non loquoꝛ. Et p⸗ docte dictum eſt aperiens os ſuum:ad diſtinctionẽ faci endam.quia in veteri lege aperuerat oꝛa pꝛophetarum Et vt nulla excuſatio valeret hominibus:cum dei finꝰ eſſdem in humanitate moꝛe hominuʒ loqueref. Aliud enim eſt cum rex ꝑ ſuos legotheos.aliud cum p pꝛopꝛi⸗ as litteras.aliud cum ꝑ nuncios.aliud cum ꝑ ſipſum oꝛe pꝛopꝛio ſubiectis populis loquitur. Cunc nulla ex/⸗ cuſatio eſt efficax.nulla tergiuerſatio contutans eos:qͥ alzdierunt er regis oꝛe ſermonem Et ipſe pater in fi io ſic humanato dignatus eſt in plenitudine tempoꝛũ lo⸗ qui:ſicut apoſtolus ait. Multifarie multiſq; modis oli loquene deus Rn in pꝛophetis nouiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio:qui velut os aperiens ad ſermonemſſpũm diuine inſu ſionis quo loqueretur at⸗ traxit. Sic enim pſalmiſta in eius pſona longe ante p⸗/ dirit Os meum aperui et attraxi ſpũm ſcilicet veritatꝭ quo loquerer. quia mandata tua implere vſidersbam: et vt implerent ab hominibus geſtiebam. Et p ecechie lem de ipſo dictum eſt. Zibi dalo os apertum in medio eoꝛum:vt ſciant quia ego dominus.elc ꝑ hoc vt ea cau⸗ ſa os chꝛiſti apertum inter homines agnoſcamus vt diuinam cognitionẽ deueniant/ſoꝛmma pꝛotinũs pꝛero⸗ gata eſt his qui habent alios doceꝛe iuſticiam vt montẽ aſcendant altitudinem moꝛum atq; virtutũ:vt aperi⸗ ant os mentis ad ſuſcipiendã celeſtis gratie infuſionezʒ vt doceant aperte que ſuſceperunt occulte: doceant hu⸗/ mane que acceperunt diuine. oceant kbenter que acce⸗ perunt filenter. doceant gaudenter que acceperunt gra tanter. Et ꝗᷓ gratis acceperunt gratiſq; refundant. Era dãt bominibus que üllis tradidit deus.eoq; fine quo ac ceperunt diſfundant: ſcilicet vt non diligantur terꝛena. ſed celeſtia in amoꝛ? deueniant. Mon que videntur ſed que non videntur amoꝛe inceſſabili diligan?᷑. Hoc eniz intendit omnis pꝛedicatio cheiſti Pac intentione ifun ditur eis qui non ſolum ſibi ſed omnibus laboꝛant exqᷓ rentibus veritatem: vt mala omnia deuitentur et coꝛ⸗ dibus honunum inſerantur tenaci amoꝛe virtutes: vt ſint actuoſe quantum poſſibilitas ipſa concedit. et ipſa neceſſitas poſtulat vt tꝑalia non diligantur ut ſint tem peranter in vſu: vt ſolum celeſtibus ex omni animo ſu ſpiremus. Pꝛoinde quia diſcipuli ad eruditioneʒ chꝛi⸗ ſti ſuſcipiendam acceſſerunt. ſimul cum turbis audie⸗ runt ſequentia:et que chꝛiſtus oꝛe ſuo aperto traſfudit. Hilucidabunt᷑ vero que oꝛe aperto pꝛotulit: ꝓut coꝛ et os aperta ipſe implehbbi. . De paupertate que heatitudinem parit ſcom mathe um et lucm. Capitulum III — Eati paupes ſpiritu: quoniam ipſoꝛum eſt b regnum celoꝛum ] Imum in rebus odibile poyminibus deſpicabile in perſonis: ante oĩa beatitudini chriſtus aſſcripſit. Et decoꝛauit mines plurimi ſecretum petunt veuitãt publicum co/⸗ decimus libus creatoꝛ omnium fecit debitricem ad neceſſitatẽ dumtaxat ommibus eſſe conſtituit. qui wro ipſaʒ ad vo luptatem tranſgrediunt᷑ vt ꝑ pleonexiam velint habeat et vtant᷑.naturam violant et coꝛrumpunt et ab oꝛdine creato peruertunt:ac p hoc agentes contra naturã. Ne⸗ mo atrocioꝛ:qᷓ; qui ſe tradidit philargirie. Quaobꝛem create nature teſtis cõſeruatrix eſt ipſa ex ſponte pau pertas Mꝛoinde ſi celeſtis eſt ipſa. ſi vegnat in angelis oꝛare chꝛiſtus edocuit:fiat voluntas tus ſicut in celo⸗ in terra:vt velut angeli natura paupeꝛes ſunt nihil ſibi conquirunt in ꝓpꝛium.nec aliud pꝛeterq; duum volunt ſic in terra in hominibus plene fiat. Nanq; vera et actu oſa fides ſine pauꝑtate non eſt:que magnum fidei te⸗ ſtimonium phibet cum homines ad ſe trahit. Ypſa eſt ſpei pꝛaxis:cum ꝓpter celeſtia terrena queq; contẽnit. Caritas ſine ipſa non graditur. cum a viſibinba homi⸗ nem auellit vt inuiſibilia capiat:et de deo ſolũ ditari cu piens.pauperem in terrenis ſuum conſtituit poſſeſſoꝛẽ SDiues in mundo paupꝑ de deo:pauper in mundo diueſ de deo. Memo diues de diuinis atq; terꝛenis ſimul ĩcla ruit. Ex vno diuitem. ex altero pauperem fieri lex eter⸗ na compellit. Et ſi locupletes veteris teſtamenti ptes ex diuinis atq; humanis quiſpiam pꝛoferret in mediũ hanc ſententiam conatus ſubuertere. necnon mitos ſanctos noui teſtamenti quos nouimus terrenis fulſiſ ſe diuicijs et abundaſſe diuinis:aduertat veteris teſta⸗ on enim afficiebant᷑ poſſeſſis ſed nibiliendebant:vt defoꝛme apparens non tamen exiſtens:et per quod ho⸗ one ſanctiſſimos patres pauperes ſpũ fuiſſe terreniſ gnoſci nolunt:cum quo nobilitas graditur ex obliquo: ne ſit generoſitas pꝛompta ſed remiſſa Ob quod vide tur hominibus denegata pulcritudo loquendi.et deco⸗ ra conuerſandi moꝛalitas ſepꝑe retunditur et turpatur: in his dumtaxat qui virtutem radic eius penituſigno rarunt. Et bene qð odibile ſit bomimbus chꝛiſtus beati ficauit:quia quod eis placuit miſeꝛiam terminabiuleʒ et interminabilem in amma et coꝛpe fecit. Quod honnni bus diſplicet chꝛiſto placet: qo hominibus placet chꝛi⸗ ſto diſplicet. Ydcirco hic beatum ſuum. mierum vero placitum hominum vocat:cum eternum ve albi diuiti bus atq; refertis ex rerum abundantia cõminatur di⸗ cens. Cle vobis diuitibus:quia habetis conſolationem veſtram. ECle vobis qui ſaturati eſtis quia eſuriet.Con grue imo audaciter dixerim aliquid ſimile habere cũ ce leſtibus rationabilibus creaturis qð pꝛedicatur beaati in terris:et ꝑmaxime dici felicem cui pꝛomittuntur re⸗ gna celeſtia.DHe celo paupertas ad terras deſcendit: ſi⸗ cut pꝛo nobis factus egenus de celis aduenit. pꝛeferẽs in ſe ipſius virtutis noꝛmam celeſtem eſſe monſtrauit cum non habere neq; velle terrena gerat ſimilitudineʒ angeloꝛum. Qui terꝛena cõcupiſcere neq; poſſidere no uerunt angeli ſunt terꝛeſtres. Nec minus q; virginitaſ cum angelis habet aliquid cõmune paupertas.Nam ve lut angeli liberi ſunt a carne atq; a rebus terrenis hocĩ eis dictante ipſoꝛum ſic creata naturanta ⁊ homines / ter⸗ carnis concupiſcentijs operante diuma gratia/ E rena reſpuere facit voluntaria paupertas aſſumpta. Et ſi angeli terrena concupilcere atq; ipſis vti nequeunt: omines vero poſſunt et nolunt Et hoc confert homini bus beata paupertas quod illis contulit creata natura. Beatificatur a chꝛiſto in terris aſſumpta paupertas:cũ in angelis ante creata fuit:quoniam mihil eis extitit ex creatione pꝛiuatum:om̃ia eis cõmunia facta ſunt Qui Vero ſibi complacuerunt in pꝛopꝛijs: irremediabiliter coꝛruerunt. Et ſane paupertas vbi nihil vendicatur in pꝛopꝛium etiam ſi cõmunitas abundaret Nam diuiteʒ in celo et in terra naturam decentem locis et rationabi in omnibus ꝑditis manſiſſent incõturbati.Nam abel paupꝑ ſpũ fuit et q;q; ſibi quedam animalia vendicaſſet deo tamen melioꝛa offerebat et ſanctus appellatus eſt: Eneraiſegolnuenen ſi ſpũ terꝛenas diuitiaſ dilexiſſet Et enoch ambulauit cum eo et vltra non apparuit:q: tulit eum deus. Si cum deo ambulaut nõ diintijs cir⸗ cumſeptus.non ſtipatus pꝛiuatis:non enim ambulat cum deo qui terrena ſectatur ſed qui querens anam vi tam pꝛopter illam iſia contemnit.et ideo tulit eum de⸗ us quia ipſe terrena non tulerat:meq; ipſe a terrenis at tractus erat agnus in pauptate noe qui pꝛeter debi tum vſum nature nihil vltra cõquireret:et iubente do⸗ mino per centum annos ſemetipſum et ſua in expẽſas Tedit in ratem pꝛo humani gener vtilitate cõmuni:nõ ad pꝛiuatos vſus ſuas copias conſeruans en orno ſancta paupertas vbi adeſt et caritas:que non pꝛiuata cõmunibus ſed pꝛiuatis cõmunia oĩno pꝛeponat Pau per pꝛofecto cenſendus eſt qin ad diuinum imperium cuncta que poſſidet modo et cauſa eſt paratus impen⸗ dere. Auot eni ante pꝛimã mundi ablutionẽ ad dei re⸗ Bnum credimus ptinere: pauperes peregrinos abſq; conſtructione ciuitatum et magnoꝛum ediſicioꝛũ vitã cõmunem pegiſſe aſſeramus.Abꝛaam locuples fuit: ſʒ paup ſpiritu et pegrinus in terra. Qui ſi libens ad ſacri ſicium obtulit nlium pꝛo quo paterna congregatur he reditas:ipſam hereditatem iubente domino libentob⸗/ tuliſſet. Et odio habebat pꝛiuatum quiaduenientes re cipie bat hoſpicio:vt ex illa cõſuetudine angelos ſuſcipe xe mereret᷑Pꝛotinus ceteri patres in hanc conuenere veritatem. vt iob hoſpitalis et diues cum egentib cũ cta participans et ommibus deꝑditis gratias egit:oꝛigi nem ſuam et nudum ingreſſum in hanc vmbꝛaticã vi tam animo et oꝛe cõmemoꝛans manſit impꝑturbatus. Tverõ noui teſtamenti patres in medium pꝛoduce⸗ re conaremur:pꝛofecto recolimus aut libere omnia con tempſiſſe aut dediſſe pauꝑibus alijs ipſi pauperes fieri cupientes. aut velut dei adminiſtratoꝛes pij diſtribu toꝛes omnia poſſediſſe ſine amoꝛe coꝛdiſ:vſu dumtarat — Ve ſerm coexoꝛis cum tim oꝛe ſuſcepto. Cur igitur non eſt beata ex ſpiritu ſuſcepta paupertaſ.cum ipſa quoquo modo ꝓ ueniat.ſit quedam nature libertas viuendi. doꝛmiendi ſtandi. pꝛodeundi et conuerſandi quedam ſecuritas et moꝛiendi tranquillitas. RBepellit pauptas turbã famu loꝛum:nec in manibus ſuſceptoꝛũ conſtitutus eſt pau⸗ per Omne ſoſpicium eum capit: et vbilibet poteſt recli nare ceruicẽ/Spiritu pauper litigare non nouit. latro⸗ nem non boereſcit in via. ꝑ publicam et pꝛiuatam gra⸗ di poteſt: ciuitates habitare et penetrare deſerta. Terꝛe num iudicem adire nõ habet. aduocato in ſua cauſa nõ indiget: libellos poꝛrigere aut recipere:nec de calumnia iuramenta pꝛeſtare. Mam ſi ei aufertur tunica dabit et pallium.vt rumoꝛ foꝛinſecus non adueniat: ne ꝓpter rem tpalem videatur odiſſe fratrem. Nihil ſpiritu pau per cum doloꝛe animi perdit: quia nibil cum amoꝛe poſ⸗ lſedit. Odium ad auferentẽ.triſticiaʒ de amiſſis ſuſtine re non poteſt:quia qð non diligebat imo qð animo cõ⸗ temnebat amiſit acerbius conturbauit q; ad pꝛinata ſuſpirãs. NHon abs re ab hac virtute in ſua vniuerſali pꝛedicatiõe ſaluatoꝛ incepit et beatitudine decoꝛauit que deſcendit de celis ipſe animo vita et moꝛibus tenuit:que habet cum oib ius oꝛatio non habet ad quid recuruetur. que in terris poꝛtat ſimilitudinem angeloꝛũ.que ſollicitudine nulla tenetur. humo non oneratur.vt libera volitet: que oĩa terrena cuiuſuis poſſeſſionis exiſtant ſuo vendicauit in zure. Nam ab omnibus poteſt vite neceſſaria petere: qᷓ c omnibus nihil ſibi vendicauit in pꝛopꝛium. Eius qᷓ nullaʒ habet omnis domus eſt ſua ſi caper extiterit. Et omne ſupfluum eſt pauperis pꝛopꝛium:non iure legis ſcripte ſed create nature. Poteſt enim exigere ab ommi⸗/ bus habentibns naturali iure:qui pꝛeter naturaʒ nihi nouit habere. Cum pauptate creata ſunt omnia:vt eſſjʒ oꝛdinata cõmunitas et omnis excluderet᷑ ꝓpꝛietas.n paupertas priuatio ꝓpꝛietatiſ eriſtit.que ſi ex ſpiritu dei venit et ꝓpꝛie voluntatis:habet regnum celoꝛũ in terr Nam ad eos ſancta mater eccleſia in ſuis copijs effici debitrix:qui plura et ſpiritu pꝛomptioꝛi pꝛo ſuo ſponſo et chꝛiſto capite contempſerunt. Et in illa regenda pꝛo epiſcopio ſunt dignioꝛes:qui animo fuerint pauperio⸗ res.Hi ſolum debent in eccleſia tenere pꝛincipatũ: qui rennunt habere pꝛiuatum. Et hi ſunt ab eius regimie repellendi pocius vero non aſſumendi qui ꝓpꝛia emoli⸗ menta requirunt. Necnon et illi regnum celoꝛum ſuꝑ/ num iure mercantur qui ſpiritu terrenũ deſpicere cer⸗ tauerunt. De mititate qua terra viuentiũ pꝛo beatitudine poſ⸗ ſidetur ſcom mathen. CLapitulum v Erbũ quod ſaluatoꝛ aut conditio quã in pꝛi v na beatitudine it ad wram intelligẽ tiam in omnibus ſubſequẽtibus locum ha⸗ bet et difficile imo impoſſibiliter in veram in telligentiam deuenitur. niſi pꝛotinus in omnibus repe tat᷑. Heati pauperes ſpiritu.ſaluatoꝛ in pꝛima beatitudi⸗ ne poſuit vt ſi ſpiritus non aderit nullo modo vera bea⸗ titudo ſit. vt ſiue ſit ſpũſſanctus quo beatitudo cõſiſtit ſiue libera voluntas hominis ſine qua virtus nãciſcẽs beatitudinem nulla erit. In eandem ſententiam deue⸗ nitur:cũ ſine ſpiritu dei nec beatitudo aliqua ſine ipſo ſpũs noſtri aut voluntatis noſtre nulla libertas. Qð⸗ axpoſtolus aſſerit vbi ſpũs ibi libertas:a vicijs videlicet et a vinculis huius ſeculi deſluentis. vt et woluntas ab omnibus contrarijs libera:et in boniſ agendis ſibi aſſit micus reipublice pauper abbo⸗xrens il in vniuerſo ſeculo e Hon abe one montano domini ſalua. plena libertas. zoinde in intelligentiam ſequent be⸗ atitudinis wenire cupientes:ſpiritu adnectamus ſicut in pꝛima poſitum eſt. Eſt ſiquidem mutitas coꝛpis ex cefectu nature.necnon ex voluntate ſe mutum aliquis facit:cum ſectatur ſacra ſilentia ex rnoee vurur: giri tu i actus intendit et vacat ſancte taciturnitati. Sic qeſt mititas in ſimilitudinẽ mutitatis:aut ex quadam naturs aut ex timoꝛe pꝛoueniens Et eſt que cauſatura ſpiritu et libera voluntate:qua ſe homo mutũ facit non babens ad oppꝛobꝛia et ad conuicia et ad quelibet male/ dicta redargutionem aut repunctiones. Huius ſiquit dem virtutis ſaluatoꝛ ſolus voluit eſſe magiſter dicẽs. Diſcite a me quia mitis ſum et humulis coꝛde. Eſt qui dem ſxc virtus ſupꝛa petram ſituati coꝛdis:et ſupexal/ tati a materijs ſen ſibilium reꝛum et appetibiliuʒ ſcom carnem et apparentiam eius Ypſa eſt enim quedam in traãſmutabilitas anime:in honoꝛibus et in ignominiſs ſimiliter ſe habens. nõ variatus animus in his que ad eum indigna ſeu digna pꝛoueniunt.taciturnitatem p/⸗ terqᷓ; ad irrepꝛehenſibilia per oĩa poſſidens. vnifoꝛmis ſcoõm virtutem mens et manſueta vita ſine querela de gensiin nullo ſe pꝛeferens eis quibus ſociata manet. Non derogat ſententie vera dicentiũ.nec reputat ſe me lioꝛa cognoſcere ꝓpellens eam contentionẽ que per ap⸗ parentiam aut inanem gloꝛiam agitur: in quodam ꝓ/⸗ ſundo hũilitatꝭ incluſa indignam vita ſe reputat. Qui hanc virtutem habet: ſui eſt cõpos ſinq; poſſefſoꝛ. Qui wro ſemetipſum actu et theoꝛia poſſidere didicerit: ex pꝛomiſſione diuina eternam terram atq; ſupnam poſſi dere nanciſcitur. zoinde ſaluatoꝛ ait! Beatimites:qᷓ niam ipſi poſſidebunt terram Vere beati mites qui ſe ipſos poſſident inuariabili animo: et dñantur ſibupſis welut rebus quas poſſident Alltius enim eſt ſuipſius eſ ſe poſſeſſoꝛem et dĩũm: q; omnium rerum extra poſit2/ rum. Et in hac vmbꝛatica vita pꝛotinus eſt quedam fe licitas ſub decreto virtutum totũ eſſe hominẽ ad ſeip/ ſum:et nonillectum a concupiſcentijs vanis non ſoci⸗ atum malis. cui addetur eteꝛna felictas ſcilicet poſſeſſi onis eterne vbi ſine fine beati:qm ipſi poſſidebunt ter ram ſcilicet viuentium. de qua pſalmiſta optando dicit Moꝛtio mea domine ſit in terra viuentium Non enim eſt lxc terra calcata pedibus hominum et quadruxedũ et coꝛpoꝛe reptata ſerpentum terra viuentium: ſed moꝛ . talium eſt. Illa vero ſuperna eſt viuentium:ad quã ſu ſpirat omms intentio vere credentium. Mec iſta terra pꝛemium eſt aptum tante virtutiſcilicet mititati cuiin opibus ade dominus maledixit.ſed illa celeſtis cui do⸗ minus benedirxit:ſicut ſcriptum eſt Benedixiſti dmine terram tuam.id quam benedicti patris in finali iudi⸗ cio inferentur.in qua ſolum qui recti ſunt habitabunt in ea:iniqui vero ex illa pdentur. Sic enim ſalomõait. MQui recti ſunt habitabũt in terꝛa:quia generatio recto rum benedicetur bñdictione eterna. Et qui ſimplices ſunt permanebunt in ea. Mites enim ſimplices ſunt: quia muariabiles ſunt et incompoſiti.quos welut ſui ſi mules deus querit:quia ſimplexet incõpoſitus eſt. Sʒ impij vero de terra perdentur:et quiinique agunt au⸗ ferentur ex ea. Nam erx iſta bomi et mali pariter auferun tur Superna igitur ciuitas que ratione ſoliditatis ter ra nuncupata eſt poſſeſſio eſt mitium atq; ſimplicium manſuetoꝛum atq; rectoꝛum in ſpirituſancto docente in ſpiritu ꝓpꝛie voluntatis atq; humilitatis iſta tenen⸗ tium:de qua impij perduntur. JU De luctu cui bkeatitudo pꝛomittiturſeõm matheum et luctcom. Capitulum YI —. Liber eſt geminus cum offendimus et delinquimus: vt A xre N latus nos muitat ad lacrimas.et expulſio in tiurbulentũ et in inquietiſſimuʒ locum: vbi omnia peioꝛibus ſemꝑ cõditiomibus alternantur. Mec⸗ non ad fletum cogit moꝛtales ipſa ineuitabilis neceſſi⸗ tas moꝛiendi:magis vero noereitae gaciu meritis noſtris aut demerit nos expectat Et diiudicationis di lacrimaium B em i * optima in coꝛde hominum diſponantur ad quem ſal- es in quem indeclinate feſtinamus omnes:fluuiũ edu⸗ cere lacrimarũ angit Eſt et luctus qui exoꝛitur exanuſ ſione amatarum rationabilium et irꝛationabiliũ reruʒ: ſed vterq; repꝛehen ſibilis q;q; diſpariter. EUnus ab al⸗ tero velut pꝛoceſſus coꝛrupte nature ab oꝛdinatiõe rre ate. NMam dolere vel flere perditis ſimilibus in naturg ipſa natura fauet:qm̃ ex ipſa ſimilia hibenter ⁊ apte ſini libus ſociant᷑ Et amoꝛ inſitus a natura ſic agitat Quã obꝛem diſſociatio habet ex natura doloꝛem:ſi ex natura ſociatio ſeruauit amoꝛem Sed gratia hunc fletũ atq; doloꝛem irrepꝛehenſibilẽ facit. cum mihil amittatur qð in deo diligitur.cũ et in ipſo nobis ſalua ſint omnia qᷓ; uis et ſeꝑe addita ſpecie pietatis defleamus quoſdam ca ros vtiles ad virtutem ad documenta celeſtia et ad ca/ pienda diuina.qᷓ;obꝛem deploꝛatus eſt noe abꝛaam yſa ac iacob ioſeph moiſes aaron ioſue ſamuel dauid etq / plures ſacerdotes et pꝛophete atq; boni reges:et in ma chabeis multi bellatoꝛes duces ⁊ ſacerdotes in lutctum populoꝛũ venerunt.Et apoſtoloꝝ pꝛincipes apud vꝛbz et ceteri vbi finierunt et multi archimandrite paſtoꝛeſ q; dñicarũ ouium:cum deceſſerunt luctum relinquere relictis.Necnon et cõpaſſione patientiũ pleriq; fletus adueniunt Si wro ex rebus pꝑditis ratione carentib luctus exoꝛitur culpe atq; repꝛehenſionis acerrime no⸗ tam habet:cum fletus miſi ex amoꝛe colligato iam diſſo luto rei amiſſione ſecuta pꝛouenire non poſſit.et tantũ dem toꝛquet animũ et fletum inducit qo amittit᷑ quan tum in amoꝛe tenebatur. Nec pꝑditur ſine luctu qð ſi⸗ ne amoꝛe non adlvſerat.Nec doloꝛe vꝛitur qui amittit ſine amoꝛe poſſeſſum. Quanta igitur ſit culpa cauſan⸗ dus.repꝛehenſione dignus.pena plectẽdus qui dilexit qð non nouit diligere atq; qð ſolum eſſe debet ad vſum tranſferat in amoꝛem.et qð doloꝛem infigat qð dolere non poteſt. et planctum faciet ſiue luctum quod hoꝛum nec ſentit aut nouit oꝛiginem:enunciari nequit. Sed ego dementem dxerim ⁊ bꝛutoꝛum gregatibus aſciſcẽ dum:qui mente ſeu ratione amiſſa carentia deflet Q&Q q;diu quis facit non eſt ad gratiam neq; ad beatitudmẽ dus Ac per hoc cui luctui ſiue quali beatitudineʒ ſalua⸗ coaptandus: magis autem inter irrat ionabilia deputã⸗ toꝛ adnexerit aduertamus.Omnis vera beatitudo que nuſq; niſi apud deũ eſt nõ eſt ab ipſo pꝛomiſſa niſi actio mibus aut illis affectionibus neceſſarijs. ſine quibus nulla hominũ ſalus:aut illis ſine quibus ſalus ſed cum illis lucidioꝛ et pꝛoximioꝛ pollicenti. Ille in pꝛeceptiss alie in conſilijs. Pꝛecepta ſiquidem non habent lugen di materiam.con ſilia vero habent gaudendi:cum ſit in eis via ꝓpenſioꝛ ad ſalutem: Sed ſimoꝛe humano lo⸗ quar.quanto a mundo quis expeditioꝛ tanto gaudenti⸗ oꝛ.cum non ſit vnde amittendo quippiam toꝛqueat᷑:qᷓ; uis et mos humgnus fleat tempoꝛalia cũ amittit. SGʒ in illum luctum ſenſum hoꝛum verivꝛuʒ traicio qui de offenſione diuina pꝛocedit. qui cũ offenſus eſt deus de⸗ beret inhauſtibili vena defluere:et nihil penit? aliud ſit „ fletu amaro luctu dignum niſi cum rerum creatoꝛ of fenditur Et in illum etiam qui de negligentia noſtra ꝓp cedit:cum ſicut poſſumus non obſequimur diuina di uine pꝛo noſtris vtilitatibus imperanti. Et hic luctus M neceſſitate nobis factus eſt lucteger peccc⸗ catis ꝓpꝛijs et paterms. Et ipſe noſter incoꝛn i⸗ ijs luge Qui facile placat deum et maioꝛem acceptioꝛẽq; deus cõpaſſionẽ? heabet ad pꝛoximum. q; ſi pꝛo coꝛpoꝛe ſuſtentâdo noſtraz onmnem ſubſtantiam donaremus: pꝛeſertim ſi ſubleua dat vt non ſemper apponat.nam ſi ceſſaret eſuries aut faſtidio fieret.aut qina crederet ſe attigiſſe qð perfectũ 1ii virtutibus eſt:et vtrobiq; periculum.quia negligen negligetur:et qui ſe putat alta aſcendiſſe deijcief. Mꝛo⸗ — decimus non ſolum in nobis ſed in alijs lugeamus. Qui facile tio ex impenſo auxilio ſubſequat᷑ ad tollendũ malũ pꝛo⸗ ximi iam pꝛolapſi. EUndiq; nobis exiſtentibus in valle lacrimaium materia luctus offertur:vt aſcenſiones anc uatoe beatitudinem pollicendo inuitat dicẽs. Beati q́ lugent quoniam ipſi cõſolabuntur Seu aliter alio re ferente Beati qui nunc fletis:quia ridebitis. Dee eſurie iuſticie cui dabitur eterna ſaturitas in e gtitudine ſcom mathxũ et lulãõ. Capitulũ. VII Nfalliilis et eterna iuſticia agende iuſticie i cõmendauit eſuriem. cum beatitudinem ad iecit in pꝛemium:nee beatitudo vera conſeqͥ/ tur niſi ipſa pꝛeceſſerit. Sed que pꝛecediti oꝛdine act ionis et in diſſertione omnino pꝛecedat:de ſermo difficilis. Eſurit famelicus in coꝛpoꝛe et impaſtꝰ ſitit caloꝛe ardens non potatus:ſed cibum et potũ. Eſu rit anima iã affecta ſupernis:ſed illa que in ſuperna ip⸗ ſam poſſunt inferre iuuamina. Sitit ardens deſiderio ſupernoꝛum: ſed pꝛius que ad meritum faciendo expe- diunt. Yubet eterna iuſticia agende iuſticie oꝛdinẽ non peruerti ſed in affectione et actione ſeruari: vt pꝛius a⸗ genda iuſticia ſit in voto qᷓ; eterna tecernat in pꝛemio. IJuſticia et iniuſticia in agendis ad ſe eternam i uſticiaʒ in iudicijs attraxerũt.illa pꝛo pꝛemio:altera pꝛo ſuppli⸗ cio.Agens enim iuſte per iuſticiam dei bonis applicatur eternis: iniuſte enim gradiens eternis torſionibꝛ depu tatur. Quieſceret ad nos diuina iuſticia niſi noſtra i- ſiticia ſeu illam noſtra iniuſticia pꝛopulſaret:quibus vazz xantibus ſedem eius ipſa infallibiliter a imperturbete xeccernit. Mꝛoinde amatoꝛ hominũ chꝛiſtus ne per nſi,z iniuſticiaʒ ſagitta eterne iuſticie in eternũ penalter da⸗ mnaremur ſed pꝛemijs ditaremur eternis: eſuriem et ſitim diligende atq; agende iuſticie mentibuſ noſirt¶ in ſeruit dicens Beati qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiain: gquoniã ipſi ſaturabunt᷑ Vnde beati Pꝛo eo ꝙ iuſnciäã eſuriunt et ſitiunt. In quo beati Quia ſaturabuntur. Oꝛigo beatitudinis:ex eſurie atq; ſiti· Gructus eius in ſat uritate videlicʒ indeſiciẽte ſed neq; faſtidiente: non ex perfunctoꝛia ſed eterna.Alttamen eſuries agende iu . ſuicie nunq in ſaturitatem deueniet:quouſq; huic ſecu lo pꝛeſio ſumus. Memo ita ſaturari boms agedis ſe cre⸗ inde nemo ad hanc eſuriẽ adijciat ſaturitatẽ. Nemo ad hanc ſitim apponat extinctionem. Semper aſſit eſuri⸗ es perſiciende iuſticie. Sitis nunq; deficiat apponende wnitatis:vt etiam poſt omne mẽtis ⁊ intellectuale ſtu dium et omne coꝛpoꝛis exercicium id quod dicitur ſuf⸗ nicit ꝓpe latur. Sed quid eſt eſurire atq; ſitire iuſticiaʒ niſi ſe inſaciatum et inſaciabilem reddere ad omne qð paratur ad regnum.ad coꝛrigendũ omne ꝑperam factũ ad vindicandũ in ſeipſo delictum.et puniendum ama⸗ re peccatum.ad rependendũ pꝛo gratia.ad debita pſol⸗ uenda.ad cuſtodiendũ immaculate depoſita. et ad ꝑfici endum ſine contradictione iniuncta.et ſine ſimulatio,/ ne conſulta.et ad pacienter poꝛtandũ quecunq; noſfrte ſenſualitati contraria.necnon et ſemper tenere indeſi⸗ nenter moderamina vite.acſi que interminata toꝛmẽ⸗ ta et moꝛtem intentatam pꝛompte ſ. uſcipere qᷓ; ipſam — — — — —— — — — Iuſticiam intermittere Mon aũt legalem iuſticiam ſuf ficit eſurire.ſed iuſticiam fidei vt apoſiolus pꝛo ſe et oi/ bus ſidelibus aſſerit. vt inueniar in illo nõ habens me⸗ am iuſticiã que in lege eſt ſedillam que eſt ex fide chꝛi⸗ ſti ieſu. que ex deo eſt iuſticia in fide:ad cognoſcendũ ili⸗ lum et virtutem reſurrectionis eius et ſocietatẽ paſſi onum ulius configuratus moꝛti eius. Nam et abꝛae ſo lum credulitas ſibi ad iuſticiam deputata eſt: vnde ſcri ptum eſt. redidit abꝛaam deo etreputatum eſt illi ad iuſticiam. Et hec eſt iuſticia que oſculũ paci dedit vt eſ⸗ ſet inter deum 1 nos: non iuſticia legis qut circumciſio mis cum ſcriptum ſit iuſticia et paroſculate ſunt. Hec iuſticia eleuat gentẽ ſcilicet cum crediderit: miſeros fa⸗ at populos peccatum ſcʒ incredulitatis. Hec ſola eſt cõ fummata iuſiicia: de qua per ſapientiam dicitur. Noſſe enim te conſummata eſt iuſticia Non enim aliter ĩ hac vita qᷓ;; per fidem noſcitur deus verus ⁊T humanatus ſi lius eius. Et agenda vita in iuſticia omnimode fiĩt er ſi de:cum pꝛoplxta dicit. Juſtus autem in ſide ſua viuit mnibus ſatagentibus ad ſalutem indicitur iſta eſu⸗ ries atq; ſitis.vt in iuſticia fidei ſtabiles.et in ipſa dum taxat ſperantes inueniamur opibus additis: cum fides ſine illis moꝛtua indicitur. dicente iacot. Gides ſine o impletur iuſticia fidei opoꝛtet agoniſtam in agone iſto actionẽ iuſtoꝛum operũ eſurire:atq; inceſſanter intẽde⸗ re agendis vt iuſticia impleatur. Declinatio inerceptu ata maloꝛũ ad iuſticiam ptinet. Non enim eſt iuſtus q non declinat ab omnibus pꝛauis:et qui ſe non auertit ab omni imquitate.Hinc qui affectabat iuſticiã decan⸗ tabat. Ab omni via mala pꝛohibui pedes meos: vt cu⸗ ſtodiam verba tua. Et alibi. A mandatis tuis intelleri ꝓpterea odiui omnem viam iniquitatis. Et ad omnia mandata tua dirigebar: omnẽ viam iniquã odio habui Et omne gð eſt recte aut honeſte actionis ⁊ inuiſibilis contemplationis ad iuſticiam omnẽ ſuum habet aſpe⸗ ctum:vt etiã ſi exꝑedierit acerbis penis in martirxio iu⸗ ſticia impleatur Guccedit hinic eſuriei atq; ſiti beatitu do ſaturitatis: vt ſicanima tonis omnibus repleat᷑ vt amplius deſiderare atq; affectare nõ nouerit.refecta di uina viſione pꝛo fide ſupnis pꝛo terrenoꝛum contẽptu pꝛo ignominia gloꝛia ⁊ honoꝛe coꝛonata.pꝛo penis atq; toꝛmentis omni ſuauitate cum eterna et imꝑturbabili pace ed nemo animã ſuã fallat. vt ſi pfecerit omneʒ iuſticie regulam omnẽ vteris et n oui teſtamenti com pleuerit iuſſionẽ et etiam conſilioꝛũ pfectionem adiece rit:ꝙ per hoc ex ſufficienti merito eterne ſaturitatꝭ pꝛe⸗ mium impendat᷑. Mã ſicut de iuſticia legis:ita et de euu“ gelica intelligendũ eſt quod dicit apoſtolus. Si per le⸗ gem iuſticia:ergo chꝛiſtus gratiſ moꝛtuus eſt. Et q;uiſ iuſtiſicari dicamur ꝑ fidem.non ea plenitudine an mi⸗ ſericoꝛdia diuina excedens merita noſtra opus ſit: que ſupꝛa meritũ et condignũ atq; ſperatum pꝛemiat fide,- les. vt in nobis non ſimus conſidentes:de qua ſequit᷑. De miſericoꝛdia exhibita in valle miſerie.cui beati⸗ tudo eterne miſericoꝛdie pꝛeparatur. ſcom matheum et lucam. Capitulum VII HHpigddo exigente peccato in valle miſerie ha⸗ o bitamus vbi humana natura ſubiecta miſe rijs miſericoꝛdiſs alterutris indiget refoue⸗ ri. Gegd crebꝛeſcentibo peccatis ꝓpꝛijs cũ pa⸗ ternis a credulitate homines tenebantur. vt rotens b/ meret imbecillem. abundans pauperẽ. ſanus inſirman tem. Mecdum vt eſſet ſubuentio in opoꝛtunis. ſed ſie/ bat oppꝛeſſio opoꝛtunis:de quo p ocee dominus con⸗ rebatur. Mõ eſi mia in terra. Et viſcera impioꝛũ crude — peribus moꝛtua eſt in ſemetipſa. Alc per hoc ſi operibus — — ₰ De ſermone montano domini ſalua lia ſunt:vt etiam indigentibꝰ non miſereant: ſed wociuſ oppꝛimant et ſupplantent. et expꝛobꝛat᷑ omniũ creatoꝛi ꝓpter calumniã quã patiebani indigentes. Sic eni ſcri ptinn eſt. Qin calinnniat᷑ egentẽ expꝛobꝛat factoꝛi eiuſ tonoꝛat aũt eum qui mieret pauperi. Minc ſaluatoꝛ o⸗ mniũ miſeraturus adueniẽs:qñi oẽs peccatoꝛũ ⁊ pena rũ miſerijs pꝛemebant᷑ voluit ſuã miſericoꝛdiãp noſirã miſericoꝛdid pꝛeueniri. velut ſi noſtra ſu fibi quod cõ mertio applicaret:ac quadam licet inequa iuſticia miſe ricoꝛdiã miſericoꝛdia cõparet dixitꝭ Beati miſericoꝛdeſ qm̃ ipſi miſericoꝛdiã conſeguent Momines miſerico⸗ des in eo beati ſunt: quo ipſi p miſericoꝛdiam tpalit er- hibitam diuinã miſericoꝛdiã eternaliter adipiſcuntur Et ſi nihil aliud eſſet facere miſericoꝛdia miſeris ac ip⸗-⸗ ſam preſtare poſcentibo. pꝛomiſſio diuine miſericoꝛ die eſt cã potiſſimna:cũ neminiſua iuſticia valeat ad ſaſutes mſi mia diuina ſubueniat. Et quotquot in hanc müdi miſeriam ex carnis ttaduce deuenimus malis heredi,/ tarijs aut er ppꝛijs acquiſitis digni eterna pena miſers biliter ſubiacemus. dutaxat ad beatitudineʒ diuins mi⸗ ſericoꝛdia indigentes: qua ſola ſaluandis ꝓuenit ſalus. Et q;qᷓ; ab adultis iuſticie opa exigantur non tñ ad me rendum lvona ſuꝑna ſufficiũt:cũ omnes noſtre iuſticie ſint quaſi pannus menſtruate. Et ad titũ aplus ſcribit Non ex oꝑibus iuſticie que fecimus nos:ſed ſcõm ſuaʒ miſericoꝛdiam ſaluos nos fecit. Et ait petrus. Benecdiua ctus de et pater dñi noſtri ieſu chꝛiſti qui ſcom magnãa miſericoꝛdiã ſuã regenerauit nos in ſpem viuã preſue⸗ rectionem ieſu chꝛiſti ex moꝛtuis in ereditatem incoꝛ⸗ ruptibilẽ et incõtaminatã et immarceſſibilẽ cõſeruataʒ in celis in vobis qui in virtute dei cuſtodiminip fidem in ſalutem parata reuelari in tpe nouiſſimo. Et iudas inquit his quos ad virtutes hoꝛtatur. Expectantes mi ſericoꝛdiam dñi noſtri ieſu chꝛiſti in vitã eternã: Quã miaʒ ſaluatoꝛ omnibo miſeratus pꝛo beatitudine ꝓmit⸗ tit:et tribuit his qui alijs a cum alijs miſericoꝛdiam fa⸗ cere decreuerũt. id qu alibi hoꝛtatur auditoꝛes dicẽs Eſvſtote miſericoꝛdes ſicut et pater Wſter celeſtis miſeri coꝛs eſt:vt foꝛma faciẽde miſericoꝛdie in hominibi a di uina foꝛmet eandem imaginẽ ſemp habẽs pꝛout petẽ tibus et penitẽtiby et reuertentib miam donat. Ita et delinquentibo et peccantibus miſericoꝛdiã impẽdamꝰ. et ſubueniamus miſeris meritis indiſcuſſis. NPoꝛro ve ra miſericoꝛdia nõ reſpicit miſeri dignitatẽ:ſed indigẽ⸗ tiam releuat. Agit qð ſui eſt iuris:non quereng q̃d me/ reatur accipiens Oiſericoꝛdia non in meritũ ſed in mi ſerum tendit. Mon quid poſſit recipere: ſed quid et cui poſſit inpendere intuef᷑. Solaris enim lux cum diffũ⸗ ditur non conſiderat coꝛoꝛũ mundas immũdas va⸗ rias qualitates.ſed indifferenter obiect⸗ illuminat: eo plus et minus quo ſunt apta receptui. Interrogat mi ſericoꝛdia de domibo miſeroꝛũ non de gradibus fulcito rum. Ad ilos enim moꝛali relatione reſertur. acſi miſe ricoꝛdia quaſi ad miſerũ ſit: cum qui miſer non eſt nec ſibi appetit miſereri. Et ſemp in actu debet eſſe miſeri⸗ coꝛdia ſaltem in interioꝛi homine:quouſq; inſtat pᷣſens miſeria. Tpaliter enim agitur:qm̃ neq; ad eterne miſe⸗ ros pꝛouenit diuina. nec indicitur in flecti hũana Sup ne autẽ et eterne felices illa non indigent.Pꝛoinde ad vitam ſolum agendã miſericoꝛdia deputatur. Non eſt in ſuperis indigentia: nec in infimis faciliter releuãda miſeria. Hic agatur hic impendat᷑ihic cum ipſo dño poſ ſumus fenoꝛari. Scriptum eſt eni Genoꝛatur dño qui miſeretur pauperi. Sed in quo In viuina miſericoꝛ⸗ dia conſequenda:cum dicatur Beati miſericoꝛdes:om̃ ipſi miſericoꝛdiã conſequent᷑.HNuane atq; alte hůano Uber generi pꝛouiſum eſt:quia humane inter homines mu/ tuo miiericoꝛdia pꝛeſtatur et ex hoc alte diuinã conſeqᷓ mur. ogimur vtilitate noſtra euadendi eterna pericu la habendi ſupna miſericoꝛdes fieri.et anĩo cõpaſſiuos ad eos qui miſerijs peccatoꝛũ agunt᷑ et qui coꝛpꝑalibus pꝛemunt᷑ anguſtijs. necnon et ad eos qui offenderunt dü reſipiſcunt a malis inferendis:dũ veniã poſiulãt de obiectis. Attamen nemo autumet ſibi ex equo ſeu per iuſticiã deberi miſericoꝛdiã diuinã: ſiſuam in hominibꝰ fecerit. NMunq; eni diuina hůanis quantumcunq; pjs actionibus compant᷑ Alioqͥn miſericoꝛdia non eſſet mi ſericoꝛdia ſi ꝑ iuſticiã donaret᷑. Mam ſi nõ eſſemus mi / ferri a peccatis paternis ꝓpꝛijs immaculati diceremur 7iuſti quadã oꝛiginali iuſticia:qua cuſtodita nulla pena conſequetur. Sicq; diuina miſericoꝛdia ſuꝑ eruendos a malo nõ caderet.ſi nullus eſſet miſer ex culpa qui pe⸗ nis tradendus eſſet:a quibus ꝑ miſericoꝛdiam diuinaz quis eruitur. non per ſuã iuſticiã cuſioditã. Sed ſi oĩ⸗ no ĩmaculati eſſemus nullis per culpã mancipandi pe⸗ . nis.non tamen ꝑ iuſticiam noſtrã bonis applicaremur eternis:cum ex nobis coꝛruptibilibus moꝛtalibo tpali⸗ bus deſit penitus digna facultas qua per iuſticiã in ſub limia tolleremur. Quis enim homo deũ.moꝛtalis im⸗ moꝛtalẽ.tꝑalis eternum.ereatus creatoꝛem ex iuſticia ſibi acquiſiuit in pꝛemiũ et beatitudineʒ ſempiternam. Pꝛoinde rurſus ad beatitudinẽ interminabile miſeri⸗ coꝛdia opus eſt.etiã his qui nõ peccauerũt:qua indigu erunt et acceperunt ſuꝑne atq; intellectuales ſubſtatie non peccantes.Aliter nanq; decernit miſericoꝛdia cum berat a culpis et a debitis ſibi pꝑenis:aliter cũ bonis di⸗ tat eternis.Lũc liberat iuſte multandũ a debita ſibi pe na:ſed ibi introducit indignũ.quia mereri nõ potuit in non debitam ſibi per iuſticia gloꝛiaʒ. Ac ꝑhoc miſericoꝛ diam inter homies facientes nõ ſibi diuinã miſericoꝛ/ diam arrogent ꝑ iuſticiam ꝓpꝛiam.ſi quo modo ipſa p⸗ ueniat.ſed gratis deſcendiſſe ſuꝑ nos credamus ipſam etiã ſi ommia benefecerimus ſerui inutiles ſumus. Vle runtamẽ inntatoꝛes patrũ vteriſ teſtamẽti abꝛae loth iob dauid thobie ſimul et noui cõpaſſionibo et operibuſ miſericoꝛdie intendamus:vt milericoꝛdiã ꝓ bestitudie conſeqᷓmur in tempoꝛe opoꝛtuno.qua oẽs in hanc mi⸗ ſeram vitã editi indigemus.quã ⁊ fu ſis lacrimis poſtu lemus pꝛeuenientes miſericoꝛdijs noſtris:quia iudiei um ſine miſericoꝛdia fiet ei qui nõ facit miſericoꝛdiam De coꝛdis mundicia ꝗᷓ beaatitudinẽ diuine viſionis aſſequitur ſcom matlxũ. Capitulum IX Aximũ et ineffabile necnon incõpꝛehenſibi⸗ m le obiectũ inteꝛiori viſioni poſitum imo con ditione interiecta mũdicie pꝛomiſſum atq; poꝛrectum eſt. MHagnũ poꝛro in virtutiby eſt hominis interioꝛis mũdicia:cin viſio pꝛomittit᷑ ipſa di uina cñ dicitur. Beati mundo coꝛde:qm̃ ipſi dũ vide bunt Purgandi ergo ſunt ſenſus ad ſuſceptionẽ dvecẽ tiũ obiectoꝛũ:vt ſi macula ſenſibus lxreat nõ recipiat in toto vel minus in parte qð ipſis obijcit᷑. Et qᷓnto no⸗ bilioꝛa ⁊ exilioꝛa ſunt ex natura ſuſceptiuis ſenſibus ob iecta ſoꝛinſecus:tanto mundari atq; ꝓpenſioꝛes expedit ſieri ad ſuſceptũ. Et ſi hoc erigit᷑ in coꝛpoꝛeis.multoma gis in his que ſola mente ꝑcipiunt᷑ atq; pcipiunt: Et ſi ad ea intelligibilia que ſcõm naturã intellectui pꝛopoꝛ/ tionabilẽ fiunt opoꝛtunitas etiam ſic fieri ꝑſuadet.am⸗ plius pmulto ad ea capeſſenda que nõ ſcom naturã fi⸗ imnt:ſed ſuꝑ naturã et omnẽ intellectũ noturalẽ ſupna⸗ —— — 4 decmus turaliter non fiunt ſed exiſiũt. Seus quippe vnus ĩmẽ ſus.eternus.iĩmoꝛtalis.incoꝛruptibilis et incõpꝛehenſi bilis eſt mente.ineffabilis verb.incircũſcriptibilis lo⸗ co.interminabilis tꝑe.vincens ac ſupexcedens omneʒ intelligentiã noſtrã et viſionẽ ſpũalem atq; coꝛpoꝛeam lucẽ em habitat inacceſſibilẽ.æuid igit᷑ eſt qð ipſe ſal⸗ uatoꝛ coꝛdi mundo viſionẽ huiuſcemodi repꝛommttit. Eſt ne coꝛ carneũ imo expꝛeſſioꝛi loquẽdi genere coꝛ ca ro ad hanc viſionẽ idoneũ Negaueri quidẽ niſi coꝛ hoc diuino verbo expꝛeſſum ipſam ſpiritalem ſubſtantiam anĩe intellexerim pꝛo tꝑe ipſi coꝛꝑi vnitã.in tꝑe ſeꝑpan/ dam.eterne penalter vxl feliciter reunienda: cui añ vi⸗ ſionem diuinã ſaluatoꝛ indicit mundiciã Pꝛoinde hic pꝛetereant aut pꝛetereamus ſilẽtio coꝛpoꝛũ nitiditateſ mũdicias ⁊ claritates:fiat ad interioꝛa ingreſſus. ibi ce lebꝛet᷑ ablutio.ibi balnea.ibi baptiſmata multa:ibi co⸗ natus omnis ad mundiciã apponat᷑.ibi amoueat᷑ oĩs al bugo et lippiditas oculoꝛũ:cum ſibi nõ coꝛꝑi viſio diui na ꝓmittitur. Poteſt ne noſter aſpectus interioꝛ in ma ioꝛa qᷓ; in diuina tranſferri. Poteſt ne altius termmari atq; quippiam iocũdius intueri. Mec temere ſed auda⸗ cter dixerim ꝙ neq; ſeꝑate ſubſtantie atq; ſuperne nul⸗ la mole coꝛpoꝛũ pꝛeſſe in altioꝛa vidẽdo tollunt᷑:qq; di⸗ ſpari et differenti contẽplatione ſcom inherentẽ mudi ciã maioꝛem atq; minoꝛẽ deus ipſe ab humana mente cernatur. Cleruntñ ſi placet pꝛomiſſum:non diſpliceat pꝛerogatũ/Si placet pꝛemiũ:et vnde ſit meritũ place at. Si delectat viſio ipſa diuina:oĩno inſit ipſa coꝛdiſ id eſt humane mentis mũdicia. Sed vnde mũdicia ni ſi a ſoꝛdibus. Eͤnde aũt et que ſoꝛdes ſubſtantie inco: poꝛee Hinc et ſi ſoꝛdes inuenerimus ſpũales:et qualit fiat interioꝛ et ſpũalis mũdicia indicabit᷑·Nam cũ dñs per pꝛophtam de ummundicijs hieruſalez argueret: vt. mundaret᷑ et a quiba ammonuit.Lauamini mũdi eſto⸗ te.auferte malum cogitationũ veſtrarũ ab oculis meiſ quieſcite agere puerſe. Malũ nempe cogitationũ aĩiam maculat et facit immundã.Eſt aũt huiuſcemodi malũ cum de dei miſericoꝛdia ſeu iuſticia ſeu bonitate aliquid cogitatur indignum:aut ꝙ non ſit equa et ſemꝑ manꝰ eius potenter extenta. Et ſicut ſcriptum eſt cogitauer̃t et locuti ſunt nequiciã:iniquitatẽ in excelſo locuti ſunt Et cũ aduerſus pꝛoximũ cogitatio mala deſeuit:ſicutĩ pij viri ſecerunt contra hieremiã dicentes. Venite co⸗/ gitemus contra hieremiã cogitationes Et iudei qui co gitauerunt vt innocentẽ lagcarum interficerent: ſedu le cogitabant vt chꝛiſtum moꝛti traderẽt Subꝛepit in mentibus hominũ ſeua cogitatio vt ledatur innocens: ꝓt etiam innocentem cõtra dei preceptum ſeueriſſime vindicent. Necnon et impia. ne ſubueniatur egeno:ſi⸗ — ecnt ſcriptum eſt. Caue ne ſubꝛepat tibi impia cogitatio et dicas in coꝛde tuo.appꝛopinquat ſeptimus annuſ re miſſionis:et auertas oculos a paupere fratre tuo Et to tũ qð ibi ſequitur ad id dictum eſt ne impia cogitatio ĩ anima ſedeat:ne preſtetur ſubleuatio indigenti. Eſt et cogitationum immundicia: cum cogitãtur inutilia. Cõ tra quos dicitur. Cogitationes eoꝛum cogitationes ĩi⸗ utiles Et alibi. Te qui cogitatis inutile Anutilis qui dem cogitat io eſt in his que ad rem non pertinent et co gitantis ſuperant facultatem vt quod coꝛde concipitur nequit effeetui mancipari:ſicut qui per turrim cogita⸗ uerunt vſq; ad celi aſtra conſcendere. Eſt et malum omne perperam cogitatum:quoniam ex hoc ſeparatio fit a do. Etenim in Sapientia dicitur. Perverſe co⸗ gitationes ſeparant a o. Hinc ad mundiciam per⸗ ſiciendam ſic adijcitur. Qhieſcite agere peruerſe. . ehoe tiam lan⸗ Ww gehe⸗ ltatef ib e lhic dioel ödiui nm mmari auch lkemun ihdi⸗ müͤi ente iten plete luil ſcani inco volit dñs t. ſto⸗ neiſ m wi igrid Wen taveit iſnt ſiot, ſteto gnico Ru itin ne: me eſi⸗ gtio Kie tto Noi ſſtet ſeo ⸗ cvi teteo pror Wta alem ratio ſeco erl ſe⸗ R — Sic et ꝑ hieremiam mentem mundari docuit.Laua a malicia coꝛ tuum hieruſalem:vt ſalua ſias Ciiq;quo im te moꝛabunt᷑ cogitationes noxie Malicia ne caiu dixe⸗ rim a moliendo malũ nomen accepit: vt ſepe amplnioꝛ ſit in vmine malicia q; ſacultas.Et homo per maiiciaʒ occidit animã ſuam. Sed indignatio dni ſuper omnes gentes:et furoꝛ eius ſup omnem maliciã eoꝛu D:in ge cito coꝛ hominũ eſt ab om̃i mahcia depuranau: ſi ad diuina viſione pꝛetendit coꝛdis intuitũ.Ad quod hoꝛ⸗ tatur iacobus dicens.Abijcientes omne ummundiciã et abundantiã malicie. Et petrus. Deponentes omneʒ maliciam. Quo nomineomne malum exiſtens in aia datur intelligi.et cum quippiã molitur in effectuʒ edu⸗ cerea qua emundatũ coꝛ viſioni dimne iam deo ꝑnnt⸗ tente aptum eſfſicit ur. Qm̃ qui diligit coꝛdis mundici am:ꝓpter gratiam labioꝛũ ſuoꝛum habebit amicum re,/ gem. Nemini ſuupſius tam libens et hbera fit oſtenſio q;; eius qui amicicia honeſta copulatur. Et iob dicrum en. Si mundus et rectus inceſſeris:tatim omnipotet vigilabit ad te/Sed nec noſtra virtute agitur iſta mũ⸗ dicia:ſed eius qui ꝑ oꝛationem decernit noſtris indige⸗ tijs ſubuenixe. Ergo intendat᷑ oꝛationi:vt coꝛdis mun⸗ diciã aſiequamur. Hoc aiebat dauid. Ab occuliis me-⸗ is munda me domme. Et alibi. ipꝑges me vne yſowa mundabꝛ. lauabis me et ſuꝑ niuem calbabvꝛ. In affe ctu coꝛdis hanc mundiciã et ablutionẽ owꝛtet teneri. vt ſit mundus atq; ab omni malo depuratus affectus. ac etiam a ſoꝛdibus reruʒ omniũ terꝛenarũ:que ſoꝛdes ſunt non ex natura rerum ſed cum in affectu tranſeuᷣt inui ſibinum animarũ Hinc iohannes apoſtolus pꝛohi bet terrena quelibet diligi cũ dicit. Nolite diligere mũ⸗ dum neq; ea que in mundo ſunt:mon velut res natura malas ſed velut anime ſoꝛdes.cui cuncta viſibilia ⁊ coꝛ ruptibilia compata ſoꝛdeſcunt. Oagne pꝛotinus imũ⸗ dicie ſunt queq; terrena coꝛdibus hominum ſi traieũt in affectum:cum ex toto coꝛde ſit datum ſolum de deo diligendo pꝛeceptum/ui autem ſit iſta viſio coꝛdis mundicie coniũgenda nec eſt explicanda:imo impoſſibi liter explicatur ſermone.an ſit vie vel patrie in coꝛpoꝛe vel extra coꝛpus intuitiua ſeu per imaginẽ in anima vel in coꝛpe Sed ſolum hoc vnum dixerim: ſi beatitudo ex iſta vi ſione ſubſequitur ꝙ non in via ied in patria. Extra coꝛpus in tꝑe.in coꝛꝑe ſempiterne:intuitiua nõ enmigmatica. In anima ante reſurrectionẽ generalẽ: cũ coꝛpe cum erit deus omnia in ommbus ?ᷣiloquin beati tudo fallax:ſi non diuina et eterna. Oi vero ad illã imꝑ fectam beatitudinẽ que in via ꝑcipi poteſt dictũ refert᷑: viſio iſta nõ erit pꝛout extitit illa pauli qua vidit archa⸗ na que non licet homini loqui/ſed ad cognitionẽ clario⸗ rem eoꝛuʒ que dei ſunt:cum neq; adam abel enoch noe abꝛaham iacob moiſes ioſue neq; aliquis ſanctoꝛũ aut ꝓphetarum ſen quoꝛũq; ſanctoꝛũ quibus locutus ẽ deꝰ apte deum viderit in hac vita. Sed er his que viderũt eoꝛum cognitio de diuinis magis inclaruit: ad quã co⸗ gnitionem habendãa lucidius neceſſario coꝛdis mundi⸗/ cia pꝛeit. Mũdetur ergo coꝛ noſtrũ ab his inquinamẽ⸗ tis que ab exterioꝛibus ꝑ ſenſuum ianuas vſq; ad ani⸗ mam penetrant. et ab his que niſi turpiter amari non wſſunt. neq; ſedule cogitari ſine pudoꝛe neq; in eis de⸗ keeran ſine rulꝛe:aut de ipſis loq ſine obſcemtate. Ma xime a maculis que notam ingererent fidei et appꝛopiĩ quarent infidehtati: que ab augurijs. a neomemjs. ab incantationibus. ab obſeruatione dierum. a magic ar⸗ tibus.a conſiellationibo appꝛopꝛiatiſ moꝛibus hominũ a geomantia.ab ydromantia. ab airomantia. a piromꝗ⸗ tia.a nigeomantia.a motu membꝛox.ab hoꝛa naſcendi No— vunO 41 nomano do. Bal. lalſo traxerunt inicium. Hec quidem animas be minuʒ macuiant ſi nides auhibet. quibus depuiſis ab animo.ſi de chꝛuti coꝛda hminu purincant:et videt᷑ deus a coꝛ⸗ dibus œpuraus ocuio ndei eſie quod eſt ac nos ipie fe⸗ ciſſe qð iumus. — De pace que pꝛo beatitudine dei filiationeʒ nanciſcit᷑ ſcom matheum. LCapitulum X HYuo: um honoꝛ inter hommes exultatio ⁊ au f dacia leta de parentum nobilitate ꝓcedit. vt ſe pe nomment ſilij patres quos inclitos agnoue runt:et ab eis gaudeant traxiſie oꝛiginẽ.a quibus egre gie poſſint nominari.necnon pleriq; ſe denegent ſi vale rent non obiecto mendacio eſſe ninos ignobilium cum ſemp in ſubume ſe tollat humanus anunus cum imis compom aſpnans. Sed pꝛimi totius humani generis parentes:q́;q; coꝛruptibiles non coꝛrupti. moꝛtaes nõ moꝛtui facti fuiſſent:nobiles et egregij ex natura facti ſunt degeneres ex peccato et rebeles deo.totius huma ni generis facti ſunt ante pꝛoditoꝛes cuius futuri erant et genitoꝛes:quoꝛum de merito m oibus tranffuſa ẽ da mnata ꝓpago vt genus humanum doleat tales habuiſ ſe parentes quos pꝛius habuit pꝛoditoꝛes:imo potius omniũ ꝑemptoꝛes. Sed hanc iniuriam parentuʒ que in omnes obuenerat dei fihus voluit releuare vt poſſi⸗ maus in aliam filiationẽ ſub alia paternitate trãſire.nõ traductione nature ſed infu ſione gratie: nõ merito no ſtre actionis ſed adoptione virtutis. et talis ſit filiatio qualis et paternitas.talis paternitas qualis et filiatio non iure naturalis traduas ſed adoptionis et paci. Et ineffabiliter et alte inſigni hũana natura.cũ in diuins filiationem poteſt adoptione tranſire atq; inuitatur vt tranſeat: cum ſaluatoꝛ dicit. Beati pacifici: qm filij dei xocabuntur Pacifici a pace:non paxa paciſicis nomẽ accepit.Hinc ergo illa pax inquirenda que filos dei fa cit:non enim oĩs pax hanc filiationẽ pficit. Et q;q; pax ſit honoꝛabile atq; mmis exquiſitus effectus:ex multis tamen repꝛehenſione non laudem rerum vtputa ter⸗ renarum habet. YJuxta quod ſaluatoꝛ ait. Mon enim ve ni mittere pacem in terram ſed gladiũ: et vt ſequit᷑ ab inuicem ſeꝑare domeſticos. M2 uο%de pax diumam fili- ationẽ pficiens ab eo dicẽda eſi quo cõmuniter a pacto ſeruando dicitur Fiunt ſepe inter homines ſocialia pa⸗ cta.fiunt et coniugalia.fiunt et cõmercioſa.fiunt mer⸗ cennaria. fiunt ſeruilia. et ſimilia: quibus ſeruatis ma⸗/ net animoꝛũ in amoꝛe ſinceritas. manet ⁊ conuerſatio grata.ſeruit obſequioſa conditio: ſubiacet ſine cõtradi⸗ ctione ſubiectus. Impat pocioꝛ in amoꝛe.pdurat ſocie tas.ſodalitas ſtabilitur. Caret querela comiugium. cõ⸗ mertia depurant᷑ a fraude.merces redditur digmis ſer/ uilitas in opoꝛtunis ſe ingerit. et nulla querela defoꝛis pſonat.imo videntur omnia ſumma oꝛdinatione paca ta Quid igitur pax niſi cõcoꝛdia cum illis exr quibus ti⸗ bi poſſet pꝛouenire diſcrimen. Quid pax niſi debitus 2 inconturbatus oꝛdo nature.et modus exactus aut ne⸗ ceſſario exquiſitus in moꝛibus. Quid pax filios dei cöͤ⸗ ſtituens ⁊ fratres ſaluatoꝛis niſi altiſſimi filij atcq; col redes eius in regno dei.niſi obſeruata pactio pꝛomiſſo⸗/ rum.integre fidei:legis eius immaculate.ad ſeipſuʒ.ad bonum honeſtum.ad iuſtificationes.ad virtutes inuiſi⸗ biles animas conuertẽtiſ. Pacto ſe nobis vltro ↄſtrin xit omnipotẽs:vt ſeruemus quod iuſſit ſi xvlumus ac⸗ cipere quod ꝓmiſit. Nunqᷓ; iſte pacta fregit:ꝛneminemĩ federe fallit.A nobis exquirit᷑ ſuapte obſeruatio pactioi nis.vt paceʒ habentes ſimus pacifici vocati filij dei:fra⸗ tres chꝛiſti adoptiui.heredes patris et coheredes eius. Hinc pſalmiſia. Pax multa diligentibus legem tcn NLiber decimus et non eſt illis ſcandalum Quibus pax multa ſit ex his dDictis aduerte:quia diligentibus legeʒ dei.nam qui le⸗ gem dihigit pacta legis obſeruat: obieruanti pax multa in eo multa quia multum habentibus confert: vt dei ſi lios ipſa efficiat. Et pax in terra hominibus bone volun tatis. Gona volũtas ſemp pacifica eſt: quia eo bona quo ſibi et nemini molitur inferre iacturam. Et adheret bo nis regulata optima lege turpia queq; deuitans in bo⸗ nitate et diſciplina edoceri appetens: iuxta dauiticam pſalmodiam Bonitatẽ et diſciplinã et ſcientia doce me quia mandatis tuis credidi. Attñ erpimento pꝛobant᷑ homines ſi ſunt paciſici:velut in egipto ſuos fratres vo luit pꝛobare ioſeph quibus dixit. Si pacifici eſtis vim vnus remaneat in vinculis.xos aũt itote et adducite alterum quẽ habetis et dimiſiſtis cũ patre in terra cha naanata ꝙ ad teſtimoniũ ꝙ pacifici eſſent ſimeõ remã ſit in vinculis et benyamin adductus eſt in egiptũ.Ec/⸗ ce pacificoꝛũ miſteriim ꝙ obedientia datur in obſideʒ. quia ſimeon reman ſit im vinculis.?lmoꝛ dextralis bo⸗ nitatis et gloꝛie venit in egiptum velut in teneb:oſum ſeculum ante ioſeph:ſcilicet ante virtutis a bonitatꝭ au⸗ gmentum.Qm̃ pacifici vocandi filij dei debent pꝛotinꝰ obedientiam pꝛofiteri. ſic ſe per ipſam dei legibus ſub⸗ iugare vt quicq; de diminis mandatis pꝛeterire non li ceat.Quamobꝛẽ adumbꝛato miſterio in obſidiatuʒ deæz tentus eſt ſimeon. Mecnon ad omnimodã teſtificatio-⸗ nem pacificoꝛũ et dextre filium ante ioſeph deferri expe eius ſub capite meo et dextra inuſ amplexabit᷑ me ante chꝛiſti conſpectũ ꝑ nos vemat in hunc mundum ad co⸗ temnendum illum: non ad diligendũ. Equidem ? paci ficus eſt qui cum pacem odientib pacẽ habet: ſicut de ſeipſo et pꝛo chꝛiſto ſcribit dauid.Qum is qui oderunt pacem exam paciſicus. Mon eſt omnimode pacis ſignũ aut virtus cum pacificis:ſed cum inimicis pacis ee pa⸗ cificum laudabile atq; virtuoſum eſt. Sed bñ hunuſce modi viro.qm̃ ſunt reliquie homim pacifico ille videli⸗ cet dominice paſſiones:quas poſt reſurrectionẽ chꝛiſi⸗ Diſcipulis ſuis pꝛimo annuncians pacem ex fauo mel⸗ lis et ex aſſo piſce ſumens poꝛrexit pꝛe gaudio ammira⸗ tibus illis. Sunt et reliquie homini paciſico: quia mũ di conſummato miſterio eterna dei filiatio ſibi relinq/ tur in pꝛemiũ. Eſt enim pax electis dei qm̃ in eo electi ſunt quo pacifice viuunt. Sic ſapiens clamat.Quoni am donũ et parx eſt electis dei. Et ſi hoc ad vitam alterã referatur.ideo pax electis dei erit in futuro quia hic aĩo illam et moꝛibus poſſederũt. Et yſaias dicit ꝙ erit opꝰ uuſticie pax:et cultus iuſticie ſilentiũ ⁊ ſecuritas in ſem piternũ.et ſedebit ꝓpłus in pulcritudine pacis Si mo res cudimus ex iſtis verbis opus iuſticie pax eſt: nãa nul la iuſticie oꝑa ſunt potioꝛa q; ſequi ſupꝛafatam pacẽ. de qua paulus. Macem ſectamini:et deus pacis erit vobi⸗ ſcum Et opibus iuſticie ſe omnipotens pꝛeſtat:quia be nedictio dii ſuꝑ caput iuſti. Et qui opꝑatur iuſticiaʒ ipſe eraltabitur. Et in alia vita ad opus iuſticie pax adret. t iuſticie cultus pax eſt. quia per ſilentiũ non tumul⸗ tu pacificus appellatus eſt ꝓplue:et ſecuritas ſempiter na eternam pacem arguit. Non eſt ſecuritas vbinõ eſt pax:nec veram pacem dicimus ſecuritate carentẽ. Po⸗ pulus ſedet in pulcritudine pacis ſi viat: ppluſ eſt vono rum qui pulcritudinẽ pacis habet. Eſt autẽ pulcritudo pacis pulſio cuiuſlibet imptinentis rei.et appoſitio de⸗ centiũ ad vitam agendã ꝓ habenda ſignificanda: in qm ſi tẽdimus pulcritudo pacis eſt totius heatitudinis cõ/ plementum. Et iure filiatio dei eſt quam paciſia conſe 4 quunt᷑. Sed aduertendũ aduerſum qð lugens pſalmi ſta pꝛonunciat Mon eſt pax oſſibus meis a facie peccato rum meoꝛũ. Peccata pacem mentis ⁊ coꝛꝑis excludut qm iniquitates noſire ſunt que diuiſerunt inter nos ⁊ deum . Cui ergo pax cui requies cui aliquid ſalutis eſſe poteſt. ſi ab omniũ creatoꝛe atq; pacis datoꝛe ſecerm᷑. Pꝛopterea non eſt paximpns dicit dominus. Stude⸗ amus ergo abicere peccata et omne unpietatẽ et pacẽ habeamus:vt exiſtentes pacifici vocemur imo fiamus ſfilij dei Argumento magno pꝛeſtruitur agonicantibus pꝛo ſuꝑnis vt pacem inquirant:et ſequant᷑ eam ex his que in humanis agunt.Mam ꝓ pace queritur pꝛincepſ et vnuſquiſq; monarcha qui tueat᷑ rempublica iudicet vniſoꝛmiter:et ne ſit diſcoꝛdia principatus ac etiam eo rum qui ſub diuerſis ducibus militant. Gerunt᷑ bella vt ad pacem veniat᷑:aut pacis inimici argumento belli⸗ co peſſundent᷑. Pace cõmendant᷑ ſem ma terris et ad ſe getem maturã deueniunt.floꝛeſcunt vinee arboꝛes fru ctus educunt:dum furoꝛ bellicus non impedit nature pꝛoceſſum. Pace natura pꝛodit et ſuis ſplendeſcit ipſa ꝓceſſibus.Lute doꝛmitur in edibus.ſecure itinerat᷑ in via.latro non timetur in ſiluis:floꝛet olens virginitas gaudet caſtitas pudoꝛoſa.Letatur pudicitia comugalis cum violentia impudicoꝛũ merito pacis arcetur. Deco rantur artibus ciuitates omnibo iura reddunt᷑: et de iu ſticia nemo cauſatur. Cempus oĩbus aptum paxopta⸗ ta commendat. Et filios dei facit in terris: vt ſubleuet dit in egiptum.vt amoꝛ ſuꝑne patrie que per dexteram “ J ii ſacro deſignatur eloquio.iuxta illam ſententiaʒ. leua in excelſis. . De pſecutione ꝓpter iuſticiam tolerata qua celoꝛum regnũ haber in ſoꝛtem ſcm matheũ. Capitulũ. XI. Oſtq; aduerſus ſeipſum homo factus eſt ſeuꝰ p incurrens penã dei iuſſõe contẽpta· nec abſter⸗ ritus metu doloꝝ quoſ iuſticia dei ſolũ intermi nate prenouerat: factuʒ eſt vt in alios ſeueritas hois de ſeuiret:vt etiam inferret᷑ innocentibus pſecutio pate⸗ retur manſuetudo moleſtiam:iactura iuſtus iniuſte to leraret. Et ſpꝛeta dei iuſticia non eſſet tutela bonis ab ĩ⸗ pꝛobis ſup terram.et vſq;quo pceſſus eſſet ad malũ:q dei ſanctione poſtpoſita per humanas hominum leges. vt ad plenũ maloꝛũ impꝛobitas arceret᷑. Et iniquitate hominibo dñante neceſiariũ factum eſt vt ꝑſecutioĩter homines oꝛta vexaret.que cum deuitari non poſſet virẽ te atq; regnante malicia opoꝛtuit ſcutum patientie int᷑ poni et pꝛemuniri iuſticia:que cum adeſt in agonibo va rijs hominum omnẽ paſſionẽ efficit gloꝛioſaʒ Pꝛopte⸗ rea ſaluatoꝛ dicit Beati qui ꝑſecutioneʒ patiunt᷑ ꝓpter iuſticiam:qni ipſoꝛum eſt regnũ celoꝛũ . Supꝛa luſti⸗ cie appoſuit eſuriem:nunc addit et ꝑſecutionem. Sed eſuriei ſaturitatem.ſed ꝑſecutioni regnũ celoꝛũ adiecit vt clareat quem locuʒ iuſticia in virtutibus habeat:que pᷣponit᷑ eſuriei et ꝓpter ipſam inducimur pati. Que vo ſit illa iuſticia ꝓpter quam ꝑſecutionẽ honeſtũ ſit tolera re diſcuſſione opus eſt:vt ipſa pcognita q;uis ſeue pſe⸗ cutioni ſi appꝛehenderit nulla ratione cedatur vt copꝛe ſendat᷑ repꝛomiſſum ſibi bꝛauiũ regn celoꝛu. Nõ ver⸗ gatur in dubium hanc eſſe iuſticiã ſi’dei ſcõm apoſtolũ Arbitroꝛ hominẽ iuſtificari ꝑ ſdem ſine opibus legis. Et alibi. Yuſtificati igitur exfide pacem halxamus ad eum pieſum chꝛiſtum dñim noſtrũ. Et ad Galathas. Er fide iuſtiſcat gentes deus.Et credidit abꝛahaʒ deo et reputatũ eſt ei ad iuſticiam. Mꝛopter quam ſidei te⸗ nendam ineoncuſſe iuſticiam hi qin acceperunt in exo⸗ dijs naſcentis et militantis eccle ſie ꝑſecutiones ſeuiſſi mas paſſi ſunt:vt ſanguis immẽſurabilis funderet᷑ ſa⸗ cratus deo furoꝛe demonũ et terroꝛibus tirannoꝛum.⸗7 nil deeſſet in penis atq; toꝛmentis et varietate moꝛien⸗ — — — — — — — — De ſermone montano do. Bal. di quin iuſtificati per fidem in ſuis pſecutionibus pate⸗/ rentur. Sed beati qui ꝑſecutionem ꝓpter fidei iuſticiã Pn iĩ ſunt: dum regnum celoꝛũ mſallibiliter aſſequunt᷑ E am et ſuos diſcipulos et conſimiles ad pſecutionuʒ tolerantiam ꝓuocat hominũ ꝓpellit timoꝛem:altam di xit a ſeipſo in celis pꝛomiſſionem dicens. Molite timere eos qui occidunt coꝛpus.animãaã autem non poſſunt oc cidere:ſed potius eum timete qui poteſt anmmam et coꝛ pus perdere in gehenndâ. Signanter perſecutionem p⸗ pter ndei iuſticiam pꝛedixit:cum pꝛohibuit timoꝛẽ hu⸗ manum imponens diuinũ. Et ne crederent in pſecuti⸗ onibus homines a diuina ꝓuidentia derelinquuper cõ⸗ poſitionem minimoꝛũ quanta factoꝛi noſtro ſit cura de nobis aperte monſtrauit. Mõne duo paſſeres aſſe vene unt.et vnus ex illis non cadet ſuper terram ſine patre veſtro. Nolite ergo tumere:multis paſſeꝛibus melioꝛes eſtis vos.Et vt in pſecutionibus ſtabili fidei iuſticia cõ fiteamur chꝛiſtum:pmiſit et pꝛemium. Omnis ergo qui conſitebit᷑ me coꝛam hominibus:conſiteloꝛ et ego eum coꝛam patre meo qui eſt in celis. Necnon vt ↄſtan tius pſecutionis tempoꝛe ſtaretur in fide: interminat᷑ periculum. Qui autem me negauerit coꝛam hominib negalbv et ego eum coꝛã patre meo qui eſt in celis. Hac enim cauſa ꝓpoſita ſcilicet iuſticia fidei ſecure in omni agone certatur:et intrepide ictus belloꝛum excipiunt᷑. Congreſſio queritur:vt pacientia ferro fuſte ſcoꝛpioni bus fame ſiti exilio carcere vinculis tũſionibus flagel⸗ lis flagris omm genere verbꝛum iniurijs conuicijs ap pꝛobetur. Necnon et ſuſtinuerunt libentiſſime moꝛte: ne deſererent fidem. Et vilem eſtimauerũt ſancti oẽm coꝛpoꝛis penam pꝛopter fidei ſancte iuſticiam.qm̃i tribu latio pacientiam operatur.pacientia vero ſpem.ſpes au tem non confundit:quia caritas dei diffuſa eſt in coꝛdi⸗ bus noſtrꝭ per ſpiritumſanctũ qui datus eſt nobis. Et gaudenter ſuſtinẽda eſt omnis aduerſitas: anteq;ᷓ fidſei Vritas deſeratur. Minc iacobus. Omne gaudium exi ſtimate fratres cum in tentationes varias incideritis. ſcientes quoniam pꝛobatio fidei veſtre pacientiam ope ratur:pacientia autem opus ꝑfectum habet.Cur gau⸗ dium ex ꝑſecutionibus varijs.ni ſi quia iuſticia fidei cũ ad examen deducitur an deſeri ex obiectis aſperis de be⸗ at an teneri. Si tenetur pacientia opus eſt exillatis ꝑ⸗ ſecutionibus.ſi vᷣo pacientia non deerit:perfectů opus inerit. Perfectum aũt eſt vbi nihil defuerit ad virtutẽ ꝓbi vero virtutis ꝑfectio et regm celoꝛũ poſſeſſio ſubſe⸗ quet᷑ Perfectiõi pꝛotinus regni eterni pꝛomiſſio facta eſt. Ex eo quidem pacientia opuſ dicitur habere ꝑfectũ quia per ipſam dei et pꝛoximi dilectio exammatur:an ꝓ quanto inſit agnoſce᷑. Conſueuerunt ocio marcere vir tutes.nec de ipſis poteſt haberi certa inherentia: niſi cũ oppoſitis habuerunt quandoq; congreſſum.Sed nul la pacientia vbi nulla iniuria nulla cõtumelia nulla tri bulatio irrogatur. Sed cũ aderunt hoſtiliter opugnã tia et aduerſantia mentem pariter et ſenſum:tunc pa⸗ cientia facit clareſcere dilectionẽ qua diligimus pꝛori mum. cum ſeuere atq; inhumane tractati ſeruantes a⸗ moꝛem ꝓpellimus ochum. non attendentes iram atq; maliciam ſed creatam naturam.ac illam que nobis of⸗ fertur gratiam:non conſiderantes qð irrogatur ſed qð iubetur. non magnipendentes mala que itrogat homo ſeuus ſed qui pꝛomittit pius deus:nõ qð nos patimur ſed qð pꝛo nobis paſſus eſt inter homĩes factus homo Similiter et quanta caritate chꝛiſto iungamur mon/⸗ ſtrat pacientia in aduerſis:ne ſeiungamur ſicut aplus inquit. Quis nos ſepabit a caritate chꝛiſti.Tribulatio an anguſtia an perſecutio/an fames an nuditas an peri culim an gladius. Sicut ſcriptum eſt. Quia pꝛopter te moꝛtificamur tota die:eſtimati ſumus vt oues occi⸗ ſionis. Sed in his ſuperamus ꝓpter eũ qui dilexit noſ/ Certus ſum enim ꝙ neq; moꝛs neq; vita neq; angeii neq; pꝛinapatus neq; virtutes neq; inſtantia neq; fu⸗ tura neq; foꝛtitudo neq; altitudo neq; pꝛofunduʒ neq; creatura alia poterit nos ſeꝑare a caritate dei:que eſt in chꝛiſto ieſu domino noſtro. Ecce vnde pacientia opus perfectum habet:quia vtriuſq; pꝛecepti tenet inconcuſ⸗ ſe cenſuram.lc per hoc pꝛopter iuſticiã ſidei pati:ſim⸗ ma iuſticia in operibus eſt. Mihil itaq; iuſtius q; ſic age re ne quis ſeparetur a chꝛiſto. Juſte impendunt᷑ ſpon/ te opes et ingerit ſe pacientia cum inuite tollunt᷑.amo imperturbato cuncta pericula tollantur:moꝛſ in veſide rio ſit Acerbe moꝛi computatur in lucrum.vitam perde re ſuperexcedens bonum eſt:ne iuſticia fidei ꝑer impaci entiam in amma pereat.vnde chꝛiſtus ab ipia ſeparat?ꝰ abcedat.Ad iuſticiam fidei addicitur et moꝛalis qꝗᷓ poſt credita ea que ſunt agenda complectitur: pꝛo qua pati ne deſeratur dabitur regnum celoꝛum. Et üllg ſegrega⸗ ri ab iſta non poteſt:qua ne cõmittatur quod nephas ẽ ſponte ſuſcipitur. Qni nunqᷓ; deleritur virtus miſi ĩ ap poſitione vitioꝛum:qᷓ; ⁊ actus virtutis ſepe intermit tatur abſq; ꝙ deueniatur in vitium. Omms wero vir⸗/ tus iuſticia eſt cum ex ipſa caueatur iniuſtuʒ pꝛodeatqq pꝛofectus:et illi placeatur cui ſeruire omnis iuſticia ꝑ⸗ ſuadet. Omnis actus humane mentis interioꝛ in ũ referibilis et exterioꝛ pꝛo diuerſitate locoꝛum et tempo rum ad eum referri poſſibilis:ad iuſticiã ꝑtinet Ineffa bili modo per iuſticiam virtutes ⁊ actus ſibi exhiberioĩ potens vendicat:iuxta quod iohannes ait. Dignus es domine deus noſter aecipere gloꝛiam et honoꝛem et vir tutem.quia tu creaſti omnia:⁊ pꝛopter voluntatem tu am erant et creata ſunt. Quid eſt dignus es niſi quia iuſtum eſt vt gloꝛiſicetur honoꝛiſcetur in omnibus ab hominibus. et quicqd eſt virtutis et boni moꝛis ipſe ſu ſcipiat. Quamobꝛem quia omnia creauit anoſipſos q ſumus rationale aliquid inter omnia. pꝛoinde cum qͥc⸗ quid eſt virtutis et pꝛobati moꝛis pꝛo deo in iuſticiam cedat:beati ergo qui perſecutionẽ pꝛopter iuſticiam pa⸗ tiuntur.cum in ius ipſoꝛum ex diuina gratia cedat re⸗/ gnum celoꝛum. Filius vero pꝛo nobis humanatus et moꝛtuuſex iuſticia ſibi eque omnia vendicat: put ideem iohannes ait. Dignus eſt agnus qui occiſus eſt ſctlicet pꝛo omniũ redemptione moꝛtalium:accipe virtutem et diuinitatẽ et ſapientiam et foꝛtitudinem et honoꝛeʒ et gloꝛiam et benedictionem. Ex his verbis iohãnis ar guitur.deo patri et incarnato filio iuſte beri:quicquid eſſe poteſt ex nobis per gratiam ſuam nõ tanqᷓ; e¶x nobis gloꝛie honoꝛis laudis atq; virtutis et moeis. MPerluci⸗ de igitur mentibus noſiris infertur pꝛo q̃ iuſticia pati oĩa mala iubemur :anteqᷓ; ab homie deſeratur. Mecnõ et omĩs homo non tantum ſidelis ſed etiam inſfidelis pꝛopter iuſticiam patitur.ſi eũ aliquis iniuſte peꝛſequit᷑ quamq; infideli pꝛo paſſione regnum celoꝛum non pa⸗ teat. Et nemo miretur qo dicturus aduenio. Iniuſta ꝑſequentium rabies: paſſiones paſſoꝛum absre paciẽ⸗ ter tolleꝛatas ad iuſticiam fecit aſſcribi. Et ſi mibil ho⸗ rum a pe:ſecutoꝛibus ꝓponeꝛetur hijs quos ſua pꝛain⸗ tate vexare diſponũt.vt cõmitterent nephas deſerent qʒ fas:ex ipa pſecutione dumtaxat pati ꝓpter iuſticiam dicerentur. dum non adeſſet iniquitas ꝓpt᷑ quam pati mererent?: cũ de habeat miſtros iuſtici ĩ eos qͥ puerſe agunt etia illos qᷓ carere vident᷑ ordinaria ptate. Sepe poteſtatem in iniquũ iniquus eſt vltus:p oꝛdinariam 2 vainc diuino et occulto dei iudicio pꝛeter oꝛdinariam AlLiber decimus wero factum boc videmus apertius. Sed ad veram aſ⸗ ſeuerationem omniũ pꝛedictoꝝ clare in ſua canonica lo quitur ꝑetrus:inuitans ad paſſionem enuncians gau⸗ dium erigens ſpem ad gloꝛiam pꝛeſtruens quomò pa⸗ tiamur dicens. Cariſſimi nolite peregrinari in feruoꝛe qui ad tentationẽ vobis fit quaſi vobis noui aliquid cõ tingat.ſed cõmunicantes chꝛiſti paſſionibus gaudete: pt in reuelatione gloꝛie eius gaudeatis exultantes Si expꝛobꝛamini in nomine chꝛiſti beati eritis:quoniã qðᷣ eſt honoꝛis gloꝛie et virtutis dei et qui eſt eius ſpiritus ſuper wos requieſcit. Nemo autem veſtrum patiat᷑ qua ſi ſomicida aut fur aut maleficus:aut alienoꝛum appe⸗ titoꝛ. Si autem vt chꝛiſtianus non erubeſcat:gloꝛificet autẽ deum in iſto nomine. Clarent ſane intelligentib· petri verba ex his que pꝛetulimus: vt non ſit opus tedi um aliud expoſitionis inferre. Vleruntamen ſi de iuſti⸗ cia pꝛopter quam patiendum eſt aliquid edirimus dep ſecutione aliquid etiam diſſeramus. Mon eſt ſolum p⸗ ſecutio attendenda in illati coꝛoꝛaliter penis et in his malis que poſſunt lingua pꝛofeꝛri: ſed iuſtis patia virtu te diſſimiles hominum moꝛes etiam nullis illatis aut dictis aduerſis magna perſecutio eſt. ruciatus ẽ ama toꝛi dei ſibi videre qð diſplicet: et diuinam habet offen⸗ ſam. Mon enim poteſt were dei cultoꝛ ſine perſecutione tranſire:videns quippiam maiyeſtati di uine ingratum. Amoꝛ ad dilectum iniurias dilecti ſuas perſecutiões ſfa cit: etiam ſi eſſet ipſe circumquaq; pacatus. Et diligenſ pꝛoximum vt ſeipſum in animo pfecutionem patitur: cum ipſum videt affligi manens ipſe non tactus. Et ꝗ matoꝛ honeſti foꝛtiter in animo cruciatur er omni tur/ pi quod agitur: etiam ſi non obligetur ad actum. Sic de iuſto ſcriptura cõmemoꝛat. Vidi pꝛeuaricantes ta⸗ beſcebam:quia eloquia tua non cuſtodierunt. Pꝛeuari cationes enim legis dei et intactis coꝛpibus et imptur batis rebus. tacitis verbis.necnon foꝛte impenſis ob⸗ ſequijs perſecutoꝛes validi ſunt amicoꝛũ dei et amican tium weritatem. que pſecutio etiam pꝛopter iuſticiã eſt ferenda:vt ſemper diligamus pꝛoximum cum odio vi⸗ De exhoꝛtatione facta ad diſcipulos pꝛo peꝛſecutione et maledictis ferẽdis reſrectu ſuperne mercedis.ſcom matheũ et lucam tm̃. Capitulum.xII Meuidẽs ſaluatoꝛ diſcipulos ſuos in pꝛima p pſecutionum acie poſitos.de nouo naſcent eccleſie vllut duces belli chꝛiſtiani populi.cũ demonibus et mundi pꝛicipibus certaturof nõ alia cauſa belli ſuppoſita niſi noua fide incarnati wr bi omniũ cauſam agentis in cruce pendentis:qua ido/⸗ latria ꝓpellenda erat.demones effugandi.tiranni ſubij ciendi. moꝛes renouandi. noua ſacrificia inducenda. ſa⸗ cramenta pocioꝛa condenda.penitentia pꝛedicanda.mi⸗ racula innumera facienda. wnia danda conuerſis. bea⸗ titudo in ſuperis pmittenda.ipſos ſingulari ac expoꝛta tiuo ſermone alloquitur.p quos erat cuncta contio cõ dienda fidelium:vt ipſi fierent firmum exemplum vir tutis poſteris in eccleſia naſcituris dicens ¶ Beati eritiſ cum wos oderint homines et male direrint. et cum ſe⸗ hauerint vos ec expꝛobꝛauerint et perſecuti xos fuerint et direrint omne malũ aduerſus vos mentiẽtes ꝓpter me et eiecerint nomen veſtrum tanq; malum pꝛonter lium hominis. Gaugete in illa die et exultate:quoni⸗/ am merces veſtra copioſa ſeu milta eſt in celis. Sicenĩ ra in paradiſo exiſſtens. ſub celo dumtaxat pꝛimo pecca⸗ nerat:cin non peccanti mum tacita Pollicſtatione pa/⸗ tuiſſet. Muncille locus eden flãmeo atq; verſatili cuſto ditur gladio. xegreſſus denegatus eſt cunctis:illis duo⸗ bus exceptis quos fides vera tenet.id regnum celoꝛũ omni amoto medio inuitamur:vt penarum pꝛecio cõ⸗ quiramus illud Et mhil exceptuetur a penis ſi a pſecu toꝛe pꝛeponitur qð pati recuſemus:ſi celoꝛum regnum captare contendimus. Et apoſtolis tanqᷓ; ducibus ⁊ ve rilliferis crucis in populo chꝛiſtiano omne penarum ge nus ad tolerandum imponitur vt nihil inſpecta ꝓmiſſa beatitudine recuſetur. Habet hoc ꝓpꝛium coõmumcabi⸗ lis et cõmunicata natura maxime humana que meliuſ nouit quid boni ad coninuendũ habeat mutua et grata dilectio.et quid mali odium pariat vt affectet queratq; Diligi et odiri aſpernetur atq; recuſet: Inexplicabile p⸗ pemodum eſi quanta toꝛtura ſit animis hominũ ꝓpter paſſiuum odium. qm ſihoc maxime inter moꝛtales qd delectationem queritur ſcilicet amare Tamari hoc potiſ ſime ad aſperitatem vꝛget ſi odium vi et:aſperius tñ 9 ſi quis patiatur qᷓ; ſi ad alium habet. t ſaluatoꝛ hanc oddij paſſionem gaudenter tolerandam poſi uit. ſeipſum in cauſa ſubijciens. et beatitudinem eterne copioſitatꝭ agdiecit: vt ad ſingula mala que toleranda cenſuit beati⸗ tudo referatur. ZBeati eritis cum vos oderint homines qui nature ſequendo iuſticiam vos nemini nocẽtes de⸗ bebant diligere non odire. Vſq;quaq; paſſionem exag⸗ gerat:cum ab eo quis patitur qui debuit beneficiuʒz im partiri. Validius quidẽ cum his qui bñficium accepit inſequitur:cum pati ab inimicis conſuetos ſexe dedu⸗ catur in moꝛes: Juxta quod ſcriptuʒ eſt. Ei inimicus meus maledirxiſſet mihi:ſuſtinuiſſem vtiq;. Tu vᷣo ho⸗ movnanimis duxr meus ⁊ notus meus:qui ſimul dul ces mecum capiebas cibvs Ac per hoc apoſtoli diſcipuli q; domini amoꝛem omni ex pꝛecepto eiſ impoſito me rito vndicabant. qui mittebantur omniũ nunciare ſa/ lutem.dirigere in mehus vagos hominuʒ moꝛes. oẽs infirmitates depellere. demones effugare. oꝛdinare ter⸗ rena. perſuadere diuina. nullius queſt cauſa. nulloam hitionis inanis gloꝛie aut terrene delectationiſ intuitu et ſie ſeue in multoꝛum maxime tirannop odium deue⸗ nire diuina ꝓuidentia diſponebat er oꝛe cheiſti pollicẽs beatitudinem ſi non dilectionẽ ſed odiũ ab hominibus paterentur. Gꝛaue fit ab hominibo maledici pꝛeſertim ab his qbus non inimicandi ſed amicandi occaſio pꝛe⸗ ſtruitur:vt eloquitur ſupꝛadicta ſententia. Si mimi⸗ cus meus maledixiſſet mihi ſuſtinuiſſem vtiq;.Apoſto li quidem omnib bñdicere miſſi erant: maledictiones et conuicia hamplius ſuſcepturi.quoꝛum ibant pꝛocu⸗ rare ſalutem.et in viam dirigere Writatis. Malediceba tur eis wlut non ſane ſapientibus et ſtultis et amenti bus:qui ppter incerta contẽpſiſſent hxc que falſo certa videhantur.in eo ꝙ ſequerentur et predicarent mũdo crucifirum et crucem. welut rem ſtulticia et penalitate marcentem:et inſultarent pſperitatibus ſeculi que pꝛo er magno bonoab homin puſ awetuntur Oꝛoindea mũ di dilectoꝛibus maledicebantur.quia ipſi mundi plaei⸗ ta maxime moꝛrebant: denunciantes eterne malediei ſectatoꝛpus ſeculi. Socialis dulciter eſt hominu vita et adinuicem iure nature appetuntur conſoꝛtia.et ſeꝑa ri timetur ab his maxime qui vnius nature ſunt editi. et habent omnẽ ſimilitudinẽ in natura cõmuni ratio ne humane nature indita pferuntur:qua deo angeliſ eius inuiſibilibus licʒ non per omnia ſimiles facti funt Et inter ſenſibilia et rationabilia wera eſt ſentẽtia de ſi⸗ nnlitudims appetitu ꝙ ſimile appetit ſimile: libenterq; ſimilia ſociantur. Tenacius quidem exinſita ratione adeſt hominibus huiuſcemodi appetitus:et quãto va⸗ ſio Mot i (⸗ ſen lun ge lſſa bi⸗ liuf tg P pter dtil tiͦ ne ſum fint we; ſtes o ng Gim d 1, s / l Ii ſe 6 e m ntn lee cis is n e⸗ i 5 0 e i De ſermone montano do. Bal⸗ lidius ineſt tanto penoſius eſt ab bominibus ſeparari. Et hoc diſcipulis chꝛiſtipꝛo tunc et ſemper venire debe⸗ bat in penam. vt ab hominibus et ex inhumanitate cru da cheiſti ſuppoſita cauſa ſeparentur. et eoꝛum velut in famium et ineptoꝛũ conſoꝛtia pꝛiuata publica vitarẽ tur:ſub pollieitatione beatitudinis ſi pacientia non de⸗ erit. Erpꝛobꝛati ſunt in dictis et factis vt verba eoꝛum falſa et opera facta ꝑperam putarent᷑. Que vero maioꝛ ĩ gnimoꝛũ animis perſecutio qᷓ; in verbo veritatiſatq; vir tutis expꝛobꝛariet in recte factis malarum actionũ ha bere iudicium. In omnibus expꝛobꝛati ſunt a doloſita ie demonũ a ſupbia tirannox. apfidia infidelium. a ne⸗ quicia eoꝛum qui mundo ſua coꝛda ligauerant. Intan tum pꝛoceſſit expꝛobꝛatio male lata:vt inperiti plebei abiq; literis ebꝛij.demoniaci.magi:aruſpices.arioli.ve⸗ neſici.maleſici.ledicioſi.falſaxij.deceptoꝛes.ſeductoꝛes incantatoꝛes et nomine omnis infamie notarent᷑.Sʒ beatiquia pꝛopter chꝛiſtum: beati qina ſoꝛcientur inter, minabile regnum dei Omnisillati mal perſecutio no tam habet:et in id traicitur ꝙ qins ab alijs aduerſa coꝛ ꝛis et animi nõ ſponte patiatur. Sed elucidate cũ fu gat quis fugientem hoſtiliter pſecutio nominat᷑. Hanc et apoſtoli perpeſſi ſunt ceteriq; cõſimiles.vt fugientes a fugantibus de terris ad terras de pꝛouincijs ad puin cias de iudea regione ad inſulas ⁊ regna gentiũ trãſmi⸗ grarent:ſicui cõmonefecerat ipſe ſaluatoꝛ. Si pꝑerſecu⸗ ti wos fuermt in vna ciuitate: fugite in aliã. Multa ma ledicta ſuſtinuerunt chꝛiſti diſcipuli pꝛopter ipſuʒ vt di gni omni malo ab hominihus dicerent᷑: et retundebat Vritas in oꝛe ipſoꝛum.acſi velut diablus mendacium loquerent᷑.Et eiectumeſt ipſoꝛũ nomen pꝛopter magi ſtrum quẽ pꝛedicabant et pꝛopter cruciſixum quẽ affir mabant deum:cum non dei ſed tm̃ filus hominis cre⸗ deretur ꝓpter quem om̃ia paſſi ſunt. Sed omnib his aduer ſis ex aduerſo gaudiũ parabar:cum merces eoꝛũ in ſuperis habeat copiam pꝛemioꝛũ.Acſi leue videri de⸗ beret tolerariq; leuiter omne qð inferri poteſt in penis ab hominibus ſeuis.in ſenſibus hominũ teneris:gau dio ꝓpoſito eoꝛum que pꝛomittit. Sed cum duo ſalua toꝛ ad ſuſtinenda mala in cauſa ſubijceret ſcilicʒ ſeißm et gaudium ſuꝑnoꝛum:vnum cum dixit ꝓpter me.alte rum cum adiecit gaudete et exultate qm̃ merces wſſtra copioſa eſt in celis.pꝛimum vrrtutis:ſecundũ beatitu⸗ dinis fuit:amplius ꝓpter pꝛimũ qᷓ; pꝛopter ſecundum mala paſſos apoſtolos legimus fuiſſe gauiſos. Ma ibãt axoſtoli gaudentes a conſpectu conſilij. qm̃ digni habi⸗ ti ſunt pꝛo nomine ieſu contumeliã pati:vt magis leta rent᷑ mala perpeti pꝛopter chꝛiſtum qᷓ; pꝛopter pꝛomiſſa regna celoꝛum. Optimi enim mihtis eſt:non ob rem ſed pꝛopter regeʒ in bello pugnaſſe. Sed ne nouũ ipſis videreturꝙ pꝛimum a iudeis ꝑſecutionem apoſtoli pa terentur: ſic patres eoꝛũ ſanctos ꝓplxtas pſecutos fuiſ ſe cõmemoꝛat.vt ſicut filij generis ſic eſſent et crimĩs: L merito male inntationis et indurate iniquitatiæ. Ds finis vonoꝛum omnium agendoꝛuʒ conſtitutus a chꝛiſto beatitudo eſt.epilogice. Capitulũ XlII Cce ſub quot diuerſis ſigniſicandis ad agẽ/ e dam vitam ſaluatoꝛ homies animauit 1 mõ ſtrauit quanta eſt diuerſitas agendoꝛũ: ſed L omniũ hoꝛum finis eſt regnum celoꝛũ. Nã voluntaria paupertas finem habet regnum celoꝛũ. Mi⸗ titas terram hereditabit:ſed iliam regni celoꝛũ. Lugen tes conſolabunt᷑:ſed in regno celoꝛũ. Eſurientes iuſti⸗ ciam ſaturabunt᷑:ſed in regno celoꝛum· AMſericoꝛdes miſericoꝛdiam conſequentur:cum intrabunt in regnũ celoꝛuũ. Mundo coꝛde deũ videbunt intuitiue in regno celoꝛum. MPacifici filij dei rocabuntur et erunt: ſed ire⸗ gno celoꝛum. Perſecutionẽ ꝓpter iuſticiam patientes. gaudebunt in regno celoꝛũ Dermo directus ad apoſto los ſpecialiter:poſt omnia tolerata et ſuperata pericula pꝛomittit regna celoꝛũ. l De quatuoꝛ in quibus apoſtoli ⁊ conſimiles pꝛo vti litate futuroꝛum fidelium conſignantur ſcom mathe⸗ um er lucamtm. Capitulum XIII All.lux.ciuitas.et lucerna ſuis tempoꝛibo lo⸗ 68 Cs et negocijs congruunt. Sal cibis vt ſapiant. cum hoꝛrendũ ſit condienda ſale in⸗ flulſa comedere:q́;q; multa in cilvs veniant non opoꝛtuno ſale. Sal ad pꝛeſeruationẽ adhibetur car mum ne putreicant. Nam ſale appoſito muita conſer⸗ uantur in tempoꝛa que ſine ipſo marceſcerẽt. Sic apo⸗ toli ceteriq; ſubſequi eandem imaginẽ afferentes: ſal doctrinale dicuntur condiens terrena quo iuſte diſcre⸗ teq; teneantur in vſu.iniectum ſuꝑmoꝛbidos ſeu fra⸗ giles hominũ moꝛes velut ſup molles carneſ:ne pꝛaua coniuetudine putreſfierẽt. O. ſi hanc ſimihtudine œæfe⸗ rentes in ſeipſis ſoꝛdide viuentes euaneſcerent. inuti⸗ les ad cetera facti mittendi ſunt foꝛas:imo ſic refutant et homimi iuſtis iudicijs conculcant᷑. Goꝛinſeca miſſio ad id refertur: ertra omnẽ gratiam eccleſie ſeponant᷑ Nuce fugantur tenebꝛe. oculi obiecta conſpiciunt.rxe cte itineratur ad terminos. declinantur foueeatq; laq̃i multa pericula deuitantur. Miſi violentia ſuperauerit atq; pꝛoditio fures arcentur inuite gliena diripere: dep chta requirunt᷑ et ſepe reperiũtur. Sicet apoſioli q;uns tenebꝛe in ſeipſis et luxin domino ſplendentes in ver⸗ bo ſane doctrine atq; in luce veritatis luminoſimime cla reſcentes:tenebꝛas ignoꝛantie fugauerunt a mentib- honnnũu. et peccatoaũ opacitatem a coꝛdibus et moꝛibꝰ ipſoꝛum pariter depulerunt. qm declaratio diuinoꝛum ſermonum illumimat: et intellectuʒ dat paruulis. Sic apoſtoli et conſimiles pofſteri chꝛiſtiane doctrine lucife⸗ rudiuina eloquia declararunt. oſtendentes mentalibꝰ oculis deſuper demiſſum obiectum vnigenitum dei fili um humanatũu pꝛo nobis paſſum atq; necatum: ſcõm illas pꝛincipum apoſtoloꝛũ ſententias. Alſpicientesĩ au ctoꝛem fidei et conſummatoꝛẽ ieſum:qui pꝛopoſito ſi⸗ bigaudio ſuſtimit crucem omm confuſiõe contempta atq; in dexcera ſedis dei ſedet. Recogicate eum qui ta leʒ ſuſtinuit aduerſus ſemetipſum contradictionẽ:vt non ſatigemini animis veſtris deficeẽtes. Et alius Chꝛiſto in carne paſſo:et vos eadem cogitatiõe armamini.Hec enim fuit eſſeq; de bet omniũ apoſtoloꝛũ et veroꝛum do ctoꝛũ intentio:vnigenitum dei filium ꝓ nobis omia fa ctum mentibus hominũ obiſcere ad credenduꝝ. YJti nerari recte in via dei ſane docuerũt:vt ex vmus doctri na ceteroꝛũ eluceat. idete itaq; quomodo caute am† buletis.non quaſi inſipientes ſed quaſi ſapientes: redi mentes tempus quom dies mali ſunt. Et alibi. pi ritu ambulate:et veſideria carnis non pficietis. leco mnia et ſimilia wlut lux ſplendidiſſima mundo apoſto ndocuerunt Ciuitas refugij extiterũt ſita ſupꝛa mõ tem altiſſimum chaiſtum factum velut ex lapide pꝛeci⸗ ſo:de montibus velut lucerna oleo miſericoꝛdie plena. lumen in domo eccleſie omnib diffuderunt. Hec ſiq̃ dem in libꝛo ſimilitudinũ aliter ſunt tractata:ideo hic comatice dica. h fine gloꝛificationis dei ſunt lvna exempla mon⸗ ſtranda ſcoõm matheũ ſo um. Capitulum xXV AWpꝛa direrat apoſtolis q erant lux mũdi. Lux s igitir ſi eſt: ſeipſam negare non poteſt. Eſi enz ſuiipſius naturaliter diffuſiua:multo GndPlikf 1 3 Aiber et ſpiritualis et virtuoſa. Lux ſeipſam occultare non de bet. ſed ſuis ſe mamęeſtare ſplendoꝛibus:operibus pꝛi⸗ mo anteq; verbis. lalide validat pꝛeactum bonum ꝓ⸗ ferendam doctrinam.et magis mentibus hominũ inſt gitur ab agente qð dicitur etiam inexarate q; ſi exacte a non agente dicatur. ι οde ſaluatoz ait Sic luceat lux veſtra coꝛam hominibus vt videant bona oꝑa veſtra et gloꝛiſicent patrem veſtrum qui in celis eſt ¶ppoſit⸗ eſt ſinis in agendis.et intentio hominũ in bonis operi⸗ bus terminata eſt cum deducunt᷑ in publicũ:ſcilicet vt gloꝛia ſolum referatur in dum. a quo bona cuncta ꝓce⸗ dunt.cui iure debetur omnis gloꝛia omniſq; laus ex bo⸗ nis opibus que aguntur. Sine cuius aurilio nullũ bo/ num opus penitus ageretur · Fiant igitur bona vt ſoli deo placeatur:axpareant coꝛam homimbus vt ipſe ſolꝰ gloꝛificetur in agendis bonis. HMec eſt cauſa valetioꝛ di uine placitum voluntatis noſtriq; ꝓfectus oſten ſionis ipſoꝛum. Oſta eſt aptioꝛ dumtaxat ſue gloꝛꝝficationis. ennm gloꝛia de betur ex factis:cui virtus ſeu poteſtas Tefuit faciendi. Solum enim gloꝛiſicatio iuſta reddit᷑: a quo facultas egreditur agendoꝛũ. Vnde pꝛeter deauzʒ ex bene actis nulli gloꝛifſicandi ſunt homines ſi homini⸗ bus omnis ſuſficient ia deeſt. Vnquit enim apoſtolus. Non ſumus ſufficientes aliquid cogitare ex nobis tan⸗ qᷓ; ex nobis:ſed emnis ſufficientia noſtra ex deo eſt. Il⸗ li ergo bene actoꝛum gloꝛia:cui et ſufficientia fiendoꝛũ. Et ipſe ſaluatoꝛ ait. ine me nihil poteſtis facere. Agi tur de omnibus bonis regi ſeculoꝛũ et immoꝛtali et in/ ni ſibili ſoli deo:honoꝛ et gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ amen Vleruntamen hoc dictum ad inquirendũ ſe ingerit:an ad pꝛeceptum.an ad conſilium.an ad modum referat᷑. Omms enim ſcriptura moꝛalis et ſimpliciter docens ad alterum iſtoꝛũ trium neceſſarie atq; omnino refert᷑. Beg ſi ad pꝛeceptũ:teneret᷑ omnis homo ſua bona ope ra publicare.ſi ad conſilium: tunc in operibus bonis ꝑp/ fectum eſſet ꝓpalare ſeipſum.Ad modũ igitur videtur pocius ſententia iſta referri.vt dum bonum agitur non oſtentui pateat:ſolius dei placito reſeruato Sed ſi ali⸗ ter nequit fieri quin appareat: cũ actiua vita plurima complectat᷑:que occultari non poſſunt.ſic bvna opera ex terius luceant ex intentione agentium.vt placitũ ſolũ referatur in deum:et vt edificetur ꝓximus ad bonum: ſeu ad melius animatus vnde peramplius gloꝛificetur deus. Memo nanq; voluit hominibus ex pꝛima intenti⸗ one placere qui noluerit ſuperbire.nec excuſatur obe edificationem quam intendit: ſi dei placitum ſolũ non pꝛeintendit: Et deus diſſipauit oſſa eoꝛum qui homini bus placent:confuſi ſunt qm̃ deus ſpꝛeuit eos.Diſſipã tur oſſa placentiũ hominibus.quia omnis homo men⸗ dax.et ſi mendacibus mendax placet:peccatũ eſt in vo⸗ to non virtuſ.Aliliqu id poꝛro ſibi arrogare diſpoſuit:qui ad placendum hominih dedit opus. Jam in animo tu muit:qui hominũ queſiuit applauſus. Sed dicet quis Omnino opibus meis bonis pꝛoximũ trahere rolo. et ad bonũ ſeu melius inuitare:vt vna mecuʒ pariter lau det deum Et ſi vtiq; ſiet laudabit᷑ trahens.aſſeribet ſibi ꝙ traxit.laudabitur ve tractus ꝙ ſua virtute acceſſerit ad honeſtum:tribuet v ſibi quia qð bonũ eſt voluit.Cq̃ dem dixerim neuter laudandus:omnmis gloꝛia ei q̃ vir⸗ tutem tribuit opis et gratiam in exemplo.et in animo inſeruit bonam voluntatẽ ei qui trabendus in virtuti⸗ bus erat. Si bonus eſt trahens per opera fratrem. cur querit ab hominibus laudem. Si vero malus oĩno di nis eſt alienus a laudibus. Et in ſequentibo hin? mõ⸗ tani ſermonis omnino in recte aut bene fact ſaluatoꝛ publicum ꝑhibet deuitari: in oꝛatione. in elemoſina. in omni exercenda iuſticia. YJure igitur diſſipant᷑ oſſa hũa ne placentium.quia cõfundunt᷑ iuſte ilos ſpernẽte deo ſpernẽtes ipſi pꝛimitus deum. Deum vtiq; ſpꝛeuit:cui ipſe non eſt ſatis ad pꝛemium. Deũ ſpꝛeuit:qui q̃ſiuit alium in ſuis operibus laudatoꝛẽ. Spꝛeuit deũ ſue cõ⸗ ſcientie teſtimonio non contentus:et iudicio aliarũ cõ⸗ ſcientiarũ ſatagens ducere vitam ſuam. Cõminatiões inuenimus ad publicũ fieri:ad ſecretum aũt pꝛemiuʒ. Sed quia bona opera qua ſi quedam lux exterioꝛ ſunt. moderatur in lumine vt eo lumine atq; intentiõe ful⸗/ geat.et ſic ediſicetur pꝛoximus vt nullus inde laudet niſi deus:non ꝙ ipſe indigeat gloꝛiſicatione noſtra. Di xit aũt alibi Ego gloꝛiam ab hominibus nõ accipio. Et bonoꝛum noſtroꝛũ ipſe non indiget Sed vt homo deo reddat de bitum honoꝛis et laudis.et ipſe non damnet vicio ꝓpꝛie gloꝛificationis atq; oſtentationis: neq; ſibi arroget quod pꝛotinus diuimi eſt iuris. Nemo debet pᷣ⸗ dicare ſeipᷣm:ſi omnis homo mendax.Qui wro ab iſta ſententia mendacitatis abſoluitur non ſui eſi muneriſ ſed diuine virtutis Excedit omnino naturam hominũ qð homines facit eſſe wraces. Quãaãobꝛem nec ipſi lau dandi q́;uis bene agentes per omnia: ſed illa vrtus ſu⸗ rperioꝛ que tribuit vt in hac vita rectũ aliouid pagatur. M lex et ꝓpletia non ſoluuntur per euangelium ſed aimplentur. iurta qð vitam et doctrinã debent fo:ma/ re doctoꝛes.ſcõm mat heũ ſolum. Capitulum. xVI. Octrine chꝛiſii nouitas legis moiſaice tar⸗ d dioꝛibus animiſvidebatur repellere vtuſta tem ex his que ſaluatoꝛ egerat eratq; factu⸗ rus:et ex his que dicebat adueneratq; dictu rus.Alc per hoc ne in animis audientiũ firmaretur ꝙ le gem moiſaicam tanto in monte datam miſterio et pꝛo phoeciam aſſatu ſpũſſancti editã ſoluturus aduenerit:in exoꝛdio quaſi ſue magne pꝛedicatiõis dubium abſtulit qð male cogebat homines ſuſpicari dicensl Nolite pu tare qm̃̃ veni ſoluere legem aut ꝓphtas:nõ veni ſolue/ re ſed adimplere HBona erat lex a ſummo data factoꝛe. nil habens repꝛehẽſibile. ſed difficultatibus plena erat vt nemo illam pfeciſſet ad plenum: mon defectu leg: ſʒ obleruantis · Et congruit vtiq; illi rudi populo atq; in⸗ culto tꝑe ſuo. Nec ille ꝓplus et omnis mundus ampli oꝛibus aptus erat.Pꝛo omnibus hominibo mũdi tũc tꝑis data fuit.qᷓ;uis merito vnius dei cultoꝛ ille pppulꝰ hebꝛeus eductus de egiptiaca ſeruitute. pꝛimus illam per manũ moiſi magnis lampadibo choꝛuſcationum 2 tonitruo in ſummitate montis ſinai accepiſſet continẽ tem magna moꝛalia ſub pꝛecepto:ne per efflurioneʒ in ima homines a ſummis et in creaturas ſeparent᷑ a deo Et multa cerimonialia vſq; quaq; fatigãtia doꝛſa homi num:etiam aſpera lenitati ſenſuũ humanoꝛũ. Sʒ me⸗ lioꝛ lex leuioꝛq; adhuciam diu experto mundo largien da erat:non tamen ſoluenda ſed adimplenda pꝛioꝛ Mõ enim veſtructoꝛ eſt ſuoꝛũ in ſapientia eterna factoꝛum ceus:licet addat ad id qð bvnum eſt vt melius fiat.atq; pocioꝛi conditione ſepe cõmutet. Nam legem nature q̃̊ bona eſt:nunq; ipſe in aliquo niſi conditione melioeeſt ue miraculo ſoluere dictus eſt. Sed nec ſolutio dici po teſt vbi per ſpũmſanctum ſupꝛa naturam maioꝛe vtili⸗ tate fiunt aut miraculo naturam excedente pꝛocedunt vt ſol contra gabaon pꝛeter vſitatũ ſue legis curſuʒ ſte tiſſe legitur in vltionẽ maloꝛum:partus virginis cun/ cta chꝛiſti et ſanctoꝛũ miracula.ſol in chꝛiſti moꝛte cur⸗ ſu pꝛetermiſſo nature palleſcens. Et ſi ſpiritus ſuphos eternis tradidit penis.⁊ eis malos homines ex iuſticia ſociat in toꝛmentis:lex tamen nature permanet incoꝛ⸗ rupta.qᷓ;uis ipſam naturam ſeua pena cõfodiat.vt vna — ☛.M —— — — — — — — ————-—— — — ſEſ̃—, — — ☛ = 2 S=— S in ie le/ , inl ☛ De ſermone montano do. Bal · perſeuerando diuerberet:altera immoꝛtali lege ſuſtinẽ⸗ do ꝑduret. Et infirmitates et ſi qua mala naturã ledẽ/ tia legem nature non ſoluunt:cum ex diuina iuſticia ſi unt. Omnis natura reruʒ immoꝛtali lege ꝑdurat. etiã ſi ſingulariam aliquo deperire videantur. aut ſpiritua⸗ la ſiue coꝛpalia melioꝛe conditione donantur:cum ſcili cet natura coꝛruptibile atq; moꝛtale ſupꝛa nature legẽ incoꝛruptibilitate atq; immoꝛtalitatẽ induerit. Nec lex nature ſolui dicenda eſt:ſed melioꝛe appoſitione dona⸗ ta.ex oꝛiginalis iuſticie nunq; ſolutionem accepit. ſed vt illa cuſtodiretur cetere leges poſite ſunt.non ſolum ad erudiendum.ſed etiã ad puniendũ volũtarios trãſ⸗ greſſoꝛes:nec chꝛiſii doctrina in aliquo illam ſoluit Eʒ negatiuũ chꝛiſti verbum.nolite putare qm̃ wni ſolue⸗ re legem dumtaxat de moiſaica videtur edicere:quam non ſoluit ſed aauimpleuit.Et in his in quibus magꝭ vi detur ſoluta:eſt adipleta pamplius. Habuit ler illa di⸗ cticeum unꝑmutabile et immutabilẽ et vſq; in finẽ ſe⸗ culi duratuꝝ.que nec in alqua ſui parte noinmus eſſe ſolutü.ſed chꝛuti doctrina validius affirmatuʒ: qͥ ab eo tempoꝛe quo datus eſt non fuit figura ſed writas. non tropologice ied ſimpliciter obſeruãdus:nulla allegoꝛiq continens ſed ſimpuciter docentẽ doctrinam. Nec fuit in parabia datus:led explicatus in vrw.Habuit lexil la et circumciſione cũ pꝑetra que non ex moiſe ſed expa⸗ tribus fuit:que non ſoluta ſed melius adimpleta circũ ciſione coꝛdis qᷓ; coꝛwꝛiſ. In hanc circumciſionẽ illa tẽ debat.vt coꝛda homimũ ex petra circũciderent᷑ non carro que circũciſa non ſaluat niſi coꝛde circũciſo:coꝛ vero cir cũciſum ſaluabit in ſana carne. Multa ſunt de hoc teſti monia ſcripturarũ:que ſi ducerent᷑ in mediuʒ ſcriptura pꝛotenderet᷑ in longuũ. Habebat et illa lex ſacrificia aĩali um hoꝛrida et cruenta. Soluta in his videĩ lex ſed ma gis adimpleta:cum ſeipſum in ſanguine in ara cruò ve rum ſacrinciũ pꝛo nobis omnibo nõ pꝛo ſeipſo ſe obtu⸗ lit chꝛiſtus.Habebat oblationes pꝛimiciarũ redẽptio⸗ nes pꝛimogenitoꝛũ.nũc quidẽ ſopite vident᷑ imo ĩ me⸗ lius cõmutate:vt omnis intentio in agendis honoꝛ dei pꝛeintendat᷑.et redmitur aut cõmutat᷑ pꝛimogenituʒ. vt redemptio ſit ex chꝛiſto:cõmutatio exope aptioꝛi.vt ex ſignificatione ſpũali an maliũ illoꝝ accipit᷑. ena ta lionis in miſericoꝛdiã verſa eſt. Supexaltat᷑ miſericoꝛ⸗ dia a iuſticia.Tbellus repudij cũ ſit amotus etiam leg ſolutionẽ non videtur arguere. Mocius aũt in ei? amo tione lex impletur.vt qð tunc fiebat cauſa foꝛnicatiõis nunc tranſeat in edificiuʒ caſtitatis. DPocioꝛ eſt veritas qᷓ; figura ·.Omnia in figura contingebant illis:his dũ/ taxat exceptis que dicticeus habet et ex wlata doctrina. Vleritas igitur que immediate ſequitur ad figuram le gem non ſoluit ſed implet.Alt qui legis datoꝛ eſt nõ ꝓ⸗ mulgatoꝛ nullo iure legi a ſe date ſubijcitur: alioqͥn le⸗ gis ſubditus eſſet non dominus. Equidem ſaluatoꝛ o⸗ mniüũ chꝛiſtus tꝑalis ex humanationis tꝑe.eternus ex incompꝛehenſibili etermtate:vtrq; edidit legem. Yl⸗ lius veteris datoꝛ non pꝛomulgatoꝛanſtius in hu mani⸗ tate datoꝛ et ꝓmulgatoꝛ.vtriuſq; dñs neutri ſubditus qm̃ ſi iuſto non eſt lex poſita ipſi fontali iuſticie que de eſt ſimiliter nulla lex Et q;q; multa voluerit ſcom legẽ exequi factus homo non velut legi ſubditus ſed velut ſi milis fratr ibus per omia factus q̃ ſuo impꝑpio potuit iſtã nouam legem edere.veteremq; illam non ſoluere.adde re pfectionem.ſoluere impfectionẽ:qð non erat ſolue⸗ re ſed adimplere legem.a coꝛpalibus actiomibus ad ſpi rituales actiones tranfferre:qð vere implere erat legeʒ non ſoluere. Omnis eni illa lex in his que actu ſiebaãt miſtice tendebat in chꝛiſtum et in coꝛpus miſticũ eius inde cum dicit iota vnum aut vnus apex nõ pꝛeteribit E quo adueniente atq; operante necnon docẽte. letadim/ pleta dicitur non ſoluta. Oed ſi ſubtiliter ex ſubſequo tibus verba penſamus ti de lege dicticei dixiſſe videt cum doctoꝛ ſoluens et docens pꝛecepta mimma decem videlicet minima que facile obſeruari poſſunt. et retri⸗ butione in negatiuis parua.minimus vocetur:facienſ ſic et docens ſcom illa decem.nõ ſcõm cerimonias ma/ gnus in regno celoꝛum habeat᷑.Pꝛophetie vo aut de pᷣ⸗ teritis aut de pꝛeſentibus aut de futuris extiterũt. De pꝛeteritis:vt pꝛeactam mundi creationẽ et curſum oꝛi⸗ ginalis mundi moiſes ſpũ ꝓpłetico retulit.Hanc ꝓphe ciq non ſoluit:quia non fecit non fuiſſe qð fuerat. Mul ta facta ſunt tpibus ꝓphłcarum que ipſi abſentia vlut pꝛeſentia cõſpexerũt.vt ſamuel in ſaul ⁊ dauid.nathan in ꝑeccato dauid.helias in achab.micheas ĩ populo vtri uſq; regis.heliceus in gieci ⁊ regibus ſui tꝑis: hieremi as ecechiel.daniel in regibo eoꝛũ et captiuitate illoꝛum tꝑe facta:et maxime daniel in duudicatione ardentiuʒ ex luxuria ſacerdotũ.nec hinuſcemodi ꝓphetias ſoluit: quia non fecit eſſe falſum qð extitit veruʒ. Guturas xᷣo non ſoluit:ſed ſuo adimpleuit aduentu. Et ſi qua ꝓꝑplx tata de ſua humanatione.natiuitate.conuerſatione.do ctrina.paſſione.moꝛte.ſepultura.reſurrectione.aſcenſi one.ſpũſiancti miſſione cõpleuit Et in coꝛꝑe ſuo quod eſt eccle ſia completa ſunt:vt non vertatur in dubium ne fiant iſta pauca que reſtant Si qua vero moꝛalia ad honeſtum dei placitũ homines tralentia,et que de vita⸗ tione et declinatione maloꝛũ et factione boni et ſolidati one ſidei.erectione ſpei.ꝑfectione caritatis.ceterarũq; actione virtutũ.et de interminatione penarũ.pmiſſiõe ſuperna paralulice aut enudate pꝛopixte locuti ſunt nõ ſolutionem ſed confirmationẽ a chꝛiſto dño ſuſceperũt conſirmãte bonum.ſuadente ꝑfectũ:inuitante ad opti⸗ mum.ſub pollictatione regni celoꝛũ.Ac ꝑ hociureiurã do aſſeruit omnia facilius poſſe deficere.q; non impleri legem quam mopſi dedit: cuius impletio euangeliũ fu⸗ it Amen quippe dico vobis.donec tranſeat celũ et ter⸗ ra iota vnum aut vnus apexnõ pꝛeteribit a lege:donec omnia fiant Elerbum affirmationis et iurationis eſt amen. Vnde nolite putare qm̃ ven ſoluere legem aut ꝓphetas:ſed iureiurando dico vobis ꝙ anteq; tranſeat iſta generatio hominũ que ſub celo ꝑ geneꝛationẽ ⁊ coꝛ ruptione ex antiqua traduce animarũ noua infuſione tranſit in terra.non ſolum magna in lege ſcripta fient. et ꝓphetata complent᷑:ſed etiam minima complebunf᷑. Et in hoc verwetiam ꝓplxte atq; omnis ſcriptura vete ris ⁊ noui teſtamenti còcludunt᷑.et ſignant᷑ nomĩe vni us legis:qm̃ ſi noua lex impletio veteris eſt. vnum ẽ le gis coꝛpus. Sicut ſepe plura membꝛa vnũ coꝛpus effi ciunt dum in vnũ coeunt:ſic teſtamentũ veus et no⸗/ uum in chꝛiſto et coꝛꝑe ſuo miſtico coeũtia.vetus ĩ eni⸗ gmate.nouum in veritate vnam legẽ conficiunt.Etiã ab vno datoꝛe ſuſcipiunt vnitatem et ab vna intentio⸗ ne viuẽdi in actione bonoꝛũ.ab vna intentiõe cauendi in declinatione maloꝛũ:ab vna ꝓmiſſione celeſtium.ab vna interminatione penarum. Non eni in iſtis in vtro qʒ; teſtamento inuenitur diuerſitas:quiſ in nouo ĩ mo ribus ſit maioꝛ honeſtas.pocioꝛ ſanctitas et a coniugio ſit exaltata virginitas. et a diuicijs altius cõmendata paupertas.et wtus tenuerit vmbꝛam.nouum expꝛeſſe rit veritateʒ.vtrunq; tamen ſic alte.ac tali eſt federe p⸗ mulgatũ.vt pꝛo ipſoꝛũ veritate tenenda ſuſcipiat᷑ omie ſupplicium:et ꝓpoſitione facta deſerendi.nullum deui⸗ tetur toꝛmentũ.qð in veteri multi fecerunt pꝛophete. ſeptemq; machabei:in nouo vero martires ceteri Pꝛo 4 Liber lege ſcilicet veteris teſtamenti ſub quacunq; ſcriptu/⸗ aq contenti.et noui a chꝛiſto et ab apoſtolis eius ꝑ ſpiri tumſanctũ editi:donec fiant omnia in vtroq; contenta Yota et aper puncti ſunt quibus ſententie magne ſiue parue terminant᷑.et reincipiunt in ſcripturis:vt ſic ſen lus eluceat.Nulle ſententie ſcripturaꝝ legalium termi nate punctis pꝛeteribunt:qͥn terminent᷑ in factis. Et qm̃ opoꝛtet omnia fieri ad doctoꝛes faciendi et dicendi ſermo dirigit᷑:cum exipſis foꝛma viuendi et ſcientia fa⸗ ciendi defluat ad indoctos Qui ergo ſoluerit vnuz de mandatis iſtis minimis et docuerit ſic homines:nuni⸗ mus vocabit᷑ in regno celoꝛũ. Si chꝛiſtus vt ſupꝛa pꝛe⸗ tulit legem non vemit ſoluere moꝛibus contrarijs aut doctrina ſed implere:neq; conſentit ſed pꝛohibet ne qs doctoꝛ e regione viuendo ſoluat ſiue doceat. qð ſi fece⸗ rit vocabitur minimus in regno militantis eccleſie nõ patrie triũphantis ad quã intrare nequibit. In eo ſcili cet minimus vt ſi nomen habet doctoꝛis nõ habeat no⸗ men lbvnitatis atq; virtutis.et ſi vigeat doctrina careat gratia:et deſpecta eius vita deſpiciatur ſimiliter et do⸗ ctrina. Mininia quidẽ mandata vocat a facili obſeruati one:vt eo cximinoſioꝛ ſit pꝛeuaricãs.quo ipſa potuit fa⸗ cilius obſeruare. Magna pꝛotinus de ſui natura. omna ſunt mandata.Qm̃i qui fecerit et docuerit:hic magnuſ vocabitur in regno celoꝛũ.Vnde igitur magnus niſi a factione atq; doctrina magnoꝛũ.Ergo dei pꝛecepta mi⸗ nima ſunt et magna. Minima quia faciliter obſerunan et minimũ pꝛeuaricantẽ doctoꝛem efficiunt Hagna v ro a datoꝛe magno a cauſa magna:ne vana ſectantes.a magno dño ſeparemur.a pꝛemio magno. quia qui fece xit ⁊ docuerit magnus vocabitur in regno celoꝛu:nõ ſo Ium in hoc peregrino atq; terreno.ſed etiam in ſuperno Sed ne me dixiſſe pꝛetereat qð audacter ſentire conſi⸗ teoꝛ.Omnis doctoꝛ qui male viuit et male docet:peioꝛ eſt cenſendus per doctrinã ꝑperam q; ꝑ perperam vitã. Nam ex mala vita ſibi ſoli neq;:et ſi aliqũ exemplo ma lo pꝛoximus offendat᷑ malũ vtiq; ſibi:ſed magis pꝛoxi⸗ mus eſt cauſandus qui cognoſcens exemplũ male acti⸗ onis accepit:quã doctoꝛ verbo doctrine non confirma⸗ uit Qui aũt ꝑpuerſe vixerit et ſic docuerit:etiã ſi nõ ma lum exemplũ dedit puerſam doctrinã dederit omnio culpabilioꝛ per exceſſum:cum ex mala doctrina firment᷑ male acta cumuletur vicijs virtutibus deroget᷑.moꝛes mali hominũ mualeſcant incentiuũ pꝛebeat᷑ oĩbus delĩ quendi ꝓcuratio fiat pꝛo inferno:nam doctoꝛ malus ꝓ curatoꝛ inferni.aduocatus demonũ.latro inſidians p⸗ gentibus ad regna celoꝛũ.angeloꝛum inimicus. deſtru ctoꝛ ſuꝑne patrie.oꝓpugnatoꝛ chꝛiſti:et quod ꝑeius eſt ommibus ex mala doctrina hereſes oꝛiuntur. Munqᷓ; le⸗ gimus in contione imꝑpita hereſes fuiſſe inductas:niſi ex puerſa doctrina doctoꝛũ.Ende incredulitas et mala credulitas et ſciſmata et ſecte in eccleſia ſunt exoꝛta niſi ex pnicioſa et humana et iuxta placitum pꝛecõcepta do⸗ ctrina:cum quis pꝛeter veritate conſequit᷑ voluntatem De abundantioꝛi iuſticia ſideliũ chꝛiſti ſuꝑ ſcribas ⁊ phariſeos ſcom matheũ. Capitulum xVII Vloniam ſaluatoꝛ ommiũ chꝛiſtus legeʒ non q Vernerat ſoluere ſed adimplere hoc iureiurã⸗ do firmaret commonefaceretq; doctoꝛes.vt ſcom illam viueꝛent atq; docerent:oẽs ſuos ſequaces alloquir᷑ qui regna celoꝛũ captare contendũt. Dicens ꝙ iuſticiam amplioꝛẽ poſſideant qᷓ; ipſi ſcribe et phariſei qui de iuſticia legali ſe falſo iactabant: cuiꝰ erãt preuaricatoꝛes pocius q; factoꝛes.non intendẽtes in il⸗ lam iuſticiã que iuſtificat peccatoꝛes de qua dici᷑ Miſi abundauerit iuſticia veſtra plus qᷓ; ſcribarũ et phariſeo decimus rum non intrabitis in regnum celoꝝ Aut vna iuſticia legis autue.ſed vnius legis vnica eſt iuſticia:vt anĩo diligant᷑ et opere compleant᷑ que in lege mandant. Ou arum vero legum duplex erit iuſticia. ꝛoinde ſi vetuſ teſiamentũ nouũ duplicẽ legem faciunt. vna erit ſcri barũ et phariſeoꝛũ:altera chꝛiſti diſcipuloꝛũ. Illoꝛũ le⸗ gis veteris:iſtoꝛum noue legis. Igitur opoꝛtebit iuſti⸗ ciam euangelij pꝛecellere iuſtidà legis moiſaice. Oĩno ab illa lege veteri euangehũ exaltatur:n cuius opatiõe iuſticie opoꝛtebit chꝛiſti diſcipulos excedere phariſeos. Si vero vt ſupra pꝛetulimus vtriuſq; legis vnum eſt coꝛpus.vt velut vnius legis ſit vna iuſticia.tũc ad acti onem refertur in iuſticia abundare:acſi ſic enõdaciꝰ di⸗ ſcipulis diceretur.niſi vos in iuſticia factionis exceſſeri⸗ tis ſcribas et phariſeos non intrabitis in regnũ celoꝛũ qni illi dicebant et non faciebant. Sed quoquo modo ſententia capiatur ex veꝛbis ſiue ſint due iuſticie duarũ legum ſiue vna vnius.in idem redit pꝛo lege nõ ſoluẽ da ſed adimplenda in parte vite agende et pꝛo regno ca ptando celoꝛũ in parte vite ſignincande. Hinc ergo ex⸗ eoit oĩno diſſerere verbũ dictu: iuſticia veſtra ſcilicz di⸗ ſcipuloꝛũ et ſcribarũ et phariſeoꝛũ.Erat dudũ illoꝛum iuſticia in coꝛtice:iſtoꝛũ in medulla. Illoꝛũ in litera:di⸗ fſcipuloꝛum in intelligentia. YIlloꝛũ in verbis: diſcipulo rum in ſenſu. Ylloꝛũ in virtute ſermonis. iſtoꝛũ in vir⸗ . tute rationis. Illoꝛũ in ſacriſicio trucidati pectoꝛiſ.iſto rum in ſacrificio vere laudis:qm ſcnptũ eſt. Sacrificiũ laudis honoꝛificabit me:et illic iter quo oſtẽdam illi ſa⸗ lutare dei: Illoꝛũ in ſacriſicio et aſpſione effuſi ſangui⸗ nis:iſtoꝛũ in ſacrificio contriti coꝛdis.quia ſacriſcium deo ſpũs contribulatus:coꝛ contritũ et humiliatũ deuſ non deſpiciet. Illoꝛũ iuſticia in circũciſione carnis:iſto rum in circũciſione coꝛdis. Sic quidem in deuterono mio ſcriptum eſt. Circũcidite ergo pꝛeputia coꝛdis vt̃i Et alibi. Circücidet dñs deus tuus coꝛ tuũ et coꝛ ſemi nis tui:vt diligas dĩm deum tuũ. Illoꝛũ iuſticia in cu ſiodia ſabbati tpalis: diſcipuloꝛũ vero ſabbati ſpirituał. Et vt bꝛeuiter pſiringam illoꝛũ iuſticia erat in actioni⸗ bus coꝛpalibus ſiueaffirmatiue ſiue negatiue manda⸗ ta ponerent᷑:diſcipuloꝛũ vero et omniũ chꝛiſtianoꝛũ eſt in virtute amme interioꝛiſq; virtutis quõlibet iubeant Mꝛopterea ſubſequẽtia pamplius manifeſtant.qm̃ ſcri be et phariſei tm̃ exterioꝛib obſeruationibus intende⸗ bant:mos vero pamplius in interioꝛibus iubemur intẽ gere. Aid quod ſequit ¶Audiſtis quia dictũ eſt antiquis Non occides. Qui aũt occiderit: reus erit iudicio. Ego gutẽ dico wbis: quia oĩs qui iraſcitur fratri ſuo re erit iudicio Ecce abundantia iuſticie ad iuſticiã: vt ſeribe phariſei ceteriq; iudei ſi non occidant ſeruare iuſticiam gloꝛient᷑.chꝛiſti vero fidelibus nõ ſolũ inhibetur oceiſio nis actus:ſed prohibet᷑ ad iram animi motus. Facilius quidem eſt nõ occidere pꝛohibendo manũ:qᷓ; non iraſci cohibendo animi motũ.Pꝛoinde abundantia iſia iuſti cie ſup nhariſeos: ad pfectionẽ et cõſiſtentiã animi tra⸗ hitur. Et quod ſolũ in animo eſt occultatur hominibꝰ cognitum ſoli ceo. Et deus coꝛdi legem non homo ap⸗ ponere potuit. Et ſi lex dei eius in coꝛde ipſius non ſup plantabuntr᷑ greſſus eiuſ que pꝛohibet vt homo homini non iraſcat᷑iiraſcens vero iudicio puniatur otſt aüt malũ quod latet in coꝛde aduerſus ꝓximuʒ multiplici enunciatione oſtendi:ſigno verbo facto. Signo videli⸗ cet indiſtincto verbo vtl ſi quis dixerit fratri ſuo racha: reus erit conſilio Racha rancoꝛ eſt er coꝛde pꝛocedenſ per guttur vſq; ad ꝑalatũ ꝑ nares exufflans etiam ſi la bia iungerent᷑:et qñq; labijs apertis oſtendens animũ aduerſus aliquẽ indignatũ. Vlerbo:cum quis aiĩo irato — — — — ——= —„ S⸗E ee o . di Un di ⸗ iei lil : n . De ſermone montano do. Bal. ipſius tempeſtatẽ refrenare ira pꝛedominante non va⸗ lens.verbum diſtinctũ ⁊ cognitũ iniurioſe in pꝛoximũ pꝛotulit:vt l qui autẽ dixerit fatue reus erit gelennei⸗ gnis Satuitas eſt dum in hac vita viuitur vltima ho⸗ minis ignoꝛantia:cum nec ſeipſum.nec quis alius ſit. aut loquatur intelligit. Gacto:cum quis ita ex peruerſo coꝛde actioneq; mala conturbauit pꝛoximũ: vt niſi pꝛi⸗ mo illum reconſiliet atq; placer ſacrificare atq; aliquid muneris offerre nõ liceat! Si ergo offers munus tu um ad altare et ibi recoꝛdatus fueris ꝙ frater tuus ha⸗ bet aliquid aduerſum te:relinque ibi munus tuũ añ al⸗ tareet vade pꝛiuſ reconſiliari fratri tuo:et tunc veniẽs offeꝛes munus tuũ Mon erat in illoꝝ iuſticia pꝛoximũ reconſiliare turbatu.noſtra vo exigit vt niſi pꝛius recõ ſiliemus.oblationes non offeramus:qð ſi facimus caſ ſa eſt oblatio pꝛonmo nõ pacato. Oine dilectiõe pꝛori mi oꝑa cuncta fruſtrant᷑. Quomõ pꝛoximũ diligit qͥ eũ conturbans modis oĩbus non refouit.Sed aduerten dum ſumma diſeretione agendũq;:ne ꝓxrimi offenſam plus aut minus debito emendare velimus. Nam ſi coꝛ de tantũ ꝑuerſo et odioſo in pꝛoximũ aliquid cogitatũ eſt. clam ioli deo emendatio ipſa ſiat.quia offenſa vſq; ad pꝛoximũ non deuemt:cui qð latebat emendando/p⸗ dere nihil aliud eſt qᷓ; aliquẽ in ſua nequicia incognituʒ diffamare. Si vero eructuato verbo cõtra ꝓpximũ aliqᷣd dictum eſt ad ipſius noticiã non ꝑpueniens etiã nec ipſi ſatiſſactio fiat:led in conſpectu dei et coꝛã illis qui huiu ſcemodi cõuicia de pꝛoximo audierunt.Cum aũt ad p⸗ ximi noticiã ꝑuenerit verwaut facto tua contra eum pᷣ concepta malicia.iuxta quantitatẽ offenſionis.qntitas emendatiõis exiſtat:put aderit poſſibilitas et honeſtas ꝑmiſerit. Multa enim ex equo emendationi non ſubia cent:aliqua vero ſi fierent depellerẽt honeſtatẽ. Hoc tri plex ſatiſfactionis genus ſcilicet coꝛde verbo facto iuſtũ eſt atq; ꝑfectũ.qð de triplici offenſa pcedit ſignatũ ĩ ira coꝛdis.in biꝑtito verbo oꝛis ſcilicet racha et fatue.et illa tiõe mali oꝑis:ex eo ꝙᷣ munus reſpuitur niſi pꝛoxrimus reconſtiecſſak feconſiliadus reconſiliantẽ aſper naret᷑ nihilopendens reconſiliationẽ. nec vellet impen⸗ dere indulgentiã poſtulatã:nec offenſam dimittere de⸗ pꝛecãti:nil ei deperit coꝛã ſuꝑno iudice deſuper hominũ coꝛda ꝓſpiciente.ſi reconſiliationẽ facere diſpoſuerat in veritate.vadat ſecurus ⁊ ꝑficiat vota ſua non male mo⸗ tus in anio:ſed ſemꝑ paratus cum opus fuerit placare qntum in ipſo eſt pꝛoximũ quẽ offendit. Si vero aliter iſta diſſeramus:tria ſunt iſta mala quib triplex pena re ſvondet Yra ſuꝑ quã iudiciũ.racha ſuꝑ quod pẽdet cõ⸗ ſilium:fatuũ aliquẽ dicere ad quod gehẽne igms adijci tur. Ecce ad pꝛoximũ offenſionis et pumtionis pꝛoceſ⸗ ſus. Ira in coꝛde latẽs ſolius dei iudicio ſubiacebit:q̃n ta fuerit iraſcens pena plectendus. Signũ ire iam ap⸗ parens.hominũ conſilio ſtabit:q̃liter ſic inſinuans ani⸗ mi ſui motũ ſit coꝛrigendus.Expꝛeſſo malicie verbo ex ira conceꝑta in pꝛorimũ excandeſcens:niſi emẽdauerit gehenne ignis eterm penã ſuſtinebit/Elidendũ igit᷑ q̃n tum chaiſtianoꝛũ ſuper ſcribas et phariſeos debet abun dare iuſticia. ꝙ in his tribus vſq; ad pꝛoximi pꝛobabilẽ offenſionẽ nec ꝑuentũ eſt: vt nec ictus verberũ.nec mu tilatio membꝛoꝝ.nec occiſio.nec rerũ ablatio inuite pᷣ⸗ ſtiterit. Et emendationẽ opoꝛtet fieri ſi noſtra munera nolumus repꝛobari. Et illoꝛũ iuſticia occiſionẽ aut rex direptionẽ ſolũmodo ꝓhibebat/Ecce patet ꝙ; lexnõ ſol uitur ſed pamplius adimplet᷑:cum ad interioꝛis homi⸗ nis pfectionem refert᷑. Et nõ ſolũ actus:ſed etiã animi malus motus et ſermo malus pena plectunt᷑· Si q̃ ve ro dicent᷑ in iſto montano ſermone vſq; ad deſcenſum chꝛiſti de monte:hoc maxime aſtruumt e cheiſtus legeʒ non vemt ſoluere ſed adimplere.ad hocq; cõtinuata re⸗ feruntur cum admonitione in declinatione maloꝛum et in actione bonoꝛũ operũ:et ꝙ abundantioꝛ ſit chꝛiſtj anoꝛũ iuſticia qᷓ; ſcribarũ et phariſeoꝛũ. M cum his qui aduerſant᷑ ⁊ quibo aduerſamur opoꝛ tet habere concoꝛdiam ſi volumus euitare gehennam. ſcom matheũ et lucam ti. Capitulum xvVIII Vſſentire in aliquo a nature cõſimili.viciũ d eſt. Diſſentire a vicijs et ꝑditis moꝛibus ho mmũ: eſt maxima virtus. Unus eſt ommiũ creatoꝛ:qui tam diuerla in vna fecit cõueni⸗ re foꝛmã. Vnitatẽ igitur amat.Elnus eſt mediatoꝛ in⸗ ter deum ⁊ hoĩes chꝛiſtus. Et ideo inter quos ſatagit re conciliare cũ deo:nõ patit᷑ eſſe diſcoꝛdiã. Vnius creatio nis.vnius ſimilitudinis diuine atq; nature.vnius re⸗ demptiõis et gratie.vmus fidei homines abinuicẽ diſ ſentire non ſuſtinet:mag vvo diſſentiẽtes ſub intermi⸗/ natione reuocat ad conſenſum dicens! Eſto conlſenti⸗ ens aduerſario tuocito:dum es in via cum eo⁊cc.· Cũ ſuꝑioꝛi connectit᷑ iſia ſentẽtia ſcilicet de recõciliatiõe fra terna.pꝛiuſqᷓ; munus in altari offerat᷑ vbi munus non grate offertur niſi pꝛimo pꝛorimus recõciliet. Hic ſub interminatione pꝛecipit᷑vt ſibi cito conſentiat᷑. Obi of fenſus pꝛoximus:hic offendens intelligi᷑ ſduerſarius. Vlle reconciliatur.huic conſentit᷑ ne quõlibet diſcoꝛdia regnet.ſed omnimode mutua pax inter hoĩeſ habeatur Hoc qð tanto diuino ſtudio agitur ſub cõmmatiõe pe ne ſub ꝓmiſſione gloꝛie.plucide arguit chꝛiſtum nõ ve⸗ niſſe legem ſoluere ſed adimplere:atq; ꝑfectionẽ pluri⸗ mam addere. Sed vt ſupꝛa tangere cepimus duo ſũt aduerſarioꝛũ genera.vnum cui tu aduerſaris:et offen⸗ diſti coꝛde oꝛe vel facto a te pꝛius incepta malicia. Alte⸗ rũ qui tibi aduerſatur:ab ipſo pꝛeeunte nequicia. DPꝛi⸗ mus reconciliandus:alteri conſentiendũ eſt: Seu in alio genere aduerſandi.aut eſt aduerſarius exiniuria ꝑp⸗ ſonali.verlo ſeu edita facto:aut ex debito rei.cum quis rem ſuã repetit ab alio. Iterũ pꝛimus reconciliandus: alteri wero conſentiendũ eſt.Et hoc maxime in litterali ſenſu ſaluatoꝛ videt᷑ intendere vt repetẽti ſuũ conſenti atur anteq; litigatio ante iudicẽ fiat:ex qua cõſueuerũt pꝛodire mẽdacia.conuicia in alterutrũ oꝛiri. diſcoꝛdia. pꝛouocatio ad peioꝛa.et tandem deuictio.et in altero li⸗ tigantiũ hoꝛrenda captiuitas:donec reſtitutio ſit ad ple num. Igit᷑ melius eſſet debitũ añ reddere repetenti deuenire ad iudicẽ.et conuinci ⁊ fieri captiuũ:et tandẽ ſic manere aut reddere debitũ vniuerſum. Pacis ama⸗ toꝛ auctoꝛ et latoꝛ legis:nõ ſolutoꝛ.ſed peramplius fa⸗ ctoꝛ:adijciens perfectionẽ nititur ꝓpelleꝛe litem dicens Eſto conſentiens aduerſario tuo cito dũ es in via cũ eo:et vadiſad pꝛincipẽ.da operã liberari ab illo.ne foꝛte tradat te aduerſarius iudici.et iudex tradat te miniſtro exactoꝛi:et mittaris in carcerẽ.Amen dico tibi:nõ exieſ inde donec reddas ei nouiſſimũ quadranteʒ ſiue minu tum. Conſentiendũ eſt aduerſario ſua iuſte repetenti. Nemini licitũ eſt aliena raꝑe ſiue retinere pꝛeter domi⸗ ni voluntatẽ:niſi ex ſuboꝛtis et iuſtis cauſis aliud iura decernerent. Cõſenti dũ es in via cũ eo anteqᷓ; hoꝛa li⸗ tigationis adueniat·anteqᷓ; iudex habeat de veritare co⸗ gnoſcere:ſi diſcipuli chꝛiſti eſtis ſi chꝛiſtum imitamini ſi doctrine chꝛiſtiſere conſentitꝭ. Conſentias et veritati Hedde mutuũ ad tempus creditũ.Redde ſi inuite ac⸗ ceperis aliquid a conſoꝛte nature. Quamqᷓ; natura ꝓ⸗ pꝛium non iudicat:lex tamẽ ad coercendas hominũ im pꝛobitates induxit. ibi domĩo incontento ſuum tene re non licet.vt quid iudicem viſ adire cum aduerſario H Liber iuſte quod ſuuſ eſt repetenti · VUnde tanta puerſitas. vt de re non tua velis inchoare litigiũ.Que audacia vt vexlis ante iudicẽ ſiſti vbi eſt neceſſariũ te conuinci.An⸗ te iudicem ſeu pꝛincipẽ cõſtitutus cõfiteberis an inſici aberis creditũ. Si cõſiteberis:vt quid non pꝛeuenis fa ciem pꝛincipis aduerſario conſentiẽdo.vt nõ fatiges ꝓ ximũ.non inducas expenſas.nõ libellũ recipias.vt non euenias ad calumniã nec cõtra te latam ſententiã au⸗ dias:ne coꝛã oĩbus erubeſcas.et abcedas cõfuſus in do mũ.aut efficiaris turpi neceſſitate captiuus. Si wroĩ ficiaberis:que te conſtrinxit malicia vt te negationi cõ⸗ necteres. vt a veritate terga verſares. vt vels retinere non tuum.et de tua voluntate condeꝛe ſeuã legẽ.cuius autoꝛitate alienũ tuũ vendicares in ꝓpꝛiũ.et qꝗð eſt par tum alieno ſudoꝛe.labvꝛe aleno que ſitũ.inuito dño ve lis facere tuũ Vnde tanta ſeueritas in nature conſoꝛtẽ vt bonoꝛũ ſuoꝛũ ipſum velis eſſe exoꝛtẽ. Vnde iſta falſi⸗ tas vt non timeas aut diligas ſed odias writateʒ. Vñ ꝙ non timeas legem.qꝙ non hoxreſcas et iudicem. q̃ te falſo negantẽ aut veritate conuictum tradat in carcerẽ vnde non exeas niſi pſolueris omne minutũ ſiue qua⸗ drantem. Eſto igitur conſentiens aduerſario tuo iuſte repetenti.pacẽ habe cũ pꝛoximo:nõ deneges aliena q ꝓ⸗ pꝛia largiri ex neceſſitate conſtringeris Mec lex eſt iuſti cie oꝛiginalis:hec iuſticia moiſaice atq; euangelice legꝰ. Exr his concoꝛdia ſeruatur in pꝛoximis.diſcoꝛdia ꝓpelli lex non ſoluitur ſed adumplet᷑:et ſpes ex chꝛiſti pollicita tiõe erigitur de regno celoꝛũ.Alibi autem hoc ꝑ ſimili⸗ tudinem diſſertum eſt. M mechia nõ ſolũ eſt coꝛpoꝛis ſed et coꝛdis male cõ cupiſcentis etiam ſine tactu carnis ſcom Oattheum. Capitulum XIX Exnon ſoluenda ſed adimplenda ꝑ cheiſtũ. Idiſerto verbv. exarato dicto:coꝛpis mechiam interdixerat.chꝛiſtus vero etiam coꝛdis me chiam adeſſe denunciat.ſi affuerit in vidẽdo concupiſcentia foꝛnicandi:ad quã deuitandaʒ membꝛa mandat ꝑ abſtinentiã cohiberi Audiſtis quia dictum eſt antiquis nõ mechaberis. Ego aũt dico vobis.quia omnis qui viderit mulierẽ ad concupiſcendã eam:iam mechatus eſt eam in coꝛde ſuo Ecce abundantioꝛ iu⸗ ſticia:nõ ſolũ ꝓhibitio coꝛpalis ſed coꝛdis.Ecce iuſticia phariſea:coꝛpe non mechari.Ecce abundans:concupi ſcentias a coꝛde recidete. Vbi abundantia peccatoꝛum ibi etiam et virtutũ.Coꝛ hoĩs fons eſt maloꝛũ: cum ſu erit puerſum. Cuncta mala de coꝛde pꝛodeunt: quod ⁊ ſaluatoꝛ alias teſtatus eſt. Coꝛ hoĩs receptaculũ eſt vir tutum:cui cũ inſederit deuenietur in actus. Cõcupiſcẽ tia mala quia de coꝛde malo:in vidẽdo videntẽ foꝛnica⸗ rium fecit. Viſa eſt mulier apta pulcra:mulier neq; vi⸗ ſus potuerunt opari mechiã.acceſſit cõcupiſcẽtia vt ap peteres et appeti velles:et foꝛnicatio in coꝛde hoĩs facta eſt. Agitur cohibendus eſt viſus. non vt ne videat.ſed ne figatur in delectabile viſum vnde mala concupiſcen tia generetur:qua homo mechus efficitur Coꝛ cuſtodi endũ eſt:ne immunde ſequatur aſpectum. Ecce pulcra ſacies ſe obiecit viſui.ecce viſus illam aſperit.adhuc ca⸗ ſtitas ĩ moꝛibus et affectib:vt neq; viſus neq; obiectũ amenum ill potuerit maculare. Adeſt et coꝛ de illa nul critudine cogitans.nec in caſtitate generauit eclipſim. acceſſit concupiſcentia pꝛeter diuine legis oꝛdines ca⸗ ſtitas receſſit ab hoĩe:mechia facta eſt ab vtrocq;. Vnde concupiſcentia mala niſi ex di lege relicta. Bonus hõ bona mulier. lonus viſus. bonũ coꝛ:neutrũ iſtoꝛũ de ſua natura cau andũ.ſed cũ cõcupiſcentia mala coꝛdis clau ſtra penetrauit:vt qð bonum eſt natura etiaʒ natura bv decimue num appeteret peccatum non ex his ſed ex peruerſa in tentione ꝓcederet. Sic et ſcriptura ſaluatoꝛis eloquit᷑ Nam qui viderit mulierẽ non vt muliereʒ.alioquin vi diſſe ſanctas.fuiſet in crimine.ſed ad concupiſcendam eam:iam mechatuſ eſt eã in coꝛde ſuo.non in oculo ſuo a quo viſus pꝛocedit:ſed in coꝛde ſuo vbi concupiſcẽtia mala reſedit. Sed coꝛ ne diſſolueret᷑ in vitium commi nationem accepit. Ve diſſolutis coꝛde.Diſſolutio coꝛ⸗ dis eſt a lege veritatis:cum pꝛeter ipſam aliquid cõcu⸗ piſcit. Et ad cautelam inuitatur eum dicitur:omni cu/ ſtiodia ſerua coꝛ tuum. Et de viſu arguunt᷑ pꝛothoplaſti et dauid in viſu bethſabee: ꝙ viderunt et coꝛ eoꝛum in concupiſcentiam exarſit. Yeremias deploꝛat:oculꝰ me⸗ us depꝛedatus eſt animã meã Et de concupiſcẽtijs di⸗ citur:poſt cõcupiſcentias tuas non eas. Et ſi ubſequẽ ter ne que ſen ſibus pcipiuntur in affectũ coꝛdis ue⸗ niant.mali vſus ſeniuum ſpũaliter achꝛiſto iubent᷑ ab⸗ ſcidi: cum immediate adiungitur. Oe ſioculus tuus dexter ſcandaliat te:erue eum ⁊ pꝛoiſce abs te. Erpedit enum tibi vt prreat vnum membꝛoꝝ tuoꝛum:qᷓ; totum coꝛpus tuum mittatur in gehennam] DZexter oculus eſt intellectus interioꝛ.qui tunc ſcandalum parat cum concupiſcentiam ſequitur. tunc eruifur cum ab ipſa di uellitur:tunc a ſe pꝛoijcitur cum nihil pꝛopter pꝛopriaʒ et ſenſualem delectationem inquiritur. Et ſi dextera manus tua ſcandalicat te:abſcide eam et pꝛoijce abs te Expedit enim tibi v pereat vnum membꝛoꝝ tuoꝛum q; totum coꝛpus tuum eat in gehennam Dextera ma⸗ nus refertur ad potentiam effectiuam:eoꝛum que ĩ cõ⸗ cupiſcentiam venerunt. Que tunc ſcandalicat animaʒ. cum perficit conceptam nequiciam.que abſcindit᷑ cum reprimitur:tüc abs ſe pꝛoiſcit᷑ um nil in ſenſuale placi tum agitur. Sed mehuſeſt iſiam deperire atq; refrena re ſenſuum ac interioꝛis hominiſ partem qᷓ; totum eſſe hominis eternis gehẽne incendijs mancipari. In oĩb⸗ dicitur tuus ⁊ tua:quoniam non aliena ſed tm̃ pꝛopꝛia mala nos maculant. Et qui ſe a ꝓpꝛia iniquitate obſer⸗ uat eum miquitas aliena non grauat. Scriptũ eſt eni Grauabit eum iniquitas ſua:non aliena idetur etiã ex his verbis iſia reſonare ſententia: delectatio vniuſ mem bꝛi non occupet totum coꝛpus.et qð agitur in par te membꝛoꝛũ in totalitate coꝛpoꝛis nõ contingat: cum dicit · Expedit vt pxreat vnum membꝛoꝝ q; totum coꝛ⸗ pus tradatur in gehennam Acſi vnum membꝛox poſſz perire toto alio coꝛpoꝛe illeſo:ſicut in abſciſione manuſ aut pedis:mutilatione lingue.in erutiõe oculi.reliquo in tacto coꝛpoꝛe.Sic et peccare in vno membꝛoꝛum:ce teris membris denegantibus omnino conſenſuʒ Sed ſicut cum patitur vnum membꝛoꝛum cõpatiuntur ce⸗ tera membꝛa:ſiue cum gloꝛiatur vnum membꝛũ con⸗ gaudent ⁊ omnig membra.ſic cum vnum membrum letanter peccat. ſic et cetera membra congratulando fa uent:alias iniuſticia eſſet ſi vno membroꝝ peccante ce tera membra immaculata pumirentur. Aliter autem ex his opoꝛtet capere intellectum:vt quod dicitur in par⸗ te membroꝛum in parte tempis. et quod in toto coꝛpo re in totalitate etermtatꝭ referatur.vt melius ſit homi⸗/ nem priuari delectatione ꝓhibita in hac parte labentis et terminãdi tꝑis que ꝑ coꝛpis membra ſuſcipit᷑:qᷓ; ge henna ignis in eternitate damnari. De libello repudij in quo lex non ſoluitur.ſed abun⸗ dantioꝛ iuſticia cõſtitui᷑ jm matheũ. Capitulum. xX Criptum eſt declaratio ſermonum tuoꝛum il⸗ S luminat:et intellectum dat paruulis. Sermo nes dei ſunt illa que ſcripta legimus in vtroq; teſtamento:que declaratione indigent vt tardioꝛibo in⸗ De ſermone montano do. Bal. noteſcant. et ad cõfutationem illoꝛum qui paratt ex coꝛ tice verwꝛum calumniam veritati:q; non intelligenteſ ea que ſunt recta male intelligendo puertunt. Et pha⸗ riſeis et ſcribis ceteriſq; ſubſeqs ſimilia ſentientibo oꝛa claudere:qui pꝛeſumpierunt aut pꝛeſumere potuerũt · chꝛiſium veniſſe legem ſoluere non adimplere. Cuius contrarium aſſerit ſe facturum dicens. Non vem legez ſoluere ſed adimplere. Libellus repudij dari xermiſſus in veteri teſtamento arguebat credulitatem popun he⸗ bꝛeoꝛũ qui concepta in animo diſplicentia ex vxoꝛe aut ex feditate ſiue celotipia: ſiue occa ſione quacunq; acce⸗ pta vſq; ad necem eius facile deſeuiſſent. Me autem cõ⸗ tra mandatum domini homicidium ſeu vxoꝛicidium ſe queretur: ob leuitatem libellus repudij eſt conceſſus. Sed ieſus latoꝛ noue pfectioꝛiſq; legis adimplens ve⸗ terem nouam introducendo non ſoluens. imo pfectio⸗ ri et abundantioꝛi iuſticia illam decoꝛans. in illa crude⸗ litatem pꝛecauens. in iſia honeſtã caſtitatem conſeruãs niſi ob foꝛnicationis cauſam vxoꝛem voluit non dimit ti dicens. Dictum eſt aũt.Quicunq; dimiſerit vxoꝛeʒ ſuam: det ill lbellum repudij. Ego autem dico vobis. quia omnis qui dimiſeꝛit vroꝛem ſuam excepta foꝛnica tionis cauſa. facit eam mechari:et qui dimiſſeʒ duxerit adulterat Cibellus repudij ſic erat: vt cauſa qua vro⸗ viro fuiſſet odioſa ſcriberetur et poneret᷑ in manu repu diate atq; ſacerdotibo demonſtraret᷑.et iuramento pᷣſti / to ꝙ ſic veritas ſe habet. poterat ab alio duei et copulari coniugio:et iterum ſic repudiari ſi cauſa ſubeſſet.nõ tũñ reconiungenda pꝛioꝛi· Zalis repudiatio vxoꝛicidium de uitabat:quod et fuiſſet ſi vir abhoꝛrens vroꝛem inuite illam ingratioſam ſibi retinere cogeret. Sed honeſt tem omnimodam non habebat: ꝙ vna mulier potuiſſz duobus maritis viuis diuerſis tpibus ſubiacere.cim⸗ plioꝛem enim honeſtatem habuit ꝙ vnuſ maritus plu ribus pꝛeeſſet vxoꝛibus aut mulieribus vt abꝛaham et iacob:qᷓ; ꝙ vna mulier maritis viuis pluribus ſubiace ret. ꝛoinde ſaluatoꝛ non ſoluens legem ſed implens per abundantioꝛem iuſiiciam honeſtatis pꝛohibet diſ⸗ ſuadet vxoꝛem repudiari niſi foꝛnicatiomis ob cauſam: quam etiam ſic repudiatã repudiate ſuperſtite alteri pi hibet copulari. Oe ſi alia cauſa pꝛeter iſtam repudiaret᷑: mechia conſtituitur. Et qui quocũq; modo vel cauſa re pudiatam duxerit:criminis adulterij reus erit NMõ enĩ buiuſcemodi dimiſſio matrimoniũ ſoluit. ſed facit di⸗ uoꝛtium thoꝛi:cum et poſſit cõſenſu mutuo ſuo viro re conciliari. Fertur enim in ſubſequentibus ſic reſpon/ diſſe ſcribis et phariſeis interrogando tentantibus ſal⸗ uatoꝛem. Si licet homini dimittere vroꝛem quacũq; ex cauſa. Qui reſpondens ait eis. Mon legiſtis quia qui fecit homines ab inicio maſculum ⁊ feminã creauit eos Et dirxit Pꝛopter hoc dimittet homo patrem et matrẽ et adherebit vxoꝛi:et erunt duo in carne vna. Itaq; iã non ſunt duo:ſed vna caro. Quos ergo deus coniũxit homo non ſeparet Ex hoc ſumitur deus quos cõiũ⸗ xit ſepare poteſt. Ac per hoc coniuncti etiam carnali co⸗ pula: mutuo conſenſu inſpirante deo pꝛo obleruãtia ca ſtitatis poſſunt ab inuicem ſeꝑari.Ante carnalem vero copulam: pꝛo caſtitate in voto ſeruãda poſſunt altera i/ uita partiũ federa quecunq; diſrumpi Dicunt illi ſcri be et phariſei. Quid ergo moiſes mandauit dare libel/ lum repudij et dimittere. Et ait illis. Quoniam moi⸗ ſes ad duriciã coꝛdis veſtri ꝑmiſit vobis dimittere vxo⸗ res veſtras. Ab initio autem non fuit ſic Patet ſane ĩ telligentibus cauſa cur libellus repudij ſit conceſſus permiſſus non tamen iuſſus: ſcilicet ne duricia coꝛdis vſq; ad vxoꝛicidium deſeuiret Alb inicio vſq; ad moiſen Segd honeſta-⸗ coniugia ex honeſtate oꝛiginalis publiceq; iuſticie inſo⸗ luta manebant.Nunc wero ſaluatoꝛ euangelicam legeʒ retoꝛquens ad iuſticiam oꝛiginalem decermt Dico au tem vobis quia quicunq; duniſerit vxoꝛem ſuã niſi ob cauſam foꝛnicationis et aliam duxerit mechatur:et qui dimiſſam duxerit mechat᷑ Attamen nemo male intel⸗ ligendo erret.vt dimiſſio toꝛnicationis cauſa licentiam pꝛeſtet alteri partium ad alia nuptigarum vota tranſire. non enim eſtet adimpletio legis ſed ſolutio NHeq; legis abundantioꝛ iuſticia ſed defecnoꝛ videretur ſi tempoꝛe ſilij virginis non reſtringeretur libidinoſitas carmis:⁊ vna mulier pluribus viins potuiſſet ſubiacere maritis. Imputet ſibi qin continere recuſauitnon licentie re⸗ pudiandi ex cauia foꝛnicationis:nec repudiata ſibi pu⸗ tet adeſſe iuſtam alteri nubendi licentiam.quia volens aut nolens repudium habuit. ſed magis doleat fleat at q; peniteat:ꝙ foꝛnicationẽ ob quam iuſte repucharetur cõmiſit Et pocius ſtudeat reconcilari repudianti viro qᷓ; alteri ipſo viuente copulari coniugio.que etſi nõdu,ʒ recipitur in reconciliatiõe omnino pmaneat in caſiita⸗/ te quouſq; reconcilietur:aut lex matrimonij lege moꝛt; ſeꝑetur et ſoluatur.Alter vero ducens repudiatam ades ulter et mechus erit: quia illam duxit quam adhuc ale ge matrimonij moꝛtis ſententia non diuiſit.nec alia in terfuit iuſta cauia matrimonialis diuoꝛcij: ſͥ foꝛnicatio iuſta ſepatio thoꝛi. Sed turbat annnos incontinentii’n et querentium laſciuis et immundis moꝛibus cũ vxo⸗ ribus delectari: ſi nulla cauſa dimittende vxoꝛis in euã gelio pꝛeterq; foꝛnicatio inuenitur. cum plerunq; poſt vxoꝛem ſepe per tempoꝛa carnaliter cognitam interue⸗ niant infirmitates in coꝛpoꝛe atq; in tali parte coꝛpoꝛis vt vir cum vxoꝛe volens coire non poſſit:et feditates et fuge ab altera partium et copulationes illicite per illici tos amoꝛes ad alios.et ablationes vxoꝛum a potentio⸗ ribus. et viceuerſa in viris vt continere nolentes etiaʒ licite coire non poſſunt· nec apoſtolicum ſeruare conſi⸗ lium.vt vnuſquiſq; habeat vxoꝛem ꝓpꝛiam pꝛopter foꝛ nicatiouem in aliam deuitãdam: et unpingent foꝛte bu iuſcemodi homines in illam quam nullo modo intelli⸗ gunt veritatem dicentes. Elt quid imputabitur nobis ad crmmen ſi vxoꝛes illas inhoneſtas dimittimus cum quibus continere nolentes rem habere non poſ umus Quid ſi alias ipſis viuentibus ducimus.cum impetꝰ carnis non agitet. continere nullo pacto delectet· Efrre nate concũbere nolumus:ideo alias ad vxoꝛatum inq⸗ rimus. Affectamus pꝛolem vt dimittamus leredem: et multa que poſſunt querulando deduci: Quibus re⸗ ſpondere per ſingula pꝛolata et poſſi ibilia pꝛoferendi ni mis pꝛodiret in longum:quod comatice tractare decre⸗ uimus. Sed quia me in hac parte ignoꝛãtia craſſa ſeu ſupina non fallit. ſed menti pura veritas interlucet.di⸗ xerim verum deum et vnigenitum ſiliuʒ eius pꝛecepta impoſſibilia nõ dediſſe: neq; alicui pꝛecepiſſe ſupra gra tiam et virtutem.quam ipſe preſtiterit hominibus ob ſeruandi. Quare autem non omnium in obſeruado pᷣ⸗ cepta ſit equa conditio vt vnus habeat vxoꝛem ſuis vo luntatibus aptam alter wro diuerſimode pꝛepeditam non eſt humane inquiſitionis quod eſt diuine wolũta⸗ tis atq; permiſſionis que ut eſſent ommia non fecit eq̃/ lia:que nihil nouit oxerari nõ iuſtum.qᷓ;uisa nobis exi ſtat incognitum. Ypſe laudetur in operibus ſuis:time atur et ſibi obediatur in legibus iuſtis. Suum dumta⸗ gaat eſt imperare atq; oꝛdinare quod licet:noſtrum eſt ſi ne cauſatione obſeruare quod pꝛecipit. magiſe expeclt nobis. quod pꝛecipit. magiſq; quod Oeiuramentũ in lege conceſſum in euãgelio omni⸗ Liber no pꝛohibetur vt ſit lex plenioꝛ et iuſticig abundantioꝛ. Capitulum XXxI Billa pꝛimoꝛdiali et oꝛiginali et ſancta iuſti⸗ A cia in qua homo non ſtetit indicitur.vt ꝓut exigit veritas ita reddat᷑:et ꝙ dolus et fraus ab humana conuerſatiõe pellantur.neq; coꝛ de aut oꝛe per incaptionem et circumuentionem inter homines ſermo fiat:qin ſunt vnius nature conſoꝛtes. Et coꝛda ſoli deo cognita in quibus eſt humane cõuer⸗ ſationis oꝛigo:ſiue fraude ſiue benignitate ferantur in pꝛoximum hominibus cunctiſ occulta funt. Idcrco re ctum mandans noſtruʒ fleri animum:ſine dolo ? frau⸗ de vrbum fieri mandabat ad pꝛorimum Et fine iura⸗ mento qð dicebatur abſq; dubio volebat haberi. et aſ⸗ ſcribi malicie ſi quis a verbv negatiuo aut affirmatiuo amplius extoꝛſinet. Et ſi neceſſitate vegente pꝛo firma fide pꝛoximis facienda opoꝛteret iura mẽta pꝛeſtare.in⸗ hibetur ne homo paulominus ab angeliſ minoꝛatus re rum omnium coꝛpoꝛalium dominus cõſtitutus nemn/⸗ ni niſi ſoli deo ſubditus ꝙ per minoꝛa ſeuiret:a diuinũ honoꝛem tribuat creaturis. Qui iurat vt equali ſuo in dictis fidem firmam aſtruat.per maioꝛem ſe uret: non enim pꝛeſtat fidem per equale vel minus homini pꝛeſta ta iuratio. Minus eſt homine omne creatumaipſo crea toꝛe et ſegregata creatura ſpirituali dumtaxat exceptis Pꝛoinde pꝛohibet etiam ſi expediret per creaturam ali⸗ quam iuramenta pꝛeſtare.dicens ad ſupꝛadicta cõtinu ando ſermone m:vt lex ſit inſoluta et abũdantioꝛ ſit iu ſticia. Yterum audiſtis quia dictum eſt antiquis.Mõ periurabis. Reddes autẽ domino iuramenta tua. Ego autem dico vobis:non iurare omnino.Neq; per celum quia thꝛonus dei eſt liuxta illud yſaie:.Celum mihi ſe⸗ des eſt.(Neq; per terram: quia ſcabellum pedum eius eſt. Ende ꝑ yſaiam dicitur. Et qui iurat in terra:iura⸗ bit in do ame. Neq; per hieroſolima:quia ciuitas ma gni regis eſt. Neq; per caput tuum iurabis:quia nõ po⸗ tes vnum capillum tuum facere aut album aut migrũ. Sit aũt ſermo veſter:eſt eſt.non non. Quod autẽ abũ dantius eſt: a malo eſt Ecce phibitio in lege non piu⸗ rare.mandatum vero iuramenta ſcilicet iuſia reddere Chꝛiſtus qui venerat legem implere non ſoluere atq; abundantioꝛẽ iuſticiam indicere pꝛohibet omnino iura re. Qm̃ qui nõ iurat totaliter alienus eſt a ꝑiurio Mer⸗ iurare omnino impoſſibile ſit eũ qui iurare non nouit. Magis impletur lex.peramplius abũdat iuſticia ſi a iu ratione deſiſtitur ne periurium ſubſequatin: qᷓ ſi iuraf cum poſſit ſequi periurium. Cutius eſt cauſam nõ pre⸗ ſtare peccatis:qᷓ; pꝛeſtita remanere inſontem Elnde ſcri ptum eſt. Jurationi non aſſueſcat os tuum.Clerunta⸗ men ſiiurare neceſſitas exigat:per aliquam creaturam pxꝛeſtetur nemini iuramentum quacuncq; dignitate re/ ſplendeat:nme fides non pꝛopter deum ſed pꝛopter crea⸗ turas videatur ſeruãda hominibus:et cultus diuinus creaturis aliquibus deferatur. Jurabant olim pagani dos deaſq; wlut per ſuos maioꝛes: quos credebant eternitate atq; immoꝛtalitate pollentes.Acſi diceretur icut dij wei et ĩmoꝛtales ſunt: ita vera dicimus ſicq; faciemus. Et ſepe vera per falſa ſpondebãt. Non eſt cõ⸗ gruum ſed in ſanum diuinum honoꝛem creatur impẽ⸗ lere. ſimilemq; fieri moꝛibus paganoꝛum:qui etiã cre debant ſibi huiuſmodi deos iraf. ci:niſi oꝑpibus iuramẽ⸗ ta firmarent. Sed nobis fidelibus nulla creatura nto finali et ſpirituali damno toteſt iraſci:miſi deus et crea⸗ toꝛ ommum noſtro demerito iraſcatur. VYgitur ſi iura⸗ re omnino opus erit: p eum aui ſumme omnibus pꝛe⸗ ſidet non hquecunq; creata iurabitur. Sed hoc maxie ſaluatoꝛ exigit vt pꝛout res eſt affirmatiue vel negatin pꝛoferatur. a malo aſſerens pꝛocedere ſi quis plus ĩ w bis impoꝛtune addiderit:ſic et ille qui plus vebito en⸗ bit. H Mpena talionis ad impletionẽ legis et abundantẽ? iuſticiam ſcom caritatem lenitatemet pacientiam per chꝛiſtũ cõmutata eſt ſcom matheu et lu. Ca.XXII. MQua videtur iuſtia iniuriã patiẽti neq; vi getur iuſie querele habere pone materiaʒ ſi qualiter acceperit tanter repedat. Et lege de eretum erat ne plus q; ccepiſz paſſus miu⸗ riam rependeret:ſed vt tauo inter homines haberetur. Sepe quidem inter homines agitur moꝛe ferarum: vt moꝛſum pꝛimo accipiens in moꝛdentẽ amplioꝛi furoꝛe agatur. Sicq; homines cum pꝛimo leduntur: in vindi cando menſura le ſionis excedunt. Et ſi poꝛdinariã o teſtatem vltio ſumitur: oprat pꝛepatiens vt per exceſ⸗ ſum pena multiplicaret᷑ Dꝛoinde talio in illa lege mo⸗ iſaica poſita eſt non in poteſtate patiẽtis: ſed oꝛdinarie auctoꝛitaiis. NDopulus enim ille rudis dureq; ceruiciſ aliter non debebat tunc erudiri pꝛo illatis a pꝛoxio ma⸗ lis q; in equa pena talionis. qu ex certa ſerie ſcripture nõ reperimus debere inferri niſi male paſſus expeteret quem in euangelica lege ſaluatoꝛ vult patienter ſerre omnẽ iniuriam ſine expetitione talionice vltionis. ex quo ler non ſoluitur ſed implerur: et iuſticia conſtituit abundantio NMam pamplius completur ler per miſeri coꝛdiam et pacienti nature ſeruando conſoꝛtẽ ſen qm libet coꝛpoꝛis partem quomoõlibet offendentẽ.qᷓ; per im pacientiã et iram cum legali iuſticia deſeuire ad perden dum hominẽ ſeu coꝛpis partem:cum pditum ex hdito nequit fieri rediuiuum. Pο‧inde ſaluatos dicit. Audi ſtis quia dictum eſt antiquis. Oculum pꝛo oculo:den⸗ tem pꝛo dvente. Ego aũt dico vobis non reſiſtere malo. Segd ſi quis ꝑcuſſerit te in dexteram maxillam tuã:pꝛe be ei et alteram. Et ei qui vult tecum in iudicio conten⸗ dere et tumcam tuam tollere: dimitte eiet pallium Et quicunqq; angariauerit te miulle paſſus:vade cũ illo alia duo.· Non ſolum ira. furia. furoꝛ.odium. ſupercedẽs vl tio· ſed talio in euangelio pꝛohibet. Et ne vigeatur ler moiſaica ſolui.remota iuſticia. introducitur patientia. E⸗ opus pfectum habet:cum malo non ſit reſiſtendũ. Et con ſilin datur ad toleranda plura ſiue maioꝛa cum infertur imiuria:dum ad ꝑcuſſionem vnius maxille ala teram ad cedentem pꝛeparare monemur. Et vnũ veſti mentum auferenti etiam alterum dumittere. et angari antiad lavꝛes amplioꝛes eſſe paratos añqᷓ; diuidamur apꝛonimis. anteq; diſcoꝛdia ſiue litigiuʒ oꝛiatur: anteqᷓ; wlimus aliquid rependere vltionis. Non ſoluitur lex ſi nolumus reſiſtere malo.ſi ad cuncta pati paramur. ſi contentiones et lites in iudicio deuitamus. ſi cum ab/ lata tunica etiam auferri pallium ſuſtinemus: fi pluſqᷓ; eracti impendimus et cetera que ſimiliuʒ potioꝛa ſunt Iſta qᷓ; talio legem potius implent qᷓ; ſoluant.vbi vir⸗ tus p amplioꝛa refulget abundat iuſticia ſup ſcribas et phariſeos: vbi virtus interioꝛ omnia equo ammo tole rat. vbi non tm̃ actus ſed ammi motus reſtringitur: et non ſolum res ſed ipſa quoq; pſona in cheiſti obſequiũ coaptatur. Nec oꝛiatur cauſatio ꝙ fiat iniuſticia:fj᷑ legis talio abꝛogatur. Qm̃ aliud eſt talionem auferre ꝑ abie ctioneʒ oꝛdinarie poteſtatis. que habet ex auctoꝛitate ip ſam in ſubiectos exercere iuſticiam.aliud cum quis liti gare non vult nec rependere.talioni cedẽs pꝛopter mi ſericoꝛdiam atq; pacientiam:in amoꝛe atq; pacientia ſa ctus ad pꝛoxrimum. Yuſticia non querit tallonem non impetrat ex ammi virtute non derogans in aliquo iudi . WW.. —— — » NE — —— — —0— — — νTB———— De ſermone montano do. Bal. diciarie poteſtati. Erit ergo talio et non erit:erit iuſticia et non ſiet.Erit ſiquidẽ in iudice autoꝛitatem habente non erit in paſſo humiliter tolerante. Yudexin ſua po⸗/ teſtate habet leges:vt pꝛout ſibi placuerit delinquẽtes taliter aut taliter puniat. Male paſſus amoꝛe chꝛiſti eq nimiter tolerans ad inferentem imuriam iacturaʒ arq; pꝛeſſurã non talionem non iuſtam repꝛehen ſioneʒ a iu⸗ dice:ſed miſericoꝛdiam optat.Adhuc autẽ ſaluato: ad⸗ ditl Qui autem ꝑetit a te da ei:et volenti mutuari a te non auertaris Elult poꝛro dominus et redemptoꝛ ie⸗ ſus dei filius incarnatus qui omnia coꝛam oibus homi mbus ab exoꝛdio fecit.ſemetipſum in fine tempoꝛũ cõ⸗ munem ſe omnibus pꝛebens.per omnia fratribus abſ q; peccato ſimilis factus.non querens ſua cõmoda ſed noſtra. nullum hominem ſolum fieri ad ſeipſum in pꝛo pꝛia perſona.ſimiliter et in rebus eſſe ſed totum eſie ad pꝛoximum diffiniuit.cum noluit ꝙ petita petentib de⸗ negarentur:ſed tribueret᷑ pꝛoximo iuſte ꝑxtitum. ſicut quiſq; vellet hoc fieri ad ſeipium. Et cum abꝛogare vide retur ex lege talionem ſeueritatis:talionem caritatis lberalitatis induxit dicens. Qui autem petit ate da ei Acſi legem oꝛiginalis iuſticie faceret rediuiuam ad hoc euangelicos viros inducens:Si petiturus es:petenti non deneges. Si cupis impetrare quod petis:a te im⸗ petret ille qui petit Si negaturus es:nunq; honeſte pe titurus es. Oi negaturus es nec queruleris ſi tibi pe⸗ titum denegef. Oi tranſferre in te optas pꝑetẽdo rei ali ene dominium:et tu verſauice opoꝛtunitate dictãte tue rei dominiũ cum petit in alium tranfferas. Hecoꝛigĩa lis iuſticia:hłc lex euangelica firma cenſura confirmãt: Et ſi rei dominiũ non exigitur ſed mutuum rei famili⸗ aris ad certum tempoꝛis vſum:ſaluatoꝛ pꝛohibet dene gari. Et volenti mutuaria te ne auertaris.Ad deducen dum homines ſeipſos dum viuunt in iſta vita moꝛtali multa exigunt᷑.quibus aliqui pollent aliqui pꝛiuantur: q;obꝛẽ quadã neceſſitate huůane ↄuerſationis agitur vt alter ab altero fulciat᷑. Et ſi aliqua ipſo de vſu feſtine de pereunt · aliqua longioꝛi tpe ꝑſeuerant:in pꝛimis peti⸗ tio vbi nulla redditio.in alms mutuatio de quibus re⸗ ſtitutio expectatur:in omnibus cheiſius mandat ad p⸗ ximum eum qui poteſt ꝓpicium fieri. Subiecit enim. LOmni petenti te tribue. Et qui aufert que tua ſunt ne repetas vt ſubintelligatur ſiue in datis libere ſiuei mutuandis ex tempoꝛe. Supꝛa omnem humanũ ſen⸗ ſum induxit noſtris animis libertatem.ne rebus coꝛru⸗ ptibilipus ſubiaceremus:et ad wram pacientiam mo⸗ nuit.Et cum omni pꝛoximo imperturbabilẽ voluit ſer uare concoꝛdiam vitare litem. cum ablata bona repete re diſſuaſit.ne turbaretur ſtatus pacis:et oꝛiretur mate ria litis. Et talionẽ iuſtam adnenit: vt quecunq; vultis vt faciãt vobis homines et vos facite illis ſimiliter. Ec ce patet talio in melioꝛa mutatus vt ex ſeueritate ad ca ritatem.a iuſticia in miſericoꝛdiã. ab ira in veraʒ animi pacientiam tranſeatur:vt lex dei melius impleatur. et abundantioꝛ iuſticia fiat. De dilectione et opitulatione inimicoꝛũ ſcõm Oat theum et lucam. Capitulum XXIII Ntiquis antiqua dicta ſaluatoꝛ cõmemoꝛat a vt per introductionem ſuoꝛum mandatoꝛũ componat.cuius legꝭ potioꝛ ſit perfectio: ap pꝛobans antedicta.ſcilicet ꝙ legem nõ vene rat ſoluere ſed implere.et euangelicam iuſticiam abun dantioꝛem eſſe penitus ad moiſaicam legem:cũ remo⸗ uet omne odium. adicit de dilectione mandatuʒ. Odi/⸗ re nature conſimilem et conſoꝛtem nulla pꝛotinus po⸗ teſt cauſa ſubeſſe:qᷓq; aduerſetur.qᷓq; multa mala co⸗ netur inferre. Meq; derogandum eſt bone nature pꝛo vi cio.quo patrato nõ deſinit eſſe homo qui fecit:nec illam ndidit unaginem quam vna tecum dum crearetur ac⸗ cepit.Alttendendum quidem eſt quid in natura placet: quid vero in vicio diſplicet. Non enim vicium cum na⸗ tura conuertitur neq; cum vicio conuertit ipſa natura. qᷓ;uis et vicium alibi qᷓ; in natura eſſe non poſſit:cum ipſum nec natura neq; ſubſtantia ſit. Mon tamen com⸗ mixtio eius qð eſt et natura habet et eius qð non eſt et natura caret aliqñ eſſe poteſt:neq; inſepabilis vnio.ne⸗ q; confederatio inſolubilis.neq; connexio indeciſibilis cum vicio ſuit aut erit aliquando vicium omne aduer⸗ ſus naturam. Oeruetur nature placitum quod ſempꝑ idem eſt. ſemper eaſdem actiones placendiet dingendi habens: non mutabiles aut variabiles pꝛopter viciuʒ. Alioquin ipſa natura mutaret᷑:quod fieri nequit Matu ram vero maculans ſiue coerumpenſ:remouere.pꝛopel lere.impugnare.odire fas erit. Odium nanq; cuiuſli⸗ bet nature ſiue ſubſtantie:vidum eſt. Quod ſi cũ odij Yicio habeam odio alio vicio ſeu ſimili macula vicioſuʒ Eiñ vnus erat in quouis vicio:cũ wero fuerit exoſus al⸗ ter vicioſus ex odio conſtitutus eſt. lirtutibus nõ pi⸗ cijs impugnanda ſunt vicia. Simihium ad ſimilia nul⸗ lam ſieri pugnam neq; purgationem dixerim.qᷓ;q; ſepe vicium vicium pellatabi nulla pugne vtilitas vbi vici um regnat:Mam ſicut virtutes alias virtutes non re⸗ pellunt:ſic vicum aliud vicium non impugnat ea rati⸗ one qua vicium.niſi foꝛte cum quis intenſioꝛi animo ẽ ad actionem vnius cui actio alteriuſaduerſatur:vt aua ricia et pꝛodigalitas vſq;quaq; diſſentiunt. et ypocrxiſis et aperta ſuperbia. Dilectio vero ſcõm naturam aa na⸗ tura eſt. quam omnia cupiunt vna mundi ex diuerſis foꝛma demonſtrat:in pꝛecepto datam agnouimus. in conuiuendo neceſſaria; eſſe negare non poſſumus. ad augendam rempublicam datam omnemq; cõgregatio nem ſeruandam rerum experientia mamifeſtat:ex qᷓ cũ⸗ cte beneficientie atq; munificentie cõtributiones ad cõ uiuendum neceſſarie pꝛodeunt. Quamobꝛem ipſe ſal⸗ uatoꝛ naturam humanam quam aſſumpſit per odia di uſſam agnoſcens male viuere ſentiens wera dilectione pꝛoiecta:odium remouere hanc laude dignam induce⸗ re niſus eſt dicens. Audiſtis quia dictum eſt antiquis Diliges pꝛoximum tuum:et odio habebis inimicũ tuũ Eso autem dico vobis Dlligite inimicos veſiros:bene facite his qui oderunt ros Et oꝛate pꝛo perſequentib- et calummiantibus vos vt ſitis filij patris wſſtri qui in celis eſt Ydeo repetit antiquum ſubinferens ſuũ no⸗ uum edictum.vt ex obiectione appareat quod altioꝛi di gnitate refulget:et per quod lexr magis impletur qᷓ; ſol uitur et fecundioꝛ eit iuſticia.conſentaneũ eſt were dili gere conſoꝛtem nature:moꝛale wero eſt diligere pꝛoxi⸗ mum.Licentia iuſta videtur odire inimicum.pꝛeceptũ eſt diligere amicum: ſed facile cum hoc ſit morale. z0 inde tanto acerbioꝛ pena tranſgreſſioꝛibus reſeruatur .U Dictum quippe fuit DHiliges amicum tuum ſicut teip⸗ ſum. Ego dominus. Odium wro in mſſione non legi⸗ mus :nmiſi quis velit accipere ad pꝛeceptum quod deu⸗ teronomijſcriptum eſt de ammomtis et moabitis. qdᷣ magis in figura futuroꝛum qᷓ; ad odium ex pꝛecepto da tum accipiendum:cum multi ſeuius perſecuti fuerint populum hebꝛeoꝛum qᷓ; ammonite 1 moabite qui nolu erunt occurrere cum panibus ipſis vnientibus de egi pto.Nec tamen legimus aduerſus aliquos odium im⸗ peratum. Semper enim deus cum deteſtatione vicij ab ſq; odio voluit eſſe humanam naturaʒ. Sed hoc q dicitur odio habebis inimicum tuum.aut appoſitio eſt Liber aut exiſtimatio de lege contrarioꝛum.vt vno poſito al⸗ terum amoueatur.et ipſum ponatur cum alterũ remo uetur:vt traijciatur in hoc. Et ſi pꝛoximus diligitur:et aſſcribatur odio inimicus.Quoquo tamen modo hu⸗ ius ſcripture de odio ſeries ſit inſerta:firmiter tamẽ te⸗ nendum eſta deo in vceri a chꝛiſto in nouo teſtamẽto aduerſus hominem de odio non enſſe pꝛeceptum. qᷓ;qᷓ; ad neceſſitatem ſalutis ſit appoſitum euangelicũ odiuʒ atq; perfectum:nõ aduerſus naturam ſed aduerſus na ture impertinentem maculam a pꝛauis voluntatibo nõ ab alio introductam. Subinfert autem quog eſt in di lectione perfectum. Ego autem dico vobis. Ego de? fa⸗ ctus homo auctoꝛitatem habens pꝛecepta de nouo con dere.imꝑtinentia reſecare.dico vobis auditoꝛibus pꝛi⸗ mis: vt et dicatur ſubſequentibus ceteris Diligite inis micos veſtros Abhoꝛret animus dictum ſi ſibi imponi tur ꝙ diligat inimicũ.et de impoſſibilitate ſatagit ſe tu eri· et de difficultate ſuffugium querit nulla ratione ob ſtringi ſe credens ꝙ debeat diligere inimicum. rimans indagatione ſubtili cauſas odij non amoꝛis. quia leſit abs re.quia intulit et abſtulit.quia periculum irremedi abile operatus eſt.et ꝙ non ceſſat prramplius deſeuire quia eum fecit ſemper ſine honoꝛe veiectum.quia inter fecit.quia vxoꝛem abduxit et cetera talium.non aduer⸗ tens quid natura impꝛedabilis boni habeat:et quid vici um natura et ſubſtantia carens ledendo ⁊ diſplicendo poſſideat Ad vnum quoꝛum amoꝛem:ad alteꝛum cum pꝛeſeruatione pꝛioꝛiſ odium opoꝛtet inferꝛe Git pꝛmo coꝛdi pꝛeceptum vt diligat:deinde dilectionis oꝑa iun guntur. Gruſtra enim de actuoſa dilectiõe daretur mã⸗ datum. ſi in coꝛde odium ſtaret:nec ad meritum cede⸗ ret quicquid exhiberetur exterius pꝛoximo intus tabe odij animo tabeſcente.Coꝛde wro ex dei gratia dilectio ne permoto:de his in quibus eſt diligendus pꝛoximus ſeu poꝛrigenda dilectio declaratur. Oilectio pꝛefert᷑ tan qᷓ; omnium bonox in actione pꝛincipium:et velut fons oꝛiginalis aque ſeruata oꝛigine in multos riuulos diui⸗ dendus. Ego autem dico vobis. Diligite inimicos ve⸗ ſtros. Et quoniam dilectio neſcit in ſua natura feriari. et benefaciens et muniſica eſt. nec merita examinans. ſed ſeipſam tribuens in alioꝛum cõmodum:ad quod ſe factam agnoſcit. Et eoipſo validio⸗ in ſui natura conſi⸗ ſtit.quo ſe tradere potuit in obſequiuʒ inimici:vt ei tri, buat beneficium a quo et maleſicium ſumpſit. Vlirtus autem eſt ad pꝛopꝛium poſſeſſoꝛem tm̃.aut fertur in ali um. aut ad neutrũ eſt:et tunc virtus deſinit eſſe ſi neu⸗ tra conſiſtit.Ad deum autem tanq; ad pꝛopꝛium facto⸗ rem et largitoꝛem:omnino pꝛimitus referenda eſt. Ac per hoc ſi virtus dilectionis debitum oꝛdinem ſequens ante omnia reſpiciet in auctoꝛem ſuum: nihil aliud ſta tuens facere niſi obedire qð decermit ſancto mandato: cui niſi culpabilis et penalis obedientia nõ debetur. Mõ igitur examinabit qualem ſed quem poſſit ex mandato diligere. cum de quo non de quali conſtet emiſſum eſſe pꝛeceptum:de homine diligendo:.nõ de quali accepimꝰ iuſſionem Etenim ipſe dilexit nos cum peccatoꝛes eſſe mus.non tamẽ vt peccatoꝛes ſed vt iuſti fieremuſ.Oe uiabit a natura fontis huius riuulus aque ſi aliter dili⸗ gere tentabin us q̃ n conditoꝛ dilectionis dilexerit:qui ſicut dilexit ſic diligi oꝛdinauit. Cotum ſe ſeciſſe cogno ſcat dilectio:ſi urta mandatum auctoꝛis impenditur. Quis igitur poteſt cõqueri de mandato altiſſimi domi⸗ ni. Quis cquſabitur reluctans facere quod nouim de⸗ um velle. Quis dicit impoſſibile qð cum faciendi gra⸗ tia mandat equa inobliqua iuſticia. ſumma veritas eterna. Si ad poſſeſſoꝛem dilectio reſpicit purgabit eũ decimus querit enim ipſa nitidũ locum.Nil tam qᷓ; odium aĩam fedat et turbat. Oi vero diffundenda erit ſi habebit in quem non querit in qualem ſit ipſa ferenda:cum nõ ſit Dilectionis mnueſtigare hominis qualitatem. ſed homi- nem nature conſoꝛtem.nec dilectiua wotentia ſua ꝓpꝛie tate inuiſa querit ex ſuboꝛtis cauſis inimicitias ſiatue- re que de ſui natura cogit᷑ amicitiaſ copulare:nec firma re odium cum interdicatur ſibi non ↄgnoſcere mimicũ Et homo ſibi non vicium pꝛoponit ad amoꝛem.lerũ tamen inimicum dihgere alte pollet Arduum eſt hune virtutis gradum potuiſſe conſcendere.Gelix qui potu⸗ it. Nullum dixerim iſto in ammi poteſtate maioꝛe.De altitudine huius pꝛemu ſi fecerit pꝛopter deum credẽ⸗ dum eſt alte:non viſſerendum incerte. SGenefacite his qui oderunt vos.Denefactio ad odientes non obſtrin⸗ gitux ad mumiicentiam largiendi ſed ſubueniendi ne⸗ ceſſitatem.vt neceſſitate cogente indigenti etiam odiẽ ti tribuatur expediens:qua ſublata ſit a benefaciẽdo ab⸗ ſoluta dilectio Abundantibus eni amantibus ſiue odi entibus ex pꝛecepto diuino ſiue conſilio nulluſ cogitur ꝓPpꝛia impartiri:q;uis quedam humana vꝛbanitas mul ta remota neceſſitate amicabiliter cogat unpẽdere. Si iuſſa dilectio animũ hominis potuit penetrare aut ha⸗ bitare:pꝑmagis non ſolum impendet rerũ coꝛruptibili⸗ um beneficium.ſed etiã oꝛationis officiũ largietur:pꝛo lona pꝛoſperitate aduerſantium pꝛoſeuciſ intercedens ad dominum. Sic enim ſaluatoꝛ ſubiecit.. Oꝛate pꝛo perſequetibus ⁊ calumniãtibus xoæ QOꝛatio huiuice⸗ modi non includit omnem oꝛationis hoꝛam aut inten⸗ tionem aſcriptam ledenti.Alioquin amplioꝛa reciperet inimicus qᷓ; qui nunq; nouit inferre calummam et q; il le qui ſemper dilexit et opitulatus eſt et beneficium tu⸗ it. Sed inexcluſionem arguit talium cũ oꝛamus. Tlel ſi pꝛopulſare volumus pſecutoꝛes atq; calumniatoꝛes non armis aut maledicis verbis.ſed oꝛatiõibus pꝛopul ſemus.non vt confundantur et pereant.ſed vt conuer tantur et viuant:et reſipiſcant a malis et virtutibo pol leant. Mulla maioꝛ de quomõlibet aduerſante victoꝛia q; ſi tuis pꝛecibus conuertatur ad dominum cum ipſe dominus nolit moꝛtem peccatoꝛis ſed vt conuertatur et viuat:quod et ſaluatoꝛ fecit pꝛo tranſgreſſoꝛibus et ſuis cruciſiroꝛibus oꝛans. Moc et apoſtolos et diſcipu⸗ los et martires feciſſe legimus: et q; plures ſanctos ꝓ perſecutoꝛibus in excelſo deuotas et pꝛeces hũiles poꝛ/ rexiſſe.Pꝛemium ineffabile ad dictoꝛum effectum ſub ſequitur. Et erit merces veſtra multa Vt ſitis filij pa tris veſtri altiſſimi qui in celis eſt Neſcio quid amplio⸗ qᷓ ſi adoptiua cum vnigenito ab eterno filiatio et ſubſe quatur hereditas eterna Qm̃ ſi ſilij a heredes.heredes quidem dei: coheredes autem chꝛiſti.. Qm ] pater de? per pacientiam et impenſionem benencioꝛum ad pemi/⸗ xis pꝛemij poſſit habere in aduerſarios diffuſa dilectio. tentiam peccatoꝛes querens adducere.noſtros defectꝰ ſuſtinens noſq; miſeratuſ expectansl ſolem ſuum facit oꝛiri ſuper bonos et malos· et pluit ſuper iuſtos et iniu⸗ ſios et benignus eſt ſuper gratos et ingratos. Attẽdãt qui tergiuerſantur negantes inimicis dilectionẽ ⁊ odi entibus beneficium et perſecutoꝛibus oꝛationis offici⸗ um impartiri.diuinam in omnibus largitatem. qui ſo lo wlle de ſuis inimicis poſſet facere vltionem.qui eos creauit.bona tribuit:a quibus et cum quibus offenſus eſt:qui ſolem luminoſum totius mundi gaudium coꝛ⸗ poꝛale omnium oculoꝛum leticiam etiam a peccatoꝛibꝰ et a ſuis emulis non abſcondit. et pariter ad vtilitateʒ bonoꝛum atq; maloꝛum facit:vt nõ ſit nube tectus ma⸗ lis lucidis bonis.Quanq; in egipto ad confundendam nn ſ 1 e e — — —— S — S= — — ——ðUK öe =-— e⸗ n t I l De ſermone montano do. Bal. perfidiam pharaonis in tenebꝛis ſtantibo egiptijs iſra el filijs lux fulgebat.non tamẽ hoc fecit hoſtiliter ſed mi ſericoꝛditer:ſatagens pharaonem et egiptios ad cogmi tionem veritatis inducere et ad penitentiam pꝛouoca⸗ re.Peramplius benefaciens bonis pariter et malis ſo⸗ lem iuſticie vnigenitum ab eterno ſilium eius in carne oꝛiri mundo fecit:non dedignans humanam carnẽ pꝛo pter pꝑeccatoꝛes in carne non ſolum ex iuſtis ſed etiam expeccatoꝛibus eum naſci fecit.non cedens in partẽ bo/ noꝛum dumtaxat carnem aſſumens partem maloꝛum abhoꝛrens:mon ſolum queꝛens iuſtos dimittens iniqͥs Sed velut medicus magis egrisqᷓ; congruens ſanis. et pluuia infundens terram et inebꝛians eam et germi nare faciens:equaliter pꝛo bonis ⁊ malis ab ethere alto dimittitur. Similiter et pluuia ſane doctrine omnib bonis et malis pariter eſt impenſa.congruens iuſtꝭ ne⸗ ceſſaria omnino iniuſtis.ben gnitateʒ ineffabiliter pꝛe⸗ bens his qui cognouerunt et gratias rependerunt: et his qui ab ingratitudine ſunt detenti. non reddentes gratias ſed euaneſcentes in cogitationibus ſuis.Et qͥ⸗ niam lex impleatur amplius q; ſoluatur⁊ iuſticia fit fe cundioꝛ:pꝛoponitur a ſaluatoꝛe qualiter opoꝛtet diligẽ⸗ do excedere bominum communes moꝛes. Inquit enĩ LBi diligitis eos quivwos diligunt quam mercedẽ ha bebitis.Nonne et publicani hoc faciunt. Et que vobis gratia. Mam et peccatoꝛes ſe diligentes diligunt. Et ſi ſalutaueritis eos qui wos ſalutant quid amplius facitꝭ. Nonne et ethmici hoc faciunt. Et ſi benefeceritis his q̃ vobis benefaciunt.que vobis eſt gratia. Siquidẽ ⁊ pec⸗ catoꝛes hoc faciunt.Et ſi mutuum dederitis hisa qui⸗ bus ſperatis recipere.que gratia eſt xvobis. Nam ⁊ pecca toꝛes peccatoꝛibus fenerantur:vt recipiãt equalia.le⸗ runtamen mutuum date nihil inde ſperantes. Eſtote ergo et vos perfecti ſicut et pater veſter celeſtis perfectꝰ eſt:et miſericoꝛdes ſicut et pater veſter miſericoꝛs eſt Publicani non a peccando ſed a publicis officijs dicti. et ethnici gentiles et ydoloꝛũ cultoꝛes.peccatoꝛes q̃ va rijs vicijs coꝛrupti ſunt.in operibus deducũtur in me⸗ dium:vt oſtendatur qualis eſſe debeat vera et chꝛiſtia⸗ na dilectio.⁊ mutua fidelium conuerſatio. Non debent eſſe commertium.dilectio et conuerſatio chꝛiſtianoꝛuʒ neq; ſpe mercedis incedere.nec quippiam retranſitiuũ pꝛeintendere:vt aliquid ſperetur humanum vbi diui⸗ num pꝛomittitur pꝛemium Nec reꝑeritur in moꝛibus hominuʒ vt vna eademq; res diuerſis emptoꝛibus eo⸗ dem tempoꝛe vendatur in pꝛecium Dilectio exhibita p pter deum:non querat ab homine habere mercedẽ. Ip ſe merces eſt ſui pꝛecepti cum fuerit adimpletum inde diligere ſe diligẽtem:iam habet omnino ab homi⸗ ne vicem. Et dercegatur virtutibus que non pꝛeſentis tempoꝛis ſed futuri debent habere mercedeſ: nec huma nas aut terrenas ſed omnino celeſtes. Et ſibiipſi ani⸗ mus iniuriam facit:qui ſeipſum tribuit pꝛo mercede. Tranſire nanq; in dilectum dilectio animũ facit:vt illi qᷓ; ſibi ſit ſepꝑe preſentioꝛ. Et diuina munera nihilopen⸗ dit:que parabantur pꝛopter deum animo diligẽti. Sʒ omnino requirit rediligi. Pꝛoinde inimicus diligi pꝛo ponitur qui non rependit vicem:vt ipſe deuſ reddat no ſtre hbere dilectionis mercedem. Et hoc eſt inter homi nes eximium dilectionis officium aut diligere inimicũ aut aliquem pꝛeuenire amando. Salutationes et tri⸗ butiones et mutua de libera dilectione pꝛocedant. poſt poſita ſpxę mercedis atq; humane retributionis.vt fiãt libere pꝛopter deum qui noſtrarum bonarum actionuʒ totum eſt pꝛemium.ad cuius ſimilitudinem ſimus ꝑ⸗ fecti qui omnibus tribuit ſine retributiõe.ſimus mi ſericoꝛdes ſicut ipſe qui ſuſtinet peccatoꝛes et eis miſe⸗ retur et cõmodat:nec deſinit benefacere ipſis quos mi ſeratus expectat. M omnis iuſticia quam in lege implere tenemur ſo lum pꝛopter deum facienda eſt ſcom Oatheum. Capitulum XXIIII Ydeus omnis virtutis eſt auctoꝛ.ſi ab ipſo s cuncta bona pꝛocequnt.ſi ſine ipſo nihil po⸗ teſt fieri lbonitatis.ſi omms virtutis ſe pᷣmi⸗ um fecit:non eſt ex intentione agẽde virtu⸗ tis ſiue agentis ad ipſum ſinis alius apponendus nec ante hominum ponenda cõſpectus:qui pꝛeterqᷓ; laudã⸗ do non poſſunt pꝛemuare virtutes.Quicquid enim eſt viſibile oculis aut obiectibile ſenſibus pꝛemium non poſſet eſſe virtutis:etiam ſi ab hominibus poſſent cun⸗ cta conferri.Quomodo remunerabitur ab hominibuſ virtuscuius deus auctoꝛ ei ſe pꝛomiſit in pꝛemiũ Oa gna derogatio virtutis nimiſq; operarius eius ſe deie⸗ cit in ima ſi ex virtute coluit coꝛam hominibus axpare re.qui de ipſa pꝛout et pꝛo quanto ineſt iudicare nõ poſ⸗ ſunt:qᷓ;uis poſſint ipſam aliquando diffinire Abſurduʒ eſt et in partem dementie cedit:coꝛam illo iudice ſuam Velle agere cauſam qui veram nullo modo poteſt pꝛsofer re ſententiam. Tlixtus coꝛdi non coꝛpoꝛi inſidet. Vir⸗ tutis actus ſub hominum iudicio conſtitutus eſt in coꝛ poꝛe:pꝛocedens a vro aut a falſo coꝛde.Moteſt quideʒ actus virtutis plerumq; fieri oſtentui:abſq; amoꝛe vir⸗ tutis in animo non mſidentis Eſt autẽ quidam interi⸗ oꝛ virtutis actus plue ⁊ minus habens pꝛout ipſius habitus:ſoli deo nõ homini cognitus.Quis vnqᷓ; ergo hominum de virtute rectum poterit pꝛoferre iudicium cum iudicium hominum ſepe fallatur dei autem nunqᷓ; fallitur. Sicut in ſaule decepti ſunt homines.deus aũt nouerat veritatem. Sic quidem ſcriptum eſt Dixit do minus ad ſamuelem. Elſq;quo luges ſaul cum ego ꝑꝛo iecerim eum ne regnet ſuper populuʒ meum iſrael. Ec⸗ ce ꝙ homo qᷓ;uis pꝛopſeta hominem quaſi dignum cõ paſſione lugebat quem a regno ⁊ a regimine iam domi nus excludebat.Et omnes ieſſe filij paterno iudicio et ceteroꝛum magnum aliquid habebant᷑: ſed in cõſpectu dei non erant accepti niſi ſolus dauid qui inter eos mi⸗ nimus habebatur. Vnde dictum eſt ad ſamueleʒ cum in conſpectu eius introduceretur helyab. Ne reſpicias vultum eius neq; altitudinem ſtature eius.quoniam abieci eum:nec iuxta intuituʒ hominis ego iudico. Ho mo enim videt ea que parent:deus autem intuet᷑ coꝛ. Et ſimilis repꝛobatio ſacta ceteroꝛum filioꝛum ieſſe:ſo lus dauid acceptus in conſpectu dei eſt inuentus.zo inde in conſpectu hominũ non eſt noſtra ſacienda iuſti cia qui ſolum iudicant que foꝛis parẽt.ſed in conſpectu domini qui coꝛda hominũ quanta virtute polleant in⸗ tuetur:qui etiam non retribuet magnitudini factoꝛuʒ ſed affectuum. Etenim vidua cum duobus minutis ĩ magnitudine affectionis regnum emit.cunctos alios munera mittentes in gacophilacium ſuperans:qᷓ;obꝛẽ ſaluatoꝛ omnium chꝛiſtus vtilitatibus homninum con ſulens inutilia diſſuadens dicitl Attendite ne iuſticiaʒ vſtram faciatis coꝛaʒ hominibus:vt videamini ab eis Alioquin mercedem non habebitis apud patrem wſſtꝑ qui in celis eſt Ecce quantum addicit mali hominib⸗ Vlle parere:vt virtutum actus diuina mercede pꝛiuẽ⸗ tur. Non cõſentit diuma iuſticia inobliquate decernẽs vt iuſticia noſtra pariter diuinum pꝛemium recipiat et humanum.q;uis et multi recte ad agendam iuſticiam incedentes.etiam in hoc ſeculo commoda et honoꝛes TNiber ab hominibus acceperunt: non ob aliam cauſam niſi quia recte agendam iuſticiam operati ſunt. Nec tamen illos credimus diuina et ſuperna pꝛemia perdidiſſe nec talia ſuſcepiſſent miſi quia cognita fuit opata iuſticia co ram hominibus facta. Sed aliud eſt feciſſe iuſticiam qᷓ non potuit occultari cum voluit ab eo qun fecit:aliud vt appareret hominibus intentione feciſſe. Ybi non perdi tur diuinum pꝛemium ſi non queſitũ et impoꝛtune tri buatur humanum. Multos emm ſcimus ob vritatis iuſticiam honoꝛes accepiſſe. Hic vero qui ex interioꝛi p⸗ poſito pꝛopter virtutis actus parere hominibus voluit apud deum mercedem ſue actionis amiſit. . De recta intentione iuſticie in elemoſina et oꝛatiõe. ſcom matheum tm̃. Capitulum XxXxV XYvt tardioꝛibus quod dicitur innoteſceret e d ſacienda elemoſina quali fiat cautela diſ⸗ ſeruit. dicens Cum facis elemoſinam:noli tuba canere ante te ſicut ypocrite faciunt in ſynagogis ⁊ in vicis vt honoꝛificent᷑ ab hominibo.Amẽ dico vobis receperunt mercedem ſuam Oagis quidẽ ex his pꝛohibet intentionem placendi hominibus ꝓpa⸗ lare atq; humanas laudes inquirere qᷓ; occultare iuſtici am facendam.quomam omnis humena laus ſi queri tur.et omnis honoꝛ impenſus querentibus eum et tẽ⸗ poꝛale cõmodum venantibus illud mercedem diuie re tributionis euacuant:quia vnam recipienti ex volũta⸗ te atq; aucupatione mercedem. alia non debetur. doeoo dicit receperunt mercedẽ ſuam. Subinfert᷑ autẽ facien di modus Ce autẽ faciente elemoſinã neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua:vt ſit elemoſina tua ĩ abſcõ⸗ dito. Et pater tuus qui videt in abſcondito reddet ti⸗ bi Mil occultum eſi oculis domini:multa ſunt abſcon ſa hominibus.Fiat quod agitur intentiõe abſconſa: vt ſoli deo reddatur in placitum. Nam vt ab homimbo vi⸗ deatur neceſſe eſt ſaltem ab eis quibus bñficia conferũ tur:etiam ſi per medios fieret.Et ſi nil bomo autĩ nul lo ad pꝛoximũ fieret.vita iuſti hominis nequit celari:q̃ niam ex verbis et moꝛibus innoteſcit · Sed ꝙ in abſcõ dito fiat homo exigitur totus interioꝛ.in intentione to⸗ ta in eum directa qui omnia contemplatur:et qui in ab ſcondito noſtram videt intentionem non in abſcondi⸗ to ſed palam iuſtam reddet retributionem. Similiter 7 de oꝛatione directionem poſuit que ſacriſicium deo ac ceptiſſimum eſt:vt ita fiat ne meritum perdat. Et cũ oꝛatis: non eritis ſicut ypocrite triſtes qui amant in ſy nagogis ⁊ angulis platearum ſtantes oꝛare vt videan⸗ tur ab hominibus.Amen dico vobis:receperũt merce⸗ dem ſuam Quia hoc quod querebant ſcilicet laudari et reputari apud homines acceperunt. MNec relinquitur eis ſpes de ſuperno pꝛemio aucupantibus imas laudes niſi ante extremam retributionem per veram peniten⸗ tiam reſipiſcant. Elt quid ſtatur in oꝛationibus ante de um immoto coꝛpoꝛe.ſi ante oculos hominum interioꝛ homo deambulat.ld quid oꝛe wrba voluuntur. ſi coꝛ laudes hominum vocat. Quid in oꝛatione a deo petat ignoꝛo.ſi ob hoc oꝛatur vt viſus hominum oꝛantem a⸗ ſpiciat.ſi coꝛda hominũ querunt᷑ ad amoꝛẽ. ſi oꝛa ipſoꝛũ etuntaur ad laudem: ſiue hoc quod queritur adueni at ſiue wenire deſiſtat. Amẽ dico vobis receperũt mer⸗ cedem ſuam ſi non opere ſaltem intentione. Quãob/ rem quantum ad conſiſtentiam coꝛpoꝛis oꝛandi foꝛma deſcribitur: vt intentione directa ſoli deo ex oꝛatiõe pla⸗ ceatur. Tu autem cum oꝛaueris intra ĩ cubiculũ tuũ. et clauſo oſtio tuo oꝛa patrem tuum in abſcondito:⸗. pa ter tuus quii videt in abſcondito redet tibi Et ſi laten di coꝛpoꝛe poſſibilitas deſit aſſit tamen voluntas homi⸗ decimus nibo non placendi.ſed illi ſoli qui virtutẽ oꝛandi dedit noſtri coꝛdis ſecreta ex alto cognouit:et quid homo ſit dignus accipere ab eterno pꝛeuidit. Attamen aduerten dum eſt ꝙ de occultanda iuſticia facieda in duobus exẽ⸗ pliſicauit.ſcʒ de elemoſina et de oꝛatione.quarũ vna p⸗ tinet ad actiuam vitam:altera vero ad contemplatiua,z aſſcribitur. Per vnam ad pꝛormũ: ꝑalterã vro quis oꝛdinatur ad deum. Certium vero lubinfert᷑ ꝑ quod ho mo in oꝛdine dirigit᷑ ad ſeipſum:ſcʒ ieiuniũ In his poꝛ ro tribus omnis agenda iuſticia conſtituta elt: ſcʒ ad ꝓ⸗ xrimum ad deũ et ad ſeipſum oꝛdinatũ irrepꝛehenſibili⸗ ter fieri.ſine humana intentione placendi. De foꝛma oꝛandi ſcom matheum et lucam. Capitulum XXVI Maginem et ſimilitudinẽ et confoꝛmitateʒ i ad cũ quas homo in creanõe ſulceperat vo luntaria inobedientia omnino fedauit:et cõ uerſio ad minoꝛa bona pꝛotinus ab ipſarum fſactoꝛe fecit eſſe auerſas. Et imagine ſimilitudine con foꝛmitate antiqui hoſtis acceptis ab vno excluſi alteri ſubdebantur.quo agente voluntatẽ noſtrã ſibi ſponte ſubiectam deo vtiq; diſplicentia patrabamus:nõ valẽ tes exercere quod placet. Et incolentes incolatũ er pe⸗ na miſerum. xerx peccato turpiſſimũ:.a ſedibus eden in qᷓ bus poſiti.a cubilibus ſuꝑni regni iuſto dei iudicio te⸗ nebamur excluſi:expectantes includi loco tetri carceris vbi non oꝛdo ſed ſempiternus hoꝛroꝛ inhabitat. Et cã nobis erat aduerſus noſipſos cur hec patimur:aut cur ita creati ſumus vt male opantes talia pateremur Sʒ non erat foꝛum agendarũ cauſarũ.neq; auditoꝛiũ erat: nec aduocatus ydoneus ad pꝛoſequencduũ. Modus qui dem aptus interpellandi ad iudicem nondũ erat inuẽ⸗ tus nec expediens:nec adhuc inuenta illa oꝛatoꝛia diſci plina qᷓ iudex interpellatus flecterer᷑.Ad votum ab exoꝛ⸗ dio conditiõis huane ꝓſeuce ad deũ non fuerũt in apta Doctrina:neq; poſt ablutũ mundum ilico inſinuatũ ſu⸗ it aperte. neq; ꝑ ſcripturã de oꝛando deum. Sed oꝛauit abꝛahã ſepe.ſed nec foꝛma oꝛatiõis eius aꝑta eſt niſi cũ angelos recepit hoſpicio:quo humilis a ſupplex oꝛauit vt parceret ciuitatibus ſubuertendis. Oꝛauit agar pꝛo ſe et pꝛo puero ſuo.Oꝛauit rebecca:dum bellum gemi⸗ noꝛum nondũ natoꝛuʒ eius agerer᷑ in vtero. Oꝛauit ia cob:interpellans aduerſus fratrem Oꝛationibus etiaʒ angelum detinuit nõ manu: cũ luctarer᷑ cũ eo vſq; ma⸗ ne. Oꝛauit ſepe moyſes pꝛo ꝓplo:et pꝛeſſus pplis in egi pto. et pontifactus ſimiliter in deſerto. Oꝛauit Aaron. Mꝛauit et ioſue.Et ipſi ifraelite ſepe clamauerũt ad do minum dũ tribularent᷑:et dominus pluries et pluries liberauit eos.linna oꝛauit et rotum vwouit:et filium po ſtulatum accepit.ſcilicʒ ſamuelẽ. Oꝛauit et ipſe ſamu⸗ el. Oꝛauit ipſe dauideet varios pſalmos oꝛado ipſe cõ poſuit.Oꝛauit ſalomon:et facto inſigni tẽplo.in illo vt erxaudiret᷑ oꝛans dñũm interpellauit. Oꝛauerunt multi reges et ꝓphete dũ adhuc nõ eſſet poſita oꝛandi manife ſta ſciẽtia:ſed aut interna inſpiratio aut neceſſitas erat in oꝛando magiſtra. In marxia neceſſitate agẽdi ad dei. oꝛatio facta eſt: c taſia viſibilia et inuiſibilia pñter ma la conturbent et futura pamplius peioꝛa cõminent᷑a 4 bus noſtra vᷣtute liberari nõ poſſumus nec alius alij po teſt preſta re iuuamẽ:de qbus ſoli deo reſeruatur aucto⸗ ritas liberandi. Pꝛoinde ad eũ cogit neceſſitas fieri oꝛa tionẽ vt liberemur a malis:qui ſolus poſſidet ptãtem. Sũt ⁊ hoĩbopoꝛtune vtutes velut climationes in ce⸗ lum: que pꝛeterquam a deo a nemine conferu ntur. Et paterne inimicicie atq; pꝛopꝛie inter nos et deũ exiſtũt: que niſi ad reconciliationem veniant eternam a veo ttr loſt elen der uis we p⸗ dblie ſttte eew tencs ſtun e n Areni ohe etpen nn⸗ ote⸗ tens Rc tchr 6 . r de Mi or⸗ Apen i Mut ſici t pn ſemni, ti Miij na⸗ lgi n. D ſes u⸗ ( V Uli lſe etat i nu 1 n to⸗ on n. w Pe ſermone mõtanodomi.ſaluatoꝛis. ſeparationem conſtituent. Nullus quideʒ mediato: ad has inimicitias auferendas. neq; angelus neq; homo. niſi deus ipſe mediatoꝛ p omnibo factus homo:et hunc omnino expedit oꝛõnibus excitari. Et in nullo melius qᷓ; ignitis oꝛationibo excitatur. xogaturus pꝛo nobis pa trem ꝓ omnibus que conerunt nobis. Quamuis ipſe amet om nes ſe viligentes etiã rogandus eſt. cum ne⸗ mo ſciat quanto gradu amoꝛis exiſtat apud deum. etiaz quantũlibet a ſoꝛdibus alienus. Errant ptinus dene⸗ gantes oꝛõnis neceſſitatẽ.quouſq;iſta pegrinatio pſe⸗ ueret:cum inceſſanter nos vndiq; interius et exterius mala conturbent:et pꝛocul exiſtant virrutes quas ad aſcendendũ in celum requirimus. aincertũ ſit vtrum inimicitie ſint finite que inter nos et deũ exiſtunt quo⸗ uſq; audierimus bñdictionis verbum ad ſuſcipienduʒ regnũ electis ab eterno paratum. Nemo igitur ad non pagendam oꝛõnis iuſticiã pꝛedeſtinatõeʒ inducat.que aliter eſſe nequit:cum pᷣdeſtinatio ſic ſit oꝛdinata. vt eti am oꝛationibus ꝓpꝛijs aut alienis in his nequeat adiu uari. Nemo preſcientiã ꝓ damnatis:cum exilla neceſſi tate nullus deſcendat in baratrũ.ſaltim quo pena ſen⸗ tiatur.Nemo miſcdiam:qm̃ ipᷣa ſuppoſitiuã cauſam in his qui adulti ſunt requirit. Nemo diuinũ amoꝛem ꝓ⸗ ducat in cauſam:qm̃ deus non ita diligit quod creauit vt amet qõ creatura nequiter fecit.qui cum tanq; nihil poſſit punire peccatũ ex iuſticia multat agentẽ. Om̃is et oĩm allegatio deſicit vt oꝛationẽ excludat.que eſt in in coꝛpe incoꝛpoꝛea oꝑatio.aſpectus immotus anime. in fide aſpiciens eum qui omnia eſt. irreuerberatus aĩe oculus.pꝛo tꝑe ſue duratõis. Etenĩ ꝑpetua eſſe nequit traiectio totius nt᷑e roluntatis in deum vt non ſolum illa velimus obtinere que placent: ſed vt illa nobis pla ceant que ipſe dare decreuerit.Oꝛdo rationalis creatu re cum ſe ſtudio ad ſupi ꝛem ſuboꝛdinat.Conſiſtentia rõnalis aĩe ante deũ:allocutio inaudita ꝑſtrepẽs aures dei. Suauis clamoꝛ in ſenſu coꝛdis.negatio dum agi⸗ tur oĩm coꝛꝑalium motionũ. reſtrictio ſenſuum. obli⸗ nio ſui:atq; omnis viſibilis creature pꝛeter deum:con⸗ trahit poſtulata.Poꝛtus ꝑuagantis ſpũs.collectio ad ſeipᷣm. Repꝛeſentatio inerceptuata in conſpectu eterni iudicis.diiudicatio ſuiipſius ad eternã moꝛtem:pꝛiua/ tio et inconfidentia omis ꝓpꝛie actõnis etiam alte pollẽ tis.in dictis mentalibus in ſe in deo cui aſſiſtitur ſuc⸗ ceſſina et oꝛbiculata intentio.Aliter quidem nõ oꝛatio ſed immemoꝛatio imo dementia eriſtit. Pꝛeuentio di⸗ uini aduentus.iudiciũ ante iudiciũ:verum aĩe ſpeculũ. et luminare ſplẽdidiſſimũ.lux inuiſibilis ad inuiſibilẽ actionẽ:vmbꝛa refrigerans malis ardoꝛib eſituatum.ia ctat io ſuiipius in deum. Nil auerti querens niſi quod ei diſplicet et facit petenti iacturã.aut cõferre diuine xo luntati gratum ⁊ poſtulanti ad vtile cedat. Ccuius tam alte opationis iuſticie ſaluatoꝛ oĩm remet foꝛmã ape⸗ ruit dicens.. Oꝛantes aũt nolite multum loqui:ſicut ethnici. Putant enĩ ꝙ in multiloquio ſuo exaudiãtur. Nolite ergo aſſimilari eis. Scit enĩ pater veſter quid opus ſit wobis anteq; petatis eum. ure multiloqui⸗ um ab oꝛõne ꝓpellitur:qm non doꝛmitat qui ntᷣas oꝛa⸗ tõnes obſeruat. Et eſtimaretur aut doꝛmiens dñs aut ſurdus auditoꝛ.ſi ꝑ multiloquium moueretur. ſen qui diſſimularet audire. aut nolle poꝛrigere poſtulata. ſeu curam nullius gerere cauſaretur.vel crederetur circum ſcriptibilis loco.et humanis auribo ꝑcipere verba ſonã tia:velut interualli ſpaciũ impediret auditũ.vt crebꝛa verboꝛum repetitio plus valeret. Sed nunqᷓ; doꝛmit oculus eternus:nu nq; ſopitus.ſempꝑ aſpiciens.nõ ſur dus qui oĩm finxit et fingit aures. Mec audire diſſimu⸗ lat:qui omnes ad oꝛandum inuitat.nec dare iuſte poſtu lata rennuit:qui ſua bona ꝓmittit et offert:a quo nihil demitur cum omia dederit: qui non ſolũ que condidit coꝛpalia et purgatiuas gratiſicãteſq; virtutes quas fe⸗ cit:ſed ſemetipᷣm oim conditoꝛẽ hominib omnimode largitus eſt. Intelligit aũt omnig pꝛiuſq; cogitentur. qꝛ omne coꝛintelligitur ab illo. Circũſcriptus non eſt: qui vbiq; totus eſt. Spacia diuidũt:qui vbiq; ꝑiter p⸗ pinquus eſt. Ethnici putabant a dis ſiue ab vno deo quos oꝛabant in multiloquio eraudiri: nõ attendẽtes ſpiritũ eum eſſe.et in ſpuᷣ oꝛõnem veram effundi.que nõ multiloquio ſed intenta et inuariabili affectõe dora gitur. Nam et anna cum arguebatur ab hely ſacerdote ñ in coꝛde dñno ipſa loquente vox penitus nõ audieba/ tur.et imponeretur ſibi temulentie viciũ ait. Nequaqᷓ; dñe mi:ſed effudi animã meam in conſpectu dñi.cum anima tota eſfunditur in ↄſpectu dñi: nõ expedit in oꝛa tione multis verbis aerem verberare. Elentilabꝛum in aere lingua eſt. Quid ergo cum ipᷣa conditoꝛẽ et dñm oĩm agitare:qui dumtaxat rationale coꝛ exquiſiuit ab homine. Impoꝛtunũ igitur in oꝛatione multiloquium erit.ſimilitex et ſapiloquiũ et curialoquiũ et rhetoꝛilo⸗ quium.ſed opoꝛtuna eſt ꝑmaxime recta intentio ad ſi⸗ nem bonox oĩm.vt ipſe ſit ipᷣius exoꝛdiũ mediũ et pꝛe⸗ mium. Satagendũ eſt totis niſibus vt oꝛans in men⸗ tis libertatẽ deueniat:nõ mente gerens ad qð recurue⸗ tur. YImptinentes enĩ amoꝛes ad viſibilia et delectãtia ſenſumapſam recuruari fecerũt. Et diſtoꝛſit ab eo o re cte gradi poſſet:ſi pꝛeter deum pᷣintenderetur aliquid aliud ad habendũ. Opoꝛtet ſane ab omnibꝰ imptinen⸗ tibus oꝛationẽ circumciſam eſſe.qñi ſcit pater vr̃᷑ quid opus ſit ſilijs ſuis:pamphius qᷓ iſi ex modo ⁊ re noue⸗ rint ꝓuidere petẽdo vtilitatibo ſuis.liunt pleriq;. Igi tur ſi pꝛenouit opoꝛtunitatẽ nt̃am:cur oꝛõnes et ꝓleu⸗ cas exigit. Eſt ne oꝛatio ꝑ ſeipᷣam ſufficiens ad poſtulata merendum. Mõne multa et quodãmodoa nobis incõ⸗ pꝛehenſi bilia tribuit anteqᷓ; peterentur. Et nulla pceſſe runt merita ex quibus largiretur. NHec exhauriũtur apo thece ipſius.nec euacuantur exedre.ſed om̃ia poſt largi⸗ tionem eque vt ante remanent apud eum. Sed mos eſt mundi regibus:largiri eis qui vnq; maieſtati regie ſeruierũt.Acceptoꝛes vero donoꝝ ſuſceptis beneficijs opantur in illis.et merentur in eiſ.Oꝛatio quidẽ opus eſt iuſticie:in qua homo meretur in accipiendo.ſimili⸗ ter et in accepto.non tñ equaliter ad ſuſcepta ſeu ad ſu⸗ ſcipienda. Et ipſe dñs ommiũ vult agnoſci:ſimiliter et largitoꝛ. Et iuſticia exigit vt non dentur vona neſcienti bus illa.ſi quomodolibet in illoꝝ cognitõem venire po tuerũt. Cognitionẽ petitoꝝ habere ſe monſtrat ille qui poſtulat apertam ſiue fidelem. Mecnõ et ſuadet iuſticia vt eis que data ſunt pᷣter merita et accepimus.et que ſupꝛa merita ſunt ꝓmiſſa et ſperamus.vt omiia poſſibi⸗ lia ipſa iuuante gra merita noſtra iungãtur. Et nec no⸗ bis mereri pꝛefixũ eſt:velut terrenis militibo coꝛã regi⸗ bus ſuis in terrena militia:ſed in his que ſaluatoꝛ edo cuit in facto ſimiliter et in verbo.Etenĩ oꝛaſſe ipᷣm ſepe legimus:et mandauit et oꝛdinauit oꝛari hicin monte: et in oꝛto pximus paſſioni. Oꝛate ne intretis in tenta⸗ tionem. Et qui dicit ſe in chꝛiſto manere: debet vt ipſe ambulauit et ipe ambulare. Et ſi vocalis oꝛatio vlut impoꝛtuna excluditur ab alta ſapientibb:aduertendum eſt ꝙ etiã ex omnibo membꝛis ntis gloꝛificandus eſt de us.et turpia ſunt membꝛa nõ conuenientia capiti nr̃o chꝛiſto.qui cum ſola ininſibili xolũtate noſtrã potuiſſet ſalutem pficere:et coꝛpus ad actiones acerbas expoſuit et vocaliter oꝛauit.et in lachꝛymis et clamore vanldo exauditus eſt pꝛo ſua reuerentia. Si quis vero direrit. ſufficit qð in capite chꝛiſto actũ eſt. et naturaliter et iu⸗ re omne caput querit cõfoꝛmia ſibi membꝛa. De oꝛatione dominica. Scom Mattheum et Lucã tm̃. Capitulum. XXVII. Randi pꝛerogata foꝛma exigit rem oꝛandi. o NMam et apli ſumma diligentia queſierunt: ſcʒ vnus ex diſcipulig pꝛo omnibo. dicẽs SDſie doce nos oꝛare:ſicut iohannes docuit diſcipulos ſuos. Certum exeuangelio inueſtigari nõ pt an iſia interrogatio facta ſit in monte an alibi. cum in monte ſeptẽ petitiones in oꝛõne iuxta mattheuʒ eu⸗ angeliſtam referentẽ poſuerit.ſcom lucam wro ſolum quinq; diſſeruit. Hoc aũt ꝙ iohannes baptiſta ſuos di⸗ ſcipulos oꝛare docu erit.ex euangelio modũ et foꝛmam et quid penitus ignoꝛatur:hoc dumtaxat excepto quod iſte diſcipulus dixit. Sed nõ ſumpſimus elucidandas euangeliſtarum concoꝛdias.ſed veritatẽ moꝛalem elice re:pꝛout oꝛõnem chꝛiſtus nõ interrogatus aut interro gatus aperuit dicens.. Sic ergo vos oꝛabitis. Pater noſter qui es in celis: et que ſequũtur notoꝛia ſunt. Oagna eſt moꝛtalibo pꝛerogata ptãs.quia dedit eis po teſtatem filios dei fieri:vt alter euangeliſta edixit. Nũc oꝛando cõceſſit exulibus vt deũ patrem audeant nomi⸗ nare:ſpem aſtruens de impetrando.ſia deo peteremus velut a patre. Mon erubeſcit filius affectũ rogare pater num:cum ad ipᷣm eſſe ꝓpicium natura moueat patrẽ: ſcientem filiũ exſe traduce carnis eductuʒ. Multo am⸗ plius creatoꝛ oim deus qui ad filios patres voluit eſſe . ꝓpicios:erit ad ſuos quos adoptauit in filios. Necnon et ipſe ieſus cõmunem in natura nobiſcũ ſe eſſe mon/ ſtrauit:cum velut cũctis pꝛepoſuit deum patre ipſe no⸗ bis in humanitate frater. Mec ad ſe voluit velut ad ho⸗ minẽ oꝛõnes fieri cum eſſet et deus.qm et ipe vt homo pꝛeces effudit ꝓ nobis ad pr̃em:ſed nobis in humani⸗ tate frater.in doctrina magiſter.quem pꝛecaremur edo cuit. Sic ergo vos oꝛabitis. Pater noſter qui es in ce lis. Mon in celis velut ſituatus in loco:ſed ꝑ oĩa ſuꝑ⸗ exaltatus a nobiſ. Sed ex noĩe celoꝝ oſtendit nil altius potuiſſe monſtrari hoibus.Quia celũ celi dño:ſcʒ ſupe rioꝛes mundi ꝑtes.ſibi cum locutio exigit competunt. Terram aũt ſq; inimã mundi molem dedit filijs hoim Et ſua magniſicentia eleuata eſt ſuꝑ celos.etipſe in al tiſſimis habitat:et altioꝛ celo eſt. Non potuit humanis intellectibo ꝑamplius declarari altitudo altiſſimi q; no minando celos:a quo deſcendendo vſq; ad id qð eſſe de beret noſtre petitõis exoꝛdiũ docuit poſtulare. ſi a no bis exoꝛdiretur oꝛatio poneremus ibi eſſe initiũ vbi eſt finis a cheiſto.velut ſi mente fabꝛicaremus ſeptẽ gra⸗ duum quanda virtutis ſcalam ad aſcendendũ ad deuʒ quẽ vltimus et ſupꝛemus gradus contingeret:nos au tem inferioꝛ. Sic in iſta oꝛõne ſanctificatio incipit a ſe a malo liberari exoꝛditur a nobiſ.ꝙ niſi ſcriptura euãge lica me diuerteret et antiqua cõſuetudo eccleſie ſancte dei. que dñicam oꝛõnem ꝓnunciat:auderẽ firmiter vbi deſinit inchoare velut a minoꝛibo ad maioꝛa faciendo ꝓ⸗ greſſum.vt diceretur ꝙ pꝛimo liberaret a malis: ſecun do ne nos in tentationẽ induceret:tercio vt debita nt᷑ᷣa dimitteret.quarto vt panẽ nẽm quotidianũ nobis da⸗ ret.quinto vt fieret eius voluntas a nobis.ſexto vt no bis eius adeſſet ſanctiſimũ regnum:ſeptimo vt eius nomẽ ſanctificaretur in nobis.Quoꝝ vnus excedit ali um:vt pfectius omnibus ſit attigiſſe ſupꝛemũ.A quo ſcriptura refert ecdeſia ſancta tenet:expoſitõnis ſuma⸗ mus imtium. et eie Decimus De pꝛima petitione oꝛationis dominice. Secunduʒ NOattlxum et Iucam. Capitulum. XXVIII. Anctificetur nomen tuum. paternum vi S delicet.quod refertur ad filiũ:ſq; deum crea⸗ toꝛem oĩm patrem noſtrũ poſſumus de vm geniti ab eterno filij licentia nominare.Mõ ad ſeipam:ſed ad aliud eſt relatio. Memo eſt ad ſeipſum pater.ſed quod eſt ex ſubſtantia ſiue natura:ſed ad filũ quis eſt pater. Si ergo pater noſter adoptõne pᷣhabita eus eſt.hoc nomẽ patris ſanctiſicetur et eterne firme tur in nobis:vt tu ſemꝑ erer vt pater: nos filij vt tan to patri decentes filij exiſiamus.O ſi vtraq; relatio cõ firmabitur paternitatis ad filios.et filiatõnis ad patrẽ ne ineternũ deficiat q;uis adoptiua conſiſtat:ipſe in ſi⸗ lijs et filij in patre manebũt:vt relatio neutra tendat in terminũ vt beatitudo eterna pſiſtat in pꝛemiũ: qm̃ pater ad filium deriuat hereditate decedens inteſtatus ſiue teſtatus. Sic deus pater nobis exiſtens ſi pater⸗ num nomẽ hoc oꝛantibo confirmabit: aut ꝙ ſanctifice⸗ tur in nobis.eternã atq; diuinam hereditatẽ ommno ſperemus. Quamobꝛẽ ſic dictuʒ eſt:vt ꝑęꝑtamus vt pa⸗ ternum nomẽ ſanctificetur in nobis. Si vero alia dei noĩa que ſcom hebꝛeos decem inuenire me meminiad hanc ſanctiſicatõnem oꝛdinare decernerẽ: nec abſonuʒ eſſet.aut a veritate diuerſum.ſi quis eoꝛum interpꝛeta tionem aſpiceret.que ponere nõ declarare decreui: relin quens ſagacioꝛibo animis inquirere veritatem. Hel.he Hy. heloe. helyon. ſabaoth. hya. adonax. hie. tetragrama⸗ tnn.ſaday. Magna et magnoꝛum inueſtigatio exiſtit in iſtis. ꝓ ſanctiſicatione diuini noĩs:quam petimus vt ſi at in nobis non ſolũ in tꝑe ſed eterne. De ſecunda petitione oꝛõis dñice. Scoõm Matthe⸗ um et Lucam. Capitulum. XxXXIX. SOueniat regnum tuum. Duplerx eſſe re⸗ d gnum dei quod aduenire petimus ſacrxa ſcri ptura cõmemoꝛat.ſcʒ agende vite atq; ſꝑerã de. vnum in merito alterũ in pꝛemio. Sed oꝛdine meritũ pꝛemio antefertur:felicitate vero pꝛemi um ſupfertur. Equidem pꝛemiũ ad meritum ſequitur et regnum ad regnũ adijcitur. Et miſi vnũ pꝛeeat alte/ rum nõ ſubſequitur:quia regnũ beatitudinis non da⸗ tur niſi regno virtutis. Preit omnino beatitudinẽ in oꝛdine iuſticie virtus. In cuius regno regnans:regnũ eterne felicitatis accipiet. Ygitur pꝛimũ regnum age⸗ de vite cum ſua lege opoꝛtet inquirere et tenere. Sic eni ſaluatoꝛ ait. Pzꝛimuʒ querite regnũ dei et iuſticiam eius:quod de regno agende vite ſiue virtutis eſt dictũ Regnum quidẽ dei videlicet felicitatis eterne nõ habʒ iuſticie actionẽ:ſed pꝛemiũ actiue iuſticie. Regnũ ergo dei agende vite ad virtutis ꝑtinet actionẽ: cuius iuſti⸗ cia eſt declinare ꝑperam actionem.totum ſe tranfferre in alteraʒ ꝑptem. De quo regno etiã alibi ſaluatoꝛ inter⸗ rogatus qñ venit regnũ dei reſpondit. Nõ venit regnũ ei cum obſeruatõne:neq; dicent ecce hic eſt aut illic:re gnum dei intra vos eſt. Non habet legales cerimonias regnum dei quod agitur in virtute. neq; circumſcribi⸗ tur locis.ſed tm̃ eſt in mentibo hoĩm oꝛdinatuʒ. Et axo ſtolus. Regnũ dei nõ eſt in ſermone:ſed in virtute. Et alibi. Mon eſt regnum dei eſca et potus. ſed iuſticia et pax et gaudium in ſpirituſancto. Et huiuſcemodiagen de vite regmi poſtulatur aduentus:vt etiã regnum vi⸗ te ſperande ſuecedat. De quo ſcriptum eſt. Hegnum tu um regnũ oĩm ſeculoꝝ.Et de iuſtis dicitur.Accipiẽt re gnum decoꝛis:et dyadema ſpeciei de manu dñi. Et in euangelio. Impletum eſt tempus.Iꝓpꝛopinquat re/⸗/ gnũ dei. Et de iniquis dicitur. Meſcitis ꝙ in qui regnũ 6 eg m i ta ſe ee i⸗ da Aus ten/ ſey/ lno a⸗ di d nng petg in Ne nn ſürin pen lr⸗ re⸗ ſei Ni Emi itur Aten nd nen ni gge⸗ ic In ti by go ti⸗ ne er⸗ re De fermone montano domi.ſaluatoꝛis. Ki non poſſidebunt. Similiter et hoc regnuʒ ex iſta pe Citione conquiritur · .V Be tercia petitione oꝛationis dominice. Secunduʒ Oattheum tiiũ. Capitulum.XXX at wolũtas tua:ſicut in celo et in terra. fNUihil in deſiderio rectius.nihil in actione ꝑ. fectius vltra qð nihil in oꝑatione et contem platione poſterius.qᷓ; in aĩa et coꝛꝑe ſatagere dei pficere voluntatẽ: ea videlicet ſimilitudine in iſta moꝛtali vita qua in ſuperna ſibi immaculate ſeruitur. Voluntatem dei facere eſt abnegare ſeipᷣm:et quicquid datum acceptumq; eſt gratis in natura ſubdere ſancto mandato legis et euangelicis diſciplinis: et tranquillã fieri ad om̃ia pꝛoſpera et aduerſa:que diuina puidentia et diſpenſatiue aguntur. Elolũtas dei cum fit excludit omnes aduerſarias ptãtes:et omnẽ ditionem inique pꝛementẽ. Diſſimulat a laruali demonũ turba:qui nec illam facientes turpiter coꝛruerũt.Aſſimilat aũt ciuibo ſuꝑnis.ab initio inculpate facientibo illam:ſi eſt aliqua actio in ſuꝑnis iuxta dictum ꝙ dei voluntas vt fit in ce lo ita et in terra fiat. Poꝛro ſimilis eſi angelis dei volũ tatem eius pſiciens ſuꝑ terram:qui licet ex nature con ditione ab eis aliqualiter minoꝛetur.in actione ſimili⸗ tudo ſeruatur.cum neq; ipᷣi amplius faciunt qᷓ; dñi vo⸗ luntatem.Coopari date deſuꝑ gratie factio eſt illius:ſi gratia dei qua ſumus omne quod ſumus ⁊ qus cuncta data in vtroq; hoĩe poſſidemus nõ vacua eſt in nobis. Voluntas dei oſtenditur in pꝛeceptis:que qui ꝑfecerit eius eſt factus amicus.Teſtatur hoc dei filius ſuis di⸗ ſcipulis in doctrina. Vos amici mei eſtis:ſi feceritis q̃ pꝛecipio vobis. Etiã in hominibo querentib inuicem amicari nunq; aptius amicitia ipſa conditur: qᷓ; verſa vice vnius et alterius ꝑficere voluntatẽ. Si dei volun tatem in pᷣceptis agnouimus faciamus:equidem ſciẽs Wluntatẽ dñi ſui et non faciens plagis vapulabit mul tis.Non datur excuſatõnis locus nõ facientib dei co⸗ gnitam voluntatẽ:ſed aut ſunt emendatõne ꝑ indulgẽ tiam liberandi:aut ꝑiuſticiam ſeua pena plectendi. Co/ artantur vndiq; nimis om̃es qui ſuꝑnam vitam capta re concertant dei facere voluntatẽ oſtenſam in manda⸗ tis:que ipſe mandauit cuſtodire nimis. Pꝛophticum dictuʒ eſt. Tu mandaſti mandata tua cuſtodiri nimis. Tergiuerſant ſepe iniqui dicẽtes. Ygnoꝛamus dñi vo⸗ luntatem.Alut quis pᷣt ſcire quid velit deus. Eed ſacre ſcripture cõcluduntur ſententijs:cum ad intelligendã illam qui pñt intelligere inuitantur.. Inquit eni apluſ vt pꝛobetis que ſit wiuntas dei bona bñplacens et pfe⸗ cta. Et ad epheſios. Intelligentes que ſit voluntas dei Et alibi que ſit aperuit.Hec eſt voluntas dei:ſanctifica⸗ tio veſtra. Et ꝑ ea que ſequũtur. que ſit dei volũtas vt illam faciamus oſtẽdit. Nec rectius oꝛatur pꝛo ꝓximis. q; vt dei faciant voluntatẽ. Sicut ſcriptũ eſt poptando Et det ſqʒ deus vobis omnibo coꝛvt colatis eum. et fa⸗ ciatis eins voluntatẽ coꝛde magno et animo wolenti. Et aperiat coꝛ vĩᷣm in lege ſua et in pꝛeceptis ſuis. et fa ciat pacem. Ecce modus factõnis dñice voluntatis ſcʒ cum coꝛde magno:qm̃ nihil eſt paruum in ope.vbi coꝛ ſincerum eſt et magnũ in voluntate fiendoꝛum: et ani⸗ mus eſt volens et in actione feruens. Volenti quidem animo agitur vbi ad impata ſeu ad dñi volita. nulla eſt eius qui ſubiacet cõtradiectio voluntatis.nec aliqua ex/ centio pꝛeceptoꝝ:vbi nulla ex aliqua coditõne cauſatio Et cum voluntas nihil eſt ad ſeipam: ſed ad obſequinʒ imperantis. nemo huius magni et eterni dñi negligat intelligere voluntatẽ. Non enĩ apud eternũ et ineffabi lem iudicem negligentia ſed impoſſibilitas excuſatur. Firmauit exemplo.docuit vertv ieſus in ſeipſo. vnum⸗ quẽq; credentem non ſuam.ſed dei facere voluntatem dicens. Non enim veni facere voluntatem meam: ſed eius qui miſit me.Atq; in cunctis magnis eterni devo luntatem ſue humane voluntati pᷣpoluit: ſicut in mul⸗ tis locis hiſtoꝛia euangelica mamſeſtat. Per ſegregati⸗ onem a materijs dei voluntas adimplenda eſt. ſi ad ſi⸗ militudinem ſepatarum ſubſtantiax illam facere pero⸗ ptamus. Mon eni celum cognoſcibiliter facit dm̃ xoli⸗ tatem.neq; ila que ratione carent voluntatẽ dei faciũt ſed woluntate dñi diſponũtur et paguntur in diſpoſita lege. Rationale animal celeſte ſiue terreſire:rationabi⸗ liter illam pficere oꝛdinatuʒ eſt. Diſtincte quideʒ ſunt in oꝛdinibo ſupne ſiue ſupceleſtes ſubſtantie. diſpoſite ſcom oꝛdinem in quo ſunt diuinũ placitum ſacere:qua rum concentus in obediendo nõ do:mit · Et qui nouit oꝛdinẽ celi deſcripſit rationẽ eius in terra.cum volunta tem dei fiendam in terra.ſicut in celo monſtrauit. Igi tur ad illarum ſubſtantiaꝝ imaginẽ ꝓut ſunt in oꝛdine conſtiute fiat m hac terra.ſeraphice pꝑ charitatis ardo⸗ rem. cherubice cum illa ſcientie plenitudine que omneʒ deuitat erroꝛem qua mala declinanda et agenda bona noſcũtur. qua etia indoctus lis intus eruditus inde⸗ uie tendit ad ſalutẽ. thꝛonice vt tanta taliq; iuſticia ho⸗ minis animus fulgeat. vt iuſtus dñs in eo iuſte poſſit tenere inuiſibilem ſedem. dñatiue ſuꝑ inuiſibilia men tis. pꝛincipatiue ad ea que agunt foꝛiq; aguntur. pote⸗ ſtatiue aduerſus aereas et inficientes ſathanicas pote⸗ ſtates. virtualiter ꝑ abſtractionẽ a materijs ad locan⸗ dam mentem ſupꝑ ea que naturalia ſunt. archangelice: in adoꝛatione et veneraõne ſecretoꝛũ dei. angelice p cu ſtodiam ſui et axilium ꝓximi. Neq; abs re dictũ eſt atq; a chꝛiſto pdoctum:vt dei voluntas vt in celo ita in ter⸗ 129 fiat. De quarta petitõne oꝛõnis dñice. Scoõm Matthe⸗ um et Lucam. Capitulum. XXXN. Anem noſtrum ſupſubſtantialem et quo/ p tidianum da nobis hodie. Quotigdie peti⸗ tur quod quotidie datur etiã ſi non petatur AUlt quid ergo petitio ſubinfertur. Quare pe tit chꝛiſtianus:quod abſq; petitione accipit ſarracenus ſiue iudeus: ur rogat iuſtus:quo ſine pꝛecibo fulcitur imquus. Elt quid rõnale animal ad imaginẽ dei factũ ammonetur quotidianis pꝛecibo poſtulare annonã: cũ ipſa rolatilia celi piſceſq; maris. animalia terre. ſine ſol⸗ licitudine a diuina largitate paſcantur. Diuitẽ fecit de us ipſam naturã:atq; conſtituit illam eſſe omnibo bi tricem vt aleret alenda. ſiue abſq; ſtudio ſiue artifcio addito ad naturam. Sictum quideʒ legimus ad adam In ſudoꝛe vultus tui vſſceris pane tuo. Nunc dicitur chꝛiſtiano. ete quotidie quotidianũ panẽ tuum. Si noſtrũ:quare petimus quod habemus.Si petimus:er go nec habemus nec noſter eſt paniſ. Nemo petit quod ſuum eſt. Repetere quidem poſſet: ſia valentioꝛi extra ſuum placitũ teneretur. Eoꝛum que nõ habentur. cũ angit neceſſitas eſt poꝛrigenda petitio his qui habẽt co piam largiendi. Sed petenda ſunt ea que dantur pꝛe⸗ cibus ſubiectiuis:vt dantis demonſtretur ſublimitas. et petentis inopis humilitas agnoſcatur. Et quod da/ tur gratis cum humiliter petitur ꝓpinquat ad merituʒ Et quedam eſt actio gratiaꝝ:petere quod etiã abſq; pe⸗ titione daretur.Ad exercitandã memoꝛiã ne ſimus in⸗ grati magnifico largitoꝛi.paneʒ monemur quotidianũ ſupꝑplicando depoſcere.et ad differentiaʒ irrõnabilium animaliũ que a debitrice natura ſuſcipiũt alimẽta.que nec cognoſcũt nec reſerut gratias largitoꝛi. Eſt alius F? Liber quotidianus panis quo fruemur cum ad illam puᷣene⸗ rimus patriam.in qna vnus eſt eternus dies nulla no cte claudendus:qui noſter eſt pꝛomiſſione.quouſq; in poſſeſſionem veniat non natura non lege.quotdianus eternitate illius diei eterni.quem hodie ſcilicet in pꝛe⸗ ſenti ſeculo vt mereri poſſimus docemur expetere. non tñ er condigno quis meruit aut mereri potuit: ſed me/⸗ rito chꝛiſti fratris ex humanatõne noſtri: cuius patri ꝑ adoptionẽ ſuam dicimus pater noſter. ingerimus pꝛe⸗ ces noſtras vt eius merito valeant cum er noſtro deſi/ ciunt.Necnõ et ſacramentalis panis expetitur. vt nobiſ ad id pꝛoſit ad quod diuine inſtitutus eſt: ſupſubſtanti⸗ alis videlicet ſuꝑ omnẽ creatam ſubſtantiã dignioꝛ ex vnione increati verbi quotidianus ad abolendos quo⸗ tidianos defectus:et ad roboꝛandã mentem aduerſus quotidianã pugnam inſurgentem ex luto carnis et ex materijs vi ſibilibus et ab muiſibilibus hoſtib quoti⸗ die inuiſibiliter excitatam. et ad exercendã illam in vir tutibus actionem que quotidie fieri diuina lege impo⸗ nitur aut voluntario conſilio aſſumpta eſt. Qm̃i vt ipᷣe ſaluatoꝛ ait. Ego ſum panis viuus qui de celo deſcendi. ſine cuius virtute nõ pt reſiſti vicijs: nec haberi virtu⸗ tes quas animus pius querit.Hunc tpibus pꝛiſcis pe⸗ tierunt paruuli. nec erat qui frangeret eis. NHouiſſime Vro chꝛiſtus tradidit nobis.vt petendo patri dicamus cum fiducia.panem noſtrum. De quinta petitione oꝛõnis dñice. Secundũ at⸗/ theum et Lucam. Capitulum. X XXII. LImitte nobis debita nra et peccata: ſieut d et nos dimittimus debitoꝛibo noſtris. a gnis ſumus debitis obligati patermis et pꝛo pꝛijs:nec adeſt poſſibilitas de ſoluendo. Ex multitudine debitoꝛũ et criminum. patri luminum ob noxij ſubiacemus: deficientes ex emendatione abolere rographum niſi pater dimittat. Sed nec dimittit niſi pꝛius nos nt̃is dłebitoꝛibus dimittamus et huius conditõis appoſitione veniam docuit poſtulare.O ſi nõ dimiſerimus magis ad condemnatõemqᷓ; ad veniam bi petit dimitti nec dimittit. Ex hac conditione ſeu pa⸗ cto fit et petitur dimiſſio debitoꝝ noſtroꝝ: ſi debita no⸗ bis nt᷑is debitoꝛibo relaxamus.Dꝛeit ommno dimiſſio filioꝝ dimiſſionẽ paternam: et niſi noſtra pꝛecedat: ſua nõ ſequitur. lduertendũ quidem ne alijs dimittere de bita difficile videatur.ꝙ ſi omnia mala que ab homini⸗ bus ad alterutrũ poſſent inferri conflarentur in vnum a minima dei offenſa compoſitõne vincerẽtur. Et nos vYero audemus a patre remiſſionẽ magnoꝝ ſcelerũ po⸗/ ſtulare:debitoꝛibs vero noſtris modica relarare cuncta⸗ mur. In nobis igitur eſt vnde poſſumus recipere re⸗ miſſionem peccatoꝝ eo federe quo deus pater ſe nobi⸗ ſcum voluntate ſua non noſtra ſatiſfactione ligauit.vt ſi dimiſerimus alijs et nobis ipe dimittet Alioquin ex nobis nulla poſſet eſſe copia de ſoluendo ꝓ debitis:et p⸗ pterea dimittit. Sed nec dimitteret.nec etiã opus eſ⸗ ſet dimittere:ſi opes anime noſtre atq; coꝛpis ſufficerẽt ad ſoluendum. Erigeret quidem iuſtus exactoꝛ. ſi the⸗ ſauros ad exhauriendũ noſſet in nobis Sed quia non inuenit quid exigat per iuſticiã per miſcdᷣiam ſuam ma⸗ gnam vult debita dimittere debitoꝛibus ſuis.ſi nos p miſericoꝛdiã ntẽ̃am dimiſerimus tebitoꝛibus noſtris. Attamen nec intelligendum eſt de debitis rerum in va lentibus ſoluere.ſed debitis ſine peccatis iniuriaruʒ. et illarum offenſionũ quas quicunq; intulit.quod cũ in⸗ tulerit nunq; potuit emendare. Perfeceioni aũt nõoꝛ⸗ dini iuris aſcribitur.tgꝑalem ſubſtanti ab eccipientily petitio iſta poꝛrigitur:et ſemetipᷣm diiudicat.qui ſic ſi⸗ ? 1 = Decimus non repetere:ſi facultas adderit in reddendo. De ſexta petitione oꝛõnis vminice. Scom Oat/⸗ theum et Lucam. Capitulum. XXNXIII. ne nos inducas in tentationem. ? pa⸗ e tre miſericoꝛdiax gratiarum luminum a cõ ſolationum omnia opoꝛtuna nobis ab eius eterno filio ex tꝑe fratre noſiro doccmur ex⸗ petere:vt etia a tentatione cuſtodiat. Non autem timẽ da eſt tentatio.ſed caſus ad illam. Nec oꝛandum eſt cõ/⸗ tra ipᷣam ne veniat:ſed ne decipiat aut inuoluat cum nerit. Ypſe ſaluatoꝛ qui docuit ſic oꝛare in ſeipo ante fu erat expert tẽtatões ſathanicas.factus iam in expien⸗ tia humanox in quubo in carne ſuccubuit: nunq; tñ in annmo ſupatus aut ꝑ moleſtiam motus: excepto que.d pꝛo nobis aſſumpſit triſticam. Pꝛegctum eſt in capite quod diffundendũ erat in coꝛpe.vt ſideles eius tenta⸗ tiomis pondera paterentur. non ad ſubuerſionẽ ſed ad ꝓbationem moleſtioꝛis agonis: vt poſt victoꝛiam pꝛeci oſioꝛ coꝛona in tentatoꝛum capite poneretur. Si vero tentatio ex vhementia quempiam ſubuertit. aut ante ne ſubuerteretur humiliter oꝛatũ non fuit.aut talis ſu perbia in animo inſidebat. que p caſum tentatõnis pꝛo pellenda erat. Multis quidem alta ſapientibo et de ſe p iumentibus inductio ꝑmiſſiua in tentationem pꝛofuit ad virtutem:vt dirigerer in ſalutẽ. Sepe vero lpla ten tatio. tentati demerito cognito vel occulto dedurit in ca ſum:et caſus in eternũ ſupplicium deduxit cadentẽ. Ac boc filius dei diuine atq; humane tvĩes docens edint a patre petere non ne tentemur: ſed ne in tentationis baratruʒ demergamur. Inductio in tentationẽ quam petimus deuitare:eſt in illum malũ ſeu mali finem de⸗ ueuire ꝓut impꝛobus tentatoꝛ intendit. Eſt aut a dif⸗ foꝛnmibus et diffoꝛmiter ſepe aut aliquando immiſſa te/ tatio. Non tñ omnis eſt inductio deuitanda. ſed illius qui ex pꝛincipio et medio et fine perperã agit. Nam ten tat deus vt pꝛobet virtutem. pbatamq; coꝛonet:vt ten tauit abꝛaam in fide ſpe et charitate: cum offerre iube⸗ L ret filium in vno montiũ ſibi oſtenſo in ſacrificio moꝛi turum. Intendebat quidẽ deus nõ aliquid mali:ſed in ipſo pꝛobare virtutes. idem:quia cum iſaac eſſet fili⸗ us ꝓmiſſionis in quo multiplicium erat futurum gen tium:non eſt mente aut veriv aduerſatus offerre illuʒ iuxta mandatum. Nec lſitauit quomodo multiplica⸗ tio gentium oꝛiretur. Contraria poꝛro erant ꝙ ex iſaac multiplicarẽtur gẽteſ.et ꝙ in mote moꝛtu litaret᷑. Nec obſtat ꝙ in ſemine quod erat chꝛiſtus in figura talia di cebantur quin deus voluerit abꝛaam in ſide tentare. Ita et in ſpe: ppter celeſtia capeſſenda contemptu terre ſtriũ. In charitate cũ filiũ in quẽ totꝰ paternus amoꝛ diffunditur diuine iuſſioni poſtpoſuit.amplius diligẽs deum. Ac ꝑ hoc cum deus tentat non eſt petendum ne in illam fiat inductio: cum tentet ob ꝓbationem virtu tis ſicut ſcriptũ eſt. Si ſurrexerit in medio tui ꝓplxtes aut qui ſomnium vidiſſe ſe dicat:et predixerit ſignum atq; poꝛtentũ et euenerit quod locutus eſt. et dixerit ti bieamus et ſequamur deos alienos quos iignoꝛas et ſeruiamus eis.non audies verba ꝓplvtis illius aut ſo⸗ mniatoꝛis:quia tentat vos dñs deus veſter.vt palaʒ ſi⸗ at vtrum diligatis eum an non:in toto coꝛde łt in tota anima veſtra. Nunqᷓ; ad perperam agere vel ſentire tẽ⸗ tauit aut tentat amatoꝛ hoĩm deus. Qð iacobus chei⸗ ſti apłus aſſeuerat:pꝛemittens in tentatione beatitudi nem ſufferentis.Beatus vir qui ſuffert tentationẽ qm̃ cum ꝓbatus fuerit accipiet coꝛonam vite:quam repꝛo miſit deus diligentibo ſe. Nemo enĩ cum tentatur di⸗ egt:quia a deo tentoꝛ.Denje aut intentatoꝛ maloꝑ eſt. tar A lei e ſte ſu * eß fut ten n nn nis / te⸗ ins ten ten e⸗ o i ſe 1 De ſermone montano domi.ſaluatoꝛis. Joſe enim neminem tentat: videlicetad ſubuerſionẽ Anuſquiſq; aũt tentatur a ſua concupiſcentia abſtra⸗ ctus et illectus. Itaq; contra inductionẽ in tentationẽ pꝛo pꝛuritu concupiſcentie coꝛam eterno patre ꝓſeucã⸗ dum eſt. et contra ſathanicam de qua ſcriptum eſt. No lite fraudari inuicem ſed reuertimini in idipſum: ne tẽ tet ws ſathanas ꝓpter incontinentiã vĩam. Et petrus ananie dixit. Cur tentauit ſathanas coꝛ tuum mentiri te ſpiritui ſancto:et fraudari de pꝛecio agri.Hinc quidẽ contra caſum in tentationẽ huiuſcemodi eſt oꝛandum Non aũt ꝑmittit deus tentari aliquem ſupꝛa poſſe.faci ens cum tentatione ꝓuentum. Hec hoerida debet eſſe tentatio ſatagentibo in ſupna. Am̃ non coꝛonatur niſi qui legittime certauerit. Certamen ſine tentationum bello non geritur. De ſeptima petitione oꝛat ionis dominice. Secun/⸗ dum Mattheum tm̃. Capitulum. XXXIIII LEg libera nos a malo amen. Ingruunt S vndiq; mala culpabilia et ex omni ꝑte pena⸗ lia:nec adeſt nobis miſeris et infirmis co⸗ pia euadendi. Nulla ſuppetit nobis vera fa⸗ cultas explicandi a connexione malox.vt ſepe cum ſol⸗ ui creditur fit ligatura nodoſioꝛ.et cũ ab vno habetur optata libertas in reliquo tenacius innodamur. Liber⸗ tas quidem omnibus grata eſt.quanqᷓ; aliquis faſcina⸗ tus in delectatõnem et ſuauitatẽ ſibi aptauerit vincu⸗ la peccatoꝛum et exhorreat libertatem quemadmodum erat exhoꝛrenda captiuitas ⁊ implicatio deteſtãda Hoc ꝓtinus facit delectatio ſenſualis que vigoꝛe mentis et auxilio gratie non vincitur:vnde ilico animus vincula turx nec hberari appetit dum tali delectationi conſentit. Sed a malo liberari deſiderans ꝓpꝛie infirmitatis in⸗ ſpectoꝛ oꝛat ad patrem dicens:ſed libera nos a malo.cũ quo naſcimur delicto pthoplaſtoꝝ traduce carnis perpe tuata damnata ꝓpagine.atq; ab eo in quod voluntarie labimur incurrentes culpam qua deuenitur in penam que malum eſt ſemꝑ crudeſcens in creatam bvnãq; na⸗ turam. Malum nõ fecit deus. Igitur congrue petitur libertas:ab his que deum nõ poſſident conditoꝛẽ. Qua drifoꝛme cognoſcitur omie malum.faciens.factũ.mul⸗ tans et fallens. Gaciens malũ eſt tam in angelis qᷓ; ho⸗ minibus.cum ipſa:p ſeipſam et a ſeipſa deoꝛdinata vo⸗ luntas.Mihil in actum exit niſi cum pꝛius volũtas a ſe⸗ ipſa fuerit depꝛauata:nec aliunde habet qᷓ; a ſeipſa ſue depꝛauatõnis auctoꝛem:qᷓ;ᷓuis extra ſeipſam ſepe habeat ſuggeſtoꝛem in malicia non aũt pꝛepotem in violentia Et hoc aduerſus hoĩem:et etiaʒ aduerſus angelos nul/ lus crudelioꝛ hoſtis. Inimicantur quidem nobis ſpũs inuiſibiles et maligni et crudeles ſunt. nunquamq; mi teſcunt ſuadentes ruinam.non tñ facientes niſi conſen ſu ppꝛie voluntatis:et ſeuiſſime afficiunt penis in quos toꝛquendi acceperint ptãtem. Tleruntamen nõ pp̃t in quempiam ſeuire toꝛquendo:niſi pꝛius in ſeipſa volũ⸗ tas peccando deſeuierit.Ac ꝑ hoc non eſt aduerſus ali⸗ quod malum tam inceſſanter oꝛandum qᷓ; aduerſus fa ciens malum.videlicet contra malam voluntatem:que non eſt natura mala ſed volito pꝛeter ſuꝑioꝛis legẽ.Ti⸗ bera quidem ereata eſt ⁊ arbitrio vtitur:ſed cum ſcom legem dei ſeipſa et cunctis extra ſeipam poſitis nõ vti⸗ tur:mala efficitur. Cuius effectionis cauſa.extra ſeipᷣaʒ nullo modo queratur. Malum factũ direrim moꝛe lo⸗ quendi:qm qui malum facit nullam poſitionẽ: nec ipᷣm malum vllam poſitionem in aliqua natura ſeu ſubſtã⸗ tia ſiue quantitate aut qualitate.ſeu in loco aut in tpe. ſeu in aliquo exiſtentium viſibiliũ et inuiſibiliũ effice⸗ re potuit.CTotum eius de pꝛiuiatõne nomen: rationib⸗ et exemplis plurimis.intellectibus lucidis hoc perſ i⸗ cuum eſt. Sed oꝛatur aduerſus malum factum nõ eo intuitu quo aduerſus voluntatẽ malam:que ſi nõ eſſet malefacta non eſſent. pꝛo qua oꝛatur vt nõ ſit mala ne fiat malum. Oe ſi vſq; ad eius effectum ꝓceditur. ne de tineat.ne inſoleſcat.ne firmetur conſuetudine.vt ante⸗ qᷓ; ſol nte intelligentie tenebꝛeſcat in nobis. penitudi⸗ ne vera tollatur oꝛanduʒ eſt. Pꝛoinde aduerſus pꝛimũ oꝛandum ne faciat.aduerſus ſcom vt factũ euaneſcat. Poꝛcro fruſtra oꝛandum videtur aduerſus multans: ſi contra pꝛecedentia valuit depꝛecatio. Non eni pena ni⸗ ſi malos affectus et effectus culpabiles. iuſte poſt ſe⸗ quitur. Eſt auũt multifoꝛme multans. vt ſunt omnes penalitates et omnia aduerſantia tenerũ ſenſum.et ipᷣa hoꝛrenda pꝛe alijs malis moꝛs.p quam anima coꝛpus anmatum deſerit. contra quam cunctos excoꝛruptõne ſemine concepto naſcentes incaſſum oꝛatur.ineuitabi⸗ liter et neceſſario inuoluentẽ. niſi foꝛte id intendatur oꝛando aduerſus huiuſcemodi mala ne tantum in ſen⸗ ſum crudeſcant.ꝙ ſpũs deſperatõne aut aliqua exoꝛbi⸗ tatione frangatur. Eſt et eterne multans ſed ꝓpter pꝛe actam non pꝑ penitentiam iuſtã coꝛrectam culpam: con tra qð om.is oꝛatio euaneſcit: niſi culpa tollatur ſi poſ⸗ ſibilitas aderit. Gallens vero malum ipᷣe dialplus eſt. non natura ſed incoꝛrigibili xoluntate. Naturã quideʒ lonam excellẽtioꝛi oꝛdine cum alijs creatis accepit.nee amiſit etiã a diuina gratia ſeꝑatus:qui modis fallend; multiplicib ex inuidia nititur adquerſum humanũ ge⸗ nus.contra quem neceſſario depꝛecandũ eſt.vt patris eterni gratia liberemur ab illo.qui ſꝑ habet ad ſubuer⸗ ſionem nt̃am implicabilẽ voluntatẽ. deceptõnum in⸗ uiſibiles laqueos ſemꝑ parans.nec greſſuum ſuoꝝ ve⸗ ſtigia figit. ex qua pte velit confodere ignoꝛatur: niſi cũ vulnus inflixerit. Non aũt pᷣt quempiã vulnerare niſi cum ſcutum ꝓtectiomis abiecerit.ſibi amica in malo ꝑ/ uerſa voluntas. Et cum fuerit ante pꝛemiſſum.ne nos inducas in tentationem:immediate adiectũ eſt ſed libe ra nos a malo.ſq; ſathanice tentationis atq; deceptõis Et vt pſtringam:ab omni malo qð inter deũ et nos di uiſionis parietem poſſit interponendo conſtruere. Pe tierunt quidem multi et variea malis aduerſantibo li⸗ berari:aliqui modũ apponẽtes aliqui innectentes ⁊ cau ſam. aliqui mala que patiebantur diſſerentes. Aiebat iob. Libera me dñe pone me iuxta te:et cui vis manꝰ pugnet cõtra me. Liberari hic petebat a malis ꝑ moduʒ quo iuxta liberatoꝛẽ poneretur. nõ ſitu coꝛpis ſeu com⸗ poſitione equalitatis aut dignitatis.ſed virtutis et pa cis et oſten ſionis ad emulos. Nam cum emuli eũ quẽ emulantur vident cum rege pacatuʒ ppe ipᷣm aſſiſtere: ceterrentur. Cauſam ſubmittebat dauid pꝛo ſe:at in ſi gura ꝓ quolibet chꝛiſtiano loquens. uſtodi animam meam qm̃ ſanctus ſum:ſaluũ fac ſeruũ tuum deus me us ſperantem in te. Allegabat hic duplicẽ cauſam vt li⸗ beraretur:ꝙ ſanctus erat.quod ad quemlibet chꝛiſtia⸗ num ptinet ſacramenti virtute.Alliam vero: qm de ſe⸗ ipſo deſperans ommiala poſtpoſita ſpe. ſolum in ſum⸗ mo liberatoꝛe ſperabat. Idem etiã ꝓpheta mala pꝛemẽ tia inferebat dicens· Libera me a pſequentib me:qm̃ confoꝛtati ſunt ſupꝑ me. Nerſpicuũ eſi ꝙ hmõi ſeptem petitões intendant:vt et omes fiant ſubinfertur amẽ. auod in omni lingua intendit deſiderium.irretrouerſi biliter habent acceſſum ad petita iuxta vota. DSecretum ſaluatoꝛis firmatum ſuper petitione con ditionata in dimiſſione peccatoꝛum. Secundum Mattheum. Copitnlium XX* 3 Voniam ſolum petitioni ſuꝑ dimiſſione pec q catoꝛum ſaluatoꝛ conditione appoſuit vt ſi⸗ cut dimiſerimus dimittatur: ne quempiam in mẽte quomodolibet moueat.aut ne quiſ⸗ qᷓ; inueniret oppoſitõnem.ne ſimpliciter iſta documen ta teneret.ſolũ iſtam ſpeciali decreto confirmat atq; de⸗ clarando pmittit bonum exinde ꝓueniens.et a contra⸗ rio quid ſequeretur oſtendit dicens.. Si eni dimiſeri tis hominibo peccata eoꝝ:dimittet vobis pater veſter ce leſtis debita veſtra. Si aũt non dimiſeritis hominibo: nec pater veſter dimittet peccata veſtra. ult ſibi de⸗ us ab hominibo obediri ntᷣa vtilitate non ſua:et quodaʒ pacto faciliter im plende iuſticie que contra legem eius pꝛo noſtra inuenta malicia.ſeu ex fragili mgmentocon⸗ traximus paterno amoꝛe dimittere:vultq; deferri crea te nature.ne ratõne ſuꝑinducte a nobis nequicie illam abrogare aut nt᷑ᷣa iuriſdictõne multare velimus.ne vi⸗/ deamur ulam blaſphemie incurꝛere ꝑtem qua homo ſi bi diuinam arrogat poteſtatẽ: cum ſit ſcriptum de ipſo mihi vindictam et ego retribuam. Eox quoꝛũ intereſt ſubiacere:non intereſt querere a rege legis edite ratio⸗ nem ſed implere illam:maxime ſi omnino irrepꝛehen⸗ ſihilis eſt. Sic eſt lex dei. Et pacta fiende faris habet edicere ille a quo petitur et qui poteſt illam largiri: non ille qui ꝑetit. Ex offenſionibo nt᷑is deo indiximus bellũ: in quo victi ſumus vincimurq; ſemꝑ. Non eſt autẽ co⸗ pia euadendi.Anteq; eterne penetradamur: pace indi⸗ gemus.et reconciliari cum ipᷣo. Pꝛoinde ipie qui po/ teſt illam donare poſcentibus.firmato huiuſcemodipa cto donat:ꝙ ſi dimiſerimus et ipſe dmittat. Si vero talia pacta nõ placent nec cum ipᷣo taliter rvolumus ha⸗ bere concoꝛdia:remanebit diſcoꝛdia culpe quouſqʒ ine uitabilis pene ſubactatio ſubſequatur: tanto afflictura ſeuerius quanto pactum fuit honeſtius potuitq; facili⸗ us obſeruari.Scriptum eſt enim. Relinque prorimo ſq nocenti te.et tunc depꝛecanti tibi peccata ſoluentur. De recta intentione iuſticie in foꝛma ieiunandi a ſal uatoꝛe pꝛeſtructa. Secundum Oattheum tantum Capitulum. XNXNXXNXVI. B eo ꝙ homo creatus in eſſe pꝛodijt ieiuniũ a piter et eſibilitas fuit:hec ad licentiã ieiuni⸗ um ad pꝛeceptũ ſpectabat. Eſus ad expienti am diuine lonitatis quam in rebus creatis ediderat aſſumendis ꝑ coꝛpus:ieiunium ad obedienti⸗ am in oſtenſione noſtre dilectionis ad deum in abſtinẽ tia bonoꝛum. Non enĩ pꝛecepit deus abſtineria re ma⸗ la quam ipſe nõ fecerat. Clidit enĩ deus cuncta que fe⸗ cerat:et erant valde bona. Nec fuiſſet obedientia homi⸗ nis vera:ſi mandatũ pꝑfeciſſet abſtineri ab aliqua re ini⸗ mica nature. Opſe quidẽ homo ex nature inſtinctu om̃e quod aduerſatur reſugit qᷓ;uis ſub ſpecie bm aſſumen⸗ do nociuum aliqñ fallatur cognita dei voluntate ꝙ ab⸗ ſtinendum erat ab aſſumendis wnis que tm̃ coꝛpi nõ anime conferebant. Quotquot enĩ erant in pꝛiſco mũ do.quot et poſt ſub quacunq; diſtinctione ab alijs vi⸗ uentes ꝑtinentes ad dei regnum:decentia ieiunia cele⸗/ bꝛarunt.ic etiã multi credentes in tribulatõibus auer tere iram dei.ſua coꝛpa ieiunijs affecerunt.Et volentes impetrare optata. interuentu ieiunij certauerunt. a nifeſtiſſime ſunt ſatiſq; vulgate hiſtoꝛie veteris teſiamẽ ti:ex quibo patent qui fuerint ieiunantes que cauſe qui v ſecuti effectus:vt moiſes helyas dauid. Eſt aũt ieiu⸗ nium ſimilitudo quedam angeloꝑ qui nunq; eſuriunt neq; comedunt in ſupꝑnis q;uis in aſſumptis coꝛpoꝛibo in hac vita legamus ad euidentiã ⁊ inſinuandi aliquid 4 Decimus aliquando comediſſe. Initium ſupne patrie vbi nõ eſt appetitus neqʒ ſumptio coꝛruptibuis creature:aſſimi⸗ latio ad chꝛiſtũ et pars quedã gloꝛiſicati coꝛꝑis qð eſu⸗ rire nequit cibo non indiget. eſt nature libertas. a gula redemptio:ſubtractio in ꝑtearmoꝛum diaboli.quibus nos nititur impugnare atq; confodere: depoſitio ſolli⸗ citudinis dominantis anim ꝓ coꝛpe ſeruo: viuendi os do liberatio a doloꝛibus.oꝛandi puritas.caſtigatio ven tris.lubꝛicitatis retinatio:manſuetudinis pars.et hu⸗ militatis occaſio in geſtibo et in verbo. Et euigilare coꝛ⸗ pus et animã ſepe ad deum ieiuniuʒ fecit. Oppreſſit au tem ſenſum ipᷣa ſaturitas. Jeumium eſt a rebus a lo⸗ cis et a tꝑe.Neq; tñ infra mimiũ ſi coartat ſanctum eſt. Conuenit ieinniũ cum ipſa creata natura:que neq; in⸗ firma condita eſt. Igitur debitum ieiunium vel aſſum ptum non debet inſirmitatẽ inducere ne oꝛatio ex laſſi⸗ tudine ſit inefficax:nec ex ipo conuenit ꝙ impediantur opera charitatis ⁊ obedientie lalvꝛioſe cum expedit. Et ellenda eſt ab ipſo omnis mentalis triſticia: et om̃is imulata et hypocritalis oſtẽſio. Pꝛoinde ſaluatoꝛ cum & multis actibus virtuoſis regulã agendi et cauendi ederit:nunc de ieiunio etiã foꝛmã donat dicens.: Cũ autem ieiunatis:molite fieri ſicut hypocrite triſtes. Ex terminant enĩ facies ſuas.vt pareant ho minibo ieiunã tes. Ac ſi omnino ſupponat ieiuniũ fieri ex diuina oꝛ⸗ dinatione imitationeq; ſanctoꝝ:ſeu ex animo aſſumẽ/ te ad habenandũ beſtiale coꝛpus. ſeu ad coꝛripiendum qð perperam geſium eſt.vel ad gram aliquam impetrã⸗ dam:ſiue aliquo ſupueniente mandato ꝓut nunc ieiu⸗ nia plura eccleſia oꝛthodoxa cõſtituit. Cum huiuſcemo di ieiunatis nolite fieri ſicut hypocrite triſtes.videlicet nolite ſpeciem virtutis oſtendere ippᷣa virtute carentes NMolite triſtes vultus exterius pandere: intrinſecus ve ram peccatoꝛũ et delctoꝝ triſticiam nõ habentes. Illa ſola eſt vera triſticia qua homo ad penitentiã coniriſta tur.contritus mole veterum delictox et cognitõis pecc catoꝛum pondere pꝛeſſus. Omnis aũt ſeoꝛſum ab iſta triſticia diſſuadetur. Molite ergo in ieiunio hypocritis ſimiles fieri.qui ſunt pictoꝛes dialvli:periti ſua doctri⸗ na in arte pingendi. Non enĩ pictoꝛes cum aliquam ex diuerſis ſubiectis coloꝛibus vvlunt foꝛmare imagineʒ de interioꝛibo curant quomodo ſtomachus coꝛ pulmo iecurq; locentur aut qua ſerie inteſtina cetera diſponã⸗ tur:ſed dumtaxat qualiter exterioꝛa intuentiuʒ oculis aptioꝛa reddantur. In ſimilitudinibo aũt non veritas ſimulata ſed potius falſitas inuenitur. Et virtus non ſimilitudo veris certatoꝛibo ſit in voto. Vbi aũt omne quod exterius agitur a wra intrinſecus habita virtute ꝓcedit:laudibus addicitur a vituperio abſolutum. De⸗ teſtabile quidẽ eſt hypocritarũ genus:qui exterminant facies extra naturales terminos illas pᷣ triſticia ſeu ali⸗ quo artificio immutantes:non vt recte agãt a virtute in mentib prius acti:ſed vt homimb pareant ieiunan tes. Qui ſi non ieiunant decipiunt cum ſeieiunan⸗ tes exterminatõne facierũ oſtendũt. Erxterminare qui⸗ dem eſt:extra terminos ꝓpꝛios aliquid ponere. Sed ſi decipiunt hoĩes intuentes nõ decipient demones a qui bus decepti ſunt.neq; decipient illum deſuꝑ inſpectoꝛẽ cuius oculi omnia latentia intuentur. Si vro ieiunãt arte agentes vt pareant duplici contritione cõterentur hic pena ieiunij alibi vero pena eterni ſupplicij. Multa contra hypocritas ſacer textus eloquitur. Spes hypo⸗ crite peribit:non enĩ placebit deo vecoꝛdia ſua.et ſicut te la aranearum fiducia eius. Et alibi. Non veniet in con⸗ ſpectu eius omnis hvpocrita. Et iterum. Congregatio hypocxite ſterilis. Et rurſus. Gaudium hypocrite ad ii o/ ne te e⸗ nt i te n . ⸗ . 4 it Ur ta 0 te ſ6 De ſermone montano domi.ſaluatoꝛis. inſtar puncti. Vere ad inſtar pũcti:exeo quod ſequitur Amen dico wobis:receperunt mercedem ſuam. Exr his quibus poſſumus mercari celeſtia.pfunctoꝛia ⁊ ter rena nanciſci:quid huic dementie poſſet equari in ma⸗ lo penitus non ineunio. le autem accipientibus in hac vita de virtute mercedem. Attamen ſunt ſtudia et actus quibus merito et inculpate ſtipes tꝑalis conqui⸗ ritur et impenditur. Que autem oꝛdinata ſunt ꝓpter acquirenda et captanda celeſtia:non decet in tempoꝛa⸗ lis mercedis ſine conſtitui. Si auũt in hac vita finis ſpi ritualis exercitij conſtituitur:vna conceſſa mercede al⸗ tera non ſperetur. Quamobꝛem hypocritaꝝ gaudium ad inſtar puncti dicitur: cum inter cetera que poſitõeʒ habent ipſe ſit bꝛeuioꝛ. Nil autem bꝛeuius reſpectu eter ne felicitatis.qᷓ; in hac vita exultaread hoꝛam. Pꝛoin⸗ de omni ſtudio totiſq; viribus ſatagendũ eſt in rectam intentionem iuſticie:ne tꝑalem aucupando mercedem perdamus eternã. Et ex hoc ſaluatoꝛ cautelam in ieiu⸗ nando ſubiecit. Tu autem cumieiunas vngue caput tuum et faciem tuam laua ne videaris hominibꝰ ieiu⸗ nans.ſed patri tuo:et pater tuus qui videt in abſcondi to reddet tibi.]. Poſſunt coꝛpis ſoꝛdes non ex earum natura ſed ex ꝑuerſa intentõne aĩiam maculare. diuinã q; generare offenſam: Igitur ad ꝑficiendam in ieiunã⸗ do luſticiam abſtergenda ſunt a coꝛpe ſi qua oſtentatõ⸗ nis aliquã notã generant:vt hominibo pareant ieiunã⸗ tes. Vnctio capitis ex patrio moꝛe.lotio faciei ex cõmu nioꝛi conſuetudine ad cultum coꝛꝑis ꝑtinent.quem ex peecepto ſaluatoꝛ inducere non intendit.qui homines in coꝛpoꝛe querit incultos:ſed ſi intermittitur vt ad ca⸗/ ptandam humanã laudem triſticia inducatur. Intan⸗ tum abhoꝛret hypocritale malum:vt potius velit niti⸗ ditatem eſſe in coꝛpe.q; ꝙᷣ oculis hominũ ſimulata vir tute ſeruiatur. Sufficit aũt ꝙ eterno patri ſint nota bo na que agimus quem latere nihil poteſt:qui recte agẽ⸗ tibus publice vel occulte.non tempoꝛalem ſed eternam reddet omnino merceldem. M non in terra ſed in celo per opa iuſticie recte facta theſauriſandum eſt. Secundum Oattheum ſoluz. Capitulum. X XXVII. Onſulit noſtre fragilitati ſaluatoꝛ oĩm chꝛi⸗ c ſtus.et ſinem verum deſiderijs noſtris et la boꝛibo appoſuit:ne decepti ſudoꝛes noſtri lo⸗ carentur in terra ꝑditionis:ſed copie noſtre quibus eterne in beatitudine viuitur cõmendarentur in celis.NPerdoctum atq; pꝛedoctum eſt quo fine ſunt opꝑa iuſticie facienda.et adhibita cautela ne velimus in hac vita eſſe felices aut aliquam gloꝛiaʒ ab hominibus ex imagine virtutis inquirere:qm̃i diſſipauit deus oſſa eoꝛum qui hominibo placent:cõfuſi ſunt qm̃ deus ſpꝛe⸗ uit eos. Et aplus. Si homimbo placerẽ: chꝛiſti ſeruus non eſſem.Et alibi. Gloꝛia eoꝝ in confuſione qui terre na ſapiunt. ꝛoinde contempta om̃i felicitate terrena in ſupioꝛibus ⁊ tutiſſimis locis ea que nanciſcimur do cuit collocare.ac etiã ſuaſit penitus vt velimus. Nec xo luit nos laboꝛare in vacuum:nec noſtros caſſos eſſe la⸗ boꝛes dicens. Nolite theſauriçare vobis theſauros in terra vbi erugo et tinea demolitur: et vbi fures effodi⸗ unt et furantur. Maledicta fuit terra in oꝑpibus ade: nec benedictionẽ aliqñ reaccepit. Et magnus tentatio num eſtus diuiditur ſuꝑ terram· Et in apoealipſi ſcri⸗ ptum eſt. Ve we we habitantibo in terra. Et deus funda lit eam ſuꝑ aquas ſuper fluxibile elementũ quaſi nihil ſtabile ſit in terra:maxime illoꝝ que ab hominibus pꝛo beatitudine appetuntur. Igitur ntᷣa bona non ſunt re⸗ ponẽda imo nec querenda in terra:ſiue ſpectãt ad glam et ſamam ſiue ad ea que vulgus lona foꝛtunalia wcat preter id quod naturaliter viuiturad menſurã: que nõ opinionem nõ voluntatẽ ſequitur ſed neceſſitati et na ture coaptatur. Mon ſiat bonoꝛũ noſtroꝑ appoſitio ſuꝑ terram. Eteni ipᷣa in cibum ſerpenti cipienti data eſt eo maloꝝ futurox pꝛeſagio quo terrena diligentes ſint in cibum xmonũ tranſferendi conterendiq; dentibus incredibilium eternarũq; penarum quas ipſi patiun:⸗ tur:et miniſtri earum a deo pꝛeoꝛdinati ſunt. Multa pe ricula ſunt in terra ſupꝑ theſauros hoĩm ęt ſup queſitas copias rerum:erugo et tines et fures. Erugo cõtra the ſauros metalloꝛum. tinee contra veſtes. fures contra ommia que aſpoꝛtari mambo aut onerarijs animalibus poſſent. Querimonie huiuſcemodi quotidie plus in⸗ clamitant ꝙ talia damna ꝓueniant.qᷓ; poſſet noſter ſer mo diſſerere. Heu miſeranda conditio moꝛtaliũ et ter rena querentium. Oe ſi eis datur conſilium de tutioꝛi locatòne rerum: credere atq; ꝑmutare feſtinant. Sua⸗ detur quippe omnibus credentibus exeuangelio vt in celeſtibus ſcilicet locis tutiſſimis theſauriſent.et audire atq; complere diſſimulant. Non enĩ dedit deus de im⸗ poſſibilitate pꝛeceptum:neq; chꝛiſtus de agendoꝛũ dit⸗ ficultate conſilium. Eltiq; poſſibile factum eſt. ideoq; conſultum.in celeſtibus per opera iuſticie atq; per man datoꝛum cuſtodiam et additionem conſilioꝛum tlxſau⸗ ros recondere:iuxta quod ſequitur.. Theſauriſate au⸗ tem vobis tleſauros in celo.vbi neq; erugo neq; tinea demolitur:et vbi fures non effodiũt nec furãtur. Om nis ſpes fidelium non de tẽpoꝛalibo ſed de eternis.non de terrenis ſed de celeſtibo a chꝛiſto preſtructa atq; ſub/ leuata eſt.facto.doctrina.mandato.conſilioq; pꝛomiſſi⸗ one · Spe infuſa cheiſti auelluntur dſideria hominum a terrenis:et ad celeſtia inuitantur. Ipi homines ſunt cauſandi ſi negligunt: non ipſe qui omnia expedientia contulit ad ſalutem. Tult deus vt theſauriſemus:non tamen de perfunctoꝛijs ſed de his quoꝛum fructus po⸗ teſt eſſe pxrpetuus. Nec ex omni rerum materia condi⸗ tur theſaurus in ſupernis:ſed ex mandatis ſacramen⸗ tis virtutibus et ex moꝛibus iuſtis Et pꝛeoꝛdinauit vt exhis cumulatio facta bonoꝛum collocaretur in tuto ſpe atq; intentione. Sed neq; per ea que chꝛiſtus docu⸗ it atq; mandauit:theſauri ſari potuit alibi qᷓ; in celo Se gregatio pꝛotinus eſt a terra et erectio ad ſuperna. omnis chꝛiſti actio doctrina et intentio:impredabilia conſulit fieri omnia bona noſtra. Nam in celo non eru⸗ go.quia nulla metalla nec inſignite monetead expendi um congregantur. vbi copia erarij deus eſt. nec tinea wſtimenta coꝛrodens.ꝓbi non ſunt materie veſtium. neq; huiuſcemodi artificia.et vbi omnes veſtiti ſunt gloꝛia:neq; fures vbi nulla poteſt eſſe coꝛruptio volun⸗ tatis neq; iniquitatis actio in regno bonitatis. vbi eſt abundans omnium lonoꝛuʒ cõmunitas. vt nulli poſ/⸗ ſit eſſe furandi neceſſitas ſiue facultas.vbi xæus eeſt om ne beatis eterne beatitudinis impꝛedabile ſummumq; verum tonum. Omnis humana intentio et ſtudium Dirimitur. ne hic velimus eſſe felices. et pꝛeſtruitur vt illam felicitatem optatam que nec hic inueniri po⸗ teſt in ſuperis inquiramus. Noſſunt autem hictheſau⸗ ri virtutum aggregari hac intentione dumtarat vt libe remur a moꝛte culpe atq; penarum.necnõ ⁊ vt celeſtia capiamus.ſicut in hieremya ſcriptum eſt de octuaginta viris quoꝛum ceteris ab yſmaele nathanie filio interfe ctis decẽ euadentes remanſerunt:qui dixerũt ad yſma⸗ el. Noli occidere nos.quia habemus theſaurum in agro frumenti et oꝛdei et olei et mellis.et ceſſauit et non in⸗ terfecit eos cum fratribus ſuis.Abſcõditus theſaurus F 4 etoctuaginta decem viros ab exicio liberauit. Nec ob⸗ ſtat quod per ſapientiam dicitur. Sapientia abſcondi⸗ ta et theſaurus inuiſus. que vtilitas in vtriſq;. Quod intelligitur ꝙ vnum iſtoꝛum pꝛopter inuidiam alteruʒ pꝛopter auariciam occultatur. Contra abſcon ſionem ſapientie ob innidiam dicitur. Quoniam ſine fictione didici et ſine inuidia cõmunico:et honeſtatem illius nõ abſcondo. Contra eam que per auariciam fit. etiam di⸗ ctum eſt. Qui abſcondit frumenta in tempoꝛe:maledi/⸗ cetur in populis. Sed abſconſio in agro facta que libe⸗ rauit a moꝛte alium ſenſum habet. Decem viri ſunt o⸗ mnes decem pꝛecepta tenentes.quibus etiam non ſuf⸗ ficeret ꝙ ab eterna moꝛte liberarentur ex illa dumtarxat obſeruantia pꝛeceptoꝛum:niſi ⁊ hoꝛum adeſſet abſcon ſio theſauroꝛum:Ager quidem eſt terra coꝛdis coꝛpo/ riſq; noſtri.quam ommi qua poſſumus ſpirituali cultu ra debemus excolere:abſcondereq; in illo theſauros a⸗ ptos ad emendum regnum dei. Abſcondere quideʒ di⸗ xerim vt in tempoꝛe opoꝛtuno pꝛeſio ſint ad tale com⸗ mercium: necnon ne pꝛedationi ſubiaceant:cum ſepe que latronibus patent viripiunturab eis. DOPe ex qualitate noſtre intentionis opera bona vel ma l iudicantur. Secundum Mattheum ſolum. TTYaapitulum. XXXVIII Aſſuperioꝛibus ſepe dictum eſt de abundan tieoꝛi luſticia et de rectitudine intentionis ad llam perſiciendam:ne coꝛam hominibus ſʒ ſolum coꝛam veo fiat. Munc quidem expli⸗ cat Er ſimilitudiem oculi ad totum coꝛpus. Eſt quidẽ oculus totius coꝛpoꝛis dux et auriga ipſum habenans nunc in vnam nunc in alteram partem: nunc recto tra mite. nunc oblique.nũc retrouerſe.pꝛout vtile ſiue mi⸗ nus periculi eſſe perſpexerit dirigens. Cuius viſus ſi fu erit viciatus:totum coꝛpus patietur in pꝛogrediendo iacturam. Sic et hominum intentio ſi tota recta ⁊ vni ca non fuerit:nil rectum in operibus erit. Hinc ſalua⸗ toꝛ dicit. Lucerna coꝛpoꝛis tui:eſt oculus tuus. Si fu erit oculus tuus ſimplex:totum coꝛpus tuum luciduʒ erit. Oculus exterioꝛ eſt lucerna coꝛpoꝛis non coꝛdis ad cuius viſionem luminis coꝛpus recte debiteq; mo⸗ uetur voperatur. Mon enim oculus eſt lumen:ſed ſi ſa⸗ nus eſt videt in lumine quid agendum. Lucerna quip pe dicitur non a ſeipſa illuminata: ſed aliunde luminis ſuſceptiua. Sic et oculus non a ſeipo illuminatus. ſed aliunde luminis ſuſceptiuus. Qui ſi fuerit ſimpler om ni compoſitione contraria carens:totum coꝛpus luci⸗ de pꝛogredietur ad neceſſarios debitos actus Sic et intentio cunctoꝛum hominum ratione vtentiũ: lucer/ na eſt intellectualis omnium ſpiritualiter et virtuoſe agendoꝛum. Que ſi fuerit ſimplex et incompoſita ſoli deo non hominibus exactibus virtuoſis placere inten dens.omnia opera ſimpla et coꝛam deo lucentia manẽt LSBi vero oculus tuus neq; fuerit:totum coꝛpus tuũ tenebꝛoſum erit. A contrario ſuo iſta ſententia cõtra ria claret. Eſt autem oculi exterioꝛis nequicia: cum ne⸗ quit ſalubꝛiter ſed pꝛecipitanter coꝛpus cõducere. Sic eadem imagine nequicia intentõis eſt:cum querit pla⸗ citum hominum nequit operari diuinum. Et cum pꝛo vita iſta eſt tota ſollicita totaq; diffuſa: pꝛo eterna non ſatagit. Minc ſaluatoꝛ compoſitiue ſubiecit..Si ergo lumen quod in te eſt tenebꝛe ſunt:ipſe tenebꝛe quante erunt. Velut ſi obſcuraretur in iſto emiſperio: quan⸗ te igitur eſſent alie obſcuritates. enebee ſunt omnia erxterioꝛa hominum ad rationem inuiſibilem et intrin ſecam comparata. Que ſi peruerſa intentione tenbꝛe/ * Decimus ſict:quante igitur erunt tenebꝛe exterioꝛis actõniſ. De ſimplicitate oculoꝛum dicebat iob. id deum ſullat ocu lus meus.Hoc eſt: ſolum in deum dirigitur intentio mea. Et dauid. Oculi mei ſemper ad dommum.quoni am ipſe euellet de laqueo pedes meos. De nequicia ocu loꝛum Hieremyas. Oculus meus depꝛedatus eſt ani⸗ mam meam.Quoniam nequam intentio animam tra dit exicio. Supꝛadicta quidem oculi ſimplicis et neq; ſententia pꝛo rectitudine ſeruanda in intentõe pro oꝛa tione.elemoſyna.ieiunio exequendis poſita eſt:necnon et pꝛo cunctis operibus ad agendam pro eterna patria Oꝛ ſiad perficiendam iuſticiam recta ſeruatur inten tio:deo et creaturis ſeruiri non poteſt. Secundum OPattheum ſolum. Capitulum. XXXIX. Nus eſt deus et dominus creatoꝛ omnium v et conſeruatoꝛ et gubernatoꝛ ⁊ largitoꝛ lono rum ſuoꝛum per miſericoꝛdiaʒ penarum in⸗ flictoꝛ per iuſticiam.ſolus bonus faciens bo⸗ nos.ſolus pꝛeſtans beatitudinem bonis:qui angelos homines ad ſeipſum fetit velut ad omnium bonoꝛum finem:qui vunm habet ſibi filium coeternum quemꝓ nobis tradidit ad exiciale ſupplicium: vnam ammã ſci⸗ licet ſingulaʒ ſinguls dedit. vnum coꝛpus ex diuerſis membꝛis.vnum coꝛ.vnam rationem.vnam mentem. vnam vwoluntatem.vnũ viſum in duobus oculis.vnũ auditum in duabus auribus.vnum odoꝛatum in dua⸗ bus naribus.vnum guſtum in lingua ⁊ palato.vnum tactum in omnibus membꝛis: vnum mundum fecit extot diuerſis.vnam fidem extot credibilibus oꝛdina uit.ad vnam per vnius meritum gloꝛiam electos pꝛe⸗ deſtinauit: ab vnoa ſe auerſos pꝛeſciuit.per vnum ho⸗ minem ingredi moꝛtem permiſit.per vnum alium vi /⸗ tam reſtituit.pꝛohibet per omnem modum diuidi vni tatem:et pᷣcauet in doctrina ne in diuerſa tendant.que dàdg vnum ſunt oꝛdinata finem:aſſerens per ſimilitudi⸗ nem.ꝙ nemo deo et diabolo. nemo deo et mundo pote⸗ rit aliquando eodem tempoꝛis momento placere. In⸗ quit enim. Nemo poteſt duob dominis ſeruire.Aut enim vnum odio habebit et alterum diliget:aut vnum ſuſtinebit et alterum contemnet. Experientia facti li⸗ quet:ꝙ vnus ſeruus duobus dominis ſeruire non po⸗ teſt· Ouo ſunt domini ex diuerſitate pꝛeceptoꝛum.quo niam ſi vnum eſſet pꝛeceptum a mille imperantibus egreſſum in eodem tempoꝛe atq; loco.pꝛo vno domino haberentur. Et vnus dominus habetur pꝛo multis: ſi contraria pꝛeciperet obſequenti. Nam in executõe man datoꝛum non dominoꝛum dualitas aut numeroſitas. pꝛeceptoꝛum diuerſitas multiplicium facit: nec vnita⸗ tem vnus dominus ſed vnitas pꝛeceptoꝛum. Meceſſa⸗ rio factum eſt vt vnus dominus odio habeatur a ſeruo alter pꝛecipiens et in pꝛecepto diligatur:aut alter ſuſti⸗ neatur in perſona et ad perſiciendum pꝛeceptum eius. aut alter contemnatur in ſe et in mandato ipſius.He⸗ us vero diligendus atq; ſuſtinendus.omnis alius ſi ad uerſus odiendus et contemnendus eſi dominus. Erxr⸗ plicat ſimilitudinẽ ipſe ſaluatoꝛ adijciens.. Nemo po⸗ teſt deo ſeruire et mammone. Paulo ante pꝛeduerat non theſauricandum in terra ſed in celo. Nam in terra condere theſauros ſeruire mammone eſt. in celo vero il los rexonere deo in ſua iuſſione ſeruire. Pꝛoinde tam diuerſis dominis in natura.in ſubſtantia. in dignitate. in pꝛecepto.nunq; ab vno ſeruo vno et eodem loco et tempoꝛe ſeruitur · Oammona quidem hebꝛea lingua: enn ntio lon en ni 1t n te ten Um um ono am bor dos⸗ Waum lenp niſ herſs ten, pni dog/ m ecit ding pe⸗ nho⸗ mii ipn tce lnci Potel „Jn At Hum lili ℳ 0 66 00 6. / ! 0o ſi⸗ lo, e „ De ſermone montano domi.ſaluatoꝛis. . Diuicie ſunt hinus ſeculi: ſeu ille demon qui eis pᷣſidet. et de his acquirendis inſtigat.Negatiua et affirmatiua Wmini ſunt vtriuſq; pꝛecepta. Jubet per negationem deus.cum fieri pꝛohibet omne malum aduerſans ſpiri tuali nature·diſplicens ſibi.coꝛrumpens legem.detur⸗ pans oꝛdinem.gratie non conſentiens.Alffirmatiue ve ro imperat.conſulit et ſuadet omne quod condite natu re hominum inui ſibili ſeu ſpirituali conſentaneum eſt omne honeſtum et illam virtutum trinitatem que ali⸗ ter qᷓ; per infuſionem haberi nõ poteſt. et ſi quid eſſe po teſt alarum virtutũ:et omne aptum regno dei et eter ne ſaluatõni:cum ipſe velit omnes homines ſaluos ſie ri et ad agnitionem veritatis venire. Equidem e regio⸗/ ne ſunt conſilia et pꝛecepta ſathanica ſiue mammonica negatiue ſieri pꝛohibentia quicquid affirmatiue in om ni lege deus edixit.Affirmatiue vero fieri ſuadens ⁊ cõ ſulens quicquid deus pꝛohibuerit negatiue:vt tandem ſimiles ſibiſint homines in pena.quo ſimiles inſtruxit in culpa. Impoſſibilitas iſta ſeruiendi diuerſitati do/ minoꝛum:quanq; pꝛoueniat a contrarietate pꝛeceptoꝝ etiam ab ipſa noſtri animi vnitate pꝛocedit. Non enim intellectus diuerſa ſimul intelligit.neq; affectus eodẽ momento afficitur ad diuerſa.neq; mens dominoꝛum contrarioꝛum memoꝛiam ſimul habet. Dum ad vnuʒ per has anime potentias intenditur:alterum relinqui⸗ tur. Succeſſu vero tempoꝛis poſſunt diuerſa compꝛe⸗ hendi a otentijs huiuſcemodi. Sic et diuerſis domi⸗ nis ſeruiri poterit pꝛo diuerſitate tempoꝛum et varieta te ſeu mutatione voluntatum:ſimulatim vero in om/ ni genere ſimultandi nunqᷓ; duobus dominis ſeruietur Solus deus facere omnia ſimul poteſt. Igitur poſſibi litas diuerſimode ſeruiendi eodem tempoꝛe omnibus eſt adempta. Et dei eſſe atq; diaboli ſiue mundi nemo poteſt. Et nulla indifferentia conſtituitur inter deum et hominem.ꝙ qui non ſeruit deo ꝙ non ſeruiat aduer⸗ ſario:ſua confoꝛmante ſententia.qui non eſt mecũ ad/ uerſum me eſt. De inepta ſollicitudine pꝛopellenda. Secundum DPattheum. Capitulum. XL. Tautem non credatur ſolum de inui ſibili aduerſario domino videlicet de ſpiritu mali⸗ v gno qui animabus noſtris et coꝛpoꝛibus ſa⸗ tagit dominari pꝛolata ſententia:ſed etiam de mundo qui poſitus eſt in maligno: qui ſe hominib⸗ cum ſuis delectationibo ſemper offert:pꝛotinus adiun⸗ xit remouens ſollicitudinem ſuperfluam rerum viſibi⸗ lium atq; mundanarum que quodãmodo in appetituʒ hominum veniunt:non vt omnis ſollicitudo tollatur ſed vt taliter agatur ex ſollicitudine ꝙ nihil de neceſſa⸗ ria virtute depereat:neq; ſit de his ſollicitudo que pater ſolum in ſua pꝛouidentia et poteſtate reliquit: ſed illo/ rum dumtaxat que per homines ſunt iuſte complenda — poſſuntq; compleri. Et hoc eſt quod adiecit. Ne ſollici ti ſitis anime veſtre quid manducetis:neq; coꝛpoꝛi ve⸗ ſtro quid induamini. Nonne anima plus eſt qᷓ; eſca:et coꝛpus plus q; veſtimentuʒ. Epectant ad coꝛnus de neceſſitate victus et veſtitus:de quibus aplus.Haben tes autem alimenta et quibus tegamur: his contenti ſimus. Et hec aut debito et irrepꝛehenſibili queſtu aut H ito artificio ſunt querenda:non damnoſa ſollicitudi⸗ ne aue conſilio ſaluatoꝛis ab anima remouetur cum di cit· Ne ſolliciti ſitis anime veſtre quid manducetis:que non in ſui natura manducat ſed coꝛpus:aut quid indu at coꝛpus. Non enim anima debet pꝛo coꝛpoꝛis cura ſu⸗ am ſubinferre:nec illam ſollicitudinem gerere quantuʒ et quale alimentum natura pꝛoducat.nec vnde ꝓcedat d materia induendi. quoniam ipſe qui fecit naturamn ad ſubueniendum omnibus illam diuitem fecit. Aliquan do etiam in ſcriptura nomine anime intelligitur ipa vi ꝛt in pſalmo.Accipere animam meam cõſiliati ſunt Seu etiam anima tam diu exiſtit in coꝛpoꝛe qdiu ci⸗ bo coꝛpus ali pᷣt.nõꝙ ipſa viuat ex coꝛpe aut ꝓpter coꝛ⸗ pus:ſed in coꝛpoꝛe q;diu ab illo moꝛtis gladio diſſolua tur. Mec viuit coꝛpoꝛali civ:habet ex natura poſſe viue re pꝛeter coꝛpus Quoquo tamen modo iſta capiantur a ſaluatoꝛe ſollicitudo indebita diſſuadetur. et per com poſitõnem depellitur. Qm̃ ſi deus dedit quod plus eſt et quod minus eſt erit om̃ino daturus. Quamobꝛem dicitur. Nonne anima plus eſtq eſca. et coꝛpus plus qᷓ; veſtimentum. Vlt ſic iſta ſententia contexatur. Si ceus dedit animam ſcz vitam. ſeu ipſam ſtatuit vt ſit in coꝛpoꝛe aliquãd iu viueret.que pluris eſt omni coꝛpoꝛa li alimento:dabit et eſcam. Et ſi dedit coꝛpus altius o⸗ mni veſte pendens:dabit et veſtimentuʒ. Ygitur ? fru⸗ ſtra huiuſcemodi ſollicitudo exagitat homines ſup ter⸗ ram. Si vero in id ſollicitudo moꝛtalium tenderet.vt ex cõmunibus nature beneficijs aliquid wendicaretur in ꝓprium: ex ſeipſa in ſeipſa ſollicitudo deluditur.qm̃ ꝓpꝛium non eſt exnatura cum omnibus ſit in numero pondere et menſura natura communis: nec alicui pꝛo/ pꝛium aliquid de beneficijs ſuis alligauerit· Non tamẽ dixerim de ꝓpꝛietatibus illis ab ipſa natura aliquubus ſpeciebus inſertis:ſed de his elementis ſeu elemẽtatis erquibus natura miniſtrat coꝛpibus viuificandis atq; alendis ſen quomodolibet aliter cõfouendis.Ad quid ſollicitudo congregandarũ rerum. vbi tempus ſe ſub⸗ trahit et locus non conſiſtit. vbi homo moꝛitur et ſuc⸗ ceſſus rerum ſubſequitur. Retoꝛquet autẽ ꝑetrus ſolli citudinem in debitum finem dicens. Omnẽ ſollicitu⸗ dinem veſtram pꝓijcientes in ipſum: qm ipᷣi cura eſt de nobis. Subiecte quidem ſimilitudines compoſitiue inducte ſunt: vt indebita ſollicitudo ꝓpellatur.. Reſpi cite volatilia celi:qm non ſerunt neq; metunt neq; con⸗ gregant in hoꝛrea:et pater veſter celeſtis paſcit illa.Mõ ne vos magis pluris eſtis illis Si reiecta ſollicitudie conquirendarũ rerum conquirendi modoq; depulſo de us irrationabilia paſcit: quomodo nõ paſcet hominem in quo ſuam inſigniuit imaginem quem et redemit p ſanguinem. Pꝛoinde impoꝛtuna eſt hominbus tanta ſollicitudo.cum gratis animalibus ingratis deus largi atur annonam Er homo pꝛeſtat cunctis.dumtaxat ex⸗ ceptis angelis. Sed l quis auteʒ veſtrum cogitans po teſt addicere ad ſtaturam ſuam cubitũ vnum. Si ho mo a ſeipſo nõ poteſt augeri.vt plus qᷓ;a doo ſactus eſt creſcat.aut in cibo ſeu veſtimento capiat.ad quid tantũ angit homines ſollicitudo ſupflua imo noria cura. Et de veſtimento quid ſolliciti eſtis. Conſiderate lilia agri quomodo creſcunt.non laboꝛant neq; nent. Dico autẽ vobis.qm̃ nec ſalomon in omni gloꝛia ſua cooꝑtus eſi ſicut vnum ex iſtis. Quid de veſtimentis etiam mul/ ticoloꝛijs cõtinua ſollicitudo moleſtat.que omnino re⸗ compingenda eſt conſideratõne minoꝝ. inoꝛa ſunt homine lilia campi.creſcunt ſine labvꝛe.veſtiuntur mul ticoloꝛie.abſq; hoc ꝙ a colo in fuſum aliquid nendo ſeu filando traijciant. Ad quoꝝ compoſitõnem ſalomon ſa pientiſſimus regum in omni gloꝛia ſua non potuit ꝑ ſa pientiam ſuam tanta varietate coloꝛum veſtiri. Ydeo quidem ſalomonem excedentem in ſapientia in exem/ plum induxit.vt eſſet omnino pſpicuum plus ex natu⸗ ra qᷓ; ex humana induſtria homines poſſe ꝑcipere. Pꝛo⸗ inde per explicitam compationem ſollicitudo ipſa dam natur.et fidei modicitas arguitur cũ adiecit.. Si autẽ 4 2*. fenum agri quod hodie eſt et cras in clibanum mitti/ tur deus ſic vſſtit:quantomagis vos modice fidei. Lu ce clarius patet quod dicitur: in expientia concinua re⸗ rum. Et huiuſcemodi ſollicitudinè ex defectu fidei pꝛo⸗ uenire inſiciari non poteſt: quam omnibus ſuaſionibꝰ ſaluatoꝛ a ſuis fidelibo nititur abꝛogare dicẽs. Nolite ergo ſolliciti eſſe dicẽtes:quid manducabimus aut qᷣd bibemus aut quo operiemur. Hec omnia gentes inqui runt. Scit eni pater vſter ꝙ his om̃ibus indigetis. 14 BGcriptum eſt. Omis lalvꝛ ſominis in oꝛe eius.et ani ma illius non implebitur· Quoniaʒ quicquid homo ex nimia ſollicitudine congregare videtur. ad hoc fit vt ꝑ — os comedendo et bibendo traijciat:et ꝙ veſtibus pluri mis etiam adhibitis vanitatibus veſtiatur. Sed talia gentes que deum ignoꝛant et chꝛiſtuʒ non conſitentur inquirunt: amantes hanc vitam. aliam vero wlut ne⸗ ſcij negligentes. Secernere quidem voluit ex his wer⸗ bis ſaluatoꝛ a gentibus ſideles ſuos:quos ſine ſollicitu dine gentium pꝛeoꝛdinat ad aliam vitam. aſſerens no⸗ ſtras indigentias in noticia dei patris ſemper exiſtere:a quo poſtulaſſe ſufficiat panem noſtrum. put ipſe docuit dicere pater noſter. Quoniã pater eſt:indigentibo et ſi. delibus filiss omnino ſubueniet. De neceſſaria ſollicitudine qua cum ſua iuſticia pꝛi⸗ mum queritur regnũ dei. Scõm Mattheu ſolum. Capitulum. XL. I. Vlpꝛa ſaluatoꝛ oꝛando poſtulare docuit re⸗ poſitis omnibus curis ſuadet illud cum iu⸗ ſticia ſua primo querere: alio videlicet ſenſiu quo in oꝛatione pꝛemonuit petere regnuʒ dei. Siue ſit vite agende ſiue ſperande ante omnia querendũ eſt: et eius iuſticia. Oꝛzoinde pꝛeter id quod in petitõne aſſer⸗ tum eſt:de queſitõne aſſeratur. PVꝛimum querite re⸗ gnum dei aiuuſticiam eius et hec omnia addicientur vO bis. Pꝛeeunt ſe mutuo regnumet iuſticia eius: re/ giunn quidem optione pꝛeit:actione vero iuſticia eius omnino pꝛecedit. Sic enĩ per ſapientiam dicitur. Ju⸗ ſtum dedurit dñs p vias rectas:et oſtendit illi regnum dei. Juſtus a iuſticia dicitur.que pꝛimo ꝑ vias virtutũ rectas iuſtificat: vt iuſtificato dei regnum oſtendatur. Iuſticia poꝛro dei regni eſt ipſa fides ſtipata virtutibꝰ ceteris ſacramentis atq; mandatis et opibus lvnis: ſiꝰ ne quibus impoſſibile eſt placere deo et cũ quibus pla/⸗ cetur deo. Ygitur qui non placet deo: non poſſidebit re gnum dei. Dibi placens ingreditur regnum eius. Et de abꝛaam dicitur. Credidit abꝛaam deo: et reputatuʒ eſt ei ad iuſticiam. Et aplus ad romanos. Juſticia at Dei per fidem ieſu chꝛiſti:in omnes et ſuper omnes qui credunt in eum. Et paulo poſt. Arbitramur hominẽ iu ſtiſicari ꝑ fidem ſine opibus legis. Etinfra. Juſtiſicati igitur ex fide pacem habeamus ad deum:ꝑ. dñm nẽm ieſum chꝛiſtum: Ygitur iuſticia regni der pꝛimo querẽ⸗ da ſides eſt. ſine qua et ante quam nihil aptum nihil re ctum ad regnum dei queritur. Et ſi quereretur: nõ in⸗ uemretur. Mꝛimo ergo ſides querenda eſt. Sed quo- modo queritur:que nullo modo aliter qᷓ; ꝑ infu ſionez habetur. Si wero infunditur:fruſtra queritur ſi iam in fuſa coꝛdibus fuerit. Ged ſi ad incredulos ſeu extra ſi⸗ dem poſitos dictum infertur: omnes querere debent quod magis catholicum eſt. et quod ſanius et boneſii⸗ us et quod altioꝛi pꝛemio terminatur: et tunc cum in⸗ uenerint credibilia huiuſcemodi dare voluntatẽ ad fi⸗ dem quam ſolum deus infundit:maxime cum videant validis teſtimonijs roboꝛatam. Si vero ad iam credẽ tes hic ſermo directus eſt queſitio iuſticie regni dei ad 4. Decimuas opera fidei oꝛdinatur:quoniam ſides ſine operib moe/ tua eſt. Et hec eſt iuſticia regni dei cunctis renatis in fi, de:ꝙ ea que ſunt apta et oꝛdinata regni dei operemur ſollicite atq; incunctanter ſcõm rationem fider. Hec au tem iuſticia veteris teſtamenti nõ fuit iuſticia regni dei qm̃ nemo ex illa factus eſt aptus regno dei: ſicut apoſto lus ad romanos ⁊ ad galathas conteſtatus eſt. Ged vt ſuperius dictum eſt iuſticia ſupabundans ſcribis 7 pha riſeis: niſi iuſticia veſtra abundauerit ſup ſeribarum er phariſeoꝛum:non intrabitis in regnum celox. Ylla er⸗ go que abundabit:eſt iuſticia regni dei. Eſt etiam iuſti⸗ cia regni dei negatio et abrenunciatio regni mundi:ſi / cut ante pilatum chꝛiſtus teſtatus eſt. Regnũ meum non eſt de hoc mundo. Et alibi eum fugiſſe legimus et queſiuiſſe latibulum: ne poſt miraculum panum veni⸗ rent homines et facerent eum regem. Non aũt excludi⸗ mus ex his regna mundi in iuſticia ſeculari regenda ꝑ reges et oꝛincipes:ſed affectum gloꝛie mundi in ommi⸗ bus condemnamus. Yuſticia regni dei eſt ꝑ opera ſub deo condemnata et iudicata voluntas hoĩm intolleran tia impoſitoꝛum et adimpletione iuſſoꝛum. Yuſticia re gni dei eſt cõuerſatio in terra facta celeſtis: iuxta quod aplus ait. Moſtra conuerſatio in celis eſt. Omnis vir/ tus.omnis affectio.quelibet actio deo gkata. eſt iuſticia regni vei. Voe vero chꝛiſtug eſt iuſticia potioꝛ regni dei Alit eniĩ aplus. Qui factus eſt nobis iuſticia. Qm̃ niſi . 8 gnum dei: d quo aliquid doctũ eſt. Hic po0ſt patris ipſius.Queſita vero et obtenta iuſticia faciliꝰ eſt queſitio regni vite agende:faciliſq; ingreſſus in ilõ Et vt audacter dicam:querere iuſtidam eſt querere re⸗ gnum. Illã habere:in regno eius eſt manere. Regnuz ro vite ſperande huic omnino cõiunctum eſt:vt tran ſito ponte moꝛtis introeatur in illud. Hois primo que⸗/ ſitis hec omnia que gentes inquirunt adiſcientur no⸗ bis:velut ſi illa ſubſtantialia ſint hec vero non ſubſtan tiua ſed adiectiua dicantur. Iterum velut contra perni cioſum malum ad negationem ſollicitudinis reconuer/ tit ſermonem. Graue malum eſt quod totiens fieri de⸗ negatur:ſatiſq; impꝛeſſum in coꝛdibo quod tanta repe⸗ titione verbvꝛum abradit dicens. MNolite ergo ſolliciti eſſe in craſtinum. raſtinus eni dies ſollicitus erit ſibi ipſi. Sufficit enĩ diei malicia ſua. Quanqᷓ; omnino Diſſuadest ſollicitudinẽ.non tñ omnino excludit. ſed il lam infra terminos omnino coartat.cum pꝓhibet om⸗ nino de craſtino cogitare. futurim tempus remouens ne in ſollicitudinẽ veniat. cum nemo ſciat quid pariat futura dies homini vitam an moꝛteʒ. Pꝛo preſenti eſt adhibenda cura ſollicita euadendi. NHec dies diem in cu ra pꝛeueniat:me vno die ſollicitudo duplicetur. pꝛeſen⸗ tis tpꝑis et futuri. Habet ommis dies ſollicitudinẽ ſuã: pꝛo eo ꝙ dicit ſufficit diei malicia ſua.que ab eo eſt ali quis aliquid impertinens facere moliatur. mnis igi tuc dies pꝛo emolimento ſno ſuam maliciam hahet. De miſericoꝛdia pꝛoximis impendenda. Secunduʒ Lucam. Capitulum.XLII. St cunctis fidelibus foꝛma miſericoedie pͦ e rogata:cum ad ſimilitudinẽ dei patris opoe teat miſericoꝛdiã ꝓximis exhibere. Sed ad hec quis idoneus vt deum patrem imitari quis poſſit in vnis operibus ſuper terꝛam:cum ſalua/⸗ toꝛ dicat.l Eſtote miſericoꝛdes ſicut et pater wſter mi ſericoꝛs eſt. . Si ad dei foꝛmam et ſimilitudmẽ opo⸗/ teat eſſe miſericoꝛdes.pꝛius expedit inueſtigare miſeri⸗ coꝛdiam dei.et qualiter miſeris miſericoꝛs factus eſt. Nõ eſt a nobis ſua miſeꝛicoꝛdia inueſtiganda. niſi cum N nf n an. W 1pt be et er⸗ nſtin ſ dum er nii/ i⸗/ m⸗ ſub dan gre Guod Syit⸗ hſien r niſi, Unnß alis 115 1t/ n; an ner no⸗ bſtan ſani nber ide lee⸗ lati ſbi no Gll y 9 t ſt ni —* — . — — —. — De ſermone montano domi.ſaluatoꝛis. contrabitur ad miſeros:quoniaʒ qui miſeria carent mi fericoꝛdia non indigent. iſcdia dei deus eſt.et ipᷣe im perſcrutabilis eſt. Non autem omnino latet quomodo miſertus eſt. qm miſeris ex ſcriptura cognoſcimus ex ñnide tenemus ꝙ miſericoꝛs eſt deus.odiens viciũ ⁊ ſer uans creatum. Sed quomodo miſertus. Audi pſalmi ſtam. Quomodo miſeretur pater filioꝛũ miſertus eſt dñs timentibus ſe.qm̃ ipſe cognouit figmentum nĩm Hecernendũ eſt inter naturam quam deus condidit. et iniquitatem quam homo ſua puerſa voluntate com/⸗ mittit. Igitur ꝓpter creatum dimittatur malefactum et pꝛeſtetur venia ſi petatur:et ſi nulla inter ſit offenſa. Cum cognoſcimus alicuius miſeriam moꝛe dei opem miſcðie impendamus:qui velut pater nullo merito pᷣ⸗ cedente nulla in poſterum ſperata mercede amoꝛis gra tia liberalitatis intuitu filios ſuos quos genuit nutrit Sic deus pater quos creauit miſeretur fouet nutrit: qm̃ bonoꝛum ntᷣoꝝ ipſe nõ indiget. Miſeretur deus ani mabus cum iniquitati ſe tradunt.cum a virtute defici unt.quas expectat ad penitentiã: cum reuertuntur mi⸗ ſeratus dat indulgentiam. Miſeretur coꝛpibus homi⸗ num:pꝛo quibus tue alimenta beneficio nature mini⸗ ſtrat. Sic ⁊ nos cum cognouerimus miſerias huiuſce modi pꝛo modulo noſtro miſericoꝛdie bñſicia impenda mus:non inquirentes merita quod ſpectat ad iuſticiaʒ: ſed ſubuenientes indigentie quod ſpectat ad miſericoꝛ⸗ diam. De iudicio temerario deuitando.quod et iuſta pena conſequitur. Secundum Mattheum et Lucam tm̃ Capitulum. XLIII. Olite iudicare: et non iudicabimini. Nõ n ſunt temeraria uudicia in quempiam iaculã da:matura nõ ſuggerit.diſſuadet ratio.repu gnat virtus.et mos humanus omnino diſ⸗ ſentit. Et faciẽtibus ex equa ſeu amplioꝛi pena intermi natum eſt. ꝛohibetur hominibo a deo ne aliquid ma/ lum ſiat et bonum omnino fieri ſuadetur:ſed non eo in tuitn quo deo malum noceat:quia nihil ei nocere po⸗ teſt.aut quod diſpliceat qm̃ ipſe paſſiones non recipit: ſed ex eoꝙ malum nature hominũ aduerſatur:et bonũ confert ſibi ad viaticum et ad pꝛemium. NHos aũt quo rum intereſt oꝑari debita et iniuncta et vitare delicta ſi ue peccata potius debemus abſtinere a delictis ſiue ꝑec catis qꝛ offenditur deus:qᷓ;ꝙ nobis pena ſenſibilis aut ꝙ diuina ſepatio inferatur. Uſurpatio eſt ſuꝑioꝛis au⸗ ctoꝛitatis et certe ſcientie iudicis omnia cognoſcentis: pꝛoximum iudicare. EInde homini auctoꝛitas ſuꝑ pꝛo⸗ ximum. Vnde ſibi certa ſcientia de crimine pꝛoximoꝝ. Si aliqñ eſt auctoꝛitas foꝛte ſcientia deeſt. ſi adeſt ſciẽ⸗ tia quandoq; auctoꝛitas deficit. Si vtrũq; adeſt decer⸗ ne de pꝛoximo:ſi vtrunq; deeſt relinqne ꝓxrimum domi⸗/ no ſuo auctoꝛitatẽ et ſcientiam certam habenti.Aucto⸗ ritas quidem et ſcientia iudiciũ irrepꝛehenſihile faciũt udicandi temeritas omnino eſi peccatum. Hinc apo olus alioꝝ iudicatoꝛes acerrime repꝛehendit Tu quis es qui iudicas alienum ſeruum. Suo vño ſtat aut ca⸗ dit. Et paulo poſt. Cu autẽ quid iudicas fratrem tuuʒ: aut tu quare ſpernis fratrẽ tuum. Omnes enĩ ſtabimꝰ ante tribunal chꝛiſti. Et itaq; vnuſquiſq; noſtrum pꝛo ſe rationem reddet dveo. Mon ergo amplius inuicem iu⸗ dicemus:ſed hoe iudicate magis ne ponatis offendicu⸗ lum fratri vel ſcandalum. Et ad choꝛintios. YItaq; no⸗ lite ante tpus iudicare quoaduſq; veniat dñs:qui et il⸗ luminabit abſcondita tenebꝛaꝝ:et manifeſtabit conſi⸗ lia coꝛdium. Aeruntamẽ omne malefactum cadit ſub iudicio ratõnis:ꝙ ſit vituperatõe dignum. Sed aliud eſt iudicare quod perperam factum eſt: aliud iudicare fa cientem. lliud iudicium ſuſpitõnis:aliud veritatis iu⸗ dicium. Aliud uudicium amoꝛis: aliud iudiciuʒ quod ex odio aut ex inuidia ꝓcedit Aliud iudiciũ culpe: aliud ius dicium quanta male agens ſit pena plectendus. Aliud iudicium quod ſolo coꝛde ↄcipitur et tenetur: aliud qð oꝛe de pꝛoximo ꝓſertur ad pꝛorimũ. Pꝛoinde ſequitur In quo enĩ iudicio iudicaueritis iudicabimini. et in qua menſura menſi fueritis remetietur vobis. Hoc quidem dictum eſt ad terrendum: ne fiat iudicm. Hoc vero quod ſequitur. ꝙ ſuo demerito iudicandus alium iudicandum ſua temeritate non iudicet: idcirco vnuſ⸗ quiſq; ad ſui conſiderationẽ remittitur. Quid autem vides feſtueam in oculo fratris tui:trabem aũt in oculo tuo non conſideras. Aut eccetrabes in oculo tuo. HMy⸗ pocrita eijce pꝛimum trabem de oculo tuo:et tunc vide bis eiſcere feſtucam de oculo fratris tui. M. lona ſpiritualia non ſunt cõmunicanda puerſis. Scom Mattheum. Capitulum. XI. IIII. Obilitas rõnis humane colligitur ab illa ra n tione que omnia ſcom rei veritatem cõtinet et decernit:et colligendonudicat.vt digna di gnis.et nulla indigna digniſ.et nulla digna tribuantur indignis. Eregione aũt facta: puerſos no xios conſueuerunt habere ſueceſſus. Heq; pꝛecioſitas rerum impꝛobis et imperitis tractatoꝛibus cõmitten⸗ da eſt. Neq; dignũ ducitur: vt filij regum alendiet mo rigerandi ruralibus cõmittantur. Mil pꝛecioſius diui⸗ nis verbis atq; ſacramẽtis. Nemo nobilioꝛ dei filioqui continetur in eis. Et quod ſanctum eſt opoꝛtet imma⸗ culate ſeruari. Et in veteri teſtamento lauabantur: qui vaſa dñi contrectabant. Et pꝛeceptũ erat. Mundami⸗ ni qui fertis vaſa dñi. Et panes ꝓpoſitõnis comedere non debebant:niſi mundi a contactibo mulieruʒ. Nunc a ſaluatoꝛe phibetur.. Nolite ſanctum dare canibo. Ne qʒ mittatis margaritas vtas ante poꝛcos. ne foꝛte con⸗ culcent eas pedibus ſuis:et conuerſi dirumpant vos. Sanctum quidem eſt om̃e quod ſanctificatur per vr⸗ bum:omne quod expedit inuiolabiliter obſeruari.Ca⸗ nes ſunt innitentes rationibus et ſermonibus impoꝛ/ tunis. Margarita precioſa.ſecreta dei dicuntur. Poꝛci a voluptate detenti qui ſancta et pꝛecioſa vilipendunt. et ſepe aduerſus largitoꝛem deſeuiunt· De ſecuritate data petendi et fiducia impetrandi. Scoöm Mattheum.ʒ Caplm. XIL. V. Vn erat hominibo cauſa neq; iuſta ratio vt n a deo aliquid poſtularent:niſi filus eternus eius.per omnia ſibi equalis factus homo ꝓ nobis dediſſet audaciamet impetrandi fidu ciam largiretur.velut qui ꝑ omnia nouit ab eterno pa⸗ ternam voluntatem. eterne nos diligentem anteq; eſſe mus. Et factos etiã ntis exigentibo meritis.non dereli quit nos.ſciens eternũ patrem miſericoꝛdiap plus wel⸗ le dare qᷓ; nos velimus accipere.nobilioꝛiq; modo dita⸗ re qᷓ; nos pꝑetere cognoſcamus.cum pꝛius docuit dicere pater noſter.et que petenda ſequũtur. Nunc paternam liberalitatem ediſſerens.agitat ad petendum dicens: LPetite et accipietis.querite et inuenietis.pulſate et aperietur vobis. Omnis enim qui petit accipit.et qui querit inuenit.et pulſanti aperietur. Nullus igitur in petendo tardus.in querendo ambiguus. in pulſando ebes.cum dñs ſit in dando liberalis.in querendo ſe of⸗ fert requiſitus.in pulſando eſt oſtium factus.Arguit ex hominibo ad deum,qui cuncta omni bonitate pꝛecel i⸗ Liber vt pꝛomptioꝛes ſint homines ad petendum. Aut quis ex wopis homo.quem ſi ꝑetierit ſlius ſuus panem:nun quid lapideʒ poꝛriget ei.Aut ſi petierit piſcem: nũquid ſerpentẽ woꝛriget ei.Aut ouum:munquid ſcoꝛpionẽ poꝛ⸗ riget ei. Si ergo vos cum ſitis mali.noſtis bona data dire ſilijs vtis:quantomagis pater veſter dabit ſpiri⸗ tum bonũ petentibo ſe. Clarent iſta ꝑ ſingula: et alibi in hoc opere ſunt diſſertg. De illa ꝑte oꝛiginalis iuſticie que cum pꝛoximo aut inter homines eſt ſeruanda. Secundũ Dattheum. Capitulum. xL. vVI: Piginalis quideʒ iuſticia in coꝛdibus hoĩm o ſcripta fuit:nec ſonuit verbo ſeu lĩis erarata eſt. Eo ipſo ꝙ homo ad imaginem dei factus fuit.illam accepit ꝓthoplaſtus maxime quia cõpletus creatus eſt:vſq;ʒquo natura pᷣt quos edit par⸗ uulos ꝓuelxre. eteri aũt ab ioſo genitiꝓpter humane nature damnatam ꝓpaginem nõ ſtatim cum nati ſunt illam adoꝛiuntur:ſed paulatim coaleſcunt ad illã. Dif⸗ fert quidem homo a bꝛutiſ: et ex eo ꝙ ꝑ rationẽ ab alijs animalibo attollitur ſentit legem oꝛiginalis iuſticie.cõ ſentitq; ſibi et alludit et placet in illa cum etas accreue⸗ . rit:que lex ſi apud homines incoꝛrupta man ſiſſet: neq; moiſaica neq; lex euangelica in lationibo neceſſarie fu⸗ iſſent. Sufficiebat eni illa ad omne placitum dei p ſa⸗ lute noſtra. Que coꝛrupta nunqᷓ; ad plenum potuit re⸗ parari.anteq; dei filius mundo in carne viſibilis appare ret.cuius doctrina qᷓ́;uis magna credibilia ſuphabeat: tota tñ hoc intendit et facto et exemplo chꝛiſtus oſten⸗ dit vt oꝛiginalis iuſticia refoꝛmetur.Alit eni.. Omnia quecunq; vultis vt faciant vobis homines et vos facite illis. Hec eſt eni lex et ꝓphete.Repetit ieſus quod ſcri ptum fuerit a pꝛincipio in coꝛdib hoĩm.abſq; quod vo ce aut litteris traderetur:videlicʒ qualiter conuiuendũ erat ex mutua ſubuentõne aut obſecundatione pſona/⸗ rum et reꝝ. De fiendo dumtaxat ꝓlata eſt:non de nefi⸗ endo iuſticie oꝛiginalis doctrina. Sed omne fiendum neſiendum excludit. non aũt neſiendũ fiendum inclu⸗ dit.qm̃ omne affirmatũ halet omne aliud ſua ratione negatum:non tñ omne negatũ habet aliquid aliud ſua ratione affirmatũ:Ac ꝑ hoc quod de oꝛiginali iuſticia di citur ꝑ affirmatõem etiã ꝑ negatõeʒ exponitur vt ſi fit qð iuſtum eſt quod iniuſtũ eſt neſiet.Non aũt qð dici⸗ tur reconuertitur:vt ſi non fit iniuſtum ꝙ iuſtum in actõne conſiſtat. Ygitur ſi ſic iuſſum eſt ꝙ omnia que nobis ſieri volumus alijs faciamus. ex hoc penitus ex⸗ cluditur ꝙ ea que nobis nolumus fieri nullis alijs in/⸗ feramus. In bhoc eſt lex ſcilicet moiſaica diſpoſita in ma nibus angeloꝝ in monte ſyna.put ille diticeus ad pꝛo⸗ ximum oꝛdinatur in ſeptem videlicet: non aũt in illis tribus pꝛimis que ſolũ oꝛdinantur ad deũ.Non eni ie⸗ ſus de illg pte oꝛiginalis iuſticie læc aiebat.ſed de illa P quam boies inter ſe debent viuere iuſte.moderate ma⸗ gnanimiter.pſeuera nter acq; pꝛudenter:vt nemini ſi⸗ at vlla iniia et omnibo vt ꝑſonis ꝓpꝛijs ſeruiatur.Mõ ſolũ lex ſed etiã ꝓphete in iſta iuſticia oꝛiginali conſiſiũt non in his que futura vaticinando dixerũt: ſed in his que de oꝛdinatis moꝛibo tractauerunt. Et vt pſtringaz omnis doctrina ſimpliciter docens aut que a paralvlis trahi pᷣt. ſiue ab hiſtoꝛijs tropologice ſumi.ſiue a figuriſ ſiue a ꝓplætijs accipi.que moꝛes bonos edificet:legẽ oꝛi ginalis iuſtioe fouet. Amplius aũt chꝛiſtus ꝑ euange⸗ lium finem ad pꝛincipiũ recõuertit. Agendoꝝ oꝛdo et pꝛincipium.oꝛiginalis iuſticia fuit. Oꝛdo poſterioꝛ do⸗ ctrina euangelica.poſt quã nulla melioꝛ et aptioꝛ ad dei regnum ad complendũ dei placituʒ: et oꝛiginali iuſticecie 2 Decimus nulla connerxio:. Pꝛimarius oꝛdo conuiuendi oꝛigina / lis iuſticia:ſecundarius lex euangelica: et in vnũ ꝑiter de cõuiuendo coeunt. Illa ſcripta ſolũ in coꝛdibb non exarata lẽis nõ docta verbis:iſta vero coꝛdibo infuſa nõ ſcripta:et ltis exaraturet verbis docetur. Heilla quidẽ pte legis euangelice direrim.que de cõuiuendo cum p⸗ eimis lata eſt:cum pᷣter hoc euangelica lex alia multa cõ tineat. Pꝛotinꝰ inter hoĩes fuiſſet nulla querela.ſi oꝛi⸗ ginalis de cõuiuendo iuſticia put erat ſcripta in coꝛdib⸗ ſtetiſſet in moꝛibus. Sed illo ab illa inuiſibili ſcriptõe iuſticium factũ fuit.Nam de ſupꝑioꝛi pte illius iuſticie inobedientiã cecidit adam. Erat eniĩ ilius iuſticie ſupe⸗ rioꝛ gradus:vt homo tanqᷓ; inferioꝛ ꝑ omnia ſe teneret ad deum.Alioquin ad ſeipſum ſua volũtate factus ſub⸗ deretur miſerie:et ſuoꝛuʒ inferioꝑ pꝛo inobedientia in obedientiã pateretur. Inferioꝛ vero gradus huius iu⸗ ſticie in cõuiuendo cum ꝓximo con ſiſtebat.a quo pꝛi⸗ mus coꝛruit ꝑ inuidiã ad fratrẽ obſtinatus cayn:ſed vn de caſusa quacũq; iuſticia inde luitio toꝛmẽtox.et vn⸗ de obſeruantia inde fruitio pꝛemioꝝ. Et vt iam dictuʒ eſt talio iuſticie oꝛiginalis pꝛeceſſit:et talio moiſaice le⸗ gis ſubſequitur. Nunc vero talio euangelicus abꝛoga⸗ to moiſaico:talionẽ oꝛiginalis iuſticie reuocauit. Me duplex eſt poꝛta ſimiliter et via ſceʒ pditionis et vi te:quarum vnam intrare alteram declinare ſaluato⸗ ꝑſuaſit.Scom Mattlxvu. Caplin.XLvVII. Ecundum diuerſitatem ciuitatum et ciuiũ S et eis pꝛeſidentiũ poꝛte ſunt cõſtitute ſimi⸗ liter:et vt nec aliũde aut aliter poſſit eſſe in⸗ greſſus.nec ſpacioſitas aut anguſtia ſit ipax niſi vt reges decreuerint. Quanqᷓ; om̃e creatum quedã ſit vnitas ſub vno dño deo eterno viuo et vero impꝛe⸗ dabiliter cõſtituta:attamẽ ex voluntate et exmoꝛib di⸗ uiſio facta eſt vniuerſoꝝ dño deo ex creature ſue deme⸗ rito ꝑmittente:vt queda pars vocetur cuitas dei:que⸗ dam vero ciuitas diatoli nũcupetur. Moꝛta quidẽ ⁊ viꝗ ciuitatis dei:anguſtum habet ingreſſum. Ciuitatis ve⸗ ro dialvli poꝛta et via:ſpacioſum introitum poſſident. Sũmuſq; impatoꝛ atq; conſultoꝛ tonoꝝ oĩm atq; poti oꝛum ieſus:diſuaſoꝛq; ſub interminatõne maloꝝ dixit. LIntrate ꝑ anguſtam poꝛtam:quis lata woꝛta et ſpaci⸗ oſa via eſt que ducit ad ꝑditionem:et multi ſunt qui in trant ꝑ eam. Quaʒ anguſta poꝛta et arta via eſt que du cit ad vitam:et pauci ſunt qui inueniũt eam. Inap⸗ tione aũt oꝛis pꝛima huius ꝓmulgandi ſermonis. re⸗ gnum celox ſpiritu paupibus pollicitus eſt: et multis agentibus recte varifarie loquẽdo de beatitudine repꝛo miſit. Et ꝑ abundantioꝛẽ iuſticiã monſtrauit illud poſ⸗ ſe compecſvndi:docuit petendũ pꝛo illo et in illo theſan riſare ſusſit:ante omnia ipᷣm querere ſtatuit.Nũc neali gquis erret ab imperitia: poꝛtã oſtendit et viam vtraq; foꝛe omnino anguſtam. Minus eni in anguſtis:in ſpa cioſis vero erratur ſeꝑe atq; facilius.Lata poꝛro eſt poꝛ⸗ ta et via ꝑditionis vtiq; ſpacioſa: et multi gradiuntur intrantq; ꝑeas. Vnde lata. Pernicioſa licentia vten⸗ doꝛum:qua quiſq; querit et vult omnibo vti pꝛo libito Wluptatis omni habenatõne reiecta ratõnis et legis. Vnde via ſpacioſa.Quia nullis coartata limitib. Et illam gradiens vt appetit:pꝑ deuia queq; tendit. Huius vie terminus huiuſq; poꝛte ingreſſus tendit ad ꝑditio⸗ nem:eo demerito quo quis cõuerſatus in ꝑditis moꝛi⸗ bus ſaluantẽ abhvꝛruit legem. Et multi quidẽ non con ſiderantes huiuſcemodi finem et terminũ:pꝛimi aſpe⸗ ctus atq; ingreſſus amenitate delectati.ꝑ eas intrepide atq; letantiſſime gradiuntur. Tota pꝛotinus e regione ſö lw⸗ i in/ n wi e un V. uii mi⸗ / i pre,/ di l in n 1 — G —— — — — —. — — — — — — N. ſtrata eſt via.conſtructa eſt poꝛta que pducit ad vitam. cum animus ci legibus angitur nealiquid cõcupiſcat illicitum: et habenatur coꝛpus ne effluat in nimiũ atq; ſuꝑfluum. Sed pauci qui querant: et qui gradiãtur et intrent. Sed qo eſt ſeculi amatoꝛibo latũ ⁊ ſpacioſum ad patriam ſuſpirantib pnicioſum videtur. Et quod artum dicitur inſpecto fine. coꝛde in dei amoꝛe amplefa cto pmptiſſime gradiendũ aſſumunt:iuxta ꝓpheticum dictum. Eliam mandatoꝝ tuoꝑꝝ cucurri: cum dilataſti coꝛ meum. De cautela a falſitatibus hoĩm et modo cognoſcen⸗ di. Scom Mattheũ. „Capkm. XI. VIII Eritas et falſitas modis omnibo aduerſan/⸗ v tur:nec inter eas fedalicius aliqñ locum ha bet. vt poſſit ad concoꝛdiã puocare. Vna tñ clareſcit ex alia:et cognoſcitur vna p alteram Relucet pamplius veritas:cum a falſitatibo impugna tur. Inuincibilis quidẽ eſt: ſupari nequit. uum cõ/ trarium atq; emulam non ſimit incognitũ:ſed detegit et pꝛodit.Ald cuius pbationem falſitate vſtitos omni⸗/ potens deus pmiſit inſurgere. Et ſaluatoꝛ oĩm dñs et magiſter ſuadet cautelam:ne falſitatibꝰ hoĩes inuoluã⸗ tur:et ne ſuſcipiant falſa pꝛo veris dicens.. Attendite a falſis ꝓphetis qui veniũt ad vos in veſtimentis oui⸗ um:intrinſecus aũt ſunt lupi rapaces.A fructibo eoꝛuʒ cognoſcetis eos. Ad falſitatem cauendã ſatagit omſiis veritatig amatoꝛ.et nemo falli vult:qᷓ;uis fallere querit . E Alis . B lit dñs am mirabilẽ ſanctũ ſuum. Et nomen eiusam⸗ mirabile eſt in vniuerſa terra. Et anteq́; naſceretur p⸗ et velit. Ad ſeipᷣm illam dici quilibet amat:non aũt om nis eadem lege refundit in primũ. Sed qm̃ falſitas ne glecta ſeꝑe a deo fecit diuoꝛcium et penis innexit que ꝑ humana oꝛa tranſfunditur: ideo ſaluatoꝛ ꝗ hetis fal⸗ ſis pꝛemonet attendere id eſt cuſtodire:qui moꝛibꝛ om nibus humilibuſq; verbis manſuetudinẽ et ſimplici⸗ tatem ouinã oſtenduntantrinſecns aũt ſunt lupi rapa res. ad raptum ſc bonop rerum quarumcũq; delectabi lium.inhiantes ſtudenteſq; rapere perperaʒ niſi gratis accipiant: falſi ſunt. ”8 Me auditoꝛes et factoꝛes verbox chꝛiſti incõcuſſibilẽ poſſident ſirmitatẽ. Auditoꝛes vero et non factoꝛes ruine patebũt. Scom Mattheũ. Capm. XI. IX Alide virtutis ſunt verba chꝛiſti:ſi deducau v tur in actũ. Non tñ ocioſe audita conferunt anditoꝛibo firmitatẽ. Oagiſaũt eoꝝ auditio cum inſactione:ruinam in auditoꝛibdopera/ tur. Yuſto tñ merito ſolidant: et iuſto demerito depel⸗ lunt in ꝑꝛeceps. Non eſt firmitas ſed infirmitas in ho⸗ minibo:q;obꝛem dicebat dauid. Mſerere mei dñe qm̃ infirmus ſum. Et ſalomon. Homo infirmus et exigui tpis. Et ab hominib firmitas queritur. in rebusa deo creatis nõ inuenitur. Vlerba chꝛiſti oꝛdinãt ad frrmita tem cum inuitãtad ſidem:ꝑ quam homo fundatur in chꝛiſto qui mobilis eſt. qꝛ deus eſt. Et petra erat. Eua⸗ dent ſpem:ſed in chꝛiſto et ꝑ chꝛiſtũ. DHocent quid dili⸗ gant ad charitatẽ ſcʒ ipᷣm verum et ſummũ deum:ſine quo omnia ſunt infirma et vanitati ſubiecta: cum quo cũcta ſolidantur. Gactio quidẽ vertoꝝ chꝛiſti eſt vt ipſi adſxreamus.in ipo maneamus.ipᷣm diligamus.in ipſo ſperemus. ipᷣm vita et moꝛib imitemur:et efficitur fir mitas que ab hoĩbus queritur Hinc igitur ſaluatoꝛ ait Omnis ergo qui audit verba mea hec et facit ea: aſſi ⸗ milabitur viro ſapiẽti qui edificauit dmũ ſuam ſupꝛa petram. Et deſcendit pluuig et venerũt flumina et fla⸗ uerunt venti:et irruerũt in domũ illam et noncecidit: fundata eni erat ſupꝛa firmam petrã. Er ſitu firmitas eſtet ex virtute fundamenti qð eſt chꝛiſtus ieſus. pᷣter Deſermone montano domi. ſaluatoꝛis. quod aliud ponere nemop̃t vt ait apoſtolus.qui pꝛeſtat tuitõnem ab omnib que poſſent inferre ruinam. Plu uia flumina et venti ad ea referuntur queſi pũᷣaliter ſeu inuiſibiliter cõcutiunt. Et nulla ſapientia in mentibꝰ et moꝛibo maioꝛq;ᷓ ſic ſituari ſicq; fundari ꝙ nõ poſſit concuti.et ſi concutinõ ſubuerti.Difficilimũ quidẽ eſt imo impoſſibile nõ tentari:ſed ratione fundamẽti cer⸗ tiſſimum atq; facillimũ eſt a rnina defendi. Et omnis qui audit verba mea et nõ facit es.ſimilis erit viro ſtul to qui ediſicauit domũ ſuam ſupra arenom. Et deſcen⸗ dit pluuia et venerũt flumina et flauerũt venti.et irru⸗ erũt in domũ illam ⁊ cecidit.et fuit ruina eius magna Ommnis qui ſup tpalibus ſuã ſpem ponit ſaltim mente nõ auulſus a mundo.ſe ad pꝛecipitiũ coaptauit vicioꝝ atq; penarum. De ammiratõne turbax ſupmontano ſermone. ac ipſius ſermonis excellentia. Secundũ Oattheum Capitulum. L.. E ſactum eſt cum conſummaſſet ieſus wer e ba hec. ammirabãtur turbe ſi uꝑ doctrina eius Erat eni docens ſicut ptãtem habens.et nõ ſicut ſcribe eoꝝ et phariſ. ei. Perfſecit ieſus verba concepta ꝑ vocem extra ſonantẽ. qui nõ foꝛtuitu et impꝛou iſe aut imptinẽter ſeu incapaciter. ſed er nul lo repꝛeſynſibilia imo p omnia cõmendabilia verba lo quebatur. Quia vt alibi de ipſo ſcriptũ eſt. nunqᷓ ſic lo cutus eſt homo.immirabilis doctoꝛ.qm̃ in omniba fe⸗ phetatũ eſt, ꝙ rocaretur ammirabilis. Ammirabilis do ctrina. ſapientiã omnẽ complectẽs ⁊ercedeng. Ygitur merito turbe ãmirabãtur. audiẽtes doctrinã ſuß natu⸗ rã ſupᷣ intellectũ et ſenſuʒ. extra vſum et cõem docendi modum. Sepe in euangelio lectitamus.ꝙ doctrina ie⸗ ſu audientiũ animos in ammiratõne ſuſpendebat. Au⸗ ctoꝛitatiue quidẽ docebat.qm a deoo patre oẽm accepat ptãtem.et tanq; doctrine omniſq; ſapiẽtie conditoꝛ.nõ tanq; alterius p ſtudium acquiſite ſcientie pmulgatoꝛ Theſauri quidem erant in eo omnis ſapientie et ſcien⸗ tie abſconditi. Etiam alias ammirate ſunt turbe ſuper doctrinam eius dicẽtes. Quomodo hic ſcit litteras cõ̃ non didicerit.Necnõ iſte ſermo montanus pomnia ex⸗ cellebat.ic quidẽ declaratio et repꝛomiſſio beatitudi num. Hic meritoꝛia exhoꝛtatio ad tollerantiã paſſonũ HMic deſcriptio aploꝝ pꝛelatoꝝ atq; doctoꝛum. Hic oſtẽ ditur ꝙ lex moiſaica nõ ſoluitur ꝑ euangeliũ.ſed per eu angelium magis impletur. Hic puocatio ad altioꝛẽ iu⸗ ſticie ꝑtem. Hic phibetur ꝙ nemini fiat iniuria: ꝙ facta coꝛrigatur.et ꝙ omnibo mutua charitas debeatur. ic omis homo inſiruitur qualiter viuat ad deum:qualiter ſe habeat ad ꝓximũ.et qualiter oꝛdinatus maneataaad ſepiſum. Hic docetur quomodo fiat iuſticia meritoꝛia. quid ſit cauendum in illa. Hic inſtruimur quid oꝛandũ atq; petendum. Hic ꝓhibetur omne qð animã turpi⸗ ter grauat.quod coꝛpus inaniter occupat.Hic homo in uitatur ad regnum. et datur ad perueniendum omne viaticum. Erpliciunt ſextus ſeptimus octauus nonus et teci mus libri de geſtis dñi ſaluatoꝛis: Liber AIncipit liber vndecimus de diſceptatõnibo iudeoꝑ. Iucidpit liber diſceptatõnũ ſeu diſputationũ didiſca lium dñi ſaluatoꝛis cum hoĩbo mulieribuſ diſcipulis phariſeis ſcribis in legeperitis cum iudeis ſeu tur/ bis plebeis atq; paganis. De diſputatõne habita cum ſamaritana quid ad in⸗ telligentiam catholicã ſignificet ſeu doceat aut pꝛeci piat pꝛope moꝛes. Secundum Yohannem. ” Capitulum. I. Ptabat oꝛdinabat faciebat qʒ chꝛiſtus rebo agendis. da re mat eriã et niſi ſe ad agen Agaga ſuſcepta et a pre iniũcta 0½ opa ingeſſiſſet ocioſus erat daa imtoſita ſibi ab eterno “ pte.tñ inde actuoſus et per virtutẽ ocioſus quo ſetene bat ad id qð verbũ aſſumẽs Dirigebat aſſumptũ. Cum ceteris peccatis etiã incuria hebetauerat humanum ge⸗ nus: nõ vt intelligeret aut intelligere nollet infra quoſ maloꝝ tonoꝝterminos teneretur. Chꝛiſtus vero g⸗ humanũ genuſ in omnibo bonis depditis nobilioꝛi mõ repaturus aduenerat pᷣuenit oẽs parauit occaſiones vt pꝛimo querens quereret᷑.queſitus inueniret᷑. inuẽtus teneretur a amaretur:amatus beatitudinẽ vltimã lar/ giretur. Gʒ quõ quereret᷑ niſi cognoſceret. Quis nam querit qð nõ cognoſcit. Qð ſi inueniret velut incogii tũ pᷣteriret. Preit igit᷑ cognitio ad debitũ oꝛdinẽ inquu rendi et inneniendi. Et foꝛtaſſis querit quis ſcire qõ ne ſcit ſicut quis veritatẽ et ſcientiã ignoꝛata querit ſcire a doctoꝛibo in libꝛis. Et multa que ignoꝛatur ad ſcien tiam inquirũtur ſ hoc quidẽ quedã ſctia pꝛeit Nemo ꝓfecto q̃reret aliquid ſcire aut inuenire aut hre ni ſi pꝛe ſciret bonã eſſe ſcientiã weritatẽ ⁊ vtile ad habendũ qð inuenire ſatagebat. Signabat᷑ ab hoĩbo agnoſci qui di/ gnatꝰ erat pꝓ hoĩbo naſci.ſʒ non querebatur incognitus. Qui ſi deus hõ factus eſt quis cognoſcet eũ· Quis ni ſi doctus ab ipo aut a ſpũſcõ potuiſſet ipm agnoſcere. aut cogitare pſumpſiſſet qð tale bonũ ſcʒ dei verbů in⸗ effabiliter incarnatũ adueniſſet hoĩbo ſupꝑ terꝛã. Mꝛoin de rõis oꝛdo poſcebat vt ipe ineffabili mõ id pꝛeageret vt ꝑ fidẽ cognoſceretur. deinde quereret᷑poſt inuemre inuetus amaretur. amatus nõ amati ſed iura ſeruaret amãtis cuius eſt bſicia imptiri. Et ipe diligetes ſe di / ligit ſicut ſcriptura pclamat diceſ. Et amatus fit amas amoꝛis officio qui ſ habuit dilectõem ab eterno. Jgi tur volẽs in cognitõem venire vnius mulieris occaſio⸗ nẽ pꝛetulit ⁊ pꝛeegit vt cognoſceretur vt cetera ſequ erẽ tur. In cuius typo eccleſia de gentibo aduocanda erat: et ventura in cognitõem dñi ſaluatoꝛis. Et eadẽ imagi ne om̃is aĩa ſaluanda erat dig na ſaluari ſicq; geſtũ eſt. LOpoꝛtebat ieſum tran ſire ꝑ ſamariq. Nõ opoꝛtuni⸗ tate cogente ſed decẽte. Sua ſibi volũtas opoꝛtunita⸗ tẽ facie bat nõ rex euentus. Samaria ciuitas erat ma⸗ gna edificata ab amri rege iſrł in möte ⁊ ab ea tota pui cia denoĩata eſt vñ dicti ſunt ſamaritani nomẽ tribo et ſemiſ iſraeliticoꝝ qui ſeceſſerũt in regionẽullã ab eo quo eſeruerũt altrĩ ſecus tꝑe robvã filij ſalomonis ⁊ xrema nentiby in hieruſalẽ et arca duabo tribubo a ſemis ſcz iu da ⁊ beniamin media tribu manaſſe. Venit ergo in ciuitatẽ ſamarie que ðꝛ ſychar iuxta pꝛediũ qð dedit ia⸗ cob ioſeph filio ſuo.Erat ibi fons iacob ieſus aũt fati⸗ gatus ex itinere ſedebat ſic ſuꝑ fontẽ. Hoꝛa erat q̃ſi ſex ta. Ciuitas ſpecialis ⁊ ſingłaris illius ꝓuincie ſamarie ſichar dicebatur alo noĩe ſichẽ.Nõ tñ tꝑe iacob ꝓuĩcig Bndecimus 1 1 . 1† 2– 4 4 K. * . 2 4 — Daninr t. ir e E vocabatur ſamaria q;uis illius puintie talis ciuitas ſi⸗ char aut ſichem vocaret᷑ in qua fuit famoſa ſtupꝛi et do loſe circũciſionis hiſtoꝛia.Regio ciuitas poſſeſſio puteꝰ cũ actõibo chꝛiſti aſtruũt magna miſteria conſtituũtq; moꝛes venit ieſus vadẽs velut in pegre ꝑ terr pegri⸗ natõis hũane in rgionẽ ſamarie· Coõgruã ſuis volutati bus et directõniboa moꝛibo in fundendis viſitat puin ciã ieſus.lana dñi interpᷣtatur ſamaria bonũ qꝛ lana me liuſq; dñi.Alba lana coloꝛibo apta eſt vt coloꝛariꝰ diſpo⸗/ ſuerit coloꝛaxe. AIpᷣa quidẽ diuinis coloꝛibus coloꝛanda loꝛibo inducẽdiſ apte ſubijciatur ita ſint dñi ꝙ alioꝝ co loꝛibus nõ fucent᷑.Coloꝛes eiuſ multiplices ſũt facti ex vꝓarietate virtutũ nec oẽs vni coloꝛe veſtiũtur.ſed veſti menta multicoloꝛia donãtur a dno ꝓut eſt diuerſitas nõ aduerſitas mox in his qui ſibi ſeruire ſtatuerũt Si cut multa ſunt in vno coꝛpe mebꝛa nõ tñ eundẽ actuʒ oĩa hñt.ſic ⁊ multi hoĩm ſtatus ſunt in eccia ſancta dei velut multicoloꝛia veſtimẽta. Sʒ aduertendũ ꝙ pan⸗ nus tinct? in lana tenaeus ſeruat coloꝛẽ q;tinctus in ſi lo Pꝛoinde a pꝛimeua capacitatis optimũu eſt fieri lanã dñi.vt ipſe coloꝛibo ſibi placitis nos coloꝛet.Ad tegu⸗ mentũ lana eſt ⁊ depulſionẽ frigoꝛis. Bũñ aũt his qͥ fue rint lana dñi:qm dat niuẽ ſicut lan qꝛ nõ amplius tẽ/ tari ꝑmittit qᷓ; ipe ꝓtexerit. Qðõ ſi aliqui tentatõib im/ mergũtur ⁊ aduerſitatibo ſuꝑantur.nõ fuerũt vtiq; la/ na dni ſuis tingenda ſiue tincta coloꝛibo. Si vero aliã interpꝛetõem ſumpſerimus ꝑ amplius aſtruemur ad optimos moꝛes coniũctio eni dño dictũ eſt. Moc egit in pꝛincipio deus vt ſibi homo iũgeretur. dedit bñſicia et legẽ.et leges appoſuit ne ſeꝑaretur. Vlenit etiã ple⸗ nitudine tꝑm:ſe hũane nature ⁊ hũanaʒ naturãa ſibi ex toto inſepabiliter et eterne ↄiungẽs. Mac ex effectibus hboĩm moꝛibuſq; inquirit vt ſibi nectamur ne euerta⸗ mur. Euerti poꝛro nõ poſſumus ſi ſide et charitate na⸗ ture immobili ↄiungamur. Et ſua pñtia viſitat quos ſibi nouerit in vritate coniũctos. Cuſtodia dñi etiã ſa maria noĩatur ſiue cuſtodiẽs dñm. Si ad chꝛiſtũ refe⸗ rimus ippe cuſtos eſt dñi miſſus ad cuſtodiã hoĩm.hinc iob dicit. Quid faciã tibi o cuſtos hoĩm. Siad nos 1 do mini cuſtodes nos eſſe opoꝛtet. uſtodes dixeri nõ vt ipᷣm dñm ſeruemusa malo aduerſus quẽ mihil p̃ᷣt ad⸗ uerſi ſed vt ipᷣm cuſtodiamus in nobis ne intermiſio⸗ ne vicioꝝ ac depulſione virtutũ recedat a nobis.nõ ſuo Ddano. ſ nto ꝑiculo. Emanuel eſt ſcʒ nohiſcũ deus. Et ipe ſaluatoꝛ aſſeruit. Ecce robiſcũ ſum vſq; ad cõſumę· mationẽ ſeculi. Pꝛoinde cuſtodiamus ipᷣm ſqʒ nos in ipᷣo:nme velut ntaʒ ſocietatẽ ad diſplicentiã criminũ et de lictor aſpnatus abſcondat. Et in ꝑpadiſo poſitus pꝛimꝰ hõ fuit vt cuſtodiret illud.et nõ cuſtodiẽs deũ ꝑdidit:a quo expulſus eſt in hãc calamitoſaʒ vitã. Et cũ manda⸗ tũ edicitur de cuſtodia vilis vaſis :argumeto eſt ꝙ the⸗ ſaurũ pᷣcioſum ↄtineat. Mandatur hoĩ atq; ↄſulit᷑&n ni cuſtodia ſerua coꝛ tuum:anñi ab ipᷣo vita ocedit: æur coꝛdis mandat᷑ cuſtodia:mſi qꝛ in ipo quieſcit xpᷣus ho⸗ minũ vera vita ⁊ ab ipo ꝓcedit vita cũ credimꝰ xpᷣm vi⸗ tam.coꝛde enĩ creditur ad iuſticiã.et cũ ipᷣm iuxta man datũ ſuũ ex toto coꝛde diligimus. Ciuitas ipſa illius re gionis nũcupata ſichar ex ſua interpꝛetatõe aliquid mi ſterioꝝ actoꝛũ atq; agendox facit:que penitẽtis ⁊ ꝑenitẽ tie poꝛtat elogiũ.Et penitentiã vnerat pᷣdicare ieſus.? peccatoꝛes ad penitentiã vocare.qmi appꝛopinquabit re gnũ celox. Amat chꝛiſtus penitẽtes et eoꝝ fimbo appꝛo pinquare nõ deſinit et ĩ ipoꝝ agello agitatur a ſiti ſczʒ a eſiderio plus valendi eos quos ad pꝛediũ ioſephinũ ad gugmentũ ſeʒ gre et virtutũ/ad hauriend altiputei erat:et hãc in alabo aptitudinẽ ieſus querit vt eius co⸗ — — —— — — — — — — — — —— — —. — — — puin 9e ſiv/ n o/ co⸗ Wer i inns Si cr; 1 han⸗ inſi lnz Wa ir nsti, win⸗ nche eoi nur ocegt tiän peer ibi er cubus uerta⸗ Atei, g niſ eke hi nN ad iſſo oſo Et tne in 1 in⸗ itaa dar then Omn cCot m ſion ämi nite 16. t re ro 34 ini tet De diſceptationibis domi.ſaluatoꝛis. aquam nonerit huenire. Deedid erat q multis retro actis tꝑibo hereditario iure iacob patriarcha ioſeph ſi⸗ lio ſuo dilecto pᷣ ceteris poſſeſſionẽ tradiderat. Optĩa Poſſeſſio ⁊ equiſſimo iure firmata quã viuens pt tradit ad filiũ ⁊ pualet ad ceteros donatio inter viuos. Hona toꝛ ⁊ Onatarius interpꝛetatõis ecẽtia vere aſtruunt: qða nobis xpᷣus inquirit. Supplãtatoꝛ iacob dictꝰ eſt: eær eo ꝙ plantã vterini fratris naſcẽdo ſequẽs teniut cũ pꝛimo conatus eũ pᷣuenire non poſſet. Neceptionẽ in⸗ terpꝛetatio videtur oſtẽdere ſed optimũ eſt decipe mũ dũ carnẽ ⁊ dialbolũ:occultiſ quippe virtutibo deludãtur Et moꝛes deducti ad alterã rex ꝑtem ſcʒ ꝓ toleratõne maloꝝ eternoꝝ bonox intuitu deceptõe viſibiliũ reruʒ efficiũt ⁊ qui ſe peinmtiſar amenitate ne ab eadẽ male teneretur deluſus ⁊ obſtruxit inimicis inuiſibilib⸗ viazʒ qua venire ſolẽt ad decipiendũ aĩag. rebo viſibilibo ailli⸗ gatas oĩno fraudans ſuo malo deſiderio tetros hoſtes. Vliã illa dixerim voluptuoſam hoĩm voluntatẽ· Talis ceptoꝛ taliſq; deceptio ſupplantato: ſiue ſupplantatio filiũ habere cui poſſeſſionẽ largitur ioſeph qui argumẽ tu interpᷣtaturin ſinuat appoſitionẽ qua ex virtutibo qͥs augetur illo augmento inuiſibili quo ante deũ p gram creſcimus ⁊ ſequẽtia bona pꝛioꝛib apponant᷑. Sed ne⸗ queũt iſta fieri niſi primo mũdus caro dialvlus cũ ſibi placitis vicijs ſu pplantẽtur ⁊ er hoc augmentũ et appo itio virtutũ generantur naſeũtur.et fundũ wlut in ſtructũ augmentũ accepita ſi upplantatõe maloꝝ pꝛedi⸗ um ſcqʒ cũ fonte fundente velut ſpũalis actõnis agrũ cũ fonte aque ſapientie ſalutaris qua potatur qui vere ti⸗ met deũ et faat bona.et cõtinet ⁊ vere iuſticiã apprehen dit.Oeſcripſimus locũ ad quẽ chꝛiſtus fecit aduentuʒ: nũc vero quid chꝛiſtus egerit ⁊ dixerit intẽdamus BPe ſus aũt fatigatus ex itinere ſedebat ſupfontẽ. Quare fatigatus ieſus virtus dei eſt. Mõ ex foꝛma dei ſed ex foꝛ ma ſeruili VUñ fatigatus ex itinere qꝛ nec ſubiugalibus vſus eſt.Cotũ ⁊ vrũ ſe hoĩem pandit cũ ex itinere fati gatur ac ſi nihil cõferret ſolaminis vnita diuinitaſ. Iti nerabat deus in hoĩe qui nullo mouetur motu extra ſe hãc dignationẽ exhibuit increata natura quã aſſum pſe rat et hic hõ diuine ferebatur pſonatus a verbo:illis pe nalitatibo reſeruatis quiba ꝑ oĩa wrus hõ noſceretur. Attñ creature rõnalis liberande amoꝛ ad fatigatõnem addixerat. Vere quidẽ ex itinere fatigatus:erat eni iti⸗ nera nõ cõpetentia ſibi eus poꝛro verus ⁊ hõ verus⸗ innocẽs erat.nullo quidẽ iure ſibi cõpetebat pede fati⸗ gato itinerare ꝑ oꝛbem. Quid ſibi hieroſolima quid iu dea.quid galilea. quid ſamaria cũ ieſu vt eius pedibo cal carẽtur.Quid ieſus cũ eis vt pñtia ſua viſitare digna⸗ retur. Solũ huani generis redemptio erat in cauſa. ta libus ieſu tineribo vſq; ad exercitiũ crucis pꝛeeũda Sz nec fatigationẽ coꝛꝑis vehi voluit aĩalib⸗ delatoꝛijs. nec leuiari ac deſiſtere abh eundo foꝛte aĩo magis qᷓ; coꝛpe fa tigatus. OPꝛemebat᷑ quidẽ ad fatigatõis auxeſſem ntox ſarcina peccatoꝝ quouſq; illa poꝛtans cõſumeret ſi up li⸗ gnũ.Aſſumpta fatigatio illa erat volũtate tm̃ nulla ne ceſſitate cogẽte. Inquiſitiuus amoꝛ eius fatigarat mẽ/ tem ⁊ coꝛpus eius velut ↄſueuit fatigare querẽtes do/ nec inueniretur queſitum. Nondũ ieſus inuenerat ho/ minẽ quẽ querebat nondũ ouis cẽteſima reinuẽta erat deductaq; ad gregẽ: nec accenſa erat lucerna euangelica cu qua dꝛagma decima quereret᷑ inueniret᷑ in theſau⸗ ris dñicis recondenda fatigabat hoc itineꝛe ieſus donec cepta pficeret. Qui fatigatus exitinere huiuſcemodi ſe debat ſic ſup fontẽ. Sic ſedebat quieſcẽs coꝛpe: pꝛout erat fatigat? ex itinere. Er itinere laloꝛẽ ex ſeſſione qui⸗ etẽ coꝛpis oſtendebat.nõ qꝛ deus ſed qꝛ hõ erat.Ex aſ⸗ ſumpto non ex aſſumente iſte coꝛpis ſituationes adue/ nerat. Hoꝛa erat quaſi ſexta. Deſcriptio iſta tpis nõ puum miſteriũ tribuit ad ↄtemplandũ. Mã ſexta die fa ctus eſt qua ⁊ peccauit homo et quaſi hoꝛa ſexta eiectus de padilo et ſexta etate mũdi requiſitus eſt in qua ſexta die incarnatus et in cruce firus ⁊ moꝛtuus eſt. Super fontẽ ꝓfundoꝝ miſterioꝝ dei ⁊ pfunditatis ſcripturaꝝ Vere om̃ibo ſupꝑ ſedet oĩa intelligit.om̃ia nouit.Amo⸗ eius ſupdñatur rebus nõ ſubiacet ⁊ ſpũs eius ferebat ſupaquas velut amoꝛ nõ ſubiacẽs rebo ſed pꝛelatus exi ſtens Sedebat ſuꝑaque ſontẽ velut nouus mgt᷑ nouã cathedram tenens docturus in aquis. Allter iſte moiſes imo longe melioꝛ illo qui fuerat aſſumptus ex aquis et vor eius ſuꝑ aquas ſq; ↄſecrandas ex verbo in quib tin⸗ ctis coꝛpibo aĩe lauarentur. Sedebat ſuꝑ fonteʒ vel ut auceps aues rõnales aucupaturus in rhetibo verbi ſui: in quibo vna pcapta inder ad capiendas alias facta eſt: vt ſubſequẽs ſeries manifeſtat. Nec ſicocioſus eſt chꝛi ſti aduentus ad fontẽ quẽ multa fontis enigmata pꝛe⸗ ceſſerunt.nam ad fontẽ ſeruus abꝛaã paranimphꝰ iſaac ſibi vroꝛẽ rebeccam accepit qm̃ ad baptiſmalem fontẽ chꝛiſto aĩa in eccleſia deſponſatur ineternũ ſi fuerit ca⸗ ſta cõtubernatura cũ chꝛiſto ⁊ ſpũſſanctus acci pitur ad fontẽ qui aſſcribitur in rebecca ⁊ heliſeuſ ſal miſit in fon tem vt ſanaretur aqua ⁊ chꝛiſtus ſua ſapientia ſanauit infirmitatẽ ſcientiaꝝ ſeculariũ vt oĩm ꝓpłoꝑ et in oꝛto ſponſe fons ſignatus erat. Et abundantia terrenoꝝ ſi/ gnetur ſigno chꝛiſti vt oĩa cum in vſum pueniũt ſignẽ tur noĩe ſancto eius. Et ipe chꝛiſtus fons venit ad fon⸗ tem. Fons quidẽ eſt inquit querulando hieremyas de wlo hebꝛeox. Dereliquerũt me fontẽ aque viue dicit dñs. Fons aque viue chꝛiſtus nec aliunde puenit hoĩ/ bus aqua viua niſi ex ipo pueniat. Ygitur ſedet ad fon⸗ tem cõmutaturus aquas moꝛtuas in aquas viuas ad quas ofes fitiẽtes iam ꝑ ꝓphetaʒ inuitauerat. Oſm̃es ſitientes venite ad aquas ⁊ qui nõ habetis argentũ ꝓ⸗ perate et emite. Sedet ſuꝑ fſontẽ aucupatoꝛ nonus au cupiũ. Sequitur. Clenit ergo mulier de ſamaria hau rire aquã. Venit neſcia quid futura ſed nouerat qui expectabat qui eam pᷣdeſtinauerat quã vocauit. Venit haurire aquã de fonte terreno.ſed in modico hauritura erat qquas in gaudio de fontibo ſaluatoꝛis:venit ad fon tem aque vt ſitibunda volucris ſed mox capienda rlxti diuino clamdeſtinato in terra hũanitatis aſſumpte a quo ſe nõ potuit imo noluit explicari.m diuinis enĩ rix⸗ tibus explicari eſt ad ꝑniciẽ implicari:pᷣis vero implica ri eſt a rebo norijs explicari. Sed anteq; aquã hanriat capitur auis iſta qꝛ pꝛeſtauit aures ad verbũ ⁊ celeſti de lectata ſibilo in memoꝛie potũ dedit iam ſue ſitis obli⸗ ta.Fit ꝓtinus in animabo hoĩm ſi patiẽter audiãt ſup/⸗ ne docentẽ et inſtruentẽ de ſupis noticia qᷓ; ſint excedẽ tia ſenſum:et de pfunctoꝛijs quanto piculo ſuos ama/ toꝛes inuoluerãt.qꝙ reſiliant ab eis amoꝛẽ retrahãt ꝙ ſe ad ſuꝑna diligenda conuertãt. DPreuenit iſtã ieſus in verbo anteqᷓ; hauriret aquã.Nam ⁊ ꝓpłeta dicit. i ſericoꝛdia eius pᷣueniet me.que niſi pueniret nemo illã conſequeretur. DNicit ergo eiieſus. Da mihi bibere. Vt ſic ſeries geſta texatur. Fatigatꝰ ſum ex itinere qui eſco laſſus expectãs ſi quis aquã ad hunc fontẽ hauritu rus accederet:Tu pꝛimo me hic ſedente mulier adueni ſti:fitio oꝛo te da mihi bibere.Detit qui daturus adue⸗/ nerat illa irretire deſiderãs nõ coꝛpis ſitim extinguere. Nec enĩ legimus ipᷣm poſt om̃ia etiã wotũ aque ab illa ſumpſiſſe nõ ſibi cure aqua illa erat. Et fatigatus exiti⸗ nere refrigerabatur in aſaꝑ potu nõ in illius aque hau⸗ ſtu. Inter ſeſſionẽ chꝛiſti et illius mulieris aduentum — quos ego vidi ↄcertas cũ eis magna contentõe Wrloke qui vt eoꝝ auariciã ⁊ philargiriã piter palliarẽt chꝛiſt diſtipuli abierant in ciuitatem vt cilvs emerent. Eraͤt eni in regione ab eis extranea. inqᷓ nec q̃ſtu poruiſſent inuenire victũ:qꝛ iudei ⁊ ſamaritani abinuicẽ diſcoꝛda bãt. nec ob hoc paupꝑtati xpᷣi ⁊ diſciploꝑꝝ e ſiat ab impꝛo bis Teuãgelij calũniatoꝛibo aliqua inpoſtura: qꝛ dena⸗ rios habebat illud ſacrũ collegiũ quibo in alienis ptib- emerẽt fulcimẽta vite nõ ad voluptatẽ et ꝑ exceſſuʒ ſed ad neceſſitatẽ T oꝛdinatiſſimũ vſum. Et illa pecunia ſi que erat nõ multa credenda eſt nec ex artib aut ex com mercyjs ſeu de bonis hereditarijs aut de poſſeſſiõibo ſeu ex cenſu aliquo:ſed de queſtu aut libera rolũtate afferẽ / tiũ pueniſſe. hꝛiſtus nihil ſibi vendicauerat in ꝓpꝛiuʒ Apli etiã cũcta reliquerãt ſequẽtes ieſum: nõ tam pedi bus qᷓ; moꝛibo illũ ad poſſibile imitãtes. Multi philar⸗ girici poſt chꝛiſtũ fuerãt chꝛiſtianitatꝭ caractere inſigni⸗ ti in eccleſia dei ſine intermiſſione ſuccedẽtes:quoꝝ ali 0 et collegio ſcõ e diucias reꝑ ꝓpꝛietatẽ ex verbis eu⸗ angelicis nõ ſane intellectis nequiter apponebãt qð ita pPperã dixerim ſicut dicere chꝛiſtũ indecẽtia ⁊ incõpetẽ⸗ tia ſibi ex vicio poſſe cõmittere. Et ex hoc loco ſcripture ꝙ diſcipuli emerint cibos ⁊ ex loculis iude conati ſũt ꝓ⸗ pꝛietatẽ rex tpꝑaliũ in chꝛiſto diſcipulis ei? aſtruere: nõ intelligẽtes ꝓpꝛietatẽ nature cõdite non viciate in qua dei filius humanitatẽ aſſumpſit.et ꝓpꝛietatẽ legis que ꝓpter pᷣuaricatões poſita eſt ſibi ↄuenire nõ poſſe: ſʒ mẽ tita eſt iniquitas eis euanuerũt in cogitatõibo ſins:cũ oĩm diues ꝓpter nos factus egenus extiterit · Sed re⸗ uertamur ad oꝛdinẽ rei geſte. Petẽs chꝛiſtus aquã nõ accepit:ſed ad queſtionẽ ab illa inuitat/ ẽ.. Nicit ergo ei mulier illa ſamaritana. Quõ tu indeus cũ ſis: bibere a me poſcis que ſum mulier ſamaritana. Nõeni coutũ tur iudei ſamaritanis. Ecce eni didaſcalatio et aueu⸗ patio cepte ſũt. Aſpectu. loquela.geſtu. habitu chꝛiſtus apparebat de genere iudeoꝝ qui differebãt a ſamaritis: quanq; iudei et ſamarite ab vno ptiarcha iacob deſcen / diſſent. Contẽplatur mulier virũ in ammiratõe facta: et cur ſibi potũ querat interrogat.nõ dedignata hoĩiem ſed admirata petitõʒ. Erat eni hõ ieſus inſigne quid in ſuis actibo et ſermonibo gerẽs:vt nemo niſi ſuꝑbus et curooſus vt herodes.aut inuidus vt ſacerdotes templi phariſei ſcribe ipᷣi dedignarẽt᷑. Pꝛoinde ſxc mulier nõ atpnata virũ:ſed anceps in petitõe interrogat dicẽs AQuõ tu iudeus cũ ſis bibere a me poſcis:que ſum mu⸗ lier ſamaritana. Mic interpꝛetatõnes noim ꝓpellende ſunt:qm in intelligẽtia ſpũali iudea ⁊ ſamaria ſatis ↄue miũt. lla cõfeſſio interpptatur:illa cuſtodia. illi cõfiten⸗ tes iſti cuſtodes. Cõfeſſio ⁊ cuſtodia in ꝓpꝛietatibo ſuis ꝓ ſperanda vita in agenda ↄuemũt:magis quide neceſ⸗ lario requirũtur. Sʒ ex alijs apparẽtibo cauſis erat ſub oꝛta diſcoꝛdia. JGoꝛtaſſis in pᷣſagio futuroꝝ neſcia facta eſt iſta mulier: vt interrogaret ieſum.ſi iam tꝑus recõ⸗ ſiliatõis adeſſet: ieſus adueniſſet inter diſcoꝛdes cele bꝛaturus pacẽ. Mũñdit ieſus. nõ ad mulieris interro gata.vt rõem ſue petitõis oſtenderet ſed ad interrogan da:cũ pꝛius eũ mulier interrogare debuiſſet quis eſſet. qᷓ; aſſerere ꝙ iudeus eſſet.ac etiã obiſcere in coneitatõeʒ vtriuſq; getis quaſi ꝙ nec ab ea debuiſſet aquã expete⸗ re.ꝛoinde ad interrogãda ſaluatoꝛ rñdet illa incipiẽs erugire ⁊ ſuis illaqueare ſermonib velut auem dicẽs. Bi ſcires donũ dei: et quis eſt qui dicit tibi da mihi bibere. ſi foꝛſitan petiſſes ab eo et dediſſet tibi aqua vi/ uam. Conditionaliter loqui᷑ ergo excuſandus eſt ne⸗ ſciens. Cõceſſerim ſi erudiendi deeſt oĩno facultas:ſed necĩmums a culpa ſi potuit erudiri.De ſciẽtia inſinite 4 n Peerſir 2 PBndecimus tei dñs hane mulierẽ cauſare viðꝛ ac ſuũ impꝛobare co loquiũ:p eo ꝙ neſciuerit donũ dei ſilr datoꝛẽ. Inſim tus eſt deus:infimtũ eſt donũ eius qð ꝓpꝛie ðꝛ ſpuſſan ctus.Mer oĩa quidẽ donatoꝛ ⁊ donũ equatur. Quis ho minũ aut etiã angeloꝝ ſcire potuit quid ſit deuſ.quid v ro ſpũſſanctus.nõ aliud qᷓ; deus pr᷑ in ſubſtatia q;uis ali us in pſona. Vñ igit᷑ iſta ſcire potuit donũ dei. Vñ co⸗ gnoſcere filiũ donatoꝛẽ. Inauit cerꝰ ꝓpha. Mirabilis facta eſt ſciẽtia tua ex me:ofoꝛtata eſt ⁊ nõ potero ad eã. Et lucẽ habitat in acceſſibilẽ. Et ad iob de cognoſcẽdo deũ ĩpoſſibiliter dicũ eſt. Foꝛſitan veſtigia dei ↄpᷣhendes et vſq;· pfectũ oĩpotentẽ reꝑies. Excelſioꝛ celo eſt. et qͥd facies. Pꝛofundioꝛ inferno: vñ cognoſces. Lõgioꝛ ter ra mẽſura eius:et latioꝛ mari. Quãobꝛẽ nec iſta muli⸗ er nec aliquis rephendi pᷣt:ſi oipotẽtis dei ſciẽtia caret. An foꝛte qꝛ de ſe loqbatur dicẽs.et quis eſt qui dicit ti⸗ bi da mihi bibere. Sʒ nõ de hoĩe puro: neq; eni vt hõ diuinoꝝ donox poterat eſſe largitoꝛ. Si deſe vt de deo aſſerebat:incognoſcibilis eſt ab hoĩe deus.FGoꝛtaſſis de ſcietia fidei cauſanda erat.qua carebat. Excuſat᷑ legiti⸗ me:qm̃ fides ex auditu:auditus aũt ꝑ verbũ dei. Quõ audiẽt ſine pᷣdicante. Quomõ pᷣdicabũt niſi mittant᷑. MQuis iſtã erudiuit in fide. Quis eã donis diuinis in/⸗ ſtruxit. Quis eã docuit de dei filio hũanato. Quis ad aqua viuã ipam verbis allexit.vt expeteret ab hñte vt requireret a datoꝛe. Sʒ chꝛiſti locutio de ſciẽtia inuita toꝛia erat ad ſcientia:et noĩans aquã viuã ad ſciendũ q̃ eta quo eſſet alliciebat eã. et ſatagebat ab ea cognoſci. qui dignatuſ erat de feĩia ꝓ mulieribo ⁊ hoi bo naſci.et ſe rioſe tendebat in iliã qua nouerat ilico ſuã diſcipulã et euangeliſtã fieri Mouetur mulier auditu verbox:et vi⸗ ua delectatur aqua.Attñ heſitat in verbis:qꝛ hũc quem audit talia ꝓferentẽ ſolũ eſſe hoĩem conſpicatur.Cota ſiſtit in ſen ſib ex natutali moꝛe:ac etiã ex arte cudit ar/ gumenta reſpõdendi. Elellet ꝓtinus aquã viuaʒ:quia veri et optimi honi appetitus naturalis omnibo datus eſt. Per huiuſcemodi arguẽs rñũdens inquirit:et iam in huũilitate facta velut bonitatis ſerua ſutura reueren⸗ ter dũm vocat:quẽ irreuerẽter nucapauerat ante iude: um dices: Dñe neq; in quo haurias habes:et puteus altus eſt. VUnde ergo habes aquam viuaʒ: Nunquid tu maioꝛ es pre nto igacob.qui dedit nobis puteũ hunc.et ipſe ex eo bibit et filij eus ⁊ pecoꝛa eius. Vlerba ieſu non diſplicent mulieri:ſed de aqua viua ne dare poſſit vndiqʒ conglobatim ſibi occurrunt argumenta cõtra/ ria. Mam fons erat fundens naturaliter aquam et na⸗ turaliter aliquando fundere aut nõ eque deſiſtens:vt pluribus expientia monſtrat. Puteus erat exarte ad terre inferioꝛa deſoſſus.nec artiſicium hauriendi erat in manu chꝛiſti:et vere altus erat ex inferioꝛiet interio ri terra ad ſuperſiciem vſq; conſurgens: et compoſitio noui hominis ad pꝛiſcum patriarham iacob a credulita te aque viue huius mulieris animum refrangebant. Sed nec cũ ieſu qͥ dei eſt filius atq; virtus ex natura exarte ex quacunq; compoſition pꝛiſcoꝛum pꝛeſentiũ et futuroꝛum etiam et angeloꝛum contentioile viſſerẽ⸗ dum eſt:qui ſuper omnia pꝛeſtat omnipotens. Tle au⸗ tem his qui de ieſu ſimilibus diſputauere ſententijs: uem ſi hec mulier per fidem nouiſſet vtiq; tacuiſſet. ed erudienda erat didaſcalico moꝛe: cum inuemiſſet quem interrogaret. et aquo reſponſa ſuſciperet. et in⸗ terrogata reſponſa donaret. Hec mulier chꝛiſtum vt purum hominem contemplatur cum miratur ex no⸗ uitate loquendi et ex alta largitione chꝛiſti ſuſpenditur animus eius: ſupꝛa intellectũ eni ſuũ ieſu verba reſona. bat in aĩo audiẽtis:ſaquã viuã eſſet poſſibile inuenire — —– (—B—. — — — — — —— — —. — — — — — —. — —. nttnr, this n Quis bhien eta imn ſüentii Cognon. laſcietſe Spulie et pi/ dcguem e Ton coct azui ibo dun⸗ UIt:aunm Arevoen nteſole hiun⸗ us bonc et tho leſil epoſtt cötts⸗ et na⸗ no:t tte ad dierat interio poſino tedolta matu peſenni edſeet .Genl htentne⸗ iſet venſe ., et in fumn er no/ nattor reſon, nieme de diſceptationibus do. Galua. Verbum ammirabile.verbum delectabile. verbum de⸗ ſiderabile aqua viua. Pꝛoinde ſatis perdocte inquirit obijciẽs ad pollicitatẽ. Oomine neq; in quo haurias ha bes ſi ex iſto puteo ſeu ex alio aquam viuã haurire ten⸗ tares.Mõ ſe iſta mulier attollebat in ſuperis vnde aqua viua deſcendit.ſed quid de terris aut locis infimis aſce⸗/ deret autumabat. Fallebatur quidem ſed verum neſci⸗ ens loquebatur cuʒ diceret.neq; in quo hauriag habes ſcʒ ſitulam aut inſtrumentũ ahud hauriendi. Cõtem⸗ plandum verbũ. NHam writate plenũ eſt: cum chꝛiſtus arte humana neq; inſtrumẽto pericia hominũ edito ſua dona pollicebatur neq; donabat neq; hauriebat ex terriſ de foſſis gratiã et gloꝛiam largiturꝰ. ſed de ſuperis vnde veſcenderat. Vt homo agebat. docebat. infoꝛmabat ho⸗ minum moꝛes:patiebat᷑ appoſitas penalitates.Elt deuſ vero gratiam poꝛrigebat et daturus in tempoꝛe ꝓmitte bat et gloꝛiam.Eligilãs verbũ neq; in quo haurias ha⸗ bes.Ad defectum aſſcribebat illi hommi chꝛiſti ſamarita na mulier ꝙ cedebat in ſue altitudinẽ poteſtatis:quoni am ſi inſtrumentũ deſiciebat humanũ:aderat omnino diuinum. Mecnõ et obicit altitudinem putei ad cuius aqua nõ ꝑueniret coꝛpoꝛis manus nõ habito inſtrumẽ to. Et puteus altus eſt. Sed ſi nõ homo tamẽ altioꝛ de us. Ded attendendus loquẽdi modus. Oi aliqua ter⸗ re ꝓfunditas a ſugioꝛe parte ſcʒ ab oꝛe ad inferioꝛem de ſcendendo menſuret᷑ dicetur. Locus pfundus eſt ſiue puteus ſiue quodcũq; voꝛaginoſum ſiue defoſſum. Si vro ab inferioꝛi ꝑte ad ſuperioꝛẽ aſcendendo menſuret altus appellabitur locus ille. Sic dictũ legit᷑ puteus al tus eſtata aqua vſq; ad os putei nõ aſcendat ſed in p⸗ fundo iacet. Et tu neq; in quo haurias habes. Heſciavt aſina balge veritatẽ fatur dicens. puteus altus eſt. Sʒ ad intelligendũ intellectus altus erquiri᷑. Si puteus altus eſt vt ad hauriendũ opus ſit inſtrumẽto: ergo aqᷓ in ꝓfundo iacet.otus mundusvelut vnus eſt pauteus et abiſſus impenetrabilis: cuius aqua noſtris affectib- nõ equatur.quia mhil eſt in boc mundo qð ſatiare am/ mas hoĩm poſſit que ſunt facte ad dum. Pꝛoinde mu⸗ lier rõnabiliter infert. Ende ergo habes aquã viuam. Scõm hoc nequã ꝓtinus illa caret. Sub celo nõ eſt ſi a ſurſum vſq; ad deoꝛſum.ſi abymis vſq; ad ſummum cuncta ꝑquirantur nõ eſt aquam viuam ad ſatietatẽ ho minum regire. Et ſi patres noſtri pꝛeteriti aquã viuam neumodolibet pptuerũt inuenire quibo tu maioꝛ meis obtutibus nõ appares:vnde ergo habes aquã viuã. Sa gax mulier tot chꝛiſto ieſu obiecit inquirendo vnde ſibi vꝓiuam polliceret᷑aquã Cui reſpondit ieſus et dirit ei. Omnis qui biberit ex hac aqua ſitiet iterũ. Quiaũt bi⸗ berit ex aqua quã ego dalbo nõ ſitiet iterũ: ſed aqua quaʒ ego dalei fiet fons aque ſaliẽtis in vitã eternã Om̃e qð mulier ieſu obiecerat ipᷣa ſua reſponſione cõfutat.vi delicet ꝙ aqua ſua nõ exvenis terre pcedit nõ iacet in ꝓ fundis puteis nõ reꝑitur in fontibus nõ hauritur ſitu⸗ la.coꝛpis oꝛe nõ ſumitur et ſitim extinguit bibentibus ineternũ.Ac ſi diceret ieſus ad mulierem. Nõ mihi opꝰ eſt inſtrumento hauriendi aquã viuã que in puteis al/ tis terre nõ iacet vt bibendi expientia pandit.qꝛ omnis qui biberit ex hac aqua ſitiet iterum. Et tu pluries bibi ſti et iterũ ſitabanda veniſti. et quot bibũt pᷣſentes ⁊ qͥt biberũt pꝛiſti nunqᷓ; ſunt aut fuerũtvna potatõne ſatiati ſed aqua mea ſic bibitur vt nunq; vlterius ſitiat᷑.Aqua quam ego dalv nõ que de iſto puteo aut alio fonte hau⸗ rienda eſt ſitim aufert de fonte ꝓcedit eterno infundit nõ hauricur ſupinato bibitur oꝛe nõ in terra verſo:non potatur in vaſe ſed in eterno fonte qm̃ apud deũ ẽ fons vite. Aqun iſta bibenti ſit fons aque indeſicientis atʒ „ „ ſalientis in vitam eternãvbi nulla ratione ſitit᷑. O q;ta bemignitas largitoꝛis aque qni neſcientib illqʒ docet nõ petentibus offert. NHam diuine bonitatis et fons ſuipᷣiꝰ in alios diffuſiuus eſta oꝛtos.et campos querit in quoſ diffundatur: et cum animas quaſi arẽtes aſpicit terras querit illas irrigare vt inebꝛiet ad fructũ vt ſatiet ad ꝓ fectum. Muius aque irriguoirrigari axa agruʒ petebar a patre quẽ accepit ſuperius ſcʒ inferius. Eſt igit᷑ aqua ſaliens in vitam eternã illa ſpirituſſancti gratis qua qͥs opatur in hac vita opera digna vita eterna:mõ in meri⸗ to illam accipientis ſed in merito dantis.quoniamlipᷣe qui largitur donũ dei eſt tota cauſa merendi regnũ dei. Halit aqua que donatur a thado. ani ſurſum agut dona eius nõ ad yma demergũtur. Et ob hoc omne da⸗ tum optimũ et omne donum pfectum deſurſum remit titur vt ſurſum reuocet qui accepit et a vita tpali ad e⸗ ternam.a moꝛtali ad immoꝛtalẽ.a parte ad totalitatẽ:a terrenis ad celeſtia eum cui donatur potenter inducat. Generat aqua chꝛiſti ieſu fontẽ aque ſalientis in vitaʒ eternam.Fontem dicit nõ fluuiũ ſiue riuuluʒ qui exipᷣa ſemꝑ ad inferioꝛa labuntur:ſed cõtra nature vſum cõ⸗ tra vſualem ſcientiã non deoꝛſum defluat ſed aſcendat quanqᷓ; ſeꝑe per artem coanguſtatã aquam ſurſum inſpi ciamus aſcendere. Sed nec ieſu aqua humana ſurſum arte ſalit ſed ſupꝛa omnẽ intellectũ naturã rõnem et ar⸗ tẽ in ſuperna ſuũ ꝓuehit potatoꝛẽ. Igitur affectemus hanc inuiſibilẽ et immaterialem aquam que nõ eſtvnũ e quattuoꝛ elementis que ſuꝑ omnia elementa ipᷣa ſa⸗ lit. Intelligamus doctam. accipiamus oblatam. biba⸗ mus oꝛe coꝛdis nõ faucibus coꝛpis:ſi piclitari ſiti recu⸗ ſamus.Ad quam ſamaritana iam auida facta ſibi a ieſu exhiberi petit cum ad eum dicitl Domine da mihi hãc aquam vt nõ ſitiam neq; veniam huc haurire Apta pe titis que cõſoꝛmis eſt liberalitati donantis vt non id ꝑe⸗ tat qðvelit accipere.ſed hoc ſolum petens accipiat ꝙ ma ioꝛ dare decreuerit. Jam oblita illius aque ad quã vene⸗ rat hauriendã et delectata ſalubꝛitate illius aque viue qᷓ offerebat᷑ petit ſubiectiuo et humili verw. Homine da mihi hanc quã ꝓmittis aquam. vileſcũt cuncta terrena et quaſi obliuioni traduntur cum celeſtium placet au/ dituſſet cum ad ipᷣa erigitur animus.Et quoniã omneſ vellent carere defectibus et contractis penalitatibus ex multatione facta in noſtra radice.nec etiam vellent ſub iacere lalvꝛibus:pꝛoinde iſta mulier hec duo ſupponit in cauſam cum ꝓmiſſam appetit aquam.ſcʒ vt nõ ſitiã ne⸗ q; veniam huc haurire. Defectus nature ſiue penalitas eſt cauſa ſitis. Et itinerando humanũ coꝛpus animo la lvꝛat ac etiam fatigatur qð euenit vt aſſertum eſt in ie⸗/ ſu . ꝙ eſſet ex itinere fatigatus. Jam iſta mulier affecta⸗ bat beatitudinis partem amplius ſicire nolens et quie⸗ tem cognouerat eſſe bonum cum wlit ab itinerando et lalꝛando deſiſtere. Sed necdũ nouerat vnde aut quõ iſta ꝓueniat:⁊ dumtaxat ꝓ coꝛpoꝛe nõ pꝛo anima talem querebat aquam:et ꝓ tempoꝛe quo modicum victura erat nõꝓ eternitate ad quam chꝛiſtus ipam et omnes venerat vocaturus. Vligebat iſta quodam naturali affe ctu ſub quo quicquid honũ atq; optimũ ⁊ perfectum eſt cadit ſed intellectu ratione ⁊ oꝛdiue deficiebat qᷓ́obꝛem dicit eiieſus! VUadexoca virum tuum et wm huc Oi rum ſciolis et in aduertentibus videtur cum ieſus di⸗ xerit mulieri voca viruʒ tuũ cum ipᷣa iam quinqueuira extiterit.et omnibus pꝛe moꝛtuis in adulterio ſeu foꝛni catione moꝛaret᷑ quomodo indicebat᷑ roca virum quem chꝛiſtus ipam nõ habere ſciebat. Sed ſi perſpicaci mẽ⸗ te chꝛiſti facta et dicta ſcrutamur et ad quid iſtam mu⸗ lierem et modum quo ad cognitionẽ veri tralere S⸗ Liber vngecimus gebat ſic eum iſta muliere penitus agenduʒ fuit vt pau latim erudiretur et ꝙ in chꝛiſto aliquid inſigne cogno⸗ ſceret ꝙ plus q; homo eſſet et homo ſupꝛa hoĩeʒ ab ipſa cognoiceretur et fidem pꝛeſtaret dictis que ſupꝛa cogni tionẽ ceteroꝛum hominũ vulgebantur et alligaret᷑ ſide pꝛo aſſertione geſtoꝛum que dictis et diuims inductio⸗ nibus retinebat. Quam ob cauſam ieſus dirt Clade voca virum tuum vt ex reſpon ſione audire quis ſci⸗ ret nõ habeo virum vt ex his quaſi ꝓphetice ad illa in⸗ ferret bene dixiſti. nõ habeo virum: quinq; enim viros habuiſtiet nunc quem habes nõ eſt tuus vir. qd hoc vt tandem hec in eum intenderet wlut in ꝓpletam dicẽs. Elt video ꝓpheta es tu vt in meſſiam et omniũ ſalua toꝛem. Paſſim paulatimq; ieſus iſiam mulierẽ docen⸗ do traxit traendo docuit. et welut auis potabunda exaqᷓ ſcenoſa clarioꝛẽ inueniens aſpernaretur illam a nobilio rem delectata moꝛe aucupatuo wniret in pꝛeda. Sed iſte in apologiam pᷣdiximus. Igitur ad rerum oꝛdinem reuertamur. Dicit ei ieſus. Elade voca virum tuũ. Elt in altioꝛem trahiciatur ſenſum caput mulieris vir. Si acephala non es voca caput a quo regenda es. Si wrro eriſtis acephala nõ ſunt tibi huiuſcemodi dimna dona dei. Reſpondit acephala ſum. nõ habeo virum. Laudat illam bene dixiſſe ieſus ꝙ falſitatem nõ ſubmiſerit nec Wwritatem negauerit Bene diiſti nõ habeo virũ Mõ illam blandiendo laudamt ſed quia ſimpliciter faſſa ſit vVritatem. quia virum nõ habebat. Et decjarat illam ie ſus nõ tergiuerſaſſe in cauſa adiciens Quinq; em vi ros habuiſti et nunc quem hales nõ eſt tuus vir Non eſt iſta ſimilitudo neqʒ parabola ſed ſic res geſta extite,⸗ rat ꝙ quinq; viros legittimos habuit ex lege nature atʒ moſaice quibus legibus cõdebatur pluries matrimo⸗ mo copulari ſicut ex lege noui teſtamenti mile nume/ ro ſe damnantur nuptie cum melius ſit nubere q; vri. Er illo in tunc adieſerat foꝛnicario moꝛe cindam vi-o· nõ legittimo matrimonio copulata. Et huius cõfenio nem ſceleris ieſus exquirebat ab ipᷣa tacite. ſed mel i expꝛeſſe cum cautela ſolenni atq; laudabili cõfeſſionem aſtruit fieri criminũ anteq; diuina beneficia largiat. Et ad ſacramenta eccleſie de nouo cõdenda chꝛiſtus inten debat cum cõfeſſionẽ pꝛeire ſuadet anteqᷓ; abſolutionẽ criminũ et virtutum gratiam pꝛeſtet. Sed cõtemplan da occarrit nobis noſtri ſaluatoꝛis benignitas atq; pꝛu⸗ entia ex eo ꝙ iſtam mulierẽ puocet ad cofeſſionem et que et qualia progat: Me cõfiteri verecundis ſuffundat Pollicetur aquam viuam quã delectata et affecta petit. Cognoſcit illam ieſus foꝛnicariã et ꝑelicẽ eſſe: illa mo dici aut nihilipedens ſui facinoꝛis nõ bene cõſcia cũ au⸗ dacia petit aquaʒ.Mõ expꝛobꝛat eam ieſus aut obicit in fcie foꝛnicariũ malum talis es aqua huiuſmodi nõ es digna ſed honeſte illam alloquitur ad cõfeſſionẽ trahẽs EVlade voca virum tuum.ſuppe ſi habes vt non halere virum neceſſario mulier fateretur.et poſt cõfeſſionẽ ſce⸗ leris erudiretur ad ſidẽ diuine cognitõis. Et laugat ie⸗ ſus hanc ↄfeſſionẽ vt inferat abſolutionẽvt pᷣſiet fidem inducat in virtutũ debitã actionẽ et ſecurius facinus ſa teatur. eam veritate cõmendat. Bene diriſti: quia nõ habeo virũ. Et ommnmo reticebat ſibi ieſus nõ eypꝛo⸗ beando ſed rememoꝛãdo apuit.· Quinqueinra fuiſii et nunc quẽ habes aut qui habet te nõ eſt tuus vir Hoc Vre diriſti. Peruenit ſummus ſacerdos et pontifer ani mam peccatricẽ que ſtabat ante eum et paixit ſibi illa nõ pandebat peccatũ nunc quẽ ha bes nõ eſt tuus vir: yt eam ad pꝑenitentiz animi puocaret et ꝙ reſiliret a ſce lere. ſuaq; aiam omnẽqʒ vita in melioꝛa mutaret. Eed nec omnibus ſacerdotibo ſic cõpetit facere et peccatũ cõ eris ſidẽ nõ intelliges re ſvonſionẽ. fitentis etiam ſciens in facie peccatoꝛis aꝑiat.ſed pꝛudẽ ter ſibi ſuadeat cõfiteri niſi aio depꝛehenderet ſibi pecca toꝛẽ in cõfeſſione ſubiectũ erubeſcentia timoꝛe imponẽ⸗ de pene ſeu obliuione detineri tunc pie moꝛe chꝛiſti pue niat cõfitentem. Ecce ꝙ oĩa in iſta muliere pᷣter inten⸗ tionem celebꝛata ſunt ſed nõ pꝛeter intentionẽ chꝛiſti. nam illa nõ iſta de cauſavenerat ob qu chꝛiſtus ſup ſon tem fatigatus inſederat. De diſputatione vre adoꝛatõnis et aduentu meſſie ſcᷣm iohannem ſolum. capitulũ I Vm occultum et Pietntu tacitu mulieris ſibi c dominus reuelaret nõ dedignata. nõ ſtupefacta ſed in religionẽ ſubito cõuerſa eſt ſcʒ ad melio⸗ rem fidem et ad vtilẽ inquiſitionẽ Dicit ei mulier. do⸗ mine vt video ꝓpłta es tu Elñ videbat ꝙ ide ad quã tanta diſputabat ill ieſus induxerat. Clidebat iſta p fi⸗ dem ieſum eſſe vidente ꝓpleta videns dicit᷑. Zimlv vi⸗ dentes illain fide ieſus intuitiue illa a vidente puiſa vt videret.Elidit omnia videntẽ qui ab eterno illam puis dit:et in tpꝑe ſtatuto illam fecit eſſe alte videntẽ. Nec eũ magum aut diuinatoꝛẽ ſeu ipᷣm appellamt terrena ſapi entem. ſed religioſo noĩe dirit te video eſſe videntem ⸗ dignum dirit cum vidente alta tractando videre ne o⸗ cioſum tantũ fuiſſet alloquiũ in magna pꝛudẽtia facta vt cum tanto viro quẽ credebat videntẽ nollet de coꝛ⸗ poꝛalibus ſed v ſpiritualibns diſputare nõ vt amplius peteret aquã ſed tranſiret in latriã maioꝛi religione in nigxa queſtionẽ altã inquireret dicẽs Patres noſtri in monte hoc adoꝛauerũt ⁊ vos dicitis:qꝛ hieroſolimis eſt locus vbi adoꝛare opoetet Erat ꝓtinus iſta cõtentio et diſceptatio inter ſamaritas et iudeos de loco adoꝛatõis atq; oꝛationis ab eo tꝑe quo ſciſma celebꝛatũ eſt ſub re⸗ ge robvam filio ſalomonis. Et huic mulieri pius erat af fectus que de cultu vere religionis inquirebat in lonis moꝛibus ſubito facta eſt ac omnibo poſteris honeſtã cõ⸗ uerſandi et loquendi tradidit foꝛmavt cum viro religio ſo de religione. cũ ſancto de ſanctitate. cũ honeſto de bo⸗ neſtate cum ſapiẽte de diſciplina et doctrina cũ bono de lonitate tractandũ ſit. Neq; ſcioli atq; ignari ocio tem⸗ pus tradant.atq; ſcelerib wrbis loquant᷑ cũ his a qui⸗ bus poſſunt vtiliter erudiri. Et vtiq; de muliere himõi alterius pelice mirandũ ꝙ tam cito intrauit in theologi⸗ am cum loqueret᷑ cum ieſu. Ged ille qui ſibi loquebat ad aurem in ſono vocis inſtruebat interius mentemvi ſione diuine virtutis. Et quoniã queſtio alta erat altio ri erat reſtonſione ſoluenda et obſcurũ dubiũ lucide de clarandũ. Ad cuius ꝑceptionẽ mulieris intellect? adhue inualidus erat nec worerat hoc ꝙ reſpondendũ erat na⸗ turali aut humana rõe oſtẽdi. O. uamobꝛẽ ieſus anteqᷓ queſitũ enodet hanc mulierẽ inuitat ad fidem dicens. Oulier crede mihi Vleluti diceret ſi qð p ꝓphetaʒ ex⸗ titerat dictum. Miſi credid eritiſ nõ intelligitis. Oulier crede mihi te docenti tibi reſpondenti quoniã niſi pſta⸗ ide no intelliges reſt Fidẽ phabere opoꝛ tet ad intelligendũ altitudinẽ diuinox. nõ enĩ humano vſurpantur intellectu neq; naturali rõne capiunt᷑. De⸗ clarat queſitũ ieſus ſi fides pᷣſio eſt Venit tꝛa qñ ne⸗ q; in monte hoc neq; in hieroſolimis adoꝛabitis patrẽ. Elos adoꝛatis qd neſcitis: nos adoꝛam qo ſcimus. qꝛ ſalus ex iudeis eſt RBenouationẽ agende vite ſaluatoꝛ enunciat cum latrie cultũ tranſferendũ dicit ex locis nòᷣ autẽ fiendum in locis. Elbiq; deus pater incircumſcri⸗ ptibiliter eſt vbiq; adoꝛari poteſt. Adoꝛatio wro locum pꝛecipuũ nõ requirit terminato ſitu nõ indiget. qm̃ ſi⸗ ne ſitu deus adoꝛandus omnib pᷣſidet nõ plaga oꝛien⸗/ talis aptio.non magis cõpetit occidentalis. non arctos —— — — — — — — —— — — — — c R ibe mnen⸗ hilt, Pbon leſſie ſbi acta ſio⸗ Ad⸗ da pfi opi⸗ mödi⸗ Mrei huſupi Nema kene o taſe 1 hnphne Goreſg loſtrikh misc ntoet toͦis nbre/ A nwonis ä c dtelge⸗ o d lonn o teſt Gdi hni ogir lehat wi Nlio te ue ſia⸗ tech ns. zer⸗ hlier bſta⸗ oe nano Der ine/ gtte⸗ . e gtor ñ ſcri um ſſi⸗ en tos de diſceptationibus do. Balua. necq; meſſembꝛia nõ mons nõvallis nõ yma ſeu alta do mus nõ templũ deo dicatũ.nõ inhians campus diuine latrie cõferunt vt en Dater eſcriptõne loci adoꝛetur. Er hoe dicit᷑ mulieri.Venit hoꝛa quãdo neq; in monte hoc ſcʒ garixin neq; hieroſolimis in templo adoꝛabitis. BSemp ſuit ab eo ꝙ tempus cum creatura rõnali factũ eſt hoꝛa qua pater adoꝛarer᷑ adoꝛatõne vra. Mam adam abel enoch noe thare abꝛaã iſaac iacob ioſeph aaron moi ſes ioſue ſamuel nondũ ſancto hieroſolimis templo nõ dum ſancto ſciſmate in populo hebꝛeoꝝ et poſt imume⸗ raobiles extiterũt qui adoꝛatõne wera pᷣterqᷓ; in templo⸗ monte in veritate deũ adoꝛauerũt. Que igit᷑ eſt iſta ho⸗ ra quã nunc quaſi nuꝑ dicat adueniſſe ieſus. Sed ꝓ il⸗ lis differentibus populis loquebat᷑ quoꝝ vnus tm̃ ha⸗ bebat moſaicos libꝛos alter et penthateucũ et ꝓphetas qui verã ſcriprurarũ intelligentiã nõ habentes in reruʒ agendarũ coꝛtice verſabant᷑.nõ in ſpirituali ſenſu vbi ve ritas lucet. Sed hec hoꝛa venit vt veritas ꝑ dei filiũ per ſpiritũſanctũ credentib dandũ in coꝛdibo hoĩm declara retur qua pater omniũ deus vera latria colatur. Qð au tem impꝛobat ſamaritarũ neſcientiã et cõmendat ſcien tiam iudeoꝑ ꝙ ex eis ſalꝰeſt in id tendit ꝙ ſamarite non habebãt ali ſcientiã qᷓ; moſaicã.ſed iudei ꝓplxticã ⁊ chꝛi ſtum in carne venientè et docentẽ quanqᷓ; pᷣi eum nõ co gnouiſſent. Ged chꝛiſtus tanqᷓ; iudeus carnali traduce pꝛo iudeis reſpondit.ꝙ ſcirent et quõ et vbi deus adoꝛã dus eſſet:ex quibo erat ſalus nõ ꝙ omnes ſaluarent᷑ ſed in eis ipe ieſus omniũ ſalus eniſtens et cauſa etvia ⁊ fo⸗ ma illa pmerendi ⁊ cognitoꝛ ſaluandoꝑ natus erat.Mõ eſt ſalus ex iudeis ſeipos aut alios ſaluare valentibo ſed ideo ex iudeis ſalus:qꝛ ex ipᷣis natus eſt cheiſtus.qui de adoꝛatõne vera ill inſtruens dixit Sed venit hoꝛa et nunc eſt:quãdo veri adoꝛatoꝛes adoꝛabũt patrẽ in ſpiri tu et veritate Hoꝛa declarande veritatis nulla fuit niſi quãdo chꝛiſtus mundo pᷣdicaturus apparuit:ſed hoꝛa ve nit quãdo chꝛiſtus in eavenit et nũc eſt.quia tũc aderat plenitudo tpis vt veritas latrie panderet᷑. Aleri adoꝛato res ad adoꝛandũ nõ eligunt locũ velut er ſitu hoc aut il⸗ lo adoꝛatio vera con ſiſteret. Illocalis nõ adoꝛat᷑ in loco adoꝛatio quã exigit nõ agit᷑ geſtu coꝛpis ꝙ locum ad ſu⸗ as actõnes inquirit ſpiritu ſic in interioꝛi homĩe agitur Coꝛde credit᷑ ad iuſticiã fide ſcʒ qua iuſtiſicamur.ſides inſita coꝛdibo hoĩm geniculat ante veũ ipa ſibi ↄfitendo tribuit illũ honoꝛẽ et reuerentiã amoꝛẽ timoꝛẽ illã om⸗ nipotentiã ineffabilẽ. ſapientiã infinitã. bonitatẽ incom pꝛehenſibilẽ eternitatẽ immenſitatẽ omnẽ virtutẽ illã efficientiã ꝑ ſe ſufficientò a nemine ꝑturbabilem et oĩa illa ſoli regi do immoꝛtali et inuiſibili dumtarat cõpe⸗ tentia eo incõpꝛehenſibili iure ꝙ alicui crestoꝛũ cõueni⸗ re nõ poſſunt. Spiritu ꝑ ſpem aſcendit᷑ in eum cũ deſpe ratõne oĩm ab ipᷣo factoꝛi in interioꝛis hoĩs ſpiritu ſpes eſt que ſuꝑceleſtẽ celeſtẽ et ſubceleſtẽ omnẽ creaturam poſtponit quaſi nihilipendit in illo cũ illo de illo beari nõ paliũ ſperans.ſicq; iᷣm amma noſtra colit ſicq; wnera tur ſicq; adoꝛat. HNõ in coꝛpoꝛe nõ in loco ſed in ſpiritu charitas ipᷣa cõſiſtit que ad hoc ſuũ ꝓuehit poſſeſſoꝛem ꝙ ſic deum patrẽ colat adoꝛet diligat: vt nõ ſolum oĩa extra ſe vrũ etiã et ſeipm ꝓpter deum cõdemnat. Tle⸗ ra dei latria nõ in actu coꝛꝑis nõ in aptitudine aut apta tione locoꝝ ſed in intellectuali ꝑ fidem et ſpiritali actõ⸗ ne cõſiſtit. Et in illa irrefragabili veritate qua facit in co lendo deum omne locale tpale coꝛpoꝛale viſibile ſenſi⸗ bile ꝑceptibile fabile narrabile ſcriptibile funtibile com parabile fallibile variabile mutabile ſubiectibile ſubici⸗ bile pmirtibile percurribile indiligibile ꝑtu rbabileviola bile penale miſerabile quõlibet defectibile aut miſerabi⸗ le ſeu indiligibile et quodlibet taliũ ab ipo abſeribitur et aſſeribitur omne qð ſummũ et vnũ et vrũ bonũ vecet eſſe ſiue agere. iſta poꝛro eſt vritas que pater ommiũ deꝰ adoꝛand eſt q̃ omnes filitudines imagines opiniones heſitatões ab ipo penit pcul pellit! Naa pater taleſqrit qui adoꝛẽt eñ CTales quales ipᷣe interioꝛes et inuiſibi⸗ les ſpiritus fect! Qua ſpũs eſt deus et eos qui adoꝛqt eum in ſpiritu veritate adoꝛare opoꝛtet . Spirit/ deus eſt. ergo ſimplexet incõpoſitus eſt et ad hanc ſimilitu⸗ dinem et imaginẽ hominẽ fecit ꝓut erant ſilitudo⸗ ima go a deo donande atq; a creatura ꝓ capacitate ſuſcipiẽde Neq; ſubſtantia ſepata neq; aĩa vnita coꝛpoꝛi aut a coꝛ⸗ poꝛe ſegregata in illã imcõpoſitionẽ et ſimplicitatẽ diui⸗ nam potuerũt aſſumi neq; ipe qui cõdidit potuiſſet aſſu mere . Beg q;tuʒ exigit ad qo datũ eſt in latria deus pa ter illos taleſq; requirit qui eũ in ſpiritu inuiſibiliter in telleeualiter ardenter amabiliter cõtemplatiue adoꝛẽt in ſimplicitate coꝛdis inquirãt.qꝛ ſimplex eſt ſine cõpo⸗ ſitõne aliqua venerent᷑ quia incõpoſitus eſt. Spiritus us nõ delectat᷑ coꝛpoꝛali latria ſi ſpititualis deſit que ſi ad ſit in illã ꝓdeſſe requirit.quonia intellectu affectu ineuulſibili memoꝛia timoꝛe iocundoet interius oꝛdi⸗ natiſq; viſceribo colendus eſt deus. Et eos qui adoꝛant eum in ſpiritu et vrritate adoꝛare opoꝛtet. Sic opoꝛtet ꝙ nõ aliter mſi taliter. Si que wro in ſacris ſcripturis mueniunt᷑ adoꝛatiões ab hoĩbo exhibite angelis vt abꝛa am fecit ab hoĩe homini vt iacob fecit eſau.ſalutationes oꝛis aut reuerẽtie geſtu coꝛpoꝛis nõ adoꝛatões ex latria ſuerunt. Et quoquõ inoleuerit adoꝛatõisvocabulũ ſiue ſiat virginilt heotocon ſiue angelis ſiue ſanctis mẽtexer bo ſiue ipius imagmib geſtu aliquo coꝛpꝑis nõ imagini bus vt ſic edite ſunt.ſed eis q̃ ꝑx eas velut ꝑ quedam ſi⸗ gna ſignant᷑ nõ oculis ſed mentibo adoꝛet᷑. nõ adoꝛatio⸗ ne que deo patri cõpetit et chꝛiſto filio rõne deitatis.ſed illa reuerẽtia qua decet venerari ſanctos rõne ſanctita⸗ tis aq; virtutis. Poteſt aũt tpalem excludẽdo mercedẽ et omnẽ ↄtraria opinionẽ ſpiritus et veritas ipᷣa referri vt diuine latrie ſiue cultus nõ alind qᷓ; ipᷣe deus qui coli tur in pꝛemiũ inquirat᷑. Nõ viſum eſt huic mulieri ſa⸗ tiſfactum ad inquiſitionẽ eius.tendebat eni ꝑ ſidẽ erpe ctationis in aliũ quẽ credebat eſſe maioꝛẽ ſq; in meſſiaʒ qui ab vtroq; pplo iudeo etſſamaritanoꝝ wntur piter ſperabatur. Credebat iam iſta mulier ieſum tantũü eſſe ꝓphetaʒ.meſſiã vero magis alte pendebat erſtimãs ma⸗ ioꝛis cõſtare virtutis.et ſic plerũq; in animo ſcire que⸗ rentiũ aut fidẽ habentiũ in alijs qð fides adherẽs maio ri demitur in minoꝛi:ſicq; iſta mulier dicit. Scio quo/ niam meſſias venit qui dicit᷑ chꝛiſtus: Cũ ergo vnerit ille annũciabit nobis oĩa Elelut ſi verecunde loquere tur.Placent mihi dicta tua ſed meſſias qui venturꝰ eſt quẽ credo venturũ iſta nobis melius declarabit. Muic mulieri abſonũ videbat᷑ ꝙ de monte ac de templo remo ueret᷑ adoꝛatio dei patriſ.incapax adhucerat animus ei⸗ ad ſpiritualia capienda exteriobo actibo tota ſtabat ſicq; fuerat pᷣdocta ſicq; cõſuetudine rolvꝛata ſicq; cõfirma⸗ ta multitudine ꝓpli ſicagentis difficiliter auellit erroꝛ: qui longa doctrina et cõſuetudine et multitudine rolbo⸗ ratur. Sic ieſus qui cepit iſtam inſtruere amplius non ſinit errare qui eam venerat aucupari. nq irretitaʒ ſuis ſermonibus recedere nõ ꝑermittit put diceret. ulier ideo mihi de data reſponſione nõ credis inherens ſidei potioꝛis quẽ eredis ventur meſſiam. Diſijce hanc fr⸗ dem ꝙ ipe ſit melioꝛ.nõ ipᷣm ſperes nõ ipᷣm expectes vt veniet ꝓfecto iam venit Ego ſum qui loquoꝛ tecum O magna dignatio ſaluatoꝛis qui ad vmus muliercule meretricis ſe in noticiam dedit. Quid igit᷑ eſt V qꝛ 2 Liber innotuiſti ei. Cõfundantur ſuꝑbi de eo querẽtes cõcio⸗ mnantes et diſputtes quonia cũ ſimplcib ſermocina⸗ tio eius.Et alibi ſcriptũ eſt in ſimplicitate coꝛdis veſtri querite illũ:quoniã muenit᷑ ab his qui nõ temptant il/ lum. apparet aũt his qui ſidẽ habent in illũ. Deiecit ver w innoteſcẽtie ſpem:ne vlterius meſſias expectaret᷑ eſſe rventurus iam venerat ſed ipis expectantibo incognitus erat. Effecit in anmma fidei ſcientiã vt mulier ita crede⸗ ret generauit rerũ tpaliũ obliuionẽ. nam nec iſta muli er hauſit aquã:et fecit euangeliſtã. euangelicauit enim ſius cõciinbus chꝛiſtũ vera facta chꝛiſti diſcipula capta verbo fide amoꝛe impollicitatõne aque ſapientie ſaluta⸗ ris. geligandum ieſum. et quis fructus ſit ex pdicatione fſecutus. ſcom iohanne ſolũ. Lapitulũ III EVlis captꝗa in rethib ſaluatoꝛis ſe irretitã gau⸗ a dẽs feſtine alios inuitat ad laqueũ quo illaquea ta ab ommi alio malo nexu diſſoluit᷑ et obliuiſci tur eius qo factura venerat. Mõ haurit de puteo aquam gliam ex celo ſuſceperat.nõ haurit aquã coꝛpoꝛis mente Potata eſt. Non refert idriam plenã impleuerat diuinis ſermonib animã reliquit idriã. qꝛ ꝑdidit cõcupiſcentiã iam curã carnis amiſerat Mam reliquit mulier idriaz ſuam et abijt in ciuitatẽ et dicit illis hoibo. enite 1 vi dete hominẽ ꝗ dirit mihi oĩa quecũq; feci. Nunqͥd ipſe eſt chꝛiſt?/ Mõ poꝛtat aquã relinquẽs idriã ſed de aqua Farte qua acceperat in alios refundebat. Et hoc ſignuz ſi diligi chꝛiſtus ꝙ is qui diligit in eius amiciciã alios trahit et fere coꝛpalis obliuiſci᷑ actionis et diuinis theo rijs occupat mentẽ et ſpiritualibo exercicijs omnẽ coꝛpo ream dedicat actionẽ. Miris modiſ chꝛiſtus agit in ani mas ꝙ tam cito auertit a ſeculo et in rerũ inuiſibilium amoꝛe tranſfoꝛmat cõuertit impios. et nõ ſunt in illis affectõibus in quib pꝛius erant:deſipiũt terrena cõuer ſis que nõ cõuerſis ante ſapiebant. Guſtantibo celeſtia vma nõ ſapiũt.fit mutatoꝛiũ ſamaritana mulier: et ſu⸗ os cõciues in vita ad chꝛiſtũ. Venite et videte quoniaʒ ego acceſſi et inueni et vidi et audiui nõ ſolũ pdocte vt hominẽ loquentẽ ſed vlut ꝓphetam occulta videntem. Dirit eni mihi oĩa que feci.igit᷑ venite et videte viden⸗ tem. Nunqd ipe chꝛiſtus. Meſſias ſcʒ quẽ omnes ↄmu niter expectamus. Hõ audet adhuc aſſertiue dicere ipm chꝛiſtũ q;uis credidiſſz illa hoꝛa qñ ſibi dictũ ertitit ego ſum qui loquoꝛ tecũ. Nõ enĩ inuanũ illud verbũ inno⸗ teſcentie fuit effuſum.ſed paulatim ſugeritvt credatur in eum ſub dubio verw nõ dubia mẽte ꝓferens nu nqᷣd ipe eſt chꝛiſtus.Gonũ eſt hominẽ hũc in cũ in noſtros terminos venientẽ expiri quis et qualis ſit.ipᷣm ꝓphetã id eſt videntẽ eſſe cognoſco. Igit᷑ et vos venite et videte quis ſit aut qualis foetaſſis ipe meſſias quẽ oĩs popuiꝰ iudeoꝝ omnino venturũ exꝑctat pᷣſtatur fides dictis cõ mouit hoĩes feruẽs et ꝑita ſuaſio mulieris Exierũt de ciuitate et vniebãt ad eum. Ex eiuitate autẽ illa multi crediderũt in eum ſamaritanoꝛũ ꝓpter verbũ mulieris teſtimoniũ phibentis.quia dixit mihi oĩa quecũq; feci. Cum veniſtent exgo ad illũ ſamaritani rogauerũt eum vt ibi maneret. Et manſit ibi duos dies. Et multoplu⸗ res crediderũt ꝓpter ſermonẽ eius et mulieri dicebãt. Jam nõ ꝓpter tuem loquelã credmus. ipi enĩ audiui⸗ muset ſcimus quia hic eſt vere ſaluatoꝛ mundi Vle⸗ nientes ſamaritani ad chꝛiſtũ aſpiciunt eum: letant et ammirant᷑ nouitate pſone. Mirabilis ⁊ ſpectabilis erat ieſus etiã cõtemplatione aſpectus coꝛpoꝛei.Aludiunt eũ et magis ſtupent nouitate verlox querũt habere dome ſticum hmõi ꝑegrinũ offerũt boſpiciũ ad manendũ ro/ De regreſſu mulieris ſamaritane in ciuitatẽ ad euan Vndecmus gant vt maneat velut ab ipo erudiri cupientes et ſerio⸗ ſius ſentire de nouitate doctrine. Aſſentit ieſus rogami nibus pijs pᷣſtat ſeipᷣm petentibo.nõ dedignatus peten⸗ tes quos venerat erudire atq; aucupare ꝑ aucupatã in ſuis ſermoniba auẽ:manetq; cũ eis duobo diebus qui ꝑ eum nec ocioſo tranſire de curſu cũ eos quotidie doces inſiſteret: ſed velociter currebat ſermo ei et penetrabat intima coꝛdiũ et efficiebat in aiabus audientiũ nõ oim ſed multoꝝvt fides infunderet᷑ ad credendũ que mũdo aperuerat diuini miſterij nouitatẽ ⁊ veniſſe crederetur meſſias qui venturus expectabat᷑a ppło· Vere verbum qõ egreſium eſt in illa ciuitate de oꝛe chꝛiſti nõ eſt reuer ſum ad eum vacuũ ſcom vaticiniũ eſaie cũ multo plus⸗ res crediderũt in eum ꝓpter ſermonẽ eius qᷓ; ꝓpter ver bum mulieris quoniã vluus eſt ſermo dei et efficax pe netrabihoꝛ omni gladio ancipiti. Sed nec mirũ ſi plu⸗ res cõmouit ad fidẽ verbũ immediate a verbo.ſcʒverbũ eructuatũ averbo incarnato qᷓ; neophite mulieris q;uis pᷣdicatoꝛibo credere altiſſime ſit virtutis et pᷣmij ꝙ mu⸗ leri vecebat ſamarite credẽtes ꝙ nõ ꝓpter eam ſed audi tu et viſione crediderũt.qð credebat ad habundantiã pi etatis.nõ inſultando ſed illudendo votis apᷣi enĩ audiui mus et ſcimus quia hic eſt vere ſaluatoꝛ.in omnibo to⸗ nis diuinis ⁊ẽ humanis. tpalibus eternis plus placet rei expientia q; auditus. Illa certitudinẽ habet iſte ſidem: q;uis ipi ſamarite neſcirẽt vera certitudine ieſum eſſe. Sed amplioꝛi mõ et adheſione maioꝛi adixſerãt ieſuvi ſoet auditu ꝙ ſaluatoꝛ mundi eſſet qᷓ; er mulieris verlv dichliciſſent velut ſi quis aquã cuiuſdã clariſſimi et abun dantiſſimi fontis ex remota ꝑte guſtaſſet in riuo deinde ſactus in fide fontis er riuo deſcendente ipᷣe verſus ſon tem aſcenderet ex quo ſitibundus oꝛi fonti appoſito po taret ur ex fonte redderet᷑ certioꝛ potatioꝛ hilarioꝛ qᷓ; exri uo. ic et ſamarite in muliere velut in remoto riuo in ieſu velut in fonte aquã hauſerãt et biberant ſalutarem ita vt cõfiterent᷑ eum eſſe hoĩm ſaluatoꝛẽ. Aid hoc pꝛimo et vltimo pducenda eſt ſi fieri poteſt omniũ hominũ pia credulitas. vt dei filius eternus equalis p oĩa patri ĩ hu manitate aſſumpta ſaluatoꝛ ſeculi eſſe credat᷑. Hoc mi⸗ ris modis ipᷣe credendus in mentibo hoĩm egit et quo⸗ tidie agit inuiſibiliter ꝑmonens ad virtutẽvt cõferatur vtilitatem: Declaratio quis chꝛiſti vere cibus erat cum eũ diſci puli comedere pꝛecarentur.ſecundũ iohannẽ ſolũ. Capitulum IIII On ſit cure legentibo de hoe qõ ꝓpoſitũ eſi cum n erxoꝛdine littere debuerit interponi inter cõuer ſionẽ ſamaritane et ſamaritanoꝑ. Sed quia di gnium duxi vtroꝛũq; cõuerſionẽ immediate cõnectere hanc aploꝝ cum ieſu diſceptationẽ libuit poſtericare q ad magnã infoꝛmationẽ agendox ſic cõtexta eſt. Sũ ie- ſus innotuiſſet muliere ſamaritane dicẽs Ego ſumqᷓ loquoꝛ tecũ cõtinuo venerũt diſcipuli ei? et mirabant᷑. guia cũ muliere loquebatr᷑. Nemo tũ dixit quid q̃ris aut loqueris ea Vlenerũt cõtinue diſcipuli qͥ feſtine agẽda faciebant nec curabãt ſibi a lalvꝛibo parcere vt opoꝛtuna pficerent. Mos enĩ eſt veroꝛ omniũ ſubiectoꝛũ nunq; in agendis moꝛas innectere. Nec erhicii eſt vtrũ acce perint cis ex cõmercio aut gratis ſicut ſupius dictum eſt ꝙ inierãt in ciuitatẽ vt olvs emerẽt. oꝛtaſſis quidẽ ꝙ ſicut interrogatus eſt ieſus ꝑ ſamaritand ad fontẽ et appellatus iudeus.ſicet diſcipuli fuerũt in ciuitate q̃ſi⸗ ti qui eſſent ac cogniti q iugeivnde coacti fuerũt euãge licare. Si diſcipuli pauperẽ et egenũ habere magiſtruʒ ex paupibus parentibo natum recte docenteʒ recte atq; mnopie viuentẽ ⁊ nihil ſibi de terrenis opib) ſʒ comodis wmNß—-ℳ — — — — — r òðð tte len iſe. ſwi UN nde ſon u enn 4 ni o ue ſi et ne 7 1 t de dilceptationibus do. Salua. vendicare agentẽcq; in ſignis et pꝛodigijs ⁊ moꝛibus et doctrinis ſupꝛa cõmunẽ et auditã ſeu cognita hoim vi⸗ tam.quamobꝛẽ cognitis diſcipulis ieſu loqui ſupꝛa con ſuetũ in noua doctrina ⁊ ſinceritate verboxꝑ · et ꝙ eſſent in aſpectu humiles mſueti abiecti nihil pᷣter qð neceſ⸗ rariũ eſt qrentes nec oblatũ accipientes piũ eſt dare ſi⸗ dem qð ſi nõ pietate ſaltẽ humanitate reſocillationẽ de bitam accepiſſent ac etiã paraſſe viã anteqᷓ; mulier vtv niretur ad chꝛiſtũ. Sed nec in incertis eſt inſiſtendum quanqᷓ; ſepe veri ſilia et pia videant᷑ſed in his q̃ pſpicue ſacer textus eloquit᷑. Mirabant᷑ diſcipuli ꝙ cuʒ muliere loqueret᷑ nõ abhoꝛrentes aut damnanteſmuliebꝛẽ ſexũ cũ quo indignũ eſſet alloquiũ nec damnãates ieſum ſu⸗ ſpitione dignũ.ſed in tanta familisritate atq; humani⸗ tate dignantẽ ꝙ cũ vna muliere tã familiariter loquere tur. Er quo ſequeret ↄtrarietas quedã ſq; vnde iohan⸗ nes ſcripſit iſta ſi nõ audiuit.Goꝛte ſpirituſſanctꝰ poſt ocuit.Aptius quidẽ videri poſſet ꝙ aliqui diſcipuloꝛuʒ ſeu aplox remanſerũt cuʒieſu euntibo alijs ad emendãũ Pꝛoinde miratio credenda eſt fuiſſe illoꝝ qui de ciuitate cibos deferentes aduenerant non illoꝛum quia peinci⸗ pio cum muliere conterxti ſermonis aſtiterant. mmũ enĩ factoꝝ et verwꝛũ ſuoꝝ ieſus diſcipulos ſuos et ſi nõ oẽs ſaltim aliquos voluit eſſe teſtes:velut qui ſcripturi erant ⁊ pᷣdicaturi omni creature euangeliũ ſanctũ eius et hiſtoꝛiã in factis et dictis ipᷣius ad alios alioꝝ ad ipᷣm Et in eccleſia legimus fuiſſe aliquos leretcos maxime manichos qui euangeliũ ſcõᷣm lucã et marcũ noluerũt reciꝑe:qꝛ nõ viderũt geſta chꝛiſti.ſed receperũt ſcriptu⸗ ram iohannis atq; matthei. Errabãt tamẽ qm̃ ex ſpiri⸗ tu dei ſcripſit lucas ⁊ marcus.Attamẽ nõ credentes de ſpiritu ſancto iuſte mouebant᷑iſtos negare et alios reci⸗ pꝑere.Quocirca pie credendus eſt oĩm factoꝝ et dictoꝝ ſuoꝝ ieſus de viſu et auditu habuiſſe teſtimoniũ aploꝑ et diſcipuloꝝ ſuoꝝ.Nã ſi nõ omnes ſaltẽ tres ſecum aſ⸗ ſumpſit tranſfiguratus in mõte quos etiã ceteris pᷣter- miſſis teſtes habere voluit in ſuſeitatõe puelle.ſq; petrũ iacobum et iohann?.quos et ſi nõ plures ſaltẽ iſtos ſe⸗ cum retinuiſſe autumare nõ indebite poteſt teſtimoni⸗ um tante diſputatõis et inueſtigatõis tam altiſſime do ctrine declarationiſq; veritatis.Nec expediebat oẽs diſci pulos acceſſiſſe ꝓ cibis emendis ſuffeciſſet enĩ loculos habens cũ ſocios.Mõ aũt huius ſentẽtie aſſertionẽ in⸗ cõuincibilẽ facimus:ſed textũ declarãdo ſupplen.indi⸗ get enĩ ad eruditionẽ tardioꝝ et rudiũ euangeliũ ſupple mento.quomiã ſcriptis et ſacris ſcriptoꝛibo ſententiali⸗ ter et ſuccincte hiſtoꝛijs in dictis ⁊ factis licitũ eſt hiſto riare et ſeriare legẽtibo dumtaxat ad ſacrã ſcripturã ſup plendo nihil addat᷑ aduerſum et abſonũ veritati atʒ vir tuti. Sed ſanius intelligentibo altioꝛa indagatõne re⸗ licta ad rei geſie oꝛdinẽ reuertamur.Cũ mirarent᷑ diſci⸗ puli ꝙ ieſus cũ muliere loquere Nẽo tñ dixit qᷣd q̃ris aut qͥd loq̃ris cũ ea Naã nõ eſt diſcipulꝰ ſupꝛa magiſtrũ neq; ſeruus ſuꝑioꝛat᷑ dño.neq; ſciolus qͥd faciat debet in terrogare ſapientẽ In ꝓfunda erãt reuerentia diſcipuli ad ieſuʒ nec ĩ geſtis aut dictis eius in aliquo heſitabant eũ abſq; iudicio temerario intuebant᷑ et ſuſpenſa in am/ miratõne mente intendebãt in ipᷣm. Et recedente mu liere anteqᷓ; multitudo de ciuitate eũ ſuſceptura veniſſʒ Bogabãt eum diſcipuli eius dicẽtes.abbi manduca Vlle autẽ dixit eis.Ego cibũ habeo mãducare quẽ vos neſcitis. Dicebãt ergo diſcipuli adinuicẽ. Nunquid ali⸗ q̃ͥs attulit ei mãducare Exr his patere pᷣt ſolũ remãſiſſe ieſum et inſociatũ cũ muliere còtraxiſſe dialogũ: niſi ad mirationẽ.ocutõis cum muliere et oblatõʒ cibi et in⸗ uſitationẽ adinuicẽ ſcqʒ nunqᷣd aliquis attulit ei mandu care. ad eos ſolos diſcipulos referamus quiud ciuitatẽ ꝓ cibis emendis acceſſerãt et nõ audierãt didaſcolicuʒ moꝛẽ. Sed hec eredulitatẽ neceſſaria neq; aſtruũt neq; ſubuertũt. Nogãt diſcipuli tanq; hoiem manducare ie⸗ ſum.quẽ paulo ante cognouerãt exitinere fatigatũ. Ye ſus aut incõpatiens humanitati ex toto illi pᷣdominas eius neglecto cibo alterius cibi ſe oſtendit eſſe famelicũ quẽ diſcipuli ex ꝑte neſciebãt quiboadhuc humana ſa⸗ pientibo nõ aſcendentibo potioꝛa declarat᷑ quis ieſu ciba ſit penitus in voto Oens cibus eſt vt faciã voluntatẽ patris eius qui miſit me:vt ꝑficiã opus eius.Mõne vos dicitis.quia adhuc quattuoꝛ menſes ſunt et meſſis v⸗ nit. Ecce dico vobis. Leuate oculosveſtros et videte re giones:qꝛ albe ſunt iam ad meſſem Eandẽ ſententiaʒ quã iam duodennis exiſtẽs reſpondit parentibo eũ do⸗ lendo querẽtiboꝙ in his que patris erat opoꝛtebat ipᷣm eſſe:nũc aplis et diſcipulis nõ in cura ſui coꝛpis factus reſpondet:meus cibus eſtroluntatẽ paternã in ope ſuo pſicere.Ac ſi ꝑlucide dicat.Quid de coꝛpoꝛali eibo me re ſiciendũ intenditis:licet coꝛpe fatigatus exiſtã ſpiritus ꝓmptiſſimus eſt. laſſitudine nõ tabeſcit.id qᷓrit efficere qð a patre in mandatiſaccepit cuioĩs coꝛpoꝛis cura poſt ponenda eſt. Ceſſandũ eſt ab alimentis et a cõpetentib coꝛpoꝛi ſi faciendi dñi voluntatẽ opoꝛtuna inſtat occaſio Paternũ opus ab eterno pᷣoꝛdinatũ nunc in tpꝑe oſten⸗ ſum eſt ſalus eterna credentiũ quã pꝛecedit ſana credu⸗ litas credendox recta ſcientia ſciendoꝝ ſeu veritatis in⸗ obliquata cognitio.qm̃i vult deus omnes hoĩes ſaluos ſieriet ad cognitionẽ veritatis venire. Sed hoc miſteri um ante ſecula puiſum diſpoſuit pater in filio ſuo vni⸗ genito et eternovt humanaret᷑ in tpe nõ ſatus ſed ꝑ ſpi ritum ſanctũ cõceptus in virgine natus et adultus ꝑſ ceret opus eius.Hoc quidẽ dicebat ꝓpter illos ſamari⸗ tanos quos ad ſe aduentaſſe cernebat quos et erat ſu⸗ ſcepturusad fidẽ. Pꝛoinde omnino ſibi videbat᷑ indi⸗ gnum tunc coꝛpus velle reficere qñ erat aĩss ſpũali citu refecturus. Et oĩbus curã habentib animarũ foꝛma pᷣ⸗ ſtruitur vt oĩs cura et ſollicitudo coꝛpoꝛis et coꝛwoꝛearũ rerũ ſubinferat᷑ vbi agi pᷣt in ꝓfectibo et directõib ani⸗ marũ.Exemplũ ſue feſtine actõis ſaluatoꝛ inducit ĩ his que natura in ſegetibus ait. NMõne vos dicitis qꝛ adhue quattuoꝛ menſes ſunt meſſis venit. Vere tempus ſic erat ſicq; expectabat᷑vt quattuoꝛ mẽſibo futuris decur⸗ rentibus in oꝛdine tꝑm ꝙ ſegetes albeſcerẽt ad meten/⸗ dum:quo in tꝑe nõ vocat᷑ delicijs coꝛpis ſed lalvꝛibus. Seg ante nõ apponit᷑ meſſi falx niſi apte alba fuerit.nec exiſtens obmittit᷑ quin metatr:ne ocio delicato et lalvꝛnʒ indulgentia toto anno doleat q̃ tpe ſtatuto nõ meſſuit. J eRan leuate oculos veſtros et videte ſamaritanos iam albeſcentes ex fide ad meſſem itavt metatis a fru⸗ ctum eos faciatis ad vitã.Totũ vero tꝑs qõ ſequit᷑ vſqq; ad aduentũ ſamaritanox id agit et docet ꝙ apli meſſue⸗ runt ꝙ alij ſeminauerũt ſcʒ pꝛoplvte pꝛiſti:et ꝙ vns ſit merces aploꝝ ⁊ ꝓphetarũ maxime aũt foꝛmat᷑ inſtructio vt cum auiditas audiendi verbi dei coꝛda ꝓmouet audi entium.tunc nõ ſileat lingua doctoꝝ nec intendat coꝛ⸗ poꝛibus cũ ſubueniendũ eſt languoꝛibo ⁊ pijs deſiderijs ammarũ. Vle aũt his qui cultũ ꝓpꝛiop coꝛwꝛũ animaꝝ nõ ſolum ſuarum ſed aliarũ cultibus pᷣtulerunt. De fractione ſabbati ⁊ edendi aut aliquid faciendi li centia cum neceſſtaſvrget cum diſcipuli vllẽtes ſpi cas per ſata tran ſirent.ſcom mattheum marcum et lucam. . Capitulum v Actum eſt aũt in ſabbato ſecundo.pꝛimo cum f tren ſiret ꝑ ſata vellebant diſcipulieius ſpicas manducabant cõfricãtes manibo. olũtarie Liber vndecmus a ſe actiones chꝛiſti erant neceſſarie nobis.Hic quidem tranſitus ꝑ ſata fuit ad occaſiones inferendas vnde do/ ctnmnaliter quereret᷑ aliquid in diſceptatõne ſuſcepta et in actõne ipius et aplłoꝝ penuria ſeu inedia necnõ coꝛpo ris deficiendi in curia monſtraret᷑. Tranſit ieſus ad vti⸗ litatẽ alioꝑ aliquo iturus qui aut ad cõpendiandũ quo ibat ſeu qꝛ inde foꝛtaſſis ſemita erat relicta ꝑagros aut vigilanter intrauit in ſata et vrgente hoꝛa edendi chꝛiſi? licentiã dedit ex his que poterãt inuenire. Mõ enĩ credẽ dum diſcipulos chꝛiſti cũ maxime gradiẽtes ꝙ aliquid inoꝛdinate aut arbitrarie agerent mſi decreto magiſiri. Vrget coꝛpoꝛa fames et lalvꝛ itinerandi membeꝛa fati⸗/ gat.Mõ poꝛtant apoſtoli perã mil coctũ ferunt:aut cibari os panes. Sub egeno et paupe duce egene paupereq; degunt. Pꝛetermiſerat coꝛpoꝝ curã carent vnde ponãt in itinere menſam vellũt ſpicas cõfricantq; manibo ab ariſtis vt granũ crudũ comedant.longũ erat ſoꝛte iter: qð fame vrgente nõ poterãt amplius ſuſtinere coꝛpoꝛa fatigata.Aliena ex neceſſitate diripiũt ꝓpꝛia non haben⸗ teſ. Quod ius que lex qð iſti apli aut alij diripiũt alienũ Beg lex neceſſitatis legẽ ꝓpꝛietatis excludit: et redigit neceſſitas in cõmune qð lex ꝓpꝛium fecit qð etiã natura ſemꝑ abhoꝛruit ſcʒ iura ꝓpꝛietatis. Ygi᷑ natura 1 neceſ ſitas cum in vnũ cõueniunt cuncta in articulo in cõmu ne deducũt. Nec diſcipuli vllebãt ſpicas ab alijs ſatas in quibo nõ labvꝛauerat iure humane: ſed iure legis di⸗ uine iure nature iure neceſſitatis vrgentis nõ auferen/ tes ſuperfluũ ad cõmenſuratũ opoꝛtunitati eop. Et oẽ ius accipiendi et edendi habebat cũ ſerui facti eſſent et comites creatoꝛis et diatoꝛis cunctoꝑ in cuius manu ſunt oĩa iura regnoꝛũ legũ atq; terrarũ iuſta et iniuſta⸗ Juſta vt cuſtodiat et attollat iniuſta vt depꝛimat.o/⸗ terat omnino ieſus ꝓpꝛia poteſtate tanq;vniuerſox dñs oĩa cuiuſcũq; humanox iure legũ exiſterẽt in aliſ pleno iure tranſferre. Mec obſtat ꝙ iure humano dicit᷑ hoc me um hoc tuũ eum omnia ſint chꝛiſti:nec ꝙ ego ille latvꝛa nit arte ꝓpꝛia ꝓpꝛijs ſumptibo atq; ſtudijſ cũ etiã anime atq; coꝛpoꝛa et omnia ingenia et hoĩm ſtudis chꝛiſti legi bus et imperio pleno iure ſubiaceãt. Sed nec de hoc ar guunt᷑ apli ꝙ aliens rapuerint ſed de violatõne ſabbati criminant᷑ Nam quidẽ phariſeoꝝ dicebãt illis. Quid facitis qð nõ licet in ſabbatis. Et ait illis. Nunqᷣd legi⸗ ſtis quid fecerit dauid quãdo neceſſitatẽ habuit ipᷣe et 4 cũñ ipᷣo erãt:quõ intrauit domũ dei ſub abyathar pꝛinci⸗ pe ſacerdotũ et panes ꝓpoſitionis ſumpſit et manduca⸗ uit et dedit eis qui cum ipᷣo erãt quos nõ licebat mãdu⸗ care niſi tantũ ſolis ſacerdotibo.An nõ legiſtis in lege quia ſabbatis ſacerdotes in templo ſabbatũ violant:et ſine crimine ſunt Perlucidũ eſt ꝙ oẽs leges et tradi⸗ tiones ⁊ moꝛes ſoluit neceſſitatis articulus cũ ſaluatoꝛ dauid ꝓducit in mediũ quã neceſſitas aliter inauferibi lis purgebat qua cogente cum panes laici non adeſſent ſacerqotales accepit. Eſt auteʒ neceſſitas quã hic ſalua toꝛ in ſolutionẽ legis ſeu traditõis allegat cũ vna tantũ adeſſet copia de piculo euadendiᷓ dinnſſa ſine paſſione nõ poteſt declinare in aliã partẽ. Aut neceſſitas vꝛgens piculum ꝙ quis debet velut aĩe noxiũ deuitare. Seu ne ceſſitas eſt ꝙ aliter qᷓ; taliter fieri omnino nequit. Si⸗ ue neceſſitas eſt a qua ne fiat ceſſandũ nõ eſt. Et cũ va⸗ rie de neceſſitate poſſet ſermo deduci. hec dicta dũtaxat erpediũt ꝙ neceſſitas legibo a cerimonijs careat. Silet lex vbi neceſſitas vrget. Si quis auteʒ regũ illa legerit hiſtoꝛiã inueniet ex qua neceſfitate dauid cũ ſocijs ſacer dotales panes comederit vt eadẽ imagine apſ excuſen tur ſi ſabbatis grana cõfncata comederint An nõ legi⸗ ſtis in lege qꝛ ſabbatis ſacerdotes in templo ſabbatum violant ⁊ ſine crimine ſunt. Dico autẽ robis qꝛ templo maioꝛ eſt hic Eſt quidẽ ex lege multa decreta pficieda ſabbatis. ꝙ ſi ſabbatũ cuſtodiebat᷑ lex nõ ſeruabat᷑: ſi lex pficiebatur ſabbatũ violabat᷑. Sed potioꝛ erat omnino lex in his q fieri debebãt ſcõm ipᷣaʒ in temploq; in cuſto⸗ diendo ſabbato quanq; etiã cuſtodiret᷑ ex lege Ac etiam ex illa digna memoꝛia ꝙ deus requieuit die ſeptimo ex omni tꝑe qo patrarat. Sed nec criminabant᷑ ſacerdo⸗ tes ſabbatũ violantes in templo ex auctoꝛitate aut di⸗ gnitate templi ſeu maioꝛitate pcepti.Nec apli aliq̃d agẽ tes in ſabbato auctoꝛitate chꝛiſti.qm̃ ipᷣe maioꝛ eſt tem⸗ plo imo maioꝛ celo:maioꝛ omni mũdo omni angelo oĩ creato cuius imperio ſubiecta ſunt oĩa.cuius mandato omnia ſunt licta:cuius auctoꝛitas nõ vependet qꝛ deuſ eſt:et ſi bmo totus vnitus deo. habitat enĩ in ipo oĩs plenitudo diuinitatis etis coꝛpaliter. ac ꝑ lvc licituʒ eſt omne qð iubet qð cõſulit qð cõcedit. Qi hmõi caſum niatoꝛes d ĩpicia ſcripturaꝑ ⁊ in cõpaſſione cõdemnat dicens¶ Si aũt ſciretis quid eſt. miſericoꝛdiã xolo⁊ nõ ſacriniciũ nunqᷓ; cõdemnaſſetis innocentes Verbũ di ctum ſeipᷣm legentibo pandit vt expoſitõne nõ egeat qꝛ miſericoꝛdia opus eſt: nõ legis iuſticia his q̃ nõ cõtem⸗ ptu legis aut auimi pꝛauitate ſed neceſſitatevrgente a⸗ liquid faciũt Et dicebat eis. Sabbatũ ꝓpter homineʒ factũ eſt:nõ homo ꝓpter ſabbatũ. Itaq; dñs eſi filiꝰ ho⸗ minis etiã ſabbati Quod factũ eſt ad obſequiũ nõ de⸗ bet ad piudiciũ recõuerti niſi foꝛte abuſio accedat. Oe⸗ retur plecti ſupplicio abutẽs obſequio:et vapulare pla⸗ gis male vtens cõceſſis. Si vero illa neceſſitas vrgeat que excuſat factoꝛ huiuſcemodi ſine crimine reputatur ſolus diticerit exceptionẽ in lege nõ patit᷑. Cerimonia⸗ lia vero legis a neceſſitate ſeu ab aliquo potioꝛi bono ſol⸗ uuntur. Omnia ꝓpter hoĩiem facta ſunt.et ſabbatum et omnis dierũ oꝛdo. HMomo quidẽ nec factꝰ eſt ob aliquã aliam creatur: nec ꝓpter de ſed ad deuʒ. Tantummõ factus eſt ꝓpter ſeipᷣm et ſe nouerit tenere ad deum. Et cum hocapli chaiſti auctoꝛitate ſeu cõceſſione feciſient: llibere hec potuiſſe cõcedere ieſus tanq; vrrus dñs pfitet̃ dicens! Ytacq; dñs eſt fi lius hoĩs etiã ſabbati qui non ſubiacet ſabbato ſed ſabbatũ ſibi nec ſabbatinis legibuſ nectit ſed ipe de ſabbato leges dedit. Supꝛa legẽ ⁊ ceri monias legis eſt xpᷣs.Eloluũtate ſe ſubiecit aliqñ legi no ſtram naturã aſſumẽs:nulla neceſſi: itate. YJuſtum igitur eſt omme qð pcipit.omne qð cõſulit. omne quod conce dit.Omne qð licẽtiat licitũ eſt: nõ tamẽ omne qð per⸗ mittit inſticiã habet. Reges quidẽ mundi nõ faciunt iu ſtas eſſe leges qꝛ faciũt.ſed ex eo ꝙ ſcõᷣm iuſticiã et wri⸗ tatem et opoꝛtunitatẽ regendox pplox faciũt. Chꝛiſtus Vro nõ qꝛ ſᷣm iuſticia facit.legẽ iuſtam ſtatuit: ſed quia ſfacit. Suũ quippe feciſſe plena iuſticia eſt. Non eni ipe ſecit aliuda ſe tvnũ:nec quia bonũ: ſed quia facit eſt tv/ num. Et vt oſtenderet ſe eſſe dominũ ſabbati et factuʒ eſſe ſabbatũ ꝓpter hominẽ nõ fecit hoĩeʒ ꝓpter ſabbatũ in alio ſabbato habentem aridam manũ ſua pietate cu⸗ rauit. De diſceptatione ieſu cum nichodemo qui ventt ad eum nocte in qua actũ eſt de via ſalutis et de dilectõ⸗ ne dei patris et oꝑibus tenebꝛarũ et lucis ſcõm iohã nem ſolum. Capitulũ vI1 Nvrrbis et opibus in ſignis ⁊ moꝛibo chꝛiſti o⸗ i mnium videntiũ et audientiũ ꝑmota ſunt coꝛ⸗ da:ſed differẽter vt aliqui cõdemnarent mur murarẽt aliqui mirarent᷑.aliqui traherent᷑ amoꝛe. aliqui fide. In maioꝛib et minoꝛibo aderat iſia diuerſitas. Et inter ceteros quid homo erat noĩe nichodemus pꝛin/ ceps iudeoꝝ Mic cũ eſſet in ſignis in populo adhibuit ☛ – = πW— ine i iz lu Ul 4 p N 17 r i 1 . dicẽs. Rabbi. Et q;uis we ceteris hoĩbo cõfitet᷑ adijciẽs ſci de diſceptationibus do. Balua. fidem ieſu cuʒ ſcribis et phariſeis diſceptaret in templo Er cum ꝓpter ſigna que faciebat multi credidiſſent in eũ ipᷣe fuit vnus de multis. Sed quanqᷓ; pᷣnceps timo re humano agebat᷑ aut infamiã hoꝛrebat ſeu a ſinagoga Vrebat excludi ſi ad chꝛiſtũ locuturus pnblice acceſſiſ⸗ ſet. Agebat tñ deſiderio ſciendi huius ſcʒ xpᷣi hoĩs noin⸗ tatẽ. Et ſenex exiſtens et magiſter in pplo palaʒ diſcere ab erubeſcẽtia pellebat᷑ Mondũ in veritate fidei totus e⸗ rat nec in coꝛde eius charitas illa ꝑ ſpiritũ ſanctũ diffu⸗ ſa que foꝛas emittit timoꝛ? appetenel Elenit ad ieſum nocte Aptũ miſteriũ Tlenit nocte ad lucẽ qꝛ nor ab eo ſicut dies illuminabit᷑ et ipe in nocte infidelitatis erat quanq; aliquali fidei ſcintilla ꝑmotus. ẽs ſunt in no cte et in ipa pambulant quouſq; veniãt ad chꝛiſtũ vela⸗ men adhuc eſt in coꝛdibo iudeoꝝ qui ad ipᷣm venire recu ſant. cum vero tranſit᷑ ad chꝛiſtum wlamẽ er omnitpꝑe aufert᷑. Sed qui ambulat in nocte offendit vtiq; pedi⸗ bus coꝛpoꝛis ſed nõ mentis: ſed requirit lucẽ illumina⸗ tem omnẽ hominẽ venientẽ in hũc mundũ qiuu ſicut di es diei eructat verbũ ſic et nor nocti indicat ſcientiam. Mox erat iſte nichodemꝰ:qꝛ ſinagoga et nortpis ſibi vi⸗ am pſtitit vt ad chꝛiſti ſcientiã pueniret. epequidem mala penalia occaſionẽ ad lona ſpũalia pᷣſtant· Nec tem pus quidem quale aut locus pᷣiudicant ſidei habite ſeu * wnit. Sed illa qſiuit in lectulo ſuo vicʒ delectata q̃ete. m venit iugũ ocioſitatis excludit. Qui veni⸗ ueniẽs! Dixit ei. rabbi ſcimus qꝛ a deo veniſti Nemo poteſt hec ſigna facere q̃ ru facis miſi fue Docendus iſte nicodemus aduenerat e diſciplis foꝛmãa aſſumpſerit ceri ꝑ amphus nõ exto⸗ tq; ſcietie in illo q; in mus. q a eo veniſti ma giſter. Te miſſuʒ a deo ad magiſteriũ hoĩm fateoꝛ. Hãc ſidẽ aſtruunt ſigna et ꝓdigia que tu facis q̃ nemo face⸗ re poteſt niſi eſſet ei æus aſſiſtens. Erãt eni ſigna chꝛi⸗ qui vocat magi to ignarus erat cũ plus ſti omnino excedentia omnẽ humanã virtutẽ etiã natu ram et artẽ. Magnũ vehiculũ ad maioꝛa ſignata ſigna Rchꝛiſtum facta in nicodemi aĩo parauerũt vt a ſignis tranſiret ad ſignatũ huiuſcemodi qð eſſet deus cum eo Nondũ in ſidẽ veriſſimq wctus erat ꝙ ipe veriſſimꝰ cæ⸗ us eſſet: ꝓpe tamẽ erat vt doceret et crederet vrius aũt et aptius vt crederet et ſciret. In diuinis quidẽ credu/ litas ſcientiã pꝛeit in naturalib et humanis pᷣiens ſci, tia non exꝑectat credulitatẽ. Sed optima diſpoſitio in eo erat dũ ſateret᷑ eſſe deum cum eo efficacia inſpecta ſi⸗ gnox:vt ex vicino atq; mature ipᷣm crxederet eſte ceum Supplemento verlox ad elucidandũ opus eſt vt patet ex reſponſione ſaluatoꝛisl Reſpõdẽſieſus dixit Amẽ amen dico tibi:niſi quis natus fuerit nuo nõ pᷣe vide⸗ re regnũ dei Niquet quid ipᷣm vocando magiſtrũ inter rogauerit cui talis de regno vei poꝛrecta ẽ reſmnſio.No uam delatã impune natiuitatẽ noſtram chꝛiſtus voluit pꝛeire ſalutẽ ex qua eſſet viſio ſeu gradus aſcenſionis in regnũ.Erat aũt iſta noua natiuitas ñi ex voltate carniſ neq; er vrrivolũtate:neq; ex ſanguibo ſz er fide ĩ nouita⸗ te ſacramẽtoꝝ ex deo quã nõ intelligẽès nicodemĩ dicto ammiratus intertogat Vlnde dicit ad eũ. Quõ ꝓpteſt homo naſci cuʒ ſit ſener. Nunqd poteſt in vntrẽ matris ſue iterate introire et naſci Nõ attollebat᷑ iſte ſupꝛa na turam ſcom quã dumtarxat ſapiebat aliã natiuitatẽ nõ intelligens niſi illã que diffuſo ſemine in vtero mater⸗ querende.nam ſi noxr viſum oculis adimit lumẽ rõnis in animo nõ extinguit et deus in nocte carmina leticie cædit. Mirũ autẽ cum ſronſa qſiuit ꝑ noctẽ quẽ diligit anima ſua et nõ inuenit et iſte nicodemus ad euʒ nocte no carnis traduce pficitur. Pꝛopterea ieſus hũc ſuſce⸗ ptum ad erudiendu diſcipulum inſtruit pedetemptim. Hinc reſpondit ieſus et dixit ei. Amen amen dico tibi Uſi quis renatus fuerit ex aqua et ſpiritu ſancto nõ pᷣt introire in regnũ dei Ecce noua natiuitas ex qua nati⸗ cij velut aquile poſſunt in ſuꝑna cõſcendere atq; regnuʒ introire ſupernũ. Mec natiuitaſeſt ex aqua ſanctificata p verbũ et ſpiritu ſancto gratiã infundẽte.Cloluit chꝛi⸗ ſtus hac natiuitate renaſci q́uis vt deus et homo cõce⸗ ptus ex ſpiritu ſancto nõ indigeret:ſed pᷣtulit in ſe illaʒ nouã natiuitatẽ ſuſcipiẽs ex qᷓ regeneratis ſolũ ſpes poſ ſit adeſſe ſalutis et intrandi regnũ dei. De qua re doceri popoſcerat nicodemus. Indicebat᷑ tranſlatio circumciſi onis in aquã vt duris ꝓpter aduentũ chꝛiſti le nioꝛa ſuc⸗ cederẽt: et oꝛiginalis macula aque ablutione tolleret᷑ illa inuocatione trinitatis quã nec iudeus nec alia natio q; noua chꝛiſtiana generatio credit. Et ſpirit ſanctum oſtendebat᷑ adeſſe ex quo ſit iſta natiuitas qui ſanctiſca ret ac ſic ſuos mũdaret et ab ommibo leuigaret naticios vt poſſint regnũ dei libere introire.Qualis autẽ ſit iſtꝗ natiuitas ediſſeret ex eo qð ſequi᷑ Quod natum eſt ex carne caro eſt:et qð natũ ex ſpiritu ſpiritus eſt Werſpi cuum eſt ꝓut in oꝛdine ſuo generatiua natura vecurrit ꝙᷓ ex carne aliud qᷓ; caro nõ naſci. Mõ enĩ caro aut coꝛpꝰ poteſt generare ſpiritũ aut ſubſtantiã ſeparatà habentẽ eriſtere pᷣter coꝛpus aut in ſubſtatia ſimili ſpirituali. Et qgõ naſcit᷑ ex ſpiritu ſpirit? eſt. zopellat᷑ generatio quã pcedit coꝛruptio et omnis traductio abigat᷑ qm natiui⸗ tas ex ſpiritu ſola infu ſione in adoptõne:ſed traductõe nõ ſit. Ded qò er carne naſcitur in carne ante ſeminat ⁊ in ſpiritu ſemen apte iacit᷑ anteqᷓ; naſcat᷑. Eeruntamẽ qui ſeminat in carne de carne metet coꝛruptionẽ:et qui ſeminat in ſpiritu ce ſpiritu metet vitã eterna. Igitur aduertendũ qualis ager quale ſemen quale natũ qua⸗ lſq; fruct?. Quoniã inuitamura carnali natiuitate ad ſpiritualẽ a naturali ad moꝛalẽ et ſuꝑnaturalẽ. ſupꝛa cõ muneʒ capacitatẽ hoim verba chꝛiſti attollebant᷑. Er qð nõ intelligi᷑ plus ammiratõis accreſcit ob hoc ſaluatoꝛ adiecit Mõ mireris qꝛ dixri tibi vos naſci denuo. Spiri tus vbi vult ſpirat et vocẽ eius audis. ſed nõ ſcis vnde veniat aut quo vadat. Gic eſt oĩs qui natus eſt ex ſpiri- tu. Diſiuta videt᷑ a ſentẽtia ſilitudo ppoſita Hoc enim erat in chꝛiſti voluntate oſtendere quid natiuitas eſt ex ſpiritu. Mirandũ videbat᷑ dictũ.Admiratio remouetur Er hbis que curſu nature agunt᷑ ſcʒ ꝙ ſpiritus qui et ven tus dicit?᷑ ſpirat vbi naturaliter vult et audit᷑ ſonus eiꝰ. ſed vnde ſit egreſſus aut quo vadat eius ignoꝛatur ac/ ceſſus. Dic eſt natiuitas ex ſpiritu. Gacit hanc dieus ſanctus vt audit vox cõfitentis id qð renatus eſt ſicxox nature credentiũ in eccleſis ſemper ſonat. Huius tamẽ almi ſpiritus vnde venerit aut quo acceſſerit motꝰ inui ſibilis ignoꝛat᷑ ⁊ agendi ratio Eaſbae Enſihnlio eſt ab ho mine puro niſi fidei lumine illuſtret! Reſpondit nico⸗/ gemus et dirit ei· Quõ poſſũt lc fieri. Sicut ait apkes Animalis aũt homo nõ ꝑcipit ea q̃ ſunt dei.ſtulticia eſſ eni illi et nõ poteſt intelligere:qꝛ ſpiritualiter eraminat Animalis vero erat nicodemus iſte et fere totus inſen⸗ ſibilis erat:pt miſteriũ ſpiritus intelligendo nõ caperet imo qð dicebat᷑ aut deliramentũ ſibi aut impoſſibile vi deretur.Attamẽ ſupplex in interrogãdo et docilis ad do ctrinam ipᷣm magiſtrũ quẽa deoveniſſe iam faſſus erat interrogat.Nõ poteſt ab ignoꝛãtia detineri qui humili⸗ ter docere ſcientẽ interrogat.initiũ eſt ad ſcientiã igno⸗ rata querere a ſciente nec wreri erubeſcentiã ſuper eis. Sic eni ala rõnalis creata fint vt eſſet docibilis de di⸗ uinis nec uliqua eſt rõnis inſite cõpos tam men q̃ ſal⸗ 4 tem nõ poſſet inſtrui de neceſſarijs ad ſalutẽ ſi cõmode aptas aures pᷣſiauerit ad docentẽ nec erubuerit interro⸗ gare que neſcit quouſq; voceaf. Coꝛ oĩs receptaculum eſt ſidei et doctrine Auris et lingua ſunt vehicula q̃bus doctrina tranſfundit᷑ niſi aliter ꝑ ſpiritũ ſanctũ infun⸗ qatur. Mam vt ait apls. ides eſtex auditu auditus aũt verbũ dei.luditus ad aurẽ verbũ ad linguã pꝑtinet vt auribus inſonet Reſpondit ieſus dixit ei. u es ma giſter in iſrael et hec ignoꝛas Mõ obiurgado benignus ſaluatoꝛ ſic loquit᷑ vt eũ velit ꝑ erubeſcentiã velut igno⸗ rante cõfundere ſed eum ad docẽda excitare ꝓpenſius. Vunge ſi verox eſt ſuppꝛeſſa ꝓlatio id vicere videt᷑ quis tu ſis magiſter in iſrael attamẽ hec adhuc ignoꝛas quia nõ diſcunt᷑ ab hoie nec a libꝛo ſed ꝑ fide. S wero fuerit interrogatiua humiliare illũ ſtuduit ad viunã coctrinã capeſſenda. lc ſi diceret. Quare magiſter es et ſic voca⸗ ris in plo et iſta que ad ſalutẽ neceſſaria ſunt ignoꝛas. Quõ magiſter diceris ſi nõ intelligis que legis ſi ad v⸗ tiuoꝛa ſplm nõ erudis:ſi tm litteraru coꝛticem noueris pꝛiuatus interioꝛi noticia wrritatis. Sed noueris altio rem eſſe doctrina q; illa qua libꝛo ab ĩe vidiciſti cuius tu magiſter nõ adhuc exiſtis ſed te pꝛediſcipulũ eſſe ſa⸗ lutaris neceſſitas omnino cõpellit que tm̃ infundit᷑ ꝑ ſ dem nõ docet᷑ procẽ Amen amẽ dico tibi:qꝛ qd ſcimuſ loquimur et qð vidimus teſtamnr et teſtimomiũ nẽm nõ accipitis Si terrena din vobis ⁊ nõ creditis quõ ſi dixero wbis celeſtia credetis. Jureiurando loquit᷑ nico gemo vera vocens eum q acceſſerat p ſalute pluralitate vtens qð neq; ſui erat moꝛis. Semel tamẽ alias factũ legimus cũ bapticari expeteret a iohaãne dicẽs: ſic decet nos implere omnẽ iuſticiã. Sed hic etiã pluralitate in loquẽdovtit᷑ nõ intendẽs patrẽ aut ſpiritũ ſanctũ.alias vero ſequeret᷑ inpertinẽs intellectus:ſed ſecũ aſciuit ta cite in huiuſcemodi locutõe iohannẽ baptiſtã ceteroſq; ꝓhetas qui ſeuerũt pᷣſentia et viderũt futura q;;uis ippi altioꝛi ſapiẽtia imo totꝰ ſapiẽtia. et oĩa pᷣnoſcens caput cunctoꝝ vere ſcientiũ et ꝓpłetantiũ eſſet vt vnũ coꝛpuſ credat᷑ oꝛthodoxoꝝ ſapientiũ atq; ꝓphetarũ pꝛiſtoꝛũ atcq; nouoꝛũ cuius coꝛpis ipᷣe regens eſt caput.Attendenda eſt ſcientia ſancte dignitas et magis dignatio ſaluatoꝛiſ qui ſe cum ſuis ſapientibo atq; ꝓletis aſſociat dicens. quia qð ſcimus loquimur et qð vidimꝰꝰteſtamur vt nul la ſit differẽtia inter pꝛiſtã ſcientiã atq; nouã hoc dum⸗ taxat excepto qo illa in figura et vmbꝛa ⁊ in ſpe futuroꝝ iſta in wrritate et luce atq; in exhibitõne wroꝛuʒ. Ged quaſi miratiue aut increpatiue loqueret᷑ nõ tñ̃ aſianti nicodemo qun velut in tali doctria nouꝰ diſcipulłꝰ ſtabat humilis ante docentẽ ſed cunctis iudeis pſidis qui nec ſibi coꝛpoꝛe aſſiſtebãt inquit Et teſtimoniũ noſtrũ nõj * accipitiſ qui nihil aliud loquimur niſi qꝗ infallibiliter ſunt teſtimonia wrioa:cœcernentibo diuinis legibus 7 humanis.Q ieſus ſciuerit et viderit heſitare nõ erpe⸗ dit iohannes ſciuit in vtero adhuc clauſus ſciuit et vi⸗ dit cum eũ aqua ioꝛdanis immerſit. Ceteri wero vates quoꝝ teſtimonia in diuinis codicibꝰ erãt etiã apud iu⸗ deos ſumma diligẽtia cuſtoditis ſciuerũt p infuſionem et multa in imagine cõſpererunt quoꝝ veritatẽ etiaʒ co⸗ gnouerunt. Hecnõ ad eoꝝ cõdemnationẽ adiecit Gi texrena dixi vobis et nõ creditis quõ ſi direro vobis cele ſtia credetis Diſceptat ieſus cum nicodemo ac ſi aſta⸗ ret cõcio iudeoꝝ quibo aliquid iurta humanũ ſenſuz cre dibile ſatis direrat et nõ credebãt qᷓ;tominus erãt cele⸗ ſtia credituri. Et neqs decipiat in hiſtoꝛia euangelica p erroꝛẽ diligẽter aduertit ꝙ q;uis circa pꝛincipiũ ſue nar ratõnis hanc diſceptationẽ videat᷑ intexere modica ieſu minis et in tertis humanitate degens ꝑ vnionẽ deitati ſinmul in celis eriſtit. Miru et ineffabile atq; incõ ſibile miſteriũ vt filius hoĩs ſimul in celis mane terris. In celis in aſſumẽte deitate: in terris in et infima et dedecoꝛa opoꝛtet credere ad ſal teactam ſcimus nec aliter teſiamur q́; vidimus. De viſu quidezʒ vndecmus geſta et dicta pᷣmittens ſcõm reiveritatẽ vt er alijs euã⸗ geliſtis accipi?᷑ omnia geſta et dicta ieſu ab egreſſu eius a delerto vſq; ad annũ integru ipam certiſſime pꝛeceſſe runt. In quo quidẽ anno multa cõtulit cum iudeis qſi terrena et humana et iuxta ſenſum eriſtentia credulita ti apte vicina ſed ab eis nõ creditaita vt merito diceret Bi terrena dixi vobis et nõ creditis quõ ſi dixero robiſ celeſtia credetis. Nõ tamẽe arguit impoſſibiltatẽ credẽ⸗ di ex aio iudeoꝝ. ſed ex differetia credendoꝝ Clerũ quia ſaluatoꝛ nicodemũ nocturnũ erudiendũ eruditurus ſu ſceperat de ſalute ad celeſtiũ credulitateʒ inuitat ſine q̃ nulla ſeu nemini ſalus obuenit Er nemo aſcẽdit in ce⸗ lum niſi qui deſcẽdit ce celo filius hoĩs qui eſt in celis Ecce illa celeſtia de quibuſ dicebat quõ ſi dixero celeſtia credetis elucidat vbi ſalus apponit᷑ pemo credenda: ſal uationẽ eſſe aſſerit in excelſis parat aſcenſum aſcenſio⸗ miſq; pſiruit modũ.le ſi querenti nicodemo et omni diceret. In monte ſionſcz in ſupmo celo extat ſalus ſe⸗ nemo ad illud pᷣt aſcendere niſi ille qui deſcendit cõfe⸗ rat ante aſcendendi virtutẽ: qui nulli cõfert niſi habue rit ante credulitatẽ eius qui deſcendit et mſi pꝛius ipſe aſcenderit qui deſcendit carnẽ ſuſcipẽs factus filius l pta humanitate. In celo et vbiq; qꝛ deus in ten dem quia verus pomo exiſtit. Sublimia ſun ſequit᷑ Et ſicut moiſes exaltauit ſerpentẽ in dᷣ erto:ꝛita pereat:ſed habeat vitã eternã Infirma devalido moꝛs aſſerit de ſemꝑ viuo. Elnus el filius hois deſcendit de celo et eſt ibi vnde deſcendit et ipe idem ſuſpendendus eſt et eoſigernite cruci ⁊ adiſciendus eſt moꝛti· Et h an gura in eneo ſerpente cõtra ſerpentes pulue⸗ reos aſſerit eſſe cõplendum vt iſta credentes nõ peant ſed habeant vitam eternã· Famoſa eſt hiſioꝛia nemineʒz latet ſcripturꝗ wterẽ lectitantẽ. Moꝛſibus ſerpentinis pꝛeibat iſraeliticus populus in deſerto iuſto dei deſuper iudicio decernente quo et puidente factus ſerpens ere⸗ in ligno alte leuatus eſt ad oim cõmunem aſpe⸗ n quẽ inſpicientes a ſerpentibus venenati literi bant. Eadẽ imagine ꝓ nobis exaltari in cruce opoꝛ ſiliũ hois opoꝛtumtate noſtra nõ ſua vt qui eum cre lendo mente ↄſpererit nõ peat ſicut ille populus oculo et exaltari opoꝛtet filiũ hoĩs vt oĩs qui credit in ipſo nõ carnis aſpiciẽs ſerpentẽ eneum in coꝛpe nõ pibat. Sed „ nõ pᷣſtabat ſigura que nũc exhibet figuratũ ſeʒvt credẽs nõ ſolũ peat ſed habeat vitam eternam. Moꝛalia ex di⸗ ctis ꝓtinus aſtruunt᷑ vt deſcendat qui cupit aſcenſum humiliet᷑ qui exaltari in ſupnis deſiderat et efficiat᷑ cru⸗ cifoꝛmis qui nititur ad ſalutẽ. Optimuſ magiſter ieſus qui ſummã rei dicit interrogantiet cauſam rei aperit et nullam ali q; amoꝛis dicẽs. Sic en deus dilexit mun dum vt filium ſuum vnigenitum daret vt omnis qui credit in eum nõ peat ſed habeat vitaʒ eternã Omnia ſi qua cogitari poſſunt circumciduntur a teo in opere re demptõnis humane. Sola dilectio cauſa fuit. qꝛ ama⸗ toꝛ hominũ deus nõ patiebar᷑ pire periculiſq; ſubiacere eternis.rõnalem creaturam quã ad imagine ⁊ ſimilitu dinem ſuam fecerat. Cum venit plenitudo tempoꝛis ſi lium dedit. quia tantũ dilexit hominẽ creatũ vt p eo da ret eternũ filium ſuum increatũ. Dedit equidem in hu manitate fratrem ſociũ atq; cõſoꝛtem in cõnerſatione exemplum in doctrina magiſtrũ p infirmitatibo medicũ cibum ad famẽ. viaticum ad viam ꝑ quã nõ reambulat᷑ c⸗ ins eſe lin erer i le; nig bi 1 , re — — 1 S de diſceptationibus do. Balua. pꝛo redemptiõe pꝛeciũ vt nõ auro aut argento aut lapi dibus pcioſis aut ꝑ virtutẽ rerum ſiue obſidum redem ptio ſit facta de nobis.ſed ipe ſit factus pꝛecium dei filꝰ qui redemit vt pꝛeciũ et redemptoꝛ realitate non diffe⸗ rant.et redemptus paternã dilectionẽ et ſuam dignita⸗ tem quanti ſit eſtimatus agnoſcat nõ qð tanti extiterit ſed qð tantũ dilectus eſt.Nõ eni ſua dignitas qᷓ;uis ma gna ſed paternus et diuinus amoꝛ eum ſic appendit· et cum eſſet ad lancem diuine amicicie trutinatus deus ꝓ homine/ꝓſſeruo filius datus eſt eo vicʒ federe vt credẽs in eum actius ſide que ſpem charitatẽq; habet annexam liberatus a piculis vitã cõſequatur eternam Non enĩ miſit deus filium ſuum in mundũ vt iudicet munduʒ ſed vt ſaluet mundus ꝑ ipm. MNon ad iudiciũ datus eſt dei ſilius:ſed noſtris exigentib culpis ad iudiciuʒ eſt ſu ſceptus.Nius benignus : miſericoꝛs deus eſt:qui vult omnes hoĩes ſaluos fieri et ad agnitionẽ vritatis veni⸗ re. ſed peccatoꝛes et increduli eum ad iudicandũ trahũt IVmqaquitas tribunal iudiciale cõſtituit ſaluare vellet nõ ludicare.Mõobſtat qð alibi ſcriptũ eſt dixiſſe ieſum.in iudicium veni in hunc mundũ.Et illud pater omne iu⸗ dicium vedit filio. Et illud qð iudicaturus eſt daturuſ⸗ qᷓ; finalẽ ſententiã inter hedos et oues.Et id qð ſcriptu ra multipliciter loquit hoc eſt eccleſie credulitas de ipſo extremo iudicio.quoniã miſſio filij nõ eſt facta pꝛo iudi cio ſed ꝓ ſalute⸗ g udiciũ wro ſequert̃᷑ omnino et factum eſt iam in parte inter hoĩes alti coꝛdis et ſimplices chꝛi⸗ ſtianos exigente iniquitate. Sed ſi iudicare vellet non tot feciſſet phibitõnes a malis nõ tot inductõnes ad bo na:nõ induxiſſet cautelas nõ cõminaretur peccantibus vt canerent.nõ pᷣdicaſſet ſeu pꝛedicari iuſſiſſet peniten⸗ tiam et remiſſionẽ peccatoꝛũ nõ tot lauatoꝛia ſtatuiſſet et inciſoꝛia et abſtergentia putrida noſtra nõ fuiſſet pol- licitus indulgentiã penitenti nec miſericoꝛdiã redeunti nõ totiens ꝑꝓphetas cõuertimini ad me auerſis pecca⸗ toꝛibus indixiſſe nec ipe vita moꝛibo miraculis diuinis ſermonib exclamauiſſet vt crederemus in eum ſaluari cupientes et tandẽ nõ ſoluiſſet pꝛeciũ ſanguinis talib- obpꝛobijs toleratis ⁊ penis moꝛte ſuſceptap redemptõ ne generis humani ſi ad iudiciũ nõ ad miſericoꝛdiã miſ ſus eſt. Sed omne iudiciũ fit ꝓpter alterã partẽ et iuſti⸗ cia ſumma dictat ꝙ nõvna ſed cum altera pars affuerit iudiciũ patiatur. Igitur ſaluare venit filius dei nõ iudi⸗ care ſeculum.Et alibi ait.Venit enĩ filius hoĩs q̃rere ⁊ ſaluum facere qð ꝑierat. Et iohannes in epla ſua dicit. In hoc apparuit charitas dei in nobis quoniã filium ſu um vnigenitũ miſit deus in mundum vt viuamus per eum. In hoc eſt charitas nõ quaſi nos dilererimus de- um ſed quoniã ipᷣe pꝛioꝛ ipᷣe dilexit nos et miſit filiũ ſu⸗ um ꝓiciationẽ ꝓ peccatis noſtris. Sed iniquitas iudi⸗ cium ſuſtinebit et diſcretõnis iudiciuʒ ſemꝑ fuit ab eo qð eſſe ceperũt angeli in celo et hoĩes ſuper terrã. Pꝛo⸗ pterea ſequit᷑ᷣ. Qui credit in eũ nõ iudicat᷑. Qui auũt nõ credit iã iudicatꝰ c.qꝛ nõ credit ĩ noĩe vnigeniti filij dei Nõ iudicat᷑ credẽs de ĩcredulitate aut actiue repdẽs de aliqᷓ iniq̃tate nec abſolunt ex iſta ſentẽtia quin credẽtes ſine operibus bonis aut cũ ꝑpuerſis oꝑibus iudicentur. gides enim ſine opibus moꝛtua aſt. Qui vero iudicatꝰ eſt iam ꝓpter incredulitatẽ:et de incredulitate que pecca tum eſt adijciet̃᷑ ad penas niſi credat. Poteſt quide iam iudicatus de incredulitate credere actiue et ſaluabit᷑ cre dens ꝑperam operari et damnabitur. Declarat autẽ ie⸗ ſus vnde incredulox oꝛiatur iudiciũ dicẽs Hoc eſt au⸗ tem iudicium quia lur venit in mundum ⁊ dilexerũt ho mines magis tenebꝛas qᷓ; lucẽ Vlenit ipᷣe ieſus in mũ/⸗ dum qui eſt vera lux mentiũ illuminãs omnẽ homineʒ illuminandũ venientẽ etiã in hunc mundũ. Sed pꝛo⸗ terui et contumaces homines odientes et fugientes hanc inuiſibilem lucem non pꝑſtringentẽ oculos coꝛpo⸗ ris ſed interioꝛis hoĩs tenebꝛas peccatoꝛũ et ignoꝛantie amauerũt.qᷓ;obꝛem iudicari ſeuiter meruerut qð ode⸗ runt homines lucem ab illa fugientes qꝛ tenebꝛas dile⸗ xerunt. Quare aũt tenebꝛas amauerũt Erant enĩope ra eorum mala] Quare mala pꝛeter legẽ pᷣter oꝛdinem et ſcom cõcupiſcentiam carnis in ſuppꝛeſſione ſpiritꝰ in libertate volutatis in effectuxoluptatis. Omnis enim qui male agit odit lucem et nõ venit ad lucẽ vt non ar⸗ guantur opera eius Nõ omnis mali auctoꝛ odit luceʒ ſed male sgens quoniã multi auctoꝛes maloꝛũ ad pem⸗ tudinem ſunt reuerſi cum amoꝛe lucis et odio tenebꝛa⸗ rum.Qui wro male agit ſemꝑ in luctu eſt reſpicere nõ vult qᷓ;uis poſſit. Nꝛoinde odit lucem et qui odit nõ ve nit ad eam. Nemo accedit id qð odit niſi aliqñ vt extin⸗ guat.Quare nõ wit lucẽ. Quia ipa oẽ ſibi aduerſũ de⸗ mõſtrat eẽ qð ẽ ſi aliqð eẽ cõtrariũ ſuũ hʒaut extoto de pellit aut vt vileſcat oſtendit.Oemonſtrat et arguit ve⸗ ritas omne falſum ſi appꝛopinquat foꝛibo eius iuſticia qð iniquũ eſt:et lux ſcientie atqʒvirtutis tenebꝛas igno rantie et vicioꝝ.Ac ꝑ hoc malefluentur agere ſatagens nolens repꝛehendi cupiens placita queq; inoꝛdinata pꝑ⸗ ſicere nõ venit ad arguentẽ luceʒ atq; virtutẽ.ſed in nu mero damnatoꝛũ in tenebꝛis ſempiternis incunctãter uſſcribitur veritatis emulis ⁊ culpabiliũ tenebꝛarũ ami cus. Et qui nõ vult argui a vero ad coꝛrectionẽ per veri tatem eterne tenebit᷑ a toꝛtura Qui autem facit wri⸗ tatem venit ad lucem vt manifeſtent᷑ opera eius quia in deo ſunt facta Libertũ ſuum veritas cõſtituit poſſeſſo⸗ rem.eęt eum a timoꝛe atq; erubeſcentijs malis abſoluit. Vleritatis ſectatoꝛ eſſe in patulo nõ veretur neq; detre⸗ ctat notum ſieri apud omnes.Audacter ꝓducit in lucẽ artifex opus eius ſi fecit immaculatum. abſcondit autẽ ſi aliquid habet imptinens. Innocẽs vbiq; ſecurus et recte agens publicũ non deuitat.Lucem appetit ſi ſana fuerit viſiua potẽtia.egra vero ab illa confundir᷑. Nulla recta opera ſine deo.Qui opatur in ipᷣo nõ timet argu⸗ tionẽ et pom ad examen penitus nõ foꝛmidat. Mꝛ patris et filij opera ſunt cõmunia et indiuiſa:et ꝙ pater filio cuncta dedit et vnus honoꝛetur in altero. ſcoᷣm iohannẽ ſolũ. Capitulũ VII Merogabat ieſus docendis et agendis materiã p et vt diſceptatõis oꝛiret᷑ occaſio ad docendum. MNam cum ſanaſſet infirmũ longeui tpis die ſab bati ad piſcinã ꝑſecutionẽ patiebat᷑ a iudeis quibol re⸗ ſpondit ieſus. Pater meus vſq; modo operaĩ᷑ et ego o⸗ peroꝛ opa.tam mira et ſabbati ſolutionẽ Ne purus ho⸗ mo crederet᷑ et ſua poteſtate feciſſe omnẽ ſuam actionẽ filius referebat ad patrẽ.qð pater vna ſecum nõ diuiſi⸗ ue talia oparef.nec eo dumtarat tpe quo ieſus cepit fa⸗ cere et docere ſed ab eo exoꝛdio quo diuina potentia per ſapientiã in opus creationis ex nihilo egreſſa eſt. pater cum fi lio filius cum patre cuneta que facta ſunt opera⸗ tus eſt vt nec ipᷣe pater ab ope noſtre redemptionis ⁊ f lius ab opere creatõnis credatur excluſus cumvſq; mõ indiuiſe opetur pater et ſilins. Et hoc quidẽ ꝙ patrem ſuum deum eſſe aſſerebat fomitem odij miniſkrabat pfi dis iudeis nõ minus q́; ſabbati ſolutio! Pꝛopterea er⸗ go magis querebat eum iudei interſicere qꝛ ipe nõ ſolũ ſoluebat ſabbatũ.ſed et patrẽ ſuum dicebat deũ equalẽ ſe faciens xo Mõ credebant iudei trinitatẽ in diuinis eſſe neq; generationẽ eternã. Solutionẽ ſabbati etiam aſſcribebant ad crimen nõ diſtinguentes inter iguram et veritatẽ¶ Quibus reſpondit itaq; ieſus et dixit eis. Liber Amen amen dico vobis. nõ poteſt filius a ſe facere quic q; niſi qð viderit patrẽ facien tẽ. Angenerando verbum affirmat ſententiã qð ea que facit opa nõ ſoluʒ ſua ſunt ſed etiã patris cum nihil poſſet facere filius abſq; patre Qõ ſolum wrum eſt in eterna generatione que tradu ce nõ ſit: c pater er filius vnũ ſint in ſubſtantia q́uis pterq; ſit diſtincta ꝑſona.Mõ ergo vnum cum patre fi⸗ lius poterit aliqd facere pꝛeter patrẽ. In generatõe aut qua traduce pagitur pᷣt filius abſq; patre pater abſq; ſi⸗ lio qdð voluerit oꝑari.quomiã ibi eſt diſtincta pſona ⁊ di⸗ uiſa ſubſtantia. In diuinis aũt ſicut ſeruat᷑ vnitas ⁊ in ſepabilitas ſubſtantie ſic ſeruat᷑ vmtas actionuʒ. Hinc ſequitur Quecũq; enim fecerit ille filius et hec ſimnli⸗ ter facit Qum aliter eſſe nõ poſſit ꝙ diuiſim a ſeipᷣa o⸗ peretur vna ſubſtãtia q;obꝛem opera nõ ſunt attribuẽ⸗ da ſolum filio:cum illa indiuiſe oꝑetur vt pater ⁊ eter⸗ na dilectio hoc facit ꝙ pater omnia refudit in finũ a ter enim diligit filiũ et omnia demonſtrat ei q̃ ipe facit. Et maioꝛa demonſtrabit ei opera vt xvos miremini Erx his in nullo filius minoꝛ credatur a patre ſed ad inno⸗ teſcentiã noſtrã dicta ſunt:quoniã demõſtratio aliquid occultum phabuit. Sed nec ſit autumandũ ꝙ pater a⸗ liquid occultum habere potuiſſet a cõſubſtantiali filio. Eleruntamẽ ꝓ nobis demonſtratet demonſtrabit peũ vt in eius noticij vniamus quoniã eterne pater filiuʒ Dii git. Dilectio neſcit ſecretũ tenere dilecto etiã in mo ribus hominũ. Erhaurit animos ipſa dilectio vt queq; ſecreta coꝛdis palam dilecto faciat dilectõnis. Pꝛoinde demonſtratio magnoꝛũ operũ quã pater fecit in filio e⸗ ternam dilectionẽ oſtendit et ex vilectõne pater in frlio tanta ꝓ nobis facit eſtq; maioꝛa facturus vt oĩim moꝛta lium animos in ammiratõne ſuſpendat.ſaciet nãq; per eum reſurrectionẽ moꝛtuox omniũ:qð et ſequi᷑ Si⸗ cut eni pater ſuſcitat moꝛtuos et viuificat ſic et fiiꝰ q̊s vult viuificat In ammiratõne iudeoꝝ animos ſuſpen debat imo cunctoꝛum moꝛtaliũ ꝙ dei filius factus ho⸗ mo cõgruens moꝛtanbo neceſſario moꝛituris ipos potẽ ter reuocare poſſet ex moꝛtuis. Et ſi non mirũ in patre vtiq; mirũ in filio humanato. Sed nõ mirũ ſane credẽ tibus cum ex incarnatõne ſcom ſubſtantiã deitatis nõ ſit minoꝛatus a patre. Elnde ſicut pater ſuſcitat moꝛtu os nam plures quidẽ ſuſcitati fuerant in wteri teſtamẽ to anteq; de dei filio ſermo eſſet erplicitus.et anteqᷓ pa⸗ ter in ipo poſt variã ꝓphetarum locutionẽ hoĩbus loque retur vt viuificat qð nunqᷓ; vitã habuit et reſtituit cuz perchta fuit vita ſic dedit et filio vt viuiſicare poſſet qͥs wllet ſcqʒ pater qin ab eterno ſuos pꝛedeſtinauit electoſ ſiue quos vult filius qui redemit in tꝑe in eternũ gloꝛi⸗ ſicandos. Hinc notũ ꝙ futura reſurrectio moꝛtuoꝛum vt ad patrẽ eque ſpectat ad finũ vt lonis ad dei bonoꝛcʒ tilitatẽq; ꝓpꝛiam repꝛobis ad terroꝛẽ cumulus admi⸗ ratiomis accedat. Necnõ et illa viuificatio inuiſibilis ani marum per omnẽ moduʒa filio vt a patre ꝓcedit ſcom vtriuſq; iudiciũ rolũtatis.Attñ ſi omnis tranſfuſio pa terne volũtatis in filiũ facta ẽ vt filiꝰ poſſit ſolũ viuiſ⸗ care quos wxit ideo ne filius crederetur minoꝛat? a pa⸗ tre in humanitate aſſumpta qui ꝑ omnia eſt equalis in diuima ſubſtatia. Quãuis enĩ mino: dicatex foꝛma ſer uili et etiq ex iſta ſoꝛmã nõ incõgrue memoꝛera ſubſta⸗/ tijs ſepatis vt ſicut de hoĩe pꝛimo aut ceteris dicit᷑.nmn/⸗ nuiſti eum paulominus ab angelis.ſic iſta ſen tentia in i filium ꝓut incarnatus eſi referat EGed cum vna ſit in trinitate deitatis voluntas apte verbũ ad vtrũq; re⸗ fertur. Sic et filius quos vult viuificat. ſcʒ quos vult pater qui poteſtatẽ viuificandi filio dedit.ſiue quos vult filius qui hane poteſtatẽ accepit. Sed voluntas dei in Vndecmus ſalutem omniũ fertur. nõ tamẽ omnes viuificant᷑ niſi cõditione oppoſita. Vna quidẽ vt ſermones ſint in cu⸗ ſtodia memoꝛie et dilectõmis et factionis. Bicq; pete/ bat viuificari appetẽs.viuiſica me et cuſtodi ſermones tuos. Sciebat eni aliter hoc viuificiũ habere non poſſe niſi ſermonũ dei ſe polliceret eſſe cuſtodeʒ. Seu ad hoe viuiſicari poſcebat vt cuſtodiret. Eſt et alia pfunde hu⸗ mihationis quoniã alta ſapiẽtes nõ viuiſicat ſed tradit in digna merito moꝛtẽ. Hinc ſcriptũ eſt. Adheſit paui⸗ mento aĩa mea viuifica me ſcom verbũ tuum. Ac ſi vi⸗ uiſicium volens dicat. Pauimẽto humilitatis et deie⸗ ctionis adleſi.viuifica ergo me ᷣm verbum pmiſſionis tue qui ſupbis reſiſtens ex pollicitatõne humilib grati⸗ am pſtas. Et ſimilis ſubiecta ſentẽtia id affirmat. Hu⸗ miliatus ſum vſq;quaq; viuifica me ſcom verbum tuũ vt nõ immerito etiã ſic intelligat᷑ hoc fuiſſe ꝓpheticũ qð m dei verbum increatũ ꝓ nobis in tꝑe incarnatũ vita eſſet ommbus tribuenda. Et honeſts cõcupiſcentia mã datoꝛum viuificantiũ petendi pᷣſtauit audaciam. Ecce cõcupiui mandata tua in equitate tuaviuiſica me. Et ſi cut pater dedit ſi lio in gratia et in gloꝛia viuiſicandi vir tntem: ſic ei tradidit iudiciariã poteſtatẽ Neq; enĩ pa⸗ ter iudicat quenqᷓ;.ſed omne iudiciũ dedit filio vt om⸗ nes honoꝛiſicent ſiliũ ſicut honoꝛificant patrẽ qui miſit eum. MPerſpicua eſt cauſa quare pater omne iudicium ſilio ſuo dederit ne credatur minoꝛatuſ ab eo ne filio mi nus q; ſibi tribueret᷑ honoꝛis. Equevult filium vt ſe ab ommbus honoꝛari quẽ ab eterno ꝑ omnia tenet equa⸗ lem. Incõgruum eni pemius eſſet vt in honoꝛibo aut ĩ quibuſcũq; datis ſeruaret᷑ inequalitaſ in quiba ꝑ omnia ſubſtantialiter ſeruatur equalitas. Si terrenus domi⸗ nus vult ſuum honoꝛari ab his ad quos miſerit ſeruuʒ multo pamplius cum miſerit filiũ. Sed liquet ꝙq̃ nõ henoꝛat filium miſſum.nec patrẽ qui miſit eum. hono⸗ autẽ quo eſt patera finus honoꝛandus ſeu tota trinitas honoꝛanda vt nulla ſit ꝑſonarũ acceptio in diuinis:vbi trium pſonarũ trina ſubſtantia. vna vnitas vna inexce ptuata equahtas eſt totius nidei dilectõnis et latrie vt in his pater et filius et ſpitituſſanctus equali reueren⸗ tia eſt colendus nec plus nec minus vniqᷓ; alteri tribua tur. Ediſſerit clarius qualiter viuincat et quos a moꝛte ſua reuocat woluntateqᷓ; er ſupioꝛibus pendet ſubiecta ſententia lmen amen dico vobis.quia quiverbũ meũ audit et credit in eum qui miſit me habet vitã eternam Et in iudiciũ nõ wmet ſed tranſiet a moꝛte ad vitam Bepe dicta ſunt iſta in euãgelio de pꝛemio audiendiver bum chꝛiſti et credulitatis eterne. Sed vnũ eſt quod a⸗ nimos audientiũ in dubio ex toto ſuſpendit cuz dicit ꝙ audiens verbum et credẽs in patrẽ nõ wmet ad iudici⸗ um.Quocirca ſi hanc ſcripturã et quandã aliam etvnã wteris teſtamenti ſolũ in vocis ſono aut in litteris ſul⸗ catis penſamus iudiciũ ex nunc abꝛogatũ eſi colligit᷑ ex hoc ꝙ wnuset electus atq; ſaluandus nõ veniet ad iu⸗ dicium fᷣm illa ſententiã qui nõ credit in filium dei iam iudicatus eſt. Et ne ſolum de incredulis dictum eſſe cre datur etia de quibuſcũq; malis p ꝓpſætam dictũ nõ re⸗ ſurgunt impij in iudicio neq; peccatoꝛes in cõſilio iuſto rum.Alquerſa quidem ſunt his alia teſtimonia ſcriptu⸗ rarum. Et cunctaque fiunt adducet deug in iudiciuʒ p ommi errato:ſiue lonum ſiue malũ ſit. Et in euãgelio matthei ſcriptum eſt.Cum autẽ vrnerit filius hominis in maieſtate ſua et omnes angeli eius cum eo.tunc ſe⸗ debit ſup ſedem maieſtatis ſue et cõgregabuntur ante eum omnes gentes:et ſeꝑabit eos ab inuicem ſicut pa⸗ ſtoꝛ ſeparat oues ab hedis. At appſiolus ad Romanos iudicabit deus occulta hominũ ſᷣm euangeliuʒ meum. i ſt n 1b 4 9 3 4 de diſceptationibus do. Balua. Et alibi. Omnes ſtabimus ante tribunal chꝛiſti. Scri ptum eſt enim. iuo ego dicit dñs.quoniã mihi flecte tur omne genu et omms lingua cõfitebitur deo. Itaq; vnuſquiſq; vſtrũ ꝑ ſe rõnem reddet deo. NPatet ex ver⸗ bis quodammõ diſſonãtia ſi nõ.aut ſi in iudiciũ veniat Et vtraq; ſcriptura ꝓ eo qð aſſerit eque veriſſima ẽ. Sʒ aliter eſt oiſſerendũ vt diſſonãtia que videt᷑ et nõ eſt/p⸗ pellatur.Mõ wnient ad iudiciũ publicum boni et electi neq; mali et repꝛobi tanq; de nouo ſententiã ſuſcepturi qui ab eterno fuerũt pᷣdeſtinati ſiue pꝛeſtiti:ſed fient in illo extremo iudicio manifeſti ex ꝓpꝛijs ꝑſonis ⁊ meritis ſiue demeritis:et quãta fulgebũt gloꝛia beati. q;ta pena damnati plectent᷑ omnino ꝑſpicuum erit. Mecnõ et iu⸗ dicium ſepe in ſcriptura refertur in partẽ repꝛoboꝛũ ꝓut infra ſcriptum eſt. Et ꝓcedent qui bona egerũt in reſur⸗ rectione vite.qui vero mala egerunt in reſurrectionem iudicij. De eo ieſus dupliciter poteſt moꝛtuos ſuſcitare et ſaciendi iudicium habet plenariam poteſtatem ſcom iohannem. Capitulũ VIII Rocul ab ambitõne chꝛiſtus erat nec aliqð vi⸗ p cium aut iure damnabile aut repꝛehenſibile co herebat ei:mec eo qð de ſe altiſſima fatebat᷑ erat crimini aſſcribendũ ad veram credulitatẽ de ipo in hoĩm coꝛdibo impꝛimendã: ſine qua eſt deſperata ſalus. Oĩs chꝛiſti ſermo et doctrina ſatagebat vt creditus q̃s eſſet amaretr᷑ et amatus innoteſceret innoteſcendo gloꝛifica⸗ ret.Filius dei erat non ex tempoꝛe et arrius dirxit.ſed ab eterno deus in tꝑe obuelatus in carne nec cognitus eſt quia mundus eũ nõ cognouit:nec creditus ne inuidia diaboli ſalus obueniat.Attamẽ ipᷣe ꝑ verba media et al⸗ te ſonãtia pdicare nõ deſinitvt de ipo ab omnibus oẽm fugaret erxroꝛẽ.et quid eſſet et ad quid in hunc mundũ Vernerat declararet. Et a poteſtate quã accepit a patre ſu per viuiſicandos in anima mortuos et in coꝛpoꝛe neceſſj/ ſario moꝛituros exoꝛſus eſt dicens Amen amen dico vobis quia venit hoꝛa et nunc eſt quãdo moꝛtui audient xocem filij dei:qui audierint viuẽt . Sepe hoc vrbum ſcom iohannẽ ingeminat velut ex iurameto cõfirmans quod loquit᷑. Nondũ ab eo quo inuidia dialboli moꝛs in oꝛbem terrarũ intrauerat in anima in coꝛpoꝛe impetẽs humanã naturam velut gladius biceps vſq; ad tempuſ chꝛiſti quo in mundo in carne apparuit nõ venerat hoꝛa vite neq; ſermo auditus erat quo moꝛs depellerer᷑ et vi⸗ ta ſuccederet:ſed vbi chꝛiſtus aduenit hoꝛa venit et nũc eſt. Et nos etiã dicere poſſumus qui tanto tpe poſt cheu⸗ ſtnm in hanc calamitoſam vitam deuenimus et nc eſt vt nunqᷓ; ꝓ ſubſequis tranſierit in pꝛeteritũ. Sed qð il lo in tunc dicebat᷑ nunc ꝓ his qui audierũt ſic ſempꝑ ſit nunc ꝓ his qui libenter audiũt. Venit hoꝛa et nunc eſt quãdo moꝛtui in anima cõfoſſi aculeis peccatoꝝ audiẽt vocem ſilij dei qui dedit voci ſuexocem virtutis aĩas vi uificantis:vt qui audierint viuant. Si moꝛtui quõ au⸗ diunt. Si audiunt quõ moꝛtui ſunt. Moꝛtui letalibus vulneribo peccatoꝝ moꝛtui dicun᷑ in anima qui tamen coꝛpoꝛe viuunt etiam omnes infideles naturali vita vi uentes in anima moꝛtui appellant᷑ et ſunt. Qui ſi audi⸗ unt vocem filij dei reuocantẽ a moꝛte infidelitatis cete⸗ roꝛũq; vicioꝑꝝ et obedienter acceſſerint ad vocantẽ in ani ma reuiuiſcent.quoniã facilis eſt tranſitus de moꝛte ſpi rituali ad ſpiritualẽ vitam. Et ne impoſſibile videat ꝙ dei filius fugata huiuſcemodi moꝛte poſſit reuocare ad vitam adiectũ eſt. Sicut habet pater vitã in ſemetipſo ſic dedit et filio vitam habere in ſemetipo Habet in ſe⸗ metipo filius vitã.habet ex traditione paterna vndevox eius vere audientib etiã moꝛtuis in peccatis pᷣt cõferre vitam.quoniã apud ipᷣm eſt fons vite pꝛeſentis ſcʒ et ſu ture virtutis et gloꝛie.habet pater in ſemetipſo eta ſe⸗ metipo et pſemetipᷣm ab eterno vitã ſic ab eterno cum genitus fuerit nõ in tempoꝛe cum ſe carneveſtiuit filiuſ vitam accepit ea poteſtatevt ſicut ꝑ eũ omnia facta ſunt ita et cõſeruent᷑ et de ꝑdita reſtaurent᷑. Et ſicut per eum omnia ſpiritualiter et coꝛpoꝛaliter viuũt.que vere ſic vi uunt ſic in vtraq; ſubſtantia moꝛtua reuiuiſcũt ſi remn/ uiſcunt nõ ꝙ ꝑ eum omnia moetua reuocent᷑ ad vitam ſed ſi reuocant᷑ non aliter qᷓ; p eũ. Et quonia hec omnia ideo dicta ſunt ne filius dei cõtemnatur in homine ne in aliquo deficere credatur ꝗ patre etiam ei victum eſt. Et poteſtatẽ dedit ei iudicium facere:quia filius homi⸗ nis eſt Quare poter dedit ſilio iudiciariã poteſtatẽ: q⸗ filius hoĩs eſt. Megauerim ommno ꝙ purus filius ho/ minis puri hanc poteſtatẽ acceperit. et ꝙ pater decerit. ſed quia filius dei factus eſt filius hominis.ne filius dei factus homo haberet᷑ cõtemptui:poteſtatẽ dedit ei pater viuificandi et iudicia faciendi. Hec de ſeipo aſſerit ieſus vt credat᷑:.quia filius hominis etiam dei eſt filius et ipſe vnigenitus et eternus dei filius ꝓ nobis in tempoꝛe ple no ab eterno pᷣuiſo eſt filius hominis factus in qua cre⸗ duhlitate pendet ſaluandoꝝ omniũ ſalus. Et quia hocin ſinũ mirationis ingredit᷑ vwt vnum ꝑpamphius credatur mirabile mirabili additur et qð vnu incredibile aut dif ficulter credibile credatur incredibilius aut ommino ad credendum difficilius credituris apponit᷑ Nolite mira ri hoc quia venit hoꝛa in qua omnes qui in monumentiſ ſunt audient vocem filij dei et ꝓcedent qui bona fecerũt in reſurrectione vite:qui vero mala egerunt in reſurre⸗ ctionem iudicij Ac ſi dicat. Quid miramini ſi viuiſicꝗ di animas a peccatis et iudicandi ex meritis et de meri⸗ tis auctoꝛitatẽ a patre accepi:. Quoniã plus eſt animas reuocare ab inferis et reſoluta et in puluerẽ redacta co⸗ poꝛa a ſepuleris q; ſuſcitare vocem meã audirexolentes moꝛtuos in peccatis et generaliter iudicare de meritis atq; demeritis. Pꝛima vox pꝛimaq; audicio pꝛimaq; vi⸗ uiſicatio ad eos ſpectat qui coꝛpoꝛe ſeu natura viuentes iacent moꝛtui in peccatis. Secũdawro ad eos quoꝛum anime detinent᷑ in inferis et coꝛpoꝛa fuerũt poſita in ſe⸗ pulcris ſiue ſubmerſa ſiue comeſta crude a beſtijs:aut quomõlbet redierũt in mareria pulueris Pao pꝛima? ſcoᷣm pꝛimã reſurrectionẽ dixit. Elenit hoꝛa et nunceſt. Pꝛo ſecunda reſurrectõne nõ addidit et nunc eſt:vt de futuro nõ de labenti tꝑe a pᷣſenti in pꝛeteritũ cederetur Et in pꝛima tantũ dixit ꝙ moꝛtui audient in ſecũda w⸗ ro moꝛtui qui ſunt in monumentis vt apta diſſertione diſſereret duplicẽ reſurrectionẽ facere accepiſſe traditã poteſtatẽ et ad credulitatẽ vnius potioꝛẽ eſſe ꝓmiſſam, Sed nec ſolum coꝛpoꝛa exiſtentia in monumentis ſed anime in quibuſcũq; locoꝛũ receptaculis.exceptis nul⸗ lis audient vocem mirabiliter atq; potenter alte tonan⸗ tis. Et cum omniüũ ſit reſurrectio generalis ꝙ oẽs ani⸗ me recepture ſint coꝛpoꝛa et animarũ omniũ atq; coꝛpo rum ſit reſartianda pꝛima vnio diſſoluta:nõ tamevnus ſine fine fiet oĩm finis:quoniã qui bona fecerũt pcedent in reſurrectionẽ vite.gloꝛioſe vicq; et eterne. Nam lvna facientibo in noĩe chꝛiſti ſcõᷣm rõnem fidei ceteraũq;vir tutum nõ debet eſſe alia retributio qᷓ; eterna gloꝛioſaq; vita. Nec in iſta vita poſſet eſſe ſanctis iuſta et digna re tributio ex quibuſcũq; beneactis:mſi cum poſt omnẽ de bachationẽ moꝛtis eius tandem deſtructo imperio glo⸗ rioſa eternaq; vita reſurrectionẽ ſequeret᷑. Clere malos totus mundus punire nõ poſſet.cum amplius qᷓ́;tumli bet delinquentẽ qᷓ; ꝑ moꝛtẽ vtrũq; crudeliter irrogataʒ multare nequiret. Igitur male agentes omnino reſur 3 gent nõ ad part icipiũ etiam in modico eterne cõſolatõ nis et pacis ſed ad ſuppliciũ eterne damnatõis. Ex iſta ſentẽtia ſaluatoꝛis apte colligitur ꝙ erit in coepe reſur⸗ rectio bonoꝛum atq; maloꝛũ ad diuerſos terminos con⸗ cludenda. Oieſus nihil poteſt facere a ſeipᷣo et ꝙ teſtimonium phibent de ipo pater iohannes baptiſta opera ac ſcri⸗ pture hominũ teſtimonio recuſato.ſcom iohannem ſolum. Capitulũ IXx Vnm iudei et equidẽ alij tantu in chꝛiſto foꝛmã c cõtamplarent᷑ humanã ſeruilẽq; vt nec vltra ex con ſideratione pꝛoueherentur neque per opera neq; per verba in ipᷣo foꝛma dei altiſſimi faterentur ca⸗ lumniabant᷑ eum in ſignis et opibus eius.Et quia nõ poterat inficiari miracula in tanta euidentia facta. im⸗ pingebant in eum ꝙ ſabbatũ ꝓpꝛia poteſtate ſoluiſſet. Ercuſat igit᷑ accuſata ſeruilem foꝛma impotente ad ar/ dua humſcemodi facienda: cum in alium refert auctoꝛi tatem miracula faciendi Mon poſſum a meipo facere quicq; Mihil poteſt ſacere a ſeipo qui nõ eſt a ſeipo. Ye ſus autẽ neq; vt homo erat a ſeipᷣo neq; vt dei fili? erat a ſeipo.quomi omnis filius genitus eſt pars a patre. Nõ ergo vt homo poterat aliquid facere a ſeipo neq; vt dei filius cum ſit eternus et inſeꝑabiliter dei patris filiꝰ cuius a patre patriſq; ab eo ſunt omnia cuncta opa indi uiſa. vt ſivbũ dictũ referat᷑ ad ſeruile foꝛmã:homo q̃a ſeipᷣo nõẽ a ſeipᷣo nihil facere pᷣt. Si wro ad diuinã etiqᷓ a ſeipo facere nihil poteſt ſine patrea quo ſubſtantiali⸗ ter ſepari nõ poteſt vt hec impptentia ꝓ foꝛma ſeruili ſit de nihilitate.quia vt homo de nihilo factus nihil per ſe valet:ꝓ ſoꝛma vero dei ſit de inſeꝑabilitate que ſubſtan tialis eterna eſt. Pꝛopterea p vtraq; foꝛma dicit Si cut audio iudico Hecideo dirit ad ſolidandũ qð ſupꝛa Dixerat de poteſtate ſibitradita.de iudicio faciendo ſcʒ. et poteſtatẽ dedit ei iudiciũ facere:quia filius hominis eſt. Q iudiciũ aſſerit eſſe iuſtũ ſi iudicat ſicut a deo patre audit qui poteſtatẽ iudicandi hoĩs filio cõtulitvt indicet viſibiliter ſicut viſibiliter a mundo iudicatus eſt. Pꝛo⸗ inde ſubiecit Et iudicium meũ iuſtum eſt.quia nõ que ro voluntatem meã ſed voluntatẽ eius qui miſit me pa tris Mõ erratur aut poteſt eſſe infidelitas in cõmiſſis j aliter nõ facit q; mittentis nouerit woluntatẽ. Inobli⸗ quabilis et iuſia eſt eterni patris volũtas qᷓ; eius filius eternuſ in tꝑe filius hoĩs factus in iudiciaria exequitur actione nõ querẽs voluntatẽ tempoꝛalẽ et humanã qui nõ agerẽ humanũ cum nouerit et poſſit adimplere diui nouit eternã. Et omnibo pfectis hoc debet eſſe pfirmuz. num. Et nemo diuine ſuã pferat voluntatẽ. Ylla cüctif deommbo et in omnibo pꝛeferenda eſt. Satagebat ſe ie ſus in animo iudeox inierre ꝑ ſidem teſtimonijs vteba tur in argumentuʒ dicens! Si ego teſtimoniũ phibeo de me teſtimoniũ meũ nõ eſt wrum Alius eſt qui te⸗ ſtimoniũ phibet de me:et ſcio qꝛ verum eſt teſtimoniuʒ qð phibet de me. Chꝛiſtus eſt writas:wrũ eſt ergo teſti moniũ veritatis.llius aũt teſtiſcãs cuius teſtimoniũ Wwrũueſt:ipe pater eſt. Subinfert etiã de iohanne quiiã ipis requirẽtibo reddiderat de chꝛiſto teſtimoniũ Clos . miſiſtis ad iohannẽ ⁊ teſtimoniũ phibuit veritati ¶i ſerant a hieroſolimis ſacerdotes et leuitas ad interro⸗ gandum eum quis eſſet qui tunc de chꝛiſto veritatẽ cõ⸗ feſſus eſt quanq; ieſus teſtimonio humano nõ indige⸗ ret ſed ꝓ illoꝝ ſalute iſta comemoꝛat. Mꝛopterea dicit. Eso aũt ab homine nõ accipio ſed hc dico vt vos ſalui ſitis. Mõ accipit deitas ab humanitate teſtimoniũ:neq; tempoꝛale poteſt eternitati ſufficiens teſtimoniũ dare: nec indigentia vrgebat chꝛiſtum iohannis teſtimonio lliber vngecimus ꝙ taliũ patratoꝛ operuʒ eſſet filius dei ab ipo miſſu terrd talia pacturus. Sepe quidẽ ſaluatoꝛ ad teſtim nium ſuiꝓ vtilhtate hoĩm vt dei filius crederetr᷑ e declarari ſed hoc pꝛo ipᷣoꝝ ſalute referebat vt crederẽt et credentes ſalui fierent. Et vt teſtimoniũ iohanms veri tate polleat autoꝛicat in vritate iohannẽel Ylle erat lu⸗ ram in luce eius Altitudo virtutũ baptiſte iohãms de buit inflectere ad credendũ hoĩm coꝛda in chꝛiſtũ cum ipᷣe de illo teſtimoniũ darer Sed obſtinata incredulitar iudeoꝝ nõ pꝑmiſit eos in illa luce ſcʒ in vritate quã pᷣdi⸗ cabat were credulitatis feſta peragere. Triſte cum turpi cõſiſtit in ammo cum non exultat in vrro. Sed quandʒ iohannes de chꝛiſto vrum teſtimoniũ ꝓtulſſet mauus tamẽ de ipᷣo teſtimoniũ aderat ſcʒ operũ ſuꝑ naturam 7 omnẽ virtuteʒ humanã enſtentiũ qð indueit Ego au tem habeo teſtmomi maius iohanne opera eniĩ que de dit mihi pater vt perficiã ea. Opera que ego facio teſti⸗ momum phibent de me: quia pater me miſit Grada⸗ tim ꝑ teſtimonia cudit vt qui eſt eſſe credatur teſtimo⸗ nium adducẽes potius qᷓ; iohannis vicʒ operũ factoꝛũ et fiendoꝛũ ad que cõplenda ꝑ oꝛdinẽ a patre auctoꝛitate etiã et iuſſum acceperat.ex quibd omnmno credenduse rat a patre. Opera quidẽ erant mirabilia quopvnũ pau loante patratu extiterat ſcʒ curatio infirm longeui tpis ad piſcinã cuius rei cauſa huiuſcemodi diſceptatio exoꝛ dium ſumpſit que opera teſtificabant᷑ aperte nec inficia ri quis poterat quin eſſent diuina potius q; humana.et quibus diſceptabat ad cõſiderationẽ ſuoꝛũ operuʒ mi⸗ ſit que deitatis nõ humanitatis potentiã oſtendebant. Begd ꝓterue hominũ mentes cum quempiã ob inuidi am ꝑſequuntur nec eius virtutibo nec verbis nec operi⸗ bus credunt:magis autẽ querunt vnde poſſint obuia⸗ re virtutibo verbis dare calumnia opibus bonis ac mi rabilibus facere in poſturam.lttame ieſus ad ſummuʒ teſtimoniũ ſe cõfert patrem voce de ſeipᷣo teſtiſicantem inducens! Et qui miſit me pater ipſe teſtimonin phi⸗ buit de me vicʒ cum ad fluentã ioꝛdanis a iohanne ba ptiſma ſuſcepit Neq; vocem vnquã audiſtis neq; ſpeci em eius vidiſtis . Si weẽ illam nõ audierũt ergo excu ſancdh erant ſi nõ crediderũt. Si nõ viderũt ſpecie:quõ potuerũt imitari virtutẽ.Nõ habet ſonantẽ et oꝛgania tam vocem dus. incoꝛpoꝛeus eni eſt: nec eſt in ſui natu ra viſibilis ab oculo carniſ. Igi m aliquo aſſumptovox et ſpecies facte credant᷑ Meutrã tamẽ iudei aptis ſen ſi⸗ bus pꝑceperũt.ſed debuerũt credere iohanni qui iam in tanta fama virtutis exceſſerat vt chꝛeiſtus eſſe credere= magis aut ipi xpᷣo qͥ p opa miraculoſa et verba virtutis alans lobat᷑. Quamobꝛẽ ad eoꝝ cõfutationẽ adiecit. Et verbũ eius nõ habetis in vobis manẽs.quia queʒ miſit ille huic vos nõ creditis Nõ excuſant᷑ iudei ꝙ nõ crediderũt iohanni nec ercuſant᷑.qꝛ nõ audierũt dexocẽ neq; ſpeciẽ cõſpexerunt ſi chꝛiſto miſſo nõ credũt cuius vita irrepꝛe henſibilis ex omni ꝑte laudabilis oꝑatio ad mirabilis doctrina inſallibiliſ patiẽtia inſepabilis ꝓpter id qð chꝛiſtus appoſintl Quia ipᷣi nõ habebt verbũ in eis manẽs Habebãt verbũ ſed nõ manẽs ꝓ eo qð au⸗ diebãt atq; audierãt ſed nõ retinebãt:ſed verbuʒ patris increatũ nõ credebãt incarnatũ. Et er verbo incarnato audiebãt verbũ mirũ verbũ virtuoſum. Et qm̃ ipſe ſp eructuabat verbũ bvnũ necnõ et verbũ legis et ꝓpheta⸗ rum qð de ipo erat ipᷣi ꝑverã intelligentiã nõ habebant nec manebat in eis ꝑ memoꝛiã ſana.ideo ſibi a pr̃e mii⸗ ſo nõ credebãt. Mꝛopterea remittit eos ad ſcrutinium ſcripturaruʒz vbi ſunt de ipo pᷣnunctiantia ſeu ꝓphetica verbal Scrutamini inquit ſcripturas qꝛ vos putatis —. — r-----------— — 2 — — — F☛ e eee ☛ —= = 7 = — — S = — — — — = e — —— — S.⸗ in ſo⸗ 1 I 1 8 k. e no N 1 de diſceptatio mibus do. Balua. in ipſis vitam eternã habere. Et ille ſunt que teſtimo⸗ nium ꝑhibent de me et nõ vultis venire ad me vt vitaʒ habeatis ¶ Pꝛeceſſerũt ommia chꝛiſti miſteria teſtimo⸗ nia veriſſima ſcripturarũ et ſcom ſcripturas ſunt com⸗ pleta fiue cõplenda que reſiant que ideo ſica ſpirituſan⸗ cto edite ſunt:quia ſic futurũ erat non aũt ſic de chꝛiſto futurũ erat qꝛ ſic ſcripture pcinne runt. Et in ſcripturis legalibus atq; ꝓpheticis iudei ſperabãt vitã eternaʒ que ommino erat dumtaxat cõferenda ꝑ chꝛiſtũ in manu cu ius omnia poſuit deus pater. Ad quẽ in humanitate de⸗ iectum iudei dure ceruicis moꝛe ſolito exiſtentes wenire cõtemnebant vt haberẽt illa vitaʒ ſperatã in ſcripturis nõ habendꝗ aliter qᷓ; ꝑ chꝛiſtũ. Vlolebãt et volunti pi vi tam eternã et ſperat ſicut in ſcripturis ſacris pollicitus eſt ſermo diuinus. ſed nec cũ chꝛiſto mediatoꝛe non ha⸗ bentes intelligentiaʒ ſcripturarũ que de iſto mediatoꝛe loquitur ⁊ tantũ cõtempſerũt ſeruilẽ ſoꝛmã ꝙ nullo pa cto credidere diuina. Idcirco dicit et non vultis venire ad me vt vitã habeatis. Nulla excuſatio illis eſt qui tñ̃ ptinacia voluntatis ꝓpaie arguunt᷑. Excuſat ſepe ho⸗ mines in toto vel in ꝑte ipeinuincibilis aut nõdum vi⸗ cta ignoꝛantia excuſat inſerta fragilitas cum wro ſoluʒ voluntate diſſentiente agit᷑nulla excuſatio ſuffragatur Hic quidẽ ieſus ceteris pternuſſis in deos tantũ arguit cõtumacia voluntatis dicẽs. Et nõ vultis wnire ad me.Elolũtati apponunt᷑ omnia lvna ſiue mala: ſibi vir tus ſibi pꝛemiũ ſibi culpa ſibi ſuppliciũ iuxta illud in qᷓ pꝛeſtauit aut denegauit aſſenſum. Refutat ptinus etiã wlut indignus hominũ teſtimonia cum dicit Clarita⸗ tem ab hoibus nõ accipio:ſed cognoui vos. quia dilectõ nem dei nõ habetis in vobis Mõ clareſcit deus ab hoĩe quanq; ab ipo laudari poſſit:neq; chꝛiſtus indiguit hu⸗ mano teſtimonio declarari ſed cognoſcebat iudeos dei dilectõne carere ipi nõ diligebant et merito nec dili⸗ gi digni erãt.Nã ſi dilexiſſent deũ nõ inuidiſſent.nõ pa uiſſent recte agenti calumniã: credidiſſent vera docenti et inuitanti ad iuſticiã:et optatã ab hominibo gloꝛiã pol licenti.Nõ ergo accipiebat ab hoĩbo claritatẽ claritas we⸗ ra et filius eternuſ atq; dilectus clarifficatus a pr̃emeq; cõquerebat᷑ ſi non credebatr᷑ eſſe qui erat velut cognoſci delectatus ex foꝛma ſeu indignus ex pꝛeſſura.ſed dum/⸗ taxat ſalutẽ hoĩm querẽs.vwlut querela vrbis ſi uaſioni⸗ bus agebat in eos vt crederent coꝛde chꝛiſtũ dei eſſe fili um ad ꝑfectam iuſticiã: et cõfiterent᷑ oꝛe et ope ad ſalu⸗ tem. Sic enĩ ait apłs. Coꝛde credit᷑ ad iuſticiã oꝛe fit cõ feſſio ad ſalutẽ. Et fontale malũ impꝛoperabat eis ꝙ de um nõ diligebant ad diligendũ deũ factus eſt homo tw⸗ no ſuo nõ lvno dei.noſtra eĩ dilectõe nõ eget aut querit ſua cauſa ſed noſtra. Et hoc eſt omnis boĩs cõplementũ ad deum dilectõne firma ſe teneat qm̃ qui adſvxret deo v nus ſpiritus eſt cum eo. Et ipe ꝑ ſapientiã ait. Ego di⸗ ligentes me diligo. Diligens deum diliget᷑ ab ipo. Di⸗ lectus a deo ptegetur ab aduerſis: ⁊ in ſinu amantis re quieſcit:ipo iuxta vota fruens. Qui vero deum nõ dili⸗ git eſt ſegregatus a fonte vite factus eterne moꝛti ſubie ctus.Alienatus a lumine mẽtis tenebꝛaſ patit quouſq; in exterioꝛibo inexplicabiliter includat᷑. Omne hoĩs ma lum eſt in dei dilectõne nõ fierir. M ieſus nõ fuit a iudeis et a multis alijsveniens in nomine patris ſui receptus.et multi pſeudo et ipſe antichꝛiſtus recipient᷑ venientes in ſu a virtute ſcom iohannem ſolũ. Capitulũ XxX Epe faſſus eſt ieſus ſe in noĩe paterno veniſſe⸗ ſmil a ſeipo facturus atq; dicturus neq; ꝓpꝛiã gioꝛiam queſtuãs vt apertius reciperet᷑ ab hol⸗ bus omm heſitatõne depulſa.Dignus eni eſt honoꝛate recipi legatus qui nil ſuum dicit agit aut querit qᷓ; com miſſa legantis. Erat legatus chꝛiſtus ad omnes natio⸗ nes hominũ a doo patre niſſus:nõ obmittentis rẽ neq; legati ſed eoꝛũ ad quos miſſus erat negociũ agebatur. Mebellia erãt hominũ coꝛda.et in exoꝛdio maxime iude oꝛum cõſpiciebãt oculis legatũ ammo non recipiebant oꝛe cõtradicebant ꝑſequebant᷑ eum gratis opibus pꝛa⸗ uis.Cõqueritur merito ſe nõ eſſe receptũ:pnunciat fu⸗ turam eis ipoꝛuʒ de merito fraudẽ. Equide dict Ego enim veni in nomie patris mei et nõ accepiſtis me. Si autẽ wenerit alius in noĩe ſuo illũ accipietis Veni miſ ſus in virtute patris eterne me mittentis in tpe. opera eius ago que irrepꝛehen ſibilia ſunt et reuocantia de er⸗ roꝛe ad veritatẽ de vmbeis ad lucem. de vicijs ad arces virtutis.de moꝛte ad amatã vitam et nõ accepiſtis me ſaltem in virtute mittentis.etiã ſi deſpicitis qð huma⸗ num aſpicitis.Si quid meo noie in verbo aut in opere fieret iuſia eſſet repulſa: iuſtioꝛ ſi wſtra ſalutẽ nõ quere rem.Aderit omnino deceptio iſta exigente culpa: vt ali⸗ quem pſeudo ꝓphetam ſiue doctoꝛẽ. aut antichaiſtũ reci⸗ piatis ſuo noie wmentẽ. Juſto enim et irrepꝛehenſibi⸗ li iudicio agitur de merito huiuſcemodi delinquentiuz vt mendaciũ p virtute ſuſcipiat qui oblatã veritatẽ pꝛi⸗ mitus nõ accepit et imquitatẽ pꝛo iuſticia et in duium ꝓcedat pꝛo via et obliquatoꝛẽ.p duce et pꝛecipiciũ. ꝓ xo toet nauſragiũ. ꝓ poꝛtu. Et omnes tali ammaduerſio/ ne plectant ꝙ quib bonum ante poꝛrigit et nolũt recipe re. poſtremo cadant in cõtrariam ſoꝛtẽ iuxta illa ſenten⸗ tiam. dilerit maledictionẽ et veniet ei.et noluit benedi⸗ ctionẽ et elongabit ab eo. Mõ eſt in hie interponere me dium terminũ. ꝙ qui nõ recipiunt chꝛiſiũ in membꝛis aut in capite recipient antichꝛiſtũ. De quo aplłs volens aſſerere reuelationẽ.pandit meritâ receptionẽ dicens. Et tüc reuelabit ille iniquus quẽ dñs ieſus interficiet ſpiritu oꝛis ſui et deſtruet et illuſtratione aduentus ſui: eum cui eſt aduẽtus ſcom operationẽ ſathane in omni⸗ bus virtutibo et fignis et pdigijs mendacibo et in omni ſeduccione iniquitatis his qui peunt eo ꝙ charitatẽ ve ritatis nõ receperũt vt ſalui fierẽt. Ydeo mittit illis de⸗ us operatoꝛẽ vt credãt mendacio vt iudicent᷑ omnes q̃ nõ credunt veritati. ſed ↄſenſerũt iniquitati. Ecce qua⸗ lis eſt ille qui poſtmodũ recipiet in noĩe ſuo veniẽs cuz chꝛiſtus veniens in noĩe ſui eterni patris nõ fuerit añ receptus. Ecce quo demerito mendaciũ ꝓ veritate ſu⸗ ſcipit᷑et iudiciũ ꝓ miſericoꝛdia irrogat᷑. Subinfert aũt incredulitatis et nõ receptõis cauſam que fertur eſſe q⸗ ſitio humane gloꝛie nõ diuine. Hoc eſt qð ait AQuõ po teſtis credere qui goꝛiã abinuicẽ accipitis.⁊ gloꝛiã que a ſolo eſt oo nõ queritis Perſpicuũ eſt ꝙ qui et mu⸗ tuo humanã gloꝛiã querũt ⁊ cõferunt credere his quivi dentur obiecti nõ poſſunt.et cum humana gloꝛia vica⸗ rio moꝛe in cõmertiũ venit diuina ꝓpellitur. Ideoq; nõ credunt qui dei gloꝛiã vtroq; ſtudio nõinquirũt. quoni am ſi diligerẽt quererẽt. ſi quererent ſalui eſſent. Aut a⸗ lio loquendi oꝛdine ſicut in ſupꝛadictis verbis interci⸗ ſe colligitur ſi crederẽt quererẽt.ſi quererent inuemrẽt ſi inue nirẽt diligerent. ſi diligerẽt ſalur eſſent. Ad hune ſalutis finem bis gradibo dñs ieſus pꝛimo iudeos.dein de cunctos homĩes ſatagebat adducere. ꝓphitens velut obicem ad ea que veritatis virtutis ſunt vanam inanẽ ꝑfunctoꝛiamq; gloꝛiã. . Me apud deum patrẽ nõ chꝛiſtus ſed moiſes iudeos inexcuſabiliter accuſabit cui de chꝛiſto ſcritenti ſivere crederent chꝛiſto etiam credidiſſent.ſecundũ iohan nem ſolum. Capitulum XI Liber Nium dei pꝛout exiſtententẽ ſe aſſerebat ieſus adueniens pꝛo hoĩbo oꝛbi in ꝓplo iudeoꝛũ dicto wlo electo dei.qui nõ creditus nõ receptus po⸗ tius repudiatus ab eis iuſte poterat cõuenire illos accu ſatõnibus apud patrẽ.ſed denegat ſe cauſaturũ aduer⸗ ſus eos ꝓ eo ꝙ nõ impꝛophetatus et ante nõ ꝑ ſcriptu⸗ ras pᷣnunciatus aduenerat:ſed ille ipos accuſaturꝰ erat qui de ipo pᷣſcripſerat et in qauo p ꝓpłetis ceteris cõſpera bantur. Hinc eſt qð dicit Nolite putare quia ego accu ſaturus ſuʒ vos apud patrẽ. Et qui accuſat vos:moiſes in quo ſperatis Nõ accuſabit iudeos de ipox increduli⸗ tate filius qui omnes venerat excnſare:nec queret quẽ piam inuoluere qui ſatagebat expedire cõpeditos a pote ſtate et a fraude ſathanica: nec querit litigioſe cauſe cũ hominibus ante deũ patrẽ habere cõgreſſum.ſed a moi ſe ſqʒ ab eius ſcriptura deducent᷑ in cauſam et ſiſtentur ante tribunal vt de incredulitate damnent᷑ et luant iu⸗ ſta ſupplicia q; moiſes ſcripſit a ꝑte de chꝛiſto. Et q;uis alij plures ꝓphete ſcripſerint de chꝛiſto hic ſubticentur. moiles ſolus inducitur ꝓ eo ꝙ apud iudeos nullus p⸗ pheta pꝛioꝛ nullus anterioꝛ diuinoꝛũ ſcriptoꝛ:in nulliꝰ ſcriptura ſit ꝙ eternã vitam ſperabãt. Ob inde adiũgit Si crederetis moiſi: crederetis foꝛſitan et mihi. De me eni ille ſcripſit. Si aũt illi? litteris nõ creditis.quõ verbis meis creditis Si teſtificanti credit᷑ et ea cauſa pꝛo qua teſtificatũ eſt credẽda omnino cenſet᷑et qð dici tur recõuertitur. Pꝛoinde ſi iudei credebant ſcripturis moiſi et in ipis ſperabãt eternã vitã:debuerũt et crede⸗ re chꝛiſto de q moiſes longe ante pᷣſcripſerat. Et quanqᷓ; ſcripturã et locũ euangeluta pᷣtereat dignũ iudicaui lo⸗ cum et ſcripturã innectere vt ſides clareat et anneratur deuotio ſideliũ.et pateat inexcuſabilis puidia iudeoꝛũ: Scribitur quidẽ in libꝛo ſcoo legis ad remouendã ido latriam et cuncta fallentia ꝙ moiſes de vero ꝓpleta chꝛi ſto pᷣdixerat. Pꝛopſxtã degente tua et de fratribo tuis ſi cut me ſuſcitabit tibi dñs deus tuus ipᷣm audies vt pe/ tiſti a dño deo tuo in oꝛeb.quoniã cõtio cõgregata eſt at B dixiſti. EUltra nõ audiam vocem dñi dei mei et ignem unc maximũ amplius nõ videt ne moꝛiar. Et ait mi hi dñs. Bene omnia ſunt locuti.Pꝛophetã ſuſcitalo eiſ in medio fratrũ ſuoꝝ ſimilẽ tui ⁊ ponã verba mea in oꝛe ei.Loqueturq; ad eos oĩa que pcepero illi. Qui aũt ver ba eius que loquet᷑ in noĩe meo audire noluerit:ego vl⸗ toꝛ exiſtam. Luce patet clarius ſane credentibo atq; in ſi de intelligentibus iſtã ſcripturã eſſe de chaſto quã moi ſes dux iſraelitici ꝓpli electus et amicus dei cui facie ad faciem.loquebat᷑ ſicut homo loquit᷑ ad amicũ ſuũ: ꝓphe⸗ ta magnus in ſignis atq; roꝛtentis oꝑatoꝛ eximius lon ge ante pᷣſcripſit ad pꝛemiũ ſaluatõnis credentiũ et ad iudicium omniũ increduloꝝ et tanta claritate ipᷣo litte⸗ rali aſpectu refulget qð expoſitõe nõ indiget. uius rei cauſa ſaluatoꝛ ait. Si crederetis moiſi crederetis foꝛſi⸗ tan et mihi. Mõ dubio animo loquitur chꝛiſtus qui o⸗ mnia nouit cũ foꝛſitan dicit:ſed induriciã iudeoꝛuʒ im/ pingit:que vere flectenda erat ad chaiſtũ etiam poſt moi ſi pꝛeſtitã ſidem.hinc ergo penitus iudei apud deum in excuſabiliter accuſant᷑ qð etiam moiſi nec veraciter cre⸗ diderũt ex quo chꝛiſto nõ credũt de quo ille tam aperta Aphetia pᷣdixit. Qð vero adiecit ſi aũt litteris illius non creditis quõ verbis meis credetis nõ cõponebat in his verbis hſonam ſed fidem.qꝛ ſi nõ credebant moi ſi in q̃ maioꝛẽ ha bebãt fidẽ.ſic nec chꝛiſto qui apud eos mino- ri aut nulla ſide fulgebat. Liquent multa ex his q̃ dicta ſunt nec ſecura tergiuerſatio eſt ab eis permaxime ad ea que credenda ſunt ſu ppono ſcripturq quib pꝛimo non pꝛeſiita fides nequaq; cheiſtus pfecte crederer quanq; vndecimus ipe ſine omni teſtimonio ſcripturarũ coꝛdibue hominũ ſe poſſit infundere. Veruntamẽ nõ alligatus ſcriptura rum teſtimonijs ſine ipis ipᷣe nõ venit aut egit ſua ma⸗ gna ꝓ hominũ ſalute miſteria:et damnatio ſaluatio ex ipᷣis innotuit vt aliter nõ eueniãt q; ſcripte exiſtat.Nõ eos chꝛiſtus aut ceteros credituros rõnibo ꝓuocat aut inuitat.ſed dumtaxat ꝑ fidẽ que omnino intelligentiaʒ pit.iuxta verbũ eſaie dicentis.Niſi cedideritis nõ intel ligetis aut alias nõ ꝑmanebitis. Et hoc eſt meritũ no⸗ ſtrum inuiti fidei nò rõnibus. Et fidei robur eſt ab ipis excludi. Et cunctis exemplo chꝛiſii docentib eſt dicendi foꝛma relicta ꝙ ꝑ fideʒ conent᷑ ad chꝛiſtũ coꝛda hominũ inclinare atq; ꝙ omnis intellectuſ captiuet᷑ in obſequiũ eius:quoniã ipe dei filius aliter qᷓ; ꝑ ſideʒ ad ſe coꝛda ho⸗ minũ nõ wocauit. = De operando cibo qui nõ perit ſed ꝑmanet in vitam eterna.ᷣm iohannẽe ſolũ. Lapitulũ XII Oſt reſurrectionẽ turbaruʒ ex quinq; panibet p duobus piſcibus tranffretauit ieſus et wnit ca pharnaũ quẽ turbe terra mariq; ſequẽtes pue⸗ nientes ad eum dixerũt eil Rabbi quado huc vemſſtie Meſpondit ieſus et dixit.Amen amen dico vobis queri tis me nõ quia vidiſtis ſigna. ſed quia manducaſiis ex panibo meis et ſaturati eſtis Nõ videt᷑ ieſus vſq;quaq; gratam habniſſe queſtionẽ turbarũ ob ipᷣaruʒ intennio nem: quia nõ tm̃ querebant eum ꝓpter mirabilia ſigna quibo ad altioꝛa inuitabant᷑ vt ipoꝝꝑ mentes ꝑ fidẽ attol lerentur in iſto chꝛiſto apparenter hoĩem deum eſſe imo ipᷣm deũ et hominẽ verũ eſſe:ſed quia manducauerãt ex illis quinq; pamb et moꝛtalia coꝛpoꝛa refecerãt ꝓpideo querent vt poſſint iterũ atq; iterů manducare et coꝛpꝑa moꝛitura reficere· Qð aſpernabat᷑ ieſus ꝙ tmp tempo⸗ ralibus ꝓ coꝛruptibilibo atq; moꝛtalibus ab hoĩbus qre retur qui venerat daturꝰ eterna incoꝛruptibilia et ſemg eodẽ mõ manẽtia et dare cibũ ſempiterne manſurũ nõ pfunctoꝛiũ que fames iterũ ſequi᷑. Quamobꝛẽ alium cibum opere querendũ infoꝛmat dicẽſ Operamini nõö cibũ qui perit ſed qui pꝑmanet invitam eternã quẽ filus pois vobis dabit. Hunc enĩ pater ſignauit deuus. Quid me queritis pꝛo coꝛru ptibili cibo qui qᷓ;uis ad hoꝛã ſa⸗ tiet afficiente fame omnino non tollit. Operamini hoc dico ſollicite operã detis vt illũ cibũ habeatis qui ſum/ ptus hic ad vitã ꝑducit eternã.et hic incepiẽs etiã eter- ne pdurat. Et ne ad habendũ impoſſibilitas ſe opponat filius hoĩs dare patus eſt dandi habens omnimoda po⸗ teſtatẽ. Dare venit et vult accige volẽtes inquirit nõ ac cipiens neminẽ q; ſeiᷣm cauſet᷑ cum ab eo qui habet of⸗ fertur. Ne aũt ꝓpter humans aut ſermilẽ foꝛma tm̃ ocu⸗ lis carnis obiectã impotẽs crederet᷑.ſubinfert vt etiam deus eiſe credat᷑ Hunc enĩ pater ſignauit deus. Hunc eni ſcʒ filiũ hois qui cibũ eterne manentẽ wlentibo pol licetur:deus pater ſignauit etiã filiũ ſuũ eſſe vt nõ ſolũ filius hoĩs ſed etiã credat᷑ dei filius eſſe vt inheſitanter qð ꝓmittit effectu efficiat. leruntñ ex falſa intelligẽtia verbi quidã ex hoc errauerũt quox nõ paruũ numerum hoĩm meis tꝑibo inueni qui mihil volentes ꝓpꝛijs mani bus oꝑari oſtendẽtes ſe oĩ tꝑe oꝛõibo et cõtemplationi⸗ bus vacare ocioſe feriantes etate iuuenes coꝛꝑe feroceſ honeſtis opibus valentes intendere neceſſitati ꝓpꝛie at aliene puidere viuendi ſtipem in ſolito queſtu quere⸗ bant et cum eis aduerſaret᷑ ex geſtis dictiſq; ſanctox in argumentũ aſſumebãt verbũ ſic eſſea ſaluatoꝛe dictů. Opamini nõ cibũ qui perit ſed qui ꝑmanet in vitã eter nam. Sed ꝑſpicuũ eſt er ſequentibo verbis ꝙ negariue nõ dixerit de honeſto exercicio coꝛpoꝛali.ſed ꝙ hoies njõ tm̃ huiusvite fulcimẽta curarẽt magis intenderẽt quõ i , er GS t i te/ 0/ bs Nt uni bii ho⸗ m et len e uen ser aq tenno on atno eino. iten ileo / N Sdre ſenp rin Alunn ini flis QAid räſ nive ſm, er/ t w o h⸗ um nc w ſoli. ter iti uun wonn oni⸗ Ceſ ſent ete in ti. ter e nö 16 Wr de diſceptati onibus do. Balua. eterne in beatitudine vtriuſq; hoĩs ꝑpꝑmanerẽt. Intelle⸗/ xerunt ꝑ quid exile turbe ꝙ et dei agenda oꝑa quererent᷑ Pꝛoinde interrogãt Dixerũt ergo ad eũ. Quid facie⸗ mus vt oꝑemur opera dei. Reſpondit ieſus et dixit eis. oc eſt opus deivt credatis in eũ quẽ miſit ille Opui dei nõ rõne coꝛxoꝛis poſuit ſed vt ſit actus interioꝛ ĩ cre⸗ dulitate miſſi atq; mittẽtis.Nõ tñ ieſus ex hoc kbonuʒ o⸗ pus actuale excluſit ſed pᷣcidit opus mentis: qð eſt cre⸗ dere huncieſum chꝛiſtũ dei veru filiũ ab eterno patre p ſalute hoĩm miſſuʒ. Eſt ergo hoc firmiter opus dei: qm̃ ſolus deus fidem in coꝛdibo hoim opatur nec aliqs iliaʒ Apꝛia virtute nanciſcit᷑ñ aut meret᷑ qm ſine fide impoſſibi le eſt placere deo.Qui vwero ſibi non placet pꝛiuat᷑ vnde mereat᷑. Eſt ergo fides dumtaxat in aĩia opus dei.necnõ et qui ad ſalutẽ ſatagũt eſſe cõuenit eſſe actuoſos pᷣmo in inuiſibilitate credendoꝛũ ⁊ oĩm que ſidẽ inuiſibiliter coõſequunt᷑. Et qm ſides ſine opꝑibus moꝛtua eſt. etiã o⸗ pus dei exterius decreto diuine legis pagitur. Magnuʒ eſt ergo fidei ſacramentũ cũ dicit᷑ opus dei. Sed ſi qʒ deus creando egit inſpicimus omne in eſſe ꝓductũ dici tur·imo eſt penitus opus dei ꝙ ſuavarietate atq; magni tudine pdit artiſicẽ potuitq; cognoſci vt ſcriptũ ẽ.A ma gnitudine enĩ ſpecieiet creature cognoſcibiliter potuit eoꝝ creatoꝛ videri.Quid igit᷑ eſt ꝙ fides dicit᷑ opus dei. Equidẽ aduertendũ ꝙ aliud eſt opus dei ab ipo factum aliud a nobiſ agendũ.PDꝛimũ omne qðegit aut agit ſeu faciet deus. Secundũveroid eſſe a nobis qð ſieri poteſt in Grexi eius ſcõᷣm legẽ et edictũ ipᷣius ipſa fides ex in uiſibilibus et vt credat᷑ in euʒ quẽ ad nos ꝓpter nos ad terras miſit pater eternus ſine qua nemo videt nec vi⸗ debit deum etiã quẽ illa ſanctoꝝ patrũ pꝛioꝛitas in pꝛi⸗ mavidere nõ meruit niſi merito eiusqͥ a patre in pleni tudine tꝑis miſſus ab illis fuerat creditus affuturꝰ no⸗ uitaſq; noſtra illũ ſic affuiſſe nec efuiſſe iam credit nec⸗ non et cetere virtutes oꝛdinate infuſeq; in mentibo ho⸗ minum pꝛo ſupernis et id quod inponit impꝛeteribi/ li lege agendũ etiam ignoꝛato ſine fine in aliquo pᷣter re rum oꝛdinẽ pᷣterire vere oꝛdinẽ vſumq; cõmunẽ diſſua⸗ ue videret᷑ vel abſonũ opus eſt dei.ex eo qð vult et iubet et agendi pᷣſtat virtutẽ ſine qua nemo quippiã rectũ a⸗ git. Eſt etiã opus noſtrũ qꝛ nos facimus noſtraq; vtili tate nõ ſua.Mõ ſolũ aũt ieſus hoc exigebat vt eũ crede⸗ rent eſſe q erat ſed vt ſibicrederẽt in doctrina ſana quã dabat. Multi enĩ deũ ſiue chꝛiſtũ credunt doctrine vero factiue nõ credunt. Et cum iudei aperte cognoſcerẽt ꝙ e ſeipo chꝛiſtus dñs loquebat᷑ in foꝛma ſeruili diuina non credita. et velut ſignis aſſoliti ſigna poſtulant ad credendũ cũ rememoꝛatõne pꝛiſtoꝝ Dixerunt ergo ei Qõ ergotu facis ſignũ vt videamus et credamus tibi Quid oꝑaris. Patres noſtri manna manducarũt ĩ de⸗ ſerto ſicut ſcriptũ eſt. Panẽ de celo dedit eis manduca⸗ re Verũ eſt qð apls ſcripſit.iudei ſigna petũt.greci ſa⸗ pientiã. Ab initio quo deus eos ſegregauit a gentibo in ſignis eoꝝ aĩos educauit et oculos pauit ex quibo ꝓpter eoꝛũ coꝛdis duriciã fere crediderũt illa facientibo.nunc quidẽ memoꝛes moiſi vnũ de ſuis ſignis ſatis aptũ ad id qð ſaluatoꝛ iam dixerat vt oꝑparent᷑ cibũ qui nõ perit ſed qui ꝑmanet invitã eternã inducũt et inquiũt. Moi ſes dedit patribus noſtris panem de celo in deſerto de quo ipi manducauerũt.Tu ergo q̃ͥ nosad te credenduʒ eſſe dei filiũ ab ipo miſſum tuis ſuaſionibo niteris qð ſi gnum fſacis vt ipᷣm oculis coꝛpoꝛeis videamꝰ.et tibi mẽ te credamꝰ. Pꝛo tergiuerſatione iſtaverba erãt:qm mul ta iã ſigna fecerat nec credebãt ⁊ maxime immediate pᷣ teritũ ꝙ tot milia hoĩm de quinq; panibo ſatiauerat eoꝝꝑ aĩos debuit vt crederẽt cõmouere. Sed qͥ credere non vult querit quo auertat᷑.Et qui renunit facerxe qð iube in excuſatõis ſuffugiũ tendit. YInfirmũ tñ ob ſigna pꝛe ſtare fidẽ quanq; iudei moiſi et ꝓphetis et aliqui chꝛiſto et in pᷣncipio naſcentis eccleſie plunmi ob ſigna credi⸗ derunt. Eleritas et vita validioꝛes ſunt.pferunt᷑ enĩ ſi⸗ gnis oĩb et exemplis Duit ergo ei ieſus.Amẽ amẽ di co vobis nõ moiſes dedit vobis panẽ de celo ſed pt᷑ me dat vobis panẽ de celo wrũ MPanis dei eſt qui deſcẽdit e celo et dat vitã mũdo.Liquet qð moiſes nõ dedit de celo panẽ verũ q;uis oꝛauerit ꝓ ꝓplo eſurẽti ne fame in ter deſerta piret. cui deus ꝓuidit de mãna nõ de celo ſed in iſto nobis vicino aere iuſſu dei generato:qð de/ pluẽ⸗ do dedit iuxta ulud. Et pluit uus manna ad manducan⸗ dum. Sed panis dei panis ver? eſt ipe dei filius qͥ de ce⸗ lo nõ aliter q́; ꝓpꝛiavolũtate deſcẽdit. NPanis eni dei eſt qui deſcendit de celo et dat vitã mũdo.Elita ſolerter ab hoibo querit᷑ affectata ꝓpenſius: ſed vtina hoim deſide⸗ ria ea ſollicitudine in totam vitã ferrent᷑ ſicut ferunt᷑ in partẽ ꝓ qua hoĩes tãta patiunt᷑. Chꝛiſtus aũt deſcendit totã cõferre vitaʒ et hoĩes a partialitate in totalitatem tranfferre. Pꝛo iſta q̃q; vita panis terrenꝰ inquirit᷑ qui ad eternã capeſſenda ſeipᷣm panẽ cõſtituit qui eſt panis dei in müdo degentibo vitã donans ſi illũ ſuo mõ ad v⸗ ſcendũ accipiãt ac ꝑ hoca ſe vitã pollicet᷑ eternã vt in de ſideriũ vſcendi deueniat. Et iã auditoꝛes aliq̃ cõmoti in ſermonib ſaluatoꝛis deſiderãt hũc panẽ a pollicente querũt. Sempꝑ eni laus bone rei deſideriũ dedit:et tra⸗ xit ad ſe querendã Dixerũt ergo ad eũ.Dũe ſpꝑ da no⸗ bis pane hũc Subiecta poſtulatio cũ dñm vocãt ⁊ cõ⸗ feſſio iã eſt ſupꝛa id qð foꝛma ſeruilis apparet. Suppoſi ta oĩno debet eẽ petitio:cũ a ſuꝑioꝛe aliqd querit᷑.Petũt ſꝑ dari panẽ hoibo vitã dantẽ.qꝛ viuere ſemꝑ optabant vt appeti animꝰ quoꝛumcũq; moꝛtaliũ timentiũ ꝑdere vitã ꝑ moꝛtẽ acerba. Petebãt comeſtibilẽ panẽ creden⸗ tes hanc habere virtutẽ ⁊ moꝛe q̊ aliũ comederũt autu⸗ mabãt vt mulier ſamaritana etiã chꝛiſto viuã depopoſtit aqua ne ſitiret ne fatigaret ad hauſtũ. Nõ attollebant eoꝝ in altitudine dictimẽtes humane ſapiebãt ex deſi⸗ derio ſic q̃rebant ex ſiderio vite Dixit aũt eis ieſus. Ego ſum panis vite. Qui venit ad me nõ eſuriet. et q̃ credit in me nõ ſitiet vnq;. Sʒ dixi vobis qꝛ vidiſtis me et nõ credidiſtis Effert adhuc virtutũ laudibo panẽ ⁊ magnieffectus pᷣconio in deſideriũ traicit.eo ꝙ famẽ ex toto auferat atq; ſitim.et exponit qð 8le moꝛe eſt eſi lis vt ſe parent ad debitũ eſum:qm̃ ſola fide ſatiabiliter manducat᷑.Arguit aũt eos ꝙ eis dixerit reiveritatẽ. ſed nõ crediderũt:qꝛ viderũt ſolũ foꝛmã ſeruilẽ.Credidiſ⸗ ſent aũt ei etiã in foꝛma ſeruili ſi ꝑ fidẽ eis ſoꝛma dñabi lis aſtitiſſet vt ſic verbox imo ſententiarũ cõtertus elu⸗ ceat. Dixi vobis omnem veritatem maxie de ſpirituali non de coꝛpoꝛali.de ſupernaturali non de naturali. de e⸗ terno non de tempoꝛali. de refocillate animas non coꝛ poꝛa cibo. Sed qꝛ vidiſtis me nõ diſcretũ a foꝛma ſerui⸗ liꝑ inuiſibilẽ foꝛmã dei nõ credidiſtis meis opib neq; verbis. Elidiſtis etiã miracula facientẽ et cõtempſiſtis et nõ creditis de vero pane qͥ aĩas reficit et ad vitã eter⸗ nam mittit · Et ſi vos nõ creditis ſunt et erũt qͥ credãt. Lqꝛ oẽ qð dat mihi pater ad me veniet ⁊ eũ qui venit ad me nõ etiã foꝛas Quibo datũ eſt a pre vt credãt in me dati ſunt mihi.et qͥ mihi dati ſunt ad me veniẽt itinere paſſibuſq; virtutũ.g ego vere ſic veniẽtes nõ eitiã foꝛas a domo vᷣtutũ atʒ fideliũ neqʒ a domo ciuiũ ſuꝑnoxꝝ nec eijcient᷑ in tenebꝛas exterioꝛes vbi flet? eſt ⁊ ſtridoꝛ den tiũ.qm̃ nõ eſt in rebo foꝛinſecis delectatiovere fidelium ſed in interioꝛi hoĩe in his qͥ nõ vident᷑ coꝛã deo exultãt qm̃ vt ait apls.gloꝛia ntᷣa hec teſtimoniũ ↄſciĩe nte.Non eijcient᷑foꝛas qͥ exterioꝛa no amauerãt imo plerũq; cõ⸗ tempſerãt ſed in hoc oẽ ſtudiũ dantes vt cheiſtũ crede⸗ Tiber vndecimus rent ex toto coꝛde diligerẽt et habitatoꝛẽ intus haberẽt Hoc quide dicebat ieſus in deſjgnatõʒ repꝛobatõis iu⸗ deoꝝ et ppli getilis eligẽdi atq; ſaluandi quẽ deus pater eterna pᷣdeſtinatõe filio dederat daturuſq; erat in iuſti⸗ cla fidei vt ſibi coꝛda credentiũ coaptaret᷑ cũ vemiret ad filiũ.nec eijciendꝰ nolẽs niſi rolẽs opat quiſq; aliqᷓ eie/⸗ ctione digna. Ha ficut qͥ credit patrẽ credit et filiũ et qð dicit᷑ reconuertit.ſic oẽ qð habet pt habet et filius a pre tũ accipiẽs. Quibo ſit datũ et qbus nõ vt ad filũ credẽ do pueniat quare his et nõ illis qͥ merito aut dvemerito nõ eſt inueſtigabile a moꝛtalibo.ſed tm̃ laudent᷑ irrepꝛe lenſibiles mia et iuſticia dei et iuſte hbim demerita cõ⸗ gemnent᷑. Ygit᷑ ꝑmanẽs cibo in vita exernã filius dei eſt humanatus ꝓ nobis d celis aduemes in opatõne fidei eſt credentibo dat᷑:de negat᷑ incredulis. De volütate dei pattis qua fi ius ſe fatet᷑ implere in oꝑatiõe ſalutis humane.ſᷣm iohanne ſo. Ca. XIII AVſceptat varijs ſermonibo dei filius cũ iudeis. d et hoc agit vt credat in eũ:ꝙ ipe ſit ſoꝰ vita eter na hoim qui de celo deſcẽdit. Et qm̃ ſupꝛa dixe⸗ rat.pamis eni ci eſt qͥ deſcendit de celo et dat vitã mun do nuc apte aſſerit de ſeipo ꝙ wre ſit ille panis ⁊ cauſaʒ pꝛodit q̃re deſcenderit ne ocioſus tantꝰ crederer᷑ deſcen⸗ lus dices Quia deſcendi de celo nõ vt faciã woluntatẽ ſubſtantias bonas qᷓ ꝓpꝛiavoluntate deliquerũt. Ygikſf uis ꝑditat a ſeipo depit. Mã volũas eius ẽ:vt qd filio 8 tũ nõ pereat. Et pater omnia dedit filio ſed multi aut nõ accedũt aut ꝓpꝛia woluntate ſe auferũt erroꝛe de cepti videntes in repꝛobam parte.Attamẽ iuſticia poſu it vnde homo mereat᷑ et vita eternãa nanciſci poſſit: qᷓ in deſiderio cunctoꝝ eſt. Juſticia vero quã miſericoꝛdia di uina remunerõne pſequit᷑ et ipᷣa filij dei credulitass nõ ꝙ iba cauſa diuine voluntatis exiſtat vt hoc wlit ſed ipa dei volũtas ſic ab eterno cõſtituit atq; ꝓuidit vt ommis qui videt niliũ et credit in eü habeat vuq eterns. In du bio verba ſunt q̃ſtione aĩos tangunt. Si videre refert ad oculos coꝛpales ſolũ que tꝑe chꝛiſti fuerũt in regio⸗ ne iudea in caula ſunt damnandi ſiue ſaluãdi.imo dam natõis ſiue ſalutis.qm poſt aſcenſionẽ chꝛiſtꝰ nõ eſt am plius cõuerſatus in terris vt videri a moꝛtalibo vlter — poſſit. Sed ſi ad viſionẽ internã inferimꝰ q̃ differentia inter videre credere ĩterponat᷑.qm excepta viſione pa trie qͥd in hac eſt videre niſi credere.q̃d credere niſi vi⸗ dere.Elidemus cũ credimus credimus cũvidemꝰ. Cre dere videre in enigmate eſt. Sic et apłs ait. Clidemus nũc ꝑ ſpeculũ et menigmate tũc aũt facie ad faciẽ.et hoc eſt qꝛ credimus in emgmate videmus. Et albi. Tlidi⸗ mus leſum ꝓpter paſſionẽ moꝛtis gloꝛia et honoꝛe co⸗ mea:ſed voluntatẽ eius qui mſit me Hec eſt mei ad ronatu qui nõ de viſione coꝛꝑis neq; de nõ credentibj uentus cauſa.qꝛ deſcẽdi de celo ad ima moꝛtaliũ nõ me ſeg de credentib- loquit᷑. Quid ergo eſt videt et credit. am woluntatẽ facere:nõ mea gloꝛia qrere ſed eius q¶ me Qaue eſt viſio ad quã lungeda eſt credulitas. Que? iſta legauit. Sepe quidẽ iſta ſentetia tacta ẽ. Sed ſi patris et filij eſt vna ſubſtatia vna deitas.eſt et igitur vna xx luntas. Cur g voluntatẽ ſu a pris volutate ſecernit. ac ſi alia eſſet patris quã vt pficiat venit:alia ſua qua face⸗ re nõ diſponit. Equidẽ patris et filii cn vnius ſint ſub⸗ ſtantie vna eſt volũtas. Sed diſtinguit foꝛmã deia foꝛ⸗ ma ſeruili.et qð a ſeipo nõ eſt et a ſeipᷣo nõ vemit ſed ab eo qui miſit ut nihil cõtemptui pateat·qꝛ homo:nec qð ſui cauſa ſua re ſua vtilitate in hanc vmbꝛoſam vitã de⸗ ſcenderit.vt aũt neq; mittentẽ crederẽet ad ſeipᷣm aliqᷣd mittẽdo filiũ q̃rere et audiẽtes etius inclinarent adg, dem patris elucidat voluntatel Hec eſt aũt volũtas e g̊ miſit me patris:vt omne ꝗð dedit mihi nõ ꝑdaʒ ex eo ſed reſuſcitem illud in nouiſſimo die Si ome qð dedit mihi pater ad meveniet nõ foꝛis eijciendũ:q̃re dedit pa ter. Quia volũtas eius eſt vt nẽo ꝑdat᷑inemo damner᷑. nullus ercludar a regno eius q nemo erra ctilitarẽ ſu detur ad hoꝛã ſi moꝛs coꝛpi adimit ſenſum ſiaĩa ipᷣm de ſerit ſi redierit in pꝛiſtinu puluerẽ. ſi poĩs eſt diſioluta cõpago voltas eiꝰ eſtvt illud reſuſcite in noumimo die qò et faciendi ab ipo poteſtatẽ accepi. Perſpicua ẽ deixo luntas de humana natura ꝙ ex iuſticia culpa exigẽte in cærne nõ in aĩa moꝛiat᷑ et ꝙ in eadẽ carne die nouiſſimo ſuſcitet. Sed in his qui ſibia pte ab eterno iure pdeſti narois dati ſunt et in writate figei ad ißm acceſſerunt: reſulſcitabunt᷑ ad gloꝛiq ceteris relictis ad pena. Tlentu⸗ rus eſti nouiſſimus dies vltra quẽ nõ erit amplius dies ſucceſſione nocturna ſed aut eterna lux aut obſcuritas ſempiterna.inis apponẽdus eſt mundo.cepit eni ſed nõ vt ad nihilũ redeat vnde ſumptus ſed melioꝛi cõdi⸗ tioni donan? in electis deterioꝛe in repꝛobis. Iterũ de paterna wolũtate reualidat qð dixerat vt ab auditõe p/⸗ miſſoꝛũ accenderent᷑ animi audientiũ ad credendũ cuʒ ſubinfert Hec eſt eni volũtas patris mei qui miſit me t oĩs qui videt filiũ et credit in eũ habeat vitã eternaʒ. Et ego reſt uſcitalo eũ in nouiſſimo die Habet ne wolu⸗ tas dei ſu ppoſita cauſam. Minime.Nihil enĩ cauſa ipi? volũtatis. ſed ipa ſumma ⁊ pꝛima cauſa lvnox oĩm cũ⸗ ctoꝛũq; exiſtentiũ maloꝝ wro nõ cauſa q́;uis creauerit credulitas quã viſio pcedit cũ eterna viſio ſequat᷑ poſt fidẽ tis hinus nec fides ad viſionẽ ſed viſio ſequat᷑ ad ſidẽ. Sed qm euãgelica verba q̃ viã ſalutis oĩbo aſtru⸗ unt nõ alligata ſunt tpi loco vel alicui gẽti:ſed cõia ſunt ꝓ the ꝓ loco/p oĩ natõne hoĩm qᷓ ſub celo eſt ꝓ capaci:a⸗ te volentiũ· pinde eſt qð dici᷑ At oĩs qui videt filiũ et credit in e habeat vitã eternã. Sic fideliter pieq; ca⸗ pitur vtviſio ſit in lectõe ſiue auditu. Nã qͥ legit ea q̃ de xpo figuraliter et ꝓpłxtice ſcripta ſunt in euãgelio q̃ ſũt Dicta et acta ꝑ eũ etꝓ eo quodammõvidet etiã ſi nõ cre dat. Qui etia audit ad aliqͥ pdicante quandã viſionem mẽte gerit abſq; qð ſit adhibita fides Er cõrviſu loquẽ di ꝙ oĩ ſenſu accipit᷑ viſus vt de potẽtijs aloꝑ ſenſu in Nceptiõe obiectoꝝ ſepe alicuivide dicat᷑.Ad huiuſcemõi viſionẽ qñq; credulitas ſequit᷑ qñq; auerti᷑. Qð aũt au ditus ꝓ viſione miniſtret ad qua ſequat᷑ credulitas vt in noticiã vemiat ſentẽtia ſaluatoꝛis vt oĩs qui videt fii um et credit in eũ habeat vitã eternã. audi apim paulũ allegantẽ. etiã alia teſtimomis ſcripturarũ. Oiĩs eni qui⸗ cunq; inuocauerit nomẽ dñi ſoluus erit. Yoelem ꝓphe⸗ tam allegat aplus et ilico ſubinfert qð ꝓbare diſpoſuit. AQuõ ergo inuocabũt eum in quẽ nõ crediderunt. Aut quõ credent ei quẽ nõ audierũt. Quõ autẽ audiẽt ſine pdicante. Ecce ieſus dicitvidit et credit. Apls ait. uõ credent ſi nõ audierũt.Elbi chꝛiſtus videre ſeuviſionẽ pemiſit ad credendũ apla pmiſit auditũ. Et adiecit. Er go fides eſt ex auditu auditus aũt ꝑ verbu dei. Alcꝑ boc viſio qu xps.et auditꝰ quẽ apls paulus ad credendũ pᷣ tulit ſolis noſbo diſtinguit. Reſuſcitatio ſepe pmiſſa id agit vt vita iſta nõ diligat᷑ ſpes auellat a ſeculo.nil timo re fiat vt qͥs a virtute auta veritste exoꝛbitet non cedat a terroꝛibo tyrannoꝑ:nõ ſit coꝛpus in cura quõ ꝑeat qͥd patiat᷑ qua moꝛte ſiniat᷑ cũ ieſus reſuſcitare wllit in no⸗ uiſſimo die. Igit᷑ volutas pt᷑is eterni quã filius in tpe miſſus exrequit᷑ eſt vt per iuſticiã fidei fideles ſaluent᷑:vt nõ pꝑdant᷑ eterne vt ad vitã ꝑ eũ quẽ credũt reſuſcitent eternã. Dignũ eni eſt qui vitã q xypᷣe eſt in ſuo tꝑe ſemꝝ poꝛtauit in coꝛde qð poſt moꝛtẽ ad eternã vitã potiendã reſuſcitetur in nouiſſimo die. eſ lo iml Gee inl ſrin in ltas n Mi NII Undur leſert negio dam eſtam Pler renria W nſin, Cre emnus Kkoc Wti ne o tedengtn Aaeet: Weiſt luin ſehuid byaſtn igſo acia, fier Neczn teadde o aſie finor pſioen ſuboni nſtgn ſcenei Patn ltwen Mtßi oni nigui ſtſie ci ſon Eir Ptoe ſdüß ſaid ltimo cele il inno nte niept ten⸗ ung en — De diſceptatiombus domi.ſaluatoꝛis. PVe murmuratione iudeoꝝ aduerſus chꝛiſtuʒ de vi ⸗/ tali ci quam ipſe ob ipſoꝝ mcredulitatem repreſſit Becundum JYohannem. Mattheum. Marcum et Lucaim. Capitulum. XIIII. Olens writati acquieſcere querit reſilire. A n rũõne ſupatus inuite inquirit aduerſus eam Bubdirennuens:iuſticie bellũ parat.Deui ctus in cauſa ſibi non placita querulatur de iudice. Ebes intellectus de altitudine dogmatũ mur⸗ marat. Alta de ſeipo dñs loquebatur ſed vera ⁊expedi⸗ entia moꝛtalibo nec ad iactantiam ſui ſed ad nẽ̃am mi⸗ ſeriam depellendã conſerendãq; vitam in ꝓthoplaſtis plitam loquebatur Mι 1mulgabat in inficiabilẽ verita tem ſuaſionibus irrefrangibilibs vtebat᷑: exigebat ſub/ mitti ad fidem aĩos et iſta iudeis erant implacita cerui coſis. Erant eni in tanta euidentia facta chꝛiſti verba Wro eius luce clarius refulgebant. Mõ valentes aliter ſe tueri ad auxeſſem eoꝝ criminũ murmuri coaptaue/ rant coꝛ et linguam et hoc malum eſt ꝓpꝛium puerſoꝑꝝ. ODurmurabat ergo iudei ꝙ dixiſſet ego ſum panis qui de celo deſcendi. Et dicebant. Mõne hic eſt ieſus ſili⸗ us ioſeph cuius nos nouimus pfem et matrem. Quõ Dicit quia de celo deſcendi: In oĩm rerum cauſa nego/ cio et actione ad viliſſim am pꝑtem tradet ſe ille qui mur murat. Omnia in ea deficiũt murmurãti:Et ipᷣa mur⸗ mMuratio teſtis eſt ꝙ nulla ſibi ratio ſuffragatur. Mõ ſi⸗ bi aſcribit inſiſtentem encliſim interius et exterius ille qui murmurat ſed refundit in recte agentẽ atq; do⸗ centem.Mõ aſcendebat ad xpᷣi doctrinã xpᷣi intellectus exiguus iudeoꝝ quia nõ ſe humiliauerũt vt ad ülam ꝑ cipiendam exaltaretur. Igitur omnibo ſibi deficientib⸗ murmurauit. Quõ: Aduerſus chꝛiſtum et doctrinam eius quia ſe fatebatur deſcendiſſe de celo et viuũ paneʒ eſſe p vita ↄferenda moꝛtalibo At in eis erat iuſta aſſe rebant iniquam murmuratõem contemplantes dum taxat foꝛmam eſſe ſeruilem:et genealogiã terrenam ſcè entes generatõem deſpererůt eternam. vt omnino di⸗ cerent nõ de celo deſcendiſſe cuius ignoꝛarẽt geniturã et omnẽ conſoꝛtem ſeu cognatum ꝓpinquitate generis nominaliter et ex ꝑſona ſciebant. Sʒ nec hoc eis ad ex⸗/ cuſationis ſuffragium cedit ſi ſcoᷣm carnem ſciunt dñi parentelam ſi non credunt ꝙ de celo deſcenderit qm̃ ſi⸗ cut vtrũq; potuit ſic et fecit et de celo deſcendere. et vt homo factus genealogiam carnis habere et in libꝛis ſu⸗ rioꝛibus actum eſt.. Reſpondit ergo ieſus dixit eis olite murmurare inuicẽ. Nemo pᷣt venire ad me mſi pater qui miſit me attrarerit eum. Reſculpſit mur⸗ muratõem ieſus quia de incredulitate veniebat. Nec ipſi credere poterant ipᷣm eſſe celeſtem. niſi accepiſſent a patre qui eos qui credũt trahit ad filium. Moſſit qui⸗ dem homo alium hoĩem ad terciuʒ hominẽ trahere: ſed ad ſilium nõ niſi pater.et ad patrem nemo quempiam niſi filius trahit. In relatõne quidem huius tractõms eſt virtus. Non eni creditur ſed nec ſcitur filius niſi ex patre. neq; pater niſi ꝑ filium in noticiam vnit. Que ꝑ relationem dicũtur. vnum niſi reſꝑectu alterius nõ co gnoſcitur.ſecus aũt eſt de his que ſcõm ſubſtantiã aut ad ſeipᷣa dicerentur. Arguuntur ergo iudei quia nõ cre debant deum patrẽ eſſe vt nec filio tractu viſibili iunge retur. Nec culpa nõ trahendi eſt refundenda in patrem ſed in eos qui trahi nolunt dum ſe alibi reſtibuſ ligant ne trahantur. Mon eni violentia trahit pater ad filium neq; vtitur ptãte pꝛemente.in volũtatibo agitux vt tra hatur ad fiium. Vna ſemp eſt pꝛeſio ea que diuina eſt ſi humana conſentit ſit cõnexio: ſi diſſentit auerſio eſt in cauſa Bonum eſt tralxre qñ a deo eſt ſed trahi ſe p⸗ . mittere perſicit vnionem tractus finale pꝛemium ha bet qð et pollicetur ieſus. Et ego reſuſcitalb eum in no uiſſimo die. Moꝛs in expimento erat a pꝛimo innocen teinterempto ꝑ fratrem nec in quoq; abolita odio a te dio et timoꝛi hominibo erat velut potiſſime amatum de ſtruens quod vita placita erat. Et cum ipſa non poſſet depelli deſupꝑ firma ſecernente iuſticia erat in parte ſola miſcðia ſi iterum poſt debachationem eius reſurꝛectio eſſet ad vitam. Poꝛro erat ſed nõ vera non arte nõan⸗ gelica ſeu dialvlica ptãte aut humana virtute Solius dei erat hoĩes reuocare ermoꝛtuis qui filiuʒ miſſum ad ima noſtra reſurꝛectionẽ hommibo moꝛtalibo repꝛomit tit pꝛius factus ipᷣe in humanitate moꝛtalis quo meri⸗ to liberaret abimpio moꝛtis.Et hec dumtaxat tractis a patre vt credant in filium vt ad beatam eternam vi⸗ tam reſurgant ꝓmiſſio facta eſt. Et velut ammirs qð nõ ſe trahi ꝑmitterent aut duriciã eoꝑ ceruicis impꝛo⸗ perans ſcripturaʒ ꝓpłxte allegat ꝙ poſſibile penitus eſt boĩes edoceri et ſuaderi ei ꝙ hic ieſus ſit filius deiꝓ ſa⸗ lute hoĩm miſſus a patre. Et ſcriptum in ꝓpletis. Et erunt om̃es docibiles dei. Eſaiam hic marime ſalua⸗ toꝛ inducit vt eoꝝ aĩos ad credulitatẽ adducat qð pñt om̃es hoĩes a deo diuina doceri q́;uis nõ omnes doceã tur. Et ab eo ꝙ factus eſt homo pꝛimus oꝛdinatus eſt ad ſcientiam diuinoꝝ aliter dialplus nõ potuiſſet deci⸗ pere pollicendo ſcientiã niſi cognouiſſet ad diuinã ſcien tiam oꝛdinatuʒ:nec adam pꝛeſtauiſſet aſſenſum niſi qꝛ ſe cognoſcebat etiã ſciendo maioꝛa poſſe percipe cũiam ſic arduam ſcientiam accepiſſet vt cuncta creata ꝑ com petentia noĩa deſignaret. Igitur ſola vxolũtas obſtat di ſcipulam fieri ꝑ ſcientiam ndei wlut ſatagens ꝑ rõnes aut ꝑ ſigna diuina cognoſcere. Sed docibiles dei docẽ tur a deo qui nõ vocibus ſtrepit ad aures ſed coꝛda per fundit.Et ſi lingua humana diuini oꝛaculi facta eſt in/ ſtrumentũ ſolus deus in coꝛdibus hoĩm vt credant in niſibiliter oꝑatur. zde omnis qui audiuit a patre et didicit venit ad me. Audire a patre ſine medio non eſt ꝑ verba ſonantia ſeu infuſione ꝑagitur ſed audiun⸗ tur ab hominibo ea que ſunt a patre non tñ omnis qui audit a docente doctrinã eloquij ſemꝑ didicit et eſt qui didicit eademiq; imagine multi diuinũ quid audiũt et non diſcunt ſed ille qui audiens didicit wnit credẽs ad ſñilium. Sonat in eccle ſia xvox diuina ⁊ quod mirum in lingua moꝛtali multi audiunt ſed nõ diſcunt.ex impati entia. ex incuria.ex negligentia.ex implicatõne.ex faſti⸗ io auditoꝝ.ex colligatione animi ad materias. ex affe⸗ ctibo placitis qui diſſolui timent. Et quia ſermo dei vi⸗ uus ſi capitur diſcerpit ab omniba aim: ex inclinabilita te coꝛdis ad viſibilhia ex faſtu animi ex inapparentia eoꝝ que dicuntur euenit ſi nõ diſcitur qð docetur. Attamẽ audire a deo patre ex viſione nõ eſſe filius manifeſtat di cens.. Non quia patrẽ vidit quiſq; niſi is qui eſt a deo hic vidit patrem.. Solus filius ab eterno ptem vidit atq; cognouit non tanq;; alium in ſubſtantia ſed tanq; aliũ in nſona nõ vt ſeꝑat᷑ a ſe wlut obiectũ viſus alibiẽ qᷓ; viſus ſ vnũ erat imo eſt filij viſio et obiectũ pris qe ipſe et pater vnum ſunt. Nemo aũt hanc viſionem ha⸗ buit aut habebit etiã in illa patria.viſio angeloꝝ et om mium beatoꝝ non erit viſio ſilij ab eterno vnum exiſtẽ/ tis cum paterna ſubſtantia. Nec confert qð alij euãge⸗ liſte dicunt et cui woluerit filius reuelare quod viſio ce teroꝛum viſioni filij ſit equalis qm̃ illius ab eterno illo rum extꝑe illius in ſubſtantia illoꝑ in accepto. illius in pꝛio illoꝛum in datoillius in ſeipo aliox in ꝑticipatõe MQund eſt hoc patris dixerim multomagis negauerim etiam in vis ſiliũ alicui reuelare patrem vt eius qu —,— . — teuelationem atccipit ſit equa cognitio. YJohannem ſolum. Capitulum. xV. HAHYvita eterna in de ſiderio moꝛtalium facta gS eſt credatur in filium qui iuramento illã pol licetur. Amen amen dico nobis qui credit in me habet vitam eternã. Ineffabile eſt pꝛo/ tinus fidei meritum vt vitam mereatureternã Seus ilii tale pꝛeciũ poſuit vt tanti penderetur. Non eſt inue⸗ ſiiganda ratio ſed eius iuſticia facienda. Habet credu⸗ litas vitam eternã in pniſſione donec de pſeuerantib· ſpecies largiatur. Cõfirmat hoc ieſus ex eo qð eſt. ex eo quod in pꝛiſca vita nõ fuit. Hinc dieta exquirãtur. Vn/⸗ de credens in filium habet vitam eternã. Ex eo qð diꝰ- cit.. Ego ſum panis vite. Vnde pꝛiſci nõ habuerunt Ex eo quod adiecit.Patres vti manducauerunt in de ſerto manna et moꝛtui ſunt. Ergo vita ex pane vite: moꝛs nõ er moiſe neq; ex manna ſed ex inuidia diaboli ꝑ adam. Dicit enĩ ſcriptura. Inuidia diaboli moꝛs in/ trauit in oꝛbem terraꝝx: Quare igitur manducatio man ne in hanc diſceptatõem venit: Quia cum moꝛs iam eſſet introducta in oꝛbem non potuit auferri ꝑ moiſen neq; ꝑ cõmeſtionẽ manne quod pplus ex pluitione dei manducauerat in deſerto. Segd hic eſt panis qui de ce lo deſcendit vt ſi quis exißo manducauerit nõ moꝛia , ,/ tur. Ecce ꝙ ex pane celeſti comeſto imperium moꝛtis deſtruitur: moꝛs eterna omino ſuꝑatur. Egoſum pa⸗ nis viuus qui de celo deſcendi. Si quis manducauerit ex hoc pane viuet ineternum. Mõ ſatis reputatum eſt ꝙ er pane comeſto moꝛs eterna ſupetur niſi e regione Yita tribuatur eterna. Oꝛoinde cum panis ſit omnino celeſtis ex eo manducans ineternũ viuet. Ex ipᷣo ceieſti veroq; pane ſi fide vera comeditur eterne moꝛtis impe rium in huiuſcemodi comeſtione euaneſcit eterna vira confertur. Qð et ait. Et panis quem ego dalo caro mea eſt ꝓ mundi vita. Exponit quis ſit panis viuus e celo deſcendens ꝙ ſit ſua caro danda in moꝛtẽ ꝓp om2/ nium vita moꝛtalium Sed neq; caro de celo deſcendit qm̃ incarnari volens neq; coꝛpus poꝛtauit de celo. ſed aſſumpſit ex virgine. Quõ igitur panis vinus qui de⸗ ſcendit de celo caro ſna eſt. Di deſcendit de celo nõ ca⸗/ ro.ſi caro nõ deſcendit de celo. Eſt panis viuus ieſus de celo adueniens carnem aſſumens et vniente gẽa tres ſubſtantie facte ſunt vna ꝑſona nõ ꝙ caro de celo deſcẽ derit ſed ſit vnum facta cum afſumente dei ſilio qui de ſcendit. Qui etiã ſignanter illam carnem aſſumptam nõ deitatem naturaliter et eterne immoꝛtalẽ non aĩam immoꝛituram ex nihilo creatam pꝛo mundi vita daret in moꝛtem vt vnica moꝛs chꝛiſti duplicem noſtram moꝛtem excluderet et ad vitam eternam in duplici ſub ſtantia preaptaret· Mecnon et in cibum eandem datu⸗ rus erat cum ꝓpꝛia et ſecreta ptãte in illam tranſſubſtã⸗ tiando elementata cõuerteret et relinqueret moꝛtalibb ſimilẽ imo eandem potentiã conuertendi atq; ſumẽdi. M in diſceptatõne chꝛiſti cum iudeis de vitali cibo etiam iudeoꝛum litigatio eſt exoꝛta.Secunduʒ Yo⸗ hannem ſolum. CLCLapitulum. XVI. Anq; niſi inter vnam et alteram ꝑtem con n tentio naſcitur:nunq; niſi inter diſidentes litigatio generatur. NHam aliqui attolleban tur ad doctrinam de ciw nõ querentes ratio nem tendebant in fidem appetentes vitam eternã nõ habentes quod opponerent doctrine ꝓpter defectů do / ntis neq; docenti ꝓpter falſitatẽ doctrine.Alliqui xro Brngdecimus Mqiui crediderit in dei ſilium vitam meretur eter / nam quia ipe panis eſt viuus illa pꝛeſians. Scoõm tumebant non valentes in lactum nitebantur in mo/ dum. Mam audito verbo: panis quẽ ego dabo caro mea eſt. ¶ Litigabant ergo iudei adinuicem dicentes. Quõ pt hic nobis carnẽ ſuam dare ad manducandũ.. Gim pliciter credens factum nõ querit modũ alias nõ eſſet ſimpierx ipſa credulitas. Et ſignuz fiden eſt fluctuantis cum miſterioꝝ cheiſti modus inquiritur. In ſiſtentes modum intenti inquirunt. Clidentur lingare iudei we lut in hac diſceptatõne diuiſi qꝛ litigiũ agitur inter ad/ uerſas ptes et inuicem cõquirunt illi ꝓponentes qui in fidei ſimplicitate nõ ſtabant. Quale aut quod verbum hoe quis inſolitus ſermo.ꝙ iſtius hoĩs caro ſit cibus no bis tradendus ad eſum. Zoti in ſenſibus erant receſſe rant ab internis. Quis vnqᷓ; iudeoꝝ comedit humanã carnem:niſi extrema illa neceſſicas coartaſſet vt in obſi dione factum inſcribitur. Quis a ſemetipo ꝑtem car⸗ nis ſecauit vt alij preſtaret in cibum. Quis ſe totũ in⸗ terſecit:vt pabulum fieret aliox. Abhoꝛret ſenſus aſper⸗ natur ratio humani edere carnem quõ ergo iſte carneʒ ſuam ad manducandum poterit dare nobis. Et ſieſſet elſilis edenduſq; ꝓ eterna vita cito conſumeretur pau⸗ ci modicũ quid accipent: multitudo reliqua ſaluandox ſabantur apud aĩas unperitas ſidei nõ ſubiectas djffi⸗ entes de fotentia pollicentis ne modus inuenin poſſ/ ſet quo caro ſua vemret honeſte ſine hoꝛroꝛe manducan tis in cibum.At quia ieſus nõ ediſſerit modum ſed co⸗ natur in factũ videamus vt caro ſua omnino comeda tur. Et ad hoc vt fiat mingtur et pollicet ur. Dixit ergo eis ieſus. Amen amen dico vobis niſi manducaueritis carnẽ ſilij hoĩs et biberitis eius ſanguine nõ habebitis vitam in vobis. Qui manducat meam carnẽ et bibit meum ſanguinẽ habebit vitam eterna. Et ego reſuſci⸗ tabo eum in nouiſſimo die. Non eae ſalgako⸗ litigiuz tantiñ den logiaã nõ facit ſuader carnem ſuam in cibu acciꝑe ſanguinẽ in potum. Ni fi⸗ iudeoꝛum heſitantiũ de modo axolog at interminatur vue carentia.vt fiat ꝓmittit vitã eter nam. Et ſi moꝛs cunctos depaſcens obicẽ de vita eter⸗ na faceret ad credendũ etiam ſepius reſurrectionẽ diei vltimi repꝛomittit vtilioꝛeʒ pꝑtem ꝓauditoꝛibus ratus queſitoꝛũ in credendis nõ reddere rationẽ ne inſirma- ret fidẽ que rationibo nõ fulctur que ſi reddũtur fides ipſa diminuitur tandeʒ eius demitur pꝛimiũ. Q&uροd nõ videtur creditur id etiã quod nulla intelligitur rati⸗ one ſeu ꝑ naturam euidens demonſtratio pꝛerogatur aſtruens eius ſubſequis foꝛmam ne concionando cre⸗/ denda in reddendam rõnem traijciant ne fidei merituʒ adimant.Ac ꝑ hoc quia deus eſt qui hec ſic oꝛdinauitin quibus ſidei ſcientiam poſuit in qua iuſticia ſupꝛa wte⸗ rem legem imo ſine compoſitõne ꝑfectam quia illa im⸗ pfecta erat ſtatuit in qua ſaluos hoĩes facere ab eterno pᷣdeſtinauit.Non queratur a moꝛtalib modus opꝑm di uinoꝛum neq; ratio factibiliũ nec ſi a faſtuoſis queritur quis reddere rõem conetur. Superbe queritur ꝑ am⸗/ plius ſuꝑbit ſi quis nititur elucidare modũ et rõnem reddere eoꝝ qui hũanas intelligentias om̃ino tranſcẽ⸗ 5 dunt quoꝝ modus et ratio ſola eſt diuina volũtas quia ſicut voluit ita oꝛdinauit et fecit. Cuius velle modum ſuarum actõnum inquirere tale dixerim qnale ſi ꝓpꝛio humero quis vellet imponere totum oꝛbem. cibus carnis chꝛiſti et potus ſanguinis eius ſecũ dum rationem et modum fidei ſumpte vere dona/ uit vitam eternam. Secundum Yohannem ſolu. Capitulum. xNVII 4 — — n— — — ——— ꝝ᷑—— — — ——— — 60⸗ eninin⸗ nncuen nſedo⸗ ommech nit etgo leritis Wwhidis R vibit reſuſan enugo- it ſiact n. NKt⸗ Ufrücter laeter, nediei orutho lfinn rMs ☚ rari⸗ tor le⸗ eritez itin wie/ hinm emo mndi titur mn⸗ nem ſe gnis u pri⸗ ſeci IH 2 De diſcepiatiom bus domi ſaliatoris. Jeentiam habuerunt pꝛothoplaſti in padiſo lEelinaꝝ poſiti edere de om̃i ligno quo ille oꝛ⸗ tus conſitus erat etiã de ligno vite quod co meſtum vitam pꝛeſtabat: tm̃ de vno phibi- tio facta eſt.non tanq; de malo qꝛ nullum malũ deus fecerat:ſed vt in illo ꝓbaretur obedientia ſubiecti ⁊ im pri um pceptoꝛis que ꝓbatio de re mala eſſe nõ debuit Et ſub interminatõe moꝛtis ꝓhibitio facta eſt vt cau⸗ tius ſeruaretur. Non aũt in ꝓhibitõne ſeruata ſiue ab⸗ ſtinentia ꝓmiſſum aliquid eſt qm in abſtinentia phi⸗/ bitione nõ apponit pꝛemiũ diuina iuſticia ſed ſatis eſt ſi ſupliciũ nõ ĩcuxrit. Pꝛemiũ aũt ligno vite appoſitũ erat ſi ſumptum fuiſſet ad eſum. Igitut cauere a ma⸗ lo pꝛemium nõ meretur ſed penam euadit. bonum ve/ ro ggere non ſolũ effugit ſupplliciũ ſed nanciſcitur pꝛe⸗ mium.Applicauerunt ad ꝓhibita voluntatem et opus ſuaſione callidi toꝛtuoſi:et incurrerũt moꝛtem ad quã ſacti non erant.et pꝛiuabantur vita ꝓ qua etad quam facti erant.non edentes illud vitale lignũ.Cetera vero ligna pꝑ indifferentiam erant. Igitur omne bumanum genus moꝛte multatũ et vita pꝛiuatuim erat nec ei ade rat aliunde ſpes fugiende moꝛtis petendeq; vite niſi cũ cus in ſuo imperio iam contemptus hoĩm miſeratus vluit ſubuenire. Verum qꝛ pcibum vetitum moꝛs in vltione fuit et in pꝛiuatõne vita ꝑ intactum conceſſuʒ Pcibum celeſtem editum diuine verum ſincerum ſine admirxtione cõtrarij depelleretur hoꝛrida ⁊ odioſa moꝛs et vita optata redderetur. dum ſeruetur obedientia de ſumendo ꝓut in vetito inobedientia eſt ſeruata. Et hoc eſt quod ſaluatoꝛ dicit.:. Caro mea vere eſt cibi. et ſan⸗ guis meus vere eſt potus. Qui manducat meam car⸗/ nem et bibit meum ſanguinẽ in me manet et ego inil⸗ lo. MWer cibum mala ꝑ cibum bona pꝛoueniũt ſed non P eundeʒ.nullus tñ cibus eſt malus ſed mala ſumptio eſſe pᷣt. Omnis creatura dei bona:omnis cibus valitu/ dimi aptus quia natura bonus.ſed melioꝛ vnus alio in uenitur. nullus tũ cibus eſt verus ad amatã ꝓmiſſam q; vitam niſi vnus de quo ieſus caro mea vere eſt cibo. Vimnis cibus ſi bonus eſt et verus ex eo qð eſt ⁊ aptuſ ad iſtam fallacem vitam pꝛo tpe nõ eterne. Ad vitã ve ram eterneq; manentem:ſolus eſt chꝛiſti caro. Et quẽ⸗ admodũ cibum potus cõſequitur ſic carnem ſanguis AVgitur et ſanguis eius verus eſt potus ſicut caro verꝰ eſt cibus.Omnis vero rõne vtens veritatem in omi/ bus querit:in nullo falli vult quanq; ꝑpuerſus ſepe falle rxe velit.Nullus vellet paſci ſomniato cibo neq; potu ſʒ vero ſi ſamem pateretur indigeretq; cibari. Si fames vero cruciat nil pendit ſi dꝛmiens ſomniet eſum:aut videat pictum in pariete cibum. lẽter repletus ridet ex bis quouſq; vacuetur. Eliuere appetens vite fulci⸗ — — menta conquirit:et eo melioꝛa quibus ſanioꝛ vita ſer⸗ uetur. ꝛoinde quia vere famis inedia cruciamur. qꝛ viuere ineternũ vellemus quia cũcta terrena in verita te non ſaciant.nõ moꝛtẽ depellunt.vitam eternam nõ pꝛeſtant verum cibum verũq; potum oblatum debita ſumptõne capiamus. Sed vnde deſtructio moꝛtis. Ex ciw potuq; celeſti.Quõ quis eruetur ab illa.Quõ eter na vita ex huiuſcemodi donabitur. Ex manſione in illo qui ſuꝑ moꝛtem habet impium: et eternam tradere vi tam a patre traditam ptãtem. Quomodo ergo in illo manebimus. Mer comeſtionẽ carnis ſumptõnem ſan⸗ guinis qm̃ qui manducat meã carnein et bibit meum ſanguinem in me manet et ego in illo. Mutua fit mamn ſo ex his aſſumptis vt ille in nobis maneat tanq; vita in moꝛtali corꝑe et nos ĩ illo tãq; in fonte vite. Si ipᷣe qui eſt vera et eterna vita manet in nobis et nos vero moꝛtales in chꝛiſto vita manebimus:abolebitur moꝛs eternaq; vita in poſſeſſione ſiet ex interpoſito ſeruatoq; pacto ꝙ carnem eius comedamus bibamus et ſanguis nem. Euidẽs in ſide ratio veuitane moꝛtis conceden⸗ deq; vite ſubiungitur. Zicut miſfit me viuens pater et ego viuo ꝓpter patrem. Et qui manducax me et ipſe viuet ꝓpter ine. QOꝛiginalis ⁊ fontalis et pꝛima ⁊ pꝛin cipium vite pater a quo ⁊t in quoſilius piuens ꝓpter pa trem. Elita quideʒ patris et iti vna eſt. et nobis allun de qᷓ; ab ipſo eſſe nõ pᷣt. Pꝛopterea dicit.. Qui mandu cat me ipſe viuet ꝓpter me. Nõ monemur manduca re pꝛem:qm pater nõ aſſumpſit manducabilẽ carnem: ſed filium illam aſſumentẽ et vita noſira ſit in nlio et in patre.in ſilio ſi carnem eius maducauerimus:in pa⸗ tre qm ab ipo eſt filius.: Hic eſt panis qui de celo deſcẽ dit. Ad confirmatõem audituroꝛũ et credituroꝛum ſe pe repetitur huiuſcemodi verbũ ad differenti illius pa nis qui manna dicebatur quod deus in deſerto patrib pluit cum ille nõ pꝛeſtiterit vitam ſed iſte pꝛeſtat eter⸗ nam. Pꝛopterea ſequitur.. Nõ ſicut patres veſtri ma⸗ . ducauerunt manna in deſerto moꝛtui ſunt. Ac ſi pa· tenter dicat:Hic ieſus dei ſilius panis eſt de celo deſce⸗ dens:ſed non ſicut ille panis in manna que patres vri manducantes etiã moꝛtem coꝛpis ſunt expti qm̃ exil⸗ lo vita non erat.Reſiciebat ad hoꝛam coꝛpa iuxta vota mitigabatq; famem non aũt depellebat. Iſte vero pꝛe⸗ ſtat vitam famẽq; depellit. zoinde. Qui manducat hunc panem viuet ineternum. quia ipᷣe vita eſt eter⸗ na ex patre q;uis tꝑalis ſit ex matre. In ommb autem bis verbis nec modum manducatõnis aperuit de quo marime fuerat litigatio adinuicem iudeoꝝ vt ſupꝛa ꝑla tũ eſt ne fidei robur decrxeſceret ⁊ meritũ eius non tam alte appenderetur in lance. In ſide factum: in fiqde mo⸗ dus exiſtit. lus enim eſt ꝙ voluit hoc facere fecitq; qᷓ; modus in facto atqui ſi factum in fide. modus nõ erit in declaratõne. Mon enĩ pꝛeponitur hmõi celeſti facto modus eius. Si quis igitur in omnibo actionibo ſalua toꝛis ſibi preſtiterit ex captiuato intellectu facto fidem nõ querit vlterius modum et rõnem. Eo aũt foꝛte de — modo reticebat:qm̃ adhuc nõ parauerat aut dederat ci⸗ bum ex ſua carne quẽ in vltima cena fecit:cum in carnẽ ſuam panem et in ſanguinẽ ſuum vinum inuiſibili et diuina poteſtate cõuertit ipe pꝛius ſumens deinde ce⸗ teris diſcipulis ad manducandũ et ad bibendum tradi dit. Non tñ ex hoc quõ illa conuerſio ⁊ manducatio fiat et carnis alicui moꝛtaliũ niſi veris fidelib ex ſide non ex rationib aut demonſtratõnibo patuit.hoc dumtaxat multiplici verbo aſſerens ꝙ huiuſcemodi cibus carnis et potus vini oꝑatur ſumentibo ad vitam eternam ſub pollicitatõne veritatis. Et cintas in qua hec pmulgata doctrina credulitati facit argumentũ ex eo qð euangeli⸗ ſta ſubiecit.. Hec dixit in ſnagoga docens in caphar⸗ naum. ſque interpꝛetat᷑ vilia pinguedinis. Et pinguis eſt panis ieſu.de quo in bñdictõne acer ꝓphetatum fuit Ager pinguis panis eius et pꝛebebit delitias regibus. Mſermo de cilo vitali aliquib diſcipulis viſus eſt durus.quoꝛum murmuratõnem chꝛiſtus conatus eſt aufetre. Secundum Yohannem ſolum. J Mapitulum. X VIII. On capitur a paruis ingenijs dogmatumal n titudo. emperandus eſt ſermo ad intelli⸗ gendi virtutem:et intelligentie facultatem. Si doctoꝛ ſupgreditur aut nõ querit intelli vanitas. Sed nec ieſus in his erat ſatagebat vt intel⸗ : gi aut in ammiratõe ſieri appetit ibi vero ſterilitas hic ligeretur et deuitabat iactantiam. Elnde igitur ſermo eius ad intelligendũ ſeu ꝓficiendum durus viſus eſt. Ende aduerſus chꝛiſtum murmuratio eſt exoꝛta.Mõ ex altitudine verbi qᷓ;uis altiſſimi offerebatur enĩ fidei non intellectui naturali defectu cuius ad intelligendũ ſuppleinſſet et ſides. Si nouus ⁊ inſolitus in ammira tione aim debuiſſet ſuſpendere nõ in illam impꝛobitatẽ induacere vt vritatem appellarent duriciam ⁊ murmu rarent aduerſus recta loquentem. Sed moꝛs eſt hoĩim puerſoꝛum et erectarũ ceruicum id in doctrinã doctoꝑ refundere qð animo geſtant et allegare impoſſibilitatẽ in pꝛeceptis et murmurare de rectis nee excercent in⸗ tellectum vt ſcant ne impoſita faciant impoſturam in quirentes aduerſus ſanam doctrinam. Et ſepe doctoꝛẽ murmurando blaſphemant neqʒ; conſiderãt dictum di centemq; nõ aduertunt. icq; de ſermone verbi vita⸗ lis mala reſponſio facta eſt ſicut euangeliſta teſtatur di cens Multi ergo audientes ex diſepulis eius dixerũt Durus eſt hic ſermo:quis pᷣt eum audire. Dicebãtur aliqui chꝛiſti diſcipuli ex auditu ſermonũ eius quidãq; ſequela ſed hi nõ erãt de numero duodecim aploꝝ aut e numero ſeptuagintaduoꝝ diſcipuloꝝ de quoꝛũ nu⸗ mero nemo perijt niſi vnus:ſed diſcipuli erant dum au dirent ſequerenturq; ꝑſonam. Qu ſermonem humilẽ ſanum congruũ humanis inui ſibilibuſq; languoꝛibus omnibo volentibus aptum pulcrũ ꝑ om nia repꝛelenſi one carentem durũ appellauerũt ad intelligendũ foꝛte ſed nec excuſatio:dicebatur enim vt crederetur aut ad agendum videbatur difficilis. Equidem ſi coꝛne agen dum aliquid indixiſſet ſeu moleſtum ſenſib aut diffici⸗ le aut impoſſibile quid ineptũ et inuerecundum. Neu trum habebat ſed duricia erat in aĩio iudeoꝛum:qui du⸗ re ceruicis hoĩes a creatoꝛe oĩm appellati ſũt. Ydeo du⸗ rum appellauerunt ſermonẽ eius impoſſibilitatem ſibi obediendi adijcie ntes. Quis pᷣt eum audire.Audiri ꝓp⸗ tinus auribo coꝛpis potuit ſed ad intelligentiam ⁊ obedi entiam ipa impoſſibilitas refertur. Hi nõ humiliter ve nerãt ad doctrinã tumebãt aĩo cãʒ querebãt vt a ſalua⸗ toꝛe diſcederẽt velut qͥ cãm q̃rit qͥ vult recedere ab ami co ſed nõ datã a chꝛiſto a ſeipᷣis illegitimã muenerunt. LBeg ſciens aũt ieſus apud ſemetipᷣm quia murmu⸗ rarent de hoc diſcipuli eius dixit eis. Hoc vos ſcandali⸗ ſat. Di ergo videritis filium hoĩs aſcendentẽ vbi erat pꝛius.Spus eſt qui viuiſicat:caro non ꝓdeſt quicqᷓ;. Sciebat ofmia que cogitabantur et dicebantur atq; ſie ant ab hoĩbus apud ſeipᷣm nõ pꝑceptione ſenſuum fa⸗ cta relatõne ſed ꝓpꝛia cognitõne diuina quam nihil la⸗ tere pᷣt qua nouit qð aut in coꝛdibo aut ſuppꝛeſſis pᷣmo⸗ Indbus murmurabat et inoneroſus ſibi puidebat ipſis ne decepti reſilixrent et vitam eternã ꝑderent pꝓmiſſam in cibo vite.Dixit eis.Hoc vos ſcandaliſat quod dixi de cib vite ineternũ manente ꝙ vitam eternã dat quam non habuerũt patres in manna ꝙ pꝛetuli me moiſi qꝛ dixi me viuum eſſe panẽ qui de celo deſcendiꝙ reſurre⸗ ctõʒ ꝓmiſi facturũ in nouiſſimo dieꝙ in me credere vi tam eſt nanciſci eternã. ꝙ ad ipam habendam opoꝛtet meam manducare carnẽ que verus eſt cibus et meũᷣ bi bere ſanguinem qui verus eſt potus. Si iſta ſunt que vos ſcandaliſant me tm̃ hoĩem cogitãtes innitentes eo ꝓ genealogiam ercarne cognoſcitis recte tñ ſapientes ſciũt iſta om̃ino ſenſum ⁊ omnẽ hoĩm excellere trãſcen dereq; virtutem. Sed plus in me viſuri ſeu de me au⸗ diturieſtis vt ſi q;uis homo diri virente diuina tamen ſaſſus ſum. ꝛoinde ſi videritis filium hoĩs quẽ me ſo lum eſſe coaitatis aſcendentẽ vbi erat nꝛius quia dei fi⸗ lius aſcendentem vt homo vbi pꝛius erat vt deus pa/ tebit credendi via faciliter:cogitatio retundetur cpcar/ nalis genealogia mihi adimat poteſtatẽ et ſi qua dicta vos ſcandalicant aios vtos in fide quietabunt et ſcan⸗ dalum ex viſa carne ſumptũ delebitur. qm̃ ſpũs eſt qui viuificat caro aũt non ꝓdeſt quicq;. Molite carnẽ aſpice re ad nihilum ipſa valet. Omiis caro fenũ et pꝛudentia carnis moꝛs eſt, Etiã caro chꝛiſti ſic inſpecta nihi vtili⸗ tatis afferre pᷣt ſi deitas que ſpũs eſt in vnione cũ ipſa nõ eſſet. Caro vt aperte ſumatur totus homo nõ ꝓdeſi niſi deitas in fide it cum hĩe. Caro etiã ſuo moꝛe loq/ tur ſed illa que loquitur lingua carmis ſpm̃ hatent⁊ vi⸗ tam. Ideo dicit pſe ieſus.! Verba ꝗᷓ locutus ſum robis ſpũs et vita ſunt. Inde dictũ. Caro quã aſpici⸗ tis et cogitatis non ꝓdeſt neq; illam ad vrm pꝛedicaui ꝓfectum etiã cum ſumendam tanq; verum cibũ ediri ſine ſpũali vnione ded ucta cũ credulitate deitatis eter⸗ ne necſine ſpuᷣali intelligentia veritatis. ae ꝑ hoc iniu⸗ ſta erat ſupꝛa diſſerta cogitatio iudeoꝝ ſed iuſta retape⸗ tio ſaluatoꝛis irrationabile ſcandalũ ſed eius ſedatio rõ nabilis cum ad id tenderet ieſus vt quod ab oꝛe huma⸗ no ꝓcederet ſpũs et vita eſſe crederetur. Sed aliquoꝝ incredulitas obſiſtebat quam ſaluatoꝛ aperuit dicens. Beg ſunt quidã ex vobis qui non credunt. Eciebat ieſus ab initio qui eſſent nõ credentes.et qui eſſet tra⸗ diturus eum. Perſpicuũ atq; luce clarius eſt ꝙ deus neq; potentia neq; rõnereddita vtebatur in dictis acti onibus eius ſed tm nitebatur ad introducendũ fidem ad coꝛda que audiebant et ex incredulitate ad ſua di/ cta omne ſcandalũ erat ex hoc quod ait. Sunt quidam ex vobis qui nõ credunt.Oꝛ ſi crederent non ſcandali⸗ ſentur in his que a ieſu dicta ſunt imo potius letaren⸗ tur quoniam verba ſunt ad eundum in domum domi⸗/ ni. in quoꝛũ ſigura loquebatur danid. Tetatus ſum in his qᷓ̃ de ſũt mihi qm̃ ex his in domũ dñiibimꝰ.Nõ la tebat ieſum ab eo ꝙ cepit congregare diſcipulos credu litatem aliquibo nõ affuiſſe aut etiã defuiſſe necnõ 755 nouerat ꝓditoꝛeʒ. Seu ab initio pꝛo eterno werba ſunt euangeliſte nõ ſalnatoꝛis. Qui et wiorbat. Daoplerea din vobis quia nemo pᷣt vemre ad me mſi fuerit ei da⸗ tum a patre meo. Moc iam eſt ſupꝛa diſſertum. De diſcipulis qui non credentes verba dñi receſſe⸗ runt retro abeuntes.Secundum Yohannem lolũ Capitulum. XIX. ODnuertit ad vñm fides:incredulitas vero C Vrnire non ſinit aut auertit. Nectit fides in⸗ credulitas late vagatur.aut iugatum ſoluit Figdes verlux altitudinẽ nõ veretur quibus ſubiecta ſupfertur nõ terretur ab inappꝛebenſibili oĩa capit credens.Appꝛeſxnſio naturalis e regione cõſiſtit et incredulitas graditur in puerſuʒ. Apſi ſemetipos ac⸗ cuſant ꝙ nõ adixſerũt ex coꝛde ĩ fide inuariabili: qui ex incaptibilitate verboꝝ retroceſſerũt. Vñ euãgeliſta nõ ſaluatoꝛ ediſſerit.. Er hoc multi diſcipulox abierũt re⸗ tro et iam non cum illo ambulabant. A chꝛiſio defice⸗ renõ eſt cum quo fiat honeſtum fedus et cum repeda⸗ tur abipo non ad domum aut ad auietem ſed in moꝛte itur. Eteni ipſe vita. Et lapſus eſt ad erroꝛes weritate relicta etiã ipſe veritas cum ſit. Necnõꝑ deuia queq; tẽ dit:qmi recta deſerit viam. Apſe quippe via factus no⸗ bis ad penitentiã. Ve igitur qui relinqunt iter rectum et vadunt pꝑ vias tenebꝛoſas:ſed qui retrocedunt de dei regno de ſperent qm̃ nemo mittens manũ ad aratrum et reſpiciens terro aptus eſt regno dei.quod ſe in ampli oꝛa extendentibus nõ retrouerſis datur. Deruile vin⸗ culum eſt quod verba diſſoluunt. Quid ſi adiecta toꝛ⸗ mẽta fuiſſent. Nexue vtiq; fidei smoꝛis chꝛiſti ſi Ner — — — — — — — — — — — —.6i8 — — Weba eſet tin ſigdn Dchse Ciſen dſd lilen Aandoli etaren, 1doi omin o ooht eendc⸗ llnr titra de beeſe emſdin X peo Loin ☚ ibos joſa ſſtit a nier In e/ ſten te tgte Gt ſo/ di vmn p n De diſceptationibus domi. ſaluqtoꝛis. ertiterit er verbis et penis atq; toꝛmentis etiam inter⸗ minando quis moꝛtẽ pamplius innodatur et ſub pᷣſſu⸗ ris increſcit et eque vt verba deridet verbera. Sed pu⸗ ſillanimes ſibiq; placentes verbox aũt indagatõne dif⸗ ncili ſeu impoſſibili ab intellectu puro nõ adiuuãte ſi⸗ de aut dubietate ſeu quomodolibet ebetudine reſtricti et territi retroſpiciunt:et nõ ambulant mente vita mo ribuſq; cum̃ eo.ſine quo erratur inciditur in latrones et v:ſos.et nunq; optatum deuenitur in terminũ.Ele lut in virtutibo oĩim bonarum actionũ pꝛincipium eſt ſi ges: ſic incredulitas excludens a bonis in woꝛaginẽ oĩm maloꝝ immerſit. Nullus q; pure fidei maioꝛ nexuſ: ſed qui cito reſiliunt nondũ attigere illam fidei puritatem aut nõ addiderũt ſidei charitatẽ. Et nulla ſeiunctio re⸗ motioꝛ qᷓ; infidelitatis:et nõ adhibite charitatis.Abe⸗ unt ergo retro qui repetunt affectu puerſo ea que non odio dimiſerunt:et in moꝛib ꝑditis reuerſantur.quos iure reliquerũt.Abeunt retro relabũtur in indirectõeʒ voluntatis.qui regulari nolũt celeſtibus diſeiplinis:cõ tra quos petrus in epla ſua dicit. Si eni refugiẽtes co inquinatõnes mũdi in cognitõem ſaluatoꝛis dñi nti ie ſu chꝛiſti his rurſus implicati ſupantur: facta ſunt eis poſterioꝛa deterioꝛa pꝛioꝛibo. Melius enĩ erat illis non cognoſcere viã iuſticie:qᷓ; poſt cognitõem retroꝛſum cõ uerti ab eo quod illis traditũ eſt ſancto mandato.con tigit enĩ illis illud veri puerbij.canis reuerſus ad ſuũ vomitum.et ſus lota in volutabꝛo luti.Diuina libꝛan/ te iuſticia nemo heſitet deterioꝛem fieri retroꝛſum con⸗ uerſum:qᷓ; nõ fuiſſe conuerſum. Qui eni ſemel impꝛo⸗/ babili rõne placuit: ſine peccato inexcuſabili diſplicere non pᷣt. Eſt etiã manifeſtus erroꝛ:a rõne menteʒ auer⸗ tere. Et quanq; de miſterijs ſaluatoꝛis ratio aperta red⸗ di nõ poſſit.tñ ab ipſo recedere nulla ratio ſuggerit.ne⸗ q; ſuaderi pᷣt irrefragabili argumento· Satis enĩ eſt ad ſequelam eius nõ habere oppoſitam cauſam. neq; relin quendo ꝓpiciam. ß́Mẽ De diſcipulis qui electi a chꝛiſto ipſum ſolum eligen tes cetera contempſerunt. Scoᷣm Johannẽ ſolum = Capitulum. XX. Er interrogatõem verbalem ieſus ſuos di⸗ p ſcipulos expitur quid elegerint. ;uis coꝛda oĩm ſciret:ſed ad cofeſſionẽ oꝛetinam trahit Quod ſi coꝛde ad iuſticiam que ꝑ fidem eſt credunt.oꝛetinus expꝛimant qo ſentiunt ad ſaluteʒ: et vt pateat ſides bonoꝝ ꝑ incredulitatẽ puerſoꝝ:et incre duloꝛum eluceat puicacia confeſſione fidelium. Necnõ vt ieſus ꝓdat ſe agere libertate nõ coactione.volũtate nõ neceſſitate.ſicq; velle ipi adherere volẽtes ⁊ ꝑmittere abire volentes:idcirco quibuſdam recedentib ieſus ad duodecim eſt locutus. Dixit ergo ieſus ad duodecim Nunquid ⁊ vos vultis abire? ¶ Quia receſſerũt aliqui ob incredulitatẽ:in arbitrio ꝓpꝛio cõſtituti. Sciens tñ latebꝛas mentiũ ipſox illos interrogat ſi abire alio vo⸗ lunt.ſicut illi abierunt:vt pmittat abceſſum.Ac ſi eos ſer mone tali alloqueretur. Meum fuit vos reciꝑe veni entes venire vr̃m. meũ retinere diſcipulos:veſtrũ eſt penes manere doctoꝛẽ. aut abire liberi vt veniſtis.Mon cogo:nõ aufero litbertatẽ Vlidiſtis que feci:audiſtis que diri. Eſt ne ſermo durus cum pcipit cum cõſulit: cũ iu ſte minatur cũ miſericoꝛditer pollicetur. Capit eni ve⸗ ſter in ſide intellectus. Eſt ne quid in cauſa. lultis ne abire increduli. an mecũ manere credentes.Nõ ꝙ chꝛi ſtus velit ab ipo celebꝛari diuorciũ: ſed ſinit vnũquẽq; ſuum placitum querere.ſiue ſic aut ne aſſequatur.et li⸗ bero vti arbitrio. Attñ ab his qui fide ſibi intremula ad vſerüt dicitur.. Nam reſpondit ergo ei ſęmon petrus DVñe ad quẽ ibimus. Clerba vite eterne habes Et nos credimus cognouimus:qꝛ tu es chꝛiſtus filius dei vi ui. Yuſtam honeſtãq; deſperatonem ꝓpter optimã ain ſallibilem ſpem apli conſciuerant: cum petrus reſpõdit pomnibꝰ. Dñne ad quẽ ibimus. Deſperauimus de om⸗ ni homine:qm maledictus qui conſidit in toĩe.et ponit carnem bꝛachi ſuum. Et nohte ſperare in pꝛincipibus in ſilijs hoĩim in quib, nõ eſt ſalus. Et quis eſt qui nos eruat de ptãte tenebꝛax qui tranfferat in egri eternũ niſi tu ſolus qui verba vite eterne habes. Et nos men te credimus et ꝑ miracula facta cognouimus:et tu infu diſti coꝛdibo ntᷣis fidem:qꝛ tu es chꝛiſtus filius dei viui. Supgrediuntur apii hac cõfeſſione iudeos qui tm io⸗ ſephet marie filiũ aſſerebant:dei filium conſitentes in quo ſolo ſpe ommialia derelicta ꝓ vita eterna ſperantes pti dicerent. Et nos viuere ineternũ querimus: ad hoc ſatagimus vt ineternũ viuamuſigitur ad quẽ ibimus vt viuamus. Elbiq; dñatur moꝛs:et ſi creatura eſt ali⸗ qua que nõ moꝛiatur. vitam alteri conferre nõ pᷣt. Tu vita. et apud te eſt fons vite:nõ tranſitoꝛie ſed eterne. Verba tua depꝛomũt que ſunt eterne vite.Alias legi⸗ mus petrum ꝓp omnib apoſtolis confeſſionẽ de chꝛiſto ſimilem ꝓtuliſſe:nõ ꝑ reuelatõeʒ a carne. aut a ſangui⸗ ne ſed pꝛedoctus a patre. Itaet hic non humana ſapi⸗ entia ſed diuina ꝑpfuſus verbuʒ confeſſionis ſalutifere eructauit. Sed ibi quaſi ꝑ ſe locutus beatificatus eſt: hic vero excerptõnem vnius audiuit a confeſſione qauã ſecerat cum p omniby loqueretur dicens. Et nos credi mus a cognouimus:meſcientes vnũ eſſe diabolũ inter eos.quem chꝛiſtus declarat exmala qualitate tacens ex noĩe.. Rñdit eis ieſus. Nõne duodecim elegi:et vnus exvobis dialolus eſt. Jeſus elegit aplos nõ ipi dñm ieſum elegerũt: ſed electi vt ſalui fierent conſenſerunt: attñ vnus qui nõ conſenſit diabolus factus eſt a ſeipſo malicia nõ natura. Vtq; vellet diſſerere chꝛiſt. Nõ mi rum ſi aliqui abierunt retro quos nõ tanta progatiua dignitatis elegi.cum vos duodecim pꝛe ceteris inſigni uerim.quos et apłos nominaui.etiã inter xos vnus de electis a me ſed nõ ante mundi conſtitutõnem aut ab eterno:qm non ſic eſſet iam dialbolus. Nec omnes hoc aiĩo creditis tenetis quod oꝛe cõſeſſus eſt petrus:cum inter vos vnus vĩm exiſtat diabolus. Declarat aut eu⸗ angeliſta in ſcribendo euangeliũ quis hic fuerit. cuius nomẽ chꝛiſtus ſemꝑ tacuit. Dicebat aũt de iuda ſimo nis ſcariothiſ. Hic enĩ erat traditurus eum cum vnus erx duodecim. Perſpicuũ eſt non eſſe diabolũ natura ſed vicio:cum a ſaluatoꝛe iudas ſit diabolus appellatus gqui fuerat electus apłus. Zimoꝛ cum cautela pꝛeſtrui⸗ tur ſi homo pᷣt ſua malicia diabolus fieri: cuius nomen boꝛrendũ eſt noĩare: erũtamen multi nomẽ exhoꝛrẽt ſed facta dialvli nõ abhoꝛrent. Sed tolerabilius eſſet di alolum videre qᷓ; eſſe.ipᷣm verxantẽ pati qᷓ; fieri.lcꝑ hoc ſiiudas ꝓditoꝛ a ſeipo potuit dialolus fier i.quot igitur ſunt depꝛauata mẽte facti dialoli:Quid igitur expedit dialolo ſpũali vt ad culpam hoĩes tentat.ſi ipſi ſibi ho⸗ mines facti ſunt demones Nemo cauſetur aduerſus in uiſibilem hoſtẽ dicens.hoc mihi fecit diabolus:ſi homo a ſeipſo eſt dialolus factus. Et ſicut pꝛimus diabplus a ſeipᷣo factus nõ ab alio:ſic homo dialolus nõ fit niſi a ſemetipᷣo. Non enĩ traduce naturali Dialvlus a diabolo gignitur neq; cuditur arte manu ſeu aliquo inſtrumen to:ſiue a ſpũali tm̃ ſiue a coniũcto diabolo. Inſit enim hoĩbo cautus timoꝛ et timoꝛoſa cautela magis a ſeipᷣis ne diabvoli ſiant q; ne a iam factis tentetur q́ᷓ;v ſocien⸗ tur. Mam et in inferno crudelioꝛ erit pena ſua pꝛauita⸗ te ſe videre dialplũ factum:qᷓ; cũctos alios ſibi habere 3 gdhibitos ad toꝛmentũ et ad eternum conſoꝛtiũ. Nec⸗ nõ timendo caueãt ⁊ cauendo contremiſcant ſi qui ſint etiã ſi eſſe aliquid magni videdtur.ne efficiãtur ex pecca to diaboli:cum audiũt dialplũ factũ vnũ ex duodecim piſcipulis filij dei:cui nõ ꝓfuit chꝛiſti pꝛeſentia.ſuꝑna ſi bi eclarata doctrina.et aplłoꝝ ſancta ſocietas:quina ſe⸗ ipſo efficeretur diabolus cũ alijs antiquis demonibo in eterno igne ſociandus. De diſceptatione habita inter ieſum a phariſeos et ſeribas ſup mundicia ſpiritus et mundicia coꝛpoꝛis. Scom attheũ arcum. Caplm. XxXI Ctiab inuidia ſeu ꝑ odium quod pꝛeter ra⸗ a tionem eſt in alterum ardentes querunt ſp vnde calumniẽtur:et aduerſus exoſum etiã in minimis captionis laqueos tendunt. Ex iniquitatis inceſſu phariſei et ſcribe chꝛiſtum pꝑqſeuebã tur. Eſt etiã et puerſoꝝ genus.qui omne qð agi vidẽt alia lege q; agant repꝛehendunt:faſtu pꝛeſumentes oĩa debere fieri lege inuenta potius qᷓ; diuma. Et ſi diuine deferũt:qñq; audent et ſuas inuentões legi diuine cõ/⸗ ponere:vt eadem cenſura ſeruentur. Sunt qui om̃e quod nõ agitur eoꝝ ſancionibo exiſtimant eis aduerſuʒ: necnõ et auctoꝛes in hoſtilitatẽ recipiunt:in quos ver⸗ boꝛum ⁊ moꝛũ impꝛobitate deſeuiunt.Necnõ ⁊ reperiũ tur qui cultui coꝛꝑis intendentes ſua interioꝛa dimiſe⸗ runt:quox oĩm ſimilitudinem gerunt phariſei ſcribe. De quibo dicitur ꝙ cum veniſſet ieſus in terram ge⸗ nexareth et feciſſet multa miracula:tunc acceſſerũt ad eum phariſei et quidã de ſcribis venientes a hieroſoly/⸗ mis.Et cum vidiſſent quoſdã de diſcipulis eius cõmu nibus id eſt nõ lotis manibo manducare panem: vitu⸗ perauerunt. Mihil facetum nihil vꝛbanũ nihil ad cul⸗ tum coꝛpis mil alienis oculis placitum ſuos diſcipulos chꝛiſtus docuerat.ſed omnẽ mundi coꝛpis contemptũ: vt etiã menſam in cõtemptu coꝛpalis mundicie pone⸗ rent.panem ſeu cibum illotis manibus manducantes. Megni celoꝝ vꝛbanitatẽ docebat ieſus:et animaꝝ niti⸗ ditatem nõ coꝛpoꝝ baptiſmata pꝛedicabat. Er interioꝛi bus ſuis intenti:exterioꝛẽ cultum ꝑ omnia ꝑpuipendũt. Et argumẽto fit ꝙ exterioꝛibo dediti ſua interioꝛa ſpꝛe⸗ uerunt. Erxterioꝛa ſpernentes intima oꝛnare conantur: in ipſiſq; delectantur.Atqui ſi aliqũ contingat extra in aliquo fieri lenalſtsr ſunt:cito ad intima ſua redeunt q̃ virtutibo colunt:ſed exterioꝛẽ coꝛꝑis incuria in alijs vi⸗ tuperant:illam in ſemetipᷣis amantes.Laudetur tñ di⸗ uinum mag ſteriũ pꝛo ſuꝑnis: et diſcipuloꝝ humilis obe ſientia in agendis.Ec e regione ſunt:qui exterioꝛa ſua magis q; ſua interioꝛa colunt. Phariſei eni ⁊ omes iudei niſi exrebꝛo lauerint manus nõ manducat.tenen tes traditõem ſenioꝝ. et cum a foꝛo veniũt niſi bapti⸗ ſentur nõ comedunt. Er alia multa que tradita ſunt il⸗ lis ſeruare.baptiſmata calicũ et vxceoꝛum et eramen⸗ toꝛum et lectoꝛum. Et interrogabant eum phariſei et ſcribe dicentes. Quare diſcipuli tin tranſgrediũtur traditõnes ſenioꝝ:Non eni lauant manus:cum paneʒ manducunt. Ecce cultus eoꝛpꝑis.ecce nitoꝛ exterioꝛ. ec ce mundicia inutilis et baptiſmus ſterilis. Oꝛdinatõ/ nes et cerimonie traditioneſq; hoĩm ſunt iſte: non dei nullo modo diuinis exequende pꝛeceptis. etiã ſi multa vtilig cõtinerent: cum nihilo ſint pendende ꝓ eoꝙ di⸗ uerſa baptiſmata coꝛpoꝑ et vaſoꝛum maculas internas nõ abluunt.ſed habent quandã iocunditatẽ foꝛinſecam et pfunctoꝛi incõpoſibilem ad virtutẽ.necnõ et dum/ taxat humane ſentientes.qꝛ que coꝛpi congruunt ꝓ de creto lege ſuſcipiũt:id agentes vt velut edicta diuina ſeruentur. YIdeo audaca impꝛoba voctoꝛẽ et diſcipulos argaunt dicentes. Quare diſcipuli tui tranſgrediũtur traditõnes ſenioꝝ.Si diſcipuli ergo ex doctrina magi⸗ ſtri aliquid negligunt agendũ aut ne fiendũ cõmittunt diſcipuloꝝ culpa potius refunditur in docto:ẽ· Cauſam interrogant nõ vt laudent:ſed ſiaſſignatur vt impro⸗ bent.et cauſam habeãt cõtra eum. Sj quetalis trãſ⸗ greſſio.Non enĩ lauant manus cum panẽ manducant. Querit inuidia in minimis calumniã aduerſus quem agitur. Quid enĩ habebit delicti aut criminis mandu⸗ cans illota manu.ld ſeipᷣm hoꝛroꝛ illius lotionis erat. Et ſi foꝛte ad cõmenſalem.plus erat tolerare aliqñ in⸗ firmũ membꝛo diminutũ et ꝙ pamplius moꝛib ſpur⸗ tum:qᷓ; manibo illotum:Non eni lauant manus cũ pa nem manducant:qm̃i iam tranſſati erant ad chꝛiſtuʒ a cerimonijs iudeoꝝ:qui nõ exterioꝛa ſed interioꝛa docu⸗ it baptiſare. Audicio erat ſane a ſapiẽtibo ꝙ celeſtis ma giſter celeſtiſq; doctrina: et ꝙ in illa iam diſcipuli facti erant ſubinferentes omnẽ coꝛpis curam carniſq; nito⸗ rem. Contemplandũ eſt multo mentis intuitu in pꝛo⸗ ceſſu huius almi regis cum quibus cõmilitonibo qui⸗ buſq; familijs graditur:ineptis ad hũana. et nulla mũ dialitate fulgentibo:ſed regno dei aptis· Sʒ iſte ſua do⸗/ ctrina ineptos ad iſta p illis aptos effecerat: quis etiaʒ tales elegerit.vt ab ipis pꝛimoꝛiba rudimentis ruſtici⸗ tatem potius qᷓ; facetiam redoleret.ad ſtruendã hancſi dem:vt omne qð agebatur crederetur apolum non hu manum. Jeſus attamẽ ſummus apologeticus nõ re⸗ ſpon det male queſitis.ſed ꝑ inexcuſabilẽ culpam recõ/⸗ pingit querẽtes.. Apſe aũt reſponatens ait illis. Qua⸗ reet vos tranſgredimini mandatũ dei ꝓpter traditõem veſtram.. Sunt traditõnes et mandata hoim que di- uinis congruũt ⁊ conferunt vt ſeruentur:et hec tenen⸗ da ſunt. Sed ſunt que nec conferũt nec auertũt.Hoꝝ nee in obſeruatõe pꝛemiũ nec in pꝛeuaricatõne deme⸗ vitum in cõſpectu ſummi iudicis omia iudicio infallibi li decernentis.niſi ab inſtituentibo ex auctoꝛitate p pꝛe⸗ naricatõe pena realis ſeu ꝑſonalis eſſet appoſita. Sunt que obſeruata infringunt diuina: virtutẽq; depellunt. Mec ſub quacũq; interminatõne penarum etiã moꝛtis ſeruanda nõ ſunt.et ſtatuentes contemnẽdi irrepᷣhen⸗ dendiq; factoꝛes. Itaq; ieſus arguit phariſeos. Que ſunt ſtudioſius obſeruanda pᷣcepta:diuina an huma⸗ na. Liquet qꝛ diuina. Vos igitur impingitis in diſcipu⸗ los meos tranſgrediẽtes traditõnes ſenioꝝ que abſq; culpa tranſgredi pñt:et nõ confundimini penitentes ꝙ ꝓpter iſtas traditõnes diuina mandata contẽnitis.que pᷣter dei offenſam nulla pñt rõne contemni. Oꝛdinaue rũt ꝓpter auariciam ⁊ cupuditatẽ ꝙ filij iuxta pceptum dñi non honoꝛarent parentes.eo videlicet honoꝛe quo ſubueniendũ eſt eis.cum neceſſitas adeſt et vꝛget ino pia:qð quidẽ oꝛdinauerant ſub falſa ſpecie pietatis.vt a parentibo ſubtracta neceſſaria munera deferẽtur in tẽ plum in vſum philargicũ ſacerdotũ. Nam deus dirit et moiſes. Honoꝛa pr̃em tuum ⁊ matrẽ tuam. Et qui maledixerit patri vel matri:moꝛte moꝛiatur. Vos autẽ Dicitis. Quicũq; dixerit patri vl matriimunus ſeu coꝛ ban qð eſt donum quodcũq; eſt ex me tibi pderit.et vl⸗ tra nõ dimittitꝭ quicq; facere patri ſuo aut matri.reſci⸗ dentes verbũ dei ꝓpter traditõnem vt̃am quam tradi⸗ diſtis.et ſimilia hmõi multa facitiſ. . Introducit ieſus diſceptãdo explicitũ a deo et a moiſe pꝛeceptũ.vt culpa pateat ex contemptu. Erat in lege dei pꝛeceptũ ꝙ parẽ tes honoꝛarentur a filijs omni honoꝛe quẽ filij ſcoõm ho neſtatem poſſent exhibere parentibo. Sed traditio hu/⸗ mana cupida et auara id egerat vt in honoꝛe debito aſi lijs fallerentur.et ſi nulla expoſitio aaderetur in lEa qs * — — — — — Unt m no⸗ riſ⸗ Int. em i, , i rf N tu⸗ nA cti 1 No lui wa N n ſte s onhe noͤre rec Onn, bem d4„% len⸗ Dor me ih opee Ste lon 1 eèH Que mn, pu 59 e . 10 no 7 t ut n ne i 6 ſic erat. ſufficit patrona ſententia ſaluatoꝛis:qua colligi tur ꝙ traditõnib hoĩm dei pceptum venerat in cõtem⸗ ptum. Sed nec inſiſtendũ textui litterali qm̃ aperien⸗ do ſingula multa explicatio ſequererur. Sed exaccepta vei ſententia vtraq; verittas pateat. littere videlicet et rei geſte et pperam oꝛdinate:qõ filij quicquid poterant accipe atq; ſubtraſvre parentibo necnõ lucrũ ꝓpꝛium p⸗ tum lalvꝛe manuũ ſeu quocunq; ſtudio nõ daretur in ſubuentõne parentũ ſed deferretur in coꝛbanã templi: æ qua ſcriptum alibi eſt de pꝛecio relato p iudam. Non licet eos mitere in coꝛbanan qꝛ pꝛecium ſanguinis eſt. Erat aũt coꝛbana vbi ponebatur in templo pecunia ſa⸗ cerdotum. Sed er tali traditõne nõ confundebãtur.q; mittebatur quaſi furtũ qð de lege nature de iure legis moiſaice a eo date a filijs ꝓ ſubuentõe parentibo debe⸗ batur:et reſcindebatur pᷣceptum qð erat de honoꝛe pa⸗ rentum. Et multa contemnendo diuina mãdata facie bant.que ſaluatoꝛ ptulit:ſed eos ad conſideratõem re miſit introꝛſum. Erinde ſequitur. t Hypocrite: bene p⸗ phetauit de vobis eſaias dicẽs. Populus hic labijs me honoꝛat:coꝛ aũt eoꝝ longe eſt a me. Ad confutatönem iudeoꝝ et eoꝛum reuerberandã calumniã pꝛiſcoꝑ teſti⸗ monijs vtitur ꝓplxtarum:nõ ꝙ eoꝝ ſit maioꝛ aut equa lis in docendo auctoꝛitas:ſed quia iudei ꝓphetis pꝛeteri tis credere fatebantur:ſed nõ chꝛiſto que pſequebãtur vt neq;. Et pᷣſertim ꝓfert ſaluatoꝛ teſtimoniũ eſaie.qui apte pꝛedirit maliciaʒ iudeoꝝ que in hypocriſi maxime fundabatur: ſed que interioꝛibo derelictis tñ exterioꝛa colit nihil veritati afferens ſed vanitati: exiſtere negli⸗ gentes ſolum apparere feſtinant. Pꝛofitetur labijs qð eſt rõnis atq; virtutis.coꝛ vero e regione cõſiſtit:et qʒ execrandum ꝑamplius longinquã a virtute incolit re/ gionem. Erat hoc vicium iudeox eſt hodie puerſoꝛuʒ ſi delium qui chꝛiſtũ tm̃ labijs cõfitentur. coꝛ aũt eoꝛum a chꝛiſto recedit male vadens in pegre nõ motu coꝛpo⸗ reo ſed irregulato affectu in remotam a deo ꝑ vias non bonas patriam vicioꝝ:imo ſic concito gradu pgit.quo⸗ uſq; in obliuionem dei veniatur:qua nulla regio remo⸗ tioꝛ eſt a deo. Sed ait ꝓpłeta. Intelligite qui obliuiſci mini deum:ne quando rapiat et nõ ſit qui eripiat. De coꝛde longe facto deus conqueritur et coꝛ marime cu⸗ ſtodixe iubet.coꝛ exquirit.coꝛ informat et inſtruit: coꝛ iubet excoli minaturq; ſibi. Arguit coꝛ hoĩm tanq; fon⸗ tale malum vbi nequicia et om̃is malicia incipit et deſi nit inquiens ꝑ ꝓpłxtas.FGFilij hoĩm vſq;quo graui coꝛ⸗ de.Et iterũ.Coꝛ aũt eoꝝ non erat rectum cum eo. Et hieremyas dicit. Abierunt in prauitate coꝛdis ſui. Et alibi. Ecce vnuſquiſq; ambulat poſt pꝛauitatem coꝛdis ſui mali. Et a cuſtodia obſeruari pꝛecipit. Omni cuſto dia ſerua coꝛ tuum:qm̃ ex ipſo ꝓcedit. Et querit ipſuʒ pꝛe ceteris que in hoĩe ſunt.ili pꝛebe mihi coꝛ tuũ. In ſtruit Depꝛime coꝛ tuum ⁊ ſuſtine. Nil tam excolendũ iubet. Redite pꝛeuaricatoꝛes ad coꝛ. Eidem fit ſeua ſed iuſta cõminatio ſcripturax. Ele diſſolutis coꝛde.Et qui puerſi eſt coꝛdis.nõ inueniet bonum. Sed hec eſt puer ſitas ꝑpuerſitatum cum ſe elongant a deo.ſʒ vanitas eſt atq; penitus euaneſcit. labijs honoꝛare deum.et ab ipſo pꝛodire in longum. VUnde ſequitur. Inuanum meco lunt docentes doctrinas et pꝛecepta hoĩim. Derelinquẽ tes enĩ mandata dei tenetis traditões hoĩm.baptiſma⸗ ta calicum et vꝛceoꝝ:et alia his ſimilia facitis multa. Non habet frugẽ boni opis dei cultus in verbo aut ope re ſimulato:ſi hoĩm doctrina poꝛrigitur tenetur.⁊ mã datum dei relinquitur qð refragari nequit. Mandatuʒ quippe hoĩm coꝛdi fieri non pᷣt.ad exterioꝛa hoĩm fit. ſeld intuitu vario.Dei vero mandatũ coꝛ pꝛimo ſuis calca⸗ De diſceptatiombus domi.ſaluatoꝛis. ribus angit ſuiſq; loꝛis habenat.et ſua ſcopa terit:tradi tio quidem hoĩm vaſa baptiſat a fece. Et conuocatis ad ſe turbis:dixit eis. Audite et intelligite. Non qð in⸗ trat in os coinquinat hominẽ: ſedq pcedit ex oꝛe ſve coinquinat hominẽ. Si quis habet aures audiendiau⸗ diat. Gauet ꝓuidus doctoꝛ ne ſimplicioꝛes ab aſtutis fallantur et ne ſuſcipiant falſa p veris: Moc eni pꝛecipu um habeat qui pꝛeeſt in doctrina. vt ſuo ſtudio ſatagat ne minus capaces ꝓ veris falſa ſuſcipiant:ne aliquo fal lantur erroꝛe:ne ſub ſpecie pietatis impie agant: ne v/ rus aĩas necet puerſoꝝ dogmatum. Pꝛeſtruit toc ſal⸗ uatoꝛ cũ turbas pꝛemonet ne innitentes exterioꝛ mu⸗ dicie intus ſurdidi fiant: cũ exterioꝛa et copalia interio ra et ſpũalia maculare nõ poſſint. YAmmaculabilis eſt eni omnis anima ab omnialio coꝛpali ſeu ſpirituali: pᷣ terq; a ſeipa.lerum quia verbum non videbatur vſeʒ quacq; plebeium: ad intellectualem conſideratõnem ie/ ſus puocat auditoꝛes. Si quis habet aures audiendi audiat: videlicet vt intelligat et caueat. ruſtra eſt au⸗ ditus verboꝛum:ſi non ſequitur intellectus.Ad nihilũ valet verboꝝ intelligentia ſi cautionẽ et ꝓhibitionem aut actionem inſinuat:ſi traduntur neglectui.lctiuuʒ eſſe debetad vtrãq; partem:quod tanto ſtudio audien⸗ di edicitur. l De ſcandalo exoꝛto ſuper eo quod ieſus phariſeis et ſcribis veritatem dixerat. ꝙ populus hic labijs me ho noꝛat. Secundum Mattſeum et Marcum. Capitulum:XXII Voꝛum coꝛ elongatum eſta deo et a verita⸗- te ſeiunctum eſt et velut emuli eius ſcanda liſantur in illa. eum eduxerit detegens quod ſub vmbꝛa velabatur. Et qm ex verbo ſalua toꝛis ſcandalicati ſunt phariſei.diſcipuli velut pauidi aut ignari quare ieſus ſcandalicauerit ſeuꝓ cautela do/ minum et magiſtrum adierunt. Tunc accedentes di ſcipuli eius dixerunt ei. Scis quia phariſei audito hoc verbo ſcandalicati ſunt. Accedunt diſcipuli ad magi⸗ ſtrum:vt dicant aut enuncient que ſentiunt inter eos vulgari. At ille reſpondens ait. Om̃is plantatio quã non plantauit pater meus celeſtis eradicabitur Mirũ dictum et expoſitõe indigens. Nihil enim eſt quod pa ter non plantauerit. Plantauit paradiſum voluptatis a pꝛincipio et homines poſuit in eo:et peccatum ibi eſt et delictum. Plantauit vineam iſtam videlicet ſynago gam:quam tranſtulit de egipto in hieruſalem:et ipſa re pꝛoba facta eſt. Omnia deus pater fecit. et valde bona fecit.et nihil eſt quod ipſe nõ plantauerit. Quid igitur eſt.aut quo ſenſu dicitur quod ſit aut poſſit eſſe planta tio quam nõ plantauerat pater:et ꝓpterea pꝛope in era dicatione futura. Ex ſupioꝛibus pendet gratia verbi: vt plantatio non a patre ſit illa humana traditio contra mandatum dei et illa vita hypocritalis qua deus pater ſolis verbis ex oꝛe colitur:coꝛ vero talium non eſt recũ cum eo.nec ſideles inueniuntur in teſtamento ſancto eius.ita quod ſiue in doctrina in traditõne dicitur in vi ta et moꝛibus agitur.ſi a patrea quo cuncta bona pue/⸗ niunt non iacitur.aut ei quomodolibet aduerſum exti cerit eradicabitur. Liquidum enim eſt non eſſe patris plantationem ſi quid ab hominibo traditum eſt in ſin p uaricatõnem mandati: nec hypocritaꝝ congregatöem eſſe a deo.qꝛ ipſoꝝ congregatio ſterilis:et qͥ veritatis co lunt imaginem non ipᷣam diligunt animo aut ſequun⸗ tur moꝛibo veritatẽ.que om̃nibo pᷣferenda: quam deus in omniby diligit:et ipam pꝛecipue ab hominibo querit Sic eniĩ ſcriptum eſt.Qm̃ veritatẽ requirit dñs.et re⸗ tribuet habundanter facientib ſupbiam. Si Pouirit 4 Writatem punit ſuꝑbiam:que in bypocriſi eidez aduer⸗ ſatur. SGed nec magnopendenduʒz imo nihilopenden/ dum eſt ſcandalũ puerſoꝝ:ſi ex iuſta repꝛeſvnſione ſcã⸗ dalicantur. Eteni adiſciunt peccata peccatis: vt ea ſint adiecta peccata ꝙ nolunt coꝛrigiꝙ male acta tueantur. ꝙ excuſent. Sed penis quidem nolle coꝛrigi qᷓ; prima fouea peccatoꝛuʒs:a qua nemo niſi coꝛrigi velit eruitur. Hereerſi aũt difficile coꝛriguntur. Deleti quidẽ ſunt ue non ſcripti in libꝛo vite qui de veritate ſcandalumn ſumunt:qui ſermombus non acquiſcunt. qui coꝛreptõ ni rebelles exiſtunt. Mec relinquenda doctrina veroꝛuʒ atq; virtutum ꝓ ſcandalo puerſoꝛum:maxime cum fue rit publica non pꝛiuata.ad plures non ad vnum edita. ad totam concionem nõ ad ſingularem. Pꝛoinde ſe quitur. Einite illos:ceci ſunt et duces cecoꝛũ. Per mittite illos ſcandaligari ait dñs:qñi a mentis cecitate detinentur:molentes reſpirare in veritatis luce. Scan dalum eſt oculis maculatis lux:ſed nec obtegenda pꝛo⸗/ pter eos:nec ꝓpter puerſos veritas obmittenda. eci ſunt.cecum habent ſequentem cetũ: duces ceci in pꝛe⸗ ceps vadunt.pꝛecipitio adijciũtq; ſequentes. Sed ſi ce ci quomodo duceſ. Si duces quõ ceci. Si ꝓplus cecus quõ ſequitur. Si ſequitur quõ cecus exiſtit. Er volun⸗ ria ignoꝛantia cecitas ducum erat.plebeioꝝ vero er du cibus creditis ſapientibo atq; videntibus cauſabatur. Sed illoꝝ infelicioꝛ iſtoꝛuʒ culpa leuioꝛ erat. ſemp qui⸗ dem diuina iuſticia decernente. ꝙ culpa grauioꝛ eoꝛum qui peccant malo pcognitoq; ꝓpoſito.et ignoꝛantiã poſ- ſident ptinacem.quam feſtine pñt depellere q́; eoꝝ qu/ elinqunt doctrina ſeu exemplo maioꝛum.et ipſoꝝ ſtu⸗ dio ab igno:ꝛantia ſunt vetenti. Sed quibo culpa graui oꝛ acerbioꝛ pena erit. Clerũtamen huiuſcemodi duca⸗ tus ſine vtriuſq; partis pena non agitur:l qm̃ cecus au tem ſi ceco ducatum pꝛeſtet:amb in foueam cadunt In foueam ſcʒ culparum atq; penaruʒ.quia iuſto dei iu dicio fit: vt vnuſquiſq; cadat in foueam quam facit. VIl/ le male ducatus iſte ſequele peruerſe. ſed illius magna iſtius oꝛaciuncula erit. Maioꝛ culpa ducis deuij in pꝛe⸗ — oꝛ exit multatio. cipitijs q; ſequentis.ſic et pena ꝓfundioꝛ: et illius miti Determinatio ieſu in iſta diſceptatõe quid ſit et qd non quod habet hominem maculare ad interrogati⸗ onem diſcipuloꝛum in reſponſione data. Secundũ Mattheũ et Marcũ. Caplm. XXIII. Arditas intellectus in his que dicebantur t ipos diſcipulos detinebat:vt non intellige/ rent quod a chriſto phariſeis et ſcribis atq; plebeis ceteris dicebatur. Et arguenda eſt tarditas intelligandi:cum crepitat doctoꝛ. utura tñ ci to intelligentia eſt quod cum neſcitur erubeſcentia in⸗ terrogare nõ phibet.et amoꝛ ſciendi interrogandi pꝛe/ ſtat audadam. Mis itaq; auditis. cum ieſus introiſſet in vomum a turba: interrogabant eum diſcipuli eius: Et aliter. Rũdens autẽ petrus dixit ei.Ediſſere nobis paralolam iſtam.At ille dixit. Adhuc vos ſicimpꝛuden tes et ſine intellectu eſtis. Mon intelligitis quia omne ertrinſecus introiens in hoĩem non pᷣt eum coinquina re:quia non introit in coꝛ eius ſed in ventrem euadit et in ſeceſſum emittitur purgans omnes eſcas. Seoꝛ⸗ ſum a turba diſcibilius eſt interrogare mgrẽm:ne tur⸗ ba turbans inquietet vnam reliquam ꝑtem. Et licet menti et oꝛi chꝛiſti nulla poſſent impedimenta impedi re:tñ diſcipuli poterant impediri. Aptius nobis aſtru⸗ etum eſt vt a turbis ſemoti cum deo patre cum ieſu ſi⸗ lio eius noſtra negocia expediamus:ſiue querendo ſciẽ⸗ tiam ſiue poſtulando virtutem aut expediens. Arguit 8 Aiber Bn decimus chꝛiſtus impꝛudentiam inexiſtentem et carentiam in⸗ tellectus:qm que dicebantur erant omi rationabiliter ſapienti ꝑſpicua.nec in cunctatõem vertenda:ex eoqui dem quod ab extra ingrediens coꝛpus nõ maculat ani⸗ mam que habet exiſtere pꝛeter coꝛpus:q;uis cum cxrea⸗ 1 tur infundatur in coꝛpus.Et macula criminoſa non eſt ex coꝛpe fedo ſed ex anima feda. que non fedatur eſciss ſed vicijs voluntarijs. Mon enim ſubſtantis inco-pꝛean coꝛpoꝛeis ſubſtantijs attingitur vt fedetur aut emun? detur:q;uis lauetur baptiſmo.non ipam ſed coꝛpus at tingente et depꝛauata patiatur per diuinam iuſticiam a coꝛpoꝛeo igne. Sicut coꝛpus nõ habet impꝛeſſionẽ ab aliquo exiſtente non coꝛpe ſolido ſiue diaphano. et ca⸗ pax non eſt ſcientie ſiue virtutis:ſic ſpũalis ſubſtantia rveceptaculum non eſt eſcarum coeꝛpoꝛearum turpantiũ aut eoꝛum que a coꝛpalibus poſſent mũdare contagiis aut aliquid inferre ſenſibilis oꝛnamenti. Coꝛpus cõta⸗ ctu ſiue ſenſu habet ad alia coꝛpa: minime autẽ eodem modo ad ea que omnino ſpũalia ſunt. Nam ⁊ lux ven tus cum quodãmodo ſpũs dicantur.ſpiritus vero non ſunt:etemi quid coꝛwꝛeuʒhabent. Spũs vero neq; ad coꝛpus:nmeq; in aliquid in natura ſui ſimile ſenſu cõtun⸗/ gitur. Non enĩ anima coꝛpus ſentit ſed cognoſcit: coꝛ⸗ pus vero animam non ſentit ſed ꝑ eam coꝛpalia ſentit: necq; per eam cognoſcit ſed eo anima vtitur ad cogno⸗ ſcendum vlut inſtrumento incluſa in ipſo. ſepata qui⸗ em cognitõnem amplioꝛem habebit ſuo a indito modo non coꝛpoꝛali vicio. Ac per hoc ſicut diuerſa ſunt nec eiuſdem nature coꝛpus ⁊ ſpũs:ſic diuerſa ſunt que vtrunq; mundant ſiue deturpant. uratio quideʒ co⸗ꝰ poꝛis qualiſcunq; ſit nõ ꝑtinet ad virtutem neq; viciuz habet.niſi cum rationalis virtus ad llam cum dei lege aut pꝛeter dei legem acceſſerit. AInterioꝛa hoĩs ſpũalia colenda ſunt et oꝛnanda ſpiritualibo oꝛnamẽtis. et hiſ/ dem oꝛnamentis fulcienda.exterioꝛa quidem ſolum ne ceſſitate.non voluptate ſed vanitate colenda ſunt. Sʒ nedum illotio coinquinat ino nec ſumptio quoꝛũcun⸗/ . q; cibꝛum hoĩiem maculat.Nec obſtat quoꝛundam malium ad eſum ꝓhibitio facta in veteri teſtamento. in figura futuroꝛum cum facta non ſit velut de re mala que maculare ſumentem hoĩem poſſet:ſicut nec artꝛ ſcientie boni et mali tanq; mala ꝓhibita eſt: ſed vt hoĩs ad deum quedam obedientia cõſeruaretur. Om̃ia qui⸗ dem creata ſunt.et omnia entia bonitatem oſſidẽt na⸗ turarum. Scriptum eſt enim. Opera dñi vniuerſa bo⸗ na valde. Et ibidem. Bona bonis creata ſunt ab initio. Qim̃ apoſtolus arguens quoꝛundam erroꝛem de abſti⸗ nentia cibvꝛũ velut de re mala:contradicit dicens.m⸗ nis creatura dei bona:et nihil abijciendum quod cũ gra tiarum actione accipitur:ſanctificatur enim per verbuz cei et oꝛationem.Et ad Cytum. Omnia munda mun dis:coinquinatis autem et infidelibo nibil eſt mundũ: ſed inquinate ſunt eoꝛum mentes et conſcientie. Non ergo aliquid extra poſitum ſiue ſumptum pᷣt hoiem co2- inquinare.cum nõ ingrediatur ad coꝛ.ſcʒ ad ſubſiantiä anime ſpiritualem:ſed in ventrem coꝛpoꝛeum coꝛpalis cibus ingredituret ad ſeceſſum digeſtus aut ingeſtns traijcitur:et purgatio fit eſcarum virtute nature:quarũ alique cõuertuntur in ſubſtantiã coꝛꝑis:eijciũtur que/ dam iure digeſtionis. Sed maculam ingerũt homini criminoſam ea que de coꝛde male deliberante pcedunt: ſic enĩ ſaluatoꝛ hanc ſententiã terminat. Que pꝛoce dunt de oꝛe de coꝛde exeunt:et ea coinquinant homiĩes. De coede enĩ exeunt cogitatoònes male:bomicicha.adul teria.foꝛnicatõnes.fuxta.falſa teſtimonia.auaricia.ne⸗ quicie.dolus.impudicitiaoculus malus.blaſphemia. —- ☛,ns§- D —– — —,,— ——w fmfv,— — — — ite d ani (reg⸗ neſf ſeg: Vreg n/ gt mg ab ⸗ mntia nui ns Ras Wem n fonon lcec Olun⸗ Gncon ſer gro⸗ Ai Inchto nt toe e, g ege din mye, ücn n nte mal Arwe kwwis gi⸗ na⸗ b/ 1o, 1 i 63. 1 ſurerbia. ſtulticia. Omnia hec ſſiala abintus pꝛocedunt et hec ſunt que coinquinant hoĩem. Non lotis aũt ma⸗ nibus manducare nõ coinquinãt hoĩ'em. Ecce ſalua⸗ toꝛis ſententia irrefragabilis ſuper his que pñt hoĩem maculare:que de coꝛde ꝓcedunt in actũ.Mã in coꝛde ſit electio dicendoꝛum ⁊ agendoꝝ bonoꝛũ ſiue malox. In coꝛde deliberatio:cur.qñ:quõ ꝓcedatur in opus. O ſi in coꝛde pꝛius iſta nõ fierent:nec bonũ opus pꝛemiuʒ nec malum ſupplicium ſequeretur. At vbi ꝑ perperã in coꝛ⸗ de inuiſibiliter ſancitum eſt. egreſſio ad actiones macu las habʒ:vnde coinquinatur homo culpabilis factus co ram deo deteſtante huiuſcemodi actõnes:et ſua lege ꝓ⸗ hibente ne ꝑ electõem fiant.Nõ quidem incuria coꝛpo⸗ ris quã nihilo deus pendit homini inquinatõnem appo nit.qm̃ e regione chꝛiſtus ad ſequelã ſuam ſqualidaʒ et incultam aſperãq; celeſtium appetitoꝛes inuitat. Et oꝛ thodorxa eccleſia fideliſq; anima nõ ſic a ſponſo ſe factaʒ in exterioꝛibo cognoſcit incultam:gaudens in interioꝛi dus puleritudinẽ virtutũ habere:ſicut in thalarniti legitur. Nigra ſum ſed foꝛmoſa filie hieruſalẽ: ſicut ta⸗ bernacula cedar.ſicut pelles ſalomonis. Nigredinẽ atq; coꝛpis incuriam exterius ſe fatetur habere:ſed foꝛmoſi⸗ tatẽ interius. Et pſalmiſta cõſonat. Ofis gloꝛia eius ſilie regis abintus.in fimbꝛijs aureis. Tlerum qꝛ deus tales querit. omnes a ſiniſtra con ſideratõe auertit.nõ culpam eſſe incuriam erxterioꝛem.neq; innitendum illi. NMolite conſiderare ꝙ fuſca ſim:quia decoloꝛauit me ſol Si ſol iuſticie decoloꝛat:ſi nõ iubet magis aũt repꝛehẽ dit exterioꝛem coꝛꝑis curam. quid eſt ꝙ illa obmiſiſſe aſſcribi poſſet ad culpam. Vnde ex hoc turpitudo in na⸗ tura.vnde macula in ꝑpſona. vnde coinquinatio in rati onabili creatura. ſoꝛdes exterioꝛes teſtimonium ſunt virtutis.et nõ curata cutis arguit honeſtatẽ.et ſi⸗ ne nota criminis imptinens nõ agitur cultus carnis. Mõ eſt iſta virtuoſa religio:ſed religio munda et imma culata apud deum et prem heceſt.mmaculatũ ſe cuſto dire ab hoc ſeculo. Qm̃ qui ingreditur ſine macula:ha⸗ bitabit in monte ſancto eius. Sunt aũt iſta que macu lant:a quibo cauere iubemur.Cogitatio mala: et cetera que ſequuntur. Iſta alibi ſunt diſſerta in libꝛo contra vicia. ic ſequeretur diſceptatio de dimittenda vxoꝛe.ſed quia ſupꝛa libꝛo decimo de ſermone dñi in monte ca pitulo.xx.diſſeruiſſe me recolo.ideo eam hoc in loco cauſa bꝛeuitatis pꝛetermitto. De ambulatione ieſu in galileam in qua deuitabat ſeuiciam iudeoꝛum. Secundum ꝗgohannem ſolũ. Capitulum.XXIIII. On aſſcribitur ignauie neq; timoꝛi ꝙ ieſus n iudeos eum querẽtes interſicere deuitabat: qm̃ nondũ venerat hoꝛa moꝛtis eius: quam non neceſſitate ſed ſola volũtate venerat to⸗ ſerare Nihil qð geſſit in foꝛma ſerui:foꝛme dei vñi dero gauit. Fugiens ⁊ aſſiſtens:patiens penas et incolumis exiſtens: viuens et moꝛiens deus et homo erat. Couſu⸗ lit aũt poſteris cum aliqñ impꝛobos necarios declinauit vt nõ ad membꝛoꝝ aſſcriberetur infamiã ex diſcretione aut extimoꝛe facta declinatio a peruerſis: ſi pceſſiſſet in capite. Sic enĩ ſcriptum eſt. Ambulabat ieſus in ga⸗ lileam. Mon enĩ volebat in iudeam ambulare.quia que rebant eum iudei interſicere. Pꝛeter quod ſitus regi onum quox alter in montibo alter in planicie tendeba⸗ tur.et pᷣter id quod noĩm interpꝛetatio intellectibo poſ⸗ ſet offerre. et pᷣter id quod allegoꝛicũ habet. et pꝛeter re rum ſie geſtarum ipſe geſtus.ieſus in animabus intel⸗ ligentium multa fonet ad imitatõem actiuam. Noluit De diſceptatiombus domi.ſaluatoꝛis. ieſus occaſionem ſicariacis offerre:auertit potius. gi tur abſq; peccato nõ agitur pᷣparare vid vt iuſte ſiue in⸗ iuſte iratus efficiat qð ira deliberat:etiã ſi decretum ire nõ poſſet efficere:nec ad amplioꝛẽ iram ꝓuocandus eſt hoſtis:qui ex viſu eroſi amplius furit.Ergo ſi quis alte rius patitur iram. odium inuidiã.ſemꝑ eius deuitabat aſpectũ:relinquet ex hoc patriã aut ꝓpꝛium incolatum. abibit ſemp in gegre al ꝓpꝛia man ſione: dimittet ſuos quibo tenetur iure nature.amicũq; vt fugiat imimicum omnem cognatõem vt deuitet hoſteʒ· nõ timoꝛe tin ne in eum pꝛeualeat.ſed ne amplius furiat: ſicut chꝛiſtus qui nõ timoꝛe ſed diſcretõe ceſſit ad hoꝛã. Faciet qinſq; in tali cõſtitutus articulo quod nunq; feciſſet ꝓp chꝛiſto: quanq;ᷓ a/ p chꝛiſto factũ poſſet intelligi.ſi quis fugiens nõ ſibi timens ne poſſet ſupari: ſed veritus ne hoſtis culpabiliter deterius poſſit raſci. Opus eſt hũc diſter/ minare ſermonẽ. ä mundo abdicati ꝓ eis dictum acci piant. Si vos pſecuti fuerint in vna ciuitate: fugite in aliam. Seculo copulati dictũ apli teneant. ꝛouiden tes bona nõ tm̃ coꝛam deo.ſed etiã coꝛam oibo homini⸗ bus. Si fieri pᷣt oð in vobis eſt:cum omnib hoĩbo pa⸗ cem hñtes.Mõ voſmetipᷣos defendentes ſed date locũ ire:nõ illum locũ quo quis cedat e patria: ſed nõ reſpõ deat verbum malũ verbo malo.neq; maledictũ maledi cto.neq; manũ innciat:neq; paret aduerſum ſed deſtru at ſi paratum agnouerit. Sed ſi expedit: ſemꝑ ſe incul⸗ pata tutela tueatur. Ideo in aplo ſequitur. Scriptum eſt. Mhi vindictaʒ et ego retribuã dicit dñs. Di dis dicit: maledictus ergo qui contradicit. aut e regione fa⸗ cit. Et quod ſequitur. NMoli vinci a malo: ſed vince in bv no malum Allia quidẽ in hac declinatõne ieſu offertur nobis noꝛma viuendi.vt in conuerſatõne deuitemus eos qui malo ppoſito ſemꝑ ſunt.et ſibiipᷣis ſapiẽtes vi⸗ dentur:cõuerſationi humiliũ attendentes. et eoꝝ qui depꝛauata mẽte nõ ſunt. Nunqᷓ; enĩ legimus ieſum ha buiſſe in galilea ↄtradictõnem: ſicut in iudea ſuſtinuit: Et qᷓ;uis ſcdᷣm aplim inſtandũ ſit pꝛedicatõni opoꝛtune et impoꝛtune ꝓ loco ꝑſonis ⁊ tꝑe:alia ſententia nõ in⸗ fringitur.vbi nõ eſt auditus nõ effundas ſermonẽ. ſed illis effundendus qui mẽte ꝑtinaci nõ contradicũt. eti am ſi ex ebete intellectu ilico nõ aſſentiũt.Plebeioꝛum enĩ turba in galilea ſequebatur et audiebat ieſum:quẽ in iudea ꝑſequebatur impia crudelitas phariſeoꝝ pon/⸗ tiſicum ſacerdotũ atq; ſcribaꝝ. Et nec ſpe incerta.vt cõ uertatur inimicus deſerendus eſt amicus conuerſus. aut qui libenter audit de ꝓximo conuertendus. Nemo igitur aduerſus chꝛiſtũ cauſam querele querat in moꝛi⸗ bus et ſermonibo eius:ſummã puidentiã et diſpenſati onem opoꝛtunã in omniby tenuit:vt merito iudicetur qui nõ repꝛeſenſibile repꝛehendit. De diſceptõne habita inter ieſum et fratres eius nõ credentes in eum de ſua manifeſtatione fienda in ſe⸗ ſto. Scom Yohannẽ ſolum. Caplim. xxvV. Ncredulitas bonitatis tendit ad aliam ꝑtem. reddit ꝓ ipſa ſermonẽ. Odium interdũ ſi nõ aliter nocet.pꝛodi⸗ menta parat.Libido humane laudis querit vnde ſe ia ctet.et vt habeat loquitur verba ventoſa. Ex omib aut ex ꝑte facta ſunt ad ieſum verrba ſequentia. Nam dũ ie⸗ ſus declinans iudeos in galileã ambularet: erat auteʒ in pꝛoximo dies feſtus iudeoꝝ ſcenopheia. Feſtuʒ ex mandato et oꝛdinatõe celebꝛant iudei tabernaculoꝛum illoꝝ que pᷣdeceſſoꝛes patres ab egreſſu de egipto ſub ducatu moiſi poſueraãt in deſerto.vt rememoꝛarẽt᷑ eox que ꝓ eis deus oſtenderat.Ad quã feſtiuitatem ieſum fratres eius ſuggerebant aſcendere. Dixerunt aũt ad eum fratres eius.Tranſi hinc et vade in iudeam. vt et pe in occulto aliquid facit et querit ipſe in pala eſſe. Si hec facis:manifeſta teibᷣm mũdo.Neq; en fratres eius credebant in eum Hũane de chꝛiſto ſapiebant imo cũ vicio:dum eum fratres eius ad feſtum vbi multitulo cõuenerac ꝓpellebant quaſi eſſet laudis appetitoꝛ. ideo cum vicio:qꝛ nõ eſt etiã bene inſtituti hoĩis hũanaʒ gloꝛiã querere:necnõet ſuũ ius ꝓpꝛium virtus ꝑdit ſi gloꝛie ſeruit humane:que verſauice deberet ipa ſeruire virtuti. Submittebant hi chꝛiſto impꝛobam cauſam. Bi queris palam fieri cur oparis tam magna in occul to.Elelut quedã occultatio eſſet in galilea moꝛari effici endo miracula compatio ad hieruſalẽ:vbi erat multitu do ciuium aduentantiũ frequẽter et peritia ſacerdotuʒ et ſcribarum et celſitudo pontificũ.Gaciebat et fecerat miracula ieſus in galilea:quibo oſpectis ad talem ſuaſ/ onem faciendã ſunt ipi pꝑmoti:ſed hoc agebat increduli tas:qm hi fratres nõ credebant in eũ: non illi qui iam in apoſtolatũ ⁊ diſcipulatũ aſſumpti erãt ſed alij de ſua carnali cognatõe.Nec vterini vt quida heretici dicere pꝛeſumpſerũt.condemnãtes virginẽ mrẽ̃em:que ante partũ et poſt parum vnigeniti virgo manſit· Sed hboc mirandum inter ctera geſta ſilij dei ex carnali mie paſſus eſt habere cognatõem carnalem: quanqᷓ; in ali⸗ quem cognatũ nõ ferretur amoꝛe carnis ſed amoꝛe vir tutis.Alin foꝛte odiuʒ in eum exagitabat eos vt cito mo reretur:cum ad eos familiaritate nõ fieret:neq; amoꝛe pꝛecipuo vt inter cognatos iure ꝓpinquitatis exigitur. ſcientes ꝙ eum ad necem querebat inuidia lngeor. Et ũ trã ipſi iam inuidere ceꝑant alijs fratribo qui ad chꝛi ſierant:ad cuius diſcipulatũ poutiſſent et ipſi tranſire ſi incredulitas obicem nõ feciſſet. Et foꝛtaſſis ſaluato⸗ ris gloꝛiam ex pꝛodigijs acquirere poptabant. Sed ne quaq; eſt iniuſtis getitionib annuendũ:neq; imptinẽ/ tibo ſuaſionib pꝛeſtandus aſſenſus. Et conſtante opoꝛ tet eſſe ad blandimenta verboꝝ eum qui virtutis que rit aut habet oꝛnatũ:me effluat aut remaneat ab hone⸗ ſto. Minc ieſus virtutũ et moꝝ foꝛma rũdet.. Dicit er go eis ieſus.Cempus meuʒ nondũ aduenit:tpus auteʒ vĩrẽm ſempeſt paratum. Mondũ tꝑs erat moꝛtis cum moꝛiturus eſſet:que ſibi pꝛeterqᷓ; ad velle dñari nõ pe terat:neq; gloꝛie tpus ꝓ reſurrectõne.ꝓ aſcenſione.p iudicio ertremo futuro.Et cum ipᷣe tꝑis eſſet dñs tem poꝛis ſucceſſionibo voluit ſubiacere· vt oꝛdo ſeruaretur in agendis pꝛo tꝑe:qm̃ in tꝑe homo eſt factus ex matre et ſi nõ qꝛ deus.tñ qꝛ homo viciſſitudinẽ tempoꝝ habu it et nihil egit tpaliter.niſi ꝓut ab eterno extitit diffiniꝰ tum.et qmi omnia tꝑpus habent et ſuis ſpacijs tranſeũt vniuerſa ſub ſole:ipſe vero ſub ſole factus ſolis creatoꝛ ſe ſpacijs tm menſurauit.Et ꝑ tꝑus etiã eſt qñq; diffe rentia bonoꝝ atq; maloꝝꝑ:vt boni futurũ expectent. ve⸗ lintq; in illo floꝛere:mali pñs in quo exultare deſiderãt Floꝛidum tꝑus ſemꝑad deſideria ſecularia in tꝑe tribu latõnis qui eſt iuſtus exultat. Sicq; depꝛecatur pꝛefe/ rens qð expectat.Dñe miſerere nti te enĩ expectauimꝰ eſto hꝛachiũ ntᷣm in mane:et ſalus nt᷑e in tꝑe tribulatõ nis. Et thobias dicit. Cum iratus fueris miſericoꝛdiaʒ facis:et in tempoꝛe tribulationis peccata dimittis.Et heſter in tꝑe tribulationis oꝛabat fidenter dicẽs. Me⸗ mento dñe:et oſtende te nobis in tꝑe tribulatõnis ntĩe Ad impꝛobatõem etiã maloꝝ hoĩm qui tpus ad virtu⸗/ tem nõ oꝛdinant neq; agũt actiones rõnabilib compe tentes:obijcitur obſeruantia tꝑm irrõnabiliũ. Miluus in celo cognouit tpus ſuum:turtur.hyrundo et ciconia cognouit tpus aduẽtus ſui.ꝓplłus aũt meus nõ cogno: int iudiciũ dñi.Aduextendũ ergo conditoꝛ tpis eter⸗ diſcipuli tui videant oꝑa tua que tu facis. Nemo quip⸗ ZM nus eſt.non enĩ pꝛeterqᷓ; ab eterno autoꝛe potuiſſent tẽ poꝛa condi:et ipſe ſe contraxit ad tꝑus vt tꝑe menſura? retur cum actõnibus ſuis ad rõnabile creatum ſe coa: ptans qð aſſumpſit qð agebat ⁊ agit cum tpe. Pꝛete qᷓ; cum tpe nihil agere pᷣt in vtraq; ſubſtantia ne pcepe . re ad ratus ne videretur totus veemens. qð ſolũ ſpe ctat ad ſpm̃ non coꝛpus ingloꝛium quauq; et ipe habe ret er vtero gloꝛioſuʒ:attñ nec duxpꝛeceps erat:et moę ra oſtendebat in actõne pꝛudenti. Sed vnũ eſt tpus oĩm creatoꝝ:nec diſcontinuatur tꝑus aut aliquã inter⸗ capedinẽ habet · Semꝑ quidem fluit velut modicus a⸗ inis:quouſq; ingrediatur in magnũ eternitatiſ amnẽ Et qð non eſt:nõ habet tpus.Cum vero eſſe ceperit eſt in tꝑe.non in alio qᷓ; quod creatum eſt a pꝛincipio non eni denuo tꝑa deus creat. Sed quid eſt tpas meum et pus vtm. cum vnũ ſit tempus. Neq; hic eſt illa diui⸗ io tom per quattuoꝛ qualitates vernalẽ.eſtualẽ. autu⸗ mnalem.hyemalem.neq; illa qua tꝑs diuiditur in eta-⸗ tes.etas in ſecula.ſocłm in luſtra.luſtrum in annos.an nus in menſes.menſis in ebdomadas.ebdomada in di es.dies in hoꝛas.hoꝛa in gradus. gradus in minutias. et deinceps.Hec illa que diſponitur ꝑ etates hoim quo uſq; moꝛiantur. ſed pꝛo re fienda ſcom nunc et tunc id dixerim. Quod fiendum eſt ꝑ me in conqueſtu magne gloꝛie non iſto nũc:qm̃ tꝑus mihi nõ dñatur: ſed cum faciam tũc tꝑus erit:nõ cum erit ego faciam. Erat eni⸗ in tpe chꝛiſtus homo.Ad rem vero vr̃am agendã ſemo tꝑus paratũ habetis:qꝛ non tꝑus vobis.ſed vos tempo ri ſubiacetis. vt non qñ facitis tunc tꝑus ſit.ſed cũ tem pus datum habetis opxammi que vultis. Iterũ de non acquieſcendo cõſilijs friuolis odij aliam cauſam appoſi it dicens. Mon ppᷣt vos odiſſe mundus:me aũt odit:qꝛ teſtimoniũ ꝑhibeo de illo:qꝛ oꝑa eius mala ſunt. Nõ erat ieſu et illoꝝ fratrũ vna conditio neq; cum mundo vna conuentio.qm̃ illi mundũ diligentes diligebantur ꝗa mundo.neq; mũdus ſuos amatoꝛes odio inſectabat: amicicia enĩ mutua tenebantur. De hominibo rõnabi⸗/ libus ſermo.nõ de eo quod ſenſu et rõne caret.quod ca⸗ pax amoꝛis et odij eſſe nõ e⸗ Deins aũt iam in munda noꝛum odio factus erat:teſtiſicans vita verbo qð erant eoꝛum oꝑa mala.Me ſi chꝛiſti vita mos atq; doctrina in ſubtilem contemplatõnem veniunt.qð eſt ſanctũ agit in ſemetipᷣo et cõminatur triſte et repꝛomittit celeſte. qð eſt honeſtũ amoꝛis et moꝛis dogmaticat.Et hoc ma xime palam egit et docuit:ſcʒ teſtimonia contra mun/ dum.Quid eni aliud eſt teſtiſicari aduerſus munduʒ niſi fugere pympam eius ⁊ ꝑ[omnia e regione incedere atq; loqui.Rennuit et fugit regem ſieri.teſtificãs in iu dicio pꝛeſidis ꝙ regnum ſuum nõ erat de hoc mundo Et nihil appetere de amenitatibo eius:nam et filius ho minis nõ habetvbi caput ſuum reclinet. Oundus di⸗ uicias querit:ipᷣe cum eſſet diues ꝓ nobis egenus eſtfa ctus. undus cognationẽ diligit:et ipᷣm ſancũ odium indixit fieri inter charos. Seipᷣm omis homo amatapᷣe aĩam odire mãdauit. Penam refugit ſenſus tener.ipᷣe crucem poꝛtare ſuis ſequacibuſ ſtatuit. Amat oblectari hoĩs caro et ſenſuum delectabilia obiecta ſine lege per/ cipere.ipſe caſtitatẽ appoſuit.et omnẽ vſum legibus re gulauit.Landẽ vt mundus in omnibo hoĩbus crucifi⸗ xus eſſet.vitam finiuit. moꝛtem tolerauit ꝑ crucem Et vt nemini vlla rependendi malũ ꝓ malo eſſet audacia. ſed econtrario bñdicendi:cum malediceretur nõ male⸗/ dicebat:cum pateretur nõ cõminabatur. et ꝓꝑſecutoꝛi bus exoꝛauit. Non teſtificatur ieſus aduerſus munduʒ velut natura malum cum nõ ſit aduerſus opa mala cũ etiã pꝑeccata hoĩm repꝛehxndit.nec abſtinuit ſe nec ab⸗ „ i, ie, eeeee — —— —. —. — — — — c-- 6V1mmd an nd ag. ddo⸗ ned magne aumn Kend ien tennr Gten vno oſ 1 undo antur tabat: önabi/ da hunc aant nin hagit leſte, in N; e iu lo o di⸗ iſn m ſe 4 in e , De diſceptationibus domi. ſaluatoꝛis. ſtinere mandauit velut a re mala cũ eſſet bvnus natura ſed comſitõne potioꝛis eterni ⁊ incõmutabilis bona minoꝛa voluit mandauitq; contemni. Elt reſponſio ma le ſuggerentibo ſic eluceat:ita ſeriatur. Si ſuadetis me hieroſolymam in feſtiuo tempe aſcendere ꝓ gloꝛia ca⸗ peſſenda:nò quero illam ab hoſte necvt hoſtis offerret aduerſus quem vita verbo teſtimonia cudo. quis opera mala facit:ſed vos ab ipſo queratis gloꝛiam. quem vos amãtem amatis. Et ob hoc adiecit.. Vos aſcendite ad diem feſtum hunc.Ego aũt non aſcendamad diem fe⸗ ſtum iſtum:quia meum tꝑus nondum completuʒz eſt. Mec cum dixiſſet ieſus manſit in galilea. Pꝛopheta⸗ tum erat nõ eſſe deo accepta feſta iudeoꝝ: neomeniã et ſabbata et feſtiuitates alias nõ feram. Iniqui ſunt vtr̃i kalendas vras et ſolennitates ṽas odiuit anima mea facta ſunt mihi moleſta. Pꝛopterea dicit ieſus fratrib- ſuis. Vos qui pfunctoꝛia queritis aſcendite ad diem fe ſtum hunc.ſed ego qui iniquitatẽ ſemꝑ odio habui non aſcendam. Mie egit pꝛo nobis in ſe foꝛmam in huma⸗ mis feſtiuitatibo nõ intereſſe neq; letari:qm̃ veris chꝛi⸗ ſtianis nulla pꝛeterq; de virtute et de puritate conſcien tie debet eſſe feſtiuitas ſuꝑ terram. Omnes obligamur ad penam rõne culparuʒ nondũ abolitaꝝ. Et ſi per chꝛi ſtum remiſſio et reconciliatio facta eſt: in nobis adhuc peccatum regnat et fomes peccati viget:iniquitas re⸗ gnat.operatur in coꝛde. in ſenſibus patet.et delictum aduerſus nos clamat. Et ſi bona interdum ſiant ſupe/⸗ rantur aliqñ numeroſitate aut mole maloꝛuʒ. Et ſi o⸗ mnia benefecerimus ꝑſoluimuſq; debitum: ſerui tamẽ inutiles ſumus.et ſubiacemus innumeris caſibo viſi⸗ bilium et inuiſibilium maloꝝ.Anceps ex om̃i ꝑte vita: certiſſima moꝛs.Certa diiudicatio de iam actis:infalli⸗ bilis ſententia iudicis. Ei finalis terminus om̃ino ſub ignoꝛantia eſt. Quis ergo aget diem feſtum ſub tanta trepidatõe maloꝝ.Quis inu euire ſatagit mundi riſuʒ. Qfm̃ quis eſt qui viuetet non videbit moꝛtem: eruet aĩiaʒ ſuã de manu inſeri.Quis exultabit in feſto deo in⸗ feſto:niſi amens aut aliam vitam deſperans.ſeu quiſo mniantium ſemp ſimilitudinẽ geſtat. Et tꝑs ſuum nõ eſſe completum ꝓteſtando chꝛiſtus enunciat. et man⸗ ſit exconſtantia inuariabili in galilea. feſtiuitates hũa⸗ nas abhoꝛxens nõ ex eo ꝙ mandatum erat illas fieri.ſʒ ex eo ꝙ illi in luxuriam auariciam vanitatẽq; conuerte⸗ rant:vt id quod bonũ eſt ex natura ſen ex ſanctione bo⸗ na diligatur.auctoꝛ tũ malus agendo in ꝑticipio inter⸗ dum deuitetur. Gonum diuinum officium.nec ad par⸗ ticipium veri catholici recipiũt anathema. Et ſanctoꝛuʒ patrum atq; pontificũ decreuit auctoꝛitas.vt excellens bonum nõ audiatur.nec hoſtia ſancta videatur in ma⸗ nus publici cõcubinarij ſacerdotis. DHe occulto aſcenſu ieſu ad diem feſtum et de mur⸗ mure iudeoꝛum. Secundum Johannem ſolum. Capitulum. XXVI. Enegauerat ieſus nõ aſcendere ad diem fe⸗ d ſtum. Mirum cur aſcendit.An fallere volu⸗ it veritus inſidias.Neq; fecit aut dixit in hac cauſa mendaciũ:nec expauit nec denegauit aſcenſum.ſed cauſam ſocietatem et tempus modum. ne ob id ꝓpter quod illi ſuadebant aſcenſum. neq; cum illis neq; in tpe ab illis inſpecto ſed in tꝑe ab eo pꝛeſi/ nito cuius diſpoſitõne tpa paguntur aſcenderet. Equi dem et modum quem ſuadebant manifeſtũ in occuito fecit. Hinc oiatur.. Ut aũt aſcenderunt fratres eius: tuncet ipᷣe aſcendit ad diem feſtũ non manifeſto ſed in occulto. DHecreuerat ieſus aſcendere ad feſium non ꝓ ꝓpanitate ꝓpꝛia ſed pꝛo vtilitate aliena.quã non huma/⸗ nis conſilijs ſed miris et modis ineffabilibo pcurabat. Vgdeo aſcendentibus illis ipſe ſua infallibili directione aſcendit occulte nõ manifeſte:ſed nec territus. imo per omnia impauidus.Attñ ſic de illo pararetur loquendi materia: ſicut reuelande erant ex multis coꝛdibo cogita tiones. Et dies feſtiuos ſciens expectabat quis eſſet a⸗ ptioꝛ ad doctrinam quã tentabant inferre. Mihil enĩ im pꝛouiſum ⁊ ab re fiebat aut dicebatur ab eo Satagant ergo quichꝛiſtũ ſe imitari fatentur aut volunt.nõ ean⸗ dem cauſam habere cum mundo ſiue cum amatoꝛibus mundi Quox en erat cauſa ſimilis:ſiue gloꝛia ſiue pe na debeatur nõ erit in toto ſeu ꝑte diſſimilis. Societa⸗ tem deuitent illoꝝ quoꝛũ moꝛes rõnabiliterimpꝛoban turamo etiã quoꝝ nõ eſt vita ꝓbabilis nam bonus ma lo ſociatus leuigat eius culpaʒ quodãmodo.purgat in⸗ famiam.pꝛeſtat audaciamet de iniquo bono ſociato in⸗ iuſte vulgatur teſtimoniũ bonitatis Et foꝛte ipe qui bo nus erat inficitur ope:aut oꝛitur infamia et vileſcit ex infami ſocietate maloꝝ.niſi foꝛte ſpes foꝛet de coꝛrectio ne puerſi.vt ad bonũ fieret ſuaſione ↄuerſus.Qm̃ que ꝑticipatio iuſticie cũ iniquitate:aut que ſocietas lucis ad tenebꝛas. Et tpus ad agenda captandũ eſt ꝓut quis in aĩo aliquid dixerit agendum: nam chꝛiſtus pᷣfixrerat cocere in feſto illo non inaniter letari. Et doctrina exxe⸗ ctat tꝑus.cum ſit tempus loquendi et tpus docendi. Diuerſi quidem affectus expectant tꝑaꝓ diuerſis · Sʒ qui chꝛiſti ſunt virtutibo tm̃i tꝑa aptent vt non tranſe⸗ ant vacua lonitate. Poteſt eni fieri vt om̃e tnus ſit di⸗ catũ deo.etiã ſi ſomnus obꝛepat.ſi coꝛpus edat. ſi quie ſcat.ſi in actõnibo ſit. ſi omnia dirigũtur impoſitũ no⸗ bis a deo finem.et qui habet a ſapientia a virtute mo⸗ dum.et ab his qui ꝓ mundo ſedꝓ deo inſtrtuendo mo diſicant. modũ ab immoderatis atq; immodeſtis non erigant impoꝛtune dantes nõ qaudiant. Omis modus natura bonus nec in agendo aliquid melius:ſed ſepe in tentio ſeu finis illum culpabilem fecit. Et qm̃ ſolitus erat ieſus ad dies feſtiuos aſcendere.vt haberet docen⸗ di materiam.et notũ iam iudeis extiterat.ideo non vi⸗ dentes eum iudei murmurauerũt. Yudei ergo quere bant eum in die feſto:et dicebant.Elbi eſt ille.Et mur mur multus erat de illo in turba. Quidam enĩ dicebãt quia bonus eſt.alij aũt dicebant nõ ſed ſeducit turbas.j Querebatur ieſus in feſto a iudeis diſpari cultu.diſpa⸗ ri affectu. ad audiendũ a multis.diſptitum a pluribus ad calumniã.et iam implebatur verbum ſimeonis qYͥ erat in ſignum poſitus.cui cõtradicebatur:et reuelabã tur cogitatõnes de ipſo.adherentium in fide ſibi ſaltem lonus eſſet et diſſdentiũ ꝙ malus eſſet. Ouplicem linguam chꝛiſtus in ꝓplło habebat: laudantem atqʒ vi/ tuperantẽ· Mec ex hoc chꝛiſt ſe extulit aut eiecit. Equo agĩo erat ad vtrãq; linguam. Quis ergo nõ patienter ſe rat.ſi abſq; culpa ſubiacet murmuriet pꝛolate infamie cum in ſoꝛtem hanc veniſſe audierit filiuʒ dei. Quis ſe tollat in altum cum laudatur iuſte ſiue iniuſte:cũ nun qᷓ; ſe extollebat filius dei.Ad bonitatẽ aũt eius nõ appo nebatur cauſa non enĩ erat expediens. Seipſa lonitas claret.ld maliciã vero impoſitam ſibi etiã cauſam adie ctam legimus.quia ſeducit turbas. vt eo ſit illa mur⸗ muratio criminoſioꝛ quo in viciũ virtutem ip̃am traij⸗ ciunt.ex inſane ſentientes virtutẽ vicium dicunt.cum ſeductionem turbarum aſſerunt quod erat de cauen⸗ dis atq; agendis documentum diuinũ:moꝛibus hoĩim pꝛo pꝛeſenti vita et ꝓ futura neceſſarium.leriq; qui- dem in hanc malicie roeaginem cadunt quibꝑ ꝓphxtã deus ſeue cõminatur. le qui dicitis malum lvonum ⁊ lvonum malũ:ponentes tenebꝛas lucem et lucem tene⸗/ 5 6 . — 1 2 4 —B . — ẽ —,. — — — N „ — —. 1 bꝛas: vonẽtes amarum dulce et dulce amarũ.. Nemo tamen de ipſo palam loquebatur: ꝓpter metum iudeo⸗ rum. Mon credendus metus ad eos qui ex inuidia et malo Poſito pſequebantur chꝛiſtum. et cõmouebant aduer loquebantur verba ſeditõnis et calumnie contra chꝛi⸗ ſus eum linguam doloſam:qm̃ ipſi apte palamq; ſtum.:ſed ad eos erat metus qui pꝛo illo woluiſſent bo⸗ na ꝓferre. Semp virtus wxut in latibulo fuit iniqui⸗ 7 47 tate regnãte:et ſiluit vbi malicia tenebat imꝑium nec⸗ non et virtus in paucis ob multitudinẽ impꝛoboꝝ vt pauida ſexe ſtetit. Et ſi aliqñ celo acta ꝓceſſit in publi⸗ cum in rebus et coꝛpe damna tulit: q́uis in anima lu⸗ cra inuiſibilia pꝛeſto eſſent. Attamen nemo mii ſpiritu dei fultus:audet ſub dominante nequicia pſequente re ctum loqui iuſtum et verũ.Neq; ſolusaut modica con cio inter multiplicatũ conuentum malignantiũ audet in parte virtutis:ſed tacendo ſe fouet gemit et dolet. ca uens ſibi dum veretur maloꝛum infrangibilem aciem Diffidens illam ſupare aut ſibi equare virtute. In hu⸗ iuſcemodi negocio diſcretõne opus eſt:ne ſterilis ſit cõ greſſus.At vbi ſpũs ſupioꝛ inualeſcit in animo fruſtra⸗ tur omiis hoĩm terroꝛ.put poſt eius aduentuʒ in chꝛiſti agoniſtis erpimento et fide eccle ſia cognoſcit. qui oim tirannoꝝ et ſatellitum ſupato terroꝛe. pꝛo chꝛiſto auda cter locuti ſunt:et moꝛte crudeliuſmtẽtata atq; in infli cta pꝛo chꝛiſto impauide atq; libentes occubuerunt ⁊ ſe uiſſime obtruncati ſunt. Diſceptatio facta de doctrina ieſu a quo ſit: Gcom FJohannem ſolum. Capitulum. XXVII Era lvnitas opoꝛtune et impoꝛtune ſe inge⸗ vy trit:opoꝛtunis ſe donare cupiens. Et vera ſa PpPientia ſe vellet infundere.et querit capaces a quibo capi poſſit: et docendo coꝛda dilatat. vꝓt ſi fieri poſſet tota capiatur:et gaudet inquiri vt doce at.et parat materiam dubioꝝ vt queſita remoueat heſi tationem:et apiat veritatem. Hoc egit ieſus cum occul te aſcendiſſet ad feſtum.!. Qui iam die feſto mediante aſcendit in templo et docebat:et mirabantur iudei dicẽ tes.Quomodo hic litteras ſcit cum nõ didicerit.. Sa tagebat ieſus in templo et in ſnagogis et in concione vtilia et celeſtia verba fari.ne ex occultatione pateretur ſua doctrina calummã:lucem pꝛo illa queſiuit nõ tene⸗/ bꝛas.publicuʒ nõ pꝛiuatum.contionem magna potius qᷓ; modicam claſſem.vt ꝓbabilis ex omni ꝑte pꝛobare⸗ tur:vt impꝛobabilis omnis impꝛobans retunderetur. Ex hoc aſcendit in templũ in die feſto mediante quarto ſez die. dieb feſtiuis exiſtentib: ſeptem. et docebat ea qᷓ filium dei docere decebat in aſſumpto hoĩe: maxime le⸗ gis intelligentiã:vt nõ in littera ſolum ſiſterent ſed ap pꝛehenderent ülam veritatẽ ad quam facta erat. Et eni gmata ⁊ vmbꝛas ſcripturaꝝ educebat in lucem. Et pꝛo pletias veroꝛum vatum. docendo pducebat ad termi/ nuimm. Docebat credenda nõ incredulitatẽ: nam creden da et ſidelia in doctrina ſunt eſſeq; pñt.credulitas vero ſiue fides ex infuſione ſolũ:in doctrina wro nunqᷓ;. DHe clinanda cautõne: et agenda ex virtute dogmaticabat. Nihil tamen imptinens aut ſupuacaneum ab oꝛe ſuo credatur exiſſe. Verum quia ſcom ſulcatõnem et exa⸗/ rationem elementox hebꝛaicoꝝ que moiſes tradidit po pulo iudeoꝛum loquebatur. et ſcripturas vt erant. oꝛe facundo. diſerta lingua pꝛoferebat. in ammiratõem ſui traxit annmnos auditorꝝ. eoꝛum pꝛeſertim qui educatio⸗/ nem eius velut inertem agnouerant. Iners quidẽ fu it attamen abſq; macula in humanis om̃is vita ſalua/ toeis:ita vt ex ammiratõne mutua dicerent. Quõ hic Ias ſcit cum non didicerit. Inter cetera que chꝛiſtus . ſupꝛa hominem ſernauit cum woluiſſet per omnia aſſi⸗ milari fratribus ſuis hoc ſatis ad contemplandũ hoies trahit quod diſcere ab hoĩe noluit. eum ad veritatẽ hu⸗ manitatis oſtendendã et ad legem cuſtodienda voliuſ⸗ ſet circumcddi. pꝛeſentari in templo. fugere in egiptum ſubdi parentibo· baptiſari.ieiunare. comedere. bibere. fa tigari· doꝛmire. lachꝛymari et cetera talium:diſcere wro recuſauit. Moc foꝛte in cauſam: diſcere ignoꝛantiam pꝛeſupponit. Ignoꝛantia viciũ et defectus ex vicio.cete ra vero penalia ſunt multotiens ꝓ vicio. non tñ ipᷣa vi⸗ cium.necnõ ⁊ ignoꝛantia defectus eſt animi: et illa co⸗ toꝛis.Nullum tñ defectũ executiuum anime chꝛiſtus accepit.quanq; triſtari in anima pꝛo nobis nõ ex vicio wluiſſet nec minoꝛis ſciẽtie natus qᷓ; adam creatus eſt qui plenus ſcientia factus eſt. Et ſimulatio fuiſſet infi/ nitam ſapientiam ad ſcholas hoim acceſſiſſe. illoꝛũq; p⸗ quiſiſſe gingnaſia: et doctrina celeſtis qua humana coꝛ da volebat inſtruere. non a deo infuſa:ſed ab oĩe vide/ retur accepta. Et ſi ꝓpłxta ſicomoꝛicus nõ ſcolaſtice ſed dDiuine accepit ſcientiam diuinoꝑ:cur et chꝛiſtus volu⸗ iſſet ad diuina ſeu ad humana doctoꝛem. Nec exopoꝛ⸗ tunitate decebat ꝓ humanitatis veritate monſtrandas ſiue pꝛo reuerentia legis ſubderetur ipſe magiſtris. Fria eni ſunt in quibo chꝛiſtum in tanto nre redempti onis pſiciendo miſterio decuit per excellentiã agere. po⸗ tentia. ſapiẽtia. virtus.Pꝛima in miraculis.ſcda in do⸗ ctrina oſtenſa eſt.tercia ꝙ mil queſiuit humanũ.ꝙ ꝑ o⸗ mnia irrepꝛelxnſibilis.et hpatientiã in aduerſis inſu⸗ perabilis fuit. Equidem ſic iſta tenuit ⁊ exercuit:vt in alijs q; Nrus homo erat et ꝙ legem nõ ſoluebat oſten⸗ deret. Tlerũtamen iſta ammiratio iudeoꝝ. cum inficia ri nõ poſſit ꝙ chꝛiſtus pꝛeter humanã doctrinam ſcien⸗ tiam habebat. ipoꝝ pfidiam arguit. pꝛo eo ꝙ debuiſſent ilico ad chꝛiſtum vera pietate conuerti. Nec relinquitur excuſatio his qui vidẽt mirabilia que negari nequeunt ſi non credunt. Eque arguit eoꝝ diffidentis et multo⸗ rum enſſtentiũ in hoe ſcemate malo.qui diffidunt aut Aobnegant nemini poſſe aut debere boni pꝛecellentis ali⸗ quid ꝓuenire:miſi aſſit naturalis induſtria et adiuuet artificialis peritia ſolertia ſemꝑ agat vt capiat:et ſi nõ denegant diuinam potentiã cui nil pſᷣt reſiſtere.cuiom/ nia facilia ſubiacent ad faciendũ. et iam factum negare non verentur factum nõ eſſe vel fieri. Et egoipᷣe huiuus opis ex deo auctoꝛ.immendaciter milies cũ inflatis ſci⸗ entia naturali alcricatõem habui.obſtantibo pcaci oꝛe. duro coꝛde.quod pꝛeter philoſophicam ſcientiã ſtudij ſudoꝛe interpoſito nõ poterat haberiſcientia diuinoꝛuʒ. Et ꝙ ſic nõ aliter ad illa poſſit eſſe acceſſus ptinaci aĩo. velut qui deferentes nature pluſq; gratie hoc aſſerebãt quox aliquos pꝛobabili expientia reconuici:oſtendens cere.quõ hic ltas poterit ſcire cum nõ didicerit. Qued de chꝛiſto infandiſſimũ eſſet omnino:ad alios deo dica⸗ tos cõuerto ſermonem. Que hoĩm veſania ſolũ defer/ re nature. artis ſtudio. ſolertie boim. plus hominiby poſſint afferre q;ᷓ gratia: que repente agit. ſubito impꝛi⸗ mit. infallibiliter docet in xſitanter indoctis facit exiſte re mentes.et luce clarius etiã que alijs videntur obſcu ra demonſtrat. Et cum modas ſciẽtie ſiue docrine chꝛi ſti quereretur a iudeis l ieſus reſpondit. Mea doctrina non eſt mea.ſed eius qui miſit me patris. De noua natiuitate ꝑ aquam.de eſu carnis eius.de ſua doctrina- et de exaltatione ꝑ crucem a chꝛiſto et de chꝛiſto queſi⸗ tus eſt modus.et iurta queſitũ aut iuxta writatem ab ipſo eſt poꝛrecta reſpõſio. Queſiuit nicodemus. Quõ poſſit homo naſci cũ ſit ſenex. Queſierũt iudei. Et qus à vice⸗ eſed SWn Kohor Ggiſns. lemg gere Nind 0, Inſu⸗ yt in ſen, nſicia ſcien iſſent guitur guevnt multon nt oe Nocti cliuget etſino liom egne s ſ/ , di⸗ ig dio. cbat lens Nedi d ien tfer/ niyy iſte ſcu. bei ſd 0 ſ b jõ De diſceptatiomibus domi. ſaluatoꝛis. poteſt nobis carnem ſuam dare ad manducanduʒ. Et alibi. Quõ tu dicis opoꝛtet exaltari filium hoĩs. Nuũc de ſcientia. Quõ hic ſeit l̃as cum nõ didicerit. Vti ⁊ alijs et hic videmus factum:qꝛ litteras et litteraliter loqui⸗ tur que ſunt legis et pphetarum.Et ꝙ non didicit lt̃as ſcimus. Patet nõ clamdeſtinã a pꝛiuatam conuerſatio nem habuiſſe ieſum:cum iudei ſcirent eum non didi⸗ ciſſe a magto ſcripturã. Sed ſciendi moduʒ dicit ieſus non appꝛehenſibilẽ eſſe ab hoĩe puꝛo. ſicut et ſequitur. OVea doctrina quã ꝓfero lingua carnis et ideo mea. nõ eſt mea ex auctoꝛitate carnis ſiue humanitatis ſed eius qui miſit me dei pt̃is:cui equoꝛ ĩ ſoꝛma deitatis. lelut vna legatio eſt legati et legantis. Vnde ſi legatus quiſ⸗ piam quereretur cuius eſſet legatio:reſpondere poſſet. Vea eſt legatio qꝛ mihi cõmiſſa. Non eſt mea qꝛ nõ au ctoꝛitate ꝓpꝛia.ſed illam ab alio miſſus accepi.An foꝛ⸗ taſſis mea doctrina nõ mea ſolũ:ſed eius qui miſit me patris. Ecce modus ſcientie chꝛiſti ꝑ om̃ia ineffabilis eſt. qꝛ deus eternus eſt cui nihil acceſſit vel deacceſſit ex tempoꝛe addens aut detrahens deitati. nec aliud eſt de⸗ usqᷓ; ſcientia eius:aĩa vero eius vnita ilico deitati om̃i ſapientia repleta eſt:ita vt in chꝛiſto ſint ſcᷣm aplm.o/⸗ mnes theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſconditi:non ꝑ tra ditionem doctoxꝝ:ſed ipſa virtute vnionis. Etiã vt ho⸗ mo tłſauros incõpꝛelvnſibiles ſapientie ⁊ ſcientie ha buit. Igitur oꝛe humano de pꝛompta doctrina erat cri⸗ ſti hols:et auctoꝛitate vero erat dei patris. Et cum ipſe non habuerit in ſciendo explicabilem modũ:attñ cete⸗ ris illam ſcire volentibo explicat modum dicens. Si quis wluerit voluntatẽ eius facere:cognoſcet de doctri na mea vtrum ex deo ſit. an ego a meipſo loquoꝛ. Zid⸗ uertenda eſt ſignata locutio ſaluatoꝛis. Si quis wolun tatem dei fecerit:ſciet diſcernere de doctrina chꝛiſti vtrũ ſit a deo an ab hoĩe puro. Non tñ ſic ſentiendů eſt ꝙ wo⸗ Iũtarius dei omnẽ chꝛiſti doctrinã ꝓut eſt a deo intelli⸗ gat.niſi quod vt voluntatẽ dei faciamus ſit om̃is eius ad nos delata doctrina. Nec quempiã fallat id dictũ ei⸗ ſe ꝙ dei faciens voluntatẽ de chꝛiſti ſciat iudicare doctri⸗ na.vtrum ſita deo.cum ipſe chꝛiſtus ꝓpter illud et nil aliud docuerit homĩes qᷓ; dei facere voluntatem. Et qui vult facere coluntatem dei et cum audierit intelliget vnde ſit:qm̃ timoꝛe ſuo initiabitur. Et intellectus bo⸗ nus ofmiibus facientibbeum. Et iob in receſſu a malo. quod eſt diuine woluntatis:intelligentiã eſſe aſſeruit. Et recedere a malo intelligentia:velut actiuus ſit ve⸗ rioꝛ intellectus:et intelligit vtiliter qui oꝑatur:et fru⸗ ſtra intelligit qui non agit. Intelligit voluntarius dei de doctrina chꝛiſti:qm̃ qui non ſuam ſed dei vult facere voluntatẽ intelligit a deo chꝛiſti eſſe doctrinam:qui ſo⸗ lum diuina docuit non hũana. Et vt non dubie chꝛiſti doctrinam a deo eſſe credat vulgare puerbium ad ipſuʒ referat. Doctrina viri per patientiã noſcitur· Conflen⸗ tur ergo in vnũ quecũq; ſunt obiecta ieſu verbis factis quõ et quãobꝛem et a quib:iſi huic viro aliqñ patientia defuit.ſi ſupari in aĩo potuit.ſi actus aliqũñ ira eſt. ſi nõ malefacientibo benefecit.ſi maledicentibo nõ benediit. ſi nõ tolerauit repꝛobos in colloquio. in conſoꝛtio etia ꝓpꝛium pꝛoditoꝛem· Pꝛolirum et quaſi ſupuacuũ eſſet in chriſto patientie cõmendare virtutẽ: exqua ſua do⸗ ctrina non eſſe hũana ſed diuina clareſcit. Quis enim potuiſſet talia equanimiter tolerare.niſi cheiſtus eter⸗ nus dei filius homo verus:aut is cui ipſe dederit diui- ne non humane ſeu naturali virtute.Acꝑ hoc ꝑ patien tiam viri huius:ſua doctrina intelligitur eſſe diuina pp tius qᷓ; humana.Et vt pſtringam totũ euangeliũ eius dum ſane inſpicitur ex om̃i varietate loquendi diuninũ 4 eſt woctrinale:ad oĩes verbum oee bumano pꝛolatum. Sed ipꝛoba cogitatio iudeoꝝ et impoꝛtuna queſitio: dum in doctrina ſentiebant inconuincibilẽ vritatẽ qo querebant oꝛiginẽ. Ex qua imagine pñt argui plus de⸗ bito curioſi.dum querunt rerum oꝛiginẽ.ſcientes ipᷣaꝝ efficaciam atq; virtutem. Mõne in herbis in lapidibus pꝛecioſis ab indigentib potius erquiritur effectus q; oꝛtus. Meq; neceſſariũ eſt ſcire vnde pꝛodeant:ſed quid vtendo efficiant. Arguendus eſſet ſamelicus habens in manu panem: ſi non comederet anteq; oꝛiginem no ſcet. Quid ĩtereſt aut refert ſcire aut neſcire res qbo ne ceſſario vtimur vnde a pꝛimeuo ꝓceſſerint. ſi nobis fa⸗ cte ſunt pꝛeſto ad vſum et ad vtilitatẽ expediunt.cci⸗ piunt ĩdigentes panẽ oblatum nec exquirũt quis ſatoꝛ aut meſſoꝛ in granis:aut in qua patria ſeu cuius agro aut quis piſtoꝛ confecerit. Neq; qua vite natũ quibo toꝛ cularibus pꝛeſſum.qua veggete immiſſum. quo autoꝛe deductum fuerit vinum. nõ curat ſitiens ante ꝓpinatũ habens:ſed tm̃ id hauſtu eius depellere ſitim. Mon cale facit ignis amplius in lignis cognita ſilua: nec minus incognita.Qund de oꝛigine lucis inquiritur:cum ipᷣa ti⸗ bi ad agenduʒ opoꝛtuna facta ſit pꝛeſto. cur ergo de we⸗ ritate queris exoꝛdium:cur auctoꝛem ſi tibi ipſa placet. Si oſtendit vt cureris putrida tua: vt valeas in ſupꝑ⸗ na etiã opoꝛtuna miniſtrat. Mlus eni eſt veritas a ie⸗ ipſa:qᷓ; a quoqᷓ; ꝓferente poſiit exiſtere. Sumit medica mina egrotus que medicus amminiſtrat: nec qua pr̃ia. quo autoꝛe.quo ſint delata nauigio:ſamtatem querit ex eis non ꝓceſſum ad illam. Quid ergo cognita veritate neceſſaria plus de ulla querunt:aut volunt illam imp:o hare qꝗꝛ diſplicet. impꝛobans quod male placet aut cau ſam inuenerit vefectionis ab ula. veriti altitudinem pre ceptoꝛis eius.nõ attendentes iocunditatẽ conuerſatio nis illius.vt cum nõ pñt inueſtigare ſuam oꝛiginẽ. cul pam retoꝛqueant in doctoꝛem.Nõ minoꝛ writas reper ta ſulcatione caracterum in quibuſcũq; codicibo igno⸗ ratis autoꝛe ſeu caractericatoꝛe aut valentioꝛ ſi noticia foꝛet imꝑpatoꝛum regũq; ſubditis:cum edictum ab eis acceperint in ſcriptis obedire ſe parant.non querentes cuius manus ſulcauerit impiale mandatum: ſcientes huiuſcemodi noticia fiue neſcientia nil adimivel con⸗ ferri in auctoꝛitate impialis edicti. Nullum imperium ab eterno maius qᷓ;veritatis que ante om̃ia cum omm bus etia poſt om̃ia ſi poſſibile foꝛet deſicere ipᷣa manet. Sup omnia eſt oibus pᷣualet:nemo eſt qui ſe abſcõ⸗ dat ab inueſtigatõne eius.luminoſa eſt.nullis obſcurã da ſeu tenebꝛis depellenda eſt. YIncõuinobilis eſt. cuius edictum abſq; certiſſima pena nõ contemnitur.MNõ er⸗ go queratur quõ aut vnde quis illã enunciet: ſi cogno⸗ ſcitur dictum quo veritas eſt. Cognoſcit igitur xolun⸗ tarius dei: doctrinam chꝛiſti eſſe a deo:qꝛ cum nõ que⸗ rit voluntatem facere ſuam. doctrinam chꝛiſti audiens aſſerit eſſe diuinam.cum ea que dei ſunt nõ que mũdi ſunt illa contineat:ex quo liquet chꝛiſtũ non a ſeipo ſed a deo fuiſſe locutů. Qm̃ quia ſemetipo loquitur.glo⸗ nam ꝓpꝛiam querit.. Scientia ſcripturaꝑ vt rei expe⸗ rientia pandit aliquo tradente pcipitur. Pꝛoinde qui loquitur ſcõm ltas et ſcripturas non ſibi vſurpet ſcien tiam:ſed referat in doctoꝛem. Et legatus nõ legatöem ſibi arroget:ſed leganti.alioquin gloꝛiam ꝓpꝛiam nego ciaretur. Jeſus vero cuncta referebat in prem. a quo ſe miſſum ſepigime faſſus eſt:vnde non erat de ſua do ctrina cunctandum:aut eius oꝛigo querenda.qm̃ verar eſt chꝛiſtus. Er hoc quidem. Qui aut querit glonih e qui miſit illum: hic verax eſt iniuſncia inillo nõ eſt. Hoc quidem dicebat ieſus ad conuincend ſeuam fi⸗ dimm iudeoꝛum qui eum querebant ad moꝛtem: cum verar eſſet.dumtaxat hommibus doctrinam paternam pzomulganaas.q Oſtendit ieſus indeos pꝛocuaricatoꝛes moiſaice le gis in chꝛiſto. ſe aut legem non ſolinſſe demonſtrat. Scöm Pobannem. apim. XNXYIII Ecr moiſi data eſt:circumciſio nõ moiſi data nec er lege fuit. ſed patribo data fuit. pꝛimo nvnvidelicet abꝛalx. Oi cuſtodiretur lex in ſab/ hbpbyato nõ fieret circumciſio. et circumciſio fit inſoluta lege. Opus aut fieri poſſet in ſabbato equale circumceiſiomi aut excedens. etiã ſine pꝛeuaricatõne le⸗ gis. Hed ler moiſi penitus homicidiũ pꝛohibet. niſi iu/ ſticia contempte legis iudicauerit hoĩem obtruncandũ ex hoc quidem ieſus arguens ſeuam pfidiam iudeoꝛuʒ dicit. Mõne moiſes dedit vobis legeʒ. Et nemo er vo⸗ bis facit legem. Quid me queritis interſicere. Moi⸗ ſaica lex quam accepiſtis ab eo fieri homicidiũ vetat.et nemo vẽm illam cuſtodit cum me omnes concoꝛditer queratis ad necem. Sed vt quid cum ſim verax cum non queram gloꝛiam meam:cum iniuſticia in me repe⸗ riri nõ poſſit. VUeruntñ depꝛauati adijciunt mala malis et annectũt peccata peccatis. Ende deberent coꝛrigi in⸗ de in peioꝛa labuntur. Reſpondit ei turba. Demoniũ habes. Quis te querit interficere · Ecce malox cumu latio ad preacta:ſicarie voluntati p-ſtimum conuicium inngunt. dicentes boiem ſanctum et iuſtum habere de monium. Sed qm̃ mente demoniũ geſtabant et agita bantur ab eo tali noĩe appellabant exoſum: et publice mentiebãtur:negantes velle interſicere. quem modis omnibus venabantur ad moꝛtem. ꝛopꝛiũ peſſimoꝝ eſt vt maliciam quam animo gerunt alijs imponant et cum cõuincuntur negent malum velle facere ſi nõ pfe cerunt.Perfectũ vero inſiciari nõ pñt.xei euidentia lu ceſcente:ſed inueniũt vt noꝛunt excuſatõnes varias in peccatis.ad eoꝝ erxaggeratõem maloꝑ. Non reſpondet ieſus obiecto conuicio in ſumma patientia factus.nec recompingit verbo vero mendacium verum. pꝛeſcius illos peramplius furituros et multiplicaturos peccata. ſed diſcretione vtens et patientiam ſeruans. ſed ſua verba in eam partem contraxit qua euidenter oſtende/ ret legis non eſſe ſolutoꝛemet eoꝑ aduerſus eum in/⸗ dignatõnem iniuſtam. Hinc reſpondet ieſus: et dixit eis.nũ opus feci:et omnes miramini. Pꝛopterea de dit vobis moiſes circumciſionẽ: non qꝛ ex moyſe eſt ſed ex patribo. Et in ſabbato circũciditis hoĩiem. Exeo ꝙ infirmum longeui tpis chꝛiſtus curauerat in ſabbato ad piſemnam dependet iſta contentio:non ꝙ plura bona opa ieſus in ſabbato nõ feciſſet:ſicut in multis euange lium clamat. Sed nec interpoſitio eſt alterius miracu⸗ li facti in ſabbato vſq; ad diſceptatõem hanc.niſi foꝛte illud de muliere curua immediate preceſſiſſet que fuit curata ſabbato: ſed oꝛdo geſtoꝝ diſſentit. Sed nec ad rem diſſerendam ſe obijcit:ad apologiaʒ ieſu intenden⸗ dum eſt. Circumciſionẽ dedit vobis moiſes.non erſe⸗ ipſo aut ex lege data in monte ſyna. ſed quia ex patrib- longe ante eis data erat.Et cum puer nat octauo die ſit circumcidendus vt ſabbato natus octauo die ſabba⸗ ti ſiat circeumciſus: et lex moiſi ex hoc inſoluta manet. Mꝛoinde. Sicircumciſionem accipit homo in ſabba to vt non ſoluatur lex moiſi:mihi indignamini.qꝛ totrũ hominẽ ſanum feci m ſabbato. Si lex moiſi non ſol⸗ uitut in ſabbato circumci ſione ſuſcepta que totũ homi nem nõ ſaluum facit ſed in parte. cur indignami mihi qui totum hoĩem in aĩa ⁊ coꝛpe ſaluum feci. Ergo erat miuſta dignatio iudeoꝝ.cum plus wni egiſſet ſanando ℳ totum bolem: ̊circumaiſio ſnmando hominis partem Id dicendum ꝙ ſi actione minoꝛis in ſabbato lex non ſoluitur que iubebat ſabbatũ cuſtodiri: nec ſoluitur acti one potioꝛis.Rationem reddendo chꝛiſtus diſceptabat humilltatẽagens: qui poterat auctoꝛitate ſupare. De-· centius aũt eſt vbi ratio reddi pᷣtipᷣa q́; imꝑio vti et ad magnam dignatõem magis herois et huilem con ſiſtẽ tiam eius infertur in reddita rõne cum ſubditis fieri: quosppᷣGt omnino auctoꝛitate ſupare. Muiuſcemodi mo dum ſeruauit in omib ieſus qm inualida eſt ratio que ſupꝑioꝛis auctoꝛitate fulcitur. nec ad rõnem ꝓbabilem apponenda eſt niſi ꝓducenda ſit aduerſus aduerſanteʒ ptinaciter rationi.cum nõ rõni ſuffragatur auctoꝛitas: ſed repꝛoboꝝ impꝛobitatẽ et contumaciã ipſa reſculpſit t cum rõne ageret ieſus:monuit ſcom exterioꝛẽ aſte⸗ ctum veritate temerarie iudicantes dicens.. Nolite iu dicare ſcom faciem.ſed iuſtum iudiciuʒ iudicate. Elti Diceret. Ex exterioꝛi aſpectu vobis paret: qꝛ curaui ſab⸗ bato ſoluiſſe iegem ſed nõ ſolui ſcom veritatẽ: ſicut vos nõ ſoluitis ꝑ peritomen. Igitur nolite ſicimpꝛouife iu⸗ dicia iaculare ſcom id quod foꝛis.qm̃ hoĩes vident que foꝛis parent. deus autẽ intuetur coꝛ. ſed iudicate ſcom iuſtum iudicium:vt inmocẽs nõ damnetur. nemo ſine culpa ꝓpꝛia in pſona puniatur. Mec hoc dicebat ieſus ti⸗ mens aut nolens ab eis occidi.qui venit pꝛo eis et pꝛso omnibo moꝛi: ſed eos reuocabat ad veritatẽ et depelle⸗ bat erroꝛem:quo ſepe iudicium clauditur et veritas ex⸗ ulatur. Ideoq; reuocat ad iudicium equitatis vt nõ ex aſpectu ſed ex iuſticia iudicent:nec in acceptõne pſonag ſicut ſcriptum eſt Quod iuſtum eſt iudicate illos:ſiue ſit ciuis ſiue pegrinus Et maledictus qui ꝑuertit iudi cium. Sed viri mali nõ cogitant iudicium. Qui auteʒ timent deũ animaduertũt omnia. Et ꝑ ſapientiã dici⸗ tur. Diligite iuſticiã qui iudicatis terram: qm̃ nemo re cte iudicat niſi iuſticiã diligat.Et dñs pꝑ ꝓpłyxtam. ꝗJu⸗ dicium verum iudicate. Libꝛamento multo opus eſt in ꝓferendo iudicia:et examinare cauſam ꝑ ea quibo poſſit piuſticiam potius abſolui qᷓ́; condemnari. qui cõcitus eſt reus. Amplius iuſticia ſe habet neinnocens ſupplici um luat q; quod reus debita pena fodiatur. Vlidentur multa digna ſupplieijs.et ſubito intuitu condemnatõʒ habent et repꝛehendi pñt.cum vero trutinantur equa lance iuſticie et in ſtatera veritatis et rõnis appendun/ tur:abſoluuntur. In hoc quidem verlo cuncti ammo⸗ nentur. Holite iudicare ſcõm faciem:ſed iuſtũ iudiciuʒ iudicate. HNHinc pſalmiſta dicit. Si vere vtiq; iuſticiam loquimini recte iudicate filij hominum. De diſceptatõne habita inter iudeos de chꝛiſto ſi eſ⸗ ſet. ſi cognitus. ſi bene peeſſerit cum reſponſione ie⸗ ſu· Scom YJohannem. Capitulum. XXIX DOSOSOtum palamq; factum erat odiũ iudeox in n cheꝛiſtum:qui eis eriã palam et intrepide lo/ Aꝗquebatur ita vt turbe mirarẽtur et colloque rentur ad inuicem diſceptando de chriſto. DOicebant ergo quidam ex hieroſolymis.MNõne hic eſt quem iudei querunt interficere. Ecce palam loquitur: et nihil ei dicunt. Erat hoe verbum aliquoꝑ ad deſide rium ſeſtine moꝛtis ieſu.aliquoꝝ vti mirantiũ.aliquoꝛũ vti letantium.qð nõ tangebatur dum publice loque⸗ retur. Et heſitatio cognitõis tenebat aĩios aliquox di⸗ centium. Munquid vere cognouerũt pꝛincipes qꝛ hie eſt chꝛiſtus. Ged hunc ſcimus vnge ſit. Chꝛiſtus auͦt cum venerit: nemo ſcit vnde ſit. Anceps verbum. id tñ habens in ſenſu. Ideo hic iam queſitus ad necẽ pa⸗ lam loquẽs nõ copitur.nõ interficitur. nõ expꝛobꝛatur — – — — — — — - -—— ———————— E ö fhdhfhdhd —];6——.—„PioV —— —, —, — eiu⸗ t ae eſcn mofie ieſtsti etpe⸗ apee nrs vtnoen onge iſe tiuni nt, diei⸗ more n u 8eſtin deſit Geituo ſupe ldennr mmnnti⸗ wr agun pendn Amnnol vclein Ntin ſoſic⸗ Ne e/ 1 vrmn jelo⸗ iſto, ite itor: bite Hori gve di⸗ ꝛhie güt , Pan e De diſceptationibus domi. ſaluatoꝛis. in Lerbis: quia oꝛte peineipes ſacerdotum a quibus lpc egen di veendet auctontas wre cognoſcunt ipſum eſſe meſſiam expꝑectatũ:qui modo arcent impetũ iudeoꝑ.ne ad interitum capiatur. Sed e regione veritatem nõ in teilectam ſibiipis obijciunt:mecnõ et mendacium verii tate mirtu m. Sũma ſententia inter iudeos eſt qõ ge⸗ neratio meſſie. ac etiã in modo ignoꝛetur aduẽtus. le rum eſt hoc vſq; quaq; in quo pſpicua eſt ibox damnatõ qmj chꝛiſtus meſſias expectatus ſic erat: cuius genera⸗ tio ignoꝛatur qꝛ eterna. Et generationẽ eius quis enar rabit. Et modus incognitus.quia poꝛtam clauſam ex virgine. Et hoc dictum habet. Chꝛiſtus auũt cum vene⸗ it nemo ſeit vnde ſit. Mixtum vero veritate mendaci,p/ um pꝛemiſſum verbũ habet.ſed hunc ſcimus vnde ſit, quia ſciebant parentes ſcom carnem:quoꝝ alter puta⸗ tiuus alter dumtaxat verus erat.ſciebant ciuitatẽ ⁊ pa triam:deitatẽ tũñ in ipſo imo deum eſſe neſciebãt. Huic mendacio aſſcripti ſunt.. lamabat ergo docens in tẽ⸗ plo ieſus dicens. Et me ſcitis et vnde ſim ſcitis Affir mat ex boc ieſus ꝙ ſciebant eum:ſcom carnalem gene⸗ rationem et educatõem et patriã. Denegat aũt ꝙ eter nam oꝛiginem ignoꝛabant:et cum nõ pſſit intellig at q; cognoſci quod etiã nõ credebant. Et a meipſo non veni:ſed verus eſt qui miſit me pater quem vos neſci / tis. Eleluti verba ſeriaret. Quõ me cognoſcitis quiia meipſo nõ veni et cum ſim miſſus ignoꝛantuq; mitten tem deum wrum et eternũ patrem. Et qi patrẽ igno rant filium nõ cognoſcunt. Et ſi patrem neſcitis:ſiliuʒ quõ cognoſcetis. Sũma ſententia in hac re:qm̃ cogni tio vnius relatiuox ex altero tota pendet:et vnius igno rantia ſcientiam alterius deſtruit ſeu neſcientiã parit. Erxr omnibo his augebatur culpa inexcuſabilis iudeoꝛũ in cognitõe chꝛiſti:qm ſi ſciebant illum ex ſtigmate nõ venerabantur ſanctitatẽ quam in eo inficiari non pote⸗ rant. Si nõ ſciebant vnde eſſet.non poterant reſiſtere veritati.eos nudate conuincenti: neq; pꝛeſtabant ver⸗ bis fidem vt intelligerent veritatẽ. Sed ipſe ieſus cui credendum erat:ſolus eternã ſuam ſciebat oꝛiginem, Mꝛoinde dicebat.. Ego ſcio eum: et ſi dixero quia ne⸗ ſcio eum:ero fimilis vobis mendax. Et ſcio eum quia ab ipſo ſum:et ipſe me miſit. Pandit ſuo vᷣbo ſunpᷣiꝰ ſcientiam chꝛiſtus.fidem ab auditoꝛby exigens. cũ ali⸗ ter in eius cognitionẽ tranſiri nõ poſſit niſi ꝑ fidei pote ſtatem:et edocet non ſolum aſſumptõne falſoꝝ ſeu con feſſione nõ entium eſſe mendaciũ.ſed etiã in negatõne notoꝛu m efficituramo cognoſcitur hac ſententia ſalua⸗ toꝛis mendax qui ſe dixerit neſcire quod nouit:cum di⸗ cit. Et ſi dixero qꝛ neſcio eum: ero ſimilis vobis men⸗ dax. Sed rei veritatẽ chꝛiſtus non denegat: ſed fatetur Et ſcio eum quia ab ipo ſum:et ipſe me miſit.Replica tio verbox ſimiliũ in verbulando ſiue in ſententia: non plus affert veritatis q; expꝛimit vim affect? in eos qui p fiĩdem ad intelligentiã veritatis vocantur. Sed ꝑ du ellum fit ex veritate pfidia.ex reddita rõne puerſitas:et furiunt ex manſuete loquente.. Nam querebant eum appꝛehendere:et nemo miſit in ilum manus:quia non dum venerat hoꝛa eius. .Sepe queſierũt chꝛiſtum iu dei ſed ꝓpoſito malo.tñ non eum niſi qũ voluit inue⸗ runt ad necem. ad quã venabãtur illum. BHono tñ ꝓpo⸗ ſito inuemſſent otius:et certius tenuiſſent. Manus qͥ dem hoſtis nõ poterat in eum exſe niſi ab eo permiſſa: qui qũ woluit capiendũ ſe in manibo hoſtium dedit:qñ. nec aliquid recepit aduerſi ptate agentiũ ꝑdite contra eum.ſed voluntate ꝓpꝛia.qui ea hoꝛa qua voluit capiet teneri paſſus eſt ab eis qui eũ inſectabantur neci ipᷣe ad poꝛam ſed hoꝛa ad ipᷣm oꝛdinata erat. Et qfm̃ neqᷓ; ert anima in iudeoꝝ wopulo pꝛecellentium non ſit infecta conditio plebeiox. De turba aũt multi crediderũt in eum:et dicehant. hꝛiſtus cum venerit ntiqnic plura ſigna faciet qᷓ; que hic fecit. Mõ erat plena iſia creduli tas de dei filio.ſed de quodã hoĩe ſcõ:cum eiadhuc ſutu rum poſteriſarẽt meſſiam:et ex ſignis magis qᷓ; ex veri⸗ tate traſebantur ad eũ: nec fuit adheſionis ad ſequelaʒ nec ad iuſticiã vt ex cõfeſſione ſalus ſequeretur. cũ nec eum tunc fuiſſent auſi coꝛã ſacerdotibus et pꝛincipibi cõfiteri:aut ꝓ ipo dediſſent ſe in obiectũ verloꝝ atch fa⸗ ctoꝛũ.Erat tñ animus eoꝝ mitis in chꝛiſtũ:vbi alij ſe⸗ uiehbãt. Sed nec ſuffeciſſet eis illa coꝛde cõcepta modi ca fides:niſi occaſione data et accepta ꝓgreſſura fuiſſet in publicũ coꝛã hoĩbo cõfitendo ieſum. Ex hoc eni ſalus ſcm ſententiã eius.Qui me cõfeſſus fuerit coꝛã hoĩ⸗ bus:cõfitebvꝛ ⁊ ego eũ coꝛã patre meo.Et e regione di ctũ eſt. Qui me negauerit coꝛã hominibus:negalvet ego eum coꝛã patre mo...f De eoꝙ pꝛincipes et phareſei miſerũt miniſtros vt aoppꝛelvenderẽt ieſum. et de diſceptatõne exoꝛta ſuper quueſitõne nõ inuentura eũ. Scom Yohannem. CKapitulum. XXX ana pirtu et ex ipa in omnibus actus et cõᷣm eam nemini occaſionẽ criminis am⸗ miniſtrat:ſed induratus aĩo capit ex ipᷣo vn de in pꝑeioꝛa labatur:et inde leditur quo ſibi ad recte agendum pꝛeſto auxiliũ erat.et cupientibo ꝑpe⸗ ram agere iuſticia emula eſt. que obliquũ vetat rectũq; ſuadet. Placet ꝑnicioſis libertas ommbo immodeſtis regulatio diſplcet: quibus nec ſat eſt mala voluntas et actio.ſed conantur ex om̃i parte captiuare veritateʒ. et ex imagine captiuitatis quam patiũtur in aĩo alios ni⸗ tuntur intrudere: vellentq; ſi facultas foꝛet delere iu⸗ ſtos quos infeſtos habent a vita. VUnde ſequitur. Au⸗ dierunt phariſeiturbã murmurantẽ de illo hec. Et mi⸗ ſerunt pꝛincipes ⁊ phariſei miniſtros vt appꝛehenderẽt eos. Hon pt ſuſtinere maluaceus ꝙ de bono dignum aliquid diuulgetur: et diuerberatur in aĩio ſi fama eius increſcat. Ecce phariſei alterã murmuris ꝑtem de chꝛi ſto pati non pñt. habebat em ieſus vt iam pꝛedictũ eſt. vtranq; murmuris ptem ſolum bona odio erant eis. Et ne mualeſcerent miniſtros miſerũt vt eum appꝛe⸗ henderent.quẽ ex modico iam cepat turba laudare.qð ab eis expectatus meſſias cum venerit nõ ſit qᷓ; iÄfe am plioꝛa ſigna facturus. Sed cognita eſt a chꝛiſto pnicio ſa legatio. cogniti legati cognitiq; legantes. Id inde ODiyit ergo eis ieſus.Adhuc modicũ tpus vobiſcum ſum.et vadoad eum qui miſit me. Queritis me:et nõ inuenietis. Et vhi ego ſum vos non poteſtis venire. Innouauit loquendi modũ cum miniſtros aſperit: nõ tñ ad eos ſingillatim diriuando ſermonẽ:ſed ceteri iu⸗ dei cum miniſtris et miniſtri cũ eis aduertere poterant hmõi innouatõis cauſam. Ceu faretur. At quid feſti⸗ nant phariſei me moꝛti tradere.et ad tale ſacinus poc⸗ Vt eũ ſenſum habeat iſta locutio ꝙ ſic ieſus venerat o⸗ mnino moꝛiturus mec alio moꝛtis genere exceſſiſſet a mũdo niſi ſic fuiſſet occiſus. Inde ait.Legatus ſum le gatione fungoꝛ. cito cõpellitur miniſteriũ legatois mee Qui me legauit expectat. et vado feſtinus ad e qui me miſit.Vlos aũt queritis meet nõ inuemietis.Mõ lono ſed malo ꝓpoſito q ſi bono. vtiq;inueniretis. Quare nõ inuenietis querẽtes. Quia vbi ego ſum ſq; apud de um ptem in eadem ſubſtatia deitatis in eternitate mã⸗ ſurus vos venire nequitis qꝛ nõ creditis. poſſetis ſi cre deretis. Mixta vᷣba ſunt hec. oſtendetia foꝛmã dei fui Niber Oodico tpe dirit ſe ieſus in mundo manſuruʒ: ſed nec illo modico dignus extitit oĩs mundus.vt deũ⁊ dim atq; factoꝛẽ ſuum in humaua foꝛma creatura videret atq; ſentiret. Neq; dignus erat mundus conuerſatõne ipius. Et cum totus iam in maligno poſitus eſſet: beni gnitatẽ ipius poꝛtare non potuit. Juit a quo nunq; re⸗ ceſſit: et receſſit quẽ nunqᷓ a ſua cura dimiſit. Facta eſt. fſit et fiet queſitio eius:non aũt muentio niſi ſapiẽtie le ge. ſicut ſcriptũ eſt Sentite de dño in bonitate ⁊ in ſim plicitate coꝛdis vri querite illum.qm inuenitur ab his qui nõ tentant illũ:apparet aũt his qui fidem habẽt in ilum. Acceſſus ad eum eſt impoſſibilis: lucem enĩ habi tat in acceſibilẽ. fides tñ ad meritũ ad pꝛemium pene trare in illam pᷣt. Imptinẽter tñ intellexerũt hec dicta iudei· ¶ Vnde dixerunt ergo iudei ad ſemetipos. Quo hic iturus eſt ꝙ nõ inueniemus eũ. Nunquid in diſper ſionẽ gentiũ iturus eſt et docturus gentes. Quis eſt pic ſermo quẽ dixit. queretis me ⁊ nõ inuenietis:et vbi ego ſum vos nõ poteſtis venire. Nõ capiebat verba di uina pfidum pectus:et cũ ad illa conaretur intellectus nõ debita via intulit in erroꝛẽ. Ac ſi crederẽt ieſum ab/ cegdere a iudeis atranſiturũ ad gentes.quas diſperſas iudei vocabant ꝓpter cultũ varium idolor.et ꝙ nec ſub vna lege aut ſub vno ſacrificandi ſtudio claudebantur. Zid quas foꝛſan gentes ſi chꝛiſtus iuiſſet iudeis impoſ/ ſibilis videbatur acceſſus.nõ ſpacio terre aut interpoſi tione aquax aut greſſu pedum: ſed ꝓhibitõne legis et diſſimilitudine moꝛũ nõ eſſe licentiã. Ad qð gentes qᷣ bus ex miraculis et doctrina poſſet acceptus nieri eum ab alijs tuerẽtur.ita tñ ꝙ arcerent etiã hoſtili potentia ſi quos cognouiſſent auſu temerario nocendi conatu ad eum voluiſſe acceldlrze. Miieſus clamauerit inuitans ſitientes ad aque vi⸗ ue potum. Secundum Yohannem ſolum Capitulum: XXXI. Elſigeria hoim ꝑ diuerſa ſpe fruſtrata vagan d tia in ſe chꝛiſtus terminaturus aduenerat: ſi ei hoĩes adheſiſſent. NHeres quidẽ vniuer⸗ ſſon eſt. et ꝑ eum facta ſunt ſecula. Om̃ibo bo⸗ na oĩia factus eſt:et ipe ſe om̃ibo offert om̃eſq; inuitat: vt nemo de verecũdia gradiendi ad eũ ſeu de impoſſibi litate cauſetur ipᷣe inuitat ipſe pꝛeſtat accedendi peten⸗ diq; audaciam. Expomt ipᷣe dona volentibo nõ culpatur inhauribilis largitas eius.negligentie hoim eſt ꝙ eius dona nõ accipiũtur:nte deſidie ꝙ eius bñficia nõ reſpu untur. MHinc dicitur.. In nouiſſimo aũt die magno fe ſtiuitatis ſtabat ieſus clamabat dicens. Si quis ſitit: veniat ad me a bibat. Die feſto mediante:aſcendit ie ſus in temolũ ⁊ docebat. Nũc in nouiſſuno feſtiuitatis die ſcʒ ſeptimo qui celebꝛioꝛ ceteris erat:ſtabat ieſus in templo foꝛſitan eminẽtius ſolito.vt in eum oculi oim verterentur.et audiretur aptius vox eius in clamoꝛe de pꝛompta:inuitatoꝛia quideʒ erat. Si quis ſſitit:wvniat ad me ⁊ bihat.Satiare vult chꝛiſtus deſideria nt᷑ᷣa que ſignantur in ſiti. Poꝛro aliunde ſatiari non pñt.Nõ ad ſitim coꝛpis potũ offert. ultã aquam creauit ab ini⸗ tio deus decarie terrã excedentẽ:et fere vbiq; inuenitur agqua ꝓ ſiti coꝛpis depellenda:ſed liquoꝛẽ alium nõ ſen⸗ ſu coꝛpis pceptibilẽ pollicetur. Pzꝛeceſſerãt huius inin tatoꝛij xvocem in typo multa geſta ⁊ oꝛacula ꝓphetax. vt perlucide cog noſceretur quid ſit id ad qð chꝛiſtus voce clamoſa vocat. Sitiuit ꝓplus iſraeliticus in manu mo iſi eductus & egipto aquã in deſerto:vbi nõ inuenerat uirta vo ũ. Et accepit ex petra:bis moiſe virga pcutien⸗? te illa. In deſerto mundi huius ſedibo incertis vagat ĩim genus:mihil firmũ ſiabileq; tenens. Guſcit anhe⸗ WVndecimus — — lat multaq; cupit: languet circa deſideria multa: ſed nõ inuenit in ilxſauris nature vnde ſatietur. Supꝛa na⸗ turã ꝓpinatur aqua:qꝛ de ſi ice de petra bis moi aica vir ga ceſa. Oia in figura contingebat illis: et bibebant de ſpũali conſequente eos retra. Petra aũt erat chꝛiſtus bis vna virga pcuſſus.ptate ſua quide. Etenim viga oſtendit regiã etiã iudiciariã ptãtem. Moiſes pcutiens ipſe chꝛiſtus eſt:vt ipſe ꝑcutiens ipſe petra ꝑcuſſa.qm̃ ſlemetipᷣm ꝓpꝛia voluntate tradidit in omnem humani generis hiberatõem ꝓuectionẽq; ad ſperata. vt ipſe ſit ꝑ cutiens pcuſſus. Bis neme. In aĩa ꝓ triſticia: in coꝛ poꝛe ꝓ pena ſenſibili.elque largiſſime tũc tꝑis de petra fluentes:aquã redemptõis in ſanguine.et aquã abluti⸗ onis in baptiſmo ſigurabant. Ita largiſſime vt pꝛeciũ quo eſt celebꝛata redemptio: aqua in qua baptiſmus oꝛ dinatus eſt.et om̃es hoĩes potauerit ope ſua. Igitur ſi q‚uis ſitit redimi ſi quis ſitit lauari a ſoꝛdibus peccatoꝝ ad chꝛiſtũ clamantẽ in nouiſſimo feſtiuitatis die in fine tyꝓm accedat:qm nos ſumus in quos fines ſeculoꝝ ob⸗ uenerũt. et dicentẽ audiat. Si quis ſitit:veniat ad me et bibat. Sed ſi nõ ſitit. non veniat. Mon enĩ accipiet nõ ſitiens.ſi ſitire pᷣt.Ad ſitiẽtes dumtaxat facta eſt in⸗ uitatio. Sic enĩ ꝓcdlamarat dñs p ꝓphetam. Omes ſi⸗ tientes venite ad aquas.nõ acceptate pꝛecio ſeu aliqua pmmutatione reꝑ. ſed ꝓmptitudine inobliquate volunta tis. Elenite emite abſq; vlla cõmutatiõe:vinum ⁊ lac Ad multiplices potus vocat:aquaꝝ vini ⁊ lactis. Po⸗ tus aquax ex ſuꝑioꝛibo liquet.vini ſq; ad hauſtum eu⸗ angelice doctrine.lactis vt ꝑ veritate mentis et mo:ũ dulcedine bibant·ad imaginẽ ꝑpuuloꝝ.qui lacte puro et dulci cum delectatione paſcuntur. Et in perſona chꝛi⸗ ſti pꝛedictum exat. Comedite amici meiet bibite.et in⸗ ebꝛiamini chariſſimi. Ecce vinum inebꝛians. attende menſuram. Et calix meus inebꝛians qᷓ; pꝛeclarus eſt. Et ebꝛietas hominem quaſi alienum facit. Clamat qui dem chꝛiſtus vt accedamus ad eum et bibamus.ſed vi num eius et menſura ſeu vas quo apponitur oꝛi ebꝛie⸗ tatem facit.illam videlicet qua vocatus a chꝛiſto ab om ni mũdo viſibili efficitur in aĩa alienus. Ve qui ab hac ebꝛietate ſecernitur. In hac cauſa ebꝛietas rectum. ſo⸗ bꝛietas pꝛauum ſapit. Ebꝛiat vinum chꝛiſti ea ima⸗ gine qua oꝛe perceptum.vt iniuriantem et iniurias.le⸗ dentem et leſiones.honoꝛes et vituperia. laudantes et xeridentes.aurum et ſtercus.notos et extraneos equa lance deriſionis appendit. vt ea ſimiliter vino chꝛiſto ebꝛius cuncta libꝛet · Igitur vicium eſt ebꝛietas:ſed nõ ex vino chꝛiſti. ad quõd chariſſimi inuitantur Ebꝛiat et calix non a ſe ſed adhucexpoſitõne contenta. Et menſu ra eſt qua vinũ ꝓpinatur. Menſura chꝛiſti fuit ommſtino ſemeſtris. qm̃ dedit ſibi pater vt diceret aduerſanti·Ca licem quem dedit mihi pater non vis vt bibam illum. Ac per hoc hmõi calix oꝛi coꝛdis appoſitus per conſide-/ rationem.inebꝛiat per amoꝛem. Si quis ergo ſitit. ad chꝛiſtum vadat et bibat. Hac ſiti agebatur dauid cum aquam de bethleemitico fonte ſitiuit. Et omnino chꝛi⸗ ſius bethleemiticus erat. Et alibi decantauit. Quẽad⸗ modum deſiderat ceruus ad fontes aquarum. ita deſi⸗ rat anima mea ad te deus. Sitiuit amma mea ad deuʒ fontem viuum.qñ veniam ęet apparelv ante faciẽ dñi. Qui ergo vitã deſiderat.vadat ad clamanteʒ alta voce ieſum. Si quis ſitit vemat ad me et bibat. Apſe ſontẽ viuũ ad auferendã ntᷣam ſitim habet. Sed intellectus verbox eſt ꝓ filijs choꝛe qui caluus interpᷣtatur vt ex ti⸗ tulo pſalmi liquet.id eſt ꝓ filijs chꝛiſti in mõte caluarie cruciſixi·. Om̃ies q;uis mintetur ad aquas nouũ chꝛiſti potũ non tñ accipiut niſi ſint filij calui xpi ſaluatoꝛꝛg. ſel 16 . S cgir dantde haſius Iyuge Utieng krſi Umani Binco⸗ Lpe bivei/ reai nusoꝛ Aur ſi etor Kinfine norcbe dtadne gbe Ucdneſtin Qesſ ſen aenn tewlune lumele 10,Po tym eu, Moꝛi Puroet mchei te Kin mWwende carnsenſt umgeage glnsſedy roaiebie ſſosbon gisbhe Ctunn en im Vrius le nteset o elia chelſto brigtet tmmenſa toffin ſntiC Conſie tr. 4 de diſceptationibus do. Balua. Et his dicitur quod in apocalipſi ſcribit. Et ſponſus et ſponſa dicũt wni:et qui audit dicat veni. Et qui ſitit we⸗ niat:et qui vult accipiat aquã vite gratis. A chꝛiſto aut deficientib dicit. Et nunc quid tibi vis in via egipti vt bibas aqua turbidã: Aut quid tibi cum via aſſirioꝛũ. vt bibas aqu fluminis: Me aq̃ nõ ſatiãt:viram aptatã nõ tribuunt. Et cum ſolũ were credentes accipiãt: ideo ad⸗ tectum eſt Qui credit in me ſicut dicit ſcriptura:flumi na e wentre eius fluent aque viue Iſta verba ſunt xpi ſed nõ ali᷑ epiſtolari erpedit qᷓ́; euãgeliſta ſubieciti Hoe autẽ dicebat de ſpiritu: quẽ accepturi erãt credentes in eum. Nondũ enim erat ſpiritus datus:qꝛ ieſus nondũ erat clarifcatus . Spirituſſanctus in typo fluminũ aqᷓ viue decurrentis deſignatus eſt. qui ante aſcenſionẽ in u permaxime clarificatio chꝛiſti patuit tante multitu⸗ im neq; in tantis ſignis datus nõ fuerat.qᷓuis multi ante illa inſignem donationẽ habuerut ſpiritũ ſanctuʒ ad ꝓplxtandum. ad ſanctificationẽ. ad facienda miracu⸗ la:ſed nõ datus ante gloꝛificationẽ eius per reſurrectio nem fiendã in aſcenſione monſtrandu. Sari quidẽ po⸗ terat ſpirituſſanctus ante omnia hec:ſed cõplenda erãt omnia miſteria ñi ij anteq; ſpirituſſancti in ranta euidẽ/ tia in ſonitu in linguis igneis celebꝛaret᷑ aduentus.qui moꝛe fluminũ aquarũ viuentiũ deflurit in coꝛdib- eoꝛũ qui aceferit ad irrogandũ oꝛbem terrarum. ſicut ſcris⸗ ptum eſt. terrenoꝛũ amoꝛe celeſtiũ:diuinis doctriniſ.moꝛibus no uis. virtutibo et ſacramẽtis ſalutaribus et ymbꝛe mira⸗ culoꝛum oppleuit. Elerũq; vnde flumina exeunt reuer⸗ tuntur:ideo ſpirituſſanctus fluminibo aſſimilatus eſt. quia quo venit vadit.ſecum trapens quos ceperit. MOꝛ ex pdictis verbis ſaluatoꝛis oꝛta eſt diſceptatio ex qua inter iudeos diſſentio facta eſt.ſcom iohannem Capitulũ XXXII ” Bant verba chꝛiſti omnino excedentia cõmunẽ e hominũ ſenſum: ſed ipᷣe pᷣſiabat volentibo intel⸗ lectum. Ad hoc edebant᷑ vt audientes ad eũ to⸗ ta intentione cõuerterent᷑:et fide moꝛibuſq; ſequerent ad ꝑcipiendum abeo deſideratã in eternãvitam. Nec e⸗ rat in pferendo varietas:vt ad acceptos minus wel ma⸗ gis edita viderent᷑. Erpandebat᷑ vt retia:pꝛo piſcibo aut aunbus venientibo pariter capiendis. Qò ſi nõ capiunf nõ eſt in rethibo culpa expanſis iure wnãdi. Sed ſicut piſces aut aues nõ veniẽtes non veniunt in capturã. we⸗ niẽtes herent:ſic verba chꝛiſti enandi ad vitã homines omni iure depꝛompta nõ omnes audiẽtes ceperũt.nec vefectu ſemiuerbij ſiue verwꝛũ:ſed inequalitate audito/ rum qui nõ eodem animoad illa ſuſpenſi erant. Sicq; patet diuer ſitas: Ex ilio ergoĩ turba cum audiſſet hos ſermones eius dicebat: Mic eſtwere ꝓplxta. Alij dicebãt hic eſt chꝛiſtus. Quidã dicebãt. Nunquid a galilea chꝛi ſtus venit: Mõne ſcriptura dicit.quia ex ſemine dauid. et de bethleem caſtello vnde erat dauid venit chꝛiſtus Diſceptabat᷑ de chꝛiſto.varie quidẽ:vt videns crederet ſeu expectatus meſſias.Erant et aliqui eum cognoſcen tes ex genere.ex educatõne galileũ ex ciuitate nacareth ſita in regione galilee. ſcientes ſcoõm carnẽ genealogiaʒ eius ex vtroq; parente.gnari ſcripturarũ et ꝓpheciaꝝ re pꝛimentes dictũ et opinionẽ.ꝙ a galilea meſſias wntu rus nõ ſit:magis aũt a bethleem m ſcripturam. ſicut nathan de mandato dñi pᷣdixerat dauid.et ſicut ꝓpheta⸗ uerat ante micxas.ſcpᷣm cuius ꝓphetiam reſponſuʒ fu⸗ it a ſcribis herodi.de chꝛiſto ſciſcitanti ad inquſſitionem magoꝛũ. Sed vnde iudei cauſant᷑ in chꝛiſtũ.inde accu⸗ ſantur et cõtra eos ſentẽtia iuſta diuoluit᷑.quomã chꝛi ſtus bethleemita erat.natus ibidem tempoꝛe deſcriptio ſpiritus dñi repleuit oꝛtem terraꝑ. cõtemptu nis oꝛbis cum ſignis et poꝛtentis aduenientibo oꝛbi an notatis in ibꝛis gentiliũ:quanqᷓ; illa nõ cõmendauerit ſtilo.aut ſi cõmendauerit in tunc.in poſterũ alvleuit p⸗ uidia iudeoꝛũ.qui et ſi nõ poterãt ſuppꝛimere ipm eſſe ꝓphłetam:negabant ipᷣm eſſe meſſyam. Sed vnde ſe pal liant detegunt᷑: implicant᷑ quo explicari ſe credũt. Diſ ſenſio itaq; facta eſi in turba ꝓpter eum. Semp interxe rum et falſum. bonum et mal lucem et tenebꝛas pios et impios. iuſtos et iniuſtos. humiles et ſuꝑbos humi⸗ liter ſentientes et alta ſapientes ſimplices et aſtutos: diſſenſio reperta eſt. Et ſi pmixta cõtio huiuſmodi dif⸗ ferentium tandẽ patuit cõtio ſanioꝛũ.⁊ intm̃ ꝓceſſit au tumatio diſceſia de chꝛiſto vt vna partiũ manus in euʒ mittere niterer vt caperet:ſed nec ad altera pſumpſit vt pauida in tutelam. Heq; aliquãdo in euangelio legimuſ qð tuitionẽ humanã aliquãdo habuerit a ſeuientibo in eum:imo is qui pᷣſumpſit ilico mandatũ accepit vt edu ctum gladiũ cõuerteret in vaginã. Expo fitus erat chꝛi⸗ ſtus a patre ad tolerantia aduerſoꝛũ: ſed volũtas ſua m⸗ ſepabilie erat. Mamifeſtat hoc actio nequã Hinc qui⸗ dam autẽ ex his volebant axpꝛehendere eum. ſed nemo miſit ſuꝑ illum manus MNõ ſemꝑ agit facultas qð de⸗ liberat mala wluntas. que ſi nõ coꝛrigit᷑ facultas refre⸗ nsatur aut aà potentioꝛe virtute aut a ſeipa minus auda⸗ ce in effectu:q́; mala volũtas fuerit in affectu. Itaq; q; dam miniſtroꝛũ volebant chꝛiſtũ cape:ſed a chꝛiſti vir⸗ tute manus eoꝑ ꝓhibita eſt:vt aduerterẽt ꝙ chꝛiſtũ ap pꝛehendere nõ erat humane poteſtatis.ſed ipius dum⸗ taxat ꝓpꝛie voluntatis. Oe miniſtri nõ appꝛehendẽtes ieſum reuerſi ſunt. ex quo diſceptio exoꝛta eſt ·qd in eum ſit ſcom wrã iuſti ciam decernendum.ſcõm iohannẽ ſolum.,. Z Capitulum XXXIII On ſemper miniſtri ꝑſiciunt imperata maioꝛũ n virtute aliqua acti.cognoſcẽtes ſe eſſe nequiſſi⸗ mum quod iubetur: deo ꝓhibenti perperam a⸗ gere magis q́; homimbus deferentes.Aliqui nõ valen⸗ tes ꝑficere imperatũ:etiam habentes animũ male para tum nõ pficiunt iuſſuʒ nequꝗ. leriſq; in ipa pꝛima di⸗ uulgatione mandati:apparet edictum iubentis puerſuʒ eſſe iuſtiſſimũ.At vbi cum ſubito nõ exit in opus mala facultas:interdũ de opere inſtruit᷑ interi? moꝛdinata wo⸗ lũtas.Ex hoca temperantia detineri opoꝛteret miniſiro rum manũ ne ſubito ꝑficerent iuſſum aut ilco inferrẽt in alijs leſionẽ mandato ſuſceptã.quoniã in ſubitatio⸗ ne cõfunditur innocens.taliter qð nõvalet medela poſt vulnus:neq; vita reſtitui᷑ ab hoĩe cum moꝛs pfuit irro gata. Et ſepe poſt malegeſtũ liquet writaſ innocẽtie:cui nõ confert etia voluntarũ remedium inferentis. Vnde miniſtri a doctrina ſana chꝛiſti pꝛeuenti.nõ illũ tetige⸗ runt.in optimo documẽto facti poſteris:ne ſubito pfici⸗ ant incõpacta iuſſa maioꝛũ Tlenerüt ergo miniſtri ad pontifices et phariſeos:et dixerũt eis illi. Quare nõ ad⸗ duxiſtis illũ. Reſponderũt miniſtri. Nunqᷓ; ſic locut? eſt homo. Beuertunt᷑ miniſtri ad pontifices a quib miſſi fuerant ad ꝓpꝛiã actionẽ ſpe fruſtrata mi ttentiũ:qui eos animo irato interrogabãt. Quare nõ adduxiſtis eum⸗ Elti dicerent. Nos vos miſimus ad capturã. quare igit nõ cepiſtis eũ.vt captũ deferretis ad nos: Aplogicant miniſtri.er locutõne capiẽdi ieſu:quod vti locutus ipe. nunq; ſic fuerit alius locutus. Hoĩes iſti erant et ſupꝛa hominẽ de chꝛiſto ſentiebãt: ex eo quidẽ qð in manſue⸗ tucine audierat vrbum eius.ᷣ in quo virtus erat poſſe coꝛda hoĩm mutare nõ tñ poteſtate ſolũ cũ poſſet:ſʒ etiã humiii pietate audientiũ eoꝝ coꝛda mutabat. A pparito res ſeui a ſeuis miſſi pꝛincipib. manſuetiad verbũ dñi 7 Liber vndecimus facti ſunt:a quo animoꝛũ ſedata ſeuicia. et coꝛtoꝛũ fre⸗ nata facultas. Nullus ſe tueret᷑ a verbo dñico:ſi ad audiẽ dum aptitaret aurẽ. Molleſcunt dura coꝛda ꝑtinacia ef fugatur:molleſcit duricia mentis et ad aptitudinẽ agẽ doꝛum ipᷣa ineptitudo reducif᷑. obliquata ratio redit in rectũ.aſperum deplanatur:ſi animequioꝛi animo ver⸗ bum veritatis accipit᷑. Huiuſcemodi miniſtri mittunt vt capiant:audiũt et quieſcũt. Et nec in culpa ſunt ſi ad melioꝛa cõuerſi nõ perſiciũt iuſſa que nequiter ſuſcepe⸗ runt:ſi nõ obſecundãt iuſſionibo criminoſis. Et foꝛtaſ⸗ ſis dicet quis. Ergo in culpa ſunt ſerui.ſi nõ perſiciunt omnia iuſſa maioꝛũ:ſi iuramento aut pacto eis ſe con⸗ ſtrinxerint. Equidẽ ſi edictũ nõ aduerſat᷑ iuſticie verita⸗ ti atq; virtuti. Vbi autẽ e regione cõſiſteret: iuſticia.ve⸗ ritas virtus ſũt iuſſionib omnibo pᷣferende.Aduerſus iſtas nulla lex nulla ſanxio:iuſſio nulla Si in re hac app logia interpoſita magis placet. Nunqᷓ; ſic locutus eſt ho mo:ſicut hic homo loquit᷑. Elt ex hoc liqueat ideo nõ ce⸗ piſſe ieſum:quoniã ſupꝛa omnẽ modũ omnmmũ hominuʒ loquebatur.Et ſi calculatio fieret a pthoplaſtis vſ q; ad chꝛiſtũ ꝑ omnes mundi oꝛiginales hoĩes. et ab illa pꝛi⸗ ma omniũ maxima rate incluſoꝛũ egreſſu quouſq; ꝑ o⸗ mnes nationes.p omneſetates.pꝑomnes tribus ꝓplos et linguas vſq; ad ipᷣm chꝛiſtũ:nunq; ſic locutus eſt ho⸗ mo. Ata locutus vt inimici faterent᷑: quoꝛũ teſtimoniũ plus affert in iudicio veritatis. Et homo erat verus: ſed ſupꝛa hoĩem loouebat᷑. Et omms homo mendarx: ipᷣe ſo lus verax. Ydeo nunq; ſic locutus eſt homo ſicut loque batur ieſus.qui nõ ſolũ homo ſed dei filius erat:in quo 1 per quẽ pater hominibusloquebatur eternus. Quod et poſt omnẽ eius locutionẽ de ipo ſcripſit apls. Multia⸗ pharie multiſq; modis olim loquẽs deus patribo in ꝓ⸗ pfletis:mouiſſime dieb iſtis locutus ẽ nobis in ſilio. Er go nõ ab re dictũ:nunqᷓ; ſic locutus eſt homo.Mõ ad oꝛ⸗ natum verbi laus iſta depꝛomitur:ſed ad effectũ. DPene trauerat enim illoꝛũ animos ſermo eius: mutationis ad affectũ habebat effectum et de celeſtibus et honeſtis erat nil habens ĩmodeſtũ.nil reconpingibile.nihil pꝛe⸗ ter rationem etvtilitatem et oꝛdinem:continens eque quod eſt totius virtutis et gratie oꝛdinatum ad gloꝛiã et delectationem afferebat amatoꝛibus veritatis iure o/ ſtendensvicium et ſuadẽs ſanctum odium eius:parãs gradus infallibiles aſcen ſionis in celuʒ. Ceruntamen infeſta fuit laus iſta phariſeis:vt ſeductionem opinare tur in coꝛdibus referentium. Beſponderunt ergo eis phariſei Nunquid etvos ſecuti eſtis Optimũ eis imo cunctis qui a veritate ſeducunt᷑.quia introducunt᷑ quo excluſi nolunt:et beatus quẽ ſeeum ducit veritas quem ſecum virtus ꝓbata trahit. Inferũt vero phariſei fallax argumentũ.qð chꝛiſto nõ ſit pᷣſtanda ſides:altitudinis ſtatũ et ignoꝛantiã ex natura dicẽs Nunqᷣd aliquis ex pꝛincipibo credidit in eũ aut ex phariſeis?: Sed hec tur⸗ ba que nõ nouit legeʒ:et maledicti ſunt Sic arguunt quaſi fides chꝛiſti daret᷑ excellentioꝛibo ſtatibuſ hominũ nõ pſone.⁊ negaret᷑ his q ad ſcientiã ſcripturaꝝ nõ oꝛdi nauere naturã:et in datõne huiuſcemodl ſidei eſſet ac⸗ ceptio perſonarũ. Sed ne dignitati nec ſtatui nec ſcien tie nec magnitudini coꝛpoꝛũ:ſed humnl:i voluntati cõfer tur. Meq; credendũ eſt cõferri non poſſe humilib: qo ex ſupbia maioꝛibo denegatur. Pzoinde ſi pꝛincipes ?1 pha riſei nõ credebant in chꝛiſtũ nõ ex hoc adimebat᷑ ne poſ/ ſent in illum credere plebei:nec maioꝛũ credulitas ⁊ au ctoꝛitas cõferunt his que credunt᷑. nec aliquid adimũt fi nõ credunt.vt ſi pꝛincipum et phariſeoꝛũ pertinacia chꝛiſtum nõ credidit. qð chꝛiſtus nõ fuerit is qui fuit et velut olim in romanis apud quos aliquis haberi deꝰ nõ poterat:niſi ſenatui placuiſſet. Nõ enim facit rei credite veritate quoꝛumcunq; credulitas:ſed quia vera eſt ideo credenda cenietur:lttame pmodice obiectũ ꝓ chꝛiſto fuit verbo ſeu facto ad repellenda paruicacia iudeoꝛũ·v⸗ nus quidem curauit eos in vſum rõnis reducere Di⸗ cit nicodemus ad eos.ille qui venit ad en nocte:quronꝰ erat ex ipis.Nunquid lex noſtra iudicat hominẽ.mſi au dierit ab ipo pꝛius et cognouerit quid faciat Eſt expe⸗ dientis expediteq; veritatis erroꝛe cõtionis rone repꝛi⸗ mere et remittere ad iuſticiã legis eos quixoluntates ꝓ pꝛias pꝛo iuſtis legibo habent.Lex dei eit necnõ hominũ̃ recte cernentiũ nõ dicere aut facere quenqᷓ; rerum niſi pᷣuaricatõne legis:nec aliter niſi taliter reus quiſq; cen ſendus eſt. Vt inuemat᷑ reus opoꝛtet ꝙ eius ſciat reatꝰ: qui aut cõſeſſione rei aut veris teſtibo innoteſcit. Pꝛo/⸗ inde nicodemus qui ꝑ cognitionẽ iuſticie in eum iudi⸗ cari cenſebat erat occultus diſcpulus ieſu a quo iam do ctrinã veritatis acceperat:p cuius innocentia ſe obicem faciebat ne in eum ageret temeritate nõ lege:ratus qui dem qðò ſi equo animo audiret in iudicio cõſtitutus qð inueniretur iuſtus:et deſeuiſſent wnari ad moꝛtẽ queʒ innocentẽ ꝑ omnia repperiſſent.Sed nil grauius ad bo nitatis ſubuerſionẽc. ad elidendũ innoxiũ.ad erogandũ publicũ bonum pꝛiuatũq; dveſtruendũ q; ſi cõtio tota fu rit:qᷓ; ſi qui habent in mamb leges.qui pꝛeſunt.qui ha⸗ bent ex lege diſcernere. agitat inuidia. incendit ira. odiũ verat:placitũ dominat᷑ veritas exilio eſt.Apud quos eo valet virtus vnius.quo ſtilla modica vini ſuꝑiecta ma⸗ gno et rapido flumini ad ſapoꝛem: imo velut miectum oleũ lignis igni ſuppoſitis maius facit incendiul Hinc reſponderũt et dxerunt ei. Nunquid et tu galileus es: Scrutare ſcripturas:et vide quia ꝓpheta a galilea non ſurgit. Et reuerſi ſunt vnuſquiſq; in domũ ſuã Ynter pꝛetantur in repꝛobũ ſenſum qõ ſana mente cõſultum eſi:et credũt amoꝛe pꝛimo/p cõpatriota dediſſe cõſiliuʒ qui veritate atq; iuſtica cõſulebat. Inde dicũt. Nun quid et tu galileus es.qui/ꝓ ieſu galileo loqueris vt en amoꝛe aut honoꝛande patrie aſſeris eſſe ꝓphetam cũ nul la ſcriptura cõtineat illam regionẽ honoꝛe ꝓphetico illu⸗ ſirandam maxime ꝓplxta magno quẽ meſſiaʒ ocs vna⸗/ nimiter expectamus. Pꝛoinde ſi galileus nõ es cur pꝛo galileo verba diffundis: Meruerſus hominũ mos cum aliquẽ ad diſplicentiã ceperit iᷣm non patitur nec eius amicos:etiam ipᷣam veritatẽ ſibi fauentẽ velut emulaʒ habet. Nõ poterãt iſti pati ieſumnec eius amicum ſuſti nent nicodemũ:qui etiam magis ꝓveritate atq; iuſticia q; pꝛo amicicia cò ſilium dederat. Et reurſi ſunt ſinguli in domos ſingulas:de captione chꝛiſti cõ ſilio diſſipato. DPDe diſceptatione oꝛta inter chꝛiſtum ⁊ phariſeos ſu per adultera punienda. ſcom iohannem ſolum. Capitulum XXXIIII Verunt impij pios inuoluere. et cum cauſam q iuſtam nõ habeãt querũt:et vt excuſacius faci⸗ ant interdũ inſerunt rigoꝛẽ iuſticie et ſpeciẽ ho⸗ neſtatis Nam cum veniſſet ieſus in templũ et omnis populus venit ad euʒ:et ſedens docebat eos Docebat in templo ꝓpter cõuentum iudeoꝛũ vt palam fieret do⸗ ctrina eloquij ſui:ne de clamdeſtino poſſet accuſari. Et oĩs ꝓpls ſcʒ plebeius erat ad audiendũ:cum intentione diſpari. Sed emula inuidia iudeox.falſo ꝓ iuſticia.con ſultabunda ex aduerſo ilico ven it calumniatura iudiceʒ impeditura vtilẽ pꝛedicationẽ Adducunt autẽ ſcribe et phariſei mulierẽ in adulterio depꝛehenſam:a ſtatuerũt eam in medco et dixerũt ei. Magiſter. yec mulier depꝛe⸗ henſa eſt in adulterio. In lege autem moiſes manda⸗ uit nobis huiuſmodi lapidare. u ergo qd dicis de es. S — — — —, ite gen ſto Py Di⸗ bin⸗ ian e/ it R ind nſ len , / i d en Sga win eae dbe Gmnci lonſu guihan Modi hosen ume ltum Hine es N Huter Alum oͤſtlz n Nen cünul ollof SPn rpo⸗ mn us laz uſti ticg guli Mlo⸗ imn ei⸗ o nis bet E one C icc ret tüt e⸗ Go 1 „ de diſceptationibus do. Balua. Hoc autem dicebant temptantes eum vt poſſent eum accuſare Culpa penã meretur:et hoc ſolum boni habet quia oꝛdinat᷑ ad penam. MNihil penale niſi culpabile: ſed nõ omnib vna pena. Clarietas penarũ ex varietate cul⸗ parum infligit᷑.Ex oꝛdinatõne diuina et humana puni endi modus exoꝛdiuʒ ſumpſit.ex moiſi a deo fuit:in q̃ iuſſum eſt reum adulterij ictibus lapidũ ſubiacere quo⸗ uſq; moꝛeref᷑. Seruãda lex eſt:quia iuſta et ſancta. Et pium etiã eſt parcere delinquẽti:ſed tñ penitenti. Quid igitur diſcernendũ inter miſericoꝛdiã et iudiciuʒ dauid Dicit. Miſericoꝛdiã/⁊ iudiciũ cãtabo tibi dñe.Adeũt pha riſeixpᷣm ſed temptatõe maligna.vt veæcernat inter iuſti ciam et miſericoꝛdiã tꝑalem:ſiꝓ qua parte ꝑ eos iudi⸗ candũ in adultera eſt. Et id eoꝑ temptatio intendebat vt ſi ꝓ iuſticia decreueritvelut crudelis reus habeatur a populo:ſiꝓ miſericoꝛdia ſit reus in lege qᷓ̃ mandat adul teros lapidare.Temperat reſponſum ieſus aduertẽs tẽ ptationẽ.nec inferẽs calumnie cauſaʒ ſed ex peccatis eo rum temptationẽ repꝛimit:calumniã abſtulit et peper⸗ cit adultere penitenti. Mõ ediſſerit ꝓ iuſticia ꝓ miſericoꝛ dia nõ ꝓmulgat:ſed ↄtra iniquitatẽ inuehit:agitq;vt re ſculpat eos qui nõ ꝓ amoꝛe iuſticie.nõ p reuerentia mi⸗ ſerendi.ſed animo pſequendi de iudicio equitatis inter⸗ rogant.Quoꝛũ inter ceteros malos ſeuũ hominũ genꝰ eſt.velle inferre iacturã ſub ſpecie vritatis:et ad necan⸗ dum de pharetra virtutis ſagittã educere enenoſam: qatq; de vmbꝛa pietatis peltam facere ad impietatis tu⸗ telam. MNec tam erubeſcibile iudicaret atq; tam crimino ſum ex actu:ſi de ſeuicio tegumẽta nõ q̃reret.lerũ his reſponſo nõ poꝛrecto iuxra queſitũ et votũ:ad cõſidera⸗ tionẽ ꝓpꝛie iniquitatis eos remiſit introꝛſuʒ. Jeſus au tem inclinãs ſe deoꝛſum:digito ſcribebat in terra In⸗ terrogatus verbo ſcripto reſpondet:vt euidentius ſtabi⸗ liuſq; ſit que ſito reſponſuʒ:ſed quid ſcripſerit textus eu angelicus pᷣterijt. Et mirum ſi ſcriptura huiuſmodi le⸗ cta fuit qð nõ fuit cõmendata memoꝛie. Sed id pie cre dendum eſt ꝙ pꝛimo digito miraculoſe in lapide aliquo pauimenti vt nec puluer in tanta copia fuit ꝙ litterarũ ſulcationẽ potuiſſet ſuſcipe:ſi fuerit quidem ſcripſerit il lam ſententiã:quã ꝑſeuerantiboin exquiſitõne ſenten/ tie oꝛe ꝓtulit:. um aũt ꝑſeuerarent interrogãtes eum erexit ſe ⁊ dixit. Qui ſine peccato eſt veſtrũ:pꝛimus inil lom lapidẽ mittat Ergo niſi q̃ culpa caret accuſare po⸗ teſt:Non aget lege iudex in criminoſos ſi fuerit ipᷣe cri⸗ minoſus.cũ ſepe maioꝛibba criminibo ſedentes in tribu⸗ nalibus implicent᷑ qᷓ; qui eoꝛũ etiam iuſta ſententia ob⸗ truncant᷑. Etenim indubie iudicabit:ſed autoꝛitas ade⸗ rit iudicandi.Nõ omnis iniquitas adimit autoꝛitatem. Hanrxitũ ex legibo eſt quibus criminibo iudex exautoꝛi⸗ ſetur. et ꝓhibitum quibs nõ incumbat iudiciuʒ facere. In cauſa huius adultere chꝛiſtus maliciã iudeoꝝ inſpe xit.qui potius querebãt chꝛiſtũ ꝓpter adulterã accuſare qᷓ; ꝓpter deteſtabile adulteriũ et legis moſaice celum il⸗ lam feminã lapidare. Mam et ſi iuſte in adulterã legis gelo ſeuiebãt iniuſte tamẽ in chꝛiſtũ:querẽtes eũ in cau ſa illius criminare. Merito ꝓpter iniuſticiã hanc facere iuſticiã pdiderũt: cõfuſi a cõſcientia ꝓpꝛioꝛũ criminum. MNeenõ et autoꝛitate chꝛiſtuſin cauſa iſta vſus eſt cui pa ter omne iudiciũ dederat.ꝙ exeo ꝑſpicuũ ẽ quo ſibi re⸗ ſpondere auſi nõ fuerunt:nec hanc mulierẽ abſolutam ab eo amplius in iudicio cõuenire vt lapidibo ſubiace⸗ ret Et iterũ ſe inclinãs ſcribebat in terra ſad maioꝛem affirmationẽ littere atq; ferende ſentẽtie. Dederat iam ſententiã de iudicio exercendo.ſed nõ a criminoſis: da⸗ turus erat de abſoluõne adultere mulieris. Audiẽtes autẽ vnue poſt vnũ exibant:incipientes autẽ a ſenioꝛi⸗ bus vſq; ad nouiſſimos Daioꝛlbo foꝛſan qᷓ; adultera criminibus tenebãtur:et animi cõfuſionem exterius ꝓ teſtati ſunt cum exirent de templo. Ecce fugiunt a iuſto criminoſi. a veritate mendaces:a pietate impij. Exeunt de templo dei:qui iam in animo templũ imo fanũ dia⸗ lvli facti erant.Oepꝛauata mens a veritate ↄuicta.a cõ ſcientia cõdemnata etiã nõ coꝛrigi᷑. Quãto melius iſtiſ fuiſſet ſi chꝛiſto fide atq; amoꝛe adheſiſſent.querentes eius doctrinã.pcati vemã. cõuerſi ad melioꝛẽ vitam. qᷓ; erubeſcentes in animo et facie ſeceſiiſſe. Pꝛofundã be⸗ nignitatẽ ſeruauit cum eis ieſus vt tam diu ſtetiſſet in clinatuſ quouſq; de templo egrederent᷑:ne ab aſpectu fa ciei eius amoꝛe cõfuſione obumbꝛarent᷑ Et manſit ie⸗ ſus ſolus:et mulier in medio ſtans.Erigẽs autem ſe ie ſus dixit ei. Mulier vbi ſunt qui te accuſabant: Nemo te cõdemnauit.Que dixit. Nemo dñe Remanſit ſolꝰ ieſus a ſocietate mala.iuſtus ab impijs equ iudexa iu⸗ dicibus imiquis.verus a falſis.miſericoꝛs a ſeuis:a qui⸗ bus ſolitariũ fieri eſt equũ.Non ſe ſegregat bonus con⸗ ſtans a malis dum credit ꝓdeſſe:dum eoꝛũ vtilitati cõ⸗ ſulit dum ſperat eos ad melioꝛa cõuertere. Sed ipᷣi ꝑti naces in malo.a cõſtante in bono ſe auellũt:cum eis ar⸗ guens in veritate odio factus eſt. Remanet inſatiatus in vniuerſo ſolus.quoniã nemo bnus niſi ſolus deus. ab omnibus ſegregatus in eternitate immen ſitate qᷓti tate ſapientia veritate poteſtate:et vt ꝑſtringaʒ in omni genere in omni cauſa in omni modo diſſerẽdi. Relict⸗ a ſenioꝛibus:quoniã a ſenioꝛibus egreſſa eſt iniquitas vſq; ad nouiſſimos:quoniã nõ eſt qui faciat lbonum nec eſt vſq; ad vnũ. Erat ſolus nõ a plebeis ſed a maioꝛibuſ derelictus quos ipᷣe nõ reliquit:led ipi eum reliquerunt Nec quempiã deus deſerit:ſed ſibi male cõſcij deum de⸗ ſerunt et pꝛetereũt. Nemo cauſetur in eum qoa deo de⸗ ſertus deu ipſe deſeruit. qui nõ deſereret ſi nõ deſereret ſed pꝛius deſertus a malis eos ad poſtremum deſeruit. NMNũüc qͥdẽ deſert? a ſapiẽtibo ᷣm carnẽ: mulierẽ adulterã ſociã bʒ in tẽplo. Ecce de. ecce hõ.ecce creatoꝛ ecce crea tura ecce iuſtꝰ.ecce peccatrix.ecce beatitudo.ecce miſeria ecce largitoꝛ.ecce accipiẽs.ecce copia.ecce indigẽtia.ecce donans peccata cõuerſis ecce cõuerſa penitens.et cõui⸗ cta ſtabat in medio populi plebei aſſiſtentis egreſſis pꝛi⸗ moꝛibus: cõſtituta tamẽ inter ſem et metum. Spes erigebat illam ex interpellato iudice:cuius benignitateʒ audierat et pᷣſentialiter viderat. Nouerat ꝓinde ꝓceſſuʒ eius:quẽ nõ ferentes eius accuſatoꝛes abſceſſerat· e tusvero inſidebat ĩ animo ex culpa digne p ectẽda quã inſiciari nõ poterat. Et inter hec aſtabat equiſſimus iu⸗ dex qui falli nequit cauſam nouit:a quo tergiuerſari nõ poteſt. Suſpenſa iſta erat ad incertam ſententiã vtrum Wwro fruſtranda ſpe aut ꝑcutienda metu. Sicq; dedit o⸗ mnis vita moꝛtaliũ rõne vtentiũ.quã ex culpa metus depꝛimit ex miſericoꝛdia ſubleuat ſpes.attamen incerti ad quam partem diuoluat᷑ hominũ mutabunda cõditio certus et equus iudex vtraqualiter expectetur. In iſta vero cauſa chꝛiſtus iudex iuſtus adulterã ipam alloquit laturus de ipᷣa ſententiã. Qui erigens ſe a ſecunda incli natione dicit. Mulier vbi ſunt qui te accuſabãt:Ad red dendam gratam ⁊ humilẽ adulterã interrogat: iam ipᷣe illos viderat excedentes. Quis iuder poſt accuſationeʒ editam te cõdemnauit:Dixit ei mulier. Nemo domine Nemo videlicet ho minum. Sed eam interioꝛ cõſcien⸗ tia accuſabat que quemlibet ſibi male cõſcium hominẽ accuſare ac ſtimulare nõ deſinit: eam ſi deſit ſtimulatoꝛ exterioꝛ ¶ Dixit autẽ ieſus. Nec ego te cõdemnato SEi te nõ cõdemnauit homo vt ego deuget homo:qui wni peccatoꝛes ad penitentiã reuocare. Et wlut autoꝛitatẽ — ALiber vndecimus habens deſuper ſibi datam.ipᷣam ne lapidaret᷑ abſoluit: eęeam donans pꝛiſiine libertati anteqᷓ; fuiſſet in iudicio cõ ſtituta dicẽs Clade a noli peccare Mõte cõdemno.qꝛ nec ad hoc miſius ſum ſicut ſcriptum eſt. Mõ enim mi⸗ ſit deus ſilium ſuum vt iudicet mundũ:ſed vt ſaluetur mundus per ipᷣm. Jam abvlenda erat per miſericoꝛdiaʒ ſaluatoꝛis illa liegans ſeueritas.et iugum iam cõputre⸗ fſere ceperat a facie olei:et donabantur peccata cõuer ſis. HNHecnõ in cõdemnataʒ liberat vt vadat.ſed honeſto greſ⸗ ſu. et inculpato veſtigio cum adiecit.⁊ amplius noli pec care. Ygitur ipᷣam peccauiſſe liquet. Nec iniuriã facit le⸗ gi: ſed nõ iudicat ſcom legem conditoꝛ legis:a quo ſeua moſaica illo m tempoꝛe:nunc in fine mitis lex euangeli⸗ De diſceptatõne inter chꝛiſtum et phariſeos oꝛta ex eęco dixit ſe eſſe lucem mundi. LLapitulum XXXV “ On inaniter loquebat᷑ cheiſtus de ſe alta pnun n cians qui necagitari poterat wnto iactantie.ſed pPpPrnnunciat verum ne wnum exiſtens incognitũ maneat:cognoſai ſatagit nõ ſua re ſed noſira Dilucidat quid eſt vt cognoſcatur.vt cognitus ametut amatꝰ ba⸗ best ſectatoꝛes:ſectantes ſecernantur a tenebeis. et lu⸗ mmen eterne vite poſſideãt. Sicq; ait Ego ſum lur mu⸗ di. Qui ſequitur me nõ ambulat in tenebꝛis ſeg habe⸗ bit lumen vite Lux mundi nõ viſibilis et coꝛpalis qui ſolem habet ad lumen in poteſiatẽ diei et lunam et ſtel⸗ las in poteſtatẽ noctis:ſed mundi intellectualis inui⸗ ſibilis interioꝛẽ oculũ irradiat iſta lux. Ygitur veritaſ eſt ad cuius lumẽ inin ſibiliter ambulatur. vt nõ exoꝛbitẽt dDuo pedes interioꝛes in via donec veniatur in terminũ ſtinatum:intellectus piter et affect? et timoꝛ et amo⸗ Necte gradi cupiẽtẽ.hac lucẽ ſeqͥ oxoꝛtʒ:qm̃ tenebꝛe vn . gic; circundat:a qbo nõ ẽ egreſſus miſi ad lucẽ nõ euaſio niſi iſi ꝑ luceʒ nõ vuitatio miſi cũ luce. Suſpirat omnes in vitam: cuius amoꝛ inſitus eſi.vt ab eoq deus ſpira⸗ uit in faciõ hominis ſpiraculũ vite et factus eſt in aiam viuentem. et deus vita eſt:et ad ſimilitudinẽ dei homa factus eſt. Igitur aꝓpetit iure creationis omnis houmo vitam et omne ppetuum ſi bonum eſt: et vita wona eſt ab eo qo creata eſt. optima vero ſi ad increatã ſe tenear. Lux iſta que nouiter mundo in carne apparuit: dirigit. trahit ꝑducit in vitam. Aduertendũ quidẽ qe non dint habebit vitam:ſed habebit lumen vite. Eſt enim lux et lumen.Lux eſt ipa ſubſtantia luminoſa:id lumen quod ab ea diffundit᷑ ad iluminandũ. Chꝛiſtus cum tota ſit lux et in eo qð deus ipa ſubſtantiaveritatis.ſi ſequimur illum diffundit in nobis lumen vite agende ſcʒ et ſperã de: vt wre ſciamus quid debeamus agere p vita quã ex ſua pollicitatione ſperamus.Quamobꝛem ad ꝓfectum noſtrum ſe pandit eſſe qð eſt cum dicit.ego ſum lux mũ chl. et ad ſequelam accit: cum e wſſtigio ↄſurgit oppugna tio iudeoꝛuml Dirxerũt ergo ei iudei.Tu de teipo teſti⸗ monium phibes teſtimomũ tuum nõ eſt wrum Exa⸗/ ſpectu foꝛinſeco iuſta erat aduerſatio iudeoꝛuʒ: nõ plus q; de homine puro credentiũ de ieſu. Et nemini per erceſ ſum d ſeipo loquenti credendũ eſt. Secus eſtet ſi alij huiuſcemodi magnalia de ipſo loquerẽtur. quibus abs re pꝛeſtaretur fides cum credibilia nunciarent. Poſſit etiam nõ impie adhiberi fides de ſe vra dicentibus: ſi ſupꝛa id quod eſt homimis nõ attollerẽtur. Sed cum ea que dicuntur excedunt omnino humane intelligẽtie fa cultatem et aſſerens ſi nõ infra tamẽ intra et non ſie upꝛa omines eſtimatur difficulter in credulitateʒ wniunt. Pꝛoinde phariſei ad chꝛiſtum e regione inſurgüt ꝙ ſu⸗ um teſtimoniũ nõ ſit wrum. et in ſua cauſa er aliqus le⸗ et verbi factus Vnge reſpondit ie ego teſtimoniũ ꝑhibeo de meipo. verum eſt teſtimoniũ meum.aquia ſcio vnde venio aut quo vado:vos autẽ ne⸗ ſcitis vnde venio aut quo vado Exr certa ſclentia chꝛi⸗ ſtus ſibi vendicat in verbis ſuis ꝓpꝛijs writatẽ et audiẽ ge nemo accipitur teſtis multominus et iudex. Sedſe cus in cauſa hac ieſus aſſerit de oenenateſneee us et dixit eis. Et ſi tium fidem: vt credant qð loquitur. Et ex ignoꝛãtia ipo rum obſiſtent iũ iudeoꝝ impꝛobat cõtrachctionẽ.cũ ipſe c ſeipᷣo plenã ſcientia habeat.noſcatq; ꝓceſſuʒ:et iudei ꝗ neſcientia teneant᷑ vt aduentũ regreſſum eius igno rent. Ac per hoc verum eſt teſtimoniũ ſcientis:falſa con⸗ tradictio neſcientis. Hecnõ eos impꝛobat: ꝙ carnaliter nõ ex writate iudicium pferunt Clos ſcom carnem iu dieatis vti diceret. Scom ea que videntur fertis iudi cium dumtaxat in me carnem intuenteſ.carnaliter me ſapere:atq; ſicut mente ſolum carnalia ſapitis. iudicatis vngde iudiciuveſtrum a veritate repꝛobatur. Carnem ſo lam videtis:ſubſtantiã a liam nõ cognoſcitis. Pꝛoinde ſi me lucem aſſerui:quid cum carne? Si ſequelaʒ exegi nõ ex carne: ſia tenebꝛis eximo nõ de carne. ſi vita polli⸗ ceoꝛ nõ ꝑ carnis auctoꝛitatẽ:qᷓ;uis paulopoſt redemptio nis pꝛecium ſit futura. Aliud eſt vnde me luceʒ mundi elſſe pꝛedixi.credibile ſolum in via:in patria vero intui⸗ bile purgatis ſiue beatis.lliud eſt vnde ſequelã quero: quanq; nemo ſequi poſſit humano moꝛe niſi qõ pire in tuetur. Et mea doctrina vita in quibus me pꝛetuli ad ſequendũ:depello tenebꝛas nõ ex carne ſed exillla infalli bili veritate. DOalv vitam nõ de carne in modico moꝛitu ra: ſed de immoꝛtali ſubſtantia deitatis. Hec nõ intue⸗ mini wos carnales. ideo ſcom carneʒ iudicatis: ego nõ iudico quẽq; ſq; ſcom carnẽ ſed ſcom veritate. Inquit enĩ aplłs. Eſt aũtiudiciũ dei ſcᷣm veritatẽ. Tenet oẽs Vrbvꝛũ hoꝛũ terroꝛ qi non ſcom exterioꝛa ſed ᷣm in⸗ terioꝛa iudicabit ieſus. Ygitur nemo ſibiapplaudat ne⸗ mo ſe xeludat.quoniã ex vehementia interioꝛũ affectio⸗ num ſoli deo cogmitarũ. ad vnam et alterã ſoꝛtem diui⸗ num iudicium erit nulla tergiuerſatione vitanduʒ. Et ex hoc ſcom veritatẽ chꝛiſtus iudicare ſe aſſerit:quia ſo⸗ lus nõ iudicat, Et ſi ego iudico iudicin meumverum eſt quis ſolus nõ ſum, ſed ego et qui miſit me pater. Et in lege veſtra ſcriptũ eſt: quia duoꝛũ hominũ teſtimoninʒ verum eſt. Ereo quod ſemper cuʒ filio pater eſt filiuſq; a patre.ſuum verũ Blhꝛobet eſſe teſtimoniũ.pꝛodueẽs in medium legema ſe moiſi datam.quã in nullo ſuſpe⸗ ctam habebant:volens eos potius qᷓ; poteſtate cõuince⸗ re teſtimonio ſcripturarũ. Sane actum ſemper dictũ eſt in diſceptatõnibus a ieſu et in moꝛes poſieros deri⸗ uandum. q ratione ſcientia et pꝛobabili veritate non faſtu.nõ arrogantia nitamur cõuincere:qui nobiſcũ ad pꝛobandũu ſua. et impꝛobandam noſtra. verbis cauſam agitando cõcertant.Allegat legem iudeoꝛum velut do⸗ ctrinam a ſe alienam:et ipe illam dederat.ſed ex ſcriptu ris quibus fides ipoꝛum inheſerat dicta ſua validat:et repꝛimit ptinaciam iudeoꝛum. IJdcirco addidit Ego ſum qui teſtimoniũ perhibeo de meipᷣo:et teſtimonium perhibet de me qui miſit me pater Pluries in ſuperio ribus tactum eſt:quatenus pater de fino teſtimoniũ/p⸗ tulit. Et cum opponere amplius nequirent eſſentq; cõ uicti:et ad diuinã queſtionem nouis inquiſitõnibus fa cere niſiſunt dicentes. Abi eſt pater tuus: Quoniaʒ ieſus veritatẽ teſtimonij ſuivendicabat ex pr̃e.ob hoc iu gei de patre interrogant cum ipᷣm ſcom carnem iudicã⸗ tes crederent eſſe ioſeph:ex quo nõ potuiſſet chꝛiſtus de ſe aſſerere tam eximia. IAmpudentes animi ptinaceſq; in malo eum cõuincuntur.cum in reſponſione deficit Selt⸗ . latete 8Ef mnonii teſe, ucen tauci A ipſe kiucej Pigno lacop nulter nemin ſsudi derme n tnemſo Moinee zene ſtiwol enpto zmnondi boinnti ltene⸗ öhiren Lethligl Ninſali Morinn Mehe⸗/ Hono aces dis Gfmin attte⸗ Kerto⸗ dii 6 unbo nck En nont nuſg Nets ſe nnee⸗ dictu dni noon d ſom e ptu ſet E ſum xri⸗ i⸗ Go eſ nia; eu i de diſceptationibus do. Balua. bus nõ poſſit dari honeſta grata ſeu vera reſponſio:neq; apologiam fieri ſine dedecoꝛe reſpondentiſ.Quamobꝛe iſti de patre ieſu interrogant.put ſibi loquẽdi ſerie inſul tarent.Vlt quid/ ꝓmittis vitam homo moꝛtalis.quod ſi quis te ſequatur habeat lumen vite? At quid nobis ti⸗ bi repugnantibo ꝙ tuum teſtimoniũ nõ ſitwrum.ex au ctoꝛitate paterna aſſeuerando validius facis: Ediſſere ce patre:vbi eſt pater tuus: Nõne agnouimus.nonne moꝛtuus eſt. Mone homo inter ceteros foꝛte deiectus. Mõne carpentariuſ. Vbi eſt ergo pater tuus de cuius po teſtate te iactas: Et per ea conantur infirmare ieſum: vnge ſe pᷣpotentem facit· VUerum quia nõ de carnali pa rente ſed de patre chꝛiſtus autoꝛicat dicta facta ⁊ omnia geſta eiusl reſpondit ieſus.Neq; me ſcitis:neq; patrem meum. Si me ſciretis:foꝛſitan et patrẽ meuʒ ſciretis Sepe de hac ignoꝛantia iudei arguti ſunt cuius depul⸗ ſio eſſet per ſcientiã relatiuã:vt cognitiovnius relatiuo rum in cognitionẽ alterius trahat Hec verba locutus eſt ieſus in gacophilatio docens in templo Nõ abs re per euangeliſt cum templo deſcriptus eſt locus in tem plo vbi talia verba ferebant᷑. Mam ſi gacophilaciũ locuʒ reſeruatõnis diuitiarũ et theſauroꝛũ templi volumus autumare.ad cõtemptũ ommũ diuitiarum verba dice⸗ bhantur cõpoſitione pollicitatõnis mehioꝛis ſcʒ lucis eua ſionis a tenebꝛis et habende vite perpetue. Ygit vt cõ/⸗ temnantur terrena:iuxta ea celeſtia pmittunt᷑ Si vero exedram popularẽ templi locum gacophilaciũ eſſe ad⸗ uertimus.in ſxe futuroꝛũ magnoꝝ bonoꝛũ plebei a chꝛi⸗ ſto fiunt:cum eis ab ipᷣo dogmatiabat᷑ in eoꝛuʒ loco in templo. Et inuitant᷑ ad ſequelam vere lucis male agen⸗ tibus odioſe:vt ne ipᷣi male agant.ne in tenebꝛis rema neant.vt ab ipᷣo accipiant doctrinã agende vite:qui a iu deis et pontificibtempli obliquamina fiendoꝛũ in do⸗ ctr ina et exemplo male ſuſceperant Et nemo axppꝛehen dit eum:quia nondũ venit hoꝛa eius Qð ſepe in euan gelio ſcriptum eſt.ꝙ ieſus tentus nõ eſt. nondũ ſua ho⸗ ra:inſinuat impꝛetermiſſe ad hoc aſtitiſſe roluntates et cõſilia phariſeoꝛũ.et data foꝛe apparitoꝛibus mandata vt chꝛiſtus caperet᷑ ad moꝛtem:et ipius dumtaxat mo⸗ riendi poteſtatẽ atq; voluntatem cui nõ pꝛeualebat alia queq; mala voluntas ſiue facultas. Diſceptatio exoꝛta ex eo ꝙ ieſus queſitus nõ inueni; retur a iudeis in peccato ſuo moꝛituris.ſcom iohan⸗ nem ſolum.. .—r Capitulũ XXXVI Epe iturum ſe pᷣdixerat ieſus illo vnde venerat ſ ad illa ꝑpficiendum ꝓpter que miſſus erat:adva Aitionem eius annectebat iudeoꝛũ fruſtrandaʒ queſitionẽ et exicium criminale et impoſſibilitatem ſe⸗ quele dicens¶ Ego vado et queritis me:et in peccatov ſtro moꝛiemini.Quo ego vado vos nõ poteſtis venire Vladit ieſus vt homo nõ vt deus.vadit ad ꝓpoſitum ſi⸗ hi a patre in cruce ſuꝑ omnia memoꝛabiule certamen:in quo moꝛiens vulneribus woluntarijs dedit omnibo ma lis et omnibus aduerſantibo ad ſalutẽ generalem cõſti⸗ ctum. Vadit ad eum qui miſitilluʒ nõ aliquo motu im⸗ mobilis et immutabilis deitatis:nec ex foꝛma dei aſſerit ſe vaſurum· ladit poſt officium hoꝛridi ligni. poſt reli⸗ ctam ſepulcri rcam eſnentc coꝛpus:penetraturꝰ in aſcenſione celos. ad mittentẽ ſummum verum deuʒ parrem. Querendus erat non intentione inueniendi. quem qui recte queſiuit inuenit:et ſemetipᷣm ex toto qᷓ; rentibus vt inueniatur offert vt ſcriptura dicit.Cũ me queſieritis in toto coꝛde veſtro:tũc inueniar a vobiso to coꝛde querit qui nõ in alia diſtrahitur nec aliud cum aut ſe cõtrahunt in blaſphemiã. aut ea interrogant qui⸗ ipᷣo. nec pꝛopter aliud ipᷣm et omniuʒ affectionũ ſtudio ad ipᷣm habendũ ſe cõtulit: Et velut male queſituris coꝛ rupta intentione aliquo ſtudio iudeis dicitur: et in pec⸗ cato veſtro moꝛiemini. In quo peccatos: Infidelitatis atq; pfidie:atq; impenitentie ꝓ male geſtis. Sed ahud eſt facere peccatuʒ:aliud viuere in peccato. aliud viuere ad peccatũ. aliud moꝛi in peccato. aliud illud eveſtigio pa tratum coꝛrigere:aliud cum vnum et idem crebꝛo itera tur.aliud cum vnum ſolum tempoꝛis longeuitate du⸗ ruerit autoꝛe ad penitentiã nondum cõuerſo: aliud cuʒ cõſuetudinem induerit emendare.MPeccat omnis q̃ͥ nõ rnit ad dei legem. et qui acceptam tranſgredit᷑:et qin ne gligit obſeruare pꝓmiſſa. Eliuit in ꝑeccato qui patratum nõ coꝛrigit. et diluit penitentia etiã ſi nolit amplius ad⸗ ere per effectũ. Eliuit ad peccatũ cui ſemꝑ male agen⸗ di ſuſpirat affectus et ꝑficit facultate:cin meli? aut mi⸗ nus eſſet ꝑiculi ſi in peccato moꝛeret᷑.q; depꝛauata volũ tate viuere ad peccatum. oꝛrigit e veſtigio qui poſt a⸗ ctionem eius ſine interpoſito tempoꝛevera penuẽtia du citur. Vnum iteratur cum ſe quis vno vicio mancipa⸗ uerit ad eſfectũ eius:ceteris ab intentõne ſemotis.At⸗ tamen ſolumvnius reus etiam ſi ab alijs caueat:omnẽ virtutem offendit emulaʒ ꝓtinus habens. Dureſcit ex tempoꝛe patratũ malum ? ſi nõ multiplicet᷑ ex oꝑe mul tiplicatur ex tempoꝛe.vti ſi quis homicidiũ ſolum fece⸗ rit nõ addens malum ſimile vel diuerſum:cum in peni tentiam venire cõtemmit illius patrati ſceleris. Peccã di cõſuetudine ſe veſtiuit qui delectationẽ culpabilẽ et peccandi libidinẽ et vſum rerũ indifferentiũ eo ꝑduxit. quo edendi bibendi doꝛmiendi qmeſcendi induendi eſt pducta neceſſitaſ. Judeisvero a chꝛiſto pdicitur ꝙ ſint in peccato infidelitatis ab inquiſitiõe fruſtrati omnino moꝛituri.nõ ꝙ pꝛedicatio chꝛiſti aliter eſſe nõ poſſe ſta⸗ tuat:ſed niſi re ſipiſcant. Quo ego vado vos non pote⸗ ſus venire ad querendũ ⁊ inuemendũ. Dicebant ergo iudei.Nunquid interficiet ſemetipᷣm: qꝛ dicit quo ego vado vos nõ poteſtie venire Vt ſupꝛa et hic carnaliter intellexerunt iudei dictum domim ſaluatoꝛis. Nam ibi dixerunt. Nunquid in diſpſionem gentiuʒ iturus eſt⸗ HMic vero dicunt. Nunquid interficlet ſemetipm. Ob⸗ ſcuratus atq; ſuꝑbus intellectus ſemꝑ in repꝛobã par⸗ tem interpꝛetatur verba iuſtoꝛũ:aſſeritq; ne pie dictuʒ gqõ totum de pietate venit. Reſculpſit eos ieſus oſten⸗ dens vnde ipox intellectus tenebꝛis tegebat᷑:⁊ dicebat eis Vos de deoꝛſũ eſtis:ego de ſuꝑi ſum. Elos de mũ do hoc eſtis:ego nõ ſum de hoc mundo QOmnia creata deoꝛſum ſunt ab eo qui cõdidit.nec humanus intelle⸗ ctus aſſurgit in diuina qui natura deoꝛſuʒ eſt:niſi umẽ ſidei illuſtretur. Et cum homo ſit factus ad imaginẽ er qui de ſuperius eſt vicioſa cõcupiſcentia traxit in imavt pꝛeter id quod natura nõ attollit in alta etiam culpa xo luntaria plus deiecit.et mtellectus mundo copulatus et inferioꝛa dilectione querens intendẽs in illis.ſperãs ſe in eis boni aliquid reperturũ pꝛeter legem rebus im⸗ poſitam nõ intelligit ea que diume dicunt᷑: potius cre⸗ dens intelligere ꝑuertit audita in ſeipo ante peruerſus. DHeoꝛſum creatum exiſtens rõnem habens.et volunta⸗ te inclinatum ad ſua inferioꝛa efficitur. infra illa etiã mi noꝛatur ſi nõ natura ex vicio:nõ habet aſpectũ ad id qð omni pᷣcellentia cuncta pꝛecellit.et quo ſe ꝑ ſuperbiam animus in ſuperioꝛa extollit:eo ampli in inferioꝛa deij⸗ citur. Sic lucifer de celo. adam de paradiſo.nabuchodo noſoꝛ de ſolio regni ſui ab hominibus abiectus eſt.in ſi⸗ militudinẽ animaliũ factus. Et de puerſo dicitur . lo⸗ mo cum in honoꝛe eſſet nõ intellexit.cõparatus eſt iu⸗ mentis inſipientib:et ſimilis fact eſt illis. Et iniqui⸗ 5 Aliber vngdecmus tates ad interioꝛa grauant:vt ſcriptũ lectitamus.Qm̃ iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meum: et ſicut o/ nus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Sanata eſt etiam a ie⸗ ſu mulier a tali inſirmitate decem et octo annis eten⸗ ta.vt nõ poſſet ſurſum aſpicere.illos inſinuans qui vi⸗ cio ſunt facti doꝛſum.et ad ſuꝑioꝛa intuitũ mentis nõ leuant. Et mundi amicus eius efficitur ciuis. in tanto affectu factus cum illo vt ab eo ſepari ad modicũ nolit. pbhoꝛreſcatq; de ſepatione ſermone. Yeſus de ſupernis: ludei de imis erant. Jeſus nõ de mundo cuius nil que⸗ rebat atq; gerebat:iudei oẽm eius ſpeciem animo actio⸗ ne poſt bi amplectebant᷑. His quidem differẽtijs ſecta toꝛes chꝛiſti ab alijs ceteris ſecernuntur. Et cum hec eſ ſent cauſa incredulitatis intulit eis ieſus. Dixi vobis: quia moꝛiemini in peccatis veſtris. Si ergo non cre⸗ deritis quia ego ſum:moꝛiemini in peccato veſtro Pꝛe dixit ieſus nõ vt eueniret iudeis. ſed quia ſic futurũ e⸗ rat eis vt moꝛerent᷑ in peccato incredulhtatis. in quo mo ri eſt omne meritũ ꝑdere humane redemptõnis. et eis in pena ſociari qui credunt et cõtremiſcunt.quosin cul⸗ pa excedũt homines nõ credentes:ad quoꝛu impꝛoperi⸗ um dicitur. Demones credunt et cõtremiſcunt. Cum plerũq; hominũ nõ credant neq; cõtremiſcant. pleriq; credant et cõtremiſcant.nemo tamẽ cõtremiſcit ex deo aut ex ſeipo niſi crxedat eum. Multi wro credunt et cõ⸗ tremiſcunt:ſed nõ oꝑantur ex fide in fide. Sunt et qui credunt cõtremiſcunt et oꝑpantur:et hoꝛum eſt laudada et digna cõditio. ð O interrogatuis ieſus quis eſſet.aſſerit ſe pꝛincipiũ. ſcom iohannem ſolum. Mapitulũ XXXVII DNDD nil ſuo agendi docendiq; modo tam nitebat᷑ ꝗ ieſus.q; ad credulitatẽ ſui accire iudeos: quibuſ piꝛimo credidit eloqa ſua: et alos deinceps. la ret hoc leetitantibus euaugeliũ.HNuiuſq; rei cauſa reni⸗ tentibus iudeis accienti chꝛiſto.maioꝛes plixioꝛes pꝛo⸗ fundioꝛes diſceptationes qᷓ; exalijs dictis factiſq; inter chꝛiſtum et iudeos exoꝛte ſunt. Et in iſta diſceptatione cum demoꝛiendo in peccato incredulitatis pꝛediceretur eis:vt ſe huiuſcemodi credulitate aſſerant nõ teneri cal lide de ꝑſona ſaluatoꝛis interrogant Dicebant ergo ei Tu quis es Vt ieſum ſuppꝛimerẽt ſec interregatio fa cta eſt: vti ſe a credendo quertere iure vellent. Credenda ſunt incognita ilia que ſunt omnino inappꝛehenſibilia excedentia hominũ intellectũ. Te quidem cognouimuſ et omnẽ cognationẽ tuaꝗʒ:ad quam cognitã nõ eſt oxoꝛ. tuna credulitas.Homo es vt homo natus.educatus et conuerſatus es mole coꝛpoꝛis et ceteri auctus et etate menſuratus. Quis ergo es vt te credamus quem aper te cognoſcimus: Et cum ieſum ipi ſolum ex parte me⸗ tirent᷑:ipᷣe de eternitate reſpõdit! Dixit eis ieſus.Mꝛin cipium:qui et loquoꝛ vobis Nõ quero neq; vos venoꝛ ad fidem quia homo ſum. ſeu ex meo ſtigmate cognito vbis:neq; ꝙ nutritus aut cõuerſatus vt homo.aut cal culatus cum tempoꝛe.aut ex his pꝛedico vobis et inter minatus ſum moꝛtẽ:ſed quia deus cum homine eternꝰ in tpe vobis fatus:quoniã ego pꝛincipiũ qui loquoꝛ wo⸗ bis. Pꝛimũ quidem in quo creata ſunt omnia:vt ſcri/ ptum eſt. In pꝛincipio creauit deus celum et terrã. Et pꝛincipium ante qð nibil að in poſterũ iohannes aſſe⸗ ruit. In pꝛincipio erat verbum. Et per reuelationem io Eeunahen. go ſum alpha et o:pꝛincipium et finis. Et pꝛincipiũ et oꝛigo vite virtutis et gratie. Ygitur nõ megꝑ etates apud vos impꝛoba cogitatõne cenſeatis vt me ſcðm carneʒ de veſtra gente natũ iudicetis:nec aſpi⸗ ciatis etatẽ qua vt homo multis veſtrum inferioꝛ ſum. Sed cum me interrogatis quis ſim abſcedat tempta⸗ tio ꝓpellatur calumnia· pꝛeſio ſit fides illam reſponſio⸗ ni date:vt nõ moꝛiamim in peccato veſtro. Ego ſum pᷣn cipium: qui loquoꝛ vobis quecũq; loqueꝛ. Et multa ha⸗ beo de vobis loqui et iudicare. Sed qui miſit me verax eſt. Mabebat multa ieſus loqun cõtra iudeos:et eo mul⸗ ta quo ipi multum peccauerũt et peccabant:et iudicare bito tempoꝛe ſuꝑ eos de incredulitate ipoꝛum ad ipᷣm ex eo ꝙ versx erat ille qui miſerat in cuius auctoꝛitate lo quebatur. Pτοde dicit. Et ego que audiui ab eo: hec loquoꝛ: in mundo. Sepe diſſertũ eit ieſum aliud nõ fuiſ ſe locutum q; quod accepit a patre.Ald cõdemnationeʒ mncrxeduloꝛũ.et ad cõfirmandum credentiũ ſpem credo dictum eſt qð verbum eructuauerit veritatis ꝓut dicta uerit verax pater Et nõ cognouerũt:quia patrẽ eis di⸗ cebat deum Cognoſcere deum patrẽ nõ eſt facultatis humane:unſite tantũ fidei officium eſt. Tempus tamẽ quo credendus erat apponit! Cum exaltaueritis filiuʒ hominis.tunc cognoſcetis quia ego ſum.et a meipᷣo ſa⸗ cio nihil:ſed ſicut docuit me pater:hc loquoꝛ Apit cru cis miſteriũ futurum in filiũ hominis.nõ in ſilio dei pa⸗ tris ex ſenſu penalitatis:quanq; etiaʒ in illa paſſione dei flius inſeꝑabili vnione fuerit cum ſilio hominis. Et ex altationẽ appellat negociũ paſſionis.ꝙ chꝛiſtus eſſet ex altandus ad penam:et ad moꝛtẽ publice tolerandã tan⸗ ; publicus reus.Tunc in tanta toleratõne penarũ.in tanta abiectione hominis obolendi. in tam ſeua perfidia iudeoꝛum.in tanta derelictõne a caris a notis in tanta executione iudicij tam ꝑuerſi deſuper elucidandus erat ꝙ eſſet filius dei: vt quem iudei negauerãt mundus in ſenſibilis cõmotionevaria fateretur:et in lege peritia pꝓ płetis pᷣmoniti quem nõ crediderãt gentilitas teſtaret Dicens. Elere filius dei erat iſte. Necnon et plurimi iu⸗ deoꝛum poſt exaltationẽ in cruce ꝑ aduentum ſpiritus ſancti pꝛedicantibo apoſtolis ſunt cognoſcentes in fide quis ieſus eſſet:a quo eſſet quid loquerert᷑.in qua virtu⸗ te loqueret᷑. Et ideo in illa exaltatione ꝑ cruecem et poſt illam in cognitiõʒ veniet:ex eo qð adiecit Et qui miſit me mecũ eſt.et nõ reliquit me ſolum:quia ego que pla⸗ cits ſunt ei ſacio ſemp Secum in ommb actiombus eius erat deus pater, qui miſerat eum et indiuiſa ꝓtin erat.eſtq; omnis actio trinitatis. Et ſi dei fil? in aſſum pta carne derelictus eſi.nõ tamen ſolũ a patre ſe fatetur eſſe derelictum. q omnino impoſſibile cenſendũ qð ſi⸗ lius a patre ꝑ modicum auelleret᷑.aut quia pater a ſe ſi lium ſequeſtraret:neq; quod aſſumptum fuit eſſe potu⸗ it phariſeum. Er quoid ſentienduʒ qð pater ſemꝑ,fuit cum filio aſſumente carnem extempoꝛe ſicut extiterat in eternitate.necnõ ⁊ filij placite actiones merito enge bant ſolitudinẽ a patre filium nõ habete:quoniam pla⸗ citum paternã ſemꝑ agebat. O vtinam in membꝛa ta⸗ lis virtus capitiſ diriuetur:vt ne ſoli relinquamur.ſem per dei placitum faciamus. Erat diſceptatio inter ieſum et iudeos de wero diſci⸗ pulatu et de libertate quã writas cõfert.ſcoᷣm iohan⸗ nem ſolũ. Capitulum XXXVIII Onis doctrina et omne quod docetur omniſq; o doctoꝛ tripharie pᷣſtruitur ad docendoſ.NPꝛimo vt veniat in ſcientiã:aut credulitatẽ eoꝛuʒ que traduntur. Secundo in traditis et acceptis maneatur memoꝛia et affectu:et actione cõgrua. Tercio fructus oſtendit᷑ Omms enĩ cultus omne ſtudiũ oẽ quodilibet agon omnis in ſinẽ in fructũ in pꝛemiũ tendit.alias pᷣ⸗ ter oꝛdinẽ eſſent hbominũ intentiones ſimiliter et actio⸗ nes. Omnia quppe ſuo iure oꝛdinant᷑ ad finẽ. Sic qui dem doctrinando egit doctoꝛ eximius doctoꝛũq; foꝛma ieſus:vt pꝛimo doctrinando exigeret ſidẽ.exhibita vero — =- — h— rr ul⸗ e m. elo re fu Me . dic odi⸗ ltis l . cu Pe, edi e fete an, gtiin ethdd Uan Gerht oin igp aef iu euns nſite vinr, eewo imit kph/ bs henn lfure tetdr Pf ſen N/ int rat nge Plul te n un l no be i 1s het 5 ſ i 1 ,0 ſde ſuaderet firmitatẽ: et monſtraret vtilitatẽ. Sice; ſcriptum eſt! Doc illo loquẽte:multi crediderũt in eũj Igdeo talia loquebatur vt crederet᷑ in eum.et ceditum eſt:et ſuadendo in doctrina ſeu fide ſuſcepta cõſtantiaʒ fructũ exponit. Dicebat ergo ieſus ad eos qui ccedebat ei iudeos. Si vos manſeritis in ſermone meo:vere di⸗ ſcipuli mei eritis.Et cognoſcetis veritatẽ: et veritas li⸗ berabit wos Vos quicredidiſtis meũ audiendo ſermo nem parum vobis eſſet niſi maneatis in illo:in quo ma nentes gloꝛia mei diſcipulatus oꝛnabit qui ſoluʒ in au⸗ ditu nõ eſt neq; in ſciẽtia neq; in credulitate cõcepta da⸗ taq; verbis:ſed in manſione per actõnes vt ſiat qð dici⸗ tur ad vicioꝛũ et ad ꝓpoſitum ſtudium.et immanſio ad perſeuerantiã referatur ne quis repetat qð iure dimiſit neq; gradum ſigat ac ſi ſufficientiã haberet actoꝛũ.imo in amplioꝛa ſe poarigat ea cõſideratione quaſi in virtute nouicius nõ ꝓfeſſus nõ ſibi viſus dignum aliquid egiſj ſe. Sic quidem manere in ſuſcepta doctrina wrum di⸗ ſcipulũ chꝛiſti facit.cuius doctrina wra.certa ſuauis.ve/⸗ ritatis cognitionẽ pꝛeſtans:quia veris chꝛiſti diſcipulis datur cognitio veritatis.quoniã chꝛiſtus omne qð do⸗ cet veritas eſt:que cum cognita fuerit cõfert optabilem ab omnibus libertatẽ. Multis ꝑiculis ſubiacemus ava rijs maliſq; dominis tyrannice ꝑeſſundamur:a quibus ſatagendum eſt cõſequi lbertatẽ. Sed ſola veritas eaʒ largitur ſolisveris diſcipulis ſaluatoꝛis.Scribitur in li bꝛo beati iob.ꝙ ſepteʒ mala cõſueuerunt homines pꝛe/ mere:a quibus ipᷣe liberandus eſſet. In ſex tribulatio⸗ nibus liberabit te:et in ſeptima nõ cõtinget te malum. Sn ſame eruet te de moꝛte:et in bello de manu gladij.A lagello lingue abſconderis et nõ timebis calamitatem cum ſupꝑuenerit. In fame et tempeſtate ridebis:et beſti am terre nõ foꝛmidabis. Septem hic mala huiuſmodi ſerie numerant᷑:moꝛs:gladius:flagellum. calamitas.fa mes.tempeſtas.et beſtin. WMoꝛs ſepatio a vita eſt. in quam nequit:ſed moꝛtalem rationabilẽq; creaturã ſe⸗ parat.ne cum vita vera ſocietur.et hec eſt moꝛs ſq; pecca tum ad moꝛtem.de quo iohannes in canomica ſua dicit Eſt peccatum ad moꝛtẽ:etiam pꝛo illo dico ne vt roget quis. Omnis iniquitas peccatũ eſt:et eſt peccatum ad moꝛtem.Liberat ergo veritas cognita diſcipulos chꝛiſti a moꝛte peccati et damnatõnis eterne:nõ a moꝛte qua ſpiritus et caro ab inuicem diſtinguunt. Gladius a⸗ trocem et ineuitabilẽ ꝑſecutionem in ſinuat:in qua ve⸗ ritas tuetur eius alumnũ.nõ vt ne patiatur ſed ne ſuc⸗ cumbat. ꝓpoſita ſibi ſpe in pollicitatione indefectibiliuʒ wno:um.Cleruntamẽ in bello educitur gladius vt ad⸗ uerſarius obtruncetur:occultũ et inteſtinũ eſt bellum. Sic eſt gladius omne vicʒ ꝙ a vita que deus eſt ſecat ⁊ diuidit:queʒ veritas depulit. Glagellat lingua nequã omnẽ hominis bonitate:. Sed pꝛotegit veritas a reſticu loſis flagellis:oſtendens linguam doloſam nõ poſſe da re iacturam innocentibo et amatoꝛibus eius.a quo fla⸗ gello ptectus ioſeph in egipto.daniel a ſatrapiſ regis ba bilonis ſuſanna per danielem a ſacerdotibus falſis. Mec lingue humane flagellum verberat apud deum. vbi veri tas ſi teſtis et aduocata eſt tuetux ſibi familiarem ne lu at falſo ſuppliaum: ſi non inveritate peccauit. Cala⸗ mitas vbiq; adeſt: maxime vacuitas diuinoꝛum bono⸗ rum atq; virtutum.Eleritas autem ſuum nõ ſunt va⸗ cuum poſſeſſoꝛẽ.oſtenditq; vnde poſſit anima noſtra re⸗ pleri:educens in aptum pfunctoꝛie rei defectum. Et cůᷣ famis nõ panis et vini ſed audiendi verbum dei ſepe af⸗ fuerit veritas tollit. Solent homines alternationes tẽ poꝛum phoꝛreſcere vt ſi aſpere ſint tempeſtates vocant᷑. SBeg writas que tꝑm viciſſitudines nõ patitur liberat de diſceptatiombus do. Balua. ſibi aſciſcitum: vt cum tempoꝛe qualitatib anime non varietur. Beſtia terre ſapiẽs antiquus eſt anfractuo⸗ ſe incedens ſuper pectus ſuum in terra:et terra ſq; terre ni homines ſunt cibus eius.et in ſidiatur calcaneo femi neo vicz cunctoꝛũ effeminatoꝛũ qui ſunt in terra:vt ſe⸗ cum trahat vbi et ipᷣe perditus eſt. Beſtia terre ideo dici tur:quia cõtra oꝛtos in terra eſt cõgreſſus eius. De ce⸗ lo quidem fuit eiectus nec locus eius amplius inuen⸗ tus eſt ibi.ſed quoma ipe mẽdax eſt et pater eius vt ſub iectum ſcriptum eſt:ideo ſola veritas liberata mendace Liberat etiãveritas:a quibus expetebat liberari dauid di cens: Libera me de ſanguinibus deus deus ſalutis mee ſcʒ a peccatis q̃ ſic appellata ſunt. Omnis libertas a ma⸗ lo et in bono:a veritate ꝓcedit.Ald weram libertatẽ nil pᷣ⸗ ter ipam valet. ſic ꝓpheta ait. Argentũ eoꝛum et aurum nõ valebit lberare eos: in die furoꝛis domimi. Et alius idem canit. Quia qð nõ liberauit ab indebita culpa: nõ liberabit a debita pena inflicta dei iuſta ſententia. Sed nõ intelligebant uidei eſſe libertatẽ miſi aſeruitute.quã ſolum eſſe ſubiecti coꝛpoꝛis imperio ſuꝑioꝛis autuma⸗ bant Hinc reſponderũt ei. Semẽ abꝛae ſumus:et ne mini ſeruiuimus vnq́; Quomõ tu dicis liberi eritis⸗ Ingenuitatẽ ex traduce iudei ſibi vendicabant:aſſeren⸗ tes ſe nemini ſeruoꝝ iure ſeu moꝛe ſeruitutis obſequia pꝛebuiſſe.qua ſi liberandi nõ eſſent cum ſe nõ cognoſce rent eſſe addictos ſeruituti:ſcom carnis cõſiderationeʒ ſeipos metientes Reſpondit ieſus. Amen amen dico vobis:quia omnis quifacit peccatũ ſeruus eſt peccati SHeruitutem criminis ſentiebat ieſus non foꝛtune:iu⸗ deivero foꝛtune nõ criminis· Et mirum quidẽ ꝙ homo ſeruus cõſtituatur opationis ſue. cum artifices multa efficiant.multa homines operentur ad eoꝛum vtiuitatẽ nõ vt his operibus exhibeãt ſeruitutẽ.Gabꝛicat quis do mum et cetera talium que in vſum humanũ obuemũt vt ipᷣa vtiliter ſeruiãt.nõ vt eis a factoꝛe ſeruiat᷑. Qud i ur in faciendo peccatũ factoꝛ cõſtituitur ſeruus eiuſ uius eius:Qò nõ eſt. Peccatũ enim neq; naturam neq; ſubſtantiã neq; aliquam entitate habet. Homo na tura eſt. ſubſtantiã habet et poſitiuũ eſſe.quomõ ſeruiet ei qð nõ eſt: Quale dabit ſeruitutiſ obſequiũ. In quo miniſtrabit. Git peccatũ.pꝛeterit actio: remanet factoꝛ. Igitur eius qð eſt ad id qð non eſt.que poteſt eſſe con/⸗ uentio ſeruitutis: Patrona enim ſententia ſaluatoꝛts pemptus eſt negari nõ poteſt:vt dirxit ita eſt. Quoniaz qui facit peccatum ſeruus eſt peccati. Id vero d xerim cum ex mala voluntate actio mala pꝛouemat:que et ſi tranſeat voluntas tamen mala cũ actione malanõ tran ſit:remanet quideʒ cui male imperanti homo ab ea peſ⸗ ſundatus in multis ꝑuerſis actiomibus ſeruit:miſia ſu perioꝛi poteſtate per gratiam liberetur. Mecnõ ex eo ſerꝰ- uus a ſeruando dictus.qõ captus a culpa ſeruet᷑ ad pe⸗ nam:velut depꝛehenſus in furto vſq;auo iudexp tribu⸗ nali ſedeat in carcere ad patibulũ reſeruatur. Et in bel⸗ lo captus ſeruatur quãdoq; in obſequio capientiũ aut in vinculis quouſq; redimatur. Eadem imagine capt? in bello vicioꝛum ad ſuppliciũ omnino ſeruatur:niſi ſuf ficiens redemptoꝛ adueniat. Etiam eo intellectu pecaa tum faciens ipius cõſtituitur ſeruus.qð ex peccato anꝰ- ttiquo peccatoꝛi ſcqʒ diabolo mancipatur niſi liberet quive re fillus eſt. Pꝛoinde ſequitur. Seruꝰ nõ manet in doo mo ineternũ:ſilius manet ineternũ. Si ergo filiusxos liberauerit:veri liberi eritis. Quanqᷓ; peccati ſeruus alio gquamdiu viuere videatur tamẽ demũ eiſciendus eſtin infernum. niſi ante vite terminũ cõuerſus ad veritatẽ dei filium liberetur qui ſolum pꝛeſiare poteſt homini⸗ us libertatem:Nam ſic ſcriptum eſt.et rerũ enti⸗ Aitber vndeamus coret. A quo quis ſupatus eſi huius ſeruus eſt. Supe⸗ xatus a ſuperioꝛe iugum a ceruice nõ poteſt excutere: ni ſi ſuperioꝛ alius eruat a tyrannide ſuperantis. Supat nos dialulus nõ nobilitate nature qua homines incun⸗ ctanter excedit:nõ potentia q;uis maxima ſit.nõ ſapien tia quanq; pfulgeat.ſed cum in ipᷣo cõgreſſu volũtas no ſtra molleſcit abicit arma data in natura.et gratia: cum ſe auertit a ſuperis in ima cõuerſa. Per auerſionẽ a deo a dialulo ſupatur homo. Non ſuperaret᷑: ſi ſe teneret ad deum. Inſuperabilis eſt qui ſibi ex toto adheret:et in⸗ uincibilis ſibi vnitus exomni ſe in omni loco et tempo⸗ re. Nemo ſubiectoꝛũ aggrederetr᷑ militeʒ ad latus impe⸗ ratoꝛis cõſpectum erxiſtere.Omnis quideʒ creatura re⸗ pꝛoba et accepta: inuite aut voluntarie deo ſubijcit. Co⸗ gnoſcunt ꝓtinus aduerſarie poteſtates homine dicatuʒ eoet deditum ditioni eius et quam graditur viam:eo videlicet quo eam etiam per modicuʒ ſuggerendo non poſſunt inflectere in alteram partem. Ac per hoc nõ ſu⸗ perant nõ equantur: inferioꝛatur omnino ſuppoſito er federe virtutum ⁊ obſeruantie iuſſionũq; ſupꝛeme do⸗ minanti.Eeruntamẽ ſua voluntaria ſuccumbentia ſus peratus:ſolum per filium poteſi cõſeqin hbertatẽ. Su um quipe eſt in ſeruitutẽ venire:ſoli? filij eſt a peſſun⸗ datione huiuſcemodl liberare. Quamobꝛem dictũ eſt. Si filius vos liberauerit:vere liberi eritis. Attamen ie⸗ ſus affirmando generationẽ: impꝛobat iniquitatem di⸗/ censl Ocio quia ſilij abꝛae eſtis. Sed queritis me in⸗ terſicere:quia ſermo meus nõ capit in vobis Hoõ inſi⸗ ciatur ieſus:imo aſſerit id dictum iudeoꝛum. Semen abꝛae ſumus. Seuiciam et iniuſticiã eoꝛum arguendo aperit. eo ꝙ teſtatur eis necariã voluntate et impigram ſollicitudinẽ ad inferendã necem: ſubdens cauſam per⸗ uerſe incapacitatis.ſcʒ ꝙ ſermo eius non capiebatur ab eis.qui captus cepiſſet ad bonum capientes.et inſtruxiſ ſet ad virtutẽ:vt moꝛtẽ iuſti nõ tanta inquietudine ve⸗ narentur. Omnia mala ꝓueniunt nulla bona fiunt ab incapacitate diuim ſermonis: quo qin eruditi nõ ſunt: ſemper ꝑperam et nil rectum agunt. Aduertendũ poꝛxro ab ieſu in id tendit iſta contentio vt eos filios dialvli eſſe cõcludat:ad id vt per dei filiũ ſatagant liberari. Dꝛe fert tamen ſeipᷣm vt ex ſua iuſticia eos iuſte poſſit argue⸗ re:atq; aberroꝛe reuocare Ego quod vidi apud patreʒ loquoꝛ:et vos que vidiſtis apud patrẽ wſtrum facitis Dꝛo ſe de deo patre dicebat. pꝛo iudeis de patre dialvlo oquebatur: apud quẽ didicerunt mala que fecerãt et qᷓ facturi erant Reſponderũt et dxerũt ei. Rater noſter abꝛaam eſt Bepetunt quod dixerunt Dicit eis ieſus. Siſ filij abꝛae eſtis: opera abꝛae facite Ad wram ſilia⸗ tionem ſpectat eſtq; iuſtum iugum impoſitũ collo eius. vt imitetur irrepꝛehenſibilẽ et optime vite patrẽ gene⸗ ratione vel carne: et degenerare cõuincitur qui nõ facit. Affirmat ieſus abꝛae bonitatẽ vt cõfundat de ſua gene⸗ ratione nequiter gloꝛiantes Nunc autem queritis me interficere:hominẽ qui veritatẽ vobis locutus ſum quã audiuia deo. hoc abꝛaam nõ fecit Arguẽs iudeos abꝛa⸗ amq; cõmendans:ſe vxrum hominẽ et dei filium cõſite⸗ tur. Queritis interſicere hominẽ nõ deum: nõ enĩ erat is niſus in deum ſummũ.Et wrus homo exiſtens diui⸗ num faciebat alloquiũ:vt dei filius de his que audiuit a patre. Effert laudibus abꝛaam:nmunqᷓ; in wrum et iu⸗ ſtum hominẽ per iniuſticiã fuerit debachatus. Nec ob⸗ ſtat ꝙ geſſit in liberatõne loth ſubſtantieq; ſue. vt ipſe fuerit minoꝛis virtutis:vel nunc infringatur cõmenda⸗ tio ſaluatoꝛis. quoniã aduerſus craſſatoꝛeſiniuſte.iuſtũ eſt arma mouere: opꝛeſſumq; vi erige a nequiter oppꝛi mente. Intendit ieſus cõtra iſiosvt ſe deliquiſſe cogno lios appellauit.ſeom iohannem ſolum. ſcant Vlos facitis opera patris veſtri De dialvlo aſſe⸗ rebat ieſus illi autẽ aliter aduertebãt Dixerũt itaq; ei. Nos ex foꝛnicatõne nõ ſumus nati:vnum patrem ha⸗ bemus deum Mati ſunt iudei ꝙ chꝛiſtus eos de idola⸗ tria criminaretur:cum abꝛaam nõ negaret ipᷣoꝝ eſſe pa trem et alium ad imitationẽ obieciſſet. zoinde nitun tur inficiari obiectum crimen negantes idolatriã: nũ qᷓ; foꝛnicati ſunt cum lapide neq; cum ligno neq; cuʒ a⸗ liquo metallo ſculpto ſeu fabꝛifacto aut traiecto in ido lum. Mam et foꝛnicatio a deo appellats idolatria eſt:vt ſcriptura dicit. NDerdidiſti omnes qui foꝛnicant᷑ abs te. Ded in vero cultu vnius dei aſſerunt ſe manſiſſe. Nõ autẽ tunc ieſus ex obiectis verbis in idolatriã intende- bat:ſed in illam ſeuam ꝑſidiam qua credere nolentes e⸗ tiam ipᷣm venabantur ad moꝛtem. Vnde et recõpingit eosl Si de pater veſter eſſet:diligeretisvtiq; me. Ego enim ex deo pceſſi et veni Erat et eſt omniu wnoꝛum ſiue maloꝛũ vnusverus deus pater.ſed nõ omnes ipᷣm farrein imitatõnis habebant aut patrẽ pꝛecepti.vt ve⸗ ut paterna eius mandata tenerent. Et boni ſilij diligut auem patreʒ diligere credũt.Neq; diligi poteſt pater di lgens filiuʒ niſi et dilectus a patre filius diligat᷑. Hinc Dicta iudeoꝛuʒ reſponſione ſua reuerberat.Auſi eſtis pa trem veſtrum aſſerere vrum et vnum deimm:igit imita mini eum mandata cuſtodite paterna:odite qð odit.di ligite quod diligit. Yniquitate odit:cur me queritis in⸗ terficere: ilium ſuum ab eterno genitũ diligit. cur me nõ diligitis qui ab ipo ꝓceſſi in publicum carnẽ aſſum⸗ pturus.etveni in hunc miſerum mundũ Neq; enim a meipᷣo veni:ſed ille ipe me miſit.Quare loquelã meam nõ cognoſcitis:Quia nõ poteſtiſ audire ſermonẽ meũ Negatio ieſu ad ſeipᷣm:ſolũ ſe a patre miſſum affirmat. Credendi aperit viam:cum de ſeipᷣo pᷣſumptiue arrogã ter nõ loquitur. Urget ereparlie rõnibus eos. Di a patꝛe et nõ a meipᷣo vem·ſi aliud nõ loquoꝛ qᷓ; qo au⸗ diui a patre.ſi deus pater veſter eſt quare non cognoſci⸗ tis verbum meum: Ideo nõ cognoſcitis quia equo ani mo meum nõ poteſtis audire ſermonẽ.quixos erudiret ad fidem excitaret ad dilectionẽ:oꝛdinaret ad opus.?t qui omnibus iſte ſermo increpatiuus cõgruit. Si veũ verum noſtrum dicimus patrẽ:cur nõ diligimus ſiliũ. Iſgitur diligamus eum. Si ex deo loquitur cur nõ ac cipimus verbuʒ eius: Ergo accipiamus. Si neutra ſa⸗ cimus:argutio eſt.ꝙ ſermonẽ eius nõ audiuimus aure coꝛdis intenta:quanqᷓ; coꝛpoꝛalis ſuſpenſa quãdoq; ma⸗ neat. Dum ꝓfertur ad omnia inſtructiõeʒ habet ſermo chꝛiſti:et efficaciã ad omnia owꝛtunã. Hoc tantũ pꝛi⸗ moexigit: libenter audiatur in queſtionẽ aliquã non tra iectus. Qðõ ſi auditus in hſitationẽ aut queſtionẽ im⸗ mittitur. eoipᷣo ſuam eſficaciaʒ perdit:nõ in ſe ſed in eis qui circa eum curioſitate agũtur. ide nõ queſtione aut indagatione ſubtili:virtutem ſuam operat᷑ in nobis. Nein hac diſputatõne ieſus aperte iudeos dialvlifi⸗ Capitulũ XXXIxXxæ — On ꝓdeſt nobilitas generis et paterna vvnitas n in filios nõ tranſfunditur neq; virtus moꝛe ho minum aut arw:ũ ꝓpagatur: quoniã tantũ ca/ ro de carne naſcitur.nõ virtus oꝛiginẽ habet ex carne· cu ius ſolus deus poteſt eſſe largitoꝛ. Ynaniter igitur iu⸗ dei de abꝛaam ſibi gloꝛiã vendicabat: ꝙ de ſuis lumbis eſſent tradueti ↄtinuata ꝓgenie.Necvalet legittimitas thoꝛi omni coꝛpoꝛali foꝛnicatione ſemota. ſeu cõuentio⸗ nem nõ habuiſſe cum idolis. patrem aſſerere deum in⸗ ſyrenti pfidie.niſi ab honeſta credulitate pellat᷑. necani mo iniuſte aut inuidioſe ſeuiẽti. Et velut factoꝛ peccati — = — — — — — — — — — — — ———— — igäͤr erdi Pine ſdsp kumtn oitdi tlisin curfne ſuf enima meam nei ot, wogi 8. Di gdarr Vnoſen Guoani tuciter o Siri ſlii noͤgef tuſ gule Mi tmo Pei⸗ tra⸗ ims res ene bliſe Bitus eb ſi⸗ i bis ins in u n eius ſeruus efficitur: ſic imitatoꝛ diaboli omnino ipᷣius factus eſt filius:Ecce pater creatõnis deus.pater gene ris abꝛaam:nõ negantur nõ excludunt᷑. Et pater iniqui tatis ex voluntate paternandi exipᷣo.ex voluntate imi⸗ tandi ex filijs diabolus cõſtitutus eſt.vt ꝓdit infallibilis ſententia ſaluatoꝛis:cunus ſermone ꝑ inaudientia nega to edixit Vos ex patre dialulo eſtis. &ũ iudei de abꝛa am ſe patre iactarent.cuius opera nõ imitabant᷑:vt deũ verum vnum et ſummũ ad cultum et dilectionẽ faterẽ⸗ tur patrẽ.et aut ignoꝛanter aut certo ſcientia inſiciaren tur ſe criminari dignos.pꝛeſto ſemꝑ animo ad iuſti mo⸗ tem:ipᷣoꝛum ꝑſidiam atq; ſeuiciam ſic infregit. ꝙ dialo⸗ lus imiquitate iam eis pater tercius factus erat.nõ iure alio paternandi pꝛeterqᷓ; imitatõne cõplementoq; ſua⸗ rum voluntatũ et in iſta cauſa occidendi eum cui nullo iure moꝛs domimmari poterat nec debebat. Pꝛopterea di⸗ cit Et de ſideria patris veſtri vultis facere ſſcʒ interſi⸗ cere hominẽ innocentẽ. Omne deſideriũ dialoli aduer⸗ ſus virtutes ſuoſq; poſſeſſoꝛes eſt. Sed qͥd ſi poſſet ad⸗ uerſus oꝛiginalẽ bonitatẽ. Ille homicida erat ab initio et in veritate nõ ſtetit:quia nõ eſt veritas in eo Ab eſffe ctu viſibili et longeua exꝑientia ab eo qð eſt homo et ce⸗ do vnde homicidium.inde homicida ſuipᷣius a ſeipᷣo ex⸗ oꝛſus deinde in omnes ſi facultas ſu ppeteret appellatuſ eſt. Egit tamẽ ꝓut in ſeipᷣo fuit.cum oꝛiginalẽ radicem humani generis ſuadendo et ſuggerendo nõ violentia vulnerauit pmittendo decepit in falſitate vertvꝛũ a pa⸗ radiſo et ꝓthoplaſtos et ꝓlem a wrra vita fecit extoꝛres: homicida erat ab initio. Et iohannes ait.Ab initio dia⸗ lus peccat.Quo ab initio: Quia eo qð factus eſt ex timplo ſuperbijt:et in illa veritate qua factus erat vt ſe cum ſuo factoꝛe inherẽdo teneret nõ ſtetit. Acceꝑat enĩ cognitionẽ veritatis qð vere ex nihilo factus erat:ꝙ ve⸗ re nõ a ſeipᷣo nõ alus ſed ſolũ fecerat eum deus.qð vere ſtare poterat:ꝙ vere vltrix iuſticia dei delinquẽtes futu⸗ ra erat.qð vere ad eternam beatitudinem factus erat:q; vere ſignaculum ſimilitudinis diuina acceperat. ꝙ ve⸗ re perfeetionem create nature habebat:quod vere bea⸗ titudo pꝛeter deum non erat.ꝙ vere ab ipᷣo doo dilectus erat.ꝙ veritas deus erat.ſed in veritate nõ ſtetit:et wri tas in eo nõ eſt ad alios nuncianda.quanqᷓ; in eo reman ſit writas naturalis bonitatis:in quã ad auferendã de⸗ ſeruire nil poteſt. Sedveritas nõ eſt in intentione eius fallere vult fallere nititur.omnẽ auerſionis viam agno⸗ uit:nil ad vecipiendum eius intelligentiam ſubterfu⸗ git. Frenatur autem ne tantum noceat quantum cupit LCum loquitur mendaciũ:et ꝓpꝛijs loquitur Nõ enĩ a deo habuit vt mentiretur nec ab alio autoꝛe accepit vt mendacium loqueref᷑. Qui nõ loquitur auri ſed coꝛdi. nõ ſtrepens ſed inuiſibiliter cum nõ arcetur virus ſue mendacitatis infundit:moꝛdens in ſilentio eum quem a doo ſibi ꝑmiſſum aggredi ſiatuit. Eo vero mendaciuʒ ex ꝓpꝛijs loquil quia mendax eſt ⁊ pater eius ẽdax i qm̃ mẽtita eſt iniquitas ſibi:mẽdax omnibus cũ o⸗ mnes decipere velit. Et pater eſt mendacij:quia ipᷣe pꝛi⸗ mus fabꝛicatoꝛ eſt eius.NPater eius.quia ſicut homo/p⸗ le carnis ſatagit vt pater ſit:ſic dialplus agit vt exr men dacio woſſit filios filiaſue generare. Timoꝛ ergo et tre⸗ moꝛ veniant ſuper omnes.magis wro cautela cum pec⸗ catum patratum eius iugo ſeruitutis colla ſubijciat:et ſeua perfidia patrem habeat diabolum mendacem men dacijq; patremqui ſuos filios ſe erudit vt ſimiles ha beat in culpa.quos tandem conſoꝛtes habere poſſit in pena. Et ad iudeos ſermo. Iſtum auditis. huius fi⸗ lij facti eſtis huic creditis:qui ſuo mendacio cunctos ve natur ad moꝛtem Ego autem quia veritatem dico vo⸗ de diſceptationibus do. Balua. bis nõ creditis mihi gere querulatur ieſus nõ ſua re ſed audientum damno:eo ꝙ veritatem loquatur nõ re⸗ ceptus ad fidem. Et omnino implacita veritas his:qui placita ſua querunt. Ideo homini illam dicenti nõ cre⸗ ditur.quia placitis hominũ aduerſa᷑. Poꝛro ex hoc im⸗ placita quia placita humana et terrena nõ recipit: ſed e regione cõſiſtit eis aduerſatur et ꝑcutit. Gacile autẽ pꝛe ſtatur ſides ei.qui habet vrbum humanũ:et a cõtione et a ſingulis fidei gratiã poꝛtat. De diſceptatione oꝛta ſuper credenda veritate quaʒ ccheꝛiſtus ſe dicere aſſerebat.ſcom iohannẽ ſolum,. Capitulum XI. “ Elegebant omnem oꝛbem nebule falſitatis.? te⸗ t nebꝛe inuiſibiles in egipto huius mundi erant quas ꝓ luce hommes dilexerunt. VUeritas exulabat.mẽ dacium cuius diabvlus inuentoꝛ et pater eſt.fere in om nes obrepſerat:vt merito ade filij arguerent᷑ ꝑer pꝛophe tam. F'ilij hominum vſq;quo graues coꝛde. Vlt quid di ligitis vanitatem:et queritis mendacium: mnẽ quo q; negocium ꝑambulabat in teneb:is. Peſſundabatur a maligno diabolo mundus:vbi ſua opera ferebantur. Segd in hoc apparuit ſilius dei vt diſſoluat opera dialbo/ li.que ipᷣi ab ipio diſſolin nõ poterant:qui cum venerit pꝛedicare oꝛſus falſitati et mendacio eius oppoſuit ve⸗ ritatem. Sic quippe refellendꝰ erat. Mõ eſt credita chꝛi ſti veritas a iudeis:quibus pꝛimo chꝛiſtus illam pᷣdica⸗ uit. Que cauſa que ratio. vnde impꝛobatur quo tergi⸗ uerſabitur. vnde ad nõ credendum poteſi eſſe excuſatio iudeoꝛum.Foꝛſan peccatum enunciãtiſ. Pꝛoinde ſi pec catum doctoꝛis in cauſa.nõ veretur ſtare iudicio chꝛiſti: examini ſe ſubijcere vult. Sedeat ꝓ tuibunali iudex. ve niant accuſatoꝛes:introducantur teſtes. Querit inno⸗ cens obiectoꝛem:argutoꝛẽ inqiit.MNõ timet agitationẽ criminalis cauſe:cõſcientia pura. Qui omnes iudicate poteſtatem habet·arguere cunctoſ poteſt:in huiuſcemo di verbum pꝛomptus erupit.Quis exxobis arguet me de peccatoꝛ Si veritatem dico vobis:quare nõ creditis mihi: Eleritas de ſe lucet:ſeipᷣa placet honeſtis. Eſt ne peccatum meum interiectum inter veritatẽ et creduli⸗ tatem ne cõueniant.Eſt qui me peccatum cõmiſiſſe co⸗ gnouerit.Quis me arguet de quocũq; peccato. Vbi eſt aduerſarius meus.Accedat ad me:ſtemus in iudicioſi⸗ mul.Quis eſt qui me cõdemnat.Quam ob cauſam.ſi nõ poſſum argui de peccato. Equidem eſt peccaꝛe nõpo/⸗ terat neq; velle.Cur nõ creditis mihi dicentixobis incõ uincibilem veritatem. Sic et in iob de diſceptatõe hu⸗ iuſcemodi pꝛeſagiatũ erxat:qui ſuis impoꝛtunis cõſolato ribus inferebat.Quare detraxiſtis ſermonib veritatis cum ex vobis nullus ſit qui poſſit arguere me. Veritati detrahunt qui nõ credunt:etvt nõ credant falſo inſimu lant aſſertoꝛem. Tlerum quia ſuperuacuũ eſſetvelle diſ ſertione verboꝛũ chꝛiſtum reddere innocentẽ.velut ela riſſimum diem.fulgentemq; lucem. conari facere.ſcin⸗ tillulis clarioꝛem:intendendũ eſt in cauſam. cur nõ cre ditur ꝓferenti veritatem! Qui eſt ex deo: verba dei au⸗ dit.Pꝛoptereavos nõ auditis:qꝛ ex deo nõ eſtis Om̃e habens exiſtere a deo eſt:ita vt ſit et maneat qð eſt. Eſt et alius eſſendi mod a deo vt ſupꝛa illud quod acceptũ eſt in natura qua ſumus aliquid ex gratia capiamus:in herentes ei agentes omnia per legem eius:cupiẽtes ſci⸗ re ad actioneʒ cõiungendam voluntatem ipᷣius. Etiam omnis qui natus eſt ex deo peccatum nõ facit.quoniam ſemen ipᷣius in eo manet:et nõ poteſt peccare:quoniam ex deo natus eſt. Et in hoc mameſti ſunt filij dei. et fili diaboli vt id dictum qui eſt ex deoo verba dei audit.perti⸗ neat ad filios dei:et aduerſum verbum ꝓpterea wos nõ ALiber vndecimus auditis quia ex deo nõ eſtis.ad diabvli filios referatur. Aic per hoc cupiens in hac vita cognoſcere deum audiat verba dei. cuius cogmitio in ſide cõceditur:⁊ fides ex au ditu eſt:auditus autẽ per verbũ dei. olens amare deũ audiat verbum dei:eruditur in illo ad gelum ſcom ſcien tiam Diſpoſitui ad agones.ad agones ex pꝛecepto atq; cõ ſilo.audiat verbum dei.ne ſupꝛa ſe indebite raptꝰ in inferioꝛa labatur:aut rectum greſſum facere ratus ober ret. Cupidus inſtruere audiat verbum dei: ſine quo do⸗ ctrina et diſciplina ꝑiter ſunt cõtemptui. Sibi cauens audiat verbum dei docens noxia cuncta cauere. Mullius ſcientie verba docent. cauere tam noxia. quomaʒ eterna mala nulla ſciẽtia nouit. nullius homims intelligentia cõſpexit:et vti de incognitis debitã nõ dederũt cautelaʒ Se aptitans regno dei audiat verbũ dei:quoniã ad dei regnum dumtaxat inſtruit dei verbu. Et ſi p omnia ſci⸗ us audiat verbum dei vt ſe veroꝛũuũ amatoꝛe et caſtoꝛum eloquioꝛũ eſſe de monſtret.et ſi ommmno neſcius audiat verbuz dei: vt in ipo ad ſcientiã inſtruatur. Et ſi ſciolus audiat verbum dei.ob qð ad plemtudmẽ ſcientie ſit ac⸗ ceſſus.Necnõ et immici dei audiant verbũ dei:phibens mimicicias et amicicias iuſtis legibo oꝛdinans. Memo ſe ab audiuu verlvp dei ſecernat. illud audire inexceptua te omnes opus habent: omnibo cõgrint. ommũ capaci⸗ tati ſe coaptat.ſine quo nemo inſtructꝰ nemo recta gra ditur via:nemo vemt in cognitionẽ writatis. Qua pꝛo pter a ſaluatoꝛe dictum eſt ſivritatẽ loquitur cur ei nõ creditur. Et cauſa iuſta ſed peſſima ſubrogat᷑. Qui eſt ex deo verba dei audit. Pꝛopterea ros nõ quditis:quia ex deo nõ eſtis Quicuq; nõ ſunt ex deo nõ audiũt ver⸗ ba dei. Mala vtiq; cauſa q;uis vera. quoni qui non ex do ex diabulo eſt per malicia:et ad eum ſpectat ꝑ penam NMõ eſt dare terciã partem hominũ exadultis: vt ſit ter⸗ cius populus. Unus cæi:et alter dialvli. Qui nõ ex deo ex dialbolo eſt. qui verba dei nõ ſunt:cuius mandata in celo pꝛimus ipᷣe cõtempfſit.Auerſa igitur aure ab audi⸗ tu verboꝛum dei fides ad credendũ nõ ſubuenit:cũ ipſa ſit ex auditu.auditus ꝑ verbum dei. Sicq; dicenti ve⸗ ritatem nõ credit᷑ea multatione futura qua vnuſquiſq; a veritate damnat᷑.a qua quis ſponte victꝰ aduerſus o⸗ mnia pſeuerat inuictus:a qua muictus a vieijs cunctis eſt victus· Seg nemo eſt qu ſi vltro a veritate nõ vin citur:quin ab ipᷣa inuite ſuꝑetur.Aduerſus omnes aci⸗ es ſecurus obſiſtit:qui voluntate litera ſubijcitur veri⸗ tati. Quẽ enim ſponte deditum habuit ab omnibo tuita eſt:et ſecurum ſtare ante iudicium fecit. Et de eaverita te ꝓfecto dictuʒ eſt. Scuto circundabit te veritas eius non timebis a timoꝛe nocturno. Et alibi ſcri ptum eſt. Hius et miſericoꝛs eſt dñs:et remittit in tempoꝛe tri⸗ bulationis pecata. Et ꝓtectoꝛ eſt omnibo exquirentibo ſe inveritate. In regnum introire fecit cuſtodientes il lam.vt ꝓplvta dicit. Aperite poꝛtas:et ingredietur gens iuſta cuſtodiens veritatem. Ergo vt non arguamur vt iudei arguti:quia chꝛiſtum nõ potuerũt arguere.audia mus verba dei vt credamus aſſertoꝛi veritatis. quoniã q;uis credatur ex verlv:nõ tamẽ fides ꝓpter verbũ in⸗ telligendum aut audiendũ:ſed verbum auditur vt ad fidem veniatur ei tributã qui loquitur veritatẽ. ui ſcʒ chꝛiſto talia ꝓferentil reſponderunt igitur iudeiet dire⸗ runt ei. None bene dicimus nos quia ſamaritan? es tu et demoniũ habes Ypi ſibi teſtes ſunt qð ex patre dia⸗ wlo nõ ex deo ſuntcum audita veritate pamplius ira⸗ ſcuntur. et demoniũ quo pleni ſunt ex quo ſunt a quo a/ guntur. innocentiet inculpabili tribuũt:et extranee gẽ tis credunt homines inter eos natum. eoꝛũ agente cau ſam doctrimã ſalutis docentẽ. Nõ excuſationẽ ad obie⸗ cta facit ieſus:ſed negationẽ Reſpondit ieſus. Ego de⸗ moniũ nõ habeo.ſed honoꝛiſico patrẽ meũ:et vos inbo/ noꝛaſtis me Nulla cõuicatio criminoſioꝛ qᷓ; anquẽ de⸗ moniacum dicere.et obijcere alici hoc peſſimũ nomen cum ſit demoniũ incoꝛrigibile malu.depꝛauata xolũtas inſat iabilis pꝛedo.infeſtus omniba boms.nõ quieicens niſi ſupplantet:ommi vidoꝛũ magiſter atq; ſuaſoꝛ. Sʒ eandẽ iniuriã vicariam chꝛiſto reddiderũt iniuſte:et iu⸗ ſtiſſime acceperunt. Oixerat eis chꝛiſtus. Vos ex patre Dialvlo eſtis.Nunc iudei reintulerũt.Ettu demonium habes. Inſiciatur ieſus ſe demoniũ iam habere. quomaã nulla couentio chꝛiſti ad belial:nec dicta nec facta ſua ili⸗ lam habuere imaginem: ſed aſſerit ſe verbis et moꝛibz deifoꝛmibus honoꝛare patrẽ.⁊ ſe ab eis dedecoꝛatũ eſſe. Samaritanũ ſe dici ſilentio pterit. Aut foꝛte quia ſibi cõpetebat interpꝛetatio noĩs.aut quia hoc er animo nõ dicebant cum pluries iam faſſi fuiſſent eius oꝛiginẽ et patriam ſcom carnem agnoſcere:ſed eum eis aſierebãt aduerſum vt ſamaritanã gentem. Hec ex ambitõnexver bum increpatiuũ pꝛotulit vt honoꝛari vellet: cũ nõ glo riam ſuam in alhquo venaref. Oꝛopterea inquit Ego autem nõ quero gloꝛiã meam:eſt qui querat iudicet Paternãa querebat gloꝛiã nõ ſuam. Pater vero p glo⸗ ria filij.nõ in eoeternus et ſibi per omnia equalis g. amplius gloꝛificari nõ indigẽs nec valens:ſedvt aſſum ptus homo ſuꝑ omnes gloꝛificaret᷑.qui a iudeis cõtem: ptui habeatur. Et iudicandũ erat a patre contra iudeos pꝛo filio ſic cõtempto:non iudicio qð dederat filio.ſicut ſcriptum eſt. et pater nõ iudicat quenq. ſed omne iudi⸗ cium dedit ſilio.ſed iudicio quo eum pater declarauit 7 tranſtulit ex moꝛtuis:miſit ſpiritũ ſanctũ in cuius auto ritate ſicꝑ vniuerſum oꝛbem inſonuit vt filius dei vere crederetut a gentibi.quẽ iudei tanq; purum hbominem cõtempſerunt:et vt malefactoꝛẽ popoſcerũt inualeſcen⸗ tibus vocibus crucifigi.Quamobꝛe dict.Nõ queꝛo glo riam meãa:eſt qui querat et iudicet. Et in ſcripturis ia⸗ cris multa ſunt temnmonia de chꝛiſto:qualiter ad euʒ aſ- ſumptum hominẽ pater futurus erat in exaltatõne eiuſ ingloꝛiſicatõe ipᷣius in iudicando cauſa ipius ſicut que longe ante de ipo pꝛedictũ fuerat. atſi ipe p ſeipo vti po⸗ ſitus in hac cauſa pꝛecarefput pſalmi trice ſimuſquar⸗ tus et quadrageſimuſſecundus apte manifeſtant. M. ſermo chꝛiſti ſeruatus liberat ab eterna moꝛte.ef⸗ ficitq; plura. cõtra quã ſententiã a iudeiſ acerrime cõ tradictum eſt. ſcõm iohannem ſolu⁵m. Capitulũ xLI On ꝓcurat magnopere ieſus nec ab iſta ſollici / n tudine angitur:longis ſermonibus obiecta de/ VPellere. diffuſis diſputationibo cõfundere obie ctoꝛes.ſed tantũ ſuas ſententias aſſerere.loqui expediẽ tia docere vtilia. Pꝛoinde quaſi ſopitisiam dictisvelut eroꝛſus ab alia loquẽdi ſerie dicit.cimen amen dico xo⸗ bis.ſi quis ſermonem meum ſeruauerit moꝛtẽ nõ gu⸗ ſtabit in eternũ.Nõ ſe iactat ille aut inaniter loquit᷑:.qui remotis ambagibus dumtaxat vtilitatez audientiũ in⸗ tendit. Hanc ſolum venat᷑ ieſus inimic moꝛtis ipiuſq; oppugnatoꝛ et euerſoꝛ.aduerſum quã diſpoſuit hĩe cõ⸗ greſſuʒ.nõ ſibi timẽs aut cauẽs.ſed his qͥs ipᷣa depoſce⸗ bat ⁊ vaſtabat:vt fera peſſima creaturã creatoꝛis imagi nẽ expꝛimentẽ.et aduerſus illã tot?ieſus.totuſ mos e? totaq; doctrina eius erat q vocabat᷑ eterna: p qu effigia tum in tpe ab eterna effigie eternũ erat habitura diuoꝛ tium.Et huius tante ſimilitudinis deus pater amatoꝛ erat. cuius filius in ea quã aſſumpſit imagine facta pꝛi⸗ mo ad imaginẽ ſui eidẽ docendo loquit vnde moꝛs eter na deuitetur:quodã iuramento pollicẽs: qð ſi ſeruabi᷑ tn e nen Utis ens 6 etin e ium bnnͤ ſnil honb leſe, libi lono nber ebit ew go⸗ Coo le!l pgon non auſu tent⸗ Udens b,ſaut eiuc unt uto en ſten toge Uno llpaſ eainf the uin Car⸗ ref nec lici/ 1/ obie M h ui in ſe⸗ og e n no⸗ 10. vei ter⸗ le⸗ X de diſceptationibus do. Balua. ſermo eius eterna moꝛs erxperimẽto nõ fiet. Et ſermo eius veritas ẽ.et writas liberat ſuos alũnos de qua chꝛi ſtus queruloſe loquit᷑.nõ ſuo damno dolens ſed noſtro. nõ ſibi aliquid querens ſed cõſulens nobis. Siwritatẽ dico vobis quare nõ credit mihi: Ati diceret· Si moꝛ tem hoꝛretis eternã meũ ſeruate ſermonẽ. ſeruatũ illaʒ depellentẽ. Qui ᷣmo veritas ẽ.et veritas liberat quã mi bi dicenti nõ creditis:nõ credentes nõ ſeruatis ſermo⸗ nem meũ.nõ ſeruantes moꝛtẽ eternã incurritis:deuita bitiſq; ſeruãtes memoꝛia.ſide dilectõe actioneq;.poꝛ tet intendere circa diumũ ſermonẽ quid efficiat vt ſer⸗ netur. Ex iam dicto ꝑ ieſum nõ ſunt ire in moꝛtẽ ſermo ſeruatus.et ignit ad amoꝛẽ et armat aduerſus mala.cõ⸗ ſiſtentiã anime et coꝛpoꝛis: et pcellentiã ad ceteros tri⸗ buit cõſoꝛtium eius.quoniã et facies moiſi coꝛnuta fa⸗ cta eſt ex cõſoꝛtio ſermonis dei ipᷣo etiã ignoꝛante: nam ſupꝛa ſeipᷣm hominẽ cõſtituitvt plus habeat qᷓ; agnoſcat Et iterũ ignit ad ꝓtectionẽ a larualib immids:iuxta ſa pientie dictũ.Ommnis ſermo dei ignitus: clipeus eſt ſpe rantibus in eũ.Effectiuus etiã eſt interdũq; illaꝑ rerũ que aliter ab hoĩe fieri nequeũt:ſicut ſceriptum eſt. Ser mo ulius dei poteſtate plenus eſt:nam ſex tranſfoꝛmat mentes.et exterioꝛes hbominũ moꝛes.et ſanat inſanabi⸗ lia:ſic ꝑ ſapientia dicit. Etenĩ neq; herba neq; malagma ſanauit illos.ſed tuꝰ dñe ſermo qui ſanat omia. de illis aiens qui ſerpentibo ſautiabant᷑. Per q̊s demones moꝛ dentes in ſilentio deſignant᷑ a quoꝝ moꝛſibo nos ſanat ſermo chꝛiſti et cõſeruat dumtaxat credentes.vt ſapien tia dicit.Sermo tuus hos qui crediderunt in te cõſer⸗ uat. Sed cõtra incredulos et ꝑuerſos dicit᷑ Girmaue⸗ runt ſibi ſermonẽ nequã Sermo nequã qui auertit a lvno ſuadet nephas trahit in erroꝛẽ.docet qð nõ decet: ſed illi firmãt qͥ deliberant effectũ eius Et ad cõtumacẽ qui ſe credit pᷣter obedientiã ſermonis dei agentẽ ꝑperã impenitenter credentẽ terrenis muneribo placare deuʒ infertur. Tu wero odiſti diſciplinã. et pieciſti ſermones meos retroꝛſum. Illi quidẽ ſermonẽ dei retro pijciunt nõ qui nõ audiũt ſed qui audiũt et cõtemnunt.cogno⸗ ſcunt et obliuiſcunt᷑.ſciunt ab eis ꝓhibita et cõmittunt ſicut ꝑ aliũ ꝓplxtam dicit᷑.Audiũt ſermones tuos ⁊ nõ faciũt eos quia in canticũ oꝛis ſui vertunt illos:et aua⸗ riciam ſuã ſequit᷑ coꝛ eoꝝ.Vleruntñ cuʒ chꝛiſtus ſermo/⸗ nem ſuũ poteſtatẽ habere aſſereret ſupꝛa eternã moꝛtẽ egre tulerůt iudei Qui dixerũt ei. Nunc cognouimuſ quia demoniũ habes.Abꝛaam moꝛtuus eſt et ꝓpłete et tu dicis.ſi quis ſermonẽ meũ ſeruauerit moꝛtẽ nõ gu⸗ ſtabit ineternũ. Nunqᷣd tu maioꝛ es patre noſtro abꝛaã qui moꝛtuus eſt: Et ꝓphete moꝛtui ſunt.Quẽ teipᷣm fa cis Nõ ceſſat ab inferẽdo cõuicia ꝑtinax in malo.et cũ cõuincitur blaſphemat:cum tergiuerſare nõ poteſt vitu perat argutionẽ. Igit᷑ iudei ferentes indigne verba ſal⸗ uatoꝛis eum laceſcũt iniurijs. recõfſirmantes qð male pᷣdixerant:⁊ aduerſantes ei ab exꝑtis moꝛtẽ nitunt᷑ ſub uertere dicta eius. Alti ſic eoꝝ cõtradictio ſeriet ad ieſuʒ Abꝛaaʒ pater noſter q̊ tu maioꝛ nõ es ⁊ ꝓphete qͥ dei eter ni ſuꝑ oia exiſtẽtis ſermones ſeruãteſ moꝛtui ſunt:quõ tu aſſeris tante virtutis tuũ eſſe ſermonẽ.vt excludat a ſeruantibo moꝛtẽ: Quẽ ſic aſſerẽdo facis teipᷣm:Deũ wrũ tibi videt᷑ pcedere. Suꝑ oẽs ⁊ ſuꝑ oĩa te iactando exaltas plus virtutis qᷓ;verbo dei tribuẽs verbo tuol Re ſpondit ieſus. Si ego gloꝛiſico meipᷣm:gloꝛia mea nihil eſt. Et pater qui gloꝛincat me quẽ vos dicitis quia deuſ Vſtereſt:et nõ cognouiſtis ſeum. Ego autẽ noui eum. Et ſi dixero quia nõ ſcio eum: ero ſimilis vobis men⸗ dar. Sed ſoo eum et ſermonem eius ſeruo VUt ſepxe a ieſu aſſertũ eſt:cauſam omnẽ ſuam ſueq; gloꝛiſicatio- nis fatetur agere patrẽ ſuũ.ſeq; ipᷣm plene cognoſcere ſe biq; obedire:atq; ipᷣm culpabiliter ignoꝛare iudeos. De cõparatione ieſu ad abꝛaam ſcvᷣm eternitatẽ a tẽ⸗ poꝛum volubilitatẽ.ſcdðᷣm iohannem ſolum. Capitulum XI. II Biecerãt iudei chꝛiſto abꝛaã ⁊ ꝓphetas eſſe moꝛ o tuos.ad infringendũ ꝙ ſeimo luus nõ poterat moꝛtis imperiũ ſuꝑare.ſed ipi de moꝛte coꝛpoꝛii dumtaxat intelligebãt.a qua nemo in carne natus lege cõmuni eximitur.vt ab oꝛigine mundi vſq; ad tempus illud expimento ſic erat. Jeſus aut de eterna moꝛte lo⸗ quebat᷑ a qua eruit ſuus ſermo ſeruatus:qᷓ;uis ſua ple⸗ nitudine poteſtatis ab vtraq; poſtet eriꝑe. Sed vna eti am poſt oem penitudinẽ voluntarij peccati emendatio nẽ iuſto dei iudicio vt ſolũ fide vite melioꝛis nõ amoꝛe vite pñtis veniat᷑ ad chꝛiſtũ relicta eſt in exꝑientia coꝛpo ris:altera deuitari põt in obſeruantia diumi ſermoms. Pꝛoinde cuʒ iudei obijcerẽt ad ſubuertendã ſententiã laluatoꝛis moꝛtuũ abꝛaã:ipᷣe pꝛudenter eundẽ ad cõſu⸗ tandũ eos obiecit dicẽs Abꝛaam pater veſter exultauit vt videret diẽ meũ:vidit et gauiſus eſt . Sic ſit ad eos ſermo. Elos abꝛaam dicitis moꝛtuũ verba dei ſeruantẽ. qð in coꝛpe verũ eſt eſſe reſolutũ:ſed ipᷣe deſiderauit ex⸗ ultanter videre diẽ meũ tempus ſcq; quo mũdo appare⸗ rem ad liberationẽ ſui.a loco vbi detinetur.et gentis ſue omniũq; gentiũ que in ſuo ſemine benedicende erãt et ab eo tꝑe deſiderauit quo de chꝛiſto de ſuis lumbis ex lõ ga multoꝑ interiectoꝝ ꝓpagata ꝓpagine naſcituro ꝓmiſ ſionẽ accepit. Elidit itaq; poſt factã ꝓmiſſionẽ eng mati ce atq; interna reuelatõne ſibi a deo facta.et viditi lim wvbi cõſtitutus eſt⁊ in gaudio factus eſt ꝓ ſeipᷣo et pꝛo his qui redimendi erant:ꝙ filius dei omneſin carne re dempturus aduenerat Igit᷑ quare obijcitis mihi abꝛaã moꝛtuũ tꝑaliter in carne.qui vt in moꝛte nõ detineret eterna meũ deſiderauit aduentũ:a qua nec aliter potuit liberari.quẽ cuʒ cognouit exultauit in gaudio. Huiuſce modi rei cauſa ſi abꝛaã pater veſter ad diẽ huncquẽ ago taliter ſuꝑ terrã deſiderãs exultauit.curxoſipᷣim mihiop ponitis moꝛtuũ:Alttñ hec dicta ieſu in fide auditoꝛũ fe⸗ rebant᷑:alias inappꝛehenſibilia erãt. Quis igit᷑ cogitare poſſet ex humano ꝙ abꝛaã vidiſſet ieſum coꝛꝑali oculo. ſicut iudeoꝑ ꝑfidia cogitabat. Vnde iuxta cogitatũ de⸗ derunt chꝛiſto reſponſum Dixerũt ergo iudei ad eum. Quinquaginta annos nonduʒ habes et abꝛaã vidiſti Nõ dixerat ieſus.ego abꝛaã vidi iuxta qð ipᷣi expꝛobꝛati ue reſpondẽt:potius ab abꝛaã ſe viſum aſſerebat. Sed impetus ire aim turbat.turbatus in verbo errat.linguã obliquat.vt nec interroget iuſtũ nõ reſpondeat verum. nec teneat in diſceptatõne ꝓpoſitum:et qð gerii mẽte: oꝛe nõ ꝓditur.et ad ea que nõ expediũt ſe ingerit:et ple⸗ rũq; ad id qð nõ dicitur. xeſpondendo inſanit. Obhqua obiectio ad id qð dixit abꝛaã vidit:et tu abꝛaam vidiſti. Oetiebant᷑ vero ieſum ꝑ momẽta tempoꝛũ.et argumẽ to erant verba iudeoꝝ de nimia grauitate ieſu.et ꝙ mo⸗ res eius eſſent iam vergentis etatis:cuʒ homo triginta annoꝝ habere quinquaginta exiſtimari poſſet. Yeſus ve ro ꝙ erat ſibi ex aſſumpto tꝑale obmittens:ꝑ id qð ſibi erat eternũ reſponſuʒ dedit Dixit eis ieſus· Amẽ amẽ dico vobis:anteqᷓ; abꝛaã fieret ego ſum Ex eo ꝙ eternꝰ ex patre:nõ ex eo qð tꝑalis ex matre verbuʒ hoc depꝛom ptum eſt:Hinc cõꝑatus chꝛiſtus abꝛae decurſu tpis ei ſuccumbebat etate ꝓut erat homo ex iã paruo elapio tꝑe antecedebat eũ oẽmq; creaturã.qꝛ in pꝛincipio erat ver⸗ bum ⁊ verbũ erat apud deũ:et deus erat verbũ.Et pñti locutionis verbo ſeipᷣm deſcripſit dicẽs.ſum:qm iple vt dceus nullũ pꝛeteritũ habet atq; futurũ. ALiber vndecimus NMcurritũür a iudeis ad lapides iaciendos et ieſuse⸗ greditur templum.ſcom iohannem ſolum. Agna iudeoꝛũ ſeuicia ex indurata ꝑfidia pcurat m ictibus lapidũ viſceptationẽ ſuſceptã termina⸗ re:in rõne deficientes ad cõuicia recurrerunt a Veritate victi.violentia ſe tueri nituntur et lapidatione ram declinare ſuperbũ irrationabilẽ:qᷓ; reſiſtere in facie aut velle obſiſtere rõne.Rationẽ redditã ſuꝑbus et ira⸗ tus nõ recipit in ꝓpꝛia cõturbatus:⁊ cum ſibi reſiſtitur amplius furit. Declinatio vero quadoq; cõſueuit molli re ſuꝑbum et placare iratũ.Et ſi nõ ſaltim deuitauit ne vſq; ad reatũ actione caeclerert q́;uis intentione totus eſſet in crimineÆhꝛiſtianevirtutis pentus eſt poſt ma lapidum infringere qð eſt eternũ. Audiũt poſierari ho⸗/ minẽ tanti tpis iuuenih etati:pᷣponi etate iuuenis cylia⸗ R di duplici.nò credentes deitate naturã aſſumpſiſſe hu⸗ manam in qua ſihus dei degebat in terris ex tꝑe agebat et loquebat᷑tid ſemꝑ intendẽs vt homines traiceret in deitatẽ ꝑ hominẽ et in eternitatẽ per fidei pyntem Sed non accõmodantes iudei perfidi ſanum intellectum a⸗ liter qð dicebat cõpꝛehendere non valentes.et pꝛeferen tes placitũ et pᷣumptũ in animo veritati faſtiditi ad ver bum recte loquẽtis tulerũt lapides iudei vt iacerent in eũ Duri coꝛde ad lapides duros.inſen ſibiles in ani mo et irrõnabiles ad inſen ſibilia et irrõnabilia p victo⸗ ria ſe tulerũt: opere ꝓteſtantes qð in animo geſiabant. et ſupꝛa modũ furentes nõ querũt iudiciũ vnde homo iſte lege lapidetur.et ſi deum ſe aſſerebat:debuerũt ſua/⸗ irata ſuꝑbia in actione nõ veniat. lam intentionẽ in hoĩe aduerſus ſe pſumptam. ſic decli nare in partem ſine raſponſione verbox: vt qð decreuit Oeinterrogatus ieſus an eſſet chꝛiſtus teſtimoniuʒ ſuũ opibus tribuit.ſcom iohanne ſolum. 7 Capitulum XLIIII . S Nteq; ad interrogatione iudeoꝝeuãgeliſta ſe cõ a ferat. feſtiuitatẽ encenioꝝ et tꝑis qualitate ⁊ lo⸗ cum apte ſcribit:vt ex his aliquid innuat mi ſticum atq; moꝛale dicens Facta ſunt encenia in hiero ſolimis:et hyems erat Agebatur feſtum de renouatio ne templi facta ſub eſdra aut ſub iuda machabeo tempo re machabeoxꝝ.nõ pꝛime ↄditionis a ſalomone:qᷓ;uis an te deſtructionẽ diu illa feſtiuitas pꝛime cõditiomis cele⸗ bꝛata fuiſſet. Et hieroſolima ciuitas illud habebat tem⸗ ui diſſertione ꝑquirere nõ furere.Atq; obliti honeſtatis alienati a ſeipis templo dei nõ deferunt.ne fuſo ſangui⸗ ne humano macularet᷑.quanq; chꝛiſti ſanguis nõ cõma culaſſet ſed cõſecraſſet/Et eoꝑ tamẽ ꝓpoſito malo id a⸗/ gebatur:vt tanq; hoĩs puri lapidatoꝛes effecti non ad⸗ uertebant quid cõtaminationis adueniſſet in templo. Be pe hoc ſcelus in hominibus agitur:vt cum animus plum:id pꝛomens in pace dumtaxat ſit ſpirituale dei templũ.qua deſtruecta deſtruat et templũ cuius repara⸗ tis menijs et templũ iterũ releuer᷑/ Et a còtemplando dictũ templum accipimus. Dei wro cõtemplatio nõ a⸗ gitur pᷣter pacem:neq; enim aliquid grate virtutis enꝭ/ ceniare poteſt qui nõ coſiſtit in S additur ſuſpe cta qualitas tempoꝛis quia hyems erat:in deſignationẽ obliquatus rõne fuerit placitũ opponiturveritati.obnu bilat odium mentẽ ꝙ mi eſt reuerentie nil honeſtatis in cauſa. Mõ defertur ſacris ꝓphanantur diuine edes. de⸗ honeſtantur que ſunt dicata deo locus oꝛõnis effici tur pitudinis:nil cure remanet ad deſtinatũ bonuʒ Jeſus autẽ abſcondit ſe:et exiuit de templo Mõ timoꝛe latibu lum ꝓcurauit ad hoꝛaʒ:ſed quia nondũ wenit eius hoꝛa. nec erat tali moꝛte tranſiturus ex mundo: ſed exaltan⸗ dus in cruce.Abſcondit ſe rolẽs pꝛo tempoꝛe loco cauſa hominum ſapientiam pariter et malitiã deuitare. Non ſe abſcondit in cauernis aut opacis aut vmbꝛoſis locis ſeu in aliquo clamdeſtino ſed ſua virtute illoꝛũ effugit aſpectum.vtvelut in celatum hominem non poſſent in⸗ tendere in eum:mam et inter omnem turbam eũvndi⸗ aircundante abſcondere ſe ab eis ꝓ votovaluiſſet:nec ſibi opus erat ad deliteſcendũ qualiicũq; locus. Inuiſi biliter inter omnes oculos q;tumcũq; pſpicaces incele re ſibi facultas gau Cffkan de templo:iam phariſeo rum pontificũ et ſetibarũ voluntate mala puerſis ope ribus ꝓphanato. Jam relinquenduʒ erat templũ illud cum omnib vmbꝛoſis miſterijs: melioꝛi cõditione in wWritate donandũ: Yam chꝛiſtus exiturus erat ab eis iu deis et ab omnibo cerunonijs eox ſinagogã ex toto reli⸗ cturus.de ꝓximo nouã noua inſtructurus eccleſiã/Ex⸗ iuit ieſus de manufacto templi nõ dedignatus ſtructu⸗ ram:ſed templũ coꝛdis eoꝑ ob ꝑfidiam aſpernatus. Ab⸗/ ſcondit ſe ieſus a furia iudeoꝑ ne lapidaret᷑ Quo ſe ab⸗ ſcondit:in ſacramentis nouis. Cemplũ reliquit: pꝛiſca ſacrqmenta veſtituens: Pactũ iam erat aliquid in figu ra ꝓpter qð eſſet abſconſio ꝓpter qð peccata populi oĩſq; facientis malũ niſi reſipiſcat. Ende cõtra pplm pᷣuari⸗ cationis dicit᷑. Ego aũt abſcondã et celabo faciẽ meã in die illo ꝓpter omnia mala que fecit: quia ſecutus eſt de⸗ os alienos. Et alibi. Abſcondam faciẽ megam ab eis: cõſiderabo nouiſſimg eoꝛum Er abſconſus exijt de tem plo et exiens ſe abſcondit:nobis in foꝛma factus.ne im⸗/ pꝛobe cũ audacib cõtendamus. Pꝛudentius eſt ad ho⸗ tato magis interioꝛ obtentus intendit p frigiditatis in coꝛdibo iudeox. Eteniĩ ab omni caloꝛe vir tutis toꝛpebant. ꝙrigidi erant cum gratis chꝛiſto vellet infere hoꝛridam moꝛtẽ:aut quia mundi fragilitas opoꝛ⸗ tuna ſit attollende in ↄtemplationẽ menti. cum quaãto ab exterioꝛibo ſenſus ſoſpitis coꝛpoꝛis vagari eruntamẽ in alterã partẽ hanc tꝑis qualitate interpꝛetatã lectitamꝰ: quonia poſt hyemis abſceſſum ſponſus ad ſurgendũ et ꝓficiſcendũ dilectã ſibi ſponſam inuitat dicẽs. Surge era amica amica mea:foꝛmoſa mea columba meaꝛ ve ni. Yam eni hyems abijt: imber abijt et receſſit. Ati ſic illam alloqueret᷑. Si tribulatio.ðſi ꝑſecutio.ſi tentatio. ſidefectio charitat affuerit ecce defuit:igitur ſurge.quo vocata veni. Cum illa qualitate in hyeme deſignata ſu⸗ perſtite nõ ſurgit᷑ ſed iacetur.nõ itur ſed ſtatur:nõ ꝑfici⸗ tur ſed deſicitur. Et ſaluatoꝛ noſter pꝛemonuit ne fuga ꝑiculi fieret tꝑe frigide qualitatis. Oꝛate inquit ne fiat fuga veſtra hyeme vl ſabbato.At vbi hoc euangeliſta pᷣ⸗ dixit:actiones et verba ieſu iudeoꝑ ꝑ diſceptationẽ aſſe⸗ ruitl Et ambulabat ieſus in templo:in poꝛticu ſalomo⸗ nis In templo ambulabat qð iam ex ꝓphetico teſtimo nio direrat domũ dei et oꝛationis ad eum:et ad famoſaʒ et ſingularẽ ſe cõtraxerat templi partẽ:qꝛ in poꝛticu ſalo monis.Decebat equidẽ eum:qm ipᷣe dumtaxat vere rex pacificus erat! Circundederũt ergo eum iudei:et dice⸗ bantei. Duauſc ima noſtra tollis: Si tu es chꝛiſt⸗ vic nobis palꝗ ꝗecere iundei de ſeipis chꝛiſio coꝛonã nõ amoꝛe viſendi. vt milites placido regi ad obedientiam pꝛompti: ſeu vt filij ad amatũ patreʒ.ſeu vt diſcipuli ad audiendũ doctoꝛẽ.ſed ne de manibo ipᷣox laberetur:ſi po tuiſſent in illũ iuſte manus inijcere ob imꝑfectũ ad in⸗ terrogata reſponſum aut calumniabile vrbuʒ. De qua circundatione atq; victoꝛia iam ꝓphetia erat. nõ ſolũ de iudeis ſed etiã de oĩbus gentibo ſicut ſcriptũ eſt in libꝛo pſalmoꝝ. Omnes gẽtes circinerũt meet in noĩe dñi qꝛ vltus ſum in eos.Circũdantes circũdederunt me:⁊ in noĩe dñi qꝛ vltus ſum in eos. Circundederũt me ſicut ———-4-4-4 4 ——ẽ — —== — — - —— =Sg de diſceptationibus do. Balua. lidie errn Apes et exarſerũt ſicut ignis in ſpinis: et in noĩe dñi qꝛ ſe reſponſurũ ſpondebat. Vocabis me:et ego reſwonde⸗ nnr Vltus ſum in eos: Circundatio ter repetita et ſimilitu⸗ bo tibi.Ald quid vocat. Interdũ ad ſidei ſecuritate vt ſe noi. do apum ignis et ſpinarũ.miſtica et male moꝛalia ſunt cura mente in domo domini que eſt eccleſia habitemus ntne vltio vera facta in noĩe dñi e regione reſpondet. Parui⸗ Nam ſapientia miſit ancillas ſuas vt vocaret ad arcem totus caciſſima erat pfidia iudeoꝑ interrogantiũ de meſſia. cũ et ad menia ciuitatis. Mittit dei filius pꝛedicatoꝛes ſu bſimn audiſſent a iohanne baptiſta et ab ipᷣo ieſu: et nõ crede⸗ os vocans moꝛtales ad arcem fidei multis munitã pᷣſi⸗ cderi bant. QAuid ergo eis dare potuiſſet in ſignũ vt crederẽt dis/Et aliqñn vocat ad gemitũ ⁊ ad omnẽ mundi cõtem reytt Nihil:cum ſigna mirabilia et opere intuerent᷑. eſſias ptum:vt verũ gaudiuʒ ſuccedaneũ ſit. Et vocabit dñs ebꝛaice. chꝛiſtus grece:vnctus latine diet᷑ Quod ſi pa⸗ deus exercituũ in die illa ad fletum et ad planctũ:et ad Nünz lom vt petebãt reſpondiſſet.ad poſſe cõpꝛehendiſſent vt caluiciũ et ad cingulũ ſacci.Et ecce gaudium in leticia. pnidi.ſi ſe negauiſiet diriſſet mendaciũ.erat eni meſſas Meo peccatis fletus in effuſione lacheymax agit. Plan Hr ꝓmiſſus in lege: necnõ interdictũ iuſte accepiſſet inver⸗ ctus in lamentatione delictoꝝ et inundantis milerie:et ſuſe baut luiſſet iuſtuʒ in ſuꝓplicio. Pꝛoinde cum iudei co⸗ in his qui nequiter viuũt/aluiciũ rerũ cõtemptuʒ ſa⸗ Nerdo ronantes chꝛiſtũ interrogarent quis eſſet: in vltionem pit Saccile cingulũ coꝛꝑis blandimenta piecit:⁊ indu⸗ nuurnt malignitatis ipox ab illo audierũt. Reſpondit eis ieſus xit aſperitatẽ. Succedit his gaudiũ in leticia ſempiter⸗ inhen Noquoꝛ wobis:et nõ creditis mihi. Opera qͥ ego facioin na et in ſanctitatẽ cõuerlationis vite.Hinc paulus.Mõ bune noĩe patris mei:xc teſtimoniuz phibent de me Ad qd enĩ vocauit nos deuſ in immundicia:ſed in ſanctiñcatio tenn inquit ieſus coꝛnicanũ.cũ ego ſeꝑe veritatẽ locutus fue⸗ nem. Et petrus. Quivocauit nos ſanctũ:vt et ipſi ſan⸗ uon rim vobis: et nõ creditis mihi. Summoueant᷑ igitur a cti in omm cõuerliatione ſitis Et pꝓphetam monemur necke me atq; a vobis ambages/opera facta nõ humanavirtu cum vocẽ chꝛiſti wocantis audiuerimuſ:vt coꝛda noſtra hrin te. ſed in noĩe patris mei ad teſtimoniũ ꝓfero. Si inſi⸗ ad obedientiã pparemus.Hodie ſi vocẽ audieritis: no⸗ len ciari aut inſimulare poteſtis enitimiĩ: ſi nequiritis ver⸗ lite obdurare coꝛda veſtra. Et pacto fit ad hoĩes cheiſti ld bis meis nõ creditis opera teſtiſicant᷑.quoꝝ teſtimoniũ wxr. Si audieritis wcẽ med a cuſtodieruis pactũ meũ . validiſſimũ eſt:ſi nũq; ſimilia facta fuerũt a patre mo eritis mihi in peculiũ de cunctis ꝓplis. Et alibi. Si q̃s Mlnntt ſupꝛa naturã ex me mundo edital Sed vos nõ creditiſ audierit cocẽ meã ⁊ aꝑuerit mihi ianua:introiboad illũ W quia nõ eſtis ex ouib meis Ea ſentẽtia eſt qᷓ ſupꝛa: ſe et cenabo cum illo ⁊ ipe mecũ.Ad muilta expedientia no en. nõ ſimilia verba.Oixerat eni.ꝛopterea vos nõ audi⸗ bis verbũ dei eſt. cui vtiliter aſſentitur et diſſentit᷑ dam rN tis quia ex deo nõ eſtis. Mũc autẽ nò eſtis ex ouibo meis noſe EFit vox dei hoc eſt pceptum eius ad ſiſtendũ popu⸗ ioni ſʒ ex alio ouili:ex alio directe atq; nutrite paſtoꝛe Oueſ los delinquentes:et omma male fluida noſtra. EIñ vox veN mee vwocẽ meam audiunt:et ego agnoſco eas a ſequunt᷑ dñi ſuꝑadquas.Et in potẽtia virtutis ſue efficiẽs eſt exi⸗ ellet me. Et ego vitã eternã do eis et nõ pibunt ineternũ:et gitq; virtutẽa nobis.Etvox dñi in virtute.Sed ad ma nõ rapiet eas quiſq; de manu mea Quid inſigne ſimi⸗ gna que facturus eſt vt et nos ꝓut eſt ex nobis magna Ahäto litudinis bone oues habent quarũ noĩe ſuos fidelesa e⸗ virtutũ opꝑa faciamus:Et vox dñi in magnificentia/Et n. lectos chꝛiſtus appellat nec ↄtemnenda ſilitudo eſt.ſed ad cõfractum ſuperbox eſt vox vocans et interminans. mein Diſeutienda in ꝓpꝛietate rei.cum electi dei aſſimilantur Vox dñi cõfringentis cedros/Et ad oẽm cõcupiſcentie Ctrong. bꝛutis aĩalibus rõne carentibo: vt exilla cõparatione n ignem vt extinguar: ſit vor dñi intercidentis ſfimmam Hencüͤer virtute fiamus. Et cũ repꝛobi etiã aĩalhus cõparantur ignis Er cõmouendũ in ſanioꝛẽ et optimã virtutuʒ Hunee eq; opoꝛtet diſcutere ad cauendũ, Paciſicũ animal noui partẽ eos qui deſerẽtes deũ deſerti ſunt:inſonat vox do⸗ mnenr mus eſſe neq; habet diſcerßentes neq; lanianteſ dentes mini cõcutientis erri E⸗ ad pᷣparationẽ humiliũ et Cuſe neq; nouit aliquẽ ledere ex aliqua ſui parte.plus affert humilitatis ip̃am factã agnouimus:vox dñi pᷣparantis entero. qᷓ; auferat ouas habens tunicas.pellem et lanã. euange ceruos.M ergo dicamus vt pharao:quis eſt oñevt au lls Gec licũ verbũ actõne docet.cũ alterã ſibi ꝑmittit auferri ſi/ iam vocẽ eius: Siaudierimus voceʒ eius.erimus de H⸗ Vrnſ cut dictũ eſt:qui habet duas tunicas det nõ habenti/Et ouibus eiꝰ:q̃ cognoſcunt᷑ ab eo.ea cognitione qua in ap gfiͤn quaſi wrbũ lene in oꝛe ſuo reſonat: etiã vſq; ad moꝛteʒ pꝛobatõne aptitudinis erũt ad capeſſenda regna cele⸗ eſi leſa/ Et ꝙ amplius tota in vſuvtilis eſt: vt nec quicq; in ſtia. Mõ enĩ ieſu accedit aliquoꝝ de nouo cognitio qm̃vt eſar exterioꝛib aut interioꝛibus ſit quin poſſit ad lonũ et ad deus oĩa ab eterno cognonit.ſed cognoſcit ſuas oues a ſußr pulcrũ et aptũ vſum inferri:nec etiã ſtercus eius a me⸗ ceteris eſſe diſcretas:vt eas in iudicio ponat a dextrisvt . aſe dicina et ab vtilitate vacet/Et hoc pᷣſertim habet ꝓpꝛiuʒ collocet in excelſis Mouit eni dñs qui ſunt eius: qin ſe⸗ E no⸗ ꝓ vocẽ ꝓpꝛij paſtoꝛis cognoſcit.⁊ vocantẽ ſequit᷑ ceterig quuntur ſqʒ; in auditu vocis,/ Mecꝓtinus tota valitudo “M ptermiſſis. Huiuſcemòi dictũ ex expientia liquet:Hac virtutis ſequi dñm chꝛiſtũ:quibo vita eterna datur:pꝛso⸗ voſt ſimilitudine ſumpta ex illax ꝓpꝛietate:cheiſtus quos vi eoꝙ tꝑalem hominẽ in dei obſequiũ tradiderũt. Talis ſo derit ſuos oues dicit. Et pꝛimus in ope hoĩm iuſtus pa eſt iſia pmutatio cũ chꝛiſto cõmertiũ gerere:vt ſi ei de/ ⸗ nin . ſtoꝛ ouiũ fuit eo pᷣſagio ꝙ ꝓpꝛietas ouiũ tranſumpta ſi⸗ dicatur tꝑalis vita qð accipiamus eternã.Et cũ ineter⸗ ( . telen militudinẽ ad actionẽ moꝝ iuſtos eficiat Erſicnt ouis num nõ pereunt id quidẽ eſt qd anceps vita in ſecurita . ad occiſionẽ muta ducit᷑: ſic ille pꝛimus iparum paſtoꝛ tem eternã tranffertur:nullis infeſtanda piculis Et pypy ſn ſilenter in pace interfectus eſtſet chꝛiſtus ad idẽ cuius deſtinatio habet ſuo iure hoc ꝓpꝛiũ:ꝙ nullus poſſit pure nino figura in illo pacta eſt. Cõtemplandũq; multo intui de ab eterno electis ante mundi cõſtitutionẽ, Et inuari tuf, tu eſt in ꝓceſſu dñicarum ouiũ:ex dłeſignatõe ſummi pa abilis erat voluntas hoĩm beatoꝝ:vt nec toſtit auerti a lt ſtoꝛis. Audiũt.ↄgnoſcunt᷑ſequuntvitã eternã acci giit. bno.nec cõuerti ad alter partẽ, Et in hac vita nil tam nſip 1 ineternũ nõ pꝑeunt:ab aliquo nõ rapiuni/ Peima eſt ſe⸗ timeſcendũ eſt:q;tũ facile mutabilẽ ſe vgnoſcere. Vio un xtilis ꝑſectio numeralis. Sed quid audiũt.Vocẽ. Sit entia vero nulla inferre pᷣt ei qui oĩa poteſt:et cui ſpon⸗ eci omnis homo velox ad audiendũ. Erat vna de ouibo ſa⸗ te aut inuite ſubiecta ſunt oĩa. Nullus itaq; raptoꝛ aut Nüd muel:qui tercio vocatus a dño reſpondit.Loquere dñe: quõlibet violentus ereptoꝛ:xoterit ſibi e manid ouem lho quia audit ſeruus tuus. Sit oĩs homo pᷣſto ad gudien⸗ pᷣdeſtinatã uſerre, Er iſwe mmnuũs a deo chꝛiſto datuzʒ fi dum vocẽ dñi:vt ꝑficiat vrhũ eiis.Obediẽtia oĩno ne Nexceſſum iudicaretur:etiã maius accepit omnino inau ain ceſſaria eſt ad dominicã vocẽ:ſi pceptoꝛia eſt. Cuiet iob feribile ab eol Nater meus qð dedit mihi maius oibus ſicht TLiber eſt: et nemo pᷣt rapere quicqᷓ; de manu patris mei.Ego et pater vnũ ſumus Oaius ꝓtinus eſt filiũ ſubſtatia liter et eterne vnũ eſſe cum patre qᷓ; accepiſſe ab eo ſuꝑ ſuas oues eterne ſeruandas huiuſcemõi poteſtatẽ/Ab⸗ hominati ſunt verbũ animi iudeoꝝ et aſpernati dicentẽ et ꝑtinaces in ſeua ꝑfidia furibundi ad mala ſolita ſe de derũt Suſtulerũt lapides iudei vt lapidarẽt eũ Mõ aũt intulerũt frenati ab eo qui ſic moꝛi nõvenerat:quoſ chꝛiſtus retundit cõmemoꝛatione bonoꝝ MRñqdit eis ie⸗ ſus. Multa bona oꝑa oſtendi wobis ex patre meo. ꝓpter qð hoꝝ opus me lapidatis . Si me vnũ cuʒ patre meo faſſus ſum vt quid egre fertis.ex quo vobis et in vobis multa bona et talia que nemo potuit feci et oſtendi Goꝛ⸗ ſan vobis iuſta cauſa me inſequendi nõ æeſſet:ſi ex me locutũ aut operatũ aliquid ſupꝛa naturãa et vſq; in arro⸗ gantia ſaſſus eſſem. Elt quid pᷣſto tam veſtre ſunt manꝰ ad lapides colligẽdos iaciendoſq;l Reſponderunt ei iu⸗ dei.Oe lono oꝑe nõ lapidam te:ſed de blaſplexmia. Et quia tu hbomo cũ ſis facis teipᷣm deũ Nõ poſſunt inficia ri iudeichꝛiſtũ bona in eis ꝑegiſſe cũ dicut de bono oꝑʒe nõ lapidamus te:igit᷑ lona et digna laude opatus erat. ſed ad inſequendũ eũ gelo legis ie obnuunt facientes ei de blaſphemia impoſturã:cum ex decreto legis blaſpiæ/ mus deberet ſubiacere lapidib. YAmponebant aut e. qd ſe faciebat deum.et aduerſus ſeipos impoſtura ipᷣa erat. qm nunq; quis ita teſipuit.vt ſe deũ faceret:cũ omnis natio deũ credat eternũ nõ aliquo mõ factuʒ. Nec quis tam ſupꝑbiuit vt ſe aſſereret deũ: quanq; luefer et pꝛio⸗ res hoies in eius ſilitudine pᷣſumpſiſſent. Et ꝓphera re⸗ gem tyri arguẽs de ſuꝑbia.nunquid aliter miſi ꝑ ſimili⸗ tudinẽ ad diuina ſuſpirauit. Et ſi quid tipice in eo de ca dente angelo dictũ eſt. Nuuqͥd de pꝛimo lucifero fertur ſic ſupbire. ero ſimilis altiſſimo⸗ E de ꝓthoplaſtis. eri⸗ tis ſicut heloy·hoc eſt.eritiſ nõ ſicut deus ſed ſicut dij:id eſt ſicut angeliaut magni ammimiſtratoꝛes et cognito⸗ res vniuerſi. De cadente angelo in rege tyri ſignato eqᷓ idẽ. Dediſti coꝛ tuũ quaſi coꝛ dei. Et adhuc. Tu ſigna⸗ culum ſilitudinis eius plenus ſapietia:et cetera que ſe⸗ quuntur ad hoc ſunt. IOra ergo obliquabat mentẽ erra⸗ req; faciebat in verbis:vt dicerẽt chꝛiſtũ ſe facere pᷣſlum ptione Ru aiaii ſi ſe dicebat ex opibus fatens conte⸗ ſtanſq; id eſſe qð erat:debuerũt ad liquiduʒ inueſtigare ſermonẽ.et ſi erat incõuincibilis dare credulitatẽ.nõ in ferre pſecutionẽ. Sed rñdit eis ieſus Mõne ſcriptũ eſt in lege veſtra:qꝛ ego din dij eſtis Nomie legis oĩs ſcri ptura veteris teſtamẽti ta hiſtoꝛiaca qᷓ; puerbialis qᷓ; ꝓp/⸗ phetica intelligitur. cuius chꝛiſtus vtitur argumẽto vt validet qð dixerat ſe vnũ eſſe cũ patre et reſculpat perſi diam iudeoꝝ. Ideo qꝛ ſcriptũ eſt in lege:includit eos in fra terminos rõnis adijci?s Sʒ illos vixit deos ad qͥs ſermo deifactus eſt.et nõ poteſt ſolui ſcriptura quẽ pa⸗ ter ſanctificauit et miſit in mundũ vos dicitis qꝛ blaſ⸗ phemat.quia diri filius dei ſum Perſpicuũ eſt ſane cre dentibo qð ſacra ſcriptura ſolui nõ poteſt mendacio aut falſitate argui ſed qð in ea eſt omnino veruʒ eſt. Inde dij appellati ſunt hoĩes ad quos ſermo dei reuelatus eſt ſcʒ qui illũ ſeruauerũt et ſeruãtes ꝓphetauerũt et ciro⸗ cauerũt:ne fieret auerſio ⁊ eſſet iuſta conuerſio. Et dij ſunt gratianõ natura. Et dij ſunt. nõ quia ſcriptura di xit ſed quia ſunt ideo dixit.et ſi nõ eſſent ſcriptura non Diriſſet:quia veriſſima eſt/Cur igitur illũ que pater ſan ctiſicauit p omnia in vtelo et extra vterũ:qui mendaci⸗ um loqui neſcit mentiri non poteſt.ita ſanctificatus qoð nec welle pᷣt nec valeret etis in modico maculare ſeipßm vos dicitis quia blaſphemat de me quidẽ inquio qꝛ diri. ſilius dei ſi um Preter boc qð diſceptatur magna ſpes vndecimus eſt poꝛrecta moꝛtalibꝙ dij eſſe poſſunt immoꝛtales.im maculati in eternitate gloꝛioſa fieri:ſi dei velint cogm⸗ tum ſermonem nõ natura qua ſolus vnus eſt deus ſed adoptione ipᷣius facientes enixe voluntatẽ eius.Rema⸗ ſcellat autẽ oꝑibus dictũl Si nõ facio oꝑa patris mei: nolite credere mihi.Si autẽ facio.et ſi mihi nõ creditiſ⸗ opibus credite:vt cognoſcatis ⁊ credatis.quia in me eſt pater ⁊ ego in patre Per argumẽta inumcibilia ieſus le dei filiũ aſſerit.cum ſe nil aluid qᷓ; opera paterna feciſ⸗ ſe fatetur.quibaet ſi nõ ꝑſone talia ſunt ꝙ eſſent indu⸗ bitata pꝛeſtanda credulitas. Et in hac diſceptatõne hoc Dumtaxat exigebat ieſus et vnũ eſſe ſubſtantialiter cuʒ patre crederet᷑ tamẽ alius in ꝑlona. Sed reddit᷑ nequa retributio verbis ſanctis. Querebat ergo eum appꝛe⸗ hendere:et exiuit de manibeoꝝ Sepe hoc tentat u eſt: SBeg fruſtra niſi cum voluit. Et abijt iterũ trans ioꝛ danem locũ vbi erat iohannes bapticans pꝛimũ:et mã ſit unc Elapſus de iudeoꝑ manib ſignatũ repꝑetit locũ vbi pꝛius bapticauerat iohannes qui iam pᷣmoꝛtuus e⸗ rat vbi et manſit ad rediuiuã faciendaʒ memoꝛia eoꝑ qᷓ c ipo teſtiſcatus fuerat iohannes.l Vnde et multi ve⸗ niebant ad eũ et dicebant.quia iohannes quidẽ ſignuʒ fecit nullũ. mnia aũt quecũq; dirit iohanneſ de hoc ve ra erant:et multi crediderũt ineum Opidami loci illiꝰ erat memoꝛes lati teſtimonija iohanne.q;obꝛem vnie bant ad eum ad inuicẽ cõferentes cũ chꝛiſto dicetes.qs eſſet maioꝛ an chꝛiſtus an iopannes:x?id huius maioꝛi⸗ tatem illiuſq; minoꝛitateʒ hoc argumento erat ꝙ ieſus multa ſigna iohãnes vero nullũ ſignũ fecerat.ied quia omnia que de chꝛiſto fuerat teſtiſicata veritate infallibili cõplebantur. Huius rei cauſa multi crediderũt in eum Cõtemplamini ieſum ſic agentẽ qui dum in vna parte aias perdit:lucrat᷑ in alia. Ecce iudei ꝑſequunturnoꝛda⸗ nes credũt. Illi fugiunt a fide:iſti emunt. Allos ſigna cõfunduntaiſti ſigna venerant᷑. De cõſilio pontificum ſuꝑ moꝛtẽ ieſu et mandato fir mato captionis eius.ſcom iohannem marcũ ⁊ mat/ theum. Capitulũ xXLv Oꝛtales in anima iam moꝛtui in coꝛpoꝛe moꝛi/ m turi.mente depꝛauati.cõſilium ineuntvnde in ferant moꝛtẽ.nõ vnde poſſent acciꝑe vitaʒ:pꝛo qua ſemꝑ eſſet impꝛudentia cõſultandum.Dagna qui gdem auerſio a lumine veritatis.ꝙ moꝛtui qui poſſent re dire in vitã cõferunt de moꝛte inferenda ei qui vita eſt. qui moꝛtuũ quatriduanũ reuocauit ex moꝛtuis ⁊ ob id ipᷣm venantur ad necẽ:quia moꝛtis imperiũ deſtruebat. Et eis ceteriſq; iudeis debuit eſſe cauſa fidei:occaſio pfidie fuit. Sempꝑ enĩ diuino iuſtoq; dei iudicio agitur: vt puerſis recta vertant᷑ in malũ· Nam collegerũt pon⸗ tifices et phariſei cõſilium: et dicebãt. Quid facimꝰ qꝛ hic homo multa ſigna facit. Et tunc cõgregati ſunt pᷣn⸗ cipes ſacerdotũ et ſemoꝛes ꝓpli in atriũ pꝛincipis ſacer⸗ dotum qui dicebat᷑ cayphas:et cõſilium fecerunt vt ie⸗ ſum dolo tenerẽt occderent Unde cõſilia mala.a us metus malaq; ſpes:ↄſtituunt cõſilia mala. Metuit quis auarus ꝑdere theſaurum: metuit direptionẽ eoꝛũ que tenebat.fecit cõſilium malum vt daret ſibi ſuſpe⸗ cto ante moꝛtem quã pateretur direptionem. Metuit gmbicioſus gloꝛie auidus cõſtitutuſin auctoꝛitate ne a potentioꝛe ſuperaretur ne redigerer̃ad ima.iniuit conſi lium dandi moꝛtem in eum:quem ſuſpicatus eſt poſſe fieri ſuperioꝛẽ. Metuit elatus nõ poſſe in pace regnare. cum pax ciuitatis tyrannuʒ exhoꝛreat.fecit cõſilium ma⸗ lum vt depelleretur ſi eſſet a cinbus: aut ne poſſet eſſe in moꝛibus. Metuunt ſibi omnes ſibi male placentes. et dum timent perdere placitũ ex malo cõſilio ꝓcurant — — — 0 — — — — — — — -—,, — — —.G — =- = — — — —— — — — 2— —— Gig ogn sſel Hemn Smhei⸗ Nelie tneeſt leſis ſaſ⸗ ndo, jebe ra eqd wpee⸗ leſt⸗ Gioꝛ Kwa tloeg tuse ſech; Mli ſin Aloer aili⸗ mone, lleges madoei Pieſis qun llibini ſeum We⸗ ordn Pſigne Ctpft nin / . , tein N. ſoci tre el. hid bat. ſo⸗ tu: won n tn ſer Nter eut conn rit nes on ſe Gre, n⸗ ſe de diſceptatiombus do. Balua. etiam innocentibus et pacificis et nec male cõſcijs in⸗ ferre iacturã et ledere nõ ledentes:et ſepe quietos tra⸗ ctant vt hoſtes Mecnõ et ſ mala ꝓpoſita illa cõſequixo lunt:que nõ cõgruunt oꝛdini viuendi recte · Verũ quia aliter q; damno alicuius ſiue multox nõ pueniunt re⸗ curritur ad cõſilia mala. vt cure nõ ſit quid inferat᷑ ma⸗ li.quidue triſte interueniat.potius fic agatur vt eueni⸗ at qð ſperatur. Qui ſunt facientes ex malo metu mala⸗ q; ſpe cõſilia mala.Quis edicit᷑. Quis buccina ꝓuoca⸗ int: Vbi cõgregant᷑ cõſultoꝛes maloꝝ: Quis pꝛimo di ctat nephas ſupꝑ quo eſt cõſulendum vt fiat. Cui aſſen⸗ ſus datur. Qð cõſilium magis placet conuentui mali/ gnantiũ.Edicit mniquꝰ auctoꝛitatẽ habens. Iniquitas eni ſine auctoꝛitate nõ imperat.Et ſi ubet:eius fruſtra tur imperiũ.Cõuocatur ſtultus miniſter:qui letatur in malis actibo ſuis parere maioꝛib. Cõgregant᷑ in domo impietatis pᷣumptuoſus et arrogans anticipat pꝛimũ verbum:omnes in eo cõſentiunt qui celerioꝛẽ viam ad inuenire nouit ad patrationẽ ſceleris. Id cõſilium ma⸗ gis placet:qð atrocius eſt. Inito oſilio:furenter furioſi ꝓponunt.Quid facimus:quia hic homo multa ſigna fa cit: Neſciunt quid faciũt:ideirco quid facimus inquiũt. Si ſciuiſſent:nec locũ habebat hu ſermonis exoꝛſum Sed qð adijciũt ſcʒ quia multa ſigna ſacit.reſponſioniſ verbũ et accuſatõnis habet ad eos:quoniã multitudo ſi gnoꝛum arguit credulitatẽ. Multis quidẽ irrefragabi libus ſignis debetur credulitas: Incredulitasvero accu ſationẽ habet. Signa ſi qua ſunt inuitatoꝛia ad ſignata certam virtutẽ habent.Ald ſignatũ eſt ſignum nõ ad ſi⸗ gnuʒ ſignatũ oꝛdinatũ eſt. Si ſigna faciebat multa cre dendum ei erat:quia muluplicit᷑ inuitabat eos. Et ipſi iudei ab oꝛigine ſignis aſſoliti erant. Et ab ipᷣo ſepe exe tiuerunt dicentes. Volumus a te ſignum videre. Nũc q; perſidi ſigna magna fatentur ⁊ nõ credunt.Accuſatio eoꝛũ eſt inexcuſabilis iſta cõſfeſſio quia multa ſigna facit Cui adijcitur certa damnatio:eo ꝙ veriti perdere placi⸗ ta aduerſus innocentem pꝛo ledendo ↄſiliant. Et aiunt LSi dimittimus eum ſic:omnes credent in enm. Et venient romani et tollent noſtrũ locum et genteʒ In autoꝛitate atq; lbertate intrepide chꝛiſtus operabat᷑ mi⸗ racula dabatq; de veritate doctrinã.iudeoꝛum cõfunde⸗ bat moꝛes.arguebat erxroꝛes:audiebatur a turbis.earũ habebat ſequelã.in reuerentia plurib erat. cõmouebat animos multoꝛũ virtute ſignoꝛum:que inficiari aut in ſimulari vera eſſe nõ poterant. Sed pfidi iudei non ad/ uertentes furendo dicebant. Si dimittimus eum ſie agere ac pᷣdicare ⁊ omnẽ ꝓceſſum eius in huiuſcemodi libertate:iam multi credũt.tandẽ omnes credent in eũ timentes ſibimetipᷣis vt fierent de ommbo credituris. Sed q; lonus euent? eis:ſi fuiſſent qð futurũ in alijs foꝛmidabant. Eſt quidẽ hic ſupplemento diſſerendum ad tralendũ in liquidum cauſam.quoniã a ſeculo cõſili um per homines tanti miſterij factuʒ nõ fuit: in quo ab emulis veritatis ⁊ a neſcijs ꝑfidis neſcienter pxr moꝛtẽ de vita omniũ agebat. Et puerſi velut in tenebꝛis igno rantie perſiſtentes cõplere tractabant diuinũ ab eterno cõſilium et dei placitum:vti erat ꝙ ſuus eternus filius in carne aſſumpta pꝛo toto humano genere moꝛeretur. Et mira erat altitudo diuini cõſilij ſuꝑ ſalutem generis humani ꝙ in anima moꝛtui.de pꝛoximo in coꝛpoꝛe moꝛi turi. etnas ſubituri penas.ignari miſterij de vita ex moꝛ te cõſultabant.iniqui de magna virtute. iniuſti de ſum⸗ ma iuſticia.captiui de redemptione.venditi de pꝛecio.in firmi te cõferenda ſanitate:nihil boni pꝛeter cõmodum tempoꝛale pꝛo ſeipis intendentes. Inuidi tractabant de magno beneficio atq; officio charitatꝭ ceci de lueis mi ſterio.terreni de celo:homines de deo.filij dialvli de ſilio dei. Et hec et ſimiliaignota ignote ab illis ſiebant. z: ο. inde veniant in imaginationẽ que hinc parte iudeoꝛũ pꝛo tempoꝛalibo intendentiũ.que pꝛo cõmunivtilitate moꝛtaliũ erant huic optimo cõ ſilio. Equidẽ pꝛo iudeis dumtaxat tempoꝛalia cõſpicientibo ⁊ a diuims bonis a⸗ uertentibus intellectũ.erant varij oꝛatoꝛes. quoꝛũ po⸗ terat quis in cõſilio huiuſcemodi ſic oꝛare.Hominem nobis infeſtuʒ extoꝛrem fieri a patria. vt pax ſit his qui illam affectu pꝛimo colunt:ſentio dignũ Alius. Oi ad/ uerſus hunc abs re odio exardeſcimus:cum tamẽ eum inſequendi iuſta cauſa pꝛerogata nõ fuerit: nulla excuſa tio criminis remanetAilius.Quo iure deſeuitur in ho⸗ mine ſeruiente: Allius. Deperit omne honeſtum: ſi ſan⸗ xitur in pena ꝓ cultoꝛe honeſtatis.Alius. Neſcio ad qd ſunt edita iura:ſi nõ ſeruantur in cauſa. Ventiletur er⸗ go cauſa hominis criminati:anteqᷓ; iudicium penale pꝛo cedat.Alius. Oiuine atq; humane legis non eſt ſine p/⸗ pꝛia culpa iudicare hominẽ in perſona. Quid fecit homo iſte: Alius. Aid quid lex: ſi eius nõ cuſtoditur honeſtas. Alius.Oiuinum eſt necnõ eſt humanum quempiã pꝛe ſeruare:ſi eum legis pᷣuaricatio nõ accuſat.Allius. ri⸗ men a delictum quibo impetere ſatagimus hominẽ aut fecit aut nos fecimus impoſturam. ſi fecit.ſcom legẽ nõ pꝛocedere turpe ſit:ſi feemus impoſturã verſa vice mul⸗ tandi ſumus Alius. Cur ſeuimus in iuſtum.noſtras in iuſticias arguentẽ. Et ſi defoꝛis audaciam fingimus in tus cõſcientia nos accuſat.Alius.qᷓ; turpe cenſenduʒ ꝙ; cõſtitutus in cauſa queratux ad iudicium: ſi pꝛimo non ſollicitatur examine.Alius.O qᷓ; turpius ſi quiſpiã in⸗ uenitur innocentie tutoꝛ atq; deſenſoꝛ. etiã ſi ſuſpectus eſſet in cauſa.temptandũ eſſetꝓ eius tuitione: ne iam publico iudicio deperiret. alius. Lex nõ agit mſi aduer⸗ ſus ꝓpter quos poſita eſi. Si pᷣuaricatoꝛ eſt legis:cõnin cat eum malicia ſua nõ impetuoſitas noſtra. Allius. Eti am ſi iuſtus eſſet plectendus eſt pena:cum ipᷣiusverbis eſt moꝛibus reſpublica cõmouetur.Alius.Hõ eſt neceſ ſaria illa virtus:per quam ſepe tumultibus inhoꝛreſcit. Alius.omo factionis piculo patrie: ſit igitur abolen⸗ dus.Alius. Is qui ſibi vendicauit plebeioꝛũ fidem. faci le poteſt ad id quod voluerit coꝛda ipoꝝ inflectere: quo/ rum eſt pernicioſa ſeditio.Alius.Et ſi iuſtus aut iniu⸗ ſtus.omnino a politicis moꝛibus diſſimilitudinẽ habet: nulla ratione tolerandus eſt amplius. Allius. Et ſi iuſt? gut illum auellamus ad nos:aut nos ſibi honeſte ſocie⸗ mus.Alius. O q; de’decoꝛuʒ requirere ad aſciſſurã quẽ perſequimur. nec min fedũ ſi ſibi ſocietate copulemur: quoniã aut eum iuſtum.aut nos fatebimur peccatoꝛes Alius.Et ſi nulla ex vtraq; parte aſciſſitio facienda eſt quid cunctamur in eum aut exilio aut moꝛte decernere Alius · Exilio tradere mitins et honeſtins eſt.Alius.ca ptus mittatur ceſarem.Alius. Sub intermmatione cu iuſpiam ſupplicij pellatur a finibus noſtris.Alius.Alli⸗ getur cõpedibus in ſilentio.Alius.iat fedus vt nõ ad uerſetur:etiam ſi placita noſtra nõ querit. Et his ſimi⸗ lia que potuerunt in tanto conſilio poꝛando edici. Sed atrocioꝛ atrocius cõſilium pꝛotulit.. Vnus aũt ex ipᷣis cavyphas nomine cum eſſet pontifex anni illius:dixit eis os neſcitis quicqᷓ; neq; cogitatis.qꝛ expedit vobis vt vnus moꝛiatur homo pꝛo populo:⁊ nõ tota gens peat Atrociter iſte hominẽ innocenteʒ determinauit ad moꝛ⸗ tem:cauſa necis nõ queſita.nec dearticulata examinatõ nis officio. Sed hec dicta ſunt ſolo intuitu populi iude oꝛum. Pꝛo vtilitate vero cõmuni neſcie tamen a ꝓphe⸗ tante dabatur de huiuſcemodi moꝛte cõſilium: ſicut eu uangeliſta interpꝛetatur verbum. Moc autẽ a ſemeipᷣo non dirit:ſed cum eſſet pontifer anni illius ꝓphetauit Anceps verbum.Al ſemetipᷣo dixit:⁊ nõ dixit a ſemetipᷣo Aſemetipᷣo dixit voluntate ꝑuerſa et odioſa ſeu inuidio⸗ ſa. Mõ dixit a ſemetipo futurũ miſteriũ non aduertens: neq; ſciens q;tum boni ex illa moꝛte humano generi ac⸗ creſceret.Ac per hoc cum eſſet pontifex anni illius ꝓphe⸗ rauit:vt aduertatur in hoc miſterio ꝙ ꝓphetia diguitati nõ pſone ſtarui nõ homini ſit tributa.Quid ꝓplxtauit⸗ Auia ieſus moꝛiturus erat ꝓ gente:ſcʒ iuleoꝛum. Et nõ tantũ ꝓ gente ſed vt filios der qui erant diſperſi con⸗ gregaret in vnum Illos vicʒ dei finos qui pᷣdeſtinati ab eterno futuri erant oues vnius ouilis ſub vno paſto re:tranſituriq; in gratiaʒ chꝛiſtianã. Merſpicuũ eſt qua⸗ le miſterium ab illis inſcie tractabatur:ſcienter tamẽ p⸗ ut futura tempoꝛaliter damna cauebant. Et ſi me non fallit quid mali cogitat inuidia: foꝛtaſſis illa nõ erat cau⸗ ſa in animo pontificis pcauendi futuris piculis. ſed ſup poſuit vt moꝛs erex cauſa ſuppoſita licentioꝛ atq; iuſtioꝛ omnibus videretur: et magis ammarent᷑ ad illius necẽ quo per eum piclitabunda patria ſeruaretur. Innidus enim vt exoſo poſſit inferre iacturaʒ.nõ ꝓpꝛia ied cõmu nia damna deuitanda ꝓponit: pꝛo republica. pꝛo tuenda patrin. oꝛationẽ in cõtione aut in multoꝛum cõſilio facit ſemper intendens in oppꝛeſſionẽ pꝛiuate ꝑſone. ſub pal lio publice vtilitatis. So loſa hingua et aſtutum cõſiliũ: pꝛoponere bonum publicum et pꝛiuatũ eliminet. Diffi⸗ culter vitari poteſt periculum in ſuſpecto de leſione boni cõmunis:bonum publicum ſi pꝛefertur aut malum pa trie ſi timetur. Hinc quidem ea imagine a caypha factũ eſt: quem magis inuidia incitabat ad malum inferenduũ exoſo.qᷓ; amoꝛ patrie ad pᷣſeruationem eius. Qui omni bus oꝛatoꝛibus auditis velut animoſioꝛ in nece iuſti et aſtutioꝛ in verbo moꝛtifero:arguens de ignoꝛantia oꝛa⸗ toꝛes ait. Vos neſcitiſ quicqᷓ; nec cogitatis. Mõ placent mihi nec expediunt patrie iudeoꝛũq; populo veſtra cõſi⸗ lia:impertinentes ſunt oꝛationes veſtre: neſcitis ergo quid opus ſit neq; cogitare noſtis picula poſſibilia eue⸗ mire ſi homo iſte ampuus viuit. ſi moꝛte non veletur: vt plebs iam eiꝰ ſignis ac doctrinis cõmota quieſcat. Ego autem vtilius cogitaui vt iſte ſolus moꝛiatur:ne noſtra gens aut patria noſtra depereat. Yam adimplebar᷑ ꝓple ticum direum⸗V eo dum conuenirent ſimul:accipere animã meaʒ cõſiliati ſunt. Er pſona chꝛiſti hec pꝛedicta erant. Ego vidi q vtile eſt noſtre genti. Erpeditvt vn⸗ moꝛiatur homo pꝛo populo. Sollers verbum. ſed nõa ſollerti homine dictuʒ: vnus ꝓ populo moꝛ at᷑. Nec di xit occidatur:ſicut nò alterius autoꝛitate. ſed ſua volun tate moꝛeretur:et ꝓ populo vt ipſe pꝛo popull vtilitate vellet ſubire moꝛtem. Et ſuff cientiaʒ chꝛiſti etiam no⸗ lens dixit ꝙ vnus et ꝙ moꝛtuus omniby valeret ad vi⸗ tam. Quid igitur viuus ſi moꝛtuus omniũ vitam ſol⸗ uat. ſi ſub tremendo moꝛtis imperio a moꝛte wopulum liberat. Quid regnans erit facturus ſi talia facit moꝛti ſubiectus. Spiritus quidẽ ſanctus per os huius atro⸗ cis locutus eſi:vniuerſalemvtilitatem futuram er mo⸗ te chꝛiſti pꝛenunciãs.Sed nec mirum:etiam pos aſi⸗ ne pꝛotulit vrritatem. Addebatur autem et modus et tempus ſicut etiam cautela:ne tumultuario impetu po puli captus fieret libertatil Dicebant auteʒ. Mõ in die ſto:ne foꝛte tumultus fieret in populo YJam de moꝛ/ te cõſilio cayphe firmatum erat. et vt ei mmmutabiliter irrogaretur.ſtudebant exadiectis conſilijs populi vita⸗ re tumultum:apud quem ieſusvr ppheta magnus ⁊ mi racu oum inauditoꝛuz patratoꝛ enmius in fama erat. Auãobꝛem verebantur ne extoꝛqueretur de manibus capientium. Ab illo ergo die cogitauerüt pt in terfice⸗ Vndecimus rent eum Verba ſunt euangeliſie veclarantis firmatu cõſilum ſuper interſiciendo chꝛiſtum: ab eo die quo cõ⸗ gregatio pꝑnicioſa facta fuit in atrio pꝛincipis ſacerdotis ¶ Yeſus ergo iam nõ in palaʒ ambulabat apud iudeos. ſed abit in regionẽ iuxta deſertum in ciuitatem que di⸗ citur effrem:et ibi moꝛabatur cum diſcipulis ſuis VHe clinabat adhuc ieſus moꝛtem ad tempus:de/ꝓximo illaʒ wluntarie ſubiturus. Et foꝛmã edidit quid agenduʒ m pſecutione cõſtitutis.petere remota loca oꝛationibus et cõtemplationibus apta· et fructibus bonis intedere ad fructumq; cõuertere omnẽ pſidiam omnẽ pſecutioneʒ homiuum malignantiũ. Ob hoc petit effrem que fru⸗ ctificatio interpꝛetatur.ibi moꝛã trahit cum diſcipulis ſuis:vt eos ſemotos a turbis attentius erudiat et ipſi quietius capiant. Moꝛtaliũ cõſiliuʒ in moꝛte termina⸗ tum erat.Addebatur edictum ad executionẽ eius:vt in euitabiliter capereturl Oꝛorximũ erat paſca iudeoꝛum. et aſcenderũt multi hieroſolimã ante paſca:vt ſenctiſi⸗ carent ſeipos. Querebant ergoieſum: et colloquebant adinuicem in templo ſtantes. Quid putatis quia nõ ve niet ad diem feſtũ. Dederant pontiſices et phariſei mã datum. vt ſi quis cognoueritvbi ſit indicet: vt appꝛehen dant eum Religionẽvtebantur aliqui iudeoꝛũ in tem poꝛe quo paſca celebꝛandũ erat.et memoꝛes ex ſeriptu⸗ ra et cõtinua nõ interpolata narratione patrum ad fili⸗ os illius pꝛime oꝛdinationis in egiptoꝛ diuine virt utis oſtenſe illo in tempoꝛe ſatagebant munde atq; honeſte illud paſca manducare. ꝛoinde cum iam pꝛorimũ eſ⸗ ſet.multi de illa regione iuxta deſertum effrem aſcende runt hieruſalem ad mundandũ et purgandum ſeipſos ab immundicijs quas cõtra phibitum legis cõtraxerãt ſicut in libꝛo leuiticoꝝ traditum erat:et etiam ab vxoꝛi⸗ bus ꝓpꝛijs abſtinebant.eque aut pluris exiſtimantes a⸗ gnum immaculatũ lege poſita manducare q; leuiticos panes quibus niſi ſacerdotibus et leuitis et mundis a mulierũ cõtractu edere nõ licebat.ſeu ꝑ oꝛationẽ facien dam in templovt ſalomon in pꝛima templi cõditione oꝛando ſtatuerat:aut per oblationẽ et benedictioneʒ ſa⸗ cerdotum et oꝛationẽ ipoꝛum ſicut erat ſolitum p wpu lo exoꝛare.Ad chꝛiſtianoꝛum negligentiã hic mos meri to poteſt obici.cum ſe ꝑ abſtinantiam abvxoꝛibus aut a cõcubinis et per penitentiã ceteroꝛũ criminuʒ virtute ſacramentoꝛũ ſeipos purgare atq; lauare nõ curant: vt accipiant ſanctum paſca dominicũ coꝛpus chꝛiſti. Qð ſi ſic iuſſum eſt.ſanctiſicamini qui fertis vaſa dñi:mul⸗ tomagis ſe ſanctificant qui volunt accipere coꝛpus chꝛi ſti. Sed hi qui aſcenderãt et ceteri iudei querentes ie⸗ ſum ſtantes in templo ad inuicem loquebantur:heſitã tes vtrum chꝛiſtus aſcenſurus eſſet ad feſtum timoꝛe perterritus ex eoꝙ notum erat de captione eius.et indi catione iam pontiſices firmum dediſſe mandatum:qð certum erat nõ latuiſſe ieſum. Erat iſta heſitatio habes vtraneꝑ partem:eoꝛum pui pio.eoꝛũq; qui impio affe⸗ ctu de ipo queritabant. . Mꝛ cogitauerunt pꝛincipes ſacerdotum etiam lacrũ interſicere.ſcõᷣm iohannem. Capitulũ XLVI Epꝛauati pteritarum iniquitatũ demerito.non d ſiſtunt fluidam in peioꝛa ꝓpꝛiam voluntatẽ:nõ coꝛrigunt aut depꝛehendunt aut vetera male a⸗ cta.ſed adijciunt peccata peccatis:et ſtudent ſerio vt o⸗/ mnem iniquitatẽ perſiciant. Nec eſt eis ſatis ad crimẽ iniuſte iuſtum damnaſſe et moꝛtis officio ex cõſilio tra⸗ didiſſe:niſi et iuſtum amicum et amicandi alijs cauſam alvleant. Sic quidem agebat ſeua perſidia iudeoꝛum. Mam cogitauerũt pꝛincipes ſacerdotũ vt et lagarum — — — — ucgbwnſ nmie aſtent nlepſe Nrorerit bonn Mandese leuitimn MuNds niſan lihtr nonezl,/ ov otwen ustute wrue Vrantep⸗ N.A ſimoh⸗ vochi tes ien lxſiti more ttindl 6s oaſe ueri wron tun gles t cim Dtra/ hſom fn. rN de dilceptationibus do. Balua. interficerent. quia multi ꝓpter illum abibant er iudeis et credebant in ieſum Cogitant iterum moꝛti tradere quem ſemel depaſta diu tenere nõ potuit.cum vita im⸗ peroſioꝛ adueniſſet· die quarta deſtrueta certuʒ imperiũ eius ſolaxoce iutens eum egredl ab ergaſculo ihus.e ca mens et cogitatio ſterilis.vti nõ poſſet iterum reuo⸗ care ad vitam qui ſemel reuocauit:quotiens moꝛs poſ/ ſet illum inuoluere. Sed inuidia cum ſibi aſciſcit odio⸗ ſam iram iudicium rõnis obnubilat.peruertit mentem nihil ſanuʒ cogitare ſinit.cui ſepe audacia mala ſem ad poſſibilia repꝛomittit: vt ſaltim temptet etiam ſi ꝑfice⸗ re nequit. Gratis odio chꝛiſtum habebant. gratis et la⸗ carum moꝛti adiudicare diſponunt:et cum nõ babeant cauſam inueniunt eam que ipos potius debuit adduce⸗ re ad id quo alios adductos dolebant:nitebanturq; ſum moxere interponere obicem ne plures irent. eumq; in⸗ terſicere qui cauſa ſidei erat.ſignũq; oſtendẽs quo irẽt omnes amatoꝛes vite annuentes moꝛtem:quoniã ipſe chꝛiſtus vtriuſq; tenebat unpecium. in cuius expientia iam ippe laçarus factus erat:ſola voce reuocatus a moꝛ⸗ te.Quid hoc lonum lacari:quid hec iudeoꝛuʒ iniquitas innuat aduertendũ eſt. Eſt qui fuit experimento maluſ et dei miſericoꝛdiã cõſecutus eſt: cui nõ eſt retributum malũ pꝛo malo ſed pꝛo malo bvnum accepit.et ſicut ex⸗ pertus ſe maluʒ ſic deum wnum in ſe ꝓpicium ſenſit: et moꝛtuus in peccatis vitam accepit in gratia ſpem nactꝰ qð et in gloꝛia.Hicſana mente cõſpectus.in cõtempla⸗ tione hoĩim peccatoꝛũ factus animos mouet eos adire. a quo ipᷣe tam alta dona ſuſcepit:iter parat ad fidem. a⸗ ſtruit ſpem ne quis peccatoꝛũ quoꝛumcũq; pondere pꝛeſ ſus deſperatõe frangat᷑.in ſeipᷣo docens qᷣd benignitatis habeat diuina clemẽtia ⁊ q̃ͥ noſtra iniq̃tas poſſit abſtergi ⁊qͥd poſſit accipere ntᷣa indigẽtia famebunda. Ma gn? hu iuſcemodi cxrix eſt:qui experimento ſuaſioneʒ ſacit.Ad⸗ uerſus quem e regione bellum parat. iniquitas vſq; ad moꝛteʒ inſectans eum per quẽ ſumpta eſt ſidei ſxeiq; oc caſio:vt cõuerſio moꝛtalium pvita fiat ad chꝛiſtũ. Sed tot delictoꝛuʒ arch criminũ reus eſt qui obicem facit ne veniatur ad chꝛiſtũ et ſibi ex ſua lege ſeruiatur: quot poſ ſit phibitus bona facere mala cõnuttere. Pꝛopꝛie demo num eſt reis aſciſcitoꝛũ omnẽ interponere ſepem. et fir⸗ mare chaos ne veniatur in fidem:ne quis ſe dei cõſtrin gat ad legem. Atvbiamplius nequit iſta puerſitas.moꝛ te decertat in eum cuius vita exemplo atq; doct rina ꝑ⸗ uenitur ad chaſtum:ſicut hi de lacaro cogitauerunt. He gentilibus querentibus videre ieſum. quoꝛum cauſa diſceptatio vtilis eſt exoꝛta.ſcom iohannẽ ſo⸗ lum. Capitulum XI. VII Amoſum templum pꝛimo a ſalomone cõſtru⸗ fctum. deinde poſt deſtructionẽ reparatũ. nõ ſo⸗ Iluum populo circumciſionis ſed etiã populo incir cumciſe carnis domus oꝛationis erat.et interdũ multi gentilium ob hanc cauſam veniebant vt oꝛarent. in ſpe facti vt exaudirent᷑. Sic enim ſalomon oꝛauerat cõple⸗ to templo ante altare expanſis manibo: vt etiã alienige na ibi oꝛans exaudiri mereref᷑ᷣ. Qõ foꝛte vſq; ad illa tpa a pꝛincipio inoleſcens ſeruatũ extiterat. Sicen ſcriptũ eſt. Inſup et alienigena qui nõ eſt de ꝓplo tuo iſrael. cũ rnerit de terra longinqua ꝓpter nomẽ tuũ. audiet᷑ enĩ nomẽ tuũ magnũ et manus tua foꝛtiset bꝛachiũ exten tum vbiq;ꝛcum venerit ergo et oꝛauerit in loco iſto ⁊ tu exaudies in celo in firmamento habitaculitui: et facies omnia pꝛo quibus te inuocauerit alienigena. vt diſcant vniuerſi populi terrarũ nomẽ tuum timere ſicut pplus tuus iſrael:et ꝓbent quia nomen tuum inuocatuᷣ eſt ſux tomum hanc quam ediſcaui. Quo foꝛſan pmoti etiaz alienigene aduenerãtl Erant autẽ quidam gentiles ex his qui aſcenderant. vt adoꝛarent in die feſto. HMi ergo acceſſerunt ad philipum qui erat a bethſaida galilee:et rogabant eũ dicetes. Oñe volumus ieſuʒ videre Gen tiles ſic rocati ſunt a genitura. qu ſic viuunt ſicut geni ti ſunt. nullius legis ſcripte vinculi alligati. diuine dexe rim tantũ:nõ ulius quã aliquãdo hbomines ad couiuen/⸗ dum humane cõdunt: quibus et ſubijciunt᷑. Quo⸗um aliquibus altioꝛ et ſanioꝛ aderat intellectus:ex vicinita te cõfinium. Hepe quidem in cõfinibus verioꝛ eſt noti cia moꝛum atq; ideomatum? linguarũ vtrarũq; q; par tuum remotarũ. Id ergo dixerimhi gentiles quaſi cõ ſinaticij gentis hebꝛaice moꝛes iudeoꝛũᷣ et templi famã certius ſciebãt.aut ꝓſeliti iam aut de ꝓximo futuri erãt quã ob cauſam aduenerũt ad templum. vbi exiſtentes cum ceteris famã ſaluatoꝛis dñi audierũt. qu foꝛte ali⸗ as pceperant. ſed iam maxime: qina tanti apparatu lau e vtriuſq; ſexus atq; etatis adueniẽs hieruſalẽ ingreſ⸗ ſus eſt templũ. vbi gentiles qui ad adoꝛandũ vnerant ſatagunt videre ieſum: non viſu coꝛpoꝛis tantum quo oimmes mtuebantur in eum. ſed viſu mentis. Sed ve⸗ rebantur ſine interceſſoꝛe accedere ad ieſuʒ: adeunt pꝛi mo philippum foꝛſan alicuius familiaritatis aut noti⸗ cie cauſe. q; alios ꝓſeucantes ad eum de viſione ꝓpin⸗ quioei: affabili colloquio interpoſito cupientes fieri do meſticos eius Philippus vero melius ratus aliũ cõ ſulere ſeu habere minterceſſione iſta collegam dixit an dree. Andreas rurſum et philppus dixerunt ieſu oꝛ ma eſt pꝛogata quemlibet ſuperioꝛẽ adire opoꝛtune non cognitũ:ſeu nondũ in amicicia factů. Incognituſ ad in cognituʒ inferioꝛ ad inferioꝛ? volens amicari ad nondũ amicatũ: neceſſitate ingeſta inuemat mediatoꝛẽ vtriuſ⸗ q; extrema ſapientẽ. qui caduceare ſciat inter aduerſas aut nondum cognitas partes: quoniã amicus ad ami⸗ cum caduceatoꝛe nõ indiget.ꝑ ſemetipᷣm adit:mon eſſet amicicia mediatoꝛe inquireret. Hinc et viatoꝛes incer⸗ ti de amicicia dei adhibent patronos. quos credũt in pa tria regnare cum chꝛiſto aut in via credũt deo eſſe gra⸗ tioꝛes. vt ꝓſeucas ponant ad deum cõtra ea quevitanda traduntur: ſeu ꝓ his ſine quibus ſalus eterna nõ tradi tur Yeſus autem reſpondit eis dicens. Venit hoꝛa:vt clarificetur filius hoĩis Mon recipit eos ieſus nec ſe cõ⸗ municat eis. ne videretur iam mutare qð dixerat. in vi⸗ am gentiũ ne abieritis: vt pararet ſcandaluʒ iudeis q́s pꝛimo querebat ad fideʒ. Sed reſpondet ce pñti: qð de ꝓximo futurũ erat. Elenit hoꝛa ſcʒ paſſionis et moꝛtis ⁊ clarificabit filius hois quia verus homo eſt in toleratio⸗ ne paſſionis:et clariſicabit᷑ quia et dei filius eſt in pote⸗ ſtate reſurrectõis et aſcenſionis in celum. Neq; innote ſcet ex pleno ipᷣm eſſe qo eſta vt dux fiatad ſequelã oĩm ſaluandoꝛũ et caput eccleſie colligende de iudeis de po pulis gentiũ. et lapis repꝛobatus in vnius edificatione parietis. quõ quo iure in capite duoꝛũ parietũ ſit futu/ xus:niſi pcedat ignominia paſſionis et modus ⁊ effectꝰ eius. Mꝛoinde dicit Amen amen dico vobis. niſi gra⸗ num frumẽti cadens in terra moꝛtuũ fuerit: ipᷣm ſoluʒ manet. Si autẽ moꝛtuũñ fuerit:multũ fructum affert De ſeipᷣo ieſus dans reſponſum petentibus quo tẽpoꝛe gentiliũ eſſet futura conuerſio p ſimilitudinẽ gramſati. moꝛtificati ferentis ad poſiremũ fructũ loquebat᷑. qua inſpertannportuna eſt expoſitio:ſicq; factũ ſide tenet ec cle ſia/ed ne gratis vſq;quaq; dari videat᷑ cognitio et viſio chꝛiſti. ad id qð chꝛiſtus egit alios inuitat partici⸗ pes fieri paſſionis:ſi participiũ gloꝛificatõnis inqinrũt. Pine dicit. Qui amat animã ſuã perdet es Et quigaͤit ALiber vngecimus Alna ſma in toe mu oꝛin vitam eternz cuſtodit em omns noſrs ptriulch partisaction terminet in ſelute Hiut ſtatutü eſt komini ſemel moꝛi. ſica cheiſto dere IYnſiet mensarimet᷑ piũ aptũq; louuedi modu. In tri ttinn eſt. vt vita tpꝑalis delicioſa p gloꝛioſa poſiponatur. bulatöne poſitus chaiſtus n ab alio ſed a ſeipo petit in MVð et chꝛiſtus Pnobis fecit: eu ſi nimiſtrare decreui agagẽcks coͤſilium. noͤ ſe diuertit in ſocios humanos. per maus.iuxta edictuʒ ſuũ miniſtremꝰ. Sic enĩ exigit. Si pꝛudenti nõ ſcrutat᷑:a ſeipo exegit opoꝛtunitatẽ dices. quis mihi miniſirat me ſequatur Elt nõ aliter ei? mi⸗ Moſtq; aia mea turbata eſt aut paſſionis hoeroꝛe moꝛt inſter wlit iſtam tranſigere vita: q; ipᷣe tranſegit. Adici timoꝛe hculſa: oꝛa wnit ſeu cõgreſſus. Gentiles ia inz tur aute miniſteriũ pꝛemiũ: ne lalvꝛe fruſtrari videat ur· apiunt ad ſidẽ admitti:iudei ꝑſequunt᷑. decernendũ de⸗ Et vbiego ſumꝛillic et mimſter meus erit· Quid dios ſun in ino cõgreſſu nõ pangeſu ſeu p oĩem eſt: ſed . pa grnus in munere. coꝛona q celſioꝛ. ſublimio palma da trem meü et om wru deinn. Eſt quidẽ tale dei refugiu ri pt miniſiris regalibo:q; vt rerita pi dignitate reſplen vt cunctoꝝ irrequiſito cõſilio ad illud a diuerſis agitatꝰ deant: Et ſi diſpari oparatione pſ. onarũ:nõ tñ ſituatio poſſit recurrere.nõ moꝛa tpis.nõ loci cõditio.nõ cõſul⸗ ne locoꝝ. Me aũᷣt heſitarer᷑ de huiuſe cemõi retributõne in tatio amicoꝝ auferre aut cõferre quid pᷣt:nec vlli auxilia ĩe chꝛiſto ollicente:ſummouet᷑ p id qꝗð pater retribu res magis ſunt pᷣſio q; cu dei eriſtentis vbiq; adiutoꝛiuʒ turus ꝑ impoſitionẽ honoꝛis induci᷑ S qs mihi mi ,/ qjuerit᷑ Hinc ieſus in ſeipo deliberas id auriniũ petit qõ niſtrauerit: ſonoeiſicabit en pater meuſ qui eſt in celis! nequit impediri: qð vbi erpeditũ eſt: ſi dignũ ucdicat ili⸗ MNPiniſtrane ſilia:mimiſtrat et patri.vni ſine altero mini co adeſſe pᷣt. Et quid dicã. Nil aliud quidẽ qᷓ; ecce oꝛo pa ſtrari nõ pt. Igit nõ ſit cõtemptui filius egens in ter; trem vt me ſaluũ faciat exhac hoꝛa:in qua cũ hoſte inui ris in pollicitatõibo ſuis. eteni patre habet in celis: q mi ſibili et cũ viſibilibo me opoꝛtet ſacere cogreſſum. Et p⸗ mſtris filij honoꝛẽ in ſuperis eſt patus impendere. ini pterea veni nõa me miſſus ſed a te miſſus in hanc cer⸗ ſteriũ guidẽ chꝛiſto erhibengu eſt. put eſt woſſibile te tammis bwꝛaeſ bem indubitatã nactus vt ſuꝑ me filiuʒ fieri ad ſequelã:cuius ꝑs pfectio: eſt p dilectionẽ et cru tuũ clariſicet᷑ nomẽ paternũ tuũ.larebit quidẽ patris cem. qu illa eẽ negari nõ pᷣt.quã vita chꝛiſti atq; doctti nomẽ: ſi ſaluauerit a tribulatõne ſilin. Clarificabit no⸗ na in terris oſtenſa cõſtruxit: vt p eaʒ wlut paltà clima⸗ mBen tuũ ſcʒ virtus tua:ſi ertendes illã ſup me: coꝛpuſq; hionẽ terrenis atq; moꝛtalibus eſſet aſcenſus in celum. ſideli. q tu coaptaſti mibi Nec moꝛa iuſti petiti dilata WMec quidẽ reſponſio eſt poerecta de moꝛte de ſeqla chꝛi⸗ interpꝛetatio eſt: ſed cõtinuo eſt wollicitatio ſubſecuta. m videre. 7 nõ delicioſa ſit viſio: ſed Peru Elenit ergo vox de celo dicẽs. Et clarifcaui et iterum cem et ſequel exhibitã et aĩaʒ mũdo mo:tuam.ꝛoin clarificalv Oerſpicuũ eſt patrẽ woce paterna de celo de ſti volentiboi de trahiciatur in moꝛes. lapſa in baptiſmo et in monte tranffiguratũ.et p inau⸗ De paſſione tuehationis quã chꝛiſtus aſſumpſit. tt dita miracula clarificaſſe filiũ. Nunc rogatus iteꝑ ſpon⸗ cQlarificatione ſibi a patre ꝓmiſſa.ſcõᷣm iohanneʒ ſoꝝ et quoni eum ſuſcitabit a moꝛtuis aſſumẽs in celum —lum.. Kapitulũ XIL. vIII ſtatuens a xxtris. Mecnõ qð futurũ erat in oꝛbe terrax Nammiratione ſuſpendir animus ſicut Ppgen Ppaplos et diſcipulos innumeros atq; fideles in pᷣdica⸗ i tilibus eſt reſponſuʒ:et poſt pnunciatã moꝛtem tione et moꝛte et ſanguine: pollicitatio iſia cõplectitur. Ppoſt cõſiliũ moꝛiendi poſt inuitationẽ ad ſeque⸗ Segd diſceptabat᷑ quid eſſet iſta dearticulata xox dum⸗ lam poſt remiſſionẽ pꝛemij xpᷣs ſe turbatũ in gia ꝓteſtaf taxat audita:ſed nõ cõſpectuſemiſſoꝛ Nã turba ergoq̃ dicẽs. Munc aia meaturbata eſt VUnde turbatur aĩa ſtabat et audiebat: dicebat tonitruũ factũ eſſe. Allij dice Jitati vnite. crimie carẽs qo eſt cauſa triſticie. qᷓ impec⸗ bant. Angelus ei locutus eſt Pꝛo vniuſcuiuſq; capaci cabilis etiã erat: Quis tur bauit eg ex oĩ pte quietume tate interpꝛetatio ferebat᷑. Sed qui reivritatẽ nouit es AVnge ſibi paſſio turbatõis acceſſit. Quẽ ſeqmur. Tur diritl Reſpondit ieſus et dixit. Non ꝓpter me venit hec batũ. Quis retribuet mĩſtris. Curbatus Eſt ne filius vor ſed ꝓpter vvos Crebꝛo dicru eſt atq; dicendũ ieſum del iſte cuiuſ aĩa turbata eſt: Aſſumpta eſt illa paſſio:nõ non indigere aliqd de nouo a patre accipe qui ab eterno aliũde ſibi aduenire potuiſſet. Vt qd aſſumpta:ſi de iſbo cuncta que habet accepat. ſed ꝓpter oſtenſionẽ ad incre⸗ ſcriptũ eſt. patus ſum et nõſi um turbatus:vt cuſtodiaz qulos vt crederẽt opoꝛtebat multa in ſenſu agi et dici. mandata tua. Ygit᷑ q;obꝛem aſ. umpta turbatio ſi mo⸗ę quibus indicijs declararet᷑ ieſus eſſe filius dei.qui con⸗ riendi mandatũ habet a pre. Timet ſibi. Cauet ne ſibi ſpectus homo tantũ apparebat ex carne: cognic⸗ wroex MQuid claritatis aut quietis turbatus eru ctuat: Que⸗ ſtigmate carnalis traducis.plus qᷓ; homo in eſtimatõne runt te videre gentiles:oẽs in ammiratõe tui ſunt. Ele n erat. Et vt genti les ipᷣm videre q̃rentes et iudei ple⸗ lut triumphatoꝛ ex hoſte ingreſſus es hieroſolim. tota quentes en vltra boies imo der filiũ credant:vor patris ciuitas in aduẽtu tuo cõmota ẽ. extollut te laudib⸗ pue ad eñ de celo dimittit cuius ipe poſcebat auriliu. Et vt ri ſebꝛeoꝑ: doces in templo dñatiue imptinẽtia eieciſti. credar c celo celeſtis qui in aſſumpta carne degit in ter et nũc coꝛq oĩ plebe pclamas.nuc ais. aia meg turhato ris.et augeat᷑ deſideriũ gentiliũ. et cõſundatur ꝑfidia ꝑ⸗ Quid erat in carne vigebat carneis oculis. pdit qdins ſequentiũ iudeor: vox eſt emma de cl. tus erat.animã wrãa habens ſubicibilẽ paſſioni et dolo⸗ De indicio mundi ꝑ crucẽ et diſceptatõe crucis ero⸗ rib aſſumptis nõ illatis: hoe agebat ne homo ſine deo ta. ſcom iohannöö. Capitulũ XIL. IX nec weus ſine bie crederet. Et honoꝛat in oibus patrẽ. Allta iudicia vltimũ mundi iudiciũ pᷣceſſere in⸗ quẽ ſolũ vt homo in auxiliũ ſuũ vocat inqmens Et qdq m ſia et iniuſta diuina 1 humana. ſed infignius iu dica: Pater ſaluiſica me ex hac hoꝛa. Sed ꝓpterea wni dQldrciũ crucis quo mundi pꝛinceps impꝛobus pꝛe in hoꝛa hanc. Pater clarifica nomẽ tu ſi oꝛã gentilib⸗ do malefidei poſſeſſoꝛ impoꝛtunus ſubiectis t annus ipᷣm videre poſcentibo ⁊ oĩ plebe i udeoꝑ ſe veᷣ et hoiem Dirus ſubiectoꝛũ oppꝛeſſoꝛ pꝛiuandus erat po eſſione: ſaſſus.ſe dei filii nũc fatet cũ eius frliali roce in triboa amuũdo eiſciendus De quo ſaluato: ait. Nunc iudiciũ tione poſitus inuocat auxiliũ:q́;uis ad foꝛmꝗ hoĩs a nõ eſt mundi:nũc pꝛinceps huius mundi eijcietur foꝛas di huiuſeemõi poſtulatio ſit ferenda: foꝛmaz aſtruens. Duerebãat gentüles videre ieſum:iudeiwro mterficere quid in tribulatõe poſitis ſit agendũ:id innuẽs ꝙ recur vtriq; a dialolo poſſidebant᷑:illi ꝑ idolatriã. iſti ꝑ pᷣuari⸗ ratur ad patrẽ miſericoꝛdiarũ luminũ.vt ſiue ad hoꝛã cationẽ legis. Hec quidẽ poſſeſſio iuſta quodammodo in tribulatõne relinquat. iue poſitũ ex timplo eripiat:ꝓ ersgt.cum ꝑ liberaʒ xoluntatẽ eſſet idolatria:et legis cõ⸗ ;——— — — — — — —— - -⸗ — — — — — — . —KK------ —ꝗỹꝗ- 1 ſnsz Ri er nos edies, einont⸗ kli lidi r ſcpe Ufhri Zegtert ccſ gunme Mon; nea larii ope kemnui Gpt NEr deflinz lens abkn Cpon 1n hſer U. lemm he nav/ ſon⸗ eum berer Pici Cttr, 1dam ego 1, Ne uci Giter ſtbe ſum terho⸗ ne da. Con wer töne mnis t er X iu e 1s ne⸗ gin 4 . de diſceptationibus do. Balua. temptus in iudeis etiam ſpontaneuseſſet. Pꝛeceſſerat quidẽ in fauoꝛẽ pꝛincipis mundiad iuſtã poſſeſſionẽ cul pe oꝛiginalis occaſio ꝗᷓ penitus tarde ſentientibo vider iniuſta: quis fine ꝓpꝛia culpa in ſeipo nõ volũtarie pa tratox criminũ multationẽ occipiat. Secl oſtendit ma gnitudine pene criminũ magnitudo. Eren ſoluͦ ex illa pꝛimaria oꝛiginaliq; culpa oĩs homo moꝛiłvt necqͥ nun q; veliquit voluntarie ſit exemptus. Futurũ erat ꝓ hu⸗ luſcemodi cauſa iudiciũ.ſi iam amplius malefidus 2 de ceptoꝛ eſſet in poſſeſſione quieta manſurus: qui agebat ꝓ ſeipo cauſam ſuã nemine obſiſtente. Nec erat captiuo ſpes a ſeipo aut a cõſoꝛte aliquo cũ ſimilis nõ eſſet. nec ab excellentioꝛi natura incoꝛ poꝛei creati ſpirit/ de redẽ / ptione auxiliũ ſpe fruſtrata. virtute depꝛeſſa. bello dece/ ptionis captus a captoꝛe tenebat᷑ incluſus:ſicq; conſtri⸗ ctus vt metuſomnino ſpem ſuparet. Sed aduenit qui poterat. ſubuenit qui pualebat.interceſſit/es redemptio nis adduxit. qui nõ redimendi obſequio ſperato ſed ſola charitate volebat:et ſus fecit aliena cauſam. Querebat nõ ꝑ violentiã ſed ꝑiuſtã ſententi a poſſeſſione deten⸗ ta excludere poſſeſſoꝛeʒ. idcirco ſub uſto tribunali vole⸗ bat ſtare: p ſe aut cõtra ſe ſubire iudiciũ. Sategit factis dictis aſſumpta cauſa captiui puenire in hoꝛã qua iudi / cium ferret᷑:et iu dex modus locus teſtes inuicẽ cõueni rent. Aderat tempus iudex pᷣſio ſemꝑ locus et modus erat:et parati teſtes celici et terreni. Per bhoc ſic loquit᷑ chꝛiſius Nunc autẽ iudiciũ eſt mundimunc pꝛinceps mundi hinus eiſciet foꝛas Ad tempus teſiiſicat apls. At vbi wenit plenitudo tpis.miſit deus filiũ ſuũ factuʒ ex muliere factũ ſub lege.vt eos qui ſub lege erãt redi⸗ meret:vt adoptionẽ filioꝝ dei reciberemug. Judexe⸗ quꝰ deus deſup ſpectans de quo ſcriptũ eſt. Dñns iuder eſi:et nõ eſt apud illũ gloꝛia pſone. Et iuſtus es dñe et rectũ indiciũ tuum. vt nec pꝛincipem mundi velit iniu⸗ ſie iudicare a mũdo eijciendũ:neq; ſuſceptoꝛẽ cauſe hu mani generis ſupioꝛẽ facere ſupꝛa dignũ. Locus hieru⸗ ſalem erat cõgruens ex interpꝛetatõne miſterio: quoni am agebat poſt deuictu hoſtẽ de pace homis et dei. Et lex cei erat ibi. ſi nõ cuſtodita moꝛibo tñ in ſcripturis.cõtra qusã iudicatus ſibi acceſſit ſumma ratio ſup eiſcienduz pꝛincipem quẽ ab initio habuit hoſtẽ: ibiq; erant quos mundi pꝛincipes ſuis placitis aptitauerat. Non ſic ap⸗ tus paradiſus inobedientie locus.etenim pᷣterq; a duo bus nõ incolit᷑nõ roma vbi erat culmen imperij Foꝛte quidẽ nõ ſic ſibi iuſia cauſa fuiſſet ſi ab extraneis ngene rationẽ et legẽ et ritum moꝛtis ſententiã accepiſſet. Et quanq; a gentili romano ſententiã moꝛtis acceꝑit ſua⸗ ſione hoĩm ex quibo ſcom carnẽ oꝛiginẽ traxerat. nõ eſt aduerſus hoſtẽ ſua defalcata iuſticia: alias aũt niſus ſuit literare eũ. Et ſoꝛtaſſis ꝙ viſis tot ſignis a gentilibus nõ fuiſſet moꝛte damnatus:quẽ poſt moꝛtẽ pdicantib- aplis vt deũ et dominũů acceperũt. Modus erat ꝑ cruceʒ Teſtes vero angeli celeſtes et infernales.necnõ lingua rum oĩm: aderant in tã famoſa ciuitate. Sed oĩbus pᷣ⸗ termiſſis tempus tangit? modũ:qui ſic ab ipo depꝛom ptus eſt. Et ego ſi exaltatus fueroa terra: oĩa traham ad meipm. Crucẽ intendebat et ſuppliciũ eius in exal⸗ tatione iſia ieſus.modũ vicʒ quo mundi pꝛinceps exeo pellerefnam ligno vemneit ligno deuictus eſt:ꝛet dum de⸗ ſeuiſſet in hoiem innocentẽ quẽ ab omni macula liberũ repperit. a iuſta poſſeſſione atq; vominio iuſtiſſime ꝑ de ſideriũ plenonori eſt viectus. Huius quidẽ congreſ/ ſus atq; cõflictus modũ:in poſteruz paulus aperuit. Cõ uiuiſicauit nos cum illo donans nobis ola delicta. delẽs qaduerſus nos erat cyrographũ decreti:q erat otrari um nobis. et illud tulit de medio affigens illud cruci:ex polians pꝛincipatus poteſtates traduxit cõfidenter ps am triumphans illos in ſemetipo. Mouus qundeʒ tri⸗ umphus de pꝛincipe.de quo occumbenſ triumphauit:af ſira cruci manu ſpolia diu detenta detraxit.moꝛiens occi dit moꝛtẽ.moꝛtuus moꝛtuos reuocauit ad vitã.ligatus in cruce ferro. cõpedes ferreos cõfregit: captiuus longe captiuatoꝛ eduxit e carcere. Poſt triumphandi modũ edixit quid futurum:ſcʒ ommia trahere ad ſeipm. Quis huiuſcemodi tractus mſi ad fidem et ad ammirationẽ. ad ſpem in ipo et per ipm et cum ipo ineternũ gloꝛiſica⸗ ome pumane. adl vilectionẽ eius cognoſcendã in no⸗ get ad rependend ſibi ex nobis. ad ſequeld illius tol⸗ binci ceren abdicationis voluntarie ab ommviſibi li mundo et pꝛofectus agende vite⸗ Traxit ad ſeipᷣm o⸗ mnia exaltatus chꝛiſtus in cruce ſecreto et inui ſibili vir wtepane magnes ferrum quodam inſenſibili motu ad ſe mouere facit frigidos et duros ex peccato 7 in peccato qui nondmm tracti erant. trahendi tamẽ ad dulcedineʒ eſffuſi ſanguinis in pꝛecio humane redemptionis: ſicut aues cadauera. riuulus longe diffuſus traxit ad ſontẽ Oinnes ſua virtute trayit. no tamẽ omnes acceſſerunt ſed de omnibo nationibus volentes credere ſaluos fecit Et ad cõtemplationẽ huius ſpectaculi celeſtia inferna⸗ la terreſiria tracta ſunt. Huncq; moduʒ eſſe iudicandi et pellendi pꝛincipem mundi: euangeliſta exponit Hoc auteʒ dicebat: ſignificans qua moꝛte eſſet moꝛiturus Muia exaltatus in cruce in aere animã tradidit ſeu emi ſit ſpiritũ er coꝛpoꝛe. velut inter celeſtia et terreſtria me diatoꝛ aer quidẽ de intermedijs eſt. Mõ fuit ignara tur⸗ ba dicti. ſed cognouit illaã exaltationẽ eſſe per crueeʒ. nã ſoꝛte quia iam inuſitanter innotuerat ꝙ captus cõſilio iudeoꝛum ſic tradendus eſſet in moꝛtem. Mam reſpon dit ei turba. Mos audiuimus ex lege quia chꝛiſtus ma⸗ net ineternu. Et quomoõ tu vdicis. opoetet exaltari filiuʒ bominis. Quis eſt iſte filius hominis. ONVirabant tur⸗ be ſuſpenſa mente cogitantes verba ſaluatoꝛis: quem ſe pe audierant ſe aſſerentem eſſe meſſyam ꝓmiſſum in le⸗ ge. quem etiam ex lege ſciebant eterne manſurũ.nunc in cruce moꝛiturũ ſatentem. in argumento ſibi ſunt re⸗ tundunt verba eius. quid ſit dictů querũt: ac ſi ad eum calis eſſet oꝛdo vertop. Exlege accepimus pmiſſum no bis meſſyam ineternũ manere. tu teipᷣm facis et contra legem ſi es te pnuncians in crurce moꝛituru. Opoꝛtet eraltari filium homimiſ. Et tu es filius hominis.Quis eſt ergo iſte filius hominis exaltandus. ſi tu es meſſias nõ moꝛiturus: Aut interrogatiue ad vrum aut deſpecti ue ad obpꝛobaũ verba iſta turba pferebat. redarguit ie⸗ ſus modicitatẽ intellectus ipoꝛum.I Dixit ergo ieſus Adhuc modicum lumẽ in wobis eſt. Ambulate dum lu⸗ cem habetis: vt non tenebꝛe wos cõpꝛehendant. Et qui am bulat in tenebꝛis: neſeit quo vadat. Hum lucem ha tetis credite in lucem: vt fili lucis ſitis INHabebant ali⸗ quid luminis · quia meſſiam ſciebant manere ineternũ et eſſe in lege pmiſſum ſed inde ꝑmodicum quo ipſum eſſe nõ credebant:et eſtimabant per moꝛtẽ coꝛpoꝛis tem poꝛalem adimi qð nõ poſſet ineternum manere. Pꝛoin de ſe lucem aſſerit ⁊ inuitat ad credulitatẽ:vt has men tis tenebꝛas ignoꝛantiãq; depellatl Hec locutus eſt ie⸗ ſus et abijt et abſcondit ſe ab eis Abſcondit ſe ab ocu⸗ lis coꝛxoꝛis:ab ipoꝛum iam mente celatus. Sepe actu exterioꝛi declaratum eſt. quod bonum aut malum inte⸗ rius latet. “” De diſceptatione ſuper poteſtate ieſu in qua tanta fa ciebat. ſecundum mattheum marcumet lucam. Capitulum I. 2 = Liber vndecimus erioſachꝛiſti autoꝛitus cum abimpertinem⸗ i ubus templi mundaſſet et phibuiſſet ne vas Aterius vius q; templi p templi eferer aperte Doeeret. ſeciſſetq; miracu la:iudeoꝝ animos in ammira⸗ tione ſuſpendit: et odio inuidiaq; pculſit:et cõfecit timo fre ne autoꝛitate ſua in amplioꝛa ſipop damna pcederet. DNMiuius rei cura marĩe illos angebat qui gerebãat in w⸗ pulo pꝛincipatũ.neue amplius paterent᷑ hoĩem ꝓgredi Abertats eius eploꝛare nituntur. n abalns q; ab ipſo nrec credituri accepto reſponſo ſed paraturi calumniam. Sicq; actum eſt. Et cum ambularet in templo cõue/ nerüũt ſenioꝛes ſacerdotũ ⁊ ſeribe ci ſenioꝛiby.et acceſſe⸗ runt ad eũ ⁊ dicut illi. In qua poteſtare læc facis:lins ccgit tibi hanc poteſtatẽ vt ita facias Sit cöuentus ma lignantiu aduerſus ieſum. ſed ptectu: ſicut de ipſo ſcri⸗ ptum eſt. Pꝛoteriſii me a couentu malignantiu: a mul⸗ titudine operantiũ iniquitatẽ. Et interrogaͤt eum vnde ſibi auctoꝛitas talia faciendi:quis dedit. ac ꝗ quo accepit emuloſe atq; imwꝛetune ſciſcitant᷑ Nam ſepe ab ißo rela tione dictu audituq; ceperant omnia ſi uſcepiſſe a patre in cuius poteſtate ſibi ab eo datꝗ loquebatr᷑ ſermones: et cuncts digna et owtuna opabatur. Etenim pter opoꝛ/ tumitatẽ ab ope atq; ſermone quieſcebat. Oꝛoinde om⸗/ cũ ilico negauiſſent talem dare huiuſcemõi bomini po⸗ teſiatẽ: cin poĩa t oꝛiginisq;́ nutriture cognitionẽ ha bere fatebit ¶ Yeſus auit rñdens: ait illis. Ynterrogalv Ws et ego vnuvrbũu: et rñdete mihi Et ſi dixeritis mi; hHi dica wbis in qua poteſtate hec facio. Baptiſmꝰ⸗ iohan nis de celo erat. an ex hoibus. ieſtonete mihi. Su⸗ ſpendit reſponſuz ieſus dare inquiſitionib impꝛetunis et wptius emuloſis. et qrentes euʒ interrogationibo in⸗ uoluere his inuoluit. vt heimno pi reſpondeãt ad vtilio⸗ ra queſita.illoꝑ nõ ſue vtilitati oſu lens. ratus eos ſi nõ tergiuerſant iohannis teſtimonio ad fidẽ adducere:qui e ipo pᷣdixerat writ atẽa ſacerdotiby et leuitis requiſitꝰ ad fluenta ioꝛdanis.qui tam opinatiſſimus apud fopu lum fuerat vita doctria: vt crederet in lege eſſe pmiſſus meſſyas. Veruntamẽ illi cognoſcentes chꝛiſti virtuteʒ in quã ſummã rei tendebat.wlut aſtuti pertinaces im⸗ peudenter pꝛudentes et inutiliter ſapiẽtes: ſilentio pte reunt vnde cõcludi vtiliter bot uerũt Atilli cogitabãt ſecũ dicentes. Si direrimus de celo: dicet. Quare ergo no credidiſtis illi: Si dixerimus exr hoĩb:plebs vniuer ſa lapidabit nos. Certi ſunt eni iohannẽ ꝓphtam eſſe. Neq; ego dicoxobis: in nug woteſtate lxc facio Et ſcww lentes deludere ſunt deluſi. Meruerſa quideʒ xoluntas cum a writate cõuincitur: aut in cauejᷓ negationis aut arcẽ rebellionis aſcẽdit.Noluerũt hi writatẽ faſſi chꝛi⸗ ſto cõcludi vt wnirẽt in ſfidem. potius ignoꝛantiã ſunt ꝓfeſſi. nõ ex humilitate ſed ex odio:potius paſſi erubeſcẽ tiam coꝛã ꝓplo.qᷓ; laudẽ reſpondendo wri tatem. Multi quidem ſic obſtinati ꝓpoſito malo exiſtunt. vt potius ve lint ab extra degecus pati:q; ab emula eis writate con⸗ uinci. Et amm iſtino negant iohannis virtutẽ: no deinz minum atq; iudiciũ. ab eis aduerſum poſſet infli magis qᷓ; damwrent uimmunes a crimine nõ ſunt. Gr Aanuent moleſtimagis q; koneſti parts:atroet ſe iudi⸗ do ſubſcripſerut. Hecnõ vbicunq triſticia pᷣuglet bone ſtati. illiuſe; doloꝛ alterius delectationi pponitur:ꝛinten⸗ tio et actio aut in delicto aut mn crimine ſunt. Ddiſceptatione ſup tributo reddendo ceſari an nõ. ſecundum mattheum marcum et lucam. . apitul 11.. Vos dialolus inficit ſibi cõparat. vt etiã vellet q depꝛaugre ſi poſſet ſicut ipe ſuo demerito de uatus eſt: ad omnia mala patranda ſollers im⸗ pudens in illis nil vretur 2 gredi. dum videt oppꝛimi tunc reſurgit:nõ quieſcit niſi ſupplantet: Jd idẽ agunt quos ſibi ſimiles fecit. Nam phariſei et ſeribe a ſaluato re ſexe cõuicti mec chꝛiſtũ poterãt ad guc ane delicto fa cti aut erroꝛe verbi repulſam paſſi er ſimplici paralvlaq; octrina. cum amplius couincuntur plus ſeuiũt: et cu inſidiatoꝛes quoſd ex phariſeis diſcipulos ſuos cũ he⸗ rodianis qui ſe iuſtos ſimularent: vt caperent eum in ſermone. tragerẽt pꝛincipatui ac poteſiati pᷣſidis Zid pagendum mala puigiles vna viq pꝛecluſa ne perficiãt malum quod animo conceperũt aliam inquirũt nüuqᷓ; q; reſiliunt donec conceptus in partum ueniat:quo⸗ nigm qui concipit doloꝛem parit iniq uitaté. Pinc pha⸗ riſei no volentes ieſum a mundo peeſcribere. adeunt iI los qui nõ ſunt de populo dei. vt in ſimul ponãt inſidi⸗ as aſe innocenti:ercitant ad mali in aduertentes et in llam aſtuciã qua carebant immittũut. ceſareũ honoꝛem ante ꝓte lando ponentes.vt eſſent auidioꝛes ad crimẽ. id intendentes qð ſi decreuiſſet p ceſare ad iniuriam le⸗ gis aſcriberent et omnis populi iudeoꝛũ:et eis nõ vere⸗ eundia ſed nec imputanda iniquitaſ.etiã ſi adiutoꝛio cõ ductoꝛũ ſocioꝛũ ilico caperer. SGj Wwro cõtra ceſarem p⸗ tuliſſet cõſilium ab xrodianis quoꝛũ marime tũc erat illa regione iura ceſaris curare atq; defendere:er timplo captus pᷣſentaretur iudicand us Pſicle goteſtati. YGtach pagunt qð nequiter aſft umptũ erat. Et interrogaue⸗ rnut illum dicentes. Magiſter ſcimus qꝛ wrax es et re⸗ cte dicis. et viam dei in writate doces: nõ en accipis per Nicet cenſiim dari ceſan an no Hati ſunt illum decipe aut inflectere falſa laude atq; ſuauitatewrtvꝛi:et inten tione neq;. wriv cõpoſito. hypocritali geſtu. qd eſt wriſ⸗ ſimum ptulerunt. Sed ꝓpe modum aut aliqñ eque vi cium.wrum vt falſum dicere intentione fallendi:quo/ „ niam ibi writas in oꝛe falſitas et dolus in coꝛde. Ybi ſi falſitas in oꝛe ſimiliter et fraus in coꝛde:nõ tamẽ oꝛe de cipit. ſi cognitů ſalſum feet. Et de pꝛimo dicit. Simu⸗/ latoꝛ oꝛe decipit amicũ ſuü:cum ꝓfert wrü vt initiat la⸗ quen. Leriſſimach decheiſto pꝛeter intentuʒ adulando fando xe ſunt:qð ſitr mogiſter. Erat enĩ ſolus vbi alibi libi. Vos vocatis me magiſtera dñje: bñ dicitis. Guʒ eteni. Et q wrar erat. Reuera nullus wrioꝛ. mnes autẽ quot ſunt:ſi qua writate pollent. ab ipo acceperüt. t ipe dicit. Ego ſum writas. Et rect' quidẽ. ſſalmi: a. Dulcis et rectus dñs: ꝓpter hoc legẽ dabit elinquz tjbus in via. Et alibi. Quoniã rectus eſt dñs eus no⸗ ſter:et noͤeſt inig 1 L . fucate docet vt ipᷣe inſucatus eſt. ſed nolũt illaʒ ingredi ſriptũ eſt. Vnus eni eſt magiſter vſter chꝛiſtus. Et a⸗ uitas in eo. Viamiq; dei liquide atz in“ qui blande in deceptionẽ nitunt᷑ et loquendo laqueum unt il nadi⸗ getiy lg nmi. mnie Nioc hnp⸗ tent np⸗ N Cole eete⸗ nim nt te⸗ tn i —— — de diſ ceptationibus do. Balua. parant.Cõmendant que hoꝛrent. laudant que fugiunt. paoferunt qð non credunt. Et viã dei in writate doces. Que aũt eſt via dei quã iſti laudib efferũt.ſed non am⸗ bulant in illa: Clia dei eſt que ducit ad veũ qᷓuis vijs oĩ bus alijs dñetur.ſed necintellectũ aliũ verbũ habet: cũ et ipi iudei hoc potiſſimũ noſſent dei legẽ non alia cauſa Datã.niſi vt ſiſtatur cũ eo:aut ſi abſcedit reuertat᷑ ad eũ Doctrina quidẽ chꝛiſti tota in hoc erat.in hanc ederevi am qua vniretad deũ:et mundi abdicationẽ huius vie fecit exoꝛdiũ.mediũ odiũ ſui:finẽ vero cõöuentum.ↄcen tumq; virtutũ. Opere quidẽ ac verlv illã fabꝛicabat ie⸗ ſus:quã pagrare pax. Inquit baruch. NHam ſi in via dei ambulaſſes:habitaſſes vtiq; in pace ſuꝑ terrã. Et cum vniuerſe vie dñi miſericoꝛdia et vritas. ſemper chꝛiſtꝰ his docendis ſe fecit vt miſericoꝛdes hoĩes eſſent:⁊ inxe ritate conſiſteret oĩs intentio vita mos et actio. Guerat quidẽ ante pꝛedictũ. Ego dñs deꝰ tuus:docẽs te vtilia Nil quidẽ niſi vtile vtiliter docuit. Sed in his reſtrin⸗ gendus eſt ſermo.expientia mẽte plus lucet:et claritas in ꝓpatulo.Et vt pſtringam omnis doctrina chꝛiſti. nõ erat aliud niſi rectiſſima via dei. Laudat᷑ etiã de vero ſed a laudatoꝛe falſo. ꝙ acceptoꝛ pſonarũ non ſit:et vere ſic erat.Atteſtat᷑ ſibi ſcriptura nõ actionẽ eius vt ex ipa ſit Vrioꝛ.ſed ad aſſertionẽ writatis et ad ſolidandũ credẽ⸗ tium fidẽ:et ad ſuadendũ hominib ex virtute ſollicitas actiones.ne quis credat ipᷣm eſſe acceptoꝛẽ ꝑſonarũ ſed dumtarat woluntatũ. Inquit enĩ apls.Mõ eſt enim ac⸗ ceptio pꝑerſonarũ apud deum. Similiter nec muneruʒ quia nõ eſt ſibi cura de aliquo.Aſpiciebat eum exoĩbus eſſe mundi cõtempꝑtoꝛẽ.nec quicq; agere ſeu dicere que ſtus cauſa:neq; illũ eſſe poterant depꝛehendere capeſſo⸗ nem. Nec vultũ alicuius hominis verebat vt metu nõ pferret ad inquiſita ſententiã. Et cuʒ iſta vera eſſent in capite chꝛiſto neceſſitate agit᷑ vt in mẽbꝛa deſcendãt.vn guentũ quidẽ aaron deſcendit in barbaʒ eius. MHuiuſce⸗ modi enim vita moꝛalis cõpetit omni recte agere cupiẽ ti. Cognouit tamẽ ieſus ꝙ ſimulata erat iſta laudatio Neq; fucata coloꝛe ad deceptionẽ tota cõpoſita. Pꝛoin⸗ de ante arguit viciũ qᷓ; pᷣſtet reſronſum:pꝛius oſtendit ſe cognoſcere eoꝝ aſtuciã:qᷓ; vt ꝓferat ſententiã de queſi tol Qui cognita autẽ nequicia illoꝝ et cõſiderans dolũ illoꝝ:dixit ad eos. Quid me tentatis hypocrite Nihil eum poterat latere mentiuʒ.ſed interioꝛa hominũ bona ſeu mala eadẽ noticia cognoſcebat:nec obuelatũ quippi am erat.Qui cum eoꝛum aſtuciã cognouiſſet et intelle xiſſet hypocritale malum et nequiciã dolũq; ipoꝝ ad eru beſcentiam cogit:pdens ꝙ nõꝓ veritate ſcienda ſedꝓ in ferenda calumnia illũ interrogando tentabant. Nec ſo⸗ lum hypocriſis vicium in geſtu coꝛpis ſiſtit:ſed in ſtro⸗ pha ſermonis.Latẽt quidẽ multa deceptoꝛia mala:ſub laude ficta verwꝛũ.Hincq; libꝛo ꝓuerbioꝛũ dicitur.La⸗ bijs ſuis intelligit᷑ inimicuſ:icum in coꝛde tractauerit do los.Quando ſubmiſerit vocem ſuã ne credas ei:quoni am ſeptẽ nequicie ſunt in coꝛde illius.Et rurſus. Qui benedixerit ꝓpximo voce grandi de nocte cõſurgens: ma⸗ ledicenti ſimilis eſt. Iſti ſimulatoꝛes verboꝛũ nequiciaʒ babebant et dolũ.Nequicia quidẽ eſt:cum quis ex inſer ta iniquitate mentis plus appetit mali agere q;ᷓ poſſit ef ficere. Solus vero in coꝛde:exagitata pꝛopenſius fraus ipᷣa nocendi. Dolus in oꝛe:fucatũ verbũ ad decipiendu emiſſum. Tentatio eſt ex homine experiri in aliquo vel⸗ le qtum quidue poſſit aut ſapiat aut velit.nõ animo aſ⸗ ſentiendi ſeu agendi etiã ſi fuerit agendũ ſiue ſcienduʒ aut diligendũ ſed intentione inſiliendi ſiue cauendi aut aliquid potiundi. Et cõperta fraude loquendi ſe ad iudi; cium parat:ad veritatẽ vero dicta ipoꝑ intentione ne .R. EQuerit autẽ ſubiectã cauſam:ſup quã iudicium pſerat Inuanũ eſt enim omne iudiciũ: ſine ſuppoſitione cau⸗ H ſarum.l Oſtendite mihi nummiſma cenſus Queſie rant illi a chꝛiſto habere iudiciũ inter ſic ⁊ nõ:neutra ꝑpꝰ ꝓpoſitoꝛem aut cõtradictoꝛẽ habebat.vt vnus affirma⸗ tiuã alter negatiuã ꝓſequeretur. Non erat diſceptatio inter hoĩes ſibiinuicẽ diſceptãtes:ſed tfñi ab illis inter li citũ et nõ licitũ iudiciũ qᷓrebat᷑. Sed qm̃ hec circa cenſũ erãt q̃rit ieſus cenſũ inſpicere ne ferat ĩcauteſiudiciũ.ne vnuʒ p alio dicat ſed dumtaxat ad ꝓpoſitã ſine altricatõ nibus queſtionẽ:ſuꝑ quã meliꝰ aut iuſtius nõ debebat decerni q ex eo ꝙ in ſe gerebat ſculptura cenſualis At illi obtulerũt denariũ Nummnſma ab inſignito et in⸗ ſcripto metallo a tpꝑe nume pompilij ſecundi regis roma noꝛum:qui ad vſum ppli metalla diuerſi generis ad ex⸗ pendendũ et pꝑmutationẽ rex faciendã fieri iuſſit DHena rius a calculato valoꝛel Et ait illis ieſus. Que eſt aut cuius imago hec et ſupꝑſcriptio Pꝛenouerat qo inter- rogat:ſed ob id querit vt exeoꝛum reſponſo ipᷣos ſentẽ⸗ tiam ꝓferendo cõfundat. et erubeſcentiã patiantur inui ti. qui ſponte machinati ſunt malum:et in illam foueas incidant quã alteri parauerũt. Sepe quidem euenit vt quid ſuſtineat ꝙ alij conatur inferrel Qui dicũt ei. Ce⸗ ſaris gatentur verum:ob quod iudicant᷑. Erat enim nummus cenſualis ex metallo auro ſiue argento ſeu ex glio.imasine tyberij ceſaris inſignitus ſperice foꝛme.cix ca imaginẽ et gyro ſuꝑſcriptione appoſita nomẽ ꝓpꝛiuʒ ceſaris cõtinente:valoꝛis decem minutoꝛũ.Cenſus hu iuſcemodi inuariabili decreto ſenatus iuſſus erat ꝑ ceſa rem ſibi dari:ad ditandũ erarium vꝛbis ꝓ cõſeruatione reipublice ꝓ magniſicentia ceſaris pꝛo cuſtodienda pa⸗ tria· pꝛo tenenda mulitari diſciplina:per quã ab exoꝛdio cõditionis res romana ſtetit: ꝓ cultu deoꝝ faniſq; con⸗ dendiſ. p ſtabilitate atq; incõcuſſo ſtatn iuſticie.ſine qua omnia pꝛecipitio ſunt.cum qua omnia optime gubernã tur: ceteriſq; rebus quibus ſtatꝰ vꝛbis et oꝛbis eſſet qui etioꝛ. Sed vꝛbis oꝛbi pꝛelate ſublimioꝛi inſpecco num⸗ miſmate reſponſo ab ipᷣis tentatoꝛibus audito cuius eſ⸗ ſet .· ſententiã in equitate ꝓnunciat. iudicium ꝓmulgat de duobus licitis:cum niſi de vno interrogatus eſſet. Nõ licitum ſilet ad affirmatiuã partem ſe contulit: ne⸗ gatiuum in iſta cauſa nõ erat.. Tunc ait illis. Reddite ergo que ſunt ceſaris ceſari:et que ſunt dei deo Ampli⸗ usq; ad interrogata chꝛiſti reſponſio ſe extendit. Nihi in queſtione de deo ꝓpoſitum erat et deixotum poſt ex⸗ actionem ceſaris ſanxit:eo intuitu ꝙ iudei falſum rati. ſi ceſari tributa ꝑſoluerent.deo nõ poſſent ſuas exactio⸗ nes pſoluere in decimas diffinitas in lege. Pꝛoinde ad vtranq; decernit partem. Pꝛimo ad illã ceſaris pꝛo qua dolo interrogatus erat. Secundo ad illam dei cuius ipe in homĩe aſſumpto curabat honoꝛẽ:nõ ſuo cõmodo ſed vtilitate reddentium.Ac per hoc pſpicuum eſt omnem pꝛincipatũ a domino deo eſſe apud queʒ ſunt omnia iu⸗ ra regnoꝛum:et ſuum placitũ poſt coꝛruptam naturã ꝙ; mundi curſus in hominibus per dominari et ſubiſci di⸗ rigatur. Ygitur ſi cupitur inter homines tutavita cum inter impꝛolvs tuta eſſe nõ poſſit.ſi tutelã in vxoꝛe.ſi in natis.ſi in domicilijs ſi in laribus.ſi in fundis. ſi in qui⸗ buſcunq; amate poſſeſſis.metuq; perdendi quis optat habere:cum et impꝛobitas hominum craſſatoꝛũ per v⸗ num nõ poſſit arceri.opus habet ceſaris pꝛincipiſq; iuſti ciam arcentem et punientem penis ⁊ ſupplicijs debitis craſſatoꝛes et infeſtos.his qui paciſcam volunt tranſi⸗ gere vitam.qui nec volunt aliena arripere.ſuaq; gliſcũt intacta ſeruare.iniuriam et leſiones inferre nõ ſatagũt: ſatagentes boc vellent metu inſticie terroꝛe plicij pꝓ⸗ hibente ceſare abſterreri. QAuamobꝛeʒ ſi taãta neceſſitas exigit eeſaris poteſtatẽ.nõ tibi faſtidio ſit aut cauſatio ad uerſus eum:ſi pꝛo te tuiſq; ſeruandis exigit cenſuʒ. Ex his dictis ceſarẽ intelligimus ſanctione ſiue iuſticiam oꝛdinaria alicuius domini terre ſeu terrarum per quam maloꝛũ arcetur impꝛobitas et agitur quieta vita moꝛta lium:ad quam exercenda multo cenſuario ere ceſar pe⸗ nitus opus habet. Memo igit᷑ querulet᷑ ſi ꝓ ↄſeruatione iuſticie qua ſtante omnia ſtant.⁊ iniuſticia facta cuncta oꝛldie turbato depereũt:ſi cenſus exigit᷑ Et patrona ſen⸗ tentia ſaluatoꝛis ex autoꝛitate pᷣter ratione et vſum ſo⸗ l ſufficit.vt pꝛeſtemus exactũ cenſum:vt ceſar poſſit tu eri ab impꝛobis moꝛtaliũ coꝛpoꝛa cunctaq; quibus hec vita caduca pagitur. Equidem nequiret ſolus in mul⸗ teos. ſed exacto et in vnũ cõuento cenſu ſtipe data. inſiru cctis hoĩm copijs.ſibiq; applicatiſ iniquitatẽ poſſit irrum pere:gubernareq; in iuſticia cenſuatos. Huiuſcemodixe ro ſentètia ex dictis apli peramplius claret. Inquit enĩ MNeni eſt poteſtas niſia eo: que autẽ ſunt a deo oꝛdi⸗ uata ſunt. Ntach qui reſiſtit foteſiati dei oꝛdinationixe,/ ſiſtit.qui aut reſiſtunt ipi: ſibi damnatione acquiruunt. Nam pꝛinceps nõ eſt timo:i boniopis ſed mali. Et poſt. NMõ eni ſine cauſa gladiũ poꝛtat ſcʒ ad tuitionẽ paciſicoꝑ et terroꝛẽ ſiue ſupplicium maloꝛu. Et poſt. Dei eni mi⸗ nnſter eſt et vindex in iram:ei qui malum agit. Ideoq; neceſſitate ſubditi eſtote. Et poſt. Ydeo eni tributa pꝛe ſtatis:miniſtri enim dei ſunt in hoc ipſo ſeruiẽtes. Red Dite ergo omnib debita:cui tributum:tributum.cui ve ctigal:wctigal.cui timoꝛẽ timoꝛẽ:cui honoꝛẽ honoꝛem HMec worro apli verba ex hoc ſunt qð dñs dixit. Heddite que ſunt ceſaris ceſari:vt terrenũ regnũ cõgruens ⁊ ex⸗ Eis coſtioru moꝛtaliũ firmũ maneat exerceriq; poſ it exactione cenſuum. Mec ob hoc quiſq; cauſet᷑ ideo nõ Pppſſe reddere vota ſuaq; cenſuʒ dedit in niſcũ ceſaris: q̃ =. C talia exigit.que nõ poſſent impedire cenſoꝛes. Pꝛo⸗ pterea dictu eſt: reddite queſunt dei do. VUnuſquiſq; Apud ſe habet ꝙ ex mandato ſancto ab ipo faciendũ acce pit: aut quid ex feruoꝛe magis placendi atq; obſequẽdi pꝛopoſito voto ad mandatũ obſeruaturꝰ appoſuit. Red/ dantur ceſarea ceſari: ꝓ ducenda in pace iſta tranſitoꝛia mMalis vero aſtucia criminoſa. ] Auem vra loquentẽ cõuincere nequeũt:uec ſuis repu⸗ gnare ſermonibo. vita. Et diuina deo: p illa ad quã multis doloꝛibus ſu⸗ ſpiramus plurimiſq; piculis militamus. Yrrefragabi/ lis quideʒ fit iſta ſententia ſaluatoꝛis. Pꝛoinde et nõ ppotuerũt repꝛehendere vrbũ eius coꝛã plebe. et mirati in reſponſo eius tacuerũt:et relicto eo abierũt d wer bum weum cõtradictiue reſponderi nõ poteſt: niſi ver⸗ bum falſum. Sed arcet quãdoq; metus aſtantiũ ne ve ritati falſitas oꝑponatur:q;uis impudentia mẽtis mul⸗ tos exagitet in falſitatiba nõ pudere. Plerũq; wro alti⸗ tudo ſermonum ex interioꝛi ſcientia creditur: quã cum pPlebs nõ intelligit plus miratur. Hinc et mirati ſunt in reſponſis eius.quia irrecõuincibilia et irrefragabilia e⸗ rant:et plena incontradicibili writate. Pꝛoinde tacue⸗ runt. Mõ parue virtutis eſt ſeu humane aſtucie: ibi ta⸗ cere vbi nõ gratus aut ad cauſam exact?eſt ſermo. Ser mMonũ modergtio digna laude:dum quis non verbulat cotra deum. Et honoꝛe taciturnitatis venerari excellen⸗ tiam veritatis in bonis vere humilitatis eſtſ pecimen:in minoſa. Hi quidẽ relinquũt eum nare ſer . Hoc quidẽ apud omnes aut eſt erqui ſite tergiuerſationis relinquere incõuincibilem wera lo quentem. aut humilitatis diſcrete cedere weritati: et ei qui nõ poteſt in wrlox iudicio aut in cauſa ſupari. Ele⸗ runtamẽ quadoq; inuidia ira nequicia malicia vt ſupe⸗ rent facto interdum vertv ceunt. et ſepe tacent qui ſu⸗ . — perare deſperant:et ſi loquuntur. verentur ne in amplio renm erubeſcentiã indludantur. Exactio quidem ceſaris cenſualis nummiſmatis imagine mſigniti ſapſcriptio⸗ ne ceſarei nominis exarati.aliquid pauendũq; cõpoſitio ne demonſirat. vt ſi iura ſua exigit poteſias ceſarea que pendet: multomagis exigit auctoꝛitas abſoluta. Et ſi egquus iudex chꝛiſtus qui omne iudicium habet deſanxit omnia iuſtis exactoꝛibus reddi. aduertendũ ſollerter ne nil reddentes inueniamur aut defalcatoꝛes cum cenſo⸗ res ſummi aduenerint impatoꝛis viſibilis et inuiſibili obis miſeri atq; beati:nam ad imaginẽ dei factuſ eſt ho mo. ita vt ipe ſit qued imago dei nõ ex coꝛruptibilia vi ſibeli parte: ſed ſex illa que coꝛruptionẽ nõ habet.et a car nalioculo ſemꝑ inuiſa mmanet. Opoꝛtebit intergiuerſa⸗ biliter omnẽ animãꝗ in iudicio exhiberi diſcutiendã ſi im maculata ſeruata eſt. ſi aliam impꝛeſſionẽ accepit: ſi vbi guado qua cauſa quo ſcalpꝛoa quo.aliam male artis im pꝛeſſionẽ accepit.et ſi abolita eſt illa ſcriptura naturalis et oꝛiginalis iuſticie. que nõ atramento aut aliquo ſtilo ſed diuina virtute ſcripta fuitĩ coꝛdibo humanis: diſtin ctis ab ommiby alijs coꝛdibus ꝑ differentiã inſite ratio nis. Q ſi defoꝛmata reperitur imago impꝛeſſione con traria. ſi ſupſcriptio iuſticie oꝛiginalis legaliſq; atq; po⸗ tioꝛis et wre ad ſalutem iuſtificantis euangelice virtu⸗ tis. wrendum ꝓtinus ne deſoꝛmatum ⁊ inſuperſcriptũ tranſeat in poſſeſſionẽ ſecundi auctoꝛis.pꝛimo cõditoꝛe peꝛiuato:mõ ſuo damno ſed eius que ſecundas alteratio⸗ nes acceot. DODiſceptatio exoꝛta de reſurrectione moꝛtuoꝛũ ſuper muliere ſeptemuira. ſcom marcũ et lucm. EVrrta id qõ homines pleriq; in animo ſentiunt᷑ i ſententias et eoꝛum cõſilia querunt. no vt ve⸗ lint credere veris: ſed vt ꝓpꝛios ſententijs alio⸗ rum poſſint validare ↄceptus ſiue boni ſiue mah exiſtãt Oð ſi boni ſpecimen eſt virtutis ſup re lona querere ſi⸗ ue dare cõ ſilium vt animus ſolidetur in melioꝛi:et fſi tans fundetur in wno. Si vero mah. neſcio quid am⸗ plioꝛis puerſitatis eſſe poſſit in mentibꝰ hominũ hinuſ⸗ rxemodi q; firmitatẽ et auctoꝛitatẽ ex alioꝑ ſententia ſi⸗ ue cõ ſilio acquirere ſen p vicio inquirere. Si wro igno ragntia eſſet in cquſa.ſanitas pꝛope fit:ſi vt depellar ideo Srit. Mince ſane in euagelio egimus chꝛiſto ꝓpoſitã fuiſ queſtionẽ de reſurrectione ab his quii nõ credebant. ſecd nõ vt crederent:imo vr eoꝛum wotius erroꝛẽ cõfir⸗ marent. Minc ſcriptum eſt! In ills die acceſſerunt ad eum ſeducei qui dicunt nõ eſſe reſurrectionẽ:et interro gauerunt eum dicentes. Magiſter moiſes dirit et ſcri ⸗/ pſit nobis. ſi fater alicuius mostuus fuerit hatens vro rem et hic ſine liberis fuerit:vt accipiat fratereius vxo⸗ rem. et ſuſcitet ſemen fratri ſuo. Erant aute; apudnos ſeptem fratres. Et pꝛimus vroꝛe ducta defunctus eſt: et nõ habens ſemen reliquit vxoꝛem ſuã fratri ſuo. Si⸗ militer ſecundus et tercius vſq; ad ſeptimuʒ acceperũt eam:et nõ reliquerũt ſemen et moꝛtui ſunt. Mouiſſima gutem omniũ moꝛtua eſi et mulier. In reſurrectione ergo cuius eoꝛum erit vxro:: Siquidem ſeptem habue⸗ runt eam vroꝛem MHegant reſurrectionẽ moꝛtuoꝛum. moꝛtui in peccatis. Et vt ſint liberioꝛes ad crimẽ. negli⸗ gentioꝛes ad lbonum:penas eternas futuras in coꝛpoꝛe et pꝛemia meritoꝛum nõ credunt fide reſurrectõis alv⸗ lita. Et wlut ad ſe mendaces damno ꝓpꝛio inereduli ni⸗ tuntur a chꝛiſto eoꝛum perfidie habere decretũ. et werita tem moſaici pꝛecepti dicentes neſcio quam fabulam in⸗ uenerunt de ſepteuira muliere quam ieſus wra vel fal/ ſam pꝛeterit: queſtioni tamen qu exilla collegerant in — — —— — — — — Ni Nis to ſto ghe tſi nit rhe ſſo⸗ liß ho⸗ 1wi aa tſal Pi is iin io on wp⸗ lu⸗ ſpti lore gto io ſiͤt eſi i ſ⸗ de diſceptationibus do. Balua. Veritate antidotum verbim reddit. Reſpondens autẽ ieſus:ait illis. Erxratis:neſcientes ſcripturas neq; veri⸗ tatẽ de Vnlxſitanter errat ſacras ſcripturas ignoꝛãs: directrices enim ſunt m luminoſiſſ mãa veritatem que perducit ad deum. Itaq; ignoꝛatis ſcripturis etiam dei veritas ignoꝛatur:qua incognita nõ peruenitur ad deuʒ qui ſua virtute habet efficere reſurrectionẽ moꝛtuoꝛum ſicut ipe in ſcripturis ſacris multipliciter et miſtice xol licitus eſt ꝙundabatur quidẽ ſaduceoꝛũ ratio. ſi ſeptẽ/ uira vxoꝛ iure legali omnibo eque fuit:in reſurrectione quidem cuius erit. Ommiuʒ ſimul vna exiſtens eſſe nõ poterit vnius amplius qᷓ alterius eſſe nõ debebit: cum in hac vita potioꝛis iuris vxoꝛici vni q; alteri non fuerit obligata. Elnde qᷓ;uis expꝛeſſo ver cõcluſionẽ non in/ ferrent.animo tamẽ geſtabant: ergo nõ eſt reſurrectio moꝛtuoꝛuʒ. Ded ſi eſt. cui ex ſeptem dabitur ſeptẽuira vxoꝛ: Deteſiabile dictum cogitatu atq; auditu: ꝙ in a⸗ lio ſeculo matrimonio ſtndeatur. Pꝛoinde dicit ieſug. Filij huius ſeculinubunt et traduntur ad nuptias.l⸗ li vero qui digm habebuntur ſeculo illo et reſurrectõne ex moꝛtuis.neq; nubent neq; nubent᷑ neq; ducent vxro/- res:neq; enĩ vltra moꝛi poterunt. Equales enim ange⸗ lis dei ſunt in celoet filij ſunt dei:cum ſint filij reſurre/ ctionis . Seculũ iſtud traduce carnis ex legittimo ma trimonio copulatis carne coꝛrupta in homimbus multi plicari oꝛdinauit omnipotens.poſt pꝑccatum pꝛimariuʒ ꝙ foꝛte abſq; coꝛruptione nõ pꝛecedente peccato tradu⸗ ctio illa fuiſſet.ea honeſtate atq; caſtitate carnis ſeruata que ab expꝑerientibus coꝛruptelã nõ creditur:cum nõ fu erit in aliquo pꝛeterqᷓ; in conceptu et partu dei filij facti hominis reſeruata.Opoꝛtebit eni hoc ſeculũ ab illo dif⸗ ferre:in hoc maxime ꝙ iſtud homines in illo gloꝛifican⸗ dos generaret. Iſtud in vinculo matrimonij:illud ab⸗ ſolutum ab omni lege carnali. Iſtud in coꝛruptõne il⸗ lud in incoꝛruptibilitate. Mõ enim eſſet beatitudo coꝛ/ ruptione cõſecia. Germinat ſeculum iſtud ſuo ſenſibili et oꝛdinato nature modo pꝛo celeſti patria et futuros ꝑ gratiam ciues.gloꝛiſicandos per deum incõpꝛepenſibi⸗ li et ineffabili modo.Aperit tamẽ licet tenuerit ſaluatoꝛ chꝛiſtus illius futuriſeculi honeſtatem.caſtitatem inte merabilem integritatem.libertatem beatitudinẽ eterni tatem altiſſimã et ineffabilẽ dignitatem. tamẽ excludit nuptias et moꝛtem atq; moꝛtalitatẽ cum homines ſecu lo illo dignos comparat beatiſſimis ſpiritibus ſeparatiſ ſubſtantijs per cõuerſionem ad deuʒ in beatitudine: qui cuſtodita virtute reſurrectiõis filij eſſe meruerũt. Poſt differentid vtriuſq; ſeculi:reſurrectionem ex ſcripturis quas ſeducei neſciebant:aſſerit eſſe futuram inquiens. LAuia vero reſurgunt moꝛtui:et moiſes oſtendit ſecꝰ rubum ſicut dicit dominũ deum abꝛaam deum iſaac.et deum iocob· Deus autem nõ eſt moꝛtuoꝛum ſed viuo⸗ rum. Omnes enĩ viuũt ei. Uos autem multum erra⸗ tis Inducit famoſam veteris teſtamenti hiſtoꝛiam ad reſurrectionis ꝓbationeʒs:cũ deus in rubo atparuit moi⸗ ſi mittendo in egiptum pꝛo literatione fratrum ſuoꝛuʒ dicens ei. Ego ſum deus abꝛaam deus iſaac et deus ia⸗ cob. Si deus eſt qð negari nõ poteſt. in ſeipo et a ſeipᷣo eterne exiſtens. et ſeipᷣm aliquoꝛũ deum eſſe dicit: pſpi⸗ cuum eſt ꝙ nõ moꝛtuoꝛũ aut nõ exiſtentium ſed viuoꝝ ſe inſinuat eſſe eum. et cum iam pᷣmoꝛtuos in carne. cõmemoꝛat viuos in anima: reſurrecturos in carne ſua virtute pnũciat. Et cum multa hic poſſent dici. ſatis eſt omnibus fidelibaiſta ſententia ſaluatoꝛis ꝙ vera reſur⸗ rectio ſit er moꝛtuis:que cum ratione nõ pꝛobetur:fide credatur. Memini de illa dicenti.certiusverius ſecurius qᷓ chꝛiſto vei filio datur fides. Qui vero poſt hanc miſe⸗ riam vitam aliam nõ credendo deſt perant. nil aliud dig/ llo ſuggerente intendũt.niſi exiſia omne delectabile ſenſibus uretinate caperenn gehenna eterna demum cum ipᷣis ſpiritibus malignis intrudẽdi.mnia deo vi uunt:nihilq; moꝛitur ei qui ex nihilo cuncta fecit. Pꝛo pterea intuſit. los multũ erratis.nõ intelligendo ſcri pture veritatem aut male interpꝛetando qð legitis ⁊ in diuina virt ute que omnia bona poteſt et vult non credi⸗ tis. Et reſurrectio moꝛtuoꝝ inter epera dei bona et mi⸗ ra et expedientia nature moꝛtali et rationali ad imaginẽ ei facte de ꝑpeximijs eſt. ad oſiendendũ moꝛtis imperiũ poſſe avita ſupari:et ne moꝛs ſerpentina fraude introdu cta poſſet diu tenere deceptoſ. Sed illa dumtaxat moꝛs per reſurrectionẽ ſupanda erat que inflicta eſt in multa tione culpeoꝛiginalis que tantũ in ſeparatione anime a coꝛpoꝛe gꝗgitatur:nõ illa quidem que voluntarie in fligit culpe. Elnde reſurrectio moꝛt uoꝛũ in coꝛpoꝛe penitus e⸗ rit in bonis ⁊ in malis.in electis et repꝛobis:a moꝛte in flieta expectato humane radicis. Mõ tamen alia reſurre⸗ ctio inuiſibilis excluditur.que quandoq; fit per dei gra⸗ tiam ex moꝛtuis in eccatis:circa quam nõverſabatur ſa duceoꝛum queſitio. Et erat in oꝛdine rerum decentium vt tam nobilis cõnexio coꝛpoꝛis et anime per debachato rem moꝛtis abinuicem diſſoluta ꝑ reſurrectionẽ iteruʒ reintegraretur. vt hominum lona natura creata pſiſte/ ret:et experimento monſtrarer᷑ qd ut ipᷣam ex toto dele⸗ at intantũ pena deſeuire nõ poteſt. nõ tamen fieret pᷣter q; in reintegratõne coꝛpoꝛum reſurrectio ipᷣa cõmunis: ſed alis eſſet ſimul cum anima ineternum ſupplicium coꝛpis.et aliquibus ad pꝛiuationẽ gloꝛie abſq; pena ſen ſibili:electis vero ad eternam gloꝛiam foꝛet. Verba iſta erant delectantia ſenſum et affectum qui ſemper fertur in bonim et gradatim in optimu. attamen excedebant audientiũ intellectum:vt etiam in ammirationẽ addu⸗ ceret. Et audienteſ turbe:mirabantur in doctring eiꝰ Oos eſt omnis cõcionis indocte id qð nõ intelligit in ammirationẽ trabicere. Superna erat doctrina chꝛiſti et inſolita bominuʒ auribus:et obruebatur intellectus ſupatus in magnitudine illius. Mon tamẽ miratio hu⸗ iuſcemodi ad fineʒ quo ducebatur animos admonebat: vt ꝓpoſita crederent et a doctrina falſa reſilirent. Diſceptatio ad finem pducta de cõparatione manda toꝛum.ſecundum mattheũ et marcum. Capitulũ LIII . Vm eſſet ieſus in templo palam faciens doctri c nam elodquij ſui paratus reddere fidei rationeʒ omm poſcenti.et ſuppꝛeſſis phariſeis in tribu⸗ to ceſaris et ſaduceis inveritate reſurrectõnis:iterũ pha riſei ad aliam queſtionẽ inferendã vt vincant ſe parãt. fitq; ipoꝛum cõuentus. inquiritur et conquiritur quid amphus ſibi poſſit opponi de quo in inquirendo vincat᷑: cum vſq; in tunc omnes diſceptarios cõfutaſſet. Vnde Lphariſei autẽ videntes ꝙ ſilentium impoſuiſſet ſadu⸗ ceis cõuenerunt in vnum. Et acceſſit ad eum vnus ex eis legiſdoctoꝛ qui audierat illos cõquirentes.et vidẽs quoniam bene illis reſponderit: interrogauit tentans eum. Maaiſter quod eſt pꝛimum et magnũ mandatuz in lege Mos pueroꝛum eſt cum deficiunt in lucta:rein tegrare luctamen. Et ſuperboꝛũ cõſuetudo atq; iactan⸗ tium.vt cum vno arguuntur ad aliud ſe tranfferre:ne victi videantur. Et credunt pleriq; copioſitate queſtio num effici clarioꝛes:atq; cum variant aut tergiuerſant eſſe victoꝛes.Audiunt phariſei iam ſilentium ſaduceis impoſitum:ipᷣi vero quare loouuntur male rati.ne ceu illi cõuicti ſunt poſſe cõuinci.gacit cõöuentum igiaultas 4 nr ſed iniquoꝛum. et vt vincant in vnum cõueniunt vt coõ ſilio cõdicant equa parte ipiadoꝛiãtur verbale certamẽ: ne ſicut ſupꝛa vieti er reſponſione tributireddendi vt Aſaducei pereum ſilentio aqdictiſteruz cöuincantur. Et Partem religioſioꝛem aſſumant dum tentant: erudiri q rogandi auctoꝛitatem: vt ſi vicerit. ex certatoꝛe vno vi⸗ cctoꝛia ommibus ſit cõmunis. Si autem ſuccubuerit:ſo lus erubeſcentia luat. Qlm eum interꝛogans tentat vt pꝛobet. ſi quou ſq; feratur doctrina eius. quid de xi lege cognoſcit: ſi euʒ aliqua parte poſſit inuol uere aut depꝛe/ ndere in neſcetia mandatoꝛũñ CVlocat er cõtemptu ma giſirum in cuius gimgna ſio vt ab ipo quippiam diſce⸗ ret nunq; fuit. aliar vrbum ſed nec impunitũ. eumvo care coctoꝛem ſiue magiſtrü ſeu in aliquo ſuperioꝛẽ ſibi et nõ exhibuiſſe aut expibere vocationis officiũ. nec wile ſrteriad id quod exigitur in velatõne moꝛali:quoniꝗ mul ti weant dominũ cui ſubdi nolunt. mulri magiſtru cin?ꝰ doctrinã elpiciunt: wetoꝛẽ ein cõtradicunt. Oulti xo/ cant battem:et fliatione wram non erhitent. micum quem odiunt. Ointi exollunt vir et eidem moꝛibus aduerſantur. Qaudant virtuoſos ſed digentiunt. Ad eximietatẽ virtutuͦ wrbis iam tranſiſſe vidlentur. ptvlogice de lis loquentes coͤferentes 1 dif finientes.et argute de ſe ripturis ſacxis ediſſerũt.et ſunt ab illis omnibus alieni: longe facti alumo atq; ſcientia ſerugreq; pꝛeten⸗. moꝛibuſq; ab his qui ſcire fin gunt ob dunt.et dum vident᷑ apicẽ attigiſte onidu adoꝛti ſunt: pꝛout iſie tentatoꝛ qui minoꝛum mandatoꝛum pꝛeuari catoꝛ exiſtens.noſſe de pꝛimoꝛibus pꝛeſumebat. Memo. climationẽ altam ex multis gradibus conſtructã cõſpi⸗ ciens rationevtens.ſupꝛemũ pꝛeſumat cõſcendere gra dum: miſi ad pꝛimum. in mo poſituz pedem admouerit Attamen ieſuse nõ ſibi cure faciens tentationẽ quia fſoꝛ ſan tota er malo nõ erat: omnino inqii ſitioni certũ re⸗ ſponſum dedit. Ait illis ieſus. Quia pꝛimuʒ omnium mandatũ eſt. Audi iſrael:dominus deus tuus vnus eſt Diliges dominũ deum tuum erx toto coꝛde tuo:et ex to⸗ ta anima tua. et ex tota mentetua. ex tota virtute tua Hoc eſt maximũ et pꝛimũ mandatum. Secundũ aũt ſimle eſt huic. Diliges primum tuñ ſicut teipᷣm. a⸗ ius hoꝛum mandatum nõ eſt Duo mandata ſcʒvnius .— i credulitatẽ et ipius omnem dilectioni eſt:ab eterno exrſtens. omnipotens. fimplex. et incõpoſi tus. et incõpon bilis. inuariabilis. immuta bilis. nibil ex tra ſe deitatis habens. miil intra ſe aliud q; detate m co tinens. Sit ad ſpeculatum hominis oꝛdo wrboꝛũ. Audi iſrael:vicq; coꝛ tuum apponendũ ad figem exigitur. Do minus omnẽ et omniũ poteſtatẽ exiſtentẽ et exercitatᷓ habens. Deus: eternus cunctoꝛũq; cregtoꝛ. Cuusnmo cuncto'um.ſed iſraelitici populi magis:quo ille popul⸗ illius maxime tenuit cultũ et legem accepit.Ad dilectio nem habendam omnino inferioꝛ ſubſtantia erigit. Me⸗ rito quidem ſi vnus eſt domim vnuſq; deus dumtarat et no alius ꝙ ibi ſoli omnis Dilectio impendatr᷑ quis de⸗ bita ideo nõ et voluntaria. Sed quomõ vnus. ſi vna⸗ queq; perſona colitur adoꝛat vt deus. YAta quidẽ dſtin/ cta triplieiter. ſed vnica in ſubſtantia: nam vnuseſt altiſ) imus creatoꝛ omniũ. Et malachias ait. NMunquid pa-/ ter vnus omniũ noſtrüu. Nunqͥd nõ deus vnus creauit nos: Igitur quicquid poteſt eſſe dilectõis ex omnium hominũ in trinitate Dirigatr ad euʒ. YJure creationis et eoꝛum que contulit ſibi vndicauit omnẽ dilectionẽ:· et tutez werbis: tatẽe s ſubſtantiaz in vnum inculcat. et ad diſferentiꝗã droꝛum gentii non entium ſed factoꝛum dictum eſt. ꝙ deus credendꝰ. ado⸗ randus. colendus.totus tote.et extoto diligendus vn⸗ eo merito quia eſt quod eſt et gui eſt. Et ſi hoc marimũ et pꝛimũ mandatum eſt. tradi in neglectũᷣ abiq; maxi⸗ marime traditur obſeruandu pꝛeuaricato⸗ permaxime plectendus cenſetur. Igitur omnisratione vtens tot? in dilectõne ſiat.quia ſi dederit homoomnẽ ſubſtantiaʒ ſuam pꝓ dilectione:quaſi nihil deſpiget eam MDue foꝛti⸗ tudinem ad ſimilitudinẽ moꝛtis habet in abdicatõne re rum impertinentiũ ad ſalutẽ et in aggreſſu Virt utũ.Maã foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio.Dꝛopt erea dixit et ſecit qui cognouit. Diligã te domine foꝛtit udo mea: dñs refugi⸗ um meum et liberatoꝛ meus. Et que ſequuntur cauſaʒ dilectionis argumentant: que timoꝛe dei imtiatur. Et aptum quidẽ ꝙ timoꝛ dei exoꝛdium eſt ad dilectionẽ dei ſic quidẽ ſcriptum eſt. Zimo⸗ dei initium dilectõis eſt. eo vicʒ quo qui timet penam cauet offenſaz. Cautoꝛ cul pe facilius in ſoꝛtem gratie cedit. Et aui metuit quem⸗/ piam dominũ ne diſpiceat cauet.⁊ cum ꝑſeuerauerit in aqmoꝛẽ wertitur timoꝛ:mi ſoꝛte intelligere qu is wlit ꝙ ti moꝛ ad ſe factam dei dilectionẽ nanciſcaft᷑. Sanius aut direrim ꝙ dei timoꝛ dilectioni habitaculũ in anima ho/ „ ni:cum ceperit incaleſcere d pellendus eſt pꝛimus con⸗/ greſſus eius. Mabet hoc in ſcriptura magis wro in effi⸗ *. cacia recte diligentiũ teſtimoni . nem que inſuper et maliciaſ docuiſti vias tuas et in alis tuis inuentus eſt ſanguis pauperum et innocentũ·Nec nNon et federe agendoꝛũ pꝛecipitur dirigitur atq; cogno⸗ ſcitur. Dilectoꝛes enim dei peeterq; in ipo gloꝛiari dete⸗ ſtantur. Et gloꝛiabuntur in te omnes qui diligunt no⸗ men tuum. Et qui obſeruatione impo itoꝛũ. Di diligi tis me:mandata mea ſeruate: Et iteru. Qui habet mãa data mea et ſeruat ea:ille eſt qui me diligit. Et rurſum. Si quis diligit me ſermonẽ meum ſerusbit. Et in r⸗/ teri lege. Elige ergo vitam vt tu viuas et ſemen tuum Et diligss dominn deum tuuʒ.atq; obedias woci eius. Et iterum. Qui dilgunt illum ſeruant mandata iſ ius Et poſt. Qun diligunt illum replebũtur lege eius. Hec quidem omnia teſtimonia id ſonant vt noſtra ſic actiua dilectio mandatoꝛũ atq; ſermonũu eius ſcem legẽ i pius Meemiũ quidem ſperat dilecti litas:vt omnisi ne ſit. Etenim multa diligenda onuntur. Et ipe pri mus in pꝛecepto dilectiõis eſt. rgo iam ad duo eſt dii lectio. quomodo vni adiudicabitur tota: Necno et hu⸗ . mane dilectiones ſunt et naturales. quibus et in pfe⸗/ ctiſſimis ſanctis fere potuit eſſe lbertas:nec ſu ppoſitaz ha bent vicioſam cauſam. Hoc dumtayat poſſet eſſeinn crimine.quia dei dilectio nõ fit per partes:⁊ ſibi tota nõ coõceditur cum quo illaz animus diligens patiatur. Et qui totum exigit:mhil reliquit alteri tribuendum. Ele⸗ runtamen id ſoluʒ reoꝛ ꝙ deus totam exigens dilectioꝛ — nem patiatur in ipᷣa cõſoꝛtem.nõ ſrangens totalitatem aut aliquid ei ᷑ mens:.q ipᷣe ſuper omnmio ſummec; dii gendus omnis alterius dilectionis ſit eroꝛdium cauſa medium regulatio:et cõſimmmatus ſeu vltimus finis. MNecnõò et dilectõnis obiectum tale ſit quale deceat cos⸗ ſoꝛtem habere den m:idq; diligatur quod were credatur dus diligere. Nõ enim demitur d totalitate dilectöis ad euʒ ſi cum ipo diligimus quodlibet ab ipᷣo dilectum ma culpa ſupplicio magno digna non poteſt: quoni qᷣ minis facit.quo facto recedit:quia cõſummata charitas foꝛas emittit timoꝛem. Aldu eria virtutiba cum ad uene⸗ ſuum: vti ſcriptuz eſt. MQui diligitis dominũ odite malũ. Sed qui non fectt e regione ggens:accepit et audiuit argutionẽ. Quid ni / teris bonam oſtendere viam tuã ad querendã dilectio⸗ . o dei:et ſi nõ aliud ſuffi⸗ cit hocad plenum: Ego diligẽtes me diligo. SGedrecti diligunt te. Sed ad expertoſ indubiũ eſt erquiſita tota nterioꝛ vis atq; ſubſtãtia in dei dilectio ☚ I 85 ne n e n⸗ de diſceptationibus do. Balna. ea tamen regulatione dilectionis qu ipe decreuerit et eo ſine ad quem diligenda diſpoſuit· erum quia et ſi mil aliud pꝛeter deum in vita diligatur nõ exhibetur to⸗ tum exactuʒ.et cum in patria ceſſante omni actione vir tutum ipᷣa dilectio remanebit ⁊ amplius qᷓ; tota eſſe nõ poterit:et ꝙ maioꝛ ſit futura qᷓ; hic omnino neceſſe fiet. Plus enim amabitur deus cõſpectus qᷓ; creditus. Si quis hoc in dubium verteret:patriaʒ viam fecit. Nec in hoc vreoꝛ reginam virtutũ et omnium hominuʒ ma⸗ tremq; domini tangere ꝙ nec deum et chꝛiſtum filium eius tantũ diligere potuit in via quantũ nunc diligit in patria. Et hic ex toto et ex omni ſe dilexit. et ibi tota ⁊ ex toto amoꝛe illum in gloꝛia viſit:cõſpecta cõſpectum di⸗ ligit. Quid ergo eſt iſia totalitas exquiſita in via.cũ am plius q; totalitas eſſe nõ poſſit in patria: MNi falloꝛ dirxe⸗ rim· Altitudo virtutum hominibus ad habendũ appoſi ta ſic exceſſit quemlibet cupidũ fieri virtuoſum et ad illã ſatagentem:vt nemo ipᷣaʒ attigerit aut ſuperauerit ſeu equauerit.ſemper ſuperioꝛes ſibi virtutes aſpexit:illis ſe inferioꝛẽ cognouit.Nec qð in pꝛecepto datum ſeu im poſitum er virtute quempiã pꝛeuaricatoꝛẽ fecit.ſi non perfecit ad plenum:dum omne ſtudium et ſiquam ex⸗ pedientem ſollicitudinẽ omnẽ negligentiam depellentẽ appoſut vt cõpleret.magis cõſtituit humilem ſi vere in ſpexit ſuam imperfectionẽ faſtigiumq; virtutum.ad qð ſemper remanſit aſcenſus in via. pꝛo de ſiderio mentis pꝛo ſuſpirio voluntatis ad exercitiũ operis.ne quis glo⸗ riaretur ſe totum cõpꝛehendiſſe atq; perfeciſſe agonem pꝛopoſitũ in virtute. Solus enim chꝛiſt virtute equa uit vt homo. Quid autẽ legiſlatoꝛ pꝛo effectu pꝛo retri⸗ butione habeat diffinire reticemus vt ignoꝛantes. At⸗ tamen quoquo modo ſe habeat oꝛdo cauſe.pᷣtermiſſum excuſationẽ nullam habet:ſicut ſcriptum eſt. MHandatũ hoc quod ego pꝛecipio tibi hodie nõ ſupꝛa te eſt:neq; pꝛo cul poſitum neq; in celo vt poſſis dicere.Quis noſtrum valet ad celum cõſcendere vt deferat illud ad nos vt au diamus atq; opere cõpleamus: Heq; trans mare poſitũ vt cauſeris et dicas. Quis ex nobis tranffretare poſſit mare.et illud ad nos vſq; deferre:vt poſſimus inde face re quod pꝛecepit: Sed iuxta eſt ſermo valde in oꝛe tu et in coꝛde tuo:vt facias illud. Qð enim iuſſum impoſ⸗ ſibilitatem ſeu difficultatẽ non habet. ſed facilitatẽ o/ neſtatem et opoꝛtunitatem:ſi neglectũ ſi pꝛeuaricatõni traditum.ſi mente cõtemptuʒ excuſationi nõ ſubiacet. Secundũwro mandatum datum eſt in miſericoꝛdiavt ſicut teipᷣ pꝛorimũ diligas:dum tamẽ ita te diligas:ſi cut homo poteſt perfici aut pficitur a virtute.quoniaʒ ſi tantum hominẽ virtutis exſoꝛtem.vicijs maculatũ.de⸗ ditum mundo dilexeris. ea re tibi nõ iubetur pꝛorimus diligendus. Mon enim te amas ſed odis. ſi virtntũ nõ vis eſſe mancipium: voluntarie peſſundatũ imperio vi⸗ cioꝛum.ld dilectõnis ſue menſuram nõ odij pꝛorimus ꝛorimo applicatur. Et in his duobus mandatis:tota ler pendet et pꝛophete Vniuerſa lex moſaica. et omnis ſeriptura ꝓplxtica in moꝛibus iſta dumtaxat docent. vt amoꝛ dei ⁊ pꝛorimi agẽde vite pꝛo ſumma teneatur. Et omnis ſacrarũ ſcripturarum interpꝛes aut cõtiones cõ⸗ tionans:aut aliter de ſcripturig diſſerens. ſi hec duo nõ ſtruit. ſiue ſimpliciter docens ſiue paralolicis locutioni bus vtens.ſiue allegoꝛiarum pelegus natans·vt ad po/ ſe ad iſta pueniat.vt deus ſuper omnia. et pꝛorimus ad menſuram ſui roſitam diligatur aut ſeipᷣm oſtentatet impertinenter loquitur aut ignoꝛat que loquit᷑: aut ini⸗ micus virutis aut ſcripturã ignoꝛat aut malicioſe ꝑuer tit:ſeu incunctanter errat in animo.deceptionis piculũ parans in verho. Qui autẽ hec duo interpꝛetando ⁊ dil⸗ ſerendo aſtruit. intentionem ſequitur ſpirituſſancti. eu ius virtute atq; affatu omnis ſacra ſcriptura cõdita eſi: que et ſi multa cõtinet que nõ poſſint ad has ſententiaſ pꝛopꝛie reto:queri.etiaʒ ad hoc aperiantur.vt velcauſam iuſtam et occaſionẽ debitam. ad diligendũ deum et pxi⸗ mum pꝛerogent.et trahiciant in cõſiderationem men⸗ tes ad aduertendũ qᷓ; iuſte q; debite qᷓ; libenter ex datis ex acceptis ex ꝓmiſſis ex ipᷣius dignitate.diligendus ex omni virtute ſit deus:et cõmunitate nature creationis vnius pꝛeſidentis domini.ex cõmunitate redemptõni et fidei:et ſacramentoꝛũ et gratie repꝛomiſſeq; gloꝛie di ligendus ſit primus. Qð autem in his duobus man⸗ datis tota lex et ꝓpſvte cõſiſtant:apoſtolus aperit. Ple⸗ nitudo legis eſt dilectio. Quomiã dilectio cauet offen⸗ ſam dilecti.et ſi accidit cõfeſtim remouet cum aduertit. obſecundat libens rata mãdata tenet.cunat ex omniuer ſo vnde grata poſſit offerre: nõ ſoluʒ exterioꝛa ſed ſeiům donat diligens in woluntate dilecti.Quid igitur lex do⸗ cendo iubendo demonſtrat moꝛtalibus:miſi vt dei pꝛece pta ſeruentur:Oilectio igitur ſi eſt effeetum habet pua ricationem neſcit. Et qui pꝛoximũ diligit vt idem apls ibidem ait legem impleuit. aduerſa ⁊ noxam nõ inferẽs magis ſibi cure illata remouere:in ſtudio factus vnde ſubueniat ſi neceſſitas ꝓximuʒ pꝛemat. Pꝛoptereal et ait illi ſcriba. Bene magiſter in writate diriſti: qꝛ eſt v⸗ nus deus. et nõ eſt alius pꝛeter eum. Et vt diligatur exr toto coꝛde et ex tota mente et ex toto intellectu.et ex to- ta anima.et ex tota foꝛtitudine.et diligere pimum tan qᷓ; ſeiᷣm maius eſt omnibus holocauſtomatibo ⁊ ſacri’i cijs In religionẽ verſus eſt iſte tentatoꝛ.et euʒ laudat illiuſa: doctrinam quibus nulla eſt indigentia lauda⸗ toꝛe. Seipᷣis veritatis ſplendoꝛibo inclareſcunt. Et ipe ad veritatem loquitur.aut repetit veritatem: cuius am⸗ mireligioſitatẽ et ſapientiam ſaluatoꝛ intuitus pnun⸗ ciat ipᷣm virtutibus iam vicinum. IAeſus auteʒ vidẽs ꝙ ſapienter reſpondiſſet:dixit ei. Non longe es a regno der Sapientia largo nomine ſumpta ſiue cognitio ſi⸗ ue ſcientia pꝛincipiuʒ eſt auerſionis a malo.eius qui ad malum fuerat ante cõuerſus.quoniõ oꝛdine debito nõ deuitatur aut relinquitur malum mſi quale ſit cogno⸗ ſcatur:ſeu quantã poſſit afferre penam aut gloꝛiam per/ dere.Nec ad actiones virtutum aſſurgitur: niſi pꝛeeat earum vera cognitio. AYgitur non longe a regno deicen ſendus eſt qui rectum habet vtriuſq; partis iudicium: ſiue a regno dei. quod intra nos eſt. vt facile fiat et ad/ ueniat in nobis.ſiue a regno dei að eſt catholica eccleſia ſiue a regno dei quod eſt in ſuperna patria. Diſceptatio de chꝛiſto et erauiſitione eius cuius fili⸗ us eſſet iudicio phariſeoꝛum.ſecundũ mattheũ mar⸗ cum et lucam. LCLapitulũ LIIII Aaudende per finem de pꝛorimo erant diſcepta c tiones chꝛiſti et iudeoꝛum vilipendentiuʒ ipᷣm en genealogya ex vilitate parentũ. repugnantiũ doctrine illius:cauſam querentiũ aduerſus ſuper queʒ iam moꝛtis ecretum firmauerant. Et ipe ſponte ꝑ cru cem ſe diſpoſitum vicinabat ad moꝛtem:ſed anteq; illaʒ ſubiret inquirit a phariſeis quid de chꝛiſto ſentiant.vt ſi non illo in tunc in poſteruʒ tamen ſciant quis ſit.quẽ diſpiciunt:cuius doctrine aduerſantur quem per crucẽ venantur ad moꝛte.Et qð cum diſcipulis fecit illos in terrogans quem eſſe filium hominis bomines fateren nunc videtur agere cum pꝛimoꝛibus iudeoꝛum. Hine Alber cõgregatis autẽ phariſeis: interrogauit eos ieſus di/ cens. Quid vobis videt᷑ de chꝛiſto cuius filius eſt! An ipe cõgregauerit an eos cõgregatos videns ſic allocut? fuerit:inpꝛeſumptũ eſt. Allocutio tamen huiuſcemodi miſterium magnum habet. Expectabant iudei meſſiam nõ credentes ipᷣm eſſe chꝛiſtum in lege pmiſſum: ex in/ uidia ipoꝛum ꝓximo cruci affigendũ. Exquirit ieſus ab eis quid ipi ſentiant de meſſia:⁊ ſi cuius filius eſſet. Mõ ignoꝛans interrogat. ſed vt oꝛe ſateantur qð ſentiunt: et erudiantur ſi in ipius cognitõne deficunt. Eruditio autem futura per ieſum duplicẽ finem habebat. aut me ritum ſidei ipoꝛum ſi recte crederent eruditione ſuſce-/ pta cum adheſione ad eum in actione bonoꝛũ aut auxeſ⸗ ſem ſupplicij ſi remanſiſſent in incredulitate. Reddũt interroganti reſpronſum. Dicunt ei:dauid Liquet qðᷣ bene ſentiüut de meſſia: ꝙ omnino ſit in lege pnuſſus pe- mnituſq; venturus. Male auteʒ ſapiunt quia eum eſſe pu rum hominẽ opinantur dum dicunt eum finum dum⸗ taxat eſſe dauid:nam et ipᷣe ſcom genealogyvam carnis. dauid filius dicebatur. qð verum erat ex ꝓpagata pꝛopa gine cũ vere filius dei erat. in vnitate ſubſtantie atq; ſin gularitate perſone: ꝙ ipi phariſei nequaq; ipoꝛum meſę- ſiam credebant eſſeverum filium dei patris vnius cum ipᷣo ſubſtantie in diſtinctione ꝑerſonali. zoinde exſcri pturis illos ſatagit erudire. Et ait illis. Quomõ ergo dDauid in libꝛo plalmoꝛum in ſpiritu ſancto wocat euz do minum dicens. Dixit dominus domino meo ſide a der tris meis. donec ponã inimicos tuos ſcabellũ Redũ tuoꝝ Siergo dauid vocat eum dominũ: quomõ ſilius eius eſt Ac ſi diceret. Pꝛophetauit dauid de veſtro meſſia: ſpiritu ſancto ſibi inſpirante quis eſſet agnouit.quẽ nõ inficiamini regem vſtri populi fuiſſe atq; ꝓphetam: qui teo deuotus ſibi iubilans gratulabundus in animo: vt pꝛoplxta verum qða ſpiritu ſancto acceperat ad poſte ros diriuauit inquiens.dominus deus ommipotẽs ete⸗ ternus dixit ſuo ineffabili modo loquendi domino meo meſſie videlicʒ de quo ipᷣe pſalmiſabat:vt ſederet ad dex teram eius. Quoniã dauid pꝛeuidit illum eſſe in carne futurum.de quo acceperat ꝓmiſſionem. et paſſurũ atq; in cruce moꝛiturum.reſurrecturum a moꝛtuis.aſcenſu rum ad celos.ſeſſurumq; ad dexteram dei patris:donec ponet ſuos inimicos gentiles idolatras ſcabellũ ſanctã q; eccleſiam ex eis faciat in fide atq; in omnivirtute ſup poſitam ſanctis pedibus eius:quoniam celũ ſibi ſedes eſt:et terra ſcilicet eccleſia militans in ea ſcabellum pe⸗ dum ipſius. IOgitur ſi dauid rex.eximiuſq; ꝓphetarum veſtrum meſſiamvocat dominum ſuum:quomodo fili us eius tanqᷓ; minoꝛatus ab ipſo cenſendus eſt. Mõ ad⸗ uertitis veſtrum meſſiaʒ maioꝛis eſſe altitudinis qᷓ; cre datis. Si vero in aduentu eius ſperatis deperditã con⸗ ſequi libertatem.et abiectoꝛum et diſperſoꝛum reſtaura tionem: quomodo eum paruipenditis tam modice vir tutis exiſtimantes.vt dauid credatis eſſe minoꝛ?: qui temxoꝛe ſuo nec ſicxos tueri potuit.ad extraneis hoſtiba quin ſemper vos infeſtaret inferretq; damna etiam ab iectus populus philiſteus.qui etiam in ſeipᷣo nec ita tu⸗ tus fuit quin ꝑſecutionem nõ pateretur a filijs:et ma/ ledictionẽ cum ictibus lapidũ audiuiſſet a ſubditis:nec hieruſalem ſic in pace poſſedeꝛit vt ex illa flens et dolẽs nõ exiſſet factus extoeris. Cur de veſtro meſſia tam ime ſentitis vt eum nò credatis plus qᷓ; homineʒ. ſi per ipᷣm aſſequi ſperatis libertatem. ur eum inferioꝛatiſ iure fi liationis dauid regi. cum ſit vre filius dei. xoeatug aper te dominus ſuus ab ipᷣo dauid quem meſſie pᷣfertis iu⸗ re paternitatis:Ad veſiram vilitatẽ et ciectioneʒ cedit vngdecimus ophariſei.et dei maledictionem habetis impoſit. ſi xNx ſtrum meſſiam purum homineʒ autumatis. ſi in illo po ſita eſt ſpes veſtra.ſi ad eum eſt veſtra fiducia quoniam maledictus homo qui cõſiditin homine.et pomit carn?z bꝛachiũ ſuũ. Et omnis homo mendax. Et cito deficit: q ſe eum mendace ꝓtegit. Suſtollite in altioꝛa mentes. deveſtro meſſia maxima cogitate:ſi ſperatis in illo crecdi te quis ſit ille.bvnum eſt qð ſperatis:malũ eſt ſi nõ cre ditis libertatẽ.ſperatiſq; ſalutẽ. Intelligite ſcripturas: nõ eſt dauid filius nõ minoꝛatus abillo.quem ipᷣe ſuũ dominũ vocat. Uelamen adhuc in coꝛdibus iudeoꝛum quia vt auferretur nõ tranſibant ad chꝛiſtum: nec cre⸗ ebant ipᷣm iam veniſſe quem ſperabant eſſe venturuʒ⸗ VId in hac diſceptatõne rebatur ieſus vt ipᷣi de ſcripti- ra quererẽt palmariter erudiri.et de meſſia ſcire debitaʒ vVvritatem:circa quem fallebantur minus debito de im5fo ſentientes. vt ipᷣe illos erudiret in fide:doceret atq; di⸗ ceret ſe meſſiam ꝓmiſſum eſſe verum filium dei. Sed arguti a vero cõfuſi a cõſcientia ꝑdiderunt audaciã: ma la taciturnitate et deſidia in animo tabeſcentes.. Et nõ poterant ei reſpondere verbum:nec auſus fuit quiſqᷓ; ex illa hoꝛa eum interrogare Quanq; bene illis fuiſſet. fo ret et poſteris:ſi pꝛeſcita fide. humilitate ſcribendi wolũ⸗ tate. ſciendi vlterius interꝛogaſſent. Mõ enim fuit virtꝰ illa repꝛeſſio audacie.ſed ſuꝑhbiam habuit:cum eũ ſuꝑa⸗ re nõ poterant.ſibi in veritate ſubdi recuſabant. Et re ſpondens ieſus:dicebat docens in templo. Quõ ſcribe dicunt chꝛiſtũ eſſe filium dauid Yterũ iaculat verbavt audientiũ animi moueant᷑ vritatẽ inquirere ab ipſo de meſſia:ꝙ hoc penes eum ſollicitum erat.vt quis ipᷣe eſ⸗ ſet capetur in fide. Sed ſi ad alium iſtam chꝛiſti inter⸗ rogationẽ ſenſum trahicimus. multa pꝛeſio eſt loquẽdi materia reſtringenda tamẽ:vt ſermo ſit talis ad omnef Quid vobis videt᷑ de chꝛiſio: Reſpondeat infideles ſar raceni atq; iudei apud quos omnes ſirma manent me moꝛia chꝛiſti.nec eſt ſub celo natio apud quã ſit alvlita memoꝛia ſaluatoꝛis:ſed vaꝛie atq; diuerſe apud eos de ipᷣo habitũ eſt. Quid tamẽ de ipᷣo videatur clarius ꝑ fi/ dem nouit religio chꝛiſtiana:in qua et multi fuerũt he⸗ retici qui de chꝛiſto fal ſiſſima opinati ſunt.Que ſi here ticoꝛũ atq; infidelium ꝓut repperi velim de chꝛiſto ſen⸗ timenta ſeu opiniones referre:inutiliter ſermo trahere tur in longum. Segd ita inutiliter nõ tractanda de chꝛi⸗ ſto aduerſa relinquimus:auin noſtra vtiliter aſſeramꝰ. Quid igitur videat᷑ ſitq; videndũ de chꝛiſto fidelib p pulis chꝛiſtianis: ipᷣam ſponſam que melius et vndiq; in cubiculo habitũ ſponſum nouit requiſitã loquentem nobiſcum in ſpiritu audiamus. De vltima diſceptatõne quam facturus eſt ieſus cũ electis repꝛobis in iudicio.ſcᷣm mattheum ſolum. Capitulum Iy. Nvltimã diſceptationẽ diſſerendã velle inten⸗ gere nimietate verwꝛũ er ſeipᷣa pꝛeter allegoꝛiã omnino impertinentẽ.et pꝛeter omne qð intoꝛ queri poſſet ad moꝛes ꝑ omnia clareſcentẽ:ſupꝑflue ſup⸗ hum ſupbe ſuperfluũ iudicarim. Attamẽ iſta multa co⸗ ſideranda ſe ingerant cum ſit de extremo iudicio a que excuſatio nulla.vbi adduci erit tremendũ nõ ſiſti nõ po terit deuitari pſeucari vanitas.munerũ oblatio impoſ⸗ ſibihitas:vbi nulla potentia. nulla ſapientia.nulla digni tas.nulla loquacitas.nulla foꝛtitudo. nulla pulcritudo. vbi nihil pꝛeter virtutẽ habebit audaciã.quanq; ſubmiſ ſam atq; pudentẽ trementẽqʒ iuſiũ atq; infallibilẽ iudi cem:in quo nihil ſupfluum atq; demptũ erit. Vbi veri / tas iuſticia cõſtantia ſinceritas implacabilitas inappel⸗ S aSM. LT,,,JiAull — — — —— —. — e 16 ;: ni⸗ vn lte⸗ ri;. li/ ty bo dS ech ma end Ber etſo li n Upen Erre ite vyt eſ⸗ er⸗ d weſ Sſar hme Uin e / re n e hei — D – — — — 1 B de dilceptationibus do. Balua. „ abilitas in iudice inuariabiles erunt, Matura quidem aut ſe in ſuo ſeruata honoꝛe arꝛidet amicis ſuis:vel tur⸗ pata contra turpatoꝛes voces mendicationis emittet. Agderit ler cuᷣ diticeor cerimonijs ſiis ommibo.nota per ſingula etia ſi nuncfuerit quõlibet ignoꝛata.que autſe cuſtoditam foꝛe gratulabit᷑:vel q tranſgreſſoꝛibo erqui⸗ ret iuſtam vltionẽe put fuit iniuſte cõtempta. Gꝛatia ſi? ne qua nee natura nec lex ſeruat᷑ in moꝛibus ſuis pꝛeſto erit.cõteſtans omnibo apud iudicẽ qð neminixolẽti age re recte defuit:ſed hoĩeſ ei defuerũt.Que aut gratulabi gratis ei.aut ponit lamẽtabilẽ querumoniã de ingratis Vlita ſi honeſte aut inhoneſte fuerit acta ipſa teſtabi:ſi q;tum in actionibus iuſtis aut in cõtemplationib dixꝰ uinoꝛũ extiterit.omnibo ꝑſpicuum erit. Que cum ſe vi⸗ derit in aliam que eterna eſt cõmutari:leta rectis puer,/ ſis vro calamitoſa manebit. Mos iocundus ad reue,⸗ rentes et verecundos:triſtis ad eos qui ꝑdite acimmo⸗ rigerate cõuerſationis extiterũt. cuius et vite vna vox cõſona erit.nõ miſericoꝛdiã ſed iuſticiã clamans.penas ſeu pꝛemiũ exigens. Ipᷣe quidẽ quintupartitus coꝛpis ſenſus cum obiectis:p ſe aut cõtra ſe teſtimoniũ infalli bile dabit.Ellulabit amoꝛ ſeu amatiua potentia ſi male acceſſit.ſi autẽ bene:erit ſibi ommibuſq; teſtis in quod ꝰ ob qð.et quantũ et qualiter volũtarie latus eſt =ſtabit timoꝛ fatens ſi bene aut perperã animã hominis flexit. Doloꝛ de quo fuit.ſi fuit de quo debuit.ſi ebuit de quo fuit.ſi in debitis defuit.inſiciari nõ poterit: nil aliud va⸗- lens q;ᷓ iuſticiã oſtulare. Spes his qui ſperauerunt in domino.ob quẽ de cunctis pfunctoꝛijs deſperauerunt. ſubnixum faciet et iocundũ teſtimoniũ dabit. Apud in/ aniter in hac vita ſperantes ꝓtinus deluſa manebit: et ad eos ab ea verbũ erit. Ve vobis:quia de ſperatis deſſe- ratis.ld iudicem autẽ vt diſcernat in iuſticia ſuper eos Gaudium ſimiliter ſuã oſtendit oꝛiginẽ modũ cauſam rationẽ et finem.auerſa facie ab eis quiinaniter in hac- vita letati ſunt:cõuerſo vultu ad eos qui luxerunt. In/ terpellabit poꝛro iudicem ad vtroſq;. Virtus ſuo comi⸗ tatu fulta pcedit in publicũ ſuos cõtemptoꝛes et ama⸗ toꝛes aſpiciens et nulla erit obtectio a vultu eius. De⸗ ridebit a quibus deriſa.et ſalutabit amantes:ante iudi⸗ cem cõtemptum et amoꝛẽ deponet vt iudicet. Cicium ſcriptũ erit in frontibo patratoꝛũ:neq; opus erit vt pec⸗ catoꝛ peccatoꝛẽ inſimulet. Patebit omne opertũ:et om ne occultuʒ in ſciẽtia plena erit.Pꝛeſto cuncta ſacramæ ta erunt quale fuerint cultu reuerentia pertractata: ſeu quali cõtempta repudio. Deſiderabilis beatitudinũ ter ra ſi ꝓ nihilo habita ipᷣa fuit:et qᷓ; agonicatũ materiali⸗ ter ꝓ ipᷣa fuerit ab amatoꝛibo ſuis. Interioꝛes hominis vires clarebũt. Si ratio errauit.ſi doceri recte potint:ſi neglexit ſcire ne cogeretur facere:ſi aliud in veritate ali⸗ nd in moꝛibo tenuit. Memoꝛia ſi qualia ad cõtemplatũ retinuit:voluntas ſi quid voluit auomõ imperauit.õ ſcientia ſi rectam rationẽ ſecuta eſt cum ipᷣa nil habeat a ſeipᷣa:ſi cõtra ſeipam rectificatã egit. GFides ſi viua cum opere:aut ſi operib moꝛtua vixit.HBerũ vſus et abuſus artes et ingen ia ſollicitudines et ſtudia. angeli celuʒ et omnia elemẽta.et cuncta quibo pꝛelat? factus eſt hmo IJba quidẽ coꝛroꝛũ valitudo dvemones et pene quibp ho mo terreri debuit. ſiterritus cauẽs. ſi impterritus in⸗ cautus egit.et cuncta que fando noĩari poſſent. aſtabũt nota cunctis vtraq; cogitatio.vtraq; locutio.vtraq; ope ratio.vtraq; dilectio pᷣſto erunt.omniũq; vna vor cõtra peccatoꝛes erit. Da eis dñe ſcõᷣm opꝑa eoꝛũ:et ſcom ne⸗ quiciã adinuentionũ ipoꝝ.ſcom opa manuũ eoꝛũ retri bue illis redde retributionẽ eoꝝ ipis. Pꝛo bonis quidẽ no opoꝛtebit teſtimoniũ ſerre cũ hoc ꝓpꝛium habeãt bo⸗ nitas et omnis actio lvns virtus et ſapientia:q; ſeipis clareſcentes alio teſtimonio cõmendatoꝛe no egeant Ipa ſola weritas in iudicio ſtat eis. Erit aut executio iudicij et diſceptatio in hac ſoꝛma. Cum aut vnerit fi⸗ lius hoĩs in maieſtate ſua.et omnes angeli eius euʒ eo. tunc ſedebit ſuꝑ ſedem maieſtatis ſue:et cõgregabunt ante eum omnes gentemm? ſcalibus domini ſaluatozgis, AVncipit liber duodecin de ſermone dñi ſalustoꝛis poſt cenam. õſolatio ad diſcipulos ſuos turbatos de receſ⸗ Ilgno affectu om piectenda ſunt ommig cheiſti facta mtuia eius auchenda verba inteta mente apta coꝛpis aure. inueſtiga tione ſollicita inquirenda: marie ina que egit et in ine ſins diſcipu lis ptulit. mnẽ mentũ dſcriptõne ſollerti ab eo ꝙ incernatus natus ? cõuerſatus erat. vicinabat᷑ moꝛti ad condendũ codicil⸗ los ſe tranſtulit. nò irritanſteſtamentũu.ſed altioꝛi auto toꝛitate cõfirmãs.ita vt nec codicillus aur ſermo poſire mus aliquid demeret teſtamento: ſed ita validareturvt eſſet vnir er geſtis ex dictis chꝛiſti hereditario ſed diui⸗ no iure omnib teſtamentũ. acta cena lotione aploꝝ ſedum celebꝛato ſin coꝛpis iacramento facta pteſtario⸗ ne triſticie petri pfumptione reſculpta: poſt ꝓditoꝛis re ceſſum reſidens in cenaculo ad cõfo:tationẽ diſcipuoꝝ quoꝛũ nouerat ex ſuo receſſu ꝑ moꝛtẽ coꝛda tunbari: ſic exoꝛſus eſt.. Nõ turbetur coꝛ wſtrũ neq; foꝛmidet.re ditis in dum:et in me credite. Manſiones multe in do mo patris mei ſunt. Si quo minus dixiſſem vobis:qe vado parare vobis locum Omnis turbatio impertineſ pterq; ex vicio hec licita eſt.imo iubetur:cum cõuerſio ex quiritur in ieiunio et fletu.et ſciſſura coꝛdiũ ex patratio ne vicioꝛũ. Mulla maioꝛ cauſa turbatõis atq; triſticie qᷓ NMõ turbetur co: veſtrũ ait ieſus de receſſu meo.neq; fos midet ꝑſecutõne futura:aut de ꝓmiſfſione ſupna. SGi creditis in deum. credite etia in me:quoniam ego deus ſum in bac humarnitate aſſumpta cõuerſatus vobiſcũ. Eanſiones ĩ domo patris mei multe ſunt. Sunt mul te manſiones in ſupna patria:nõ ꝓ me quia deus ſum: nec vbi deitas manet locum exigit ad manenduzʒ. Sed manſiones ſunt multe:domus paterna vna eſt. DHom⸗ ſuterne gloꝛie nõ in ſe ſed in manſionib multiplicatui inuanum creata eſt: et ad manendũ ineternũ cõſtructe ſunt manſiones. Sed quis ingrediet?᷑ illuc. quis pꝛio⸗ aſcendet.quis pꝛius penetrabit ſummacelox: Ille qui ceſcendit deus.pꝛimo pᷣaſcendet homo deuſ:parare locũ bit qð ante paratũ erat: Parauit ab eterno pater pdeſti naudo: narat filiu in humanitate patiendo moꝛiendo. Vnge ſuo merito aplis et ceteris electis loca eterna pa rauit:eis quos abeterno pater pdeſtinauit. Caſſabat p deſtinatio: niſi dei filius in humanitate aſſumpta p no⸗ bis factus hoſtia meruiſſet.Hoc quidẽ verbum vado pa rare wobis locum. refertur hꝛimo ad paſſionẽ et moꝛteʒ et ſanguinis effuſionẽ:quibo meruit nobis viã ad aſcen ſionẽ qua ipᷣe celum penetrauitp nobis. Pꝛoinde dicit. ie wero nirrute affectun arcg lennonůͤ cheiſtus apylogice in his cõſummauiit. Edigerat keſta⸗ Liber ouodecimus Mõ turbetur coꝛ veſtrum. ſi creditis in veũm credite in me: quia ego ſum deus. Zomus patris vna eſt. nõ eſt fraudanda ciuiũ numeroſitate ſnoꝛũ:habet angelos et perdidit ab initio multos. reparanda eſt: homines expe⸗ ctat ex ymis partibo aſſumendos. Manſiones ſunt in⸗ mu merabiles ſoli deo cognite: ad manendũ nõ tꝑaliter ſeg eterne. Dulte. imo tot quot ſaluandi erũt. Multe. imo ꝙ venitꝓ multis ipevnus in multis:multe ꝓ mul tis meritis. Igitur auellatur a coꝛdibo veſtris turbatio et foꝛmido:quoniaʒ nulla cauſa ſubeſt. Si quo minus dixiſſem vobis:quia vado parare vobis locum. Mõ di⸗ xi wobis aliter niſi taliter. neq; rem minus dignã qᷓ; ac⸗ cedere et parare merendo vobis ꝑ moꝛtem ⁊ ſanguinẽ illaʒ eternã cum ſuꝑnis ciuibo requiẽ:et aſcendereq; ca⸗ put vt mẽbꝛa ſequant᷑ in illam ineffabilẽ poſſeſſionem: Et ſi abiero et pparauero vobis locum. iterũ veniam et accipiã vos ad meipᷣm:vt vbi ego ſuʒet vos ſitis. Et quo ego vado ſcitis:et viam ſcitis Vt omnino turba⸗ tio de diſcipuloꝝ coꝛdibus tollerer᷑ et ne impoſſibile di⸗ cerent in ſuꝑna poſſe cũſcendere ad illam pparationem quã pollicebat᷑ chꝛiſtus poſi abceſſum ſe reuerſurũ iteꝝ repꝛomiſit. ad accipiendũ eos in illis man ſionibo iam paratis.ad quas per eos eſſe nõ potuiſſet aſcẽſus.Ac ſi cogitantib et heſitantibo diceref᷑. Clado parare locum: ad quẽ virtute veſtra nõ poteſtis accedere. Bonũ et ve⸗ rum eſt diffidere de vobis: ſed credite in me qꝛ ſum deꝰ qui ſuꝑna in aſſumpta humanitate ꝓpꝛia virtute con⸗ ſcendo.quoniã cum pᷣparauero vobis locuʒ: egoipᷣe qui merui.qui paraui.qui in poſſeſſionẽ ꝓ omnibo ſaluan⸗ dis intraui veniã iterato accepturusvos ad meipᷣm. NMõ rxos aſcenditis ſed egovos accipiam in meum conſoꝛciũ vt nõ alibi ſitis niſi vbi ego ſum amatoꝛ hominũ chꝛiſtꝰ qui creatoꝛ ſum angeloꝛũ. Ineffabilis iſta dignatio im perſcrutabilis omnino dilectio:ꝙ hoĩes tãti penderet vt ad terrã deſcenderet.vt qᷓreret peuntes.et ꝑ moꝛteʒ et ſanguinẽ fecerit eſſe celeſtes vt ſecum in domo paterna poſſet habere cõſoꝛtes:nec locoꝝ voluit eſſe diuoꝛtiũ di⸗ cens.Et vos ſitis vbi ego ſum. Mõ faciet intercapedinẽ a ſuis electis chꝛiſtus in gloꝛia:qui factus eſt vnũ nobi⸗ ſcuʒ in humanitate.ſeu noſtra natura ſuſcepta. Magna ſpes in ymis hominibus eſt poꝛtecta cuʒ in ſumms eis chꝛiſtus loca parauerit:veruntamẽ ſi certauerint in mi⸗ licia chꝛiſtiana. Inde adiecit. Et quo vado ſcitis:et viã ſcitis · Pꝛedixerat chꝛiſtus quo iturus erat. Igit᷑ aploꝝ ſcientia quo accederet fide tenenda erat ex dictis ſalua⸗ toꝛis:ſimiliter et via ſq; quo et qua. Si vero ſcõm debi tum eſſet locutio:pꝛeſto eſſet facilioꝛ intellectꝰ. Et quo vado ſcitis et viã ſcitis:vt referat᷑ ad debitum.quia quo vyado et viam ſcire debetis. et debitũ traijciatur in futu⸗ rum quia ſcietis:et in vtriſq; nihilominus debitũ intel⸗ ligatur in docente ⁊ in addiſcentibo.vt debetis ſcire quia beo vos docere:debetis.quia debetis addiſcere a me et ſcietis.Cerminũ autẽ quo chꝛiſius ꝓfecturus erat:pa⸗ ter eternus erat eternaq; patria. lt qua iturus eratvia ſtricta ꝑ iᷣm qð dictum celabat᷑ ab eis de termino et de via. Sed thomas in hoc ad ſciendũ feſtinioꝛ:cõſocios pᷣ uneniens chꝛiſtum interrogat. Vnde Dicit ei thomas. Dñũe:neſcimus quo vadis.Et quõ poſſumus viã ſcire Humilis interrogatio et inſuſpecta:quã ꝓfeſſio ignoꝛã tia antecedit.Quiꝓfitetur ignoꝛantiã nõvidetr᷑ interro gando parare calumni. Et ad ſciendũ ſe parat ſibi odi⸗ oſus ignoꝛans. Laudabile quidẽ eſt ꝓpꝛiã ignoꝛantiam cõſiteri:ſed magis affectando interrogare ſcientiã. Me⸗ ſciunt quo chaſtus ab eis recedẽs accedat.Terminꝰ eiꝰ cognitus hoĩbus eſt. quomiã ipᷣe deus incõpꝛehenſibilis eſt.⁊ homo ſupꝛa moꝛes boĩm agit:vt ex eo e deus. ex eo huiuſcemõi homo merito dictũ extiterat. Mirabilis facta ẽ ſciẽtia tua ex me:ↄfoꝛtata ẽ⁊ nõ potero ad eã.aut qs ↄgnouit ſenſũ dñi:aut qͥs cõſiliari eius fuit Et alibi O altitudo diuitiap ſapiẽtiea ſciẽtie dei.qᷓ; incõpꝛeſvnſi bilia ſunt iudicia eius:et inueſtigabiles vie eius. Sed opoꝛtet neſcientẽ modũ.ſed ſcientẽ factũ interrogare de modo:ſi ſuſpirat in factũ. Sepe facta placent modi ſub ignoꝛantia ſunt. Gactũ modũ habet:habuitq; dũ fieret. Sine modo ab homine nichil eſſet aut eſſe poſſet in fa⸗ cto. Eſt pater eteruuſ ad quẽ chꝛiſtus in humanitate re greditur:cum ex deitate nõ receſſiſſet ab eo. Eſt et eter⸗ na patria in quã per crucem et moꝛtẽ:reſurrectioneʒ et aſcenſionẽ regreſſus ingreditur.et iſte terminus igno⸗ ratur ab aplis.et ab omnib pꝑegrinantibo in hoc ſeculo: nec aliter q; fideliter appꝛehendit᷑. Sed tunc ab omni⸗ moda ignoꝛantia tenebant᷑.vt ieſus tunc regreſſum fa⸗ ceret ad patria et ad patrẽ:qᷓ;obꝛem thomas dixit. Neſci mus quo vadis.Et ſcire cupiens:poſt ꝓfeſſionẽ ignoꝛã tie interrogat.Et quõ poſſumus viam ſcire: ¶un ieſus ex pia interrogatõnel reſpondit dicens. Ego ſum via ve ritas et vita Via inobliquabilis. veritas infallibilis: vita impturbabilis:lia recta.veritas grata:vita beata Vlia moꝛum. veritas ſciendoꝛũ:vita pᷣmioꝛum. Tlia vi⸗ te.veritas doctrine:vita ſalutis eterne.lia inexempla⸗ bilis.veritas ſpeculabilis:vita deſiderabilis.Vlia in qua ambulandum. Yeremias enĩ dicit:pᷣmonens eos quibo miſſus fuerat ꝓphetare. Interrogate que ſit via recta: et ambulate in ea. Sed beati qui fuerit immaculati in hac via. Sed in hac via demones laqueos multiplices abſconderũt:ſiceni ſcriptũ ꝓpłetico ſpiritu eſt. In via qua ambulabã:abſconderũt ſuperbi laqueũ mihi. Hec ſolum eligenda pᷣdicitur a pſalmiſta. Ciam veritatis ele gi. Omnes alie vie ad inferos penetrant:ſola iſta ꝑpꝑdu⸗ cit ad gloꝛiã.A qua quis errat nõ erret quia ſeduc eſt. ꝙ verba infernaliũ manifeſtant. Ergo errauimus a via VWritatis:et que ſequuntur hanc ediſſerũt veritatẽ.quo niam eſt via que videtur hominũ recta:nouiſſimũ vro eius deducit ad moꝛtem. Et via ſapientie:quã ſalomõ erudiendo filio monſtrare ꝓmittebat dicens. Tliam ſa pientie monſtralv tibi.quã cum ingreſſus fueris nõ co artabuntur greſſus tui:et currẽs nõ habebis offendicia⸗ lum.Veritas eſt omnia cõſtituens.a qua wrũ eſt quic⸗ quid quõlibet verum eſt:omnia ſuperans.a nemine ſu⸗ perata.omnia vincens a nullo decreta. rõnibus et auto ritatibus fulta.cui nil obſiſtit niſi ſuo detrimento wolũ⸗ tas illa rebellis:cui tandẽ inuita ſeu voluntaria ſubiace⸗ bit. Vita eſt agẽda atq; ſperanda. agenda ꝑ moꝛes:ſpe⸗ randa ꝑ pꝛemiũ.Ego ſum via ad patrẽ.veritas in fino: vita in ſpiritu ſancto. Oꝛ pater ex filio et filius a patre cognoſcit᷑ cum alter per ſubſtantiã ſit in altero.ſcdᷣm iobannem Capitulum II Iſſum ſe chꝛiſius fatebar᷑ a patre:cuius ſatage m bat in coꝛdiba hominũ ꝑ fidem inferre noticiã. nõ cõtentus qꝛ miſſus et in noticia factus niſi ad cognitionẽ audientiũ poſſet dare mittentẽ.et quare ſe ſupꝛa viã eſſe dixerat:nũc declarat dicens Nemo ve⸗ nit ad patrẽ niſi pxr me Quid ipe · Tlia:quia nemo ve /⸗ nit ad patrẽ niſi ꝑ me. Vult ꝙ agnoſcat᷑ pater:ſed pater nõ agnoſcitur niſiꝑ filiũ. Quis enĩ pater eſſet: ſi filiuʒ nõ genuiſſet:Quis etiã diceret᷑ filius niſi ex aliquo pa⸗ tre genitus: Cognoſci pᷣt aliquid ad ſeipᷣm exiſtens ᷣm naturã ſcom ſubſtantiã ſcõᷣm ſpecẽ ſcõᷣm indiuiduatio nem:ad aliud wero exiſtens nõ niſi ꝑrelationẽ·Tolle pa ternitatẽ: nõ erit filiatio. Tolle filiationẽ: nõ erit pater⸗ tas.Mõ ſit pater:nõ erit filius. Mõ ſit filius nec poterit ‚ — — — — — — — — — „—„—— ,„ —, — — —, — —. — lt ſi tr ſe è — — . — — — —,K – – — ——— —————NUN gio n de teſtamento dilectionis do. Balna. eſſe pater. Venitur ad hominẽ abſq; filio: ad patrẽ nun q; mſi p filii wnitur. Paoinde dirit. Memo wenit ad pa trem niſip me. Alc ſi dicat. Miſſus ſumm mundũ: ſed a patre meo.Qavterq;cognoſcat neceſſe eſt ſcʒ miſſus et mittẽs.miſſus eſt filius:mittens eſt pater.quẽ ſi co⸗ gnoſcere vultis pꝛimo me filiũ eſſe credatis. YIdcirco ſe quiturl. Si cognouiſſetis me:et patrẽ meũ vtiq; ↄgno inſſens Aiquidu eſt ꝙ qui cognoſcit filiationẽ cogno⸗ ſcit et paternitatẽ.et qui cognoſcit quid eſt eſſe filiũ no nit quid ſit eſſe patrẽ ac ꝑ hoc ſi chaiſtus cred it eternus filius et eius pater credat᷑ eternus. Relatiuoꝝ quidẽ p⸗ pꝛietas eſt: vno cognito ſciatur et reliquũ. Sollicita⸗ do erat vnigenito dei filio humanato vt pater fieret in noticia hĩm:ad quẽ ꝑ eum ſolũ erat acceſſus. Pꝛoinde ſe ad noticiã pꝛefert. Si cognouiſſetis me:et patrẽ me⸗ um vtiq cognouiſſetis. Heceſſariũ erat ſicq; ab eterno poꝛdinatũ.vt in ſide trinitatis ſalus daretin credentib⸗ qᷓobꝛem fflius ſe viã dicit ad patre. Et ꝓꝙ eius apli non mirent ſi in humanitate aſſumpta vadit ad patrẽ:et ſi miſſus ſue legationis pacto miniſterio reuertit᷑ad mit⸗ tenteʒ. Et ſi cognoſcant eũ:patris cognitionẽ adeſſe de nunciat dicensl Et ammodo cognoſcetis eũ:et vidiſtiſ eum Cognoſcetis eũ ammodo quia cognoſcetis me:⁊⸗ vidiſtis eũ ſi vidiſtis me. Supꝛa intellectũ tpĩm erant Vrba:idcirco philipus wlut ignerus et auidus ſue . fectionis expoſtulat dicens Sñe oſtende nobis patrẽ: et ſufficit nobis Oultũ aberrabat a wro ſi patris oſtẽ⸗/ ſionẽ expoſcebat ad oculũ coꝛpoꝛis que puro mentis in⸗/ tuitu reſeruat᷑.cum nõ ſolũ coꝛruptibilis oculus carnis ſed gloꝛificatus nõ ſic credendus intueri poſſe deitatem Anima ſola cum gloꝛificata fuerit intuitiuã viſionẽ atq; fruitionẽ deitatis habebit.nõ pᷣpedita gloꝛificato coꝛpoꝛe in auo erat. Si aũt philippuſ oſtenſionẽ poſcebat ad in tellectũ.etiã errabat ſi querebat aliter qᷓp fidem:nõ enĩ viatoꝛ et cõpꝛehenſoꝛ poterat ſimul eſſe. Si de futuroe⸗ rat petitio ꝙ in patria pater oſtenderet᷑ nõ incõgrue pꝛe cabatur. ſaneq; credebat in viſione paterna fufficientiã habituros:nam qui habet ſiliũ et patrẽ habebit et ſi pñ̃ ſanctũ ab vtroq; pcedentẽ. Hinc oĩs ſufficiẽtia nulluſ⸗ qʒ defectus.. Dicit ei ieſus tarditatẽ ipᷣoꝝ repꝛehendẽſ et inertiã intellectus. Tanto tpe wobiſcũ ſum:et nõ co gnouiſtis me Ac ſi diceret. MPatris queritis viſionem cuius cognitionẽ habere nõ poteritis niſi me pꝛimo ſili um cognoſcatis.qui tanto tꝑe vobiſcũ eriſtens necĩ w⸗ ſtram cognitionẽ tranſiui:quẽ ſi wro cognitõnig oculo videretis:videretis et patrẽ. Philippe qui videt me: videt et patrẽ meũ.Quõ tu dicis:oſiende nobis patrẽ Nõ credis quia ego in patre et pater in me eſt Perlu⸗ cidum eſt ꝙ cognitio filiatõnis generat cognitionẽ pa⸗ ternitatis:et ꝙ cognitio filij buius:facit ſcientiã patris huius.ergo qui videt chꝛiſtũ dei filiũ patrẽ eius videt ⸗ deũ. Sentẽtia irrefragabilis:quia ſi chꝛiſtus eſt fil er⸗ go patrẽ habet ſi eternus ſilius eternũ patrẽ:ſi diuinuſ diuinũ omnino et patrẽ. Mõ pᷣwonitur in hac cognitõne pater quanq; pꝛioꝛ.nõ natura neq; ſi ubſtatia ſed relatiua pſona.quoniã ideo filius deſcendit de celis ꝓ hpĩbus fa⸗ ctus homo.et in humanitate hoĩs filius.vt nos ad eter nam filiationẽ eterni ſui patris nõ ꝑ naturã ſed ꝑ gram adoptõnis induceret. Ob hoc quidẽ dici᷑ nõ qui cogno ſeit patrẽ cognoſcat et filiũ q;uis vni? ad alterũ ſit equa relatio. cum pater nõ fuerit ex ſuo ſuppoſito incarnatuſ ſed filius:qui in aſſumpta humanitate ad cognitioneʒ patris imo totius trinitatis hoĩes venabat᷑Et cognitio diuinoꝛũ nõ eſt ꝑ deſcenſum ſed ꝑ noſtri intellectus du ee fige aſcenſum. Et filius ad terras aduenerat et aſcen ſum oꝛdinabat ad patrẽ:ad quẽ niſi ꝑ filiũ gradatio nõᷣ eriſtit. Ham ſi pater conaret cognitionẽ dare de flio:in⸗ cipereta ſeipᷣo. Pater ſum:ergo habeo filiũ. Igit ſi me cognoſcitis patrẽ et meũ filiũ cognoſcetis. Nunc vice⸗ uerſa filius patrẽ cognitũ fieri ſatagit a ſeipo cognitio⸗ nem exoꝛſus eſt ꝑ multa verba ediſſerẽs. Si cognouiſ⸗ ſetis me et patrẽ meuʒ vtiq; cognouiſſetis. Et philippe qui videt me videt et patreʒ meũ. Et iterũ. Mõ credis quia ego in patre et pater in me eſt: Signanter loquit᷑ nõ credis. cum omnis cognicio ſeu viſio in hac via non ſit alia wrioꝛ q;ᷓ fid ei:nec aliã wlit inducere cognitioneʒ ſeu vi ſionẽ p meritoqᷓ; illã que eſt ex fide. b hoc de fru ctu fidei arguit philippũ dicens.nõ credis qꝛ ego in pa⸗ tre et pater in me eſt: Sola credulitas hoc agit in coꝛdi bus hoĩm vt filius in patre pater wrro in filio videatur: ꝓſi vna pſona videret᷑ et reliqua.Et ex verbis aſtruit te ſtimoniũ ꝙ ſit pater in filio et filius ſit in patre:ſimilit et exopibus hoc ideʒ videt᷑ aſſerere.. Vlerba que ego lo quoꝛvobis:a meipᷣo nõ loquoꝛ. Pater aũt in me manẽſ ipe facit opa. Non creditis quia ego in parre.et pater in me eſt: Alioquin ꝓpter opa ipᷣa credite Ad hocvt patrẽ credatis in me me eſſe in patre nõ wlut locatũ in loco aut aliquid habitũ in habente ſeu ſubſtantiã in ſubſtan⸗ tia:ſed vnius eſſe ſubſtantie cum plonali diſtinctione. Opera quidẽ fecerat ieſus que nemo facere potuiſſet ni⸗ ſi filius dei,. Et iudeis loquẽs ad cõſiderationẽ opm ſuo rum remiſit:vt etiã dei filius crederer᷑.Et ne dubiũ aut ammiratio increſceret te ieſi uj ꝙ tam mirabiliũ operum patratoꝛ exiſteret.in ſuos creditiuos maioꝛa faciendi fa⸗ tetur adeſſe virtutẽ. Inquit enĩ Amen amen dico vo⸗ bis:qui credit in me opera q eso facio ipᷣe faciet. Et ma⸗ ioꝛa hoꝛũ faciet:quia ego ad patrẽ vado Perſpicuũ eſt qui ſcrutant᷑ geſta ſanctoꝝ ꝙ etiã plura et maioꝛa fece⸗ runt miracula q; ieſus:nõ virtute ꝓpꝛia.ſed eus qui cõ/ tulit er voluntate atq; autoꝛitate iſlius ad quẽ ſe regre⸗ di cõfitetur cum inquit.quia ad patrẽ vado. rogaturus eum vt virtutẽ ex me tranffundat in vobis:qua poſſitis vs vereq; credentes ꝓ miſterio et augmento coͤdende eccleſie operari.Necnõet p petitionẽ debitã.ð et celerem erauditionẽ: patrẽ in ſeipo fatetur.. Et qocunc; petie⸗/ ritis patrẽ in noĩe meo hoc faciã:vt gloꝛiñcet᷑ pater in fi lio Elt er ſupplemento wrlor diuinus ſermo inclare⸗ ſcat: ſic cõterenda ſunt vrba.ſHominẽ oculo carnis vi⸗ detis.ſi deitatẽ in humanitate latentẽ creditis filiuſ dei ſum. ergo pater in me eſt: ſi pater in me eſt: quicquid pe tieritis patrẽ in noĩe meo hoc faciã. Mirũ nouũq; dicũ ꝙ patri exhibeat᷑ petitio ⁊ filius exaudiat:cum exauditio ad eum ptineat cui eſt roꝛrecta petitio. Sed qnia patri datur pet itio in noĩe filij.ſibi cõmiſſuʒ eſt pffcere vt glo rificetur pater in ſilio:quoniã gloꝛia patris eſt ſj lius ſa⸗ piens. In ſapientia filij factus eſt mundꝰ aſſumpta hu mana natura:in ipᷣa redempta. omnia tradita ſunt filio a patre vt eraudiat petẽtes.etvt gloꝛia patris in ſi lio no ta fiat:nõ vt de nouo pater in ſilio aliaz gloꝛiã qᷓ; ab eter⸗ no habuit capiat. Et replicatõne vertvꝛu cõfirmat ſentẽ tiam. Si quid petieritis patrem in nomine meo hoc fa ciam. De pꝓbata chꝛiſti dilectõne er miſſione paracliti et v⸗ nione patris et ſilij coꝛpoꝛis miſtici. ſevᷣm iohannem ſolum. Capitulũ II Ognoſcebat ieſus aplłoꝝ coꝛda qm̃ nihil eum c lltere vllatenus woteſt:et erunt in dilectoͤne mots. et in eum ſingulari affectõne trapebant᷑ pſonam eius tantũ oculis coꝛmꝛeis intuentes:quãuis ipᷣm iam dei fili faſſi eſſent. Sed ieſus illos ad ꝓbataʒ dilectionẽ intoꝛſit dicens.. Si dilſgitis me mandata mea ſeruate . Si diligitis perſonã: ſeruate doctrinam. Parum eſt magiſtri dilexiſſe perſonã: ſi in doctrina ſus cõtennitur. Si diligitis regẽ cuſtodite legem:quoniam ideo cõſtituitur rex vt regat. Nullus aũt rex iuſte regit niſi leges equitatis edicat. MNõ igit᷑ ſatis regis perſonaʒ dilectõònis oculo intueri:niſi lex eius ſeruet᷑ in moꝛibus Acuius pᷣuaricatõne ob dilectionẽ ad regem nõ excuſa⸗ retur tranſgreſſoꝛ:magis aut ꝑamplius culparet. quo⸗ niam tomagis regi dilexit pſonas: tanto ſerioſius le⸗ gẽ ei? vebuit cum dilectiõe ſeruare. Hoc quidẽ qꝗo aplis dictũ eſt inexceptuate diriuatur in poſteros:vt iſie ſit di lectionis effectus ſeruatio mandatoꝝ. Si diligitis me mandata mea ſeruate:ſed nõ abſq; merito et ſuperoga / tionis dono.. Quoniã et ego rogabo patrẽ:et aliũ ꝑacli tum dabit vobis vt maneat vobiſcũ ineternũ.ſpiritũ ve ritatis quẽ mundus nõ poteſt accipe:quia nõ videt euzʒ neq; ſcit eum Pꝛomittit᷑ paraclitus mandata ſeruan⸗ tibus:que niſi paraclito habito nõ ſeruantur. Ympoſ/⸗ ſibile quidẽ eſt dei mandata pncere:miſi ꝑ gratia ſpiritꝰ ſancti · Opoꝛtʒ igitur omnino pᷣire gratiã ſpirituſſlancti ad mandatoꝛũ cuſtodiã:et comitari ⁊ ſubſequi.Ald quid igitur poſt ſeruantiã mandatoꝝ Pirienſt anctus ꝓmitti tux qui ante datur vt mandata ſeruentur. ni quia ideo pꝛomittitur vt ad eternam ↄſolationẽ cum electis ma/ neat ineternũ:Et pꝛimo dantur mandatavt fiant:ſieri niſi per adiuuantẽ ſpiritũ nequeunt.qui exquiritvt im / pleant᷑:et datur vt cõpleant᷑ Et hec largitio ſpiritꝰ eſt ad actionẽ:ſed vt maneat vobiſcum ineternũ ad futurã be⸗ atitudinẽ. Cum vero dieit et ego ogalvnatr. ad id qG ſupꝛa direrat refertur.vt gloꝛiſicet᷑ pater in filio.exaudi⸗ ens ipᷣm in rogaminibo eius creditus vere filius eius:TK deus eternus pater ipᷣius.Et aliũ paraclitũ in ꝑſona nõ in ſubſtantia dabit vobis.vt maneat vobiſcũ qui fuiſtis mecum.ſpiritũ veritatis qui omnẽ excludit erroꝛẽ:et fal ſitatem nulla ſinet incognitã. Dabit ſpiritũ in ſpirituvi uentibus nõ in carne.quẽ mundus nõ pᷣt acciꝑe.quoni am mundus qui nõ cognouit incarnatũ vnigenitum dei filium nõ accipiet ſpiritum ſanctum:quia non videt eum neq; ſcit eum. Si hec duo verba videt et ſcit trahi ⸗ ciantur in futurũ.clarioꝛ erit ſentẽtia.quia non videbit neq; ſciet:et ſubſequẽs affirmatiua ſententia de futuro ſie inte ligendũ eſſe clariſicat. Vos aũt cognoſcetis eũ quia apud vos manebit et in vobis erit Aduertenduʒ igitur quib et quomõ ſpirituſſanctus datur et accipit᷑ et quibus et quomõ denegatur. Nã ad ipᷣm accipiendũ pꝛeit pura chꝛiſti obſeruatio mandatoꝝ.quoniaã cõtem ptoꝛes vᷣini decreti.pꝛiuant᷑ gratia ſpiriſſancti:faetoꝛes autẽ illam merent᷑ accipere.nõ ꝓpꝛioꝛu ſufficientia meri toꝛiũ.ſed chꝛiſtus vnigenitus dei filius ſuis rogamini⸗ bus impetrat:et qð debetur meritis coꝛpis.merito capi tis obtinet᷑. Quẽ nõ accipit mundus:ſqʒ mundi viſibi⸗ lis atqʒ ſenſibilis amatoꝛ exiſtens. Yninſibilis et coꝛꝑe inſenſibilis eſt paclitus ſeu ſpirituſſancti gratia:qui viſi biliter et ſenſibiliter delectatis totaliter denegat᷑. Adeo mundus id eſt mundoammo et coꝛde copulatus nõ po teſt accipere eum. quia eum videre non poteſt qu om⸗ nino inuiſibilis eſt: neq; ſcire ſpiritum qui ſolum que ſunt coꝛpoꝛis ſapit. Que conuentio inviſione coꝛwoꝛei ad incoꝛpoꝛeũ: Que cõparatio in ſcientia carnis ad ſpi⸗ ritume Segregatũ ſaltim animo expedit eſſe a viſibili: qui nititur inuiſibilia et ſpiritualia intueri atq; cogno⸗ ſcere Et directus ſermo ad aplos oſtendit quales erant aut futuri erãt:quia omnino a viſibilib abdicati. Vo⸗ autẽ cognoſcetis eum:quia apud vos manebit. et in xo bis erit. quoniã vos qui ꝓpter me omnis reliquiſtis. nõ relinquã oꝛphanos:ſed vado et venio ad vos Tlado in carne:venid in ſpiritu.Nõ relinquam oꝛphanos velut fi lios paterna pꝛiuatoe pᷣſentia:ſed ſemp veniam ad woe o ſenſu hoc intelligendũ eſt:quo actio diuina in ſube uemendo nullã intercapedine habet. Et quoniaʒ ſupꝛa „ dixerat.ꝙ mundus nõ poteſt ſpiritũ ſanctũ accipere: ſic et nec ieſum vltra videre. Aduc modicuʒ: et mundus iam me nõ videt. Elos autẽ videtis me quia ego viuoꝛ vos viuetis Si apoſtoli viſuri erant ieſum:quia ipe vi uebat et ipi viuere debebant:ergo chꝛiſtus moꝛtuus cre debatur a mundo.ſeu mundus in ꝑeccatis moꝛtuus ia cebat.qð eum videre non poterat. ſed chꝛiſtus vjuebat in aplis et ipᷣi in chꝛiſto viuebant:ſicut arboꝛ in ramis⸗ rami in artoꝛe cõmuni vita viuunt.Aperit aũt vnde vi⸗ ta chꝛiſii vnde vita aplis:vt intelligat᷑ vnio imo cõſub⸗ ſtantialitas patris ad filiũ.vnio filij ad coꝛpus ſuũ mi⸗ ſticum:qð ſibi pater modo ineffabili coaptauit.. In il lo die vos cognoſcetis quia ego in patre meo:et vos in me et ego in vobis Ineffabilis vna vnio et eterna cõ⸗ ſubſtantialitas: ineffabilis alia ſed ex ꝓpe facta. ꝛima in natura.ſecunda ingratia. Pꝛima patris cum filio:-ſe cuuda ſilij cum coꝛpoꝛe miſnco. In illo die quo vobis vna cum patre paraclitũ miſero. vos cognoſcetis qꝛ ego in patre meo in vnitate nature paternaq; ſubſtãtiexos in me in vnitate fidei dilectõnis et gratie.velut ramiin arboꝛe.radij in ſole.riui in fonte:diſcipuli in doctoꝛe.du cti in duce.membꝛa ſub vno capite.Et velut fuiſtis aut eſtis in adam ex ꝓpagata natura:ita in me in eadẽ natu⸗ ra aſſumpta.QQ auũt dictum eſt ad apłos:ad totam hu maxime qcceptõne virtutũ nõ perſonarũ:dictũ eſſe cre⸗ damus. Et ego in wobis. Superflua videtur replicatio iſta verboꝛum q ipe ſit in nobis:ſi ſic pꝛedictũ eſi q nos in ipo. vt ſermo euangelicus erplicat. Et vos in me:et ego in vobis. Si wos in ipo Tipe in vobis. Elt ergo dif ferenter intelligendu de entibus per viciſtitudinez vno in altero.ꝙ eſſendi modus aliter attribuatur vniqᷓ; reli quo. Negauerim de his que in omni equalitate partici⸗ pant nõ autem diuerſum eſſendi in modũ excluderev⸗/ nius in altero et per recipꝛocationẽ. ſi inequalitas ſupe⸗ rioꝛis et inferioꝛis inſpicitur.ſeu digni et dignioꝛis boni et melioꝛis attenditur. Et ne pliritas exemplificando tedium generet: ſolum ad qð ſumpſimus reuertamur Erant apoſtoli aut nos ſumus in chꝛiſto vlut oꝛigina⸗ tanq; in oꝛigine traduc carnis. Sumus et nos in chei tutis. quoni aliter ſunt oꝛ ginata in oꝛiginalbus ſiis: aliter oꝛiginglia in ſins oꝛiginatis. Alla velut ſuſapien⸗ tia omne qð ſuntt oꝛiginalia vero velut infundentia et intermiſſe pꝛeſtantia ne deficiant oð ſunt. dum ſemp il la fundunt ⁊ illa ſemp accipiunt. Et ſempꝑ accipiunt ab oꝛiginalib non deficientib:miſi pcidantur. Sic nos in chꝛiſto velut in oꝛigine omnis virtutis omnis boniom/ niſq; gratie indeficienter diffundente:niſi noſira mali/ cia et voluntate pᷣeidamur. Mira dignatio vnionis.al⸗ ta vnio dignationis:vt per exiſtentiã chꝛiſti in nobis no ſtriq; in chꝛiſto cum tota trimtate fecerimus vnionem. Seruemue dignis moꝛibo ſocietatẽ quã et chꝛiſto et ꝑ ipᷣm habemus ad patrẽ:nec viliendamus qð accepimꝰ tanto miſterio.Noꝛro nec cõtemnerimus cui cuiuſpiã tempoꝛalis domini amiciciã copulatam. dum dignaret᷑ ſuperioꝛ ſuis inferioꝛibo huiuſcemodi ſocietate cõiungi Vlt aũt oſtenderet aualẽ manſionẽ exquirit a nobis in ipo.de dilectionis effectu ſeu depbata dilectõne reite⸗/ rat.cum per dilectionẽ ſimus in ipᷣo ⁊ in patre et ipᷣe pa ter in nobis. Qui habet mandata mes et ſeruat eaaille eſt qui me diligit.Omniſquerulatio tollitur omnis er — — — — f ——————+ ,—,— we⸗ ub ee ſie tns uon hn cte bat lioi i ub⸗ mi⸗ nil in ͦ Ia e s ego⸗ ecos miin re d isau Matli m bu os cre,/ tio N netet od ynn G na, tey⸗ i i do mur lnel i n⸗ in e/ pe Ne de teſtoment cuſatio abꝛogat᷑:ſi dixerimus ꝙ nõ oſſumus aut neſci⸗ mus chꝛiſtum diligere.cum eius non ſit eo affectu ſen⸗ tienda ſeu exiſtimanda dilectio:quo pater filiũ et mater ſiliam.quo ſe diligũt cõiugati quo cognati.quo ꝓximi ſi ue amici. Segregatus eſt ab iſto chꝛiſii dilectõnis effe⸗ ctus.Et quoniã paucis experiri datũ eſt huiuſmodi di⸗ lectõnis dulcedinẽ.dilectionẽ ne cõmunitas hominum frangeret᷑ poſuit in eoꝙ omnibo poteſt eſſe cõmune: ſcʒ in obſeruantia mandatoꝛũ dicens. Qui habet manda⸗/ ta mea et cõſeruat ea: ille eſt qui me diligit. Qui habet mandata per cognitonẽ et ꝑiuſſionẽ impoſita collo ſuo. et ſeruat per amoꝛem ⁊ cautelam in ꝓhibitis: et ꝑ actio nem in faciẽdis. Et mandata eiꝰgrauia nõ ſunt. Ouis igitur cauſabit chꝛiſti nõ eſſe ſeruare mandata in caute la phibitoꝛum.cum nil ꝓhibeat niſi qð eſt ipᷣi cõdite na ture cõtrarium.moꝛibo abſonũ.anime co:poꝛiq; nociuũ Quis ſe cõtinere nõ poterit a ruina.cum cõtinendi per exiſtentiaʒ quã habemus in chꝛiſio ſi donata facultas: Quis ſe ꝓteget excuſationis ſuffugio nõ pficere manda ta nature cõſentanea.et ipam vltra quã ſit cõdita deco⸗ rantia: Quomõ impoſſibile dicitur qð eſt de ſui natura lonum. qð eſt vtile.qð eſt pulcrum.quod eſt aptũ quod gratũ omniũ creatoꝛi.ꝙ aln ſeruatoꝛẽ puehit ad ſuper na. In quo ad chꝛiſtũ poſita et ꝓbata dilectio.quia ſer⸗ uans mandata mea ipe eſt qui me diligit· Cui tanta vi ciſſitudo dilectõnis a tanto domino redditur. Quiau tem diliait me:diliger̃ a patre meo Et ego diligã eum et manifeſtab ei meipᷣm. Qui diligit filium:et a patre dilecti fiiij diligetur. Erperimento claret ꝙ regis cuiuſ⸗ piam filiũ diligentes et honoꝛantes.ꝙ diligunt᷑ a rege: letoq; vultu ſuſcipiuntB fum adeunt.Nec ſoluʒ pater di liget:ſed dilectus filius dilectoꝛes effectiuo pſequitur amoꝛe. Scriptũ eſt enim. Ego diligẽtes me diligo. Mã et ego diligã vna cum patre meo eum:et manifeſtalo ei meipᷣm. Vera dilectio nõ habet ſecretũ:nõ habet occul tum. In manifeſtatione ad dilectũ tota fit. Ecce chꝛi⸗ ſti effectiuus amoꝛ manifeſtare ſeipᷣm nõ a patre aliuʒ a ſubſtantia qᷓ;uis alium in ꝑſona:q;uis incarnatũ er aſ⸗ ſumpta natura.Ac per hoc cui maniſeſtus eſt filius ma⸗ nifeſius erit et pater:et qui cum patre et filio vnus eſt ſpiritus. Magnus noſtre dilectõnis pceſſus:in altiſſi⸗ mis et ineffabilibus terminatf᷑. DOilectionẽ opoꝛtet fieri per effectum:in obſeruantia mandatoꝛũ. Si quis man data ſeruando diligit filiũ. diligetur a patre et filio. cum effectu manifeſtationis totius trinitatis:ad ꝑfectioneʒ totius interminabilis beatitudinis. De manifeſtatõe cheiſti et manſione trinitatis apud electos.eoꝛum dilectõne ſuppoſita et paracliti perfe⸗ cta doctrina cum hereditate pacis.ſcoᷣm iohannẽ ſo⸗ lum. Capitulũ IIII It in deſiderio animus hominis veroꝛũ bonoꝝꝛ f cum audit fieri poſſe particixem. et gaudet cuz te ſummis lvnis audit eloqinus: et affectus in ipis modum participatõis inquirit. Hinc cum dirit ie⸗ ſus ſe oſtenſurũ et manifeſtaturũ ſuis electis diſcipulis et nõ mundo.ad affectum et deſideriũ audientium ani⸗ mos mouit:quoꝛũ vnus inter ceteros excitatus de mõ manifeſtatõnis interrogat! Nam dicit ei iudae: nõ ille ſcariothis.Dñe quid factum eũ:quia nobis manifeſta⸗ turus es teipᷣm ⁊ nõ mundo Cauſaʒ querit: vt ad mo dum veniat. Quid factum eſt que cauſa ſubeſt p nobis aut quid factũ eſt aduerſi dmundo vt de te nobis mani feſtatione facta mundus ipe pꝛiuetur: Qund factuʒ eſt. id eſt quomõ nohis manifeſtatio fiet. et mundus vſcq;/ quaq; carebit: Interrogat hoc iudas cõſitens diligens et ſequens et amatoꝛ optimi.nõ ille ſequens et negans o dilectionis do. Galua. imo necans amoꝛe pecunie: ſcariothis enim erat mere dem nõ diuinã ſed humanã amplectens.Honus iudas de lonis eternis interrogat ſcʒ qualiter maĩfeſtatio chꝛi ſti fiat in electis. qualiter deneget᷑ in repꝛobis ad ſatagẽ dumꝓ electõne atq; pꝛo repꝛobatõne cauendũ. è mne ſtudium ſollertis anumi et cõtendentis captare celeſtia Vrſatur ſciꝛe·quid p electõne faciat.quid wro ꝓ repꝛo/ batõne deuitet. quoniã donũ et parx eſt electis dei:ſed re pꝛoboꝛũ pars erit in ſtagno ardenti .. NHeſpondit ieſus et dirit eis. Si quis diligit me ſermonẽ meũ ſeruabit. Et pater meus diliget euʒ. et ad eum veniemus:et ma⸗ ſionem apud eum faciemus Egliſſerit manifeſtationẽ fieri ad electos ſubticens negatam ad repꝛobvs. ſed nõ eſt aliquid affirmatũ:qð nõ babeat ex cotraria cauſa ne⸗ gatum:neq; aliquid negatũ qð ex aduerſa cauſa affirma tum. Dilectio quidẽ in electis et ex eis manifeſtatõnis eſt cauſa:qᷓuis alicui noſire cauſe ſeu date occaſiomi qᷓ; uis iuſte diuine bonitatis largitio non ſubiaceat. Dile⸗ ctio quideʒ ſupꝛapoſita eſt vllut in ſigno in obſeruantia mandatov.Ac ſi cũ cõditione indiceref᷑. Si diligitis me mandata mea ſeruate. Et vlut in manifeſtatõne. an ſit qui habet mandata mea ſeruat ea:ille eſt qui me diligit. Nunc wero vilectio ſi eſt:edicitur ꝑer effectuʒ. Si quis diligit me ſermonẽ meũ ſeruabit.Neſcit feriari dilectio in actione tota eſt vbi dilecti nouerit veritatẽ.ocio caret accidiam et tediũ pꝛocul pellit ſeruat in memoꝛia.ſeruat in opere qð de dilectipendet arbitrio.nõ examinat decre tum.no diſcutit verbũ:nõ patitur tedium in ſermone. nõ cõtradicit imperio:ad ſeruandum vigilat qð accepit ſancto mandato.nec graue iudicat etiaʒ ſi ponderat qd iniungitura dilecto: amarũ in dulce vertit qui wraciter Diligit. difficile in facile trahicit.etiã cõſueuit impoſſibi le aliquãdo tentare:et iuſſum diligit in dilecto.et dile⸗ ctum in iuſſu venerat᷑. Sed fiet pamplius et ꝑfectius ſine cõparatione retranſitio in diligentes actiuos.quo⸗ niam ſi quis diligit me ſermonem meum ſeruabit.et pater meus diliget eum:et ad eum veniemus et man ſionem apud eum faciemus. Diliget pater ſui filij ama toꝛem.ſed nec ipᷣe filius ab ipᷣa dilectione ſecluditur ex boc:quoniam ad eum vniemus et manſionẽ apud euz faciemus. Vbi etiam ſpirituſſanctus includitur.nã de⸗ us pater cum filio alia extranea dilectõne nõ diligũt ni⸗ ſi dilectõe ſpirituſſancti eum quo eternaliter vnũ ſunt. Et manſionẽ apud eum faciemus. Ecce retributio ſupᷣ modum.ſupꝛa ſperatum.ſupꝛa dignũ.ſupꝛa meritũ.ſu⸗ pꝛa intellectum. et omne cõpꝛehenſibile facta dilectõni noſtre. qd diligat pater diligat filius diligat ſpirituſſan ctus:q et ipi veniant ꝙ manſionẽ apud nos faciãt.Nõ pa tet ocalig ad weniã excuſatõis ſuffugium. Non adeſt ꝓfeſſoꝛibus ſid ei chꝛiſtiane cauſatõnis remedium. Ne⸗ mo de indito lawꝛe querimoniã paret. Nemo querulet cæ impoſſibilitate ſaluandi. Nemo cauſam inueniat:qᷣ deo placere nõ poſſit. Nullus cunctetur ꝙ iuſtis meri⸗ tis non ſint ineffabilia pꝛemia pᷣparata. Nemo deſperet . diligetur. Ald dilectum diligentis erit aduentus:totiuſ nõ poſſe pꝛemia pmereri. Diligat.ſi diligit ſeruet impo⸗ ſita:imo ſi diligit omnino ſeruabit. Actiuus enĩ eſt peni tus verus amoꝛ. Si diliget ꝑ actionẽ poſſibilẽ: penitus videlicet trinitatis. Et ſi paruʒ eſtimaretur aduentus cum multi adueniant et recedant: cõtinuabit᷑ manſio. Et manſionẽ apud eum faciemus. Manſio pꝛima per gratiam:ſecunda per gloꝛiã. Et cum ante dictũ ſit. man ſiones in domo vatris mei multe ſunt.quoniã in mul/ tis illis manebimus per gloꝛiã:in quibus ⁊ apud quos manſioneʒ fecimus pꝛimo per gratiam. Beſponſum eſt queſtioni atq querentiꝙ ieſus ſit manifeſiatur ſeipm „* . 20— — electis ſuis et nõ mundo vt mamifeſtatio illa ſic eſſe cre datrur ꝙ ad electos ſuos ſit totius trinitatis aduentus er manſio eterna pſiſtat et viſione pſpicuat omne tol latur enigma. et euacuetur qð eſt ex parte.et vt cogniti ſunt electi.ſic deum cognitoꝛe agnotcant: iuxta quema mkfeſtatõis ſenſum locutus eſt paulus. Clidemus nuc fer ſpeculu in enigmate: tunc autẽ tacie ad ſaciem. Mũc et ſpirituſancto pnunciare nõ potuit atq; woluit. INcir⸗ co lc dixerim ꝙ ſpirituſſanctus a patre et filio cum v⸗ nerit aut miſſus fuerit dicta ipius chꝛiſti dei filij ſugge⸗ ſturus:docebit et ſuggeret. docebit mundum docta ꝑni/ lrum:ſuggeret dicta per eum. Etenim multa didicerãt apoſtoli a ſpiritu ſancto ineffabili inuiſibili modo:que necchꝛiſius oꝛe docuit.nec in audientiũ coꝛdibus inipi ſi per humilia verba humileſq; actõnes de ſeipo a patre tus affectus. ab omniby coꝛruptilibus ſegregatus. eius autem cognoſco ex parte: tunc aute cognoſcã ſicut ⁊ co⸗ rauit.neceuangenica cõtinet ſcriptura. et diriuata ſunt gnitus ſum. Qu nõ viugit me ſermones meos nõſer agd poſteros: viq; in hodiernum diem imn eccle ſia oꝛt ho⸗ uat. Et iſti ſunt mundus cui non ſe mamifeſtaturus eſt doxa ſacris obſeruatoibo currant. Paraclitus cõſolato⸗ chꝛlſtus. quoniam ſermo der viuns ett et effieaxet pene Olcitur. cõſoiatio vero in pace fundat᷑:nulla poero adeſt trabilioꝛ omni gladio ancipiti, totus ad diuiſionẽ a viſi cõſolatio pꝛeter pacẽ. Max wro aut eſt in opinione: aut bilibus et materialibus et coxruptmilb tendes q mu/ in ventateé. Elna falſa reliqua wera: que pꝛeterq; a voo ali di amatoꝛ no cõtemnit: quia mundu nõ deum creato unde non pꝛouenit. que in hoc tempvꝛe humane ieu ra rem diuligit. Mꝛoinde mundo viſibii copulato non ſiet tionabili anime in virtutũ amoꝛe atq; actione cõcedit᷑: manifeſtatio chꝛiſti: no trinitatis aduentus. no ipſius im futuro ſpeculationi diuinitatis immediate releruat᷑. man ſio apud ei. Hoc aunde federe nobiſcu agirur. vt ſi Er ne tabeſcerent ex receſiu ipius ſaluatoꝛis aut et diffi duigamus cheiſtumn ſermone eius ieruantes erota tri dentes ad intellectũ alta docentis. ac etiam crederẽt nõ Intas apud nos wlit etern facere manlione. Sed qdui diligiput videbant ſe a cheiſto coꝛpoꝛaliter ſepari:pacis nõ diligit regem: odio habebit et lege.du ſi anquando ereditatẽ adiecit dicens. Pacẽ relinquo vobis: paceʒ regis quẽ nõ diligit:ſed timoꝛe quo ſibi cauet ne puari atq; paciñicus.qui nõ exercere litigia noui ſed oibo euan cans toꝛmentsa patiarf. Et ne crederer oſermo dumta⸗ gelicare pacem. Cladens vobis relinquo pacem: in me temnendus. negauit eſſe humanun mſi humana voce p pernis. Et vna cum patre et ſpiritu ſancto pacem mea,ʒ latum :ſed aſſert eſſe vininu.Et lermonẽ quem audi o wobis:nõ ea lege qua dat qua reaccipit.qua q̃rit. qua 4 ſtis nõ eſt meus Mon meretur pim homims ſeruaſſe vult.qua vtitur mundus.ſed eo pacto quo de illam et i ſermonẽ totius trinitatis manſione: neq; nõ ſeruuntes qualem umpartiri decet: et eo fine quo donü diuiniz qa in ꝓꝙ interminabilis ꝑena ſequeretur. Hec eſſet reuerentia eſt pax diuma debet dirigere acceptoꝛes. Eſt eni par ſu⸗ nt tanta colendus. Sed cum affirmar e ſermo ſit patris peremmens donum accõmodatuʒ. vrgente neceſſitate Ben eterni mittẽtis ex tempoꝛe fihũ:in obſeruatia in omni geramplius vſibus hominũ.ſine qua omnia turbata cõ los reuerentia in omni cultu eſſe auditoꝛibo debet. erroꝛeʒ ſiſiunt: cum qua nullus puertitur ſed omnis tranquil⸗ u incutit ne in puaricatione fiat: tergiuerſatio nulla patet latur oꝛdo. Nullus autẽ erpedientioꝛ aut magis neceſſa Ait enim. Sed eius qui miſit me patris. apud que deũ rius rerum vſus.q; ille qui terminat᷑ in frui:non create x patrem ne factione ſermonis nulla excuſatio locum ha ſubſtantie ſed infinite deitatis. Ac per hoc opoꝛtet pᷣno⸗ 4 bet: niſi aut vltio non coꝛrectis aut miſericoꝛdiawre pe⸗ ſcere duplicem eſſe pacem:humana atq; diuinam. Hu⸗ . nitentibus aderit. Reſeruat ieſusad docendum muita manam accõmodatam ad quietum vſum humanaruʒ ſ mittendo paraclito qui non lingua nõ ſonowoas ſed in rerum. DHiuinam wero vt perueniatur ad fruitionẽ diui . ſubitatione lumen vritatis et gratiam infundendo do noꝛum. De qua optatiue et indiſtinctiue dicebat apls. . cebit:et ea que chriſtus docuit declarabit. Non iſta que Et pax dei que exſuperat omnẽ ſenſum cuſtodiat coꝛda 1 chriſius wocebat illoꝛum animos excedebat: idcirco ad Wſtra et intelligẽtias wſtras:in chꝛiſio ieſu domino no . iecit ! Hec locutus ſumxobis apudxos manẽes: ſellicet ¶ſiro. Et ieſus chꝛiſtus deus eſi qui dicit. Pacem meam en lingua humana et ſonabili vocel Paraclitus autẽ ſpi⸗ dovobis qua mundus nõ poteſt habere accipere neq; da 3 rituſſanct/ quẽ mittet pt᷑ i noie meoaille ros docebit oĩa re:cum omnẽ humanũ ſenſum etiam audacter dixenm tat et ſuggerit vobis oĩa quecũq; dixero vobis Oanẽes in et angelicũ erſuperet tanq; ſupeminens donum ettran ef carne cũ aplis ſponte moꝛt alis exiſtẽs:iſia tanq; diuina ſcendens ſegregata lonitate omneʒ lvnoꝛũ largitionẽ 1 moꝛe humano loquebat᷑. Sed ſpiritus paraclitus opti cum nil ſit hominibus moꝛtalibus aptius atq; vtilius t mus cõſolatoꝛ.quẽ pater miſit in nomine filij videlicet qᷓ; eum creatoꝛe omnium eſſe paciſicum et habere pacẽ in in virtute fidei et inuocatõnis eius.ille docut omnia.q̃ cum dominatoꝛe vniuerſe terre:que facta eſt per media * nõ docuit filius ⁊ ſuggeſſit inuiſibili ſuaſione:vt incun toꝛem dei et hominũ.et per fecialem hominẽ ieſum chꝛi⸗ n ctanter tenerent atq; crederentur quecũq; etiam ipſe ſi ſtum.qui nõ dat pacem ſequacbus ſuis pꝛout mundꝰ 4 lius humanatus eduerat. Liquet plurimam doctrinaʒ amatoꝛiboſuis:quam mundi pacem denegat ſe daturũ 8 reſeruataʒ paraclito.et fidẽ firmandã in coꝛdib de chꝛi dicene. Molite putare quomi weni mittere pacem in ter . ſto:et ve ſpſius doctrina indubitata ſuggeſtionẽ. Et ea mm. Mon enim veni mittere pacem:ſed gladium. Pex ſe ſuggeſto pertineat ad inferioꝛemet ſepe accipiatur in re auidem mundi eſt. et que a mundanis inquiritur coꝛ/ 1 pꝛobam patrem imnuiſibilis aduerſarius ſuggeſtiones poꝛis imnperturbabili ſanitate potiri· ſupabundanteʒz re⸗ immittit: non tamen paraclitus aliquo diuino aut ſe⸗ rvum vſum habere quietũ.ex nulla rerum parte turbari 3 peratis ſubſtantijs aut vnitis ſpiritibus aut quibuſcũq; carere hoſtibus aut ipos debellare. aut tenere ſubiectos 1 creatis eſt credendus inferioꝛ: equalis enim eſt per oĩa Ad quam obtinendam. cum pꝛudentia et iuſticia et foꝛ/ gn in diuims et incomparabiliter atq; infinite ommia crea titudine et temperantia omnis amatoꝛũ mundi certa⸗ 8 ta tranſcendit. Mec eius ſuggeſtio in alteram a lonitate uit intentio. Sed nec ex omni parte poſſeſſa eſt et ſiin partem inflectennda eſt · Quod enim eterne atq; natu⸗ parte rerum ſeu tempoꝛis illam cupienti acceſſit:nõ re⸗ 4 raliter bonum eſt flecti nequit in alteram partem:neca⸗ lata eſt ad eum finem lvni in quo moꝛtalibus permiſſa 4 liter agere q; perfectam ceat wnitatẽ. Sed humana⸗ eſt poſſideri. Sic et ꝓ illa caſſ o latꝛe ſepe certatum eſt. i tus et humiliatus dei filius in noſtra moꝛtali carne:ni Par autem quam aſſerit ſe daturu eſt ad drum oꝛdina ein nw/ der ii erq⸗ gue npr uunt two⸗ Ntoe eſt guc gli It t: ig. ſi tñ Nce; ſum etan nme. Nſnn mez qua ner q ſin⸗ e ac Nud, ceſ negte⸗ po Harz 6, aſt 01 n 6 1 n ter t e⸗ Ii de teſtamento dilectionis do. Galug. wluntati vſi; ad moꝛtem inexceptuateobedienset re- cõciliatio facta cum deo in merito ſanguinis chꝛiſti pa⸗ cem dantis.Mõ eni expedit chꝛiſto pacem babere nobi⸗ ſcum:ſed nobis cum ipſo. Neceſt in offendentis ſed in offenſi officio dare. Ac per hoc amatoꝛ bominũ chꝛiſtus dat pacem nobis nõ accipit quia ipᷣe pace noſtra nõ mdi get. Jpe deus offenſus ꝗ nobis:ſemper inoffenſe conſi ſtens ad nos. Dat igitur pacem qua oꝛdinate cum deo viuamus. dat pacem in ſanguine in quo recõciliati ſu⸗ mus:pollieetur pacem eternam. qua ineternum beati cumipᷣo maneamus.Hec non mundi moꝛe ſed diuino et ineffabili modo datur. Heiterat ieſus de ppellenda turbatione.ſubiſciẽs cau ſam. et ſuim omnimodam innocentiã pꝛofitetur. ſe⸗ ccundum iohannem ſolum. — Vrerat paulo ante diſcipulis ꝙꝙ nunc per ſimi ⸗ d la verba vicit Mõ turbetur co: wſtruʒ:neq; foꝛ midet. Audiſtis quia ego dixi wobis vado et ve nio ad vos Ergo nõ turbanduũ neq; timendũ ſi vadit ad patrem etwnit ad electos.⸗ uxiliarius ad pugnã imo totam ſua virtute pacturus et pꝛeſtaturus impoꝛtunis omnibus gratiã et ſufficientiã:ſed nec turbanduʒ imo gaudendũ. Si diligeretis me gauderetis vtiq;.quia vado ad patrẽ:quia pater maioꝛ eſt me Ante dirit. Gi diligitis me mandata mea ſeruate:nunc wro dicit. ſi di ligeretis me gauderetis vtiq;. Diuerſis effectibus eſt ꝓ banda dilectio.exterioꝛi vt ſeruentur dilecti mandata: interioꝛi autemvt in eius pſperitate letemur. Lalbvꝛaue rat chꝛiſtus vt homo:regrediebatur ad patrẽ exaltatio⸗ nem ſuper omnẽ creaturam et omnes homines ange/ los recepturus ab eo.quia maioꝛ ipſo erat. eo homo: nam quia deus equalis p ommia patri. Et vt tota ratio gaudij refunderetur in eos gaudere debebãt: quia pater tomine chꝛiſto maioꝛ. Plus cõfert wobis ex foꝛma dei. quã ego conferre poſſi um ex foꝛma ſeruil:quia pater ma ioꝛ me eſt. Et nunc diri wobis pꝛiuſ. qᷓ; fiat: vt cum factũ fuerit credatis.Pꝛenunciatio chꝛiſti diſcipuloꝛuʒ coꝛda ſuturoꝛũ aſtruebat ad fidem.vt cum ꝓmiſſum deueniſ⸗ ſet in factum:ocius imo incunctanter crederet quia fue rat ante pꝛedictũ. ꝛopłxtie quidẽ que de chꝛiſto ⁊ eius coꝛpoꝛe miſtico pceſſerunt. cum cõſpecta ſuo facta:audi/ entiũ coꝛda incredulitatẽ facilius inclinarunt. Sic chꝛi ſtus ante pᷣdirit.vt cum ſactum ſuerit pꝛeſietur indubi⸗ tata fides. Moderatur ſuos ſermones ieſus ne in plus effluat qᷓ; expediat.aut qᷓ; pcipere poſſit auditoꝛ dicens. Yam nõ mults loquar wobiſcum Quia nõ plus expe dit: plus capꝑere nõ poteſtis. Coartoꝛ vndiq; nimis. In⸗ . imicus qui me a iuuentute mea expugnauit in me nůc acrius ſeuit. bello arcioꝛi cõſerendum eſt: meam coꝛã xv bis pꝛoſiteoꝛ innocentiã. Venit enim peinceps huiuſ mundi:et in me nõ habet quicquã Vt quaſi recõpin⸗ genter diceretur. Ut quid pꝛelium iſtud in parte gerit᷑ yt quid bellum in toto vt quid iſta cruoꝛis effuſio vt qd ſeua iſta moꝛs.vt quid huiuſcemodi crucis obpꝛobꝛiuʒ vt quid cũ latronibus deputatio: Vere in me nõ habet quicq;. Sed paterna iuſno a filial dilectio hoc fecerunt. Pꝛoinde dicit. Cum inuiſibilis hoſtis nihil in me inue nut ſui iuris: attamẽ hoc bello cõſerendum eſt. ! vt eo / gnoſcat mundus quia diligo patrem:et ſicut mandatuʒ tedit mihi pater hoc facio Alibi ſcriptuʒ eſt: cum diſce⸗ ptaret in templo. Nunc pꝛinps mundi huius eijciel foꝛas. Et hic quidem dicit. Venit enim pꝛinceps mun di huius:et in me nõ habet quicq;̃. ODungcdi pꝛinceps an tiquus eſt boſtis:qui cepit in mundo expꝛimis ſubactis ita inceſſit. cur tot et talia ab omni deli immunis ſic coꝛpoꝛe cõflictus eſt:cum ipᷣe aliter etiã in parentibus dominariet pꝛincipatũ accepit: eo ſure quo ſbiſtonte tradidit male ſuaſus adam. Sed per plus pe tendi auiditateʒ in eo in quo criminis oꝛiginalis aut a⸗ ctualis mihil inuenerat:eijcienduſ era t. Qui cum wnit cõgreſſum habiturus cum chꝛiſto:nihil ſun iuris inue⸗ nit in eo. Nam omne peccatum ſiue deliciũ magnüwl paruum. d iure diabvii eſt. Superfluñ autem eſt chꝛi⸗ ſtum excuſare a crimine:et iſium lucidiſſimũ ſolem wl⸗ le noſiris lu minaribo reddere arioꝛem.atq; wrbis im⸗ poꝛtunis immaculabilẽ iuſtificare iuſticiaʒ:et omnis lu m fontem viuum excenoſis quaſi riuulis reddere puri⸗ oꝛem. Quid eniĩ de chꝛiſto p ſua innocenta eſt aliud dal ſerenduʒniſi tenendũ qð negare nõ potuit. nec aliquo modoa ſua bonitate deficere nec deſiſtere ab expediendo rum factione bonoꝛum: Quid igitur in chꝛiſto erat qð ſſet ad dialplũ pertinere: VUnde huic oꝛiginalis macu krqnis eius caro fuerit ex traduce ſed trad ucta de ſan⸗ ctificata per ſpiritum ſanctũ virgine matre: Vnde hu⸗ ic aliquid de lege peccati.quem nullum potuit maculare delictum nullumq; turpare pꝑeccatum: VUnde obliqua⸗ ri pptuit immutabilis rectitudo: Elnde huic aliquid ad ſeſit de mundo queʒ fecit qui eum nõ cognouit. de quo ſuum regnum eſſe negauit · Elnde huicl uperbia qui bu miliauit ſemetipᷣm factus obediens vſq; ad moꝛtẽ.Eln ge inuidia.qui wenit pꝛo omnibus dare anmam ſuam⸗ Vnde huic ira ſeu impatientia. qui cum malediceretur no maledicebat. cuʒ paterer᷑ nõ cõminabatur. Vnde ac cidia:qui fuit in latvꝛibba iuuentute ſua.et fatigat us ex itinere ſedebat ſuꝑ ſamaritanũ fontem. Elnde auaricia qui pꝛo nobis factus eſt egenus et pauper. VUnde gula. qui ieiumans quadraginta diebus et noctibus in deſer⸗ to.et cum eſuriret nec legimusilico ſoluiſſe ieiumum. Vnde carnis petulantia.q caſtiſſima et ſanctificata tra⸗ ducta de virgine facta vnita deitati. Ac per hoc. quid in hoc homine querere habet hoſiis antiquus. Venit enim pꝛinceps huius mundi et in me nõ habet quicqᷓ;. ſed vt cognoſcat mundus quia diligo patrcʒ. cuius dilectio in hunc me fecit wnire cögreſſum vt certam equitate non Vi.patientia. nõ potentia. non in foꝛma dei ſed in foꝛma ſeruili cum pꝛincipe mundi:qui in me quod poſſit argu ere at; damnare non repperit quicq;. Et ſic dedit nuhi pater mandatum de cõgrediendo cum pꝛincipe mundi: qui cum me innocentẽ ſua inuidia et aſtutia tradiderit in moꝛtem:amittatqdiu impꝛobus pꝛinceps tenuit po teſtatem. Et ſicut mandatũ dedit mihi pater de cõgre⸗ diendo per penas et obpꝛobꝛia et crucis moꝛtem cum huiuſcemodi pꝛincipe mundi.ſic nõ aliter facio:non enĩ eſi fidelis ſerui et obedientis filij. aliter mandatum exe⸗ qui q;; put a ſuperioꝛe poſitum eſt. Igitur ſic facio. Et ſi cut in ipo diatlus mũdi pꝛinceps nil ſin iuris habebat „ ſed ſecũ cõgrediebat paterno mãdato:ſic nec eſt in chꝛi⸗ ſium puerſa cogitatõe impingendu ab hominibus cur uſtinuit. cur ab omni delicto mimmis nõ fecerit niſi ꝓut a patre in mandatiſ accepit Sepe nanq; dixit. Nõ veni facere voluntatẽ meam. ſed woluntatẽ eius qui miſit me patris.Tot eſt liber a cauʒ ſationibus hominũ.qui nõ egit aliter qᷓ; a ſupioꝛe acce⸗ pit: ſed. ſicut dedit mandatum ſuperioꝛ ſic inferio⸗ exe⸗ cutus eſt. Tota obedientia eſt ex nullo cauſanda ſi put accipitur effectui traditur ſanctũ mandatũ. Olni omnẽ intentionem pceptoꝛiſin mandato cognouit:virtutẽq; mandati niſi iurta cognitionem huiuſcemodi nõ aliter erequatur. Etemm wjile mandata ſancta perficere:mo⸗ dum eque vt et factum opꝛtet intendere. Et obedire . omnia ſatagentes ne in nobis aduerſarius noſter cum Aiber duodecauus? ineuitabilis cõgreſſus ingruerit aliquid ſui iuris inue⸗ niat. vt quiſq; de ſe veram hanc poſſit ꝓferre ſententiam Vlenit eni pꝛinceps mundi huius: et in me non habet daſceccßßß. BDe imitatione loci chꝛiſti ſuiq; collegij in deſignatio ne tranſitionis ad euangeliũ. lecundum iopannem Caapitulum VI KCLitis cena lotione pedum ſui coꝛpoꝛis ſacramẽ/ 9 to: multa cõmonefecit. anteqᷓ; de cenaculo et & pvieruſalem egrederet. QAuid pꝛedirit. Surgi te eamus hinc. Et ymno dicto exierüt in montẽ oliueti ſeu oliuax Ype dux belli nouiq; certamis ipe termin? figuraruʒ et vmbꝛarũ foꝛmaq; veroꝛũ:pꝛimo ſurgens ſu — ostyrones alloquit dices. Ourgite esmus hinc. Sur gite qui ſediſtis qui manducaſtis panem doloꝛis. coꝛpꝰ ſcilicet meum. pꝛormo imolandu pꝛo vobis. Burgi te ꝓpere.quia lum panem viuum manducaſtis qui do loꝛes ꝓ eccatis omniũ 9 die ↄceptionis ſue in coꝛcte oꝛ⸗ tauiti et voloꝛe ſenſirli cofirus meruce wolebit. Burgi te animo vigilanti in pꝛomptitudine ſpirtus. Surgi⸗ te: mẽtesveſtras ad ſuperna erigite. òtemplamm imma gno intuitu quid egi:quid ſim acturusp redemptöne generis humani. Eamus hinc ab iſto cenaculo vbi we⸗ tus celebꝛatum paſca p tranſitu quem facturus ſum de hoc mundo ad patrem et ꝓ tranſitu quem facturi eſtis vos ſubſequiq; weiſtri·a veteri lege in nouitatem vite a fi — guris ad veritate. ab vmbꝛis ad claritate. ECamus ace⸗ naculo phiveſtri pedes loti ſi unt: ne iterũ puluis terrene cupiditatis inſxreat qui abſterſus eſt. Eamus hinc vbi accepiſtis panem celeſtem ad cõfoꝛtationẽ infirmitatis veſtre:nõ enim iterũ tabeſcere decet ocio ſpiritualiter cõ foꝛtatum. Eamus ob hieruſalem vbip moꝛte vita da/ mnabiter: vbi floꝛebit iniquitas ꝓpulſa uſticia. Eamuſ ab hoc manufacto templo vbi coꝛpoꝛaliter adoꝛaf᷑. nam tempia ſpiritualia ſunt de pximo cõſtruenda. et alia edi⸗ ficanda hieruſalem ciuitas. cuius participatio ciuiuʒ ſit in verum et in vnum deum et vnigenitu dei filium in/ carnatum: cuius muri nulla poſſunt arletatione diſſol/ ui. cuius lapides nõ diruantur. que nullo vallo interpro ſito ab hoſtibus anguſtetur que nõ ꝓſternatur ad terrj ſed erigatur in celum:et pacto miſterio ſeculi ſupꝛa illũ aſcendat.que nulla poſſit obſidione deleri. Surgite igi tur eamus hinc. Et quo ur. Et ymno dicto: exierunt in montem oliueti. Pꝛedixerũt vnnum ad iter: vt pꝛo ceſſus ſit in nomine domini.et ad laudem eius qui cun cta lona diſpoſuit ab eterno. Veniunt ad montemopti ma qualitate diſtinctũ.quia oliuarũ mons altum dcit a hieruſalem terreſtri. AI ſinagoga et a lege venitur ad al ta. Et q;uis illa in monte. mons oliuarum in altius fe/ rebatur:vt omnino eccleſia ; ſinagoga habeatur excel⸗ ſioꝛ. Ged qualificabatur oliuis: ex qunbus olei fructus percipitur. Oleum fomentũ eſt liminis: liquoꝛibus o⸗ mnibus ſupernatat.lenit.vngit.affert quadoc medela Paſcibilia et pytabilem aquam condit:vt ex his quali⸗ tatibus in ſpiritualem traiectis intelligentiami. creda⸗ mus conſtare oꝛthodoram eccleſiam:ad quam cõpleto mno veteris teſtamenti per chꝛiſtuz et apoſtolos eſt ce ebꝛatus acceſſus. Ac etiam omnem cheiſtianũ debere his qualitatibus inſigniri quas oleum habet, a quo pꝛ'o ut vngit chꝛiſtus appellatus eſt: et a chꝛiſto chꝛiſtiani⸗ tas dicta eſt. Nec aliud dixerim receſſum a hieruſalemꝰ acceſſum ad montem olei.qᷓ; deſerendam ſinagogaʒ. et de pꝛoximo chꝛiſtianitateʒ eſſe condendã: ſecundũ quã ſaluandos oꝑoꝛtet eſſe moꝛtales.Ac per hoc ſic dictum ⁊ factum eſt. Surgite eamus hinc. Et ymno dicto exie⸗ ad tona ſi nos male iacere cognoum eta wvnis ad me lioꝛa miſi pficiendi patet iter. donet in queq; optima ve· niamus. Mon iacebant hi:ſed ſedebat intentu ad voctri nam et ad dulcia verba magiſtri. SGegd pertinet ſeſſio ad gquietem: ſurgenduũ eſt ad opus cuʒ e bene operando eſt percepta doctrina. Fruſtra eſt doctrina de moꝛib:ſi non ceuenitur inopus. Pꝛecedit operationẽ lectio. pꝛecedit in oꝛatione:pꝛecedet et cõtemplationem. Tegiſti per te audiſti a doctoꝛe quid oꝑerexis: quid oꝛes quid intenta mente cõtemplandum ſit. Igitur ſirgenau: pperanduͦ q; ad ea que vidicimusey lectone ſiue doctrina. Er ſpon ſa inintat᷑ a ſponſo vt ſurgat et ꝓperet et vt oꝛet:et vt cõ templer᷑ foꝛamina cauernam que ꝓ tedemptòe huma na ſponſeq; ſue ſponius ipe poꝛtauit:omeſterxat paniſ doloꝛis: legalis iciliq; et euangelicus. lle doloꝛis erat. quia nemo extoto legem ila pfecerat: et nemo ex illo ſa tiabatur ad plenũ.quanq; et acimus eſſet. Et euangeli⸗ eus panis quanq; viuus æ celo deſcenderit de pꝛorimo valde in acutiſſumis doloꝛibus futurus erat. penalbus quidem: et noſtros in ſe laturus. Surgenduʒ quidem erat:et ad alia ꝓperandum. Oeſſio.ſurrectio itio.ſerie o⸗ ptima diſponuntur. Seſſio ad doctrinam percipiendaʒ ſurrectio ad intellectum:itio ſit ad ea que pꝛecepta ſunt D omnes chꝛiſnani ſunt exchꝛiſio et in chꝛiſto ſine quo ctum afferunt. ſcom iohannem ſolum. Greſſus ieſus a hieruſalem cumvndecim diſci e pulis ſuis oliueti monte cõſedit.eos de altiſſi⸗ mis et neceſſarijs inſtruens.nõ affectus pauo⸗ riprime captionis et ſeue future moꝛtis.qua infaliibili⸗ ter ſibi imminere cernebat: nõ neceſſitate aut poteſtate inferentiũ ſed voluntate ſui ſuſcipientiſ. Nec a doctrina ceſſabat: niſus oſtedere que colligatio. que vnio. que cõ iunctio.que ꝓximitas:que agendi potentia.que actoͤnis ptilitas. que pactio inter ipm et viſcipulos ſubſequos chꝛiſtianos exiſteret dicens. Ego ſum yitis vera:et pa ter meus agricola eſt Per ſimilitudinẽ loquit᷑ vt ad ꝓ pꝛietatem trahiciat. quia vitiſe aſſimilat in naturalib d peium faciat. per gratiaʒ fidelib- ſuis. Elitis vera cheiſtus eſt vt dei filius ab eterno plan ſuis: vt oſtendat qun tata in patre.vt homo ex tempoꝛe vnita deitati:in writa tefructi dens in palmitibus ſuis.in veritate culta quia pater ey agricola eſt. Di pater aggricola:igitur agrum habet. Di. hanc viteʒ colit:ergo vitis in agro. Ager eccleſia. In ec cleſia manet chꝛiſtus:qui eſt vera vitis. De foꝛma ſerui nõ de foꝛma dei ſermo decurrit. Nõ emm eſt vitis vt de us:neq; colitur a patre per ommia ſibi equalis exiſtens. D Nec aliqua ſimilitudo inponitur dei welut lxta negat eiſimilitudinẽ aliqua eſſe ponend diceng. uiſim ez feciſtis deumn.aut qua 1 chꝛiſius et pater in eo agricole facit offietum ; necvra vitis ſine palmitibus eſt: qui ſunt in cõſideratione agri cole an pꝛecidantur aut cõſeruentur in vite. Quoniam omnem palmitẽ in me nõ ferentẽ fructum: tollet ej. Et omnẽ qui fert fructum purgabit eum vt fructum plus afferat Elitis chꝛiſtus: cuius palmites ſunt omſie ſideles eius. Sed palmes qui ex iſia vite nõ fert fructů dignũ in vite:ab iſta tolletur welut ram us ſiccus ab ar⸗ lvꝛe pᷣciditur:quia vena lat trunco in ramos diffundit: in puncto terminata eſt ne diffundatur Gructum vero ferens ſeruabitur in arboꝛe tunt in montẽ oliueti· Elt etiam ex his pꝛeſtet bene age nihil rectum agunt. in quo manentes multũ fru ficans quia ipe verttas eſt. in veritate ſe diffun⸗ mimaginem wonetis ei Elt vitis⸗ ens humoꝛis qui ab arboꝛis Poc⸗ chei Rere und gau e⸗ katu Wͤn woer tet Bne kia⸗ N Ne w. in d eſt o Nit te d W ſn Rcd⸗ ma anif lgt. loſl geli o⸗ bus demn Meot enda Alunt o ſie tiſri diſei iſſis o⸗ di⸗ eſtare ctrina gueco loni gvos netpe tac⸗ ralcy Geh⸗ plan ta fins tel nt ſetui Nd. egat. inſS ts⸗ ann telf. tum. Bis ctü. ar,, vris ſine we de teſtamento dilectionis do. Balua. utq; purgabitur ab impertinentibo aa maculoſis vt fru ctum plus afferat: nõ ſolum in quatitate ſed etiã in pci oſitate.Decet enĩ ex iſta mundiſſima vite ramos mun ⸗ dos ꝓcedere:atq; fructũ emanare mundiſſimũ aptũ re gno celox. Elinearũ cultus oſtendit ſcire querentibus ꝙ purgati palmites cultoꝛio moꝛe ad amplioꝛẽ fructum turgeſcunt in gemmis. Et vna pꝛeceſſiſſe purgationez inverbo fact oſtendit Jam wo mungi eſtis ꝓpter ſer⸗ monem quẽ locutus ſum vobis:facile ebluitiui lenem mundatoꝛẽ: ſuguem purgatoꝛẽ. Saluato? ad uenit pꝛo ſuox ſalute fideliũ.vt ablueret aqua ſanctificata ꝑ ver⸗ bum: mundaret euangelicus ſermo ad omniũ abſterſi⸗ onem maloꝑ ⁊ totuus mundicie cõ lementũ. purgatio nem faceret pater agricola:ſanctificaret deniq; ſpirituſ ſanctue. Quis igi ab auditione diuini ſermonis abfu giat. ſi fideliter et humiliter audientes emundat: Non eni eſt alius ſermo quẽ quattuoꝛ celici notarij cõſcripſe⸗ runt q; ille quẽ locutus eſt chꝛiſtus.qui ſermo vſq; in fᷣ nem ſeculi erit in pmulgatõne vt ſit in auditione:queʒ qui in ſide actiuoꝝ audierit. ab auditu malo nõ timebit Si e eni fere fuerit mundus: deu p ſe ſollicitü ha⸗ bet. Sic enim ſcriptũ eſt. Si mundus et rectus inceſ⸗ ſeris:ſtatim euigilabit ad te· Yob enĩ talia dicebat. Sʒ quis poteſt facere mundũ de mundo cõceptum ſemine niſi tu qui ſolus es: Et rurſus. Nunquid iuſtificari pᷣt homo cõparatus teo. aut apparere mundus natꝰ de mu liere: Ec iterũ. Stelle nõ ſunt munde in cõſpectu eius Hec idcirco dicta ſunt:quoniã niſi ꝑ ea que diuina ⁊ ſu pꝛa naturã ſunt mundicia nõ eriſtit. Si nos deus aſper get yſow mundabimur: et lauamur ab ipo dealbabim̃ ſup niuem. Sed quoniã nihil boni pt eſſe ex nobis tan q; er nobis et eſt radix noſtre ꝓpagationis infecta.et ni⸗ hil valemus ex nobis velut ex nihilo facti.admonemur manere in eo a quo niſi bonũ exire nõ poteſt:nec virtutẽ ſuam ſuis negare palmitib. Manete in me: et ego in vwobiſ. Sicut palmes nõ poteſi facere fructũ aſem etipᷣo niſi manſerit in vite: ſic nec ros niſi in me manſeritis. Ego/ſum vitis.vos palmites. Qui manet in me et ego in eo.hic fert fructũ multũ:quia ſine me nil poteſtis a⸗ cere Auce clarioꝛ eſt ſentẽtia er aſſumpta ſimilitudine. ꝙ palmes pᷣciſus a vite fructũ ferre nõ poteſt. quia pꝛe- eiſio infuſionẽ decidit quã vitis faciebat in palmitem. Sic qui eſt pᷣciſus a chꝛiſto:fructũ dignum germinare nõ poteſt. Quia cum ſint vnum vitis ⁊ palmes diuiſio in vnitate nõ eſt: et vnitas cum multiplicat a ſeipa rece dit:quoniã dualitas ſiue amplius vnitatẽ deſeruit. Nul la fructiſicandi virtus adeſt palmiti niſi manſerit in vi te.ſic nulla virtꝰ cuipiam hominũ niſi manſerit in chꝛi ⸗ ſtoꝛet niſi chꝛiſtus manſerit in eo. Manſio autẽ iſta reci pꝛoca fructificare in multitudine facit: nõ chꝛiſto ſed ex chꝛiſto homini chꝛiſtiano. Alter manentiũ alteruter nõ vterq de huiuſcemodi manſione pcipit fructum.quoni am bonoꝛũ actoꝛũ et creatoꝛũ chꝛiſtus omnino nec indi gnus eſt:ſed ei fructus acquirit᷑ qui ſine ipo nihil facere poteſt. Qualiter aũt iſta manſio ſit tenenda: ſupꝛa decla ratum eſt.Mõ ſolum fructificare nequit ad pꝛemiũ oui nõ manet in chꝛiſtoꝛſed etiam ad ſuppliciũ deputat Et hoe mõſtrat qõ ſequitur. Siquis in me nõ mãſerit mit tetur foꝛas ſicut palmes et areſcet ⁊ colligent eum et in ignem mittent et ardet Mõ eſt dare tercium volunta⸗ rium ſeua wluntate aliqð factum inter viciũ et virtu⸗ tem. qʒuis ſit aliquid inuenire creatũ.de ſui natura ten⸗ dens in neutrutetiã cum poſſit deduci aut in vicij aut in virtutis obſequiũ. Nec poteſt eſſe manſio pꝛeterq; in vi cio extra chꝛiſtum. Ob hoc ergo dicit᷑. Si quis in me nõ manſerit cum alibiqᷓ; in vicio manere non poſſit mittek n erxmo:ꝛa. et coꝛpus et menſurabile requirer ſed eertra huiuſcemodi diffinitõne pagitnr quã ſub cõcitione chꝛiſt/ enucleat.l.· Si manlſeritis in mea ver⸗ ba mea in robis manſerint:quodcũq; wlueritis petetii mitibus inenarrabilibus. ſoꝛas pꝛeciſus.quẽ nõchꝛiſtus neq; lius ſed ip̃e ſemet ipᷣm pꝛecidit:ſicut palmes quẽ vitis nõ abicit:ſed alius ferramento veidit. Et foꝛas miſſus areſcet: vt igni ſie ad cõburendũ ſit aptioꝛ. Et colligent eum miiſtri iuſii cie:et in ignem ſcʒ eternũ mittent eterne arſuru. Vide amus ſuppoſita pꝛeuaricationẽ: videamus ſuppoſitam diuine iuſticie ſeriem. Si manſio ꝑ fidem et dilectionẽ nõ ſit in chꝛiſto. ecce culpa ſuppoſita mittetur foꝛaſ. ana thema erit a chriſto et ab eccleſia:quia mittitur foꝛas:ec ce oꝛdinata iuſticia. Deinde areſcet ab ommi virtute ab omniq; gratia vt velut lignum aridum aptius ardet. ſic aridus bonis colligetur. ineuitabiliter mittet in ignem urgebit eterne:nõ tamẽ ad cõſumptionẽ ne pena terni num habat. Quomodo ſit mãũ ſio chꝛiſti in robis.noſtrie; in chꝛi ſto. et quis fructus huiuſcemodi man ſionis.ſcvᷣmio oꝛpoꝛalis vt locus et tempꝰ et fiet wobis Git manſio in chꝛiſto ea imagine qua pal mes in vite. nõ tamẽ ea ꝓpꝛietate:cum in eo qð in ſimi⸗ litudinem aſſumitur ſi t noĩatop ꝓpꝛietas.ſed in aſſimi⸗/ latione ſimilitudo:in aſſimilatis vero effectuũ veritas. Jgitur maneamus in chꝛiſto per ipᷣam fidei adyſion qua nulla maioꝛ.et per wram dilectionẽ qua nulla meli oꝛ:et himitationẽ qua nulla certioꝛ. Sicut iohã nes in⸗ quit. Qui diat ſe in chꝛiſto manere. debet ſicut ille am⸗ bulauit et ipe ambulare. Manet autem ipᷣe in hacvita nõ aliterqᷓ; per verbũ auditũ ſuſceptũ atq; retentũ. Non enim chꝛiſtus ſcm ſubſtantiam anime aut coꝛpoꝛigs aut deitatis manet in nobis:ſed pervrbũ eius.Nam fi⸗ des eſt ex auditu: auditus autẽ per vrbum dei. Verbũ̃ autem dei vrbüu eſt chꝛiſti qui aliud nõ loquit᷑ qᷓ wrba dei. Dictũ eſt eniʒ. Que audiui a patre meo: hec loquoꝛ wbis. Pꝛoinde dicit. Si verba mea in vobis manſe⸗ rint. Manent in nobis verba ſaluatoꝛis.nõ alio manen dioꝛd ne niſi eo ea cũ audimus ſi ſunt noſtrũ excedẽ tia intellectũ credimus.ſi ꝓpe intelligimꝰ. intellecta pla cent.placẽtia diligant᷑dilecta firmant᷑ in memoꝛia:me moꝛie cõmendata tenaciter iuxta cautelã et opus in ef⸗ fectum. libera wolutate.tota poſſbilitate duueniũt. ui man ſioni wluntariü redditur pꝛemiũ:cũ erauditio pe/ titionũ tribua? ad votũ cum dicitur. Quodcũq; wolue⸗ ritis petetis et fiet vobis.Larga et inexceptuatavidetur iſta exauditio: cuʒ nihil loni aut mali a etendo ſecludat Si ſilenter cõſiderantur verba pꝛemiſſa:xeſtringit peti tio.cuiiuſta exauditio poꝛrigat᷑. Si in me mãſeritis nõ aliam foꝛmã petendi dabitis qᷓ; ego poꝛrexerim patri:cui omnẽ meam oĩm petitionũ ſubdidi roluntatẽ. Et ſi wr ba mea in vobis manſerint que doctrinalia ſunt:ipᷣa do cebunt.quid iuſtum.quid honeſtum. quid delectabile. quid iocundum.qnid vtile quid licituʒ et expediens:q̃d datoꝛi dare.quid poſtulanti dignum accipere videatur. Hinc ſane dictum. Quodcũq; volueritis petetis et fiet vobis. Et ſi nõ ilico:fiet tempoꝛe cõgruo. Et ſi nõ qope timus fiet et vtilius:nam diſcipuli nõ recte petẽtes au⸗ dierunt. Neſcitis quid petatis. Et apoſtolus. Quid oꝛe mus neſcimus: ipᷣe autem ſpiritus poſtulat p nobis ge⸗ e deus pater gloꝛificatur er lnis operibus noſtris. et de vicaria manſione dilectionis noſtre in chꝛiſto. et chꝛiſti in nohis. ſecundumiobannẽ ſa olum. apitulum IX RR: Aiber duodecmus Epe in ſinugtum eſt necnõ ſepe repetereq opoꝛ ſ tet:qð nihil deo patri neq; filio ĩcarnato accedit vtilitatꝭ delectatõis exaltatõis ex his bonis q̃ agi m. Sed cũ aliquid ex ſono littere ſibi acceſſiſſe vider. ad ſenſum referendũ eſt. quo rõnalis creatura de ipo ali quid nouiter pcipit ſiue cognoſcit:quoniã eterno nihil nouũ accedit ſiue puenit. In nobis etꝓ nobis ſunt hu iuſmodi varie actònes. Sed cum chꝛiſius ſemꝑad me lioꝛa niteretur ſuos ꝓuelvre diſcipulos: introducit pa⸗ trem gloꝛificari ex recte agentibo nobis dicẽs.! In hoc ccariſicatus eſt pater meus. vt fructũ plurimũ afferatis et efficiamini mei diſcipuli Elnde clarifſicat᷑ pater non in ſeipo ſed in nobis:qui eum ab eterno clsrũ exiſtentẽ non agnoſcebamus qua claritate fulgeret. Sed denuo claret in nobis cum ipe ſit verus agricola vere vitis pur gans palmites vt fructũ afferant amplioꝛẽ.quonia niſi purgaret. fructũ afferre nõ poſſent: etiaʒ ſi manerent in vite dumtarxat per fidem. laret igi virtus eius exfru⸗ ctu: ſine quo nullus eſt fructus. Ygitur in hoc clarinca⸗ tiuis eſt pater deus ſi fruct multus affertur. ea diſcipli⸗ na et lege. vt plurimũu fructum afferre ſatagentes chꝛi⸗/ ſti efficiantur diſcipuli:quoniã omnis alius diſcipuiatꝰ eſt repꝛobus.ni ſi vbi docet chꝛiſius ieſus.Et ne pudoꝛi aut latoꝛi aut ſterilitati aſcriberet᷑ diſcipulũ chꝛiſti fieri: dilectionis diuine pꝛemiũ appoſitũ eſt.. Sicut dilexit me pater et ego dileri xvs] Imperſcrutabile dictü quo miam deus pater ſuum dilexit finum ab eterno. En ? fi lius cũ nõ eſſemus. quõ nos potuit viligere ab eterno⸗ Sed et hoc vtiq; verũ eſt ꝙ vilexit nos ab eterno ante⸗ q; eſſemus vt faceret nos:nec dilexvit aliter nos creatos quã dilexerit nondũ editos.nec aliter dilexit nõ exiſten/ Dicit de ipo. Pꝛopter qð deus exaltauit illum et dedit il li nomẽ qð eit ſuꝑ omne nomẽ:vt in nomie ieſu omne genu flectatur celeſtiũ terreſtriũ et infernoꝛũ.et omnis ſingua cõfiteatur:quoniã domin ieſus chꝛiſtus in glo⸗ ria eſt dei patris. Et alibi· lidimus ieſum per paſſionz tes qᷓ; futuros pᷣuiderit.Humanũ autẽ penſandũ eſt di ctum ſicut dilent me pater et ego dilen wos: quomi ſic eum dilexit vt poſt omnẽ agonẽ in celeſtibus ad dexterã vt hominẽ fecerit cõſedere.Hinc apls poſt eius agonem moꝛtis gloꝛia ⁊ honoꝛe coꝛonatũ.quonis aſſumptus eſt in celum imo ꝓpꝛia virtute aſcendit:et ſedet ad dextera,ʒ patris. Dic et ipᷣe dilexit nos.vt vbi eſt et nos eſſe vale amus.Poſtulauit enim hoc exaudita petitione a patre. Volo pater vt vbi ego ſum:illic ſit et miniſter meus. Pꝛoptea ilico ſubiunxit de mãſione dilectõisl Oane⸗ te in dilectõne mea Quam manſionẽ in id quod ſepe ſupꝛadixerat trahicit.vt nemo ercuſet᷑ ſcʒ in obſerautiã mãdatoꝝ Si pcepta mea ſeruaueritis:manebitis in NX dilectõe mea Elt ex hoc duplex intelligẽdi ſenſuſ eluce at. vt ſi ſeruabitis manebitis:et ſi manebitꝭ pᷣuabitis vt vnũ ad meritũ altep ad pᷣmiũ referar᷑.. Sic ⁊ ego ptis mei pcepta ſeruaui:⁊ maneo in e dilectõe. Seruauit mãdata patris filiꝰ qꝛ dilexit:manet in eius dilectiõe qiꝛ ſeruauit. Simus ergo nos actu in iſta cuſtodia cum in uitamur. Oic eni de wris diſcipulis ſequacibuſq; chꝛi⸗ ſti ſeriptum eſt ſuperioꝛis iuſſione ſuſcepta. Mandat ſu pPerioꝛ. Quid: Cu mandaſti mandata tua cuſtodiri ni-⸗ mis.Dicit inferioꝛ. Cunc nõ cõfundar cum perſpexero in omnibus mandatis tuis. Ygitur cuſtodiui ne cõfun dar. Et pollicebar effectum. In mandatis tuis exerce/ ꝛ. Oꝛabat in arcioꝛa deduci. DHeduc me dñe in ſemita mandatoꝛũ tuoꝛũ.Et ſine turbatione animi ſe ꝓmitte bat facturũ. Paratus ſum et nõ ſum turbatus: vt cu⸗ ſtodiam mandata tua: Quare: Vt in tua dilectõne per⸗ maneam:pꝛedilexi mandata tua.ſuper aurũ et topagion Et quia tu manebis in me ꝓpterea ad omnia mandata tua dirigebar:oẽm viã iniqua odio habui. Cur aut iſta ſaluatoꝛ ſuis diſcipliſ dixerit:p ſubiecta verba denũciat. lHec locutꝰ ſum vobis vt gaudiũ meũ in vob ſie ⁊ gau diũ vĩm impleart Si qð agit᷑ de gaudio hũami? inter hoĩes diſcutimꝰ maxima gaudẽedi materia eſt.cũ duo ra tionalis animi rõnabiliter in amicicia copulant᷑.vt vnꝰ per amoꝛem in altero eſſe videatur.ita vt gaudiũ vmius ſit etiam alterius:et quicquid boni repitur in vno in al⸗ tero agnoſcatur.Ac per hoc tanta de dilectione chꝛiſtus ingeminat vt gaudium eius ſit in nobis.vt de eo gau⸗ deamus in nobis de quo ipſe gaudet:aut de nullo alio nobis pᷣueniente q; de ipo gaudeamus. Solus ipe no⸗ bis ſit gaudium: cum ex omni parte pꝛeterq; ex ipo me⸗ roꝛ in ſiſtat. Mõ enim alia q; de chꝛiſto eſt gaudendi ma⸗ teria chꝛiſtianis:neq; aliũde ipᷣis debet eſſe feſtiuitas ſu per terram. Penetrantibo vlterius dictum adntellt/ gendum.occurrit qð ipe amoꝛis gratia vult gaudere de nobis:velut homo nobis pomnia ſimilis factus abſq; peccato. Carnẽ eni noſtram ex traduce ꝓpagatam pꝛopa gine:animã etiam ex noua creatione in nullo diſſimileʒ in natura ſuſcepit et habet. Quamobꝛem ſeruata dile⸗ ctione gaudet de bene agentibo nobis.vt eos habeat cõ⸗ ſoꝛtes in gratia et in gloꝛia quos cõſoꝛtes habere voluit in natura:et ex hoc gaudium noſtrũ impleatur. Mõ enĩ dixit ꝙ ſuum gaudium impleret᷑ in nobis.quoniaʒ ſibi dare nõ poſſumus ſufficientẽ copiam gaudij:nec captat exnobis qᷓ;uis velit gaudere de nobis.Mõ extra ſe gau⸗ det quia deue:nec inſurgit ſibi affectio aliqua extra ſe. ad ſeipᷣm totus tote ꝑ oĩa exiſtenſab omnibo accidentib⸗ extraneus eſt:cum id ſit qð in ſe habet.id ſolũ habeat di uine quod in ſeipo eſt. Non ergo nouum ſibi de creatu⸗ ra gaudium.neq; quale vel quantũ aut ex aliquo gene- re dicendi aliquid de alio.ſed ſcom ſubſtantia eternam et eterne omnia de ipᷣo dicunt᷑: dumtaxat relatione ꝑſo⸗ narum excepta. Sed dei filio eterno et vero tacta ſunt verba digreſſionẽ ab inceptis quodammõ habentia lo⸗ cuti ſumus. Pꝛoinde ad humilia dei filij reuertamur. Gaudet ipᷣe de nobis voluntate nõ ſubſtantiua factione aut aliqua ſufficientia gaudioꝑ:cum nec minus ipe gau deret ſi nulla creatura extra ſeipᷣm eſſet. Hinc eſt qð ſu- umex nobisqᷓq;tumcũq; recte agentibus gaudium non impletur quauis habeatur. noſtrum wro gaudium nj ex nobis ſed ex ipᷣo perfectam plenitudinẽ hatet.Non e2 nim fons viuus a riuo ſed riuus a fonte naturalẽ et ſub ſtantialem habet oꝛiginem cum nõ riuus in fonteʒ ſeld fons refundat in riuũ.qᷓ;uis gloꝛia lauſq; ſit ſontis ꝙ ri⸗ uos vberes deriuetur quoꝛum gloꝛia ſeu habundantia nõ eſt ex ipis ſed ex ſonte pcedit. “ De ſingulari dilectõnis pꝛecepto et amicicia chꝛiſti etelectione eius ad fructuʒ multum.ſecundum iohã nem ſolum. Lapitulum X Terno iure in vnum omnia tendunt. eterno di e xerim quia pꝛeuiſo:ſed in tempoꝛis volubilita/ te oſtenditur et in latentibꝰ rebus atq; manen tibus. Vnus deus per omnia cõdidit: qui tam diuerſa cõnexuit vt vnam mundus omnis oſtenderet foꝛmaʒ. Vnum ſingulare lumen vnum caput in coꝛpoꝛe:vnãq in vno coꝛpoꝛe rationabilẽ et viuentem animã.Omnia membꝛa oꝛdinauit ad vnũ caput.Omnes anime potẽ/ tias ad vnam ſtatuit voluntatẽ. Vna ſides vnũ bapi- ma eſt. Vnum fecit et oꝛdinauit pꝛecipuũ et ſingulrre de dilectione pꝛeceptum:in quo fundata ſunt omnia:a quo per debitaʒ obſeruantiã cõplentur omnia: ſine quo ut ilig gat, lter N ll⸗ oa le; Ne⸗ Rc lgit Pͤeni GBſbi Gptat ga⸗ Aſe, ib⸗ t di NN ener tham ſont 11/ IUr, Nne n. non nno⸗ Dnen ſub ſed brin nnu 6 — de teſtamento dilectionis do. Salua. mnilvalent omnia. cum quo et in quo bona ſunt et merẽ tur omnia:quo pꝛet ermiſſo depereũt omnia. Et hoc cũ ait. Hoc eſt pꝛeceptum meum vt diligatis muicem ſicut dilexi dos Omnia dei chꝛiſtiq; pꝛecepta ſunt:ſed de iſto expꝛeſſius fatetur. Hoc eſt pꝛeceptů meum. Si ſuum ergo inuiolabiliter obſeruandũ:quia pꝛeceptũ po ſuit et non pꝛeteribit. In ſuperioꝛibo ad ſeipᷣm conatus eſt hominum dilectionẽ cõuertere:nunc retoꝛquet in p ximum.et pꝛoximi dilectionẽ ſuum vicit eſſe mandatuz vt diligamus nos inuicem: ſicut et ipᷣe dilexit nos. Eſt dilectioa natura in cõſimiles:quoma iure nature ſimi lia ſibi in dileetõne ſociantur. Eſt et dilectio mercenna⸗ ria.eſt ex neceſſitudine qua ꝓpagatio agit᷑ in natura:eſt ex delectatione ſenſuali qua colligantur anime impudẽ tes.ex quibus aut equitas naturalis aut moꝛalis que,⸗ dam iuſticia ſeu moꝛuʒ turpitudo cõſurgit:ex aliqua ta men harum ad pꝛemium nõ acquiritur meritũ. zoin de ſaluatoꝛ ex ſua dilectõne modum et foꝛmam dedit di lectioni noſtre dicenſ. Sicut dilexi xos. Icaq; vt nec in dilectione ꝓximoꝛum erroꝛ pernicioſus obueniat:exqui renda eſt atq; tenenda chꝛiſti foꝛma quaʒ ipᷣe pꝛeſtruxit Quomodo igitur ipᷣe dilexit nos: Supꝛa naturã extra mercedem humanã:nullo nexu ſangumis ratione tra⸗ ducis omni ſenſuali delectatõne ſemota. ſed iila dilectio ne qua ſolum ꝓximi diligitur hbonnm.et tale vt ſit hone⸗ ſtum atq; perfectum:ita vt ad id ꝑueniat ſi expedit ⁊ poſ ſit in ſtudio diligentis. Sic enim ieſus nos vere dilexit qui ad id hnum ad quod amabat voluntatẽ vitamq; po nendo perduxit.Et hoc eſt quod adiecit.. Maioꝛẽ hac di lectõnem nemo babet:vt animã ſuaʒ ponat quis pꝛo a⸗ micis ſuis IJpᷣe poſuit animã ſuam pꝛo nobis quos ap pellauit amicos.fuerũtq; diſcipuli: fuerunt poſt eos et ſunt quicũq; via ſimili gradiũtur. Pꝛoinde ſi ſub eo mi litare decreuimus ſi cum ipᷣo in celeſtibus triumphare ſicut ipᷣe pꝛo nobis et nos ꝓ fratribus noſtris debemus anima ponere. Qõ ipᷣe ule pꝛimus fuerit quip amicis animam poſuit.et qui ſunt eius amici et quo pacto in⸗ ter eum et homines amicicia cõſtituitur docuit et aꝑuit Vos amici mei eſtis: ſi feceritis qᷓ pꝛecipio vobis Et pꝛeceptũ leuiſſimũ eſt:cũ de dilectõne ſit datũ MHoc eſt pꝛeceptum meum:vt diligatis inuicem.Allte pꝛouehit nos chꝛiſti factio pꝛeceptoꝛuʒ vt in eius amicicia venia⸗ mus.q̃ nulla maioꝛ.nulla honeſtioꝛ.nulla potioꝛ ad tu⸗ endum:nulla facilioꝛ ad habendum.que virtute amati⸗ ua captatur.nulla delectabilioꝛ.nulla vtilioꝛ. nulla iocũ dioꝛ:que angeloꝛũ etiam amiciciã ſoꝛtitur et omniũ ci⸗ uium ſupernox.Nulla wro inimicicioꝛ ſi cõtennitur at qʒ damnoſioꝛ. Et quoniam amicicia magis parilitatem qᷓ; ſubiectionẽ facit in animis:hac ↄditõne ſe nobis chꝛi ſius in dilectione ſubiunxit.. Yam nõ dicaʒ vos ſeruos quia ſeruus neſcit quid faciat dominus eius. Elos autẽ diri amicos:quia omnia que audiui a patre meo nota ſe ci vobis Mõ dirit diſcipulos ſuos eiſq; ſimiles ſeruos ea cõditione qua bello capti ſeruantur.qua emuntur iu⸗ re mancipioꝝ. qua cõducuntur mercede ad aliquid per⸗ agendum:qua etiam naſcuntur in domibus lege et oꝛi⸗ ginarij appellantur. Nihilominus tamẽ amici dei dicun tur ſerui.vt ex ſcripturarũ teſtimonio claret:vt nomen ſeruitutis nõ adimat amiciciã.et amicicie nomen nõ ex cludat vtilem ſeruituteʒ:nam abꝛaam appellatus eſt a⸗ micus ⁊ ſeruus dei ſicut ſcriptum eſt. Credidit abꝛaam deo:et amicus dei appellatus eſt. Et alibi. Abꝛaam iſaac et iacob ſeruoꝛũ ſuoꝛum fidelium. Seruitus in merito amicicia in pꝛemio. Seruus inferioꝛatur:ſed equatur amicus. Seruus cuſtodit impoſita:ſecreta ſentit ami⸗ cus. Et foꝛis ſeruus expectat: cubiculum amicus ingre ditur. Que in vno et eodẽ officijs et alternatõmibus di uerſis aguntur: put res expoſtulat ⁊ exquirit alternatio agendoꝛũ ſiue pꝛemioꝝ. Guerunt igit᷑ ſerui apoſtoli et a mici. ſerui dum mandata ſeruauerũtvel ſuſceperũt: ami ci quia ſeruauerũt. Subiectio ſeruum:dileciio facita⸗ micum. Igitur iam nõ dicam vos ſeruos vt poſt pꝛece⸗ ptoꝛum obſeruantiã nõ ad altioꝛa vos pꝛoueham. ſed amicos vt illa ſecrxeta que ſeruus nondum in maioꝛa p⸗ uectus ignoꝛat:vos ſublati ad meam smiciciam. cogno ſcatis quibus paterna ſecreta reuelaui. Que autem fili us a patre audierit et om̃ia diſcipulis nota fecerit: in du bium audientium animas mittit. Que ſunt illa omnia que filius audierit: Quomodo nota fecerit: Quomo⸗ do mens adhuc modica diſcipuloꝝ illoꝛum omnium po tuerit eſſe capax.cum etiam ipᷣe vt pꝛetactum eſt ſeipm in loquendo fuerit moderatus cum ait: multa habeo vo bis dicere ſed nõ poteſtiſ poꝛtare modo. Quid potuit au dire a patre filius. cum quo ſibi eſt eterna et cõſubſtan⸗ tialis equalitas. ſapientia. equaliſq; lonitas: Elt homo ſe fatetur audiuiſſe a patre. Maniſeſtatio ſeu notiſica⸗ tio auditoꝛũ omnium in eo eſt ſenſu quo eis notificqauit omnia ſecreta miſteria omnia ſacramenta quep redem ptione humana erat ipe iuſſu paterno facturꝰ. Et ſinõ quando ſaluatoꝛ iſia dicebat inpletum erat:per aduen⸗ tum ſpirituſſancti de pꝛoximo expectabatur implenduʒ Si verro recõuertimus litteram cum ſenſu:foꝛtaſſis pꝑxr amplius veritas eluceſcet. Veluti hac ſerie loqueretur. Amici eſtis:quibus ſunt ſecreta pudenda. Hocenim p cipuum eſi. inter amicos reuelatio ſecretoꝝ:et ſignum euidens amicicie copulate.Secreta pando non huma⸗ na ſolum vt ne purum hominem ſemota deitate creda⸗ tis:ſed omnia quecũq; nota feci vobis nõ ab homĩe aut ab angelo:ſed audiui a prĩ̃e meo viuo et eterno deo. a gnipendenda ſunt iſta. ſunt omnino excedentia ſenſum que nota facta ſunt. Sicut apls ait. Vt notum ſaceret nobis ſacramentum voluntatis ſue ſcõm bonum placi⸗ tum ſuum qð poſuit in eo in diſpenſatõne plenitudinis tempoꝛum. reſtaurare omnia in chꝛiſto que in celis et qᷓ in terra ſunt in ipo.Et alibi. Scõm diſpenſationẽ que data eſt mihi vt impleam verbum deii ſcilicet miſteriuʒ quod abſconditum fuit a ſeculis et generationib: nunc autem manifeſtatum eſt ſanctis eius quibus voluit de/ us notas facere diuitias gloꝛie ſacramẽti huius in gen⸗ tibus quod eſt chꝛiſtue in nobis ſpes gloꝛie.quem nos annunciamus coꝛripienteſoẽ m hominẽ in oĩ ſapientia vt exrhiteamus omnem lominem perfectum in chꝛiſto ieſu. Ecce notiſñcatio eoꝛũ que audiuit a patre quã chꝛi⸗ ſtus fecit ſuis amicis.qui nõ ſe pꝛimo ad hanc almaʒ a⸗ miciciam ingeſſerunt: ſed chꝛiſtus eos amando pꝛeue⸗ nit. Pꝛopter quod ait:. Non me elegiſtis: ſed ego elegi vos vt eatis et fructum afferatis.et fructus wſſter ma⸗ neat:et auodcũq; petieritis patrem in nomine meo det vobis Non me veſtrum elegiſtis amicum quem ama⸗ retis.nec dominũ queʒ vtiliter timeretis.nec magiſtrũ quem audiretiſ docentem ſuperna diligere.atq; terrena rõtemnere.qui vos doceret conuerſari eum homimbus tonis et modeſtis ſed etiam cum diſcolis et peruerſis. quivos inſtrueret irrepꝛeſvnſibilit᷑ viuere.placereq; pa tri:qui vos de ſuo beneplacito infoꝛmaret.Non vos me elegiſtis ducem adviſibilia et inuiſibilia bella.contra te⸗ tras acies cõtra colluctationẽ ſpirituum immundoꝛuʒ. contra carnem et ſanguinem:aduerſus mundũ mundi q; rectoꝛes ſcilicet tenebꝛarum harum. Mon me elegi⸗ ſtis paſtoꝛem quem ſequeremini. qui vos defenſaret a lupis qui paſceret vos in locis vberrimis.in tutiſſimis montibus. et iuxta fluenta pleniſſuma. qui requireret ꝑ ditam ouem repoꝛtaturus ad gregem. qui reuocaret er⸗ roneam qui ſolidaret firmã:peramplius qui et benigne curaret abiectam et moꝛbidam. Non me elegiſtis ad foꝛ mam veſtroꝛu moꝛum foꝛmandor imitandam. Mõ me elegiſtis redemptoꝛem:vos et omne humanum genus in ſanguine redimentem. Non me elegiſtis deuʒ veſtrü celeſtia regna donantem. Sed ego qui quod humano generi expediebat agnoui. ad omnia beneficia et quech; optima vos elegi: nõ tamen veſtris pcedentibus meritii Allioquin electio eſſet ex iuſticia nõ exgratia.non ꝙ vos pꝛius dilexeritis ſed ego pꝛioꝛ dilexi vos: ꝓpterea vos ele gi. Sic enim ait aplłs. Mõ tantum ꝓ apoitolis et diſcipu lis. ſed pꝛo omnibus electis. Sic ergoet in hoc tempoꝛe reliquie ſcõᷣm electioneʒ gratie ſalue facte ſunt. Oi auũt gratia iam nõ ex opibus: alioquin gratia nõ eſt iam gra⸗ tia. QAuid ergo: Qõ querebat iſrael hoc nõ eſt cõſecu⸗ tus:electio autem cõſecuta eſt. Sed quoniã elegit no⸗ ua bella:nouos elegit bellatoꝛes:et cõtrarios ad contra ria deſtruenda. Poſcebat enim hoc naturalis oꝛdo iuſti cie:vt cõtraria contrarijs pellerentur ab eiſq; paterent᷑. Ad cuius electõis cõſiderationem inuitat apoſtolus di⸗ cens. Videte vocationem veſtram fratres:quia nõ mul ti ſapientes ſcom carnem. nõ multi potentes.nõ multi nobiles:ſed que ſtulta ſunt mundielegit deus vt cõfun dat ſapientes:et infirma mundi elegit deus vt confun⸗ dat foꝛtia. et ignobilia mundi et cõtemptibilia elegit deꝰ et ea q̃ ñ ſũt vt ea qᷓ ſunt deſtrueret:vt nõ gloꝛiet᷑ oĩs ca⸗ ro in cõſpectu eius.inem vro electionis ipᷣe doctoꝛ gẽ tium ſcribens ad epheſios aperit. Benedictus deus ⁊ pa ter domini ieſu chꝛiſti.q̃ benedixit nos omni benedictio/ ne ſpirituali in celeſtibus in chꝛiſto ieſu: ſicut elegit nos in ipo ante mundi cõſtitutioneʒ vt eſſemus ſancti ⁊ im/ maculati in cõſpectu eius in charitate. Attamen iſta ele ctio q́;uis referatur ad patrem pꝛoinde pꝛedeſtinauit ab eterno.ſilius illam fecit illam in tempoꝛe.quia alia non Tocuit. alia nõ notificauit. alia nõ fecit: niſi pꝛout accepit a patre pꝛo nobis. Et quoniam elegi vos nontantũ ꝓ⸗ pter vos ſed ad vtilitatem totius generis humani.cui vos in hac noua malicia pꝛinceno eci:qð genus vna cul tura idoloꝛum laleat. ſpe fruſtratur. tabeſcit moꝛibus. infami graditur via. ducitur a ſathana per deuia queq;. donec ſibi ſocietur in eternitate penaꝑ:cuy miſereoꝛ.ad fr uctum eternitatis inquiro.ideo poſui vos vt eatis et fructũ afferatis.et fructus veſter maneat. Poſui et di⸗ ſpoſui vt eatis ad pꝛedicandũ per mundum vniuerſum et afferatis fructum cõuerſoꝛuʒ ad fidem. Sic enĩ lon⸗ ge ante ꝓphetatum eſt. Euntes ibant et flebant mitten tes ſemina ſua:venientes autem venient cum exultatõ ne poꝛtantes manipulos ſuos· Sicut ꝓpletatum eſt di ſpoſuit chꝛiſtus.vt diſpoſituʒ eſt itum eſt:et fructus ad vitam eternã adductus.in gloꝛia eterna manſura.Ele/ gi et poſui:vt vosꝓ vobis et pꝛo alijs rogantibus exau⸗ direm. Minc ſequitur Elt quodcũq; petieritis patrem in nomine meo det vobis Pꝛomittitur axoſtolis peti⸗ tionum omnium exauditio ſiue ꝓ ſeipis ſiue pꝛo alijs. ſiue pꝛo ſignis ⁊ miraculis faciendis.ſiue pꝛo arcendis demonibus:ſiue pꝛo remouendis vicijs.ſiue pꝛo virtu⸗ tibus impetrandis. Decebat enim tanti regis amicos ſic ex omni carne ab ipᷣo electos apud ipᷣm regem habe⸗ re facilem gratiã impetrandi tanqᷓ; medios inter deuʒ et homines exiſtentes. Inimici potius erant. Si wro re⸗ conciliationem aliquãdo queſiſſent interpoſuiſſent eos amicos vt medios.quoniam medio nõ vtitur ad ami/ TLiber duodecimus cum verus amicus:ſed amico medio opus habet extra⸗ neus.Necnon et hanc amiciciam et fructiferam electio nem ad qua electi erãt opoꝛtebat in ꝑetitionibus iuſtis inexceptuate a deo exaudiendo monſtrari.vt fieret om̃e qð pꝑeterent iuſtum cõgruum et expediens:et honeſtatẽ habens ex iuſticia petitõis et ex veritate pollicitationis. NMam cuʒ deus aliquid dare rogatur iuſticia et honeſtas in petitione ſeruentur:et inheſitanter pollicitationis ve⸗ ritas ſi nõ ilico. attamen vtiliter ſublequetur. Erboꝛtat io chꝛiſti ad apoſtolos qõð er cõparatione ſui dd eos.ſi qua eis a mundo illata fuerint patienter de beant tolerare. et e excuſatione iudeoꝛum. ſecunduʒ idohannem ſolam. Capitulum XI— DBDHmparatio ad ſuperioꝛem multa docuit patiẽ⸗ c ter tolerare minoꝛem: cum veroad inferioꝛem ſe componat ſuperioꝛ pati dedignatur. NMam diſ ſuadent ratio. mos. vſus. impatientem quempiam fie⸗ ri dum agitatur aduerſis. et eum arietant queq; mala: ſuo ſuperioꝛe inſpecto in ſimilibus aut maioꝛibus peri⸗ culis extitiſſe · Mõ dedignetur pati ſeruus vbi paſſus eſt dominus.non miles vbi aerioꝛa pertulit rex: nõ ſenatoꝛ queruletur vbi poꝛtauit imperato ardens cauma bello⸗ rum.Mõ dedignetur in quibuſcũq; aſperis et aduerſis aliquis chꝛiſtianis: vbi ſaturatuſ pꝛo nobis obpꝛobꝛijs in cruce pꝛo nobis ſubijt moꝛteʒ chꝛiſtus. Mon recuſet pꝛo ſeipſo pati quiſquis inferioꝛ:pꝛo quo liberando ſupe rioꝛ vitam expoſuit. Ad hoc adhoꝛtans chꝛiſtus diſcipu⸗ los ſuos:pꝛetulit dilectionem dicens. Hec mando vo bis: vt diligatis inuicem] Recõfoꝛmat qð ante pꝛedi⸗ xerat de dilectone pꝛeceptum:quoniam ipᷣa caput eſt et oꝛigo et mater omnium pꝛeceptoꝛum. Et eſt leuigame tum quoddam miſeriarum et calamitoſe vite:ipa mu⸗ tua et viciſſitudinalis dilectio prorimoꝛũ. Et immedia te cõpoſitionem appoſuit:cuius ↄſideratione leuius ma la ferrentur.. Si mundus vosodit:ſcitote quia me p:i oꝛem vobis odio habuit Oe inſpicite mundo ante exro ſum qui ſaluare illũ adueni:cum nihil mali feci. Et eſto te animo patiẽtes:ſi aduerſus vos mundus ſimili odio excandeſcet. Quoniam ſi de mundo fuiſſetis:mundui quod ſuũ erat diligeret. Quia wro de mundo nõ eſtis. ſed ego elegi vos de mundo. Pꝛopterea odit vos mun⸗ dus. Similitudo nature moꝛũq; ſepe magna dilectio⸗ nis eſt cauſa:hoꝛum vero diſſinnlitudo fomiteʒ odij ple⸗ runq; miniſtrat. Diligit malus ſibi alium ſimilem fa⸗ ctum velut fautoꝛem et adiutoꝛẽ et excuſatoꝛem ſui cri⸗ minis. et obuelatoꝛem erubeſcentie: quoniam habens in iniquitate cõſimilem.ex eo videtur quoddam excuſa tionis aut alleuiationis ſuffugiuʒ poſſe cõquirere. Odit tamen aliquando malus ſimilẽ malum: cum ex eius cõ ſoꝛtio poſſeſſio ſeu delectatio aut honoꝛ ſeu dignitas de⸗ meretur. Minc dictum.ſi de mundo fuiſſetis: perperaʒ cum ceteris operantes mundi amatoꝛes vtiq; xvos ama rent tanq; ſuos cõplices et ſequaces.ſed quia vos ego e⸗ legi de mundo ne ſitis ipᷣius amatoꝛes.⁊ diſſimilesvos eis in moꝛibus meis legib oꝛdinaui. feciq; regule mee ſectatoꝛes:abſtraxi a tempoꝛalibus compeſcui a carnali bus pꝛohibui a vamtatibus.docuiterrena cõtemnere. gffectare celeſtia: non malũ pꝛo malo rependere.ſed bo⸗ na retribuere pꝛo aduerſis.nõ litigare pro rebus.cõtem ptui exponere vilem coꝛpoꝛis vitã. ſegregatis a caris et comeſticis fieri.humanã cõplacentiã deuitate: ꝓpterea odit vos mũdus. Quare odit:Quia totus in maligno poſitus eſt:vos aũt in via bonitatis electi.A diſſimilib⸗ torn electc uſtig tofe eſtati lonis, neſtas ☚ Meſun nderde Gmnan botjo/ orem mdi nſer mal: Swi ſſüsect ſenato m belo⸗ uerſis peobeis tecuſet oſe ſeppo⸗ now peei⸗ eſtet Gne amun nwecie niuon mepi neon Eteſd Hliocto nundot ͤeſti. mun uto⸗ ,, ſole⸗ iy⸗ ſci⸗ vns cuſa it sco de/ erz amne goe Gtws ee mmati here. Ilo/ tem get tes ino lib de teſtamento dilectionis do. Balua. lonis eſt odium:a diſſimiliter viuentibus infertur per⸗ ſecutio.a malis virtuoſis nõ parcitur ſanctis.quoniam nulla iniquitatis cum virtute cõuentio.. Sed memẽ⸗ tote ſermonis mei quem ego dixi vobis:non eſt ſeruus maio: domino ſuo. Si me perſecuti ſunt:et vos perſe⸗ quentur: Si ſermonem meum ſeruauerũt et veſtrum ſeruabunt Pꝛedixit chꝛiſtus omnia que ventura erãt ſuper diſcipulos ſuos.et eoꝛum cõſimilesvelut infallibi lis cognitoꝛ futuroꝛũ.ne cum veniſſent reperirent᷑ diſci⸗ puli nõ parati:et eoꝛum ammi frangerentur in ſubita⸗ tione maloꝛũ. Et ſuadet eos eſſe memoꝛes quia pᷣdirit ꝙ ſic paſſuri erant.ne immemoꝛia pꝛedictoꝛũ eos Pim⸗ patientiã cõturbaret:magis autem eoꝛumanimos ſoli daret retenta memoꝛia. Mzedixerat quidem ſeruuʒ do⸗ mino ſuo nõeſſe maioꝛem. Pꝛoinde ſi manus pſecuto ris pꝛeſumpſit in dominũ. ſi perſecutio illum inuoluit: multomagis ⁊ in ſeruos ipᷣa deſeuiet. Quomõ defertur ſeruo:ſi domino derogatur: Quomodo ſeruꝰhonoꝛi fi⸗ et vbi domino ſunt illata cõuicia:Nõ ſupfertur ſeruus ſed inferioꝛatur domino. Sic ꝓtinus erit. Si me perſe⸗ cuti ſunt et vos ꝑſequentur quia nõ eſt ſeruus maio: do mino ſuo.Aſcriberetur ad verecundiã indelebilem exe⸗ lectõne militantiũ ſi manerent in ciuitatibus ſtante re ge in caſtris. et ſi manerent in tentoꝛijs ipſo pꝛodeunte ad bellum:et ipᷣi a miſſilibus liberi vbi rediret vulnera⸗ tus ex bello. Curpiter delicatus eſt miles: qui nec cũ rę ge ictus hoſtiles excepit.Ac per hoc ſi dominusvniuerſi ſi deus in hmine dignatus eſt pati.qua fronte qui hoc credit pꝛopter tenerũ ſenſum animo effugiet pſecutõis aſperum ſenſum:MNõ quod dixerim vt ſemper chꝛiſtia⸗ nus in illas ſe deijciat voluntarius: ſed quod patienter toleret cum ineuitabiliter in illis fuerit inuolutus. Ne mo ſua temeritate perſecutiones inquirat: ſed ſit foꝛtis animo cuʒ exꝑedierit teſtiſicari de chꝛiſto. Si gratia chꝛi ſti capitis deſcendit in membꝛa: ſic et perſecutio deriue tur ad ſubſequos. Perſpicuum auidem ꝙ qui boſtili⸗ ter perſequuntur aliquem ducem:qð et ſequentes mi⸗ lites ad poſſe cõfodient. Cõtra mundi amenitateʒ chꝛi⸗ ſtus pꝛedicaturus aduenerat.et monſtrabat ſe ope ini⸗ micum.nil mundanũ deferens:excepto qð erat cõmen ſuratum ad vitaʒ.quam in aſſumpta carne oſtendebat humanam. Igdeo mundus.perſequebatur eum. Et in eadem perſecutione futuri erant:omnes chꝛiſtũ in mo⸗ ribus et ſermonibus imitantes Eregione autem ſi ſer monem meum ſeruauerũt:et wſtrum ſeruabunt. Do⸗ ctrina diſcipuloꝛũ chꝛiſti a doctrina nõ erat eius habitu ra ſeu pꝛolatura diuerſum:nec ipᷣi aliam habituri viuen di foꝛmam qᷓ; ipe opere atq; verbo pꝛeſtruxerat. Pꝛopte⸗ rea ſeruantes chꝛiſti et diſcipuloꝛum erant ſeruituri ſer monem. Hoc dumtaxat dictũ pꝛo his qui chꝛiſtũ in car ne audierũt atq; viderunt:quoniam ad poſteros ꝑ atxo/ ſtolos et euangeliſtas per ſonantia verba et publicã ſcri pturam chꝛiſti eſt deriuata doctrina.quibo poſteris chꝛi⸗ ſtus nõ per ſua verba ex carnis oꝛe pꝛolata:ſed ꝑ eos qui bus creditum eſt euangeliũ ſpirituſſancti operante gra⸗ tia ſonuerunt. Cur autem he futare ſint pſecutiones: ſubſequentia ipa declarant. Sed hlæc omnia facient vo⸗ bis pꝛopter nomen meum: quia neſcient eum qui mi⸗ ſit me Nihil in terra ſine cauſa:diuina ſeu humana.iu⸗ ſta vel iniuſta. Sic iſte pceſſus omnem ſuppoſitaʒ cau⸗ ſam iniuſtam vtiq; habet:illam ſcilicet ignoꝛantiã perti nacem quem cõtumaci woluntate depelli.que ſubiecta humili potuiſſet. Ecce igitur mali ſeries ignoꝛãtia dei pa tris filium pꝛo nobis mittentis ad terrã. germinauit o/ dium in filio qui ſe dicebat deum eterni patris filiũ:qui tantũ purus homo a cõſpicientibo credebatur. Qõ ſi pa ter eius fuiſſet ab eis notus ꝑ fideʒ eternus et verus de us:et filius eius creditus fuiſiet deus ad terras in hu⸗ manitatep ſalute bominũ miſſus.quẽ apli et diſcipuli aſſerebant eſſe verum deũ ꝓ nobis incarnatũ.natũ.con uerſatũ et moꝛtuũ in cuius noĩe ſalus danda credenti⸗ bus erat. Quãobꝛem hoĩes nõ cognoſcẽtes wrũ ⁊ eter num deũ mittentẽ.eius filiũ vnigenituʒ ignoꝛauerunt miſſumagnoꝛatũ oderũnt. et pꝛedicatũ qð erat nõ cre⸗/ diderunt.led odio ꝑnicioſo exarſerunt in eos qui pᷣdica⸗ bant et moꝛibus ſequebant᷑:quos et vſq; ad moꝛtẽ toꝛ⸗ mentis terroꝛibus minis.omni penarũ genere ꝑpſeque bantur. Ende dictũ eſt. Sed hec faciẽt vobis ꝓpter no⸗ men meũ:quia neſciunt eũ qin miſit me. Neſcietia hu⸗ iuſcemodi neglecta:odiũ et ꝑſecutionẽ generauit:ex in⸗ credulis incredentes tꝑis illius. Et ſcientia fidelis non cuſtodita:peſſimos moꝛes nec bonos facit in hoibus tẽ⸗ poꝛis huius. Eleruntamẽ illa neſcientia nõ excuſat.imo pamplius accuſat.que potuit depelli facilitate credendi que doctrinã in verw habuit a verbv. Elnde ſequil. Si nõ veniſſem et locutus eis fuiſſem:peccatũ nõ haberẽt Nunc autẽ excuſationẽ nõ habent de peccato ſuo . Si⸗ cut inqᷣt apls.multipharie multiſq; modis olim loquẽſ deus patribus im ꝓp'ætis. nouiſſime diebi iſtis locutus eſt nobis in filio:quẽ conſtituit heredẽ vniuerſoꝛũ.Etqᷓ ſequunt᷑sgggrauat dum cõtemptus eſt. Locutus fuerat moiſes ad populũ.aaron ⁊ ioſue.et iudices multi:ſamu el et dauid et ſalomon ceteriq; ꝓplete. Goꝛtaſſis quideʒ fuuiſſet ſcutũ excuſationis inuentũ.Nuncaũt quia filius dei venit et queq; optima locutus eſt.nihil repꝛehenſibi le nihil impoſſibile nihil impertinẽs:et verba vite eter⸗ ne fuerunt verba eius.excuſationẽ nõ habent de pecca⸗ to ſuo:quia neſcierũt mittentẽ quem in doctrina miſſi cognoſcere potuerunt.:. Pꝛopterea qui me odit:odit ⁊ patrem Ex rõne atq; viu moꝛibus liquet:ꝙ cõfuſio v⸗ nius relatiuox et alterius eſt:et odiũ vnius in alterum tendit. Et vt omne depellatur excuſatõnis ſuffugiuʒ: ſi locutioni ieſu credere noluerũt qð maioꝛis et cxcellen⸗ tioꝛis auctoꝛitatis fuerit qᷓ; pꝛiſcoꝛũ.pꝑ eximia opꝑa et ſu⸗ pꝛa naturã et vſum facta cõtendit fuiſſe credendũ.Lo⸗ cutio quidẽ ſiue doctrina cõfirmata nõ ſolũ ꝑ opera mo ralia et honeſta ſed ꝑ mirabilia excedentia oẽm creatam virtutẽ:iure auditoꝛis cogere debuit ad credendũ. Ner amplius iuſtiſſime damnat incredulos. ꝛoinde adie⸗ cit! Si oꝑa nõ feciſſem in eis que nemo alius fecit:pec catũ nõ haberent.Nunc autẽ et viderũt:et oderũt me⸗ patrẽ meũ uit ieſus mirabiliũ operum patratoꝛq; ſi gnoꝛũ:cui ſimilis nemo pceſſerat.nec aliquis talia fece rat in ꝓplo iudeoꝝ ſeu in populis nationũ.ex quibo vali⸗ dabatur doctrina: quã etiã ad credendã iure coꝛda hoim vrgebant. Et ſi moiſes helias et heligeus. et ſi quiſpiaʒ in veteri teſtamento patratoꝛ miraculox extitit:huic di⸗ cto nõ derogat.que nemo alius fecit.quoniã illi in virtu te diuina:iſte aũt in ꝓpꝛia fecit. Nõ enim negare mſi ꝑti naciter poterãt oꝑa et ſigna ⁊ verba chꝛiſti fuiſſeſ diuina Si aũt diuina que excuſatio cõcepti odijj Que excuſa⸗ tio nõ credendi. Que iuſta pſecutõnis occaſio.Que cã tanti peccati.Que radix tanti delicti.Nã viderũt ⁊ ode⸗ runt.viderũt opera.viderunt mirabilia et inſolita mi⸗ racula:et oderunt miſſum hec ageretꝑaliter in ſaluatio⸗ nis finem. Oderũt et patrẽ abeterno ſapienter et vtili ter oĩa diſronentẽ:in tꝑe cõgruo me mittentẽ Quã ob cauſam.i Imo abſq; cauſa.. Sed vt adimpleat᷑ ſermo qui in lege eox ſcriptus eſt:quia odio habuerũt me gra⸗ tis ſcʒ ptinus abſq; cauſa. Sic enĩ multo ante longep płtatũ erat.nõ vt ꝓpłxtia opoꝛtunitatẽ imponeret agẽ ge rei pijſſime nobis neceſſarie actioni et iudeoꝑ ſeuiſſi * 2 Liber duodecimus me iniquitati:ſed quia ſic erat implendũ atq; futurum. Bic aut decenter extitit ꝓphetatũ magnũu iudeox ſceluſ qui abſq; cauſa in dei filiũ odio exarſerut.⁊ affixerũt cru (i velut ſominẽ ſceleratũ damnantes per legẽ homineʒ innocente. qui nihil alicui mali fecit. Sed foꝛtaſſis eis aliquid temperamentũ excuſatõnis accedit ꝓpter illam ignoꝛantiã ꝙ eſſet filius dei put apls ait:quia ſi ipᷣm co gnouiſſent nunq; dñm gloꝛie cruciſivſſent. Sʒ hec mo dica quoniã talia pꝛogata ſunt opꝑa et ſigna magnalia: eus credenduſ erat. Et ſi aliqua excuſatio eſſe poſſet de filio dei latente in hominenulla tamen adeſt de hoĩe in⸗ nocente: operante mirabilia. docente vtilia. diſſuadente damnoia. Sed maius chꝛiſtianoꝝ peccatũ qui chꝛiſtuʒ credunt dei filiũ et cõtemnunt.redemptoꝛẽ fatentur et nõ diligunt. deu et nõ timent. patrẽ et nõ wrent᷑: magi⸗ ſtrum et doctrina abijciũt.pꝛeceptoꝛẽ et nõ obediũt.ſed iterũ atq; iterũ in coꝛdibo et in damnatis moꝛibo cruci⸗ figunt. Dꝛoinde gratis eſt vtroꝛũq; ꝑeccatũ.Atqui gra tis eſt omne ꝑeccatũ ſiue delictũ.qð ſi gratiſ nõ eſſet poꝛ ro nullũ ꝑccatũ eſſet:nulla ꝓtinuſ repitur cauſa pꝑeccan di.Qõ ſi cauſa ergo nõ peccatũ.ſi peccatũ:cauſa penituſ abꝛogatur.? cꝑ hoc omne malũ gratis:bonũ vero nõ p⸗ cedit gratis.Git gratis crimẽ atq; delictũ:ex cauſis qui⸗ dem agitur omne bonũ. Huius peccati ꝓphetiã in eox le ge ad exaggerationẽ mali aſſerit eſſe ſcriptam:legem iu deoꝛũ appellans pſalmos et omnẽ ſcripturã veteris te⸗ ſtamenti.Mam ſcribit᷑ in pſalmo.xxxiiij. Quoniã gratis abſconderũt mihi interitũ laquei ſui:ſuperuacue expꝛo⸗ bꝛauerũt animã meã. Et in pſalmo. cxix. Cum his qui oderũt pacẽ eram paciſficus:cũ loquebar illis impugna⸗ bant me gratis.Nã et homo idolatra qui moꝛti adiudi⸗ cauit eum:ipᷣm excuſauit dicens. Ego nullã inuenio in eo cauſam.Et ad ſui excuſationẽ:cauſam poſuit ſuper ca put eius. Jeſus nacarenus rex iudeoꝛuʒ. Sed nec ipſe gratis cruciſixus eſt.ſed ꝓpter delicta et peccata noſira:et vt reſurgeret ꝓpter iuſtiſicatõnes noſtras. Ydeo chꝛiſtꝰ nõ cruciſixus gratis:quia homo peccat gratis. Oꝛ de chꝛiſto ſpirituſſanctus teſtiſicaturus erat ⁊ a⸗ poſtoli.q;obꝛem a ſinagogis erant ſegregandi.et ma gnam pſecutionẽ paſſuri. ſecundum iohannem ſo/ lum. Lapitulum XII Voniaʒ ieſus factus erat odio apud iudeos.qꝛ q nõ cognouerũt eum eſſe dei filium a deo patre miſſum.neq; ipᷣm mittentẽ patrẽ eternũ deum nec pꝛeſtauerũt fidem verbis exopibus mirabilibo ⁊ ſi⸗ gnis impꝛobabilibo cõfirmatis:ad teſtimoniũ ſpirituſ⸗ ſancti et aploꝝ ex cõgruentia miſterij ſe reſeruat dũ ait. Cum autẽ venerit paraclitꝰ quẽ ego mittã vobis a pa⸗ tre ſpiritũ veritatis qui a patre ꝓcedit:ille teſtimoniũ ꝑ hibebit de me Et vos teſtimoniũ phibebitis: qꝛ ab in⸗ itio mecũ eſtis. Noluit per violentiã de ſeipo coꝛdibo iu⸗ deoꝛũ et alioꝝ fidẽ infundere ſed a rõne deuicti ꝑ ſuper naturalia facta et ꝑꝓ pmptitudinẽvoluntatis trahendi e⸗ rant. Quãaãobꝛem poſt teſtimoniũ patris in coce delapſa e celo poſt teſtimoniũ iohannis.poſt teſtimoniũ ipſius filij in ſignis et virtutiba in potentia opis et ſermonis. vt tota trinitas credat᷑ indiuiſe huic magno aſtitiſſe mi⸗ ſterio:ſpiritus ſanct?miſſus eſt.de ipo ieſu mirifice diffe renter et miſtice moꝛaliter et varie teſtiſicaturꝰ.pꝛimũ in coꝛdibus apoſtolop et diſcipuloꝝ. vt nec in aliquo he⸗ ſitantes ipᷣm crederẽt dei filiũ. Deinde in opatõe ſigno rum et pꝛodigioꝝ et miraculoꝛũ omniũ. et in cõſtantia mentis.invirtute ſermonis.in timoꝛe dei omnẽ aliũ de pellente timoꝛẽ · in pietatis cultu.in ſcientia cauendi et agendi.in foꝛtitudine tolerandi aduerſa.et aggrediendi ſublimia.in cõſilio.pꝛeter erroꝛẽ ſcõm iuſticie libertatẽ. in claritate intellectus ad cognitionẽ weri et fal ſi. in ſapi entia diuinoꝛũ.in dilectione ꝓximoꝝ indiuiſibili.in altiſ ſima charitate.qua vnuſquiſq; debet ſemeti pᷣm deſpice⸗ re ꝓpter deũᷣ.in patientia inſeꝑabili ad tolerantiã paſſio⸗ num. in cõuerſatione abdicata.in cõtemptu viſibilium et coꝛpoꝛalis vite:hic paraclitꝰ a patre filioq; miſſus ſic teſtimoniũ daturus aduemit. Hic ſpiritus eſt veritatis a ſimilitudimbo et imaginiba virtutũ mentes hoĩm ab⸗ ſtralens:et in ęura veritate cõſtituens.Et vos teſtimo⸗ nium dabitis de his q̃ vidiſtis et audiſtis et mamb tra ctauiſtis ꝓ eo ꝙ ego vos elegi ab initio quo palaʒ inno⸗ tui mundo:vt p vniuerſum mundũ teſtificaremini.qꝛ ieſus ſum filius dei faciꝰ homo ꝓ ſalute generis huma⸗ ni. Sicq; teſtiñcari de ipo cum celos vellet aſcend ere ite rum iuſſit eos. Mõ eſt wſtrũ noſſe tꝑa vel momẽta que pater poſuit in poteſtate ſua.ſed accipietis virtutẽ ſuꝑ⸗ uenientis ſpirituſſancti in vos: et eritis mihi teſtes in hieruſalem.et in omni iudea ⁊ ſamaria:etvſq; ad vltim terre. In quo mihi teſtes eritis: In moꝛibus. in vita. in verbv. et in ſignis et ꝓdigijs. Pꝛo quoteſtes: Quia ſum qui ſum et quod ſum.et qð non ꝓpter me ſed ꝓpter hoĩes deſcendi dð celis.ſpiritu ſancto incarnatus.ex ma tre virgine natus.adultus docens.iuuenis ꝓ ſalute ho⸗ minum moꝛiens.reſurgens nõ iterum moꝛiturus:ce⸗ los tandẽ penetrans patris ſeſſurus ad dexteraʒ. taq; iohannnes cum de ceteris coapoſtolis ſiue diſcipulis ie⸗ ſu teſtimoniũ dediſſe fatet᷑ diceſ. Qð fuit ab imtio qdvi dimꝰ qð audiuimꝰ qð ꝑſpeximꝰ ⁊ manꝰ nĩe cõtrectaue⸗ runt de verbo vite. et vita manifeſtata eſt:et vidimus et teſtamur et annunciamus vobis/Sed quomiã hec teſti ficatio aplos et diſcipulos erat applicatura pems.et ana thema factura pᷣnunciat ſaluatoꝛ:ne cum venerit in ani mo offendant᷑. Hec locutus ſum vobis vt nõ ſcanda⸗ ligemini. Abſq; ſynagogis facient xos Guturum eſt vt anathema ſitis. cum de me teſtimoniũ dabitis et extra ponamini a iudaicis ſynagogis qui me abiecerunt et vt malefactoꝛem tradiderunt in moꝛtem:ideo ne ſcanda⸗ licemini dixi obis.Et in tantuʒ veſeuiet iudaica iniqui tas etiam et ipᷣa gentilitas cum me cruciſixum pꝛedica⸗ ueritis.illa ꝓpter ſcandalum iſta pꝛopter ſtulticiã:et tan qᷓ; fatua veſtra pꝛedicatio reputabitur etvita inſana Et vnit hoꝛa ꝙ omnis qui interficit xvs arbitret᷑ obſequi⸗ 2 6 um ſe pꝛeſtare deo . Bicut in capite pꝛeactum eſt et in membꝛis.nam per legem chꝛiſtum tradiderũt in mo⸗⸗ tem dicentes.nos legem habemus:et ſcm legem de⸗ bet moꝛi quia filium dei ſe fecit.vt nõ ſe crederent homi cidas atq; culpabiles:ſed vere iuſticie mimiſtros ſimili⸗ ter et fautoꝛes. Sic et in membꝛis eius fuerat iudican dum et actum eſt:ꝙ qui interfecerunt eos nõ obnoxios crimini non offenſoꝛes iuſticie.non deo in aliquo diſpli⸗ centes.ſed ſacrificare pꝛo voto.ſacrificium offerre p de⸗ bito crediderunt. Judei pꝛo celo legis. gentiles pꝛo fal⸗ ſo Lelo idolatrie im bietatio Eech nulla perſecutio ſeui⸗ oꝛ qᷓ; vt innocens tanquã nocens.iuſtus vt iniquus.pi us vt impius.beneactoꝛ vt malefactoꝛ.veraxvt mendax applicatur penis.vxatur toꝛmentis et occiditur et da⸗ mnatur. In talibus quidem patientia wera ſi aderit magni eſt meriti: et pꝛemia amplius habitura. Sed vnge in hanc ſeuiciam deuenient oſtendit. Et hee fa / cient vobis Quia non nouerunt patrem neque me. Vlt ſepe iam dictum eſt huiuſcemodi neſcientia ma⸗ gnoꝛum maloꝛum fomitem miniſtrauit.ſed eo inexcu⸗ ſabilioꝛ:q̃ pptuit auferre facilitate imo pietate credendi. ehcle en bertat, Finſapt enalie ſpice⸗ paſtioe bliom ſus ſe dritatis mab⸗ teſimo⸗ amb⸗ tia Ginno⸗ Iinige zunn, ereite eta que teſupe teſtesin ANöm Qun eſes cpter tls, ermna blretv⸗ turpocer ng polore/ ho qri rectaue imuser etn E. eana ertinmni, nöͤſcanc rumete . tiet enn eruntetpt ne ſunt icinicet n peecien ſguͤcttan ſonol Et blvi⸗ cſtan n mo⸗⸗ em d/ ſtbomi ſimnli⸗ udican nonos ddiſpli⸗ nep zpoſtl 1oli abs ercht rerda/ facerit Bl frchie ia mma⸗ nency Gendie dilectionis domi. Baluato. Qẽõ yvt veniretur in hanc credulitatem: omne vehicu⸗ lum ſignoꝛũ et diuinoꝛũ operum pꝛerogatum eſt. Cau ſam reiterat cur iſta pꝛedixerit:ne obluno generaret ĩ⸗ pacientiam et ſcandalũ in ſide:et vt remimiſcẽtia daret tolerantiam firmam:a ꝓmptitudinẽ in ſermone. ꝛo inde ſubiecit Sed hec locutus ſum vobis:vt cum ve/⸗ 7 nerit hoꝛa eoꝑ remimiſcamini quia ego dixi vobis. Hec autẽ vobis ab inicio non dixi:quia vobiſcum erã Jdeo ieſus aplłis pꝛedixit:vt cum hoꝛa ꝑſecutionis adeſiet re coꝛdarent᷑ ne ſcandalicarent᷑ ne per impacientiã frange⸗ rentur.qm̃ ipſoꝛum dñs et magiſter ſic diſpoſuerat ſic futurum eſſe pꝛedixerat:vt qualia ante fuerat ipſe ppeſ ſus ſic et ipſi talia paterent᷑vt ſicut erat futura vns glo ria capitis ⁊ mẽbꝛoꝛum qᷓ;uis illa pxramplius: ſic paſſi⸗ eſſet vna ſocietas tamen ex cauſis ita diſpariby. Non tamen ab initio vocationis et electionis apoſtolo⸗ rum chꝛiſtuſ eis talia nota fecit· aliquãdiu habens cum ipſis exiſtere.ipſos opꝑibus a ſermonibus infoꝛmare cõ ducere et fouere:et ne foꝛte in inicio vocationis terꝛoꝛẽ futurarum pſecutionũ tam ſeuarũ audientes ab eo qð ceperant reſiliſſent. Sed vicinus ⁊ pꝛoximus paſſioni quaſi confeſtim abceſſurus ab eis de pſecutionibo eru⸗ dit pꝛenuncians quid futurum erat et cauſam: per ad/ uerſitates et tribulationes oꝛdinans ad gloꝛiam eter⸗ nam omnes illã captare in tꝑe geſtientes. k expediebat aplis celos penetrare ieſum.et paracli tum mittere arguentem atq; vera docentem annunciã temq; futura. ſcõm iohannẽ ſolũ. Capitulum. XIII . Vra erat ieſu de coꝛdibus apoſtoloꝝ indebi⸗ c tam remouere triſticiam que illis ex chꝛiſti fiebat abſentia:et ex pollicitatione melioꝛuʒ de remotis et ablatis inferioꝛibo eoꝛum am⸗ mos refouebat. Exponit ſuũ oĩno adeſſe receſſum Et nunc vado ad eum qui me miſit:et nemo ex vobis ĩter rogat me quo vadis. Sed quia hec locutus ſum vobis: triſticia impleuit coꝛ veſtrum Expleta legatione ad le gantem decet redire legatum. relaturum que fecit et qᷓ in ipſo facta ſunt: et examinatus recipiat digna factis. Oiſſus dei filius in humanitate ſoluʒ erat.et in illa va dit ad mittentẽ patrem:a quo nunq; ditate receſſerat. Et ſue legationis pꝛo nobis ꝑacto miſterio:ſuſcipiet vt filius hominis gloꝛiam.q̃m vt dei filius ab eterno poſſe dit Non tamen ex vtraq; foꝛma opoꝛtebit aliquid geſto rum referre ad patrem qui oĩa nouit anteq; fiant: ſed ĩ vniendo et redeundo eſt decentia facientis ſeries ge⸗ ſie rei et foꝛma vere obedientie pꝛeſignata.vt ad imperi um iubentis oĩa fiant.et nulla ſit cõtradictio ad iuben⸗ tem:nec graue in exequendo aliquid in animo exequẽ⸗ tis obueniat.Hinc libertate dicit. CUlado ad eum qͥ me miſit.ſed cum hoc cognoſcatis ex dictis:mirũ quaſi de vobis ꝙ nemo ex vobis interꝛogat me quo vadis Yam pidetis auditis meam in recedendo voluntatem. ſed quo vadam ignoꝛatis meã in recedendo voluntatem. ſed quo vadã ignoꝛatis: qꝛ ſi ad patrẽ ipſum nõ cogno ſcitis. Eur aliquis veſtrum non interꝛogat quo vadis Sel diri vos amicos:non ſeruos.Licentia eſt in ami⸗ co interrogare quo vadit amicus cum non ſit congruũ ſeruo exquirere quo velit ꝑgere dñs. Foꝛtaſſis wolebat ieſus int errogari quo iret vt doceret: ſicut magiſter a di ſcipulis vt doceat ignoꝛata Attamen ipſe cauſam aperit cur interrogaticiũ ſit. . Sed quia hec locutus ſum vo/ bis triſticia impleuit coꝛ veſtrů Oplet ſepe animũ tri ſticia. et plerunq; coꝛ ex ipſa tabeſcit: vt querenda non q̃ rat. neq; curet ſcire ſcienda. Veruntñ apte vtilitateʒ 7 expedientiam ſue vaditionis inſinuat. tatem dico vobis:expedit vobis vt ego vadam. Veri⸗ d ego wri⸗/ tas ſum veritatem dico. In writate debet omnis quie ſcere intellectus:omnis ratio in veritate terminat᷑. vl⸗ tra veritatẽ omnis inquiſitio eſt imppꝛtuna:nemo i v⸗ ritate fallitur. Eleritas amara interdum eſſe poreſt:ꝛinꝰ iuſta vero nunqᷓ;. Agentes ꝑperam oderunt auqñ veri tatem:quia pꝛodit imquitatem.ex qua multat᷑ auctoꝛ. Dilexerunt aũt illam penitus innocentes. Si vos ami ci mei eſtis qui veritas ſum:ergo ⁊ veritatis amici. Tle ritatis amicis veritas eſt ad fructũ.generat gaudiuʒin⸗ nocentibo:ſecuritatẽ et gratiam preſtat. Non fallo vos vritatem fatus.expedit vobis ad vtilitatem ad fructuʒ ad ſecuritatem ad gaudiũ ad gratiã vt ego vadã. Expe⸗ dit vt foꝛma ſerui recedat ab oculis ad hoc vt dei foꝛmã contẽplantes redeatis ad coꝛ. Extroꝛſum vagatis i foꝛ ma cõſpecta vt introꝛſum redeatis vobis expedienti ẽ. Mam in his que bona etiama ſenſibus delectatio inter na pꝛehabet:et ſenſibiliter affectus in lonis ſi nõ rede⸗ at ad animũ.pꝛiuatur melioꝛibus. Intuebant᷑ apoſto⸗ li chꝛiſti humanitatem amenaã:et illa delectati gaudijs pocioꝛibus interioꝛibo pꝛiuabant᷑.non qð malũ eſſet in quo afficiebant᷑:ſed melius qð pꝛomittebatr᷑ intus. In de dictum eſt Si enim non abiero:paraclitus nõ ve⸗ niet ad vos Si auᷣt abiero mittã eum ad. S. Sia wo bis coꝛpoꝛe non recedam.ſi a vobis non ſubtraxero bu ius humanitatis aſpectũ.ſi nõ penetrauero celos.ſi nõ fecero regreſſum ad patrẽ paraclitus nõ veniet ad vos: non venietq; pater ſine me non mittet.Et licet fil?nõ ſit diuiſus a patre neq; carnem aſſumens fecerit ſeꝑa⸗ tionem vmus cum ipio exiſtens eterne ſubſtantie: de⸗ genſq; in noſtra natura in terris ſimulq; in deitate ĩ ce⸗ lo erat apud patrem. Abire autẽ eius non ad foꝛmã dei ſed ad foꝛmã hominis ferebat᷑ quã pt᷑ expectabat aſceſu ram ad ſuperos. Deinde paraclitus a patre et filio non ante mittendus erat. Ideo in humanitate in celis expe ctato.ipſaq; aſcendente ad mittendũ vt filius homims dei filius crederet᷑:qui nondũ creditus acclamatum eſt vt crucifigeret᷑ Poterat quidem ſilius etiam in terris exiſtens in carne vna cum patre ſpũmſanctum de celo mittere.ſed nec creditũ fuiſſet qð ꝓceſſiſſet a filio put a d adhuc in terris exi patre ſi pſũſſanctus adueniſſet ſtente:nec ꝙ hic homo viſus et cõuerſatus in terris eſ⸗ ſet dei flius in excelſis. Pꝛoinde ſubiecit! Cum auteʒ abiero mittam eum ad vos OMittam vna cũ patre cõ ſubſtantialis exiſtens:mittã ad vos quos elegi de mun do.qui me hominẽ vidiſtie in terris cum homimbo con uerſantẽ.vt credatis quia eternus dei filius ſum quem lam conſeſſi eſtis:et qui vado ĩmolari pꝛo vobis. DMit⸗ tam ad vos qui pꝛedicaturi eſtꝭ diuina miſteria et nouã vitam et arguturi maliciã:qui vobis quã nõdum habe tis pꝛeſtabit audaciam. Hinc enĩ eſt. Et cum venerit ille arguet mundũ de peccato et de iuſticia et de iudicio De peccato quidem:qꝛ non crediderũt in me.Oe iuſti⸗ cia vero:quia ad patrem vado et me iam non videbitis De iudicio autẽ:qꝛ pꝛinceps mũdi huius iam iudicatꝰ eſt Accuſabit per aplos mundũ ſpuůſſanctus cũ vene⸗ rit. cum eis aꝑte docendi pꝛeſtabit audaciam: nõ quod in aſſumpta et vnita ſibi aliqua creatura loquat᷑. Nulla vnio creature facta eſt in diuinis:pꝛeterq; humane na ture in verbo. Et de tribus tm̃ hic videtur ꝙ munduʒ accuſare voluerit:cum multa ſint plura quibus culpa⸗ dus eſt mundus.Alduertendũ autẽ ꝙ iſia tria dumta⸗ xat ad humanatũ dei filium referuntur: peccatum ⁊ iu ſticia et iudicium. Diuerſa ſunt quidem diuerſe tractã da:etiam relata in chꝛiſtum. Pꝛerogatis opibus virtu oſis miraculis et figuris pꝛolatis irrepꝛehenſibilib et doctrinalibus verbis a chꝛiſto que ſolui nulla racone *½ — ₰● Niber duodecimus de teſtamento potuerunt:ipſi omnino homines credere debuerũt. Ex iſta quidem incredulitate omnia mala oꝛiunt᷑: qmi quii credulus eſt non eſt recta in eo anima eius.ſed ꝑ deuia queq; tendens ydolatrat. peret mundo. viſibilibo capit amoꝛe coꝛruptibiliũ tenetur et ſegregatur a deo: inobe⸗ diens vris ſubiecta fal ſis demonibo famulat᷑. Et alibi iohannes aperuit incredulitatis piculuʒ. Qui incredu lus eſt filio non videbit vitam eternam: ſed ira dei ma⸗ net ſup eum. Et apoſtolus que mala ex incredulitate p ueniant ad Titũ oſtendit. Eramus enim aliqñ et nos inſipientes increduli errantes ſeruientes deſiderijs et voluptatibus varijs:et in malicia et inuidia agẽtes odi ⸗ biles odientes inuicem. Poſtq; ab eterno pꝛeuſum ẽ dei filiũ pꝛo nobis incarnari ſic cõuerſari et moꝛi. ſic eq̃ ꝓmiſſum eſt in eum debere credi.nõ aũt credentes da⸗ mnari: ſine hac fide impoſſibile eſt deo placere. Nihil aũt eſt qð poſſit e regione conſurgere qð nõ cxederet᷑ n chꝛiſtum tanqᷓ; in dei filũ:et eius verbis et factis ſicut diuine depꝛomptis.Arguebat᷑ et arguitur mudus etiã ce iuſticia:non de illa qua hoĩes recte agere compellunt Mec in infidelitate accuſat᷑ cum infidelis ꝑperam nilq; rectum deo dignum agat ſed d iuſticia quam in chꝛiſto ieſu eſſe negauerunt. Auſtus ieſus ab eterno: quia vt dei filius nihil per iniquitatẽ valebat. Juſtus in homi⸗ ne aſſumpto mundo apparuit.iuſtus in oꝑibus iuſtus in moꝛibus.iuſtus in vita.iuſtus in ſermonibus. iuſt⸗ in doctrina.iuſtus in cõuerſatione.iuſtus in dilectione Nam iuſtus dñs iuſticiã dilexit:et equitateʒ vidit vul⸗ tus eius. Juſtus in iudicio:quia iuſtus es domine ⁊ re ctum iudicium tuum Et cum amimã in cruce potenter de coꝛpoꝛe tradidiſſet.dux cruciſigentiũ ↄſpectis ſignis ex celo et terra ſuꝑ eum diuine monſtratꝭ ait. Vere hic homo iuſtue erat. Supuacuum eſt verbis aut ſulcatio ne elementoꝛũ chꝛiſti velle demonſtrare aut oſtentare iuſticiam:ſed hoc in diſſertione tentatum eſt. Sed q⸗ cum ſuper omnem intelligentiã hominũ iuſtus eſt. vt deuoꝛatoꝛ vt maloꝛũ amicus vt mendax vt demoniacꝰ vt vane laudis appetitoꝛ reputat eſi.et vt malefactoꝛ legiſq; deſtructoꝛ.vt latro cũ latronibus crucifixus eſt. vt non ſolũ dei ꝑ veram iuſticiam crederetur ſed vt fili us hominis non ex ſpũſſancti conceptione ſed ex coꝛru tione non dignus premio ſed toꝛmento non celo ſed aratro reputat eſt/ Itaq; de iuſticia quia vadit ad pa⸗ trẽ a quo miſſus erat.vadit ad ſuꝑnam patriã vnde ve⸗ nerat:ad angelicos ciues quos pꝛo oue centeſima que⸗ renda reliquerat. Vadit ad patrẽ ſuum velut qui ꝑ oĩa peregit eius imperium.velut agoniſta qui per iuſticiã in ſanguine atq; moꝛte redemit genus humanũ: triũpha uit et de dialuvlo et ſpoliauit infernũ. ladit accepturuſ pꝛo ſe ſuiſq; electis regnũ eternum. ꝓpterea dicit. argu⸗ et de iuſticia quia ad patrem vado:qm iuſticia mihi eſt non gratia.eterna conſubſtantialitas eſt non rapina vt vadam ad patrẽ in hac hana ex benignitate affumpta natura. Et me iam non videbitis:quia me mũdus am plius non eſt dignus. Et me non videbitis in tert am plius viſibiliter ↄuerſantẽ:qui ab eterno maneo apud patrem. Et ſi iuſtuz dicitur de filio dei et iam iuſtiſſimũ de filio hominis iudicandũ eſt qui in aſſumente verbo vna pſona cum ipſo factus eſt. Me iam non videbitis mMoꝛtalem:qꝛ reſurgenti a moꝛtuis:moꝛs vltra non do minabit᷑. Exigit iuſticia vt vadam ad patrẽ.vt ſedeam ad dei dexteram in excelſis qui iniuſte vilipenſus.apoꝛi atus iniuſte.iudicatus ꝓt nequã in terris cruci fui affi⸗ xug. autẽ de iudicio ſit argutio facienda.pꝛo eo ꝙ pꝛĩ ceps mundi iam iudicatus exiſtat:ad ignoꝛantiam a in gratitudinẽ pertinet. Ignoꝛabat quidem müdus ꝗy ſi⸗ bi diabolus pꝛinciparetur:et ꝙ finita vita coꝛꝑis homi⸗ nes ducerentur ad loca tartarea. et quibꝰ demeritis ta⸗ libus applicarentur ſupplicijs.et quo iure antiquus ho ſtis genus poſſideret humanũ:qua eſſet poteſtate tam ſeuus hoſtis Quõ iudicatus cũ nomen pꝛincipatus oꝛi atur ex lege veniat de neceſſitate.cum etia in ſepatʒ ſub⸗ ſtantijs noĩa pꝛincipatus enſae An pꝛinceps huiuſce⸗ modi verſus in tirannũ.vt a ſupioꝛe ſuo iudicari mere atur. Sed cum mundi pꝛincipem diabolũ dicat ipſe ab inicio mendax ab inicio tirannidem ꝑmiſiam exercuit: iniqua voluntate iuſta ꝑmiſſione. YVgnoꝛabat᷑ quõ.quo iure.quo certamine.quo congreſſu.ſub quo iudice.qua litigandi ſerie iudicatus eſſet.quia non vi ſed iure.non poteſtate ſed equitate:non ſuꝑbia ſed pacientia:cũ vel⸗ let tangere atq; infamare et in ſuam ſoꝛtem trahere in⸗ nocentem . iuſte nocentẽ ꝑdidit quem tenebat Et cum ſatageret vt de mundo ꝑ moꝛtẽ acerbã expellerer᷑ qui il⸗ lum cõdiderat:qui reꝑare venerat qð perierat qui ſalus tem eternam ꝓcurare moꝛtaliboet terrenos in ſuperna tranſferre.ipſe ab eterno patre iudicatus vt impꝛobus pꝛedo atq; vt inſaciabilis homicida eiectus eſt.ꝑdẽs ti rannidem.ſolũ in ſibi volũtarie ſubditis diuina ꝑmiſſi one retinens poteſtatem Et cũ ita factũ ſit ſibi madus eſt ingratus auertens a conſideratione huius certami nis mentẽ ꝙ ſit iudicatus in ligno qui deuicit in ligno. — et per crucem qui ſuaſit delectationẽ.et per ſtulticiã cru cis et moꝛtis qui pꝛomiſit ſcientiam deitatis:e pollicitationẽ de non moꝛiendo pꝛedixit nexcuſabilis ingratitudinis culpa non cognoſcere infinitũ bonũ qð factum et diſſimulare et auertere ⁊ gratias inceſſanter non referre:cum oĩbus deficientibus viribus ꝓpꝛijs et auxilijs alienis catenã tenebꝛarũ et iugu male ſeruitu⸗ tis ⁊ peſſime oppꝛeſſionis ꝑ iugum ſibi impoſite crucis aceruicibus noſtris excuſſit. et exules reuocauit ad pa⸗ triam.errantes ad viam ad filiationẽ extraneos:ad vi⸗ tam moꝛtuos.ad congregationẽ ſuꝑnox ciuium pegri nos.Atqui ſpũſſanetus adueniens de his mũdanos ꝑ aplos arguet:ſeu inteꝛne faciet cognoſcere ĩheſitate cre dentes Pauida et tremefacta in his verbis erant apwo ſtoloꝛũ coꝛda:que cognoſcebat ieſus in verbis ampliuſ non latura. Pzoinde ſermonibus parcit ne ipſoꝛũ coꝛ⸗ qg confundat:et ſpirituiſancto reſeruat qð reliquuʒ eſt te writate ſciendum. Vnde adiecit Adhuc habeo mil⸗ ta vobis dicere:ſed non poteſtis poꝛtare modo. Cũ aut Vnerit ille ſpũs veritatis:docebit ros omnẽ vweritatẽ agna ⁊ multa ⁊ vtilia neceſſariaq; dixerat ieſus l⸗ taq; habebat dicere que fienda erant in moꝛibus et fu⸗ tura in futuris tꝑibus.que ſi dixiſſet ipſi poꝛtare nõ po terant a triſticia detentupꝛo eo ꝙ chꝛiſtꝰ parabat ab eis abceſſum. Pꝛeſtruitur hic ſane ſoꝛma doctoꝛibuſ.ne in ſublimitate ſermonis.ne in multitudine dicẽdoꝛuʒ. ne aſperitate vrboꝛum.ne diſcuſſionis ſubtilitate.ne aliq̃ varietate loquendi coꝛda grauent auditoꝛũ.pluſqᷓ; vi⸗ derint coſſe poꝛtare:aut cognouerint valitudinem capi endi.Sed expectent ſerenitatẽ mentiũ.depulſionẽ paſ ſionũ:quibus inſedentibus in animo ſermo alte latus non capitur. Sed ſpũs mittendus cum venerit omnẽ veritatem docebit agendoꝛũ futuroꝛũq; bonox ſiue ma loꝛum:ne ꝑ incaptionẽ aliquid patiamini.Non tamen alia veritas filij alia ſpũſſancti.neq; veritas neq; lex ne qʒ euangelium filij et ſpũſſancti aliud et aliud ſunt: ſed omnia ſunt eque cõmunia. Veruntamen ſi quid defu⸗ it qð non intelligerent ꝑ filium intelligent per ſpiritũ ſanctum:qui in ipſoꝛũ coꝛdibo declarauit euangehuʒ. q̃̊ inſpirante inſulcata elementa vſq; ad mundi finem. ae memoꝛiã ſequentiũ redactũ eſt:qui etis multa nõ ſcri — — — — — —— ety⸗ no ſleri od m ichi adt uic ture Iſlue lerng bus Nest Wii nüdas Certantt in heno, lucace Atfin cuſabiis wnii eſſanter pehset erhttu⸗ aucs taaper Sd vi/ hn gegn danoe- ſtane mre nput ſic glze⸗ tront Ciin ne ei⸗ ſ bes vein Pe i N ah ſu liuns ommi genme mn rne ſad rfi titi 8 Fn dilectionis domi. Baluato. pta inſpirauit.que velut euangelium vſq; in pꝛeſensoꝛ thodora eccle ſia cuſtodiuit Non enim loquet᷑ a ſeipſo ſed quecunq; audiet loquet᷑:et que venturs ſunt annũ/ ciabit vobis Ydeo non loquetur a ſemetipſo.ſed audi ta videlicet a patre et filio:ne in ſubſtantia alius qᷓ; filiꝰ crederet᷑nnunciabit ventura pꝛo vtilitate credentiũ et eccleſie condende de gentibi. ne in euentu ſubito fal lerent᷑ aut ciperentur per pſeudo apoſtolos atq; docto res:qui ad ſubuerſionem euangelij ſunt futuri Et pꝛo pheticandi virtutem fuiſſe in axoſtolis ſpũſſancti virtu te ſicut in ꝓpſetis vteris teſtamentune crederet᷑ ꝙ aliꝰ ſpũs pꝛioꝛibo vatibus.alius aplis ſit affatus Alle me clarinicabit:quia de meo accipiet et annũciabit vobis Clarificabit in coꝛdibo.et ꝑ verba ſonantia in mundo ꝑ. eos qui quam docui veritatem intrepide pꝛedicabũt:et per opa talia que non decent ſieri niñi ꝑ filium dei. et ꝑ mirabilia ſigna etiã maioꝛa q fecerit filius dei:ſicut ipe pꝛomiſit de credentibus in eum.Et maioꝛa hoꝛũ faciet quia ego ad patrem vado. larificabit ſpũſſanctus ſili um:qꝛ de illo quod ſilij erat accipiet. Sed quid habet ſi lius quod non habeat ſpũſſanctus excepto diſtincto no mine relatiuo. Om̃ino nihil. Quid ergo accipiet Etiã oĩno nihil. Sed quia ſicut a patre ita pꝛocedit a ſil io.q̃ ſi hoc eſſet acceptum credentibus declarabit vt ſilij et ſpũſſancti vna credatur eſſe doctrina. Me aũt pater cre deretur excluſus.ſed ꝙ omnia eius ſunt ꝓceduntq; ab ipſo:ſubiectum eſt.. Omnia quecũq; habet pater mea ſunt. Pꝛopterea dixi:quia de meo accipiet etannuncia bit vobis Vleritas catholice fidei hceſt.ꝙ pater⁊ filꝰ et ſpũſſanctus in nullo Pooterl relatione ꝑſonali diffe⸗ rant non tñ ꝙ iſta differentia ſit realis ſeu ſubſtantial. Mꝛoinde ieſus dogmatitat: ne aliquid diuerſum ĩ ſum ma trinitate credatur. Docuerat ediſſerat ꝓphetauerat annunciauerat multa in carne degens viſibiliter filiu Venturus erat atq; docturus coꝛda diſcipuloꝛum atq; multoꝛũ inui ſibiliter ſpũſſanctus.Ne ſpuſſanctus cre eretur alius a filio dictuʒ eſt:quia de meo acepiet. Ne filius alius a patre aſſertum eſt:omnia quecunq; habet pater mea ſunt.At ſi ſpũſſanctus vnũ cum ſilio.ſilius vnum cum patre om̃es tres ꝑſone ꝑ ola habeant᷑ equa⸗ les.nec ſpũs duobus minoꝛ.quia tertia ꝑpſona in nomi natione poſterioꝛ ab vtraq; pcedens nec nilius natre mi noꝛ quia genitus et non gignens.Que igitur ſunt pa⸗ tris ſunt et filij:que vero ſunt filij ſunt et ſpũfſſancti.et qui equales ſunt in eternitate.in immẽſitate.in omni⸗ pote ntia.in ſanctitate.in ſapientia.in ſubſtantia:nõ cre dantur diſpares in doctrina in pꝛopłxcia et inomni ve⸗ De modicitate tpis quo chꝛiſius videndus erat.et de triſticia diſcipuloꝛũ ad quam eternũ gaudium eſt fu⸗ turum.ſcõm iohannẽ ſolum. Capitulum XIIII Oꝛpoꝛe nõ deitate ieſus migraturus ex mũ c o et ablaturuſq; a coꝛpoꝛeis oculis ſeruileʒ viſibilemq; foꝛmã et illaturus illam ſup oĩa excelſa celoꝛũ:tempoꝛiſ bꝛeuitatem inſinuat OMoicũ et iam non videbitis me et iterum modicuʒ et videbitis me:quia vado ad patrem Qð modicum et non videbitur tꝑi reſurrectionis vſq; ad aſcenſioneʒ inſcribitur:quia tunc acceſſit ad patrem.l. Dixerũt er⸗ go diſcipuli eius ad inuicem. QAuid eſt hoc qð nobis di cit modicũ et non videbitis me.et iterũ modicum ⁊ vi debitis me.quia vado ad patrẽ.Dicebant ergo. Quid eſt hoc ꝙ dicit nobis modicũ Hoc totum nil aliud qᷓ apoſtoloꝛũ ammirationẽ et ignoꝛantiam ſonant Tardi quidem in intellectu erant apoſtoli:et ſupꝛa id quod na turaliter negatur hominibo coꝛda ſuꝑueniens triſticia plus obuelat. Quos interrogare volentes vt talis ne⸗ ſcientia pelleretur chꝛiſtus reivondendo pꝛeuemt oο gnouit autem ieſus quia volebant ipſum interrogare: et dixit eis · De hoc q̃ritis inter vos quia dixi xobis mo dicum ⁊ non videbitis me.lmen amen dico vobis: qꝛ ploꝛabitis et flebitis vve:mundus aũt gaudebit.os autẽ contriſtabimini:ſed triſticia wſtra vertetur in gau dium Mon reſpondit ieſus interrogationi quam feciſ⸗ ſent diſcipuli non pꝛeuenti:qm̃ de eo ꝙ neſciebãt quid eſſet hoc dicere.modicum et non videbitis et iterũ mo dicum et videbitis interrogare volebant· Seg reſpon⸗ dit vtilius pꝛeoſtendens quid futurũ erat.cũ ieſus nõ amplius videretur.qꝛ ploꝛatus et fletus in eis tempo⸗ re paſſionis et ſepulture.ac etiam ommitꝑe poſt aſcenſi onem in ipſis pꝛimitiuis eccleſie future cunctiſq; vere credituris et ſequentibachꝛiſtum: per aꝑtam pꝑſecutio⸗ nem tirannoꝛũ ydolatrantiũ et peruerſoꝛũ male agen⸗ tium vſq; ad finem ſecul duraturam. Mon enim ſem per ꝑſecutionem per mala conſodientia et affligetia coꝛ poꝛis ſenſuʒ eccleſia paſſa eſt:ſed illam que ſit a diſſimi nibus membꝛis et a ꝑperam agentibus nunq; ſibi defu iſſe neq; vſq; ad terminũ mũdi de futura credatur. Ve ri quideʒ chꝛiſti diſcipuli plus cruciant᷑ in animo ex coꝛ⸗ ruptis hominũ moꝛibus:q; ſi queq; flagella ĩ ꝓpens coꝛ wꝛibus paterent᷑. Eed vnde ploꝛatus et fietus.Tem⸗ ꝛe paſſionis et moꝛtis et ſepulture cum eis potuiſſet illudi et expꝛobꝛari. ſcʒ vbi eſt homo quẽ colebat vt de um.Aſpicite cruciſirum:deſcendat de cruce ſi filius dei eſt et liberetur a patre. cõtemplamim moꝛtuũ qm̃ deus non moꝛitur.cogitate ſepultum:qm̃ deus loco nõ clau⸗ ditur. Et vnde tunc gauiſus eſt mundue niſi quia ſibi viſus eſt triumphaſſe de hoſte quem ſibi chꝛiſtů arguẽ⸗ tem mundi ſcelera reputabat Elnde ploꝛatus et fletus poſtqᷓ; chꝛiſtus regreſſus eſt ad ſupoſ.niſi quia paſſi oĩa genera toꝛmento:um.expoſiti penis ſubiacentes toꝛto⸗ ribus et tirannis.quaſi derelicti a chꝛiſto videbant᷑ pꝛo quo patiebant᷑. Et inſultus et expꝛobꝛatiões audiebãt. vbi eſt chꝛiſtus·vbi crucifirus quẽ dicitis ꝙ veſter ẽ de us. Bicut ſemetipſum liberare non potuit ſic et ros in toꝛtoꝛum manibo dereliqiit Et maioꝛ ploꝛãdi cauſa ꝙ cõuicia iaculabant᷑ in chꝛiſtum:qᷓ; exr his que in coꝛpoꝛi⸗ bus ꝓpꝛijs tolerabant/Oaioꝛ ratio fletus ꝙ chꝛiſt? ne⸗ gabatur ab eis.vt non deus ſed homo tm̃ iniuſtus ſiue iuſtus exiſtimabat᷑q; ex eo ꝙ ipſi toꝛquebant᷑. Nec erat ab eo eis auxilium quin traderentur in necẽ:qm̃ om̃es qui ſumma rei chꝛiſtiane pollebant magis gaudebant toꝛti ſupplicijs qᷓ; foti blandicijs. Sed in hoc erat ſum⸗ ma doloꝛis fletus atq; ploꝛatus et afficiẽtis triſticie:dũ arrogabatur dijs et chꝛiſio id qð erat detraſlebat᷑. Nec⸗ non cum quieuit ꝑſecutio coꝛpoꝛũ etiam ſatis abunde ploꝛatum et fletum et triſtatũ eſt:neq; deſtatuʒ eſt atq; deſtabitur quouſq; vita iſta finiatur. non ex pſecutione moꝛũ iniquoꝝ qui conturbant intima coꝛdis in amato ribus bonitatis.etiam ſi iuſtis a male agentib⸗ obſeq̃a pꝛo coꝛpibus pꝛeſtarent᷑. Clerũtamen ſi in optiõe factũ eſt:pꝛecipuum eſt in moꝛibus agende vite pꝛo chꝛiſto ĩ coꝛpoꝛe ſpoligtiõeq; rerum exomni verlv triſtari pꝛo af⸗ fligente. Debitũ aũt ſine quo nec virtus adeſt pꝛo dei ĩ iuria in animo contabeſcere:iuxta dei amatoꝛis dictum Vlidi pꝛeuaricantes ⁊ tabeſcebam:quia eloquia tua nõ cuſtodierunt. En duplex ex pꝛeuaricatione triſiicia. ſed maioꝛ quia iniuria dei agitur:qᷓ 9 male agens ex pꝛeua ricstione damnatur. Tlere chꝛiſi finis eſt dolendi atq; gaudẽdi:offenſus wl amatus pditus vl inuẽtus E re gione vo vnde mũdo gaudin.Hõ aliunde direrim niſi qꝛ mũdi amatoꝛes floꝛebunt ad hoꝛam floꝛibus pfun⸗ 2 ANiber duodecimus de teſtamento ctoꝛijs atq; caducis depꝛeſſis qui mundi gloꝛiam conte mnebant ·et contra illa verbis et moꝛibus inſurgebant Et ws contriſtabimim amplius peo his quos videbi/ tis inaniter exultare: ̊ pꝛʒo malis que cogemim tolera re Amplius ingerit triſtciam onuas perinn um ⸗ linquit:qᷓ; pena ꝓpꝛij coꝛpoꝛis cum configit. Sec triſti⸗ cia veſtra vertetur in gaudium. Mon omnis triſticia in gaudium vertitur: ſed multoꝛum augebitur inppetun vt hic incipiat pena in inferno eterne mani ura. ied ve⸗ . ſira qui pꝛo veritate patimini. pꝛo dei ftetis miuria: ex pꝛorimoꝛum malo ex caritate doletis lppoſuit quidem de pꝛeeunte triſticia et gaudio ſequente in muliere pa/ riente parabolam. Oulier cum parit triſticiam habet quia venit hoꝛa eius. um aut ꝑepererit puerũ iam no memimit pꝛeſſure ꝓpter gaudium quia natus eſt homo in mundum. Rei experientia qð deduetum eſt in para wla amplius qᷓ; in diſiertione vertvꝛum claret. Et albi ſticiam habetis. Aterum videlvvos et gaudebit co⸗ we⸗ ſtrum:et gaudium veſtrum nemo tollet a vobis Hoc qð dicit nunc non ſolum illius tem poꝛis erat quado di cebat pꝛo tne paſſionis et moꝛtis.ſed ad omne tempus vſq; ad finem ſeculi tendebatur.qmi vlut nũc eſt ome tempus quouſq; ad etermtatem veniatur: in quo triſia ri opoꝛtet ex varietate fiendarũ re ruʒ et ex impꝛobitate ꝛauoꝛum omnes quotquot ſunt qui pie et iuſte et ſo⸗ bꝛie viuere volunt et ſequi veſtigia ſaluatoꝛis. Iterata viſio quam ꝓmiſit hic q;uis poſt reſurrectione eſſet ili⸗ co futura. non tamen ulla pꝛeſiabat inauſeribile gaudiũ qm̃ et iterato per aſcenſionem viſionem domini ꝑdide⸗ runt remanſeruntq; in parte dolentes: ſed illa ent que poſt ſolutionẽ anime a coꝛpe fiet que dabit veruʒ coꝛdis gaudium qð tollere nemo poterit:non ſolum ulli modi ce diſcipuloꝛũ turbe future.ſed omni eccleſie iue ſancte Qõ ſi gaudium hoc inauferibile in toleradis aduerſis et dũ mala finienda ſe ingerunt .et in agendis que eype diunt ad ſalutem mentibus hominũ in ſideret: nil gra⸗ ue ad tolerandum hommib videret᷑. Multã pacientiã contulit homimbus pꝛemij altitudo:et ſpes futuroꝛuʒ honoꝛum de magnis lalvꝛibo ſarcinam leuẽ fecit. O q̃n. ta et qᷓ; grauia et eſtuans cauma tolerat agricultoꝛ: act⸗ ſpe fructus. Nauta hoꝛrendum nauigat equoꝛ anceps inter tumentes pꝛocellas:ſpe augendi emolimenta cu⸗ pita. Belloꝛũ ictibus ſepe moꝛtalibo miles coꝛpus expo⸗ nit:ſtipendij ſpe potitus.Et terreni negociatoꝛes ſepiſſi me ſpe fruſtrantur.et nec a negociatione dſiſtunt: cum ſperant futura qᷓ; pꝛiſca in melioꝛa conuerti.Et ſpes in⸗ auferibilis eterni gaudij que nobis de celis efffuxit ſpe/ ranteſ nullo pacto confundit nec fallit:miſi ſpei dficit illi qui ſperant. Auertit etiam a quibuſcunq; delectatio nibus maculoſis contemplatio ſuꝑnoꝛum.nec ſinit he betem eſſe qui ſe dicauit ad illam: actuoſum enim fecit atq; ſollicitum. Optima et ineffabilis eſt poſſeſſio gau⸗ dij:que a nemine alio etiam a ſeipſo non poſſit auferri. Cum enim a viatione fuerimus abſoluti ad ſuꝑnã pa⸗ triam introlati:nemo poterit declinare aut vxlle in alte⸗ ram partem Et cum a nemine in ſeipſo poſſit ibi exiſte re cauſa mali nec ab alijs valebit inferri:pꝛoinde dictuʒ eſt diſcipulis. Et gaudium veſtrũ nemo tollet a vobis. Cum omne gaudium vie alternationibus peſſunder᷑. eęt varie conquiri poſſit atq; deperdi ab ipſis poſſeſſoꝛib⸗ et a ſeuientibus hoſtibus extraneis. vtiq; de gaudio fu⸗ ture patrie dictum eſt non de gaudio moꝛtalis pegrina tionis. Et hoc quidem verba ſubiecta maniſtant. Et iĩ illo die me non interrogabitis quicqᷓ; um in via ſu⸗ mus interrogare opoꝛtet:ob ignoꝛantiam. ob dubieta⸗ tem. ob incertitudinem. In patria wro ſcientia limpi⸗ diſſima erit ommuũ et intiitiua viſio deitatis: rerũ nuil⸗ la cunctatio certiſſima poſſeſſio ſupernoꝝ. Ideo me nõ interrogabitis quicqᷓ; in illo die cin nox non ſuccedit in eternum: nec ſuberit cauſa qua interrogatio naſcitur. De certa exauditione petitionis quidue petendũ ſit. ſcom iohannem ſolum. Capitulum xx Agnificus et nobilis herus quid mai? poteſt m polliceri ſubiectis. qᷓ; exauditionem facilem in petendis. Et hoc pꝛeſertim exquirit᷑ ab hiſ qui colunt et mundi pꝛinapes venerant᷑.qð eis cum impetrationis pollicitatione detur audacia:nõ ſemel tm ſed quotiens rerum varietas petendi neceſſi⸗ tas ſuaderet. Minc et ſaluatoꝛ aſcenſurus in celum pa⸗ tris conſeſſurus ad dexteram omni oꝛbi pꝛelatus ꝑ oĩia factus:hoc munus gratie apoſtolis dereliquit cum ait. Amen amen dico vobis ſi quid ꝑetieritis patrẽ in no mine meo dabit vobis Supꝛa ſimile dictũ eſt dũ de diſcipuloꝛum tractaretur electione ſed nunc ad confir⸗ mandũ reiterat· Diuinum iuramentum eſt amen.qm̃ chꝛiſtus deus ꝑ aliud qᷓ; per ſeipſum iurare non poteſt. gquia non ꝑ inferioꝛa ſed per equalia ſeu maioꝛa iuratur NMihil chꝛiſto deo maius.et ipie veritas eſt.xerumq; oĩ⸗/ no eſt quod ipſe pꝛomittit:videlicet de ommbo apoſto⸗ los exaudire petentes dumtaxat ꝙ in ſuo nomine peti⸗ tio poꝛrigatur. non in nomine angeloꝛũ.non in nomie aliquoꝛũ ſanctoꝛum non in nomine ipſoꝛum petentiũ non in nomine aliquoꝛũ bonoꝛũ operum.non in nomĩe aduerſantium poteſtatum. Et q;uis pꝛeces poꝛrigamꝰ ad angelos et ad ſanctos.non tamẽ vt aliquid nobis ex ſeipſis efficiant cum in ipſoꝛum poteſtate nõ ſit ab ani mabus auferre vicia neq; cõferre virtutes:ſed vt oꝛet pꝛo nobis deum qui vtrũq; habet efficere poteſtatem. Nec exaudimur in merito aliquoꝛum quoꝛũ merita nõ fuerunt ſufficientia pꝛo ſeipſis ſine miſericoꝛdia ⁊ gra⸗ tia ſaluatoꝛis.in cuius nomine ſalue.in cuius nomine virtus expediens tribuitur: in cuius nomie queq; vicia pelluntur. Me dictum videat᷑ ablurdum ſanetenen⸗ dum eſt ſi exaudiunt᷑ ſancti pꝛo ſeipſis ſi pꝛo nobis eo rum amicis ſi nos exaudimur cum eis.totũ agitin no⸗ mine ſaluatoꝛis. College quidem ſumus qð fide catho lica et caritate indefectibili conſignamur:q;uiſ in viato ribus ſit diſparitas virtutũ:vt apud deum ſi nõ ꝑſona rum ſit tamẽ vnius qᷓ; alterius maio: acceptio merito⸗ rum:ita ꝙ petitio aures dei ocius introeat ⁊ exaudita p ueniat. iam wro eterna beatitudine pociuntur cum pꝛo nobis pegrinis deum pꝛoſeucant᷑ in celis:etiam nõ pꝛo ſeipſis exaudiunt᷑ ſed in nomie illius cui in ſangui⸗ ne et moꝛte et iuſtis moꝛibus teſtimoniũ reddiderunt in terris:q;q; et ipſi pꝛo nobis in nomine ieſu exaudian tur ocius.ex eo ꝙ hic pꝛo eius nomine moꝛalem vitam purius tranſegerunt ardentiuſq; amauerũt Summa quidem huius ſententie ſic terminat᷑: omnis petitio pꝛo nobis remouende malicie. inſerende virtuns. adi⸗ piſcẽde ſalutis.a ſuꝑnis poerecta ciuibus tam angelis qᷓ; hominibus ſiue a ſanctis viatoꝛibus exaudita.nõ wve nit niſi in nomine ſaluatoꝛis.cuius nomen non ꝙ ſcri⸗ bitur litteris ſed meritum eſt incarnatioms.natiuitatꝭ vite.paſſionis.crucis.oꝛationis.et moꝛtis.qui pꝛo no⸗ bis in lacrimis et clamoꝛe valido exauditus eſt pꝛo ſua reuerentia. Etiam nemo nomine ſuo et virtute ꝓpꝛia meritoꝛum ſe credat a domino exaudiri abſq; nomie ie ſu chꝛiſti. Demones quidem inter nos deum oꝛandũ medn eſſe non poſſunt. Elſq; modo non petiſtis qᷣcqᷓ; in nomine meo quia vobiſcum eram interpellabamq; po vobis pꝛeſens non abſens. Et foꝛtaſſis non ad ple cilem obhi⸗ w. einn neceſi, lunpy, 6oe Mar, IN ho⸗ di de onſir ſ ſoteſt. rator oi e lhepeti 1onie Ntenti nofnie gan- obiser gbaoni Rortt ſiatenn, erithno G vomine / enen lh no⸗ tho wo Pe vetro Giup rahn mio nhuit enint in lemn me ito⸗ i is G ſ⸗ ut ſo ſun hn eſe gi ſh Ne 4 Dilectionis domi. Baluato. num aderat eis illa credulitas ꝙ ſilius deieſſet.qmuis petrus fuiſſet pꝛo ommbus plene confeſſus ꝙ chꝛiſtus eſſet ipſe filius dei viii:cum aliquotiens maxime m paſ ſione dubitauerint. Sed poſt paſſionem moꝛtẽ ſepul⸗ turam reſurrectionem aſcenſionẽ immiſſionemq; ſpi⸗ rituſſancti:ſoliditatem fidei acceperunt ꝙ ieſus eſſet fi⸗ lius dei et ſeculi ſaluatoꝛ:in cuius merito cuncta bona credentibus pꝛouenirent. Mꝛopterea vſq; pactis tali⸗ bus miſterijs aliquid non petiuerunt.At vbi cognituʒ eſt poſt aſcenſionem miſſionẽq; paracliti ꝙieſus eſſet ſi lius dei petitiones ſunt exhibite ad deuʒ poſite ad tribu nal et pꝛeſtructa foꝛma ꝙ ſiant in nomine chꝛiſti ac etiã ex fine petitionis quem ipſe cõſtituit ſcilicet petite ac⸗ cipietis vt gaudium veſſtrum plenũ ſit. Jure petentis et largitoꝛie atq; petitionis:omnis petitio debet eſſe lo⸗ noꝛum Dulta quidem ſunt imo cuncta ſunt ex natura lona:ea declarante ſententia. Vlidit deus cuncta que fe cerat:et erant valde bona. Sunt et melioꝛa et perfecta media tamen ex vſu voluntatis hominuʒ ſunt pleraq;. Omne gaudiũ vt gaudiũ bonum eſt:ſed malum a peꝰ bonum et melius dici poteſt: ſcoõm ſuppoſitan cauſas. Plenum vro non de aliqua re creata:ſed tm̃ de ineffa⸗ bili et eterna participatione creantis.Hinc ergo ſum⸗ mam petendi ſtatuit:vt gaudium veſtrum plenum ſit. Mec in pꝛouerbijs locutus ſum vobis.Venit hoꝛa cũ iam non in pꝛouerbijs loquar vobis ſed palam de patre meo annuncialv vobis ODulta ꝑ ſimilitudines et pa⸗ ralulas ſeu per pꝛouerbia locutus fuerat ieſus pꝛo mul tis moꝛibus infoꝛmandis.et ꝙ maxime cure fuit vt eiꝰ pater crederet᷑ teus:nunc veꝛo caſſatum eſt quod dictũ eſt in parabolis.ſed adiectum eſt expꝛeſſioꝛibus verbis abſq; omni fuco ſermonũ ꝙ deus eternus eius verusẽ pater vt pꝛecedentia et ſequentia verba mamfeſtant:et per ſpũſſancti aduentũ manifeſtius declarabit Attamẽ quantum attinet ad ſuſceptum ſermonẽ:quid cum ipᷣo et cum diſcipulis ſit pater inſinuat. In illo die in no⸗ mine meo petetis.et nõ dico vobis:quia ego rogalv pa trem de robis. Ipſe enim pater amat voſ:quia vos me amaſtis.⁊ credidiſtis quia a deo exiui. Suaſerat ſupꝛa diſcipulis ad petẽdum patrem in nomine ſuo: impetra tionem facilem repꝛomittens ſuoꝛum interuẽtu roga⸗ minum.qm̃ totus eſt pater ad filium:cuius intuitu po ſtulata non denegat. Nunc quidem ſupꝛa id qð rogatu rus ſit ad diſcipulos patris declarat amoꝛem:binã cau ſam ſubijciens amoꝛis et firme vereq; credulitatis. Ac ſi ꝑſpicacius dicat. NPetetis quidem in illo die quo petẽ di vꝛgebit neceſſitas perſuaſi a me.quos etiam pꝛomi⸗ ſi apud patrem in veſtris petitionibus meis rogamini⸗/ bus adiuuare:ſed non dico vobis quia ego tm̃ patrẽ ro gabo pꝛo vobis ⁊ de vobis.ſed ipſe pater amat vos quia me amaſtis et amatis:ꝓpter quem omnia viſibilia con tempſiſtis.et non ſolum me cunctis amabilibus plus amando pꝛepoſinſtis.ſed voſmetipſos tradetis in moꝛ te:et credidiſtis quia a deo exiui.vt nec impediret aĩiam veſtram foꝛma ſeruilis.in qua viſibilis mundo apparui ſed credidiſtis atq; confeſſi eſtis et confeſſuri coꝛam ho minibus foꝛmã dei.et credidiſtis me filium dei ab ipſo patre in mundum miſſum cum hominibus in carne cõ uerſatum:nontamen deitate ſepatum a patre. Ecce in quo eſt ſi querimus et geſtimus habere eterni patris a oꝛem. Si vwolumus diligi diligamus. amemus filiũ iamaria patre contendimus: credamus filium et pa⸗ terx nos amabit eteꝛnus. Mos ſolitus eſi:ꝙ patres dili gant ſuoꝛum ſilioꝛũ legittimos amatoꝛes.Noſtre mẽ/ tis ebetudineʒ arguit facilitas amari ab eterno et patre omnium deo:nec excuſationis ſuffugium poteſi aliqus do inuenire. cum non tempus ad vſum neq; locus ad actum non munus auri ſiue gemmarũ exhibitum. nõᷣ interpoſitio ꝓſeucarum.non aduocatoꝛũ interceſſio re quiratur:ſed tm̃ amoꝛ noſter in filium tendẽs a credu⸗ litas confitens paternum amoꝛẽ nanciſcitur. Mirũ di ctũ ꝙ non de patre cura fuit filio diceꝛe iple pater amat vs.quia vos amatis patrem:ſed quia me amatꝭ.Quo niam ſi aliquando a quibuſcunq; natiombus creditus fuit vnus deus ſummus verus et eternus:non tamen exceptis paucis quibus diuine datum eſt creditum fu⸗ it ꝙ ſibi eternus eſſet filius.Et ſi credebatur habere fi⸗ lium eternum:nec ipſum in tꝑe miſiſſe pꝛo nobis ĩ mũ dum. Et iure ab omnibo rationabilibus amabat᷑ deus: et qui non dilexerunt ſpũs incoꝛpoꝛei coꝛruerunt.Nũc quidem quia pater deus ab eterno filium gignenſ in tẽ poꝛe illum in carne viſibiliter mittens.magnopenden⸗/ dum erat ꝙ filius iam nõ creditus crederetur et ꝙ eſſzʒ miſſus in carne pꝛo nobis:et ſic creditus amaretur Et qui diligit filium eternum:et eternum patrem diligit. Pꝛopterea de ſeipſo in carne apparente dicit. Ydeo ip⸗ le pater meus amat vos:quis vos credidiſtis quia exiui ab ipſo natus in carne mundo. et creditum amaſtꝭʒ.Ac P hoc veſtre petitiones ex eo ꝙ rogalv patrẽ.ex eo ꝙ ipſe vos amat:ob ſuppoſitas caulas qð petunt faciliter im⸗ petrabũt. redidiſtis quia exiui a patre. Et ego dico vxo bis ECxiui a patre et vni in mundum. Yterum relinq̃̊ mundum et vado ad patrem Verum eſt ꝙ creditꝭ qꝛ exiui a patre non ſepatus ab ipſo neq; ſubſtantiali diui ſione ſeiunctus:quoniam vnitas diuiſionem nõ capit cum ego: pater ſubſtantialiter vnum ſumus.Clemm mundum non localiter motus:ſed aſſumens carnem ĩ illa vi ſibiliter manifeſtus. An munduʒ veni nõ ob mei cauſam:non mea re.non mea vtilitate.nõ mea delecta⸗ tione.Tantũ humani generis negociũ agebat᷑.quo pa⸗ cto iterum relinquo mundum et vado ad patrem. Ju⸗ ris oꝛdo depoſtulat vt legatus expleto ſue legationis of ficio in extranea regione non maneat ſed reuertaturad eum qui miſit illum Reliuquo mundũ velut exilij locũ qui me non cognouit.qui me crucifixit.in quo ꝑſonalia damna ſuſcepi:non me terrena regio capit.ad celi ſubli mia feroꝛ:nulla mihi cum ipſo conuentio. Sed relinq̊ non derelinquo.non denego ſubſidia poſtulantibb: me ſequentibus auxilia de celo polliceoꝛ. Vado ad patren⸗ non in deitate in qua nulla ſeꝑatio facta eſt.ſed in natu ra hũana quea me inſeꝑabiliter aſſumpta eſt. Dicunt ei diſcipuli eius.Ecce nunc palam loqueris:et pꝛouer⸗ bium nullum dicꝭ. Nunc ſcimus quia ſcis omnia:et nõ eſt opus vt quis te interroget. In hoc credimus quia a deo exiſti Agnoſcunt apoſtoli in virtute loqntis ſim plicem doctrinam chꝛiſti a pꝛouerbiali diſcretam.et cõ⸗ ftentur eum ſcientie inſimte quam nemo effugere po teſt:que ita mirabilis et ſuꝑ omnes homines facta ẽ vt nullus cõpꝛehendere poſſit illam. Hoc quoq; dauid añ pꝛedixerat. Mirabilis facta eſt ſcientia tua ex me:cõfoꝛ⸗ tata eſt et non potero ad eam. Nec opus erat ipſum in⸗/ terrogare aꝑte atq; ſine velatione loquentẽ:ſcilicʒ exceſ ſum quem erat ipſe facturus atentq; in ſitam in ſuis coꝛdibus fidem ꝙ a patre ad opus noſtre redemptiöis exierit quam fidem atq; confeſſionẽ adhuc debileʒ chꝛi ſtus agnoſcens.qð eſt futurum negationis iterato de⸗ nunciat dicens Modo creditis Ecce veniet hoꝛa et iã vnit:vt diſpeꝛgamini vnuſquiſq; in pꝛopꝛia.et me ſolã relinquatis. Et non ſum ſolus:quia pater mecum eſt Acſi diceret. Verum eſt ꝙ me creditis dei filium a pie miſſum.ſed veſtra ſides modicum eſt duratura: cũ in pꝛorimo ſit hoꝛa mee captionis atq; traditionis ne ima, 3 Uiber duodecimus de teſtamento nibus impioꝛum veſtreq; negationis terroꝛe impoꝛtat vt ante pꝛouiſus ſeu vage timoꝛe compenſus vos mn p/⸗ piꝛia diſpergamini: vnuſquiſq; fugiẽs querenſq; latibu⸗ lum a pꝛopꝛia voluntate latus. Et cum vnuſquiſq; pꝛo ſalute ſui ꝓpꝛij coꝛpis queret ſuffugium.relinquetꝭ me ſolum: ſed non ero ſolus apatre qui ſemper ſubſtantia liter mecum eſt. Mec locutus ſum vobis vt in me pa cem habeatis. In mundo pꝛeſſurã habebitis: ſed confi/ dite quia ego vic mundũ] Verebatur chꝛiſtus ne di⸗ ſcipuli ſui ſcandalicarent᷑ in eo ex his que paſſi urus erat et in celum poſimodumaſcenſurus. Idcirco dicit Hec locutus ſum vobis vt in me pacẽ habeatis.nec vos con turbet nouitas futuroꝛũ in me velut in capite: vel in vo bis vt capiti adglutinatis. Et iterum ipſoꝛum futuras pa⸗enunciat paſſiones. ne ꝓpter inopinatum malop euẽ tum vale virtutibus faceret: quibus impꝛouiſus 4 pa/ uidus ilico cum caſus ingruerit valefacit vadens in al⸗ teram partenn. De oꝛatiõe ieſu ſuper clariſicatione ſua in noticia iã facta et futura in coꝛdibus diſcipuloꝛum ſuoꝛum ſcom iohanne ſolun. Capitulum XVI Roſeucis neceſſarijs ad patrẽ pꝛo ſuis diſci p pulis ceteriſq; credituris:ſuum terminauit ſermonẽ ſid Hec locutus eſt ieſus:et ſuble uatis oculis in celũ dixit. Pater venit hoꝛa clarifica filiuʒ tuum:vt filius tuus clarificet te Oꝛãs in celum oculos coꝛpis leuat.ex geſtu coꝛpoꝛis pꝛodens vhbi eius anima verſabatr.et ꝙ nec eſt pꝛo terrenis oꝛan duum:et vt homo pꝛo diſcipulis interpellaturus ad preʒ pꝛeſtruxit oꝛandi foꝛmam. Sic et ſcriptum eſt. Ad te leuaui oculos meos:qui habitas in celis.Leuat oculos in regionem vnde venerat:ad quam erat in coꝛpe de p⸗ xridmo regreſſurus. Inuocat patrem ſuum eternum in deitate patrem ſuum er tꝑe quia homo ſicut et cunctoꝝ patrem:ope perficit et oꝛandi foꝛmam oſtendit quã añ docuerat. Cum oꝛatis dicite. Pater noſter qui es in ce lie. Pꝛonunciat vt agoniſta ſui agonis pꝛecognitoꝛ. q: Vnit hoꝛa certaminis in qua carne coꝛpe debehat ſuſti⸗ nere afflictum:ſed ad punctum ſpũaliter debellaturus onmnes ſathanicas poteſtates. larificari vt clarificʒ pe tit ſondens exaudite petitionis vicem neq; tamẽ erat indiguus clarificari. Vnter ſe quidem eterna atq; perfe cta claritas atq; noticia erat.nec claros fieri apud homi nes indigebant. Noſtro cõmodo claritatis ventur?erat effectus.vt dei filius roſt crucem et moꝛtẽ in carne ipſi us reſurrectione clareſceret:ne tm̃ purus homo crede⸗ retur quin etiam deus eſſet vt non eſtimarent ille paſ⸗ ſiones illa fera moꝛs. illa ſepultura incurata ſed obſer⸗ uata per milites. ita inualuiſſe in hommeʒ vt eſſet ſieut ceteri moꝛtui atq; in poſteruʒ moꝛituri:quaſi nec ex ple nitudine diuimtatis ab omnibus plus haberet Poſtu lat pꝛiuſqᷓ; congrediatur victoꝛioſi congreſſus ſtipeʒ ꝙᷣ poſi omnia tolerata reſurgenda reſplendeat.et ipſe cla⸗ rificabit patrem relatione vera que inter patrem et fili um extat:vt quahs ſfilius in animo credentium ſit ꝑ fi⸗ dem talis nõ ambigatur penitus eſſe pater. Et hec mu⸗ tna claritas ſic educta ſit tota ſalus illam credentium: pꝛo qua filius oꝛat vt oſtendunt verba ſequentia Si cut dediſti ei poteſtatem omnis carnis:vt omne qð de⸗ diſti ei det eis vitam eternam Dedit filio pater om̃is hominis poteſtatem vt a parte totum capiat᷑ hac condi tione futura vt ei dato det filius vitam eternam. Mon enim a patre accepit filius ſuper homines tyrannicã ꝑ/⸗ functoꝛiam ambicioſam ventoſam ſeu ſterilem poteſta tem ſed vt welit eis poſſit conferre vitam eternã. ee eſt autem vita eterna: vt cognoſcant te ſolum veru de⸗ um. et quem miſiſti ieſum chꝛiſtum Liquet pꝛo ᷓ ela⸗ ritate oꝛabat ad patrem videlicet vt pater vna cũ chꝛi⸗ ſto per fidem ab hominibus cognoſceret᷑. Ad quam co⸗ gnitionem vita eterna cõſequitut:cum aliud vita eter na nõ ſit q; dei patris et filij miſſi intuitiuam habere no ticiam. uod iam fecit et facturus eſt vno verto cõclu dit dicensl. Ego te clarificaui ſuper terram: opus ↄſum maui quod dediſii mihi vt faciam Non repugnat qð ſupꝛa ſpondebat vt filius tuus clariſicet te ei qð nũc di⸗ cit ego te clarificaui.qm̃ aliquid per apoſtolos reſtabat complendũ:aliquid ipſe iam fecerat. lariſicauit patrẽ ſuum filius per magna miracula que omnia in patrꝭ no mine fatebatur. et per doctrinam ſuam quam in eũ to⸗ tam referebat cũ diceret. doctrina mea non eſt mea ſed eius qui miſit me ſepius hoc idem aſſeruit: per apoſto los diſcipulos quod reſtabat complendũ erat in oꝛbe terrarum. Conſummauerat a patre impoſitum opus actione et pꝛomptitudine voluntatis ⁊ de futuro miſte rio paſſionis velut de iam pꝛeterito loquebat᷑ eo ꝙ libe, ra et intrepida voluntate complendũ ſuſceperat. Et et/ nama patre poſtulat notam ſieri non accipere claritatẽ Et nunc clarifica me pater apud temetipſum: clarita te quam habui pꝛiuſqᷓ; munduſ fieret apud te clarus erat ab eterno filius apud patrem:ſed vult ꝙ pater illã claritatem in coꝛda hominũ ꝑ fidem traijciat tandem pꝑ ſpeciem largiatur vt credãt ho mines ꝙ ſit ex tpe filius ſed ab eterno deus pꝛiuſqᷓ; fieret ioſe munduſ.vt mũ dus credatur nouus et creatus cum tpe:ipſe vro mũ⸗ dum etermiate pꝛecederet. In hoc ptinus verbo philo ſophi confunduntur.illi dũtaxat quos fides creat ioniſ pꝛeterijt et qui mundum eternũ ponere pꝛeſumpſerũt: cum aperte dicat anteqᷓ;; mundus fieret. Iſgitur ſi factꝰ eſt mundus:mon eſt eternus ſed nouus,. Ergo erat cla⸗ ritas dei filio anteq;; mũdus eſſet:cum ſit eternus ⁊ eqᷓ lis per omnia patri filius Et apud patrem deum etiam mundus erat in verbo eterno qð erat apud deum vt in exoꝛdio ſcriptum eſt:et verbum erat apud deum In cu ius ſapientia ea in Cre qua diuina mente geſtus eter t qñ ad hoc veni in mundũ vt fie ret hominibus de eterno patre noticia ꝑ me quem miſi⸗ ſti et me tua opatione cognoſcerẽt vt vtriuſq; cognitio fieret crxedentibus in ſalutem:pꝛoinde pater manife/ ſtaui nomen tuum hominibo quos dediſti mihi de mũ⸗ do.Tui erant et mihi eos dediſti et ſermonẽ tuum ſer⸗ ne ex nihilo pꝛodijt. uauerunt Scom ſebꝛeos multa ſunt nomia dei vnũ quoꝛum pꝛimoꝛibus patribus deus celatum retinuit. ſicut ſcriptum eſt.ego dũs qui apparui abꝛaam yſaacet iacob in deo omnipotente.et nomen meum adonay nõ indicaui eis:ſed reuelauit moiſi cui hec facta ſunt weba Nunc vexro filius nomen paternum dicit in manifeſta⸗ tionem dediſſe diſcipulis Alttamen nõ credat᷑ de aliquo nomie diſtincto dediſſe ſed de virtute:qð eis manifeſta uerit virtutem paternam in qua omnia facere atq; di⸗ cere aſſerebat. Nomen enim in ſcriptura ſepe ponitur pꝛo virtute:iuxta id quod ſcriptum eſt.Adiutoꝛiuʒ no⸗ ſirum in nomine domini qui fecit celum et terram:hoc eſt in virtute et potentia dei patris quiomnia fecit no⸗ bis adiutoꝛium fiat. Et alibi. Deus in nomine tuo ſal⸗ uum me fac id eſt in tua potentia ſalus adueniat Aut ſi ſedᷣm relationem accipimus.nam deus eſt ad ſe de ſic nominando deũ: ad filiũ autẽ pater. Ygitur qui fatet᷑ ſe filiim patrem omnino habere conſitetur:et qui patrẽ dicit frlium ſentit Manifeſtauit ergo filius nomen pa tris in ſeipſo cum ſe filium appeliauit. et illis hominibꝰ ui ſibi de mundo eterna pꝛedeſtinatione dati erãt a pa ire in nomine cuius innititur vt ſciatur. Erant et ſunt — — — — — — — — — -- J —— — — — —⸗ — — ch cei moo eter veno⸗ c um t nedi⸗ abat No o ento⸗ naaſed naſo Moebe ophs nſte 8 tet ritatd Cauta Qars Keriſc ntem heſlins ptami eromiͤ ophlo tiofif ſerüt⸗ WW R ode⸗ mern myrin ra octer inrſe mnſc Gto ſonſe . Xni hnſn wini tinut. ſunre Bupr wiha ſeſta/ iquo feſta Gdi nitur zo/ mive t no⸗ oſ Uſ Vſec tekſe patt⸗ enp inube tape ſote dilectionis domi. Galuato⸗ omnia deipatrꝭ.ſed dati ſunt homines fſilio a patre ad doctrinam ad fidem ad ſalutem:vt doceat vitam agen⸗/ dam. infundat fidem deſperandis et largiatur in fineʒ iuſtis ſalutem: iniquis vero merito ſupplicia meritoꝛũ Dati ſunt homines ſilio vt homo factus eſt: vt der erat omnes poſſidebat vt pater.et hi qui dati ſunt er pꝛede ſtinatione eterna ſermonẽ patris ſeruauerunt quẽ au ⸗ dierunt a filio:qui ſerma in illis apoſtolis atq; diſcipuł operatus eſt iuxta virtutem eius quam deſcribit apoſto lus. Eliuus eſt ſermo dei efficax ? penetrabilioꝛ omni gladio ancipiti:et ꝑtingens vſq; ad diuiſionem anime et ſpiritus. Eliuus dei ſermo ex viua dei voce apoſtolos et diſcipulos imo cunctos inuitauit ad vitã:ſed illi pꝛi⸗ miet ſtudio ſius hunc ſermonẽ pꝛo vita tenuerũt. Nõ enim diceretur viuus niſi ſeruatoꝛibus eius vitã eter⸗ nam ꝓmitteret. Efficax etiam eſt: quia virtutem effica tiuam habet in his ad que oꝛdinatus eſt. Nenetrat in⸗ terioꝛa plus q́; gladius materialis ſenſibilia coꝛpa fodi at. et diuidit ſoiritualem vitam ab animali vita:ſeu ani mã ⁊t voluntatẽ ſegregat ab omni viſibili mũdo. Quẽ ſermonẽ in ſua virtute apoſtoli et diſcipuli ſeruauerũt ceteriq; ſimiles Et cognouerũt quia omnia que dedi⸗ ſti mihi abs te ſunt:quia verba qᷓ dediſti mihi dedi eis. Et ipſi acceperunt et cognouerunt vere quia a te exiui. et creuiderũt quia tu me miſiſti Verba ſaluatoꝛis qð iam factum erat et quod futurũ in apoſtolis expectaba/ tur inſinuant. Et quia ipſi dona mea ſiue a te patre da⸗ taa me accepta cognouerunt abs te pꝛoceſſiſſe: ac ver ba que dedi eis non eſſe alia niſi que a te patre accepi. quia ipſi acceperũt veꝛba ⁊ accipientes accepti facti ſunt et qina cognouerunt me a te veniſſe teq; me mittentẽ. que omnia ſunt extra rationem et vſum.et ſupꝛa natu⸗ ram et ſenſum:ideo egopꝛo eis rogo non pꝛo mũdo ro go:ſed pꝛo his quos dediſti mihi quia tui ſunt. Poga⸗ bat filius patrem pꝛo ſuis ſcilicet pꝛo his qui ſunt pkis non acſi pater omnino aliquos ſecretos haberet a ſlio aut pater eos vt filius non amaret.cum ſupꝛa dixiſſet. et non dico vobis quia rogabo patrem de vobis ipſe enĩ pater amat vos:et nunc pꝛo eis rogat qin ſunt patrꝭ ſed ſibi datis. Sunt omnes homines dei patris qui crea⸗ uit:ſunt dati filio vt redimeret poſt peccatum. YIdeop eis rogat vt etiam pꝛedeſtinatio ſaluandoꝛum ſilij oꝛa⸗ tione ſit iuuanda:ſuiq; ſanguinis effuſione complenda Non rogat pꝛo mundo:quo nomine illi intelliguntur qui mundo colligati ſunt eo dulci vinculo vt nolint ti⸗ meantq; diſſolui. Quõ non pꝛo mundo rogat qui oẽs ſaluaturus aduenerat. qui querebat omnes ſaluare 10 mnes qui ꝑerierant querere.omneſq; perierant et indi⸗ gebant miſericoꝛdia dei.An ſolos illos axoſiolos cũ di⸗ ſcipulis ſaluare decreuerat. An ipſi ſoli ſaluandi erant. Quomodo alij increduli et peccatoꝛes veniſſent ad gra tiam ſi ab oꝛatione dei filij excluderẽtur. Sed ad remo uendas ambages id direrim qõideo non pꝛo mũdo ro gat quia pꝛeſciti etiam participium oꝛationis cheiſti nõ capiunt ſicut effuſi ſanguinis meritum pdiderũt. gdᷣ autem inter patrem et filium non credatur in poſſeffio ne diuiſio:adiunctum eſi Et mea oĩa tua ſunt: et tua mea ſunt alumniã ſi fides ſimplex non iuuaret wer⸗ ba iſta paterent᷑:qm̃ magna diuerſitas inter meũ et tu⸗ um.MNam ſi meum quomodo tuum Si tuum quomõ meum. niſi quia pater et filius vnum ſunt. et ex foꝛma ſerui pꝛopter quam iſta diuerſitas loquendi poſſet com retere inter patrem et filium diuiſum aliquid non cre⸗ datur Et ob hoc pꝛo eis rogo.quial et clarificatus ſum in eis.Et iam non ſum in mundo.et hi in mũdo ſunt: et ego ad te vnio Ad futurum pertinet qð velut pꝛe⸗ ſens dicitur. quia clarificãdus erat per eos in oꝛbe terra rum ꝑ pꝛedicationis ſonum ꝑ toꝛmenta et paſſiones ꝑ ſanguinem et moꝛtem omniũ tirannoꝛũ cõtempto ter roꝛe:vt iuſte credi poſſet ab omnibus.crederetq; a mul tis ꝙ deus eſſet qui tales legatos taleſq; ſamulos poſſi⸗ eret. Et ipſe dei filius iã in mundo non erat vlut vn⸗ de amatoꝛibus mundi.ſeu quia in pꝛorimo erat aſcẽſu⸗ rus in celum. ablaturus ab eis et a ceteris pꝛeſentiam coꝛpalem:vt non haberent amplius viſibilem ducem. magiſtrũ atq; paſtoꝛem.Et ipſos adhucopoꝛtet detine riin mundo.non amoꝛis ligamine aut ſeculari actione ſed vt teſtiſcentur omnibus wpulis nationibus ⁊ lin⸗ guis quea me viderunt et audierunt Ego autem ipſis mundo relectis conſummato totius redemptiõis mi⸗ ſterio ad te venio.non ꝙ vnq; abceſſerim. ſed cum hũa nitate aſſumpta ⁊ in tot periculis cuſtodita ingrediens poſſeſſionem hereditatis eterne:quã tu pater in me ve⸗ re credentib et diligentibus pꝛomiſiſti. WVWieſus etiam rogat pꝛo vnitate diſcinnloetun cete roꝛumq; credituroꝛũ et ꝙ ſeruentur illeſi ſeom iohan⸗ nem ſolum. Xapitulum XVII NMNus natura deus diligit vnitatem.et tã di⸗ v uerſa in vnam cõſtituit foꝛmam: que diſſol ueretur niſi vnus eſſet qui condidit et qͥ cõ⸗ ſeruat atq; gubernat.Arguunt omnia cõſer⸗ uari appetentia vnitatem:a qua cũ ſit receſſus ſit mul⸗ tatio.que pꝛeterqᷓ; in vno et ad vnum ſe tenens debili⸗ tata coꝛruit:et ſepius euaneſcit. VUnum pꝛetermittens vt in multa labatur neceſſe eſt. Recedens ab vno ange lus:ad ſeipſum cõuerſus coꝛruit.Et homines pꝛimi al⸗ terum qᷓ; vnũ audientes:in multa mala et nature bvne aduerſantia deuenerunt In vnitate fit conuerſatio exi ſtentium. Vnus eſt qui dedit eſſe et idem et pꝑmanere in quo pꝛetermiſſis irrationabilibꝰ de quibus nõ eſt ad pᷣſens ſermo.rationabiles creature poſſunt facere vni⸗ tatem. Omniaquecũq; ſunt in eſſe pꝛoducta ſicuta ſei pſis non habuerunt vt eſſent.ſic non habent vnde poſ ſint ſemp eriſtere niſi conſeruentur a quo extiterunt: minus aũt eſſe bene poſſent niſi et idem bearet.Ad crea turam rationalem conditoꝛ ſic reſpexit vt eſſet et ſemꝝ eſſet et vt ei bene pꝛe ceteris eſſet:qm̃ ad hoc cõdita erat et poteꝛat adipiſci Sed qm̃ ex ſupbia contradictum eſt diuino imperio neceſſe factum eſt humilibus pꝛoſeuciſ dei filij auxilia impetrare atq; illam vnitateʒ expetere q̃ᷓ non ab vno eterno deo ſeiungamur et magis aut adix⸗ reamus vt vnũ ſimus:ſicut ait apoſtolus. Qui adhe⸗ ret deo vnus ſpiritus eſt cũ eo. Ideo ecce ieſus rogat Pater ſancte ſerua eos in nomĩe tuo quos dediſti mi hirvt vnum ſint ſicut et nos vnum ſumus Oꝛat pa⸗ trem filius et ſanctum vocat.nõ factũ ex virtute aut ex moꝛibus ex aggregatione virtutũ ſed ab eterno exiſtẽ⸗ tem.qui hoc ab hominibo querit vt ſint ſanctiet imma culati in conſrectu eius:et hec eſt voluntas eius in no⸗ bis ſanctificatio noſtra. Et ait aliquando. Sanctieſto te qm̃ ego ſanctus ſum.Et ſeraphin clamabãt alter ad alterum:et dicebãt. Sanctus ſanctus ſanctus dñs de us exercituũ. Sanctitas in repꝛehenſioneʒ non venit. coꝛrumpi non debet:neq; fas eſi aduerſus illam quippi am decernere.ſed ſanctitas ab eterno.non ſacta ſuchb⸗ ſed faciens quicqᷓ extra ipſam ſanctificatur que vero ſic eſſe aut aliter eſſe non poteſi. Et qm̃ ſanctus ſanctũ mi ſit. vt faceret ſanctos.ideo rogat ſanctus emiſſus celitꝰ non boſt multos dies illuc reuerſurus ſanetum ſancto rum patrẽ:vt ſeruet tueatur atq; cuſtodiat ſanctos qᷣs ſibi pater dedit.ſeruet in ſuo nomine.in ſua potenti vir tute · in vnitate virtutis et gratie:ſicut pater am vnũ 4 Liber duodecimus de teſtamento ſunt in conſubſtantialitatel C um eſſem cu eis: ego ſer uabam eos in nomine tuo. Quos dediſii mihi cuſtodi in:et nemo exhis perijt niſi filus perditionis Vlt ho⸗ mo loquebatur deſcribens tempus ſue pꝛeſentie et ab? ſentie:nam vt deus in omni loco et tempoꝛe eque pus erat. omnẽq; ſuſceptam curam refert in paterna feciſſe virtute vt nemo periret ex ſuſceptis niſi perire dignus non eſt ex impotentia paterne virtutig.non ex negligẽ⸗ tia filij humanati.ſed quia filius pditionis erat:nõ cre⸗ atus nona creatoꝛe factus aut ꝑditioni addictus ſed a ſeipſo depꝛauatus filius pditionis erat:diaboli videlicʒ qui omnẽ animã nititur ſecum pderem geſennam. ſi⸗ cut ipſe non alius ꝑdidit ſemetipſum. Et peccati filius quo quis a deo deficiens perditur. Perditionis filꝰ iu⸗ das ſchariotis erat:qui iam receſſerat a cõſeruatoꝛe ie⸗ ſu vt pꝛoditoꝛ chꝛiſium pdere queſtuans.uius pᷣſe ciẽ⸗ tia dei ab eterno mater ſibi erat.non vt neceſſitate pde retur:ſed quia ꝑdendus erat ſua depꝛauatione non pꝛe⸗ ſcientia dei.pditioms filius ab omni cognitoꝛe appella⸗ tus eſt.qui cum duodecim electus iam diabolus factus erat ſicut ipſe pꝛedixerat ſaluatoꝛ. Monne ego vos duo⸗ decim elegiet vnus ex vobis diabolus eſt. Mon natura non cõditione non factusa deo ſed ſua diſtoꝛtiſſima vo lũtate:ſicut uli ſpiritus incoꝛpoꝛei quia ſeipſis facti dia boli coꝛruerunt ALe per hoc qui perit ideo perit :quia ipſe filium pditionis ſe facit. Sed e iſto tanq; de ſingulari et famoſiſſimo pdito ex famoſiſſima cauſa: ſcriptura pᷣ⸗ locuta eſt. Ydeo adiungiturl vt ſcriptura impleret̃ nõ neceſſitans q erat fiendũ ſed neceſſitata ex facto. ſicut in pleriſq; ſcexipture ſententijs legitur pꝛeſertim in pſal mo quinquage ſimoquarto et centeſimooctauo. Nũc autẽ ad te venio. Acſi diceret Ex qͥad te pater venio tu eos cuſtodi et ſerua eos in nomine tuo.qñ̃ tua pꝛeſen⸗ tia necubi defuit:ſed ab eis ſubtrahenda eſt omnino pᷣ/ ſentia coꝛpalis que vbiq; diffundi eodẽ momento non coteſt. Et hec loquoꝛ in mundo:vt habeant gaudium meum impletum in ſemetipſis Dum in mundo ipſi erunt munduʒ non diligentes:nunqᷓ; ab his que foꝛis ſunt gaudendi materia erit eis. In interioꝛibo pꝛepa/ randum eſt gaudiũ. Ideo ſec loquoꝛ hec peto vt gaudi⸗ um de vnitate de conſeruatione paterna qð meum eſt impletum ſit in ſemetipſis:ſeu de me gaudeant qꝛ ago ipſoꝛum cauſam apud te deum patrẽ. Quare ieſus hoc pꝛo diſcipulis petat exponit. Ego dedi eis ſermonẽ tu⸗ um et mundus eos odio habuit: quia non ſunt de mũ⸗ do ſicut ego non ſum de mũdo Elti viceꝛet Pꝛedicaui eis ſermonem tuum nihilq; humanu atch tpale docui quẽ recipientes ab ipſo mũdo abdicati ſunt qͥ eos odio habet velut ab ipſo auerſos:in ipſo exiſtẽtes adhuc coꝛ⸗ poꝛe mente diuiſos. Et non ſunt de mundo amoꝛe mo ribus neq; vita: ſicut ego non ſum de mũdo qui menõ cognouit.qui tales etiam ad hoc elegivt pꝛeterqᷓ; ꝑ con ſiſtentiam coꝛpalem de mundo non eſſent. Pꝛedicqauit ieſus diuinum ſermonẽ in lingua carnis diſcipulis ſu⸗/ is.qui qualis erat effectus oſtendit:vt non eſſe de mun do actiuos faceret auditoꝛes Paternus dei ſermoad fi liationem adducit eos qui capiunt:auellit ab humaniſ quia diuinus non deſtruens naturam ſed ſubleuãs ad gratiam.et facit in odium eoꝛum qui mundũ diligunt deuenire pꝛo eo ꝙ diſſimiles eoꝛum affectus geſtus.vi tam et moꝛes facit. Et inter diſſimiliter viuentes ſem⸗ per odium fuit. Ideo pꝛo eis filius interpellat ad patrẽ Segd quid rogat iterũ aperit.. Mon rogo vt tollas eos de mundo:ſed vt ſerues eosa malo.DHe mũdo nõ ſunt ſicut ego non ſum de mundo Mon poſtulabat ieſus di ſcipulos illo in tunc auferri cõmuni moꝛte de ſeculo qͥ ad teſtificationem introducende fidei diuerſis toꝛmen tis afficiendi.et a tirãnie et pꝛincipibus ſecul varie ob truncandi erant:ſed vt ſeruarent᷑ ab omni malo in aia ne in fide aut dilectione tabeſcerent. cum ex omm par⸗ te mundus odiens deſeuiret in eos doctus ab ipſo dia⸗ lolo. et inſtigatus quõ ꝑ toꝛmenta valida et varia caſti garet. vt duͦ hec agerentur in coꝛpoꝛe:ipſe mentes ſi prk ſet ad defectionẽ a chꝛiſto inflecteret. Pꝛoinde oꝛat vt ab omniinuiſibin malo ſeruent: q;uisin malis coꝛpalis bus relinquendi. Ald ſimilitudinẽ ſuam ſeruari appetit cũ vite ſimilitudinẽ inducit. YOdeo ſerua eos vt me:cu⸗ ius anima iĩmaculabilis. cuius coꝛpus ad tempus cru⸗ ciabitur penis et experiet᷑ moꝛtẽ.ſed habebit reſurrectio nem. qm de mundo non ſunt ſicut ego non ſum de mũ do vt quoꝛum vita ſimilis conſeruatio ſit equalis. He oꝛatione quam ieſus fecit ad patrem pꝛo ſancti⸗ ficatione et confirmatione ſuoꝛum diſcipuloꝛũ ceteꝛoꝑ q; credituroꝝ ſcom iohannẽ ſolü. Capitulũ.xX VIIE Ufatigatus a infatigabilis amoꝛ chꝛiſti ſem i per pꝛouidet et optat melio⸗a dilectis. nec marcet ocio:et feriari neſcit. Ecce amatoꝛ ho minumcheſtus marnne diſcipuloꝛũ ſuoꝛũ quos ex omni carne de mundo elegerat.a mundo ſegre gauerat. et vrbamauerat ad celeſtia:quanta cura quã⸗ toq; ſtudio ſuper eos intendit.fungens aduocationis ⁊ interpellationis officio apud patrem. cõmittens eos ĩ eius curam atq; cuſtodia vt ſub eius tutela vegt agaãt conſeruent᷑ ſanctiſicent᷑ et vnum ſint:ſicq; viuant quo uſq; in ſupna cum tota trinitate in eternum ſuſcipiant Inquit enim pokoꝛus iſtel Pater ſanctiſica eos in ve⸗ ntate. Sermo tuus veritas eſt Sicut me miſiſti ĩ mũ qũ:et ego miſi eos in mundũ Alta eſt petitio ſaluato⸗ ris pꝛo diſcipulis eius:vt ſanctiſicent᷑ a patre. Non po⸗ teſt aliquid ĩ hac vita ſublimnus queriq ſanctificari ab ipſo. Sanctiſicatio et beatificatio ſunt a patre omniuʒ deo vitaq; digna vtraq; ineffabilẽ excellentiam habẽs ſed vtraq; pexcedens et exceſſe um. Excedit ſanctificatio beatificationẽ pꝛioꝛitate: uſi eni iſta pꝛecederet illa non ſequeret᷑.Elirtute:quia iſta in actione et agonibus eſt. illa in fructu. ſed plus eſt inferre qᷓ; recipere. agere qᷓ; agi diligere qᷓ; diligi. ſeruire q;ᷓ ſeruiri. facere qõ ſue eſt vieiſ ſiue debiti q recipere qð alterius. HNoꝛum omniũ et ſu⸗ milium poſſibilium dici pꝛima ſunt ſanctiſicationis:xe⸗ liqua beatificatiõis. Iſia hominũ: illa dei. Veruntamẽ tona omnia ſunt a deo. Exceſſus autẽ ſcilicet oa beatiſft catione ſanctificatio ſuperet᷑ liquet pꝛo eoꝙ fmnis eſt cõ ſummatus ad quẽ nanciſcendũ oĩa ſunt oꝛdinata moꝛ talibus et rationabilibus creaturis: vltra quoq; nõ re ⸗/ linquitur quid queratur. Omnia ꝑ ſanguinẽ ſanctifica bantur in veteri teſtamento. vt merito ſanctificatio di⸗ catur ſanatinis tinctio: 1 ſanctus ſanguine tinctus nũ cupetur. Et p oblationes et munera fiebant expiatiõeſ Eſt aut ſanctificatio mundatioa maloꝝ contagijs ab omnibus criminibus atq; delictis. vt ĩ ſanctificato ni⸗ hil vepiatur imptinens: ſicut ad hieremiaʒ locutus eſt dñs dicens. Pꝛiuſq; te foꝛmarẽ in vtero nouite et anę/ teqᷓ; exires de vulus ſanctiſicaui te. Qui non habuit in vtero aliud delicti ſeu criminis niſi maculam culpe oꝛi ginalis:qua virtute ſpũſſancti mundatus eſt Et virgo mẽ dñi et iohãnes hoc ſanctificatiõis doni in vtero ac⸗ ceperunt. Eſt et ſanctificatio confirmatio ſeu confoꝛta⸗/ tio anime et coꝛpoꝛis:ad actiones arduoꝛum operuʒ et ad tolerantiã aduerſoꝛũ. Ende ſanctus quaſi ſanxitus in virtute · Greca wero locutio agypos dicit qõ nos ſan⸗ ctũ dicimus id eſi ſine terra.aba qd eſt ſine et geos ter ra:vt ſanctus ſine terra ſit. videlicet non ſineterra ſug ni⸗ A. tin 0 o / ta us n ſet ſil Dilectionis domi. Baluato. quam graditur. et ſine illa quam coꝛpis ſui toꝛtat: ſeg ſſ ne amoꝛe terrenoꝛũ quoꝛum affectio ſanctitatem fieri ſemper impediuit et a veris bonis excluſit. Poſtulat igi⸗ tur a patre filius vt ſanctificet diſcipulos ſuos dederat ſibi pater in veritate:vt nil remaneat in eis inſanctifi⸗ catum.Seu in veritate ſcilicet in pꝛomiſſione complẽ da.quia ſermo patris veritas eſt:mon fallit ſi pꝛomittit Necnon ſanctiñcari a patre credatur in chꝛiſti doctrina confirmari:vt viuendo teneant qð in ſermone accepe⸗ runt. Qui ſermo eſt patris.quia ſermonẽ quem audi⸗ ſtis non eſt meus:ſed eius qui miſit me patris. Et eſt veritas ab omni erroꝛe libera:omnẽ falſitateʒ pꝛodens atq; depellens Et pꝛo eo ꝙ futurũ erat pꝛeoꝛabat qm̃ ꝑ miſſionẽ ſanctiſpiritus ex alto ſanctiſicandi erant velut quadam iuſticia pꝛeuenta fuiſſet illa ſanctificatio cũ ſi⸗ lius pꝛeoꝛaſſet ad patrem. Et cauſaʒ huius expetite ſan ctiſicationis adnectit. Sicut me miſiſtim mundum:⸗ ego miſi eos in mundũ. Oiſiſti et ſanctiſcaſti.miſi et ſanctificaui:vt capitis ⁊1 membꝛoꝛũ ſanctitas ab vno ꝓ cedat.vt diuerſitas non ſit in autumatione hominum qᷓq;ᷓ fit inter chꝛiſtũ et ſuos diſcipulos incõpabilis dif⸗ ferentia meritoꝛũ.:· Et pꝛo eis ego ſanctiſico meipſum vt ſint et ipſi ſanctiñcati in veritate . Si dixiſſet ſacriſi co meipſum:nulla eſſet in vrrbo cunctatio Sanctꝰimo tota ſanctitas eꝛat:nihil ſibi a ſeipſo aut ab alio pꝛo ſan ctificatione addi poterat.ſed de crucis miſterio loqueba tur in qua pꝛo ipſis et pꝛo vniuerſo mundo ſe in pꝛorĩo vt boſtiam ⁊ ſacriſicium vſpertinũ vltimũ ſacriſicioꝛũ ſacrificaturus erat.ꝑ moꝛtem intercedentẽ intercedẽs ſipſe pꝛo nobis: vt merito moꝛtis eius ſic ſacriſicati ⁊ ip ſi in veritate ſanctificarent᷑. Me autẽ pꝛo ſolis apoſtolis tanta rogamina fuſa viderent᷑: ad aſiruendã fidẽ a ſpeʒ vniuerſis dixit Mon pꝛo his autẽ rogo tm̃.ſed pꝛo eis qui credituri ſunt per verbum eoꝛuʒ in me:vt oẽs vnũ ſint ſicut et tu pater in me et egoĩ te vt et ipſi in nobis vnum ſint vt mundus credat quia tu me miſiſti Et ſi ad patrem fuit illa viſibilis caro chꝛiſti: ad totũ fuit vir tus et intentio eius.vt non ſolum illi electi diſcipuliiſʒ omne genus hominũ ſaluaret᷑ vt in ipſo erat. Nã ſicut moꝛs eius cum omnes moꝛtui eſſemus pꝛo oibus eſt ſuſcepta:ita vt oꝛatio eius effuſa Et ad publicũ bonum et remediũ omniũ non ad pꝛiuatũ ieſus cuncta ſua fa⸗ cta poꝛrxexit.qm ut ait apoſtolus ſi vnus ꝓomnibo moꝛ tuus eſt:ergo omnes moꝛtui ſunt. Ita oꝛauit pꝛo oĩbꝰ qm̃ om̃ies indigebant. Rogauit pꝛo diſcipulis:rogat p vniuerſis. Sed illi futuri erant illius oꝛationis partici pes qui ꝑ aroſtoloꝛũ verba fidem accipientes etiam pſe herare debebant. Magna ſpes omnibus poſteris pꝛero⸗ gata eſt cũ chꝛiſtus pꝛo eis oꝛationẽ ſuã ad patrẽ intu⸗ ſerit: vt ſciant quanta cura fuit filio dei de omnibus fu/⸗ turis fidelibus vſq; ad finem ſeculi duraturis atq; co⸗ gnoſcant quanta fulgeant dignitate:quãtaq; poſſint ſe curitate cõſtare aduerſuſq; tetras confligere poteſtates Et vnitatem poſtulat in ommibus et cum ipſo patre ⁊ ſpũſancto. vt ſit virtus pfecta et vita beata:et amoꝛ elu ceat qui appetit vnionem. Sequitenim ex vnione cre dulitas vt diſcipuli miſſi a filio:ipſe vrro crederet᷑ miſ⸗ ſus a patrel Ego claritatem quam dediſti mihi dedi eiſ vt ſint vnum ſicut et nos vnum ſumus.Ego in eis et tu in me:vt ſint cõſummati in vnum.et cognoſcat mũ dus quia tu me miſiſti:et dilexiſti eos ſicut et me dilexi ſti Vlerba ſunt iſta totiens repetita oſtendentia exceſ ſiuũ chꝛiſti affectum. qm̃ ardenter diligẽs reiterat cre⸗ bꝛo:pandit ſepe verbo amoꝛẽ igneũ intergeſtum. De poſtulatiõe btĩtudinis eterne ꝓ diſcipulis ⁊ alijſ credituris ſub iure dilectiõis ſcõm iohannem ſolum. 5 HDHeeternã beatitudinẽę Capitulũ.XIX a capeſſendã a deo ſunt omnia oꝛdinata. ita vt etiam coꝛpalia et moꝛtalia dũ tranſeunt dũ in vſum veniunt. aut in conſiderationẽ reci⸗ piuntur ſubſeruiant.et cum oĩa in ſerniciũ ſola creatu⸗ rarationalis de nihilo vt poſſideret illuxit Erat ꝓmiſſi oneſtacita ex expꝛeſſa culpa in ꝑditione mutata eſt: repa rabilis quidem non ꝑ homine ſed ꝑ deũ in hoĩe.Pꝛoin de oĩa geſta chꝛiſti pꝛo nobis ad illaʒ ſunt: pꝛo q̃ pꝛiuſq; crucem moꝛiturus aſcendat vltimo illa pꝛoleucis petit a patre inquiens Pater quoſ dediſti mihi volo ut vbi ego ſum ꝛilli ſint mecum vt videant claritatẽ meã qᷣm cediſti mihi:quia dilenſii me ante mundi ↄſtitutionẽ Cur pater filiũ p oĩibus tradidit Vt ei omes traderet. Eurei tradidit homineſ. Cur oꝛdinate extitit hec ſeque la. Quãobꝛem paterillo in tunc paucos illos diſciplos et poſt aſcenſionẽ eius immiſſionẽq; paracliti eueſiigio ſucceſſione continua ſibi tot milia hominum aſciſciuit. Vt ſecum eternã beatitudmẽ ſoꝛtirent᷑. Et cum omne datum optimũ et omne donũ pfectum deſcendat ꝓce⸗ datq; a patre luinuʒ.idcirco filius petit a patre: vt quos ſocios habuit in vita ſimiles in pena in moꝛibus cõfo?⸗ mes in fide ſtabiles in fidei opibo efficaces in ſpe gaud?z tes in caritate feruentes ſecum habeat in eternitate cõ⸗ ſoꝛtes· vt in eodem loco ſit merces lucis et exercitus ſi delis:agonum poſitoꝛis et agomſtarũ regis et cõmilito nis. Tlolo vt vbi ego ſum et illi ſint mecum in patria qᷣ mecum fuerunt in via: in conſolatione qin in tribulati one. in leticia qui mecum in triſticia.ᷣ in gloꝛia qui mecũ in ignominia vt videant claritatẽ quã dediſti mihi:qui non boeruerũt penales mũdi tenebꝛaſ quibus me ſub didiſti. Quo iure chꝛiſy ita petebat Elno vũtaxat amo ris videlicet qui nihil negare nouit cui aliquid negare non cõuenit:hoc eſt quia dilexiſti me ante mundi cõſti⸗ tutionem. Vt etiam exaudiatur ocius imo inheſitanter paternas aures introeat honeſta petitio. et qð petit tri ⸗ buat ſibi pater:ſe ſuosq; diſcipulos cũ mundo cõponit dicens! Mater iuſte mundus te nõ cognouit:ego autẽ noui te. Et hi cognouerunt quia tu me miſiſti Et notũ ſeci eis nomen tuum et notũ faciam vt dilectio qua di⸗ lexiſti me in ipſis ſit:et ego in ipſis Pꝛoſeucãdo ieſus paternam interponit iuſticiam patrem luſtũ appellans vt ioſe ꝑ iuſticiam exaudiat᷑.qm̃ iuſtus dominus iuſtici am dilexit: et equitatem vidit vultus eius. Acſi dicere chꝛiſtus velit. Pater iuſtus es et rectum iudicium tu⸗ um. ego non te rogaui pꝛo mundo ani te non cognouit quod et ſupꝛa predictum eſt:quod vbi rogarem foꝛſan iuſta petitio negaretur.ſed ego tui cognitoꝛ oꝛo te ⁊ pꝛo his qui cognouerũt vtrunq; te mittentẽ miſſumq; me quibus notum feci nomen tuum in fide quia meus pa ter es et virtutem et potentiam tuam in qua me feciſſe omnia et facere faſſus ſum:et pamplius notam faciaʒ cum ſpũſſanctus a te et a me ſuꝑ eos miſſus aduenerit Quid pꝛo eis rogo Beatitudinem infallibilem. vt cũ manſione meatim atq; tuatim cum oſtenſiõe mee cla⸗ ritatis eterne eos diligas dilectiõe qua dilexiſti me: vt illa ſit ſemp in ipſis et in ipſis ego exiſtam. Ab eterno pater eternũ dilexit filiũ eterna dilectione nec impꝑmu⸗ tabilis eſt dilectio patris ex tꝑe.ſed ab eterno preuidit filium incarnari.et coꝛpus ſibi miſticuʒ coaptari. Et ex dilectione qua ſe deus in participationẽ venire diſpoſu it. pꝛimo creauit quod participare illum poſſet.deinde coꝛruptum et perditioni traditum iam creatum rede⸗ mit tali modo per filium qui nunc oꝛat ſicut ab eterno ſit dilectus vt incarnaretur vt naſceret᷑.vt coꝛpus hu⸗ iuſcemodi fidelium ſaluandoꝛũ ſibi daretur ita exaudi⸗ . atur:qo ſic erplicat. Alt dilectio qua dilexiſti meĩ ipſis ſit. cõplendo pꝛedeſtinationẽ dilectiuaʒ. et ego in ipſis Wlut caput in coaptato ſibi coꝛpoꝛe:dirigens gubernãs vfdlinans regens ? beatificans eterne. ſicut eterne dlie Epplicit liber duodecimus de teſtamento dilectiõis ett ſermone in cena domini ſaluatoꝛis. AIncipit liber tertiuſdecimus de paſſione domini ſal⸗ deeiiiss“ Alſioni vicinus dDijiis ⁊ ſaluatoꝛ bethaniã viſita uiit: ſe totũ cõpilans ad ſupplici bp um moꝛtis Et in craſtinů ſuꝑ ſegit aſinã ⁊ aſellũ:vt pꝛenota uimus in aſcenſiõtbus. Et in⸗ greſſus eſt hieroſolimãa et in tẽ plũ qð imꝑioſis actibus atq; VyVyVrbis ab imptinentib et ide centibus purificauit:viffimens ſententia verbi ſui qo ea que ſunt diuinis cultibus cõſecrata in vſum aliũ nõ Vrtantur. DHiuina nanq; iuſticia non vult:ꝙ natura in aliud q; ad id qð eſt facta mutetur. Qðõ cũ ſit er homi⸗ num puerſitate atq; malicia ſeu ipſe fieri pmittit ꝓpter noſtra peccata:damna ſequunt᷑ et penaliter tolerat᷑. Ab ipſo enim creatoꝛe cuncta ꝓpꝛijs vſibus et rationibus ſunt creata:⁊ oꝛdinem habent a quo ſine periculo nõ po teſt eſſe digreſſio. Que wero abarte ſpuſſancti ab homi⸗ nibus etiam manuſacta noſcunt᷑ et vſibus dedicata di uinis: non licet ad aliũ vſum intoꝛquere Conturbatur enſi ibi oꝛdo iuſticie:vt diuerſis dñis res vna ſubſerui⸗ at.Curpis eſt cõmutatio: vt qð erat diuinũ tranſeat in humanũ.Et omnis reuerentia tollitur. cum ad buma num vſum tranſeunt conſecrata diuinis. Et finem wve⸗ rum puertere rerumiſine fine finem nanciſcitur ferũ. Et domus oꝛationis verti non debet in cõfabulatoꝛiuʒ hominũ:aut in ſeculare negociũ. Moneſtius enĩ mane rent deſerta ſiue dirupta loca dedicata diuinis ſi ad diui na non reediſicant᷑:q; reparent᷑ ad cõtrarios aut impꝛo pꝛios ſeu imptinentes hominũ vſus.Cum emim huiu ſcemodi loca deſerta manent:ſaltem memoꝛia cũ quan tali reuerentia viget qð dei habitaculũ fuit.Cum vero ad vſus repantur humanos dei memoꝛia tollitur:quia ibi humana memoꝛia celebꝛatur. Nec aliqua qᷓ́;uis mo dica vſq; debent vſui humano ſeruire: ſi diuinis vſibꝰ ſeruierunt. NMam ſine diuina offenſa non agit᷑: nec ſine diuina vltione tra ſitur. Nempe legimus in daniele ꝙ balthaſar rex babilonis qui nabuchodonoſoꝛ ſucceſſit ĩ regnũ ſecit grande cõuiuiũ:et vaſa que non ipſe ſed pa ter eius de templo dei qð erat in hieruſalẽ aſpoꝛtauerat fecit deferri ad menſas ad vſum ↄuiuarũ hominũ mu lierum vrxoꝛũ et cõcubinarũ.Sup quo nephario malo Vltricẽ ſententiã non pꝛoꝛogauit iuſticia ſancta dei. Ea demq; hoꝛa digiti apparuerũt in obiecto aſpectu parie⸗ tis ſtudentes diuinũ iudicũ ſupeum:qð audita inter⸗ pꝛetatione danielis in eum ſequenti nocte deſeuit. Nã interfectus eſt ſui regni habens alium ſi ucceſſoꝛẽ. Poꝛ⸗ ro ex hoc cõmonefactũ eſt nobis:quãta ea que ſunt mò/⸗ cipata diuinis opoꝛteat cuſtodiri reuerẽtia Ged nec cu iuſpiam animũ pulſet qð multa in domo dñi ſunt ſup⸗ flua et accurata nimis aut autumet ſpũm deum eſſe et coꝛpalibus non curare. Magis autẽ iudicet deũ ha⸗ bere in omnib⸗ et de omnibus honoꝛari:vt omnis crxea tura coꝛpoꝛea a incoꝛpoꝛea ſenſibilis inſenſibilis ratio⸗ nalis et irvrationalis. pꝛimũ ſuo modo diuinũ pꝛetẽdat bonoꝛẽ. Creatoꝛ oĩm deus eſt:igit ab oĩbus ſibi et de oĩ P+ ZeKentoe — 5 tertiuſdecimus bus deferak. Mec ſubmittat᷑ pauperũ cauſa. Exr hoc eniz redargutus eſt iudas:qui dolebat effundi vnguentum ſup caput atq; dñ pedes.ælbundanti reru fecit om̃ipo⸗ tẽs ex quibus poſſunt pauperes refici:et in domo dei R⸗ eri que ſplendidũ cultum efficiãt. Quidam blaſphema uit atq; ceriſit chꝛiſto in tam pꝛecioſis atq; vaſis niti AUlis ſacrificabat᷑: :qui ſtatim ꝑ pꝛobꝛoſaʒ moꝛtẽ termina⸗ uit miſeram vita Et necdů verbo deriſionis expleto: dif fuſa ſunt ꝑ inferio:a ommia interioꝛa eiuſ. Vleruntamẽ pie retinent᷑ ad cultum diuinũ et pie neceſſitatis tẽo⸗ re pauperũ erpendunt᷑ ad vſum Ad altioꝛẽ aũt intelligẽ tiam nos trahit huiuſmodi nactoꝛ templi: vt templuʒ viuũ dei viui.ab impꝑtinentibus et maculis per fide vir tultem et terrentẽ ſcopam iuſticie emundet᷑ Non expe⸗ diunt impoꝛtuna negocia templo viuo. Et ſi ſpiritus ẽ Wus non imundus ſed in mũdicia tota:pꝛoinde habi⸗ taculũ ĩmaculatũ in aiabus hominũ querit. Interioꝛ homo domus oꝛationis eſt imo ſpeculationis diuĩe vbi p fidem illam claritatẽ ineffabile cõtemplamur in cui tecto fiunt diume illuſtrationes. et in pauimento con⸗ ſpicitur miſeria peccatoꝛũ:et ſunt cherubin ſcientiaruʒ NDi. Quũ ſpeluncã latronũ facere arguit dñs ⁊ ſaluatoꝛ Spelunca locus cõcauus eſt aut in montibus aut ĩter rg eminenti que deoꝛſum nõ vergit vt fouea:quã ad te⸗ pus inhabitant qui pꝛedari cupiũt tranſeuntes? latẽt in illa vnde ſunt appellati latrones. Spelũca ſpe lucis caret aut ſpecie: ꝓpter qð iuſte nominat᷑ ſpelunca. Nam ſi luminis ſpeci haberet:non diceret᷑ ſpelunca. Et ſi la tronibo latentibo aliquale lumẽ refulget: viatoꝛibus tñ Periculũ ex ea pꝛouenit wlut ex tenebꝛis.Ac ꝑ hoc ſalua⸗ toꝛ pꝛohibet qaiam quã ſuũ habitaculũ facit latronũ lati bulũ fieri:et quã repleuit ſue ſplendoꝛib claritatis ſpe⸗/ cie lucis virtuoſe inulte carere non patitur. Latrones i uiſibiles demones ſunt q̃ animã latrocinant᷑ altiſſimo. necnon ipſam a ſeipſa ſexe violenter diſtrahunt inui te. ac inſidiant᷑ in abſcondito aĩabus wlut aialibo in ſpe lũca ſua inſidiatur rugiens leo.Aliam ſpeluncã nõ fecit altiſſimus ſed in ſemetipſo ſpeluncã dialvli fecit iniquꝰ In huius ingreſſu dñs ⁊ ſaluatoꝛ deſiccauit ficulne am. uius deſiccatiõis ſeriem opoꝛtet inſpicere. cũ ve niſſet ieſus de bethania ad montẽ oliueti:et ſuꝑadductꝭ aiolibo equitaſſet hieruſalẽ ingreſſus.tẽplo purgato. re uerſus eſt in bethaniã. Mane aũt facto reuertẽs in ciui tatem eſurijt. Et videns fici artvꝛẽ vnã ſecus viã wnit ad eã:et nihil inuenit in ea ni ſi folia tm̃. Et ait illi. Nũ qᷓ; ex te naſcat᷑ fructus in ſempiternũ. Et arefacta eſt cõ tinua ficulnea. Euangeliſta alius dicit. Mon enim erat tempus ficoꝛũ.Si miſteria tractaremus ſinagogã in⸗ telligimus repꝛobatã.cui oĩa iſta conueniũt:ſed ad mo res diſſerendos ↄceptus ſermo cõpellit. Talis actio po tentia eſt ſaluatoꝛis quam plenã eſſe iuſticia noſtra cre dulitas firmat. quaãuiſ euangeliſtap ficulneã ſubnectat lucidã rationẽ:pꝛo eo ꝙ nõ erat tẽpus ficoꝛũ Ergo ſitẽ pus nõ erat cur maledicta fuit. cur in ea ſaluatoꝛ quod nõ erat inuẽturus queſiuit. Sed reuocauit ſaluatoꝛ e⸗ ſuriẽ welut poſt dꝛaginta dies ⁊ noctes ĩpaſtus fecerat in deſerto:cui nature nulla dñabat᷑ neceſſitas. Sed nõ ventrẽ imo mẽtes querebat reficere.cuiuscibo erat pa tris pficere voluntatẽ:et ab hac fame quotidie angeba tur.Acꝑ hoc ꝑ ſignũ hic nos ſaluatoꝛ edocuit.Na eſuri⸗ es ficulnea ſignũ:carentia ſignũ:arefactio ſignuʒ fuit. Elſuriſt:qui oĩa viuentia paſcit.nutrit atq; gubernat. Qui defectibo dñabat᷑ eſurijt paſſibilitates humanas aſſumpſiſſe ſe mõſtrane et cõmunicationẽ ipſoꝛũ habe re ad homines.Eſuries non videtin eo qͥ patit᷑:ſed di⸗ cto aut facto ↄgnoſcit᷑ Pꝛoteſtatus eſt igit ſaluatoꝛ eſu 5 Oefent Pruhrce ſ ee ——— ſbitues Pur edlſeybi porſncy⸗ eſtocon⸗ entürtg tſaleate⸗ antiter muiglti gteseltit Aſelres nee en Erſin oubest veſeln tonälti atsſr Aenmrs ticno⸗ Munteikri Gnipinſe ino ſeet Nrini t ſculne ..Cli ve dduc Grgnor tig ncin pünt rfl Nf. ickc imtt ooginn lad mo chio o mcte nectat Goſite N vos rorer ſeeen Gelti ennt vl nehe ſeſuni/ emat, Hanas t dd eeſt De paſſione domini BaluiatoꝛMis xiẽ:aut verlv ex oꝛe dimiſſo.ac acceſſu ad ficulneã. Quõ libet ſe habuerit oꝛdo rei:eſuriei mentis extitit ſignum Eſuriebat eni ſalutẽ omniũ aĩarũ:vbi ſue dilectiõis ar gu menta magna monſtrant᷑.quã eſuriei nomine oſten debat.Scimus nẽpe quanta pena eſuries coꝛpus affici at:et quanta intentione coꝛpus famelicũ appetat ſatu⸗ rari. Elenit ad ficũ:quã viderat ſecus viam. Synago⸗ ga ꝓpe legẽ:gentilitas ſecus naturã.Anima ꝓpe gratie viam.Folia in ea inuenit:fructus appetitoſ penitus nõ inuenit Ficus contra multarũ arbꝛũ moꝛes pꝛeter flo res pꝛoꝛumpit in fructus:et vicinã pꝛe ceterꝭ deſignat eſtatem. Suꝑ quo patulã habemus ſententiã ſaluato ris:cum ſuũ aduentũ vellet deſignare vicinũ. Cuiꝰ fru ctus melline dulcedini cõpatur. Cales animas de que rit que ſine ſignis pꝛoꝛumpant in fruetus nec floꝛes ſa⸗ ciant decidentes.Nec obſtat ꝙ ſponſa ſe iactet floꝛes ap paruiſſe in terra:ſiue qð egredi voluerit ad videndũ ſi vinee floꝛuiſſent Allius ibi.alius hic ſenſus:ſed nulla ra tione contrarius.Querit deus aĩas que ſemꝑ pꝛenun⸗/ cie moneant reuelande in nobis future atq; fulgentiſſi me claritatis:velut ficulnea pꝛenuncia eſt eſtatis.Cuiꝰ fructus dulcedinẽ illam poſſideat:cuius ſuꝑni ciueſgu ſtũ deſiderant in ſuꝑnis.ſcilicet non peccare:aut penitẽ tiam agere poſt peccata. Mulla in hac vita dulcedo nobi lioꝛ qᷓ; virtutũ aut deflere ꝑeccata. Et miro quodaʒ mõ agit᷑ ꝙ fletus dulcis eſt miſeris:et penitẽtibo wrre lacri⸗ mis guttule ſunt dulcedimmis.Sed plerunq; ſaluatoꝛ dñs folia inuenit et non fructus. Folia ipſa ſunt verba legis et ſcripture aut expoſitiones. Que ſolia decidunt quibus maletecti pꝛimi extitere parentes.Nã fecerunt ſibi pericomata ficus.Non eniĩ verbis et latitudine lo/ quendi delectatur chaiſtns. Opera inquirit:et dignos penitentie fructus. Sed hoc maxĩe animũ pulſat.ſi tẽ⸗ pus ficoꝛũ non erat.cur ipſam maledixit ſi non inuẽit Videtur chꝛiſtus in partẽ iniuſticie declinaſſe. Sed ſi pꝛudenter inſpicimus magnũ nobis timoꝛis innuit ſa cramentũ:et iuſticie diuine ſecretũ. Et cũ nõ inueniſſʒ maledirit ei et arefacta eſt:ne fructũ faceret vlteriꝰ ine⸗ ternũ. Maledictio dei eſt pꝛiuatio bonoꝛũ gratie. Male dictio dei eſt induratio animi. Maledictio der eſt obſtia tio aledictio dei eſt finalis impemitentia Maledictio dei eſt ab ipſo ſegregatũ fieri. Maledictio dei eſt eterna pꝛiuatio ſupernoꝛũ. Maledictio dei eſt tradi gehennali⸗ bus flamis.ed quo merito quo iuſto iudicio.q̃ ſentẽ tia irrepꝛehẽſibili.Quia nõ habebat fructus aptos eſu riei diuine.Ac ꝑ hoc ex merito aĩa maledicit᷑ et repꝛoba tur:quo per virtutes et viſibiles et cõpetentes ipſaruʒ actus diuine fami atq; deſiderio non reſrondet.nec fru ctus pꝛoducit.quo in nobis chꝛiſtus diuĩe paſcat᷑ ꝛo⸗ inde vide qᷓ; malũ atq; hoꝛrendũ ſit diuinis opibus nõ inſiſtere. nec fructificare velle opibus bonis vt gratie ſe quat᷑ ſterilitas:et ineternum gehẽnalis flãma ſuccedat Olagis terrere dvebet hominũ mentes firmata et obſti⸗ nata ſterilitaſ:qᷓ; eterna ⁊ iuſta dãnatio. Hec enim ſine ina nõ ſequitur. Sed inuenit᷑ ãa quedã que nõ fructi⸗ fic uit añ tempus:et foꝛte fructificabit in tpe. Cur er⸗ go egredit᷑ tam ſeua ſententia ſi nõ eſt iniquitas apud chꝛiſtũ. Ceterũ neminẽ moueat iſta ſententia: qua q̃n⸗ to ſecretioꝛ tanto iuſtioꝛ eſt. Omnis enĩ occulta ſentẽ⸗ tia ſecum poꝛtat huius altitudinis dignitatẽ: quanto magis occulta tanto magis iuſta conſentit. Nam aliqͥe dteus repꝛobat ꝓpter mala cõmiſſa qui nec ad penitẽtiã ſunt reuerſi:quoꝛũ omniũ eſt iuſta et aperta damnatio Aliquos deus repꝛobat:quia operari negligunt:ſcom ſi dem quã ſuſceperũt· Et fides ſine opibꝰ moꝛtua eſt: et ipſi moꝛtui ſunt.Aliquos deus repꝛobat quos ſua pui⸗ entia ſecreta pꝛeuidet ſemp ſieriles pmanſuros:necꝑ acturos aptos diuine placentie fructus.quos in iſta ſi⸗ culnea ſignificata ſaluatoꝛ oſtendit:quibus non aufert gratiã bene agendi.ſed bene nõ agere omnino pꝛeuidit. Nec repꝛobat eos ſi ante tꝑa opa iuſticie nõ egerũt:ſed quia in tꝑe ſuo fructũ bvnum daturi non ſunt.Nec de⸗ ſerit vt deſerat᷑:ſed deſerit quia deſerendus eſt. Nõ ma⸗ ledicit vt nõ fructiſicent:ſed quia nõ fructificabũt ideo maledicit. Nouit dũs qui ſunt eius:q̃ ꝑmanſuri ſunt ĩ ſermonibus eius. Sũt multi velut iſia ficulnea quos humana ſcientia neſcit qui fructũ aliquando fecerunt ſed in poſteris facturi non ſunt Sunt et qui nõ fecerũt ſed nec etiam ſunt ſacturi. Sunt et qui nec facturi ſũt placidos deo fructus:ſed iniqua oꝑa pacturi. Quos de us ſic futuros infallibiliter pꝛeuidens:ſecreta et iuſtiſſi ma ſententia maledicit ipſis ignoꝛantiboa tali ſenten/⸗ tia detineri. Occulta quidẽ ſunt hec nec imꝑitoꝛuʒ aut mentibus ſimpliciũ reſeranda. Mentẽ concutiũt. ter⸗ roꝛibus animũu replent:veriſſima tñ et infallibilia ſunt Qõ aũt nõ habitũ fructũ de ſterilitate ſentẽtia iuſta xꝓ ueniat. Nulla wero iniquitas apud deum q neminẽ niſi per mĩaʒ ſaluat nec repꝛobat niſi iuſto iudicio: qui nul⸗ lum añ peccatũ detrudit in penã.⁊ nullũ niſi pꝛiuari di⸗ gnum gratia pꝛiuat Applicabilig moꝛibus iſta non ſunt pꝛout a ſaluatoꝛe ſunt geſta:niſi quodã conamine veli⸗ mus intoꝛquere pꝛo moꝛibus.qð ſemꝑ in noſtris ope⸗ ribus deuitamus. Qðõ chꝛiſtus eſurijt nos docet vt de beamus inſaciabiliter iuſticiã eſurire.ac pꝛoximoꝛũ no⸗ ſtroꝛũ put coꝛpus reſici appetit de ſiderare ſaluteʒ. Nec pꝛopter oꝛnatum verbvꝛũ credere debemus niſiopa vi⸗ deamus. Mon enim debemus moꝛe ſaluatoꝛis maledi⸗/ cti pꝛoſferre ſententiã qꝛ nemjni niſi ſoli deo ꝑ noticiam coꝛda hoĩm patẽt Nec ſcire pumus quẽpiã in fine di gnũ odio wi amoꝛe aut dũ viatoꝛincedit:ſia ſuꝑno nu mine repꝛobatur. Et vtrũ in futuro alicuius mutandi ſunt affectus mutandiq; moꝛes:omnino hominũ ſcien tiã ſubterfugit. Multis laudiboattollenda ſunt oꝑa ſal uatoꝛis et digna mirari.id moꝛes aũt oĩa retoꝛqre iuſ⸗ ſio diuina non conſulit neq; vꝛget pꝛohibet aũt magis. Noenoſa ebdomada ſepe iterauit ieſus a bethania in hieruſalem nec in tanta ciuitate ipſuʒ de nocte aliqñ le⸗ gimus hoſpitatũ:velut nõ habuiſſet amicũ qui eũ amo ris gratia inuitaret. Et nõ inquirens nec requiſit? eſt. Paup enim fuit a iuuẽtute ſiue ſcõm carnẽ conſangui neis et amicis:nec ipſum honoꝛatũ legimus aut cultu conſanguinitatis aut amicicie tpalis intuitu Et qm̃ cõ ſanguineos et cognatos et fratres habuit.non tñ vteri nos aut ex patre:et pꝛeter illos q̃ ſe ad diſcipulatũ et ſe⸗ quelam ipſius dñi trãſtulerũt quiba nunqᷓ; eſt adulatuſ ex carne aut hũanitatꝭ affectu.nec eoꝛũ preterqᷓ; ſuʒno rũ reſpectu affectauit ſequelã:aut que ſiuit ab eis hũůas na ſubſidia. Hoc mentibo oñdit fideliũ ipſius in ꝑegre facta vita:vt nec ꝓpꝛiũ hoſpiciũ vite poſſideret aut ꝑmi ſiſſet roſſidere parẽtes. Nec apud carne pꝛopinqͥ̊s ſum/ pſit cõpetentia vite:nec apud tpales amicos quos nõ queſiuit.Et ſuis moꝛibus interdirxit ſeqcibus poſteris. Ad altitudinẽ admirationis ſubuehit mentes:qð in ci uitate regia in ciuitate ſacerdotali neq; etiam in ſcribiſ et arieiin cultoꝛibus templiet ſacerdotibo ſeu põ⸗ ti aſſcribimus illoꝛum malicie ſimiliter et diuine aſſcriba mus ꝓuidentie.et chriſii euidentiſſime pauꝑtati q̃ͥ nul la perſuaſione humanitus queſiuit amicos ne ſubſidi um hoĩm in tã famoſiſſima ciuitate hereditarer᷑in qua erat moꝛte turpiſſima condẽnandus ne ſaltim amicoꝝ verlo poſſet qð ab eterno diſpoſuerat impediri: ſaluteʒ 6 4 4 . – 4 N— PR . Pechhhn . 7 — cihus habebat dignum in veritate amicũ. Quod ſi dire moꝛtis: pꝛo ſe clamantẽ neminẽ ꝓpiciũ ſenſit. Mõ ſcilicet noſtram per paſſiones et moꝛtẽ in ſeuo patibu⸗ lo conſummanda. Monſtrat amicoꝝ indigentiã et puu periem: ꝙ in penoſa ebdomada quotidie de hieruſalem egrediens repetebat bethania. et ꝙꝙ ſuſtinẽs ſententiaʒ mino: pauptas eſt amicoꝛũ carere ſubſidijs q; pecuniſſ inopem ſieri. Ad amplioꝛa eni ſe contulit ſepe amicoꝛũ pecuniarũ ſubſidiũ. Quãuis fecerint omniũ rerum pꝛomptiſſimã abdicationẽ qui penetrant ad alta virtu⸗ tũ.ſi ſceom carnẽ cognatos ⁊ tpales amicos inquirunt. apud quos manet in opoꝛtunis indubitata ſubuent io: a pauptatis penetralibo exierunt nec recte aſpererut iſti us intus et extra lucentis lummis claritatẽ Si aũt ad ueniunt et ſubueniunt non queſiti intermedia regnan te virtute:manet ipſa pauꝑtas in poſſeſſoꝛibo ſuis.lb/⸗ dicatum expedit fieri ab amicis valẽtibus auferre pꝛeſi⸗/ ſuras:eum qui ꝑfectionis culmẽ exoptat. Ocius ꝓpꝛia qᷓ; amicoꝛum conſueuerũt opitulameta deficere. gFuge runt q;plures huius virtutꝭ almiſice ſectatoꝛes talter et ad alia mundi climata. amicoꝛũ et notoꝝ ſubſidia.vt ſpes om̃is ſubuẽtionis ab eoꝛũ coꝛdibo tollerer᷑.Nã ma gis in anncis q; in ꝓpꝛijs ſepe abundat paupꝑtas. Qð au tẽ apud lacarũ mariã et marthã ſepe dñs diuertebat ꝗq diuites et nobiles erant:non diuitiarũ aut ſubuentio⸗ nũ gratia.ſed odoꝛe virtutũ quo fragrabant potius tra⸗ pebatur. Si etiam qui diues eſt mag; virtutũ q; diuiti arũ cecoꝛe pꝛefulget:non adimit pauptatẽ ꝓfeſſoꝛibus pauptatis.qꝛ nec ſubuenit pꝛeterq; ad opoꝛtunitatem: qð oĩbus debetur de uure nature. Mecnon qꝛ potioꝛ ĩ vir tutibo q; in dintijs homo operit ipſarũ defectũ ratione vntutũ du virtus cõuerſandi et diuertendi nõ fulgoꝛ ĩ clitatis aut copia rerum eſi cauſa:ot non ꝓpter diuitiaſ et nobilitatẽ virtus.ſed ꝓꝑter virtutẽ rerũ abundanti am et humana ſerenitas tolleret. Diſcipulis pꝛorĩe reuerſurus iuſſit ſub altis ſi/ a gnis atq; miſterijs parare paſcha:interꝛoganti bus diſcipulis de pꝛeparatiõe paſche reſpondẽe Ite in ciuitatẽ ad quendã. Et ecce occurret vobis ho mo anphoꝛã aque poꝛtans. Sequimini eũ in domũ in quã intrat:et dicetꝭ patrifamilias domus. Dicit tibi ma giſter. Abi eſt diuerſoꝛiũ vt paſcha cũ diſcipulis meis manducẽ Nocus celebꝛãdi paſchatis et cene vite ſub incertitudine deſignãter miſſis ſed mittenti certiſſimꝰ erat:ſed ad ſequelã baiulantis aquã oſtendi᷑. Haiulus aque ducit ad locũ in quo veteris paſchatis ſunt termi nande figure atq; vmbꝛe veſperi declinande:ac etiã no⸗ ui ſacrificij veritas inchoãda. Baiulus aque ducit que- vocandus eſt pꝛoditoꝛ. quo bonoꝛũ diſcretio ſit a malis quo diuinus amoꝛ ex deſiderio pꝛoditur.quo lauãdi et abſtergendi ſunt diuinitus apoſtoloꝛũ pedes. Baiulus aque:ſermo eſt diuinax ſcripturarũ atcq; ſanctarũ. etiã ſecum poꝛtat ſermo diuinuſ. Sermo diuinus oſtendit qrm̃ omnia in figuris cõtingebant illis. Sermo diuinꝰ oſtendit qm̃ caro ſua vere cibus eſt:ſanguiſq; pot Ser mo diuinus reuelat quo deſiderio eſtuabat vnigenitus NDeii filius qͥ paſcha mãducare volebat cũ diſcipulis an⸗ ei pateretur:vt ex hoc paſcha veriſſimi paſchat reme/ ia maioꝛa ſumamus Decernit ſermo diuinus illos ꝓp fione damnata pꝛoſeribi qui blãde ſe monſtrant affa ilitate vultus:ledẽtia vero machinat᷑ coꝛ. Annoteſce⸗ re facit ſermo diuinus:quia nõ hũani iuini⸗ ermo diuinus: ſanitus ſed diuinituſ purgant᷑ hominũ affectus.Et apte inſinuat ꝙ iniq bo⸗ nos:non boni malos quos ſper os: ant ad bona retoꝛquere nirnetunt⸗Paitmue aque amoꝛ chꝛiſtianus eſt atq; vir utum:quo nõ amare pfecta dãnatio eſt. Gaiulat aque menſuram gratiam videlicet amoꝛ:vt tm̃ ſit gratie põ NaudQα ifte vuſhes el . tertiuſdecimus dus quantus eſt ipſe amoꝛ. NMõ gratiã opis ſed amoꝛis nouit retribuere inuiſibuliũ ponderatoꝛ. Haiulat amoꝛ aquam ablutionis et potus. Nulla re melius q; c amo ris aqua lanant᷑ feces. Et malis caloꝛibo eſtuatus: pot?ꝰ refrigeriũ ſuſcipit. Saiulat amoꝛ gratie aquã que ißſm latoꝛem refrigerat. Hoc ipſo quo diligit amoꝛ contẽtꝰ eſt. Amoꝛis aquã potus eſt diuinus:ſimiliter et angeli cus eſt. Multi aſpguntur ex modico aque: et multos g/ ſpergit vnius hominis amoꝛ. Dhaiulus aque pꝛemittit ad ſequelã amoꝛ dei atq; virtutu antecedit potetias ſpi⸗ rituales: ſi non oꝛdine ſaltim dignitate. Amoꝛ ſolus in greditur ſecreta cubicula:mihilq; occultat᷑ amoꝛi moꝛ nouit dicere vbi eſt cenaculu grande ſtratũ. Salul iſte agque ſub incertitudine atq; indeterminate ad ilos du-/· os apoſiolos dictus: ac etia indeterminatus denũciat?ꝰ eſt diuerſo:ij locus et obedientibus vterq; factus ẽ cer tus. Si occurrit baiulus nolite ſequi: multa baiulanf. multiq; ſunt baiuli:ſed ſi poꝛtat aque menſuram ſequi mini. Haiulat amoꝛ ome qð diligit.eo ipſo baiuiat quo obiectum habet.ſed ſi poꝛtat grati pꝛedicit᷑ ad ſequelã nterevituoner a Pnenmmte diſcutiat ĩobuiũ habet amoꝛẽ:aquã gratie baiulantẽ. Mabetr ſiqᷣ dem et interdũ talis aque baiulus obuius:quẽ indubi tate occurrentẽ ſimiliter et pꝛeeuntẽ in retrogrado pe⸗ de ſequaris.et ad locũ diuine refectionis quẽ ante inde terminatum audieras.te determinate cõducet.et ceſſa bunt vmbꝛe weſperi et innoteſcent infallibiles writa⸗ tes.et altiſſimã maieſtate ante tuoſ pedes pfundiſſime conſpicies inclinatã: pꝛo liberatione atq; lauatione ſoꝛ⸗ dium infauſtap. Baiulus aque catholicus eſt intellectꝰ erroneus vero menſurã aque non baiulat. Non poꝛtat aque gratie amphoꝛã:qui ſcriptura ſacrã aliter q; flagis tet ſpũſſanctus intelligit. .ziaàonere gratie intelle⸗ 7 ctus:qui aut humane ſiue plus debito aſpere diuinam interpꝛetar᷑ ſua pꝛeſumptione ſcripturã Baiulat infalli biliter gratie aquã: qui in ſilentio mentiſ atq; oꝛis nado rat.quod clare intelligere neqᷣt et s preſumptiõe agita⸗ tus intelligere refugit:et hoc ſolũ intelligere mehlꝰ? cre⸗ dit qð penitus non intelligit. Gertur quidam magnus moꝛibus virtutibo atq; ſcientia cuius directiõe magna ſanctoꝝ virox familia regebar: inter ſubiectas oues ad exercitationẽ ſpũs.ad diſſerendũ alidd de ſcrigtura ca⸗/ tholica poſuiſſe. Cui exquirenti ab omnibus ſingulari⸗ ter intellectũ poſiti verbi:oẽs qð credebant wrius itel ligere reſponderũt Cũ vero quidꝗ noĩe ioſeph in reſpõ dendi oꝛd ine vltimus ad reſponſionẽ fuiſſz exactus re ſpondit. Abba ego non intelligo verbũ. Tunc ille ⁊ ſub iectarum magnus exercitato⸗ aĩap in fide oĩbo ſic cõclu ſit dicens SGolus ioſeph intelligit verbum. Mocenim ideo dixit: pꝛo eo ꝙ ille ſolus qui oixerat no intelngere: ꝓerbi altitudinẽ intellexit. Huilis aĩe intellectus gra⸗ tie diuine animal eſt ſubiugale:ac ſuauiſſimo ipſius põ dere oneratur. quo nõ pꝛemit᷑ ſed leuat᷑. Haiulus aque choꝛus eſt patriarcharũ atq; pphetarũ qui figuris 7 p pheciſs ad iſta miſteria nos pducunt Aque baiulus oiſ/ oꝛdo ſanctcꝛũ quos credimus ciues ſuꝑne patrie iã ef⸗ fectos: qui ad hoꝛam noticiã et grati exiſtentes in via etiã preuenerũt qui foꝛma moꝛũ relicta eoꝛũ veſtigijs nos velut duces pducunt Hunc baiulũ iubet ſequi ſal uatoꝛ qui añ dixerat Qui ſequitur me non ambulat in tenebris. Et alibi. Qui mihi miniſtrat: me ſequatur. Et alibi. Qi vult poſt me vemre abneget ſemetipm: et tollat crucem ſuam et ſequat᷑ me Nunc añt iubet ib / ſe det erminata ſentẽtia baiulum aque ſequi.Quia qui pedagogũ ſequitur poſitum a magiſtro ſequitur et ma giſtrum. Vna eſt ſequela ſaluatoꝛis ⁊ coꝛum q dirigüt ho⸗ no⸗ dtN i⸗ eli / t AEe in o biſte ddir e lcer n. ghi go hel gig ſih ub tope eince teeſia rito⸗ nme ſo⸗⸗ ect? tat i tdle⸗ inann ſant blh Gnr e⸗ Vns ugn ol 1 lani/ ſe⸗ ho re ub u Him lre⸗ nn/ De paſſione domini Baluatoꝛis in ſalutem. Si chꝛiſtus eſt veritas qui ſequitur verita⸗ tem dicentẽ: chꝛiſtũ in illo ſequitur. Si chꝛiſtus eſt v⸗ ta:qui ſequitur dirigentẽ in vitaʒ:cheiſiũ omnino imi, tatur Oi chꝛiſtus eſt via.qui ſequitur itinerarij virtuo ſi ducem:omnmo poſt chꝛiſtum vadit. Non eſt diuerſa ſequela veroꝛum membꝛoꝛũ et capitis. Elna penitus ẽ imitatio vbi nulla eſt diuerſitas ductoꝛũ:et vbi nil ali, ud inferioꝛ pꝛecipit niſi qd ſuum nouerit velle maioꝛeʒ nec ad ala dirigit:miſi ad que ipſe nos ſaluatoꝛ expectat Sequela obliquũ non patitur. Pꝛoinde qꝛ pꝛeceptuʒ eſt dñi baiulũ ſequi:qui huiuſmodi baiulũ non ſequi moꝛiet᷑ Nec videbit ſi adhuc in ſeipſovetera ceſſauerũt et vtrum ſit ſpũs an littere ſeruus: Neq; intuebit᷑ aut guſtabit cum apoſtolis gratie nouitatẽ: et pignus non ſuſcipiet lereditatis eterne:nec diuina manu a peccato rum ſoꝛdibus abluetur. Mec omma ſiquidẽ acta ſunti domo ad quam ſequentes ipſum baiulus aque duxit. Stenſum eſt illis duobus ſequẽtibo aque am o phoꝛe poꝛtitoꝛem. cenaculum grande ſtratum: et paratum extitit paſcha. Paſcha hoc tran ſitꝰ domini eſt. Gꝛande cenaculum eſt latitudo eccleſie vpbi paratur ad melioꝛa tranſitus vſq; ad mũdi finẽ. Sed agnus eſt qui comeditur. Suꝑ menſam eccleſie opoꝛ⸗ tet comedere innocentiã roluntatis ⁊ operis. Innocẽſ eſt agnus qui comeditur. Innocentiã expedit ſeq eum qui vult conuiuare cũ chꝛiſto.Hoc enim exquirit a noę- bis ſaluato::vt aut cuſtodiamus a ſalutaribus fontibb innocentiam:aut ſi perdidimus:omnis vita inuitatur et mos in recuꝑatione ipſiuſ. In cenaculo eccleſie ſolũ ad innocentiam ſuſpiratur.qui vero ad ipſam omnib- viribus non ſuſpirat:etiã viuenſ pꝛimis ſe peccatoꝛibꝰ mancipauit.enaculũ grande virtutũ edificiũ eſt: vbi celebꝛatur phaſe atq; terminat᷑. Cranſire vult nos qui creauit atq; redemit:tranſitũ terminis nobilioꝛibo ter⸗ minare.Nam qui tran ſit aliquid relinquit ⁊ dimittit a tergo:et in nouas regiones atq; ſpacia inſolita ſuo mo⸗ tu ſe confert.Tranſituʒ oĩno expedit celebꝛare in domo virtutũ ad quam aque baiulus non conducit vt trãſe/⸗ amus de littera occidente ad viuificantem ſpũm:de ce⸗ rimonijs iudeoꝛũ ad moꝛes chꝛiſtianoꝛũ:de lege wteri ad euangelium regni eterni.de coꝛtice ad medullam.de natura in gratiam.de iniquitate ad iuſticiam. de virtu⸗ te in virtutem.de lalvꝛe ad interioꝛẽ requiẽ.de diſpſio⸗ ne ad congregationẽ.de ſigno ad ſignatuʒ. de carne ad ſpũm:donec omni cõſummato miſterio de via et valle miſerie ad patriam beatitudinis trãſeamus.Ad huiuſ⸗ modi tranſitũ faciendũ docemur ĩ cenaculo ſancto vir/ tutum. Eſus agnus et edendi modus ſi per ſinaula di ſcuterimus in moꝛibus.dicendi copiã ſubminiſtrãt: et in multis codicibus et a ſanctis doctoꝛibb multa dicta conſper. Sed obmiſſis omnibuſ hec modica vt ad alia iſia pꝛofecto cena mirãda geſſit dñs et ſalua i toꝛ. Nam cum recũbit roſt vrbiſ deſideriũ mẽ tis apuit! DHeſiderio vſideraui hoc paſcha mã ducare wobiſcũ anteq; patiar Si pꝛeteritã locutione; accipimus: a quo tpe de ſideꝛare cepit diffinire neqmuſ Nam deitas non deſiderauit ex tpe:nmihil poteſt in ea ac cidere nouitatis. Viciſſitudines et alteratiões ipſa nõ ſuſcipit. Ex anima facta in tempoꝛe deſideria dici pñt. Affectio ouidez anime deſideriũ eſt qua chꝛiſtus ſe mõ ſirauit affectus: ſed deſid eriũ aplicauit qui dixit hoc pa ſcha manducare vobiſcũ.videlicet vos omnes et poſte⸗ ros ſecuturos ad tranſitũ de lege veteri ad nouitatẽ eu angelij: 1 de wetuſtate ade ad chaiſtum nouũ hominem oꝛdinare. Sicut apoſtolus ad Colocenſes dicit. Expoli 2 antes vos veterem hominem cum actibus ſuis. et idan ite nouum hominẽ qui renouat᷑ in agintionẽ dei: ſccm imaginem eius qui creauit eum Aliquid mogmatq; i⸗ ſigne innuit ieſus:cum deſiderabat paſcha tranſitꝰ mã ducare cum apoſtolis. Nam omnia ſuis ſpacijs tranſe⸗ unt vniuerſa ſub ſole. Cranſiuit innocentia in celo ali, uoꝛum angeloꝛum.tranſiuit illa pꝛimoꝝ parentũ:tra iuit oꝛiginalis munduſ cum miſterijs ſuis.tra ſiuit di luuium.tranſierunt patres antiqui.tranſierunt reges iudeoꝛum. tranſiuit ſinagoga.tranſierunt tranſeunt regna gentiliuʒ. Elnde eccleſiaſticus dicit. Regnũ a gẽ te in gentem tranſferi. Zranſierunt tpa non reditura: tranſeunt mundi bona ſimiliter et mala.Tranſeũt ve⸗ tera ſuccedentibus nouis. Cranſibit mundus:et habi tatoꝛes eius. Tranſierunt apoſtoli martires cõfeſſoꝛes et virgines.tranſierunt anachoꝛite et cenobite. Lraſie tunt et tranſeunt: ſucceſſerunt et ſuccedunt Tranſeũt pontifices et ſuccedunt. Tranſeunt et tranſierunt do⸗ ctoꝛes et pꝛedicatoꝛes:et ſuccedunt.Et quicqd nõ tra⸗ ſeat. Quid eſt qð citius tranſeat.quid eſt q tarditra⸗ ſeat. Quid vero eſt qð nunqᷓ; traſeat.atq; qð ineternũ conſiſtat Sies hominũ citius tranſeunt. YJob. Dies mei velocius tranſierunt q;a texente tela ſuccidi᷑. Et alibi. Dies mei tranſierunt velut naues poma poꝛtateſ Et alibi. Homo natus de mulere bꝛeui viuens tꝑe re⸗ pletur multis miſerijs.qui quaſi flos egreditur et con⸗ teritur et ſugie wlut vmbꝛa· et nunqᷓ; in eodem ſtatuꝑ maner N lius tranſit iniquitas: pꝛo qua dicebat da⸗ uid. Et in vmbꝛa alarum tuarũ ſperabo. donec tranſeaat iniquitas Tardius tranſit bonitas moꝛũ. Sub his et cum his omnia tranſeũt: aliqua cum illis.aliqua cum iſta ardius tranſit euangelium. Cardius tra ſit eccle/ ſia. Que omnia vſq; ad ſinem mundi duratura noſcũ/⸗ tur. Nunqᷓ; mundus abſq; iniquitate.nunq; abſq; boni tate ab illa diuiſa manebit. Munq; pꝛeter euangelium et eccleſiam machina iſta conſiſtit.quibus ſublatis de medio.teſtimonio fidei finiet᷑ ſeculum. Ineternũ vero ſtat et nunq; tranſit regnũ dei eternum.beatitudo ſan ctoꝛum. De quo Daniel. Regnum eius non coꝛrũpet᷑ Ad quod animo et ignitis deſiderijs vita moꝛibus trã⸗ ſeunduʒ eſt. Pena vero eterna nunq; tranſibit:ad qᷓm pomma miiꝗer naſcitur qui tranſibit ranſijt chꝛiſtus humanitate: ſed deitas immutabilis eſt. Tranſiuit per incarnationem ꝑ omnia geſta eius: deitas vero immu tabilis pmanebit et ꝑmanet. Tranſit in coꝛpoꝛe miſti⸗ co:eitas vero in eterno immutabili ſtatu permanet Bona con ſideratio tranſitus:ſed tranſire gꝛefert᷑.Crã⸗ ſire ſiquidem ad potioꝛavirtutis eſi manmũ argumẽ tum. Aure in cena tranſitũ celebꝛat qui tranſit: ad tra ſeundum omnes inuitat. ꝛopter hoc ſaluatoꝛ hoc paſcha cum deſiderſo mmanducare ſe monſtrat vt q tra⸗ ſeunt. et eoꝛum conſideratione que pmanent agnoſca⸗ mus:qm̃ hic diu habitare non poſſumus.DOicit ſe mã⸗ ducare cum deſiderio non vehementia ſamis aut appe titu guloſo.ſed vt cum ipſotranſeunte de mundo p pai ſiones et ſeua toꝛmentsa per crucis oppꝛobꝛiũ atq; moꝛ⸗ tis abſinthiũ.nos in virtute ac moꝛibus pꝛout poſſu⸗/ mus tranſeamuſ vt velut ipſe deſiderat de hoc mundo tranſire pꝛo nobis ad patrem et ad regnũ eternũ.ita et ſcum noſq; cum illo regnemus in Ete nun Beſiderat ſaluatoꝛ terminare figuras:et ad veritatem inducere. Hefiderat anteq; patiat᷑ ſacramẽta iniciare celeſtia. De ſiderat maniſiare woluntarie ſe paſſurum ac ſe pꝛeno/⸗ ſcere vniuerſa.ne diceret pignoꝛantiam captus ⁊ paſi ſus:vnde notauit verbis non nomine pꝛoditoꝛẽ.Non nos tranſire velimus vt regnet ipſe in nobis atq; nobi j 4 —— AAiber tertiuſdecimus enim verbu ſaluatoꝛ non velut imperans:ſec vt anim eius lucraretur emiſit.quẽ cupiebat non vt ipſe moꝛtẽ Wllet effugere:ſed vt ammã eius non ꝑderet a ſua neq̃ͥ expedit quempiam malũ coꝛam multis pꝛodere: ſi tibi ſoli eſt cogmtus,. Sed eypꝛeſſit pꝛoditoꝛẽ:pionam ſub ticuit dicens. Ecce manus tradentis me mecũ eſt in menſa. Et qin intingit mecum manum in cathino: hic me tradet Pacientia nimia ſaluatoꝛis ꝙ in menſa et meadẽ parapſide ſuſtinet pꝛoditoꝛẽ pꝛerogat nobis pa cientie vocumenta:vt ledere volente abſq; reſponſione toleremus. Sed pꝛocaciſſima eſt pꝛoditoꝛis audacia:qͥ ad menſam et parapſidem eius quẽ diſponit ledere nõ erubeſcit accedere. Sepe accidit:ꝙ iniquoꝛũ frõtoſitas lonoꝛũ conſoꝛtia non deuitat.et ad queę odit accedit ꝓpi us:vt infallibilius inferat leſionem. Et nõ erubeſcit cõ uiuare cum illo quem parat ad necem. Et cum cogno⸗ ſci videtur ſumit negationis audaciam:et ad pmciẽ ac⸗ ceditur ſeuius. Et cum omnes quererent inter ſe men te conſternati quis eſſet dñm traditurus: dixerũut ſin guhli ad ieſum. Munquid ego ſum rabbi Ebi apoſtol⸗ rum patuit humilitas et diffidẽétia pꝛopꝛie cognitiõis qui cum nullius malicie aduerſum ieſum conſcij exti⸗ tiſſent:maluerunt magis q; ſibi credere creatoꝛi dicen tes.Nunquid ego ſum rabbi. Certuz erat eis ꝙ pꝛeter iudam nullus aduerſus dominũ maluʒ aliquod fuerat machinatus.Et nihilominus viffidebant de ſeipſis: ſe ad mala et ad peioꝛa poſſe mutari.Credentes expedit in hac humilitate fundari.hoc timoꝛe configi ꝙ vnuſquiſ q; q;uis bonis poſſit in alium conuerti vt qð non hodie cras foꝛte in foꝛibus aderit. Patet apoſiolos ad cogni⸗ tionem ꝓpꝛie fragilitatis puemifſe. atq; intellexiſſe imꝑ fectiones que in hominibus latent: cum libere ſinguli reſpondere potuiſſent. Ego non ſum domine. Sed de ſeipſis dubij.de ſaluatoꝛis verbis certiſſimi:interrogã⸗ do dixerunt. Nunquid ego ſum domine· Jude vero frõ toſitas ne ſilentio pꝛoderer᷑:in ſimilẽ vocem pꝛoꝛupit. iam diſſimilis in anima factus dicens. . Nunquid ego ſuſn domine Elide animã repꝛobam.aſpice animã de pꝛauatam que vocẽ aſſumit innocentiũ cum habeat no cendi affectum:et vt noceat tempus expectat et louum Depꝛauata enim anima ſemꝑ in verbis et moꝛibus in nocentiam ſimulat:donec inſerat pꝛoditoꝛie crudeliter nocentis officium. Non pꝛetermittit conuerſationem non recedit a menſa:ſi valet recumbere. Verba loquit amicoꝛũ.ſuſpitionem auertit a verbis.exhilaret falſo fa ciem.pꝛoditoꝛibus maledicit. Diſputat ſepe acriter:cõ tra que gerit in animo crudeliter. Efficitur in verbiſad uerſus malos miniſter iuſticie.omn es tradit exicio ſen tentia verbi ſui:vt eo ſanctioꝛ atq; fidelioꝛ ex verbis ap/ pareat quo iniquioꝛ in coꝛde perſiſtit Calis ſigniſicatur in iuda qui maliciam impoꝛtunitate aſſiſtendi et loquẽ di audacia operit:cũ ſicut ceteri dixit.nunquid ego ſum rabbi. Cui ſaluatoꝛ reſpõdit Zu dixiſti bi videtur notaſſe perſonaliter pꝛoditoꝛem.ſed verbum mãſit ab⸗ ſconditum apud ceteros:qui hanc notationem non inꝰ“ tellererunt. enebatur chꝛiſti voluntate apoſtoloꝛũ in⸗ tellectus ne intelligerent:ne aduerſus eum tumultus inſurgeret. Feruentes enim erant in amoꝛe ieſu:q́uis eſſent eum diuina ꝑmiſſione in pꝛoximo negaturi Qð verbum pꝛolatum ad indam hanc videtur ferre ſenten tiam:tu dixiſti ad deliberationem coꝛdis interſertã refe ratur.iuxta illius pſalmi ſententiam Oixit iniuſtus vt delinquat in ſemetipſo. Elbi dixit iniuſtuſvt delinquat aut eui dixit. In ſemetipſo dixit: hoc eſt deliberauit de⸗ linquere. Et ſimiliter in ſipiens dirit in coꝛde ſuo. Xu ergo indas dixiſti.hoc eſt deliberaſti pꝛocdittonem nece- re atq; tradere me in manibus peccatoꝛuʒ. Aut alio ſen ſu. vt ſi dixiſti tu noſti. Vel tu verum diriſti oꝛe qð ani mo geris:vt cum phariſeis et põtiſicib oꝛdinaſti:Hoc cia reſilire. Mõ enim volebat ſaluatoꝛ q;uis omnino ꝓ humano genere moꝛi vellet ꝙ aliquis de moꝛte ſua cõ⸗ traheret peccatũ. aut incurreret eternũ exiciũ:qui moꝛ⸗ tuus fuiſſet ſenio pꝛo eo ꝙ moꝛi ommmo volehat. ſi euʒ nemo er reuerẽtia occidiſſet. Sed male diſpoſitus:me retur occultis ⁊ iuſtis meritis indurari Merſtat igitur 5 iudas in ſua malicia indurata:nec mouetur in anmo ſed ſeuioꝛ efficitur. Subiungitq; ſaluato:l Gilius qui⸗ dem hominis vadit ſicut ſcriptum eſt de illo. Ele auteʒ hominiiilli per quem filius hominis tradetur. Melius ſibi fuerat ſi natus non fuiſiet homo ille. De ſeipſo tã qᷓ; de alio chꝛiſtus dominus loquebat᷑. Apie vero erat ſi luus hominis ex tpe.ipſe filius hominis ex carne.qin va it ſicut pꝛefiguratũ et pꝛophetatũ eſt. De deo nulle ſi⸗/ gure aut ꝓphetie ſunt Nam figura pꝛecedit futuram ali quam veritatem in re nondũ exiſtentẽ ꝓphetia vero ſo lis verbis futura prenunciat. Nihil vero ante deũ neq; in figuris aut ꝓhecijs. Sempꝑ enim eſt ⁊ nihil nouum accidit deitati. igure ſiue ꝓphecie de verbo ſunt incar⸗ nato ex tempoꝛe ſilio:et ercarne hominis facto. YIdcir⸗ co ſaluatoꝛ dicit.Giliꝰ quundẽ hoĩis vadit ſicut ſcriptũ ẽ de illo. Tota ſcriptura grauida erat chriſto eiuſq; miſte⸗ rijs:cuius teſtimonia hic euoluere vltra creditum ten deretur opus. Patrona vero chriſti ſententia fidem f⸗ ciat ſcripturarum Sed ve homini pᷣe deus homo. Tle in ſcriptura ſacra penam ſonat eternaz vbicunq; poſitum inuenitur:et dei maledictionẽ et ſe⸗ gregationem impoꝛtat. Ele qui ſanguinem pꝛodimen⸗ to fundit diuinũ. Ve qui redemptis ipſo ſanguine no cet:et impedimenta ſine cauſa coꝛam emptis ſanguine ponit Vle qui pꝛodit homines pꝛo quibus ſaluatoꝛ talẽ pꝛoditoꝛem ſuſtinuit. Ve qui ſimili pꝛoditiõe nocet:qꝛ pꝛoditus eſt ſaluatoꝛ. Ele frontoſis in malo Tle ſcelera tis et duris. Vle qui non compungunt᷑ exverbiſ.Ele qᷓ non compatiunt᷑ aĩio et oꝑe innocentibus.le qui moꝛ teem irrogant ſine cauſa: his pꝛo quibuſmoꝛtua vita ſu eEleruntamn meilus eſer naum non eſſeq; pdi mẽę tò necem inducere ſaluatoꝛis. De cuius licentia ſupad do verbis. Melius omnino natum non eſſe qᷓ; peccata pagere:quos eternos opoꝛteat ꝑpeti cruciatꝰ. Oultos pꝛemit et toꝛquet iſta ſententia:potiſſime illos qui eſſe nature.aut eſſendi bvnitatem collaudãt vt omnino ve⸗ lmt aſſerere:qð nec vellent non eſſe etiam infernales. quoꝛũ ex fide tenemus quod eſt eterna damnatio. Et hanc ſententiam multis conatibus a pꝛopꝛia veritate conant᷑ auertere.atq; interpᷣtari aliter qᷓ; veritas poſtu let ſententiam ſaluatoꝛis:vt velint de natiuitate reno/⸗ uationis et ſacramentoꝛũ.non de natiuitate qua mun⸗ do natus eſt hoc dixiſſe dñm ſaluatoꝛem: ſubiungẽtes etiam quandam ſophiſticam vanilogiamet dicentes. Si non fuiſſet natus quomõ ſi fuiſſet quidpiam meli us:in quo ſibi eſſe wſſet bnum vel melins eoꝙ fuiſſz non natus.Mon enim ſuſcipit accidentia blona wl mala ſimplicia vel maioꝛa ſubſtantia que nondum eſt in eſſe deducta. Sed hoc qð de iuda ſaluatoꝛ volebat dicere non potuit aliter a ſcriptoꝛibus euangelij aut rrãſlato⸗ ribus exprimi:ppterea opoꝛtet ſenſum in declaratione non litteram accipere. Elementa ? litterarum ſulcatio nes intentioni qauctoꝛie deſeruiunt:nmon auctoꝛis inten tio ſermonibus ſcriptis et elementis exaratis obſequi⸗ tur Illa omnia propter hanc:non hec propter illa rep⸗ ta noſcuntur. Proinde opoꝛtz inſpicere omnia preter primam entitàtem habentia. Sunt entia que nec co⸗ D . — 6 . 2 „– 57 „ . – — – , —N— . 1 . . S. 4 Aͤe d quem tradetur De paſſione domini Galuatoꝛis gnitione aut vtilitate ſibi entia ſunt:ſed ad aliud oacdi⸗/ nata. Sunt entia que ſibi cognitiõe ac vtilitate ſibi en tia ſunt:et ad aliud ꝓpter ſeipſa non pꝛopter aliud oꝛdi/ nata. Hec wro angeliet homines ſunt. Omni qonon ſoꝛtitur ꝓoꝛium finem finaliter: eſſet non eſſe me ⸗ emp enim pturbat᷑ inoꝛdinatum:aut oĩno deſtruii OVeluus eſſet non eſſe:qᷓ; ſemꝑ in ꝑturbationibus eſſe. Qui enim damnatur inoꝛdinatur et oꝛdinatur. Inoꝛ dinatur quia deũ pꝛo finali beatitudine non ſoꝛtitur:ad quam et ꝓpter quã conditus fuerat in pꝛoductione pꝛi⸗ ma. Oꝛdinatur wro in ꝑena ex diuina iuſticia.quia pul cheius homo quilibet oꝛdinatur in pena:qᷓ; ab eo fuerit ex ꝑeccato iuſticia derelicta Sed ex illa inoꝛdinatione qᷓ quis do pꝛiuatur. xet ex iſt oꝛdinatione qua iuſte in pe⸗ na eterna conſtituitur wllet potius non eſſe qᷓ ſic eſſe. non ꝙ wellet remoueri aut oſtrui ꝓpꝛium eſſe: ſi pofſet remoueri aut deſtrui ſic eſſe. Vbi vero immutabilis iu ſticia dei pꝛo certo cognoſcitur et ĩmutabiliter intelligi tur ſemp penã cum natura diuellere.naturã penam nõ poſſe abigere penã ſemꝑ ferre:naturam ſemꝑ penã ſen⸗ tire.neutrũq; ineternũ poſſe deficere.appetit in talibuſ conſtitutus omnino nõ eſſe:vt deficiat ſic eſſe. Nec eũ delectare poteſt oꝛdinatio diuine iuſticie gn⸗ ſentit 7 pe nam: ꝓpter inoꝛdinationẽ qua deum amiſit et gloꝛiam. Etqᷓ;uis in his que finem ſuo tpe infallibiliter ſoꝛtiun tur.melius ſit eſſe hminẽ quacunq; infirmitate deten tum qᷓ; non infirmũ equũ ſeu nõ infirmari valentẽ la⸗ pidem pꝛecioſuʒ fulgidũ atq; clarũ. In his vero malis quibus ex parte poſt eternitas additur melius eſſz oĩno non natum eſſe q; ineternum a deo diuiſum et penali / ter eſſe vt hoc ſolum ad voluntarie peccantes:et meliuſ ad pꝛiuationem non ad poſitionẽ ſubſtantie referatur. Sed hoc totũ qð ad iudam et de iuda legimus dictuʒ: ad conuentũ refertur ommũ malignantiũ.vt qui cum iuda ſimilia faciunt.ſimilem ſentiant inter mala toꝛtu ram.Qui ſi velut iudas caput quod eſt chriſtus nõ le⸗ dunt. coꝛpus vro eius et mẽbꝛa leſionibus opp:obeijs toꝛmentis et ceteris malis afficiunt.vel in ſemetipſis delinquunt:et chriſtum in coꝛꝑibo et animabus ꝓpꝛijs iterum cruciigunt. Confite mur aut et in inferno me⸗ lioꝛem eſſe naturam in peniſ quantalibus conſtitutam qᷓ; qʒ non eſt:imo non entis ad ens nulla compꝑatio in⸗ uenitur Et melioꝛ? eſſe naturam rationalẽ ſiue creatu ram in ꝑenis eternis poſitam qᷓ; bꝛutalem cuius ſpiri⸗ tus cum coꝛpoꝛe moꝛitur:que nequaqᷓ; eternaliter pati poteſt Sed huicanime ſiue coꝛ:i eterne danatis me lus fuiſſet non ſoꝛtiri entis qᷓ;ibet bonitatem: qᷓ; eter⸗ nos ppeti cruciatus.Alia eſt enĩ cõpatio non entis ad enx:et alia nõ entis ad ens in ꝑena perxetua. De pꝛima cõpatione vera eſt doctrina: melius eſt eſſe qᷓ; non eſſe. De ſecunda tenenda eſt chꝛiſti ſententia:quia melꝰeſi non eſſe q; ineternũ tranſſigi. NWetrus vero cxamo⸗ re impatiens querebat omnino cognoſcere pꝛoditoꝛeʒ Signum dedit iohãni qui recumbebat immediate iu/ xta ieſum:vt ab ipſo ſi poſſet exquireret pꝛodiroꝛem.vt ſi foꝛte chꝛiſtus pꝛodiſſet de petro volebat abcedere aut ſe interimere aut veniam poſtulare aut tractare cum eo vt hoc malum qð latebat in ipſo non ſoꝛtiretur effectũ et deſiccaret mala radix quam in ſeipſo nõ nouerat. Si vero de alio diſponebat inſultũ aut remediũ.ne de puſil lo collegio ſiue grege ad tam magn um ſcelus peſtifera ouis exiret:ne ad omniũ remanentiũ et innocentiũ ve recundiã in poſterů notaretur ꝙ ouis de grege tã ſan/ ctum pꝛodidiſſet paſtoꝛẽ. Qð in poſterum pſecutionũ tpe a tirdnis multis martirib ad verecundi et oppꝛo⸗/ bꝛum fuit obiectũ e magiſter veſter et guẽ colitis deũ — — — a diſcipulo traditus eſt ad moꝛtẽ:mec pꝛofuit ad creduli tatem tiranmis reſponſio martiũ:ꝙ pꝛoditoꝛẽ ipſe pꝛe ſciuit. Et adhuc illa iniuria in coꝛdibus infidelium qur chꝛiſti nouerunt hiſtoꝛiã pſeuerat:ꝙ a diſcipulo tradi⸗ tus ſit magiſter.et de duodeno collegio vnus muẽtus eſt pꝛoditoꝛ. Mam ſolitus eſt mos ꝙ totum cenobium aduritur infamia: vbi vnus inuemtur infamis. Sepe nanq; cenobium mag q; pſona cenobita in diffamatio ne recolitur. um ſcitur cenobiũ atq; peccatũ:ſubticet̃ plerunq; cenobita delinquens. Pꝛoinde animabatr pe⸗ trus ſi ſciret impedire quõlibet pꝛoditoꝛẽ. Yohanes ve ro ſignoa petro ſuſcepto dixit familiari et pia confiden tia dño ieſul Oñe qͥs eſt qͥ tradet te Cun ſoli ſaluatoꝛ ignoꝛantibus ceteris pꝛoditoꝛem declarauit ꝑ ſignũ di cenel Ille eſt cui ego intinctum panem poꝛrexero. Et cum intinxiſſet panem:dedit iude ſimonis ſcariothis⸗ Et poſt buccellam intrauit in eum ſathanas Cathin⸗ in quo apoſtoli aliquẽ ſapoꝛẽ actum intingunt:cõmuni catio eſt omniũ paſſionũ chꝛiſti differenter et miſtice a ſuis ſequacibo facta. De qua dicit aplus cõmunicãteſ chriſti paſſionibus gaudete. Et alibi. Su fuerimus ſo⸗ cij paſionum:erimus et conſolationũ.Sed mirumꝙ in eodem cathino iudas intingit.et buccella pamis a ſal uatoꝛe intingitur:que pꝛoditoꝛi ad eundem deſignan⸗ duũ poꝛrigitur. In q geſtu ypocritarũ ⁊ hereticoꝝ inno teſcit conuentus:qui pꝛo chꝛiſti paſſiombus cõmunica re vident᷑ſed ſteriliter patiuntur.Non enĩ aĩo cõmuni cant q;uis coꝛpe multa ſuſiineãt.nec cõueniũt coꝛde in ſubſtantia fidei et vere dilectionis:quãuis ↄueniant in Vnitate parapſidis. NPer intinctũ panem ſiue buccella a ſaluatoꝛe iudeq; poꝛrectã pie inteligimus qð ex eodẽ? cathino paſſionũ atq; gratiaꝝ exoꝛit᷑ ſaluatio pꝛedeſtina toꝛũ:et oſtendit᷑ damnatio repꝛoboꝑ. Mam iudas non intinge bat amabili voluntate chꝛiſti gratijs ⁊ paſſioni⸗ bus nõ cõmunicat aut partit᷑ chriſti nte in daß⸗ mnetur atq; damnatus oſtendatur ꝑ partem in ſignũ poꝛrectaʒ.qui noluit libere participare cum toto. Totũ lonum et omne omniũ bonũ eſt chriſtuſ.De quo dictũ fuit moiſi deũ videre ꝑtenti. Oſtendã tibi oẽ bonum. Qui licet moiſi oſtenſus in carne nõ fuerit tñ ſibi dice bat᷑ ꝑꝛo ſuturis:quia oĩa in figura contingebãt illis Et partẽ intinctioniſ iudas in ſignũ accepit ſue repꝛobe xo luntatis.vt ſe ſciat propterea ex tanta parte quiſq; da⸗ mnari atq; multari.pro q̃ et q̃nto obſtinato aio et actio ne puerſa receſſit a chriſio: vt penarũ quantitas culpa⸗ rum reſpõdeat quantitati. Et talionis pena diffinita ĩ wteri teſtamẽto:diuĩe iuſticie talionẽ ꝓ vltima pu nitio ne ſignabat. Et cü ſic poꝛrigeret panẽ intinctũ dirit in⸗ feliciſſ mo iude atq; procacil Quoad facis fac citius. Quod verbũ et latebat apoſtolos credẽtes de prepa⸗ ratione paſchatis dixiſſe ieſum:pro eo ꝙ ipſe iudas poꝛ tabat oblata collegij. Sed alia intẽtione loquebatur ie ſue:vt poſtqᷓ; pſe ꝑpſtabat in malicia inreuocabiliter in⸗ duratus. q citius poſſet exlcret tã ſceleratũ conceptuʒ pꝛo tã alto miſterio.Nec mandatũ aut licentiã ſub hi verbis credendus eſt iude dediſſe ſaluato:: excuſatꝰ enĩ fuiſtet a ſcelere ſi mandatum a chriſto ſiue licentiã ac⸗ cepiſſet.ſed ipſum preuidens inreuocabileʒ factũ pᷣſta⸗ uit audaci: om ipſe chriſius pacientiã inſupabilẽ iam parauerat.et feſtinabat ex anĩo ad redẽptionẽ oĩm ꝑdi⸗ toꝛum:etiam ipſius iude tradentis.mſi deſpationẽ po ſuiſſet in obicẽ:q̃ vt credimus diuinũ preuenit ſangui⸗ nem nondũ fſuſum. Et feruebat deſideriũ ſaluatoꝛis w· lut amoꝛ impatiẽs in humana ſalutö Yin paties ſt al amstũ amoꝛ. cũ ꝓ ipſo redimendoſfeſtinat ad penã. pã⸗ plius amoꝛ chriſti qui ſe accelerabat ad moꝛtẽ.Et vole Alber bat ammodo dñs ieſus etiam coꝛpoꝛe ipſum ſegregari tertiuſdecimus ſac citius:vt iudas velut in mẽte territus expaueſceret —. ꝓdere omnia pꝛeſcientẽ et tã libere pati wlente!. Sed poſt buccellam acceptã introiuit in eum diabolus Inon e nouo.ſed vt oĩno motibo oĩbus coꝛpoꝛis atq; coꝛdis cæ tam ſancto collegio:qui animo iam ſegregatus erat. Erpedit omnino vitare quẽ cognoſcimus obſtinatum Mpoꝛtet etiam pꝛeſidentẽ qui ſubiect 1 cogſiolſerit incurabiliter moꝛbida a ſanis ouibus ipſaa agitaret᷑ in malũ. donec chriſtus traderet᷑in manibus eiſcere. ne aliquo interuentu aliquã maculet: q;q; oues peccatoꝛũet ab eis in moꝛtẽ velut vnus de nüjero pec⸗ ſaſñie palliatã moꝛbidam non agnoſcant. PDertinar 70c catoꝛũ. Seua et obſtinata malicia non doꝛmit niſi ſup B culta eſt aliquoꝛũ malicia qui nunq; pubucant mala cõ plantet. et ex irrogatis bonis atq; impenſis amplius ſe cepta:ne foꝛte inueniant aueꝛtentẽ diſſuadentẽ peruer, uit:et inuiſibilibus creſcit augmetis. Aucoerupta ſo ſa aut recta ſuadentẽ. Molunt pleriq; inuenire inpedi, macho coꝛrumpunt᷑ etiam loni cibi:ſic in anima obſti⸗ . menta nequicie atq; deuitant optimos ſuaſoꝛes: et cũ nata omma vertunt᷑ in malũ. Oelectabilis lux ad peri / nemine conferunt: quouſq; ꝑficiant mala que repꝛoba culum eſt languentiũ oculoꝛũ:et ſana doctrina veſpera⸗ mente ſanxerunt. NHullus timoꝛtam inſidet ſceleratoꝝ te menti. Mihil pꝛofuit iude vt reuocaret᷑ a malo: et bo coꝛdibus: q; malarũ voluntatũ obicem inuenire Ydeir na diuina venenũ ſunt anime contumaci. Non poteſt ſi , co tenent infauſta ſilentia. Et mirũ atq; crudele in con ſti lubꝛicus animus et ſi ad hoꝛã ſiſti reconuertitur do ſiderationibo eſt: ꝙ nullũ ſocium habuit iudas cui ma⸗ nec naturalẽ viã inueniat. aut der ex arte vnde labatur nifeſtaret cõceptũ exceptis pꝛincipibo ſacerdotũ:cũ qᷣb ſic aĩa ptinax nullis argumentis vꝛget᷑. Ecce ſceleratiſ⸗ male poſuerat parte ſuam. Sed erit vſq;quaq; danch, ſimo ita iude doctrina et buccella ſucceſſit in peius:vt a bile ꝙ alij apli tam fideles chꝛiſto ſunt cogniti: cu els diabolo pamplius teneret᷑ atq; aĩaret᷑ ad malũ. Pꝛoĩde aut cum aliquo ipſoꝛũ de male conceptis collationẽ fa⸗ ſſi buccella indigne ſuſcepta dialvlo neligen iuda pᷣ cere nullo modo pᷣſumpſit. Pꝛoinde vnuſquiſq; vboę ſſiitit foteſtate.quid ergo faciet copus ſacru indigne ſu Bvita moꝛibus ſignis tale fidem atq; amoꝛem oſtendat ſceptuũ. Que pꝛeſumptio diuina cõtingere vbi mentis ad chꝛiſtũ vt nemo in malo eum velit habere collegam. purgatio non affuerit. De eo ꝙ ad potũ in hac cena poſi aut ſecũ tractare de malis.Lalis ſit hommũ vita vt in tum fuit:a ſaluatoꝛe ſic legimus dictũ. Menſura biben conſoꝛtio atq; colloquio a criminoſis hominibo dveuitet di potũ redundans accepta in manibus ſaluatoꝛis: apo Boni enim et mali ſimiles ſibi querũt:diſſimiliter vi⸗ ſtoliſq; poꝛrecta eſt cũ hac adiectione verboꝛũ Accipite uentes in arduis atq; ſecretis et priuatis moꝛibo oĩno et diuidite inter rvos Potus ad intelligentiã et ſapiẽ⸗ 4. ceuitant. Munq; afiſmus heremitã querit ad homicidi⸗ tiã ptinet:iuxta illud. Et aqua ſapientie ſalutaris pota ij um habere ſodalẽ Neq; aliena rape appetens:fidũ mer uit ilũ. Que intelligẽtia diuiſa eſt in hoĩbus:qꝛ al ma cn/ catoꝛẽ inquirit ad furti conſoꝛtiũ. Neq; moꝛibus hone gis alius minus intelligit aut ſapiẽtia fulget. Diuiſio⸗ Ge ſtis fulgentẽ: quiſqᷓ; conſoꝛtẽ queſiuit ad nephas.er nes gratiax donorũ et opationũ et reuelationũ ſunt: onmn ret ſepe maloꝛuũ coꝛda ſolida vita: imponit miquis ple icddem wro dñs. Magis aüͦt noluit ipſe manu ꝓpꝛia ꝓpi⸗ Al rũq; ſilẽtiũ. Sed optimũ eſt bonis vt tales ſint:ne ad nare aplie:ſj vt diuiderẽt ipſe poꝛrexit.Quia vetera ter lumm agenda mala querant᷑. Neſſimũ eſt malis ſi bonox cõſi minaturus aduenerat:et ſupuenientibus nouis piſciẽ nery lia nõ requirũt.qꝛ ſi nõ inuenit auertẽtes: trãſit ĩ actio da ſunt vetera. Mec ſe bibiturũ vltra pꝛoteſtatus eſt de tati nẽ depꝛauata volũtas.Neq; bono cõfidit iniquus:neq; hoc genimine vitis:niſi nouũ in regno eccleſie quã fun eſt qui tonuſ eſt ſibi aſciſcit ad agenda puerſa. Elide igitur dabat. Elt nobis omnino in argumentũ vite agende ſi dil . lvnop et maloꝛũ cõſtantiã.ꝙ neq; ceteri apli a iuda ſce at:vt nunq; repetamus ſed reſculpamus antiquã pre⸗ vir lerato macul aut verba maculantia ſuſceperũt: meq; iu mentẽ cõſuetudinẽ nec vltra velimus intẽtione ac mo daeas ab eis veſtigiũ bonitat⸗ accepit.Accidit plerunq; vt ribus iudaiſmũ agere cũ iudeis actibus extrinſecis in⸗ ſa V8Virntus mutetur a ventꝭ. Sed bonoꝛũ conſtantia:malo tendentes et interioꝛa dimittẽtes q̃bus in amoꝛem et no rũ vo ꝑtinacia verius dici᷑ᷣ. Mec ſegnicia ſcribendi pᷣter intelligentiam inuiſibiliuʒ anima raptũ facit ſed in no⸗ d⸗ mittendus eſt intellectus alter quẽ continent verba fe uitate omnis chꝛiſtiana ſuſtinet intentio. te ſtina. Conſueuerũt nonnulli vltra q; dici queat feſtina Maſe dñi celebꝛato:ad humilia pcedit impioſa ſ re ad mala peccanda.cũ vero fuerit ſaciata voluntas et ſed hũiliata maieſtas. NHam ſurgens a menſa erl actio peſſima cõſummata:penitentia iuſia educi veplo Veſtimenta deronit pꝛecingit ſe linto. aquaʒ ls rare mala cõmiſſa.et fragilitatẽ labentem ſibimet ĩ ma mittit in peluim.et ad lauanduʒ aplicos pedes genicu⸗ ern lis actibo maledicere:rxeſculpere ſpũm et aſpirare in lu⸗ lando inclinat:vt oĩno excedat omnẽ intelligenti.⁊ in lſcf cem.tenebꝛas mentis agnoſcere quibus tenebant᷑ ĩclu ſtupoꝛẽ mentes inducat. et quicqd eſſe poteſt cõſidera⸗ tu ſi. fatigari ſuſpirijs atq; ſingultib pectus tundere.coꝛ⸗ tionis in ammirationẽ ſuſpendat ꝙ deus eternus ertẽ Aſ rigere qd preram cõmiſerut:et indulgentiã fuſis lacri poꝛe homo rex regũ ⁊ dñs dñantium vniuerſe creature n imis poſtulare.Quo ſenſu iude dixiſſe pie credimus ſal ſis añ illos plebeios pedes ipſuz pdituros et poſi mo er uatoꝛẽ. Noſiq; non reuocaris nõte penitet qõ fad fac dicũ negaturos:ſe ad lauandũ vwoluerit inclinare Sur ſen citius vt peniteas celerius vt mẽs nunc ceca pacto ma git quidem a mẽſa veteris paſchatis. Mec ſedendũ am ſ lo cõſmiciat:et cõmiſſum ſcelus q; fuerat graue cogno⸗ plius in menſa moiſaica: ſed ad euangelicã reſidenduʒ. it ſcat. Gelius enĩ eſſet qdcunq; concepfũ malũ perfice⸗ Burgit a menſa nature in ̊ comedimus dño bona vi i re ſtatimq; rationabiliter penitere qᷓobſtinata mẽte at · ſibilia et iuiſibilia: ſed vtinã cũ agnicola innocẽtia. Ele ſ q; impenitẽti coꝛde pſeuerare in malo:ſicq; tranſſigere runtamen ad eandem menſam reſidebat euchariſtiaz ſe 4 dies vite. Nullus tamen ex hoc male agendi pꝛeſumat ſuper omne beneficium pacturus.vt oſtẽdat quoniam . audaciã ſub ſpe penitentie ſic future:pocius anteq; faci⸗ cum gratiarum actione bona nature opoꝛtet ommnno ſ at reſipiſcat. qm ſi ante maleactum ſic obſtinat᷑ wolũtaf percipere: ac etiam auicquid in nobis a nobis inſurgit vt maleageni penitus ſequat᷑ facultas:pleruncq; ſit vt in vſum gratie inuiſi biliter oꝛdinare. Illa chriſti ſur/ lll L poſt actũ dei vltione iuſtiſſima penitẽdi non ſequat᷑ abi⸗ rectio a menſa veteris paſchatis ad intelligentie alti⸗/ T N litas. aut p ſubitã ſubtractionẽ a vita:ſeu ꝑ iuſtam in⸗ tudinem animum ſubuehit: vt ad intelligentiam ant an durationẽ in anĩa. Etiã foꝛte ſaluatoꝛ his verbis put ex mus ſurgat. Surgit nempe intellectus a menſa ſcri⸗/ alijs voluit a ſuo malo auertere pꝛoditoꝛem.cum dixit. pture veteris: cum preter litteram aliquid altius atq; ti bret Se non Ns bas deca iſuo loſe oſto bſtif erit ſpern etbo keſtſ⸗ llr do hatur rutrſ, te wice daf ſ nds mp Abben betapo ecpte tſcpil potn Alym iuifior unt: Ri eate Spei nseſtd glaſin Gencef viel eeno as in Nenc ſinwws o ene nniz nru in ſtem genti re o G umn uz avi Ce⸗ ſitz Banm Fino ugt ſr Alei, ant ſen tc⸗ De paſſione domini ſaluatoꝛis. latens ſub illo velamine plus intelligit. Tunc ſurgit cũ P ſidẽ ſe in altiſſimas intelligentias tollit.Ele iudeis:qͥ ad menſam veterẽ adhuc ſedent.Tuncetiã a menſa ve⸗ teri ſurgitur: cum qð intelligimus fieri poſſe moꝛale et in moꝛes actu tranſferimus. Panis doloꝛis atq; labo⸗ ris fuit omnis panis aut vita: merito pꝛimi licti ab adam vſq; ad chꝛiſtum: tam immenſa nature.q; immẽ ſa moiſaice legis. Sed ꝑ ꝓphetam dñs dicit. Surgite toſtq; ſederitis:qui manducatis panẽ doloꝛis. Surgi⸗ te in nouitate vite et intellectus. Surgite intelligẽtes in vteri lege multis enigmatib fuiſſe dñm ieſum chꝛi ſtum:coꝛpuſq; miſticum eius. Sungite ad actõem:qui comediſtis intelligentie panem. Panis eſt doloꝛis:pa⸗ nis intelligentie.nam mens lalvꝛat anteq; intelligat. Omnis vero labꝛ ꝓpemodũ generat doloꝛẽ. Sed la⸗ boꝛ mentis dum ipa conatur aut querit aliquid intelli⸗ gere:tam diu doloꝛẽ geminat atq; multiplicat:quouſq; ad rei queſite intellectuʒ lucide veniatur. Poſtqᷓ; ergo manducauerimus hunc panẽ qui cum doloꝛibo paſcit mentem:a menſa ſurgendũ eſt in actõnem. vt mente aut coꝛꝑe aut vtroq; quod legimus ſit actiuũ. GFruſtra eſt intelligentia ſanctarum ſcripturaꝑ que fidenter et debite reduci debent et pñt.ſi nò reducantur ad actum mentis et coꝛpis aut alterius reliquo pꝛepedito.Ald al⸗ tiſſimam conſideratõeʒ hec chꝛiſti ſurrectio ſuos ſequa ces inuitat:vt oĩm bonoꝝ a veo datoꝛum.et oĩm miſte⸗ rioꝛum eius a creatõne rerum. vſq; in pꝛeſens diligẽti conſideratõe pꝛehabita. in gratiax actonem ſurgamus Ueſtimenta deponit ineffabilis hũilitatis miſteria nõ omnino vt nudus remaneat:ſed que officij erant ſiue pallium exterius. Interdũ ſiquidem exterioꝛem oꝛna⸗ tum ſignoꝛũ aut moꝛum opoꝛtet deponere in oſtenſio⸗ ne virtutis:nec ſtatũ expedit pꝛeferre ſed poſtferri vir⸗ tuti.Nullus ſaluus factus eſt ex ſtatu qui ad pſonã ac⸗ ceſſit ſed ex virtute quam geſſit in aĩo:quam in moꝛib⸗ diligenter cõpleuit.Eltihoꝛ imo ipſa ſola expediens eſt virtus ad ſalutẽ ꝓpꝛiam:qᷓ; pallium imo nõ pallium.qᷓ; mitra imo nõ mira.q; oleum ſanctũ.imo non oleum ſanctũ.qᷓ; conſecratio imo nõ conſecratio.qᷓ; ſedes imo non ſedes.q; pontiſicalia imo nõ pontificalia. qᷓ; ſacer⸗ dotalia imo nõ ſacerdotalia.que quidem ſine ꝓpꝛia vir⸗ tute nõ ꝓſunt his qui deferunt aut agunt:neq; his qui ſuſcipiunt. Sufficiens vero virtus noſcitur ad ſaluteʒ. et ſine om̃ibo.Non enĩ er eo quod quis refulget in ocu⸗ lis alioꝝ aut pꝛeeſt. aut digmitatis titulo inſignitur. ſed ex merito et miſcdia chꝛiſti ex ꝓpꝛia virtute ſalutẽ nan⸗ ciſcitur. Et audacter affirmem. etiã celebꝛatõem miſſa rum et conſecrationẽ coꝛnis chꝛiſii: ſine ꝓpꝛia virtute ad ſalutem ꝓdeſſe nõ poſſe.Nemo qꝛ pꝛeeſt virtutẽ et actum eliminet:imo et amplius virtutibo in aĩo ? acti⸗ bus inſiſtendum: quo ad eum altioꝛ ſtatus acceſſit. Et erpeditum expedit fieri: bona libere opari volentẽ Unde ſaluatoꝛ veſtimenta deponit: vt mihil ſit impediens ad virtutem. Sed iſta ⁊ nunc reſumpſſit: vt etiã in ſtatuʒ qui ad eum acceſſit ſe tollat.Pꝛecingit ſe lintheo dñs ⁊ ſaluatoꝛ ad nitiditatẽ ſui ⁊ in abſterſione abluẽdoxꝝ vt ſic alios lauet aut tergat.ne ſeipᷣm cõmaculet. Vligilet gui pꝛeſunt. vt taliter alios adiuuẽt:ne ſeipſos pericu⸗ lis peccatox exwnant nequm alios abluũt aut tergunt ipſi turpentur. Nemo enĩ tenetur alios ſpũalibus peri, culis adiuuare nec alijs militare cum aie dvetrimento. Turpis eſt actio:que turpat auctoꝛem. Et qᷓuis ſit ali⸗ qua actio que debito artis ⁊ coꝛpis turpat artiñcẽ: expe⸗ ctatio lucri tolerat turpitudinẽ ⁊ gaudet animus in tur pitudine coꝛpis ꝓpter lucrum. Sed nullum lucrũ vbi eſt turpitudo peccati. ꝛoinde cum detrimẽto anime ſalutiſq; piculo:alioꝛumq; vtilitatibo nullus intendat. Mꝛimo nempe cautele lintlxo pꝛecingat ſe anteqᷓ; ablu at et tergat alium:qui aliox quomodolibet curã ſuſcepe rit abluendi ſiue tergendi. Licitũ eſt omibo coꝛpa p ſalu te ponere aĩaꝝ:vt ita incunctanter affirmem etiã ꝓxi⸗ moꝛum.Aĩas vero exponere ad peccatũ eſt iuſte ommba interdictũ. Nec fallat legentes iſta ſententia:quam ꝓ⸗ tulit dñs et ſaluatoꝛ. Maioꝛem hac dilectõnem nemo habet.vt aiam ſuam ponat quis ꝓ amicis ſuis: qm̃ aĩa ibi ad pꝛeparatõeʒ moaendi.aut aĩa ꝓ vita intelſigitur nõ ꝙ ad peccand piculum alicuius aia diſponatur. Lin⸗ tlxo altv pcinxit ſe dñs vt puritas ſit in actõnibo ntis. et vna ⁊ eadem mundicia ſit que pſone inſiſtit et alijs pꝓdeſt.Lintho ſaluatoꝛ pᷣcinctus ad pꝛecinctionẽ virtu tis cõmemoꝛat:quam ꝓplxtauerat ꝓphetaꝑ eximus di cens. Oñs regnauit decoꝛẽ indutus eſt:indutus eſt do⸗ minus foꝛtitudineʒ et pᷣcinyit ſe.Alia tranſlatio addit. Vrrtute.Omni virtute chꝛiſtus pᷣcinctus erat.quod eſt ſine cunctatõne credendũ. Sed nos virtute pꝛecingi ebere pꝛemonſtrat anteqᷓ; ad pꝛorimoꝑꝝ obſequia pce⸗ damus:medum ſeruimus in neceſſarijs ꝓximo.in ma⸗ gis debitis diſpliceamꝰ deo:et dum aliene intendimus pſiciende virtuti ꝓpꝛiam noſipᷣi ꝑdamus.Et ne incida mus in illam maculam:quã in alijs affectamus abſter gere. Depe nanq; incautis accidit wlut minus prritis medicis:vt de ſame aut de ſanguine quẽ abſtergunt ipᷣi ſoꝛdeſcant.Et in feſtiualib indumentis ſuſcipiũt ma⸗ culas que cautela linthei puenire neſcierũt. Nec legen⸗ tem aut auditoꝛẽ moueat:quod ſcqʒ deſignatur in lin⸗ txo puritas ſiue mundicia:que turpitudinem in ſeipſa ſuſcipist. Nam ſi mundicia eſt aut puritas quõ turpa⸗ tur. Si turpatur quõ mundicia ſiue puritas. Sed qð exterius aguur ad interioꝛa referendu eſt. Ina⸗ eadẽ virtus cautelam habet ad poſſeſſoꝛẽ et vtilitatẽ ad pri⸗ mum. Virtus eni nee dici pᷣt:que incaute ꝓcedit.ꝛi mo virtus tuetur agentẽq; inſerat alij vtilitateʒ.Aut eodem momento vnum ⁊ reliquũ agitur. Deinde miſit aquam in peluim. Oratiã vide licet poſuit in mẽ ſura.vt vnicuiq; tribuatur ſcom menſuram donatõis eius:et ſidem et aliaꝝ capacitatẽ virtutũ.aut ſcom pti litatem ⁊ augmentũ et coꝛꝑis miſtici ſaluatoꝛis. Pel⸗ uis vas eſt abeo dictum ꝙ ibidẽ pedes lauãtur. In in ſtrumentũ aptum lauatõni ſaluato: fundit aquam: vt ex omnitpꝑe ſit aptitudo virtutis. Gram ante wies ef⸗ fundit dñs ieſus chꝛiſtus:qua lauen catoꝛum vt magne ſoꝛdes ⁊ parue lauari vſq; ad nitidi⸗ tatem poſſint.aleq; mundaria ſecibo ſupinductis ſuper pꝛimam creatõem ipſax. et in regeneratõe ſancta facta paquam. Sapientia mundat et lauat ab ignoꝛantia in tellectum. Et aqua ſapientie qua potantur electiin pel uim mittitur. vt diſcipuloꝝ pedes lauentur. vt om̃ia fi⸗ ant in ſapientia ſalutari. nõ in ſapientia boim euacuan da pillj. Cepit nempe lauare diſcipulor peges. Videte ꝓfundiſſime hũilitatis inſignia. ꝙ dunina ma⸗ ieſtas apoſtoloꝝ pedibo inclinatur:et geniculat ante ho⸗ mines deus.ante peccatoꝛes ſanctitas. ante iniuſtos iu ſticia, coꝛam moꝛtalibo immoꝛtalis. ante creaturam cre atoꝛ ſol ante ſtellas.lur ante tenebꝛas. dies ante oas Et lauat genuflerus oĩm rex regum a dñs dominanti vt nullius creature tanta poſſit eſe humilitas qua ſal⸗ uatoꝛis nõ ſit ipa pfundioꝛ. Et omnibo ſpes ineffabilig imo neſtimahilis 4 Ma catoꝛum atq; future gloꝛie cum ad pumanos des ir ſerunle atq; lalvꝛioſum obſequũ ſaluatoꝛẽ oimn intelli⸗ gimus inclinatũ. Ald ſciendũ etiꝗ nos cõpellit quãta ſit inherens macula quanq; tenaciter hoĩbus inhereat. progatur donande indulgentie Pec? tur q macuſis ſc⸗ Ae/ a ad quam diluendam diuina manus acceſſit:quanta eti⸗ am erat in ima depꝛeſſio:ad quã ſe inclinabat altitudo diuina. Sindicario vero noĩe non ſolũ pꝛo ſeipᷣis ſed p toto hũano genere:hoc obſequium apꝑoſtoli ſuſceperũt. Ad intima coꝛdis aſcende tu qui audis aut has actõnes legendo credendo intelligis:et vide ſi potes:qui lotoꝛ quis lotus.quanta differẽtia pſonaꝝ:quanta cõunien tia dilectõnuʒ.QAðõ petrus ſtupefactus agnouit:vbioꝛ dinem rei geſte pꝛimo taxamus. Uenit ieſus velut mi⸗ niſter et famulus in obſequiũ pꝛeparatus:pꝛimo ad ſj⸗/ monem petrũ tanqᷓ; ad verticẽ apoſtolici choꝛi p quẽ et in quo alios volebat inſtruere NHam omes rennuiſſſent vt petrus:niſi fuiſſent in ißo pꝛedocti. Quẽ cum petrus 1 iter conſpexiſſetꝛ mente terri tus quaſi ꝑ exceſſum expauit dicens. Die tu mihi la⸗ uas pedes. Quis tu.quis ego.quis tu.quis mihi.u deus mihi homini.Cu creatoꝛ mihi creature. Cu iuſt: mihi iniuſto.u dũs mmihi ſeruo tuo. u beatus mihi miſero. Tu magiſter mihi diſcipulo. u ummoꝛztalis mihi moꝛti ſubiecto. u dñs angeloꝑ.pedes lauabis plebeioꝝ. Quis tu.quid mihi.quid tibi et mihi.gno⸗ uit petrus altitudine quam in chꝛiſto fuerat ante con/ feſſus dicens.u es chꝛiſtus filius dei viui Nolebat ex ante ſe genuflectentẽ hũi hoc pati mauũ ſaluatoꝛis vedũq; ſuoꝝ contactũ:igno/⸗ rans in hoc altitudinẽ diuini conſilij: ſuꝑ miſteria diui ne inſtructõis nt̃eq; ſalutis.Nec videbat intertam dif ferentes veras cõuemientias aptas:vt deus quis ho⸗ mo verus hoiem purum ablueret etiã cum adnexo pec cato. Ded cõuenientia nõ erat apta debito aut iure iu/ ſticie.magis wero iure diuine micoie pandebatur:quã ineffabile m adhuc petrus ꝑfecte nõ nouerat: idcirco ſe denegabat ab illa maieſtate lauari. Cui chꝛiſtus e regio ne reſpondit.. Qð ego facio tu neſcis modo:ſcies autẽ poſtea. . Quid vero ita reſponſio ſonet intentiſſime au diam. Incõpꝛeſvnſibilia ſunt iudicia eius: et inueſtiga biles vie eius.Hoc apłus ad Romanos ciamat. Et ali bi.Quis nouit ſenſum dñi:aut quis conſiliarius eius fuit.Quaſi dicat.Nullus.Oulta etiã ſunt que anceqᷓ; fiant in cognitõem nõ veniunt.nec dum ſiunt.veniũt aũt cum iam facta ſunt. Et ſi non ilico:ſaltem tꝑe con/ gruo.Et ſi veniũt.raro ꝑ modum q;uis facta noſcãtur que pñtis ſpeculatõis non ſunt. Sed quod pꝑetro reſpꝛꝰ ſum ẽ pꝛeſcianꝰ.Q ego facio tu neſcis mõ Quare pe des lauo tu neſcis modo.quare ſic me humilio: quare genuflecto ante vros pedes.tu neſcis modo. Quõ tu neſcis. Quia non cõpꝛelvndit naturglis creatura ſuo ſenſu geſta creatoꝛis. Actõnes ſue innimite ſunt rõnis. In ſeipſo ſunt: externe non ſunt. Nulla cauſa exterioꝛ mouet imꝑmutabilẽ deum. Meſcitur ab hoie quid oꝑa tur nacöetknſibil deus:qui oꝑandi rõnes inſinitas habet. Ded poſt ignoꝛantiã ſequitur ſuo tꝑe certa ſciẽ⸗ tia. VUnde adiecit. Scies aũt poſtea. Quid ſcies. quicquid feci aut faciam:in hoc natura et ineffabili oꝛdi natõne ſubſiſtit. Quod aũt ad effectũ ſalutis aut eru⸗ ditionis aut imitatõnis ꝓ nobis geſtum eſt. quod in ſe quentibo ſaluatoꝛ adiecit dicens. Erxemplum em dedi vobis:vt quẽadmodũ feci xob:⁊ vos alijs faciatiſ. Oa gno documento pᷣſtruimur ne velimus dei ſcientiã et ꝓ uidentiam pꝛeuenire ſciendo ſed ſubdi mandatis di⸗ rectõibus eius:et rep ſcientiã expectare in pꝛefinitõib⸗ eius.Mrm en eſt ſemp obedire. Sempaut ſcire nõ ſpe ctat ad nos:nmeq; omnia noſſe. Zpa ſclentiaꝝ et rerum in ſua ptãte atq; in ſua ꝓuidentia indubitata conſiſtũt. in quib ſcom eius pꝓuidentiã theſaunri aꝑiuntur ſcien⸗ tie et res geſte in noticiã veniunt. Et in actib aplox le gitur ꝙ diſcipulis interrogantib de conſummatõe ſe⸗ culi:ſeu de reſtitutõne in integrimm iſraelitici regni re⸗ ſpondit. Non eſt vtᷣm noſſe tꝑa vel momenta que pater poſuit in ſua poteſtate ſcʒ anteq; fiant:poſt factionẽ ve⸗ ro in noticiam veniunt. Et in euangelio. De die auteʒ illa nemo ſcit:neq; angeli eius neq; filius. Adoꝛemus diuina miſteria ⁊ altiſſimas actõnes:et ne velimus oĩ temeritatis auſu cõpꝛchendere.Non enĩ ad peccatũ aſ⸗ ſcribitur ignoꝛantia:vt in lumine fidei roboꝛemur.imo aliquid indulgentie gerit ignoꝛare:vt pfectius aſſiſtat credulitas. Nempe ſcientia de iure fidei ſubtrahit:vt ſi tota ſcientia ꝓueniat.eius de quo venit tota fides defi⸗ at. Mereri nunc ꝑ fidem magis q;; ꝑ ſcientiã erpedit. Vdcixco ſaluatoꝛ ignoꝛantiam ponit in petro:vt in fide mereatur. Quod ego facio tu neſcis modo: in poſteruʒ ſcientia pollicens.Scies aũt poſtea. Dixerat ſupꝛa ſy⸗ mon petrus Dñe tu mhhi lauas pꝑedes. Recõuertit ver ba ſaluatoꝛ.u neſcis modo. Tu creatura tu homo tu peccatoꝛ tu viatoꝛ.tu nebulis ignoꝛãtie obuolutus:tu in pꝛoximo negaturus neſcis modo.ꝙ ego creatoꝛ deuſ et homo iuſtus cõpꝛehenſoꝛ omnia cõofeſſurus in cruce coꝛam diuino atq; paterno conſpectu ſuos in veritate ſi eles facio. Cu neſcis modo:qꝛ tꝑus ignoꝛantie. tꝑus peccati.tꝑus negatõnis.tpus ꝑditõnis.tempus tene⸗ bꝛarum.tpus imperfectõnis.tꝑs belli et ineffabilis pu gne.tꝑus merendiꝑ ſidem. Om̃ia tꝑus habent ⁊ ſcien cia tpus habet. Ofia tempus habent que ſuis ſpacijs tranſeunt vniuerſa ſub ſole.Sub quo ſole. Sub ſole luſticie.ſub ſole intelligibilis lucis.ſub ſole ineclipſabi⸗ li vllis interpoſitõnibo lune. Sed ſi om̃ia tꝑus habent quouſq; ꝓtenditur poſtea.pꝛo eo qð dicitur.ſcies autẽ poſtea.Quouſq; in eodẽ loco ſpũſianctus adueniet do⸗ cturus aplos omnẽ infallibiliter veritatem. Honũ igi⸗ tur eſt in omnibo ꝓuidentiã expectare diuinam:et eius etiã ſide ꝑficere voluntatẽ. Sed petrus voluntatem ſu am.chꝛiiti altitudinẽ in ſua mente ꝑtractans credens ſe humilitate munitũ:ex ipſa iterum denegatiua verba ponit dicens. Non lauabis mihi pedes ineternũ. Quo ſpũ agitur petrus qui verbis còtendit cum dño. repugnatq; actu humilibo actõnibus eius.Qua pᷣfum ptione cum auctoꝛe vite concertat. VUnde iſta rebellio⸗ Non ex malignitate ſed ex humilitate denegat ſe lauari Deld eſt ne lvna iſia humilitas.que diuinis audet con traire ſententijs. Gona videbatur ſymoni ſe taliter hu milianti:ſed melioꝛ virtus inferebatur a chaiſto aliter decernenti.Nam ſaluatoꝛ intulit.. Si non lauero te⸗ non habebis ꝑtem mecum. Vt diſcamus ⁊ regula in fallibili teneamus:melius eſſe alijs qᷓ; in ſeipſo humilẽ ſieri.et alij qᷓ; ſibi etiã in virtutibꝰ ⁊ virtuoſis actibus credere penitus.dico ſecurius. Ecce humilitas ſub di⸗ uerſis reſpectib certat.Adeſt petro humilitas vilitatis qua ſibi ꝓpꝛia cognitõe vileſcit.Adeſt huilitas indigni⸗ tatis.qua ſibi tactu ſaluatoꝛis ⁊ tanto miſterio apparet indignus.Aldeſt humulitas comꝑatõis qua chꝛiſto deo compatus ſe deiecit in nihilũ qua pꝛeactus dixit. Dñe tu mihi lauas pedes.Sed humilitas alio reſpectu coꝛ tangit et timoꝛib pulſat.ſcʒ credulitatis ⁊ obedientie q̃ irrogatur a chꝛiſto.quia laſſare vᷣult quia verbis petru alloquitur vt aſſentiat lotioni. Vna eligitur altera ind citur. Vnd eſt in ſeipo. alia ſub alio. EIna de pꝛia volũ⸗ tate.altera de alterius xoluntate ꝓcedit. Vna mihil cer⸗ tum habet in pꝛemio ſiue pꝓmiſſione.altera ſub inter⸗ minatione ſeꝑatõnis eterne iubetur cum additur. Si nõ te lauero.non habebis partẽ mecum.Quid ergo fa⸗ ciet animus inter has anguſtias cõſtitutus. In hoc fa/ ciat quod ſecit et petrus:qui vervet actu ſe lauandum pꝛebuit ſalſjatoꝛi dicens ñe non tantũ ꝑedes:ſed et 7 4 — —. — ſam rent/ Peine mies lelon Conen ſteren For ur Pec bede peln rn la lonte diccen it moef eni⸗ Mila Peine vtſu De paſſione domini laluatoꝛis. manus et caput. Erxrpedit om̃ino quia chꝛiſto nõ vult feri anathema. magis qᷓ; ſibi ſuꝑioꝛa ⁊ melioꝛa credere decernenti.neq; in bonis ſue aut ꝓpꝛie auctoꝛitatis ſie⸗ ri ⁊ nihil firmare m ipᷣis quod ꝓpter melioꝛa nõ fiat ma loꝛi directõne poſtpoſita. Multos en decepit regulatõ ꝓpꝛie woluntatis:non ſolum in malis aptis ſed etiã in — mamifeſſſimis lvmi. Suo emi vicia duaſi fimiſia ſünt que ſepe tetigimũs. diuertentia omnẽ aĩam cui adſxrẽt a tramitib veritatis. VUnum eſt regulatio ꝓpꝛie volun⸗/ tatis.aliud eſt reputatio ꝓpꝛie mentis. VUnũ ꝑ obedien tiam ſolum.alterũ veroꝑ virtutũ pꝛopꝛietatẽ et ꝑ alte⸗ rius compationẽ factam ſepe coꝛrigitur. Regulatio pꝛo pꝛie woluntatis eſta ſeipᷣa directio et actio mentis ⁊ coꝛ poꝛis.Cum quis ſibi fecit noꝛmas⁊ regulas ſpeculan— di ⁊ diligendi ⁊ intelligendi ⁊ oꝑandi.nec nouit aut ſe⸗ cutus eſt ſcripturax teſtimonia.niſi ꝓut ſue concoꝛda⸗ uerint voluntati.Nec patrum cedit decretis niſi dum videt a pꝛopꝛijs paſſumptõnibo nõ eſſe diuerſa.Mõ cre dit a pꝛopꝛia volũtate regulatus.aloꝝ dictis mſi ab eo fuerint ante pꝛeuiſa. Magis vult omnia in ſue imagi⸗ nationis concoꝛdiã deuenire qᷓ;ipſe velit concoꝛdare cũ ceteris.Et durũ eſt talhboalijs crederxe:atq; a ꝓhibitis reſilire.Nunqᷓ; vero hmõi vicium aliter qᷓ; ꝑ fidem alte ri pꝛeſtitam ⁊ fidelem obedientiã abꝛogatur. Credit enĩ ſe melioꝛa in ſuis directõmbus decreuiſſe. Hoc eni vi⸗ cio multi latꝛant.quo quaſi lalvꝛabat et petrus. Sed ſupioꝛis eſt obedientia coꝛreꝑtus totũ ſe mutans et oſ⸗ ferens ad coꝛripientis iudiciũ.Reputatio aũt ꝓpꝛie mẽ tis eſt credita virtutis aut alicuius bonitatis poſſeſſio nõ inherens.aut ſupꝛa aliũ exiſtimatio. Reputauit ſe quiſpiam foueã humilitatis habitare:ipᷣius certa conſi derata ꝓpꝛietas videri fecit om̃ino contrariũ. Et ſiceſt de ceteris virtutibo diffinixe que q;uis ineſſe ccedantur cum ioſaꝝ cõſideratur ꝓpꝛietas retunditur qui pᷣſume bat. Et pꝛopꝛiã reputatõem deiecit ſepe veritas pateſa cta virtutum:que pꝛeſumentẽ latebat.Comꝑatio cum in exꝑientiam vemit ſimiliter ipam deiecit. Oulti ſuper glio ſcientia memoꝛia intelligentia foꝛtitudine atq; vir⸗ tute aliqua pꝛeſumpſerunt.cum vero qualitas ꝑticipa/ ta equaliter aut ab vno ꝑ magis ab altero ꝑ minus no ta fit pꝛeſumenti cõfunditur.quia inuenit equaleʒ aut foꝛte ſuꝑioꝛem in virtute.in qua ſe alium reputabat ex cedere.ulti foꝛtes athlete de ꝓpꝛijs viribo ſuꝑ alios pᷣ ſumpſerunt:et talis reputatio inherebat vt non crede⸗ rent ſimilem inuenire. Qui cum comꝑatõe cum alijs ꝓpꝛias vires fuiſſent expꝑti erubeſcentiã paſſi ſunt:qm ſi miles aut valentioꝛes ꝑ exꝑientiã inuenerunt. Pꝛoin de coꝛrigamus nos ex iudicio ſamioꝛi: ſicut ſemetipſum coꝛrexit ſimon petrus. Nunc aũt ad oꝛdinẽ rei ge⸗ ſte reuertamur. Adiecit ſecũdo contradicendo petrus. Non lauabis mihi pedes ineternũ. Mon coꝛrigitur pꝛo pꝛia regulatio atq; reputatio in pluribo homimbo ſolis vYerbis. Firmat regulam ꝓpꝛiam petrus.nõ pꝛo die.nõ pꝓp ebdomada.nõ ꝓ menie.aut anno aut tpe magno. ſed velut exceſſum paſſus addidit ineternũ. Bene loqui⸗ tur ꝑ exceſſum:cum tꝑalis de fieri aut nõ fieri deſanxit aliquid ineternũ. GFirmatur aliquid ineternũ ꝓpꝛie vo⸗ luntatis decretum:qꝛ qð firmatur creditur enſe bonum Nagna diſcipuli audacia qui cũ magiſtro pꝛeſente non diſcendo aut interrogando ſed ſua pꝛeſumptõe conten dit. Siquidẽ plerũq; accidit vt qð exiſtimamus potio⸗ ris eſſe virtutis:chꝛiſius aliter ſeꝑe decernit. Credebat eni petrus hoc omino debere preſerri.vt ipſe homo hu⸗ miliatus chꝛiſtũ deum et hoĩem humiliatũ ſe lauanteʒ pꝓtinus recuſaret. Sed chꝛiſtus melius ꝓ petro nouit: vt ſuis directõnibus obediret. Semꝑ ſane chꝛiſtus ad melioꝛa ſuos ꝓuehit ſectatoꝛes. Qui cum anatiema⸗ tis interminaret iudiciũ.petrus territus mente totus expauit:omiia voluntati offerens ſaluatoꝛis. Exhoꝛruit verbum. Si nõ lauero te nõ hatebis ptem mecũ.Di⸗ cebat intra ſe petrus. Oiĩa reliqui etiã meipᷣm vt partẽ habeam cum ieſu:imo totũ ieſum ineternũ poſſideam. CTotus ab omibo electis habetur chꝛiſtus in gra: totus habebitur in gloꝛia Ipſius poſſeſſio nõ minuitur ex cõ⸗ ſoꝛte.aut numeroſitate ↄſoꝛtũ.necipᷣoꝝ paucitate aut nulleitate augetur. Hoc in ſole materiali ſen ſibili exem plo videmus.Quid eſt ergo quod dicit ſaluatoꝛ.nõ ha bebis ꝑtem mecum.Mon accipitur hic pars ꝑ compꝑati onem aut diſtinctõem ad totũ aut ꝓ dimenſione pari-⸗ li ſed eo ſenſu accipitur:quo quis cum aliquo ꝑticipiuzʒ hʒ ↄuerſatõis ⁊ mox et vite. Sed id qðimpꝛoperatiue pccoꝛibo ðꝛ.tu vero cum adulteris poꝛtionẽ tuã ppyne bas:etiã eo ſenſu dicitur.quo quis vnũ exomibi elegit Quo ſenſu loquebatur dauid. Dñs pars hereditatis mee. Et hieremyas. Pars mea dñs dixit aia mea. pꝛo⸗/ pterea expectalbo. Sic etiã ꝑetrus ſupꝛadixerat p ſe acin noĩe oĩm aploꝝ ſaluatoꝛi. Ecce nos reliquimus omnia et ſecuti ſimus te. Qua ſi dicere woluit. De vniuerſo mhil volumus niſi te qui oñiia cõdidiſti:qui es om̃iain omnibo quo habito nihil veeſt. Ende cum dicitur non habebis ꝑtem mecu.nõ erit tua beatitudo mecũ. ODe⸗ cum eni partem habet miniſter qui ꝑſicit meam rolun tatem:et ſequitur me.nõ ſe in directõnibo vite ggende Nam qui ſuam etiã in bonis nõ meam ſequitur volun tatem ſieri anat hema meretur. Quanta igitur erit pi.⸗ na multandus qui audaci malicia que inter dum ⁊ io⸗ mines ſeparant peccata cõmnttit. qñ de ſepatone terre⸗ E fitere deõ de virtutibacreditur. Sibi ſit bea⸗ S qui ſibi er ſuis actibꝰplacet:partẽ cum cheiſto non habeat.qui chꝛiſto ex toto nõ credit. Sed qui cum chꝛi ſto ꝑtem nõ habet:erit cum demonib poꝛtio eius. Me „ lius eſſet nõ ꝓdijſſe ad vſum q; partẽ non habere cum chꝛiſto.qui a deo vniuerſoꝝ conſtitutus eſt heres.et per quẽ facta ſunt iecula.Nulla in inferno aut vbilibet gra⸗ uioꝛ pena qᷓ; cum chꝛiſto habere diuoꝛciũ:qð pꝛo ſeuio ri toꝛmento chꝛiſtus inobedientibꝰ interminatus eſt. et nihil adeo timendũ qᷓ; etiam modicũ ſeꝑari a chꝛiſio Quam paulus ne ſieret pponderabat omibus generi⸗ bus toꝛmentoꝝ cũ dicebat. Quis nos ſeꝑpabit a chari⸗ tate chꝛiſti.et que ſequũtur:vbi hoc loquitur ad Roma nos.Pꝛoinde petrus nõ tm̃ pedes:ſed manus ⁊ caput offert:humilime lotiom. Cui cheiſtus nõ tanta indige⸗ re declarat dicens.. Qui lotus eſt non indiget niſi vt pedes lauet:et eſt mundus totus. Baptiſmũ apoſtolo — rum hic cõmemoꝛare videtur. Nam q;uis aliqui bapti ſari fuiſſent baptiſmo iohãnis:ſuo baptiſmo axoſtolos omies baptiſauit chꝛiſtus. Pꝛoinde dicit qui lotus eſt. Bel ſi lotus eſt.quõ indiget vt pedes lauet. Si wro indiget quõ lotus eſt.Ac ꝑ hoc aliquid aliud pᷣter l'am opoꝛtet inſpicere:ſeruata littere veritate. Ynnuit nem⸗ pe hoc verbo ſaluatoꝛ.ꝙ qui ſemel baptiſmo ſuo baptica tus eſt:iterum bapticandus nõ eſt.qᷓ;uis affectus im/ puri etiã in bapticato remaneant qui deſignantur in ꝑe dibus a ſaluatoꝛe lauandis. Medibo itur curritur ſiſti tur.et ſuꝑ ipos quieſcit coꝛꝑis tota moles.Sic affecti⸗ bus ſuis vnuſquiſq; mouetur feſtinet ad aliquid. ſic in aliquo velut in baſibus.ſic in affectib agenda boĩm vi⸗ ta fundatur. Quos lauari expedit diuinis manibbnon enĩ niſi diuina manu pᷣt hoĩm purgare affectue.Affici⸗ untur eni ſepe holes paſſibiliter et vicioſe. vt in pluri⸗ bus vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeueret maculata dilectio. Et ſi nõ in illis turpib impudicis actibo ſaltim in alijs ad vpſu,ʒ Aiber —–— vite ſpectantibo vltra debituʒ ligatur affectus:qua liga tione. manet impurus. Sola ergo diuina eſt manusqᷓ affectũ irradicat: lauat ? purgat. zοide purgato affe ctu:mudicia tota refulget. Hoc ꝑ ſeipᷣm efficit chꝛiſtus ieſus:quod pꝑ Eſaiam ante pᷣdixerat. Lauamini mundi eſtote:auferte malum cogitationũ vraꝝ ab oculis meis Aauat ergo illa imperioſa maieſtas in foꝛma ſeruili apo⸗ ſtioloꝛum plebeioꝝ pedes ante illos ꝓfundiſſime incli nata. Et ſcom menſuram ge atq; donatõis eius vnũ⸗ quẽq; ꝑfudit. O autẽ pedes lauandi ⁊ loti nõ abſurde intelligantur hoĩm affectus atq; intellectus: aliaꝝ ſcri⸗ pturarum ſententias velut ſtellas ſup iſtam fulgentes inſpiciamus. Inquit iob de pedib ſuis. Quando laua bam pedes meos butiro. Pedes butiro lauantur. cum vnctione ſpũſſancti vnguũtur affectus. atq; docentur hoĩm intellectus.ſicut iohannes in canonica ſua dicit. AUinctio vocebit wo de omniby. Et ſonſa dicit Aaui pe des meos: quõ inquinatv illos. Laui a ſoꝛdib terrenox gffectus. ab erroꝛibus intellectũ atq; ſcientijs ſterilib- quõ ergo id eſt nõ inquinab amplius ullos.Et de pedi⸗ bus animaliũ que vidit ꝓpłeta Ecechiel: ſeriptura di⸗ cit.Pedes eoꝝ pedes recti.affectus ſunt atq; intellcũs Allli vt pꝛeter diligenda et aliter q; diligenda nõ diligat Alli vt pꝛeterqᷓ; intelligenda et aliter q; intelligenda pe⸗ nitus intelligere omino non querant. Multa ſunt ad/ huc exempla ſcripture.ſed quantũ poſſumus comiceꝑ⸗ gimus. SBel ſequens ſententijs dubijs 7 moꝛi⸗ hus aiam nr̃ᷣam fodit.Alit eni Et vos mundieeſtis ſed non omies. Quam euangeliſta ſuoꝛum verbox ſupple mento declarat dicẽs.. Sciebat enim quis nam eſſet qui traderet eum. Pꝛopterea dixit:nõ eſtis mundi om nes. Mullus mundatus erat a ſemetipo: a chꝛiſto mũ datoꝛe mundati erant. Quare nõ omes mundati erãt Acceptoꝛ ꝑſonaꝝ chꝛiſtus nõ erat. Quare illos et non illum ꝓditoꝛẽ mundauerat. qui mundare magis indi⸗ gebat ꝓ eo ꝙ culpa turpioꝛ eum fedauerat: qꝛ iam apti tatus erat ꝓdere dũm ⁊ magiſtrũ. Sed ꝙ iudas mun datus nõ extitit obſtinatio fuit iude:nõ negligentia ſal ſatoꝛis. Memimi aufert ſaluato? quam dedit homimib libertate:nec quempiã violentat ad bonum. HNõ poten⸗ tia violenta ſed ſuaſione ſaluatoꝛ vtitur cum vocandis atq; vocatis. altioꝛ eſt ſententia omnẽ terrens hu manum intellectum:qꝛ nihil vult quod nõ poſſit.mhil pᷣt quod nolit.Ac ꝑ hoc nihil cauſatiue aut occaſionali⸗ ter eſt a ſaluatoꝛe iude progatum. vt ipᷣe ab illo nõ mũ daretur cum ceteris niſi quig mundationi diuine cum ceteris nõ conſenſit.imo abiq; ceteris in aio dno rebel⸗ lauit.Zenaciſſima erat macula que mundatis reliquis rem̃anebat Equaliter omnes mũdatoꝛ mundabat.ſed cõtumaci mentis audacia ꝑſiſtebat iudas in ſua mali⸗ cia induratus vt inxrentem inuiſibilẽ maculam ſum/ ma mundicia nõ mundaret.Nec dinine herbe fullonice neq; acrimonie alique valuerũt:vt àmale concepto deſi ſteret. Quem nec pᷣterijt lauando ieſus,. ſed ante illum wlut ante alios ſua genua flexit et lauit pꝑedes humili⸗ ter ꝓchtoꝛig. Elide pamplius ineffabile huilitatem do⸗ miniſaluatoꝛis:qui ſui ꝓditoꝛis nõ dedignatus eſt la⸗ uare pedes.qui eum ꝓfunda mclinatõne a ſcelere reuo⸗ cabat:velut ſuppliciter rogans vt deſiſtat a malo.vt in⸗ nocentem nõ ledat:non volens vitare moꝛtẽ quam ve nerat omnino ſuſcige:ſed vt diſcipulũ quem vocauerat a diſcximinib mundi quẽ apm nominauit quem vir⸗ tute miraculoꝑ feeit mnſignẽ:cui apoſtolici collegij etiaʒ pauperem cõmiſit annona quẽ thſaurariũ fecerat obla toꝛumſc damnatõne ſempiterna pꝛeriperet. ne de vita N1moꝛteſus puicacia moꝛeretur. ne moꝛs ſuſtinenda ꝓ R J omnium vita ſibi moꝛtem generaret eternam. Eregi⸗ one inſpice quanta eſt obſtinatio:quã diuina inclinatio nõ eradicat. quanta duricia quam diuina manus non emollit.quanta mentis ſoꝛdes quã lotio diuina nõ ab⸗ luit q;; tenaciter ineret macula:qua diuina cũ lintheo abſterſio nõ abſtergit. In hoĩm conſideratõem om̃ino ueniat ad quid pᷣt hũana iniquitas deuenire:vt nul⸗ lis pſuaſionibo ſignis amoꝛibo terroꝛibus pꝑmiſlionibj poſſit a cõcepto malo conuerti.Miramur obſtinatõem cayn.miramur irreuerentiã cham.miramur fraudulen tiam et feritatẽ yſmahel.miramur hiſpiditatẽ ꝓterui⸗ anm eſau. miramur induratõem coꝛdis egiptij pharao⸗ nis:miramur ſciſmata dathan ⁊ abiron.miramur inui diam fratrum ioſeph. miramur contradictõnem choꝛe miramur filiũ ecechie contumacẽ. miramur idolatriaʒ aaron:et ppli pꝛeludentis.miramur ſaulis pꝛimi regis ſupbiam.miramur abſolonẽ ꝑſequentẽ patrem dauid. miramur multos pꝛeteritos vtriuſq; populi inclitos ⁊ plebeios turpiter et obſtinatiſſime dvelinquentes. Sed peccatũ iude quod chꝛiſtus tanta diligentiaconatus fu it auerterę:ſtupoꝛibus et ammiratõmibo omies penitus accerſit Sunt nempe nonnulli qui in conceptis ma⸗ lis iude damnati ſectantur inreconuerſo pede veſti⸗ gia:vt omnis ars ſuauiter reducendi argumentis nul⸗ lis inualeat. His ſane timoꝛibo configenda ſunt hoim coꝛda.crucifigende ſunt mentes.his ſunt aculeis com/ pungendi.ne cum iuda deſcendant in ꝓfundum maloꝑ et contemnant redire ad eum qin omnes errantes pie atq; miris modis reuocare non deſinit. Mam ſapientia dicit. Peccatoꝛ cum venerit in ꝓfundum maloꝑ cõte⸗ mnit. Pꝛofundũ maloꝝ obſtinatio eſt. induratio eſt. p⸗ teruia eſt. deſperatio eſt. cõtumacia eſt. rebellio mentis eſt. An quod ꝓfundum cum quſpiam venerit: conte⸗ mit deum. contemnit ſeipᷣm. cõtemnit virtutẽ. conte mnnit gloꝛiam.contemnit et penã.contemnit monitus ſalutares.contemnit omnẽ ſemitam et compendia re⸗ deundi.Contemnit ſcripturã ſacram et quaſi fabulas reputat poetaꝝ.Quis nouit quo merito iudas ſic me⸗ ruerit indurari.Quis ſub aliquo dvoctoꝝ pᷣſumat: ſi ce⸗ cidit indas de ſcholis dñi ſaluatoꝛis. Quis de duce con ſidat:ſi cum via recta iudas errauit. Nulla ex ꝑte chꝛiſti pꝛerogata eſt occaſio ſiue cauſa.nulla exꝑte coapoſiolo/ rum eius. In reuocationẽ eius omnia decentia chꝛiſti. miſericoꝛdiã atq; iuſticiã facta ſunt.et non eſt auerſus animus eius.neq; deleta malicia mẽtis eius. Hec ideo Diximus vt agnoſcamus ad quantũ pᷣt diuina bonitas inclinari:vt ꝓuolueretur pedibus pꝛoditoꝛis.et inquã⸗ tum biina iniqquitas indurari pt ommmode peeſentiã contemneret ſaluatoꝛis, Munc rei geſte osdinem repetamus. Enumquẽq; lotum chꝛiſtus lint leo quo erat pᷣcinctus abſterfit:vt ex omni actõne nitiditas ꝑfe cLta conſurgat. Abſterſit nunc pꝑedes ſcqʒ nros affectus a maculis:qui abſterſurus erat ſanctoꝝ oculos a doloꝛib⸗ atq; piculs· Moc refert in apocalypſi ſe vidiſſe iohãnes Et abſterget deus omnẽ lachꝛymam ab oculis eoꝑ. et moꝛs vltra nõ erit:neq; luctus neq; clamoꝛ neq; doloꝛ erit vltra que pꝛimo abierunt.Loti erant pedes ſed lin⸗ theo abſterguntur.in deſignationẽ defecate vite.ad de⸗ ſiccandũ humiditatẽ:qua ni ſepe molleſcunt affectus in ꝓlapſione maloꝝ. Quam molliciẽ exhoꝛrendo pꝛeca uebat ommpotẽs:cum dicebat ꝑ hieremyam ꝓphetam bis qui de pplo dei tenebãtur in babilone quaſi captiui. Fugite pple meus de medio babylonis:vt ſaluet vnuſ⸗ quiſq; aiam ſuam ab na furoꝛis dñi:ne foꝛte molleſcat coꝛvẽm ⁊ timeatis. Lunc enim molleſcit coꝛ hoĩm atq; affec:cũ amoꝛe cõtrahimur aut aliq̊ timoꝛe terremur —.— — —— 2 helinzi⸗ ngb, linthr 1 nfin pemul finh natöem udlen 1pteni⸗ Phero mnrinni ence ſlirig lfni legis ndornd, nelioo⸗ Gecl natusſi SWas Ms le eſi hentiom, ſnt vin anleoun, unmnle tupten 1ſapienn r tigeſt Wen itecont, tuti it monins Hendste liſrts nsſemn netſ Ndoce tpteceſf hrnfo, tuchii nenis eſte⸗ Alonits Ningvit i Nnm o noſe Atns 4 No Mhines gwo ſeslin o de fects opeect hun pn leſen mot en⸗ P a 7 Q „ „820 De paſſione domini ſaluatoꝛis. ad malum aliquod pagendum. Sed chꝛiſtus abſtergit humiditatẽa ꝑedibi.ne nt᷑i molleſcant affectus: vt ſit virilitas et foꝛtitudo ad exequendũ que veritas iuſti⸗ cia iubent. Eoce abluti ſunt et abſterſi apoſtolici pedes quos ſic eſſe decebat qui delaturi erant p vniuerſum oꝛ bem pᷣdicando lauantẽe.vt nõ ſolum homo ſed deus ⁊ ho mo ab hominibo crederetur:et in ipſo ſicut in doo viuo et vero ſperaretur et ſuꝑ om̃ia dignius ab omnibo ama retur. ulta opoꝛtebat fulgere mundicia:qui tam ma gna tam ineffabilia debebant quaſi aĩalibus bomimib⸗ intonare-Tlere magnũ erat miſteriũ pꝛedicandũ.qñ pᷣ dicatoꝛes diuina manus lauit atq; deterſit. Vereoꝛ di⸗ cere:ſed pia credulitas et chꝛiſti humilitas atq; ꝓfunda dilectio me cõpellunt:vt pie credaʒ etiã ſup apoſtolicos pedes ſua labiaolculando pꝛeſſiſſe:q;uis euangelica no oauatur hiſtoꝛia. Sed necmmirũ: bumiho:a ci legimꝰ ipᷣm feciſſe ꝓ nobis. Et neſcio vnde pꝛeterq; ab illa pia oſculatõne ſit ſumptum atq; mos inoleuerit vſq; in ho diernũ diem:vt maioꝛes cum lauerint pꝛemant oſcula in pedibo ſubiectox. Muius lotionis pacto miſte⸗ rio ſaluatoꝛ veſtimenta reſumpſit atq; reſedit: vt no⸗ bis detur foꝛma vite agende vt poſtq; pꝓ pꝛoximo labvꝛa uerimus ad oꝛnatum virtutũ ꝓpꝛium nos colligẽtes reuertamur:et reſumamus uüllas actõnes quibo ſoli exi ſtentes deo placemus.et reoꝛnemus noſmetipᷣos illis ſecretis moꝛibo quos interdũ ꝓ alioꝑ vtilitate atq; ob⸗ ſequio intermiſimus. Et reſideamus quieſcẽtes in al titudine nr̃e mentis cum ipſa itinerantes put diuinus ducatus conduxerit ſiue ꝑmiſerit in ſuꝑnam patriam in conſideratõe ciuium ſuꝑnox. Et terum delcenden⸗ tes ad abiſſos penales vbi tumultuat tetra famulia ine iernum male incluſa p meritis. Abſoluendũ eſt inter⸗ dum a laboꝛibo coꝛpus:vt aĩa habeat copiam quieſcen⸗ di ab actõnibo eius. Nam coꝛꝑe implicata aĩa ex toto li⸗ bertatem nõ ſentit qꝛ ex coniũctione nature in illa tra⸗ hitur ad que coꝛpus intendit. Et difficile fit. q inclu⸗ ſum includentis actionib ⁊ motiba nõ intendit. Per exceſſum eſſet ſuꝑna gratia infuſa deſuꝑ: vbi extoto ab actõnibo eius natura ꝓhibetur. Et inſtituta natuta aĩa nt᷑a animat coꝛpus.queod pꝛeter ipam nullis agitur mo tibus. Quo quieſcente quieſcit hoim ſpũs. et pergit et agit et loquitur ⁊ ↄtemplatur inuiſibiliter abſq; coꝛꝑis motib:quod pꝛeter ſpm̃ nõ efficit coꝛpus. Naturã ha⸗ bet ſpũs in coꝛpe poſitus et extra ſpũalibus theoꝛijs in⸗ tendere:qᷓ;uis liberius extra coꝛpus. Sed nõ habet coꝛ pus aliquid poſſe facere vel ſentire:mſi pñs fuerit ſpũs in aliquibo ꝑ volũtatẽ in aliquibo pᷣter voluntatẽ ꝑ ſolã ipᷣꝰ habitatõz. Sʒ oĩno coꝛpis motiboſintendẽtes etiã virtuoſis quietẽ illo in tꝑe ꝑdiderũt.id quã redeundũ et reſdendũ ſuꝑ menſam ab eternoparatam ineffabi⸗ lium atq; innumerabiliũ bonox exẽplo dñi ſaluatoꝛis: qui veſtimenta reſumpſit atq; reſedit. Et eos quos ſta tus altitudo decoꝛat.poſt actõnes humiles et virtuo⸗ ſas opoꝛtet reſumere que ſunt ſtatus atq; ſtatui accedẽ ti conueniũt.et re ſidere ſuꝑ tribunal iudicij et cathedrã doctrine. atq; ſupꝑ ſacnamentoꝝ menſam. Nam patres veteris teſtamenti hoc idem fecerũt:quod chꝛiſtus mo⸗ raliter iunuit faciendũ.Qm̃ ſi quis ſenſu tipico eoꝛum hiſtoꝛias indagauerit:et recitante littera nłe fidei ſen⸗ ſum atq; intellectũ contulerit:vel vt cautius dicamus ex illis ſcripturis acceꝑpit.quod dicimus luce clarius pa tet. Ypſax vero hiſtoꝛiax ſupplementa etiã plene legẽ⸗ tibus vere demonſtrant. Fecerũt ſiquidẽ hec pattiarche pꝛimi duces ꝓpłi.iudices atq; reges.qui ſuis tꝑibus ex ſtatibus atq; virtutibo dño placuere· Et cum reſediſſet atq; recubuiſſet iterum dixit.. Saitis quid fecerim wo bis. Quod dictum aut interrogatiue aut conſultiue unt et agnoſcunt pfundũ miſteriũ qð ipᷣe ad eoꝑ pedes exercuit. aut exercitat vt agnoſcant:vt ſit ſenſus. Sciꝰ½ tis.hoc eſt ſcire debetis que fecerim vobis. Si factũ il⸗ lius tpis queritur. genuſlexit. lauit. abſterſit. et vt pie credimus. oꝛis oſcula pꝛeſſit. Unde ad ſcientiã ſuox mi rabilium opm atq; factoꝝ nos ſaluatoꝛ inuitat. Quid ergo fecit nobis p eo qð dicit:ſcitis quid ſecerim vobis. Non pigeat recolere bñficia lonitatis diuine. Creauit de nihilo cum nõ eſſemus:mihil ei dedimus. et ipe pᷣue nit nos amando. Cui qmoꝛẽ nõ rependere inicianti cer tiſſima damnatio eſt. Creauit nõ ad exemplare aliquox pꝛecreatov. nõ impꝛeſſit in nobis alterius creature ve⸗ ſtigium:ſed ad imaginẽ ſimilitudinẽ ſuam ſcõm aĩaʒ non ſcom coꝛpus ꝓduxit in eſſe. Coꝛpus vero et aiam ſcoõm foꝛmã rõnis eterne atq; in vtroq; poſuit:q;uis di uerſimode ſancte trinitatis veſtigiũ in aia:in memoꝛia et intelligentia voluntate. Coꝛpuget aia. ſicut omnia entitatẽ habentia.qꝛ ſunt. quia ſic ſunt.quia ꝓpter ali⸗ quid ſunt.quodãmodo trinitatem expꝛimũt Et memo ria intelligentie volũtati potentias actus tradidit.et de bita in quibus terminarentur obiecta. Et aie tradidit libertatẽ:angelos ad conſoꝛtiũ.cetera vero ad ſubſidiũ dedit:ircundedit nobis mandatoꝝ atq; iuſtoꝛũ decre⸗ toꝛum ſepes.ne ab ipᷣo efflueremur in vanum. Et cum effluximus reuocauit nos.cum ſietimus tenuit.cũ tax dauimus expectauit.factus homo ꝓ nobis.et nobis.et bumanam naturã deitate decoꝛauit atq; honoꝛauit.nõ angelos ſed ſemen abꝛahe.imo peccatoꝛis ade ſine pecca to ſuſcipiens:nam abꝛaham ex antiqua oꝛigine ſemen erat ade.conuerſatõem fecit inter nos velut homo abſ⸗ q; peccato.et pꝛerogauit exemplũ.Docuit nos via aſcẽ ſionis in celum:et in montibo ⁊ planicie atq; loco cam peſtri. In domib in ſynagogis ⁊ templo eructanit ver⸗ ba bona:et ſuꝑnam ab eterno pꝛefinitã doctrinã. Sa⸗ nauit languoꝛes.ſuſcitauit moꝛtuos.dimiſit peccata pe nitentibus.et ꝑ potentiam quam exercuit in coꝛpibus qualem aut qua potentian: in animabo ſanandis habe⸗ et oſtendit.mnia fecit nobis:que fecit in ſeipᷣo pꝛo no 18. rim vobis.HNumiliter natus eſt. nec in ꝓpꝛia ede.cum quo eſt egreſſa pauꝑtas:vilitas atq; deſpectus.Artiſſi⸗ ma loca inhabitans.qui celoꝝ ampſitudinẽ fecit. Vlagit creatoꝛ angeloꝝ et beatoꝛũ leticia. Muteſcit factoꝛ diſer tarum linguax.ſtringitur faſcijs tota faciendi libertas. Diſpergitur ſanguine iuxta legis ritum:qui ſuꝑ legem et dñs legis erat. Offertur in templo conditoꝛ templi. fugit in egiptum ſecuritas angeloꝝꝑ ⁊ hoĩm. Pauet qui demonũ venerat auferre eeren ea regibo rex re⸗ gum ⁊ dñs dvominantiũ.Eternus a tꝑali faciem auer⸗ tit ꝑ fugam· Tliuit in ꝑegre.qui ſuꝑnam patriam fecit. HMabitat in domibo peccatoꝝ:domiſicatoꝛ mundi.Alie⸗ na ſtipe ꝑx maternum lucrũ:acu.colu.aut ꝑ paternũ ſe⸗ curi.aſcia. dolabꝛo.terebello queſitũ:ſiue ſtipe captata ꝑ queſtum vita oĩm viuit. In iudeam rediens:viuebat pidem. Bapticatus ꝓ nobis et nobis eſt. Dira ieiunia paſſus:et tentatõnem male audacis ſpũs.? iſcurrens abſq; ſubiugalibo abſq; curribo et nitidis equis nec niſi ſemel in terris fuit delatus aliqñ.Tota vita ein s pauꝑp tatis vilitatis lalvꝛis penalitatis veram geſtab t effigi ꝓpꝛijs domicilijs ⁊ laribus carens:et teuitas diuituʒet totentum cõuentus.Nihil mundane dignitatis in ſua vita cõmiſcens:ne videretur humana potentia ſeculũ pꝛeſens ad ſe velle cõuertere.Nulli nociuus:omnibus put in ipo erat placidus ⁊ amabilis erat. Sed neceum 3 Orzie . Alte memoꝛationis eſt verbũ:ſcitis quid ſee GG W NV Aier patiebatur humana pteruia. Sellas eathedras ſtrato⸗/ ria tapetia lectoꝑ molliciẽ ⁊K oꝛnatũ atq; veſtimentoꝛuʒ nunq; legimus habuiſſe. Ceſariem geſtabat incultã. fa ciem illotam.nec cultui coꝛꝑis intendit aliqñ.cetas pi⸗ ctas aut ſcematibo fultas nõ habuit nec archius clauſa quoꝝ poſſeſſio denotat ꝓpꝛiũ.et charitati facit iniuxiani que theſauricare oĩno nõ nouit:nmecclauibo vti. Quic/⸗ quid eſſe potuit hũane atq; mũdane ↄplacentie ſeu de/⸗ lectatõis atq; honoꝛis:a ſeipo chꝛiſtus abegit. Quicq̃d wro potuiſſet eſſe virtutis ꝑfecte ſuſcepit. humiliatus vſq; ad eteige pedes.a quibo ſurgens dicit aplis Sci tis quid fecerim vobis: vtinã ſonet hec vox adhuc in au ribus nt᷑is:vt ſciamus quid fecerit nobis. Et intellige⸗ batur in illa xoce qð ꝑfecturus ꝓ illis erat ⁊ om̃ibus gẽ tibus:et ꝓ poſteris nobis atq; ꝙ venturis tranſeuntib nobis.Pꝛoinde non ſilet illa vox.ſed ſp ab eo tꝑe quo emiſſa fuit clamauit clamat atq; clamabit Scitis quid fecerim vobis.Et addendo quid fecerit poſtq;; emiſit eõ ſecrabat coꝛpus ſuum. Oꝛauit in ſudoꝛe ſanguineo. ca ptus et ligatus eſt.tribunalibo traditus penis.et a pꝛo⸗ pꝛijs exactus cruciſixus eſt.moꝛtuus ⁊ ſepultus eſt: reſurrexit ⁊ reuiſus eſt. aſcendit in celũ.et ſpm̃ ſanctum largitus eſt Scimus ergo quid fecerit nobis.Ac ꝑ hoc hec ſcientia velit nolit tenet omnẽ hoĩeʒ inexcuſabiliter atq; totaliter debitoꝛem.Mec ſcientia ſcripta in tabulis coꝛdis:in lamina rõis in cartha memoꝛie:a pꝑeccatis a⸗ uertit ⁊ innectit virtutib.Mec ſciẽtia dignũ celeſti ma giſterio facit. Hec ſcientia de diſcolo facit diſcipulũ:et de diſcipulo qũnq; mgtm. Mec ſcientia ſophiſmata que q; nõ timet nõ veretur coꝛã regibo loqui:ꝑuipendit ter⸗ renos pꝛincipes.demones terret.ſcholaricat cum ange⸗ lis ⁊ eruit ab inferis.collocat in ſuꝑnis. Hec ſciẽtia que rit ſollertẽ:petit actiuũ.deuitat ignauũ:gratũ vult.con demnat ingratũ. Hec ſcientia tũc coaleſcit cũ opib va⸗ cat.tũc ꝑſicitur.cum totũ eſſe nẽm redditur ei qui ſcien tiam a nobis expedit ſuoꝛũ factoꝑ dicens. Scitis quid fecerim vobis. Et adiecit Uos vocatis me ma⸗ giſter dñe bene dicitis. Sum eteni. Magiſter erat ſuꝑne doctrine atq; ſabiliũ oĩm:et dñs vniuerſoꝛum. Tũc ſtatim humilitatẽ ſeruilem ⁊ hũilem ſeruitutem quam coꝛã ipᷣis oſtenderat:ꝑ ſui comꝑationẽ ad exem/ plum eox factionis intoꝛſit dicẽs.. Si ego laui pedes vros dñs ⁊ magiſter quẽ eſſe me vere cõfeſſi eſtis:let vos debetis alter alterius lauare pꝑedes. vt qð fecit de⸗ us ſi pᷣt faciat homo:quod fecit dñs faciat ſeruus.qð fe cit celi ⁊ terre imꝑatoꝛ:faciat quicũq; terre ſenatoꝛ.qð fecit excelſus:faciat humilis.quod fecit mgꝗt̃ exequatur Diſcipulus. Qõ fecit chꝛiſtus nullus dedignetur facere chꝛiſtianus:vt vſq; ad pedes inclinetur huilitas chꝛiſti ana:et abluat ſi quis pᷣt actu et theoꝛia ſoꝛdes ab hoĩbo turpantiũ pcc̃o. Rationẽ humiliũ actionũ etiã compatõne ſubnexit dicens. Amen amen dico vobis qꝛ nõ eſt ſeruus maioꝛ dño ſuo.neq; aplus maioꝛ eo qͥ miſit eum. Siſcitis hec beati eritis ſi feceritis ea VUt luce clariuſ pateat qð ſuꝑius dixerit.ſcitis quid fecerim rbis:vt ſclentia reducatur oĩno ad actũ quia nõ btũs qui nouit ſed qui qð nouerit fecerit. Nam ipſe dñs ſal uatoꝛ cuius irrefragabilis eſt ſentẽtia nõ dixit.btĩ eritiſ ſiſcitis.ſed beati eritis ſi feceritis.Ad actõem monet⁊ ad vitã agendãa verbis et factis inuitat dñs ⁊ magiſter. Actiua ſcientia quã dicimus chꝛiſtianã fructificauit ex actu aut ex dulectõe ipius ⁊ agendax ꝑ ipam:ſi ꝓbabili ter deficit agenda potẽtia.q;uis etiã ſint aĩe pᷣter coꝛpus multiplices actões.ſurſum ferentes agentẽ: que pᷣter coꝛpus ptinere pñt ad iſtaʒ ſententiã ſaluatoꝛis que di⸗ cit:btĩ exitis ſi feceritis ea. Sũt enĩ aliqua ſcienda que terciuſdecimus in actionẽ nullo modo deueniũt nec deuenire iubentue aut cadũt ſub cõſilio factõis.Aliqua vero ſcienda in acti onẽ᷑ veniũt ex pᷣcepto:que in actũ nõ deducere fabꝛicãt in gehennã pallentes atq; teterrimas ſedes.ſed oꝛdina⸗ re in actũ lucidas parãt ſedes.Aliqua vero veniũt ercõ ſilio:que ad actionẽ inflectere ad altioꝛes edes ſubue⸗ huntur actini. Vnde ðↄꝛ. beati eritis ſi feceritis ea.n actionẽ nr̃am nullo pacto venire debet ſciẽtia miſteriox cei:et altiſſimoꝝ oꝑm eius que opatus eſt abinitio vſq; in pñs.et oꝑabitur vſq; in futurũ:quã habemus ꝑſidẽ Ecientia vero mandatoꝝ dei ⁊ 9ↄſilioꝝ ⁊ moꝛũ pioꝛum debet oĩno venire in actũ vtriuſq; hoĩs aut ſolu alteriꝰ reliquo in oꝑe ſuccũbente. Manc ſcientiã expetiint ſalo mon:vt in ea ipe fieret laboꝛioſus atq; actiuuſ. Inquie enmĩ. Mitte illam ſapientiã de celis ſanctis tuis:et a ſede magnitudinis tue:vt mecũ ſit et mecũ laboꝛet vt ſciaʒ quid acceptũ ſit coꝛã te omni tꝑe. Ecit enĩ illa oĩa ⁊ in telligit.et deducet me in oꝑib meis ſobꝛie.et cuſtodiet mne in ſua potentia ⁊ erũt accepta opa mea.Que verba ſiquidẽ ad intellectũ veritatis relata.ſcientia beatifica Vetitur que tũc beatificat cũ deuenit ad actũ.Nam the⸗ ſaurus abſconditus et ſcientia abſcondita.que vtilitas in vtriſq;. Mon ſolũ aũt abſcondita eſt ſcientia ſi nõ do⸗ cendo effunditur:ſed abſcondita eſt ſi nõ fit moꝛale qʒ ſcitur Tleruntñ qᷓ;uis de ſpũſſancti licentia etiã ſeruata littere veritate ad multa diſſerẽda in ſcripturis ſanctis ex vna ſcriptura poſſit intellectus libere ⁊ vtiliter ꝑua⸗ gare.applicatã tñ locutionẽ in omnibo ſcripturs opoꝛtʒ pintendere. Mam ſic ſaluatoꝛ de ſcientia hũilitatis vi⸗ ſus eſt diſſerere que in aĩo ⁊ in oĩibus actõibo eſt ſuo exẽ plo ſeruanda. Pꝛemiſerat enĩ. Exemplũ enĩ dedi vobis vt queadmodũ ego feci vobis ita ⁊ vos alijs faciatis:qꝛ nõ eſt ſeruus maioꝛ dño ſuo:neq; aplus maioꝛ eoqͥ mi ſit eum. Mos ſerui ipe dñs:nõ homo purus ſed deus et homo verus.nos moꝛtales ipe immoꝛtalis.Nos ex ni⸗ hilo. ule ab eterno. Mos miſſiille vero mittens. Nullo igitur tumoꝛe coꝛdis.nulla reputatõne ꝓpꝛie mentis. nullo pauoꝛe rumoꝛis.nullo pauoꝛe foꝛinſeco retraha⸗ tur aliquid agere ſeruus vbi dñm pꝛeuium habet:neq; Diſcipulus dedignetur mmgim ꝓſequi pꝛecedentẽ:neq; ñilius pꝛeeuntẽ prem vbiad bonũ atq; virtuteʒ iter eſt atq; gradatio.Neq; creatus ex nihilo et ex ſanguine di⸗ unno redemptus:nullis interpoſitõibo reuerſetur ſequi hoĩem deum.pandentẽ iter ante nos:ſiueꝑ planuʒ aut pfundũ:aut altum aut aſperũ aſcenſum ad virtutẽ ſe⸗ ctandam ⁊ conquirendã immarceſſibilẽ gloꝛiã:quã re⸗ pꝛomiſit chꝛiſtus diligẽtibo atq; ſequentibo ſe. Supbi re diabolicũ viciũ eſt:nõ ſuꝑbire initiũ eſt virtutis Hu miliari vero in deiectis actõnibo prudentia eſt atq; ſecu riſſima virtus:nõ hũiliari ad que hũiliatus eſt chꝛiſtus negacio eſt eius.Abhoeritio ⁊ vilipenſio moꝛum cheiſti negatio certiſſima chꝛiſti eſt. Satis abhoꝛret. qui ſeque lam auertit. Cõquerebatur iob de ſua vxoꝛe dicens.Ali tum meum abhoꝛruit vxoꝛ mea.Alitus cheiſti doctrina eius eſt qua nos ad hũilitatem agibiliũ moꝛum inuitat Cuius alitũ abhoꝛret aĩa vxoꝛ:ꝑ fidẽ ſed deſpiciẽs chꝛi⸗ ſti humilẽ infirmitatẽ ⁊ voluntariã atq; infimã humili⸗ tatem. Vlera hũilitas ad quã nos ſaluatoꝛ inuitat exceptuatõis regulas oino didicit: neq; in paſſionibus ignominijs.obſequijs.actõibo.moꝛibo publicis ſiue pꝛi uatis:aliquid exceptuabit aut excluſit aliqñ. Voꝛago in ſatiabilis eſt hũilitas:in ſe recipiens inſatiabiliter aqua rum riuulos:turbidos ſiue claros· Equanimiter ſplen dentia ⁊ vilia ſuſcipit ad agendũ:cum infallibilis pꝛece⸗ otoꝛis nouerit voluntatẽ. Oneriferũ animal eſt humi⸗ itas:ſuꝑimpoſita nõ diſcernẽs.vtrũ deſpicabilitas aut deen lin leg n⸗ d nnedi ſehvi olt le⸗ . h ſeen ſs hoſi. ne nn hikt chin nli ltat 1s in s en leſ ni t De paſſione domini ſaluatoꝛis. pꝛecioſitas ſit in eis. Vera hũilitas ſempꝑ ſibi ſecurita⸗ iße gfecte cudere nõ poſſumus.niſi de miſterio et te l=a tem aſciſcit.vt inter picula et queq; deſpecta pꝛeeunteʒ ducẽ irretrouerſibiliter ſubſequat᷑. Vidi canẽ ſuꝑ mer gentes ⁊ inundates aquas ⁊ toꝛrentes ſequentẽ dñm: et moꝛti ſe dare ſi nõ potuit ſequi.Et ꝑ ſcenũ ⁊ ſterqui⸗ linia ꝑ aſpera ⁊ plana dñm ſequebatur canis fidelis Ca nis fidelis hũilitas vera.Qu etiã cum maledictis atqʒ verberib nõ repetit domũ:appetens quodã inſtinctu fi⸗ gei naturalis magis veſtigare patronũ. Excellẽtia odo A — ratus ſeꝑe nõ viſum ſeauitur quouſq; ſequatur ꝑ ꝓpꝛi⸗ um viſum:et ad vocẽ nõ viſi dñi ſe violentat ad curſuʒ quouſq; ꝑueniat et in ſiliat in pꝛedã. lerberatus non minuit fidẽ:nec ceſſat a gubernãtis ſequela. His tipis j „ vera hũilitas fit ad chꝛiſtũ.quã ſi ſcimus beati erimus ſi fecerimus eam. Ye credimus ꝙ poſt agnum tipicũ ⁊ pedũ loti⸗ p onem ad coꝛpis ſit miſteriũ aduentũ.qᷓ;uis ab eæęeuangeliſtis aliter teratur oꝛdo illoꝑ q; geſtoꝛũ rerũ. Sed nec abſurde creditur: ad ſuſceptionẽ tan⸗ ti miſterij ſiue ſacramẽti pceſſerit aplox mundatio. Ex dit enĩ omni mũdicia pꝛeoꝛnatum feri ſuſcipe talia ſacramenta volentem. Dicit enim apoſtolus. ꝙ qui manducat et bibit indigne:iudicium ſibi manducat et bibit. Magna eſt indignitas:vbi mundatio nõ pceſſit. Oenſa nanq; paſcalis agni adhuc moꝛe ſolito ſtabat er ceptis comelſtis. Et pane acimo vino remanſe/ rat ab eſu agni paſcalis:ex quibo chꝛiſtus ſui coꝛpis ſa⸗ cramẽta cõfecit:nec aliunde alius adductus eſt agmus panis aut vinũ delatũ.Cathinus adhuc erat in menſa in quo foꝛte intinxit buccellã ꝓditoꝛi poꝛrectã in ſignuʒ cum ceteris coꝛpus ⁊ ſanguinẽ ſuum veriſſimũ daret. vt iſta intinctio ſcõm aliquos facta ſit eo tpe quo cõſe⸗ cratũ eſt coꝛpus nõ eotꝑe quo comeſtus eſt agnus.vt iudas a coꝛpꝑis ſacri cõione penitus nõ ſit excluſuſ.Nos aũt oꝛdinẽ rei geſte aliter pſequẽtes pie dicimus ſalua toꝛẽ recubuiſſe cũ ceteris apłis in comeſtione agni pa- ſchalis:vbi ꝓteſtatus eſt de ſideriũ comeſtionis. triſti⸗ ciam paſſionis.vbi de ꝓditoꝛe nõ de perſona diſſernit. vbi requirẽti iohanni ſoli ꝑ intinctũ panem ꝓditoꝛem oſtendit.Dheinde lauit pꝑedes oĩm etiã ꝓditoꝛis. Dein de reſedit ad menſam:et coꝛpus fecit ⁊ ſanguinẽ. et tra didit omnibo aplis:necdũ ꝓditoꝛ iudas abſceſſerat.qui etiã cum ceteris coꝛpus chꝛiſti et ſanguinẽ accepit.Nã buccellam accepit in ſignũ ⁊ oſtenſionẽ ꝓditõis:tpe ſi⸗ ue hoꝛa qua comeſtus eſt agnus.coꝛpus chꝛiſti accepit ad confirmatõem ſue damnatõis.qñ cum ceteris ſibi dedit ieſus nõ ꝙ fibi chꝛiſtus ad damnatõnem dederit: ſed ille ad damnationẽ accepit. Nolebat eniĩ chꝛiſt ipᷣm obſtinatũ excludere ne ſibi ſoli cognitũ et iopanni cum ſua excluſione notaret.quouſq; ꝑ manifeſtũ facinus ſe⸗ ipᷣm notauerit.vbi foꝛma pꝛerogatur omibo ne quiſpiã quempiã ſibi ſoli cognitũ malũ quõlibet notet. auts o ticipio ſacxamẽti ecludat:ſi alia iura pticipij certa ſub⸗ ueniũt.Non tñ ad cõmunionẽ admittatur: cuius vita euidenter mala cognoſcitur.et peccatũ ſine delitura pec cati aſſiſtit in patulo.etiã ſi talis cum multis ad ſuſcipi enda ſacramẽta cõueniat. Yſto vero celebꝛato ſacramẽ ti miſterio.cum om̃ibo ſurrexit a menſa.et volentibo hy mnum dicere ſceleratus iudas abceſſit. Qui tñ ſtetit quouſq; cognouit ex ſolitiſ:ad oꝛtũ cum diſcipulis ſuis volente accedere ſaluatoꝛẽ Ad quẽ locum nõad cenacu lum cum cohoꝛte atq; miniſtris iniquitatis ad dñm ca⸗ piendum acceſſit:quaſi certus de loco cõuentionis dñi ſaluatoꝛis.Cõtrouerſias que vidẽtur extextu cõſurge re aut textus qui videntur dirupti ſoluere:qꝛ moꝛibus quantũ poſſumus intendimus nõ curamus. Ququis et oꝛdine rei geſte aliquid pꝛetangamus. Mꝛoinde iſta pauca pᷣmiſimus hoc miſieriũ ſacramẽti: qm̃ alibi de di uinis miſterijs dicendi oꝛdo coaptat. Terũ vero cũ diſcipulis ſuis a menſa ſurgens i hymnũ laudis exſoluit cuius tenoꝛ ſcripture q̊ linguã latinam deuenerit cõmendatus non extitit. Sed ex hoc mos inoleuit in ſancta eccleſia: vt poſt comeſtionem a bonis? veris catholicis exſoluãtur gratiaꝑ debite actões.Acꝑ hoc omnibo expedit indubi⸗ tate fide ſuſciꝑe: multa chꝛiſtus ieſus geſſit cũ aplis atq; diſcipulis ſuis:que ipi aut euangeliſie nõ manda⸗ uerunt memoꝛie ſcripturax. ſed in vita et moꝛibo ſerua uerunt. a quibo vſq; in pñtiaꝝ ad poſteros deriuata fue runt. Mꝛoinde om̃es moꝛes ſanctos atq; honeſtos qͥs nũe tenet eccleſia ⁊ eccleſiaſtici viri:de quibo nec euãge lium neq; aplice actões neq; ſacrarum eplaꝑ textus elo quitur: a chꝛiſti moꝛibo ab aplis ⁊ diſcipulis cuſtoditis et ab ipoꝝ moꝛibo quos poſt chꝛiſtũ eas ſeruare docuit ſpũſſanctus:ad nos pobſeruatoꝛes ſuccedentes velut palueos indeficientiũ aquaꝝ effluxiſſe:certa et pia fide credamus Scimus ex fide ſcripturaꝝ gełas egiſſe ante et poſt cibum ad deũ ptem ſaluatoꝛẽ chaſtũ ⁊ hymnũpꝓ tuliſſe in laudẽ ſed verboꝝ tenoꝛẽ ſcriptura ſacra nõ re⸗ citat:moneſit tñ nobis vt de ommbet ꝓꝑ ommb grẽas agamus bonoꝝ oĩm largitoꝛi.ſed necad plenum vllo in tꝑe potuit quis referre nedũ/ꝙ magnis ſed ꝓ minimis Oſm̃e minimũ magnũ eſt ſi eſtimatur magnitudo do⸗ nantis:et alta mente conſideratur dignatio largiendi. Oinimũ equatur magnis muneribo ſi donantur a pꝛo cere:multo magis que dantur ab oĩm archote regnoxꝑ. Nihil pᷣt dici paruuʒ aut modicũ qð datur a deo. HNinc eſt ꝙ oĩa nos ad graꝝ actionẽ inuitant. Coꝛpalia ⁊ ſpiri tualia recepimus et vſum ex eis captamus:et ꝓpꝛie di⸗ uina in humanitate atq; ſacramẽtis accepimus:et in p miſſione.que nõ vidẽtur eterna. nus ex ſolo ver⸗ bo ſematicauit ſynnas.hymn ex coꝛde ſatiſfecit ex inte gro.et reſonauit pꝛopꝛietate ſua in aures dñi ſabaoth. Mymnus ex coꝛde reſponſio eſt amoꝛis. Solus amoꝛ reſpondet amoꝛi.Nulla reſponſio theſauroꝑ equatur re ſponſioni quã facit feruidus amoꝛ.Almoꝛis intuitu no⸗ bis collata ſunt cũcta. Nihil in donarijs ꝓcedendo pꝛe⸗ ceſſit a nobis Impenſa ſunt nobis oĩa nõ repenſa. Nog nempenihil impendere poſſum ſed rependere. Solus vero amoꝛ dñi theſaurũ habet abſconditũ de quo repen dat pꝛimo donanti.nõ tñ de condigno ſed de magis pla cito ſiue grato Nymnuſ coꝛdis qui vere noſcitur amoꝛ pᷣuenit danda.poſt data ſtatim dantẽ laudibus effert. Necnõ et ab extra exquiratur ſanctũ carmen cũ hymni dici coꝛdis plena concoꝛdia. Et vltimi pſalmi dauid ad laudẽ inuitant.et hymm foꝛnacis triũ ſocioꝝ danielis: pꝛeoſtendentes ſiue docẽtes de omnibo referre gras et laudes altiſſimo creatoꝛi.Alcꝑ hoc ſi oiĩm ſaluatoꝛ ⁊ dñs hymnũ cum aplis dixit ſuo miro ⁊ nobis incognito mo do:et nos głas ⁊ hymnos ſibi de om̃ibreferamus nio poſſibili modo nõ curioſe querẽtes quid dixerit.ſufficiẽ tem ſcientiã habentes qꝛ dixit. Om̃ia eni vrrba que in ſcriptura ſacra edidit ſpũſſanctus quo etiã inſpirati lo⸗ cuti ſunt ſancti dei hoĩes aut eternitatẽ aut pᷣcepta ſiue conſilia.ſiue geſta.ſiue futura.fiue moꝛes aut oꝛatões.i aut grłaꝑ actõnes. aut petitõnes.aut virtutes cõmen⸗⸗ dant. aut vicia vituperat aut terrent. aut ſpem in ſupe/ ris ponunt:aut laudes diuinas exſoluũt. Hemũ vbi de terminatũ aut ab eccleſia deſinitũ dicendũ aliquid nõ occurrerit ſeu ignoꝛauerit hymmiſare volens:quicquid de diuina ſcriptura de ſermonibo vᷣ̈bisdei ſanatdris 4 —p nti. aut aplice ſiue canonice ſcripture vel quicq̃d pꝛius in mentẽ venerit depꝛomatur et ꝓ hymno cõputabitur deo grato.dicẽti ꝓficuo. Intentões enĩ a feruidũ aim plusq; verba penſat altiſſimus. Etiã intelligit que non intelligimus. Quo hymno dicto et ſermone inſtructionum dininarum pᷣhahito.ſurrexerunt dicen te dño· SGurgite eamus hinc. Et erierunt in montez okueti. Ercitat oñs impio verbi ſui tepidas hboim mẽ tes:et ſqualentes virtute miris ⁊ inuiſibilibd modis ſe pe cõfoꝛtat ⁊ reuocat vigoꝛẽ:quem timoꝛ nondũ a pfe/ cta charitate dimiſſus expulerat. Stabant enĩ apli ve⸗ lut attoniti ex verbis dñi:qð in ꝓximo tradendus eſſet coꝛpe ſimul a mente pallentes. Pꝛoinde dñs verbũ exr citatiuũ emiſit dicẽs. Surgite eamus hinc. Qðõ et fa ctum eſt. Mon dixit dñs ſurgamus et eamus:ſed ſurgi te eatmnus.Mõ erat dñs conſternatus in aĩo:nec iacebat timoꝛe cõpꝛeſſus.Nam nulla paſſio veniebat ad eum niſi ꝑmiſſa venire ab ipᷣo ſqʒ qui a virtute diuina in om nibo agebatur. Erectus erat animus cius:et ſuſpenſus ſtabat ad magnificũ opus.Non ſuceumbebat aĩo paſſi/ onibo:quis coꝛpe voluerit plene ſubire. Surgere non opoꝛtet aui mẽte nõ cecidit. Qui vero aĩo iacet:animo ſurgat. Et qui coꝛpe coꝛruit de remedio ſibi pꝛouideat. Qui nõ cecidit pꝛoſtratis audacius loqui pᷣt:et ſollicita re iacentes.Nõ ergo dñs ad ſurgendũ ſemetipᷣm inui⸗ tat nullũ ꝓfecto nouerat caſuzʒ:ſed ad eundẽ cum alijs ſe cõnumerat patus ſemꝑ adiuuare in omnẽ ſalutiferã actionem. Surrexerũt a loco cenaculi vbi noua et ete ta ſunt pacta. Relinquenda in fine ſunt omiia ⁊ ad mon tem luminũ indeſicientiũ eſt ꝑgendum. Pꝛofectus ad potioꝛa virtutũ in oꝑiba chꝛiſti ſemꝑ attenditur.vt poſt actõnes miriſicas a poſt omnẽ iuſtieiaʒ oꝑm.alta ſecre⸗ ta petamus.montẽ ſq; lucis inuiſibiliter interlucentis coꝛdibo amicantiũ veritati. Sed nihil relinquendũ niſi compatõne maioꝝ:nec mutanda ſunt loca ꝓ libito.etiã ſi diſpliceant vt inepta nt̃is actibo videant᷑.niſi aptioꝛãũ locoꝝ fuerit ante facta ꝓuiſio. Signũ eſt leuitatis ⁊ in conſtaãtis mentis indiciũ:dum impꝛouiſe loca mutant᷑. Nulia mutatio ſit ad minus nec ad equale:ad id vero qð pluris eſt rõ ſana concedit. Non ſit ꝓceſſus ad equa les et maioꝛes delitias:ad minoꝛes vtiq; fiat. Nec ame na ꝓ equaliter amenis aut magis dimittere dixi virtu⸗ tem.imo fragilitatẽ et vicium appellaui.Aſpera wro pe⸗ tere priuata delitijs dixi pfectum. Ciuitatẽ pꝛo ciuitate domũ ꝓ domo.niſi pꝛo deuitanda noticia.ſine neceſſita te vꝛgente. cõmutare opus eſt hiſtrionũ.pꝛo moꝛib xe ro chꝛiſtianitatis eſt virtus. Multã deceptionẽ etiã in his qui ſe a mundo abdicauerũt in mutatõnibo locoꝛũ opati ſunt demones:et multe virtutes ab hoĩbus perie runt. Quoꝝ aliquos deceperũt poſtendentes ſoliditus bonum.qð nõ rõnabiliter exequẽtes reuocauerũt ad ꝓ pꝛia.et facta ſunt in reuocatis nouiſſima peioꝛa pꝛioꝛibj Et occulto ſeq iuſtiſſimo iudicio dei agitur:vt peioꝛ ſit apoſtata et reſiliens a virtute:qᷓ; qui nõ admiſit ad foꝛ⸗ tia ſiue manus ad aratrum. Et petrus in canonica ſua dicit. Melius erat illis nõ cognoſcere viam iuſticie qᷓ; poſt cognitionẽ retroꝛſum cõuerti:⁊ ab eo qð illis tra⸗ ditum eſt ſancto mandato. Mecnõ in plurib actõnib: hec ſententia locũ habet.Aliquos vagari fecerũt vanita te videri atq; videndi:cum actibo qui videbantur virtu te pollere. ſed a veritate pallebant oĩno: et ruinã inuiſi⸗ bilem fecerũt atq; iacturam. Mec potuit eſſe medela:qꝛ inaniter gloꝛiandi ⁊ fame virus intrinſece coꝛ tuũ infe⸗ cerat.Aliquos ſepe tranſferri fecerunt de lods diuinis cultibo aptis.pᷣſupponẽtes impoetabilitatẽ conſoꝛcij at⸗ qᷓ; ſodalis:aut poſtendentes melioꝛes ⁊ ducẽ ꝓuidioꝛẽ. Et ignoꝛabant qaut ab impatientia mentis aut a van tate ſpũs agebãtur nec fructũvirtutis ꝑceperũt in om̃i vita ſna. Siccatur eni planta que ſepe traſfertur ante⸗ qᷓ; radices emittat:etiam ſi loco in optimo ſit plantata. Cutius eſſet nempe modicũ bonũ in quopiã loco aſſi⸗ due opꝑari:qᷓ; ſepꝑe trãſferri melioꝛis reſpectu. Multi ho intuitu pdiderunt bonũ:nec melius inuenerunt.Alliqs welamine charitatis ad ꝓrimos retrouerterũt:et cũ pe⸗ reuntib pieruntAliquos ſpe ſubuentionũ velut pꝛo-⸗ uidos ad futura:reduxerũt ad ciuitates vl ꝓpe. Sup/⸗ ponunt eni illi laruales infirmitates adeſſe.pegrinos opoꝛtere ſuſciꝑe et eſt om̃ino expediens multo fatigari conamine itineris ſiue queſius.ob mẽtis diſperſioneʒ vitandam ſed optimũ eſſe ſi cito queſita ſubueniunt. Et facti ſunt ex multis ſuboꝛtis cauſis:de monachis ſe culares.Et qui erant domeſtici dei ꝓpter ſilueſtricitatẽ mundi:facti ſunt ſilueſtri dei ob domeſticitatem ſancti Cautele ſpectaculũ ꝓ cura rei familiaris ad terram de⸗ poſuit rõnales aues. Et intellectualibo argumentis iã celo vicinas recuruaurũt ad infima. velut vultures et miluos ad cadauera beſtiaꝝ. Acutiſſimis argumentis moliuntur immanes aduerſus incautos in tranſmuta tione locoꝝ.et eo artius tentant.quo diuina placita ma gis impedire nouerũt:aut in maioꝛa nephanda demer⸗ gere potuerũt.ſAduerſus que machinamenta cautela maxima opus eſt.ne ſterelis aut nulla ſiue concilatiua peccati ſit tranſmutatio loci. EGempluʒ chꝛiſti penitus capiamus:qui de ſyonitica arce de hieruſalẽ ſepta mu⸗/ ris magnificis egreſſus eſt cum diſcipulis ſuis in mon te oliueti:vbi non ſentirentur impedimenta ledentia. Surgendum eſt abſq; odio ab his que minoꝛitatis ha⸗ bent genimina:et ad illa ꝓcedere que fructũ quietioꝛẽ et vberioꝛẽ gignũt penitus nõ tardemus. Dons oliue in quẽ chꝛiſtus ſeceſſit:ſepe fata miſteria virtuteʒ inſubmergibilẽ a curis mundi ⁊ a defluentibo rebo di⸗ cit. Supfertur eni omnib liquoꝛib oleum.et ſi liquoꝛ quiſpiã Rfrnhett aut ipᷣm ſuꝑiaciatur liquoꝛibo ſua ꝓpꝛietate ſemꝑ enatat. Necnõ et leticiam mentis inſi⸗ nuat:quã in his que agimus aut patimur opoꝛtet habe re atq; intermiſcere agendis. Et de chꝛiſto ꝓphetatus ẽ ſermo. Elnxit te deus tuus oleo leticie.Allia la exulta⸗ tõnis habet.Pꝛoinde ſaluatoꝛ ꝓximus paſſioni ſed ſta tim magis capiendus ad monteè viſitat oliuaꝑ vt aiole to pꝛocedere ſe mſonſtret ad penas q́;uis alia cauſa quã⸗ dam triſticiã ad eum pmiſiſiet accedere. Ynuenimus etiã mẽbꝛa capitis nei ſequẽtia ipᷣm atq; in paſſionib⸗ imitantia:letanter et magno tripudio acceſſiſſe ad ob/ pꝛobꝛia carceres ſiue pꝑenas:et pꝛo gloꝛia cõputaſſe toꝛ⸗ turam.et mentis iubilo moꝛtis ſententiam ſuſcepiſſe. Qua progatione monefimus:vt in omnibo pꝛo chꝛiſto factis aut toleratis internã leticiãs habeamus. Cetatur legitimus miles belloꝝ ictus ſuſcepiſſe pꝛo rege: q́uis eneite Eratönie Ahdſs gnſar⸗ qui pꝛoceribo ſeruire decreuit. Gaudiũ euſtimat inue/ niſſe penalia:qui totũ ſe altiſſumo mancipauit. Nouit eni aliquid apud eum deperire nõ poſſe: nec ꝑdere aliqͥd putat.ſi pꝛo chꝛiſto membꝛum aut tota vita coꝛꝑis adi matur. Oagnã poxro fides ingerit de rõne leticiam. Erxr hoc Yacobus in canonica ſua dicit. Om̃e gaudiũ exriſti mate fratres cum in varias tentatõnes incideritis. Et in apoſtolicis actibo ſcribitur. Ybant apli gaudentes a cõſpectu conſilij:qmi digm habiti ſunt pꝛo noĩe ieſu cõ tumeliam pati. Exemplo igitur chꝛiſti qui paſſurus in ꝓximo exultatõnis olei exuit in montẽ.in agendis ⁊ to lerandis et in abnegatõibus voluntatũ:mentis gau⸗ dio muniamur. Nempe incaſſum itur ſi in his que pꝛo Ge Serd tt SPeſreN — — — nam tſone inn. chisſe niettats 1ſnet n d, Ntisii neg er nentis Nwote Ntamg Ddmer, Aaurel nchatie enits Nta mu in mon ventin. ts ho/ weo Dorv Mirrute neb di⸗ figo⸗ alyſ bͤinſ/ etbolr tuo ltet ſſeiſa Ntioe o nimus ſionub, adob⸗/ ſeeton piſe Gen⸗ totu chnis. Nie inue, Nouit rgli iocei er Etr tes ſuc g n 37140 Gau/ . De paſſione domini ſaluatoꝛis. cpeiſto iubemur agere cogimur atq; pati⸗oleum exulta⸗ tionis defuerit aut montẽ nõ viſitauerimus oliuarum vt᷑ leticia exuberans condimentũ actõibus atq; paſſio/ nibo pꝛeſtet. Et wlut oleũ miteſcere facit vndas:ſicipe leuigat paſſiones atq; videtur amenare toꝛturas. Igi tur laudabilis ⁊ imitabilis eſt ſaluatoꝛis exitus in oliua rum montẽ.in quo ſermonẽ diſcipulis fecit omnẽ con⸗ tinentem plenitudinẽ bonitatis:quem oꝛdo dicendi ali bi ſertum tenet. Onſummato wro ſermone quẽ in peſde mon/ c tis oliueti ſaluatoꝛ diſcipulis fecerat cum eis egreditur a monte.tranſgrediens quendã toꝛ⸗ rentema cedris iuxta plantatis ſic noĩatum:et puenit ad locum vbi oꝛtus erat meditatõi ⁊ oꝛõniboaptus. et pꝓ tꝑe lachꝛymis fundendis amicus:in quẽ ſepe ſalua⸗ toꝛ cõuenerat cum diſcipulis ſuis. Multa peritia opus eſt ex om̃ibo moꝛes colligere:ſed de celo miniſtrat altiſſi mus intelligendi hoĩbus facultatẽ. Oꝛdo geſtoꝝ chꝛiſti oꝛdinatiſſimus eſt:nec habet ex aliqua ꝑte calumniam. Et iure diuinarũ cauſax.ſua geſta ſuccedũt.Tranſgre⸗ ditur toꝛrentẽ poſt ſermonem almiſicũ vt ſermo vali⸗ dioꝛ ex opib oſtendatur. Coꝛrens nempe ſubita et im⸗ pꝛouiſa ⁊ irrepabilis inundatio eſt aquax: nõ exvena ꝑ. petua ſed eraquis pluuialibus wmiens cito defluens. aqua modica ſiue nulla relinquẽs aluenm humectarũ Tranſit ſaluatoꝛ toꝛrentẽ:libertate coꝛpis atq; mentis. Et retranſit moꝛe latronico captus liber mente ſed coꝛ poꝛe cõpeditus:ſua tñ voluntate nõ alterius poteſtate: vt pꝛimus tranſitus ſit libera diſpoſitio animi ad fu⸗ tura toꝛmenta:ſcous ſit executio toꝛmentoꝝ:vbiq; mẽ tis libertate ſeruata. Coꝛrens ſubitã et defluentẽ cito tribulatõem inſinuat:de qua ꝓ chꝛiſto dauid multo an te pꝛedixerat. De toꝛrente in via bibet: ꝓpterea exalta⸗ bit caput.Omiia bꝛeuitatẽ maloꝝ inſinuant. Non enĩ durabilia ſunt mundi mala in aliquo:qm̃ homo diu du rare nõ pᷣt etiã in delitijs:nedum hoĩem a vita ꝓpellũt et tolerari non pñt.Reſpectu wero illoꝝ eternoꝝ ad que nidelium ſuſpirat affectus: mille anni nec vna minucia ſunt hoꝛe mergentis. Vere bona et mundi mala deflu⸗ unt velut in conuallibo toꝛrens.Tranſitur et nõ ſiſti⸗ tur in torrente.Toꝛrens ſepe deoꝛſuʒ defluit ⁊ homo pe ditans tranſitvt ille nõ intumeſcat.ille moꝛã nõ faciat ille deoꝛſum repente defluat:ille dextroꝛſuʒ aut ſiniſtroꝛ ſum cito ꝑtranſeat.Defluxit toꝛrens tribulatõnum et paſſionũ chꝛiſti:⁊ ipᷣe tran ſiuit ꝑ eum ad gloꝛiã·Quod ad Hebꝛeos teſtatur aplus. Clidimus ieſum ꝑ paſſio⸗ nem moꝛtis gloꝛia ⁊ honoꝛe coꝛonatũ. Deſfluxit toꝛrẽs tribulationũ aploꝝ ⁊ martirum. DOeflurit toꝛrens pꝑſe/⸗ cutionum imꝑatoꝝ regum ⁊ pꝛincipum ⁊ tirannox:ad uerſantiũ oĩm regi xpᷣo. Et tranſierũt qᷓ; plurimi:gla et honoꝛe coꝛonati.Oefſluxit toꝛrens pꝛimitiuoꝝ patrum qui ſe ab omi mũdo abdicauerũt:colentiũ nemoꝛa.cru⸗ cifigentiũ voluntarie in abſtinẽtijs coꝛpa: et ipi ad cul⸗ men palmiferũ tranſierũt. Interſecat toꝛrentem qui tran ſit:vt pars ab inferioꝛi ad ſua receptacula currat: pars vero deſuꝑ veniens feſtine tranſeuntẽ nõ tangat. Feſtine quixpe oĩs homo tranſit:cum vite bꝛeuitas oĩ⸗ no cito exire cõpellit. Vnquit enĩ Yob. Bꝛeues dies ho minis ſunt. Et alibi. Dies mei velocius tranſierũt:qᷓ; a texente tela ſucciditur.rxan ſitus ſemꝑ ad aliud eſt. Oꝛoinde ſi tranſitur nõ ſiſtitur:ſi ſiſtitur nõ tranſitur Et in via nõ in termino bibitur de toꝛrente Om̃es enĩ in via ſumus ⁊ certiſſime ad pꝛeſinitũ terminũ ꝓpera⸗ mus.pbi eterne aut potabimur de toꝛrente diuine dul⸗ cedinis nõ defluente:aut inebꝛiamur ineternum aqua tartarea ꝑmanente. Ecce ꝙ ſaluatoꝛ tranſit et retran⸗ ſit: vt paſſio coꝛpis veri ⁊ miſtici in quadam ſignincati⸗ one quid actum aut agendũ ſit exipſa ſubſiſtat. Hunc eundem toerentẽ cedron fertur tranſiſſe dauid:cũ egre deretur de hieruſalẽ fugiens a fade abſalon filij ſui. O ꝓpter allegoꝛiam moꝛes moꝛibo cõiunguntur vt tribu latio capitis ⁊ membꝛoꝝ adumbꝛato miſterio pcederet in dauid.qui patienter illaʒ ſuſtinuit ꝑſecutionẽ. ctam ſperans reuocationẽ. Qui omia diſponebat in manu al tiſſimi a quo nihil ꝓcedit iniuſtuʒ:nihilq; ꝑmittitur in ſeruis eius qð ad meritum tolerari nõ poſſit:et ꝙ cito nõ tranſeat. vt eius electio ſalua fiat. Nam ꝓpter elcõs deus ſepe aut hoĩes cito ſubtrahit:aut leue videri facit qð ꝑ crudelitatẽ alioꝝ infertur:aut dies tribulatõnum abbꝛeuiat. Optimũ eſt in moꝛibo tribulari ad ho:am et pſecutionẽ comicam pati. Exhauritur enĩ aqua vite ſi hũuũiliter toleratur. In eodem vero toꝛrẽte ſimulachꝛũ turpiſſimũ combuſtiu eſt ab aſa rege hieruſalẽ:vt ofm̃is turpitudo peccati ⁊ falſa ſimilitudo atq; ſimulatio male vite paſſionibo ꝓ chꝛiſto ab hoibo ↄhuratur. Iſaac cum foderet in toꝛrente:inuenit aqua viuam. Fodere in toꝛ rente humilitatẽ ꝓfundãa ſeruare in paſſionibo eſt. CI¶In de aqua viua exoꝛitur:quã ſamaritane id eſt eccleſie do⸗ minus ⁊ ſaluatoꝛ oĩm offerebat.Aqua viua gra indeſi⸗ ciens eſt. et ſuꝑna beatitudo atq; celeſtis. Expedit oĩno fodere in toꝛrente:hũilem ſcʒ fieri eum qui pꝛo chꝛiſto diſpoſuit:aut cogitur aduerſi aliquid tolerare. NRemit⸗ tit ad altiſſima:ꝓfunda humilitas in aduerſis.Quiaqͥ ꝓfundioꝛ radix:eo arboꝛ ſurgit in altum. Et iuxta toꝛrẽ⸗ tem exploꝛatoꝛes quos in terrã ꝓmiſſionis miſerat mo iſes abſciderũt palmitẽ lotri.ꝗqꝛ in tribulatõibo inueni/ tur vinea virtutũ:vnde chꝛiſtus vitis vere cõquiritur At qꝛ ſignanter legimus ieſum egreſſum trans toꝛren tem cedrox.hec arboꝛ magnũ nobis in moꝛibo tribula tiomibus innuit ſacramentũ. Eſt enĩ alta ⁊ imputribi⸗ lis:cu odoꝛe fugantur etis ſerpentes. Coaptantur iſta p moꝛes ⁊ merita his qui toꝛrentes tribulatõnum pꝛo chꝛiſto tranſire diſponũt ſiue cogũtur · Si vero linguã ebꝛaicam ſequimur.intellectũ alium capiemus.Nã lin gua hebꝛaica cedron tenebꝛe aut obumbꝛatio interpꝛe tatur.vt toꝛrentem tenebꝛaꝝ peccatoꝝ et ignoꝛantiaruʒ tranſeamus.quẽ cum tranſimus et puemmus ad chꝛi ſtum ſeu eccleſiꝗ. Poſt quẽ tranſitum ſaluato: ve nit in oꝛtum. Elere puenit in delitiaꝝꝑ oꝛtum.quiꝓ ho⸗ minibus pati ⁊ moꝛi delitias cõputabat.Elenit in oꝛtũ ꝓomnibo oꝛtus. Elenit in oꝛtũ de cuius moꝛte vita no bis penitus oꝛitur. Elenit in oꝛtum capiendus in oꝛto qui in oꝛiente volupꝑtatis plantauerat oꝛtum.in quo li⸗ berum poſuerat adam de terra iam oꝛtum. In oꝛtoa diabolo capitur adam.et chꝛiſtus a iudeis ligatur in oꝛ⸗ to.vt ſit ſimilitudo ſatiſſactõis ad culpam. Oꝛtus ab oꝛiendo eſt dictus. Et chꝛiſtus de nouo ſemp nouiter credentibo oꝛitur. Oꝛtus ad quẽ ieſus ingreditur eccle ſia eſt qui cõcluſus fertur. Scriptura dicit. Oꝛtus con cluſus ſoꝛoꝛ mea ſponſa. De ſua eccleſia iſta verba eni⸗ gmatice loquitur ſpũſſanctus.ad quã miro et ineffabi⸗ li modo ingreſſus eſt chꝛiſtus. Ingrediamur ⁊ nos oꝛ⸗ tum cõcluſum ſepibo angeloꝑꝝ pceptoꝛum ⁊ conſilioꝛuʒ dei. Vt cõcludamur diuinis ſepib neceſſariũ eſt.ſi ſalu tem omnib poſitã obtinere contendimus. Tlagari ſi⸗ quidem ꝓ ꝑnicioſa licentia nõ pꝛemiũ ſed damnationẽ ſoꝛtitur. Sunt delitie paganoꝝ ⁊ infideliũ.ſed nõ cõclu ſe. Gunt delitie peccatoꝝ ſed nõ concluſe. Sunt vero⸗ rum chꝛiſtianoꝝ ſed concluſe. Ortus cõcluſus eſt padi ſus eccleſie.vagari nõ licet. Delitie chꝛiſtianoꝝ debitos fines habent.certis limitibo cõcludũtur. Incurſibo de⸗ monũ patet.qui nõ ſtat in oꝛto cõcluſo.Oiĩa in eccleſia (Bon 4 Al . . 1 Sef.n⸗ . Kinens e r) 8 rrn — O:1₰ . Sereedn . decimus “ 1 6 „— ſons 1 I) jn vz ſv in diuinis legibꝰ concluduntur. Que aũt concluſa non in canticis ſequitur. Oꝛtus concluſus fons ſignatus, ſunt: cheiſti eccleſia oino nõ ſunt. Oꝛtus concluſus Aectoꝛ verus intelligat fontẽ ſignatũ eſſe in oꝛto: non oĩs eſt virtus.AN vicijs quodamoo cõcluditur virtus. extra. Fons iſte diuina largitas ſeu redundantia eſt. Et alios confines oĩno nouit. Oti moꝛatur in illa nõ in⸗ ſons erat in ꝑadiſi medio:qui diuidebatur in quattuo⸗ greditur terminos viciop. Sed ad illam nõ celebeatur capita ad irrigandam vnmiuerſam terram. Seg ſignat? ingreſius: q;diu in terra vicioꝝ moꝛa cõtrahitur. GSed eſt fons. Ham ideo cũcta ſignantnr ne cõfundantur cũ ab illa fiat egreſus: ad regionẽ tenditur vicioꝑ. Memo ceteris et vt diſcernantur a ceteris atq; vt ſalue nant. a vicio egreditur niſi oꝛtum ingrediatur cõcluſum. NHe Elige allegoꝛica: vide que legis moꝛũ miſteria. Oꝛtus mo ab oꝛto concluſo recedit:qui nõ intret confinia vici eſt cõcluſus:fons eſt ſignatus. Sed quo. Signo cru⸗/ oꝛum.Cõcluditur etiã oĩſ virtus:regulis aut materis cis:vt nullus bibat niſi crucis ſignũ accipiat. Thau ſi⸗ veritatis. Oꝛtus cõcluſus oĩs canonica vita:que ſan gnari expedit: quos angelus exterminatoꝛ leruabat ille ctoꝛum patrũ decretis cõcluſa tanq; ſepibb manet. Sʒ ſos et crucis ſigno. qui de fonte grap et viuine largita⸗ ve has ſexes diſſipantis. Dicit eni ſcciptura. Qui diſſi ties aquã bibere volunt. Fons ſignatus eſt ſacramenta⸗ pat ſexem moꝛdebit eum coluber. CEt chꝛiſtus oꝛat libus ſignis: Ount eni ſacramenta: ſacratiſſime rei ſi⸗ ꝓfuncde ad patrem in oꝛto cõcluſo. Non enĩ expedit ʒꝑ de gna. Signetus eſt ſone welut liber iohanni oſtenſus: ſi uia queq; vagari hoĩem oꝛare volentẽ. Intrat deus hoę⸗ gnatus ſigillis ſeptem. Et fons eccleſie ſic occultis ſi⸗ mo in oꝛtũ concluſum non tñ ipe concluſus:et egreliA· gnis manat atq; miſterijs.Et bene fons in oꝛto in quẽ tur nõ excluſus vbiq; ſuo ineffabili modo manet, NHec mngreditur ieſus fons ſq; eccleſie diuinã redundis gra⸗ legibo ipe ſubijcitur ſed ſuis moꝛiboa exemplis:ad oꝛti tiam.ſignatus dicitur:vt a fontiboceteris diſtinguatur deliciax ſcʒ delectabiliũ et ſurſum ferentiũ virtutũ: hu⸗ nam aquã emanat ſanguinẽ. Etenĩ cum oꝛaſſet ieſus manum genus inuitat vt in oꝛto ↄcluſo maneat a que in oꝛto mente ꝓfunda: factus eſt ſudoꝛ eius tanqᷓ; gutte pculpam ꝓpꝛiam excluſit adam. Oꝛtus delitiaꝝ erat pa ſanguinis decurrentis in terrẽ Magnü ſignumeſt a ce radiſus in quo modicũ ſtetit adam. Paradiſus in ntᷣa teris ſecernẽs ſignatum fons ſitiſte ſanguineus al, lingua oꝛtũ ſonat. In quo multiplicandũ erat genꝰ? hu q; coccineus. Et hierichont ina meretrix ſignuͦ coccineñ manum:et ab illa ad loca ſupceleſtia inferendũ niſi mi⸗ poſuit ad feneſtram ne cum ceteris male confuſa peri⸗ ſer peccaſſet adam:et ſe atq; totam futurã ſoem abil ret. Signũ a ceteris diſcernẽs ſanguis eſt chꝛiſti. Hoc lo excluſiſſet in penas. Concluſus erat oꝛtus ille diui⸗ eni ſigno atq; ſacriſco:ab omi alio ꝓplo ſecernitur xo⸗ na ⁊ꝗ facili lege ne vetitũ ederetur:et eo fuit culpa graii pulus chuſtianus. Et in eodẽ ꝓplo pᷣferuntur: qui ſua oꝛ:quo facilius diuinũ pꝛeceptũ poterat cuſtodiri. ũcc coꝛpa ſanguine ꝓprio ſignauerũt. Nullũ euidẽtius chri ipe idem manet o'no concluſus in poſſibilitate redeun ſtiamitatis ſignu q; ꝓ chꝛiſto ſanguinẽ fundere. Hoc ſi di. his dutaxat exceptis qui diuinitus ſunt ingreſſi quo gno ſignata erat multitudo ſignatoꝝ quã iohannes eu rum niſi duos ex fide nõ nouit eccleſia. enoch videhcet angeliſta ꝑreuelatõem aſperxit. Habint padiſus oꝛien⸗ et he yam.qᷓ;uis multos tenere atq; cõcludere potuerit talis delitiaꝝꝑ oꝛtus plantaria ſua et arbores plurimas ibi ? poſſit diuina potẽtia ſiue in coꝛꝑe aut extra coꝛpus inter quas oberrauit adã. Habet iſte oꝛtus ſuas emiſſi vſq; ad diem iudicij aut ad aliud pꝛefinitũ tpus:ſiue in ones.habet malapunica.fructus pomopꝑ.habet aprum mnocentes aut quos ſibi placuerit ibidem quodamodo habet nardũ.habet crocũ.habet ſiſtula.habet cynamo⸗ SöSmiare aut fouere gremio mollioꝛi.Quod credere a fiy muũ.habet vniuerſa ligna libami. habet mirram. habet de nõ eſt abſonũ neq; meritoꝛiũ ſiue demeritũ. Oꝛtus aloe. habet vnguenta optima. Inter que recte viuit iu concluſus.oꝛdo viuendi ꝑ oꝛiginalem iuſticiã:a quo li⸗ ſtus et ad oꝛdinẽ vite reuocatur erroneus.Hec ſiquidẽ centiatus nemini patet egreſſus.a quo ſi quis egredi?ꝰ- cia miſterialia ⁊ allegoꝛica ſunt. Moꝛalia ſunt:multitu tur:in aliquã labitur culpam ſed nõ impunitã Nam fa do virtutũ ſignatax in eiſ. Qin ergo legit intelligat. in moſum ⁊ pꝛeuium diluuiũ inſinuat oñib poſteris.qð ueſtigandi materia legentibo dedimus. Deuitanda pꝛo illi pꝛ mi hoĩes mundi oꝛiginalis egreſſi fuerant ab os⸗ lNiritas: ad alia feſtinare compellit. to iuſticie oꝛiginalis:qui tam ſeuiter iuſtiſſime ſunt pu⸗ . Ed chꝛiſtus oꝛat in oꝛto:vt auferatur paſſio.ve niti. Om̃is eni caro coꝛruꝑerat viam manBerus d 8 rũtamen ad ptis volũtatẽ ſeipᷣm di ponit. Hoc cluſus oꝛdo viuendi ꝑ legem moiſaicã oꝛdò viuendioꝛ eni modo eccleſia ſeu fidelis aĩa oꝛat p oꝛto: vt tus eſt.quẽ deus in pꝛimeuo conditõis hũane oꝛigina⸗/ ſponſi et ſponſe ſimilis ſit oꝛatio. Vnquit eni. SGSurge li iuſticia circumcluſit.Cui ſeꝑe iſta manente.ſepẽ atce aquilo ⁊ veni auſter et perfla oꝛtũ meum et fluent aro⸗ rimam mandatop:ſacrificioꝛũ et cerimoniarũ circunde mata illius: Elt aquilo ſurgat petitur:videlicet et vt re dit.Cõcluſio vero illa ſub peccato erat. Inqint em axo⸗/ cedat. Et chꝛiſtus receſſuʒ expoſiulat calicis. Et petitur ſtolus.Concluſit ſcriptura oĩa ſub pꝑeccato:qꝛ nemoiu⸗ auſter icʒ gẽa calida ſpũſſancti et chꝛiſtus exgra ſpũſian ſtificabatur ꝑ legẽ:qᷓ;uis infra ipam ſtaret incluſus. Et cti paterne ſe ſubdidit wolutati Receſſum eccleſia ĩom ille oꝛtus cõcluſus:alium oꝛtũ in fide habebat incluſu mnis fidelis aĩa ſiderat frigicdi aanilonis:qm̃ ab aquilo Vñ aplus ſequitur ad pᷣdicta. Pꝛius anteq; veniret ſi⸗ ne panditur om̃e malũ. grigiditas enĩ aĩe: innumera des ſub lege cuſtodiebamur cocluſi:in ea fide que reue mala bonox negligeni iã opata eſt. Aquilo frigidiſſimꝰ landa erat. Et hoc eſt qð Excechiel puidit.ꝙ rota velu eſt ad cuius flatu oꝛti nõ germinũt neq; cãpi. nec arbv⸗ incluſa erat in medio rote:ſqʒ fides incluſa in lege tem res aut herbe aut vinee.gemmas.floꝛes.ſiue fructus poꝛe gratie reuelanda. Noniſſime vero cum nobis veus emittũt imo emiſſi epeunt. Et plerũq; ad flatũ eius pater loqueret᷑ in filio fecit nobis in ipᷣo aliũ oꝛtũ:miro congelatur aqua. Sed oĩno contrariũ opatur auſter. et ineffabil modo cõcluſum. Bonus iſte oꝛtus in quo Hec oĩa oꝑante natura didiem.et ab auctoꝛitate ſcri⸗ pcarnem a ſanguinẽ aut hũanum ſemen nullus eſt oꝛ pture.luſter flatus eſt ſpũſſancti. Qui ſi ꝑflat oꝛtum tus. Et in carne et ꝑ carnẽ oꝛtus.nõ ſaluabitur niſi hic oꝛdinẽ ſiue ſtatũ viuendi ſiue om̃e qð noſcitur diuina fuerit oꝛtus.Et ſic oꝛtus nõ videbit ſummũ bonum ni lege cõcluſum foꝛte inſinuat.Aromata fluunt oĩa vide ſi vſq; in finẽ eum tenuerit:et ab ipᷣo emiſerit talis oꝛ⸗ licet chꝛiſto placentia redolentia fiũt. Omie qð eſt di⸗/ tus.Oꝛtus in oꝛto pſeueret in oꝛto:ſi celeſtẽ appetit oꝛ uina canonica regula concluſum oꝛtus eſt cõcluſus. tum. Oꝛtus iſte concluſus fontẽ habet ſignatu.Ad qð Qui niſi ꝑfletur gẽa ſpũſſancti.aromata ſcʒ virtutes 2 Beer T. te S ſtar dbe utng, ,no et gtto⸗ ſignat urti fin, Derg voann u ſi, batſll ng, wern 4 lej 6 eſigf bͤlioſ, oſinn⸗ Ebhen hltnr ſticſs hgate neſaee neusetr coccinei uſa 8 te Mbrro⸗ gliiſia Vochr oe ſi nesen ient Wrs S ennſi Koprun Gnamme n hobe enirit ſiauei molcen elignrin Nee ſaye it he⸗ oort Butge Nt NI ytne ttor iſan Ten goio mmera ifim calo⸗ Utus jeibs ſter. eleni Ktumm uina ce ſtdi ſus. Utes et eap acceptabiles actiones penitus non emittit. Aro⸗ mata nempe odoꝛomenra delectabilia ſunt. Nihil olfa⸗ ctui ſpũali delectabilius in hac vita:q; virtutum odos. eteni ſupꝑceleſtibo ſubſtantijs rõnabilib placet. Vbiq; virtus ⁊ actus eius de ſui rõne placent Boni ac mali ve lint nolint bene iudicant de virtute:actibuſq; virtutis. Batis ergo fluunt:que in ſuꝑna vecurrunt.Merundi q; fluunt que om̃ibo iure placent. Alio vero ſenſu cum experitur flatus aquilonis ⁊ auſtri wivmentia tribula⸗ tionis inquiritur ⁊ aſſiſtentia ſpũſſancti quoꝝ flatu ſan cta odoꝛamenta decurrunt:et ad ꝓfectũ ſanctum cõue⸗ niunt. Cribulatio multa bona eduxit in lucem. & loꝛere fecit ꝑſecutio ſanctos viros.Et ſpũſſancti flatus cõſir⸗ mauit coꝛda bonox. vt ꝑſecutio imminens. tolerantia ſpirituſſancti aſſiſtens:catholicam eccleſiã diuerſis ⁊ in numeris ſanctis fecerit germinare. Infinitas wro ani mas varijs pullulare vircutibo aquilo pſecutionis per gẽam auſtri.martires ꝑ ſanguinẽ ⁊ moꝛtem:auſter gra tie ꝑ abdicationẽ et iuſie vite cenſuram: innumerabi⸗ les hoĩes in oꝛto eccleſie dum flarent. fluere iam fece⸗ runt.Aquilo pſecutõnis inuiſibilis excitate a ſathana et inſurgentis a carne coꝛrupta aut ab iniquis homini⸗ bus irrogate in cognitõne ꝓpꝛie mfirmitatis atq; miſe rie alam puenire ſuaſit.et fecit impatientiã inſitam ſci re cuius contrarium ſe credebat. Latet vnuſquiſq; ſibi quouſq; aquilonis flatus faciat erpiri. Et ſi conſurgat: non a ꝑſecutione vincatur:nõ ſue ſed ſuꝑne cogno⸗ cet eſſe virtutis Heceſſarius eſt aquilonis flatꝰ.et qui appetit in ſui cognitõnem venixe · Impfectiones in ho minibus latent quas ſi quis poſſet aſpicere tolerabilis eſſet aſpectus ſathanicus.Exreitata pſecutio fecit pate⸗ ſcere deliteſcens:vnuſquiſq; ſibi apparet patiens cõtu⸗ melia quieſcente. Et caſtus ſibi eſſe vigetur qui impu⸗ nationem nõ patitur:et eſſe fidelis qui nõ ſenſit inui ibilia fidei bella. et inuiſibiles pugnas quas immittit inuiſibilis pꝛedo.Auſter aũt ſecus aĩam clarere virtu⸗ tibus fecit.Aquilo conſtringit et congelat aquas.xet ti⸗ moꝛ dei fluxibilem mentẽ frenat.Auſter vero mali ti⸗ moꝛis congelatõnem reſoluit.boni flatus auſtrales.ad oꝛti fecunditatẽ:videlicet ad eccleſie aut anime redimi⸗ tionem vtiq; ſepe pꝛoſunt. Nhunc oꝛtum fſilij dei ptebatur aduentus a factus eſt et ad ſingulos aĩaꝑ oꝛtos expetitur et impꝛetermiſſe ſit Vnquit ꝓfecto ſcriptura. Vleniat dilectus in oꝛtũ ſuũ. et comedat fructum pomoꝝ ſuoꝛũ. Elerba emgmatica ſunt. Et completã pꝑetitionẽ dilectus oſtendit dicens. Veni in oꝛtum meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Tlelut ſi diceret Quog petiſti pfeci.Alut alio ſenſu. vt ſponſa inuitetur vt in oꝛtũ ipſa veniat ſponſi dilecti cum adiectione illo rum que in aduentu in oꝛtum noſcuntur eſſe pacta:ſcʒ meſſui mirram cum aromatibo meis. comedi fauuʒ cũ melle meo:bibi vinũ cum lacte meo.Ab humana natu ra ꝑidoneos viros patriarchas atq; Wlvxtas chꝛiſti pe⸗ tebatur aduentus ad oꝛtum:ſcʒ ad ipam eandem hüa/ nam naturam quam in oꝛto ſcʒ in oꝛientali padiſo pꝛi⸗ mo plantauerat:ſeu ad iſraeliticam gentem quã velut oꝛtum inſeruerat et circundederat ſepem legis: vt co⸗/ mederet fructus pmoꝝ ſuoꝛuʒ. Mic fructus ꝑ fructus et ꝑ poma ſignificantur arlvꝛes.que hoĩes etiã ipſe ſi⸗ gniſicant NMon enĩ ſimplex eius expectabatur aduentus ſed vt comederet fructũ pomoꝛum:id eſt arlvꝛũ ſuaruʒ omeſtio appꝛobatio eſt cibꝛũ aut 2 delectabilia ſunt gut qina vtilia eſſe noſcuntur: etiã ſi amaritudinem fe⸗ runt. Comeſtio incoꝛwꝛatio eſt eoꝝ denuo facta:que ſu muntur ab ertra. Comeſtio chꝛiſti miſtica:eſt arpꝛoha/ tio electoꝛuʒ ſuoꝛum et incoꝛpatio ad ſeipᷣm. Comeſtio 3 pPe palſſione domini ſaluatoꝛis. chꝛiſti appꝛobatio fructuum artvꝛum ſuarum. ſe; opm illoꝛum. qui ab eterno pꝛedeſtinatia diuina mente ſciũ tur:et incoꝛpatio ad ſeipᷣm. Idcirco ſignãter dicitur vt conedat fructum pomoꝛũ ſuoꝑ. Singulis etiã aĩa hoc ſedule vt dilectus in oꝛtum ſuũ veniat: et axpꝛobet ſi fecit iuſtos aut dignos penitentie fructus. Sed dile⸗ ctus expetitus aut veniſſe ſe dicit aut ſonſam inuitat vt veniat:qð vtrunq; illo cõpꝛehenditur verbo videlicʒ vt aduentũ dicat iam factum aut aduentũ imperet per agendũ:factum in ſponſo pagendum in ſponſa. Sed quoquo modo ſe habeat oꝛdo rei cetera pᷣtermittentes quid chꝛiſtus in oꝛto fecerit audiamus. Mirram meſ⸗ ſuit qꝛ contriſtatus eſt. ſudauit ſudoꝛe ſanguineo:calicẽ p woluntatẽ ſuſcepit a patre. Comedit fauum et mel bi bit vinum ⁊ lac qꝛ appꝛobauit et appꝛobat et incoꝛpauit dulcedinẽ ntᷣaꝑ virtutum atq; actionũ dulcedine ſua et puritatẽ vite nte atq; moꝛũ noſtroꝝ puritate altiſſima ſua. Nam fauum nim cum melle ſuo.vmum nim cum lacte ſuo ſua pietate aſſumpſit:cum oĩa lvna nra inſe⸗ parabiliter ſibi ſociauit.dans nt᷑is tvnis pfectionem ſu is nullam diminutõnem vt apud omnipotentẽ vũ ſit meritum capitis membꝛoꝝ et merita ntᷣa ſuis meritis vnita conualeant:que ſine ipᷣo omnino deficiebant. —R AUilla gethſemani hmõi miſterijs coꝛreſpondet.q̃ Vallis pinguedinis interpᷣtatur Minguedo refertur 9 flatum auſtri ſq; ad gẽam ſpũſſancti:cinus infuſione ca tholica eccleſia et omnis vere fidelis aĩa viuit vita vir⸗ tutis et intus ꝑ charitatem extra ꝑ iugem opatõem fa cit augmentum. Et Yacob et Eſau p bñdictione ma⸗ gna ſuſceperũt a patte yſaac qð in pinguedine terre bñ dictio eſſet eox. Pinguedo terre opatio exuberans eſt: que a gratia flante ꝓcedit. Ille in pinguedine terre ha⸗ bet benedictionẽ:qui ꝑopꝑa bona in virtutibo pficit. Et aſer cum bñdiceretur a patriarcha iacob declaratus eſt ꝙ pinguis eſſet panis eius et ꝙ delitias regibus daret. Mabet eccleſia pinguem panem: coꝛpus ſcʒ chꝛiſti. Et qui ſeipſos virtutibo regunt reges ſunt: et in iſto pane delitiantur. Oinis etiã fidelis et ſideliter aia ꝑ rõmis regnum vocata regina in iſto pane ſidei habet dlitias. Et oliua nolebat deſerere pinguedinẽ ſuam vt impera ret lignis.Quecũq; aĩa bonis aſſuefacta opibus et ar⸗ dentibus deſiderijs aucta.nõ deſiderat regnũ aut curã gerere ſuꝑ alios:et velut impedimenta declinat alijs in regimine cõmiſceri.niſi talis neceſſitas aderit.que ſine peccato vitari nõ poſſit. Et qᷓ;uis quiſq; melioꝛ ſit ſi cũ alijs qᷓ; ſi ſingillatim eſt bonus:non tñ ſi alioꝛuʒ curam agit aut appetit impoꝛtune:cenſendus eſt iuſtus.Nul⸗ lus deſerat oꝛatõnis ⁊ deuotõnis ⁊ contemplatõis pin guedinem impoꝛtune aut celeriter vocatus ad regimẽ. Mꝛat enĩ chꝛiſtus ⁊ deuotõne agitur. Peleruann guain epinguedinis. uocat contemplatur pꝛeſentiam in va Optimum eni eſt oꝛare in oꝛto concluſo qui eſt in val⸗ le ſpũalis pinguedinis. Et melius ad ſeqᷓ; ad alios ſine certitudine altioꝛis ꝓfectus fieri. Sepe multi ꝓpter al oꝛum curamregimen ꝑdiderunt ſanctaʒ pinguedinẽz nec tñ alijs ꝓfecerunt.Nam non petebant arivꝛes fru⸗ ctuoſe oliue impium:ſed ſaltus ligna ſterilia. Ggructuo⸗ ſi ad ſterilem nulla conuẽtio.et deuoti ad indeuotum: oꝛantis ⁊ vagi contẽplatiui et diſperſi.Holocauſtũ pin gue fieri getebatur in pſalmo Tunc holocauſtũ pingue ſit cum om̃e qð offertur chꝛiſto charitate aut gra ſpiri⸗ tuſſancti pfunditur. Et in alio pſalmo petebat dauid. vt adipe ⁊ pinguedine repleretur aĩa ſua.vt exultando laudaret oĩm conditoꝛem.cum dicebat. Sicut adipe et pinguedine repleatur aĩa mea:et labijs exultatõis lau⸗ dabit os meum.Et eſdras poſt recitatõeʒ verlvx legis L toꝛtabatur. ctum et exemplar opꝑm eius. Vm eſſet in oꝛto tres elegit er vndecim. quos c aſſumpſit ad altioꝛa ſecreta. goꝛam qinb eſt pꝓ teſtatus ſuam triſticiam. quos ad ſecũ vigilan⸗ dum exhoꝛtatus eſt. petrum iacobum iohannem. In qunbus pꝛetermiſſo qð miſtice agit᷑:magna ſunt nobis oſtenſa ſacramenta ꝓ moꝛibo. Mam trinitatẽ quandam opoꝛtet habere hoiem in magnis agonibo conſtitutũ:ſi ne qua fruſtra ꝓcedit ad bellum: inuanum oꝛat.incaſſu, theoꝛat aetuat. Pꝛim ueceſſaria eſi agendoꝛum no ticia ⁊ pfundi vero lumine fidei: deinde debellatio ſeu e ra ſupplantatio vicioꝝ:et aſſiſtens gra ſpũſſancti. Hec trinitas in petro YJacob atq; iohanne oſtenditur. ſine qua omnis actio nta deluditur. Quis eni iuſſa diuina Pficiet niſi pꝛimo cognouerit. Quis ꝓcedit ad bellum: ſi nõ cognouerit ſignũ tube. Si neſciuerit dueem ſub quo miſitabit. Si vexilla regia ignoꝛauerit:vbi ſe colli⸗ get. Si pugnare atq; repugnare nõ nouerit nonne de⸗ ſiciet. Si nõ agnouerit inimicum quẽ percutiet. RcKut quo ſe cauebit:aut ſup quem vibꝛabit conſgens haſtaʒ Si cõmilitones neſciuerit qua pugnabit ſiducia. Si Toctus nõ fuerit interdum inſidias pꝛeuidere.necnõ et pꝛecauere impoſitas oĩnno ſuccumbet. Erpedit nempe non ignoꝛare aſtucias ſathane. Sempꝑ nanq; colluctat occulte.et ſibi aptos hoĩes viſibiiiter ad certamina mo net. Qu legem dei chꝛiſti nõ agnouerit:quõ legẽ eiuſ implebit.Qui dei voluntatẽ quam in nobis ⁊ a nobis fieri chꝛiſto docente petimus ignoꝛat.quõ faciet. Si fo ueas ignoꝛauerit vicioꝑ:incidet in eas. Si nõ nouerit rudimeta virtutũ:nõ decoꝛabit᷑ ĩ eis. YIgnarꝰ nauigãdi ſubmerget nauẽ:aut nõ ꝑueniet ad qᷣetꝭ poꝛtũ: et qͥ ne⸗ ſcit cauere ꝑiculũ:incidet in illð. cũ hʒ:ſuffocabitur in poſſeſſis:et uabitur:agnoſcens wro ẽ regione iñ omſib gradietur. Auctare cum vicijs mmo illa magis expedit ſupplantare. peccatox enĩ pondere pꝛeſſus:iniquitatũ ſaremna pᷣgra⸗ uatus beate vite nunq; videbit longeuum:niſi facta fu⸗ exit ſupplantatio vicioꝝ. Supplanta in te punite natu re complacitũ.et eius abnega voluntatẽ. Supplanta fragilitatem que tecũ in omm bono duellat. Supplan⸗ ta pigritiam: que tuum iam caput ſuꝑgreditur. Eſto vi ctoꝛ tui chꝛiſto deſuꝑ pꝛeſtante leuamen:et eris ommũ magniſicus triumphatoꝛ. Elelut peſſimũ immicũ ſta⸗ tue teipſum in camꝑo ſpalis certaminis aduerſus te- ipᷣm et ſupplantare feſtina:et ommmis mundi amenitas vertetur in fugam et terga dabit ꝓpere hoſtis antiquus MQui ſeipᷣm in occulto agone adp:ꝛime deuicerit: nibil bet obſiſtens. Mui ſcòm ſaluatoꝛis ſententiam odio dabet aiam ſuam nõ doꝛmiet niſi luctando ſupplantet. Perſeuerans odium aĩo ⁊actu quantũ facultas conce⸗ dit:impᷣtermiſſe ꝑſequitur inimicũ.Agit hoc odiũ ma⸗ lum Odium vwero euangelicũ de ſuo aduerſario magis ſtrennue triumphauit. Mullus alicui eſt ſeipo nociuioꝛ inimicus.Nec enĩ ab alio qᷓ;a ſeipᷣo quiſquis ſpũalia ſeu eterna nocumenta ſuſcepit. Oundus et dialplus non poſſidẽt alias artes in quibo ſe colligant.aut alios caim⸗ os certaminis habent:miſi aias quas mundus deledit et dialolus querit ad penas.ac ꝑ hoc neceſſarium factũ eſt ſuplantatiuam habere virtutem. Gratiam vero que ſcientiam iuuat luctam opoꝛtet eſſe pnñtem ſine qua vires hoĩm marceſcunt atq; virtu⸗ tes.Mam ſicut ſine verbo factum eſt mhil in rerũ crea Et luctum Mun audientis ipſum pinguia comedere cce ſaluatoꝛ in oꝛto.ecce cõſtitutus eſtin villa pinguedinis ad nos:ad exemplũ vite agende.fru- ui neſcit habũdare Gũs pati penuriaz oppꝛimetur ab illa. Ygnoꝛans vti conceſſis ꝓnuſſis pꝛi p paterna imuua ſuniitertnſiab nenti:qꝛ erat eius filius ininſtiſſime occidendus. et vt „ tione:ſic ſine ipſius gratia factum eſt nihil in oꝛdine vp te agende. Sed qᷓ;is diuerſis velis ipſa in mundi ma⸗ ri wlificet:tñ cum illa que grataʒ aĩiam deo facit.wrus chꝛiſti agomiatoꝛ incedat. et ſibi toto aĩo inhereat: ꝗm; nihil nou ꝓdeſſe ſuſcepta dona ꝑ gram miſi er ſuſceptis fiat reſponſio meritoꝝ.Non gratiſicat hbiem deo id qð accepit·ſed id quod debito ſeruitutis et poſſibili actione rependit. Bona ſunt oia que pemoꝛẽa deo accepimus ſed niſi homo in eis ſe iuſus actõnib gratum faciat:ad accipienuiũ penam et iudiciũ intoꝛquentur. Sed ſatis grata redditur aia creatoꝛi:ſi de plenitudine amoꝛns et magnitudine volũtatis rependit.qð non valet de pleni tudine opis. Inqunt enĩ aplus Gratia dei ſum id quod ſum:et gratia eius in me vacua nõ fuit.Tunc eni ſuſce pta gra non patitur vacuũ: cum ille qui acceępit ex ommi le virtutũ vſibus et exercitijs ſe coaptat. Gꝛatia vero qua innitimur qua ꝓficimus quã oculo fideli aſpicimꝰ que adiunat ꝓuehit ⁊ dirigit:a patre luminũ eſt. et b ipſo deſcendit. Semp recte volentibo adeſt. nemini de ſicit.niſi ei qui pꝛimo ſibi voluntate defecit. ꝛompti⸗ tudo qua ſpũſſanctus volentibo illam infundit. omneʒ excuſatõem cauſantiũ hoĩm dirimit.et accuſat ofmes ad iudiciũ cogit. Ex defectu giam infundentis: nullus habebit exceptõis aut excuſatõnis ſuffugiũ. Ammuta⸗ bilis eſt. infinite largitatis auctoꝛ:qui heri et ipſe nunc et in ſecula ſeculoꝝ.defectus nõ recipientis aut tepide magis augebit ad crimen. IOgitur trinitatẽ ſanctam in noſtris agonibus aſſumamus. DODꝛdo geſte rei vero ſic elucet. Sedet ſeoꝛſum in oꝛto ſaluatoꝛ oĩm chꝛiſtus:cum ſanctis ⁊ electis teſtib et triſticism mentis aperit vocalibverbis dicẽs.. Cri ſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtem. Suſtinete hic et vigi late mecum. Quid eſt ꝙ cepit contriſiari ieſus et me⸗ ſtus eſſe. Mon eniĩ erat er natura triſtis ieſus:neq; ſibis cõmuniter accidentiboinuite poterat puenire triſticia Sed accepit et ipᷣe triſticiã ad veritatem inſinuandam aſſumpti hoĩs ⁊ compaſſionẽ oſtendebat de ꝑditis:qui velut homo compatiebatur de ſua paſſione damnan⸗ dis. Int erimitur hic philoſophantiũ indocta doctrina ꝙ ſapientes triſticia nõ pꝛemũtur. Eteni cum ieſus in quo ſunt omnes theſauri ſapientie abſconditi:vſq; ad moꝛtem ſe triſtari fatetur. Mia eſt triſticia chꝛiſti.et ab ipſo ſancte ſuſcepta in oꝛto pinguedinis:vt in ipſo puni retur quod in toraner male fuit letatus adam Et imiliter triſtabatur ꝓ pᷣterita ⁊ immi iniquitas erat tractãda iuſticis.vt turpitudo ſanctitas. vt ſiulticia ſapientia. vt dedecus decus.vt pꝑditio ſalus. vt latro impꝛobo.ſuoꝝ datoꝛ largiſſimuſ. Perſpectabat . altiſſima mente oim loim pꝛeteritoꝝ pꝛeientiũ futu⸗ roꝛum delicta ? nefanda peccata. pꝛo quibus diluendis opoꝛtebat ſuſtinere doloꝛes.in aĩo triſtari.et in carne pe nari. Et pꝛo hoĩm ingratitudine triſtabatur: et acutius confodiebatur ex iſta triſticia qᷓ; ex pena.Triſticiã acrio⸗ rem ſepe fecit in aĩa ingratitudo qᷓ; doloꝛ inflictuſ in coꝛ poꝛe.Triſtabatur ⁊ anviebatur ſpũs eius:vnus exiſtẽs ꝓ ommibo dolens:et qui tam bꝛein tꝑis ſpacio ad emen⸗ dam tot milium obligabatur annox. Scripta erat in⸗ uiſibili ſtilo in aĩa illa oim tꝑm momenta vt imagines velinquentiũ necnõa peccatoꝝ varie quantitates ſimi liter ⁊ qualitates numeri et intentõnes:tetraliter ⁊ lu⸗ cide refulgebant. Mam tetrũ tetraliter et lucide vide⸗ tur in claro. Tetraliter qꝛ obſcurũ eſt:lucide qꝛ ſicut eſt notum eſt. Tenebat ipe meſiitudinẽ non tñ tenebatur ab ipſa:pꝛo eo ꝙ exceſlentiſſmũ opus inuiſibiliũ aĩax incluſarũ corpibo vaſtationẽ accepat nõ aliter repandũ Gabt ſap ſtie Nle setnn⸗ nogſe vetici untent Crogei Wmmnan 4dtune nieſns n lürſchel i poponi amnct eimmi , et vt nctitae⸗ u ctabee kin ſuencis unepe gebtis iceno lince⸗ euſti Ganen Nrit i ri ſim eral vicel utef ebaton ſüͦcie heni . pleno iure deuinceret. Mam in victoꝛia moꝛtis chꝛiſti q; per moꝛtem ipſius et ſanguineʒ. Et erat erceſſus al- ſumpte triſticie atq; meſticie:quam coꝛam ſe poſitis et electis teſtib voce flebili oſtendebat. Que triſticia ſſia gnitudineʒ aſtruebat amoꝛis: vt intantũ ſciamus nos diligi: leticia triſtaretur p nobis. Nemo triſtatur niſi de damno dilecti:aut de re ꝑdita que inherebat amoꝛi. Et equa lance appenduntur in aĩabus hoĩm circa ean⸗ dem rem amoꝛ cum adeſt:cũ vero depditur doloꝛ. Cer⸗ minus aũt huic triſticie appo ſitus animũ in conſidera tione ſuſpendit. cum dicitur vſq; ad moꝛtem. Sed ad ſanioꝛes intelligentias aim cõuertamus:moꝛtem eter nam omniuʒ.vnius moꝛtis victoꝛia ſupari credamus. Ecõm apim ſicut vnius pcco moꝛti oẽs tenebamur abſoꝛpti: ſic vmius iuſticia multi reuocanturad vitam. Ooꝛs et moꝛs duro conflixerũt duello. Moꝛs chꝛiſtifi ebat:vt deſtrueretur oim moꝛs. Moꝛs oĩm ſcʒ ab adã vſq; ad chꝛiſtum:in omnibo gentibo firmauerat ſibi re⸗ gnum. Pꝛoinde teſtatur aĩa chꝛiſti vſq; ad moꝛtem:vi⸗ delicet quouſq; moꝛs chꝛiſti omnẽ moꝛtem ꝑiuſticiam moꝛs oĩm abſoꝛpta narratur:et a victoꝛia deuicta victo ria pꝛedicatur. Vnde ſcòm aplm Abſoꝛpta eſt moꝛs in victoꝛia.Et ſequitur Elbi eſt moꝛs victoꝛia tua. Moꝛs chꝛiſti oĩm moꝛteʒ abſoꝛbuit. Per ſerpentẽ mntroducta eſt moꝛs:et ſerpens deuoꝛauit ſerpentem.am ſerpens moiſi cum eſſet pharaoni in egipto ad ꝓdigia facienda exoꝛtus:ex virga quam manu ſua dño iubente geſtabat deuoꝛauit ſerpentes magoꝝ pharaonis. Et chꝛiſtus per ſimile ſerpens dictus moꝛtẽ oĩm ſua moꝛte deuoꝛauit: vt moꝛs omino abſoꝛpta ſit in victoꝛia. Noua ⁊ inaudi, ta exercitatio iſta erat:vt moꝛs vinceretur a moꝛte: nec non ex moꝛte vita conſurgeret. Er hoc erat iſta triſticia: yvſq; ad moꝛteʒ. Et vt intellectus altioꝛ inclareſcat ſim/ pla erat moꝛs chꝛiſti:que duplicem noſtram deuoꝛauit. Poꝛtem incurrerat humanũ genus a pꝛimo parente p omnes ꝓpagata ꝓpagine:in aĩa ſimiliter et in coꝛpe rei exꝑientia docente. Chꝛiſtus vero in coꝛpoꝛe non aia vnicam moꝛtem accepit.qua debellauit et binam. Hoc vero agere magni exercitij erat. Et quod mentibo alte intelligentium plus accreſcit:moꝛs coꝛꝑis vnius hbbis moꝛtem aĩaꝑꝝ ⁊ coꝛpm piter interimebat. QAuod tantũ moꝛs coꝛpis aduerſus moꝛtem coꝛpox decertaſſet feciſ⸗ ſetq; victoꝛiã magne vtiq; fuiſſet potentie.ꝙ wro moꝛs coꝛpis moꝛtem deuoꝛet aĩiarum:ipſarũq; vita ex coꝛpis moꝛte conſurgat.hoc oĩm moꝛtalium ſcientiam ꝑtran/⸗ ſcendit:quod ꝓpen ſioꝛis et diuini miſterij ſide ſebilis fuiſſe opiſicium nouumus.Triſtabatur ergo illa inſini ta ⁊ amabilis aĩa vſq; ad moꝛtem:quouſq; videlicet no uus moꝛtis occaſug antiquũ moꝛtis occaſum exclude/ ret:et occaſus occaſum ad vits reuocaret. Qm̃ qui fe⸗ ſtinat aliquid magni agere. triſtatur quouſqʒ; pficiat:et triſticia et ſollicitudo in agentis aĩa ſe cõmiſcent. Inau dita res.et inſolita exercitatio in qua contriſtabatur do minus ieſus chꝛiſtus.nõ exeoꝙ deus erat ſed exeo ꝙ carnem ſuſcepat.ſicut pᷣdictum de ipſo multũ ante fue⸗ rat ꝑ ꝓphetam. Contriſtatus ſum in exercitatõne mes. et conturbatus ſum a voce inimici et a tribulatõne pec⸗ catoꝛis. Ed obmittẽtes que dicenda parat ſuſcepta ma s teria ex ipᷣa triſticia ſumamus tropologicam et inuiſibilem actõnem. Non omnis triſticia lau⸗ dabilis:neq; omnis triſticia virtuoſa. Et multipliciter ſcriptura meſtieiã compꝛehendit. Vleruntñ quedã tri⸗ ſticia noſcitur ad quam chꝛiſti eremplo aĩiam debemus vſq;ʒquaq; cõuertere.Triſtatur non ꝓpter ſua ſed ꝓpter aliena peccata. Lu vero ꝓpter tua lamentũ et doloꝛem De paſſione domini ſaluatoꝛis. 17 2 5 aſſume Ham quod leticia vana committiturnumq me lius q triſticia vera deletur. Et quouſq; in aĩa ꝓpꝛijs ro luintatibo abnegatos noſmetipᷣos nouerimus ⁊ mun⸗ do moꝛtuos.ipſiq; nobis aſpexerimus crucifirum.incõ ſolabilem et inremotam triſticiã aĩa ipᷣa poſſideat. Ren nuit omnis anima cõſolari memoꝛ facta triſticie chꝛiſti et penalium opꝑm eius. Triſtari ſiquidem expedit eum qui deliguit · et merentẽ eſſe qui cõmi ſit digna meroꝛi⸗ bus. Demp eni in loco tartareo non ex alio luctus in⸗ tranſibilis erit:q; ex delictis atq; peccatis.palis et nõ ficta triſticia euaſit eternã. Et ſi padus et albula ex ocu lis hoĩm peccatoꝝ lachꝛymabiliter pceſſiſſent quaſi nul larecõpenſatio p penis remouendis eternis. Fucta eſt · nobis in neceſſitate triſticia vſq; ad moꝛtẽ: vt illam pa⸗/ rati ſinus pꝛompte ſubiſcere ꝓ vita: ſi hop alterum a quopiam in optione daretur an ſuſtinere moꝛte: an de/ lerere in animo vel in actione virtutem. In his nem· pe que habent aſperum ſenſum. nihil moꝛte triſtus in. uenitur. Proinde vſq ad moꝛtem triſtitia fieri dicitur cum qus p diuinis agoniboillam ſubire paratur. Chꝛi ſius in moꝛte ſummũ ⁊ vltimũ ſacrificium fecit ꝓ no⸗ bis:et in figura et veritate appellatũ eſt ſacrificium w⸗ ſpertinũ. Et eſdras legitur merens: triſtis ſtetiſſe vſq ad ſacriſicium veſptinum Triſtabatur piſſſima triſtitia chaiſtus velut ardenter diligens cupiẽs liberare quem Diligit. et digne placere dignis offerrre wolens ſemet⸗ ipᷣm in ſacriſciũ veſptinum.quo liberabatur humanũ genus:quod ex creatõne diligebat et ex vnione quã fe⸗ cerat. Placitum vero paternũ pſiciebat ex aio quia de ipſo ſcriptum erat. Holocauſtũ ꝓ peccato nõ poſtulaſti tunc dixi ecce venio. Non vituloꝝ aut hircoꝝ:ſed ſacriſfß cium chꝛiſti filij ſui querebat pater omnipotẽs. Inceſ⸗ ſabilis triſticia nos diuerberet donec fiat moꝛs ſacrifieij veſpertini.quod tunc plene pagitur cum nil in aĩa et in ſenſibus remanet.quod nõ ſit altiſſimo dedicatũ. Ete⸗ nim in ſacrificijs antiquop animalia mactabantur. Iun ſacrificijs chꝛiſtianoꝝ occiduntur ꝓpꝛie voluntates atq; perperam actõnes. Et vita nature offerendum animal pꝛiuabatur:et vita culpabili quã ſuadet coꝛrupta natu⸗ ra:priuari expedit ſemetipᷣm offerre volentẽ in ſacriſici⸗ um vltimum ſiue veſptinum. Sed quoſq; aĩo fiat:tris ſticia libens ab animo nõ recedat. Si fieri oĩno nega⸗ bitur triſticia eterna cruciabit inuite.Optimũ eſt triſti ciam ꝑ triſticiam pꝛeuenire.per tꝑalem eternam Ooꝛe hoĩm triſtabatur ⁊ loquebatur chꝛiſtus vſq; ad moꝛteʒ triſtari ſe pandens:ad meditatõem ſue triſticie atq; ad nt᷑ᷣam triſticiam aſſumendam:ſua expꝛeſſione verboꝛuʒ nos inuitans.Ac ꝑ hoc oſtendit ſuo vertbo triſticiã vt ſci atur. Ideo ſcire facit vt intendat aĩa nra in illas inuiſi biles paſſiones que paſſionibscoꝛpis whementioꝛes p culdubio extiterunt. Pꝛoinde verbum flebile amabi⸗ lis vox:triſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtẽ. Verbũ ca⸗ pitis ad ſeipim membꝛa tranſſoꝛmatiue conuertens:vt ſit cõicatio inuiſibiliũ paſſionũ.etiam ſi ſanguis non/ꝓ ſanguine funderetur.Ab hac cõione nullus ſecernitur nec excuſatõnis ſuffugium inuenitur:q;;uis multi effu⸗ gerunt multiq; deuitauerunt ec plurimi nõ inuenerũt pticipationem irrogatarum et ſenſibiliũ paſſionum. Ingrediamur vt poſſumus in illud ſecretum ani me chꝛiſti:que cõtriſtatur vſq; ad moꝛtem Endetriſta tur. Qno fine triſtatur. Vſq; ad moꝛtem. Quo modo ille inuiſibilis intellectualis ſol eclipſim triſticie paſ⸗ ſus eſt. VUnde lux que omnẽ aĩam colxrentem ſibi diui nis facit choꝛuſcare ſplendoꝛibo leticijs ineffabilibo re⸗ plet. triſticie tenebꝛas aduocauit. Nam nihil ſibi donni⸗ nabatur inuite.vt omni celeritate qua vellet aſe poſſet 5 „ „N SRO Prih . „ £ CCE PO ( repellere. Aduocata erat ab ipſo triſticia: iuſſa nõ imfvꝛ⸗ tuna venit. Bonũ eſt ad illam ꝑ contemplationẽ fieri · ſed melius p ↄmumonem fieri chꝛiſtiſoꝛmẽ. Chꝛiſtifoꝛ mis eni triſticia: eternam poſt coꝛpis moꝛtem inuenit pfecto leticiã. Idcirco ad ſuſtinentiama vigiliam: ſuos — electos inuitat dicens. Buſtinete hic et vigilate me⸗ cum. HMon querebat illos tres in ſuo eſſe pꝛeſidio. nec dagd ſui cuſtodiam atq; tutelam eos volebat oñies eſſe in tentos quos pauloante pᷣdixerat in eo ſcandalũ omnes eſſe paſſuros: ſed eos ad tolerantiã a con ſiderationẽ eo rum que ab ipo agebantur diſponebat. Suſtinet quis cum chꝛiſto cum tedium nõ patitur exrepentinis euen tibus: et ex ſubitis caſibo aĩa melius roboꝛatur:neq;ʒ ſuc cumbit imminente piculo. Multa ſunt que hoies ſuſti nent. et multi ſunt ſuſtinentes.ſed nõ cũ chꝛiſto. GSo⸗ dalem ad chꝛiſtũ expedit fieri virtuoſe atq; meritoꝛie ſu ſtinentem. Suſtinentia eſt quedam expectatio futuro rum. Suſtineamus cum chꝛiſto futura. Quãuis enĩ exmundo abierit coꝛpe nobiſcũ tñ eſi viuinitate. pote/ ſtate. ſacramento. atq; dilectione. Suſtinet cum chei⸗ ſto qui uullo meroꝛe in expectatione cõtrahitur:nec tẽ⸗ poꝛis dilatio aĩam grauat. nec aĩam afficit dilara pmiſ⸗ ſio.nec in oꝛõne anxiatur ſi non accipit ilico qð affectat et ſemp eodem modo ſe habet in his que ad eum et cir/ ca eum diuina ꝓuidentia fiunt. Centationibo non on⸗ pꝛimitur:qui cum vño ſuſtinet. Dicit enĩ ſcriptura. Fi⸗ li accedens ad ſeruitutẽ dei:ſta in iuſticia et tinoꝛe ⁊ p⸗ para aĩam tuam ad tentatõnem: et depꝛime coꝛ tuũ et ſuſtine. Qui agonẽ diuine ſeruitutis ingreditur ſuſti⸗ neat.ſi qua confluentia mala et adiutoꝛij dilatio ? tꝑis ncon deterreat ne a iuſticia decidat:ne a diuino amoꝛe di ſceptet. Cerus ſuſtinens ad tentatõem aĩam parat. ne cum venerit inueniat imparatũ: et velut impꝛouidus ſubito elidatur. Et abſq; coꝛde p humilitatẽ depꝛeſſo ve ra ſuſtinentia nõ habetur. Sequitur etiã. Suſtine ſu⸗ ſtent ationẽ dei. Coniungere deo et ſuſtine. Chꝛiſiuſcq; dicit. Suſtinete mecum.Qui cum chꝛiſio ⁊ ꝓpter chꝛi ſtum ſuſtinere aliquid recuſarunt:penas nanciſcuntur eternas.ſacra dicente ſcriptura. Ve his qui ꝑdiderunt ſuſtinentiã. Quam ꝑdidit qui ferre inſurgentia et obie cta mala recuſat:qui cõqueritur qui de tꝑis dilatõe cau ſatur. Qui ſeipᷣm ſenſualiter ? còpaſſiue ſe diligit om⸗ nino veram ſuſtinentiã abnegauit:nec cum cheiſto foꝛ titer agonigante in ſudoꝛibo ſanguineis ꝑ virtutẽ ſuſti⸗ net. Senſualis enĩ amoꝛ atq; cõpaſſio cum diuino ago niſta diuine agonem agente pꝛo nobis nõ ꝑmiſit fieri: gquem detinent in veritate collegam. et virtuti ſuſtinen tie libellum fecit dare repudij. Sed ad ſuſtinendũ cum chꝛiſto.et recogitandũ eum quiꝓ nobis omnẽ verboꝝ et actuum et verberũ aduerſus ſemetipᷣm ſuſtinuit cõ⸗ tradictionem:ſua irrephenſibilis ler omni rõne cõſtrin git. Ex hoc quippe loquebatur dauid. Pꝛopter legem tuam ſuſtinui te dñe.Lexchꝛiſti honeſta et irrepꝛehenſi bilis eſt. ſancta eſt. iuſta eſt.veriſſima eſt.eternas a in⸗ compꝛehenſibiles ꝓmiſſiones habet ꝓpter quã ſuſtinẽ⸗ dus eſt chꝛiſtus:ſuſtinendũ cum chꝛiſto ⁊ ꝓpter chꝛiſtũ Vlle vero ſuſtinet ꝓpter legem:qui pꝛopter euangeliu chꝛiſti nil ferre recuſat.fraudem nullã amat. ex ipᷣo poſ⸗ ſe contingere. Ille ſuſtinet ꝓpter legẽ dei:aui ꝓpter eu⸗ angelium euangelicis virtutibꝰ nõ defecit. nde ꝓphe⸗ ta ſecutus adiunxit. Suſtinuit aĩa mea in verbo eius. Quid eſt verbũ eius. Verbũ increatum. Omnia ſuſti nenda ſunt ꝓpter verbũ increatũ:et in verboincreato qꝛ omnia ꝑverbum facta ſunt:et ſine ipᷣo factũ eſt nihil Bed p verbũ increatum om̃ia facta ſunt pꝛopter ver⸗ bum:et in verlv increato iuſte om̃ia tolerantur.Nõ enĩ 2 . tolerata in vero pñt aliquid boni adimere tolerati BRt pꝑ verbum omnia facta ſunt et ſine ipo factum eſt nibil quid deperire pᷣt ſummo artifici. Quid depire pᷣt omnia pPerire pᷣt ei qui ommia fecit ex mhilo:et ſine quo mihil ſi eri pßt ab aliquo. Et quod factũ eſt rediret ad nihilum: niſi eſſet ꝑ qð facta ſunt omia verbum· In altiſſimis . ambulabat confidenter aĩa dauid cum dicebat. Suſn⸗ nuit aĩa mea in verlv eius. Cuius eius. Ofipotentis i. Qð eſt verbů ommpotẽtis dei. Verbũ incarnatuʒ qꝛ verbum caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis Suſtine amus ofia inſurgentia irrogata verba a verbera. et ſi quid ſuſtinentie iuſte ſpecimen ſecum poꝛtat:in ver⸗ wincarnato ad qð om̃is ratio nos compellit.quia pꝛo⸗ pter nos verbum caro factum eſt. Fratres nõ in natu⸗ ra diuina ſed ꝑ gẽam in hũanitate ipſius ſumus. De⸗ it eni his qui credunt in noĩe eius ptãtem filios dei fieri. Si filij dei. ergo fratres incarnati verbi. Guſtine at frater cum fratre:clamat eni omiba nobis melioꝛ no ſter. Guſtinete hic et vigilate mecum. Suſtinesmus in verbo eius. Quod eſt verbũ eius. Clerbum ꝓmiſſio nis eſt. Merito ergo ſuſtinendũ eſt:qꝛ que ꝓcedunt de labijs eius nõ fadiet irrita. Jurat enĩ ꝑ ſemetipᷣm:quia verbũ hoc faciet qð ꝓmittic. Pꝛomde ſuſtineamus in verlo dei et cum verlo dei:ad iuſtinentiã nos inuitante Alltas eni et ineffabiles ꝓmiſnones ex eius verbo ſuſce⸗ pimus que non irrite fient.ſi cum ipᷣo ⁊ in ipᷣo et ꝓpter ipſum voluerimus ſuſtinere. Ad vigiliam eque inani⸗ mat vt ad internam ſpeculationem vigilia referatur vt ggoniam eius atq; triſticiã et omnẽ congreſſione eius gatq; ꝓceſſionem ad pugnam et dtellationẽ tetralum mente ſedula ſpeculemur. configurati fimilitudimi tri⸗ ſticie agonie atq; imagini moꝛtis eius: ¶ Mis di⸗ ctis ꝓgreſſus ent puſillum ieſus quantũ iactus eſt lapi dis:lepatus ab eis et ꝓcidit in ſaciem ſuam:et pfunda mente oꝛauit dicens. Pater ſi poſſibile eſt: tranſeat ꝗ me calix iſte. Ueruntamen nõ ſicut ego wlo: ſed ſicut et tu.. Sit oꝛans pꝛima vice nullũ reſponſum in oꝛa⸗ tione ſuſcipiens.l vemit ad diſcipulos ſuos. tres ſq; pe trum iacobum et iohannem: et inuenit eos dmien tes. Et velut increpans eos:quos ad ſuſtinentiã ? vi giliam induxerat. dicit petro. Simon doꝛmis. NMon o tuiſti vna hoꝛa vigilare mecum:/qui te pauloante aſſe rebas te mecum in moꝛtẽ venturum. Eligilate oꝛan / te:vt nõ intretis in tentationem. Spũs quidem ꝓꝑm / ptus eſt:caro auteʒ infirma. Item ſcõo reliquit eoas. Et abijt. et oꝛauit eundem ſermone dicens. Et re⸗ uerſus ad viſcipulos tres domientes inuenit: qꝛ eoꝛũ oculi vexmentia grauabantur. Et nihil eis dicens: ad oꝛõneʒ tercio eſt reuerſus Et factuſ in gagonia ꝓlixrius oꝛabat: eundeʒ ſermonẽ quẽ pꝛimoet ſcdo dixerat re⸗ Petens. Elbi tanta eſt ſuffuſus oꝛatõmis vx ſvxmentia:vt ſudoꝛ efficeret᷑ ſanguineuſ ꝓfluẽs in terrã Cui angelus apparuit. vt woĩem eum in agone confoꝛtãs. Sʒ quib Vrbis eum alloqueret᷑.aut in qua effigie appareret: per euangeliſtas minime claruit. Cum hoc oĩino mentesin gmmiratõne ſuſpendat:ꝙ ſibi de nouo angelus appare ret aut quomodolibet loqueretur:qui oñies nouerat ſe cuũq; habebat. Sed hoc in idẽ redit ꝙ deuicta tentatõne deſertiſibi angeli de nouo miniſtrabant:qui ab eo quo creauerat impᷣt ermiſſe ſibi aſſiſiebãt.· Sed nouitas hc nõ ex ſoꝛma dei ſed ex ſoꝛma geritur ſerui:hoĩſq; ſuſce⸗ pti. Pꝛeter illam validam ⁊ clamoſam oꝛõem quã chꝛi ſtus in cruce compleuit:mullam ipᷣius ⁊ alicuius alteri us efficatioꝛem a intentioꝛ oꝛonem legimus q; oꝛtalẽ Dimittit wrus oꝛatoꝛ diſcipulos octo:dimittit et tres eque innri eerturne ons ein tetmliun cucinttr, Wene dus eig net b ſetnter olſ ſuen on mroſhe PWinen nennievi nkenp loonteaſe Ulleton ltempn auteoe hittgeedn Dienea inpkrus ſemete/ entiart gngelos gut⸗ cleteper enteoit Apere wente nmrofe eogle itaot hſuſe⸗ luͤche 9 Aen orl tettnes — ——— —— — — Pe paſſione domini ſaluatoꝛis. et totum ad ſeipſum ſe colligit ab omnibo coꝛpe ſegre⸗ gatus ſub indeterminata menſura.videlicet quantũ ia ctus eſt lapidis. Cautum fuit a ſpu ſancto: vt ſic euan geliſta deſcriberet. Nam pꝛopius et longius lapis pᷣt ꝓ⸗ iſci:put valitudo minoꝛ ⁊ maioꝛ fuerit iacientis:quan⸗ titas et grauitas lapidiſq; piecti. Pꝛoinde melius ſub indiſtincta menſura deſcribiturqᷓ; fi dterminata men⸗ ſura iactus lapidiſq; poneretur:vt nunqᷓ; tantuz in hac vita chꝛiſtus ab aliquo elongeturq o aideum bo/ minis etiã peccatoꝛis ad ipᷣm non poſſit ſi woluerit ple⸗ ne conuerti fieriq; nticiem illius ꝓpfundiſſime oꝛoõnis: qui ſe paterne ſubdidit voluntati vt pro nobis calicem biberet paſſionis. Segregatus oꝛat in oꝛto ſalua⸗ toꝛ.Et ſolitum loci tenet ⁊ coꝛpis amicum habet mino ribus ſitum.in quo monefacit nobis vt qui ad patrem ꝓfunde diſponit mentis alloquium etiã in virtute cha riſſimos intermittat:et quivellent in eadem actõne fo⸗ re conſimiles.pus eſt pſalmodie tpus hymnicandi cum multis:et tꝑus quo verus oꝛans etiã vere oꝛantẽ non ſentiat.Tꝑus quo ꝑ ſeipᷣm votum ſuum apud deũ vnuſquiſq; deponat.Non ſemp in concentu aut in ſy⸗ nari eſt oꝛandum.ſed ſixoxiuuatur a voce ſpũs etiã iu⸗ uatur a ſpiritu. Melodia ſpirituũ vtilioꝛ eſt qᷓ; xvcum. et ipſoꝝ concoꝛdia gratioꝛ qᷓ; vertoꝑ. Hec ſiquidem agi⸗ tur in melius in abſentia coꝛpmqᷓ; pꝛeſentia. Oꝛatio⸗ nem foꝛte feciſſent apli cum chꝛiſto ſi ſecum ad oꝛandũ duxiſſet · Oꝛõnem eis indirit vt ꝑ ſe oꝛarent coꝛpe diſ⸗ collegatus ab eis. Qui ſoliloquiũ querit ad deum nil iuxta ſe habere vlit natura ꝓpꝛia motũ habens imo pꝛo poſſe deuitet ſiue rõnale ſiue irratõnale cõſiſtat. Vitan dum etiã eſſet dum oꝛatur qð mouetur ab aura. AIm⸗/ pꝛouiſe habuerũt hmõi ſepe mentis ſpicula recuruare. Siſanctus eſt collega quem hahes dimitteinterdum: ꝓpter eternum.cui te mente collegare diſponis. Bonuʒ ſempꝑ eſt oꝛationẽ oꝛõni coniungere:non aũt ſemꝑ vti⸗ le coꝛpus coꝛpi in oꝛatione ſociare.Elnuſquiſq; ꝓpꝛium habet affectum cuius hũiliter petit effectum:et appꝛoę⸗ pꝛiatum defectum aduerſus quẽ interpellat:et vulnus ſuꝑ quo petit cathaplaſma diuinũ. Abi fuerit inequa⸗ litas affectio num et locoꝝ erit aptiſſima ſolitudo Ubi vnuſquiſq; ꝓpꝛiam ꝑ ſe cauſaʒ habet ad regem ꝑ ſeipᷣm loquetur.vt excuſet obiectaʒ aut excipiat compendia re⸗ rum:aut ſua interceſſione quempiam tueatur. Diffun dunt etiam plurimi oꝛõnem vt virtutis inuiſibile fiat augmentum:vt refrenetur ſathan et conſimiles eius. vt paretur aditus ad exercẽda diuina.Ac ꝑ hoc vbi ma⸗ ioꝛ erit affectus ad ſingula:maioꝛ erit deuitatio ſingu⸗ loꝛum. Secreti eiulatus ⁊ ſimplices rigoꝛem regis in⸗ uiſibilis inflererunt. Si dicente aplo ad rationẽ reddẽ dam vnuſquiſq; ꝑ ſe conſtituendus eſt. ante ineuitabi⸗ lechꝛiſti tribunal:pꝑ ſe vnuſquiſq; cauſam ſuam ante di iudicatõnis hoꝛam pficiat remotis teſtiba coꝛam ehꝛiſto Pluriſicatur ſepe cũ ſocijs intellectus:et mens diſtra⸗ hitur et recuruatur. Pꝛopter oꝛõnem et intentõnem eius fieri ſingularẽ:maxime dixi eſſe virtutis. In pſal⸗ modijs et hymnis et oꝛõnibo atq; hoꝛis in ſynari om̃is ſingularitas condemnatur. Boni ſunt ⁊ ſancti catholi⸗ ci ritus.quos ſtatuerũt patres antiqui.Bona eſt oꝛatõ que ab omnibo emittitur cum concentu:bonuʒ eſt cum multitudine pſallere:obedientia enĩ ſeruatur ⁊ chari- tas.Et quod vno dicente ab altero intromittitur: me⸗ dia charitate ſuppletur.Oum enĩ alternatim hymm tur et pſallitur:vna res dicitur a tacetur.Necnõ ⁊ alter natio pſalmodie plerũq; non ꝑmiſit in his que dicũtur includere intellectũ aut illa moꝛari ꝑ modicum ad aſpe ctum eius:ſed velut aqua fluminis que alia ſuꝑuemẽte J₰ dulcedinis pꝛeſtat. Et dum alter alternans expectatur vt dicat. cito labitur quod delectat. Et alternantium ex moꝛa tedium pᷣcauetur.ne delectabiliter ſurgatur qo p̃ mitur. Et illa conſideratõne nimia pꝛolixitas aut bꝛeui tas fiat.conſiderationẽ dictoꝝ et ineluſum ſapoꝛem in/⸗ hauſte omnino excluſit. Mon enĩ eodẽ momento mul⸗ ta et diuerſa recipit intellectus:aut in diuerſis delecta⸗ tur affectus. Succeſſiones enĩ tym ⁊ actuũ habent:ſi⸗ militer ⁊ vices. Zñ obedientie ſancte virtute.iſta non aſſcribuntur ad crimen. magis vero effectum deo gra⸗ tuitum habent. Igitur poſt omnẽ ſynaxicam oꝛõnem opoꝛtet fieri ad ſeipᷣm:et qui ad ſpecialem ꝑ obedientiaʒ obligatur:et quiꝑ publicam chꝛiſtiane vite iuſticiaʒ et conſuetudinẽ canonicam et antiquã patenter pſallunt aut in oꝛatoꝛijs et eccleſijs oꝛant occulta neceſſitate co⸗ guntur ab alijs abſtrahi et ad ſeipos fieri.vt in cubilibj mentium atq; cetarum gemant: cõpungantur 7 clau⸗ ſis labijs:coꝛdibo alte clament. Oꝛat inter arboꝛes ie⸗/ ſus:qꝛ inter arꝛes peccauit non oꝛauit adam. Inſpici at et ſequatur oꝛantem ieſum:qin poꝛõnem aſcendere in ſupna diſwoſuutt. LPꝛogreſſus pu ſillum pꝛoci⸗ dit in faciem ſuam. Bene ꝓcidit in ſaciem ſuam:quia P ſuam noticiam deo dedit altiſſimas pꝛeces. Mꝛocidit in faciem genuflexit capite inclinato: et in terram vul-⸗ tu defixo.MNam qualis erat conſiſtentia mentis in eadẽ tranſfoꝛmabat a coꝛpus. Subiecta eni erat ꝑ oĩa chꝛi⸗ ſti aĩia voluntati paterne.Alius euangeliſta dicit Pꝛoci dit ſuꝑterram. Zerrenos eni non celeſtes venerat libe rare.Pꝛocidit ſuꝑ terram quia de terra terram huma⸗ nitatis afſumpſerat.quam de terra ipᷣe celeſtis venerat erepturus· Homo de terꝛa. deus de deo erat. Pꝛocidit ſuꝑ terram vt maledictio terminaretur ade.qua dictũ eſt. terra es et in terram ibis. Ipſe de terra natus ade. Pꝛocidit ſuꝑ terram:ſuꝑ humanã terram inclinatus. querebat illam imponere ſuꝑ celum. ad quod poſſiden⸗ dum creata erat. Sollertioꝛi verbo alius euangeliſta dixit. Poſitis genibus.Effectus et ſigna in ommiba ca piuntur ex hocꝙ qualis eſt in virtutum actõibo anima in coꝛreſpondentibo actibus ſtatuit coꝛpus.Alĩa pꝑ om̃ia humilis:in oꝛõne motu geſtu et in omniba moꝛibo coꝛ⸗ pus depꝛimit et inclinat. Et caſta:cõuertit et ſenſus.et omnes coꝛpoꝛeos lubꝛicoſq; motus ſua lege refrenat. Matientia querimoniã reſonare nõ ſinit:et coꝛpus ex- ponit ad penas. paſſionibo libera:fecit coꝛpus iniuria⸗ rum flumina ptranſire Charitate affecta detexit theſau ros et coꝛpus et res in vſum tradidit ꝓximoꝝ nec eoꝝ pꝛoſperis ex inuidia maledixit.nec ſigno vel vero queſi uit ab aliquo dignitatẽ: deſpectis contenta ſodalibus. deuitauit ꝓceros frequentare. Vtenſilia ꝓ neceſſitate dũtaxat nõꝓ paſcendis oculis requiſiuit.Et omnẽ oꝛ⸗ natum coꝛꝑis ſub anathemate iudicauit. Mature contẽ ta refugijs:coꝛpus oꝛdinauit in victu chꝛiſtifoꝛmis fa⸗ cta in ceibo et potu et aſperitatibo crucifixit. Ynfallibilis eſt regula: qualem conſiſtentiq habet aĩa in talem ab extra cõuertit et coꝛpus.Equidẽ et ꝑ ſimile conſiſtẽtig „ exterioꝛ coꝛpis:ſignũ verũ aut fallax eſt cõſiſtentie mẽ⸗ tis. VUerum dixerim ꝓ his qui ſimulatõnibo carent:fal lax vero ꝓ his qui detinentur ab eis.Bene autẽ ꝓcidit in ſaciem ommis oꝛans.qui noticiam oĩm quam habet rationis et fidei in humilẽ depꝛecationem conuertit. Agoniſtarum chꝛiſti ſcientia ⁊ noticia quelibet nõ elationem ſed humilitatẽ pꝛetendat omnimodã incti natam ad obedientid oim penarum et moꝛtis. Ex hoc ſoꝛma virtutum oĩm chꝛiſtus mente et coꝛpe pcliuus ſupplex ſuam petitionẽ oꝛditur: monefaciens ommbus — “5? Aiber terciuſdecimus 1 . . — nobis vt dum anriatur co: noſtrum exaliquo.foꝛmã in tentium cedula exarata ſigrata nõ fuerit largitoꝛi. ma⸗ ror ditam obſeruemus. Anquit enĩ. Parer mi ſi poſſibiie xime ſi pſiſtitur in ptendo. Et qꝛ neſcimus quid velit bit eſt tranſeatq me ealix iſte.Yleruntñ non ſicut ego vlo impendere diues in omnibo diuma maieſtas: offis no hi ſed ſicut et tu vis Motiuũ ꝓinde habet omnis oꝛatio: ſtra petitio in ſua eſt voluntate claudenda. Sic en ſal rin et determinatũ aliquid omis oꝛans intencht a quo moa uato⸗ ipe pꝛedocuit vt oꝛando diceremus ad patrem: reg uetur qui oꝛat. Oꝛeuiſus atq; pꝛefirus finis: moto⸗ eff᷑ ſfiat woluntas tua. Mec eni eſt omis gfecti hoĩs tota et n omnig agentis. Igitur chꝛiſius vt homo ab aliquo fi/ indubitata pfectio.voluntatẽ habere in ommdo deifoꝛ⸗ Poe ne ad oꝛandum mouetur. vt veus:a nullo quiſupꝛa ſen memꝛet factionib⸗ pficere ſi ſcientia certa ſeu fide noue pi ſualitatem aſſumpte hũanitatis verificans. ui mou? rimus. In pleriſq; nanq; codicis euangelici ſcriptis di 0o ti conſen ſit et ratio:q;uis ſe nõ exaudiri pnoſceret· Ex⸗ xiſſe repimus ſaluatoꝛẽ nĩm et in nt᷑is moꝛibo ducem g pediebat oĩno vt ſenſuahtati mouenti ad petendũ ratio hanc ꝓtuliſſe ſententiã. Quia deſcendi de celo nõ vt fa jed conſentiret.Aliter enĩ funderetur oꝛatio cuius effuſio cieoam voluntatem meam: lied woluntatẽ eius qui miſit Tu totaet tote rationis eſt.nõ ſenſualitatis:quanq; cõtra⸗ me.lplłis vero heſitantibo de cibo eius cum eum ad pu ſerl dictanch ptãtem ſemꝑ ratio ipa poſſideat. Ab inſtantt teum repperiſſent: reſpondit. Oeus cibus eſt vt faciaʒ ner ſue incearnatõnis chꝛiſtus omnes futuras penas aſpia voluntatẽ eius qui miſit me: et pficiam opus eius. Et Ati ebat in anima.ſed nunc ſup ronem incumbens pꝛo ſen alibi. Mon quero vwoluntatẽ meam ſed voluntatẽ eius iſe ſualitate oꝛans. ſenſum paſſionis ab ipſa petit auerti. qui miſit me. Qui wro facit voluntatẽ dñi:omnẽ ſpiri h KCuius peritione pacta:n eandem rationẽ id quod pes tualem affinitatem ſeu ꝓpinquitatẽ habet ad chꝛiſtum ,Z ſenſualitate woſtulauerat paterne wolutati hoc ſuum eſit ſo dicente. Qui facit voluntatẽ patris mei qui in c.,/ Datrz ni ꝓpꝛium poſtu latũ remittere melius decernenti. Pater lis eſt:ipſe meus frater ? ſoꝛoꝛ eſt. Magis ꝓpinquitate mi ab eterno videlirxet deitate. Nater mi et nullius al⸗ ſpũali ab chꝛiſto aſtringimur:ſi ꝑſicimus Dunnaee 4 . terius:ꝑ deitatis naturam. MPater mi:peternum amo ternam q; ex eo ꝙ aſſumpſit hũamitatem nram.d hoc rem. Mater mi:qui oĩm pater beneficio es. Nater mi. è in ſuis ſcripturis exhoꝛtatur aplea. Pꝛobetis que ſit vo⸗ et oim:ſed mi plus q; oĩm.Allocutio pia. allocutio hu⸗ luntas dei buplacens et pfecta. Hoc idem ad Epheſios e milis:allocutio amabilis:inflexriuam poſſidens onimno ſcribit. lolite fieri inpꝛudentes: ſed ĩtelligentes qᷓ ſit Virtutem. Hanc allocutionẽ omnibo oꝛare volentibus vvoluntas dei. Nulla maio: impꝛudentiaq; ſcientie diui 42 pᷣdocuerat dicens. cum oꝛatis dicetis. Pater noſter. ne woluntatis habere carentiã: et intelligentia viatica 3 Beg ipſe ſingulari filiatõne atq; amoꝛe dixit. pater mi nulla maioꝛ qᷓ; ipius certa ſeu ꝑ fidem noticia nulla ve⸗ 1 et nõ noſter. Pater in greco:genitoꝛem ſonat in latino ro vtilioꝛ ſi deducatur ad actum. Quod pᷣnoſcens da⸗ n Quigenerat aliquid diffundit in genito. Generaut uid:petebat anxie.lpius habere documenta dicens. Ho rna omnia ſua potentia deus.et aliquid diffundit in geni⸗ ce me facere woluntatem tuam: quia deus meus es tu. arn tis:non de iua ſubſtantia ſed ꝑſinnlitudinẽ quandam. Mon ſimplicem petebat habere ipius ſcientiã ſed acti⸗ n filio ſuo eterno totũ ſemetipᷣm infudit. qꝛ totus in uam.Nam in expeditõne voluntatis ipius omnis acti⸗ Urn n pater.et totus in patre con ſiſtit filius. Ex his qduue uoꝛum eſt merces:ac contemplatiuoꝝ excellens exoꝛi⸗ ain chꝛiſtus habebat a patre ipᷣm alloquebatur. Er his que tur pꝛemium. Sed multi cauſantur in excuſatione fal 1 accepimus a genitoꝛe oim deo ipᷣm ſupplices ⁊ ſupplici⸗ laci.ſcuto vitreo ſe tegentes ipſius negates habere no ter exoꝛemus cephalice oꝛõni:oꝛatõnem nt̃am nos qui ticiam. ac ſi nõ culpate viuant.dum diuinam volunta ee ſumus membꝛa iungentes. Sed inquit cheiſtus. Gi trem ignoꝛant. Sed aplus ad feſſalonicenſes. ſcuta ete poſſibile eſt.Quid ſibi vult appoſita et dubitatiua con vitrea fregit. et ſe fallgciter excuſantes: vno verlv fecit (or ditio.An veriitur in dubiũ:ſi ſuam potentiam aliquid appar ere culpabiles. Inquit eni. Hec eſt woluntas dei Co ſubterſugit. Certum eſt ꝙ omnipotẽti oĩa ſunt poſſibi ſanctificatio vr̃a. Mandata vero ſacramẽta Virtuteſq; eſtr lia:et nihil vult quod nõ poſſit.nihil pᷣt qð nolit. UẽVn / ſanctiſicant.et ꝑ illa nos facit et appꝛobat ſanctos om̃i⸗ . ctat de poſſibile tranſfertur de potentia in voluntatẽ. vt ſi potens pater.que in ſancta eccleſia tubis viuis altiſo⸗ Aſ Velit poſſit.nõ poſſit ſi nolit.Et inqniritur ſi decretum nantibo p fidem erx ſexiptura diuina didicimus.et diſce/ el mutatur eternũ:cum eum ſic moꝛi fuerit ab eterno pᷣ/ re potuit om̃is adultus iudeus ſiue paganus vt nemi⸗ elan/ uiſum.Et ſi ſfirmum manet eternum conſilium: ſi hoc ni pateat excuſatõnis ſuffugiũ diuime voluntatis noto⸗ aceep opus eſſet aliqua rõne mutandum.cum ſepe teus o rio aduerſanti. Oꝛat chꝛiſtus multa paſſurus ex huma lſſon mutet.ſirmo ianente cõſilio.Alius vero euangeliſta no ſenſu. ab his liberari deſiderans.ſed decretum pꝛepo i euidentioꝛi vero ſcripſit. Abba pater omnia poſſibi⸗ nit oino paternum. Mon reſcindantura capite mebeg. wemn lia ſunt tibi:vt ex iſto tollatur illa cõditio.ſi poſſibile eſt rõne vel moꝛibo.Ad quod ſe ratio chꝛiſti ſubdit omnis Pvent cum de potentia nulla ſit ambiguitas quin pᷣt que vult ſubdatur oꝛatio ratõms:vt nil velit oꝛans remouere in lnn Igdeo alus euangeliſta vigilantioꝛi verbo dixit. Pater ſenſibus aſperum aut amenum inquixere.nmil dirigi ſuo amni ſi vis tranſfer calicem hũc a me:vt oĩno potentia in vo iudicio.nil ſue conſentaneũ rationi. niſi quod diuina de (an luntate tranſeat.et velle atq; poſie dinerſitatẽ nõ hate creuit auctoꝛitas.et qð ratio peteret chꝛiſtifoꝛmis . it ant in diuinis.quia omnipotẽs deus non pᷣt quod non Confoꝛmitas vero nie volũtatis ad deum hac tri lan vult:nec vult qð neqnit efficere. oteſt qð vult: vult partitione pagitur.vt velimus quod vult.et quod non iut et quod pᷣt. Ac ꝑ hoc ſaluato: oĩm cheiſtus tale pᷣnoſcẽs vult oĩno nolimus.ad differentiã vero volutatis indiſ⸗ ten miſterium.ex eo quod oꝛat:non dubitans potentiã. xo ferentia ſemp fiſtat Mec ex hoc quiſq; accipiat in diumna Pha luntatẽ interpellat paternã: quod verba ſecuta declart xoluntate aliquid indifferens pmanere. nec ꝙ ꝑ vices lle Veruntamẽ non ſicut ego volo ſed ſicut et tu vis. Hec rerum ⁊ tꝑm ipa mutetur.ſed ꝓ nrᷣa intelligentia ſic ac eni omnis oꝛõnis eſt cõcluſio verioꝛ:vt nihil velimus cipi.qmi multa ſunt que vtrũ deus velit an non certam wie nihilq; petamus.mſi qð dare velle credimus bonoꝛum ſcientiã non habemus.Omnia quippe que de cõfoꝛmi⸗ füon oĩm largitoꝛem. Ampꝛoba eſt petitio que datoꝛis ſup/⸗ tate nt̃e voluntatis ad veum dici pñt.iſto ſermone clau m greditur voluntatẽ. Digna exauditõne cognoſcitur:ſi duntur quo chꝛiſtus oꝛauit ad patrem vt nõ ſolum in mt⸗ ſupmittitur voluntati. Abba.nõ ſcripta cartha coꝛã deo tolerantia paſſionũ ſed in omnibꝰ xoluntas infallibilis mn eſt. ſoꝛmanda petitio. Oilaniabitur in expꝛobꝛatõne pe⸗ ſua fiat. Ampoſſibile penitus erit ſic in veritate oꝛantẽ . eoth. Wacdi 8 eoi toneft dberene ſolhnen ſcute p ſeet nms thtecg g ofi Alriſo⸗ dlle/ lemi ſotof ua nen ſebra wns rein Gſo de Vetti Aron ndii vina Nees ſcac tann mi lou In lli⸗ nte — — He paſſione domini ſaluatoꝛis. non eraudiri. Mam ꝓpbeta querulus lamentabatur pꝛo hirm dicens. Oppoſuiſti nubem ne tranſest oꝛõ. Mꝛ0 hibens penitus eſt.qð tranſitũ impedit euntis. Nubes radiantis ſolis ad nos ſepe conſueuit tranſitũ impedi⸗ xe. Pꝛoſundi eſt intellectus noſcere illam nubeʒ que ad oꝛõnem nrᷣam ſe obicem facit.et qualiter ſe obijciat: ex pedit ſcire intente oꝛare volentẽ. Luce clarius mentib hoĩm illuceſcat.bona vel mala ntᷣa cogitamina verba vel oꝑa nihil habere obſiſtens.quin ante dininũ conſpectũ pueniant.etiã anteq; fiant:ſed vſq; ad deũ tunc tran ſi⸗ re dicuntur:cum nihil ſecũ poꝛtant vnde impꝛobentur Tunc vero quopiam obſiſtente nõ tranſeũt:cum ſecũ ferunt vnde repꝛobentur. Nubes aũt quam deus oppo nere dicitur ne oꝛõ tranſeat: oꝛantiũ eſt ſenſualis aut retenta voluntas.Non enĩ ꝓpleta inſolerti aut impꝛo/ uiſo ſermone locutus eſt. cum nubem obſtaculũ oꝛõis erxpꝛeſſit. Nam ſicut nubes ex exalatõne terꝛe atq palu dum efficitur et viſibo obſtat ne vſq; ad ſuꝑioꝛa vſitato moꝛe ꝑpueniant:et luci ſuꝑne ne partibo inferio R ribus ſolitis ſplendoꝛibo fulgeat.ſic ſenſualis aut reten umĩa ta voluntas ſurgit ex carne.naſcitur ex terris. puenit ex placitis.exit ex aſperis toleratis:aut vtiq; tolerandis.q̃ ad ſeipᷣam eſt. deum ad ſe querit inflectere:nõ ipſa ſubſi — . eri.Que niſi a rõne victoꝛioſa vincatur.et in diuinã ſe tranſferat voluntatem.vt ipᷣa non nra fiat. nu bes obex efficitur vt ad deum nt̃am oꝛationẽ tranſire non ſinat Nõ tran ſit ad deum oꝛatio:que nõ in ſpe vtile aut in re rexoꝛtat optatũ. Nubiloſa wo luntas eſt que ſuis directi onibus inſiſtit et gaudet:que in diuine volutatis ſe nõ tranſtulit claritatem. Pꝛoinde omnis aĩa ꝓ celeſtibus certans cum oꝛõnem effundit et ſuam aĩa coꝛam dño cum głꝛax actiones et laudes iure pꝛecedentes erſolue/ rit.aut nihil diſtinctum poſtulet.aut ſi poſtulauerit di⸗ ſtinguendo:totũ in diuinaʒ trahiciat voluntatẽ:qm̃ ipᷣe melius nouit omne nobis expediens.qᷓ; feruidus ferui de oꝛans. Sanius cum infirmoagitur: ſi nõ frigidam et appetitam aquã ꝓ eſtu febꝛili:ſed bibat calidam iudi cio medici. Eſtimat ſepe infirmus vtile quod eſt noxiũ. ctat.Et infans tutius relinquitur in ploꝛatibus qᷓ; ſibi Contra quẽ medicus altioꝛi ꝓuidentia ſanrit. vt quod eſt vtile aut minus ledens conferat:denegat quod dele ad ſolatiũ concedatur gladius quẽ petebat acutus.quo accepto foꝛte lederetur a ſeipᷣo ꝑ manuductilem incau⸗ telam:et daret merito eiulatus et lachꝛymas Non aũt accepto illeſus infantiliter gemit. cui conſolatio pꝛeter leſionem feſtina ſuccedit. Nõ eſt nĩe ſcientie petere que vtilia ſunt.Hoc etiã aſſerit aplus ad romanos. Quid oꝛemus neſcimus. Solũ nouit artifex. quid ad cõple⸗ mentum erxpediat oꝑis. Ype infallibili ſententia pꝛeui⸗ dit vnde ꝑficere aut ꝑſiſtere opus habet.ex quo melius oumnis nta ratio atq; oꝛatio terminatur. ſi abnegata ꝑ oĩa in diuinã trahitur voluntatẽ. Ab eterno nãq; diſpo⸗ ſuit nouit atq; voluit bona data dare petentib:et melio ra penitus qᷓ; ptamus. Perſoluantur laudes. pſoluan tur gẽaꝝ debite actiones. Oint indelete receptoꝝ car⸗ the in nia memoꝛia. Inſpiciatur inuiſibile chyrogra⸗ phum obligatõnis nte ad deum p donis muneribuſq; ſuſceptis. Videamus ſtipulatõnem ſolennem in ſenſu coꝛdis ininſe contractam inter nos et deũᷣ: ſub qua hy/ poteca quantũq; cenſus reddidimus iuſtiſſimo exacto⸗ i:ꝛcui omnia pleno iure debentur. Hec ſi ſedule m ani⸗/ mo deuoluũtur iuſte damnatõnis ſententia om̃es pꝛe⸗ mit. vt etiã amoꝛis ſcintillam in veritate nõ rependeri⸗ mus ei.qui pᷣuenit amandoet de non eſſe in eſſe pduxit Quid enĩ ex ntᷣa voluntate petemus Qusa inſiſtemus audacia.cum ex aduerſo nobis ingratitudinis crimen obſiſtat. Yuſte condemnatus er habitis ſuam non ha beat voluntate:qꝛ nec habet iuſticiam in petendis. Hi⸗ cat igitur ſuꝑplex oꝛans.Oũñe.voluntas tua nõ mea ſi⸗ at. Non eni aliter ſane intelligentibo lxe petitio ſonat.qᷓ vt miſcia dei concedat qð iuſticia denegat. Indubitã⸗ ter a diuma iuſticia impꝛobantur qui ꝓpꝛiam in oꝛan⸗ do pᷣferunt voluntatẽ. Er ſi quid humano ſenſu aliqñ in oꝛõne ꝓfertur. nõ pſiſiatur erammo neq; verlv/ſed chꝛiſti exemplo poſtq; ratio interpellauit ad regem ve⸗ lut ſenſualitatis amica ſine interpellatõne ſe ſubdat ſu pno iudicio dicens. Clerũtamen nõ mea: ſed woluntas tua fiat. Poſtulat inuiſibilis oꝛdo iuris T ratio aduo/ cans ꝓ ien ſibo in inſtanti fiat ſubdita infallibiliter om nia diſponenti. Chꝛiſtus tota vite ꝑfectio et impfectis aliquid impfectõnis in ſuis moꝛib pꝛerogauit a ſua p/ fectione nõ cadens.vnde nõ diffiderent.ſi ꝓ ſenſualita te non tñ ex vicio interdum alquid poſtularent: dum emiſſa poſtulatõne in woluntatem diuinam petitum re toꝛ:quetur. Ed vbi eandem poſtulatõnis ſententiam repe 8 tens ſaluato: oim cheiſtus mirum quiddã mẽ tibus ntis accreſcit. ſc cur tot vicibus iterauit ſenſualitatis exopimen. Sed ſi ſps attendimus pm⸗ ptitudinem:eo feruentioꝛ oꝛat in illo ſpũs:quo magis ſenſus infirmabatur hũanus et ad ſubdendũ ſe do ra⸗ tio firmioꝛ:qᷓ; ſenſus ad reipuendũ qð erat aſperũ para batur. Et ille muiſibilis ⁊ ꝓ ꝑte ſennibilis agon magis ſfiebat ad oſtendendũ victoꝛiam rõnis. qᷓ; ad inſinuan. dam fragilitatẽ humanitatis: vt ſemꝑ vnus et idem mente conſtans mueniretur ſaluatoꝛ oim in humana et inſita rõne:qui vnus eſt cũ patre ⁊ ſpuſancto in vni⸗ tate diuine ſubſtantie. Necnon et trinitas ſigmſicaba/ tur in omnibo geſtis eius:ideo triplicauit illam ineffa⸗ bilem et ſacratiſſima oꝛõnem. Et patri fundabatur oꝛa tio:quam ſilius ipe in aſſimmpta hũanitate fundebat. 7 ſpiritui remittebatur cum dicebatur. Nõ mea wlun⸗ tas ſed tua pater fiat. In lege aüͦt ſcriptum eſt in oꝛe duox vel trium ſtat omne verbu verum: pinde chꝛiſt⸗ ex tribus aſſumptis teſtibi totidem actibus eſſe verũ alſerit qð agebat. Pꝛerogata eſt foꝛma oꝛandi ex geſti⸗ bus ſaluatoꝛis.Et tu cum oꝛaueris ſoꝛmam ſuſcipe ho/⸗ minis ꝓpter delicta ꝓpꝛia ad exiciale ſuppliciũ:cuu pati⸗ bulum ex foꝛefactis iuſticia preparauit:et cum interna conſcientia pꝛemit ⁊ moꝛdet:ſeipᷣm intuere diiudicans dicens merito hec patioꝛ. Nec audet aliquid in iudicem irrogare calumnie:ꝓpꝛijs criminibus accuſantibo con⸗ globatim. Et maioꝛibus vꝛgetur doloꝛibus qꝛ deliquit qᷓ; quia in interitũ vadit. Eius vero ſimilitudinem nõ aſſumas.qui mala fect digna pena ſed moꝛte turpiſſi⸗ ma et de iudice querulatur. xhementius dolens qð pas titur ſiue moꝛitur qᷓ; quod cõmiſit hmõi pena plecten⸗ dum. Talem tipum aſſumens etia ſi eraĩo fundat pꝛe⸗ ces:nubem habet oppoſitam. Tixo aũt pꝛimo veſntus poſtulans magnã dei miſciam ſuꝑ magnam mieriaʒ aſſequntur ſepꝑe petitõnis effectum. Maluato: pꝛi ma vice oꝛõne pacta:nõ accipiens vt homo reſponſum paſſibili hũanitati ſiue carni ſuſcepte ſe donans:vnio/ nem indiuiſibilẽ ſeruans vt homo verus pauens et te dioſe afficiens reuerſus eſt ad illos tres quos in cbſer⸗ uatione reliquerat:et ſecum ſuſtinere atq; vigilare ſue⸗/ rat erhoꝛtatuſ· ¶ Et venit ad diſcipulos ſuos:et inuenit eos doꝛmientes. Vide agoniſtam celeſtem: in terris agonilantem ꝓ nobis:iam ab almis ꝓmiſſoꝛibo et ele⸗ ctis diſcipulis ꝑ ſomni altitudinẽ derehctum. Tlide rõ⸗ greſſoꝛes cum cõgrediente ꝓ nobis:qui etiã in conſide ratione illoꝑ.que ꝓ eis et ꝓ toto humanogenere fiunt — „ . ſſima pmiſerunt:et cumi Paſſiori: ſeq tpe quo actus virtutis exigitur fallere ce/ Paſſioftu: ſeg et elee perũt diſpoſira et ꝓmiſſa in cubilibo et priustis domib * uilti ꝓbiter militant ſine bello. vbi aut apta facie con itur ininnieis. aut multitudine bellantin ſit cogrelſ· — — —HiercS.et ne e e eien iet⸗ ſus. ſquandatur facies. et animus ferroꝛe cocutitur et eſtimata pbitas traſiſiuit in ſommu: ſicut qui euigilat nõ habet q ſomniat Sed ſi hoc referimus ad id quod — . ſupꝛa woſinmus hos tres diſcipulos tres ſignificare vir tutes: abſonũ videtur. ꝙ virtutes in agonicante doꝛmi tent. cũ ſine virtutibo aliquis agoniſare nõ poſſit. Sed ſi ↄſideram acute qð agitur intellectus in ꝑtẽ aliã re- ctoꝛqaetur. M doꝛmitant in agoniſante virtutes. ſz ve ⸗/ lut doꝛmiẽs eſt om̃is habita virtus in quibuſlibet ago- nibus chꝛiſtianis. reſpectu illius auxilij qo deſup mitti⸗ tur:vnde fit victoꝛia ſi bellatur. Ac pꝑ hoc apliſ ſopoꝛatis wro agonicanti cõfoꝛtans angelus de ſupnig apparuit. Segd dicit dñs petro ſic. vigiliã coꝛ diens. Male obedit . Nec ad voluntate pceptoꝛis ercubant in multis obediẽ? dnis petro ſit. 1 Bimon doꝛmis. a ge atch io nnſiſt Dimmoftinterhratur oe e obedit qui doꝛmittpe ſalutifere actionis. tia. Ded ve illis. Et multi ſacramẽta obediẽtie iuraue runt ſed vegenerati ſunt:et abierũt abſq; potentia ? va litudine ante facie dialli ſubſequẽtis. Pꝛoinde ſequi⸗ tur. Mõ potuiſti vna hoꝛa vigilare mecu. In hoc ſi/ dem ſermone membꝛa repndit capitis ꝓmptitudo. et paſſionũ ꝗ tolerantie bꝛeuitas declaratur. Quid ſibi vult hoc ꝙ ſaluatoꝛ petro cũ ceteris obiecit in facie. non potuiſti vna hoꝛa vigilare mecũ. Si deus non dediſſet potentia negligentid non increpaſſet. ultã ptatem accepimuo:ſi credentes in chꝛiſto dei filij facti ſumus. Er hoc iohannes inquit.Dedit eis ptãtem filios dei fie rihis qui credunt in noĩe eins. Multa pᷣt chꝛiſtianus: multa pt quip fidem dei eſt filius. Ygitur quare cum chꝛiſto nõ vigilat petrus.quare cũ chriſto nõ vigilat cri ſtianus. Quare cum di filio eterno ⁊ vero ꝓ nobis in tpe incarnato nõ ſuſtinet dei filius ꝑ fidem gam ado ptatus.Muic interrogatõni nulla vero reſpon ſio dabi tur:ſi ſuffugiũ excuſatõnis inquixitur.Ald excuſationeʒ ergo nõ intoꝛqueatur reſponſio:ſi dei ſententiã mereri nolumus ſeuioꝛẽ. amplius excuſando qᷓ; accuſando deli ctum. Certũ eſt deum nobis omnẽ dediſſe ſuffictentiaʒ dag virtutis actus quos erigit. aliter auteʒ eſſet exactoꝛ. Bi vigilia et ſuſtinentiã exigebat:ꝓfecto potentiã de⸗ derat hoc agendi. aliter nos ꝑ fallaciam caularetur. Sʒ ꝙ nõ vigilamus diminutio eſt fidei:et defectus amo⸗ ris. Et charitas oĩa ſuſtinet: qua deficiente. defecere vir tutũ eracti debiti actus. Sed amplius hocnt᷑is malis accreſcit: cum ꝙ de vnius hoꝛe ſpacio apli nõ vigilaue⸗ rint increpantur. Hoꝛa bꝛeuis tpis ſpacium eſt. vt hic bꝛeuioꝛi curſu accipiatur qᷓ; vna de vigintiquattuoꝛ qui bus dies naturalis pagitur. in ſua ſpera regiratus ſol a motu celi.ab oꝛiente in occidentẽ.ab occidente in oꝛi entẽ.nõ ſuo motu ſed pꝛimi mobilis virtute reuertit᷑. Ofme tꝑus qð ab initio creatõnis vſq; ad finẽ mundi decurret:nec hoꝛam reſpectu eterne diei poterimus ap⸗ pellare. Andicibilis bꝛeuitas eſt hoĩm vita. imo qoð viui mus velut athomus eſt in ſpera.Quid cauſabimur de tribulatõnibo aut anguſtijs.aut fame.aut ſiti.aut nudi tate.aut de vincul.aut de carceribo atq; flagellis. Quid cruciatib. Quid de vniuerſis que cõtra hoĩs ſenſuʒ hñt aſperũ ſenſum:cũ vita ntᷣa ſit modica hoꝛa qua cũ chꝛiſto capite fidelia membꝛa nõ vigilare ſuſtinere re cuſant hoeridas paſſiones. Sed pᷣtermittens hoꝛã ne⸗ gligẽter decurrere:ſine bono priuabit᷑ ſine fine Soller⸗ — 4 . . .—. — . . W. N . . . „ — non poſſunt. Sulti nempe dſo et eum ipo diſpoſuerut tolerantii 20 ter aquertat que cum chriſto in paſſionib petit aſſeqſlei. aut fieri p oĩa chꝛiſtifoꝛmis. qm oĩm hoĩm punctualis eſt vita. aut audaeter dicam. quo vit tranſigmus bꝛe⸗ uej inſtans. Mam tpe qo in pꝛeteritů eſtelapſuʒ nõ viui 3 mus.onſiſtatũ eniĩ eſt inriſdictõibo moꝛtis.tpe vere futuro nõ viuimus: q in eo qð nondũ eſt hoĩs vita nõ ſiſtit. Pſti tpe viuimus qo maioꝛi velocitate in futurũ tranluolat de pꝛeterito:qᷓ; bene curuatoa ſoꝛti ſagitta emittat ab arcu. Quid ergo eſt ꝙ tam bꝛeui hoꝛa cum chꝛiſto in ſuis placitis ⁊ nobis vtilibo nõ poſſumus vi⸗ gllare: atq; ſuſtinere ferẽda niſi ꝙ defectus eſt in nobis amoꝛis atq; virtutis quo acceptã potentiam homo fecit inutilẽ.nec iuſtũ exactũ reddidit de ſuꝑ exigenti.Ad ꝑa⸗ ſtoꝛes eccleſie atq; doctoꝛes terrifice dirigitur iſtucd verbũ.idcirco dicitur petro iam totius eccleſie poꝛdina to paſtoꝛi. Mõ potuiſti vna hoꝛa vigilare mecũ: In quaᷣ ↄmiſſionẽ aĩaꝝ et curam ſup ſuam aĩiam acceperut. In quo ſi vigilarent. coꝛpus T res ꝑ aiab liberandis erw⸗ nerent: ſicut chꝛiſtus ad moꝛte ſemetipᷣm expoſuit. Nec theſauros conderẽt qꝛ chꝛiſti charitas theſauricare non nouit.ontemnerẽtq; omn oꝛnatũ ſeculi:ſi vigilarẽt cũ chꝛiſto ſup ſalutẽ generis huani. Mecu eni ideo di⸗ cit:qꝛ ſine ipo nihil poſſumus facere. Cõſtanter 1 pſe⸗ ueranter poſſumus nobiſcũ ⁊ cum ſodalibo huius iecu livigilare. necnõ iniquitatis ? ſollicitudinis reꝑ laben⸗/ tium excubare pꝛe ſoꝛibo.ch m chꝛiſto qꝛ nolumus oino nequimus.poſſen vtiq; ſi vellemus. Moꝛe demonũ ſunt multi:qui nõ doꝛmiũt niſi ſupplantent:vtinã ⁊ ce teri niſi diuinis pactis placitis:nõ doꝛmirẽt. Ele qui hbo ram pꝛeſinitã nõ habet ad ꝑagenda diuina. Inquit eni apłus: Hoꝛa eſt iam nos de ſomno ſurgere:nõ doꝛmire Sed chꝛiſtus exhoꝛtari nõ deſinit: etiã dulciter in dulgens qdex fragilitate homo deliquit. Eligilate et oꝛate:vt nõ intretis in tentatõem. ld vigiliam ſuſii nentiã ipe pᷣmonuit oꝛõnem vbi nuc addit: qm ꝑ ipam et ex ipa et in ipſa et cum ipſa tota virtus? gctio noſtra inualeſcit ⁊ creſcit:et auertit tentatõis introitum q́uis ipius nõ ꝓhibeat actũ. Oemonũ eſt officiũ nõ ſemꝑ po teſtas tentationẽ immittere:huũanitatis eſt tentameta / ſentire:ſpũs aũt nti ſiue volũtatis eſt tentatõm cõſen⸗ tire vel diſſentire. Angeli eſt in tentatõmibo adiuuare: ſolius dei eſt ex toto tentationẽ auertere.ld tentatio⸗ nem vero intratur cum cõſentitur aut cũ efficitur: qʒ tentatiue ſuggeritur. Quẽ introitũ om̃ ipotẽs deus ſoꝛ tiſſimo vecte claudit ne intret qui ſibi fideliter oꝛando deſeruit. Pꝛoinde oꝛandũ eſt ab oñib: vt nõ intremꝰ in tentationẽ. Et in ſua et prima oꝛõne qua aplos oꝛa⸗/ re docuit hoc pᷣmonuit. Et ne nos inducas in tentatõʒ Nam intrat inductus:et ſemꝑ inducitur intrõs. Mul⸗ ta de tentatõne hic alibi diximus idcirco ad pñs cur⸗ rit ad alia velociter nt ſermo. Sed hoc qð adiecit mul/ ta diſſertionẽ requirit..· Spũus quidẽ pꝛomptus eſt: caro aut infirma. De ſuo ſpüũ et carne ſua dicebat ſal/ uatoꝛ.ſpũs quidem ꝓmptus eſt caro aũt infirma. an de ſpũ et carne diſcipuloꝝx? Scem reiveritatẽ ꝓlatũ ver⸗ bum pt ad vtroſq; referꝛi. In chꝛiſto infirma caro quia paſſibilẽ moꝛtale accepat.et ipᷣe illam ſubijciebat pa⸗ uoꝛibus ꝑ voluntatẽ. vt infirmaretur timoꝛe pene.quã virtute deitatis poterat rowꝛare. In diſcipulis aũt ca⸗ ro erat infirma.ex peimox parentũ ꝓpagata ꝓpagine m cuius ſemine infecti exãt. in quo et ex quo nõ infirma⸗ batur penitus caro chꝛiſti. Erat etiã caro chꝛiſii ⁊ aploꝝ inſfirma ex defectu virtutis:qꝛ: q́;uis eſſet pmptus eoꝝ ſpũs.nõ tñ adhuc eos cõfirmauerat ſpuſſanctus.Diſ⸗ Partite aũt iſta ſentire vere intelligentie nõ repugnat. Ac ſi chꝛiſtus dicat. Spus quidẽ ſq; meus pmprus eſt — — — 2 — Noni Ptinite Heqvi gulteni Dmire iglareer lontſ ohemn ſooen mäis öſenop entanetn entöen tipare⸗ tentito fituncs⸗ dloſe onnco öntn, os n fertarih ol, ſo ch tinol⸗ lseſt . Land tüpen togvis lt ne ui züt n ren frtna opter no eo D o * cgro autem ſcilicet noſtra inirma. ro ſenſu totũ ad diſcipulos qð dicitur intoꝛquet᷑:ex his gque chꝛiſtus ante pᷣdixerat. Eligilate oꝛate vt nõ in⸗ tretis in tentationẽ. qm̃ ſpũs vt᷑ ꝓmptus eſt vigilare atq; ſuſtinere mecum:et me cõſiteri et nõ negare ſicut pauloante diriſtis: ſed caro vta eſt infirma. et intmi ꝙ; Pmptitudinẽ ſpũs vepꝛimit et retundit. Ecce durũ bel uioꝛ:vt ſapliuſ de bilitet᷑. Ex quo + Cõmumioꝛi re lum.ecce ineuitabile oino duellũ.ecce mirandus oĩno ↄflictus ꝙ ab infirmitate carnis repꝛimatur nti animi pꝓiptitudo. Qðò alijs verbis in poſterũ declaranit apls AVaro eni cõcupiſcit aduerſus ſpm̃:fpũs autẽ aduerſus carnẽ. Hec eni ſibi inuicẽ aduerſantur vt nõ quecunq; vultis illa faciatis. NPugna hec ſentitur:oculis nũqᷓ; pa tet. Bed que ſit pmptitudo ſpũs ? carnis infirmitas: aduertamus. Pꝛomptus vſitatioꝛi vocabulo idem eſt qð patus.Tũucergo ſpũs eſt ꝓmptus:cũ ad diuina bñ placita fuerit ſine turbatõe patus. Hoc nanq; dicebat dauid. Paratus ſum a nõ ſum turbatus vt cuſtodiam mandata tua. Pꝛomptitudo ſpũs ꝑ ſanctam audaciaʒ nõ ꝓcacem.pꝛocerũ aut quoꝛũlibet hoĩm faciẽ nõ vere⸗ tur ⁊ loqui vbi expedit nõ foꝛmidat:nihilopendit pꝛnas et moꝛi ꝓ chꝛiſto ad palmiferũ culmen aſſcribit.et de vi litate gloꝛiã. delectationẽ de rena:de abiectione gaudiũ ſugit. et iocundioꝛ quo ſen ſibo aliquid ſentit aduerſum et cõtra carnem impaſſibili bello confſigit. YInfirmitas Wro carnis eſt ꝓnitas in malum.rerũ ſenſualiũ labẽ tium appetitus:tedium bonoꝝ actuũ.agendoꝝ incurig. Vclinatio vtiliũ aſperitatũ.vigiliax et oꝛõnum odiũ ſi⸗ ue fuga.doꝛmitionis amica.inutiliũ cõgregatrix.impoꝛ tuna ꝓuiſio futuris.reſurꝛectio tarda vel nulla.pcraſii natrix bonoꝝ actuum ex virtute: hiatus inclauſibilis ad delectantia ſenſum: impatiens chꝛiſtifoꝛmiũ paſſionũ Sup hanc infirmitatatẽ dauid dei miſcoiam imploꝛa⸗ bat dicens. Miſerere mei dñe qm̃ infirmus ſum. Mec pꝛo infirmitate penali oꝛabat dauid: ſed cõtra infirmita tem culpabilẽ. qua ſpũs pmptitudo repꝛimitur. Et ali bivoce flebili declarabat. Infirmata eſt in paupertate virtus mea. Omni remoto dubio notũ fiat: om̃is no ſira potentia in firmatur in pauꝑtate gre ſiue virtutuʒ. Et flebilis hieremyas ꝓ hieruſalẽ dicebat. Infirmata eſt virtus mea. SGed hieruſalẽ peccata ⁊ ꝓphetaxꝝ et ſa⸗ cerdotũ ⁊ regũ cauſam hmõi ſupponebat vt peccatũ cõ tractum ſubitoꝑ penitentiã nõ abſterſum infirmitatẽ Aad peio:a cadendu inducat. Plaga celeriter nõ curata: maioꝛem infirmitatẽ debilitatis appoſuit. Pꝛoinde in lamentationibo ſequit᷑ Dedit me dñs in manu:de qua nõ potero ſurgere. Nam ſepe diuino iudicio agitur: vt qui peccatinfirmetur.et fiet ad pꝑeccata cumulãda ꝓcli⸗ 0:: p . qu 4 r iñ rẽ pꝛobũ ſenſuʒ.coꝛdiſq; duriciã.aut moꝛte puent in ma nu demonũ includatur:de qua ſurgere nõ poſſit etiaʒ ſi Vlit. Tltraq; quippe manus ſenſus ire ꝛobi et duricie coꝛdis atq; dialvli quẽ acceperint.ita ſexeliunt.et talẽ la pidem ſupponũt vt ſurgere nõ poſſit.ſic ſuo merito tu mulatus niſi ſuſcitauerit qui quadriduanũ de monu/ mento vocauit.Ac ꝑ hoc oꝛandum eſt ſicut traditũ eſt a chꝛiſto:ne cadamuſ in tentationẽ:qꝛ ſic ſvũs pmptus eſt. caro periculoſa infirmitate langueſcit. Wis di⸗/ ctis ſaluatoꝛ agoniſta pꝛomptiſſimꝰ: ſcðo abiijt ad oꝛã dum eundẽ ſermonẽ dicens. Inuariabilis eſt oꝛatio chꝛiſti. Et foꝛma nobis in oꝛõe pᷣſtruitur ne mens oꝛan tis labatur in multa. Mon fiat diuiſa in multa mens il⸗ lius:qui cupit obtinere qð roſtulat Variatio petitionũ inſtabilis aĩe nota eſt:et rigidum fecit exaudire rvolentẽ Et nullo reſponſo ſuſcepto referente ſcriptura mterpo⸗ lauit oꝛare pꝑmodicum:reuerſus tñ ad piam et vtilem Pe paſſione domini ſaluatoꝛis. actionem. Nam venit confoꝛtaturus diſcipulos: et in termittere pꝛo vtilitatibꝰ pximox. marime vbi ſr ũa lia della timẽtur. ne inui ſibilis ab inuiſibilibo inimicis te⸗ tur inopinate cõflictus. Et diſcretõis in ſignis eſt virt actuʒ virtutis ꝓ actu virtutis alio intermittere. Oim virtutũ amoꝛ habitus in aĩo ſemp ſiſtant. actus wro pꝛo varijs euẽtib opoꝛtet eſſe diuerſos. NMon eniĩ inter mittitur virtus.ſi neceſſitate vegente intermittitur:et pꝛo virtute reſumitur actus. Bonũ eſt eſſe bnum: ſed melius in bonitate tua opatione habere conſoꝛtẽ. In⸗ termittit oꝛõnem chꝛiſtus tedio nõ affectus oꝛandi:ſed remedio alijs ꝓuidendi. Veniẽs ad diſcipulos inuenit eos iterum doꝛmientes. Si virtutẽ in iſtis accipimus eadem que ſupꝛa eſt pferenda ſententia. Si vero chꝛi⸗ ſti cõmilitones in his foꝛe voluerimus multã impfecti onem ad chꝛiſtũ ntis mentibo miniſtrabit. cũ necad ex hoetatõem chꝛiſti pꝛimã atq; ſcdam potuerũt v gilare. Sequitur ꝓfecto. Erant eni oculi eop grauati. Ec⸗/ ce ꝙ remerguntur oculi altitudine ſomni: qꝛ caro infir ma inualuit ſuꝑ altitudine ꝓmptitudinis ſpũalis. Et mirũ:quod infirmũ eſt virtuti pualuit. oaptamꝰ eni ſepe nos magis infirme materie: q; virtuti. Sed q̃ ſit dey iſta doꝛmitio: que ſit iſta grauitas videamus. Oiĩs do⸗/ mitio cuiuſcũq; coꝛpis:magis qᷓ; vite imaginẽ moꝛtis habet. Et vt a coꝛpalibotanqᷓ; a ſigins ad ſignata ſpũa⸗ lia tranſeamus.execrabilẽ tipum hc doꝛmitio ſecũ p-ꝛ tat.Doꝛmiũt qui vitã in pꝛoximo negaturi erãt vt ma lum ſepe futuroꝑ pꝛelagiũ ſit maloꝝ.et peccatũ peccati alterius ſit initiũ. Nam ſpũalis doꝛnntio eſt obtenebꝛa tio ſenſuũ:et oĩs incluſio.ſuffocatio intellectus. pditio memoꝛie.volutatis oppꝛeſſio.dimerſio contemplatõis creditatõnis abolitio.et oꝛõnis carentia. incõſideratio eterni atq; infallibilis iudicij. contra demones in caute euangeliſta cõſcripſit:erant enĩ oculi eoꝝ grauati. Ocu lI ſunt lucide intelligentie. timoꝛ 1 amoꝛ mtellectus et affectus. qui daelels ſenſualitatis aut onere iniquis f. Senſualitatis grauamen iob ad d de clamabat Factus ſum mihimetipᷣi grauis. Ylle imo qᷣ/ libet ſibimet factus eſt grauis.qui nõ ab alio ſed a pon la ſignum expoſitũ adipᷣoꝝ ſagittas: piculoxꝑ impꝛoui⸗ ſio. wvnoꝝ incuria:virtutũ abiectio inneſcia quies.inſen ſibilitas aĩe. receptaculũ fantaſiax. Soꝛmitõis cauſam tatis grauant᷑. dere ſenſualitatis ex ꝓpagatione coꝛrupte nature graua tur:et velut ſomno inſidioſo reſiſtere xolens ab eius Ddulci violentia pᷣgrauatur.et recuruatur cũ certat ſuis conatibo expꝑgiſci. Dulcis foꝛt is atq; inſidioſa eſt vio⸗ lentia ſomni: latetq; in nobᷣ nec inſurgit ab extra. Dul⸗ ciſſimũ eſt ſenſualitas pondus. coꝛrupteq; nature: q yvnuſqu ſq; niter ſecũ poꝛtat:ſed nõ vnumquẽq; poꝛtã tem equaliter grauat. nõ leuigatõne ponderis ſed gẽe reſiſtentis· Mec pondus euenit ex nobis.ſed cõtrahitur ex antiquo iniquitatum onere: ſicut declamat dauid. Qm̃ iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meũ:et ſi⸗ cut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Caput mens ho⸗ mims ſepe dicitur:quã tunc iniquitates ſuꝑgrediũtur qñ in hoĩs aĩa virtutibo pualent:et ex pꝛiſtina conſide⸗ ratõne recuruãt:que multotiens latent et credũtur qᷓ;ᷓ ſint vt plurimũ leuioꝛes.Ex his nempe grauãtur oculi nẽe mentis et tꝑe magni?⁊ neceſſarij agonis quieſciñ⸗ ſopoꝛati. Et ionas fugiens a facie dñi doꝛmiebat in in⸗ ferioꝛibus nauis ſopoꝛe graui.nec tempeſtatẽ ſentiebat quã ſui cauſa naute ſeu remiges ſnſtinebãt. Gꝛauis eſt nimis mens hoiĩs cũ fugit a facie dñi. hoc eſt ab eius xo luntatis imperio. Grauatur valide. qui tempeſtatẽ non lentit minantem ex omi ꝑte naufraugiũ.Aplor oculi 19 S W 92n1R Aiber terciu ſgecimus ſupꝛa naturam fieri omnino declarat:nec veram fierin timabatur. Etignoꝛabant qind reſronderent ei Dde ſrondiſſe oĩno ignorat: qui deliquiſſe cõuincitur. et ſuf⸗ funditur verecundia: qui qð ꝓmiſit nõ fecit. Alte pꝛo⸗ mittens t in pmiſſione ſuccũbens legitina exꝛoſa nõ habet. marime ſi facilis eſt ꝓmiſſio:aut ſi leue quod erquiritur ab amico. Pꝛomiſerãt apli chꝛiſto ſocietatẽ:· ipe vero facilẽ vigiliam erigebat.necaliquid impoſſibi le erigit ab aliquo. Er hac vice ſaluatoꝛ nihil aptig dirxit. ſed receſſit ipſis aſpectis.. Et oꝛauit tercio eundẽ ſermonẽ dicens. Eundem ſermonẽ dixit: qui eundezʒ et immutatũ aĩm poſſidebat:non ptinacia impetrandi ſed anim firmitate nõ premouendd baſſione: ſed hꝛN ſua confoꝛmi volũtate cũ patre pandenda. Calicis pete batur atmnotio: dicebar nolle bbbere a ſitiebat. it v mo dicebat nolle obedire. put ratio ſupioꝛi obediebart virtuti pꝛompto animo exhauriebat Calixr mẽſura ſue paſſionis erat.qua bibirurus erat vſq; ad fundũ:vt eti ſomno grauabantur quo mentis oculoꝛuʒ ſegiicies in ines electi qui adducti ſunt ad diſcretõnis annos:oꝛa⸗ nerunt ſequẽtes oꝛabunt ⁊ ſecuturi:ſed nulloꝝ o:õ mſi virtute ſanguinis chꝛiſti verum ſoꝛtitur effectu. ꝛoin de ſaluato: in oꝛoõne ſanginnem fundit. Sudat ſudoꝛe ſanguineo:vt ſup:a naturã cõmun em hoĩm ſuũ dicat eſſe amoꝛem.quoaquã in oꝛatõne ꝓ omnibo fundit et ſanguinẽ. Et voluntarie moꝛitur ſic ſanguinẽ pſunden do. Aelxmentiã vero lawꝛis eſtus inuiſibilis agonis ſudoꝛ miſſus declarat. Nam ex latꝛe nimio ſimiliter et ex eſtu:cõſueuerunt coꝛꝑa deſudare. Cum moꝛs vicina fuerit:moꝛituros ſudoꝛ muadit. Sepe aũt dum natu⸗/ ra cum pena in aliqua infirmitate ofligit:ſi natura vin cit.p ſudoꝛem ſanitatẽ reſiitint. udat in laloꝛibo chꝛi ſtus quos a iuuentute ſuſtinuit. ſudat pꝛo eſiu validi ſi h ſanguinẽ ieſu. Oꝛauit adam petens indulgentia m poſt peccatũ:qᷓ;uis nõ ilico ſed in poſierũ. Oꝛauerũt o⸗ —.— —— — —= Ll — f————— — — — —.⸗ — am in fundo dlareſceret erhauſto liquoꝛe. Hibit ſalua to paſſionis pleniſſimũ atq; amariſſimũ calicẽ: nõ po ſe ſed ꝓ ommbo qui moꝛtui erant. p dei gram occultas virtutes facti pticipes miſterij paſſionis.ꝓ omnibo qui tunc in mundo erãt:et pꝛo oñiibo qui nondũ nati erãät: et ꝓ oñibo quos ſibi ab eterno gratificauit bibit.equa,/ liter a ſeipᷣo.diſpiter vero ſcom merita ſubiectoꝝ. Iſto ſiquidẽ tercio agonia cũ ſenſu carnis ⁊ aĩe virtute acri⸗ us certabat.et longioꝛis tꝑis ſpacio pꝛotelauit ſermo⸗ nem:in aĩo tacite aut expꝛeſſe ꝑvocem. Neceſſitas aut electatio:timoꝛ ſiue amoꝛ facit bbĩem qñq; oꝛare plixi⸗ us. Et oꝛat vehementius cum ꝑcipit aliquid ſupꝛa ſen⸗ ſum.aut cũ nititur deuitare qð cruciat:aut abigere qð tentat ad caſum. Elehementia paſſionis tãta ex animo fuit in chꝛiſtoꝛvt ſudoꝛ ſanguineus manaret in coꝛpe: rigaretq; terrã.in qua flens genibo oꝛabat ad prem. UMitueamur ſi poſſumus quid aĩa illa geſtabat:que oꝛã⸗/ do ſanguinẽ emittebat ex coꝛpe. Timoꝛ erat foꝛte con / cumbens:ſed neminẽ inuemmuſex timoꝛe ſanguineos ſcaturiſſe ſudoꝛes.ln erat amoꝛ quo ſalutẽ hůani ge⸗ neris feſtinabat efficere. An erat feſtinatio:qua prnam voluntatẽ quã omnibo pᷣferebat volebat implere.An in untabat ad exemplar oꝛadi ſudoꝛe ſanguineo qò nemo in poſteris vnq; fecerit.An aliquid futurũ ſueceſſu tꝑis ſigniſicabat:et velut caput aliquid in figura tranſmit⸗ tebat in membꝛa. Quid ergo dicemus. An tranſibimꝰ ſilentio hmõi nouitatẽ. Libet potius ptranſire q; aliqd dicere. Meramplius vellet amimus ſe tranſfſoꝛmare in tam altiſſima actionẽ ⁊ ſimilẽ fieri et meditari ꝓpenſi⸗ us. Poteſtatiua fuit lec actio nõ nature:vt aĩa ſic affe cta ſudoꝛẽ ſanguineũ ꝑ roꝛos carnis emitteret. Quaã⸗ uis naturale ſit vt cõpago nt᷑i coꝛꝑis ſanguinẽ nõ habe at:naturale tñ nõ eſt ꝙ ſanguinẽ ſicemittat.Multa fa⸗ cta nouimus poteſtatiue in coꝛpib hoĩm videlicet ſen⸗ ſuum cohibitões ⁊ intenſiones ⁊ remiſſiones pꝛeter cõ munem curſum hũane nature.quas ſi vellem diſcerni tare ꝑ ſingula fabulatoꝛ nõ theologus apparerẽ. Sed cum imptinentiũ diſſertione quantũ dñs nobis dona⸗ re dignabitur enodauimus hanc ſupnaturalem ⁊ miri ficam actõem.nõ phiſim nec artiatrica cõmenta ſectã⸗/ tes.impoꝛtuna enĩ hic ſunt oĩa hec magis q; in luctu cx thara ex omi coꝛda canoꝛa. Sudat ſaluatoꝛ ſudoꝛe ſan⸗ guineo volũtarie illum ſcaturiens:fundendũ ſanguinẽ ex verberibo clauis lancea pᷣfigurans:vt oſtendat totuʒ eſſe voluntariũ qð agebat.et nihil eſſe inuitũ.quod in aĩa et coꝛpe tolerabat. Sudat ieſus ſudoꝛe ſangumeo: vt oſtendat in coꝛꝑe quali agonia tenebatur in mente. Bugat chꝛiſtus ſudoꝛe ſanguimneo vt oꝛõnem efficacẽ belli. ſudat moꝛte vicina.qꝛ ventura in craſtinũ.necnon chꝛiſti ſudoꝛe genus curatur himanũ. Sangiineus eſt ſudoꝛ:gutte ſanguinis ſunt:et ſuturas martirũ pꝛe notãt paſſones. DHecurrit in terrã ſudoꝛ ſanguineus: et terꝛa rigatur viumo cruoꝛe:vt terꝛa noſtri coꝛdis tali pinguedine fecundetur idcirco confoꝛmi miſterio in villa gethſemani:que villa pinguedinis eſt. in terram pinguedo ſalubꝛis effunditur. Cõuertamus aim ad piam conſideratõnem.et wlut pñtem in ſpeculo eu⸗ angelij chꝛiſtũ intueamur oꝛantẽ poſitis genib necer audituma pr̃e ſudantẽ ex vexmentia mentis et ſpũs. et guttulis ſanguineis circũſuſum. Clideamus velut repudiatum unpetitis. ac ſi male hoca dño poſtulaſſet. Vnepte petitõnes negationẽ piter poꝛtant. Chꝛiſtus petiuerat ſed nec inepte.vt nõ executioni ſua petitio tra geretur Fontalis radius eterne lucis et ſapientie tota vena. necin ſua petitõne quõlibet oberrabat.ſed nec ex auditur chꝛiſtus ad hoc. ne tin betur ſi petitionẽ quã p⸗ tit nõ obtinet chꝛiſtianus. Geniculauit quindecm vici bus hoc in ſero ſaluatoꝛ duodecim ãte duodecim in ab⸗ lutoõne pꝑedan, tribo veropietatẽ exoꝛando paternã. hi charitas ? humilitas.hic pauo: et hoꝛroꝛ. hic vilitas et abiectio. Nam vt vilis habetur cuius petitio nõ admit titur. Et abiectio man ma eſt. dũ abijcitur in penis qui nullo peccato deliquit. Hic chꝛiſtus coꝛpe inclinato. mẽ te in altioꝛa ſe tollit. PDaternum ſtabat ante conſpectuʒ gĩia ſancta chꝛiſti.qñ pater mioꝛe clamabat. Ypſa vero oĩa clamoſius atq; validius loquebat᷑. Clideamus iu⸗ uenem hũc genuſlexũ.nunc deoꝛſum vertentẽ faciem. nunc erigentẽ ad celũ.de ꝓfundis ſui coꝛdis clamanteʒ et incuruatã om̃ino ꝑficientẽ oꝛationẽ.Anima ſuꝑ ce⸗ los poꝛro cõſcenderat.qũ ſanguis manabat ex coꝛpe.ri⸗ gans ſub oculis terram arentẽ et infecundã fructibus ſancte vite.ſicut qui de celeſti atq; ſuꝑna virtute vene⸗ rat excolere vt fecunda paſtũ gratum plaſmatoꝛi et ce⸗ leſtibus ciuibo redderet. Signũ erat ſanguis decurrẽs in terrã pꝛofu ſiomis aĩe chꝛiſti.ꝑ dilectionẽ ad hñnanam naturã vt vita effunderetur ſuꝑ moꝛtem abſoꝛbendo ipam. In ſanguine dccitur eſſe vita. erra moꝛtalis a⸗ damꝛet ex ea vniuerſalis cõtracta ꝓpago. ſup quã tota vita chꝛiſti decurrit.vt hoc moꝛtale cõpoſitum abſoꝛbe⸗ retur ab ipᷣa. Geruens ebullitio ſeꝑe mittit ad extra. Et quantũcunq; aĩa chꝛiſti charitatis igne bulliendo fer/ ueret in intimis:ſcaturitio ſanguinis monſirabat. Du rum bellum et inunſibile in illa chriſti aia gerebatur. qñ velut ex ꝑcuſſionibdꝑ poꝛos coꝛpꝑis eius ſanguis decur/ rebat in terrã. Oens mea ſemetipᷣam cogit inquirere ſʒ non pᷣt.tñ ſcire poptat.ſi an oꝛabat ꝓlixius qꝛ ſanguis ex ibat. an ſanguis defluebat ex coꝛꝑe.quia ꝓlixius ?1 xbe⸗· , — — g = — – =,☛l 1 ☛, — — — De palſ ſione domini ſaluatoꝛis. ſrinf ”YVMVU mentius oꝛabat-Ecat ne ſanguis defluens oꝛois gecen mem bꝛa certantia.neceſſitatis the con. rtatirus aduue ar⸗ ſio:an oꝛatio ſanguinẽ ſt cnuſabat Anma chꝛiſti ante mniet ptet qoagoniſia chꝛiſii tanc; tomo no tolerat: vt Pnſ woꝛe:an ſanguis manans alam remittebat ad u. HG65 AQAuid vero angelus iſte virerit: p euangelicam ſeniptu cte y4 aia chꝛiſti ꝓfundiſſime deum oꝛans coꝛpe vt ſuo in- hinqintur nte menti: vt pie credamus hmõi ange ñ cö⸗ ſder 2 ſkumento vtebatur.ad ſigna ⁊ad figuras vt ad oſtenni fſoꝛtationi verba decentia ꝓtuliſſe: ſicut decebat dicere . ten ones eoꝑ que in aĩa ſua diuinitus ⁊ humanitus agebã⸗ angelum a deo celitus miſum:et ſuſcipe hoĩem i eſüm e tur in redemptnem bũani generis. In virtute amo chaiſtum. cum demoniboa dialvlicis hoibus certaturũ Conis ris et paſſionib, coꝛpis pſeuerantiaʒ docens vt vſq; ad Et qꝛvt homo nõ vt dei filius hanc confoꝛtatonem ac llerek ſanguinis effuſionẽ a voluntate diuina nullatenus re, ceperat. verba foꝛtaſſis erant de amoꝛe paterno. de fir Siein, cedamus:vt non ſolũ parati ſimus ſanguinẽ fundere ma victoꝛia.de reſurrectõne feſtina. de gloꝛia poſt ſepul nharn ꝓpter deuitanda peccata. ſed etiaʒ ꝓpter virtutes agen/ chꝛum. ſicut de ſtella poſt vterum. de conſcenſione ſug hunyn das fundere ſanguinẽ ⁊ ſuſcipe mostem. Sanguis pi na. & ſubiectione celeſtium terreſtrium 1 inſernop. et bchi mi hoĩs.iuſti:ad deũ contra fratricidã clamabat de tera his ſimilia que cõfoꝛtare poſſent ſtrennue pugnaturũ nnſe et ſanguis cheiſti oꝛonis et crucis pfuſus ad teram.ccõ MHec quempiam n ero: bitationẽ cõmoueat qaia plura flenon tra omnes ad deũ clamat de terra. Igitur ve ingratis. iebat q; angelus: et in cõſpectuj altiſtimi ſe pararat vni fens Algonitanti taliter chꝛiſto angelus de ſuꝑnis ap tap omnia deitati.et omnibo angelis penitus ipa nobi rine daruit confostans eum. expte atq; miſſione paterna. lioꝛ:ſi nõ ercmimi aiag natura quam ipa er cregtone nene Mirũ eſt qð dicitur. Cum chꝛiſtus dñs angeloꝝ ipſos habebat cu ceteris.attñ ex ſingulari gia qua omnib ſu gsn ſemp habet pſentes. cur ſic dicatur. quaſi de nouo eius pperferebatur et er vnione deitati. Elnde igitur iſia co⸗/ An woterat a pate oꝛando ſuſcipe pluſq; legones dude teoꝛre talia haguntur:et ſubmittitur cõpꝛelvn ſio:qua ab lsefn cinm angelop. ed omnis apparitio angeloꝑ de qua ſa⸗ iĩnſtanti ſue incarnatnis accepat. n ad hoꝛam com culoer⸗ cer tertus eloquitur:ſiue in ſomnis atq; vigilijs. pꝑ ſpe⸗ pꝛelvnſionẽ pdidit chꝛiſtus: ſed tanqᷓ; via toꝛi bi locu/ ynectr ciem coꝛpalem facta credatur. Species vero coꝛpoꝛea tus eſt angelus. Et retractis aut quolibet miran⸗ ſi coꝛpis obiſcitur ſenſib.Pꝛoinde chriſto in foꝛma ho⸗ dis abſterſis ſudoꝛibo.l venit ad diſcipulos et inueni veſut minũ cõſtituto angelus in ſubiecta figura de celo miſ⸗ eos doꝛmientes. Nucas wero ſcribit. pꝛe triſticia Et merito qꝛ ſuccumbebant defectib.et deſiciebant pmiſ⸗ ſus ſenſibo eius apparuit:et vocem emiſit coꝛpoꝛeã p . H laget lus lenni en t. t coꝛpoꝛes h ſis. Nec aſſoliti talia tolerãt.et fides petro tremulo pal⸗ eandem ſubiectã ſiguram cõfoꝛtans eum velut hboiem Pſn in agomiby fatiſcentem: vt hmõi apparitio et cõſoꝛtatio pitabatur.ſi quis hic in quẽ crediderat quẽ triſticia vi⸗ dene tota referatur ad foꝛmn ſerui penitus et nõ dei. Ex qu- Qebant affectu. cui paſſioni foxte ipi animo cõmunica, ue argumento magno factu eſt nobis ꝙ neminẽ deus in bant. diligebant eni eum: eos taliter diſigentem. Dili⸗ tien tentationibo tribulatõmibo derelinquit. vt non mini gentiũ miop ſe cõmunis eſt paſſio vel hilaritas.. Qui⸗ mn ſtret de ſuperis neceſlaria oino virtutem: et confoꝛtet bus dirit Soemite iam T requieſcite.] AFndulget ſal⸗ c angelice qui hane ſuccumbit: concedat de celis q; nã uatoꝛ infirme materie. Concedit abſq; vicio ſenſualita linch, repitur in terris:vt et velut incoꝛpoꝛeus ⁊ impaſſibilis ti: quod impoꝛtumitate ſua depoſcit. Recoꝛdatur ſemꝑ i⸗ coꝛpoꝛeus: paſſibilis ſuſtineat paſſiones. Ampaſſibi⸗/ dñs qm puluis ſumus et nouit ꝙ coꝛpus coꝛruptibile ſnwe lis factus eſt angelus dum confirmationem accepit ad aggranat aiam:et ſigmentum nim inoblite cognoſcit. quaſlibet paſſiones. Daſſibilis eſt homo a patitur: ſeld Pꝛoinde parcit infitmitati nõ ſociate malicie: ißamq; noͤti cõfoꝛtatus a deo paſſionibo ac ſi nõ pateretur oino non tolerat quam aſſumpſit. Infirmam eni aſſump ſit cor Kare cedit. Clamat hoc omis congeries martirũ: qui toꝛmẽ nem reiectoq; vicio. Innrmitates teſtes fũt penalita⸗ ſenu, ta ꝓ chꝛiſto in hoc ſeculo indicibilia tolerarunt qui nec tes ſeptem: quas wiuntute hpeſſus eſi Ecce cy diſeipu wd ceſſerunt ad hoꝛam:ac ſi nõ paterentur Pati potuerũt litercio doꝛmiunt vbi marme apparet eopꝑ infirmitas. onu vinci nõ potuerunt:ſempꝑ ferentibo foꝛtioꝛes:velut in / Et ſepe accidit vt neceſſitatis tpe pferendiq; teſtimo⸗ d paſſibiles: pendentes mipilo mostem. Felicio: eſt conldni nmnij.p virtute credita virtus deficiat. Ydcirco ad pſum⸗/ nmnez tio angeli qui habet a dño impaſſibihtatẽ:foꝛtioꝛ tñ ho⸗ ptionis poꝛtum nullus ſuam nauicml anchvꝛiget nec minis. qui patitur ⁊ nõ cedit. Non poſſe pati et pati et ſiis velis penetret alta maris. Et de ſuis fantaſinatib en vincere:ſicut excedens ⁊ exceſſum diuerſa qnalitate fe⸗ demiat nemo ſecurus.rina doꝛmitio diſcipulox tri- i runtur Mam angelus non patitur cope quo caret mec plicem arglut defectũ.et eodem numero imagine moꝛ Hauteretur etiã in aſſumpto: ſubſtantia etiq; ſepata auua tis cunpabilis repꝛeſentat. ſc contracte fragilitatis ert i⸗ ſi eſt et cõfirmatus: ꝑenas ſentire penitus nequit. H ignoꝛantie inlxrentis. nenõ et priſtine cõſuetudinis. , mo vero qui de celo accepit confoꝛtatõis annonã.et ſi quã qui nõ vicerit cum ſe credet erpgiſci remergetur. n coꝛne patitur. mente nõ ſternitur. coꝛne pꝛeſſus anina Antiqua cõſuetudo aduerſus quam continuũ impa/ pſeuerat, inuictus ſubactus carne: aia vero impaſſihi⸗ ciſcihile bellum nõ geritur nec reſculpitur er aio. et fe⸗ lioe ks eſt. Quandam ſimilitudinẽ eſſe ꝓpoꝛtionẽq; inuiſi- rociſſimos viros arq; pꝛudẽtes iugo ſue ſerintutis op⸗ toen bilem terreſtriũ agoniſtaruʒ ciuium ſupnoꝛum. deus peeſfit. Beinge ſaluato: polt aliuantilamn ante, ſtri pure oſtendit cum chꝛiſtũ confoꝛtauit ꝑ angelum. Et tem cötinuo intulit dicens. Iſufficit. et whitu nota⸗/ in capite pferebat: que ſecutura puidebat in membꝛis. re tenentes. aut nonũ eroluentes euentũ reſpiremus. ſet⸗ Et chꝛiſtus caput eccleſie ſiue oim ntoꝝ ſuoꝛum fideli Mogificatur impauos nt̃ᷣa natura:niſi pdominetur in um bhanc apparitionẽ angeli confoꝛtationẽ accepit in epta woluptas aut depeimat graue pödus Sed qon i ſeipop membꝛis:timoꝛem ommibo auſerens paſſionis ſufficit mſatiabili ſanginſuge: neceſſitati ſufficiens eſt. tur et moꝛtis:qm ꝓ nobis certat:et omnes celo nos cõ/⸗ Nouit enĩ deus qð ad tutelam nfunctoꝛiam ſufficit. et neß foꝛtat altiſſimus. Vnguentũ capitis redundat in bar⸗ quod ſupadditur nõ ignoꝛat: ſed ponderat iuſia lance. ſser bamiet om̃is gẽa chꝛiſtiad ſua membra deſcẽdit.zo⸗ Hufficientie verbũ om̃e ſupfluũ abrogat Odemnat. inde angelus cõfoꝛtans caput oĩm chꝛiſtum. ſemp ſua SBupffuum aũt in omni re qua cormalſterviuntur elle⸗ cognoſcitur ſi aufertur:quod remanet ſufficientiã pꝛe / tibo:fallit in coꝛpalibo. Nunq; ſi vna doꝛmitionis hoꝛa ſufficeret et deinceps ſufficeret quicqᷓ; ad ſufficientiam in coꝛpibo et eius vſibus ⁊ actõnib additur condenat. XFlbi ſilentiũ ſufficit ſupflua eſt locutio. bi ouo ver/· ba ſufficiũt:reliqua nõ expediunt. Quãauis eni ſaluatoꝛ ab aplis vigili exquiſierit nature ſufficientiã aut debi / tum non negauit et qd infirma caro poſcebat indulſit. Hed oino exrpedit dare terminũ hmõi actionibo: ne ila blandicies cõpaſſio emule ſanctitatis atq; virtutis laa tentes in hoibus ꝓdeant. et ſub neceſſitatis verillo tur piter nos inuoluant. Sed qm oĩm non eſt equa po⸗⸗ tio:nec eiſdem ſufficientia equa erit. Pꝛoinde difficile ſemetipᷣm ꝓpter inlexrentẽ compaſſionẽ homo cognoz- ſcet: niſi extra ſe diſcretũ habeat ꝓuiſoꝛem. Elerunti longa expientia cuſtodita ? diſſoluta cõpaſſio ad aĩale coꝛpus:in ſufficientia ⁊ ſupfluo diſcretum hoĩem fecit. Subnectit cauſam ſaluatoꝛ dicens. Venit hoꝛa: ecte ſilius hoĩs tradetur in manus peccatoꝝ Surgite eam Ecce qui me tradet ꝓpe eſt. Hoꝛa venerat hoĩs ſeru: non dñi dei. NMon habet chꝛiſtus hoꝛam ex foꝛma dei ſed ex foꝛma ſerui.Que hoꝛa in paſſiom et oſtendẽde vir tutis ⁊ eterni ꝓpoſiti declarandi.Geatus homo qui non pᷣuenit hoꝛam in agendis ſi non pᷣtermiſit cum vemit. qñ venit hoꝛa eius ſit paratus abſq; moꝛa. Elenit hoꝛa ſcʒ traditõis chꝛiſti. Sequitur.. Ecce filius hoĩs trade tur in manus peccatoꝝ. Venit hoꝛa:et ipᷣe venit in ho ram. Pꝛedixerat enĩ matri. Mondum venit hoꝛa mea. Pꝛedixerat cognatis ſcʒ fratribo alijs nõ diſcipulis.ẽ pus meũ nondũ patum eſt. Pꝛefinitũ erat infallibilix- ter:quo tꝑe tradereturligaretur.pateretur atq; crucifi⸗ geretur.Zradi nõ potuit niſi cũ voluit:ligari mſi cũ ꝑ⸗ miſit neq; pati pinas ⁊ moꝛtẽ niſi cũ conſenſit.Acceſſit ille ad paſſiones:et paſſionib ſuꝑ ſe donnniũ dedit: pꝛo pterea intulit.. Surgite eamus. Ecce qui me tradet ꝓe eſt Voluntarie accedamus:ſumus eniĩ ulis virtu tibus foꝛtioꝛes. Quaſi dicat.Aa me habẽt vnde me tra dat iudas:et vnde me ligent qui cum eo veniũt. Elſq; in pᷣſentiaꝝ hoꝛa nõ fuit. Nõ infans moꝛi debebat dum eum querebat herodes. non puer nõ iuuemis. quouſq; ſpacio viuendi mundo ꝑ ꝑſonalem vitã innoteſceret: ne quedã deluſio crederetur.Nõ moꝛi debebat in etate tenera ne interrogatus in reſpondendo etatẽ tranſcen dere videretur:qm̃ om̃i tꝑe ab inſtanti conceptõis tan/ tundẽ ſapientiã habunt.lut ſubticẽdo fatintas ſen fan⸗ taſia crederetur. Si nihil fererit aut dixerit in ſigne tẽ poꝛe vernantis etatis.et quo moles coꝛꝑis ſumebat au gmentũ:nulla cauſa offenſionis ⁊ moꝛtis iudeis pꝛeſto erat.Ante ꝑfectam etatẽ talia que poſtmodũ fecit: face⸗ re nõ debebat. Perfectio doctrine oꝑm ⁊ miraculoꝝ e nondũ in virtutibi:ſed etiã vnũ ꝑfecte requirebat eta tis. Condendũ erat prius euangeliũ eternũ.pᷣdicandũ erat ante dei regnũ.erant oĩno facienda miracula:et vi ta chꝛiſti declaranda virtutibus.ſua erant exempla pro ganda ſequentibo:et in ipᷣo et ſuo diſciplinatu ommib⸗ danda erat foꝛma viuendi. Qui plenitudinẽ tꝑis erpe ctauit incarnatõnis atq; natiuitatis: hoꝛã ſimiliter ex/ pectauit paſſioms et moꝛtis. Pꝛoinde dicit aplis. Cle⸗ nit hoꝛa:completa ſunt ommia. hoc ſolum reſtat ante re ſurrectõis glam ꝓ humana natura complendũ. qð per hoꝛa:eſt pperfectũ in oꝛdine vite agende hoꝛã debitam in omnibo exꝑectare:nec illam effugere aut pterire ne/ gligentia cum aduenit. Qui neglectã aliquam pꝛeterit ludibꝛia obpꝛobꝛia tradar in moꝛtẽ. ſepe aplis hanc hoꝛam e pdixerat de qua nũc expꝛeſſe loquitur. venit bosam:illam non reuidebit. penitus ineternuʒ. Pꝛete⸗· reunt tꝑa nõ reditura:et hoꝛe introuerſibiliter tranſe,/ unt. Qui ocioſam illam tranſire pꝑmittit:nunqᷓ; eandẽ recupabit aliqũ.Tenetur em in ſequentib tona ſacere ſi qaua pt. et illa inreuocate in ſens ſiue futurũ oĩno non re em neq; actiones habet neq; fundamenta bonop. P;, inde hoꝛa recupanda nõ redit. Cle igitur qui culpate il lam aut debito non ſoluto tranſire ꝓꝑmittit. Et qui in illa nõ fecit qað debuit.nihil fecit:etiã ſi bonũ eſt qõ fe⸗ cit. Sed ſi melius fecit hoc ſiquidẽ ſacere debuit. et erx cuſatus manet:ſi ꝓ melioꝛi bnum aliquid intermiſit. Sed multa diſcretõne opuseſt.actus reſpectu melio⸗ ris variare pꝑ hoꝛas:nec aliquis in hoc ſibi faciliter cre⸗ dat. Qui vero ferule obedientie veraciter ſubiacent in his incedent ſecurius cum exactibo aliquid ꝑ hoꝛas va riare nõ poſſint.ſuperioꝛis iudicio mancipati. Capitis nĩi chꝛiſti ſollertiam inſpiciamus:qui hoꝛam exercendi miſterij vacuam pꝑtranſire non ſinit. Dicit enĩ. Uenit hoꝛa. Quaſi dicat aplis.nõ illam ptereamus.Hic me paululum hoĩm incuria ⁊ ocioſitas :inſollertia decla⸗ mare compellunt. Meu qᷓ; multi hoꝛam diuinis actioę nibus aptam pᷣtereunt.et eos incautos apta hoꝛa ptrã ſit. et in omni vita ipoꝑ non reuocanerũt pꝛeteritum:· nec illud bonum quod ſe ad agendũ pꝛebebat in hoꝛa di miſſumAffuit hoꝛa exercende hũilitatis:et abſq; hu⸗ militate tranſire ꝑmiſerunt Ziffuit hoꝛa qua parabatur fluuius lachꝛymar peccata delentiũ.que acceptabile ſa-⸗ cnficium ſunt. et abſch lacher mis imo ſteriliter lla ho⸗ ra defluxit.nec reinuenerũt ſimilem actionẽ.Affuit tẽ⸗ pus quo mens conteplaris intuitu ſe in alta leuabat.et abſq; inuiſibili theoꝛia tꝑus illud pꝛeterijt. Et cum alio in tpe wlluerunt mentẽ in alta ſuſtollere. inuite recur⸗ uabantur. Pꝛeſtat aliq hoꝛa eꝛandi facilitatẽ. Et mo ra hoꝛam veduxit in hoꝛam et illa in aliam. et ſic p in⸗ ſollertiam aut incuriam tꝑa multa vacua defluxerunt: quibo triſticia ſterilis ſepe ſucceſſit.Et his nempe fit ra- tio multa ſimilia cognoſcendi:ſed vtinam pꝛecauendi. Fruſtra eſt triſticia tempox labentium perditoꝑ. Repꝛe hendi ſolum pñt aut in tabula damnata depingitpa va cua:que pꝛeteritũ in ſuo iure ſuſcepit.coꝛrigi aũt nunq; nec in cartha latiſfactoꝛis aſſcribi. Potius maleactum per penitentiã ſequentẽ diluitur.q; recupꝑari poſſit bo⸗ num quod extitit ex incuria ſeu negligentia vl quõli⸗ neſcimus hoꝛam diuinam. Moꝛa nra eſt actionis: diuii dicatõnmis eſt hoꝛa diuina. Inauit eni ipſe ſaluatoꝛ. i gilate itaq; quia neſcitis diem neq; hoꝛam. Dꝛopterea ſupꝛadictum eſt.nõ potuiſiis vna hoꝛa vigilare mecuʒ: vt hoꝛa mes in hoꝛa vta vos vigiles inueniret. Nüc ve⸗ ro dicit. Elenit hoꝛa non ꝑmittatur vacua bonis operi⸗ bus ꝑtranſire.ne hoꝛa mes vos moꝛte interueniẽte dis iudicet.non ad veniam ſed ad penam. Laudabilis eſin 02 uidentia et laudem habere in vita ⁊ pꝛemia magna titur. que nec momentum tpis ſteriliter tranſire pmit⸗ tit. Paratum in hoꝛa eterna hoꝛa ſuſcipiet.et in hoꝛa diiudicatõnis demonũ calumnias vilipendet BSBequitur. Ecce filius hois tradetur in manus peccatoꝝ. DHemonſtratiue loquitur.quia ſibi oñiia nu da erant et nihil occultum in intelligentia eius. Crade tur filius hoĩs.quia caro nõ deitas tradenda erat ⁊ vin cuilis alliganda. In manus peccatox. vt reuelentur eo⸗ rum peſſime voluntates.innocentem afficiendo crude liter. Et bene traditus fſuit in manue peccatoꝑ.quia pꝛo pter peccatoꝛes traditur.s penatoꝛe traditur. in manus nßtentis ecurrene ad pꝛe ss ſiue fu lo non redit. Talis enĩ eſt conditio tpis:vt in ſuo curſu ſemp tendat in mhilum. Nihilum cnornt unt dpit mmn lennteſ cobokta Mnſ. etmmt irtut mmitr⸗ Mone ntſkin Cnerefins ſonifian Gntſumont ſedareco ommedri tevehoit Torfuncd ſoſitastu etſoboeren Karmad nantiam ſseſteſu debetele generetw peunte no⸗ leſeans in Covurus: Chriſt umteſünan gimead ecodrws lendeſg teihad miſiap⸗ Exceod patensf nt Rect lt toniy lum wim; chndarne Eigbußse Mphirne mechuſti⸗ tgenano Einnatats Aunnep⸗ (enonen n Mletihe ihrd nudhunmn tghedſcne anceggte nähoe npe nunmn 1 t ipm ſtren =ẽ = — — — pepalſſione domini ſaluatoꝛis. dete, peccatoꝛnm incircunmciſor traditur:ab eis in manus pena exmultitudine hoĩm peccatoꝑ. Seu malarum in nſe peccatoꝝ gentiliũ traditur. que traditio in ꝓthoplaſtis tentionum chꝛiſti ꝓditoꝛ facit ſepe cohoꝛtem. .ο ‧d nc⸗ accepit initium. Surgite eam us. Tepidas excitat ſuiua hoꝛs ipi ſieam ſolam intueamur que ducem nephariũ cere pꝛomptirudine mentes. et cognita voluntate paterna ſequitur.oſtendit menti multitudinem iniquox:quela lpe intrepide ſe donat in penas.Alrgumento pꝛo monb eſt duce diabolo ꝑ nepharia queq; ducitur.quoꝝ aliqui gla ito nobis: vt quod oino nouimus deumvelle leue aſſe· dios acutos poꝛtant linguam videlicet faclem male⸗/ lum rum ꝓmptoanimo capiamus. Hon ſunt timenda: in qᷓ dicam:ad ſeminandã diſcoꝛdiã T iniuriam irrogandam Decg nos tradidit diuina ptãs Oeus qui nouit in tribulatio Unde pſalmiſta clamat. Et lingua eop iniquox gladi⸗ deil nibus tradere valet eriꝑe.nec diu detineri pꝑmittit qui us acutus. Sed gladius malox intrat in coꝛda ipſoꝛũ. iin tradidit. Altiſſima bonitas ſeu ꝓuidentia dei: aut bꝛeui⸗ Atrocitas ſemp gladium poꝛtat: vt ne feriat incaſſum. oſer at paſſones et tꝑa et modificat ſeuas hoim voluntates et vult ſibi certum fieri ſi tranſigit:et manu ꝓpꝛia vel⸗ eten aut preſiat in aĩa et coꝛpe valitudinẽ tolerandi. Oĩno let laniare quem odit. Tlicinaliter ⁊ non fruſtra pcutit miſt. eſt neceſſaria nti anim ꝓmptitudo ꝓpter inuiſibiles ho gladiatoꝛ:et de ꝓpinquo vulnus infligit. Fuſtes ſiue li⸗ elo⸗ ſtes. qui ſi anime faciem cognoſcere pñt ex timoꝛe pallẽ gna poꝛtant qun a mentis inſania detinentur. Etenim kae/ tem ſumunt audaciam et ignoꝛantur credentes oĩno iſta ſtultox arma fuerũt aut quib dñi verberauerũt ſer⸗ ntin poſſe dare conflictum. Si vero in nobis cognoſcũt au uos:et aĩalia cum hmõi agitantur inſtrumẽtis. ad one e daciam: eoꝛum depꝛimitur. Nam ſepe in bellicis actib- ra deferenda. PP zeter id qð miſticũ eſt.⁊ quod dñi penã pitis audacie hoĩm qᷓ ictus ferrei plus fecere. Omnẽ quip/ coꝛpalem exaggerat: moꝛtalia coꝛruptibilia poꝛtãt im / eendi pe confundit de monẽ pmptitudo bene agendi. Et ani, pij contra lignum vite:eſt enĩ chꝛiſtus lignũ vite plan Venit moſitas cauendi a malo eox machinamenta deſirurit: tatum in medio padiſi ſcʒ militantis atq; triumphan/ Dieme et ſubuertit rotas curruũ ipoꝝ. et ſubneruauit equos: tis eccleſie. Ipe lignũ plantatuʒ ſecus decurſus aqua- 1 ede⸗ et arma depũctauit audacia patiendi. Aufert dubia opi rum videlicet labentiuʒ ploꝝ:quod qui accipiet.in ꝑc⸗ ato mnantium. qm chꝛiſtus nõ neceſſitate ſed voluntate paſ⸗ cata et m penam non defluet. Ecce poꝛtant ligna cõtra aN ptd ſus eſt:ſurgite eamus dicens. Pꝛo neceſſitate omnibꝰ factoꝛem ipᷣoꝝ impij peccatoꝛes:que ſa tis ſunt ignibus entumn debet eſſe woluntas diuina. Igitur illa neceſſitas oĩno apta. velut in pꝛeſagium futuroꝑ:qm ipſi ab ignib inęꝰ od generet wlentem atq; libentem. Surgamus omnes conſumpte ſempꝑ comburentur eternis. MBenouat dia/ bu, vocante nos chꝛiſto: ſurgamus a toꝛpoꝛis et negligen / lolus in mentibo et moꝛibus hoĩm pꝛima facinoꝛa: vt lbator tie lectis. ſurgamus ab his in quibo nos male iacere co⸗ in quibus in pꝛeceps traſeret pᷣcedentes trahere confi⸗ gleſe, gnouimus: ſurgamus ad chaiſtiferas actiones. dat et poſteros. Eteni pꝛimi parentes in ligno vetito bo⸗ Cbhꝛiſtus vero qui omnia nouit: maloꝝ iniquo⸗ coꝛruerũt. Sed verſa vice velut ſtulti ſerui et anima,/ fnitte⸗ rum feſtinantiam agnoſcebat. Pꝛoinde intulit. Ecce lia bruta his fuſtib ſunt arcendi. Neuixit in eis chayni ret qui me tradet ꝓpe eſt. Ynſidioſe ambulat dux nephã na miquitas:qui fuſte fratricidiũ fecit. lrmoxꝝ vwero no⸗ dmsſio de coloxtis: quod nitatum ꝓpe eſt. Elr et adhuc eo lo⸗ mine offenſionis atq; defen ſionis officũ noſcitur qoꝑ e recr quente ſc chꝛiſto cum aplis:nam reuerſus fuerat cum fecerunt in bonis ⁊ malis qui vere lucis arma pᷣſumpſe Ermo tribo ad alios octo: l venit iudas ſcarioth vnus de duo runt. Qui vero ad nephanda pficienda iniquitatis ar,/ tſcin 4 gecim et cum eo turba multa cum gladijs et fuſtibus: ma ſuſcipiunt:aut cum expedit ꝓhibent qð ꝓhibet aut rerunt muſſi a pꝛincipibus ſacerdotum. Ecce dux in pꝛeceps. multa ꝓtectõne atq; velamine ſe tuentur. Cötra ſkeftu Ecce obſtmata malicia. ecce animus inquietus. et im⸗ lucem mundi laterne poꝛtantur faces. Non eni in il⸗ Alenh. patiens feritas.que niſi ꝑficiat concepta mala non do la luce videbant ſed pᷣ magnitudine ſua eoꝑ mentalis Repe mit. Recepat pecuniam. quia chꝛiſtum iudeis vendide· cõfundebatur aſpectus. et reuerberabatur a radijs ſplẽ Gieni rat.tanq; wenale mancipium:et vili expoſuit pꝛecio: ca⸗ doꝛis eiuſ. Nam et faciẽ moiſi clarefactam ex colloquio tnon ram hoĩm vitam. Cohoꝛtem accepat: vt chꝛiſtus turba dñi ſui:antiqui patres in deſerto nõ poterant ſuſtnere uunn Rrcunchcus We Por manibus elabi omnino nõ poſſet. Plus hic q; moiſes quem intueri nõ pñt imo nolunt. ſirko/ Et gladijs et fuſtib et armis vt remouerent peuſſio⸗ Qñ̃ ſicut moiſes velo ſic iſte huanitate ſe velauit. Sʒ Rr bus pꝓhibentes. Cum facib, et laternis.quia in wro lu quid ſibi volũt in nepharijs moꝛibo faces huiuſcemodi ie mine chꝛiſti cecati penitus erant. Et nocte veniunt. ſi⸗ et laterne. Oĩim repꝛohoꝝ mens hoc ꝓpꝛiũ habet vt in⸗ neqe cut eterna nocte damnandi.detenti nocte peccati. Eli⸗ fallibil iter velit malum agere qð cõcepit. Ideo querũt ebri de iniquitatis apparatum: que nihil omittit expediens repꝛobi artificio thetrũ lumẽ quo certe ſciant mala que W ad ſuam nephariam actõnem. lgnoſce diuerſitatẽ ma faciant. Et ſcrutantur ten ebꝛoſo lumine intellectus la⸗ Mer⸗ loꝛum. quam chꝛeiſtus incipit tolerare atq; ſuſtinere in tebꝛas:ne quid mali lateat acab eoꝝ actione damnata nech carne moꝛtali. Conſidera ꝓmptitudinem amoꝛis eius diffugiat: Et ſcrutantur iniquitates obſcura luce vt fa Hüͤce Coꝛde manet impauidus:pericula non timet.moꝛtem ciant:ſed deficiaãt ſcrutantes ſcrutiniũ maluʒ. Faces lu 8oen non pauet q;uis caro aſſumpta ſubdita fuit terroꝛi.MNi⸗ men patulũ faciunt. Vlt aũt occultetur aut pᷣſeruetur nicedi bil ghoꝛreſcit vt amoꝛ ſequatur affectum: qui ſoluʒ ge⸗ lumen ponitur in laternis ne ventoꝑ velementia extin⸗ lseſ nus humanum a piculis eternis ſuis toꝛmentis tranſi guatur. Sunt nanq; nõnulliab impꝛobitate nimis de on ſe toꝛijs diſpoſuerat liberare Contemnit vehemens amoꝛ tenti:qui patenter ſcelera faciũt ⁊ mihil mali ab eis pꝛe imepmmit cuncta picula:ſi preuidet nõ fruſtrata ſpe vota poſſe ſoꝛ⸗ terire videtur incognitũ vel intactũ et male faculenti tin or tiri. Agnouerat nempe chꝛiſtus infallibiliter victoꝛiam ſemꝑ munao peſſimis actibo inclareſcunt. Ve faciferis poſſe repoꝛtare de bello. Yntueamur in his malis ho/ atq; ad queq; ſcelera pagenda.nam faci ſcelerum ſucen uns minum moꝛes:quos chꝛiſtus hodie ſpũaliter patitur: det eterna fax impꝛouiſa enax Plerich autez ſunt qui fianu quos in pꝛiſcis tpibus etiã paſſus eſt. Oux nephande occulte ferunt in animo malũ cõcupiſcentie ignẽ:clare Tmde cohoꝛtis pditoꝛ eſt. Om̃is ꝓditoꝛ in eccleſia conſtitui⸗ ſcientes mala que opari diſponũt:ſed timẽtes extingui tayin tur ꝑ receſſum achꝛiſto.a quo recedens pꝛoditoꝛ factus quouſq; qð eſtimant ꝓbibens auferatur malã concupi/ tureo⸗ eſt. Accepit cohoꝛtem vt multitudine pficiat qð vnus ſcentiam nõ oſtendunt cum vero cognouerint ꝓhibi⸗ (rude nequiret. Elel multitudine autumat ſe tueri. Multi tum ꝓhibens laternam coꝛdis axeriũt:et ope complent nüͤpro eni hoc erroꝛe detinentur vt excuſentur aut mitio⸗ ſit que aĩo tractauerũt · Sʒ ad chꝛiſti Penalaieuecintr. Oiſſi erant miniſtri deteſtabiles apꝛincipibus ſacerdo tum et ſcribis ſenioꝛibo ꝓpli. Erat in auctoꝛitate iniq/ tas. Omis nanq; iniquitas ab iniquitate maioꝛe iuſſa ſuſcipiens otius atq; ſecurius ſeuit:et pficit ſcelera que iubentur. Pꝛincipes erant ſacerdotũ nõ ſacerdotij: qui mala iuſſa vderunt. Omne ſacerdotiũ ſcm̃. ſed nõ ois ſacerdos. Gi ſanctitatꝭ fuiſſent pꝛincipes. iuiſſent ipi. ad obedientiã pꝛincipi et regi gloꝛie atq; virtutũ:nõ mi ſiſſent ſatellites impꝛobos ad ligandũ. Scribe wro in mala legatione cõuenerant:lam ſolam que occidit ſe⸗ quentes. Adcirco ⁊ ipᷣi ad occidendũ iam ſe pauerant. Hi vero luiſſent introꝛſum ad intelligentiã ſcripturaꝝ inueniſſent vtiq; meſſyam:quẽ decepti expectant. Sed ſolũ tenebant amaritudinis coꝛticem: medulla dulcedi nis derelicta. Elementarij tantum erant ſunt.iudeo⸗ rum ſcribe:que vero elementa exarata cõtineant nõ ad uertunt. Senioꝛes etiã populi aſſciſcebantur eiſdẽ in nepharia iuſſione. Erant ſenioꝛes aut etate aut vera di ſcretione iudicandi ⁊ diſcernendi quid expediat fieri de his quoꝝ in lege non reꝑiebatur aperta ſententia. in po pulo clarioꝛes aut ſcom grecum goguinn ſacerdotes: qui pꝛe ceteris in ꝓplo pᷣminebant. Sed omies defectũ patiebantur virtutis. vt etiã ipſi cum ceteris delirarẽt: vt luce clarius pateat rõne dignitatiſ ſcientie vel etatis non deeſſe viciũ aut inherere virtutẽ.Aliud quideʒ eſt latens vilis ſenſiba nõ ſubiectum:qð vicium abigit.aſ⸗ ſequiturq; virtutem. Sed eo pnicioſioꝛ eſt iniquitas quo ad eius effectum omnes cõueniunt: maxime cũ il⸗ loꝛum qui habent pond erare recta iudicia interuenit ꝑ⸗ uerſus aſſenſus.ad quos plebeioꝝ et totus aſpectus:et agendoꝝ dependet effectus. Hec oĩa tunc in coꝛde: nũc vero in moꝛilbo aggrauant chꝛiſti pꝛnam. Traditoꝛ au tem et aries mali conuentus.l ſignum dederat /pa⸗/ cis his qui de capiendo chꝛiſto crudelem legatõem acce perunt dicens. Quemcũq; oſculatus fuero ipᷣe eſt:te nete eum. et ducite caute. Et cum vemiſſet: confeſtim accedens et oſculatus eſt eum dicens.Aue rabbi.. Si gnum dat ꝓditoꝛ:vt ſignanter capiatur quẽ oderat. Et nunc actu ꝓrumpit in ſcelus:qð tam hoſtiliter et obſti nate ferebat in animo. Pꝛemittit ſalutatõem ei quem in moꝛtis damnationẽ inducit. Ampꝛoba iniquitas ſa⸗ lutat quẽ ꝑdit. Clocat magiſtrum cuius doctrinã con⸗ tempſit pcaciter. Neca verbis eius ab iſta ſeuicia fuit aliqñ auerſus.Oſculatur ſanctum os et virtutẽ nõ ſen tit: et ſibi diuinũ oſculum hoeꝛridum eſt non ſuaue. In dicibilis erat illius inſuauitas mentis:que tantã chꝛi⸗ ſti ſuauitatẽ animo abho:rebat.Nec imitabatur animꝰ cum funeruʒex anima intus moꝛtua extra eius coꝛpus chꝛiſti tangeret ſanctum coꝛpus.Aduertant qui chꝛiſti coꝛpus ſacramentaliter tangunt:et qui ſacramentis in coꝛpe delibuntur qm̃ ſi fidei et amoꝛis deſit integritas cum iuda ſoꝛtientur ſilem poꝛtionem. Mon enĩ extactu ſacroꝛum coꝛpoꝛeo quiſpiam ſanctificatur: niſi mentis mrmanus palpans accedet.. Inquit ad eum ſaluatoꝛ: qui ꝓ ſalute hoĩs laboꝛare non deſinit:adhuc iudam ad Penitentiaʒ vocans: et ad deteſtatõnem ſue impijſſime actõnis.l Amice ad quid veniſti. Erx pꝛiſtina conuerſa tione ſaluatoꝛ iudam appellauit amicum. necnon ereo Pipſe amicari nõ de ſimit.ſi eum nemo ſaſtidit aut ſi re⸗ uertitur qui receſſit. YHuda oſculo filiũ hoĩis tradis. Coꝛ ripit dulciter pditoꝛem introꝛſum remittit vt ſcelus et modum quo pficit.ipᷣe conſideret.nam ſepe modus vt facinus eſt in cauſa. ſculum amoꝛis eſt ſignũ. Mã qui ſuauiat.videtur amare quem palpat.erit aũt pꝛodi toꝛ ſi non amat. et falſum ſignũ in deſignatöne ſignati. Falſus teſtis nõ erit impunitus. Magnum amoꝛis eſt ð teſtimonium cum adinuioem duoꝛum oꝛa pꝛemũtur. Falſitas aũt omnis ſecluditura regno dei: et ad regna dialvli ſemꝑ ſpectat cum pꝛioꝛe auctoꝛe falſitatis poſie⸗ rioꝛ auctoꝛ.ineternum niſi reſipiſcat arſurus. ſculu, reconciliatoꝝ eſt indiciuʒ:qui hactenus ad inincem di⸗ ſcoꝛda bant:nmunc vero cũ illo viſcoꝛdia irrogatur. et ſan guis funditur vinculo pacis. Yrrogatur moꝛs oſculo vite. Inſtrumentũ virtutis: impietatis arma imitar.· Bec eo ſceleratioꝛ omnis maloꝑꝝ auctoꝛ: quo agendi modus nephandioꝛ.ſed nullus q; ille qui fit ſub vela⸗ mento virtutis. Suſcipit oſculum chꝛiſtus. et diſcipu lum increpat. cuius actibo nõ conſentit.ſed ſponte vult pati quod ſe paſſurum in carne ab eterno pꝛeuidit. At,⸗ tendamus patientie documenta cuius velamina ex⸗ uelantur in chꝛiſto:qui nec ammo motus ſuſtinet pdi⸗ toꝛem.vt quem habuit ante diſcipulũ: nunc ꝓnecaciiẽ patiatur:et ei tanta hũiltate ſe donat: vt oꝛis oſculum coꝛpoꝛiſq; amplexum ſuſtineat. Ecce veritas a falſitas bonitas et iniquitas: hũilitas et ſuꝑbia. patientia ira. charitas et inuidialiberalitas ⁊ auaricia.in actib nõ in animis cõuenerunt. hꝛiſtus oĩm oꝛigo bnoꝑ in ſ—nis virtutiboet moꝛibus ſemꝑ idem. Damnatus homo ſi / bi falſo ꝓpinquat:agit ipe pati᷑ virtuoſus. attrita frons et infrunita temeritas eſt.vt grra ſidei et amoꝛis inno⸗ centem detrudat in moꝛtẽ. Sed contemplemur atten tius:quõ virtutes ſibi obiccta hoſtilia patiu ntur. Pꝛo⸗ pꝛium enĩ noſcitur eſſe vrtutum: conſerre immotum anime ſenſum. Ad hec ſaluato: ſequaces ſuos inintat vt virtutibo fulti ſint in omnb ſemp idem. Nam vir⸗ tus querit ex animo inuariabilem poſſeſſoꝛem „ Cum vero iudas cũ ſi ſicarios mente ſecura ꝓceſſit et vvce impauida loqui⸗/ tur quem queritis.vt ſe vltro mimicis offerat ꝓ hoꝛrẽ⸗ da moꝛte queſitum Oagna charitas que moꝛtis exclu dit hoꝛroꝛem. Miranda ſecuritas: que inimicis ſponte ſe donat. Ad hec caput nĩim animauit membꝛa. Scie bat enĩ ipſe impaſſibilitatẽ poſt pam̃ ionem. id eſt vitam poſt moꝛtem:gloꝛiam poſt ſepulchꝛũ indubitanter fu⸗ turam.lc ꝑ hoc cõſiderent omnes qui wolũt fieri chꝛi⸗ ſtifoꝛmes.et ſecuritatẽ aſſumant. ꝓpellant charitate tiꝰ moꝛem et nõ ſit hoꝛroꝛi aſſumpta voluntarie vilitas hu ius ſeculi.de qua gloꝛia celeſtis exoꝛitur. Nec vltronea pauptas ingerat ꝓ rerum defectu faſtidium:cuius com pi diuitias fructiſicant in ſuꝑnis. Caſtitas etiam vſtu⸗ lata tentatione non vertatur in tedium. cuius artbvꝛ in gennnas. gemme in floꝛes.floꝛes in fructus ernmpũt ciuinm ſuꝑno. Maſſio nulla deterreat. ad quã impaſſi bilitas vera et eterna ſuccedit. Gruſtra pena conturbat de qua delectatio naſcitur. Nec tirannox gladios paue⸗ ant quibus conſecrantur ad chꝛiſtum. Moꝛtis terroꝛe non angitur:qui de moꝛte vitam cognouit ꝓdire ſuꝑp⸗ nam. Omne aſperum non conturbet ſi cruciat.aut adi mit tenerum ſenſum.cum ex cauſa iuſta ſuxpoſita.inſi⸗ nita ſequatur amenitas. Pꝛeſtruit nos in ommby nt gno letifero oꝛi chꝛiſti oſcu⸗ lum impꝛeſſiſſet.ſeceſſit cum ceteris.. Yllis vero ſtan tibus. velut attonitis:a quadam occulta virtute diuiꝰ na pcuſſis. chꝛiſtus ꝓcedens ad eos dixit. Quẽ queri tis.At illi dixerunt. Jeſum nacarenum. Dinit ergo eis ieſus. Ego ſum. At ergo dixit eis ego ſum. abierunt re troꝛſum et ceciderunt in terram. Eltrum vero iudas ſignum dederat ante hanc dñi vocem. miniſtroꝛũq; ca⸗, ſum.diſſerere nõ eſt opus.ad vtrunq; ſe offert indiſtin/⸗ “ cte ſenſus hiſtoꝛicus. DPꝛoceſſit ad eos ieſus cum pauuo re depoſito:cum in oꝛone non accepiſſet pꝛo ſenſu queſi tum. Sed conſummata charitas foꝛas emittit timoeẽ? Hoc ꝓceſſu ſuo chꝛiſtus vſq; quo verificat:qui ad ſuos vioch Pecp mbuu nispitt/ fſuctien puoeflet ſeneot Cnenen ſienuie Plnat⸗ chosci hobis m Crtdeutt . Cnſpovi Gad noet Ancem Nfranie ſerisanna⸗ Quidind ſfugeren⸗ is denti leſonſio⸗ in rtate virtates tes moel auſos det ritoeim/ hocm num ediuinan t Ctter eitſere⸗ ſtas NN vwde dl nocent Girtut tunt.Q nerort ſumn qun l pfis troꝛſumm ſmoingen ymenno ngarmis opieru untfacies elgone ſt nn Ade ſſeterente n Hapn ſeuntpe nolit. & nturnam luſeni abnteigs, Mnctinne Miccrten ernentien ſenonſzen kan nuise gagntan hit liirr tnſmne nnahhe Nuratten tr Peo mornn Ininrat um pir⸗ tioſeu⸗ d ſin ulte didif Meuen tergoe bieruntte eroiucs roriche tincſtin cumpee. nli veft ittimors 0 ſs loni⸗ ptwer/ erclu ſwonte . Hae 1vitam nterfu⸗ erichei⸗ itateti⸗ liasher lrones muscam mu abweſ 1Ympdt inpaſi gturbat spabe, tenoꝛe⸗ te ſup/ gutocii ainfi be n pfis chꝛiſtnis: eum ſe ſponte ad picula obtulit inquiſitꝰ Hec ꝓ auditoꝛibus dixerim chꝛiſtianice: aut chꝛiſtifoꝛ⸗ mibus chriſtianis: Pꝛo pauidis vero et minus ꝑfectio nis habentibo conſulo fugam: deuitare picula. ne foꝛte fracti penax ⁊ moꝛtis terroꝛe deficerent. Et melioꝛ tali⸗ bus fuga humilis: q; humano faſtu pſiſtere. Necnõ et negacio humilis q; ſupba conſeſſio. Elbi vero nullũ ar⸗ gumentum eua ſionis affuerit captus inter toꝛmẽtap⸗ ſiſtat inuictus:et verus confeſſoꝛ inter obiecra doloſa. Intentataʒ moꝛtẽ oĩno reputat vitam. agna etiam nobis alt iſſime ſpei argumẽta donantur: cũ chꝛiſtus ꝓp nobis moꝛiturus ſponte ſe obtulit inimieis:nec pꝛeco⸗ gnita veuitauit obpꝛobꝛia. Quid ergo facit amicis vt cum ipᷣo viuant eum in veritate querentibo:qui inimi⸗ cis ad moꝛtẽ ſe ꝓdidit inquiſitus. Quidq eis qui eum ad laudem ⁊ gloriã querunt ſuam:mqñ eis ſe ligandũ ꝓ/ tulit. qui ad cõtumelias ⁊ obpꝛobꝛia queſierunt. Quid veris amicis:qui pꝛoditoꝛi amico ſe ad oſculum dedit. Quid in bonitate querẽtib:qui male querentiũ noluit effugere manus. Dicit ergoieſus· Quẽ queritis. Il lis dicentibo ieſum nacarenũ:adiecit. Ego ſum. QAua reſronſione audita ceciderũt retroꝛfum. plus enĩ fuit in virtute qᷓ; in ſono vocis. Dedit voci eius pater voceʒ virtutis:vt doceat ignaros.moꝛtuos ſuſcitet.infirmita tes moꝛlvuſq; depellat. fuget dmones ⁊ inimicos male auſos deterreat. Quid iudiciaria faciet ꝓ diſcretõe me ritoꝛum:qñ ſic terruit cohꝛtem impꝛobã cum eſſet ad⸗ huc in numero morituroꝝ. Mon pᷣt humanitas ſuſtme re diuina. niſi ſupꝛa naturam potentiã a creatoꝛe acce⸗ perit. Et terretur iniquus ad voceʒ iuſti:hoꝛrori ſibi eſt: deiſcit ſe retroꝛſum. Dee eſt ſepe hoĩm nephanda puer ſitas vt vnde vocari debuerint reuocãtur:et auertùtur vnde cõuerti debuerunt.d hanc in ſinuationẽ et ſue innocentie vocem debuerũt ad chꝛiſtum ſola pietate at qꝙᷓ; virtute conuerti.ad quam retro miſerabiliter coꝛrue runt. Quadrupliciter caſum fieri ſexe cognouimꝰ. Aut antroꝛſum aut retroꝛſum. aut dextroꝛſum aut ſiniſtroꝛ ſum. quoꝛũlibet fit deoꝛſum. Sed eum dumtaxat qui ad pſis ſe nobiſcum obtinet pſequamur.Ceciderunt re troꝛſum nõ velut ad lapidem ad offen ſionẽ antepoſitũ impingentes ſed velut reuerberati a luce maioꝛi ⁊ a ve⸗ hementioꝛi potentia:cum laternis facibo gladijs et va⸗ rijs armis pᷣfulti.quibo innitebantur miſerabiliter quo nõ viderant retrograde non tñ auerſa facie coꝛruerunt nam facies eoꝑ q́;uis cum quodam intolerapili modo: eregione ſtabat ad chꝛiſtum. Sed retro cadentes ſu⸗ pinatim ad celum. vt ſaltim cognoſcant virtutẽ deſuꝑ eſſe terrentem:et de celo deſcendiſſe que venerant liga⸗ turi. Supinantur ad celũ cuius auctoꝛem in terra de⸗ ſpiciunt:p eo qð non cognoſcũt qꝛ mundus eum non cognouit. Sed vt cognoſcerent: diuina potentia ſupi⸗ nantur:nam legimus iniquitatis T falſitatis auctoꝛes noluiſſe aſpicere celum.ne dei recoꝛdarentur et manda toꝛum eius.aut donoꝝ deſuꝑ deſcendentiũ:vt coꝛde cõ puncti a malis conceptibo reſilirent. Secd iſti ad voceʒ ñi coꝛruentes in terram reſeruantur ad celum:vt pꝛo ſternentẽ eos ꝑ vocem cognoſcant eſſe diuinũ Cadunt retroꝛſuʒ:quo ꝓſternunt᷑ penitꝰ nõ vidẽtes.qꝛ vel igno rant quod faciunt aut quantũ ſit mali nullo modo per⸗ pendunt:aut damnationẽ meritam nõ aſpiciũt.Retro actos caſus eos inſinuat:qui ab eo quod acceꝑerũt ꝑ ſi⸗ dei cognitionẽ ex mandato dñi et actioneʒ iuſtoꝑ opꝑm reſipiſcũt. DOe q̃b petrꝰ in canonica ſua dicit. Meliꝰ enĩ erat illis nõ cognoſcere viam iuſticie:qᷓ; poſt cognitionẽ retroꝛſum conuerti ab eo quod illis traditũ eſt ſancto mandato.Quotquot eni a iuſtis inceptis deficiũt ne⸗ Pe paſſione domini ſaluatoꝛis. ſcij retro cadunt. Caſus omnino noſcitur eſte: a lvnis rſicere vel auerti. Retroacto caſu de ſella heli multatuſ letaliter fuit: qm ſuos filios nõ coxripuit delinquentes qqui fractis ceruicibo erpirauit vt inflicta pena pꝛeactuʒ malum demonſtret. Retrocadendo eypirare meruerat quui poſtpoſuerat diuina mandata: c iuſticie oꝛdinẽ amo rbus ni ioꝝ vt inde pena pꝛoueniat quo fuit cõtempta iuſticia. Inimici etiam dñi ſemꝑ vt iſti conuertũtur re troꝛſum. De quib pſalmiſta dicit. Et cõuertentur ini⸗ mici mei retroꝛſum. Immicus eſt dñi omnis qui ann/ cus nõ eſt verbis iuſticie atq; virtutis. Ynimici dñi ſũt omnes amici mundi:qui ſe ad vitam alam virtutibus et moꝛibo nõ reſoꝛmant. Inquit enĩ iacobus. Qui vo⸗ luerit eſſe amicus huius ſeculi:inimicus dei conſtitue tur. Ingratitudo quos poſſidet. fecit abire delinquẽdo male credendo atq; peccando retroꝛſum. Eſaias enĩ di cit. Filios enutriui et exaltaui:et ſequitur.et ipſi aliena ti ſunt retroꝛſuʒ.A deo ſe alienant cadendo retroꝛſim qui fide nutant nec illam moꝛibo firmant. qui aliud qᷓ; deum aut plus qᷓ; deũ.aut eque cum deo.in amoꝛe ani mi colunt. Et qui dño dicunt expecta. Expectat cum vo cat:Eſaia dicente. Cadent retroꝛſum ⁊ capientur:et la queis inſolubilibo ligabuntur. Sapientes mundi qui nec ad ſapientiam cheiſtiferã tran ſierunt:cõuertuntur a deo retroꝛſum. Eſaias enĩ inquit. Ego ſum de us con uertens ſapientes retroꝛſum:et ſcientiam eoꝑ ſtultam faciens.Mundi ſapiẽtes cõuertuntur a deo retroꝛſuʒ: cum ſemper ex ſcientia humano habita faſtu in peccata labuntur:nec in anterioꝛa ꝓficiunt:et in illa penalia ca⸗ dunt que velut retropoſita ꝑſpicacibdoculis non vide⸗ runt. Si wero iſti qui male miſſi fuerant vt caperent ſal uatoꝛẽ ad eum mutato crudelitatis animo acceſſiſſent ſtetiſſent vtiq; recti. nec cecidiſſent in retropoſitã ter⸗ ram. Habebant enim: ante faciem ei ſtetiſſe potuiſſent. quo debite non aſpecto retrofactus eſt caſus. Pꝛerogã tur omnib exempla cauendi qñi qui non accedit ꝑ viã iuſticie ad antepoſitam vitam. cadet omnmo iin rerro/ poſitam moꝛtem Perdiderunt audaciam ſed non ſeui ciam crudelis legationis auctoꝛes. nec reſumere potu⸗ iſſent niſi vox que abſtulit reddidiſſet. Oꝛoinde l iterũ offerens ad iniuſtam capturam ! Qun ſimiliter reſpon derunt dicentes. Jeſum nacarenum. Eogem ſcz cru deli animo quo ante querehant. Mon erat mutata ſeui cia auaneß repeſſa fuiſſer audacia nec mala wluntae. q;uis retunſa facultqs:qꝛ conſtinate hoim mentes non auertuntur a malis.conuerſe ad oꝛnatũ virtutis.qᷓ;uis interdum reprimantur eoꝝ peſſime facultates. Dicit ergo eis ieſus. Si ergo me queritis ſinite hos abire. Non eni decebat quempiã apoſtoloꝝ ſocium fieri paſſi⸗ onis ne ſequeretur damnabilis erroꝛ. vt alteriꝰ qᷓ; vni⸗ us ſanguis crederetur in pꝛeciũ.lide tñ virtutis ma⸗ gne conſtantiam.vide inter pꝛeſſuras inuictam homi⸗ nis aĩam.vt pia memoꝛia tribulationũ oblita ſuarum. de pꝛoximis curam gerat.cum dicit.ſimite hos abire.Al tiſſime virtutis eſt ſignum. cum inter pꝛeſſuras nõ ob⸗ ruitur ſenſus interioꝛ.vt etiam exterius pꝛodat officia pietatiſ. Pꝛofecto ſept choꝛea virtutũ.nihil in vtnſch actibus habet ademptum. Sed diſcipulis quodãmo⸗ do dimiſſis intactis.dumtaxat excepto qui ſindonem qua ſolum tegebatur reliquit.qui tactus pfugit nudus in chꝛiſtum triſtesl et ſtolidasl manus lirrationabili audacia iniecerunta ligauerunt eum. quiwnerat ſol uere compeditos. Fuerat eni ab eterno pꝛeuiſum vt ex iniuſtis vinculis iuſta vincula ſoluerentur. quam pꝛe⸗ uiſionẽ nõ diſcutiendo laudemus.nt᷑is nempe pfectib * 5 ipn ſeruiuit. Nigatut dñs et ſaluatoꝛ oim e manib ſcea· leratis fumbo peccatoꝝ nr̃or.longe ante de ipo dicẽte ꝓ plta. Funes peccatoꝝ circumplexi ſunt me. Et petrus in canonica ſua dixit. Oñs captus eſt in peccatis ntis. Ea qui pe die qua genus illuxit humanũ:nere ceꝑerũt miſeri pthoplaſti funiculos.quibo in carne mundi conj/ ditoꝛ ligarerur et ipſi genimma ꝓbhoꝝ materia primit? pꝓdurerũt. Et exeis damnata ꝓpago hmõi herbam que neri ſiue contoꝛqueri poſſet ad vincula velut campus repeobus cõtinue germinauit nec germinare deſiſtit: vt inter peccata pꝛecedentium atq; ſequentium homi num velut in quodam funis medio chꝛiſtus dominus vincularer᷑. Mã pꝛo pꝛecedentibo atq; ſequentibo culpis cheiſtus venit in laqueũ:et captus eſt in pedica ſiue de/ cipula peccatoꝝ:que ab exoꝛdio hũani generis erat poſi ta ſuꝑ terram.ſuis tñ oculis nõ abſcondita. Nouit eni vt aliquis ab eterno.ab inſtanti conceptõnis vt homo: vincula paſſionis et cauſam. Mec fuit neſcie irretitus. Longa ſunt iſta vincula que in pꝛimis parentibo ince⸗ perunt ꝑ milia vela labentiũ annoꝝ.quib ſemꝑ addi/- tur a naſcentibꝰ ceteris:quis ipe ſit abſolutus a vincan lis. Tlincula ioſeph atq; ſampſonis: vincula hiereme ecechielis: etiã chꝛiſti vincula figurauerät. Sed dum impia miniſteria huiuſcemodi agerentur. dixe⸗/ runt diſcipuli ad ieſum. Sũñe ſi percutimus in gladio. Qui rñdit. Sinite vſq; adhuc. Quaſi dicat· Inter⸗ mittite vos ꝓhibere ledentes quouſq; patiar:qim̃ ad ali os et in tꝑus aliud ſeruatur iudiciũ vltionis. Nũc tꝑs eſt patiendi:tñ ſub occulta vindicta:qꝛ ceci ſunt: mani⸗ feſte vero vlciſcendi tꝑus aduenit. Sed jnec expecta⸗ to reſponſo dñi ſaluatoꝛis:l petrus exemit gladium. et ſeruum pꝑcuſſit pontificis:et abſcidit auriculã eius dex/ tram. Erat aũt nomen ſeruo malchus. Tunc ait ieſus petro. Mitte gladiũ tuum in vaginam. aut cõuerte gla ium in locum ſuum. Om̃ies qui gladium acceperint: gladio peribunt. Calicem quẽ dedit mihi pater.nõ vis vt bibam illum:An putas qꝛ non poſſum rogare patrẽ meũ:et ipᷣe exhibebit mihi mõ plus qᷓ; duodecim legio/ nes angeloꝝ. Quomõ implebũtur ſcripture ꝓphetarũ qꝛ opoꝛtet ſic fieri. NPetunt ſcientiã ſiue licentiam di ſcipuli ſi dñm ⁊ ſeipᷣos tuentur gladio.aut ſi ferro impe tunt immicos. Sed interrogatur incaſſum:ſi antere⸗ ſponſum eritur in opus.Fruſtra petrus interrogat: dũ ante chꝛiſti reſponſum ipe ꝑcuſſerit. Subite hoĩm acti ones:nõ expectant iudicia legitime decernẽtes.Non de diſſet ꝓfecto licentiam male agendi aut taliter ſe tuen⸗ di.qui male actum verbis increpauit in petro et ſacto auriculã ſanauit in ſeruo.Leuitate vſus eſt pꝑetrus.qui ante reſponſum dñi vulnerauit. Leuitas vicium eſt nõ bene conſtitute mentis:que nunc in bona nunc in ma la quodaʒ impꝛouiſo impetu ſepꝑe raptatur:que nec ſui compos nec iudiciũ ſuꝑioꝛis expectat. Sed foꝛte pꝑetrus calcaribo timoꝛis ad ſe amoꝛis ad dñm vꝛgebatur. qui bus impulſis:dignum repꝛehenſione patrauit· Mõ eni ſaluatoꝛ niſi male digna repᷣhendit. Nec ſemꝑ timoꝛis aculeus aut amoꝛis vehementia:excuſat a toto vel atan to. Pꝛoinde in omni re cautum opoꝛtet fieri ꝓ chꝛiſto certantem: ne male his calcaribo vꝛgeatur. Sed ex ipo rum interrogatõe.ac ex dñi repꝛehenſione luce clarius patet: quid in talibo articulis ſit agenduʒ. Interrogat diſeipuli ſi pꝑcutiunt gladio:vt nullus pcutiat in vindi⸗ ctam aut vim. remouendo illam:niſi chꝛiſtus conceſſe rit. cinus nutus lex euangelica patefacit. Qni ſe tueri vel alum nititur: inculpate oĩno tueatur. Sed tuitio quidẽ pmittitur:nõ iubetur. Tlindicare aũt ommbo ꝓ⸗ hibetur dicẽte ſcriptura. Mihi vindictã et ego retribuã Nec quũiſpiam a quoqᷓ eſt ſpirituali gladio ſerien, dus:miſi quantũ iuſticia indubitata ꝑmuierit. eẽs eni qui acce ꝑint gladiũ:gladio pibunt.Nullus auctoꝛitate ſua gladiũ iuſticie ſumat. Quotquot acceperũt: gladio diuine iuſticie perierũt.A¶ quo nemroth accepit gladiũ: Anullo pᷣterq; a ſeipſo:et damnatus eſt. A quo pharao et damnatus.A quo ninus:qui conchdit niniue.æ quo nabuchodoneſoꝛ.a quo reges pſaruʒ atq; romanop an⸗ te chꝛiſti ſuſceptã fidem:qui et ſi eis ꝑliconſenſerunt. eterna damnatõne a deo ꝓſcripti ſunt.nam nõ eſt gla⸗ dius iuſticie niſi a doo qui eum nemini mii cũ lege ſua irrepᷣhenſibili et vera cõceſſit. Non eni niſi ſcom legem et pꝑ legeẽ eſt gladius iuſticie ꝓducendus: multominus ſica vel vltoꝛ.Qui vero acceꝑint:eterno gladio ſubiace⸗ bũt:Atrocioꝛ vero gladius nempe confodiet qui male vtuntur gladio ſpũali. Sed non ſolũ cum gladio feri⸗ endo iniuſte culpa cõmittitur.ſed in accipiendo. Qð vigilanti ver bo ſcriptura vſa eſt dices non om̃es qui fe⸗ rient gladio gladio ꝑibunt.ſed qui accepint.vt oĩno ſit interdicta oĩs lurpatzpta. et a chꝛiſto cõdemnetur om̃is arrogata iuſticia. E na decreta:ꝙ a ſupioꝛibo inſerioꝛa dependeãt. Nemo igi tur ſibi a ſe accipiat vindicariã aut iudiciariã ptatem:ſi ad maioꝛem ſpectat collatio Conuerti gladium in locum ſuum.a ſaluatoꝛe ꝑetro iubetur Locus cuiuſlibet rei eſt.quẽ ſi bi oꝛdo infallibilis oꝛdinauit in quo uimmo ta ꝓꝑmaneat quouſq; pꝑ eundẽ mutetur aliter decernen⸗ tem. Nam multa ſub inuariabili oꝛdine variantur put neceſſitas ſuccedit aut oꝛdo cauſaꝑ. Etent om̃ia luis locis viſibili aut inuiſibili modo.et ſi qua mouentur pᷣ ter imꝑium oĩa decernẽtis· ipᷣo iubente ad loca pꝛiſtina viſibilia ſiue inuiſibilia reuertantur. Nempe omig ma- lefiunt ſi certus pᷣtermittitur oꝛdo. Trifarius eni eſt. nature legis ⁊ gre.Locus gladij eſt vagina. Mon om̃is caro locus gladij eſt.nõ coꝛpus hoĩs.ſed om̃e ꝑ qð inci dendo educitur ad vſum vis. cum iudicio rõnis. Si aũt hoĩs coꝛpus ꝓ tꝑe locus efficitur gladij.aut erit in coꝛꝑe aliquid exoꝛtũ imptinẽs reſecandũ atq; curandũ peritia medici.aut erit in coꝛpe culpa cõmſſa.in eodem multanda cõſilio iudicis iuſti. Qð ergo eſt medici agri cultoꝛ obmittat.qð vero eſt iudicis:piſcatoꝛ non faciat Pꝛoinde iuſte dicitur petro.et omnibo ſpectantiba ad ſi milem actionẽ. Conuerte gladiũ in locũ ſuum. &mies en qui gladiũ acceperint.gladio peribũt:am eo ma⸗ lo qð fecetit tranſuerberabitur omnis homo. et ad cul⸗ pam iuſta multatio adnectetur Beg in eo qõ dex tra pꝛeſciditur auricula.magnũ nobis pꝛeſtruitur ſacra⸗ mentũ.Nec credimus hoc factũ ꝓuidentia petri.vt ſolũ ad illud membꝛũ abſcidendũ gladiũ aptitaſſet.Nõ enĩ qui ꝑcutit conturbatus curat quemadmodũ laniet.ſed ꝓut ferientis adeſt abilitas.et ſubeſt diſpoſitio patiẽtis Eleruntũ diuina puidentia nequaq; caſu creditur ſa⸗ ctum.cum abſciſio dextre auricule ſeruilis: abſaſioneʒ pᷣnunciauerit recte obediẽtie iudaice ſeruitutis.Ad au⸗ riculam refertur obedientia. ſicut pſalmus ait. In audi tu auris obediuit mihi. Sed ad dexterã obediẽtia ꝓ ce⸗ leſtibo recta.quã oĩno ꝑdidit ſeruilis conditio iudeoꝛuʒ Ojſñis qui pꝑdit rectam obedientiã que ſolũ ꝓ celeſtibꝰ a creatoꝛe poſita noſcitur. auriculã dertram vtriuſq; vi⸗/ delicet actõnis ꝑdidiſſe cõuincitur.ſolum reſtituendaʒ pchꝛiſtũ. Apᷣius tantũ eſt om̃ia reintegrare deperdita. Mam chꝛiſtus iam circũdatus mala cohoꝛte.pfectus in omnibo inimicis reſtituebat lbona ꝓ malis cum ſeruo auriculã abſciſam reddidit. Seruus erat pontiſicis.nõ pontiſficij Multi eni ſeruiunt in dignitatibo cõſtitutis intuitu cõmodi non officij: perſonam nõ dignitatem anciunt immutabiliter diui, Ctef wpaehl pkonte . fueun oreltit) eneiso manc naenplo ir nerßi geresgecte mmmgfone Guabelte 6sdonm n mntit cntntaaſee Gnreptbati⸗ lemierchi os btetan ſaucatty minqhtted ſitdumihe teligendi⸗ leneretted tum duerer doincaleſca ſoꝛmunere Wenav eaiwnte nerss inps ſbospeeſtru Ceiſocapite niamce Ntactere⸗ Wharei⸗ Ohriſo d vere Nl minuma gllrisint ſiſegler wroagie visyt bil thr. Decl yſcpog an Wwlunta/ boyktoleere Mrtsetin nopripſebe mnopeter Enarbit ſotbiurn Rpino Wwcrade kaßzontne Bin Quremc monmez ſlsccie Honrenn Kin mnaſt Wt Ntle Nt Mi im 293 „— .— — — Pe paſſione domini ſaluatoꝛis. i ſetinn colentes: qui metito pꝛaue ſeruitutis ſpiritualia hona intuitua diuinis iuſſionib te auertens. Nam vbi diui !Oiden pdunt. et ſperant fruſtra ſupyna. ero chꝛi⸗ na cognoſcitur facienda voluntas ꝓhibeatur phibens: glctctate ſius cum ligaretur ſanauit auriculã atꝭ ontiſicis ſer· et dulci aio quodlibet bibatur afſarum. Omne penale tit:gec . uo reſtituit: dum ad tolerandas penas ⁊ obpꝛobꝛia co⸗ crucians:equanimitate animi toleretur. Regimus da⸗ bit glachi, geretur. virtus pꝛoceſſura ex chꝛiſto aut ex martirib er uid regem egreſſum velut expulſum de hieruſalẽ: fugiẽ voPherg toꝛmentis oſtenditur. Et nibil adeo ntam intelligentt tema facie filij ſui abſolonis. cin turpibo verbis male⸗ e am aperit. chꝛiſtum dei filiũ eſſe oſtendit. fidem cheiſtia cicebat ⁊ expꝛobꝛabat ſemei de cognitone ſaul. Quẽ cũ kenrn,;, nam exemplo cõſirmat. nec apritudines ad agenda di auciiſſet et vidiſſet abiſai filius ſaruie.cõmilito pꝛobus enſerunt ſroſint. nec pᷣter chꝛiſtũ deum cõmouere vebuit oĩim dauid:ad amputandũ maledicentis caput animo ? coꝛ ͦeſt gͤ⸗ mentes ad credenda que incredibilia videbant.q; mar oꝛe ſe paribarandignum omnino arbitrans atq; dete lege ſig tirum paſſiones cruces et tomen Onguis effuſus et ſtans:regem ſuum ſie expꝛobꝛabiliter ab maignior ho⸗ negem varia crudelitas moꝛiendi. put nim inſpic mine maledici: Ald quem rer ſupꝑ ſeipm inn andũ di / tominus mus dum infirmatur dum patitur dum ligatur dum uinam pꝛeuidens voluntatẽ dixit. Qui mihiet vobis bubiace moꝛitur reſtituit ſanitatem. et intelligentiã reparat ad filij ſaruie. Dimitte eum vt maledicat. Oñs enĩ pꝛece⸗ qui male credenda a ſperanda ſuꝑna. Elinculatur chꝛiſtus et au⸗ pit ei vt malediceret dauid. Et quis eſt vt audeat dice / acioferi rem reꝑabat in ſeruo:vt repatio humani generis ma⸗ re:quare ſic fecerit. Dimitte eum vt maledicat iuxta p⸗ do. Q. le ſerui ex chꝛiſti paſſionibo tota pꝛoueuiat.Reſtituitur ceptum dñi. Juxta quoꝝ verboꝛũ ſententiã ſaluatoꝛ in esquiſe, aguris dertera. intelligentia vera.obediẽtia recta.ex chi crepat petrum: i onefaciens vt in vaginam glagiü re / N Gnoſit ſti cruciatibo oꝛitur. Qulla intelligentia verioꝛ atq; ſub conuertat. Et allegabat rationẽ in ſolubilẽ non pꝛeteri / denneur limioꝛ qᷓ credere dei filium incarnari: qõ quoddã nihi bilis iuſſionis dicens. Ca icem quẽ dedit mipi pater nõ Plterdii ſuit:vum ipeſe in vtero virginali colligeret Quid hac vis vt bibam illum. Omnẽ remouet cunctationẽ:ſug⸗ 1 Venoe intelligentia ſublimius atq; rectius q; ißjm ꝓ bumano gillat rõnes aduerſas. oĩm claudit oꝛa loquentiũ. Pꝛo gi ptätem genere credere velle pati. Oꝛeoſtendit etiã ex boc qun tinus omnẽ condemnmat amoꝛẽ. nullum ſuſtinet cõtra/ ſgogiumin tum dilexerit.quo auris obedientie in amoꝛe rependen dicentem: nullis ſenſualitatis acquieſcitur blandimen / Gchiuſlxt do incaleſcat. Apſe patiendo patientie modum dedit et tis.cum ſupꝛa doꝛſum ponit onera iuſtus pater:et ami⸗ uoimm ſoꝛmam:et ad interrogata regulã reſpondendi cõſtituit cus ſecus conſulens aut agens habeatur itino munici uemen VYpſe in cruce moꝛiens latroni aurem coꝛdis aperuit. Et plurib ante diebus petrus a beiſto eſt appellatus ntur out quẽ ei confitentẽ ſibi cõtinuo aſciuit dicens.Hodie me ſathan: qui ipſi chꝛiſto ſuadebat vt 2 tenlis parcre * cnm eris in paradiſo. Hec omnia quid exchꝛiſti paſſio tur Qu ſibi etin alijs nõ vult quo H ipe enns nibus pꝛeſtruũt. Colligate imo coõuĩcte cum chꝛiſto ⁊ p a deo ſua vota ſuſcipiet. Elpin ert chꝛiſi qj cõ⸗ Rnn chꝛiſto capite martirum varie paſſiones: intromittunt foꝛmitate paterne Wolanzalis ine ibens patitur: cum zoff nnd in aĩam credendi ſecuritatẽ roboꝛant fidem chꝛiſtů eſſe dicit. An putas q: non poſſum rogare ptem meum: et andc veraciter eſſe dei filiũ.qui ad talia toleranda eos potuit ipe erhibebit mibi modo plus qᷓ; duodecim legiones Wthii animare:incunctanter mentib offerunt. Terrena pꝛo angeloꝑ. Sed iam oꝛauit in oꝛto.et nec exauditus eſt. in ofa chꝛiſto deſpicere. ſupna ſperare: mundo moꝛi. chꝛiſio i quõ ergo nunc dicit. et exhibebit mihi ec. Tunc p ſen / nep adini uere. velut carbones viui extinctis cõuincti mentes ho⸗ ſualitate interpellauit.ad ptem quã ſtatim ſubdidit ra⸗ otönt Si minum accendũt. Aperitur ꝓfecto et ꝑdita reſtituitur tioni:rationẽ vero paterne ſuppoſuit voluntati.nũc vxe⸗ W auris intelligentie: atq; ad obedienduũ fit ipſa pcliuioꝛ: ro dicit ſi certandũ eſſet. ſi renitendum. ſi hoc nõ decre nvenmai ſi ſedule inſpiciuntur martirũ paſſiones. Quod uiſſet paterna voluntas. ſi ptinus ipſa calicem non de/ WS vero adiecit ſaluatoꝛ.calicem quẽ dedit mihi pater non diſſet: nec ex hoc auxilio indigeo terrenoꝝ hoĩm.qui ha-⸗ hnottan vis vt bibam illum. aliam conſiderandi materiã exoꝛdi here poſſum exercitus angelopꝝ. nec duodecim aploꝛuʒ ehonſcet tur. Oeclt pater filio calicẽ amariſſime paſſionis. qu?z? quero aurilium: qui habere poſſum duodecm legionũů untlpalſ vſq; ad fundum exhau ſit. ꝓ eo quod pater dedit:cuius Sed expedit his paſſionibo coꝛpaliter ſubiacere: nõ re⸗ m Offits5 voluntati nihil ſtatuit pꝛeferendũ. Oꝛauerat iam in oꝛ niti. aut armis ſenſibilibo ſe tueri. Qui vero venerat ſi mn eoma’ to vt tolleretur calix amarus:ſcʒ acerbitas paſſionis et ne armis ſeculum expugnare.oꝛbem tranſfoꝛmare ter⸗ etal l, moꝛtis.et inexauditus abſceſſit decreto maneñte pater rarum.cum demonibo habere cõgreſſum. et in uiſibileʒ neogd no:vt ipſe biberet calicem paſſionis. Inquit ergo pe⸗ ei dare conflictũ.nec armis ſe tueri decebat.et qð erat iturſtn trus. Pater dedit calicem mihi:nõ alij reddunt. Quis in paſſione voluntariũ longe ante puiſum.armis arce⸗/ benin ſi remouebit qõ pater decreuit eternus. Quis bibet quẽ ri penitus nõ debebat· Oꝛedocuit omes ſequaces chꝛi⸗ ſer Möͤmm ego bibiturus ſum. Qð mihi ſoli:nemini eſt cõceſſuʒ. ſtus.ipᷣm pꝑfecte ſequentes.vt mundi auxilia non que⸗ jlntu Oihi nõ alij calix redemptõis offertur. Non vis tu bo ramus nec vitare velimus que ab impꝛobis irrogant᷑. hoſatſto mo quod vult deus. Non vis tu creatura qõ vult crean· dum nobiſcum puidentia diunna vtilirer agitur dum teſttrr ſu toꝛ. Non tu ſeruus qð vult dñs. Si non bilo quis bi⸗ tribulati ad melioꝛa puehimur. ſi adeſt in ammo tolerã bſofone, bet · Si nõ patioꝛ quis alius ꝓ humano genere patiet᷑. tie foꝛtitudo. Sed qʒuis liceat.humane puſiulanimita⸗ to Adan, Quare non vis vt bibam illum. Si nõ bilv: ſiti eter⸗ tis et inpfectionis enſtit. Poteſt enĩ puidentia vtilio t. Inmnci na omnes afficientur. Amara eſi potio: ſed ſitim tollet ri humanũ auxiliũ queri.put paulus in actibo fecit. xen fenn malis caloꝛibo eſtuatis. embꝛa coaptentur ad caput. turus romam ad vtilitatẽ eccleſie ſe pꝛeſeruans. Nam lulſcnh Non rennuat calicem poꝛrectũ a patre:et omnẽ incre⸗ ineſtimabilibus pꝛecijs deus querit ntᷣas emere paſſio⸗ valeſtb⸗ pent bibere phibentem. Qui ad diuina impoſita impe⸗ nes et tolerata p chꝛiſto germinant ad ſupa. nuſc vi/ dimenta ſuadet pꝛeſtat:ſimilis eſt diabolo: eti ſi pꝛe⸗ Hoc aũt qð ſecutug adiunxit.quõ ergo implebũ⸗ tuenda; tendat in verbis aut in moꝛibus pietatem: nec eſt to⸗ tur ſcripture ꝓphetaꝑ qꝛ ſic opoꝛtet fieri.non ad neceſſi vperaite. lerandus:velut qui hominem auertit a vita. Nam qui tatem intoꝛquendũ eſt.quaſi chꝛiſtus neceſſario pate,/ fectusin obedientie diuine cuiq; ſeſe obicem facit ipſum a vita retur aut ꝓphetie ꝓphetice ad patiendũ chꝛiſtũ ſibi legẽ mn ſervo diuertit. Eſt enim in diuina obedientia tota vita. In⸗ neceſſitatis imponerent.Ac ꝑ hoc chꝛiſtus non ideo ſic ſe cepandus eſt ſi ſubeſt: ſi equalis penitus nõ ferendus paſſus eſt quia ſic pᷣſiguratuʒ aut ꝓphetatũ eſt.ſed ſicut öſtituty ſi vero excedit:nulla rõne timendus quiſpiam quocũq; pati ab eterno diſpoſuit ſic ꝓplxtari auttʒus decermt. vt potius paſſio cauſa fuerit ꝓphetie q;; ꝓphetica ſcripbtu ra cauſa fuerit paſſionis. Nam iuris diuini oꝛdo poſce/ bat vt tanti regis miſteria in mundo futura.p ꝓphetas idoncos multis ante actis tpibus inclareſceret. IAdeo igitur implende dicebantur ſeripture ꝓphetarum. ꝓeo ꝓ ea que ab eterno infallibiliter ⁊ neceſſario fuerant oꝛ dinata:quia ſic deus volebat.mundo ventura ſcripture ipſe pdixerant. Quod futurum erat in chꝛiſto ſcom rei veritatem:pꝑ ſpm̃ſanctum ꝓphetis innotuit. Et verita tem rei pꝛeceſſit veritas ꝓphetie implenda ꝑ paſſionem dñi ieſu chꝛiſti. Pꝛoinde ſi non patiar fruſtrabitur ab eterno in veritate ꝓuiſum: necnon et ſcripture que ab eterno ꝓunſum pꝛedixerunt in tpe dilabente. futurnʒ in plenitudine tpis ſubſequente ſimiliter fruſtrabuntur. MWagna eſt ſcripturax ꝓpheticarum auctoꝛitas:in eis P funda et velut impſcrutabilis veritas latet paucis no ta priuſq; ſequatur effectus. Etad weritatem capitis to tius coꝛpis ſubſequitur veritas. Nam omnia impleta ſunt in capite que ipᷣm in carne in terriſq; geſturũ lonꝰ ge ante ꝓplvte cecinerunt: vt nullo pacto trahatur in dubium.quod etiam illa modica que complenda reſtot in coꝛne ſuo miſtico complebuntur tam in his qui pde⸗- ſtinati ſunt ad ſxreditatem eternam:q́ etiã in his qui pꝛeſciti ſunt ad interminabilẽ penam:vocabulo fideſet pticipatione ſacramentoꝝ hic viuentes.de chꝛiſti coꝛpe videãtur.Adimpletio ſcripturaꝝ de cheiſto pꝛofecto in chꝛiſto et in ſuo coꝛꝑe arguit eſſe complendas.et cõple⸗ mentum vnius arguit etiã alterius vt oꝛdinata ſucceſ⸗ ſione infallibili tym ſcripture impleantur in partibus. vt totius eccleſie peracto miſterio:in coꝛpꝑe toto ſcriptu re inplete noſcantur. Quomodo implebuntur ſcriptu re pꝛoplxtaꝝ Mon aliter qᷓ; iuxta huiuſcemodi obpꝛobri um.Qm̃ ſic opoꝛtet impleri:pꝛout fuit ante pꝛouiſum SDic vero puiſum:pꝛout erat oĩno futurum. Difficile vſq;quaq; cognoſcitur in ommib ſcripturis cudere vel/ le moꝛes. Quoda intraneo intellectu colligitur: ne ali ter velimus ſieri ꝓ nobis aut in nobis nec tentemus aliter agere:niſi ꝓut diuma imperia tacita vel expreſſa dicta vel ſcripta edicto immutabili ſtatuerunt.Hec ſi ,/ quidem verba intellecta ꝓ moꝛibo: ſcripturis thxologi⸗ cis nos coaptant. Et vt verũ fatear:et coaptant ne wli mus aliter viuere qᷓ; ipſe dicant.qm̃ illa ꝓ agenda pita dixerunt:ſine quibus hominibus nulla ſalus. Opoꝛtet aut omnino fieri: que dirigunt in ſalutem. Nec opoꝛ⸗ tet impleri cripturas pꝛo moꝛibo editas:vt ipſarum ho noꝛ ⁊ veritas pamplius inclareſcat:ſempꝑ eni ante acti onem et poſt actionẽ eoꝝ que cõſulunt ſiue iubent.eo⸗ dem modo ſe habent dignitas et veritas ſcripturarum Beg ꝓ nobis opoꝛtet fieri:alias damnaremur nõ imꝰ plendo mandata.vt vouentes non reddendo conſulta. Si chꝛiſtus ab omm neceſſitate liber: opoꝛtune pꝛo no bis voluit ꝙ in ipſo ſcripture ptinus implerentur: qui legem et ſcripturas ſacras ſoluere non venit ſed adumn⸗ plere:quantomagis nos iuſtis moꝛibuſ debemus illaz implere.quos moꝛtis interitus peccatoꝝ mucro dilani/ at. Et aſtutus dialolus querit quem deuoꝛet: qui et ſi omnem infidelitateʒ abſoꝛbuerit:nec eius letalis ſitis extinguitur. Operat eni ad ſuum hoerendum et pfun⸗/ diſſimum os etiã trahere cheiſtianos: iurta ſubtilem inꝰ telligentiam illius ſcripture dicentis. Abſoꝛbebit fluui um et non mirabitur. Mabet enĩ fiduciam ꝙ ioꝛdanis influat in os eius. mnis infidelitas noĩe ftuuij:noi=ie ioꝛdanis intelliguntur baptiſmate tincti. Etenĩ in ioꝛ⸗ dane baptiſatus eſi cheiſius.in quo iniciauit celeſtia ſa cramenta. quibo etiam clauſum eſt empirreum regnü: miſi ſcriptursꝑ iuſiis impletionibo reſeretur. Pꝛemit nos miſeranda et alta opoꝛtunitas: vt ſanctas ſeriptu/ ras que moꝛibus dirigunt in ſalutem. moꝛibus implea mus. Clauis ſanctoꝛum delata ſenſibus ſolum. celum ſupernum non aperit: miſi ſacra ſcriptura pꝛo ſuo gradu ſuſcepta repagulum poſitum moueat. Nam ſcripture ſacre que oꝛqmnant et enundant opoꝛtunos hominum mMmoꝛes:moꝛibus peraguntur atq; complentur. Et que miſteria miſternjs: et que ſuperna ſupnis. PMꝛoinde qꝛ implende ſunt ſcripture in capite atq; membꝛis:pꝛout enunciant ſic opoꝛtet fieri. Hanc eandem opoꝛtunita,⸗ tem cum reſurꝛerit a moꝛtuis incluſis diſcipulis pate⸗ facit:vt omnino neceſſitas cui caput chꝛiſius ſe ſin bdi⸗ dit.membꝛa vera concludat:et ipſa opoꝛtunitas tran⸗ ſeat in virtutem. et fuſtibus compꝛehendere me. Quotidie apud vos ſe⸗ debam docens in templo et non me tenuiſtis. Sed hec eſt hoꝛa veſtra:et poteſtas tenebꝛarum. Hoc autem to⸗/ tum factum eſt: vt adimplerentur ſcripture ꝓphetax. Captionis chꝛiſti moduset tempus ipſiue mminieinl plus depꝛomunt:cum velut latro et nocturno tempo⸗ re cabitur qin nil ab homine per violentiam exigit. nec Peeter Virtutes aliquid querit. Et dies in die palam ſie bat:ad quem capienduʒ nec nocturna hoꝛa ſuerat opoꝛ tuna. Sed quales in anino erant tempus malefactio⸗ ni oſtendit:quoniam omis qui male agit odit lucem. Et furentes animi furiam continere no valen t: nec ali oꝛui cruciatibus ſatiantur:niſi oculoꝛum pꝛeſentiam pꝛeſtent. Ecce pꝛincipes et magiſtratus et ſenioꝛes per lonaliter pꝛogreduuntur ad nephas:qui per male ſubie ctos woterant cruda perſicere. Nam ſepe crudelitas pvile lcere fecit animos generoſos:et dommanonem coegit peragere officis ſeruitutis. Yra et inuidia plerũq; pꝛin⸗ cpes in ſubiectos. magiſiratus in famulos.ð ſenioꝛos in amentes et iuuenes in ſurentes conuerterunt. Com⸗/ plent animos hominum cecitate vbi due iſte nebule ſu Perueniuntt decentia in conditiombus et dignitati⸗ bus non ſeruentur.neci ecentia pꝛohibitionibus ſi⸗ leant. Ccce quid agunt nocturno tempoꝛe pꝛincipes et magiſtratus et ſemoꝛes.quando aut coꝛpus opoꝛtunã Abet captare quietem. aut animi perſpicaces veritatis et fidei oculis intendere in ſuperna.vel ſaltim ex officio mechtari vtilia pꝛonmoꝛum.aut quiete iniuſibili co⸗ Pont diuinas perſcrutare pagellas. Student etiã mẽ⸗ ꝛanulis vij.et inquieti ammo innocentes coꝛpoꝛe in⸗ quietant· Que miquitates hominum etiam ad poſie⸗ ros tran ſierunt.vt a quibus et que pertulit chꝛiſius pa tiatur hodie wrus ſibi ſubſequens chꝛiſtianus.vt in tantum ſepe reſidentes pleriq; in dei eccleſis in cummi⸗ ne dignitatis exoꝛbitauerũt· vt ſacris ſtudijs intermiſ⸗ ſis aſpirent atq; intendant perſecutionibus innocentũ Plerüũq; nanq; vidimus et audiuimus quod ſine dolo re et gemitibus referendum non eſſet. vt erinuidia ſi⸗ ue ira fuerint ſanguine fuſo gauiſi.cuius effuſione pꝛe / eunt.canone pꝛohibente. dignitatem qua pollent non funſſent adepti.Ac per hoc dauid ſanguinarius appella⸗ tus eſt.et ab edificatione domus domini repꝛobatus. quem ꝓpꝛia manu neminem legimus occidiſſe niſi v./ ſum et leonem:et goliad philiſteum dei populo expꝛo⸗ bꝛantem.quem de dei licentia occidere carebat omnino peccato. Incunctanter hoꝛrendum eſt. ꝙ ſupereminen⸗ tes in populis toꝛqueri videant.etiam iuſte contoꝛtuʒ. Oultomagis abſonat.quod in pꝛeſentiarum queſtio⸗ narij faciunt iuſtum. Pꝛoinde ipſis pꝛmcipibus et ma⸗ giſtratibus tẽpli a ſemioꝛiy chꝛiſius voluntane captus NQirit autem ieſus ad eos qui venerant ad ſe pꝛincipes ſacerdotum et magiſtratus tẽ pliet ſenioeo. anq; ad latronem enſtis cum gladiſe Girnetpe lrmwitn eenporde SAlgtum. iemnorumm. ſnundent Hedto⸗ Celltort Cehrarum mnporsinn Ceutapatrt eeteneb⸗ ſfturſir Etenebrer Obiectanof tenebꝛarun titononoonr Mo inliutn n noeunt. Genaiveeſea Ncculas cun Ectuuſtce Uunierwun ſgaerung tondeo⸗ usſinse ichaſinde gutdomn luſemnia aamnalon Prnahte Peehentt chliswren rotmec Ntoneprot IC, lſsenſtre toltererte lloimngo Unneſcan hennn Kmmn Cuigne Kn ncinnt Cuminan 8ſerit ennt nn cehn nogtacn ſriptun mmmum r'Eraee Loince Riiprout Mortunita, lopete, le ſobei⸗ litas tan⸗ ſtratug t nnglacdi nchros ſe⸗ Geatee allem to⸗ Phetan.] ldiuream ho⸗ tempo menggt, nee diepglame Alnemton muleſncto⸗ att han, enjtnergli eſentian noꝛes r nge ſihie raer. en eee Uaüͤckhenn 8ſenicwen krunt. An ſte nebeeu et dntan hMrortbneſe epeinean s Oportuni. ces ventati nmmereft ſunſtihtean Gentenima ocoepei nn poſee tcheiſope ſumtayrn uni⸗ pfemi rmocentu Sſnedo⸗ pridaf/ ſorepre llent ron awpela olutls, veniſi ſo erpro⸗ vomnino eminen/ ntoꝛtuy⸗ gveſtiot Setm Coptls De paſſione domini ſaluatoꝛis. expꝛobꝛat:ꝙ ad eum viliter erturpiter agitati moꝛe ſa⸗ tellitum ve nerint:ipſi facti ſatellites iniquarum et tur pium voluptatum. Sed non ceperunt in templo docẽ⸗/ tem quotidie: turbarum verentes tumultum. Cepiſ⸗ ſent foꝛte: ſi vernoctantem velut diem agentem ſi gquaͤ⸗ do re periſſent. Altioꝛi autem miſterio factum eſt. ne cheiſtus docens caperetur in templo.in quo nec et potu it lapidari. Mam templum manufactum ſanctoꝛum vi ſibiem foꝛmam in ſinuat in quibus chꝛiſtus ineffabi/⸗ li modo exiſtens.per aliquam manuductionem nõ tan⸗ gitur neq; patitur: neq; in eis ſenſibiliter colligat᷑. Eti ãa litertas doctrine atq; verboꝛum dei pꝛeſigitur:ꝙ chꝛiſtꝰ in templo docens non capitur. Terbum enim dei non eſt alligatum:neq; concluſum fuit aliquando funibus tirannoꝛum.Mon capitur in templo conditoꝛ magni tẽ pli:nam veri amatoꝛ templi ſancta libertate potitur. Sedc hoꝛa et iniquoꝛum poteſtas tenebꝛe ſunt: er quo ſaluatoꝛ intulit. Sed hec eſt hoꝛa veſtra et oteſtas tenebꝛarum.vt tenebꝛefactio mentis tenebreſactione tempoꝛis innoteſcat. Nam tenebꝛarum hoꝛa eſt in qus peccata patrantur. Poteſtas non qua fiunt vt perperaz agere tenebꝛoſitas ſit er tempoꝛe:poteſtas qua malum ꝑſicitur:ſit ex omni ſe tenebꝛis implicari. agne quip pe tenebre illoꝛum oculis exponuntur: qui ſplendentia obiecta non vident.pꝛotinus hoꝛa et poteſtas aderant tenebꝛarum qui mundi lucem nolebant aut iuſto me⸗ rito non poterant intueri.Accidit ſepe ꝑtinaciter ab ali⸗ qua iniquitate detentis:ꝙ ſitam ante oculos vritatem non videant. Et velut coꝛpoꝛalis oculus inualida et ex cellenti luce ſolis ſine ſuo damno non figitur: ſic interi oꝛ oculus cum viciatus voluntarie fuerit in luce verita tis et iuſticie pꝛofecto cecatur. Cohoꝛs ergo ⁊ tri buni et miniſiri iudeoꝛum compꝛehenderunt ieſum et ligauerunf eum.Tunc omnes diſcipuli relicto eo fuge⸗ runt.Adoleſcens autem quidam ſequebatur eum ami⸗ ctus ſindone ſuper nudo:et tenuerunt eum. At ille re⸗ licta ſindone:pꝛofugit ab eis. Iniquis pꝛeceptoꝛibus aut dominis obſequentes imqui cenſendi ſunt cum iuſſa iniqua perficiunt:et eo iniquioꝛes quo paratioꝛes ad malum. Ecce iſti miniſtri damnato pꝛecepto comp⸗/ hencũt. qui carne ceteris ſimilis deitate vero cetera cõ⸗ pꝛehendit: et ligant.qui venerat oñjes abſoluere a vin culis peccatoꝛum.et a compedibus infernalis tirannij extrahere comꝑeditos. Quia paulo ſupꝛa aliquid de li⸗ gatione pꝛotulimus:idcirco de ipſa hic comice diſſere⸗ mus. Compꝛehenditur et ligatur homo ſeu foꝛma ſer⸗ uilis:exiſtit liber foꝛmam ſerui ſuſcipiens.Oum compp⸗ henditur et ligatur foꝛma viſibilis:non paueat intelle/ ctualis imago. Sicut deus hber extra hbommem. et in homine:ſic anima hbertatem a coꝛpoꝛe poſſidet.excepta ligatõne nature, ꝓpter quam coꝛpus coꝛruptibile aggra uat animam. Sed in affectionibus avolitis nequit vꝛ erimiſi ſemetipſam ſuſpenderit voluntarijs laqueis. Nibertatem ſuſcepit anima nõ coꝛpus. et pꝛeter ibNſum pꝛopꝛiam vitam habet. et ab ipſo excepta viuit liberioꝛ. Cum ipſo tamen aliquamdiu viuit et in ipſo non ta⸗ men per ipſum aut ex ipſo. Quod ſi vinculetur dilani⸗ etur confodiatur. omnes penalitates inſtantanee aut ſucceſſiue ſuſtineat.ab illis anima non attingitur. NMò enim quod in copoꝛe aut a coꝛpoꝛe agitur habet in re in coꝛpoꝛea ſenſibilem actionem.q;;uis anima ſepe babeat ex ſucceſſu affectionem:ſimiliter et impalpabilem paſſi onem.Ligatur hominis coꝛpus:ſed non ligatur affectꝰ Ligatur homo chꝛiſtus:ſed inuinculabilis manet dus Sed tunc omnes oiſcipuli eo relicto fugerunt. Tempoꝛe pſecutõnis a ſuis diſcipulis relinquitur chꝛi ſtus. quos pꝛedocuerat. philo ceperat. cautos ſecerat: qᷓ omnes ſe ſpoponderant ſecum in tribulationibus per⸗ manſuros. S melius nouerat chꝛiſtus quod larebat ſtus pꝛedirit:non quod cetus ille pꝛsomiſit. Relinquũt et fugiunt:relinquunt quia fugiunt:fugiunt quia relin quunt.Hec verſa vice ſe cauſant. Qui relinquit deum perdit ſecuritatem:ipſa dperdita conturbans timo? in greditur:qii quos inuaſerit.vertit in fugam.et fruſira ta ſeꝑe ſpe indubiam.Qui relinquit chꝛiſtum vitam re⸗ linquit:et querens viuere fugit in moꝛteʒ. Relinquẽs chꝛiſtum viam rectam abhoeruit: timoꝛis agitatus a ſti mulo:fugiendo vias ingreditur tenebꝛoſas. Proinde per ſapientiam de iniquis dicitur. RBelinquunt iter re⸗ ctum et ambulant vias tenebꝛoſas. Relictoꝛ chꝛiſti vi⸗ tam negauit. Apſe ſiquidem ſecundum apoſtolum eſt vita noſira:qua relicta omnis amaritudo ſubſequitur. Minc per pꝛophetam dicitur. Tlide qᷓ; malum et ama⸗ rum eſt te rehquiſſe dvminum deum tuum. Iſto malo nullum peius. Et amaritudo nulla ſeuerioꝛ in ſenſibus adeſt.q; moꝛtem incurrere: maxime ſi ſubſequatur eter na. Omnem obliquitatem fugiendo incurrit: qui chꝛei ſtum reliquit. quem credimus altiſſumam veritatem. De his ſiquidem ipſe pꝛedixerat. Ego ſum via veritas et vita. Relinquit ſepe amicum malefidus amicus:be⸗ neſidus vero:etiam in moꝛte nõ deſerit.Deſicit in cha ritate qui deſerit non deſerendum.Charitatis vero de⸗ fectus aduocauit timoꝛem: quia ipſe in charitate non eſt.cum vero affuerat.conuertit in fugam ſub euaden⸗ di reſpectu. Sed ſepe incurritur.quod ipᷣo agitante vi⸗ tatur. Ac per hoc relinquere chꝛiſtũ eſt muenire ſathan fugere vero in qusmpiam partem mſi per virtuteʒ ipe non aderit. Sub alis magni dꝛaconis pꝛotectio facta eſt. vbi percipitur quod timetur. Tutius eſſet ad modi cum moꝛtis tolerare doloꝛes cum inuincibili vitaqᷓ; ad modicum viuere pꝛeter ipam. Male igitur apoſtoli me ditati ſunt fugam rehinquentes tamen vitã.Sed quo fugerunt. In incertuma timoꝛe raptati. Non enim an te preuiderant quo fugerent:qui moꝛi iam deliberaue⸗ rant cum chꝛiſto. Et tanq; inexperti de concuſſionibus iniquoꝛum in ſeipis male confidebant: valere creden⸗ tes vbi virtus peritura parabatur. Tlelut volatilia in⸗ ter que iacitur lapis impꝛouiſe per incertas ſemitas ae⸗ ris volant et in ſummitatibus et ramulis arvꝛũ ſe tol- lunt quas ante non pꝛeuiderunt ·ſic apoſtolicus choꝛus fugiendo incertitudine refugij vagabatur. Merito cer⸗ tam hi non habent ciuitatem atq; refugij edem. quinõ credunt hoſtili bello poſſe ſuccumbere. Quotquot bel⸗ loꝛum nouerunt euentum ante congreſſum confligẽt. aut confligi pꝛemeditantur. Quod ſi alterum venerit per certi loci fugam tueri pꝛeuident vitam. Ignari⁊ in experti bellias actibus ſi patiuntur conflictum. aut mo riuntur.aut vinculantur ab hoſtibus. aut ꝑ deuia ⁊ im⸗ pꝛouiſa ſe conuertunt in fugam. Subito deliberare de remedio ingruente duriſſimo bello.pꝛotiuus eſt pauco rum. Incertam ad tutelam capiunt viam.quos timoꝛ repent inus inuaſit.et qui cum duce belli non contule⸗ re de remedio euadendi. Inter maioꝛa bellantium pe/ ricula computatur.cum ante omnem congreſſum dux exercitus hoſtium venerit in copturam. Et vltra qᷓ; di⸗ ci queat durum eſt belluʒ cum pꝛimo capitur pꝛinceps Nullum ſub celo a conditione grauius ex paucis aut multis geſtum eſt bellum: qᷓ; vbi captus eſt chꝛiſtus fi/ lius dei.dominus mundi.pꝛinceps regum terre.dux in moꝛibus.ductoꝛ in celum.inferni deſtructoꝛ.diſſipatoꝛ moꝛtis · Nullus in hominiboy ab eo eſſe ceperunt ſub⸗ AA: — 2* nuditatem quam peimo male pꝛimi ſuoꝛum in noſtro periculo incurrere parentes. necrecoꝛdatus amoꝛis cu ius dulcedinem paulo ante hauſerat. inclinatus ſuper vominicum pectus:et quam ſentire debuerat cum gu⸗ ſtauit et coꝛpus. bus triumphatura pꝛotinus ſperabatur. Quod et fe⸗ cit in poſterum. Sed vbi diuiciarum amoꝛ acceſſit: et ſub pedibus welut abiecta calcatur chꝛiſtiana paupertas verla vice de nobis diabvlus triumphauit. o vemam non tegeremur. quod voluptas et ambitio pꝛocurauit ſed quod ipſa neceſſitas oꝛdinauit. Et tamen pꝛinceps huius mundi nobiſcum iure dvecertans in nobis nõ ha beret quicq; vnde deuinceret aut traheret ad hoꝛridas ſedes: ſed mmnocue de ſuis manibus elaberemur quia nec haberemus quo teneremur nec quo traheremur ad penam. Matuit pauido fugendi libertas: cum veſti⸗ mentum reliquit de mambus detentoꝛis:ioſeph cum partem pallij reliquit in manibus egiptie meretricis: ille capturam euaſit. et ille pudicitiaʒ cuſtodiuit. Ad lv⸗ num et malum poteſt nuditas iſta conuerti. ſecunduʒ veram intelligentiam agendoꝛum. ſinniiter ad vtrun/ q; poteſt iſta fuga redua.Nam lvnum eſt ꝙ manus ef⸗ ſugiunt iudeoꝛum.pt ſub eo tipo fugiamus et demonũ ſed malum eſt quod fugitur deſerendo chꝛiſtum. De⸗ ſertus a chꝛiſto fugit qui eum fugiendo delerit. Quod vero chꝛiſtus non fugit ſed pꝛompte ſe obtulit inimi- cis/aliam dicendi ſuboꝛdinat rationem. Ad hoc enim venerat quod et fecit:vt ſua captura male conuincula⸗/ tos abſolueret.et pꝛo noſtris captus peccatis vitaz mo rum ? eterne beatitudinis.inferret. Dicit ſane ſcriptu ra. Cheiſtus dominus captuse a ſatellitib moꝛ tis:qui duxerunt eum ad annam pꝛimum. Suxrom. nium et lux vera que illuminat omnem hominem ve⸗ nientem in hunc mundum.aqui via inobliquabilis eſt. pꝛimo ducitur ad annam:quem ſi oberrantes duces poſteritate iuſti oꝛdinis ſequerentur.ipſe duxiſſet ad vi tam eternam. Mic interꝛogauit ieſum de diſcipulis et octrina eius] Interꝛogat de diſcipuls in quoꝛum nu mero rennuit calculari:et quos credit ebetes quia ſe⸗/ quuntur. Qui autem noꝛit et interrogando tentat aut * neſcit et an nobiles vel gregarij ſint interrogat: er con ditione diſcipuloꝛum ſentiat in magiſtrum. Mecnon in auctoꝛitatem qua congregauerat intendebat: cum ſuo iudicio pꝛeter decretum pontiñcum et ſacerdotum.ne/ mini liceret ſub noua doctrina diſcipulos aggregare. Peoinde interrogat chꝛiſtum de doctrina. Ad pernicio ſam inquiſitionem annas ſe contulir cum exqunrit. NMãa inuoluere vult doctoꝛem non ſub ipſo docilem fieri nee limius triumphauit: vbi relictus ab omnibus. ſolus cum hoſie carnis et ſpiritus conflixit. Mullus trium/ phus nobilioꝛ:in quo bellat ſingulariter natus et ſolus inter mꝛtuos liber. Clide inſignem inſignis ducis ex/ ercitum. cum duce capto totus arripuit fugam. vt ſibi ſoli moꝛtis eterne aſſcriberetur victoꝛia. Sed duo er paucis ſequebantur ligatum ab hoſtibus ducem: quo⸗ rum vnus a longe ſed ter de pꝛope denegauit Alter ado leſcens amictus ſindone ſuper nudo. per quam deten⸗ tus ipſam in manibus hoſtium dereliquit: nec veritus Ecce omnes coꝛpoꝛe fugiunt: quia omnesa fide pariter coꝛruerunt. Mec pꝛetereun/ dum eſt.quibus et quot veſtibus apoſtoli refulgebant: quod vni vno tantum accepit humane artis atq; peri/ tie wſtimento:ſolum coꝛio quo natura carnem et oſſa inuoluerat tegebatur. In almifico bello dum initiare/ tur patint. quibus diiitijs apoſtoli ſouebantur. et qui⸗ bus armis hoſtes impios pꝛopulſabant. Erat profecto . tunc in honoꝛe paupertas:et mundi abdicatio de hoſti- ſe aptitabat ad illam:que non de terrenis ſed de celeſti bus erat.nec ex homine.ſed ex deo Pꝛedirerat enim ipe ſaluatoꝛ. Doctrina mea non eſt mea:ſeq eius qui miſit me. Sedebat annas fribunalico moꝛe. tamen ſuperne tribuniciam atq; deiſicam ipſe doctrinam foꝛmam iudi cantis non diſcentis habebat. Ipſam vero inueſtigare atq; ſcire volentem:opoꝛtet per omnia humilem fieri / neccontradicere ſi per rationes naturales atq; huma⸗ nas intellectui non clareſcit. Gide quippe non ratione percipitur. Id iam agebatur ab iſto ſuperw querente ſi aduerſus moiſaicam legem et traditiones templarias et paternas.voctrina chꝛiſti aliquid intulſet. cum iam ſaluatoꝛ arguerit eos:ꝙ tranſgreſſi ſint mandatum dei pꝛopter traditiones ſuas. Ecce chꝛiſti doctrina humili⸗ tatis decoꝛe pꝛefulget:que cum ſit diuna ſub hominũ „ iudicio ventilatur. Saluatoꝛ autẽ ad inquiſita reſpon⸗ det. Ego palam locutus ſum mundo. Ego autez ſem per docui in ſynagoga et in templo quo omnes iudeicõ ueniunt:et in occulto locutus ſum nihil Quid me in/ terrogas. Interroga eos qui me audierunt quid locu⸗ tus ſum ipſis. Ecce ipſi ſctunt:quid dixerim ego. culta doctrina ſuſpitione pꝛofunditur.et viaum habet annexum:ſi publicum timet. Non autem omnis occul ta in ſinuatio ſancte doctrine condemnatur. que ſecura „ manet ſi ducatur in publicum:que palam ſi querit:que depꝛehenſa pudoꝛe ſi uffunditur. arguta non habet vnde ſe iuſtis ſententijs tu eaĩ:eſt ꝓtinꝰ ꝓſcriben exri non de⸗ uitat ne depꝛehendatur in macula cum ſit immaculata. Neceſſitas et cauſarum varietas ſeꝑe cogunt.vt lucer na quadoq; paucis luceat in occulto.que mallet in ma⸗ mfeſto. Pꝛotinus ſpectat ad ſanam doctrinam vt nihil ſub velamine habeat.quod publicu m hoereat: quod de pꝛehenſum pudoꝛe aut infamia vreretur Eed que om nino velaminibus gaudet: latibula er angulos lemper da ꝓmulgata etiã ab hie qui ſanctitate wollere vident᷑. Tutius enim audireturiniqi pꝛopatule inlxſitanter Vere Docentes:q; loni clamdeſtine dubia pꝛoſerentes. abioluit s dubijs:palatina eraminata voctrina. QQu⅓⅝ circa ſaluatoꝛ ad inuinabilem reſponſionemet defenſi ⸗ onem pꝛo ſua coctrina ſe contulit cum reſpondit. Ego palam locutus ſum mundo. Et tacens de diſcipulis ſo lum appꝛobauit er manifeſto doctrinam:qm̃ immacula te reſplendebat. Et quoniam per ſapientes conſueut appꝛobari aut repꝛoban doctrina locum in quo ſapien⸗ tes iudeoꝛum cõuenerant ſubinducit dicens. Ego au⸗ tem ſemper docui in ſynagoga ⁊ in templo quo omnes iudei conueniunt. Conuemebant in templo et in ſyna / goga ſapientes et magiſtratus et ſcribe atq; pontifices iudeoꝛum.inter quos chꝛiſtus altius a moiſe celeſtem legem edixerat.a quibus ſepe agitata confutatis omni⸗ bus triumphauit. Et venerabãtur illam ſilentio a que velut a clariſſimo ſolis radio cecabantur.Nam cũ mul titudo ſapientum ſanitas ſit oꝛbis terrarum. ad udeo rum ſapientiam: ſuam appꝛobandam remittit chꝛiſtus octrinam. vt ſi ſopientes ſunt et audiernnt repꝛehben⸗ dant · ſi repꝛehendendum quippiam muenerunt. Si ſa pPientes non ſunt.ſileant a pꝛopꝛia ignoꝛantia iam pꝛo⸗ ſtrati. Si ſapientes ſunt et amici.dicant que nouerũrt. non amicitie gratia ſed veritatis gloꝛia. Mam vere ſapi entes ſecundum veritatem non ſecundum amicitiam omnino diffiniunt. Si ſapientes ſunt et inimici ad vwa lidius teſtimonium interpello.vt pꝛopter ſapientiam ſubmittant inimicitiam:et garriant ſi poſſunt in mani Omnem excludit erroꝛem etiam animas audientium feſtam doctrinam. Si vero non poſſunt aut taceant: aut ſi iuſticiam ſentiunt:uſtis laudibus efferant. am unhiictsr hruEr ſoumerpa Cic ditenn ſeſed odio guierunt nint Eel ſvowitnin Oyrſennhl pnwwel niumphu. nemnmseſt loqvereb deram letepacan Derigerare munis.n frmana t detrac gs adue anttvnon manſit in ueren⸗ baboset ſferigzne ain diriſe⸗ ldcens, Mniteragen uarsen minoger. Munqen hrade erappe Ghiatune Ccbiaren⸗ ttuscen Cdiedni ſnenan- ſerglizet ſlhonn hunhn ilſtnntp mnder fige ſet ſefeni hben b hommni a reſn⸗ autez ſem ideicd undmein⸗ lidloen, mego. Oe lcumm habet ommnis ocal rpeſeng hennon de hndevlÄun Nlrlucen UMrinm menibl At gvod e dteom. hos ſonper. Aguatavon Nin plerten blere nigeni L inkrſtantn Poſerenn Bandettuin Vetring Qn emer deſena Ponlt Cn diſeſpolsſ inmnn conleut. voo ſigen ,ChOee No nmn er inſfnu onritces eleleſem tis ommn ntios qua mcd mI dc ut chaſtus tnepeen wnt Biſi 1 ane oueruͦt⸗ jvereſahe mictiam iad pentiam tinman taceant: nt Mam —— M 5õ vbi niulti ſunt ſapientes: vbi cautio eſt doctrine. Clere tur ſemper docens quos nouit aſſiſtere ſapientes:et cau te loquitur ne depꝛelvxnſus in aliquo confundatur:et oc cultum deuitat qui multis pꝛodeſſe gliſcens et loquẽs in veritate fundatur. Ex hoc ſubiecit · Et in oeculto lo cutus ſum nihil. Mam ſi in occulto locutus nihil: tibi non poterit niſi quod palam locutus ſum om̃ino refer⸗ ri. Quod enim non eſt:non deuenit in aures niſi harũ ſilabarum ſonus non eſt. Sed quoniam pꝛopꝛi⸗ us amoꝛ ſepe hominẽ fallit: I quid me interrogas. In⸗ terroga eos qui me audierũt:quid locutus ſum ipis. Non me interroges quem purum hominem credis:et a pꝛopꝛio amoꝛe deludi et oculo carnis intueris. non di ſcipulos meos qui ob timoꝛem in pꝛopꝛia ſunt diſper ſi ſed vſtros ſapientes qui me in ſynagoga et in templo reſonantem vocibus eructuantem verba deifera perce⸗ perunt quid locutus ſum ipᷣis. Irrepꝛehen ſibilis eſt do ctrina que ad iudicium remittitur emuloꝛum:et inob⸗ ſcurabili claritate reſplendet: que ad examẽ ponitur re/ pꝛoboꝛũ. Et iuſtiſſima er omm parte cenſetur que nul⸗/ loꝛum expauet trutinas vel foꝛnaces. Ecce ipſi ſeiunt ciunt quidem non imitatõis amo re:ſed odio confundendi. Sciunt.quia me loquentem audierunt.non ꝙ ad illam dilectionis animo vigalaue quid dixerim ego. O rint. lelut ante iudicem ſtabat ipſe ſaluatoꝛ: et aduer/ ſus doctrinam teſtes emulos allegabat:ſciebat enim ſe dixiſſe infallibilem veritatem. Inconfundibilis nem/ pe veritas eſt:⁊ arguta peramplius fulget. Hoc ſoꝛtitur triumphum:cum aduerſarios habet chꝛiſtus: qui tota veritas eſt:hoc intendebat pꝛo veritate doctrine cũ emu los querebat in teſtes: vt aut ũlam exponerent quam audierant veritatem: aut ſi aduerſaretur. ipſe ſub iudi/ ce replicando firmaret. Ad poſteros ergo huinſcemodi diriuetur exemplum.vt doctrina non ſit pꝛiuata ſed cõ munis.nõ occulta ſed publica. nõ op nata ſed veritate firmata. ꝗᷓ nullis obtrectatõibo tremulat qᷓ nullos paue at detractoꝛes.q̃ ſuos vbilibet cõterat inimicos:q̃ ma⸗ gis aduerſitatibo q́; tranquillitatibo eluceſcat. Hoc ſolũ . anthonomatice chꝛiſti doctrina poſſedit que nec mirũ ſi manſit intrepida coꝛã anna. emulos ad ſui teſtimoniũn querens: chꝛiſio capite defendente. cum coꝛam impera⸗ toꝛibus et regibo mundi non ceſſerit in membꝛis chꝛi⸗ ſtiferis: in eis ſpiritu ſancto loquente. I. Hec autẽ cum dixiſſet vnus aſſiſtens miniſtroꝛum dedit alapam ieſu dicens. Sic reipondes pontifici. Peſſimus eſt miniſter: qui magis pꝛo rege qᷓ; pꝛo veritate decertat. Inmiquus eſt ſeruus:qui ante domini pꝛeceptum iniu⸗ riam irrogat. Caret iuſticia miniſtra ndi etiam ſi iuſſus pereutit: quem omnino nouerit innocentem. damna ta gloꝛia detinetur:qui male agendi cauſa regis gratiaʒ et optat apparere.oppꝛimendo iuſtum. IAlluditur a fu⸗ neſta iactantia: qui per iuſticiam ante regem inſinuat pꝛobitatem. le ſeruis dominoꝛum amoꝛe male facien tibus. Ele male iuſſa complentibus qui ad cumulum g oꝛie dominoꝛum iniuriam nõ merentibus irrogant. fupernam vtiq; perdiderunt. Ecce igitur malus mim⸗ ſter aui aſſiſtebat pontiſici non veritati: homini nõ deo ſed pꝛo pontiſce percuſſit veritatem: et peo bomine ma lo deum hominem alapauit:et pꝛo honoꝛe iniuſti domi ni iuſtum hominem expꝛobꝛauit: percutiens innocen⸗ tiam deſerendo iuſticiam dicens. Sic reſpondes pon- tiſici. Pꝛeſumptuoſus miniſter qui ad iniuriam ſui do mini vertit ad quod ſuus dominus non aduertit.et ſe⸗ Pe diſſimulando pertranſit: vt manſuetudinẽ ſapiens habeatur. Impius eſt qui ad iniuriam ſui ſuꝑerioꝛis VHe paſſione domini ſaluatoꝛis. adducit quod ad declarationem veritatis infertur. aut ad excuſandam innocentiam eructatur. Oalus celus ſerui ad dominum intulit ſepe ſine cauſaiacturam.lla pat chꝛiſti faciem ommis qui veritateʒ expugnar: et qui oppꝛimit veram iiiſticiam quam accepit. Quid chꝛi⸗ ſtus niſi bonum reſpondebat pontiſici. quod nequiter aſſiſtens miniſter per alapam impꝛobauit. Sed furio⸗ ſus et infrunitus animus violentia non ratiomibus vtitur:et factis non verbis iuſtis impꝛobat cum con⸗ certat. Ecce dominus ieſus diuine loquens:velut locu tus nequiter impꝛobatur. Ad repꝛimendam noſtram audaciam agitur vt manſuete toleremus: ſi ex huma/⸗ nis locutionibus impꝛobamurr. Sed vide manſuetudinem patientis. cognoſce ſapientiam reſpondentis.. Si male locutus ſum: te⸗ ſtimonium perhibe de malo. Si autem bene quid me cedis: Judicium vult ſubire cum ſeruo:qui omnium dominus eſt et iudex. Et ſecure aduerſus ſe teſtimoni⸗ um querit:cui puritas conſcientie ſemper adeſt. Mec ti met verſutiam:qui poſſidet innocentiam. TCotum ſe ponit in iudicio chꝛiſtus omnia inimicoꝛum examina⸗ tioni remittit coꝛpus moꝛes et verba.et ſi qua huma⸗ na ſunt eius in iuſticia vult appendi:appꝛobari aut im⸗ pꝛobari teſtimonijs ſatagit.cum dicit mimſtro. ſi male locutus ſum teſtimonium perhibe de malo. Dicit ſcri⸗ ptura. Qui moderatur labia ſua: pꝛudentiſimus eſt. Et ipſe tota pꝛudentia:et ad alios fons et oꝛigo pꝛuden tie diuina moderatione labijs loquebatur: vt niſi per falſitatem impietatis non paterentur ſua verba calum niam. Quiſquis imitatoꝛ eſt huius moderetur verba et ſermones antequam pꝛoferat et delimet antequam dicat.vt poſſit ad examinandum etiam committereini nucis. Si autem bene quid me cedis. Nemini bene a⸗ genti eſt iniuria inferenda:. neq; in perſong multandus qui perſonaliter non deliquit· Mon retundantur verba verbis.neq; verberibus arguantur:que iuſticia pollent et omni carent dolo ſeu fraude loquendi. Quid me ce/ dis. Impie percutis innocentem.et hominem recte lo quentem. Quid me cedis. Auſticia non ſuadet. a pꝛo⸗/ pꝛia malicia commoueris. Quid me cedis. EInde tibi collata poteſtas. Mon enim pꝛeceptum ab eo cui ſubde ris ſuſcepiſti. Tua ergo crudelitas te impellit. Quid me cedis:remota cauſa delicti. Quid me cedis vera iu⸗ ſticia pꝛohibente. Sed ipſum deum iam iniuſte vexa⸗ tum ab impijs inquiramus.ur aliam non paras ma xillam pꝛout in tuis ſermonibus docuiſti: vt tan opere validioꝛ ſit ſermo doctrine.An commotus es animo ꝙ tuus ſermo querulus ſonare videtur. an vr affectus tedio dicis quid me cedis. Maxima hic in ſtruitur pati⸗ entia et ſapientia patiẽtis. Virtus magna eſt tranquil⸗ lo ammo pati.nec querulari ꝑer verba. Sed altius pen ditur. ſi rat ione iuſte reſponſiomis a patiente ad bonuz trahitur male agens:cum charitas ſeruatur in animo. et ſuaui verbo pꝛoximus recompungitur. Et perfectuz eſt in virtutibus ei qui te percutit inferre verba ſalutis Et cum odio te feriat.tu charitate conſtringas.vt quẽz pateris percuſſoꝛem.xcoꝛrectum poſſis habere conſoꝛ⸗ tem. In id tendebat ſaluatoꝛ. qui vult omnes homi⸗ nes ſaluos fieri ad cognitõem veritatis venire.et hunc male miniſtrantem et in miniſtrum ſuperne vite con⸗ uerteret. Mec aduerſus eum odio mouebatur. quem conabatur dulci allocutione verboꝛum de medio ini⸗ quitatis eripere.Ad ſeipſum hunc miniſtrum remitte⸗ bat ieſus vt conſideraret.ꝙ iniuſte infere bat iacturam cum non inueniſſet calumnie cauſam.et cum eo argu⸗/ tione iuſta certabat dicens. Si aut bene locutus ſum quid me cedis. Hoꝛma lxc patiendi diriuetur ad foſte⸗ tus conſtantie atq patientie necnõ et chantatis ſerue, tar ad primum. vt ledens et apoians ad veritatẽ atq; ſancta poſſibilitate trahatur. et oſtendat inique ledenti yer bis paeiſficis e n iniuſticiaz ledit: qui ſi molli reſſon ſione ſuaʒ iram extinguit. qm dicit ſcriptura. reſponſio mollis frangit vel extinguit iram. ſermo durus excitat furoꝛem. ſimul duo bona conger minant. vt virtus pa⸗/ 1ſoꝛtitur pati gnam penitentiam agat. Et vtriuſq; bon ens pꝛemium: quia ſuſtinuit conuertit. Et reſipiſcẽs a malo:penas malis dignas euaſit Interſerenda hic oecurrit negacio petri.l qui eum a longe ſequeba⸗ tur: Inon tantum coꝛpoꝛe quantum mente: quam titu batio fidei plene compꝛeſſeratet qmoꝛ ad chꝛiſtum. a ti moꝛe hoĩm patiebatur inunſe conflictũ: qui verbis chꝛi ſtum trina negatione vuefecit. Elile videtur: quod tan ta ꝓcacitate negatur. Et ſub anatlxmate poſiut dei fili⸗ unn:quiomes vnerat reconciliare cum patre. Perua/ lide angebatur virga timoꝛis. qui ſe excoõmumicabat ſi non cognouerat veritatem. Dixerat enĩ interroganti chꝛiſto. Et ego dico tibi quia tu es chꝛiſtus filius dei vi in: quam cognitionem veritatis non ab homine aut ab angelo ſed ab eterno patre ſuſceperat.qui quempiaʒ do⸗ cendo non fallit. Ecce in quot maloꝝ pfundum poteſt bomo deſcendere. vt pꝛo parte vite iabentis totam et eternam deneget ipie vitam. An foꝛte occaſiones fue⸗ runt pꝛeter timoꝛis anguſtiam et fidei etrimentu:qoH ancilla oſtiaria introduxit. Ancilla oſtiaria viciũ eſt gqua/ riciemvt ꝑ eam pꝛelatus in eccleſia introductus moꝛibꝰ neget chꝛiſtum:et ſepe verbis in mendaciuʒ tranſferat veritatem. An foꝛte quia frigus erat:et ad ignem ſe po- ſuerat iudeoꝝ. Exterius frigus:interioꝛem frigiditatezʒ in ſinuat:et ſpiruuſſanctiignem: ignis iudeop excuſſe⸗ rat. Et gallo dante vocem. et chꝛitto inter verbera ni ſerante ab ipſo reſpectus petrus ſoꝛas egreditur: et fle⸗ uit amare. ¶ Dimittenda ſunt loca que noſcuntur cuu⸗ ſa peccati.et dimittenda ſunt conſoꝛtia que ſollicitant. Egreciatur foꝛas:qui deliquit intus. Egredi eni foꝛas Et melius eſt egre⸗ di: q; reſidere in domib iniquoꝑ. Sane tutius eſt va⸗ eſt:a male collegiatꝭ feciſſe diuoꝛcia. gari coꝛpe:q; habere cõmune domiciliuʒ cum malignis. Fletus vero amarus iure pagitur: qꝛ nihil amarius q; negaſſe vñm chꝛiſtuʒ. Que negatio an ſit tota facta in domo anne an tota in domo cayphe an in vna incepta et in alia conſummata nõ ſit pntis diſſertionis Npil ent addit aut adinut fidei.nihil demit aut apponit virtutis wel vicij.alterum hoꝛum credere. Hegd ad ea que nüc agüuͦtur in chꝛiſto iermo reuertit. Et miſit eu an nas ligatum ad caypham pontiñcem. Elterq; ponti⸗/ fex.ille ceſſerat:iſte regebat.A pontifce in pontifce illu ditur chꝛiſtus vt a ſacerdote aaron vſq; ad ſamuelem. ad dei obpꝛobꝛium in ſacerdotibo nõ recte fuerit ambu latum. Et a ſamuele vſq; ad chꝛiſtum eti templi pon⸗/ tiſices eroꝛbitauerint⸗G te ui teſtamenti chꝛiſtus:pſeriptus fuit in vltimatis ob⸗ pꝛobꝛijs.Nunc vero inter pontifices ſancte matris ec⸗ cle ſie. Uno cedente per moꝛtem. altero ſubrogato chꝛiſtus illuchtur: cum vilitate atq; paupertate con⸗ temptis:quas chꝛiſtus marime tenuit:honoꝛiby et di ⸗ ultijs inhintur. Ligatus mittitur deus bomo⸗ tenetur X 1. „. . R„*9 et animi crudelitatem palliare tentabat. t nunc pontiſiciũ veteris ⁊ no ,. —,i+—n „ — non quia teus ſed q: tomo ligatur. Amoe ligaturqi ſe trahi etiam pmittebat.Non tenebatur fumbus. qu- miris modis elementa ligauit: et mun ſibili vinculo li ,⸗ gata tenet tam diuerſa que nexuit l ec ligatio pueritos inſinuat moꝛes. ex eo ꝙ ligate videntur chꝛiſniere vir ⸗ tutes: vt nec erpedite ſed quod velut com pediti hoĩeg ambulent viam cæi. Ligatio capitis nti membꝛop ſuox malũ pꝛeſagiü fint. et qd agebatur roꝛpaliter in capite: ſpualiter ad membꝛa efluxit. Et qo ipſe ſine ſui crimii ne patiebatur.pꝛeoſtendit. crummn crinibus ligantes qui debuerũt eſſe ſequasces. Siſtitur coꝛam cap pha vñs ieſus chꝛiſtus.cum quo aduerſus quẽ conue/ nerunt ſacerdotes ſcribe et ſenioꝛes ppli. Ecce ſacer tum ſanctitas vertitur in turpitudinẽ.ſcribarum ſcien tia in erroꝛem.et in furoꝛem trahicitur matura ſenect* cum onnes conuen unt contra veritatem: et innocen ſionem norius. nihil ad deſtrnendum feliciter conſtitu⸗ de matura conſilia debent egredi.hoꝛum contraria pꝛe⸗ ſto fiunt. Tutrices eſſe debent innocentum ſanctitas . ſeientia et ſenectug etſub alis illarum miſeroeum er, — * bet eſſe refugium. Hie in auitate veficientibus. neſci ,⸗ tur ad quos alios poſſit eſſe recurſus. Conuenerüͦt “ tem aduerſus ieſum damnata cõcoꝛdia.inter quos ſan ctioꝛ diſcoꝛdia extitiſſet. Et ome illoꝛum conſilium ertt quomodo chaiſtum per apertam iuſticiam occidiſſent. et non pꝛout erant homicide in occulto in publico voca rentur:aduerſus innocentiam teſtimoma conquirebat Seg nunq; innocentia verum teſtimomium babet add uerſum:mam ſi habet. innocentia verg non eſſet. Me⸗ mo enim innocens iudicatur:aduerſi us quem iuſie e/ centes tacent weritatem. et ſubmittentes in udicio ſaq ſitatem. Congregatus conuentus malignantin odig eſtuabat in chꝛiſtuz: vt eum moꝛti trageret. Bnqui⸗ rebant teſtimonia vt celo iuſticie pun iretur. quem ipſi celo inuidie ſectabantur.et iuſncie velamento inuidiazʒ Etcum mul⸗ ti pꝛocaci animo impucdica lingua teſtimoninm contra dominum loquerentur: conuenien tia non erant. p⸗ ferende ſententie. Teſtimonia falſa nulla ratione con uennunt. vt innocens iudicetur. Et qui nihil repꝛefvn⸗ ſibile fecit. p teſtimonia cõuenientia iudicari n potuit Vbi teſtimonis non conueniunt irrepꝛehenſibilis vira fuit. Coruenientia vero teſtium. vitam argunt crinn⸗ noſam. Elua inmaculata no niſip falſitate aut tiraͤi⸗ dem condemmatur. MHouiſſime at venerunt duo fal ſi teſtes. .SGed male nouerant ſententiã ſalcmonis. quia fallus teſtis no erit impunitus. nec ab ipſa in aio terrebantur ſed velut arreptitij de monũ loquebantur in ventum. Qua lingua dooia et ſuneſta pꝛoclamant inter ſe pꝛius hec dicere cõdicentes Hic diuit. Poſſuz ſtruere templum xei · et in triduo reedificare illud. Falſi erat qꝛ Stra writatẽ teſtificaturi aduenerat. Gaiſi erant etiam ſi wrum dinſſent. dum nõ amoꝛe writatis omnes hoies ſi verü dicunt dum ſalſum vicere cregũt gut ſi odio aduerſus conſtitutum in iudicio agitantur. Qõ verü eſt plerendu celo ventatis nõ gelo muidiep feratur reſpectu iuſticie.non odioin iudicio conſtituti. MQð falſum eſt. nulla debet roͤne depꝛemi. et q verum eſt. vt eſt ſine admixtione cõtrarij dpꝛomatu r. Parua cintillula falſitatis magne veritatis ſententie notam atq; inſticie.ſed inuidia et odio traxbantur. Gal ſi ſint deit velut mogici fermenti tots maſſem corriens. Pumi chaſunn itemtn uitte⸗ ſoſalid wietntt Pluseu eugſic inbuset etnofil Evcole iludn leneit (enens Puminw⸗ m;dlos ſerſustel (liſtentiP aobſiſe (Adirttini utulſi, Ptnonfan enter fer cumomni cuiſvs in. t nenuuens icoitas v Cempamte Vwpruinee biigeke lenteracn idos dr Poinde un ſal⸗ mnncn lenerſa Duanocu tenlini ſotulſta gagerentn lert H luetann btowenr wotene ni Ueaunloioe iennrmn Iu Mhlkager sniterto Nmriſn Keteſveton Npnns tſmncouofr uncinan pohnnn⸗ AWorenſe napebent inghon ſſoce⸗ ſiſenan ſetihroren. Keſthlert erchnſtitn, Centipn innrarnheet Aancätes N Dlneferütag terquosſn. onſiſlonene oreſciſene bablcowe qurebet Im habeteg n Elet. Ret em uſte e⸗ Paleantinn nincicot, Grunrüzot kert. Fun aurgelnpt eytoinonte Cuanmpul orutinconera honerante Enrore hltprien, foan noart Cenitioypen etgot tnni utrgutr Cenutr doſt ni enonu cabipnii⸗ ülegpekunn n ochinnt Lant oſce ſſtarelln Venerütgri ſorennuts Fiſlin cere ceit bomnidleg Conſtitut. goperun Ur. Par ſtie notun üpene rrrrrrr De paſſione domini Galuatoꝛis Nam iſti falſi teſtes etiam in parte vritatem dicebant chꝛiſtum aſſerent es illa dixiſſe:ſed omnino in pꝛoferẽ/ di rectitudine fallebant᷑. chꝛiſtus enim dyerat. Sol/ uite templũ hoc:et in tribus diebus excitabv illud. Te⸗ ſtes kalſi dicebant. Hic dixit. Poſſum deſtruere tẽplũ dei:ꝛet in triduo reedificare ulud. Sed vigilantioꝛi ver⸗ w alius euangeliſta diſſeruit illos eſſe falſos atq; men⸗ daces:qm̃ chꝛiſti ſententiã atq; dictum wrboꝛũ ꝑmuta tionibus et additionibus ſubuertebant ZAit enim illoꝝ recitans fal ſitatẽ. Qm nos audiuimus eum dicenteʒ. Eso diſſoluam templum hoc manufactũ:et poſt tridu um aliud nõ manufactũ reedificato. Clide igitur quan ta vertoꝛũ diſſonantia ⁊ ſententie qᷓ; magna diuerſitas que vere inſpicientibo luce clarius patet. Sed nõ erat conueniens teſtimomiũ Yure cõueniens non erat:qꝛ falſum in verbis et ſententia pꝛomebat᷑. Et aduerſus rectuʒ dolus et fraus cõuenerant. Multa hic occurrũt aduerſus teſtes falſidicos diſſerenda.ſed intueri chꝛiſti conſiſtentiam magis placet. cui ex aduerſo ⁊ in facie fal ſitas obſiſtebat: et cõtradictionẽ patiebat᷑ niuſte qui ni hil dixit iniuſtũ. EInde inquit aplus.Recogitate eum qui talẽ ſuſtinuit aduerſus ſemetipſum cõtradictioneʒ vt non fatigemini animis veſtris deſicientes Quis pa cienter ferre non debeat ſi ſibi aliquid expꝛobat᷑ in facie cum omnis homo mendarxet poſſit plene mentiri.cum chꝛiſtus in ſuis expꝛobꝛaret᷑ ſententijs qui tota writas eſt nequiens ab illa omnino deficere: Sed magna eſt iniquitas hominũ cũ tãto malo ſe colligat vt aduerſus quempiam teſtetur ad necem: cũ irreuocabilis ſit vita er hominẽ et mala nota criminie apponatur que inde ebilis eſt. cum fuerit lata ſentẽtia.poſt quã dicere inno centem ac purgare velle quẽ iudex falſis teſtiũ aſſertio⸗ mbus damnauit ad moꝛte: difficile atq; ridiculum eſt. Pꝛoinde duo ſepe mala ex falſa teſtiſicatione pꝛoueni⸗ unt.ſſcilicet ꝑſonalis aut realis punitio:et infamia da⸗ mnati criminis que difficinter atolef. Suſtinet pa⸗ cienter ſaluatoꝛ et dñs nec ad obiecta reſpondet ſinſi⸗ nuans cum negantibo veritatẽ. non eſſe in iudicio diſſe rendũ:niſi ſuꝑioꝛis iudicio arceant᷑. Semꝑ enĩ reſpon ſio falſitatẽ ꝑpamplius exhauriret deilloꝝ coꝛdibus. Et adderentur peccata peccatꝭ:et cumulus falſitatis excre⸗ ſceret. Sed nec ſemꝑ exemplo chꝛiſti fallacibus in pꝛo bꝛis eſi credendum.vt falſitas non repꝛeſſa vritatꝭ ve xilla rexoꝛtare ſe gaudeat:et innocens nocens et nocẽs innocens vid eat᷑.ſed eſt humili aſſertione in ꝓbliqᷓ veri tate auxilio iudicis:teſtium impꝛobationibo cõpꝛimen da. Veruntamẽ alia ratione chꝛiſtus a ſilentio teneba tur:quia non agebat᷑ ſub iuſto iudice cauſa eius Judex enim et aduerſarius erat:pars erat atq; tribunal.Chꝛi ſtus aũt erat omm humano auxilio deſtitutus:vt nul⸗ lus pꝛo ipſo auderet ꝓferre ſermonẽ.nec volebat pꝛoꝛo gare reſponſiombo ignominiã crucis:quã erat pꝛotinuſ ſuſcepturus.Paruipendebat velut magnammus et al tiſſimi coꝛdis homo verba ſibi expꝛobꝛari ad facẽ.qui la tronicã moꝛtẽ ſe paſſurũ ante pꝛeuiderat Pꝛenoſcens expꝛobꝛationẽ ꝑ expꝛobꝛationẽ expꝛobꝛarxi.Nam expꝛo⸗ bꝛatio vera falſam expꝛobꝛationẽ expꝛobꝛat:et factũ ve rum erpꝛobꝛat verbũ mendax- Et verbũ diumnũ ꝛexpꝛo⸗ bꝛat ſemꝑ humanũ. Mec perit vritas:ſi tempus pꝛete reat. Ex chꝛiſti perſona loquebatur dauid cum dicebat reſpondebo expꝛobꝛantibus mihi verbum.quia ſpe⸗ raui in ſermomibo tuis Mon reſpondebat tunc chꝛiſtus expꝛobꝛantiba ſibi verbũ qð dixerat.aut eypꝛobꝛantib. vitam eius atq; ſermones:l verbũ non reſpondebat Begd quod in pꝛeſenti non erat pꝛomittebar᷑ adeſſe fu⸗ turum. Mam de ipſo fuerat ꝓpletati et reſpondebo ex⸗ pꝛobꝛantibus mihiverbum vt quoc pꝛeſentis fjeri w lam tunc nõ reſpõdit terat:futurũ penitus crederet᷑. ſed reſpondit in poſteꝝ ꝑnouitatẽ ſcilicet in moꝛte oſtẽ⸗ ſam qua etiam a paganis creditus eſt filius dei:qin ne⸗ quit omnino mentiri· Beſponſum eſt per creaturas: q̃ de ipſo moꝛiente eſtate ſunt pꝑ inſolitas et hoꝛribiles a⸗ ctiones.Reſpondit ꝑ reſurrectionẽ a moꝛtuis et appari tiones et aſcenſiones in celum:qð filius dei eſſet et fal⸗ ſum loqui nequibat. Oagnis ſe dederunt periculis te⸗ ſies falſi aduerſus eum teſtiſicantes quem pater oĩpo/ tens tuebat᷑:et ipſe vt homo ſperabat in ſermonibo eiꝰ. Pꝛoinde tunc velut ad patrem loquebat᷑:nunc tacens reſpondebo expꝛobꝛantibo mihi verbů. Poteſt autẽ fu tura reſponſio ad diciũ futurũ iuſte referri.Cuncenĩ omnibo ſibi verbũ ſuum expꝛobꝛantibo reſpondebit aut expꝛobꝛantibus expꝛobrando reſpondebit et verbũ.Ni hil ſibi nouit innocẽtia deperire:ſiue taceat ſiue loquat Cauſa innocentis magis ſilentio qᷓ; clamoꝛibo agitur. Et q;uis in humano iudicio ſupplicia ſepe luat in diui⸗ no ridebit. Et quoſ habuit ſupioꝛes:inferioꝛes ipſa cal cabit. Sed quid faceret ſi loqueret᷑.cũ tacendo exa⸗ gitet furioſos Nam ſurgens pꝛinceps ſacerdotum ait illi Nihil reſpondes ad ea que iſti aduerſus te teſtifſican tur. Jeſus aũt tacebat . Surgit ob inquietudmẽ men tis:et ſeuicia efficiebat᷑ ſeipſo ſuꝑioꝛ.Querebat reſpon ſionẽ non ad credulitatẽ aut excuſationẽ:ſed vt captis vpbis magis ex ipſa ſubuerteret. Sed tacebat ieſus mi ſterio non timoꝛe:tanq; cognoſcens eum qui loquebat in fraudẽ.Laudabilis hominis eſt pꝛudentia opoꝛtune tacere:vbi omnino locutio efficitur impoꝛtuna. Et ho⸗ neſtius eſt tacere qᷓ; loqui:vbi ex omni parte calũnia pᷣ⸗ paratur et ad odiũ ſcribit᷑ quod pꝛoferf. Tunciteruʒ male agitatus in coꝛde verbis exagitabat et chriſiuʒ di⸗ cens.l Adiuro te ꝑ deum viuũ vt dicas nobis ſi tu es chꝛiſtus filius dei benedicti Adiurabat ignoꝛans deuʒ viuuʒ per deũ viuũ.non ꝑ alium q; per eundem ipſum. ſed purum hominẽ eſtimabat.quem ꝑ deuʒ viuũ adiu⸗ rabat.Adiuratio ſemper pꝑ maioꝛẽ ad minoꝛẽ depꝛomit nunq; vero verſa vice ꝑagitur.ldiuratio eſt interroga tio de re dubia ꝑ viuũ ſuꝑius:vt aut eius amoꝛe aut ti moꝛe pateat certitudo.Adiuratio eſt inquiſitio alicuiꝰ ſciende veritatis ſub reſpectu ſuperioꝛis poteſtatꝭ. Du bitabat cayphas ne filius dei eſſet et ꝑ patrem filium ĩ quirebat:vt ſaltem intuitu honoꝛis paterni ſiue amo⸗ ris ſi filius dei eſſet aſſereret. Sed quõhlibet cayphe ad/ iuratio capiatur.chriſtum arguit eſſe filum dei:et deuʒ filium habere omnino decernit. cur cayphas adiurat ſi eſt dei filius:niſi quia poſſibile credebat perſonã quã⸗ dam deũ poſſe habere patrem.et ſi non credebat hãc ꝑ⸗ ſonam eſſe chriſtum ex adiuratione ſua credebat deũ ve rum omnino poſſe habere filium. Nec illa ſententia eũ abſoluit que dicit. Ego dixi dijeſtis. et filij excelſi om̃eſ uia ex hoc aduerſus omnes eadẽ eſſet exactio.Attamẽ icut in collecto conſilio. cum vnius moꝛtẽ p:o oib ne ceſſariam diceret.non a ſemetipſo dixit.ſed cũ eſſet põ⸗/ tifex anni illius ꝓphetauit.ſicet nunc foꝛte a ſemetipſo non loquitur:ſed cum ſit pontifex verum fatur.quia de us habet filium: quem adiurando non intelligens aſſe rit eſſe chꝛiſtũ.An foꝛte aliquid latentis virtutis ĩ chꝛi⸗ ſto eſſe cenſebat.quem credebat deum viuum et veruʒ amare vel timere:per quẽ ad veritatem incognitaʒ diſ ſerendam adiurando cogebat. Vnde ſi nõ credebat ip ſum eſſe filium dei:amatoꝛem ſaltim credebat eſſe vir/⸗ tutum. Mon enim ipſum per deum viuum adiuraſſet: niſi ipſum amare aut timere credidiſſet. Nemo enim quẽpiam per aliũ requirit niſi credat cum eo amoꝛe cõ⸗ — Uiber tertiuſdecimus ſiringi.aut ſub eo timoꝛe detineri: aut reſpectu cömodi nata voluntas:vt innocentie parcat. Non dimittet? xo ex eo expectare ꝓpuentum. An foꝛte cayphas aliquoꝑ re luntate veſtra ex wera reſponſione placata. ſed eo amma latione pꝑceperat chꝛiſtum ſe dixiſſe fülũ dei et hoc abib bimini hoſtilius: quo vexclarius illuceſcet.· Sed nõ di / ſo in iudicio repeti ſatagebat.vt eius cõdemnatio mos? mittetis me a moꝛte liberum:cui in animo libero volui tis ꝑ legem eſſet aꝑertioꝛ:et ipſe condemnans aut tra⸗ obnoxius ſubiacere. Et ſi non a iudeis aliũde chriſtus dens pꝛe ſidi condẽnandũ a cunctꝭ haberetur imunio⸗ꝛ captaſſet vehicula moꝛiẽdi:paterna obedientia et amoꝛ Yeſus aũut ſic adiuratus ne crederetẽ᷑ dum viuũ nõ noſire redẽptionis eum impellebãt ad moꝛtẽ. Dhetecta diligere vl timere. pꝛetermiſſo ſilentio diſponebat da/ verbis chꝛiſti doloſa interrogatione cayphx: coꝛã omni re reſponſum. magnũ argumentũ exemplũ relinjqns conſilio clara voce reſpondit. Veruntũ dico vobis.am vt ꝑ deum inquiſiti veritate pꝛeuia ne ſileamus. .οed mogo videbitis filiũ hominis ſedentẽ a dextris virtutꝭ ante reſponſum pauciſ verbis fraudulentiã caypłx dete dei venientẽ in nubib⸗ celi. DHixerũt ergo oẽs. Tu ergo xit ieſus dicens. Oi vobis dixero non creditis mihi. es filius dei. Qui ait. Vos vicitis quia ego ſum Alibi Si aũt interrogauero non reſpondebitis mihi neq; di pᷣmittit Tu dixiſti Marcus vero expꝛeſſe dicit! Ego mittetis Ac ſi aperte dicat. Fruſtra ver; reſponſiomby ſum ec ſiquidẽ verba ſic ad precedentia contexun nõ crediturus interrogat Et fraudulenter inquirit:ꝛin coõtinuatione littere atq; ſententie Si dixero vobis nõ cxedulitati ſubiectus Mam vbi gliter de facto qo ingani creditis mihi:quia nũc iniuſte iudicoꝛ occultus dema ritur nõ elucet:ſtandum et per fidem ſermonibus veri mifeſtus homo. Aſio vt reus iudici pꝛeſidenti:hbomo dia tatis. Pꝛoinde ad ſubuerſionẽ omnino interrogat quu taxat reputoꝛ qe filius dei ſum. In imis iudicoꝛ:quiſp non credere ante diſpoſuit. Et mos eſt pꝛeſidentiũ ini in ſupioꝛib⸗ imo ſupꝛemis partibus adſto. Adcirco di⸗ quoꝛũ inquirere dulciter offerendo ſecuritatẽ: vt aucdi⸗ co vobis ꝙ annmodo videbitis filiũ hoĩs quẽ purũ ho⸗ to qð querũt irrogent moꝛtẽ.Ale per hoc ſide pꝛeeũte de minẽ credentes vſezquaq; contẽnitis ſedentẽ a xxtris medio:nihil rectũ agit᷑ inter wmines. eſt us aüt men Virtutis dei. pt vnũ et equalẽ credatis cũ patve filiũ: et tes omniũ clare pꝛenoſcẽs:qð querebat᷑ abiecta credu hominẽ infallibiliter factũ ceũ ineffabiliter conceptũ litate aſſcribebat ſi ubuerſioni. Er hoc aut ſi ubiunxit. Si natũ.et hominẽ deitati vnitũ.diuinitate imotũ:ſed hu autẽ et interrogauero: nõ reſpõdebitꝭ mihi. Qõ nihi! manitate in ſupioꝛa ſubuectũ. Clidebüt omnes boniꝰ aliud ſonat facta cõiunctione verboꝛu. Di dixero robis mali chꝛiſtũ dei filiũ quẽ lvni amauerũt mali contẽpſe verum non creditis mihi:ſi aũt interrogauero verũ nõ runt: boni ad gloꝛiã. mali ad terroꝛẽ et penam. Qõ et iio reſpondebitꝭ mihi vt ex eadem damnata radice pꝛoue hannes in apocalipſi accepit. Et videbit omnis oculus niat verum dicenti nõ credere:nec ver in reſpon ſione et qui eũ pupugerunt. Sedebit quieſcens: qui nũcin reddere inquirẽti. An foꝛte ꝙ vnũ ex alio naſcit. ꝙ q rez labꝛibo agit. Sedebit iudicans:qui iudicandus adſtat rum pꝛoferenti non credit: nec ipſe interroganti pꝛofe⸗ Segebit ad dextras:qui in ſiniſtra iniuſte multatus ẽ rat writatẽ. Pꝛoculdubio cayphan wluiſſet interroga SHegebit ad dextrã virtutis dei:qui ad ſiniſtrã dialoli / re ieſus. vt interrogando inſtrueret et lu craret᷑ animaʒ ce poteſtatis moꝛti adiudicatus eſt. Sed quomõ viſu⸗ eius et circũſtantiuʒ omniũ: niſi quia pꝛeuidebat illos ri erunt qui tunc nulla ratione credebant. Quõ viſuri ad falſitatem et mendacia pꝛolapſuros Mꝛotinus etiã ſunt infideles. qui moꝛtui ſunt fidei luce carentes. Tii poſtulat rectus oꝛdo iuſticie vt reus in iudicio conſtitu debunt ne ꝑ fidem futuri ſeculi qui hac caruerunt.xn tus.aut penam ſubeat:aut libertatẽ obtineat veritatezʒ fidem aliã aut hanc ſeculũ futurũ habebit q; hoc. Ren / fatus.Penam ſi digna penis cõmiſit. libertatẽ a iudis nuens o's non habuit. An erit ſucceſſus alterius fidei cio et a pena:ſi liber a criminibo fuit. Sed ꝑrei linguaʒ ad hanc fidem.Aln a malis auferet᷑ enigmatis ſpeculũ. rei veritas claruit: ex quo illoꝛũ fraudẽ detegebat ieſus et videbunt chꝛiſtũ ſicuti eſt Pꝛofecto nihil hoꝛũ vel ſi addendo per verba neq; dimittetis Pꝛofecto cognoſce mihũ erit in malis. Sed quodam miro et nunc ineffa⸗ bat ieſus crudelẽ tirannidẽ et tiranincã crudelitatẽ: cũ bili modo certificabunt᷑ coꝛda maloꝝ chꝛiſiũ eſſe quem per veram reſponſionẽ et interrogationẽ eũ nõ dimiſſu dei filiũñ negauerũt.et ſentient ſupꝛa ſe iudicẽ incredus ros penitus aſſerebat. Quid ergoa pfidis iudeis tãtus li atq; fideles iniqui quẽ aut fide nõ receperũt.aut rece verboꝛũ circiitus querebatr᷑.cũ omnino ab eis innoen ptu damnatis moꝛib) irritauerüt. Dextera virtutis tis eſſet vlut iniquitas condẽnanda Cur iudices terre dei tota eft filtj.oĩpotens et equa potentia tota cum deoo ni multas et varias reſponſiones a reis coꝛaʒ ſe oſtenſe patre. oĩpotens et equa iuſticia:quã habere ſe oſtenſu? conſtitutis inquirunt.cum in quamcũq; partẽ reſpon⸗ mundo pꝛenunciat. Quã habere oes mfallibiliter ſciẽt ſio inflectat᷑ reus paratur ad rũpheã nec diſponunt par qui eum ſemetipſos fallendo hice contumaciter contẽ⸗ cere ꝑ miſericoꝛdiã.cui etiã p iuſticiã moꝛtẽ aut penã ir pſerunt. Aduentus eius in nubibus futurũ eſſe cõ⸗ rogare non poſſunt. QAuid eñ enim tot verbis reuerſa⸗ memoꝛat:non vt in nubib pluuiahby aut obſcuris ad re innocenteè in iudicio conſtitutũ niſi vt aut in cautela ueniat · ſed virtute gloꝛificati et deiferi coꝛpoꝛis:in nubi lingue aut moleſtijs agitatus.id pꝛoferat qo intentiõi bus lucidis velut in tribunalb ſedens terre ad iudica male iudicantis cõueniat. Elnde dicet᷑ ſentẽtia qua da dum in aere moꝛe nubis efficiet ipſe vicinus Mõ enim dicantis videatur cõfeſſi calcabit amplius terrã:neq; iudicaturus in montibo re mnetur innocentia.et actio iu alcabit? erra in mon ſidebit: neq; locabit tribunalia terrꝭ.ſed iudicabit de ge⸗ onerei et innocentia iniuſia puerſitate rei: necnõ ⁊ cru delitas iudicis ſimul iuſie videant᷑ et pena innocentis. xreo celo:velut in nube ſedens omnes in terris poſitos. Quare gůt hoc verbum chꝛiſtus adiecerit ſcilicet neq; qui de celo celeſtis ed terras adueniens a terrenis ĩpꝛo dimittetis:mentẽ excitat ⁊ amoꝛẽ fouet. Querebat ne bandũ iudiciũ ptulit. Similẽ vero ſententiã diſcipul chꝛiſius dimitti ne paterer.qui ad hoc venerat in hanc interrogantibus de cõſummatione ſeculi: ſaluatoꝛ ipſe hoꝛam vt omnino moꝛeret᷑. Si dimitti nolebat cur ſe reſponderat dicens. Et videbunt filiũ hominis veniẽ non dimitti cauſabat Qur refſectebat in iudicẽ cũ non tem in nubibus celi cũ virtute multa et maieſtate. vi ſed volũtate ꝓpꝛia teneret. Cur aſſcribebat ad pot eſta Hec me credo fallit pia credulitas: vt per celi nubes an tem iudicis qð in arbitrio erat ſue poteſtatis. Sed illo geli ſiue ſupne virtutes intelligant. qui leuitate natu⸗ rñ voluntatẽ inemendabilẽ oſtendebat:ac ſi infallibilit re coꝛpibus ſuperferuntur terrenis: in quibus ⁊ cum q̊ dicat. Si verũ dixero non emendabitur hoſtiliter obſti bus iudicaturus adueniet qui indicatus in terr ab bo⸗ nintu⸗ Nlars mnuia forenunh natrih⸗ puirveene Gnontun ktoni geſcutlig hoytmoren nerltatu in Nec nul Peſetcdu⸗ Cenimnu icorwet nmeglont nrcheſtian mwentotge⸗ funtiudica less ſeie Ntris derte Dhanus pattisſtant lus ſimnlu, Ou i⸗ wan mul⸗ Wuminnubiu Cotpfatm lͤſonae wut onodidas Modem eugenttrod⸗ Kümnſarmn Whunmant Propent Mhninona Sſoneca ſoſedirero ltesſed lesebicbos citsquigeg dlecronenn ſrentoonen Tyncpainax Mrmnuar. Nini wrtitin Rhumplustn lumtneme oeltqu⸗ Mmhlr Era nhenltr tet mm lnödi⸗ owlui hriſtus tamo Nelect domni bis am Wirug, Tnenge mAi ctlCoo hterunf wbono 1eNn onodi⸗ ilg. lercode⸗ Deräbo⸗ atns e lüͤet nceptü Niſedhu nes wnnn icontepſe Mero oplus Ginücin negſtat Utatus? Darwi . wö Nſun Qöviſuri rendes. C tewunt Bloe N, lenoſte toſcerni. Aoräveſſi nuntinefſt jeſſe quen ̈ inerod itabtee yvirtotis Icum doo oſtenſu⸗ ſter ſoet et conte/ i cſe co⸗ ſeuris d Einnudi d iudici Möenimn wontpre cäbit dete) ſs wſte iſoiapel luatoribt nis vene nubes an ate natc⸗ e uim anebtn minibus derelictus eſt. Celi nubes exaltantur a terra: exaltatus in omnibus et ſuꝑ omnia terrenos terribili ter iudicabit. At erat moꝛiturus: ita et iudicaturꝰ. De moꝛte nanq; pꝛedixerat. Cum exaltatus fuero a terra: omnia traham ad meipſum. Quod euãgeliſta ilico ex⸗ poſuit dicens. Hoc autẽ dicebat ſignificans qua moꝛte eſſz moꝛiturus.quia per exaltationẽ a terra in ligno cru cis:vt non in terra ſed in laribus aeris moꝛeref᷑. Pꝛo⸗ inde ſicut ligno pendens in aere inclinato capite pro ofẽ bus vt moꝛeret᷑ tradidit ſpiritum.ſic in aere coꝛpoꝛe a terra exaltatus:iudicabit mundũ ſibi ſubdituʒ vniuer⸗ ſum. Mec nubes ad opem quererent altimode iudican tis:ſed ad quandam tolerabilem viſionẽ populi iudicã di Etenim nubes que ipſum aſcendentem in celo ſuſce pit:ſui coꝛpoꝛis fuit opꝛtunũ vehiculũ.ſed quoddã mo deramẽ gloꝛiſicati coꝛpoꝛis:quo mediante apoſtoli poſ⸗ ſent chꝛiſti aſcenſum ꝓpenſius intueri.ſic nubes tẽpe⸗ ramento tpis illo facient:vt iudicanti tolerabiliter vi⸗ deant iudicantem. Pꝛonunciabat etiam ieſus alios ex iudeis fideles eſſe futuros:qui chꝛiſtuʒ viſuri eſſent ad patris dexteram reſidentẽ. Dhe quoꝛũ numero fuit ſte- phanus qui poſtq; dixit chꝛiſtum ſe vidiſſe ad dexteraʒ patris ſtantem:lapidem in ſeipſo ſuſcepit. Necnõ pau⸗ lus ſimilia vidit:cum in illo triduo fuit raptus in celũ. Quog de ipſo in poſterum ſcripſit dicẽs. Sedet ad dex teram maieſtatis in excelſis.Aduentũ eius exinde fu⸗ turum in nubibus a veritate nõ abſonat quid in pꝛedi⸗ catoꝛibo fiat:magis vero ꝑ nubes pꝛedicatoꝛes intellige re cõſonat veritati:iuxta illius ſcripture ſententiã. Hã dabo nubibus deſuper:ne pluant ſuper eũ imbꝛẽ Tunc vero deus nubes a pluuia pꝛohibet:cum peccatis populi exigentibus doctoꝛes a pꝛedicationib arcet Merentur enim ſepe homines occultis peccatis ſuis vt nõ audiãt verbum dei· aut quia poſt auditũ credituri non eſſent. Per expientiam rei euẽtus patuit ꝙ chꝛiſtus ad ca lumniã non ad credulitatẽ interrogabatur: in om̃i re ſponſione calumnia ſibi fuiſſet obiecta. Nam tunc oẽs furioſe dixerunt Tu ergo es filius dei Mon velut cre dentes ſed yronice atq; deriſoꝛie chꝛiſti ſententiã repetẽ tes quibus ſaluatoꝛ fida voce reſpõdit dicens. Vos di citis quia ego ſum Vos dicitis quo animo qua fide q̃ dilectione noſtis:ſed ego melius noui. Sed quacunq; intentione dixeritis:verum dicitis.quia ego ſum. Tunc pꝛinceps ſacerdotũ ſcidit wſtimenta ſua dicẽſ Blaſphemauit Yniquis inimica eſt veritas et eoꝛum animũ vertit in furiam cum dicit. Et pacientia iuſti ve xat pamplius furioſum. Ecce pꝛinceps ſacerdotum au dita weritate mentis ſententiam paſſus coꝛpis veſtimẽ ta pſcindit.quia ex malo mentis habitu in turpem actũ erumpitur. Et coꝛde diuiſus: diuiſas a doo pagit actio⸗ nes. Scindit veſtimẽta pontifex et ſacerdotũ pꝛinceps quia ſcindendũ penitus erat pontificium et ſacerdotiuʒ iudeoꝛum. Sciſſio veſtium diuiſionẽ ſiultam in moꝛi⸗ bus arguit:et copulam denegat caritatis.QAuod apud iudeos inoleuit quando aliquid deteſtabile audiebant veſtimenta ſcindebant:ab eo tꝑe quo iacob audita filij ſui ioſeph hoꝛrida moꝛte ſua vſtimẽta pꝛoſcidit. Et da uid audita turpiter facta moꝛte pꝛimi vncti regis ſimili ter. Ct paulus et barnabas in licaonia veſtimenta etig pꝛoſciderunt. Qui pontifex collega factus diaboli ꝗ nõ doꝛmit niſi ſupplantet confeſſionẽ chꝛiſti verã in falſam et blaſphemiã ſuo ſenſu conuertens.et quaſi dicta te⸗ ſtium plus apendens impetu malo actus:tonanti vo ce aſtantes loquitur dicens. Blaſphemauit. Quid ad hue egemus teſtibus. Ecce nunc audiſtis blaſphemi. Quid vobis videtur Pioꝛum pꝛincipum eſt reoꝛum et non intendere ſed extenuare delicta: ne videant᷑ pꝛo/ pter delicta vitam velle perdere conſtrictoꝛũ Et ne ma ledicendi pꝛeſtent audaciã:cum patet extra wolũtas ad auferẽdam rei hominis vitam. Impioꝛũ vero et pꝛius auiditatem in reum necandum oſtendere:vt teſtib cõ tradicendi pꝛeſtetur audacia:et populus contra reũ in⸗ clamitet moꝛtem.quã ante wellle prenouit et pꝛinciem Ecce caſhas omni fera crudelioꝛ conſiliatoꝛ moꝛtꝭ cõ um vxut reum in iudicio conſtitutũ.veritateʒ tra chꝛi in blaſpbemiã vertit Et quod eſt eternum: de nouo nõ dicit eſſe compoſitũ.Eleritas erat qð chꝛiſtus dicebat Eternum ei erat nõ ex tempoꝛe qðõ ſe dei filium aſſere⸗ bat Manc conſeſſionem velut blaſphemiam pꝛolatam ex oꝛe chꝛiſti.quam ipſe accepit velut ex oꝛe rei.ad ſui ꝑ ditionem intoꝛſit:quam multo amplius qᷓ; dicta teſti⸗ um in cã valere decernit. Pꝛoinde velut in chꝛiſti moꝛ⸗ te feſtinus adiecit. Quid adhuc egemus teſtibuſ.Ecce nunc audiſtis blaſphemiã. Nulla eſt indigentia teſtiuʒ: vbi rei eſt aperta confeſſio. Valet rei cõfeſſio aduerſus ſeipſum ſine teſtibus.Teſtium vero aſſertio ſine rei cõ feſſione:ſepe defecit. Ecce nunc audiſtis blaſphemiam Ecce nunc audiſtis ꝙ coꝛruptibilibus homo ſibi arro⸗ gat veitatem.et ĩmoꝛtalitatem moꝛtalis et tempoꝛalis eternitatem ſibi appꝛopꝛiat. Ecce audiſtiſ quia vnitatẽ multiplicat.cum vnũ deum viuũ ⁊ verũ alium deũ‚ ge⸗ nuiſſe fatetur·et habere filium qui non gignit Semꝑ enim hoc ſubterfugit.pꝛeterqᷓ; in paucis electiſ iudeoꝝ mentibus:generationẽ in deo eſſe eternã abſq; qð dei⸗ tas a trinitate recedat Et q́;uis vmus dei cultus apud eos fuiſſet vſq;quaq; retentus ad trinitatem credendã pluribus credendi aditus nõ patebat Nec intelligebãt quomodo fieri poſſet generatio ſine ſoꝛdibus. Heũ au tem hominẽ fieri nullus arbitrabant᷑ indicijs vꝛentes cõpoſitionẽ in ſimplici cõmixtione poſſe fieri naturaruʒ aut conquiſitionẽ vnius in alterũ:nullo modo creden⸗ tes. Et q;uis in his vera eſſet eoꝛũ ⁊ opinio atq; credu litas:tamen cecabant᷑ in intellectibus ſuis Qm̃ eſtĩ di uinis ineffabili modo generatio ſine ſoꝛdibus.vnio ſi⸗/ ne cõpoſitione deitatis.aſſumptio humanitatis ſine cõ mixtione aut conuerſione vnius in alteram naturaruʒ nec a ſimplicitate deitatis factus eſt receſſus.neq; deuſ compoſitus eſt atq; geminatus ↄmixtus humane natu re neq; in illam conuerſus.Quod iudei nullo introitu in hoc ſecretum intrantes:chriſtum ſe dei filium dice⸗ re ſummã blaſphemiã aſſerebant. Eſt autem blaſphe⸗ mia impꝑtinentiſappetitio ſuper dignitatem: arrogatio impꝛopria reputatio ſupra ſenſum.aſſertio ſupra cõdi gnum· Ommiãs autem exceſſus blaſphemie conſtituit᷑: cum quod eſt dei attribintur homini:aut cum quod eſt hominis dicitur eſſe dei. Vtrũq; vero ad id qð chriſiꝰ dixerat ferebatur. Sed ne cayphas totus nocens ſolꝰ in hoc iudicio deliquiſſe videatur.ſibi aſſiſtentes q̃d ſu per blaſphemiam et aſhemum decernãt interrogat in criminibus ponderat ſic vt pena blaſphemum diuer beret. Judex qui ꝑuertere iudicium ſatagit. eos dum⸗ tarat interrogat quos ſibi nouerit in malo cõcoꝛdes in de reſrondere pꝛo voto Judex vero iuſtus exquirit op poſitam partem.Non expedit in iudicio ſuper reum ex⸗ quirere odioſos.nec eos interrogare in iudicio cõtra re um quieum impretermiſſe venant᷑ ad moꝛtem: quam poſſe inferre in ſue vite ſolacium vertunt. Nam ſepe vi ta imiquoꝛum:de innocentum moꝛte tripudiat. Sʒ eoſ querat ad iudicium pꝛoferendum quos nouerit amoꝛe iuſticie.non amoꝛe priuato aut odio teſtimomum da⸗ re. ECredit cayphas multoꝛum aſſertione ſe contegi cum aſſiſtentes quid eis videatur exquirit. Sed eo gra Aiber tertiuſdecimus derunt omnes ſibi male conſcij in damnando iuſto concoꝛdes. reus eſt moꝛtis Hoc eſt ex hoc ꝙ impꝛe/⸗ ſentiarũ dirit moꝛti nunc ſubiacet ſtatim moꝛte plectẽ dus eius vita pꝛotinus pꝛoꝛoganda non eſt Mam moz⸗ tis reum eſſe velut alios homines chꝛiſtum eſſe crede/ bant. et ipſam nõ poſſe vitare merito vamnate nature. Bedq nunc reum moꝛtis aliter eſſe diffiniunt. vt ſi na / tura pamplius differꝛet: iuſticia punitiua non differat. Hed non aderit infirmitas: ſua eum nunc iniquitas P mit. Si moꝛiturus eſſet lecto cecubans:nunc patibu⸗ lo ſuſndatur. Si cum paceè funeret: nunc penis exa⸗/ ctus intereat. Si quõ tempus anni: menſes ebdomia/ de ſibi vire fomitẽ miſirarent: ad hunc hodiernũ diem auo iſte blaſphemus ſeue moꝛiat᷑ arcent᷑: Anſpicite iu⸗ ſticiain eſſe calcatam. virtutem depꝛeſſam. rationẽ ob/ rutã: vt omnes magiſtratus et ſapientes et ſenes in iu ſti moꝛtẽ conueniant:et neminẽ inueniri qui pꝛo imno cente cõſurgat qui bñficium excuſationis aut tempus cefenſionis expoſcat Quid miramur vnum hominem in magnis aut paruis criminibus poſſe delinquere vel errare, cum omne iudeoꝛum conſilium nouerimus ex inuidia diaboli deliquiſſe. ac etiam ex vno damnato per moꝛtem ſapiẽtes homicidas peſſimos factos. Que au tem ieſu con ſiſtentia erat. cum ſolus erat innoces iter tot impꝛobos ↄſtitutus. Mec omnia penalia erant:ſed hoc magis erat doloꝛis augmentũ ꝙa writate diſtoꝛte rationes errabant:et ſal ſeilicet omne iudeoꝛũ con ſiliũ conditurũ omnẽ aliam gregariã plebem ex toto infatu⸗ atum erat. Jeſus aũt non clamabat aduerſus impias voces.nec repꝛimebat ſubdolas linguas anio cõſtans moꝛtem expectabat in voto: pꝛomptitudo mentꝭ aſia bat intrepida.et ipſe paratus erat inconturbate illã ſu⸗ ſcipere:diuine magnanimis cum contra eum moꝛs in tot vocibus reſonabat. Mirum ſentire de dei filio vidẽ te tetras effectas imagines quas foꝛmauerat:non qli⸗ bet fuſcatione.ſed illa qua creatura contra ſuuʒ pugnat auctoꝛem Mirum de chꝛiſio tacente magis ſuam ſub⸗ mittendo potẽtiam iniquoꝛũ moꝛibus variatis: iuſtos ſuos omnino non variat. multomagis et chꝛiſius ſem per in moꝛibus eius. Non enim venerat chriſtus ĩ ma⸗ nibus iudeoꝛũ.aut ſe capi pmiſerat vt decertaret vᷣbis cum negantibus veritatem. et cum obꝛutam habenti ⸗ bus rationẽ.neq; ſua inuiſa potẽtia mutare cecreuerat pertinacium mentes:nein ſua cauſa liberũ videret᷑ au⸗ ferre arbitrium. qo humane nature pꝛo tanta digiuita/ te conceſſerat · Pacientia in iſto miſterio et virtutibus opus erat:quas ſecum poꝛtabat ſeculi ſaluatoꝛ cum au⸗ dita moꝛtis acclamatione tacebat. Sed anteq; mo⸗ ti per iudeos adiudicatus. moꝛtis ſentiret aculeũ: pꝛi? ſuis penis ſaciari querentes eypuunt in faciem eius ve⸗/ lut in faciem abieetiſſimi et viliſſimi hominis cui exani mo verbis et actibus expꝛobꝛabant. Erpuerat autẽ ſal uatoꝛ lutum fecerat vt in lucem reuocaret hominem cui natura negauerat. nunc wro pꝛocax impudentia iu deoꝛũ faciem ſputis polluit ſaluatoꝛis Alctus enim ab⸗ iectionis erat eoꝛum que dicebant᷑ cũ erpuebat in facie acſi dictoꝛum vilitas ſputoꝛum vilitate damnaretur. Et iob ad ſui vilitatem lamentabiliter aſſcribebat cum cæ abiectis atq; plebeis adueꝛſum ſe inſultantibo aſſere bat. Et faciem meam conſpuere non verent. Acſi ama ro anĩo dicat. Ita ſum ab altitudine ſiatus mei ad ima eiectus:vt ad vilitatis exaggerationẽ etiaʒ indigni ho mines meam faciem expꝛobꝛando vileſaciendo erpu ere non foꝛmident· Et qm̃ conſueuit in ſaliua hominis ſapientia pꝛenotari.que de capite ad coꝛpis interioꝛa de fendit. et in facie attendit᷑ tota noticia bominis:coligi tur ꝙ ex ſtulta ſapientia hominu chꝛiſti vera noticia re/ pꝛobetur Er welauerumt faciem lquam peimo conſpu erant. Clelatio faciei facta noſatur in deriſum SHegc il⸗ los repꝛobos inſinuat qui mallent peccando non vide⸗ ri:pocius deum non habere noticiã. Et colaphis eũ ce⸗ ciderunt. olaphus in id tendit vt ex actu inferat pe/ nam: magis vero adũbꝛato miſterio: vt fidei qua chꝛi⸗ ſto iungimur iudeoꝛũ ꝑtinacia maledicat.Ac etiam cru gelitas paganoꝛũ in ſuis tiranis illam ſit conata diuer berare atq; ſuccidere: cum ante ſuam conuerſioneʒ oẽs in chꝛiſio credentes quos potuit ſupplicio dire moꝛtis affcripſerit. NMam colaphus eſt percuſſio ſupra collum. Collum autem eccleſie fidem inſinuat: ſicut in cantic legitur. Sicut turris dauid collum tuum. Et collona q; coꝛpus capiti iungitur:et ecde ſia per fides chriſto ca⸗ piti copulatur. Zurris in alta ſuſtollitur: fides vero ad altiſſima oꝛdinatur. Et moꝛũ credentiũ marim notaʒ pꝛenunciat colaphicatus chriſtus: qm̃ credẽtes qᷓplu⸗ rimi et magnis et hoarendis criminibus fidem qᷓ chri⸗ ſto iungimur.et varia moꝛum nuerſitate diuerberant. AQAiiſj autẽ palmas in faciem eius dederunt dicẽ⸗ a tes Pꝛophetica nobis chꝛiſte guis eſt qui te p cuſſit Expalmata chriſti facies:id qð ſepe dixi mus pᷣoſtendit. Sed vt omnis compleatur deriſus in domibus iudeoꝛum ꝓphecia qua ille pppuluſ inter cete ros iam effluxerat in chꝛiſto capite deridet᷑ cum dicitur 2. Pꝛopletica nobis quis eſt qui te percuſſit. Nec poſteri a pꝛioꝛibus diſcrepabant qui occiderant pꝛophetas ve⸗ riſſima prophetantes male tractauerant illum: quiab vtero pꝛopheta conſecratus extiterat.⁊ quotquot a deoo miſſi fuerunt: a malefidis iudeis regibus proceribo et plebeis ſupplantati ſunt. Munc ad eoꝛum iniquitatis cumulum in propheta prophetarũ et inſpiratoꝛe verits tum veritatem prophecie contemnunt:verident et eõ fundunt dicentes. Pꝛophetica nobis quis eſt qui te pꝑ⸗ cuſſit. Acſi pꝛophæcia careret anima ſaluatoꝛis.ſiue tan⸗ . ta ſit ignoꝛantia iudicis ꝙ culpam neſciat vlinquent:. et ꝙ neſciens culpam non inferat penam. Et pnicioſa licentia ꝑuagetur iniquitas:ſi uidex ignoꝛat quẽ puni⸗ at. Sinuliter et ſi neſcit patiens ferientem: juſtã ne⸗ quit rependere vicem· Credunt nanq; nonnulli velut infrunitum conſilium iudeoꝛũ.oculos domini faſciolis ignoꝛãtie obuelaſſe.vt nec ipſe ſpeculatoꝛ deſuper aſtet atq; conſideret facta maloꝛum:et qð pro tpeimpunep tranſit. qd in dei cognitionem non venerit. Et tpalis i⸗ punitas inde proueniat: velut deuſ velata facie repro vrum mala non videat. Sed mẽtita eſi iniquitas eis aliter dicente pſalmiſta contra illos qui pꝛoprie aut eni gmatice talia crediderunt et dixerunt.non videbit do⸗ minus:meq; intelliget deus iacob· Quid enim eſi dice⸗/ xre nõ videbit dominus niſi quia mala gue fecimus aut ignoꝛat aut non conſiderat omnino. Et he ſententie ſe verſa vice reſpiciunt: cum dicitur dñs non videbit. phetica nobis quiſ eſt qui te percuſſit. vt in vtroc; igno rantia pretendatur:vt maleſactoꝛum impunitas ſub⸗ ſequatnr. Contra hos vero tuͦ nequiter opinantes ipſe pſalmiſta ſubſequitur. Intelligite hec inſipientes ĩ p alo et ſtulti aliquando ſapite. Qin plantauit aunẽ nõ audiet. Qui finxit oculum no conſiderat Qui coꝛripit gentes non arguet. Qui pocet hominez ſcientiam. Et indeciſe contra ignorantiam in chriſto ponentes adiũ⸗ xit Sominus ſcit cogitationeſ hbeminũ:quoniam vane ſunt. Ei nouit cogitationes nouit et actiones. Si co⸗/ gitationes varias hominum ſcit:ꝛet eum qui percuſſit agnouit Equali enim noticia male cogitãtem et praue — S = S=. = =☛2 = — = = – = S = = — = — =—— = 202 + = * =— = = = =— — –—— Pproroine (onainc Nunagus rcopſen imnib⸗ gina ſimun A verbert Propkrtart co non vi⸗ ciont wrar locognol uni ſec gun lotigeuent gwmoguͤche Poprerſuam Ntaut ci lentosed Aümer. G Wtat. In s Cran at dten miniito tinus wl Dutän digntite tunmopo Molyit. i⸗ leſum aen nno. O nſie Mo rikoe pon nrarnch hanneſa Kptomen ngene lnlhrge enn (onſpat Sec dn iden weüce ſent pen nna ehꝛi⸗ tmeru a dwer nonezois te mortis oolum. um ante Crane zchnſtocar des wod rini notn etesilon enchei Nierbennt, ſemntdice eſtcgiteg höſepe din Fenſis n meercete m dictur ecpoſten hetaspe/ miqniob Nvotado erct ſwiavitans atoꝛe vents ridentet t eſtonite gis.ſbeten e Wlinqerte Erprieſt tque poni giuſtine Holi ert nitſtal?5 ſucereſet 1ponsi cerepro gvitus eis gneanteni, iehit d/ jmeltdice⸗ freimoelte ſentennee wiebit.9 vnocſ hunitno ſh tunrerſGe pimnwiſt, tabrenS5 nicoett ſtiam. E De palſione domini Soluatoꝛis agentem de alto cognoſcit. Pꝛeſciuit cogitatiöes hom nũ:qm̃ vane ſunt Quid enim vanius in cogitationibꝰ hominũ qᷓ; chꝛiſtum credere aliquid ignoꝛare. Quid in deriſione ferocius qᷓ; qð ſcienter faciunt ꝑ pꝛox heciã ex quirere.Nam ꝓphecia omnis ad non vila pꝛeterita ſi⸗ ue futura referetur:nõ ad ea que preſenter maniboꝑa⸗ gunt ur oculiſq; vident᷑. Sed hec deriſio pꝛophecie ad ipſos iudeos impioſ retoꝛta cognoſcit᷑vt facti omm po pulo in veriſum.et pꝛophetis veracibus non eredenteſ a mendacibus decepti. veritate pꝛiuati:miſerũ in mun do eperiantur eriiũ. Et qm̃ chꝛiſtũ tanqᷓ; ꝓglxtarũ oĩ⸗ um writatem vlauerunt. iuſto dei merito ſuper ipſoꝝ coꝛda velamen cecitatis et ignoꝛantie manet expanſuʒ. et niſi ad chꝛiſtũ fide atq; dilectione ꝑtranſeunt in hac Vita nulla ratione tollendu. Sed in ſine ſeculoꝛum ele uabitur oino velamen bonis merito iuſte credulitatis in gloꝛia. incredulis vero cum iuſtio dei iudicio affligent᷑ in pena:qu quia velamine appoſito credere noluerůt. idcirco ꝑſentient quotquot chꝛiſti faciẽ velauerunt aut in ſimilibus actionibus his aſciſciti ſunt. Illoꝛum cri⸗ mina ſimiliter ẽ penam exaggerat.ꝙ pꝛophecia verbis et verberibus ſit deriſa. vt qui codices tenẽt et relegũt pꝛoplxtarũ vritatem inſertã oĩno legendo intelligen⸗ do non viderant:nec bona ꝑdita donaq; pꝛomiſſa inſpi⸗ ciunt vt acquirant. Nec penas mcredulis debitas legẽ⸗ do cognoſcunt.ſe auertant a malis quoꝛũ merito irro⸗ gant᷑.ſed gurgitem maloꝛũ implendũ ſimili malo mul toꝛũ credentiũ iniquitas creſcit in amnẽ:vt enſtiment pꝓppemodũ chꝛiſtum habere vlamma ſuper faciẽ:qð aut pꝛopter ſuam eximiã dignitatẽ mala noſtra non cõſide ret aut ab ignoꝛantia detentus ignoꝛet.aut neutro pre/⸗ uentus:ſed ſi qua pagimuſ velut eum non ledentia nil eſtimet. Sed non aduertũt qð ſcriptura de ipſo incla⸗ mitat. In omm loco oculi dñi cõtemplant᷑ bnos ⁊ ma los.Et alibi. lultus aũt dñi ſuꝑ facientes mala:vt ꝑ⸗ dat de terra memoꝛiã eoꝛũ. Inuelabiles ſunt oculi do mini ſi boni et mali aſpectum eius non effugiũt. Pꝛo⸗ tinus vlamen non patitur ſemper oculus inſopitus. DOultũ delirat humana impꝛobitas ſi pꝛopter diuinaʒ dignitatem non credit conſiderationẽ.aut cum ignoꝛã⸗ tiam a pponit ei qui ab eterno anteq; fierent cuncta co⸗ gnouit. Necnõ ad delirationẽ damnabilẽ ꝑtinet:ſi non leſum a criminoſis ꝑ vltionẽ iuſtã ipſos ledere nõ cre⸗ damus. Qm̃ deus vltionũ dñs.de vltionũ libere egit qꝛ ſine paſſione aut reſpectu ſui:criminoſos libere amo re iuſticie punit. Et maioꝛ dignitaſ eſſe cognoſcitur pu nire peccata:qᷓ; iulta pꝑmanere.Nec ignoꝛare peccata cre dendum eſt qui omma nouit· Tloꝛaginoſum pꝛofe⸗ cto verbum eſt pꝛo deo ⁊ adueꝛſus homines peccatoꝛes multa cõplectens.cum dicit pphetixa nobis quis eſt q̃ te ꝑcuſſit.NRelvat in varia verbum iſiud Si quis eſt q̃ deum offendit. Sed in multis offendimus omneſ. Et omnis homo mendax. Et non eſt qui faciat lonũ:nec ẽ vſq; ad vnũ: Et ſi offendentẽ nouit offenſus.et ſi deus hominẽ nouit creatoꝛ creaturã:nam quis et te hmo et deus iniquus et iuſtus. Quis eſt qui te ꝑcuſſit. Nemo manu palpabilem tetigit deitatẽ· Sed angelus in celo illam ſuo modo ꝑcuſſit cũ poteſtate pꝛopria delectatus id appetiuit qð eſſe non poterat. Magnus impetus fa⸗ ctus eſt ad ꝑcutiendũ.qᷓ;uis non ſit inflicta iactura:ciũ qoõ dei pꝛopꝛiumm erat in ſe tranſſferre angelus nitebat᷑. Bimili atq; diſſimili modo pꝛothoplaſti niſi ſunt in pa radiſo impet ere deitatẽ:cũ ſicut eloym eſſe dialolo ſua⸗ gente in animo voluerunt Et hic omnis eius coꝛpalis et ſpualis eſt iniciata ꝑcuſſio.vt illa culpa delenda dei fi lium expeteret incarnari· vnde ad manualia oppꝛobꝛia ſe tinpiter wntinm eſt: ppeccatoꝛes in toſterũ et co⸗ latre. atq; diuerſis criminibo maculoſi faciem dñi pcuſ ſerunt verlo deriſiõis tacite ſubadnero.pꝛophetica no⸗ bis quis eſt qui te percuſſit. Sed ſicut nouit dñs qui ſunt eius:ſic repꝛobando cognoſcit omnes aduerſarioſ eius.d quid deuenit hominũ feritas et auerſa iniqui tas.vt ſub huiuſcemodi tipo dicere wllit cum peccat. ſi eſt ſcientia in excelſo. ur querit de ſua nequicia quiſpi om pꝛopheciã cum patrati ſceleris cert habeat ipſe ſci⸗ entiam. Sed omnis male agens penã ſentiẽdi ſua cri⸗ mina queq; cognoſcet:qui ꝓꝑpetrando illa ignoꝛauit aut ignoꝛare ſe fintit. NPoꝛro iudei moꝛtem chꝛiſti differ re periculum autumantes:poſtq; in illoꝝ fuerat diffini⸗ tum conſilio illum moꝛti obnoxiũ ſubiacere:nec haben tes quõ poſſent ſententie moꝛtis tradere poteſtate trãſ lata in romanũ imperiũ. aut falſoreligionẽ monſtran⸗ tes:ne pꝛopter inuidiã viderent᷑ ſententiaʒ inferre ſuꝑ chꝛiſtum. Mane facto.initoq; conſilio principes oẽs ſacerdotũ et ſenioꝛes populi contra ieſum vt eum moꝛ ti traderent vinctum adduxerunt eum:et tradiderunt poncio pylato preſidi vt exactus ab eo ipſoꝛum fucate credita innocentia ſeue moꝛtis exꝑientia puniref᷑. Trã ſiuit in ſomnis noxin chriſto apoꝛiato pꝑtotiens:et deri ſo atq; pcuſſo multotiens.et ira fecit alnquos iudeoꝛuʒ: ad irrogandas chꝛiſto iniurias vigilare. Nam ſepe ↄtin git vt alium ledens in coꝛꝑe pꝛopꝛio primo ipſe ledat᷑ qᷓ;uis ſine cunctatione ſemper demna manima patiat᷑ Et nec vertatur in dubiumꝙ nocere alium cupiens. pruno ſentit laboꝛando et deſudando iacturã ? vigilias ſuſtinet ſue diſpoſitioni aduerſas:vt alteri noceat. Nẽ pe multa incõmoda circũueniunt ledere cupientẽ ante q; ledat.necnon et ledendo leditur:cũ laboꝛat ille q̃ ver berat aut debitũ nature ſibi ſubtrahit dũ vigilandoma la cogitat inferre ille qui odit. et quies optata deperit: cum vnus aliũ celo nocendiimpetit. Vnde toꝛquẽs et toꝛtus coꝛpoꝛea ſeꝑe pena plectũtur.qᷓ;uis magis ĩ coꝛ⸗ poꝛe ille qui patitur:in anima vero toꝛquens mag ipſe toꝛquetur.Nam qui ꝑ impoꝛtunitatẽ atq; iniuſticiã ali um ledtt: ſenſibiles atq; inſenſibiles interioꝛeſ incurrit in tenebꝛas:exterioꝛibus et eternis niſi reſiliat reſeruã dus. Wane autẽ facto in oꝛdine ſolis terꝛã deſupꝑoꝛi entis:ſed nox pꝛofundiſſima erat in coꝛdibus iudeoꝛuʒ . Et q;uis coꝛpoꝛa vigilarent ad coꝛpoꝛeã lucem.ad ſpũ⸗ alem vero animabus interlucentẽ letaliter doꝛmiebãt damnato iterato conſilio. Zradiderunt preſidi:autoꝛi⸗ tate romana hieroſolimis pꝛeſidẽti Nec ſaturati penis illatis moꝛtem eius anxie ſitiebant. Aur in ſimul in cõ ſilio cõdicentes qð tradẽdo preſidiaccuſando ſibi obij cexent:quo preſes iuſte moueret᷑ moꝛtis pꝛoferre ſentẽ tiam. Et huiuſcemodi deliberatione facta omnis mul⸗ titudo ſurrexit.et duxerunt eum ad pretoꝛium pylati. Pretoꝛium aũt erat ſcom traditionẽ antiquã ciuium romanoꝛũ locus iudiciarie poteſtatis vbi et eoꝛum ſe ebat exactio:ſeu locus in quo pretoꝛ cũ ſapientiba et po pulo cõueniebant ad aliquid diſſerendum. Eed pꝛeto rium pilati ſic hieroſolumis diſpoſitũ erat. vt er ipſiꝰ fe neſtris allocutio poſſet eſſe ad extra poſitum populum ſi neceſſitas poſiularet. Similiter pꝛout in alijs vicis ſit ↄgregatio:vt diſſerendoꝛũ oꝛdo poſcebat. ¶ Eed pꝛincipes ſacerdotũ et omne iudeoꝛũ cõſiliũ pretoꝛiuʒ pilati nõ intrauerunt ne contaminarent paſcha quod tune in tpe celebꝛabant. Clitabant enim iudei er antiq traditione in tali ſolennitate ingredi gentilium cdes. Semn enim iudei vilibus cerimonijs intendẽtes: in magnoum maloꝛũ woꝛaginem ceciderunt. Marima il loꝛum cecitas:et peruerſa conditio. Verebantur cõta⸗ D3 Aiber tertiuſcecimgs finare paſcha ſi pꝛeſidis intrarent pꝛetoꝛiũ. ſed nõ væ / rebant᷑ ad moꝛtem iniuſte deducere dũm omnium chꝛi ſium aduerſus quẽ nullã cauſam moꝛtis inuenerãt:ni ſi quã illi ex animo imponebant.C ontaminauerũt pa⸗ ſcha et omnẽ eoꝛũ ſolennitatẽ fedauerũt:cum tã crude liter in chꝛiſti dei filiũ exarſerunt. Yam fedauerãt aias oglio.et inuidia et falſitatibus deturpauerant:vt nil ꝓ⸗ geſſe poſſet mũdicia exterioꝛ cum homo interioꝛ totus eſſet in culpa. GFruſira nitit᷑ foꝛinſecus ſe comptare mo ribo:hoꝛrẽde in intimis maculatus. Et abſtinẽtia exte⸗ rioꝛ tendit in nihilũ ſi animuſ interioꝛ impetu vadit in pꝛeceps. Pilatus autẽ cũ ieſum cognouiſſet in ſuum pretoꝛiũ intromiſſuʒ foꝛis aũt expectare iudeos.velut octus in agenda et diſcutienda cauſa reoꝛuʒ et iudicio diſſerendi:hunc quoq; tolerans moꝛẽ iudeoꝛũ ipſis ex⸗ tra po ſitis eſt locutus dicens. Quam accuſationẽ af⸗ fertꝭ aduerſus hominẽ hũc Ad ſapientiã pꝛeſidis ſpe⸗ ctat et ad cuiuſũibet iuſticiã pꝛeſidentis reum oblatum non iudicare pꝛo voto afferentiũ:miſi pꝛobabilis accuſa tio afferatur. Proinde ſollerter hic pilatus inquirit et oꝛlinarie pꝛocedit in cauſa: cũ ab offerentibo reum ad/ uerſus eũ accuſationẽ expoſcitl Lunc iudei ſanctitatẽ et falſam iuſticiam ſimulantes: et ꝙ nõ wlut innidi eñ ſue iuriſdictioni tradiderant reſponderũt. Si nõ eſſ hic malefactoꝛ:non tibi tradidiſſemus eum. Ac ſi dice rent. Mon mouemur inuidia. odio nõ agitamur. net ſu mus in ſuo facto precipites anteq; tibi tradidiſſemꝰip⸗ ſum diſcuſſimus:vidimus malefacta eiꝰ maledicta co⸗ gnouimus. Mil aliud ſed ſua maleficia tibi eum per te iudicandum tradere nos cõpellunt. Igitur aperte co⸗ gnoſce ꝙ ſi hic malefactoꝛ non eſſet: tibi a nobis tradi tus tunc nunq; foꝛet. O iudeoꝛũ damnata pꝛocacitas: que ꝑſequi non deſinis innocentẽ:que ſuis non ſaciaxꝭ obpꝛobꝛijs:que veritate carẽs et iuſta cauſa querele ad cõmenta fallacie te cõuertis. In quo malefactoꝛ aduer ſus quem pauloante coꝛã caypha tuis falſis teſtibo de⸗ feciſti. In quo malefactoꝛ qui vſtꝑ decalogũ immacu late ſeruauit. In quo malefactoꝛ qui veſtra legem non venerit ſoluere ſed adimplere. In quo malefactoꝛ qui ad vos reſidentes in moiſaica ſede reuerentiã maãdauit turbarũ:ne per veſtra malefacta debita obedientia rũpe retur. In quo maleſactoꝛ veſtroꝛũ curatoꝛ infirmox.ſa nitatuʒ donatoꝛ et vſiros moꝛtuos de imperio moꝛtis eripiens vt vos vocaret ad ſidem.et coꝛda weſtra ꝓ eter na reſurrectione ad ſeipſum iuſte cõuerteret. In quo malefactoꝛ qui vobis pꝛedicauit regnũ celoꝛũ et repꝛo⸗ miſit eternũ. In quo malefactoꝛ quẽ nullũ potuit ma⸗ culare peccatũ. Elbi ſunt homicidia eius.vbi ſeditiões. vbi furta. vbi rapine.vbi extoꝛ ſiões violente.vbi adul⸗ teria. vbi ſtupꝛa. vbi inceſtus. vbi delictũ aliquod: exqͥ conſtituitur homo reus. In quo malefactoꝛ qui oĩbus venerat relaxare delicta In quo malefactoꝛ bonoꝝ oĩim conditoꝛ et creatoꝛ In quo maleſactoꝛ qui abeo qð eſt deficere nequit qui ſummũ bonũ eſt et omne wnuʒ ab ipſo pꝛocedit.Aln ideo malefactoꝛẽ iudicatis qui puruʒ hominẽ creditis nec in illo creditis deitatẽ. Sed ſi deũ eſſe non creditis ſibiq; loquenti ſaltim opibus cregite qui talia fecit que nemo añ eum facere potuit. Et ſi o⸗ ines patres tuos ab adam in pꝛeſens.ſi omnes patri archas atq; ꝓphetas quos credis iuſticia pꝛeditos. ſan⸗ ctitate pollentes etiã vt homines ad iſtũ chꝛiſtũ vt ho⸗ minẽ cõpares.vt lumen ſtellax auroꝛale vel luna cum ſol apparuerit:ſic illoꝛũ ſanctitas reſpectu chꝛiſti homĩs omnino palleſcet. Cur pꝛeſumpſiſti iudeoꝝ implacabi/ lis feritas cũ chꝛiſto in iudiciũ ingredi ur non timui ſti malefactoꝛem dicere apud pilatũ pꝛeſidẽ: cuius viita 4 . . —* omnino neſciuit criminis labem. Eur cothmutaſti in mBendaciũ veritatem vt puerſo coꝛde puerſitate loane⸗ 6 di benefactoꝛem malefactoꝛẽ in iudicio appellares. ne tua turba vulgaris exclamauit viſo miraculo bñ oĩa fecit. et tu nunc coꝛã pꝛeſide aꝑta falſitate ĩpetuoſis vo⸗ cibus malefeciſſe cauſaris. Monne turbe dixerant alio viſo miraculo quia ꝓppheta magnus ſurrexit in nobis. quia deus viſitauit plebem ſus. Necnõ et alio viſo mi⸗ raculo turbe in monte ſaciate dixerunt quia hic eſt vere Apheta qui venturus eſt in mundũ.et tu nunc nephan da voce inclamitas ipſum dicens malefactoꝛẽ in mun⸗ dum. Mam oĩs malefactoꝛ in populo iudeo conſtituif⸗ aut contemptu legis nature:aut contẽptu leg moiſai⸗ ce. Pꝛofecto neutrã iſie homo contẽpſit quẽ tu maleſa ctoꝛem cõſequeris. In alijs vero nationibo malefacto⸗ habetur:qui iuſſa pꝛincipũ ciuileſq; leges duxerit in cõ temptũ. Sed nec chriſtus ſpectabat ad alias nationes qui natione carnali ꝓfecto mdeus erat:in qua lege ma lefactoꝛ omnino nõ erat Sed ſuꝑuacuũ eſt chꝛiſti verã innocentiã excuſare pocius hominũ maliciaʒ accuſemꝰ quiad tanta mala pꝛolabi poſſunt:vt negent veritatem falfitatem oĩno pꝛemittant: et ad id deuemãt qð retra⸗ ctare nõ poſſint. Nam hominẽ extra iudiciũ malefacto rem aut reum quõhibet appellare aduſtio eſt inſamie et qñq; lebilis: cum firma vita ſteterit innocẽtis. Cũ ve ro in iudicio vt malefactoꝛ quis cõſtituit᷑ qñq; lata ſen tentia pena ſubſequitur que nullis remedijs abꝛogaf: vnde vꝛit infamia toꝛquet et pena. Quid igitur fiet illi qui ad iudiciũ pꝛotrahit.falſis accuſationibus impꝑetit cuius immaculata eſt vita. et ſentẽtia ſequitur vnde vi ta pꝛiuaf. Sed ſcom iuſtũ legũ iudiciuʒ qõ vniuerſale aut indefinitum non recipit nemo cõdemnari conuin⸗ cit᷑: ni ſi crimẽ ꝑticulare aut pꝛobabile obijciaf. Pila tus autẽ in hac cauſa iudeis iuſtioꝛerat et leges noue- rat romanoꝛũ:que tunc ꝑ vniuerſum oꝛbeʒ velut iuſti⸗ oꝛes ſumma obſeruantia ſeruabant᷑. Que leges nõ da mnabant reum niſi de particularibus diſſertis crimi nibus iuſta pꝛobatione conuictũ. Perſiſtit inquirẽs q; uis littera taceat:quid diſſerte aduerſus chꝛiſtũ obijci ant iudei.et qui eum ſibi tradiderant. Sed ne in hac cauſa iuſtiſſima ſuccumbere viderent᷑:ſe ad falſa cõmẽ⸗ ta conuertunt. Mam moꝛis eſt puerſoꝛũ.falſitatem ver bis eius facere numeroſam:qui auctoꝛitate ſe anĩo di ſecuerunt. Reinquiunt enim lingue doloſe dicentes. HMuncinuenimus ſubuertentẽgentem noſtrã.et ꝓ⸗ hibentẽ tributa dari ceſari:et dicentem ſe regem eſſe. Ecce fingunt audaciã mente deiecti. Amponũt falſa in fallibili veritati:p impꝛobitatẽ inſiſtunt iuſta impoſtu⸗ ra carentes:a ſubuerſi a diabolo dicunt chriſtum domi nũ ſubuertentẽ. Non eſt ſubuerſio vbi ad deuʒ oꝛdinat cõuerſio. Elenerat enĩ omnes ad deũ conuertere. Hoc ſiquidẽ vita moꝛibo factis dictis in veritare atqʒ inceſ/ ſanter clamabat:vt ipſi cõuerterent᷑ ad dñm. Et ꝑ pꝛo phetas ſuos velut ꝑ conſonss voces ſibi inuicem ſucce dentes ad cõuerſionẽ veram atq; veritatis noticiam. multo et pauloante iudeoꝛũ ꝑfidũ populũ inuitauerat In iüllis nanq; xpſetis hoc potiſſime agebat vt populłꝰ et pꝛincipes iudeox conuerterent᷑ ad dñm:ſicut eoꝛum ſcripta que hic inducere longũ eſſet vere intelligentib⸗ manifeſtant. Nunc vero dei filus humanatus in id tẽ dens appellat᷑ ipſe ſubuerſoꝛ. Humana quippe iniqui/ tas ſepe contrarium virtutis illoꝛũ quos odit obiecit ĩ facie. Plerunq; aũt et veritatẽ in vicium:aüt falſa opi nione aut fallaci crininatione mutauit. Non ſubuerte bat gentem: quam cõuertebat ad legem Non ſubuerte bat gentẽ veſtraz cui nauam ſcalq parabat aſcenſionis 77 LR ,41 S incclun genach/ nusſa⸗ uleco orcr o zupon fonr⸗ benimne lonalere Platuret fnohibu⸗ threlpet nrpercerr thunetd neusitf Umntaut⸗ lliſecrets! lttucin ſecaduert Hedpo lntiscogen letradian legem we Utusain mittebat. huumlitat lerſiltnd lenlguud Coltum ſu fnen goas ſeuead mhasi dertemte Udwie Cyiſtoch gebentv Tcheit tenereſi tumoꝛt tebak. ſationeyl Vere ſunt, etſegeroa ſulcturui ſoninreltg⸗ iidſerebat⸗ Nnwſram 6ttſenta lglotaſc etſentu rurpeni tnng wamyrip Chetunt d Peunſn unnoci Nrrtplatu lOnimun nengent ſonimnnen kſtſn mirer Umtgnett Uan ndl nalegema cheſtiwrz Beranſend Nrigtem itcder ümaleher⸗ Kinſeme Netis Küͤte ſcglatgſen io abeogek: ſturhietili s impetit ryngen pniuerſole iconwin⸗ K. Pn egesnore⸗ zMet iun leges ton iſſertoamm tinciieih cheſtichie d nenbee ſalacöni ſitutemur zſeanio di icentee, oſet / remeſſe. ſt ſalſain ninpoſtu⸗ um demi oint tere Dor lch ineel Ctpoo⸗ item ſue ſoticun. utaben nr , euteoun Aloennt slnidti e iniqu, ohiecti ſala opi ſuberte ſubuette enſionis —d õ De paſſione domini Baluatoꝛis in celum vnde nec ſubuerti poſſet a regibus qui vos to ciens captiuauerãt:et de terra pꝛomiſſia non veſtrꝭ me,⸗- ritis ſed vſſtris culpis exigentibo ſubuertebãt. Nimis pateris bone ieſu:cui virtus in viciũ ab impꝛobis verti⸗ tur Et durs. eſt cinuſpiã hominis paſſio:cum innocen⸗ tia pꝛo crimine computat᷑. Oagis eni ex his qᷓ; ex coꝛpxo reis flagris mens ipia configit᷑.Et plus q; flagella coꝛ/⸗ pus animã iſta diuerberant Sed mitius ſuſtinet q̃ tri bu nal expectat diuinũ:ad qð magis qᷓ; vxrbis tacite ap pellatur. etiã ſi nolit ille qui patit᷑ nec tributa dari ceſa⸗ ri pꝛohibuerat:ſed reddenda ceſarea ceſari interrogan/⸗ tibus ipſe predixerat. Et ad vitandũ ſcandalũ cũ eſſʒ li ber:per petruũ ſtaterẽ regi ante pſoluerat.Et cũ eſſet rex regum et dñs dñantium ſe regem eſſe nunqᷓ; aſſeruit: pocius aũt fugit cũ turbas pꝛenoſceret venturas ad eũ ex miraculo magno motas vt regẽ ſibi eum pᷣſicerent: qui ſecrxeta poteſtate de paucis panibo tantam hominũ multitudinẽ ſacauit. Mon libꝛant verba homiĩes aĩoſi: nec aduertunt vtrũ mendaciũ an ꝓferãt veritatem. Sed pilatus hanc anioſitatẽ intelligens.et ex ante re⸗ latis cognoſcens inuidiã iudeoꝛũ:eis ſcõm ipſoꝛũ legẽ retradidit iudicandũ dicensl Accipite eũ vos:et ſcom legem veſtrã iudicate eum· Immunis volebat eſſe pi latus a iudico huius hommis innocentiſ:cum eum re mittebat iudicandũ legis iudicio iudeoꝛuʒ. Et neſcio qᷓ humilitate agebat᷑ vt legem ⁊ auctoꝛitatẽ in chꝛiſto vel let ſuſpendere romanox:cũ nollet inquirere aut Diffini re anquid ſuꝑ chꝛiſtum. Goꝛte pꝛeſagiũ erat ꝙ pꝛopter chꝛiſtum ſuſpendende aut remittende romanox leges foꝛent. quas tempoꝛe ſeue paganitatis ediderãt:aut nõ ſpectare ad ſeculares pꝛĩcipes de chꝛiſtianis poſt chꝛiſtũ ampuus iudicare. Seu pꝛenoſticon fuit ꝙ auctoꝛitas terreni regis atq; humane legis ceſſura erat auctoꝛita⸗ ti diuine atq; euangelice legi · Non enim heca pilato ꝓ chꝛiſto q́uis ipſo ignoꝛante niſi adumbꝛato miſterio a gebantur: vt ſcõm legem moiſaicã non ſcom romanaʒ d chꝛiſto in iudicio ageret. Moiſaicam legem iudei ſe tenere fatebant᷑:quã a deo datã eſſe in monte ſinai ꝑto tum oꝛbem quadã ſidei noticia et relatione veridica fe⸗ rebat᷑. In qua et ſub qua mira dei pꝛouidentia et diſpẽ ſatione vbiq; terrarũ etiam poſt depoſitionẽ permiſſi vi uere ſunt iudei:que legẽ euangelicã tenebat incluſam: et ſecreto chꝛiſtum in ſuis geſtabat viſceribus mundo naſciturũ.tunc vero iam natum.u legi pilatus etiaʒ non intelligens quid hoc ſecreti haberet:tanta reuerẽ⸗ tia deferebat vt diceret Accipite eum vos:et ſcom le⸗ gem veſtram iudicate eum O ſi iudei a pilato pꝛedo⸗ cti redijſſent ad coꝛ:et legem cum ꝓpletis vigili mente legiſſent. ſcᷣm illam iudicaſſent chꝛiſtũ: ꝓlecto decre uſſſent penitus eſſe deũ dei filum homine vrum: ? du cerentur penitentia ꝙ tradidiſſent vt honninẽ reum Sed quem ꝑ moiſaicam legem moꝛti adiudicare non Ppterant vt ipſi bene prenouerant ſe falſo ad religioneʒ conuertunt dicentes! Mobis non licet interficere quẽ q; Ineuulſi biliter homicidiũ chꝛiſii moꝛtẽ geſiabat in anmo qui de interfectione clamauerũt · Non enim dixerat pilatus accipite et interſicite: ſed dixerat iudica te. Qm̃ multi ꝑ legem iudicant᷑ atq; varie plectuntur ſcom exigentiã delictoꝛũ.qui tamen non ſupſtante di⸗ gno crimine moꝛtis ipſius euadunt ſuppliciũ. Sed iu⸗ de pfidi ſolum de interficiendo loquunt᷑ Quare auüt di cebant interficere non licere. Aut enim honeſtate feſti. aut ratione tranſlati dominij:ſed hoc ad eos pilatus re ſtituebat cum dicebat accipite Tleruntamẽ quadã alia ſagaatate doloſa vexabant᷑ qua dicebant penitus non li cere vtputa ꝙ a turbis et ceteris pꝛeſentib et futuris — SðZ haberentur immunes:ſi non abipſis ſed a gentibo au⸗ toꝛitate iuſticie romanoꝛũ chꝛiſtus publice moꝛtis ſen⸗ tentia puniretr᷑.Alisem vero ſecretioꝛe cauſam euangeli ſta ſubnectit dicens vt ſermo ieſu implerer᷑ quẽ dixit ſi gnificans qua moꝛte eſſet moꝛiturus. Pilatus his auditis illoꝛũ impoꝛtunitate ad chꝛiſti examinationem oꝛdinario iure ſe contulit.et de tribus accuſationibo fa⸗ ctis vnã tm̃ veritus:ſuꝑillam chꝛiſtum dũtaxat exann⸗ nat Introiuit igitur in pꝛetoꝛiũ pilatus:et vocauit ie ſumet dirit ei. Tu es rex udeox Cauebat ſibi pilatus qui ex mandato romam umpi pꝛocurabat iude.ne rex aliquis ꝑ ſubdolam actionẽ inſurgeret qua ipſe cauere nõ poſſiʒ.et ne romano impio auſferretur ꝓuincia:ſimi⸗/ lit er et iacturã ꝓpꝛiam verebat᷑. Ex hoc a ielu ſi rex eſt ex quirit:pꝛimis duab accuſationiba pꝛetermiſſis.Pꝛeſi ſerat enim in ſua mente pilatus ſe chꝛiſtum rege ꝓpꝛis lingua confeſſum aut moꝛti tradere aut roma mittere puniendũ. Spectabat ſane ad eum ex cõmiſſione tibe⸗ rij ceſaꝭ romaniq; ſenatus:ne iudea quã roma in dedi⸗ tionem acceperat ab aliquo inuaderef in qua ſibi ꝑmi⸗ ſiſſet aliquid incaute moliri: capitali ſententie ſubiace⸗ bat.Pꝛoinde non ex toto vilpendit verbũ:cum tm̃ in⸗ terrogat ſi rex erat chꝛiſius hominũ iudeoꝛũ. Jeſus au tem caute reſpondit interrogatus interrogans. Ate⸗ metipſo hoc dicis.an alij tibi dixerunt de me Mec chꝛi ſtus qui ommia nouit velut ignoꝛans interrogat.ſed vo lens iuſta ratione pilatum in ſus examinatiõe repꝛime re acſi recauendo dicat. Si a temetipſo cogitaſti me fo re regem:cõmuniſ iudex tranſiuit in partem quo facto ſempꝑ eſt ſuſpecta ventilatio rei. Sia temetipſo hec cau ſa ſumpſit initiũ:miuſtum eſt vt cogitatio preſidũ per examinationẽ exquirat᷑. Mon eſt iuſticie preſidis:vt fm ſuas ſuſpitiones abiq; rumoꝛe vel fama ſeu ex accuſati⸗ one preuia quid in iudicio querat. Si aũt alij dixerunt tibi de me non me interroges:ipſi teſtiſicentur qui me accuſauerunt.Accuſanti non reo incũbit pꝛobatio:tm̃ defenſio cõpetit reo. Auſte atq; modeſte videbat᷑ pꝛoce dere pilatus:iuſtius aũt agebat et chꝛiſtus. Si vero tentabimus ingredi interrogatiõis ſecretum: alio ſple/ doꝛe fulgebit ipſa ſententia Oꝛdo rationis expoſcit ⁊ iu ſticia vera requirit vt oĩs interrogatus cauſam et ratio nerum interrogationis agnoſcat:aliter per incaptionẽ et incompacte loqueretur. Pꝛima enĩ virtus reſponſiõiſ eſt:interrogationis cauſam ſciuiſſe Mecnõ honoꝛ ⁊ vir tus eſi interrogati:ſi interrogantẽ de his que nõ nouit interroget. Fecit hoc chꝛiſtus q́uis ommia noſcet ĩ mi ſterium et exemplũ vt ſi qua ratione interrogaretur re interrogaret ipſe pilatuʒ: vti ſi dicere velit. a temet ipſo hoc dicis edicito:et reſponde bo tibi. ſi autẽ alij dixe runt tibi de me congrediantur mecũ et reſpondelv eis Necnon aliter reſpondenſdũ erat ſi a ſemetipſo.aliter ſi ab alijs imbutus exquireret chꝛiſtum regem eſſe pilatꝰ Nam ſia ſemetipſo dixiſſet pilatus chꝛiſtus quare iſta cogitatio ſubintraſſet ſuis interrogationibus extoꝛſiſ⸗ ſet. qua cognita ipſum aut cõuertiſſet ad ſeipſum tanqᷓ; hominẽ alta et vera cogitantẽ:aut eum confudiſſet ver bis in ſua ꝑpſfidia remanentẽ Si aũt alij dixiſſent ex oꝛe pilati querebat audire cum quibus habeat et quo iure in hac cauſa congreſſum. Nouerat enim omnia: ſed in terrogat vt homo ante hominem conſtitutus. o deſtia pilatus vſus eſt et ſuaui pꝛudẽtia vt pꝛius reſpõ deret interrogatus quã reſponſum acciperet pꝛimo in terrogans. Manſuetudo viri pꝛeſidis qui non ex anĩo ſed ex iuſticia pꝛocedit in reum verba dicit et audit ĩter rogat et reſpondet:et pꝛo accuſationibus excuſationuʒ pꝛeſtat audaciã Et pilatus Nunquid iudeus ſum ego DO 4 Liber . tertiuſdecimus trat. Poteſtas eius poteſtias eterna que non auferet:et Hens tua et bonti iderunt te mihi. Quid rei “ . Gens tua et bontifices tradiderunt te mihi. Quid ſeei tat Pore ieciea no corrumpek. Unde regnuͦochei ſii Er quadam benignitate loquebat᷑ pilatus tũ inter rogatus veru reſrondebat et humanitate miti agebat in chꝛiſtum.quã ſi vſq; in finẽ cauſe ipſe ſeruaſſet.moꝛ⸗ tis non dictauiſſet vllo modo ſententiã. Et huane ſub diabvlo ſeruitutis funſſʒ dilata redemptio:quouſq; chꝛi ſtus aliter accepiſſet cõpendia moꝛiendi. Sed eius per uerſitas quia non manſit vt cepit:moſtrũ accelerauit re mediu m. Reſpondit ergo pilatus ad interrogata ieſu. Nunquid iudeus ſum ego Vt oĩno excuſare ſe velit:ꝙ a ſemetipſo chꝛiſtũ eſſe regem non dixerat neq; cum eo fuerat obuerſatus vt moꝛes et vitam eius agnoſceret aut qð ab illo audierit ſe factum regem. Pꝛopterea ſe⸗ cutus adiunxit. Gens tua et pontiſices tui tradiderũt te mihi. Ad ipſos retoꝛquet iudeos obiectũ crimẽ ieſu: quaſi chꝛiſto interꝛoganti reſponderet NRmemetipſo te regem eſſe non dico quia iudeus non ſum. Gẽs tua de qua natus es et tui pꝛincipes ſub quibus populus diri gitur iudeoꝛũ:aut gene tua ⁊ pꝛincipes tui ſi te illox aſ i ſeris regem. ſeu ipſi te regem aſſerũt veluſiue:aut te to lerare nolentes tradiderunt te mihi ſub iſta delatiõe ꝙ impꝛobiter regem te foꝛe predixeris.qð ſi non es quid feciſti. Diſceptat cum chꝛiſto erquiſitiuo moꝛe pilatus interrogans ſi quid fecit:ꝙ in tantũ odiũ venerit iude⸗ oꝛuin vt eum ſibi tradiderunt iudicandũ. Qua ſi dicat Bilte non aſſeruiſti regem qð ipſi tibi obijciunt aut ſi non es qõ moꝛes tui in ſinuant. abiect? emm a mundo maorꝛibus vtebatur ieſus Quud feciſti Quod eſt crimẽ in lege tua. Quid aliud cõmiſiſti aduerſus gentẽ tuam aduerſus pontifices ſacerdotes qui te in hanc miſeꝛi⸗ am induxerunt. Non te querebam in iudicio ſiſti: neqʒ mihi es a mea gente delatus.de te vltra omnes viuen⸗ tes mira multoꝛũ relatione percepi te vtiq; viuere per mittebam.digmitas romanarũ legum liberũ te ſinebat tribunal noſtrum nihil te habet aduerſuʒ:de nihilo ⁊ a nullo pꝛeterqᷓ;a tuis pontincibus pꝛecauſarꝭ. Quid er⸗ go feciſti.Latet ne aliquid pꝛeter obiecta que vera non iudico.que pꝛobatione deficiunt vnde aduerſus te tu⸗ multuet gens iudeoꝛũ. Quid feciſti vt aut te iuſte con demneʒ vel dimmittã immunẽ.Affectabat enim pilatus chꝛiſtũ dimitteꝛe atq; ſedare iudeos:idcirco a chꝛiſto ex⸗ quirebat qͥd egerat. A pilato ſuſcepto reſponſo ꝙ nõ a ſeipſo ſed a iudeis ſuaſus chꝛiſtuʒ ſi rex erat exegerat. Lrelſpondit ieſus.Regnum meum non eſt ex hoc mun⸗ do. Si ex hoc mundo eſſet regnum meũ:miniſtri mei vtiq; decertarent vt non traderer iudeis Nunc aute re gnum meum non eſt hinc Ueritus fuerat herodes tẽ poꝛe chriſti naſcentis magoꝛũ audito pꝛeconio vbi eſt qui natus eſt rex iudeoꝛũ aliquem regem natũ qui ſuũ regnum vellet omnino pꝛeripe. Et cum noue ſtelle au diuit auribus nouitate: quaſi maius imperiũ ſuper euʒ venturum expauit Nunc tꝑe chꝛiſti moꝛtis imminent ſimilia pilatus extimuit. Sed nec reſpondit aut apolo gicauit niſi fugiendo herodi.erat enim infans cui non⸗ dum tempus moꝛtis obuenerat nec ipſe debebat in iu⸗ dicio nõ requiſitus aſſiſtere:maxime cum nõ ad rei ve⸗ ritatem oſtendendã ſed ad moꝛtẽ ſubeundã ab illo im pio quereret᷑. Nunc homo factus pilato ꝓ ſeipſo et pꝛo iam moꝛtuo herode reſpondet ꝙ de regno terreno non timeant regem ſe eſſe:rxegnũq; non tꝑale ſed eternũ ſe habere conteſtans· Regnũ habere chꝛiſtus ſe aſſerit ſed non de hoc mundo:quia non ab homine ſed a deo.non de hoc mundo quia non terrenum ſed celeſte.nõ de hoe mundo:quia non coꝛruptibile aut moꝛtale.non tranſi toꝛium: ſed incoꝛruptibile ſemp eodẽ modoſe habens et ſine fine manſurũ.Et in damiele pꝛedictum iam ſue ſte ieſu ſi non de hoc mundo Eſt ne alius mundus cui regendo pꝛeferaris. Eſt ne tibi aliud regnum qo dimiſe ris vt in hanc miſeriã deuenires. Pꝛoinde regnum eſt ſenſibilis atq; viſibilis mundi cui pꝛefecit hominẽ pꝛo/⸗ thoplaſtũ vt irrationalibo dominareĩ᷑: qui ſine contradi ctione fuiſſʒ oĩbus dñatis ſi in eo qð acceperit ipſe ſte⸗ tiſſet. Et ad id deueniſſet ſucceſſoꝛ tranſductus ſi nõ ex infecta radice ipſe fuiſſet exoꝛtus. Sed ſicut multatus eſt pꝛimus:eque multatus eſt ponerioꝛ O q;uis remã ſerit pꝛeeminẽtia nature virtus deperiſt obedientie et obedientia pluriũ irrationabiliũ in inmciciã verſa eſt. Et elementa ſumpſerunt aculeũ leſionis. NHoꝛũ ſiqui⸗ dem omniũ ſcilicet domini ſubiectoꝛũ:erat ivſe domi⸗ nus et rex verus. Sed ab altioꝛi regno rex erat ipſe cen ſendus.Mam eſt aliud regnum muiſibile coꝛpaliev ocu lis et impceptibile coꝛpoꝛeo ſenſu:iuxta quod domimus ſabaoth ipſe vocatur:id eſt rex ⁊ dñs exercituũ inuiſibẽ lium angeloꝛũ qui nunq; in hac miſeria pegrinati ſunt Eſt ergo regnum chꝛiſto dei filio:ſed non de hoc ꝑfun⸗ ctoꝛio mundo.Abnegat regnũ mundi huius ſcilicʒ coꝛ⸗ rupt ibilis et coꝛrupti: quia omne qð eſt in hoc mundo eſt cõcupiſcentia carnis concupiſcentia oculoꝛũ ſuꝑbia vite:nec ſuꝑ iſta regnare ſed deſtruere cõpetit filio dei. Regnum iſtud regnũ eſt moꝛtis: ſicut dicit apoſtolus. Megnauit moꝛs ab adam vſq; ad moilen:qin eſt foꝛma futuri ſeculi.etiam in eos qui non ꝑeccauerũt:quã ſi il⸗ lam coꝛpis et anime diuiſionẽ intelligimus regnamt ⁊ regnat regnabitq; in hominibus quouſq; ſeculuʒ iſtud pꝛefinito fine claudat᷑. Chꝛiſtus autẽ non regnũ moꝛtꝭ led vere vite conſtituit:qð in ſe habet a cui vult ipſe cõ cedit· Vnde regnum eius non eſt de hoc mundo:ineui tabilis.Regnum mundi regnũ eſt ꝑeccati.ſub cuius ti rannide omnes naſcunt᷑ qui generant᷑ ex ſemine:dũta/ rat exceptis ſanctificatis in ventre aduerſus qð apoſto?ꝰ clamat Mon regnet peccatum in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe qð deoꝛiginali abolẽdo ꝑ baptiſmũ eloquit᷑ aut de actu⸗ ali qð libera volũtate pagitur:qð de raro aut fere a puu⸗ cis vitatur. Tlenerat enim ipſe peccata cuncta deſirue⸗ re:non ſup ipſa regnare ꝗundatur mundus ſup nihilo ratione niaterialis oꝛiginis:et de nouo per creationem ſumpſit iniciũ. Sed chriſtus dei filius habet ſine pꝛin cipio regnum. Sed mirum et mentibus noſtris in⸗ gerit queſtionẽ ꝙ pilatus chꝛiſtuʒ humane interrogat chꝛiſius vere diinne reſpondet Non enim pilati capaci tas rationis in altiſſimo ferebat᷑:ſed iuxta ſenſum hoĩs humanũq; moꝛem ſi rex eſſet achriſto dommno inquire/ bat. Ipſe vero chriſius reſponſum dabat diuinum. Ti debar᷑ foꝛte chꝛiſtus ſub velamine reſpondereꝙ a ſub⸗ ſtrato interrogationis pilati ſua reſponſio diſcrepabat cum omnis vera reſpon ſio ad ſubſtratũ interrogatiõis intendat:vt queſtioni ſatiffaciat et querẽti. Niſi foꝛte qꝛ de regno gloꝛie loquebat᷑ qð in mũdo iſto reperiri neqt agd quod regnum ipſum etiam preſidẽ reſpõſione altiſ/ ſima inquirebat.vt deſpiciens pꝛocurationẽ quã a ceſa re romano acceperat:pꝛocuratoꝛ eteꝛni regni pꝛo ſeipſo efficeret᷑. Mecnon decebat diumũ reſpondere diuine q; uis humanus interrogaret hũane. Hon expediret ſub mitt ere ꝓpter tpꝑale habens eternitateʒ:neq; ſemp ſtul⸗ to reſpondendu ſcom ſuam ſtulticiam cenſet᷑. Non re⸗ ſpondet chꝛiſius diuine neq; humane bꝛeui vrro mul te compꝛehẽſionis cum pilatus interregat quid feciſti. am̃ diuine infinita hominum cõpꝛehẽſione patrauit: humane vero multa fecit infinite virtutis.que nõ erãt buiuſcemodi diſſertionis habite cum pilato. Sed bꝛe lilopent mundo ot Emittem. eteivces lsouumun ſtnanne ltemmt vetruerer uniatennn mhoflal Vrppretad Hunpugrn apocap Uenregnu gunſuumt puemue gum men ommortis Cig guenn, ecandus lum omnes nommsen leſtium atq ſtebiturgn lelens tern luinereels⸗ ſegebat Oh Ubverptſoen kenobieathe Nlogo dod NN ensdrnd bar Cwr Rſabezl ſio diſino Hiiuſtoden ſuis eroeb eripſapſ mnyel e lkmretipſen lncout⸗ Ebhaolete dit ferar A finoneſt ſtummmt dwentmon fHunpra non Mepnainici Unoncun Tünechonis⸗ ſuatſartu ermundäe oone cheiſn gnaret Rep ſſeprtirnt epitrecin W ntigane kudipſe kte 10 che⸗ lus cui dmiſe lmeſt iero⸗ nrradi beſte, noer ltatus Stema entieet iſg eſ, iſiqui⸗ edomi⸗ lecen lcyoen minus uſbei⸗ tiſunt Nan⸗ nczc emundo ſüpbis filo d. oſtovo, bem Niſi⸗ nuut Bſtud Umort N denen Paninst mnedüͤta⸗ Hdapſor ncopor tracu egpeus deſtven ipmhio anonem ſnepen nbin bennoper iapoci mn wis iſone⸗ tin nect nealete vigcn poſepß hbineqh lier ib ſoſol⸗ ſon ter winul trauit: ͤerät ed bee De paſſione domini Saluatoꝛis uilo que reſpondit de regno ᷣ ſuum nõ erat penitus de mundo hoc: quomiã ſi regnum ſuum eſſet de hoc mun do. cõmilitones vt pꝛo regibus aſiolent decertarent: ca lamitatem huius traditiois atq; iudicij ne ipſe ſubiret et ne iudeis tradentibo traderet᷑ · Mõ infert chꝛiſtus põ dus criminis in pilatum: et paruipendere videt᷑ ꝙ ſibi fit traditus iudicandus: ſed in iudeos qui eum pilato tradiderant iudicandũ. Pꝛoinde nam dicit. decertaret ne traderer iudeis. vt iuxta eoꝛũ petitionẽ iudicer et pe nam ſubeam iudicatus: vt pateat ꝙ ſi pereat innocens magis fallaci accuſantiũ qᷓ; iudicis eſie crimen. Et ha⸗ bere poterat de alio regno legiones innumeras inuiſi⸗ bilium pugnatoꝛuʒ:quas etiã denegauit ſe velle in ſuo pꝛincipio captiõis. Mꝛoinde affirmado ſubnectit. Nũc gutem regnum meum non eſt hinc. Clere illo nunc re gnum ſuum in mundo non erat:qui in mundũ adue⸗/ nerat miuſte iudicandus. Nunc quis wlũtarie iudicoꝛ regnum meum non eſt hinc. Non habet ibi regnuʒz vbi quis moꝛtis imperium ſubit. Sed nunc ad tunc vſq; quaq; pueniet. aut ad nunc tale tunc ſubſequetur in ꝗq iudicandus iniuſte iuſte omnia iudicabit. Et ↄgnoſcẽt eum omnes dñm vniuerſi cui a domino in celo et ĩ ter ra omnis eſt collata poteſtas:et omne genu flectetur ce leſtium atq; terreſtriũ ⁊ infernoꝛũ.et omnis lingua cõ ſitebitur. quia ipſe eſt rex regum et dñs dominantium ſedens eterne ad dexteram dei patris in maieſtatis glo⸗ ria in excelſis. Ac per hoc illo nuncregnũ ſuuʒ hinc eſſe negabat Obiecit ſaluatoꝛ humanitatis foꝛmam demo mbus:vt ſpecie deluderent᷑ ne filius eſſet dei. Hac ean⸗ dem obiedt hominibo ne crederet᷑ filius dei: mſi eo me rito quo diuina pꝛouidentia occulte vt crederent maul⸗ tis hominibo iterluxit.Quã tm̃ foꝛma pilatus aſpici⸗ ens: ſcom illam chꝛiſtum ſuis interrogatiõibus agita⸗ bat. Erat nanq; magnũ diuini ſacramenti miſterium: ꝓt ſub eadẽ foꝛma diabolus ⁊ homo collega eius in chꝛi ſto dei filio fallerent. Nec tamẽ in eo ꝙ falluntur vt fal,⸗ li iuſto dei iudicio merebant᷑ chꝛiſti veritas a tramitib- ſuis exoꝛbitabat.eſellerat diatolus humanã naturaʒ: et ipſa ipſe cum ſuis complicibo fallebat᷑. Nec erat iniu⸗ ria vel deceptio:ſi cum eadẽ quam deceperat foꝛma ha⸗ beret ipſe congreſſum. Pꝛoinde ſtupendũ erat audire: nunc autẽ regnum meum non eſt hinc. Ergo regnum ſe habere dicebat ſcõm aliã foꝛmã:pꝛeterq; mũdo mon ſtrauerat. Ad altioꝛa reſponſio iſta ſe tollit.nunc regnuʒ meũ non eſt hinc:vt ſi non eſt nunc omnino fiet in po ſterum.nam nondũ eccleſia collecta de iudeis et genti⸗ bus erat:nondũ moꝛtuus erat in cuiuſ moꝛte virtutũ etiam vita noſcebat᷑. Mondũ fluxerat ſanguis ex latere: nec aqua iniciatiua ſimiliter et effectiua baptiſmi efflu⸗ xerat. Nondum etiam ſub celo et in hoc mdo nouitas reſurrectionis et chꝛiſtiferi regni claruerat NMondũ miſ ſus erat ſpirituſſanctus:in cuiuſ virtute diſper ſi apoſto li per mundũ atq; diſcipuli in omm populo et lingua et natione chꝛiſium ſic iudicatũ dei filium pꝛedicarent vt regnaret ipſe per fidem in coꝛdibus hominũ eo ſenſu qᷣ ipſe pꝛedixerat. xegnũ dei intra vos eſt vt etiam in ipſi/ us virtute cõſtitueret᷑ eccdle ſia in oꝛbe terꝛarum que di⸗ citur ꝓpꝛie regnum chꝛiſti. Sed nec per hoc intelligen⸗ dum eſt ꝙ eccleſia que dicitur regnum chꝛiſti ſit de mũ do velut de ipſo exoꝛta vel facta.quia hec hieruſalem no ua non de mundo ſed de celo deſcendit:ſicut iohannes in apocalipſi vidiſſe ſe aſſer it. Vidi ciuitatem nouã hie ruſalem deſcendentẽ de celo:et cetera. Sed eſtin mun do non de mundo Nec etiam animus autu met chꝛiſtũ eccleſiam ſuam tanq; regnuʒ eternũ atq; decoꝛis ⁊ glo⸗ rie conſtituiſſe aut poſuiſſe in mundo:cum ipſe per ſidẽ catholicim vicarios autoꝛitate ſua fungentes regnat in oꝛbe terrarum.aut cum ſibi ſubdita ſuit in ſuis vica⸗ rijs gloꝛia ceſarũ:ſed tm̃ hinc tali oꝛdine credamus re⸗ gnum eſſe virtutũ ineternũ gloꝛie regnum coſumma⸗ to mundi miſterio traſferendũ. Et ſumma veritas hoc compellit aſſerere ꝙ in mundo dñandi libidine regna⸗ re volentes non habent partem cũ chꝛiſto:cuius regnũ non erat de mũdo. Accedant ad hanc diſceptationeʒ omnes qui chꝛiſti nomine cupiunt ſe cenſeri.. Stetit ieſus ante pꝛe ſidem Quõ ſtetit. VUt reus ante iudicẽ exactus:rxedditurus debitam rationeʒ. Quo anio. Im⸗ mobili foꝛti conſtantiſſimo umꝑturbato:ad excipiendã ſententiam non ad liberatione parato:gliſcenti conde⸗ mnari pocius q; abſolui:qui omnia retro ante duũtaxat ſalutem noſtra poſuerat. Quo vultu. Honeſtate fulgẽ te.clarente leticia.carent e pꝛocacia.in quo non appare⸗ bat pudoꝛ aut verecũdia malefacti:nec illum timoꝛ pe⸗ ne ꝑmodicum ſqualidauerat. Caput non inclinauerat aut exexerat:ſed conſiſtentiã conſeruabat a natura ?1 ex ſolidis et ex ſolitis moꝛbus inherentem. Mon tremu⸗ la verba q;uis pauca pꝛodebat non ceſpitabat lingua: nec murmur in gutture reſonabat. Et cum ſciret moꝛ⸗⸗/ tem eſſe vicinam ex omni ſe aſtabat intrepidus: pꝛimo quẽ aſſumpſerat hoꝛa captionis abiecto pauoꝛe.Nõ va riabat coꝛpis geſtus nec ꝑmutabat nutꝰqᷓ;uis iuxta edi ctum pꝛeſidis ꝑmitteret ſe ducenti. ne tali varietate a pꝛeſide wlut ab aſtuto crimen obiectum ver eſſe crede ref᷑:qut ineſſe timoꝛẽ in anima ante moꝛtẽ. Solẽt enĩ iudices et pꝛeſides qui multa conſiderant:ꝑ geſtus vel nutus coꝛꝑis pꝛo vel contra ſentire de reo. Non circum ferebat oculos ieſus ad ſeipſum totuſ collectus exiſtés et tm̃ pꝛe ſidi pꝛo ſuſcipiendis penis volebat eſſe obno xius. Sic pꝛofecto erat in exactionibus:pꝛout in ꝓpꝛijis actionibus chꝛiſtus. Quomodo ſtetit Interpellantibꝰ et fideiuſſoꝛibus carens.nec aderant parentes cum re demptione quoꝛũ alter moꝛtuus erat.altera in pretoꝛi um nondum aduenerat cui nec redemptionẽ ſuſpecta⸗ bat. Pꝛo chriſto nãq; fuerat ꝓphetatum qñi pater meꝰ et mater mea derel querũt me:dñs aũt afſuinpſit me. Stetit ſolus abſq; amiò et notis:quia ſingulariter ſo lus quẽ mundus non cognouit Scriptura enim dicit Ac ſi filius hic chꝛiſtus clamaret ad patrem. Longe feci ſti notos meoſa me. Et ibidem. Elongaſti a me amicũ et pꝛoximũ:et notos meos a miſeria. Excipite foꝛmam conſiſtentie mirifoꝛmẽ:et ad pꝛerogatam imitatiõis et dilectiõis imaginem refoꝛmamini. Nec pudeat ſi ad iu dicium trahitur homo:cum tractus ſit a quo eſt condi tus homo Nec in animo moueatur ſi cũ culpa vłal ſq; homo ſiſtitur ante hominem:cum chꝛiſtus abſq; crimi⸗ ne ante pꝛeſidem ſteterit peccatoꝛẽ. Intendite ſibentes et audite chꝛiſtum regnũ mundi ꝑ omnia deneganteʒ. In quo mentibue hominis interlucet quales appetat ſectatoꝛes · Pilatus his auditꝭ adiecit. Ergo rex es tu. Chꝛiſtus reſpõdit. Tu dicis.quia rex ſum ego Si logicauit pilatus ex verbis altiſſimis ſaluatoꝛis: et chꝛi ſtum regem eſſe ammirando aut affirmando ſeu inter rogando cõcluſit. Que verba quoquo modo pꝛoferant ſententiã ſimplam ſonant.nec credamus pilatum ver⸗ ba paruipendiſſe ieſu:regnum ſed non de hoc mũdo ſe habere dicentꝭ imo magnipẽdit et admiratus eſt. Et ve lut numen audiuit hoc verbũ qð claret ex ſequentibus cum ſtatim chꝛiſtum woluerit tradere lbertati. Chꝛiſiꝰ autẽ confirmauit pilati dictum qui cõcluſerãt ergo rex es tu. Magis autem confirmauit et ſuum:quia dixerat de hoc mundo non eſſe regnum ſuum. Proptereg di⸗ xit tu dicis quia rex ſum ego.Vigilanti ſtucho per quia Aiiber tertiu ſdecimus non per ꝙ ſcriptum eſt dictum chꝛiſti: cum replicat ad pilatum.tu dicis quia rex ſum ego.Tu dicis aut ammi rans aut credens quia rex ſum ego: etiam ſi ſubinter/ roges quia rex ſum ego. Et ego in hoc natus ſum ⁊ ad loc vem in mdum:vt teſtimoniũ perhibeã veritati. Ut interrogationis et reſponſionis oꝛdo texatur pꝛout verſa vice inter pilatum v chꝛiſtum agunt᷑ per quandã non ſcriptam aut tacitam interrogationẽ pilati. Littera eſt ſupplenda:vt hoc qð chꝛiſtus adiecit ſcilicʒ ego ĩ hoc natus ſum debita ſerie coaptet᷑. Audiens nempe pilatꝰ ꝙ chꝛiſtus ſe regem ſermone intrepido aſſerebat. et ꝙ regnum ſuũ de hoc mundo nõ erat:tacite in animo aut verbis exqui ſiuit a chꝛiſio· Si regnum tuum nõ eſt de hoc mundo cur in hunc mundũ vemſſti.cur in hanc mi⸗ ſeriam delapſus es.cur hanc calamitatem incurꝛere vo luiſti.vt ab huius mũdi pꝛincipibo tam turpiter tracta reris vt patiaris etiam obices falſitatis. Ydolatra erat pilatus et foꝛte ipſum credidit quandaã celicolam crea⸗ turam. aut vnum de numero deoꝛũ effigiatũ in homĩe ſicut ipſe romanoꝛũ erꝛoꝛe deluſus deos colendo crede bat. lut quendam inſignem virũ er antiquis inter nu mina raptum.pꝛout romulũ credidit hactenus popu⸗ lus romanoꝛũ:munc vero neſcio qua de cauſa in iſtis in ferioꝛibus deuolutũ.Heſitabat in homine iſto pilatus et quare in hunc venerat exigebat: ammirans ſi numẽ a le creditum erat.cur in humana effigie apparebat Si lomo ſublatus ad ſuperos cur ad ima regreſſus Si po tens cur ſe ligari aut capi ꝑmiſerat. Si ſapiẽs cur hac calamitatem ſibi futuram non ante pꝛeuiderat Si rex cur mundo ineptus apparebat. Si nullius virtutꝭ cur tantũ pꝛeſumpſerat. Di homo ceteris ſinnls vnde in alio mundo regnum habebat. Si deus ſummus aut vꝓnus de dijs:cur aut quomodo verus homo factꝰ? erat. Si ſepata ſubſtantia cur vnionem cum carne ſuſcepe⸗ rat. Oi ex ſpiritibus ſuꝑioꝛibuſ aut tetralibus:cur a ſu perioꝛibus emiſſus Oi ab inferioꝛibo cur ab eis ſecerni permiſſus. Erat enim ommiũ quedam indocta ↄgnitio apud vꝛbem roma qua pilatus exierat:⁊ deus ſummus et dij et ſubſtantie lucide atq; tercles credebantur do⸗ gmaq; dabatur. Pilatus etiam gentilium falſitate de⸗ ceptux magnoꝛũ credulitate ferebatur in chꝛiſtũ: qua dicere cogebat᷑. Si non eſt de mundo regnum tuum. neq; tu eſſe conuinceris.Cur igitur te in hoc obpꝛobri um induxiſti.cur es in mundo.quid ergo facis in mun do. Eui chriſtus tacite aut expreſſe heſitationi e regi one reſpondet dicens. Ego in hoc natus ſum et ad hoc veni in mundo vt teſtimonium perhibeã veritati. Oĩs qui eſt ex veritate:audit meam vocem. Elidetur chꝛiſtꝰ puati queſtioni aut heſitationi tacite vel expꝛeſſe dediſſe reſponium.et cauſam ſui aſſignaſſe aduentus.cum di⸗ cit ego in hoc natus ſum.Ad hoc chꝛiſtus q́uis non ſa/ tus natus fuerat tempoꝛaliter carne ſuſcepta:et in mũ dum venerat vt teſnmoniũ redderet veritati. Sʒ quo teſtimonio eſt digna veritas.cum ipſa omni rei entita⸗ tem habenti teſtimoniũ feꝛat Nam omnis res exiſtens ſola weritate cõſiſtt:et ab ipſa eſſe ſuſcepit. Qd teſtimo nium dahitur veritati. cum ipſa reddat etiam teſtimo⸗ nium falſitati. Mam aliter qᷓ; per veritatis teſtimomuʒ falſitas non cognoſcitur. Qð teſtimoniũ accipiet veri tas.que ſeipſa conſiſtit.que nemini cedit.que oxpꝛimi nequit.que p aduerſa clareſcit · Qð teſtimonium dabi tur veritati. que ipſa deo viuenti teſtimonium reddidit Et ſi dici poſiet deum deficere:ipſa nõ deficit.Teſtiſica⸗ tur ipla de deo quia eternus eſt:qui ſi deficeret etiã ipſa teſtiſicaretur. verum eſſe nõ eſſe quod deficit. Teſiiſica tur ipla de pꝛiuatiõe rerum:quis verum eſi non eſſe qð eſſe non omnino ſuſcepit. Et ſi aliqua entia defecerunt aut quomodolibet cõmutata feruntur. veritas teſiimo nium perhibet · verum eſſe nõ eſſe qo deficit: et aliter qᷓ; fuerit eſſe qð cõmutationẽ accepit. YOpſa ommibus in⸗ uiſibilibus et viſibilibus teſtimonium donat.entibus et non entibus tonis et malis beatis et miſeris.pmanẽ tibus et deficientibus.pmutatis ⁊ umꝑmutatis ſuo te⸗ ſtimomo ſubuenit Adiuuabitur ergo paruis lununtbe dariſſimũ lumen ſolis. An veritas aliam veritatezſuo teſtimonio fulciet. Eſt veritas chꝛiſtus: ipſo dicente. Eso ſum via veritas et vita. Que igit᷑ veritas eſt cui chꝛiſtus veritas teſtimonium dabat. Totus mundus teſtiſicatur veritati:clamant omnia veritatem. boni et mali diligunt veritatem. um ſe rerum oſtendit ꝓpꝛie tas reddit teſtimomiũ veritati. Magis vero ipſa oibus teſtimoniuʒ pꝛeſtat.Ain chꝛiſtus quia vt homo natus et in mundo coꝛpoꝛeo ſenſu cum hominib cõuerſatus. incõpꝛehen ſibili deo teſtmonium dabit.An quia non multo ante pꝛedixerat iudeis.ſi manſeritis in ſermone meo vere diſcipuli mei eritis ⁊ cognoſcetis veritatem et veritas liberabit vos ipſi veritati hberatrici teſtimo⸗ nium perhibuerat.aut daturus aduenerat. Sed ne le⸗ gentium animos ſuſpendamus.eo ſenſu ⁊ modo loq̃n di ſciamns hoc dictum ſicut ante predixerat mũdꝰ me odit:quia ego teſtimoniũ ꝑhibeo de illo:quoniam ope⸗ ra eius mala ſunt.Nam non expediebat chꝛiſium dare teſtimonium veritati ꝙ eſſet aut bona eſſet.ſed contra ulos teſtimoniũ ferre:qui ab illa velut inſcij aut velut conſcij aberrabant & uia cõſuſio falſitatis veritatis eſt teſtimoniũ. Et falſarios quoquo modo conuincere:no ſcitur dare teſtimonium veritati Nempe omnipotens eus ad vſum mundum creauerat :inuiſibila vero cre auerat ad amoꝛem.Homo autẽ in ſeipſo peruerſus in amoꝛem peruertit et vſum.vt ita fatear vtenda dilige ret.et diligendus vteretur:cõtra quod apoſtolus ad co rinthios loquitur. Non contemplantibus que vident᷑ ſed que non vident᷑. Que enim videntur tꝑalia ſunt: que aũt non vident᷑ eterna ſi unt. Falfitas enim eſt rerũ cõmutare naturam:et edicta peruerſare maioꝛũ. Huic falſitati chꝛiſtus vita et moꝛibus et doctrina ſe obicem faciebat.ne amoꝛet vſus ſe ad inuicem pmutarent: vt vſus iuſtus eſſet in ſenſibilibus rebus et amoꝛ ad ĩui⸗ ſibilia firmaretur. Jam fere totus errauerat populus iudeoꝛum:mec chꝛiſtum intelligebant in eoꝛum lege ꝓ/ miſſum. Chꝛiſtus ad hoc natus erat:vt incluſa veritaſ ſui aduentus in mundo veniendo clareſceret.et ſi trã⸗ ſirent ad ipſum: velamen auferretur a coꝛdibus iudeo⸗/ rum. Quod et factum eſt in his qui tranſierunt. Po⸗ puli gentium in idoloꝛũ cultura mentalibusocuus ce cabantur Ded chꝛiſius ad hoc natus eſt vt in el? virt u te idola et tẽpla conſiructa coꝛruerent.et vnius dei no ta fieret veritas quã idolatrie falſitas impꝛobabat. Et deſpiciendo damnauit que mundus amabat. patiendo appꝛobauit que mundus hoꝛrebat: et illam veritatem ocuit per quam aſcenderei in celum. et ad beatitudinẽ pueniretur.qua homines abipſa deuiando inquirunt. Ommnes ꝓpemodum diligunt beatam vitam. led abi⸗ la fugientes querunt eam.quia veritatem ignoꝛat aut contemnunt que inoblique dirigit et nouit eam. Nec hoc teſtimoniũ ad illam verit. mnt o que ſunt conſiſtunt.ſed ad illam veritatem qua vita pagenda deducitur: vt ad eternam beatam nobiſq; pꝛo⸗ miſſam poſt iſtam veniatur. Muic chꝛiſtus teſtimoniũ perhibuit in ſeipſa vita et moꝛibus illam ſeruans do tens verl in montibus in campeſtribus in ſinagogis ei domibus templo eidem teſtiſicans in miraculis et tate refertur qua ſunt oĩa ppllie eſutreen E l cejlunt creuſc unquel⸗ ummngu litolsst nneipſot Nerauntr rebuntt eſiftand ſiavown Mecnos nüwntea Poneſactan ordad eun nlercheſt famatoꝛes Ntens. Ct n Duard⸗ bus digera lit vocem tehadet bileauriun Erfautv⸗ womoerwr dencoouon gtum ſonat nceſenteti Hium Rridr leauc d Utadedide gwirendi titateon inmorde ptionisi ſonlein mamari hicreita gberronren heſtoꝛib lundamna Corwmnmn emmolee Nnnationie funpoiunsn sgnclerit Piſnument ſuinr Cre imetag Enfmn lopentve — ſecengt teſtimo⸗ Aller qh nbugin entibus cmnane ofote⸗ umunb⸗, iatezſuo dente. eſt ui mundus n bonier ncht prie Ploibus 0 natug erſatus, Nuis non kennone niun Atdümo⸗ Sednelen nocdo ſn t mücne oniamor, ſium dare e conera ut velun rtatiseſ ncereno⸗ wipens aWode Auerſusin endadilie ſolus ad guepicent pelanſont: nimneſtteri lori Hoe aſeobien Gturennn Horad ii ſoudeo⸗ nt. No⸗ ocuns ee nervürti, ius deito ſperenh entaten Ntlucſt ngoiront, ſd ebO eit aut mn. Nee ſunt oid Gavn hſcgeo⸗ Umonc ns ragoo' Nolu t opelts eh ſirentaſ ctfitt pꝛodigijs multis.in paſſionibus et moꝛ te ſepultura et reſurrectione aſcenſione almiſica in miſſione paracli ti. Et ſubſecuta chꝛiſti membꝛa in oꝛbe terrarum teſtiſi cata ſunt vbiq; per paſſiones et ſanguinem et moꝛtem in choꝛuſcatiombus miraculoꝛũ.in euerſione templo⸗ rum que idolis fuerant dedicata. in deſtructione ſtatua rum in quibus demones introgreſſi decipiebant illos qui idolis imolabant:atq; confidebant in eis ꝙ res hu mane ipſoꝛum pꝛouidentijs agerent᷑. Nec hanc quam accepeꝛant veritatem cui per omnia teſtimoniũ dabant ceſerebant tirannoꝛum terroꝛe nec acerbitate penaruʒ a teſtificando ceſſabant. Vnde a dei filio deſcenſum eſt In quo ventum eſt vbi pegrinatuʒ eſt quid actum eſt. Ante quos examinatum eſt vt chꝛiſtus redderet teſti⸗ moniũ veritati. Inſpicite o moꝛtales incarnati ver⸗ bi palefactam hiſtoꝛiã geſta eius et dicta eius ad alios. alioꝛũ ad eum.vt intimo mentis intuitu noueritis q̃li⸗ ter per chꝛiſtum teſtimoniũ ⁊ quali ſit redditum verita ti:amatoꝛes cuius ad ſe pertinere omnino conteſtane dicensl Et omnis qui eſt ex veritate audit vocem me⸗ am Durum aut dubium eſt verbum niſi expoſitioni⸗ bus digeratur cũ dicit. Et omnis qui eſt ex veritate au dit vocem meam. Mam omne qð eſt inq;tum eſt a veri tate habet vt ſit:ſiue ſenſibile ſiue inſenſibile.ſiue viſi⸗ bile aut ĩuiſibile.ſiue rationale aut irrationale illud ſit Et ſi ad homines dumtarat verba reſtringimus:om̃is homo er writate eſt quod eſt. nec omniſchꝛiſti rocẽ obe diendo audit. Mam audire chꝛiſtum audientium obedi entiam ſonat et fidem credentium. Sed alius eſt quo pꝛioꝛ ſentẽtia claret Dixerat pꝛimo ſe perhibere teſtimo nium veritati:dicit et poſtea. Et omnis qui eſt ex verita te audit vocem meam. Perhibebat ipſe teſtimoniũ ve⸗ ritati:videlicet illi que agendam vitam ad beatam con⸗ quirendã infoꝛmat.et de ſeipſo qui veritas erat ex q̃ v/ ritate qui eſt ex fide:qui eſt ex amoꝛe cõmotus nouerit in moꝛibus natus.Ev qua qui cogntoꝛ factus eſt dece⸗ ptionis incluſe in apparencia mundi amaritudinis abę ſconſe in dulcedine labentis vite dulcedinis obuelate in amaritudinibus ſeculi:audit vocem meam.id eſt mi hi credit obedit et ſequitur. Quam vocem. Qua ſcilic, aberrantem reuocat ·qua penitentibus parcit.qua iuſtꝭ queſtoꝛibus eterna regna promittit.qua vocat electos qua damnat et repꝛobos.DHe qua per pſalmiſtam dicit᷑ Vlox domimi ſuper aquas id eſt ſuper conuertẽdos.Nã aque multe populi multi quos chꝛiſtus vocatnie mare damnatioms excipiat. Et alio loco pſalmiſta ad obediẽ⸗ tiam huius vocis omnes inuitat dicens. Modie ſi xocẽ eius audieritis:nolite obdurare coꝛda veſira Hodie tẽ pus eſt mũdi a tempoꝛe chriſti vſq; ad finẽ ſeculi. Clox eius ſemper clamat:ſilet nunq;. Vox chriſti euangeliũ eius eſt nunq; a clamoꝛe quieſcẽs.qð diuerſis tonis at q; inſtrumentis ad rectam vitam et vitam eternã oẽs inuitat. Et regnum eius eſt ſuper ſuſcipientes euange lium eius. In quo verbo de regno eius pilato clarũ de / dit reſponſum:qð pilatus huiuſcemodi locutiõis igna⸗ rus penitus im animo nõ aduertit. Mam vere regnum chꝛiſti non eſt de hoc mũdo:ſed ſuper ſuſcipientes ⁊ au⸗ dientes euangelium eius ꝙ homines per crucis miſte⸗ rium et agendam vitam ſub directione celeſuũ virtu⸗ tum auellit a mũdo:vt ſinita moꝛtali vita inſerat ſum mo celo. MNon diſplicuit pilato veritatis verbum:qð et impꝛobus amat.Hoc enim habet veritas dignitatis inter ceteras virtutes pꝛecipium:vt eam ſuus emuluſ diligat atq; laudibus efferat.Omnis quippe qui ma/⸗ le agit:amicus eſt veritati Et ſi fallere vult nõ falli ma uult.Et iniquus dominus veritatem in ſeruo requirit Wð H * .. . * De paſſione domini Baluatoꝛis gallax homo filium vxoꝛem familiam vniuerſam que⸗ rit habere wracem. Clamat omnia expreſſis et tacitꝭ ro cibus writatem. quaml pilatus laltipendit in altitudi ne coꝛdis ſui:et ad ipſam amoꝛe cõuerſus illectuſq; dul cedine vocis eius quid ipſa ſit chꝛiſtum interrogat di⸗ cens Quid eſt veritas Meq; vnq; pilatus talem audi erat oꝛatoꝛem aut diſſertoꝛem ommũ dicendox. Et foꝛ te ꝑmodicum tangebatur coꝛ eius a hbertata pꝛobatio⸗ ne verboꝛnm eius:quo circa intertogat quid eſt veritaſ Cuius diſſertionem ſi audiſſet ab eo qui coꝛam eo ve⸗ lut homo reus in iudicio cõſtitutus aſtabat.foꝛſitan eũ ſuperna claritas infulſiſſet:foꝛteq; rebellaſſet tiberio ce ſari per vniuerſum oꝛbem diuine regenti. cui ſi credidiſ ſet liberaſſet omnino dñm chriſtum.deſcẽdiſſetq; de ſe⸗ de factus de iudice iudicatus:de pre ſide reus de ſuꝑſtã te chꝛiſtum imitatoꝛ chꝛiſti.de domino ſeruus de tiran no collega et pꝛocliuis animo ⁊ coꝛpoꝛe chriſti pedes fu iſſet amplexus. Mon ipſum vinculatum miſiſſet hexrodi non affeciſſiet verberibus.non adiudicaſſet fieri petitio nem umpꝛobam iudeoꝛũ.non dictaſſet iuiuſta.tam ſe⸗ uam in chꝛiſto moꝛtis ſententiam ſuſpendiſſet. iudicas ri pocius ſimili ſentẽtia elegiſſet:qᷓ; iudicare dñũm chꝛi ſtum. Sed quibo occultis qmeritis aut manifeſtis no bis tamen ignotis.aut qua ci pꝛouidentia non merue rit de veritate certum a chriſto expectare reſponſum q̊/ dammodo ignoꝛamus:qᷓ;uis ex geſtis aut pie preſum⸗ ptis ſuboꝛtas cauſas merito ꝑpendamus.Nam dũ pi⸗ latus chriſtum ante ſe ſtantem interrogationibus ven tilaſſet:extra pꝛetoꝛium pilati impꝛobiter aſtans popu lus iudeoꝛum.pilatum clamoſis vocibus incitabat ma xime pontifices ſacerdotum ſacerdotes ſcribe phariſei cum ſenioꝛibus populi:qui ſuſpectũ pilati et chriſti col loquium autumabant.ne chriſtus pilatum deciperet ſa gacitate vertbvꝛum.ne confuſionem a chꝛiſtoiudeo pa⸗ teretur homo gentilis velut indoctus peritia moiſace legis:ſicut ipſi iudei pilato aſtutioꝛes in lege confu ſio⸗ nem a chꝛiſto diſputando ſunt perpeſſi.id pilati auteʒ animũ liberãdi viam ſubito pꝛeoccurꝛit:et velut muta⸗ bundus in animo iam mente ſuſpenſus ad dilationeʒ impatiens non expectato reſponſo egreditur ad iudeoſ non odio veritatis quam ſcire queꝛebat aufugiens.ſed meditatus compendium vt abſolueretur innocens in iuſte ſibi traditus iudicandus. Ende ſequit᷑ Et cũ di / xiſſet ſcilicet interrogandol quid eſt veritas:iterũ exi⸗ uit ad iudeos Mam ideo iterum euangeliſta conterit. quia pauloante in prima dilatione chriſti exierat:attoꝛ quens quam chꝛiſto vellent obijcere impoſiuram Nũc iterum egreditur aſſerens ſe nullam in eo inueniſſe iu dicationis cauſam Et ait ad principes ſacerdotum et turbas. Ego nullam cauſam inuenio in hoc homine Alloquitur pilatus adhuc ſane mentis exiſiens princi⸗ pes ſacerdotũ et turbas vt omnes liberationi chriſti cõ ſentiant:qui traditioni eius pariter conſenſerunt. Pu⸗ blice pilatus chꝛiſtum excuſat:quem publice iudeoꝛuʒ ſinagoga condemnat Quam ſignanter pilatus contra iudeos pꝛo chꝛiſto teſtatur dicenſ.Ego nullam cauſam inuenio in hoc homine Ego qui gentilis ſum:natione lugdunenſis ciuiſq; romanus:non inuenio cauſem pe ne vel moꝛtis iſtius quem meas tradidiſtis in manus Si ego non inuenio vos qui iudei vos qui compatrio te quid mueniſtꝭ. Ego iudex ſum:vos criminatoꝛes at/ q; accuſatoꝛes eſtis. Non ad accuſatoꝛem ſed ad iudicẽ ſpectat examinare cauſas reoꝛũ. Non eſt qii chriſti cau ſam extenuet eſt qui omnino intendat.non tamenvnꝰ ſed tota vniuerſitas pontificum et ſacerdotum ſcribax et ſenioꝛum.nobilium et gregarioꝛum omniũq; turba rum hieroſolimis habitantiũ: vnum coꝛpus falſi accu⸗ ſatoꝛis effecit. Aura nulla concedunt etiam perſonam teſtis aſſu mere delatoꝛem. Quid in iſto inueneritis re flectatur in vobis: ego autem nullam in eo cauſaʒ qua plectatur inuenio. ec credendum eſt delatoi qui ad obiectum crimen pꝛobando defecit. neq; ſtdum: ſi ad cauſam peobandam ſe poꝛrexit in teſtem. Scẽ m legeʒ moiſi teſtis pꝛimum lapidem debebat mitteꝛe in plectẽ dum vere w' falſe conuinctum: ſcom qud nec iudei pre ualebant in chriſtum. Sed iudicãdus erat chꝛiſtus le gibus romanoꝛum:que nunqᷓ; decreuerunt aut perimi⸗ ſerunt delatoꝛem ex eadem cauſa poſſe tranſire in teſtẽ. Pꝛoinde pilatus tuetur cauſam conſtituti rei.quã pꝛo innocentia magnam: pꝛo iniquitate nullam eſſe ↄogno uit dicens. Ego nullam cauſam inuenio in hoc homie qua in perſona ſeu alia realitate ledatur. Non inquire⸗ bat pilatus in chꝛiſto cauſam bonitatis: ſed iniquitatis Pꝛimam non inueniſſet quia pꝛotinus infinita:ſecun dam non inueniet.quia penitus nulla. Magnum te ſtimonium ad memoꝛiã poſteroꝛũ ꝙ homo gentilis tu toꝛ reipublice pꝛocuratoꝛ iudee legatus ceſarꝭ totiuſq; ſenatus cultoꝛ idoloꝛum ignarus diuine legis: nihil in pꝛophetis aut pꝛophetijs agnoſcens. et dat chꝛiſto teſti monium ꝙ in eo nullam inuenit crimins notam:nul⸗ lamq; condemnationis cauſam. Et bene dieit in hoc ho mine: ut ſingularitate loquendi ab omnibus diſcernat in quo nulla iniquitatis aut pene irrogande cauſa:quia ipſe ſolus inter homines qui peccare non potuit. Ald cõ fuſionem hominum inflectitur ſuꝑboꝛuʒ. etiam aliqua ſanctitate pollentium ꝙ chꝛiſtus ſub examine idolatre gentiliſq; iudicis tranſigere voluerit vitam ſuam. In huius humilitatis pꝛofundum nondum væſcendit qui cunq; ſibi aliquid eſſe videtur aut qui ſeipſum in agen da direxit:iudicem ſuoꝛum actuum alium non inqui⸗ rens aut pꝛecauens inſpectoꝛem non pꝛo vitanda lau⸗ de ſed pꝛo examinatione cauenda. Qui detinetur a glo⸗ ria pꝛopꝛie complacentie:uitauit tam maloꝛum q; bo noꝛum ſubire iudicium. Sed in chꝛiſto nulla inuenta eſt cauſa iniquitatis.quia eſſe non potuit:mecvlla chꝛi⸗ ſti volũtas potuit ad malum aliquod munſibile inclina⸗ ri aut ad aliquod quod fieret per coꝛpoꝛis inſtrumenta in quod maie voluntatis imperio traherentur et mem bꝛa:in quibus omnis erat ad rationem perfecta obedi⸗ entia et rebellio nulla. Et mhilominus examinatus in⸗ terrogatus eſi innocens pꝛonunciatus eſt. Sed vbi alicuius ex inuidia et odio eſt facta delatio quẽ vere cul pa nulla contaminat cum deficiunt ad clamoꝛes: et ad condenda de nouo mendacia ſe cõferunt delatoꝛes. Vñ ſequitur. At illi magis inualeſcebant dicentes. Com mouit vmuerſum populum. docens per vniuerſam in⸗ deam:incipiens a galilea vſq; huc Sinagoga indeoꝑ mente confuſa voces emittebat gregatim contra chri⸗ . ſtum alte confuſas non tamen quin in eis aduerſus eũ . alia delatio reſonaret. Vlerum quippe dicebant ſed ſub intentione fallendi:bonum ſubinferebant.ſed volunta te nocendi et quod erat fas vertebant in neſfas. Quod erat mire virtutis pꝛo damnanda iniquitate coꝛam iu⸗ dice inferebant: aſſerentes quia cõmouit populum. Cõ mouit ſane populum in mente pꝛopter altitudinẽ ver bi ſui ac per doctrinam mellifluam:quam etiam operi⸗ pus validabat.Cõmouit populum in virtute miracu⸗ loꝛum atq; ſignoꝛũ:quibus ſimilia nec talia nullus ho⸗ minum fecerat ante eum. õmouit animos hominuʒ ad ſpem ſuperne vite micians piam nouam: atq; noua compendia exoꝛdiene aſcendẽdi. Cõmouit ad imitatio nem quem obliquari neſcit. Cõmouit ad vite nouita/ 2 Liber kertiuſ⸗ decimus tem. Tlere cõmouit hominum mẽtes cum illas in tan tali admiratione ſuſpẽdit et animauit q;plurimos etiã coꝛpoꝛe ad ſequelam. õmouit homines qui omnium motoꝛ eſt. Cõmonuit non potentia ſua cui reſiſti non po teſt. ſed in ſinnlitudine hominum factus mira ſuaſiõe cin ſtãte in homine arbitrio libero vnuſquiſq; poteſt bo ni 1 doli capax aſſentire vel diſſentire. Non enim in cõ⸗ motione populi ad optima queq;ʒ virtutiſ violentia ſed ſuadibilitate vſus eſt Mõ deus cõmouit exire filios iſra el v egipto vi coactiua:ſed pꝛomiſſione melioꝛis cum eua ſione peioꝛis. Non qui capacibus ratione inſtet bo⸗ na:ſed qui mala irrogat per violentiam ſatagit.Cõmo uit igitur populum non verberibus ſed verbis:non ce⸗ dibus ſed ſermombus wrris. Poſtea ſequitur: docens per vniuerſam iudeam. Ecce actus iuſtus et ſanctus ⁊ irreprehenſibilis geſtus vocere neſcientem docere vti⸗ lia ſedulum auditoꝛem virtus eſt docere:quã ipſi verte bant in crimen. Cõmouit et docuit. Cõmouit populuʒ non ad ſeditionem:ſed ad hominum moꝛum ipſoꝑ im ꝑturbabilem pacem Docuit.non erroꝛem:ſed infallibi lem veritatem. Et hec omnia inretunſa pꝛauitas iudeo rum vertit in amaritudinem ſceleris:et contra chꝛiſtuʒ in delatione falſa pꝛoducit. Sed iſta delatio teſtimo nium eſt laboꝛis.quem chꝛiſtus pꝛo iudeis ſuſtinuit pe deſter incedens. oꝛe non tacẽs cum docuit per vniuer⸗ ſam iudeam:incipiens a galilea vſq; hieruſalem. Ce⸗ pit a galilea vſq; hieruſalem Aſcendendo docet:nã do ctrina chriſti facit hominẽ in ſuperna conſcendere. e pit a galilea velut a minus doctis hominibus:vt pede⸗ tentim perueniret ad doctos hieroſolimis conſtitutos. Non autem cepit a hieruſalem:ne videretur illoꝛũ ſa⸗ cerdotum et ſcribarum fauoꝛe alijs predicare. Heq; do ctrina chꝛiſti tradenda erat fauoꝛe aut aſtutia mũdano/ rum.ſed etiam his aduerſantibus erat populo pꝛomul ganda:vt magis eoꝛum aduer ſitate atq; impugnatiõe qᷓ; eoꝛum ꝓpiciatione clareſceret. Nihil poꝛro in huma nis querebat habere preſidij. Cepit a galiles ꝑpueniens hieruſalem. Elna rota interpretatur:altera pax. In ro ta rotatur exiſtens:et procul pellitur quies rota rotan⸗ te. Mec capitur coꝛpoꝛis requies ſeu unpturbabilis ſo⸗/ mnus:ſi exiſtitur in quouerſum rota voluta.Sed mũ dus eſt rota volubilis:in quo velut in rota violenter in toꝛta non de ſignatur ex oculo punctus.nec in parte ali qua intuẽtis deſgitur viſus:nec quies adducitura di lectoꝛibus eius· Hieruſalem pax eſt:que terrenam inſi nuat et ſapernam. Proinde chriſti doctrina cepit ĩ ga⸗ lilea et pẽruenit in hleruſalem vt ſciamus abſq; dubio chriſti doctrinam tempoꝛaliter lataʒ tendere in eterna. enunciatam in mundo aſcendeꝛe in ſuperna pꝛomulga tam ? non retenta volubilitate ad incõmutabile tonũ ꝑducere imitantes. Oq; alte loquebantur iudei. eoꝛũ tamen que dicebant ignari:et ſuper ommium bnoꝛuʒ retributione digniſſima: vt velut ſeditiones populi pu⸗ nirentur iudicem inflectere nitebantur Quid in pomi ne iſto ex his verbis calumniaminio iudei ſi vobiſratio aliqua dominat᷑:ſi non a vobis omnis receſſit humani tas edicite Queritis ne ſolum ſubuertere chriſtum. et approbare docendi opus ſimiliter et doctrinam. An ni⸗ timĩ damnare tantůmodo opus docendi cum preſer⸗ uat e chriſti atq; doctrine. An quomodolibet molimi ni chriſtum pumtione damnare. Si chriſtum querit⸗ moꝛtis damnatione proſcribi: ſaluate aut efferte laudi bus opus virtutʒ. Nam docere ſeu docuiſſe opus eſt iu ſticie. Meditatio eſt mentis: lalvꝛ eſt coꝛpoꝛis. Et ſaltiz vocendo ſex vocis inſtrumenta lalvꝛant. Huiuſcemodi lalvꝛ premiuʒ ſit:ſed calumniam nõ meretur. Si wro inpime Nuolon nio onn puius d hiſetlo⸗ prolttn fonaud Convenit laubas Clti, hukteconn endoo Pwſrun Cntrawe ſoetetecn Lntatem. ſea perue Nebantu ſtominin s ſuper tam ale Peratac mnocen geretur. lt gollli luset. ntute om enummetse phalleaſu fanoum s vdifun leſudage gnumpen tiamſim ret innor. diſcoꝛgen temtione atiucican Utplstus⸗ twcemen lurchriſtye Mohecinil Ametſubh Nltatewie Puliorichet Pant ni Enron Et Mer Kſeredr mocuse Munkent gſumon Puno ſin , kamen on mann reſt Uer en nule Gintan noseti oumnium inon ſuaſie wleſt w mmncö; entuaſe ſlosiſin us cum nſtet w⸗ töno Gnon ce, I: Mens ſinctuse eereyti⸗/ ſſinne twppaluz iplopim Iunnfahibe asindeo mchſtu; toteſtmo ſtimuit pe berpniner⸗/ Alem. Cen ret:na d moere, te ayt pela ſütutos. illoꝛi ſa, eqw AWödanoe Wopmol npognare woin hunn ei puenimm laper Pro Srotntwunn Irbabißſl . Halni Violentern in pone ai ucrurd i renum idi CpiigaD ſchdabio neen ofmulga Prni fagei eoel m ped ſwpolpa 6 intorn wbituno ſt baman chrſtomet Hann⸗Annnt morſr, n nolim ate hult Psseſtiu Erlalei uſenmott Siam De paſſione domini SGaluatoꝛis impingitis in doctrinam: vnde noſiis malam. Nonne pauloante in nocturnis tenebꝛis q́;uis facibus ⁊ later nis permodicum pellerẽtur. veſter ammus de hominis buius doctrina interrogando defecit. cum ipſam audi‚ uiſſet ſoꝛe publicam non pꝛiuatam palam non occulte pꝛolatam. Oi audiuiſtis quid calumme impomt. Si non audiuiſtis cur contra ipſam velut neſcij ad iudiciũ conuenitis. Si docendi opus eſt iuſtum et doctrina ve ritatibus fulget:quid voces veſtre tumultuant contra chꝛiſtũ. Nonne voces veſtre aduerſus vos ſunt catha⸗ bulte confodientes coꝛda pariter et verba. qm̃ chꝛiſius ocendo celeſiia labꝛauit in vobis. Monne intelligitis ꝓ veſtrum cõmentum qð aduerſus chꝛiſtum pꝛofertis contra vos in vero iudicio retoꝛquetur. O q; ab inter⸗ no et eterno bono deſiciunt:qui cõmutant in mendaciũ veritatem:et beneficium in malefiaum tranſferre pꝛo⸗ pꝛia peruerſitate conantur. Et in hoc iudei inualeſcere dicebantur euititione mala I conatu moꝛtifero:vt chꝛi ſtum in iudicio ſuperarent. Et inualeſcebant perampli us ſuper pilati vocem.qui chꝛiſti coꝛam iudeis innocen tiam allegabat:vt vox vnius tumultuantis populi ſu/⸗ perata clamoꝛibus atq; mota ſuccumberet: nec pateret innocentie locus.quo libertatẽ repoꝛtanſa udicio egre deretur. Sed pilatus audita noua obiectiõe criminis et galileam ſuis auribus inſonuiſſe ꝑcunctatur ſi gali/ leus erat ieſus ſuis tribunalibus conſtitutus Et rei ve ritate comperta conabatur illum a ſuo iudicio fieri ali enum.et ad alium iudicem tentauit illum inferꝛe:peo ꝙ galilea ſuo dominio non ſubſtabat Quãuis ſcoᷣm ro manoꝛum leges ſi capitur reus ibi ſubeat penam dolo⸗ ris vbi fuit patratio criminis.et ſub ulo multetur iudi ce ſub quo rempublcam cõturbauit aut quippiam di⸗ gnum pena cõmiſit Sed pilatus ad herodem reueren tiam fimulauit:vt a iudicio chriſti manus ſuas ſerua/ ret innoxias. Et herodẽ ꝓpter nõ poſitas cauſas ab ipſo diſcoꝛdem placaret in homine galileo:quẽ ſue pꝛeſiden tie ratione ſue tetrarchie ſubiacere cenſebat ſibi tradi⸗ dit iudicandum. ꝓpterea euangeliſta dicit! Et vt ↄgno uit pilatus ꝙ ſub herodis poteſtate eſſet remiſit eu ad lerodem:qui ⁊ ipſe hieroſolimis erat illis diebus Nõ erat chriſtus ſub poteſtate cuiuſpism hominis cõſtitu⸗ tus:nec in illo erant ratione oꝛiginis ſine moꝛis:quib- beret ſub hominũ poteſtate conſtringi:niſi pꝛout ſua xolũtate volebat ab hominũ poteſtate arceri. Elnde er go ad iuriſdictionem herodis chꝛiſtum pertinere pilatꝰ agnouit.niſi quia ignoꝛabat chꝛiſtũ eſſe deum exceptu⸗ ate natum. Er iuchcabat hominem purũ ex patria gali⸗ leũ:et deferebat in homine tanto imo deo vro regi ter⸗ reno.qᷓ;uis eſſet altiſſime actionis ignarus.Nam ommſis vera reuerentia et amicicia perfecta in chꝛiſto ⁊ pꝛopter chꝛiſtum conſtituitur et tenetur Et futuroꝛũ erat pꝛe⸗ ſagium : terreni reges in concoꝛdiã venerant pꝛopter chꝛiſtum. Sed que pafſionis crudelitas.que immani⸗ tas criminantiũ.que inconſideratio pꝛeſidentium que huius non rei ſed tanq; rei conſtituti paciẽtia ꝙ ſic mit titur et remittitur.ſic inter duos iudices ventilatur et inter pꝛeſidem et regem eius cauſa diſcutitur. Non re luctat multa voluntarie patiens ab iniquo vel equo cõ mittuet firma veritas examinari a pluribo gaudet. Et nullũ iudicem innocentia timet:et irritito coꝛpoꝛe ſua libertste potitur Et coꝛpoꝛis compedes non pꝛeiudicãt VYite immaculate.Chꝛiſtus remiſſus eſt ad herodẽ tan⸗ q; gallleus reuſ ad dominũ galilee:vt ipſe in eum decer nat qð vera iuſticia dictat. Et diuina pꝛouidentia factũ eſt que ila que vult loco et tẽpoꝛe ſacit cõuenire in vnũ VYt hrodes illis diebus intereſiz hieroſolimis ad cõple mentum paſſionis chꝛiſti. ad teſtimonium writat. ad. confuſionem iudeoꝛum:ꝙ etiam hlerodes non inuenit ð puniret in chꝛiſto.Quod ſubſequens ſcriptura de⸗ dorat. Merodes aũt viſo ieſu gauiſus eſt valde.Erat enim cupiens videre illum ex multo tempoꝛe.eo ꝙ au diniſſet multa de eo.et ſperabat aliquod ſignum vide⸗/ re ab eo fieri. YInterrogabat autem illum multꝭ ſermo⸗ nibus. At ipſe nihil reipondit Eliſo ielu herodes exul⸗ tat pꝛe gaudio. Merito enim cauſe gaudium eſt videre ſed nec illo gaudio geſtiũt quo dilectoꝛes eius:ſed gau dio curioſitatis quo gaudent qui ciuitatibus delectant᷑ Elerum de chꝛiſto gaudium nunq; ſenſerũt iniqui:ni⸗ ſi abiecto quo iniqui erant chꝛiſtifere virtuti. &poꝛtet abſcindi legit ime gaudere volentem. Vt doꝛmiens ri⸗ get et gaudet qui curioſe letatur Deſiderauerat nanq; chꝛiſtum videre rex herodes ex multotempoꝛe pꝛopter ea que audierat ſperans ſigna exillo videre magꝭ qᷓ; ra⸗ tionem veritatis et virtutis agnoſcere.nam veritas ⁊ ratio pꝛodigia et ſigna pꝛecellunt. Signatũ ante ſe ha⸗ bebat herodes:ad qð multa ſigna in veteri teſtamento fuerunt ante monſtrata.in quod ſi luce fidei aſpexiſſet vero gaudio fuiſſet emnino perfuſus:nec ſignũ a chꝛi⸗ ſto videre tentaſiet dumtaxat ſignato contentus.Ei⸗/ gna nanq; aliud oculis: aliud menti noſſre inſinuant. Seg quem ſigna pꝛeſignauerũt erat ante coꝛpvꝛiſ ocu los:ſed ipſe mente non nouerat. Eclipſim patiebatur interioꝛis lucis.ld ſignatum nempe omnia ſigna reſe runt᷑:quo intellecto fruſtra ſigna queruntur. In vanũ ſunt vm bꝛe cognita veritate.Non ſunt neceſiaria veſti gia querentibus quempiam:ſi veſtigiãẽs oculs impre⸗ termiſſe tenetur. Omnia ſigna deficiũt ſignare ieſum Et ad maioꝛem noſtri gratiam ipſe ſe nobis obtulit pᷣ⸗ ter ſigna q;uis eum multa pꝛeceſſerint. Et interroga⸗ bat ieſum heꝛodes multis ſermonibus. Interrogant multi vt diſcant: qplurimi interrogant vt eyploꝛent. Interrogant multi quia ſcioli:vt ipſi ſcij fant. Sʒ ple riq; interrogando tentant. Quo autem ſtudio interꝛo⸗ gatio fiat:reſponſum exigit Et qui multis ſermonibus aliquem interrogando exagitat non ſuſcepit a primeua reſponſum.aut ſapiens vult multipliciter interꝛogan⸗ do videri:aut multifarie confundere mentem interro⸗/ gati pꝛetentat. O vero multis ſermonibus chꝛiſtũ in⸗ terrogat herodes.aut vnius rei reſponſionẽ multis ſer monibus int errogando querebat:aut multis interro⸗ gationibus in pꝛolatis ſermonibus ſcire ſiue audire di uerſa ſatagebat. Cuius curioſitatem et mentis vanita tem ſaluatoꝛ aduertens neq; ſignum coꝛã eo fecit:neq; ad ſua interrogata reſpe ndit. Non enim faſtidioſis ani mis pandenda ſunt alta miſteria:neq; faciẽda ſunt co ram ſectantibus vanitatem Neq; ſaluatoꝛ venerat per oſtẽtationem facere:aut moꝛe pꝛeſiigiatoꝛis reſeꝛare di uina. Nam vere ſapiens nihil per impoꝛtunitatẽ facit. neq; inutiliter agit et loquitur.tempus obſeruat et lo⸗ cum.et cui et a quo et quid a qua intentione aliquid fa cere vel dicere inquiratur pꝛimo cõſiderat:ne actio ſua ſiue locutio emiſſa fruſiretur. Quantomagis ſaluatoꝛ onmmium chriſtus qui hbominum intentiones nouit et coꝛda.Et quantũ vtilitatis potuerint inſerre ſigna vel verba ſemper ante cognouit. Pꝛeſciebat enim ſe inuti liter ab herode inquiri:cin ſi reipondiſſet ad votum nec ipſum venturum ad viam veritatꝭ pꝛeuiderat.nec cau ſam pꝛogande paſſionis ſigno facto aut emiſſo reſpon⸗ ſo volebat inferre.neq; coꝛam gentilibus aliam ſubne⸗ ctere cauſam moꝛtis.pꝛo eo ꝙ per incantationẽ et ma⸗ giam multa poſte fieri gentiles omnino credebant:ve⸗ lut merito idolatrie in talibus a N mombus ſepe delu⸗ S ſi. Et ſibi deputatum fuiſſet ad crimẽ p poteſtate diuix na feciſſet. Et vbi innocẽs velut nocens et criminibus ſeruiens fuiſſet moꝛte damnatus agis autem ad ſu am innocentiam cõpꝛobandam et iudeoꝛũ condemnã⸗ dam pꝛoteruiã excuſat ſeua gentilitas: in chꝛiſto nul/ la reperitur iniquitas. Sed chꝛiſio coꝛam herode tenẽ te ſilentium ꝛinclanntat inſaciabilis crudelitas iudeoꝝ. Einde ſeqintur Stabant autem pꝛincipes ſacerdotũ et ſcribe conſtanter accuſantes eum Patet ꝙ a domo p lat i vſq; ad domũ herodis pꝛincipes lacerdot ũ et ſcri⸗ be cheiſtum nocendi animo fuerunt perſecuti: vt ſi ela⸗ pſus aut emiſſus erat de manu pilati:ab ſerodis iudi , / cio tergiuerſare non poſſet abſq; moꝛtis ſuſcepta ſentẽ tia. Cꝛoinde pꝛincipes et ſcribe accuſaturi aduenerant Vnde ſtabant pꝛocaci vultu animo efferato cõſtanter accuſantes eum. ltinam alio verto vſus euãgeliſta fo ret· aut ille qui euangelium de greco traſtulit in latinũ et dixiſſet gtinaciter:non conſtanter · Nam conſtantia nomen eſt virtutis virtus que non competit homim bus odioſis aut ad mala conantibus.ptinacia vero pꝛo pꝛium eſt maloꝛum:que nomen eſt vicij. ipſa viaum conec malum pficiat non quieſcit. Sed ſiabant conſtã ter quna contraſtabant ad chꝛiſtum:querẽtes falſis cri ⸗ minationibus ab eoꝛum conſpectibus per moꝛtis ſen⸗ tentiam abvlere. Et accuſabant eum. Ded foꝛmãũ dela/ tionum hic euangeliſta nõ replicat. Sed üllas credimꝰ que fuerunt ante pilatum et tanto plures atq; iniquio res annexas: q;to eos ne berodes eum abſolueret am⸗ plioꝛ timoꝛ angebat. Mam a pilato dimiſſus erat. Si eum libere dimiſiſſet herodes ſuffugeꝛet a iudeis hiero ſolimis cauſe tribunal:ante qð potuiſſent chꝛiſtum vl⸗ terius cõuenire. Quamobꝛem exagitati a rabie occidẽ⸗ di manibus ꝓpꝛijs interfeciſſent gradine lapidum: aut velut appellantes ab his iudicibus moꝛte plectendum et compeditum ſub fida cuſtodia et cum delatione cau ſarum romam deſtinaſſent ad ceſarem. Hec emim erat iudeoꝛum damnata conſtantia: vt chꝛiſtus moꝛti pꝛoti nus traderet᷑.et velut filij moꝛtis vitam non ſinebant viuere ſuper terram. Sed etiam coꝛam ſerode delatio imiqua defecit:que et herodem ad ſententiam pꝛoferen dam inflexit. Eed ſpꝛeuit illum herodes cum exerci⸗ tu ſuo non tamen ꝑmotus accuſationibus iudeoꝛum ſed quia ſignum non fecerat neq; pꝛotulerat ad interꝛo gata reſponſum. Elilipendit enim herodes quia ſignuʒ non viderat. neq; verbum ab oꝛe ſuſceperat quẽ eſtima uit fatuum:aut moꝛtis terroꝛe pauentem ſeu homineʒ pꝛeſumptuoſum in ſuis moꝛibo atq; vita qui nunc ve⸗ lut unpetitus defeciſſet in cauſa. Jure videbatur hero⸗ di vilipẽdere huiuſcemodi reũ:quem cõpꝛehendere ſi⸗ gno non poterat neq; verw. Meputauit en nullius eſſe virtutis:qui coꝛam eo in ſignis defecit et verbis. Sed pꝛofundum cõtemplationis mẽtibus hominũ pꝛeſtat. qqð diuina ſapientia ſtulticiã et potentia infirmitatem ĩ terreno iudicio voluit reputari. vt ipſe chꝛiſtus fieret obpꝛobꝛium hominũ:abiectio populoꝛum.et deriſio re gum. Et illu ſit. indutumq; veſte alba remnſit ad pila⸗ tum. Et facti ſunt amici lerodes et pilatus in ipſa die. Nam antea inimici erãt ad inuicem. IVlludit regis di⸗ gnitas chꝛiſto regi. ſed eo fit indigna hominũ dignitas quo ſuperioꝛi dignitati preſumit illudere. Et indigni⸗ tas digna cenſetur quo vilipendit nature conſoꝛtẽ.q;q; opinione hominũ et ſucceſu reñ conſiſtat inferioꝛ.Nõ eſt veroꝛũ regum illudere in iudicio conſtituto:ſed da⸗ mnare cõuictum reum aut abſoluere innocentẽ Sed ad exaggerationẽ paſſionũ chꝛiſtiet contumeliarũ ettia reges terre infatuati ſunt. Hec ſiquidem uluſio pꝛeter ccxſignatur herodes eiuſq; . etate carentes alba veſtis illa figurat.a auibus chriſto illuditur ad preiudicium illudentiũ. Magna illuſio ſp noſcitur facta chriſto. cum eius virtutes humano fa⸗ chhꝛiſti penam pꝛeſagium eſt maloꝛũ: reges terre pꝛin⸗/ apeſq; populi et alta ſeculi ſapientes uluſerunt atq; il⸗ ludunt ſapientie chꝛiſtianemecnon et ſtulticiam repu tant ſimplicitatẽ altiſſime fidei noſire. Et eſtimant ne ſerodem qui voluntarie mundo fieri vult abiectus:co rona regum terꝛe in claritatem coꝛone abiecte pꝛo chꝛi ſto vite quam habet ineterno depoſito nempe non no⸗ uit. In regem iniquum etiam aſſiſte ntes ſepe conſen / tiunt. Et qualis rex talia et latera eiuſ. Minc eſt ꝙ hero des chꝛiſio illuſit cum exercitu ſuo.Ad cumulũ obpꝛo⸗ bꝛioꝛum accedit:ꝙ cum herode illuſit eius exercitꝰ. Et ad damnatam imitationeʒ aſſcribitur ꝙ ſubditi regi ad moleſta conſentiunt. Alluſus in veſte aiba indutus re⸗ mittitur ad pilatum. Alba quippe veſtis inſinuat inno centiam patientis. Et adumbꝛato miſterio fideles pa⸗ ſteros per fidem conneros caritate contextos. abluen⸗ do in languine dominice paſnonis:et agmiumm aculati innocenter occiſi. Quod iohannes apoſtolus in ſua re⸗ uelatione ſuſcepit cum interrogationẽ fieri ſaluandoꝝ ſpũ intueretur. Et reſpondit vnus de ſenioꝛibus di⸗ cens mii. Mi aui amicti ſunt ſtolis albis. qui ſunt. et vnde venerüut. Et diri illi. Somine tu ſcis. Et dixit mi hi. Hi ſunt qui venerunt & tribulatione magna:et la⸗ uerunt ſtolas ſuas.et albauerunt ess in ſanguine a⸗ gm. Nam omms albefactio et candidatio ſaluandoꝛum facta eſt in ſanguine agni immaculati.Eed aliud tipi⸗ cauit in eo quiad deriſionẽ illam inuenit.?lledo eſt co loꝛ oculis minus aptꝰ:et alba wſiis alios cenegat adeſ ſe coloꝛes.et diuerſitate coloꝛum multicolo⸗ vſtis effi citur delectabiliter et pulcre intuentium oculis ſe obie⸗ ctans.que in altioꝛem mtellectum ſublata varietatem pꝛeſignat ipſa virtutum:qua poꝛnatam eccleſiã dauid ce eterno et eterne aſtitiſſe pꝛeuidit dicens.Aſtitit regi na a dextris tuis in veſitu xeaurato:circumamcta va⸗ rietate. Poꝛro hic non dicit in alba veſte ſed in aurata deſuper ſcilicet caritate contexta et virtutum varietate perfecta. Nec ſemper credendũ eſt albedinẽ in ſacra ſcri ptura in lonam relabi partem. MHam cum paulus apo⸗ ſtolus iniuſte percuti iuberetur: ſic diriſſe refertur. Wer cutiat te deus: paries dealbate. Dealbat/ paries eſt quẽ nulla figura pero:n at varietate coloꝛum ad cuius aſpe ctum amenitate trahantur oculi contuentium. ꝛoin de pꝛincipem illum dealbatum parietem appellauit qꝛ contra lege miuſſerat illũ cedi: quaſi non eſſet in eo vir tus aliqua ſeu cognitio legis vere vpicta. neq; moꝛum varie coloꝛata figura. Quã ob veſtem qualis erat talis uſq; ſequaces. Et virtutum vari ſtu reſpuuntur cum contemnunt᷑ ea que docuit:et que pꝛo nobis tanta dilectione ſuſtinuit atq; fecit. Remntti tur ad pilatum velut ad iudicem proprie regionis: in q̃ ſibi volebat deferri iniquus herodes. Credebat ſane pi latus ſe ſeruare ummunẽ auferendo ſententiam ſuper chriſtum in quo nullam cauſam male actioms inuene rat. Et cõtriſtatus eſt: cum ſibi chriſtum remiſſum ab herode conſpexit. Sed nimirum ammu legentiuʒ pul ſat cum chriſtus tam viliter inter mũdi pꝛincipes agi⸗ tatur. et velut ſubiugale animal aut mutuu vſuale mit tit ur remittitur et examinatur et accuſatur:et mihil ma li feciſſe cõuincitur.nemo tamen audaciam liberandi p ſumit:a delatoꝛibus non ceſſatur nullus pro chriſto imn terpellationis aſfumit officium. O. cheiſtus agit ur in/ ter pꝛeſides atq; reges nulla cauſa damnatiomis muen ta mnocentiam oĩmedam erguit ſaluatoꝛis que in w⸗ hnen ſterum Telhtayt chalſum gtguit na amalaca finiginte nupergee mmml ſyrlnter rattſi ſechriſtust . peiſo ma Phangum eoſn Hupaman jopbrtebat Ppentate lcertüpo Uomanepo Gpſeqaiun⸗ gverentiun ſipꝛudent, lochꝛifiot lbusrepue nclgcogn Domncognit gimnsinctn Uagsöde Dlnoncde⸗ Acücc Pſigem oſten mnicicin reſertane Ainhoci Ciſon ſaramiae Clointere unäiee ſeur racſ ſiſerpn hus, Gen ehtrutibea Hofkdlen Maſtusn cprs Mlltqis ihmn ertoron e mndftei ranemn taftengn hlnnenoe laſmn ukuun kinineg dimn al kaini N tatc, imrepa mant ne ectus:co⸗ pochei non no⸗ conſen⸗ eſicptero Obpro entE iregiec Gutus te⸗ qt inno⸗ beles poy abluen⸗ maculati infuare, uandop Grbas di idra 1dntmi genaethe⸗ Pngbinege ondoꝛum ſolivdtſpi toeſt co gat gae ſtis effi sſecbee⸗ Atietadem nä dari Mitiregt marmncta ve edinaunnta myenene⸗ inſuaiſen paplusa fenur Per niegeſt le ſchiusoße m. Proin pelt tinconr mmoeum ent lals tum Doin. o chrſo Aluſoe enokAH tete Femtn onisinq vatſanepi uim ſuper io invene iſtentb emmizpol ſapes ol⸗ ſalemt tnlin kewundi Ctur ini tinlen veinn, J De paſſione domini Baluotoꝛis ſterum ad tiberium ceſarem per apices et oꝛetenus eſt delata vt etiam ipſe tiberius romano ſenatui moneret chꝛiſtum inter deos eſſie colendũ.necnon et perfidiam arguit male ſceptra tenentium:qui ſe ad inuicẽ ad agẽ⸗ da mala concoꝛdãt.Mec iudicari poſſunt vera mũdi do⸗ minia:inter que veratur innocẽtia. nec libera fibi patet via:per quam poſſit euadere.Ad tuitionem innocentũ ſunt permiſſa et inuenta iuſta dominia. Qualia igitur ſunt inter que perit vita immaculata Caret veritate q̃ ledit:aut ſi poteſt non liberet innocentem. Patitur ſa⸗ ne chꝛiſtus inter mundi pꝛincipes penaliter: et cum ob⸗ pꝛobꝛijs manuducitur. Et cõſtans alta virtute ad im⸗ pꝛobandum.obiecta non loquitur. Aſtat diuine ac hu⸗ mane ad ſalutẽ hominũ pagendam expoſitus. Alteru⸗ tra remiſſio facta de chꝛiſto pꝛocedit ex ignoꝛãtia remit tentium.quia neq ipſe a pꝛincipibus cognitus:et mũ dus eum nõ cognouit.neq; aliquid eoꝛum que ſunt eiꝰ Supꝛa mundũ et altitudinẽ et ſapientiam mundi:ſie ri owꝛtebat in agnitionem eius intrare volentem. In perplexitate non exigua erant heꝛodes ⁊ pilatus quia ni hil certũ poterant diffinire de chꝛiſto vt non credamus humane potentie datam ſcientiam diuinoꝛum:niſi ad obſequium fidei non ſcientie intellectus ſcire chꝛiſtum querentium captiuet᷑. Et in deiecta potentia et ſubmiſ ſa pꝛudentia tacente lingua obpꝛobꝛijs adiectis:altitu⸗ do chꝛiſti oſtenderit inter reges. Et eo altioꝛ ſane ſapiẽ tibus reputatus eſt:quo magis incognitus extitit.illa videlicʒ cognitione qua faſtus humanus innitur quia ſolum cognitione fidei dum ꝑegrinationem hanc pera⸗ gimus inclareſcit. Sed chꝛiſti paſſio inter geſta mente magis q; calamo tractanda eſt· Et pacientia eius contẽ plationibus tradenda eſt: non litt eralibus elementis. Amicicia vero celebꝛata inter hominẽ regem et — pꝛeſidem pꝛopter chꝛiſtum:futuros q; plurimoſ reges pꝛeoſtendebat cõuenire debere in vnum. Nulla tamen amicicia eſt wra:niſi cuius chꝛiſtus eſt cauſa. Non aũt refert quoniam mali ad inuiceʒ amici facti ſunt:quoni⸗ am laudaãdus eſt chꝛiſtus.ob cuius cauſam penitus fa⸗ cti ſunt.SOed intellecta ſenſu ſathanico ſterilitatem pᷣ fert amiciciarũ mundi.ex quibus nullus verus eſt ſru⸗ ctus:inter quos interimitur.aut non exoꝛitur virtus. Nam ſi herodes atq; pilatus amicicia vera colligati fuiſ ſent. tradidiſſent innocẽtiam libertati et vnus alteri oĩ no fuiſſet pꝛeſidio:ne inter eoꝛum iuſtus collaberetur manus. Sed amicicia que inter homines vertitur qui nec virtutibus amicantur:infrunita dilectio ſeu ↄuen tio eſt dicenda.Que autẽ fieri mala deſanxit et facit:et peruerſitas moꝛum ⁊ confuſio equitatis Oiſceptatiõe pocius opus eſſet inter eoſ qui amicabiliter ad mala cõ uemunt:quia ſi non aliter ſaltem eſſet minoꝛ numeruſ iniquoꝛum. Pilatus autem conuocatis pꝛincipibus ſacerdotum et magiſtratibus et plebe exiuit ad eos ſo⸗ ras:et dixit eis.Obtuliſtis mihi hominem hunc quaſi auertentem populum. Ecce adduco eum ſoꝛas coꝛã vo bis interrogans.vt cognoſcatis quia in eo nullam cau ſam inuenio ex his in quibus eum accuſatꝭ:ſed neq; he rodes.Nam remiſi vos ad illum:et ecce nihil dignum moꝛte actum eſt ei. Emendatum ergo illam dimittã Nec ita inadnexe credendus eſt chꝛiſtus miſſus a pila to hexrodi:neq;ʒ ab herode pilato remiſſus.quin aut per pꝛopꝛios apices aut per ſecretarios relatoꝛes alteruter delatoꝛibus vſus ſit:huiꝰ expoſita cauſa tanqᷓ; rei. Quã obꝛem herodes ſuſpendit iudicium:nec acquieuit accu⸗ ſationibus iudeoꝛũ. Nunc eadem reauditis verbvꝛum baiulis vel herodis apicibus lectis in nullo cunctatus ontionem omnium pilatus aduocat iudeoꝛum: et ad eos ſoꝛas egreditur. Erat enim in conclaui cum chꝛiſio quoniam ſuam innocentiã tuebatur:et pie atq; iuſte fe rebatur in ipſum.oꝛis autẽ iudei ſtabant quna legꝭ in terioꝛa et ſecreta non nouerant:et extra poſiti erãt a lu mine writatis et ab omni colluſtratione ſeu actiõe vir tutis Zid quos pilatus foꝛas egreditur:nõ wlut adhuc eoꝛum malis aſſciſcitus.ſed enunciãs mala in quibo po pulus ille a wonis ſtabat excluſus.et aperte ſub diuo wo lebat eos repꝛimere ꝙ fruſtra loquebantur in chꝛiſtum que innocentem reppererat in conclaii. Egrediebatur pilatus velut iudex ad iudeos foꝛas ſed ignoꝛans in af⸗ ſirmationem chꝛiſti ſententie quam añ pꝛedixerat.quo niam iudei qui vocati fuerant eſſeq; debebãt filij regni eijcerentur foꝛas:vt in exterioꝛes tenebꝛas mitterent᷑. Qui egreſſus ſic pilatus alloquitur maioꝛes et plebẽ. Obtuliſtis mihi hominem hunc quaſi auertentem po pulum.Qus ſollerter pilatus verba liberatiomis eru⸗ ctuat:qui chꝛiſtum auertentem non dicit ſed quaſi N õö enim pilatus hanc terminationẽ veram cẽſebat ꝙ chꝛi⸗ ſtus populum a bono aliquo aut a rectitudine auertiſſz. Mꝛoinde ſic loquitur quaſi auertentem.non:auerten⸗ tem. Ecce adduco eum foꝛas. Demõſtratiue loquitur pilatus:et effectu perfecit.Na in hac concertatione er lꝛum pꝛimo chꝛiſtum in veſte alba illuſum ab herode remiſſum pilatus iudeis oſtẽdit.chꝛiſtum coꝛam ipſis interrogans ad maioꝛem excuſationem crimims obie⸗ cti a iudeis perfidis ſuper illum:vt ipſi aperte cognoſce rent ꝙ cauſam pene leuis aut moꝛtis in illo non inue⸗ nerat.ſuper illis de quibus erat poꝛrecta delatio.Ad iu⸗ dicem non ſpectat ſuggeſtione partiſ pꝛeterqᷓ; in delatꝭ⸗ pꝛobatione vera firmatis vel pꝛomulgare ſententiã ſu⸗ per reum. Quo ſenſu ſuam aſſertionem firmabat pila tus. Ego nõ inuenio cauſam in hoc homine:in his in quibus eũ accuſatis Exalijs incognitis vel non factis mihi eum iudicare non licet:et ad validationem aſſer/ tionis ſue inducebat herodem dicens.ſed neq; herodeſ Ex quo chriſti puritas peramplius elucebat.Quoniaʒ duo diſertiſſimi pꝛincipes cauſam moꝛtis in chꝛiſto wi modice pene pꝛo cõmiſſo crimine:indagatione ſcilicet pꝛotinus inueniri non poterant. Dicit enim ſe nullam inuenire cauſam:vt omnis nota criminis auferat᷑. Et nihil includit qui vniuerſalem negationẽ inducit. Nec ante hos pꝛincipes ſuis falſis delationibus potuerunt iuridica foꝛma pꝛeualere iudei:pꝛeualuerunt autem cũ iudiciaria poteſtas iuris figura relicta ſe flexit in partẽ. Sed cum pilatus in ſue aſſertionis robur atq; firma⸗ mentum aſſumit herodem ad oſtendendã innocentiã ieſu.ſic verba connectit ſed neq; herodes.nam remiſit illum ad nos:et ecce nihil dignum moꝛte actum eſt ei. Vlt ſic contexatur oꝛdo verboꝛum.Ego coꝛam vobis in terrogo ne vobis ſuſpicio ſurrepat:ꝙ alia cauſa qᷓ;a iu⸗ re cõmotus ipſum velim tradere libertati nec vos ima ginatio falſa deludat ꝙ in conclaui ſecum pacto conue⸗ nerim vos in pꝛobatiõe deſicitis.iudicari ergo ſine ſua conſeſſione nõ poteſt. Pꝛoinde coꝛam vobis interrogo ſi in quo deliquit.Nã adhuc in eo non inuenio cauſam moꝛtis. Et ne vobis abſonum videatur ꝙ cauſam da⸗ mnationis non inuenio.et ne quia ſolus exq̃ſienm cau ſam credatis me ſoꝛte deceptum.coꝛruptum amoꝛe vel pꝛecio in inquirendo experientia debita tacuiſſe:remiſi ad herodem.Qui eum iuxta pꝛudentiam regalem exa minans.qui rexeſt altioꝛi fungitur titulo:tetrarcha eſt galilee. Galileus eſt homo iſte:ſuoꝛum ad eum magis qᷓ; ad me clareſcit noticia ſubiectoꝛum. Homo iſte quẽ moꝛtiadiudicari depoſcitis amplius in galilea qᷓ; hiero lolimis conuerſatus eſt cuius facta pꝛius in herodis qᷓ; — . .ðõ in meam debuere obuenire noticiaʒ Sed nech ipſe in boc homine in his in quibus eum accuſatis cauſam da⸗ mnationis inuenit. cuius rei cauſa remiſit illũ ad nos vt eum abioluam in cuius iudicio a vobis pꝛimo tradi tus eſt Ecce nihil dignum moꝛte actum eſt illi Demõ ſtratiue ioquitur pilatus innocentiam chꝛiſti aperiens. et ꝙ nihil vignum moꝛte actum ſallicet inuentum eſt in illo:etiam per herodem apud quem in hunc homine maledicta clamoꝛibus intuliſtꝭ. Qui q;;uis illuſerit nõ damnauit: neq; dictauit in illo vllius pene ſententiam Emengatum ergo illum dimittã. Mic verbis ſuis inci pit exoꝛbitare pilatus: cum emẽdare ſe velle vixerit in / nocentem. Ad quem declamare pmodicum ſatis libet. Hi eſt innocens quomodo emendabis. Si emenda⸗/ bis: quomodo innocentem totiens pꝛoclamaſti. Si e⸗/ mendabis innocentem: deuias a iuſticia. Si innocen⸗ tem artaueris: a veritate pꝛotinus oberraſti:cum nullã in eo cauſam te inueniſſe ſepe pꝛedixeris. Srondebat iudeis ſane in hoc verbopilatus vt ſi eum ad moꝛt ſen⸗ tentiam non compeſcerent · ꝙ eum argueret verbis in⸗ crepatiõibus repꝛimeret. verberibus cederet.mancpa⸗ ret exilio. ꝓpulſaret eum de finibus iudeoꝛũ. Sed nec excuſaretur quin ſubiaceret crimimby.ſi per exigue ve⸗ xaſſet innoxium. Mon enim concedit vera iuſticia:vt in omnibus innocens etiam indulta moꝛte pena modica toꝛqueatur Mec a xelcto immunis eſt iudex.penas ma loꝛes ſubmittens ſi per omnia innocẽtem penis immi⸗ tioꝛibus toꝛquet. Sed cum pilatus tm̃ polliceret᷑ emẽ⸗ datũ ieſum moꝛte non irꝛogata:exarſerunt velut ignis iudeoꝛum ſinagoga maledica. Et tunc vniuerſa turba mente cõfuſa et infrunita voce exclamauit: cruciſige eũ MHic pꝛima ſinagoga ceca et omnis turba hominum iu deoꝛum cheiſtum petiuerant moꝛte puniri per crucem. Ante hanc hoꝛrendam a tetram vocem q́;uis expeterẽt chꝛiſti moꝛtẽ:non tamen genus moꝛtis edixerãt. Nũc vro moꝛturo genus moꝛtis inclamant:vt nec contẽ/ ti penis niſi turpiſſima moꝛiendi foꝛmã inducant. Tũc enim cruciſigi patibulis erat inhoneſtiſſimũ gen? moꝛ⸗ tis. Quod ideo faciebant vt in chꝛiſtum caderet male⸗ dictio dei ⁊ legis moiſaice aledictus enim erat a deo in lege moiſaica omnis qui pendebat in igno Que ma ledictio iniuſte damnatum etiam nõ tangebat tunc tẽ poꝛis ſcom iudicium veritatiſ. q;uis tangeret ſcom ceri monias legis. que plurimas immungdicias inſerebat: multominus et chꝛiſtum obfuſcaſſet maledictio digni carentem culpa ſupplicij. Sed in hac exclamatiõe ma⸗ ledicta turba geminauit et vocem. Nam pontifices et miniſtri clamabant dicentes. Crucifige crucifige eum Dicit eis pilatus verbum quod ante pꝛedixerat Acci pite eum vos et crucifigite:ego non inuenio in eo cau⸗ ſam Mon liberat chꝛiſtum pilatus:ſed in manibus tra gere nititur emuloꝛum. Mec ſic tradendo liber fuiſſets crimine. ſed cognitum innocentẽ wotuiſſz tradere liber tati qdq; fuiſſet minus apexte culpabilis ſi iudicandum reddidiſſet tradẽtibus:q;; ſi lege romana ſeu autoꝛitate ſecunda iudeoꝛum ſuggeſtione ſuper eum ſententiam tuliſſet de moꝛte. Non ſatz eſt liberum fieri a erimine ſi non ledat: ſi non cum poteſt innocentid tueatur. Su⸗ pra quippe pilatus dixerat in pꝛima delatione ſeu ince⸗ ptione cauſarum: accipite eum vos:et ſcom legem ve⸗ ſtram iudicate eum. Nunc autem qm̃ genus moꝛt in⸗ ſinuant: etiam de genere moꝛiendi remittit in eos. Ac/ cipite eum vos et crucifigite.Altq; iudeoꝛum ſuperbioʒ retundebat. ꝙ intantũ exceſſerat vt iudiciet pꝛeſidi di⸗ ctarent contra chꝛiſtum deteſtabilem modum pene. Fa ANiber tertiuſdecimus ctum eſt in eis ſuperbia ſuadente contra conſuetudin? pꝛeſidum atq; delatoꝛum. Nam dlatoꝛu tini eſt verita⸗ te teſtium pꝛobare genus aut notam obiecti crimims: pꝛeſidum vero auctoꝛitate legis vel pꝛopꝛia iuſte aſſere re genus moꝛtis: aut iurta exigentiam culpe inferre pe nam aliam debite vltionis Hec pꝛeſidum eſt cauſam ꝓ bare obiectam:neq; delatoꝛum vllius pene vel moꝛtis ſuper reum pꝛoferre ſentẽtiam. Pꝛoinde foꝛte pilatus cheꝛiſtum eque yromice retradebat. Tutius autem cre⸗ dimus pulatum auferendo ſententiam ſuper chꝛiſtum ſe velle ſeruare immunẽ. Quaobꝛem dixit. Accipite eũ vos et crueſigite.ego wro nõ inuenio in eo cauſam: vt aperte dicere velit. Elos accipite et crucifigite:quoniaʒ ego qui non inueniocauſam moꝛtis:nec inuenio impo nende crucis Poꝛro iudeoꝛum prauitas niſi chꝛiſium eliminet non quieſcens impoſturam in puro tm̃ homi ne ab hominibus non ferendam in ferũt ſuper chꝛiſtũ dicentes. NMos habemus legem et ſcoõm legem debet moꝛi. quoniam filium dei ſe fecit. NMitũtur iudei arma ti celo furoꝛis. celum leg inflectere ſuper chꝛiſtum vt ignominioſam moꝛtem incurꝛat qun pauloante cũ pila tus dixiſſet eis: accipite eum vos et ſcom legem veſtra tiudicate. xeſponderant. Mobis nõ licet interficere quẽ⸗ qᷓ; Munc excitati peram plius odio ſuper chꝛiſtum: pila to dicunt. Nos legem habemus:et ſcoõm legẽ debet mo ri. Elt ſic reſpõſioni pilati obciant. Si tu cum ſis pꝛe⸗ ſes nobisa romano imperio conſtitutus:non inuenis in eo cauſam ſcom romanas leges vnde moꝛiatur.n oſ legem habemus ſcom qua marxima ſubeſt cauſa vnde ſit moꝛte turpiſſima moꝛiturus: qui filium dei ſe fecit. Si verba reſerantur ad intentionem aut intẽtio retoꝛ qqueatur in verba mentiuntur iudei:et eoꝛum eis men⸗ titur miquitas. NMon enim chꝛiſtus filium deiſe feeit er tempoꝛe qui ab eterno non factus ſed genitus eſt ex pa tre: ſed tm̃ hominem autumabant deitatis vnione ne⸗ gata. Nec chꝛiſtus aliquando vt homo ſe aſſeruit dei fi⸗ lium:ſed quia homo ꝓpter nos factus erat.filius dei nõ in aliquo deitate mutata: ſed in mehus pꝛo nobis hu / manitate aſſt umpta. Cum ergo pilatus audiſſet hune ſermonem: magis timuit Sermo ſupꝛa ſenſum et in tellectum humanum erat: ſiue veritate ſiue mendacio fulciretur. Yremendus ſermo erat ad timoꝛem adiſci⸗ ens auditoꝛes: vnus homo ſe faceret aut eſſet filius ci· Aut etiam ſi recta fuiſſet pꝛonuncigtio ſermonis ꝙ hbumayitatem aſſumpſiſiʒ filius dei. Sed nunqᷓ; iudei niſi aliqui ipſoꝛum per fidem ingredi potuerunt miſte rium trinitatis neq; paternitatem aut filiationem eter nam agnoſcere:meq; ſubmittere altitudinẽ intellectus vt deum hominem factum niſi oculo ſidei aliquãdo vi derent. Pilstus vero aſſolitus cultui doꝛum in dum ꝓerumet magnum vt omnes intendens hoꝛrende ꝑ⸗ timuit. cum dei filiatio intonuiſſet de homine ſuper terꝛam. et magis de rei veritate ignarus iuſtiuſq; de mo do pertimuit:q; ſi agnouinſſet per ſidem miſterij verita tem. Et foꝛte peruarie mente actus celicam virtutem ce celo delapſam. vt aliquid in eo quod ſuum ſub erfu⸗ geꝛet intellectum ſuſpicatus:expauit Et ingreſſus in pꝛetoꝛium iterum dixit ad ieſum. Vnde es tu. Reſpon ſum non dedit . Pretoꝛium ingrediebatur Pilatus velut diligens iudex cauſas reoꝛum oꝛdinario et qui⸗ cto moꝛe percunctans. Et velatoribus minus cre⸗ gens interrogabat chriſtum. qui ſibi aſiabat vt reus: Dicens. Vnde es tu. Judeoꝛum ſermone commo/ tus: quia ſe fecerat filium dei. ſic Chꝛiſtum interro⸗ gat:quoniam deus vel dij ſunt de ſuperis non de terra. Ei⸗ ime ſtus. gae mun grat ponin liusen nnueel nt. Q geratp ſvetuce erſime ſotici nſus:ſ paen ebat lebatv matere naſcen⸗ Qn kocuin ttams nhie etciu terro⸗ ſehue gehet. xhn liſetc lerrnes Aney ſiveſ⸗ ecat en; eo ſuetuche eſt writi enmins⸗ uſte aſfere inferre tcauſmp el mortis Ke pllgrug utem are⸗ achriſtum Ropteei deuſene. eiquoniaz hbemoimnt enſicheſtun Mrotfſ bon tſuper cef nleenderr Wrioceiarne er cheſtm ve loantecipt nlegemufri werfeerni tchoſtompi cge dirttno Umſopre ſon inuenis Honarur.nol auſa vnoe diſe ſecit. tcno reto: mes men⸗ Dlder ftus ctan nononee elſent wiß 1 Klus dind Nobis hau unſet ſentumerin ſiuenunctan nmormn Nan ureſer flun oſemotin nunĩ tude jerunt miſte nonetneter mntellectus Uiquidor, min Rumm horrendeg Uwine ſupe ſuſcdema jſtenjerii Hummſebrefnn 1 nncreſte minns ar bit tels ge cotnmm umn intern Et ipſi romanos deos tanq; ſupnas virtutes colebant ima et humana regẽtes. Pꝛoinde querit vnde ſit chꝛi⸗ ſtus. Et foꝛte tradiderat obliuioni qð chꝛiſtus interro⸗ gatus ſupꝛa reſponderat ꝙ regnũ ſuum nõ erat de hoc mundo.Ex quo trahebatr᷑ ꝙ etiam ipſe de hoc mũdo nõ erat Sed mirandũ ꝙ ſcom obiectionẽ factã chꝛiſto eũ non interrogauit pilatus:vt diceret.ſi dei aut cuius ſi⸗ lius erat.ſed geneꝛationẽ reflexit ad patriã vt queꝛeret vnde eſſet Quã patriã ante cognouerat:quia galileus erat. Quãobꝛem eum remiſerat ad herode:et terrã ſci⸗ uerat pꝛo eo ꝙ ſupſcripſerat in titulo nacarenus.con ſuetudo tamẽe laudabiliſq; mos iudicũ eſt ſepe atq; di/ uerſimode interrogare reũ:vt in clarã obiecti criminis noticiã veniant. Necnõ aliter pilatus in cauſa fuiſſʒ ex⸗ oꝛſus:ſi chꝛiſti oꝛiginẽ pfecte nouiſſet. Arguebat tamẽ pꝛudens in animo:et ꝓclamatũ ſermonẽ tacite reuol⸗ uebat.Qñ dij de ſuperis ſunt:non de terꝛa Pꝛoinde q̃ rebat vnde chꝛiſtus eſſet Si referebat᷑ interrogatio ad materiam carmis· vt vnde caro eius eſſet moꝛe ceteroꝝ naſcentiũ non erat ex ſemine ſed ex ſpũſſancti virtute. Qõð tranſcẽdebat hominũ intellectus: poſſet eſſe ca⸗ ro cuiuſpiã hominis pꝛeterqᷓ; ex traduce. Si ad ſubie⸗ ctam aĩe materiã non erat reſponſio eis qui creatoꝛẽ ex mqilo nunq; credere potuerunt. Si ad oꝛiginẽ: patria et ciuitas note fere omnib erant Neſcio ad quid iſta in terrogatio referebat᷑ vnde es tu.quã iuſta taciturnitas ſequebatr᷑.An foꝛte ad partes infimas et ſupernas intẽ⸗/ gebat interrogando pilatus:vt q̃reret ſi inf mis aut de ſuꝑnis eſſet vt de altera partiũ daret᷑ reſpõ ſio:⁊ᷣlddi diſſet cõtinuo interrogãdo pilatus ſi de inſimis aut de terra es.cur dei filiũ diceris te feciſſe. i de ſupꝛemis eſt ne verum vt ſis filius dei. Et cuius Sũmi. Youis ſiue ſaturni atq; ſimiliũ deoꝛũ quos colebat indocta et ceca ſuꝑſticio romanoꝛũ Sed cum ſic tm̃ interrogare⸗ tur vnde es tu:ieſus reſponſi m non dedit ei.Ac ꝑ hoe ideo non dedit reſronſum:qm̃ qᷓ;uis curioſa eſſet inter⸗ rogatio altiſſima penitus erat:excedens pferentis men tem. Sed nec danda reſpon ſio:ei qui ſupꝛa intellectuʒ ſuiipſius interrogat.Nec humano moꝛe loquẽdi potu⸗ iſſet chꝛiſtus ſatiſfeciſſe pilato: niſi pꝛimo mentẽ eius cõuertiſſet ad fidem. quã conuerſionẽ tumens hu ma⸗ na potentia et romanoꝛũ ſciẽtia impita penitus nõ me rebat᷑.Caſſa quippe reſponſio dicit᷑ip quam non ſatiſſit queſiioni ſiue querẽti. Stulta quodãmodo et imperti nens erat interrogatio pilati:ad quã digna non crat re⸗/ ſronſio chꝛiſti dei Scriptura enĩ ſancta dicit. Ne reſpõ deas ſtulto ſcem ſtiulticiã ſuam:ne ſibi ſapis eſſe vide⸗ atur. Merito tacet chꝛiſtus:quia interregauit et ſiultꝰ. Non dat reſponſum ieſus:qð non intellexiſſet pilatus. Et tempus obſeruat in ſuis moꝛibo cum tpalibo homi⸗ nibus chꝛiſtus Nam ſcriptura diuina dicit: tmpus ta cendi et tempus loquendi. Tunc pilatus ſe ↄtemni achꝛiſio conſiderans:humano faſtu altitonauit in ver⸗ bisl dicens. Tu mihi nõ loqueris. Meſcis quia poteſta tem habeo dimittere te et poteſtatem habeo cruciſae⸗ re te Tu qui vt reus aſſiſtis mihi nõ loqueris pꝛeſidẽ ti. Tu d cuius culpa exquirit᷑ mihi non loqueris autoꝛi tate iudiciaria inquirenti. O ſi cognouiſſet per fideʒ pi⸗ latus quã wrbo pꝛonunciat illam ſecundà in trinitate pſonaʒ nõ tanto tumoꝛe loqueret᷑:ſed ei humilter ſub⸗ deretur. Sed elatus autoꝛitate regiminis obijcit chꝛi⸗ ſto velut indignans tu mihi non loqueris. Et ſe credẽs agi per altitudinẽ atq; plenitudinẽ poteſtatis dicit Ne ſcis quia poteſtatẽ habeo dimittere te et cruciſigere te Ac ſi patenter dicat. Quare non loqueris mihi tibi tali ter pꝛeſidenti.ſed tacendo contẽniſ qui ſuper te moꝛtis et vite habeo poteſtatẽ liberandi atq; plectendi.Propi⸗ cium me tuis verbis deberes efficere vt cruce remota libertati te tradam qui poteſtatẽ poſſideo vtriuſq;. Hic chꝛiſtus abegit ſilentiũ.qm tempus loquẽdi aduenerat et reſpondit hũiliter impito tradendo doctrinã vt eum reuocaret a faſtu et ab erroꝛe quo tenebatr᷑ ipſe deluſus qui ſe ſoꝛe credebat ꝓpꝛie poteſtatis. Elndel reſpõdit ie ſus Nõ haberes poteſtatẽ aduerſus me vlla:nin tibi da tũ fuiſſet deſuper. MPꝛopterea qui tradidit me tibi ma⸗ ius peccatũ habet Mon eſt vt multi credunt iſta colla⸗ ta poteſtas ad ceſarem referẽda:ꝙ pilatus ſuꝑ chꝛiſtuʒ iudicandũ autoꝛitatẽ a ceſare accepiſſz. Mec enim ceſar illam alicui potuiſſet iuſte cõferre:qm non ſubdebatur iuriſdictioni alicuius regiminis criminis nota carens. Et liber erat a ſubiectionibus hominũ qui ſupꝛa hoĩes natus erat:et ipſos venerat ꝓpꝛia paſſiõe ſaluare. Sed tceus pater deſuꝑ permiſſiue pilato pꝛeſidi ſup chꝛiſtuʒ tradidit poteſtate: vt p oibus moꝛti traderet. Et nõ de ſup ſed de ſubter erat autoꝛitas ceſaris.ſed deſuꝑ dũta⸗ xat eſt oĩm creatoꝛis qi pilatũ cheiſtũ ad moꝛte iudica re ꝓmiſit. Pꝛopterea quia odio cõmotus et ſuccenſus igne malicie tradidit me tibi maius peccatum hahet:q; tu qui ad omniũ vtilitatẽ deo permittente me iudicas. Plus peccat delato: iniquus q;ᷓ iudex iniuſtus ſi iure le gum aſſertione falſoꝛũ teſtiũ cogi iudicare reũ. Si iu dexqᷓ;q; impius aliquẽ nõ queſiuiſſet ad penã: crimmo ſioꝛ eſt delatoꝛ qui tradidit ad iudicia innocentẽ q; ille qᷓ iudicat. Mon eni innocens in iudicio ſiſteret᷑ miſi fuiſſet dlatoꝛ iniquus:cũ iudex malus contentus tm̃ ſuis fa⸗ ſtibus ſtaret. Judex eni populi animoſitate cõpulſus oĩno delinquit:udicans innocentẽ. Sed mitioꝛ ẽ cul⸗ pa comꝑatione tradentꝭ. Et qᷓ;q; hincet inde rationes effulgeant:et patrona ſentẽtia ſaluatoꝛis nutantes qᷣe tat animos.:et hoc credere nõ cõpellit cum ait.Pꝛopte⸗ rea qui tradidit me tibi maiuſ peccatũ habet Ele igitur conditioni miſere iudeoꝛũ:quoꝛũ peccatuʒ ad moꝛtem chꝛiſtum iudicantis exceſſit. Nam ipſi ieſum poncio pi⸗ lato tradiderunt:non ipſe queſiuit. Apſi vocibus incla mabant vt traderet᷑ ſupplicio ſeue cruc:quẽ ipſe abſol⸗ u ere ſtudio nitebatur. Necnõ ⁊ refert᷑ huius pꝑeccati cõ paratiuus exceſſue:ad qͥſcunq; qui egerint ſimiles acti ones Et exinde querebat pilatus dimittere eů. In religionẽ ſe cõuertit pilatus et chriſti verba retoꝛſit in verum.pꝛoinde querebat dimittere ieſum:ſemꝑ enim ad chꝛiſti verba pilati ferocitas vngebat᷑. Elnctus erat chꝛiſtus a quo liniebat᷑ pilatus et dulciter chꝛiſti reſpõ⸗ ſio penetrabat animũ eius:et ſibi ꝓpiciabatur niſi iude oꝛum pꝛocax audacia ꝑſtitiſſet. Nã Ncognito a iudeis ꝙ pilatus chriſtum wllut innocentẽ volebat tradere li⸗ bertatil clamabãt dicentes. Si hunc dimittis non es amicus ceſaris.Omnis qui ſe regem facit cõtradicit ce ſari Ad omnia mala cõmenta iudei ſe cõferunt et adi uentiones falſas inueniunt:vt chriſtũ deleãt ſuper ter/ ram. Incutere conãtur pilato ex ſupioꝛe timoꝛe:ſi chꝛi ſtum abſoluat a crimine wl a pena Et eius preſidentie derogãt ꝙ non reuereatur ſupꝑioꝛis ſui ceſarꝭ maieſtatẽ neq; iura ſuſcepti honoꝛiſ atq; amicicie plene cuſtodiat ſi chriſtum inultũ moꝛte dimittat quaſi chriſtus ſe re⸗ gem ſaceret contra ceſarꝭ voluntatẽ. Sed erat vſq;qq; certiſſimũ iudeos eſſe ceſaris non amicoſ:cui non amo re ſed violentia ſubdebantur Et nunc ad obpꝛobꝛium chꝛiſti fingunt ſe agere cauſam eius. Sed mos eſt ſoli tus peſſimoꝛũ vt interdũ ſubmittant minus odiũ pꝛo maioꝛi:et cum minoꝛi emulo paciſcuntur vt eius auxi lio exoſo magis poſſint inferre iacturam. Sic enim iu deoꝛũ a diabulo exagitata malicia tunc agebat vt –8 Liber rentur ceſari amicari et agere cauſam eius qui eoꝝ erat moꝛibus et animis inimicus: vt eius fauoꝛe chꝛiſtũ oc (ciderent: cui ex animo immicabant᷑ pamplius. Sed fal ſam delationẽ replicant cũ dicunt. Omnis qui ſe regeʒ facit. Nec emm chꝛiſtus ſe regem fecerat:ſed turbas eũ facere wolentes effugerat. Mec opus erat de nouo ſe re⸗ gem facere qui rexregum et dñs dñantiuʒ extiterat ab eterno:eritq; per omma ſecula ſeculoꝛũ. Nec cõtradixe⸗ rat vnq; ceſari cui ſuaſerat exhibere tributa. Sed peſti⸗ fer mos eſſe noſcitur repꝛobor cũ a veritate deficiũt: ne in cauſa ſuccumbant falſitates imponũt. Et cum tam pꝛocaciter accuſaret a pꝛincipib⸗ ſacerdotũ et ſenioꝛibꝰ populil nihil reſpondit. Tunc dicit illi pilatus. MNon au dis qnta aduerſum te dicunt teſtimonia. Et lideol nõ reſpondit erieſus ad vllum verbum: ita vt miraret᷑ pꝛe ſes vllementer Mon reſpondit chꝛiſiꝰ accuſatoꝛibo fal ſis. augmentarent eni exreſron ſione vitũ falſitat?: cũ ad wram reſponſionẽ in malo ptinax falſaʒ repꝛobatio nem obijciat:et verbis a concertantibus verba trabun⸗/ tur et reſponſionibo reſponſiones accreſcunt. Et mos ẽ ſapientis non pugnare verbis cum negantibus verita tem:aut non aiſentientibs veritati. Aſtabant pꝛincipes ſacerdotũ ſenioꝛes populi pertinaci animo contra chꝛi/ ſtum:nec ſe ab aſſumpta iniquitate flectebant. Et con tendere cum ptinacibo ſeuiũt magis et multa falſa ver bis certando mueniunt:ne tacendo confuſi videantur. Sominus autẽ ieſus nemini pꝛeſtitit materiam delin quendi. Pꝛeſtitiſſet ſireſpondẽdo certaſſet.maxime cũ ſciret moꝛe hũano non poſſe verbvꝛũ atq; reſponſionuʒ colluctationibo pꝛeualere:potẽtia vti nolebat· Juſticia ſua et innocentia et veritas rationis nõ reſpondebãat ſi bi:pꝛeualente malicia obiectantiũ. Judex aũt ſub quo huiuſmodi cauſa agebatr᷑ qq; conaret᷑ aſſentientibo iu⸗ deis eripere eum: tamen de facto declinabat in partem Et timens diſplicere volebat male placere: male auteʒ placente ſubmittebat᷑ que clamabat pꝛo chꝛiſto veritaſ rationie. Mec chꝛiſtus rependendo atq; recipiendo re⸗ ſponſa volebat pꝛoꝛogare ſuppliciũ pꝛo ſalute omnium noſtꝛũ.Mimia enĩ caritas qua nos deus ab eterno dile xit: pꝛo opoꝛtunitate noſtra loqui et tacere docebat. Et amoꝛ deuitat ad cepta noxias quaſq; moꝛas. MPilatue qui chꝛiſti cauſam fouere videbatr᷑ incitabat chꝛiſtuʒ ad obiecta dare reſponſa dicens. Non audis quanta aduer ſum te dicunt teſtimonia Vlti.lut audis aut obaudis Si audis:quare ſi innocẽs es non hec obiecta refellis Ouare tuã innocentiã reſponſionibo non tueris.ſicut iſti accuſationibus varijs ſufferant Mon audis em̃i tua cauſa ventilar vita diſcutitur.Contẽnis famã neq; infa miam curas Aut foꝛte nõ expaueſcis moꝛtẽ quã omnis ſenſus moꝛtaliũ refugit. Mon audis quanta videlicʒ q; magna crimina tibi obijciunt. NMec verent᷑ in facie tibi obſiſtere. Mic teſtimonia pꝛo ſceleribo et peccatis atq; crimimibus accipiunt᷑:non pꝛo verbis et ꝓbationibus teſtium ꝓductoꝛũ. Mecnon et pilatus querebat verbuʒ chꝛiſti erpꝛobꝛans de latores:pꝛout ipſi et obiecta reue⸗ rentia expꝛobꝛabant. Et quia ioſum nunq; copioſe loqͥ audierat id agebat vt accẽſus ſolito celo cum ſuis emu lis in iudicio loqueretur. tum delectatuſ dulcedine ver bi eius.tum eius arologiam in examine vbi vtriq; ver ba pꝛoueniunt querẽs:qm̃ tuebatur innocentiã ſanctã eius. SGed non reſrondit ad vllum verbũ tam teſtifi⸗ cantium q; pilati:vt etiam miraret᷑ pꝛeſes Sed non ſo lum hunc ſed omnes in ammiratione trahit ſilere ver bum:et non reſpondere verbum. Mirabile ſilentium vbi ſilens habet tanta pꝛoferre. Sed tacet iudicandus qui cũ iudicaturus eſt in fine ſeculoꝛũ.aduemet ſus vo erat Et homo ille diuine in omnibus agebat᷑:quẽ n decebat cõtentionibus deſeruire. Nam et ſicut indige⸗ tertiuſdecimus ce vnica terribili laudabiliq; omnes moꝛtuos repente ſuſcitabit. Miratur pꝛeſes quia tacet chꝛiſtus:et ꝙ nec apologicando reprobat delatoꝛes. Mratur quia videt chꝛiſtus ſemetipſum negligere in quo mens eius in al ta ſe tollebat.acſi de mundo non eſſet.qui hominũ iudi cia contemnebat. Et totum credendũ eſſe diuinum:ꝙ ad verbũ humanũ nõ reſpõdebat diuinũ. Incarnatũ quippe verbũ aliã aſſumens naturãa mateicpſne non quẽ non bat teſtimonio pꝛo ſeipſo:omnibus opus erat ad delen dam infamiã. Et q;q; deuſ non mutaret᷑ in homine nec in deo eſſet homo mutatus.ſed vtroq; in pꝛimeua ſer⸗ uato natura. pocioꝛ tamẽ ꝑ exceſſum erat foꝛma dei: qᷓ foꝛma hominis ſerui. Et que pocioꝛ erat gubernabat et dirigebat in omnibo qᷓ;uis in ſenſibus non oꝛganicaret aſſumptum.Ac per hoc verbum incarnatum nihilopẽ⸗/ debat verbũ de latiue pꝛolatũ ne videret᷑ aut crederet᷑ eſ ſe diuinũ:ſi reſpondendo magnipendiſſet humanum. NMon caret aliqua dignitate ad qð dignitas reſpondet ⁊ celſitudo regalis. ed indignum erat vt chꝛiſtus pti⸗ nacibus reſpondendo eoꝛũ verbis tribueret dignitatẽ aut eſtimare pꝛo grandi qð ſibi pꝛo nihilo erat. Noue⸗ rat etiam iudeoꝛuù ꝑtinaciam:et pilati animũ ad iudeo rum placita faciliter inclinabilẽ infallibiliter preſciebat Pꝛoinde veritas meꝛito reſponſa non dabat iudeis ve lut hoſtiliter obſtinatis et pilato et iudeoꝛũ placito iudi cium puerſuro. Et ammiratio exſtupoꝛe in animo pila ti naſcebatur.et vagabatur anceps animus eius.neſci⸗ ens quis et qualis eſſz qui teſtimonia falſa delatoꝛes et delationes famam pariter et infamiã ignobilitatem et gloꝛiam dedecus et honoꝛẽ vitam humanã et moꝛtem equo anĩo equa facie equis moꝛibus contẽnebat:et hoc arguebat pmaxime deitatẽ vt miraretur pꝛeſes. Pila⸗ tus aũt omninol nitẽs ieſum tradere libertati eis cõ ſuetudinẽ religioſam et piam appoſuit dicens. Eſtau tem conſuetuùo vobis vt vnii dimitta vobis in paſcha quem vultis Habebat pilatus nanq; quendam virũ nomine barraban inſignẽ ſcilicet in malo vinctũ in car cere ꝓpter ſeditionis crimẽ ⁊ homicidiũ:qui ſceleratioꝛ omnibus vinctj erat.quẽ pilatus cũ chꝛiſio in optionẽ cedit:vt boni et mali cooperatione facta. ;uis inter wo num et malũ cõparatio vera non cadat bono libertas. malo ſupplicium adderetur Et cum pilatus ſpaciũ eli gendi concederet. pꝛincipes ſacerdotũ et ſenioꝛes popu li pſuaſerunt populis et concitauerunt turbam: vt pe⸗ terent barraban Et exquirente pilato quem vellent de puobus dimitti petiuerunt barrabam lberũ fieri:chꝛi⸗ ſtum vero ſeua moꝛte damnari dicentes Tolle hüc dimitte nobis barrabam. Aterũ aũt pilatus locut? eſt ad illos volens dimittere ieſum dicens Quid igitur fa ciam de ieſu qui dicitur chꝛiſtus. Illi aũt ſucclamabat dicẽtes Crucifige eũ. At ille tertio dirit ad illos. Quid enim mali fecit. Nullam cauſam moꝛtis inuemo in eo. Coꝛripiam ergo illum et dimittã At illi inſtabant vo⸗ cibus magnis poſtulantes vt cruciſgeretur. Et inuale ſcebant woces eoꝛũ.Tunc pilatus ſciens ꝓpter inuidi am tradidiſſent eum. et videns ꝙ nihil pꝛoficere pote⸗ rat. ſed magis tumultus fieret in populo:et volens ſa⸗ tiſfacere populo dimiſit illis barrabam. Et accepta aq̃ᷓ lauit manus ſuas dicens. Innocens ego ſum a ſangui ne iuſti huius:vos videritis. Reſpondens aut vniuer⸗ ſus populus dirit. Sanguis eius ſuper nos et ſuper ſi lios noſiros Super contextus oꝛdo hiſtoꝛie q;;; non omnibus contexentibus eque ſonet. nõ tñ moueat au ditoꝛes: dum ſi non ſeruatur oꝛdo littere ſed ſeruatur Rl grei on hel i mmafn ggtion eſtwe lorele hchei, Ouep Goie tot mo petic̃ henerat fiein⸗ ſiftctt amphn leieſu ſectam imocs cheiſe guerſ nanc⸗ debe Gel titu oheh ſtuemif lateſe ſclietas Preterf ö iwunc Wos aidp tibu tioe teo ladi ſuſtl ſeeh picen eſſeni tujn. wetune⸗ lengag⸗ iſid umh. ſenhun lconen Hfer Hidn ndice Holer Econe⸗ Plgenn W lpitye⸗ Ndent ſisſi⸗ mnt ſe tmer t⸗ lſ teyner pidef nüiudi hnumeq Arnati us non e non ncige; A Nen minenee, wg ſer⸗ n di vmnbdet NGaricaret nnihſoo⸗ (eereef Nunmenunn. reſonce hrſtusgi 1 dgnitar ut. Poet füad icen rpreſeiehat ltiuceisw. ctoiudi nimnondh lne,neſci/ tores et tatem et monem varee. es Pia tati esc ene⸗ Cton inpeſtt um inctünner iſeelentin in optione iointertv ſpauͤl Nres wpil miytpe⸗ ellent de ad Olehoc ſocut'eſt igturſu elinabit osQuid enoineo⸗ wbant w⸗/ Einmt gterinmic ere pre voens . ccepta neſnan ſeyniver eate De paſſione domini Baluatoꝛis oꝛdo ſententie.et vnuſquiſq; ſuo modo ſuboꝛdinet:ſi a rei veritate non excidat. Sed oĩa iſta conflata in vnũ penã chꝛiſti exaggerant et accreſcunt malicie iuleoꝛum v neq; pilati religio neq; iudeoꝛũ religioſa conſuetudo chꝛiſtum exceperint a toꝛmentis: et ab ignommioſiſſi⸗ ma moꝛte ſeuiſſime crucis.onſuetudo bona cũ in cõ⸗ patione venit in iuſticiã opatione qm̃ ad iniquos optio eſt woꝛrecta qui ppcius hominẽ homines tradentem exi⸗ cio reuocauerunt ad vitam digna moꝛte plectendum: q; chꝛiſtum agentem cauſam pꝛo omniũ vita moꝛtaliũ Quẽ pocius crebꝛis et maleſonis vocibus necauerunt En pilati religio ſatis placet qᷓ;ins firma nõ ſteterit qui tot modis et totiens libertati tradere nitebat᷑ quẽ ſepe pꝛedicauit oĩbus innocentẽ:in quo notã querele nõ in uenerat neq; pene. In quo totiens eraminata igne iu⸗ dicij nulla iniquitas eſi reperta. Crebꝛa exammatio iu⸗ ſti facit ipſum ſeꝑe clareſcere qui eo amplius nitet:quo amplius ipſe diſcutit᷑ Geminate crudeq; voces de cru⸗ ce ieſu delectatũ odiũ in longa pena pꝛonunciant:et af⸗ fectum anxium in oppꝛobꝛio condemnati. Concitatio imo cõtaminatio turbe in homicida ꝑetendo tradẽdoq; chꝛiſto deiectum in pꝛofundo maloꝛũ animũ ſonat qui ꝑuerſus alios peruertere omni actione conatur. Ideo nanq; pꝛincipes et ſenioꝛes populis barrabã petere ſua⸗ debant:chꝛiſtũq; tradere vt ſe multitudine tuerentur Sea eo ꝑiculoſioꝛ eſt iniquitas quelibet qͥ gaudet mul titudine iniquoꝛũ:et ſe credit immunẽ quo plures ſoci os habet in crimine.Sed nullã cauſam in eo ſe pilatuſ inueniſſe crebꝛo pꝛedixerat.ſed cauſam traditionis ſcie bat eſſe inuidiam:que nunqᷓ; quieſcit quouſq; ſit deleta felicitas nam ipſa neminẽ vnqᷓ; alium habuit hoſtem preter felicitatẽ Nullus ea eſt ſeuerioꝛ inimicus q̃ͥ nun qᷓ; ſiſtitur niſi pꝛoſperitas retundat᷑.Cunc ſolũ quieſcit inuidia cũ in alijs aderit plena miſeria. Pꝛopter qð pi⸗ latus videns — pꝛoſicere poterat.ſed tumultus amplioꝛ excitabatur in populo:ira et inuidia concitan⸗ tibus mentes.et vocum erat conſuſa et hoꝛrẽda clama tio et dumtaxat chꝛiſti moꝛs in linguis ⁊ vocibus oĩm re onabat:accepta aqua lauit manus innuens ꝙ eum iudicabat inuitus.et chꝛiſtum appellauit publica voce iuſtum:quẽ iudei vt reum ad ꝑniciem ſectabant᷑. Re⸗ ferebat autem culpam et penã ad iudeos dicens. Vos videritis.Quandam aliam ineffabilẽ iuſticiã intellexit eſſe pilatus cum diut.vos videritis. Senſus eſt verbo rum.Clos me ad iudicandũ hominem innocentẽ im⸗ poꝛtune cõpellitis ſed cum pena ſuſtinebitis huius ſce⸗ leris agnoſcetis. Hic memoꝛ erat pilatus verboꝛũ ieſu qui ſibi dixerat ꝓpterea qui tradidit me tibi maius pec⸗ catum habet. Conſuetudo erat pꝛeſidũ manus ablue⸗ re in huiuſcemodi iudicijs vt haberẽtur immunes:vt lotio manualis innocentiam totius cauſam oſtẽderet. Sed nec abluebat aqua quem culpa ſeua damnabat. Sed deceptus in hoc pilatus ꝙ ſibi aſſcripſit innocen⸗ tiam dicens.innocens ego ſum iudicans innocentem Begd eoipſo nocens efficitur quo ſuo iudicio traditur ericio non delinquens· Mempe ꝑtinax rabies iudeoꝛuʒ pilatum ſuo moꝛe vel poſſe abſoluens in ſe atq; in futu ram pꝛolem ſententiã ꝑperam et tante crudelitatis ex⸗ cepit.vt ſanguis chꝛiſti flagellis aut moꝛte aut eius vi ta delenda fidei exquireret᷑:iudicio eſſet ſuper eos ⁊ ſupꝑ filios ſuos: Maxima eſt hoſtilitas iudeoꝝ que in eandẽ damnationẽ qua erant patres filios induxere: vt nõ re oꝛũ ſed qð plus excedit fieret obligatio ꝑerſonalis non dum exiſtentium:ſed etiam futuroꝛũ Sed neſcio quo demerito tam occulto ſit iſta obligatio ſubſecuta·ſeu q̃ fuerit iſta tam ſecreta iuſticia vt tantũ ſcelus ſubeunde vindicte patres deo iuſte ꝑmittente potuerint nonduʒ natos ſilios obligare vt nõdũ ad naicituros pꝛoximi tẽ poꝛis ſed vſq; impꝛeſentiarũ pꝛofluxerit iſta damnatio vt illi meruerint indurari.Necnõ poſt quadraginta an nos illa etas manum militantem ſenſerit romanoꝛm: et qui deinceps meruerint nõ vocari. Ac per hoc pꝛout exceperunt ſententiam.ita in vita ipſoꝛũ nouimus ob⸗ uemſſe:etiam cum pena que reſeruat᷑ eterna. Tunc pi latus dimiſſo barraba et lotis manibus implacabilẽ ſe uiciã iudeoꝝ intelligens adinuenit modum aliũ liberã⸗ di.vt ſcʒ flagellari faceret et illudi: ꝙ ſaltem iudei eius verberibus ⁊ oppꝛobꝛijs ſaciati annuant liberari ieſum LPꝛoinde flagellaint eum. vt ex alijs relationibus ſu mitur. pꝛout moꝛis erat pꝛeſidum romanoꝛũ: ligatũ ad quand aule columna.Anteq; ligarent ad columna exeuntes eum veſtimẽtis ſuis quo flagellato ⁊ a co⸗ lu mna ſolutol milites plectentes coꝛona de ſpinis im poſuerũt capiti eius.et wſte purpurea ſiue coccinea cir⸗ cũdederunt eum:et veniebant ad eum et ceperunt ſalu tare dicentes. Alue rex iudeoꝛũ. Et ꝑcutiebant arundie caput eius:et dabant ei alapas.expuentes ſcilicet faciẽ eius:et ponentes genua adoꝛabant eum Et ſic flagel⸗ latus et aſpernatus iudeis oſtendebat᷑:vt ſaltem com paſſiõe cõmoti velint tradere libeꝛtati Exijt ergo ieſus poꝛtans ſpineam coꝛonam et purpureũ vſtimentum. Et dicit eis pilatus.Ecce homo. Cum ergo vidiſſent eum pontifices et miniſtri:clamauerũt dicentes.Crus ciſige crucifige eum. Expoliatio columna. flagella ſpi⸗ ne purpura ſiue coccinea veſtis ſalutatio ꝑcuſſio arũdi⸗ nea capitis alapatio et ſpuitio in faciem genuuʒ poſitio penam accumulant. Sed neſcio ſeuiciam miniſtroꝑ ſi ue ſatellitum.cum nõ fuerint iudei ſed romani.qui pie credendi ſunt conſenſiſſe cum pꝛeſide in liberatione ie⸗ ſu.ac etiam cognouiſſe pꝛeſidis voluntatẽ quichꝛiſtum male tractabat muite:mecnon et voces ipſius audierãt quibus tociens pꝛoclamat innocentem.Et nunc ſiqui dem ſciebant ꝙ ideo iuſſi fuerant flagellij vt iudeoꝛum ferocitas ſedaretur.Poſſibile tamen erat ipſos mini⸗ ſtros ſathanico ſpiritu inſtigari:malas tamen hominũ conſiſtentias ex ſuis geſtis atq; inſtrumentis incunctã ter accepimus.Expoliatio innuit immititatẽ vt ſubia⸗ ceat wrecundie ꝙ autẽ ſunt peccatũ ſubiacebat decoꝛi: ſed vſſtimenta ſiquidem ſunt tegumẽta coꝛpoꝛis ob ve lamentũ pudoꝛis et tutamentũ a frigoꝛiboaeris. Qui wro ſuis expoliatur veſtibus ꝓpꝛijs tipico et adumbꝛa⸗ to miſterio in id incurrit:vt alioꝛũ iniuſticia pꝛeualẽte rationibus et tuitionibus ꝓpꝛijs denudetur. ſic vel eſſe poſſit in cauſa.vnde ꝑ iuſticiam excuſet᷑ꝛaut aliquid vñ a malis immitibus mutuat᷑. Sed pꝛout ſuis veſtibus expoliatus patʒ pudoꝛi:ſic rationibus ſuis pꝛiuatus iu ſte videt᷑ addicrmoꝛti vt nulla impoſiti criminis ſit ex⸗ cuſatio:ſubeunde pene nulla pꝛotectio Columnas edu ctionis et directionis nouimus ignis et nubis:quibus eductus et pꝛotectus eſt populus ex egipto quas diuĩa bonitas finxit:quibus nihil erat ligabile nã pꝛeterqᷓ; vi⸗ ſui ſen ſibus alijs ſubiecte non erant:vt in vna caritas in alia velata writas ſignaret᷑ vna in die in nocte alte⸗ ra pꝛebebat ducatũ.Et ſepe diana deſuper a ſole ⁊ ad tu telam inimicoꝛũ ne conſpicerent fiebat a tergo. Et pbi quieſcebat fiebat caſtrametatus populoꝛum Hec autẽ ideo dirxerim vt ſciamus que ingratitudo illis colũnis mirabilibus ſit repenſa. NHam columnis beneficij:repẽ ſa eſt columna toꝛmenti. Sed non ſine occulto miſte⸗ rio chꝛiſti ligatio extitit ad columnã cuius pꝛofecto hec talis eſt natura qð recte exiſtens erecta quodlibet deſu per pondus accipiens firmatur pamplius:ſi ceperit in P2 4 % . BAY LTLiber partem flecti:pficit er paruo ruinã.Columna chꝛiſtus erat eius veri ſuntq; ſequaces:qui tribulationum pon⸗ geribus ſolidantur perſectis. Sed cum extoto ad paſ⸗ ſionem reſert᷑ ineuitabile ſupplicium dicit.nam qui li/⸗ gatur ineuitabiliter tolerat penas inflictas Sus enim vluntate chꝛiſtus ligat᷑:vt etiam pꝛo nobis ineuitabi⸗ liter pateret᷑ ꝙlagella ſunt toꝛmenti non eruditionis in chꝛiſto. Seg ſiue eruditionis ſiue vltioms atq; ſup plicij agitur in capite qð membꝛa pati deberẽt. Et to⸗ to coꝛpoꝛe caput inclitum penas luit. Inter ſpinas he⸗ rentem coꝛnibo arietẽ vidit abꝛaam:in qua viſiõe chꝛi⸗ ſtum enigmatice ſpinis coꝛonatum aſpexit. Sed exoꝛ⸗ te fuerunt in maledictionibo pꝛimi parentis.cui dictuʒ eſt ꝙ terra ſpinas et tribulos germinaret ſibi: quibo in pꝛennito tempoꝛe pungendus erat filius dei. Et mun⸗ di diuitias ipſe ſaluatoꝛ ſpinas exponens parabolas ap⸗ pellauit. Ac per hoc qmi pꝛincipes iudeoꝛũ deſiderio pl/ habendi aut ſecularia non amittendi. cheiſtum vſq; ad coꝛonam ſpineam pꝑduxerunt.vt vndiq; punctura cõſi ſteret in capite gloꝛioſo:et pꝛo dignitate regali quã ex al to contulerat populo iudeoꝛũ coꝛonam ſpineã accepit ĩ meritum. Purpura illa non ad honoꝛem ſed ad deriſio nem ꝑtinet.ſed coccinea erat pꝛo de ſignatione illoꝛum pꝛeſentiũ et futuroꝛũ qui nunq; ſanguine ſaciant᷑:et co nant᷑ ediſicare in ſanguinibo ciuitatem.Altioꝛi autẽ in⸗ tellectu illa clamis coccinea et purpurea qua circunda⸗ tus in deriſum a miniſtris penarum fuit:martirũ paſſi ones pꝛeſagio pꝛemõſtrabat.quibus velut contexta cla mide que tm̃ fert᷑regibus apta circuũdandus erat.ver⸗ tenda tamen in gloꝛiã:qñi purpurea erat.Aue dicebãt ei:cui ex omni ſe competit aue aliſſq; cõferre. Nam ſibi ſalus:et pꝛeterq; ab ipſo nemini ſalus eſt. Mira vero e⸗ rat deſponſatio tanq; homini pereunti qui ſe ſaluare nõ poſſz:deſpectiue optabatur ſalus. Et pꝛoferebat᷑ oꝛe m ledico:qð ꝓpheticum erat Et loquebantur neſcij verbũ magni miſterij.ꝙ a poſteratione literaꝑ nomine pꝛige parentis hoc verbum ſumpſit inicium:et ab angelo fu⸗ it impoſitum vt ſub hac foꝛma verboꝛ almã virginem ſalutaret in inicium ſalutis mundo reſtituende velut ĩ manu femine:qm in manu femine fuit pꝛerogata dam natio.Alrundine facta ꝑcuſſio vacuitatem pꝛeſanxit ho/ minũ imquoꝛũ qui calamitatem animi patiuntur. dũ in alium hoſtiliter inſiliunt:et velut arundo vento agi⸗ tata in illam partem feruntur quo popularis aura ſiue demon inflans impulerit· Et qui vulgarem fauoꝛẽ ca⸗ ptare contendunt:aut aliquo a dei veritate flectunt᷑ aut deuiant a iuſticia arundine caput chꝛiſti percutiũt. Qð a contrario ſenſu de baptiſta ſaluatoꝛ loquens diſſeru⸗ it dicens turbis. Quid exiſtis in d ſertum videre Arũ⸗ dinem vento agitatã. Arundo vento agitata inconſtan tiam hominũ pandit:ac etiam ꝑ ipſam ad omnia mala et impertinẽtia noſtri coꝛdis facilis inclinatio de ſignat Sed arundinem chꝛiſtus geſtabat in dextera et auelle batur interdũ vt caput exilla feriret᷑: vt ab ĩpꝛobis iu⸗ deis atq; paganis erroneiſq; philoſophis atq; ĩ ſide de⸗ ficientibus chꝛiſtianis. Omnia geſta chꝛiſti ꝙ incarna⸗ tus eſt. ꝙ natus eſt.ꝙ ſit cõuerſatus.ꝙ foꝛtiter paſſus ſit. ꝙ foꝛtiter et victoꝛioſe moꝛtuus eſt. ꝙ poꝛtas effre⸗ git auerni. ꝙ ſe ſua potentia ſuſcitauit.ꝙ eduxerit ab in feris animas.ꝙ aſcenderit ſuper omnes celos et ſuper altitudinẽ omniũ angeloꝛũ.ꝙ miſerit ſpũm.ꝙ mundũ in foꝛma hominis iudicaturus ſit. hec omnia tollunt a foꝛtitudine dextere ipſius cum calamũ intus vacuum in dextera e ponunt:et ꝙ non ſint tantis miſterijs ple na ſed vacua.neq; credũt ꝙ deitas res huiuſcemodi fu⸗ erit oꝑata. Poſuerunt ergo arundinem in dextera chꝛi in chꝛiſto crederet atq; diceret ꝑ tertiuſdecimus ſti: vt foꝛtitudinẽ infirmitatem Rlenitodnn vacuitatẽ us populus ommũ infideliũ et male ſapientiũ a hereticoꝛuũ Et ex eadẽ arũ⸗ dine ex eadem vacuitate male credẽdo caput chꝛiſti hoe pcuſſerint pꝛout in eis eſt imꝑcuſſibilem deitatẽ. Ala⸗ patio ad id refert᷑ ſimiliter expuntio faciei.qð ſupꝛa in a⸗ lia ꝑcuſſione maxille pꝛetulimus. Qui ad exaggeratio nem tanti obpꝛobrij atq; vilitatiſ impuſtri geniculant ante chꝛiſtum. pꝛeter id ꝙ moꝛe puerili chꝛiſiũ ſubſan/⸗ nant et deludunt illuduntq; immatice vt nihil deſit a⸗ ſpernationis atq; dedecoꝛis:in magnam cõſiderationẽ miſterij fidelem animũ vehit.qm hec ſunt magna pꝛe⸗ ſagia. ꝙ cheiſti obpꝛobꝛia deiectões ⁊ apoꝛiatiões eſſent adoꝛanda in poſterum:et aſſumenda ſudoꝛib et agoni bus ab his qui celeſte regnũ captare certarent atq; mũ di huius habere victoꝛiam. Et in nomine ieſu flecten⸗ dum erat adoꝛatione moꝛali et miſtica omne genu. Et velut omnis figura tranſibat et tranſitura ſperatur in euidentiã et claritatem.ſic et hec illuſio in veritateʒ vt magis ſint in honoꝛe chꝛiſti abiectiones apoꝛiationes atq; obpꝛobꝛia pꝛo ſalute credentiũ qᷓ; ipſa creatio cete roꝛum.Mon enim in eo ꝙ creati ſumus adipiſcimur be atam ⁊ intermmabilẽ vitam:ſed per chꝛiſti obpꝛobꝛia q̃ ſenſus humanus refugit.⁊ indocta ratio pꝛeterq; fides chꝛiſtifera non cognoſcit. His ꝑactis decreuit pilatus aut de conſenſu iudeoꝛũ chꝛiſtum tradere libertati: aut ſuper eum moꝛtis pꝛoferre ſententiam:l Adduxit ergo foꝛas ieſum ſic illuſum:circũdatum coccinea clamide coꝛona ſpinea coꝛonatum.ſceptrũ arundineũ dextra ge ſtantem vt ſaltem hec viſio hominis ſic abiecti coꝛda cõpungeret iudeoꝛũ:vt nec eis amplius cure foꝛet de moꝛte quẽ tanta vilitas cõpꝛimebatl Et ſedet pꝛo tri⸗ bunali in loco que dicitur licoſtratos:hebꝛaice autẽ ga⸗ bata. Sedente aũt illo pꝛo tribunali:miſit ad ilũ vxoꝛ eius dicẽs. Mihil tibi et iuſto illi. Oulta enĩ paſſa ſum hodie ꝑ viſum ꝓpter ipſum In hac muliere innocen⸗ tia chꝛiſti et malicia diaboli cõuenerunt: et diabolus ex malicia ſuggeſſit pꝛo innocentia Verũtamẽ quocunq; oꝛdiente innocẽtia chriſti claruit:ſed nec diabolica ma⸗ licia inualuit. Tlolebat hoſtis antiquus redemptioneʒ humani generis impedire.quia patres in limbo iã exul tare cognouerat:qui vxoꝛi pilati fribiliter apparuit ter⸗ rẽdo ꝙ qui apud ſuum virum aſtabat vt reus innocẽs erat et iuſtus:cuius damnatio ad mortem eſſe non o terat ſine hoꝛrenda vltione pilati. Pꝛoinde tibi conſu le atq; viro vt iudicium omnino ſuſpendat:ne ille tecũ inopinata damna patiatur. Adit diabolus primo muli⸗ erem quã vt plurimum nouit eſſe pꝛocliuem.et ad pa tranda mala impediendaq; bona idoneũ inſtrumentuʒ cũ quo moꝛti ppetue genus humanuʒ affixerat Scie⸗ bat etiam et pilatum ad illam plus debito amoꝛe liga⸗ ri. Amoꝛ autem confeſtim eraudit ꝙ amatuſexpoſtulat etenim primũ virum per feminam in amoꝛe ligatũ di alvlus circũuenit Ex pauefacta nouitate mulier viden di ſimiliter et audiendi ſuggeſtioni moꝛe ſemineo cre/ dens accerſitum quendã referendariũ pꝛeſtructum vi ſionibus dirigit ad pilatum: aut libruʒ miſit verba hu⸗ iuſcemodi continentẽ. Mihil tibi et iuſto illi. Mira res q omnes preterq; iudeos innocentiam chriſti clamaͤt Clamat pꝛeſes.herodes actibus pandit.demon per vi⸗ ſum inſinuat mulier confitetur. nuncius referendari⸗ refert. Nihil tibi et iuſto illi. vt non ſolũ innocentia ſed iuſticia chꝛiſti:preconiũ auditus in iudicio habeat. lꝰ enim eſt iuſtum fieri q; innocentem. Innocentia ſiqui dem tutatio eſt a malo:iuſticia nempe virtutes et earũ actus plures accumulat.Quid eni ſonat talis aſſertio: nihi ſingu Cular htcon vott utel temn lo Q⸗ Heleſec ſoͤſeie hutpe ſiilti Momm Tefiape⸗ lntentia ſentim inpune⸗ uncere Mmg ſiendon viſum⸗ ommmin ſuaden narum inexpn uſtum. ſemme uognon Plurdein Rerevan ſum ⸗ da ud diden Kargar teren voſce neten Erdir Lolle ſtrum lxmmus ytave loconen ſioen ſ⸗ euoo⸗ teſentenn Chvidiot Cereiſab umtpnin ſtenaria ferunmpt enfi ſotnsinci⸗ . lterec ſinn ſtennin trinln Pinncnn kilt mͤer neh ſente ſh⸗ lude⸗ Mochr Wtel ten or tnumet Ultats dmniä barĩ ſitwe A, dina⸗ eratio⸗ culant ubſan⸗ dſit a, tione nn pee geſſent tagoni mä ſecten, n.Et Arur mn atezyt ationes No te ſomurde Mobig letihfices t plats ettorne aut unitergo (lmige wuroge ti coꝛda ſoꝛet d d dii Ade ga Wö paſaſum einnocene diulvlus er uocung Alolica mas emptionez fftviä erul parlitte ginnoces ſenon ww lihi onſi eileteri nomuli⸗ etad pa mentod Gce/ alle⸗ nla ſei di iervicen ineo deen gaumd Verbe hu⸗ iunnd ſti n onſen. unn Cntin n teat / tufigun etearu aſerno⸗ De paſſione domini Saluatoꝛis nihil tibi et iuſto illi. Uerba ſunt magniendench per ſingula:et ſententia elicienda de verbis. Nam ad foꝛuʒ cauſarum nullus niſi cauſatus iuſte pꝛoducit᷑. Nec de⸗ bet conueniri in iudicio crimine carens et nulli obno⸗ xius creditoꝛi.nec aliqua conuentio eſt inter pꝛeſidem. aut aliquam iudiciariã poteſtatẽ tutoꝛẽq; reipublice.vl toꝛem malefactoꝛũ:et eum qui de nullo conuincitur re⸗ us.Quo ſenſu vxoꝛ virum alloquuitur NHihil tibi qui ad malefactoꝛũ vindictam poſitus diceris.et iuſto illi qui nõ foꝛefecit.Nihil eſt vnde in tuo iudicio iuſtus ille de⸗ beat pꝛeſentari:aut tuam ſubire ſententiam ex obiectis Nihil tibi eſt cauſe:vt illi iuſto aliquid inferas pene Ni hil omnem iuriſdictionem in chꝛiſtoa pilato euacuat. Ac ſi aperte dicat.Reſigna iudicium.ſuſpendo omnino ſententiam non efficiaris in viro iuſto pꝛoferendoſen⸗ tentiam crimineſus.nõ enim ſi maculoſe iudicaueris: impune trã ſibis. De mala pena expectat minatoꝛ te cõ fundere quem ignoꝛas. Multa enim paſſa ſum hodie ꝑ viſum ꝓpter eum. Paſſa ſum multa videndo non ſen⸗ tiendo in pꝛeſenti.ſed in cõminationibus de futuro ꝑ viſum:quia oſtenſum fuerat ei.Apparuerat ſibi bonoꝝ omniũ impeditoꝛ:foꝛte in aliqua ſubiecta materia. diſ⸗ ſuadens chꝛiſti moꝛtem ſub futurarũ interminatiõe pe narumꝛ:et illã angebat vt diſſuaderet et viro.An ei ſuo inexplicabili modo oſtendebat chꝛiſtum innocenteʒ et iuſtum.quem non debere punire pilatũ.ne ſieret in o ſterum calamitas iudicis damnatio innocentis. Sed quoquomõ per viſum territa paſſaq; fuerit.nõ expedit wlut de incertis concertando diſſerere:paſſam certum eſt ex euangelio fuiſſe illam vxoꝛem pꝛeſidis ꝓpter chꝛi ſtum. Pꝛoinde territa conabatur a ſententia pꝛoferen⸗ da reuocare pilatum. non velut chꝛiſtum diligẽs ſed ſi⸗ bi tremefacta pꝛemetuẽs.Ex quo duo maxima ſed cõ⸗ traria innoteſcunt:ꝙ innocentia chꝛiſti licet nõ indigẽ ter enituit:et ꝙ inſaciabilis pꝛedo pꝛedam perdere pꝛe noſcens habitam atq; ſperatam chꝛiſti moꝛtem impedi re tentauit. Erat autem paraſceuen hoꝛa quaſi ſexta. Et dirxit iudeis. Ecce rex veſter. Illi autem clamabant Tolle tolle cruciſige eum. Dixit eis pilatus Regem ve ſtrum cruciſigam.Reſponderunt pontifſices.Non ha⸗ bemus regem mſi ceſarem. Tunc ergo tradidit eis illũ vt crucifigeret᷑. Milites vero exruerunt eum clamidem coccineam.et induerunt eum veſſtimentis ſuis Egreſ⸗ ſus eſt foꝛis pilatus et cultu coꝛpoꝛis et exterioꝛi appa⸗ ratu.quo romani pꝛeſides in reos conſueuęrant ꝓfer⸗ re ſententiam:et iuſſit poni tribunal in quo ſedit.in lo⸗ co qui dicitur licoſtratos. Nomen loci aperte conuenit acte rei:ſublimitas enim interpꝛetatur.ltra intelle⸗/ ctum hominũ aſcendit in ſublime pilatus:cũ pꝛeſum/ pſit moꝛti adiudicare ieſum. Et factum eſt ſublime mi ſterium:vt pꝛo iniquis omnibus iudicaretur vnus.et iudicaret᷑ ianotus et iuſtus iniuſte:in fine ſeculox oĩb⸗ notus iudicaturus iuſte. Oꝛiebatur ſublimitas ineffa⸗ bilis ex paſſiuo iudicio ſaluatoꝛis:vt ĩfirmitas hominũ ſublimtatem pertingeret angeloꝝ. Locari nanq; in hu iuſcemodi loco pilatus facit tribunal:ſuper quo aſcen⸗ dit iudex abſoluturus aut damnaturus innoxiũ. Sed pꝛimo congreſſu iudicij demonſtrans iterum chꝛiſtum ſic iudeis enunciat. Ecce rex veſter Adhuc geſiat pilatꝰ animũ et libenti animo compatitur ſuper chꝛiſtuʒ. quẽ anteqᷓ; ſententiam pꝛoferat iterum tẽtat eripere de ma nibus iudeoꝛum:cum dicit ecce rex veſter: ſuis verbis wlens chꝛiſti pꝛetendere vilitatem. vt tumoꝛem aufe / rat de coꝛdibus iudeoꝛum.et ipſoꝛum mitigetur impii/ etas:vt non ſit in illoꝛum cura.vtrum viuat aut moꝛi⸗ atur tam abiecta cõditio. Ecce rex veſter quem ſub hac delatione mihi pꝛeſidi tradidiſtis vinctũ. Quid ad hec in eum veſter deſeuit animus. Inſpicite flagellatus ẽ. alapatus eſt. conſputus eſt.pcuſus eſt.in deriſione aut ludibꝛio coꝛam wobis aſtat indutus · Eſt ne iſta regalis atq; imꝑialis purpura quem timetis Arundinẽ maniui geſiat. Eſt ne regale ſceptrũ quo veſtri reges hactenus vos rexerunt.et qua ceſar auguſtus tremere facit popu los nat ionum. Elacua eſt calamus eſt:infelicitatẽ ma⸗/ gis qᷓ; pꝛoſperitatem humanam mn ſinuat. Quid igitur xobis adhuc impia ſollicitudo perſiſtit vt wlitis trade⸗ re moꝛti qui nulli nocuit. In ſe ĩualidus eſt. infirmus et impotens eſt. pꝛout volui caſtigaui:nihil valuit infer re tutaminiſ.eſt ne coꝛone ſpinea regiũ diadema. Ecce rex veſter quem oditis quẽ timetis:odio et timoꝛe agi⸗ tati moꝛtem inculpabilem veſtris clamoꝛibus irrogatꝭ Quid vobis intulit mali.quid vero poteſt inferri peri⸗ culi Seipſum iuuare nequinit interregatus tacuit: ex pꝛobꝛatus in verbis ſuis verbum expꝛobꝛationis non reſpondit. Ecce rex veſter quem fruſtra timetꝭ: cui hãc calummiã ꝙ regem ſe dixerit. irrogatis ligatus eſt cõpe ditus eſt:traditus deſpectui.aſtat mihi et vobis capite inclinato. Si regem ſe dixit:ecce inclinatus Si rex ve ſter fuit: ecce in iudicioapplicatus eſt. Si rex eſſe wolu⸗ it:ecce qualis rex eſt. NMam talis eſt:qualem in ludibꝛio pueri conſtituunt. Et tãto iſte in hac parte deterioꝛ:q̃n to penas et obpꝛobꝛia patitur. Ille ſalteʒ tipico regno atq; cõuiuijs exultat ad tempus qᷓ;uis de ponatur Ecce rex veſter quid decernitis. Eſi ne ſaciati obpꝛobꝛijs eiꝰ contentamini adhuc penis eius.vultis ne a malo ꝓpo⸗ ſito reſilire.ne ſubſequatur in iuſtiſſimũ ericium eius. lli autẽ clamabant tolle tolle cruciſige eum. Ecce cru delitas impacientis et cruenta impacientia que nõ pa titur pilatum complere aut pꝛolongare ſermonẽ. Hoc enim impacientia pꝛopꝛie pꝛopꝛium habet annexum. vt cum audit loquentẽ implicita mterrupta. nec ince⸗ ptum ſinat complere ſermonem.ſed ilico impedit.aut ex aduerſo conſurgit.et qð odioſus furoꝛ pꝛecogitauit in animo eructuat:et qðin re non poteſt ſatagit clamo ribus complere. Moc ſiquidem oſtendit irre mota pfi⸗ dia iudeoꝛum:qui vnanimiter omnes clamare ceperũt tolle tolle cruciſige eum. Pꝛoꝛogaſſet foꝛte ſermonem in hac cauſa pilatus:niſi funeſtis et impoꝛtunis clamo ribus pꝛeuentus tam cito fuiſſet. Etenim obſtinata p uerſitas iniquoꝛum nollet audire veritatem rectumq; ſermonem:ne foꝛte in bono molleſcat et in pietatẽ ipſa conuertatur impietas Vnde iſti hoꝛrendis clamoꝛibuſ in quibus crucis ſupplicium reſonabat pilati ſermonẽ omnino pꝛepediunt.et malo pꝛeſagio futuroꝛũ gemi⸗ nant ſeuas voces:et quales tunc erant ſimiliter et fu⸗ turi tales geminatio pꝛetendebat.Nam chꝛiſtus tollẽ⸗ dus erat ab eoꝛum ſide atq; dilectione:ſic et tunc peni tus ablatus erat. Et qõ tunc iudeis affuit in preſenti: ſic et pꝛouenit in poſterum. Nec tamen ab illo pꝛeſagio ſecludunt᷑ hmines cuiuſcunq; religionis pertinaciter peccatoꝛes Hec geminatio iniquarũ wocum ablationẽ chꝛiſti enunciat a iuſtis moꝛibus et a fide.necnon tolle tolle crudelem feſtinantiã et feſtinam impotentiam ar auit iudeoꝝ:qinbus hoꝛroꝛi erat aſpicere ieſum chꝛiſtũ ſed tolli petebant ab aſpectu coꝛtoꝛeo:pꝛout ab animo pꝛiſcis demeritis ablatus erat. Sed vea quibo chꝛiſtuſ tollitur:nunq; enim equale in recõpenſatione percipi⸗ ent Nõ aũt inuite a quopiã chꝛiſtus tollitur niſi pꝛimũ ille incautus poſſeſſoꝛ admittat:ſine ſuo dãno alijs de⸗ lectatus ipſum ante a coꝛde reiciat. AInfeſtabat᷑ pilatus vetatiuis clamoꝛibus:chꝛiſtum tollere ab aſpectu coꝛ⸗ poꝛeo ⁊ inferre patibulo.Erat enim ab ipſoꝛum animo 3 crne iam excluſus. Ira et inuidia. furoꝛ et odium intus ſpi⸗ ritum et rationem a extra ſenſus coꝛpoꝛeos ſepe a con⸗ dita natura peruertunt vt recta in ſenſibus etiam non ſit ipſa natura:vbi regnãt furoꝛ et odiũ ira ſiue inuidia Onuum quippe ꝙ chꝛiſtum iudeis erat pena videre: p/⸗ inde vociferant tolle tolle. Mos enim tipicus iniquoꝝ eñt denegare moꝛibus quem ab anio abegerunt. et moꝛ ti ꝑer crucem adiudicari petebant:de cuius vita crucia⸗ bantur in mente. Dicit eis pilatus. Regem veſtrum cruciſigam Mutatio quedaʒ exoꝛitur an pilatus ſupꝛa oſtenderit deriſiue chꝛiſtũ:dicens.ecce rex vſter. Nũc ipſis eum poſtulantibus crucifigi dicit. regem vſirum crucifigam:qua ſi crediderit eſſe regem. Sed feſtinata inclamatio iudeoꝛum ſiue deriſiue oſtenſum. aut vere regem creditum ipſum denegat.omnemq; conuiuen⸗ tem pꝛeter romanum ceſarem quem inuite ferebant: ſed comparatione chaiſti tolerabilioꝛ ceſar erat. Pe⸗ ſponderunt nanq; pontifices Non habemus regem ni ſi ceſarem QOmnem regẽ ſuper eos regnare repugnãt in verbis:ceſare ſole contenti:vt pilatum inflectat ad nefanda iudicia pꝛoferenda Et vt ad ceſarem poſſit eſſe appellando recurſus:niſi chꝛiſtum moꝛtis lata ſenten tia feriat. Et tantum clamoꝛem in hoc pꝛotulere iudei: ꝙ alium regem niſiceſarem non habebant Mam abſq; ꝙ chꝛiſti moꝛtẽ in clamoꝛe huiuſcemodi pꝛetenderũt:ĩ futuro tempoꝛe ſi exigeret opoꝛtunitas parauere ſuffu gium. Cognoſcebant nempe iudeoꝛum pontifices ꝙ in nocens erat et ꝙ pꝛopter inuidiam ipſum tradiderant iudicandum in manibus pꝛeſidis miſſi hieroſolimaʒ a ceſare romanoꝛũ.qui pꝛeſes ſepe liberare fuerat eniſus: aſſerens voce publica innocentiam eius. Zimebant ſi bi et caute loquebant᷑ pontifices iudeoꝛũ.ne in poſterũ de hac iniqua ſententia fieret inquiſitio a ſuccedente pᷣ ſide:aut ab alio ſuper hoc a ceſare delegato.Ald excuſati⸗ onem ipſoꝛum ⁊ ad velamentũ malicie vſq;quaq; ſuffi ciens videbatur.ꝙ ſolum honoꝛem auguſn ceſaris te⸗ nuiſſent. damnationẽ dumtaxat petentes qui ceſarꝭ de rogaſſet honoꝛi:aut qui conregnare ſanxiſſet ſiue vſur⸗ pare dominium ſuper ceſarem.aut preter ceſaris volũ⸗ tatem. Sed male optionem iſtam in ceſarẽ deflexerũt repudiantes omnium conditoꝛem ⁊ pꝛincipem regum terre.nam ſub romanis ceſaribus hieruſalem eſt ſub⸗ uerſa.que ſub omniũ rege ſacerdotalis atq; ciuitas re/ galis eſt aucta:et ceſi ſunt a ceſare qui deteſtantes chꝛi ſtum ceſarem elegerunt. Et fere in omnibus actioni⸗ bus pꝛauitas iudeoꝛum:ſua mala ventura pꝛenunciat. Tunc omni ſpe liberationis adempta: nec libenti voto valens pilatus chꝛiſtum eripere de manibus iudeoꝛuʒ male mollefactus.a writate au ditum auertens.a iuſti ciq ſancta declinans vſq; ad hanc hoꝛam habita pietate relicta in impietatem verſus.dictauit per crucem moꝛ⸗ tis ſententiam ſuper chꝛiſtum et ſuper latrones:quos merito iniquitatis ipſoꝛũ geſtoꝛum chriſti ſcribere non curarunt.idcirco ſub certa foꝛma non credimus. Sed nec iſtam incurism inaduertentie imputemus euãge⸗ liſtarum ſeribentium:ſed diuine pꝛouidentie guberna⸗ trici omnium.que nihil permiſit in euangelio ſcribere impertinens:mihilq; dimiſit expediens. Vleruntamen illam ſoꝛmam vervꝛũ ſententie huiuſcemodi fuiſſe cre dimus. qua pꝛeſides et reges iudices atq; rectoꝛes ſo/ lent reos conuictos ſiue ↄfeſſos.et ſuboꝛtis diſcuſſiſq; cauſis in ſuis ſedentes tribunalibus iudicare:ſed facto credito indiſcuſſo modo relicto exclamare pamplius li lvt. Hed immanitas geſte rei enoꝛmitas facti impoſ ſibilitas fandi penitus pꝛohibet. EInde faciemus eroꝛ⸗ dium. ꝙ homo deum iniuſtus iuſtum peccatoꝛ ſanctũ tertiuſdecimus et iudicandus iudicaturum omnino iudicet velut reũ. Vnde captabimus exclamationis materiã. Nam vbi omms virtus et veritas eſt confuſanbi nulla iniquitas defuit. Quoniam equalibus mihitibus numero:virtuſ et vitium ſeꝑe concertant. Quo iure in hãc miſerie val lem chꝛiſtus deſcendit aſtans ſuper omnem dignitatez et multitudinem angeloꝛum. vt iudicaretur ab homĩe inter homines moꝛe reoꝛum. Sed hanc deploꝛationeʒ alius locus habet. Cunc ergo adiudicauit pilatus fie⸗ ri petitiones ipſoꝛum:et tradidit eig illum vt cruciſige retur Quid eſt o pilate.quid te faſcinauit. Quis tui gnimi pietatem infecit. Quis a veritate te abſtulit. qs te aduerſus innocentiam tanq; aduerſus emulam ex⸗ citauit.Quis te pꝛouocauit in partem cõtrariã. Quis te inimicum ſecit ieſu pꝛo quo liberãdo vſq; in pꝛeſens totiens laboꝛaſti Vnde facta eſt iſta mutatio vt chꝛiſtũ a mũdo crucis moꝛte pꝛoſcriberes.An te malefeciſſe co gnoſcis ꝙ pꝛo chꝛiſto liberando certauerꝭ. An eſt aduer ſus chꝛiſtum noua introducta delatio. qua pꝛobata exa minatione ſolenni:cogaris moꝛtis pꝛoferre ſententiaʒ An te mine terreuerunt populi iudeorum.An ceſarem expaueſcis ſi innocentiam nõ confundis.An coꝛrupta eſt pꝛecio.fracta odio.amoꝛe ſubuerſa.pꝛece peruerſa. vulgata iuſticia pꝛeſidum romanoꝛũ.Cur nunc puer⸗ tis iudicium qð vſq; ad hanc hoꝛam illeſum ꝓpe tuum modum in chꝛiſto ſeruaſti. Poꝛro culmini romano in⸗ iuriam facis.et notam ponis in ceſare maculam in glo⸗ ria tua. confundis pꝛeſidentie fidem. ſubuertis oꝛdinẽ iuris.quicquid eſt honoꝛis atq; pudoꝛis euacuas.male agendi tui ſiminbus exempla diſponis. dilanias leges omnihus ſcientibus te reddis infamem.et eo cterioꝛ de te volabit infamia quo iſtius innocentiam pluries ꝓ clamaſti:et te in eo cauſam nullam moꝛtis et pene inue niſſe coꝛam pꝛincipibus ſacerdotum et plebi fuiſti con/ ſtanti audacia pꝛoteſtatus. Cur nunc facto dãnas quẽ ante verbo tuebaris. An es tuoꝛum oblitus verboꝛuʒ ꝓt te tam leui et ſubita mutatione confundas.?ln iura mentum pꝛeſtitum de iuſticia ceſari ⁊ ſenatui romano immemoꝛie tradidiſti. An tuoꝛum deoꝛum iram incur rere non exhoꝛres quam incurrere ob iniuſticiam ſepe metuere romani quos et punitos legimus. cuma iu⸗ ſticia defecerunt. auctoſq; cum ſeruarunt immaculataz Jure contra te armarentur omnia elementa: quomiaʒ eoꝛum pꝛout in te agitur confundis auctoꝛem erito tibi virtutes omnes et ſingule adue:ſantur. vicia omia complectuntur. oꝛ-do nature moꝛum atq; iuſticie te re⸗ pellit. eo ꝙ innocentiã pꝛopter inimicicias laniaſti. Ad auid leges: ad quid iura. ad auid preſidentia pꝛeſidum Ad quid ceſarum celſitudo Ad quid tribunalatus regũ terre: ſi apud tutoꝛes hominum plebeioꝛum a reipubli ce defenſoꝛes innocentia et puritas vita immaculata non poſſunt tute conſiſtere. quia etiam et confundunt qui ſi non aliter ſaltẽ enſibus debuerunt tueri. Aldiudi cauit ergo fieri vetitionem ipſoꝛum. Ecce pernerſum iudicium q iudicatur innocens moꝛi non ſcõm rei w ritatem: ſed inimicoꝛum petitionem. Qulla deteſtabili oꝛ atq; inanioꝛ reruerſitas iudicis. q́; non ob cauſam: ſed ad votum emmoꝛum condemnare reum: nam illis audacia et nephanda erultatio et ad peioꝛa pꝛolapſiõis materia. Hinc pꝛout pendet in iudice deſperationis oc⸗ caſio pꝛeparatur et iuſtis euadendi fiducia tollitur: cũ in ſimilez cauſam aduenerint. Vle regi. ve pꝛeſidi.væ iu⸗ dici decernenti:quooum coꝛ patet retitionibus iniquo rum. Tle auribus ad quas ingreditur emula et iniaqua petitio. Que autem erat petitio iudeoꝛum:wt chriſtus moꝛte tunc turpiſſima punuetur. Ideo male actus pi latue liceft niſiu nine lifione ſuisel umin ablrroe teſente galocu ſolitum neckene qhant nus a prione iEr famnon gentiun eclpiat. arura cumig damm⸗ eis era gnaſun cheiſtt. belore timpen tumque Koneta We Apong ng⸗ ert en- ſide ſon ſpoe latu tetun bocut ſus⸗ Qoo Quon lceg hetort lerſegon lonſvee Kiltern ſoncolo ſosadfr Uitad fnane fün uutpe Nehereh doyegf lbens⸗ Rnin lum in Minie Gni ſgmn almn lottes, hump icgoitgs Nwirut eneyal nitate; bonſe gtlonez tus ſie⸗ rucige Wusti ſtolit. s lunet 1,Quis peelens tcheſſtij iſſe co. ſtaduer ata erg enta lceſarem CCrupte pernerſa. unepuer petuum manon, mingo⸗ 0Min 1o. male⸗ leges Neroꝛ Mwcesp Nneinde fmiſticon dünas al⸗ verborz . Aniora hitommano ram incur ciun ſepe uma i ngculatz. bhoni eriio inofin jele te⸗ ſti Ad eſcum oregu epubli geulata Undunt Pioci lerſum nneiN teſubti cnnſun tumnis nisoe⸗ tur: ch iwrin/ jniquo jniqus hnſtes Cvopt De paſſione domini Baluatoꝛis latus tradidit eis illum vt cruciſigeretur. Tradidit ſci⸗ licet iudeis illum ad voluntatem:militibus vero et mi⸗ niſtris ad executionem ſententie. Milites autem ⁊ mi niſtri compꝛehendentes eum audita ſententia:exuerũt eum clamidem coccineam atq; purpuream: quã in de⸗ riſione circundederant.et induerunt eum vſtimentis ſuis:et ducunt illum vt cruciſigerent. Sed aduerten⸗ dum in hac parte legẽtibus.ꝙ ab eo loco quo chꝛiſtus ab xrode redditus eſt pilato vſq; ad expeditionem la⸗ te ſententie:multa eſt vertoꝛum varietas et anticipati⸗ ua locutio et eiuſdem repetitio ſepe facaa. Quamobꝛẽ ſolitum narrandi ordinemnon vſq;quaq; ſeruaui con⸗ nectens veram rei geſte ſententiam pꝛepoſterationes atq; anticipationes verꝛum pꝛout euangeliſte tradũt vnus addens quod alter dimiſit. pꝛopter omnium in aptionem dimittens perſpicacioꝛibus ingenijs oꝛdina ui. Expoliatur deriſiua veſte chꝛiſtus crucifigendus: et iam non deriſiue velut in ludibꝛio ſimulantiũ atq; ſin⸗ gentium agit ur:ſed in veritate crucis penam et moꝛteʒ excipiat. Suis vero veſtibus reinduitur et cum his mi natur ad moꝛtem.vt etiam quicquid eſſe poteſt chꝛiſti cum ipſo a mundo pꝛoſcripto pꝛoſcribatur a cum ipſo damnato damnetur:nec ſiquidem reliquie cheiſti vt ĩ eis erat remanerent hominibus ſuper terram. Et ma⸗ gna ſunt quidem obuoluta miſteria in expoliationibuſ chꝛiſti ſimiliter et cũ vſtimenta reſumpſit que hic diſ uelare pꝛoliritas me non ſinit. MParata erat enim inte/ rim penalis machina ligni.et omnia inſtrumenta ꝑena rum:que ſubminiſtrantibus iudeis milites acceperũt et onerauerunt ſanctũ doꝛſum valido ligno crucis. Et deferebat onus graue tanq; ſubiugale animal.ſed neq; ad tranſitiuam vtilitatem ſicut ſubiugalibus ſepe con⸗ tingit. que de pꝛopꝛijs oneribus ſepe comedũt: imo vt appenſus in pondere ſuo pereat. Vñ baiulabat ſibi cru/⸗ cem velut yſaac ligna.et quibus comburendus erat:ni ſi deſuper dominus aliter decreuiſſet. eruntamen iſti non pepercit pater qui ſub pondere pꝛeſſus in ipſo con⸗ fixus moꝛtuus eſt. Sed mira ieſu humilitas ꝙ ſic one ratus incedit ad ſuam ignominiam ſuper ſe poꝛtare iu⸗ betur:quem coꝛpoꝛe abſentem ſpiritu pꝛeſentem ſic al⸗ locutus ſum. Domine quo vadis crucis pondere pꝛeſ⸗ ſus.aridi ligni pondere pꝛegrauatus.Ald quid poꝛtas. Quove plantabis illud. Locus quo duceris ſaroſus õ. Quomodo plantabis. Quis irrigabit.Aridum eſt ra⸗ dices non habet. ex quibus a terra ſumptus humoꝛ ſu⸗ matur in ramos.Terra ſitiens eſt damnatoꝛum et in⸗ terfectoꝛum locus.nunqᷓ; virgulta fuerunt in ea:ligna conſueuerunt eſſe conſira in iuſticiam damnatoꝛum. Adulterine plantationes ſunt.non dant radices altas: non collocant ſtabile fundamentum:nmon extendũt ra⸗ mos ad fructum ſed ad toꝛmentum. non habent folia pulcritudinis ſed deſpectionis atq; dedecoꝛis:nõ habẽt fructus.ad eſum vtiles:ſed ad veſcendum pꝛe doloꝛib⸗ diſſuaues.non matureſcunt ad vſum:ſed vt vitã extin guant penitus indureſcunt.Quareigitur defers domi ne hanc lignoꝛum ſarcinam. Mõne noſti ꝙ affigeris in eis vt affligaris in om̃ibus membꝛis coꝛpoꝛis. En cru ciaberis in eis vt fies omni populo in deriſum:demum expirabis in eis. Sed poꝛto lignum pꝛopter wtitum li gnum:penale lignum pꝛopter vetitum pomum. Poꝛ⸗ to lignum vt vincam in ligno inuiſibilem hoſtem:qui vicit in ligno.Noꝛto lignum:vt preter humanas ar⸗ tes ex ipſo faciam gradus aſcenſionis in celum. Moꝛ⸗ to lignum ſuſpendendus in illo:vt omnia traham peni tus ad meipſum.MPoꝛto lignum moꝛtis ⁊ vite.Roꝛto lignum experiẽtie pꝛedamnate. Poꝛtabat ſaluatoꝛ ari⸗ dam ligni machinam:in qua moꝛiendo trium hatu⸗ rus erat:debachaturus inuiſibiles poteſtates. Hec ſiq dem machina plus in virtute qᷓ; in ſigura pactura erat: et inuiſibilem inuiſibilium bonoꝛum habebat effigiem et oſtenſura erat vitam toti mũdo per vnius hominis moꝛtem. HBaiulabat ſibi crucem ieſus ad ſuam penam atq; toꝛmentum. Et egreſſus a facie pilati qui einn ad hanc moꝛtem damnauerat.per medium hieruſalẽ agẽſ tanto fuerat a turba honoꝛe ſuſceptus.et acclamatus a 7 4 iter:in qua paucis ante diebus ſuperſedens ſubiugali populis et a pueris hebꝛeoꝛũ:quaſi ſaluatoꝛ eſſet. Nũc Vlut ſubiugale ſubiectum oneribus cũ obpꝛobꝛijs ex⸗ traducitur ſociatus duoꝛum numero damnatoꝛum ae ſi latronum collega fuiſſet. Et exultabãt impij qð de iu dicio victoꝛiã repoꝛtaſſent gaudentes funeſta leticia:eo ꝓiniquitas ſuper innocentiam in foꝛo atq; pꝛetoꝛio ter reni pꝛe ſidis pꝛeualuerat. Sed ve omni exultationi:q̃ ab iniqua radice pꝛocedit. Jeſus vero ducebatur extra ciuitatem welut pꝛoſcriptus a mundo:quẽ nec ipſe mũ dus ſibi malefidus agnouit ꝙletus erat iuſtis ꝙ ſic in⸗ ualuerat ſeua hominũ prauitas:et ꝙ altiſſima innocen tia rexoꝛtabat a iudicio ſententie falſitatẽ.lebant etiã qui nondum ab humanitate receſſerant ſaltem tenen⸗/ tes cum chꝛiſto ipſius nature in cõpaſſione conſoꝛtiũ: ſolum in illa die letantibus quos pꝛauitas atq; crudeli tatis iniquitas compꝛimebat. Milites et miniſtri hu- ius damnate ſententie ſuggerentibus pontiſicibus ſa⸗ cerdotum ne oꝛiretur in citate ſeditio neq; tumultuſ in populo.et chꝛiſtus eoꝛum elaberetur de manibus ꝓ/⸗ pter mutabilem animum turbe:cogebant ipſum greſſi bus feſtinare. Et mos eſt iudicum ſic inbere. ſatellituʒ Vro ſic agere videlicet feſtinare reum:ne aliquo ſuper⸗ ueniente caſu ſententiam latam effugiat Et cum exiſſʒ ciuitatem feſtinatus ipſe feſtinus.quem amoꝛ non vio lentia ducebat ad moꝛtem:vt homo gradiens nihil ſi mulatum agens ex verberibus debilis. et ex pꝛemente ſarcina gemens foꝛte non iuxta voluntatem impellen/⸗ tium pꝛoperabat acceſſus. Quamobꝛem ciuitatis po: tam exeuntes angariauerunt pretereuntem quempiã ſimonem cyreneum venientem de villa patrem alexan dri et ruf:vt tolleret crucem eius Mõ pie ſiue huma⸗ ne ſed impie ac crudeliter factum eſt ad moꝛtꝭ accelera tionem.et ad declinamenta contrarij. Ydcirco chꝛiſtũ eronerant:vt incedat velocius. Simonem angariant vt poſt eum vadat ocius:tanq; robuſtus et foꝛtis noui ter oneratus. Multum refert in hoc tractu vpopante⸗ ſe huiuſcemodi yponaſticari.cum vigilanti verbo ab eu angeliſtis naſcatur incertum. Et chriſtus crucem baiu lans egreditur hieruſalem.ad quam ſimõ veniebat de villa:qui non premeditatus chriſtum ſic oneratuʒ ob uium habuit. Chriſtus vero cuncta prenoſcens illi pre ſcius obuiauit quem non rogauit crucem accipere:ſed ab alijs illam tollere iuſſus imo angariatus eſt:nec per miſſus hieruſalem ingredi.de qua chriſtus exibat ꝛo funde penetrare opoꝛtet qð in his actionibus obuelat᷑ et qð in tanta comitiua chriſti hominum atq; mulierũ diuerſimode comitantium.ſolus nomĩe pꝛopꝛio ſimõ hic deſcriptus per filios nominatur.et crucem poꝛtanſ chriſtum ſequitur preeuntem.qua depoſita chꝛiſtus in illa cruciſigitur. ⁊ ipſe ab angaria liberatur:vt intuetur geſta non patitur ſed in animo foꝛte compatitur. Si⸗ mon iſte tipus eſt gentilium. Obediens ſiue obediẽtia ſimon interpꝛetatur. Credidit ad predicationem chꝛi⸗ ſti populus nationum:et qui pꝛedicationem apoſtolox 4 1 O * — Auiber illoꝛum peramplius eſt dilata crudelitas pꝛimitiue cre dentium in cheiſto viuente ac moꝛiente ceperunt cum adoꝛauerunt magi. cum credit centurio cuius a chꝛiſto ſides laudibus exaltata eſt:anteqᷓ;eius puerum reſtitu eret ſanitati. Cum crediderunt gentiles quidam in tẽ/⸗ plo con ſilio philippi:querentes videre ieſum Cum ali us centurio cum cruciſixoꝛibus cruci aſſiſtens:viſo ter remotu et ſignis exelamauit dicens. Vlere filius dei e⸗/ rat iſte. Poſt miſſionem vero ſpuſſancti plena qq; nõ tota gentium eſt ſecuta poſteritas.MPopulus nempe in weritate credens obediẽs appellatur. De quo ꝑ pſalmi ſtam multo ante ꝓphetatum extiterat: populus quẽ nõ cognoui ſeruiuit mihi:in auditu auris obediuit mihi. Cyreneus erat iſte genere qui interpꝛetatur hereditas: a qua iudei ſuoꝛum merito peccatoꝛũ excluſi gentibus per ſidem et merita data eſt. De quib hereditarijs in lreditate gentilibus romanis ſcribit apoſtolus dicẽs. Vpſe ſpũſianctus datus atq; receptus teſtimoniũ red dit ſpiritui noſtro qm filij dei ſumus.ſi filij et heredes: heredes quidem dei coheredes autem chꝛiſti. YBpſe ſiq⸗ dem ſaluatoꝛ pꝛedixerat de iudeis repꝛobandis et gen⸗ tibus admittendis.auferetur a vobis regnũ dei:et da⸗ bitur genti facẽti fructus eius. In veteri autem teſta⸗ mento cum diuidenda eſſet terra pꝛomiſſionis:ꝑ ſoꝛtẽ mandauit illam dñs diuidi dicens:vt ſoꝛs ceciderit ita diuidetur hereditas. Supꝑgradientibus intelligentiã literalem ſoꝛs iſta eſt diuina gratia.ſupueniens mieri⸗ coꝛdia mittentis et pꝛeparationẽ per obedientiam reci⸗ pientis.quam quiſq; ſupꝑer ſe recipiens habebit heꝛedi⸗ tatem non perfunctoꝛiã ſed eternam.non terrenaʒ ſed omnino celeſtem:de qua petrus in canonicaſſua dicit. Benedictus deus et pater domini noſtri ieſu chꝛiſti: q̃ ſcom magnam miſericoꝛdiam ſuam regenerauit nos in ſpem viuam per reſurrectionẽ ieſu chꝛiſti ex moꝛtuis in hereditatem incoꝛruptibilem et incõtaminatã ⁊ im⸗ marceſſibilem conſeruatam in celis. Veniebat de villa ſimon ad ſacerdotalem et regiam cuitatem::in illa ſua negocia peracturus. Multo tempoꝛe iam audierũt po puli nationum ſinagogicam digmitatẽ vnius dei cultũ tm̃modo tenentem:et longo ante tempoꝛe facta in illa pꝛodigia. Quamobꝛẽ pleriq; ſunt facti pꝛoſeliti. Sed tunc populus gentium chꝛiſtum obuiam habuit: cum chꝛiſtus ſinagogam de merito ſuo dimiſit. Nam ⁊ gr ſtoli hanc ſententiam clareſcere tm̃ fecerunt:cum iude is eos blaſphemantibus atq; pſequentibus intulerũt. Vlobis opoꝛtebat pꝛimũ loqui verbum dei.ſed quoniã repellitis illud et indignos vos iudicatꝭ eterne vite.ec⸗ ce conuertimur ad gentes:ſic enim pꝛecepit nobis do⸗ minus.Poſui te in lumen gentibus vt ſis in ſalutem vſq; ad extremum terre.Aludientes autẽ gentes gaui⸗ ſe ſunt.et gloꝛiſicabant verbum domini: crediderunt quotquot erant pꝛeoꝛdinatiad vitam eternam.Ac per hoc ſaluatoꝛ omniũ non ꝑmiſit pꝛoſelitari pppulos gen tium:ne fierent gelenne ſilij duplo qᷓ; iudei anmno et opere cõtumaces:ſed eis obuiauit per miſteriũ ſue cru⸗ cis impoſite doꝛſo eius. Eleniebat de villa cyreneus ho mo iſte.Avilitate villa ꝓpꝛie appellatur. vilia enim ibi paguntur officia:nec vꝛbanitatibus floꝛet Poꝛro in vi libus operibus ydoloꝛũ cultura gentes occupabantur. Deg veniens ad ciuitatem vbi vigebat vꝛbanitaſ:etiã melius et vꝛbanius impᷣmeditatus inuenit Elrbanioꝛ chꝛiſtus omnibus cerimonijs et moꝛibus iudeoꝛũ. Et ielioꝛ chꝛiſtus moiſe atq; ꝓphetis.et euangelium eius omni ſcripture pꝛeeminet:et moiſaicam legem ſuꝑgre ditur et pꝛophetas. Pꝛout auteʒ ſimon inopinate chꝛi .— tertiuſdecimus ſtum obuiam habuit.ſic et gentilis populus eo tempo re credidit: quo ſe credere non pꝛeſciuit. Diuina ſiqui⸗ dem diſpoſitione non hominũ:omnia fidei et ſuperne vocationis miſteria peragũtur. Pater autẽ hic erat ale xandri et ruſ. irum immodũu ꝓ inſolito moꝛe pater a filijs non a ſuo patre vt innoteſcat deſcribitur. Sed qm̃ alexander et rufus in contionem venerant diſcipu⸗ loꝛuin chꝛiſti:apoſtoloꝝq; facti diſcipuliatq; college.no „ ti erant etiam in eccleſia tunc ex fama virtutum. Jdar co marcus multo poſi paſſionem chꝛiſti euangeliũ ſcri⸗ bens hunc ſimonem a filijs pꝛenotauit. Viuebant enĩ illo tempoꝛe quo marcus euangelium rome ſcribendo dictabat documento apoſtoli petri. OHagis autẽ hoꝛum nomina filioꝛum:ad niſſterium gentilis populi ad chꝛi ſtum conuerſi deſeruiunt. Alexãder alleuans tenebꝛas aut auferens anguſtias tenebꝛax interpꝛetatur. In te nebꝛis erat gentium populus et vndiq; anguſtabat᷑ ab eis:veritatem ⁊ legem ſanctam non nouerat nec viam peruentionis in celum. Sed tunc tenebꝛas allenauit abſtulit cum in chꝛiſtũ pꝛedicãtibus apoſtolis credidit de quo longe ante per yſaiam vaticinatum eſt. Gentiũ populus qui habitabat in tenebꝛis vidit lucem magnã ſedentibus in regione vmbꝛe moꝛtis lux oꝛta eſt eis. Ruſus vero ſanatio aut refectio noſtra dicitur. Inſir⸗ mabatur imo iacebat infirmus populus gentium.a bo noꝛum inedia expugnabat᷑:ſed chꝛiſtum obuiã habens ſanatus atq; refectus eſt. Et in tipo gentilis populi di⸗ ctum eſt a chꝛiſto cuidam quem infirmũ ſanauerat.ec⸗ ce iam ſanus factus es:iam noli ꝑeccare. De refectiõe wro iſto pꝛeſagio dixerat dauid Super aquam refecti⸗ onis educauit me:qui non ſolum pꝛo ſeipſo ſed pꝛo gẽ⸗ tili populo etiam in enigmate loquebatur qui ad fideʒ et ad dei miſericoꝛdiam venturus erat. Mec nempe ob⸗ uiatio que coꝛpoꝛibus e regione gradientibus ſacta eſt diuinaxꝝ virtutum et inuiſibiliũ bonoꝛum miſteriũ ar⸗ guit.nam fide ceteriſq; virtutibuſ obuiatur chꝛiſto. O vero ciuitatem ingredi non permittit᷑.opus eſt diuinuʒ qᷓ;uis occultum.ne in id quiſpiã ingrediatur:a quo chꝛi ſtus repꝛobatus egrediat᷑. O autem ad angariam cruq cogitur operatio eſi demonum in altũ relata miſterium Nam eoipſoqꝙ gentium populus chꝛiſto per fidemob/ uiando credidit.aduerſus credentes turba demonum inſurrexit:et incitauit tirannos mundi principes. effe⸗ rato celo intendit Qui ad cruciatus innũeros dei mar tires angariauerunt:qui woꝛtauerunt poſt ieſum dei fi⸗ lium crucemeius.MNec omnis angaria per violentiam et coertionem alioꝛum addicitur:plerũq; accipitur vo/ luntate. Nam violentia quam regnum celoꝛum patit᷑ non ſemg ab extra exiſtentibus infertur. ſed vltroĩ mi licia celeſti agoniſte periti ſibiipſis violentiam inferũt. et angariant ſeipſos ad tollendam crucem ſuam: ſequẽ tes ieſum iuxta mandatum ſuum qð inexceptuate po⸗ ſuerat. ſi quis vult venire poſt me: abneget ſemetipſuʒ et tollat crucem ſuam et ſequat᷑ me: Sed in hocꝙ iſte crucem ieſu poſt eum baiuiat merita diſtinguuntur a gratia: et actiones noſtre ab effectibus ſaluatoꝛis. Poꝛ tat ecclefia collecta de gentibus crucem ieſu poſt eum: quia omnis paſſio quam propter chꝛiſtum eccle ſia tole rat chꝛiſti eſt· Nam omne qð quis ꝓpter aliũ inuite aut vwoluntarie patitur:eius eſſe dicitur pꝛo quo toleratur. Nec meritum habet in eo ꝙ eccleſia multa in martiri⸗ bus perpeſſa eſt a tirannis.aut ꝙ ſibi voluntarie in con feſſionibus intulit:ſed pꝛo eo ꝙ pꝛo chꝛiſto ſuſtinuit.et ſibi pꝛo chriſto ad captandum regnum celoꝛum violen tiam fecit.Ac per hoc omne bonum qõ pꝛo chꝛiſto aut at ſti Et ſenca⸗ leſo nubus ſrio toaut noutt⸗ teſe leclt:c peel ſapun ſium Pimus ſenti unit ſerius Cofüi niciſſt eſiſeo medi Dduuin tater iecto prorl ſcute Peua hogen. nnlite tes ang itum⸗ tuse ſwinn mine nus h teniſ inchꝛ lutſ⸗ Eren ſimonn peteri komint toqu guentes lhiſtun ctumene ößenan lnawl gubuse uſano ſu Mlledn Comer Holteſe ſosw keleſt nonla⸗ lteſnn ſoo r ooch luav ſhn ſet t nho ſigi⸗ Nerne gi gter Sei pa⸗ ge. no Hlar aſcri⸗ nten bendo weum. Achei nte bak ab⸗ vwam tecidit Dentiä magnd deſt eis⸗ t Inir luma betens puli di⸗ n, e/ facöe efern/ oge⸗ ſe; WMode ſacheſt ſieriüart heiſio idibino, lochet ſumaend hiſerium emob⸗/ monum Ns effo/ wimar, 1teiſ/ ntion ur vo⸗/ ſaen woimmi pierüt. nſſeae uteho/ etpſur Ngſ Untura ie Po: eumt ſatoe ſe aut utor. artitit in con litet poolen ſoaut — De paſſione domini Galuatoꝛis patiendo aut aliter agitur chꝛiſti et agẽtis a gratia chꝛi iti:quia ſibi tribuitur.et vt agatur ipſe gratiam tribuit Et pꝛecium iuſtum in retributione pꝛemioꝛum per mi ſericoꝛdiam ſuam noſtris actiombus equa lance iuſti⸗ cie poſuit. Nec alicuius eſtimatiõis eſſet.niſi ſuis actio mbus ſoclaret:vt cõmunicatio actionũ chꝛiſti cum no ſtris lalutarem effectum tribuat operibo noſtris.Agen tis autem eſt:quna libera voluncate id quod placitũ dei nouit exequitur. Libera enm voluntas agẽdi noſtra fa⸗ cit eſſe que facumnus Sed poſt eum baiulatoꝛ crucis in cedit:quia chꝛiſtianoꝛũ agoniſtica vita eum ſequi᷑ non pꝛecedit.Naratur nobis alia diſſerendi materia:cũ ge⸗ ſta huiuſcemodi ante conſpicumus. Trinitatem patreʒ filium et ſpumſanctum eternam eſſe fide ſancta ſuſce⸗ pimus.que tunc innotuit iuxta acute capacitatem no⸗ lcentium:cum creaturam rationalẽ de nihilo in eſſe p⸗ duxit Et iniciatum eſt tempus poſt omnia que ſunt po ſterius ſubſecuta. Eternus eſt cum patre et ſpirituſan⸗ cto filius.nec pꝛius habet neq; poſteriꝰ: ſed creaturahiſ viciſſitudinibus variatur. Ende poſt creationẽ ſtatim eſt ſecuta quedam damnata poſteritas.vt angelus irre mediabiliter ĩcelo:et homo remediabiliter in paradiſo diuina mandata contemneret.Pꝛeit ergo ieſus eterni tate quia deus:poſt quẽ genus humanũ a creatione ad iecto modico interuallo cum cruce ꝑeccatoꝛũ in pꝛimis pꝛothoplaſtis acceſſit.nam ſi peccati nõ fuiſſet actio ſub ſecuta:etiã ſi natus non tamen chꝛiſtus fuiſſet occiſus Peccatum ergo radix amariſſima cru fuit.Poꝛtat er gogenus humanum poſt ieſum crucẽ:quia peccata cõ⸗ miſit.vnde crucifixus eſt.Ad quam ferendam demen⸗ tes angariauerunt ꝑſuadentes cõtemnere diuine pla⸗ citum voluntatis.in qua crucifixus eſt deus et abſolu⸗ tus eſt homo Sed ꝙ ſimon non cruciſigitur ad impoſ⸗ ſibilitatem et inſufficientiam redẽptionis per purũ ho minem ꝑtinet.non emm purus homo potuiſſet aut ge nus humanum ſemetipſum crucem ſuſtinẽdo redime re niſi deus eſſet qui pateretur in homine:cum hoc qð in chꝛiſto deo agitur genus humanum in pijs ſidelib vlut ſimon coꝛpoꝛeis oculis intuetur atq; compatitur Ecce ypopatenſe ſimeonis in templo. Ecce ypopatenſe ſimonis in moꝛtis articulo. Miſtica ſunt que diximus pꝛeter intentionem ſuſcepti operis. Sed ſi ebes legen tium intellectus non fuerit in moꝛes hominum facile retoꝛquentur.quoꝛum pꝑſpicuntati qð eſt poſſibile relin quentes:ad rei geſte oꝛdinem reuertamur. Mꝛeeuntẽ chꝛiſtum imo vt credo a ſatellitibus ligati ante dedu⸗ ctum:exoneratum a cruce ambulãdi velocitate.ſed cru ciñgendum in illa moꝛt acerbitate:ſimonemq; poſt eũ iuxta vel depꝛope crucem baiulantem. duoſqʒ; latrones quibus aſſciſatuſerat turba plurima ſequebatur:vnꝰ cauſa non ratione ceteroꝛum VUnde vigilanter euãge⸗ liſta dicit.. Sequebatur autem eum turba multa po⸗ puli et mulierum:que plangebant et lamentabant᷑ eũ Conuerſus autem ad illas ieſus dixit. Gilie hieruſaleʒ nolite flere ſuper me.ſed ſuper vosipſas flete et ſuper fi⸗ lios vſtros.quoniam venient dies in quibus dicent. beate ſteriles et ventres qui non genuerunt:et vbera q̃ non lactauerunt.Tunc incipient dicere montibus ca⸗ dite ſuper nos:et collibus operite nos Quia ſi in viridi ligno hec faciunt in arido quid fiet. Sequelas multo⸗ ciens chꝛiſtus habuit hominũ atq; mulieruʒ. ſed varia cauſa varioq; affectu:ſed nunc altioꝛ cauſa tot fecit adeſ ſe ſequaces. Sed dumtaxat deterioꝛ phariſeos atq; põ tifices ſacerdotum:qui tãtum finem optati encij vt in fallibiliter aſpicerent ſequebãtur.Aliqui vero tot ſigno rum vltra omnem humanam potentiam factoꝛum cõ ſcij exiſtentes:ſi quid in moꝛtis articulo faceret pꝛo ſei⸗ pſo viſere querebãt qui tot ſigna in alijs fecerat.q etiã tres moꝛtuoſ reuocauit ab inferis mira conſideratione tenebantur.ſi volebat ipſe ad tartarea loca deſcendere a quibus alios reuocauerat.Aut ſi aliqua inſolita potẽ⸗ tia de illoꝛum manibus laberetur. aut ſi aliter per ſigna innoteſceret:aut quali patientia quali vultu.qua conſi ſtentia ſi moꝛeret᷑ in ipio actu moꝛiendi perſiſteret. Si hunc deus requiret deſuper ſi ſibi aliquid noui adueniſ ſet:qui tot noua fecit in ſeculo:qui nouam vitam mun do ſic labefacto monſtrauit. Si quiſpiam pꝛo ipſo con ſurgeret ſi noua ſeditio aut tumultus pꝛo ipſius liber⸗ tate oꝛiretur. OPoꝛro curioſitas multos adduxerat ĩ ſe⸗ quelam. Quoſdam vero pietas hũana mouebat ad hu iuſcemodi ſpectaculum conuenire maxime mulieres:qᷓ rum quodam inſtinctu nature magis pius eſt ſenſus pꝛonioꝛ in lacrimas.cum aliquoꝛum vidermt aut audi erint paſſiones et ſeuas conſpiciunt nouitates.Et ſepe intantũ earuʒ ſenſus humana pietate atq; compaſſiõe molleſcit: vt ſepe quos non cognouerint neq; viderint poſitos in afflictione deploꝛent Et neſcio vnde plerũq; fletus eius effidtur dulcis.et lacrimas querunt mate⸗ riam effundendi.necnõ virgo mater incognita ſed ma ria cognita mater multos ad hanc ſequelam moꝛibus non verbis adduxerat:vt viderent moꝛes eius in moꝛ⸗ te filij eius. Erat poꝛro mirandum virginem inſolitam publico niſi dum erat cum filio deuitantẽ aſpectus ho⸗ minum.conſoꝛtia mulierum.ſilentio frenatam. virtu⸗ tibo fretam. viduatam viro.derelictam virili conſoꝛtio cum ſibi vterinis ſoꝛoꝛibus et alijs mulieribus crucifi gendum filium ſequi. cum mos mulierum non ſit vel le videre filios trucidari⁊ executionem illius ſententie que filium crudeli pena ſiue moꝛte diuerberat. Otupe bant autẽ omnes qui nouerant huius hominis ſic ad⸗/ dicti matrem. ꝙ etiam in tante pꝛeſſure anguſtia ſilen⸗ tiũ ſeruabat:chꝛiſtifoꝛmis facta qui cũ malediceret᷑ nõ maledicebat.et cum pateretur non cõminabatur: nec aliquid impatiẽcie ſiue tedij reſonabat. Que om̃ia ma ter tenebat diſtricta cenſura Galluntur tamen qui pie tatis cauſa et eliciendi ab oculis audientium lacrimas: aliter concionando declamãt. Doluit pia mater:ſed ni⸗ hil geſſit impertinens. Multeq; mulieres pietate atq; compaſſione ferebant᷑ in illam:ꝙ filio vnico priuabat᷑ ⁊ ꝙ hoꝛrendius velut res turpiſſima moꝛte damnandus ſequebanturq; ieſum pietate matris:atq; viderunt ſi⸗ lium cruciſigi.et animã exalare. Vmpſcrutabilis obijci tur cauſa cõmouens ꝙ multitudo populi et mulierum chꝛiſtum ad videndũ eius ſpectaculum ſequeretur. et es varia quo moꝛti adiſciebatur:qui plurieſ coꝛda mul toꝛum pꝛedicando atq; mira faciẽdo cõmouerat. Et ſi⸗ cut in delatione dixerunt iudei ꝙ populum cõmouit do cens ſic cõmouit ⁊ moꝛiẽs:idẽ in oĩbus chꝛiſtus docẽs et moꝛiens.Necnon et ſecreto tractu chꝛiſt poſt ſe mul titudinem ropuli ſexus vtriuſq; trahebat:vt viderẽt ſi gna magnalia vt boni cõfoꝛtarent᷑ ⁊ mali confunderen⸗ tur:vt agnoſceret᷑ caritas qua dilecti fuimus.pꝛecium quo redempti ſumus:vt appꝛobaretur innocentia:co⸗/ gnoſceret᷑ iniuſta ſentẽtia vt audiretur ſeptifoꝛmis do⸗ ctrina crucis.cõpꝛehenderetur in chꝛiſto patiens con⸗ ſtantia mentis:et deitatis pꝛofeſſio audiretur:vt vide retur quomodo et cui compatiunt᷑ inſenſibilia elemen ta:in quiem tm̃ rationalis creatura deſeuit. Sed mulie res plangebant et lamentabantur. Plangebant com⸗ paſſione ſilij ſiue matris. Et lamentiabantur:quoniam EH 2 NR„y , c. l in illo die in hieruſalem contra chꝛiſtum iniuſta fuit la⸗ ta ſententia. Plangebant ſuper chꝛiſtum pie mulieres gqui feſtine vucebatur ad moꝛtem vite donato? Et ſa⸗ nitatis reſtitutoꝛ:cui nulla dominabatur iniquitas vñ taliter moꝛeretur. MHemoꝛes erant bonoꝛum que ipſe ſepe pluribus fecerat:et nullius eius conſde mali Sul cedo ſermonum eius non erat alulita. et pietas vultuſ eius in memoꝛia ſequentium adhuc erat: impietatem pꝛeualuiſſe in iudicio ferebatur. vnde hic derelictus ab omnibus ſic tradebat᷑ in moꝛtem. Et vt conſideratio- m hominum plus accreſcat:nemo pꝛo ipſo fertur emi⸗ ſiſſe ſermonem Ded pꝛeualẽte inluſticia virtus in peſ⸗ ſundationeʒ deuenit. alibus mulieres acte pꝛoſpicijs plangebant humanitus ſuper chꝛiſtum:et ſeuam homi nis lamentabantur adeſſe foꝛtunam id quas ſaluatoꝛ conuerſa mente ſollers.in ammo claruſ.agoniſta intre pidus.vtilia ſemper docens cautelam adhibens ꝓ futu ris quoꝛum erat omnino pꝛecognitoꝛ:dixit Gile hie⸗ ruſalem nolite flere ſuper me Gilias hieruſalem axpel lat:tanq; in illa genitas atq; natas.Nã ex antiquo mo/ re loquendi gemtoꝛum ſuoꝛum atq; natoꝛũ mater oĩs ciuitas dicit ur. Pꝛohibentur flere ſuꝑer chꝛiſtum.quia nec opus habet compaſſiõe humana:mec reuocatio ſen tentie ſiue moꝛt ex lacrimis omnino pꝛoueniet. Sed nec plangendum ſuper eum qui woluntarie patitur. et qui poſſit elabi de manibus miniſtroꝛũ:nã neq; pilatia iudeis male ſuaſi ſententia chꝛiſium cogebat in moꝛtẽ Dictabat chꝛiſtum moꝛi illa ſententia nõ cogebat.nec copia militum ⁊ miniſtroꝛũ inferre chꝛiſto violentiam fotuiſſet:quos ipſe poterat vno verbo conterere vel ter⸗ rere.Nulla reſtis ſuffeciſſet ad vinculum:ſi voluiſſet ef fugere.loluntarius ſiquidem accedebat ad moꝛtem: qᷓ;uis vi trahi ab aſpicientibus crederet᷑ Quocirca mu lieribo dicit. Nolite flere ſuper me:ſed ſuꝑ vosipſas fle⸗ te. Nolite flere ſuper me qui ſponte ſubeo moꝛtem. qui leti et vite imperium habeo cui mhil deperit moꝛiendo. cuius ſuſcitatio facilis:quem pater eternus nõ derelin⸗ quet neq; permittet ingredi coꝛruptionem:quem poſt triduum tremefacta terra citiſſime ſuſcitabit. Sed ſu⸗ per vosipſas flete.Hoc non ſolum adillas mulieres ſe quentes refertur.ſed ad totam hieroſolimam ciuitateʒ in qua chꝛiſtus moꝛtis pꝛoſcriptionem tam iniuſte ac⸗ ceperat:in qua nemo fuit qui pꝛo chꝛiſto ſe oꝓponeret atq; clamaret contra perfidiam ſacerdotum:aut allega ret ipſius innocentiam niſi gentilis iudex qui etiã ma⸗ le iudicando defecit. Sed verba dicebãtur ad illas que ſequebantur plangentes. vt earum numero tota ciui⸗ tas ſuturo periculo includatur. Mos enim eſt ſacre ſcri pture numero paucoꝛum ſiue vnius multitudinẽ ſe⸗ pe concludere.necnon ⁊ plerunq; vni miſſo nũcio aut aliquid aſſerenti:tanq; multifudini reſpõdere.Nec enĩ intelligamus in illa chꝛiſti allocutione illas aut vumta xat mulieres intelligi ſed etiam magis viros:quoꝛum funeſtis clamoꝛibus moꝛs chꝛiſto irrogata cognoſcitur et quoꝛũ neglectu non fuit iniuſticia pꝛopulſata. Sup vos flete hieroſolimite. Super ſe fleat ciuitas hieꝛoſoli ma.quia ꝑꝛout avobis crudelis iniuſticia eſt egreſſa ſic in vos niſi penitentiam dignam egeritis ſeua pena de⸗ ſeuiet. Mã idcirco ad fletum penitentie illas inuitat:vt futuram pꝛecaueant vltionẽ Mec enĩ tali odio chꝛiſtus agebatur in eos:vt vellet ferire. mag; autem id agebat vt tam crimẽ hoꝛrendum penitudine cum lacrimis la/ uaretur: ne inueniret quos haberet vlciſci. Erxilioꝛi enĩ ſenſu in his verbis agitur vt magis ſit flendum ſuper pꝛe ſidentem iniuſtum:q; ſuper iuſtũ occiſum. Et am⸗ tertiuſdecimus plius eſt vallanda doloꝛibus iniquitas pꝛeualens:qᷓ; in nocentia iniuſte ſuccumbens. Nam bonitatis poſſeſſoꝛ tim̃ coꝛpoꝛe pꝛemi poteſt:iniquitatis actoꝛ in vtroq; cõ⸗ funditur. NHihil adimitur iuſto qui etiam per moꝛtem euadit et carcerem:et libertatem citouolam amma ipſa ſoꝛtitur. Yniquus vero ſuper ſe iniquitatis muſeria et ſi non coꝛrigitur continua meſta deploꝛet. ꝙG̈0lant ſuꝑ ſe miſeri peccatoꝛes.et eo amarius:quo ſe credant eſie felicioꝛes. Non plangant ſuper iuſtos:qui eo beatioꝛes fiunt.quo amplius in hac vita toꝛquentur. Senegat his verbis dominus noſter ieſus chriſtus ſuper virtu⸗ tis alumnos eſſe plangendum ſi quomodolbet huius mundi aduerſis agantur.wlut ſuper eos quiarduis a⸗ gonibus palmferum culmen attingunt:ſed ſuper his qui pꝛopꝛijs criminibus ad inferos nempe deſcendũt. Suhper omnia vero plangendum eſſet in exhauſtibili⸗ bus fontibus lacrimarum de ipſa hominum prauitare qua imo quia ommũ creatoꝛ offenditur. Vltiq; malum eſt ꝙ iuſtus iniuſte patitur. vtiq; malum eſt ꝙ iniquuſ preualet aduerſus eum: ſuper ommia peius eſt ꝙ regi omnium diſplicet᷑. Sed neq; ita ex iſta ſaluatoꝛis ſen/⸗ tentia cenſendum eſt.ꝙ omnino fletus cõpaſſionis ar ceatur.cum et iob dixerit ꝗglebam quondam ſuper eoqͥ afflictus erat:et cõpatiebatur anima mea pauꝑi.Sed comꝑpatione vnius ad alterum hoꝛum dominus loqui tur vt magis flendum ſit ſuper iniuſticiam qᷓ; ſuper q̃ lemcunq; tempoꝛalem miſeriam. quia illa deo emula: plerunqᷓ; pꝛeſentem et eternam penam nanciſcit᷑· Iſta fulta virtute deo grata ex iſta excerpta immarceſſibileʒ gloꝛiam plene ſoꝛtitur. Sed hanc deploꝛationem mi⸗ quitatis ⁊ iniuſticie honnnum que deo contumeliã ge⸗ nerat et agenti certum ſupplicium:hieremias vaticina tus aſſeruit et petens amaro animo dixit.Quis dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum. et ploꝛabv die ac nocte interfectos filie ꝓpli mei. Quis dabit me in ſolitudine diuerſoꝛiũ viatoꝛum. Derelin⸗ quam populum meum recedam ab eis.quia omnes adulteri ſunt:et cetus pꝛeuaricatoꝛum extendeꝛunt lim guam ſuam quaſi arcus mendacij et nõ veritatis. Cõ⸗ foꝛtati ſunt in terra.quia de malo ad malũ regreſſi ſunt et me non cognouerunt dicit dominus. Conſonãt iſta vrba ſententie ſaluatoꝛis:qua mulieres ad ſuper ſeip⸗ ſas et ſuper earum filios remittit vt ploꝛent:quia pꝛo⸗ pter inherentem maliciam non pꝛopter coꝛpalem miſe riam eſt plangendum.Adnectit enim fletus a ploꝛatio nis cauſam:quia omnes adulteri ſunt et cetus preuari catoꝛũ.Adulteri pꝛofecto erant iudei.pꝛo eoꝙ a dei tho ro receſſerant:rigoꝛem vere fidei non ſeruantes. Et q̃⸗ dam congregatio facta exant pꝛeuaricationis mãdato⸗ rum dei. Et extenderunt linguam ſuam qua ſi arcũ mẽ dacij contra chꝛiſtum: falſitates quas ipſe non dixerat imponentes. Et ſuffocauerunt in iudicio vrritatem: vt vna ſubmiſſa. reliqua vero tacita chꝛiſtus moꝛte crude liſſima damnaretur Qui confoꝛtati in terra cõtra chꝛi ſtum vocibus inualeſcentes et de malo coꝛdis ad malũ operis ſunt egreſſi.vt chriſtus a mundo huiuſcemodi proſcriberet᷑ꝛet nõ cognouere imo cognoſcere noluerũt chriſtum qui verus dei eſt filius:ſicut dixit ab eterno: per ſeripturam ommpotens pater eius.Luce clariꝰ pa⸗ tet ꝙ hic pocius iniquitas qᷓ miſeria deploꝛatur. Mee profecto ſententie deriuantur ad quoſq; alios peccato⸗ res deům quomodolibet offendentes.qui ſuper ſemet ipſos inconſolabilem doloꝛem deberent inducere. atq; marillas et oꝛa lacrimaruʒ riuulis irrigare: vt nulla eis eſſet conſolatio ſuper terram donec indulgentie atq; re miſt Wolt funti nemal foꝛenn ſututa tionis Ceoꝛun⸗ ſros. C diuimna contin litiſed! teramt rulalem Hedne gendus enimer Ploꝛare: neman te. de mitans ſoꝛey ſtimo: lle tac pacisrl Perteni neſtin⸗ uocola cit Quo leſterles nonacn uith Gw aia i den⸗ etio⸗ ſtyirt tummt⸗ tiſtean ſnapee gente ſto bularon minere⸗. noytion lihreſern nerſa luntoimn Merpero tcſquo Nnnmoh nfanft ſonend Auohnte Dumune Lopini⸗ trin,⸗ ſlounſe Utenwe. hſlttent henn in prautare cönmln Plniqpaf eſing Noris ſen⸗ hfinkn X upi Gel nuslogoi Pperij emula: f Sa eſſiblle, em im⸗ elge⸗ MWa is da marom. ei.Quns Derelin id omnes denunrln tatis K/ greſſiſunt ſonit iin perſepp guis po⸗ lmmie oloutio Prepari witto⸗ Ct⸗ cato⸗ tämẽ direrat emet ce nachei Mmmli ſenoei plverit etemo⸗! ln p 1 Mer eluto⸗ ſemet atc; laeis ichre mm urrrrrrrrrr De palſſione domini Galuatoꝛis miſſionis peccatoꝛum aſtipulatio haberetur. Et q;uis multe mulieres eſſent que ipſum a galilea ſecute fue⸗ rant:ſolum ad hieroſolimitas videtur direxiſſe ſermo⸗ nem:quoꝛũ maioꝛ numerus in quo claudebat ipſe mi⸗ noꝛem.autem adiecit ſuper ſilios vſtros ad penam futuroꝛum ferebat᷑:ad confirmationem illius impꝛeca tionis quam ſibi exquiſierat coꝛam pilato populus iu⸗ deoꝛum dicẽs:ſanguis eius ſuper nos et ſuper filios no ſtros. Et rata facta eſt illa ſententia et iuſtis demeritis diuina iuſticia decernente. Nunc autem ſaluato⸗ illam confirmare videtur cum mulieribus plangentibus di cit: ſed ſuper wosipſas flete et ſuper finos veſtros Si li teram tm cõſideramus foꝛte hoc ideo dicebat quia hie ruſalem tradenda erat encio a pꝛincipibus romanoꝛũ. Bed neq; ipſe chꝛiſtuſ cum ſuper hieruſalem fleuit crxe dendus eſt fleuiſſe oculis ſuper edificia ſubuerrẽda: nõ enim erat dei filij reſolutionem compoſitoꝛũ lapidũ de⸗ ploꝛare:nec ad hoc venerat:ſed pericula et ingratitudi⸗ nem animoꝛũ pꝛo quibus etiam penam venerat tolera re.id quam deploꝛationẽ remittit mulieres hieroſoli⸗ mitanas:quas wlut ſibi compatientes alloquitur. Et foꝛte vxoꝛes erant qᷓ;plurime illoꝛum viroꝛũ qui de chꝛi ſti moꝛte dolebant:ſed non pꝛeualentes maioꝛi nequi⸗ cie tacuere.llio autem ſenſu hieruſaleʒ ſilie anie ſunt pacis:que ſuper nullo affici lamentis doloꝛibus debent pꝛeterq; ſuper quod dei diſplicẽtiam generat.Nihil enĩ meſticia dignum niſi peccatum. Rationem autẽ retoꝛ/ quẽdo lamentationis et fletus in ſe ipſe ſaluatoꝛ anne ctit. Quoniam ecce venient dies in quibus dicent:bea⸗ te ſteriles et ventres qui non genuerunt :et vbera que non lactauerunt. Mos eſt hommum vltime afflictoꝛũ qui tm̃ iſtam non aliam vitam conſiderant huiuſcemo di verba pꝛoferre:vtinam nati penitus nõ eſſemus.Et quia vndiq; aguntur anguſtijs.nec adeſt copia euaden⸗ di. beatiſicant quimundi huius miſerias nõ viderunt. et illos extollunt laudibus:quibus generãdi non affu⸗ it virtus nec officium nutriendi.Ad gurgitem miſeria rum ſpectat lucem mũdi huius noluiſſe vidiſſe:atq; be/ tificare ſteriles et non alẽtes pariter ⁊ nõ natos.Tunc incipient dicere montibus cadite ſuper nos:⁊ collibus operite nos.Hec omnia quocunq; modo ab euangeli⸗ ſtis pꝛoferant᷑ optatiua ſunt:et ad id reſerunt᷑ qð in tri⸗ bulatione maxima poſiti aut vidẽtes ineuitabiliter im minere:vellent inuenire latibula.et optant voꝛagines montium colliumq; cauernas.Hec omniaconant᷑ ple riq; referre ad tempus:quo hieruſalem a romanis fuit euerſa. Qõð intantũ reoꝛ inquantum ſeua et hoꝛrenda punitio immanitatem cõmiſſi ſceleris pandat arguat. Alliter vero ad altioꝛa me altioꝛ vehit vt pocius pꝛo die iudicij quo detrudentur in infernum ineuitabiliter pec catoꝛes peedixerit iſta ſaluatoꝛ: quod de iuda meternuʒ damnato lyſterne pꝛedixerat. Melius ſibi fuerat ſi na⸗/ tus non fuiſſet homo ille Qð verum eſt per iſtam aſſer tionem de cetu omniũ damnatoꝛũ.et qð dictum de iu⸗ da cognoſcimusꝙ ſaluatoꝛ mulieribus eſt locutus in vnam conuenire ſententiã: vt non naſci ſit melius qᷓ damnari.et beatam eſſe ſterilitatem et inalitionẽ.aꝛ vel⸗ le oppꝛimi montibus ⁊ collibus operiri:qᷓ; detrudi eter naliter in infernum. Poſſunt etiam per has mulieres chꝛiſtum ſequentes quas pie ſaluatoꝛ alloquitur abil⸗ lo tempoꝛe vſq; in finẽ ſeculi futuri pꝛedicatoꝛes intel⸗ ligi.quibus tipice ſuadetur vt ipſi ſeipſos deploꝛent:flẽ do mittentes ſemina regni dei: et alios fletum doceant et lamentum:ſuper patratis ſceleribus magis qᷓ; ſuper domini paſſionẽ. Quam deploꝛaſſe ſceleribus non coꝛ rectis et non emiſſis lacrimis et ſingultibus ſuper eis fletus eſt infantium:et muliercularum plangentiũ ad fabulas poetarum. Alut enĩ recitari audiunt epitaphia varie ſeu ſtrẽnue moꝛtuoꝝ. Magis vero vixerim lamẽ⸗ ta ſomniantiũ:qui cũ vigilauerint in riſum per ſomnũ viſa conuertunt. Et mirum me vidiſſe ſepe recolui au⸗ dita chꝛiſti paſſione multos etiam repꝛolvs pꝛoꝛupiſſe in lacrimas:quas vt elicerem ab oculis audientiũ con⸗ cionaãdo ad populum:ſtulte neſcio an perite per pia ver⸗ ba ſepe tentaui.Quod et feci ſicut fere ſolitũ eſt omni bus qui declamat:maxime ab illo tempoꝛe ſiue die quo eccleſia chꝛiſtum per ſua officia recolit crucifirũ. Cunq; ad ꝓpꝛia remeaſſe illos aſpicerem chꝛiſti paſſionibus et lacrimis ⁊ virtutibus valedixiſſe cognoui.et de priſiina conuerſatione nihil mali fuiſſe ademptum nec fleuiſſe facinoꝛa: ꝓpter que paſſio fuit collata quã fleuerãt Qui bus et ſimilibus ceteris gratius eſſet atq; ſalubꝛius qᷓ paſſionem:paſſionis elementa fleuiſſe. Ypſa ſiquidem peccata que preceſſerant et que futura chriſtũ pati ſua vwluntate fecerunt.ſuper quibus doloꝛibus et meroꝛi⸗ bus affici neceſſarium eſt:etiam ſi ſuper paſſionem nõ tamen impie ſed pie bominum anima letaretur. Quẽ fletum per pꝛedicatoꝛes ſuaderi debere in tipo mulierũ ſpũſſanctus per hieremiam pꝛophetam aſſeruit.Audi⸗ te ergo mulieres verbum domini:et aſſumãt aures ve ſtre ſermonẽ oꝛis mei ⁊ docete filias veſtras lamẽtatio⸗ nem:et vnaqueq; pꝛoximã ſuam planctum.quia aſcen dit moꝛs per feneſtras noſtras:ingreſſa eſt domus no⸗ ſtras. Moꝛs peccatum intelligitur:quod per feneſtras varias appetitionum quas aperit peruerſa voluntas: et per quinq; incautos coꝛpoꝛis ſenſus ingreditur: Cu ius rei cauſa fletum iubet fieri et lamentum. Quadaʒ etiam comparatione ſui:peioꝛa mala ventura pꝛenun⸗ ciat cum dicit.Quia ſi in viridi ligno hoc faciunt.quid in arido fiet. NPer ſimilitudinem non per pꝛopꝛietateʒ ſaluatoꝛ tunc loquebatur ꝓprietatem volens ment ho minum introferre. Viride lignum ad tempus ſue con uerſationis inter homines retulit.aridum vero ſubſe⸗ quens.Necnon et viride lignũ retulit ad ſeipſum. ari⸗ dum vxro retulit ad omnem hominum cetum peccato rum ſiue iuſtoꝛum. Senſus ſiquidẽ huius eloquij ſic elucet. Si ertempoꝛe quo mundo traditus ſum viſibi liter conuerſari.tot ſunt exoꝛta pericula vt iniquitas re gnum habeat innocentia pꝛoſtrata ſuccumbat.quid er go erit in poſterum. cum ſtrages odio mei nominis cre bꝛeſcent.cum aduerſus euangelium meũ totus arma⸗ bitur oꝛbis. Si in viridi ligno chꝛiſto ieſu dei filio hoc faciunt.quid fiet in bominibus qui aridi a radice boni operis etiam bone voluntatis ſunt. Si a mundo ꝑin⸗ iuſticiam preciditur viride lignum. qua iuſticia rema⸗ nebit et aridum. Si punitur vt malefactoꝛ mediatoe dei ⁊ hominum homo chꝛiſtus ieſus dei filius hbomo ve rus:quomodo mũdi mala ⁊ calamitates euadet iuſtus ſiue iniquus.liride lignum chꝛiſtus etiam ſola virtu te radicis:ſuppoſitat enim eum verbum eternum.Cli ride lignum chꝛiſtus ex ſpirituſancto cõceptus eſt. Vli ride:quia deſficere neſcit.qui etiã ſua parte moꝛte mul- tatus potenter ipſe ſurrexit. Eliride lignũ chriſtus:ſub cuius vmbꝛa quieſcit malis ardoꝛibus eſtuatus. Vliri⸗ de lignum chꝛiſtus.cuius folia verba in ſeculum ſeculi non marceſcunt.liride lignum chꝛiſtus quod planta tum eſt ſecus decurſus aquarum folium cuius non de⸗ fluet:et omnia quecunq; faciet ſemper pꝛoſperabũtur. Aauarum ꝓfecto decurſus:et pꝛofluentia populoꝛum. Vnge in apocalipſi dicitur:aque multe populi multi. K. Ajber Juxta quos chꝛiſius per carnis aſſumptionem planta⸗ tus:quia incarnatus eſt· vt labentes per moꝛte que m/ tercapedinẽ neſcit:et per peccata que fragilitas aut ma⸗ lcia humana impꝛetermiſſe cõmittit habeant qð capi⸗ ant ne labantur. Clideant lignum: chꝛiſtum ſcinicet qo teneant ne fluant in mare damnationis eterne. Foliuʒ quidem eius ꝑmirum viride dicitur: ſi nunq; defluet. geolium eius eſt euangelium eius. Nunq; defluet quia ineternum eſt:nunq; defluet quia immarceſcibile pem tus eſt. Et omnia pꝛoſperabuntur que faciet.quia om̃i⸗ potens eſt:et voluntati eius nemo re ſiſtere poteſt. Se lignum viride pauloante pꝛedixerat: cum diſcipulis ſu⸗ is in mõte oliueti pie ſermocinaret᷑. Ego ſum vitis ve⸗ ra: vos palmites. Sed viride hoc lignum palmites qs emſerat ſcilicet apoſtolos perdidit:quia ommibus dilci pulis valido moꝛ endi timoꝛe perterritis ac fugatis in⸗ ter hoſtium manus ſeuas male tractando ſolus ipſe re manſit. Quid ergo fiet in arido ſi abſciſi ſunt palmitet a viridi ligno. Ham enim ariditas in his qui loni cre⸗ debantur aderat: ſcom ſentẽtiam ſaluatoꝛis. Si quis in me non manſerit:mittetur foꝛas ſicut palmes ⁊ axe ſcet. Mon igitur apoſtoli manebant in chꝛiſto: qui iam mente abvlita fide negau erant chꝛiſtum. Petrus autẽ trino negationis verbo inficiatus erat. Sed non venit in apoſtolos equa ſententia:vt in ignem eternum mo⸗ re ligni aridi mitterent᷑. Subuenit eis occultis modis et meritis: gratia ſaluatoꝛis. Sed in arido quid fiet. Qo ad pꝛefatam ſententiam ſequit᷑ colligent eum et in ignem mittent et ardet vt ex pena culpam pꝛenotet et ex vtriſq; mala futura pꝛonunciet Tliride lignũ chꝛi ſtus ceſſit nemini:pꝛe timoꝛe aut pꝛe aliquo intermia⸗/ to periculo In arido quid fiet cum ſcom ꝓpheticum ſal uatoꝛis in ſine ſeculoꝛũ areſcent homines pꝛe timoꝛe expectatione que ſupueniet vniuerſo oꝛbi. Omnis vo ariditas quã ſic ſaluatoꝛ pꝛenunciat. aut ex inſufficien⸗ tia hominum eſt. quia ſcõm apoſiolum non ſumus ſuf ficientes cogitare aliquid ex nobis multominus ⁊ age⸗ re.ſed omnis ſufficientia noſtra ex do eſi:et de iure ſub iecte materie in mihil tendimus quia ex mihilo creati ſu mus.ex creatoꝛis autẽ intuitu ſumus qð ſumus:⁊ agi⸗ mus bona que facimus. Aut eſt ariditas ex hominũ pti naci malicia:qui ſeipſos pꝛocaci actione humoꝛe gratie arefaciunt. Aut ex maloꝛũ fragoꝛibus ? terroꝛibus tirã noꝛum:quos homines expaueſcũt Aridi pꝛofecto ſunt homines qui a ſeipſis non habent vnde aliquid boni fa ciant:et habent vnde mala committant atq; deñciant. Quoniam autẽ viride et aridum vera contrarietate vt cetera contraria diſtinguunt.ſi chꝛiſtus viride lignum eſt:antichꝛiſtus aridum erit. Pꝛoinde vt intentio chꝛi⸗ ſti eſt: ſubnectantur et verba Si in viridi ligno chꝛiſto hoc faciunt:in arido antichaiſto quid fiet. Sed nec reſe ratur quod dicitur ad chꝛiſti coꝛpoꝛis ꝓpꝛij paſſiões: vt ex eis velit tanq; maioꝛibus compati paſſionibus aridi ligni. Non enim magnipendit ſaluatoꝛ niſi ex cauſa iu/⸗ ſti ſiue iniqui coꝛpoꝛis paſſiones. Nec ex hoc querit coꝛ/ da hominũ aduertere in doloꝛem. ꝙ antichꝛiſtus autqͥ libet iniquus vel iuſtus ſit qᷓ; chꝛiſtus maioꝛa paſſurus: ſed conflictationes eccleſie in varietatem pſecutionuʒ ſub diuerſis tempoꝛibus et regibus futuras pꝛenunci at ſeuioꝛes. Argumẽtum magnum eſt future cladis q tam de omnibus diſcipulis atq; apoſtolis q; etiã de mu lieribus nullus ſibi reman ſit ſidei veritate coherens. excepta virgine matre ac etiam latrone:qui ſecũ in cru⸗ ce pendens credidit. Magna pꝛotinus ſtrages vbi dux ſolus relinquitur:et ipſe tandem adicitur moꝛti.Cru⸗ tertiuſdecimus delioꝛum et inuiſibilium futuroꝛum maloꝛum facta p⸗ poꝛtione credentiumad quod tunc in chꝛiſto ſub chꝛi ſto agebatur pꝛeſagium erat Elerba ſiquidem ſcriptu⸗ re diuine magis ſunt in ſententiam conſonã geſte rei in intentionem dicentis ab expoſitoꝛibus aut intelligẽ tibus tranſferenda qm diſcutienda per ſingula. pꝛo eo ꝙ ſacra ſcriptura omne genus loquendi cõplectitur vt aut explicite aut enigmatice percipiatur quod dicitur. Ad iniuriarũ autem redundantiã perficiendam:cũ du ceretur ad occidendum ſocietatem habebat latronum. Vngde referturl Sucebantur autẽ et alij duo nequam cum eo:vt interficerentur O ſeueritas et obpꝛobꝛio⸗ ſa conditio vt ſocios nequam habeat:qui nunq; wlluit quod non poſſet efficere: nunq; fecit ni ſi pꝛobatum in foꝛnace iuſticie.. Et venerunt in eum locum qui dicit caluarie locus:hebꝛaice autẽ golgatha Et depoſita cru ce de doꝛſo ſimonis vt affigeretur in illa ieſus:et paſſio⸗ nis ad irrogandam aſperam moꝛtem. inſtrumentis vn diq; pꝛeſto fact.anteq; ſatellites manus ad crucifigen⸗ dum apponerent:l dederũt ei vinum mirratum bibere felle mixtum. Et cum guſtaſſet noluit bibere Clinum mirratũ cum felle pꝛemittit᷑ anteq; fodiatur: vt ſinguli ſenſus ſingulas habeãt paſſiones Et lingua aue docue rat dulcia verba vite recompenſationẽ habeat in vino mirrato alicuius animalis amariſſimo felle mirto Im placabili odio iudei oderant linguam illam:quam tali⸗ bus oꝛdinauerant amaricari ſapoꝛibus. Hemoꝛes enĩ erant:quoniam dãnatos illoꝛum moꝛes arguerat. Ci⸗ tius etiam autumantes eum moꝛi huiuſcemod liquo ribus pꝛeuenerunt.ex felle adhibito pꝛeoſtendentes:q̃ niam interius repleti odio amaro erant Amaritudineʒ continet illa veſicula:et ex vlla parte atq; in animali ali quo non dulceſcit. Sed ſi nõ me fallit optime credo ꝓ centauram heꝛbam que felterꝛe pꝛopter inſertam ama ritudinem a pleriſq; vocatur vino amaro ad amaritudi nem augendam peruerſo ſtudio miſcuere:que ſoꝛdidiꝰ inuẽta fuit qᷓ; fel cuiuſlibet animalis quomodolibet tru cidati.Mõ autem refert credere quid hoꝛum fuerit dũ multiplicatis habentibus aſperum ſenſuʒ chꝛiſti paſſio peraugetur:et innoteſcit peramplius inſaciabilis perſi⸗ dia iudeoꝛum. Longe ante dauid in chꝛiſti perſona pꝛe⸗ dixerat. Et dederũt in eſcam meam fel et in ſiti mea po tauerũt me aceto. inum mirratum dicitur aut quia mirram habebat immixtam:aut quia velut mirra ſapie bat amarum.Admixtio fellis:adinixtio amplioꝛis ama ritudinis erã rebus illam habentibus ex natura:ſiue vt ſanius om̃i⸗ no credamus iſta omnia in ſuis ꝓpꝛietatibuſ affuiſſe in deſignationem eius. ꝙ electa vinea ſcilicet ſinagoga iu deoꝛum in omne genus amaritudinis inuiſibilis ſit cõ uerſa:et pꝛopinauerit chꝛiſto coꝛpoꝛis moꝛtem omnẽq; legis oꝛiginalis iuſticie pꝛeuaricationẽ. Et nihil deo amarius per diſplicentiam offertur. nihilq; homimbug ad periculum amarius reſeruatur:qᷓ dei derelictio ipſi uſq; pꝛocax offenſio. Chꝛiſtus autem cum guſtaſſet: no luit bibere. Guſtauit cheiſtus omnes paſſiones. ſed nõ abſoꝛbuit. quin reliquerit ſequacibus poſteris:nec alv⸗ ſeuit moꝛtem que oꝛiginaliter pꝛouenit ex parentibus primis. Quamq; enim ſua paſſione noſtra peccata de⸗ leret. reconſiliaret et patri.non tamẽ moꝛtem abſtulit nec paſſiones vt non eſſent abſoꝛbuit. Relinquendep fecto erant diuino et infallibili decernẽte Rcreto moes hominibus et paſſibiles paſſiones: cum quibus huma na natura certaret ad premium: euadeꝛetq; ſupplicium t Aut totum hoc qð de amaritudine ꝑ mir ram fel et acetum dicitur ſit expꝛeſſio amaritudinis ex etat ſiin n reret tum! mnen ſiemn venit lſube tumh. oitbi inteln pooban Hece ſwnut katin. iuſcem ſtumpr ſeccog odiene minif tedar reian mune luiſſe peinen lction tem E nemen tandhe ſerepe tomc err Unſe coote nen ſce nea loͤnm jem onep oot lumt noet. lhnten lterni lſfroone letutan Cokeere terheron ungun⸗ hoonm Utercrn Adann iliage Piacten Teheſt Priset epplane ſtn h Algn lrri ſnnk ctape bchi nptu⸗ erei⸗ ellige poed turyr thr, ci du Mumm. aam obr Bwhie Aum in an det wſinarn etpaſſo ſenttopn aßſgen mbibere Cnnum Utfingon uedave tin wo lro Jm umtali ebeni t. Ci liguo ntesrqh wmdine Ww Cedo uumanm mmartudi eſorctide oltertrn fuertdi iſtipaſto hiispeth fſonapeer timeap utque rmſopie Nisng ſepmir nts er oſctin wiſſein Gogan loſitc ommniqh nihildeo mmnbus inoin luſetmo. . ſ 10 nec⸗ v/ enthus atn del bſtolit enep omoes hums pncium et angeretur timoꝛe que amoꝛe pꝛimo non ſteterat. Et ſi impaſſibilis ex chꝛiſti paſſionibus atq; moꝛte huma⸗/ na natura facta fuiſſʒ ꝙ nullo modo pateretur aut mo⸗ reretur ſuꝑbiſſet pamplius:que paſſibilis manẽs tan⸗ tum ſuperbiuit vt diuina mandata ſuperbiendo conte mneret.et nihilopenderetur ſides qua ſuꝑna mereret ſi ex moꝛte chꝛiſti hominibus in hac impaſſbilitas ad/ ueniiſet. Nam vt non moꝛerent᷑ homines euãgelio col la ſubdidiſſent magis qᷓ; ob ſidem beatitudinum bono⸗ rum honoꝛabilium ſuꝑnoꝛum. Guſtauit cheiſtus ⁊ no luit bibere:ne et econuerſo ſenſu chꝛiſtum a paſſionib. intelligamus abſoꝛptum.Nec etia bibendo videret᷑ ap pꝛobare maleacta ledentium:et ſeuientium iudeoꝛum Nec etiam ſi ad penitentiã ipſi ceteriq; iniqui venire di ſvonũtarrogata obpꝛobꝛia ⁊ peracta hominũ ſcelera tra lecit in odium. Pꝛoinde chꝛiſtus guſtat:non bibit hu iuſcemodi amaritudines.Tu igitur ſi qinppiam mole⸗ ſtum pateris vlut ſapoꝛem dumtaxat appoſitũ guſtui ſic cognoſce:non aũt in ventrem mentis per memoꝛiaʒ odiendo traijcias. Inſpice qualia ocula apponunt᷑ bo/⸗ mini fatigato:homini ab hominibus pꝛo ipſoꝛum ſalu te clamãati.Ecce qualis eſt refectio hominis in carne fe re iam lapſi. Elide cõpaſſiones oſtenſas homini de hoc mundo in pꝛoximo migraturo um autem bibere no luiſſet poſt guſtum decernente centurione. ſacerdotuʒ pꝛincipibus infeſtãtibus. pꝛoceſſum eſt ad impijſſimã actionem:videlicet ad cruciigendum omniũ redẽpto rem. Et inter cetera euangelica ſcripta que ammiratio ne meum animũ pulſent hoc potiſſimũ eſt:ꝙ tantũ et tanti hominis cruciſixionis miſterium dumtaxat om̃ii ſerie pꝛetermiſſa edicitur factum. Sed nõ abſq; occul⸗ to miſterio:ita modus ab ommibus euangeliſtis extitit intermiſſus.De quo tutius q; ipſis nemni crederemꝰ An foꝛte vulgata noticia qua ſic damnati tradũtur exi⸗ cio temperauit manum:me inſererent in ſcripturis cru ciſirionis modum. Seu ſpũſſanctus ſic voluit:vt con⸗ ſiderat io non expreſſa per additamentũ pia meditatio⸗ ne ad meritum ſidelium remaneret. Inquiunt enim cõmuniter omnes euangeliſte Poſtq; autem cruciſ⸗ xerunt eum diuiſerunt veſtimẽta eius Ecce ꝙ crufixi⸗ one poſita et prehabita in aliud obpꝛobꝛium deuenitur moduſq; additur.Allius autem dixit Et cruciñgentes eum diuiſerunt vſſtimenta eius:et latrones vnũ a dex⸗ tris et alium a ſiniſtris Alius idem dicit vbi crncifixe⸗ runt eum Et cum eo alios duos hinc et hinc: mediuʒ autem ieſum Ecce omnes pꝛetereunt oꝛdineʒ aſſerũt affixionem aut ne videant᷑ verbis narrando ſuccumbe⸗ re.aut quia vbiq; terrarum atq; regnoꝛum notum eſt: qualuer executioni traditur iuſticia pꝛeſidum.et quali ter latrones ⁊ homicide ceteriq; nequam decreto legũ et regum:aut inferendo moꝛtem aut mutilatione mẽ⸗ bꝛoꝛum aut erubeſcentijs pumuntur:vt nõ credamus aliter cruci affirum:qᷓ; conſuetum fuerit affigere coꝛpo⸗ ra damnatoꝛum. Et aliquid qð expꝛeſſum nõ fuerit ve ridica plerunq; relatione innotuit:et eccleſia catholica pia credulitate ſuppleuit· Sʒ quid aliud pꝛeſumendũ de chꝛiſti cruciſrxione niſi ꝙ crucem aptauerunt quo a⸗ ptius et crudelius poſſent ieſum in illa cõfigere. Et eñ expoliauerunt omnibus veſtimentis ſuis vt nuditas eſ ſet ad obpꝛobꝛium et facilioꝛem redderet ad toꝛmentũ Sed quid viderunt tunc erat quid nunc noſtris conſi deratiõibus pꝛebet ꝙ ad penam ſubeundã expoliatur ie ſus dei ſlius omnia ſuis et confoꝛmibus decoꝛibus ve ſtiens. Sed vt nobis totus oſtendatur nihil operiens niſi ꝙ creatura ſuo captu nõ recipit.vt ſicut nudus coꝛ —,—6 2:4. poꝛe monſtratur dum patitur:ſic ⁊ ipſum verum deum omni amoto vlamine intuitiue in eteꝛna gloꝛia videa mus. Pꝛefert nudum m paſſione coꝛpus:vt ad nuduʒ verbum in deitate viſuri veniamus. Idcirco in paſſiõe fit pꝛerogatio nudi coꝛpoꝛiſ:qm̃ ad claram ⁊ nudam dei viſionem aliter non peruemtur:niſi eius merito paſſio nis.MNudatuſq; furibunde capitur ⁊applicatur cruci:q; uis in nullo renitens ad omnia ſe tractabilem pꝛebeat. Diſtenditur in crucem coꝛpoꝛe ieſus.magis in animo ad homimes caritate diſtenſus:vt etiam ſui cruciſixoꝛeſ non excluderent᷑ a caritate fontali Etenim oꝛauit p eis Diſtenſoq; pꝛeſio ſunt claui:et mallei deſuper feriẽtes in manu valida affigentium. Quivt atrocius et erpe⸗ ditius hanc inpietatẽ perficerent vt in alicuius piã me ditationem venit trifarie ſunt diuiſi:vnus dextram ma num. alter ſiniſtram. tercius pedes ſupꝑpoſitos peruali⸗ de diſtendentes ictibus crebꝛis et validis reſonantibꝰ ſuper clauoꝛum capita configebant.priuſ vnam deinde aliam:demum pedes credamus eſſe cõfixos. Penitus hoc tenendum eſt:ſatellites illos gerẽde rei omnẽ apti⸗ tudinem inueniſſe. Accedat igitur ſecure pia credulitaſ et pietas credens.et qð aptius viderit teneat:dummo do a religione vera non diſcrepet. Pꝛemebatur et con⸗ figebatur imiſericoꝛditer illa caro:et illud coꝛpus eratĩ illa hoꝛa in ſeua paſſione ab omnibus derelictũ. Et etiã ipſe chꝛiſtus ſemetipſum reliquit in penis:vt nec leui⸗ garent᷑ virtute deitatis ſed magnanime ferrent᷑. Soni tus generatus ex colliſione claui carnem dommicã pe⸗/ netrantis et mallei deſuper ferientis foꝛtiter reſonabat in auribus aſtantium:magis autẽ in coꝛdibus diligen⸗ tium doloꝛibus rebvabat.lctitabat malleus clauos ad configendum dñicum coꝛpus coꝛda vero diligentium. maxime theotochonis validius feriebat. Sẽtiebat chꝛi ſtus doloꝛes in carne:ſed necanimo mouebatur. Dile⸗ cti ſui potiſſime vnica.inexplicabilibus penis in anima fodiebatur:et ſingultibus ⁊ lacrimis eiulatibo irreme⸗ diabilibus chꝛiſto patiẽti ſic crucifoꝛmis aſtabat Quis et quãtus aut qualis planctus eſſet aut decuiſſet qᷓ; ſcri pto edicere pꝛeterire ſilentio vtilius ratus ſum:ne mi⸗ nus q; fuerit ſcribens pijs mentibus quibus pꝛo chꝛi⸗ ſto fletus eſt dulcis:flendi ⁊ meditandi amplioꝛa pꝛeci⸗ dam materiam:aut excedens qð fuit non vera deſcribã Jeſus autem nec caritatis oblituſinec ad rependendũ qð malo gratiam tardus:nec abſoꝛptus doloꝛibus etiã dum crucifigitur pꝛo ſuis crucifiroꝛibus interpellabat ad patrem dicens.l. NPater dimitte illis:neſciunt enim quid faciunt Sciunt quia cruciſgunt: ignoꝛant quẽ cruciſigunt Romani enim erant aut de gentibus inar cumciſis miniſtri et milites pilati qui hoc miſteriũ exer cebant et nutriti ſub cultura ꝑfidie que dicebatur ſer⸗ uitus idoloꝛum:nec aſſueti erant vaticinijs pꝛophetaꝝ vt coniecturare poſſent aliquãdo dei filium in carne de⸗ buiſſe venire:vnde omnino neſciebãt quem crueiige⸗ bant.Quamobꝛem miſericoꝛditer ſubuenit eis gratia ſaluatoꝛis.et omnis culpa eſt mitioꝛ faciliuſq; mereret veniam:que ab ignoꝛantia qᷓ; que a malicia ſumit exoꝛ⸗ dium. Meſciebant enim quid facerẽt:quia preſidis mã dato parentes iuſticie opera exequi arbitrabantur. Me⸗ ſciebant quid facerent:cum fidem credulam adhiberẽt diffamationibus iudeoꝛum:et eis placere geſtiẽtes ani moſius penis chꝛiſtum afficiunt. Magna ignoꝛantia te nebantur quia credebant debitum qð erat iniuſtum:⁊ innocentem vt ſceleratum hominẽ patibulo affigebãt Pꝛoinde chꝛiſtus conſtitutus in penis agitatus a ma⸗ lis repletus doloꝛibus.ſed caritate vigẽs:pꝛo eis inter⸗ 60 Liber pellabat ad patrem. Pater ignoſce illis:neſciunt enim quid fadunt. Quia ſi iudei odio et malicia:iſti xro me officio et obedientia cruciſigũt. Judei quippe pꝛopꝛijs manibus non fuerunt huius atrocitatis miniſtri ,0 teſt autem exchꝛiſu magna benignitate compꝛehendi: qð etiam iudei ad hanc interceſſionem pꝛo conſequen/⸗/ da indulgentia ꝑtinerent:illi dumtaxat qui chꝛiſtũ nul lo modo cognouerunt. Si vero ſcientes in iſtam oꝛati onem veniſſent:fruſtra remiſſionis ſeu dimiſſiõis can⸗ ſam inueyiſiet ſaluatoꝛ:quia neſciunt quid faciunt. Eſt ſiquidẽ.quia:ſemꝑ redditio cauſe.Quomodo ergo ſci entes que fiebant et faciebant aut conſentiebant in ne⸗ ce filij dei. ad iſtam oꝛationẽ potuiſſent pertineꝛe:cũ tm̃ de ignoꝛantia ſit redditio cauſe. Quomodo etiam igno rantes potuiſſent excludi gentiles ſiue udei.cum ꝓ pec catoꝛibus oꝛaret et velit oes homines ſaluos fieri. ru cifixo chꝛiſto et crudeliter in cruce pendẽte ſibi in pena ſimili ſed cauſa diſpari:homines aſciſcuntur. Et cru⸗ cifixerunt cum eo alios duos latrones vnum a dextris alium a ſimiſtris lvt chꝛiſtus puerſa intentione agen⸗ tium eſſet in medio damnatoꝛũͥ. Magis autem credat factum diuino miſterio. Sed hoꝛrendum piaculumꝙq; cum latronibus tam acriter plectitur: qui nunq; ipſoꝝ lauerna poꝛtauerat.Eleruntamen ad aceruũ penarum chriſti augendum etiam miuſte leges in ommbus fue⸗ rũt.ex enim iuſticie dicitur vt qui ſimilem cum alijs vitam ſuſcipiunt ſimilem ſentiãt in legibus diſciplinã. Ac per hoc chꝛiſtus in penis et cum ſceleratis debuit de putari:ne innocẽs in pena factus ſimilis impijs in cul⸗ pa credatur omnino fuiſſe cõſimilis:nec nocentes da⸗ mnari debueꝛant cum innocente ſeu iuſto ne conſoꝛtio eius pꝛo eis innocẽtia crederetur. Sepe nanq; agitur ꝙ iuſtus ſociatus iniquis eoꝛum mala obtexit in parte. Recõuertitur autem et ſepius: ꝙ iniquoꝛum ſocietas iuſtis infamiam dedit Fuit autẽ pꝛedicta ieſu infaſta ſo cietas:et cum ſceleratis deputatus eſt: vt nihil chꝛiſto credatur ex ipſo aliquid pꝛouemiſſe foꝛtuitum. Cruciſi/ xio latronum chꝛiſto ſocialis: pꝛeter oꝛdinem rei geſte ad ſecretioꝛa oſnum pandit.Latro inceſſoꝛ eſt viarum: aliena per notam violentiam rapit et ſepe hominem in terficit:quia inuenit renitentem:ſiue quia veretur quz expoliat accuſantem.Angelus cadẽs vnus eſt latro:ſed penam poꝛtans eternam veniam non meret᷑. Impꝛope rauit enim occultis modis filio dei nec ſe peccaſſe õgno uit vt ad penitentiã volueretur. Genus humanũ der⸗ tralis eſt latro:cui miris et occultis modis chꝛiſtus mi ſericoꝛdiam fecit. Mag aũt in iſtis latronibus duo ge⸗ nera diſtinguuntur hominũi peccatoꝛi. Vlli per dei oe⸗ cultam miſericoꝛdiũ reuertũtur ad vemã: habita cogni tione delicti. Ac etiam illi qui per irrepꝛehen ſibilem iu⸗ ſticam dei demeritis pꝛopꝛijs exigentibus nõ conſeq̃n tes veniam:xremanent ſua obſtinatione damnati. Ged vtriq; latrones quia ſe latrocinantur inuite a deo.et ſi⸗ bi pꝛopemodũ violentiam faciunt cum ea quibus a doo ſe auferũt ipſo nolente cõnmittunt. Sed iudexequalis et medius chꝛiſtus iuſticia ĩmaculata decernet.quãſin⸗ dulgentiam penitentibus cõferat:et in qua pena repꝛo bos etiam tacendo relinquat. At vbi crucifixerunt ino centem et duos nequam:ieſum dei filium nõ intelligẽ tes altitudinem rei geſte.de mandato pilati per trium⸗ phalem titulum a reliquis diſtinxerũt. Juſſerat enim pilatus vt ſibi apponeretur cauſa qua crucifixeus erat: quam iuſſit ſuccincte ſcribi elemẽtis hebꝛeis grecꝭ atq; latinis.Cauſa vero huiuſcemodi erat. Jeſus nacare⸗ nus rex iudeoꝛum.Que in quadã aſſidula ſcripta erat tertiuſdecimus et appoſita humano ingenio ſiue ſtudio ſuꝑ caput eiuſ amote pauliſper: non ꝙ caput ipſa contingeret. Quiti tulus ideo cauſa dicitur:quia ob hoc crucinxus eſt:quia ſic eum iudei accuſauerant tanqᷓ; ſe ſacientem regẽ ipſo rum.Que cauſa cum perlecta foꝛet a multis tam hoꝛa poſitionis qᷓ; in modicis ſuccedẽtibus hoꝛis pontifices et phariſei gratulabantur nec moleſte ferebant de appo ſita cauſa:ſed de ſuccincta ſcriptura.quam nõ humano ſtudio ſed diuino miſterio ſic iuſſerat ſcribi pilatus: ti⸗ mentes futurum obpꝛobꝛiũ:ne mũdo inclareſceret ꝙ regem pꝛopꝛium cruciſixiſſent ſatagebant addi vt no⸗/ tioꝛ per additionem fieret cauſa damnati non ꝙ delere tur que erat appoſita. Nam ſequitur. Scripſit autem titulum pilatus et poſuit ſuper crucem. Erat autẽ ſcri⸗ ptum Yeſus nacarenus rex iudeoꝛum. Hunc ergo ti⸗ tulum multi legerunt iudeoꝛum.quia pꝛope ciuitatem erat locus vbi crucifixus erat ieſus.Erat aũt ſcriptum hebꝛaice grece et latine. Yeſus naçarenus rex iudeo:ũ. Dicebant ergo pilato pontiſices iudeoꝛum Noli ſcribe re rex iudeoꝛnm:ſed quia ipſe dixit rex ſum iudeoꝛum Nõ ſcripſit pꝛopꝛia manu pilatus titulum.nec appoſu⸗ it:ſed vſus eſt loquendi vt quod ſubditi ſiue miniſtri pᷣ cepto maioꝛis faciunt:ipſe qui pꝛecipit facere videatur Alius appellauit tantũmodo titulum.vigilantioꝛi ver⸗ b marcus dixit:ſcilicet titulus cauſe.Titulus a titane nomen accepit.vt luceſcere quod agebatur aut diceba- tur faceret.cauſa vro erat ob quam chꝛiſtus crucifixui erat. Cauſa wrro ſuberat ſed iniuſta et omnino erx delati one falſa.nõ tamen titulus et cauſa iudeos abſterſit a crimine:aut ab huiuſcemodi moꝛte ipſos reddidit im/ munes. Sed nec erat cauſa quam pilatus inſcripſerat ſed erat dei eterna voluntas vt redimeꝛetur homoqad tempoꝛalia conuerſus ab eternis errauerat. Exaratus titulus erat Yeſus nacarenuſ rex iudeoꝛum. Geſus.ſic enim prenunciatus fuit ab angelo. Et vocabis nomen eius ieſum. Et ex effectu cõpetebat eidem. nomẽ quip⸗ pe dicitur ſalutare:ipſe dumtaxat eſt qui ſaluandos ſal uat. Macarenus ex terra qua nutritus eſt:et interpꝛeta tio vocabuliaſſerit in parte quod eſt. Nam ab omni la- be mundus mundanſq; purgãdos.ſanctus ſanctoꝛum omnem ſanctificandũ ſua virtute ſanctiſicans:vnctus vnctiõe ſpũſſancti eterna. Et pius factus eſtomnibus pie conſecratus ex roto diuinis ipſe imo diuinus et de⸗ us ex patre homo ex matre deitati exomnibus conſecra tus:vt mhil ad ſe ſed ad patrem omnia retulit.et p hu⸗ mano genere ſe conſecrauit in ara in qua per aſperum ſenſum coꝛpoꝛis perqidit ſenſum Elirgultgrius eſt vir gam cedentem populos ſemper habens. Et virga dire ctionis eſt virga regni eins:ſcindens mate ſeculi laben tis hominibus iuſtis.et caſtigans pharaonicos digniſ⸗ ſimis hoꝛribilibo plagis. Floꝛidus eſt vernantiſſimus flos aſcendens de radice ieſſe in odoꝛem cunctoꝛum vi uentium. qui viam quam floꝛens in mundo monſira⸗ uit ſequi atq; diligere non abhoꝛrent. Mec ſiquidẽ eru⸗ ctuat interpꝛetatio nacareni. Bex iudeoꝛum. Moc ipſe non dirxerat: ſed in delatione falſo ſibi fuit obiectũ. Ele⸗ runtamen rex veriſſimus erat omnium regũ dominus dominantiũ:qui nemini pꝛeripuit iura regnadi:ſed ab eterno in ſoꝛma dei erat dominus vniuerſi. nihilq; ſibi ademptum cum in foꝛma factus eſt ſerui:ſed amplius actum eſt vt habebat foꝛma dominabilis.nunc etiam habeat muta foꝛma ſeruilis. vt nec ſit alius et aliud rex regum et dominus dominantium qᷓ;ab eterno vnige⸗ nitus dei filius in tempoꝛe homo factus.Tanq; in hu,⸗ manis pꝛudens pilatus et pꝛecauẽs in futuris: lingue tip ina lingo met elaet unc topeog te ple gua ſur ſetebart Paimo Hecun jant vt turopo⸗ leretur. mitteba lvo ſuae Arome ſactum ter. quo tuluz ce. q; din ſocus tatem raqvi polon logeti entes dintter ſeſegert ſſeraeten⸗ ſcarepe (aW Cem wsne nunc n giag⸗ neca lum Ef ſene it ui ſunſis ſo. Gee teſmns t Mon Gvireute talgfae Prſtbiag ſenawp mhenite doneſee Crumn Gammnie ſeienn Ptißee gas nnn lterein Witns riemn linen nsd ntpbi tenct Quiti ſtan eſpſo n ho ficeg umano⸗ s: ti, ceret N d PDere tguem t ſcri⸗ egoti⸗ ltatem nptum eori, Mſceſee en. tappoſ munſtni⸗ videatue ntioriwr; Satitane 1t decebe; rhcifint ercrhti ſtenſita it im / tiplerat wod Mraras Heſus ſi lShomen vme gni⸗ undosſel interprens bommile Unetorum opnets ommmbos ho et de⸗/ onſea etphu⸗ ſerum eſpir gadire Mülaben dignic⸗ iſſimus veum ſonſtta/ ceeru⸗ ocie ti Cee⸗ omminus lile ig ſhi olus etiamm iudrer nnigen inha inore nmeenrernrrrnnegnrgearere —— — — triplicis elemento titulum fecit inſcribi Qð magis di uima inſpiratione factum:velut caiphe pꝛopleciam.Nã lingua hebꝛea lingua oꝛiginalis erat.⁊ eo digna quo pꝛi ma:et in illa locutus eſt chꝛiſtus.et mundum docuit qᷓ neſciebat. Que in dunſione gentium per loquelam ſo⸗ la in populo ad dei cultum ꝑtinente remanſit. Gꝛeca ve ro pꝛopter ſcientiam a ſapientiã grecoꝛum ſua dignita te pollebat.Nam greci ſapientiam querunt.Latina lin⸗ gua ſuper omnes alias romanoꝛũ imperio et diſſertiõe ferebatur. Ende ter Jeſus naçarenus ſcriptum erat. Pꝛimo elemẽtis hebꝛaicis:quia ipſe de genere illo erat Secundo grecis elementis:pꝛopter eos grecos qͥ ade- rant vt referrent.Tertio elementis latinis vt excuſare tur apud ceſarem ſiue ſenatum:ſi moꝛs chꝛiſti ſibi obij ceretur ad crimen. Igitur pilatus ſuper caput chꝛiſti p mittebat excuſationem. In his tribus linguis apoſto⸗ lus ſuas tm̃ ſcripſit epiſtolas.vnam ad hebꝛeos.aliam ad romanos. duodecim ad grecos. Et magis pꝛeſagio factum eſ::ꝙ in his tubus linguis ieſus appellatus eſt rex.quoniam omnium nationum pꝛofecto eſt. Hũc ti⸗ tuluʒ cum legiſſent iudei tam hoꝛa qua ſuppoſitus erat qᷓ; deinceps:quoniam pꝛope ciuitatem erat cruciſxiõis locus ad quem facilis erat egreſſus et regreſſus in ciui tatem. Et multi exierunt cauſa viſendi pendẽtia coꝛpo/ ra:qui ducta non ſociauerant. Et murmuratione ino pulo iam deuoluta.pꝛincipes populoꝛum adiere pilatũ rogationibus depꝛecantes.et argutis ſermonibus ſua dentes:vt aut dleret titulũ aut ſuperadderet.quia ipᷣe dixit rex ſum iudeoꝛum. Sed magna fuit pilati non ex ſe ſed ex dei virtute conſtantia vt nec deleret quod ſcri⸗ pſerat:nec adderet qð iudeoꝛum pꝛauitas ſubmiſſa fal ſitate petebat. Iniuſtaet in fal ſitate fundata petitio ſe⸗ cum negationem poꝛtat q;q; ſepe quod petit obtineat. Et ammiratione magna ſuſpendimur.qꝙ tandem pila⸗ tus non denegauit iudeis fieri chꝛiſti moꝛtem:et tamẽ nunc tituli denegat abolitionem ſiue additioneʒ dicẽs. Auog ſcripſi ſcripſi Plus enim erat chꝛiſtum adiu⸗ dicaſſe moꝛti.q; tituli adgere aut abulere ſcripturã. Sʒ nec aſcolonita potuit delere hunc titulum et titulatum cum audiret a magis.vbi eſt qui natus eſt rex iudeoꝛũ Et fruſtrato labvꝛe ſudauit necãs pueros:chꝛiſtum poſ ſe necare ſe credens. Nec pilatus chꝛiſtum delere potu it.qq;uis ſententiam moꝛtis expauefactus aut male per ſuaſus emiſerit.quoniam die tertia reſurrexit a moꝛtu is. Sed nec pꝛeſumpſit amplius ſuper impoſituʒ titu⸗ lum. ſiue in parte cognoſcẽs quod erat.aut neſcius cõ⸗ teſtans pꝛeſentia propheticanſq; futura Ecte ieſum ſta tim mundo editum ſequitur titulus:nomẽ rem fama q; virtutes. Vbi eſt qui natus eſt rex iudeoꝛũ. Ecce mi racula facientem:regem vult eum turba pꝛeferre. u per ſubiugalia ſedens cum hieroſolimam ingredit᷑: rer iſfraela populo pꝛoclamatur. Ecce moꝛiens rex iudeoꝛũ impenitenter inſcribitur:vt etiam exeo ꝙ homo vnicuſ deo naſcens viuens et moꝛiens credatur rex ommüů ſe⸗ culoꝛum. Et nihil ſibi ex his que paſſus eſt fuiſſe de re⸗ gia maieſtate ſublatum. Et addenda erat in poſterum ſcriptura tituli triũphalis.non eo ſenſu quo pꝑetebant pontifices iudeoꝛum:vt chꝛiſto in delatione obiecta fal⸗ ſitas. nunc literis lingue triplicis ſcriberetur. ſed veri⸗ tate rei:vt qui tunc ſcribebatur rex iudeoꝛum nunc ſit penitus omnium nationũ Quod iohãnes in ſuo femo re ſcriptum alta contemplatione conſperit. Et habet in veſtimento et in femoꝛe ſuo ſcriptum:rex regum.et do⸗ minus dominantium. Non eo iure quo magi clamaue runt:vbi eſt qui natus eſt rex iudeoꝛũ:quo pilatus in⸗ iuſticia irrepꝛehenſibilis ex toto eſplence⸗ ni Boluatoꝛis ſcripſerat nec rogatus amouit.acſi penitus eſſet eo iu⸗ re rex eſt et dommus vniuerſi:cum diuina non huma⸗ na ſint iura dominationis domini ſaluatoꝛis Ac per hoc neſcius ſiue gnarus pilatuſ quod ſcupſerat omnmo fir inauit:ſpirituſancto deſuper hominũ acta libꝛute qui tã per ignoꝛantes qᷓ; ſcientes ſua miſteria inter homines et in hominibus operatur. Et acta minoꝛa minus cre⸗ denda fieri arguunt ſepe maioꝛa. Nam ſi pilati decretũ non potuerunt mutare udei.quomodo mutabũt ꝙ ie⸗ ſus non ſit filius dei. Si hominum opera incõcuſſa fir⸗ mantur que deus eternus ſtatuit quomodo mutabun tur. Conati ſunt iudei ne chꝛiſtus eſſet filius dei:cona⸗ ti ſunt ⁊ titulum quo rex ipſoꝝ dicebatur auferre. Sed neutrum potuerunt.quia vtrunq; fuit eterna ratione fir matum· Oagna hominum peruerſitas in hoc colli⸗ gitur: vt nocentes ex omni parte iudicari atq; videri ve lint penitus innocẽtes.riminoſius enim eſt velle ini quitatem regulis floꝛibus oꝛnare iuſticie qᷓ; delinque re impetu voluntatis. Et inſaciabilitas repꝛobe mentꝭ apte colligitur que nomen peſſimũ impomit illiſ etiam quos peremit. Moꝛiebatur in cruce chꝛiſtus woluntati traditus iudeo:um nec ipſius ſaciebatur: quin diffama re vellent per titulum. Hi wro colliguntur ex his q̃ ti⸗ tulum hunc impugnabant et cauſam. Qui chꝛiſto dei ſilio ecernam non tribuunt poteſtatem et generationẽ a patre aut qui filium dei credunt tẽpoꝛe minoꝛatũ:aut in humana conuerſum.Necnon et illi quiaſſumptum hominem non credũt eterna et diuina maieſtate ſeu po teſtate potiri.nec dei ſilium credunt factum hominem ſeu hominem deum: omnium regum regem deſignan⸗ tur et illi qui omnia non placita dicunt iniuſta etiam ſi cat. Muius we ro pagani ſeu gentilis hominis firmitas ubſequoꝛum chꝛiſti arguit firmitatem:vt nullis interceſſionibo aut querelis ꝑmutetur qð noſcitur vera ratione ſanxitum. Plus enim eſt veritas appendenda q; omnis querula⸗ tio aut applauſio ple beioꝛuʒ:ſeu terroꝛ aut pꝛomiſſio re⸗ gum ⁊ quoꝛumcunq; pꝛincipum terrenoꝛum. Etenim Vritas ab his ſed hi a veritate non liberant Replicatio quidem ſimilis verbi quam edidit reſpondendo pilatꝰ conſiderationibus animũ tangit. Nam quid ſonare vi detur:quod ſcripſi ſcripſi. Verba ceciſa ſunt:ſed ſupplẽ da pꝛo intentione dicentis. Quod ſcripſi ſic ſcripſi vt ſcom preſidentiam noſtram mutare non liceat. Decet enim pꝛeſidem ita pꝛeindeꝛe quod dictat:ne cogatur ex impericia retractare q dixerit. Ooꝛe pꝛeſidẽtis quia ſic erat loquebatur pilatus.et tanqᷓ; homo pꝛedoctus 2 pꝛouidus in agendis: vt quia pꝛeſes mutare non debe⸗ bat.ne plebe de ipſo propter inconſtantiam ridiculum faceret. Et pꝛeintendebat pꝛouidentiam ſeruando con ſtantiam non pmutare titulum tanq; male pꝛouiſum ſed velut in aula pꝛudentie pꝛeoꝛnatũ. EInde auod ſcri pſi in tabula:pꝛins ſcripſi in pꝛudẽtia. Quod ſcupſi li⸗ teris prius ſcripſi in iudicio rationis. Hec replicatio af firmationem et impenitẽtiam penitus habet:vt quod ſcripſi non penitet me quia ſcripſi. Nec ſcõᷣm iſtam eui dentioꝛem verboꝛum conſonantiam atq; ſententiã fa⸗ ctus eſt: vt diceret. Quod ſcripſi confirmo ratifico ap⸗ pꝛob aut remouere nolo.ſed ait qð ſcripſi ſcripſi Moſ antiquus eſt qui fere apud om̃es inoleuit er vſu. et cũ aliquid queritur aliter dici aut fieri. aut extoto dirimi quod dictum fuerit ſiue pꝛeactum.quod ab iratis ani⸗ mis ⁊ ab his qui ſcm iuſticie regulas om̃ia diriſſe aut feciſſe ſe credunt:ita reſpondet quod diri dirxi.feci ouod feci:vt ex abundantia irati animi aut rationem ſe habe Aiber re credentis ita verba congeminet. Quod autem hoꝛů fuerit in pilato non eſt noſtrum diſſerere. ſed tm̃ eius laudare conſtantiam: vt quod ſcripſi quia ver eſt ideo fſcripſi. Pꝛoceſſit foꝛte geminatum verbum ex anio m/ dignato aduerſus ſubdolã impꝛobitatem: vt quod ſcri pii ſcripſi. Quid ad vos pertinet vltra querere. com/ pleui veſtra vota:pendet in cruce veſier exoſus. Oi ma⸗ le peregi ego iudicaboꝛ a ceſare. Si malũ eſt quod ſcri⸗ pſi quia ſcripſi:ego ſubiaceto nõ vos obnoxius vltioni. QAuid ad vos quid pꝛeſes hieroſolimitan? a ceſare mii⸗ us in hac parte decernat. Cleſtrũ eſt audire atq; vide⸗ re:meum vero eſt decernere cauſas a titulos damnato rum. Moc vero qui legit intelligat.quod ſiue littera to⸗ tum pꝛoferat ſiue indigeat ſupplemento: ꝙ ſenſus ma⸗ gis conſentaneus veritati et diuine voluntati ehciatur q;q; in ſacra ſcriptura ꝑ hominẽ dicta wel facta reſerant Mam in his que dicta et facta in ſcripturis ſacris ab ho mimbus referuntur. in pleriſq; maxime repꝛobat alia ſepe fint intentio agentis ſiue dicetis: alia pꝛouidentia ei deſuper iuſte omnia decernentis Declaramus autẽ qð pꝛo veritate hiſioꝛie tendebãt in eum omnes crude⸗ li miniſterio:et vacabant deriſiombus impie pꝛo pieta⸗ te pendentis Aſexta vero hoꝛa facte ſunt tenebꝛe vſqʒ in hoꝛam nonam vt timẽtes omnes fere abſierrerent nec lux pꝛeſtabat conferens ad lecturam. Ei nona vero cum fugatis tenebꝛis lux adeſſet hec cõcertatio facta eſt Decoꝛatis autem patibulis coꝛwꝛibus damnatoꝛum et cauſa poſita ſuper chꝛiſtum:milites pilati ad veſtimẽ ta dolentis et pauperis diuidenda ſe còuertunt. Et pꝛi⸗ mo pallium ſuum ſcindunt in quattuoꝛ partes·et acci⸗ pientes tunicam qua ſub pallio vtebatur quam omni no inconſutilem et integram in nullo diuiſam et omni diuiſioni cognoſcentes ineptam:vlut rem pulcram in toto ⁊ competentibus vſibus aptã.turpem vero in par tibus ſciſſis aptis vſibus non tendendam illam peni⸗ tus ſunt veriti eam taliter diſponentes:vt eius eſſo cui ſoꝛs deluper ab eis miſſa concederet. Quod euangehi⸗ ſta ſic refert! Milites ergo cum crucifixiſſent eum acce perunt veſtimenta eius et fecerunt quatuo: partes vni cuiq; militi partem. Et tunicam. Erat autẽ tunica in⸗ conſutilis deſuper contexta per totum. Dixerũt ergo ad inuicem. Mon ſcindamus eam:ſed ſoꝛtiamur de illa cu ius ſit. Elt ſcriptura impleatur dicẽs. Partiti ſunt ve ſiimenta mea:et in vſtem meam miſerunt ſoꝛtem. Et milites quide hoc fecerunt Cruciſixis tribus: milites accipiunt wſtimenta. Sed de veſtimentis chꝛiſti non e wſtimentis latronum euangeliſta cõmemoꝛat cum dicit. acceperunt veſtimenta eius ſcilicet chꝛiſti cuierat pꝛopoſitum recitare miſterium. Et fecerunt guatuoꝛ partes:non ꝙ chꝛiſtus tot tunicas ipſe habuit ſicut lite ra ſonare videtur ꝙ vnuſquiſq; haberet partem et vni cam tunicam. Mam ſequeretur ꝙ ſex veſtimenta habu iſſet.vt ſaltim vnum fuiſſʒ diuiſum in quatuoꝛ partes et tunica vna pꝛo quolibet ⁊ tunica inconſutilis de qua euangeliſta expꝛeſſe loquitur qð nefas eſt refetre.non⸗ dum pꝛo veritate firmare. Sed ſic habet pius et catho licus intellectus.Acceperunt veſtimẽta eius:et fecerũt quatuoꝛ partes de pallio ſcilicet quod deſuper phariſai⸗ co moꝛe ferebat. Et vnicuiq; militi mutuo moꝛe diui⸗ dendi ſe inuicem ipſi dederunt partem.ſcilic; quartam diuiſionis iure competentem. et tunicam inconſutileʒ illi dumtarat:cui pꝛouenit ex ſoꝛte. Pꝛopterea euange/⸗ liſta de illa ſerioſius ait. Erat aũt tunica incõſutilis: ſci licet illa que vni militum er ſoꝛte pꝛouenit. Anconſuti lis que non er panno inſciſo aut diuiſo in partibus cõ⸗ tertiuſdecimus ſuendis integrãtibus tunicam facta eſt:ſed indiuiſa ar tificiali opere in ſua integritate ſurrerit quam ſoꝛte pia mater eius ſpirituſancto pꝛedocta in miſteriuʒ fecerat futuroꝛum Mon enim vacabat magno miſterio. cui nõ legimus in diuinis voluminibus ſimile veſtimentum que diuiſa omni cõmoditate carebat Integra vero ma nens ad quod erat facta ſeruabat:ſcilicet vtile tunicale Qð autem dicitur deſuper contexta per totum. aliqua erant ſuperpoſita in decoꝛem veſtis.atq; vt eſſet in ſei⸗ pſa tenacioꝛ:ſuxer quam pꝛudenticonciho atq; concoꝛ⸗ dia milites aſſiſtunt ad miſterium eis incognitum pee ſignatum dicentes. Si diuiditur nulla vtilitas in cõ⸗ muni. appꝛopꝛiate vero nulla:nam modica manebit n partibus vno ſilo continuato et rethiculato tota ptrn⸗ hitur. Reſoluta in partes:et partes in particulgs reſot uentur. Moꝛe aliarum veſtium videmus nõ eſſe ↄſtru ctam. Et ſubtiliter et circũquaq; inſpecta:non inuemẽ tes vnde diuiſioms cultellus apponeretur. dixernnt. NMon ſcindamus eam:meq; violenta manu aliquis no⸗ ſtrum illam ſibi vendicare pꝛeſumat. Nec contendamꝰ in veſte qui ſumus in iſtius moꝛte cõcoꝛdes.ſed ſoꝛtia⸗ mur de illa cuius ſit:diuidi non poteſt communis eſſe Poteſt laboꝛibus noſtris ⁊ milicie noſtre iſia debetur no ſtro domino vendicamus illam.ſed cõmune dominiuʒ redigatur ad pꝛopꝛium:et qð eſt omnium ſit vnius ta⸗ mſen in manu arbitris non tradamus. neq; ſuper ne⸗ gocia noſtra conſtituamus quempiam iudicem: ſed do minus vxſtis huius conſiituatur per ſoꝛtem Dixerunt ergo ad inuucem. Mõ ſeindamus eam: ſed ſoꝛtiamur de illa cuius ſit. Nam iententia ſalomonis eſt. Contradi⸗ ctionem compꝛimit ſoꝛs:ei inter potentes quoq; duiu⸗ dicat. Quod et factũ eſt vt ſcriptuia impieref, Nec cre⸗ damus ſcripturam dauiticam huius partitiõis atq; ſe ctionis cauſam ſuiſſe.vt ideo veſtimẽta chꝛiſii diuidan tur atq; diſiribuant p ſoꝛtẽ. quia ſic ſcriptura pꝛecdirit: ſed quia ſic futurum erat dauid pꝛophetarũ eximius pſætauit. Moꝛum veſtimentoꝛũ diſpartitio magnũ flu⸗ men eruditionũ effundit. Modica veſtimẽta chꝛiſti no bis pauptatem inſinuant:et copis inculti oſtendit iu⸗ diciumn. vt etiam diuiſo pallio tunica diſtributa ꝑ ſoꝛtẽ vt nec auren ſeu argentea cona neq; crumene plene e dentes· nec calciamenta in iſta diuiſione fuerunt: vt ſei atur cei filius non queſiuiſſe talia ſuꝑ terrã: exceptis d bus ſe factum hominẽ oſtendere opoꝛtebat:nec condi⸗ diſſe moꝛe hbominũ teſtamentũ tempoꝛaliũ rerum ſed virtutum. ſuper quibus non filios aut fratres carnis. ſiue quoſq; pinquos:ſed tñi ſuos ſubſequos mundo moꝛtuos reliquit leredes Nec ſibi cure fuit diffinire de materialibus rebus:vt ſciatur qualiter ex hoc mundo tranſire cbeat legittimus chꝛiſtianus. Nibil omnino chriſtum ſibi appꝛopꝛiaſſe cognouimus ſuper terram. He celo enim venerat.et deus verus erat et ad celeſtia et ad ſeipſum hominem aſſumpſit:quem geſtabat. Fu iſſet quippe ad dedecus deitatis atq; aſſumpti hominiſ ſic cheiſtus tempoꝛalia queq; captaſſet. O eius rediſt ad olpha eius vt qualiter pauper natus ſic et moꝛ tuus eſt. Nudus rebus et voluntate habendi ingreſ ſus eſt: ſic pꝛogreſſus et ſic egreſſus eſt. Veſies filij dei aſſumpta humanitas eſt. Quattuo partes facte ſuut quattuoꝛ militibus diſtribute. Etenim in qua⸗ tuoꝛ mundi partes humanitas Chꝛiſti per fidem di / ſiributa eſt:et non ommibus ipſa. ſed vũtaxat aui mili⸗ tauerunt in milicia noui regis. Tegehant chꝛiſtũ veſti⸗ mẽta ſed expoliatus eſt:vt e oĩno nobis ſint patefacta yt fet ti me gete teſta en. om. ctre omn moch moe ſoma umvr goin⸗ ſempo tolbue ter aut Aſen rican ſtime cum ſeind vidu Que olu⸗ ime, ſbime⸗ nsue leeſuam niiaae enen litmern lobden Uten ertere⸗ letundi his ſig pugne tus. ſignif mino oꝛdo⸗ ſonem quoni ſeibe ligrati Cſtito ge diu tgsate, etn ancezr fien ſe dichdit teptor bogren ſets lonef nnong Gmm gun⸗ hnrh ſfe din luiſa Re⸗ Pn ſecen ,uinö entumn kroma Unicale dliqua tin ſei⸗ oncoꝛ⸗ um we in Mnebitin nptn, lsteſol ſeöſen innems herunt. grisno⸗ tendand d ſorna unis eſte Abeturno Drrinig tyniuste ſuper ne em: ſeldo Drerunt lomur ntmi/ c diin⸗ Kde ce ditidhn preirit ermigs. nmagnüf tacheſtinn pfengt in tnpſoi lepeneh⸗ tuntrt ſi erceptio Her condi erum ſa⸗ Catnns, fmuncdo finirede mmunde Lommmno ttenam. geeleſti hut f bonni le teiſt (et worf di t ſeſtegfi fcendi ni fnli üineni . diuiditur. Vnica eſt in vnico deo:et in vni de paſſione do. Balua. miſteria. etamoꝛ q̊ͥ nos ab eterno dilexerat. Diuiſa ſunt vt nunq; in wlamentum vltra cõueniant.Nam neq; vl terius cooperienqus eſt chꝛiſtus:ſed peramplius in glo ria reuelandus. NHouimus er fide omnia opera et miſte⸗ ria eius:moꝛes atq; doctrinaʒ. Et totus patefactus in gere expirauit. Veſtimenta cheiſti ſcripture ſuntveteris teſtamenti et noui:que bis quadrifarie diuidunt᷑.in le⸗ gem. hiſtoꝛiam. doctrinam ſimpliciter docentẽ et Phe⸗ tiam. Ad legem moiſi tempus.?ld hiſtoꝛiã:ioſue iudicij et regum. id doctrinã:codices ſalomonis. Ad ꝓphetiaʒ omuies ꝓpłxte. In nouo autem teſtamento et Puiuſce⸗ modi diinſio reperitur. Ad legem:euangeliũ.ad hiſtoꝛi⸗ am actus apoſtoloꝛum.ad doctrinã epiſtole pauli atq; ca mnomce:ad ꝓpłxtiam apocalipſis iohannis. Harũ parti⸗ um vnuſquiſq; p ſuo captu partem accepit:vt etiã ma⸗ gis in vna qᷓ; in alia quiſq; reꝑiatur edoctus. Et etiaʒ p tempoꝛe iſta nouimuſ eſſe diuiſa: ſcom ꝙ homines ſuis tpibus domino celi ſtrennue aut tepide militarũt.Ahl/⸗ ter autẽ ſcripture vtriuſq; teſtamenti diuiduntur qtuʒ ad ſenſus quibus ipe diſſerte tractant᷑in ſenſum hiſto ricum.allegoꝛicũ. anagogicum.et moꝛalem. Et velut ve ſtimenta coꝛpus:ſic iſta obtegunt chꝛiſtum.A quibus cum exiitur tipice diſuelatur. Iterum. nõobtegit cuʒ ſcinduntur. vt vnuſquiſq; ꝓ ſua capacitate intelligat di uiduntur:et iuxta illam chꝛiſtus dei filius intelligatur. Quoniã autẽ in ommi opere figuratus eſt cheiſtus. ⁊ ob uolutus miſterijs:tempuſ mundi oꝛiginalis partemve ſtimentoꝛum habuit. Tempus indiſiincti mundi ſi naz ſibi retinuit. Tempus diſtinctionis tam circumciſio⸗ nis quaʒ legis:ſuam foꝛtiter appꝛeſvndit.Tempus gra tie ſuam plenam accipiendo poſſ. edit. In omnibus his milicia quedam pagitur. vt ſuo modo certauerint atq; Eecertent qui deo eterno viuoet vero in ſuis moꝛibo mi litauerunt:et vſq; in finem ſeculi militaturi ſunt. Nam iob dicente: milicia eſt vita hominis ſuper terrã. Magiſ autem dixerim: ꝙ deo ſeruiens ſemꝑ foꝛtiter militat ſu⸗ per terram. Mam ſi milites qui vſſtimenta chꝛiſti redu⸗ xerunt in ſrolia nondũ crediderunt. defertur tamenin his ſignificationibus oꝛdini milicie. etiã ſi iniquitas re⸗ pugnet pſone.nam aliud eſt ꝑſona hominiſ:aliud eſt ſta tus wl oꝛdo qui ad pſonam accedit. Ac bonus oꝛdo vnũ ſigniſicatũ inſinuat.etiam ſi perſona oꝛdinẽ habens cri⸗ minoſa pmaneat. nõ enim ex iniquitate pſone curatur oꝛdo miſterij:quanqᷓ; magis oꝛdo refulgeat lonitate per ſone:nec quicqᷓ; pio et ſano ſenſu exiſtimare repugnat. quoniam mundi partes oꝛiens et occidens auſter et a⸗/ Augoagunn regni filij ſunt venturi:ad quas lona chꝛi⸗ i gratie ſimiliter et gloꝛie puenerunt. Veſtimenta emĩ chhaiſti lvna ſunt vtriuſch vite. Tunica wro incoͤſut lis que diuidi nõ potuit: noſtre fidei argnit vnitatẽ. Uni⸗ tsas autem omnino indiuiſibilis eſt: necnõ et ſiguiſicat chaꝛitatem que diuiſionẽ omnino nõ recipit. Vnitas ſi quigeʒ noſtre fidei: ſcindi nequit. Poteſt nempe homo Aaſide reſcindi. ſed fides nõ poteſt vllo modo pſcindi.õᷓ eſt fides et fides:necq́;uis exipᷣa multa credamus ipſa . ca eccleſia oꝛ⸗ thodora. VUna etiaʒ ptin charitas ?: q́uis multi ab ipᷣa pꝛogrediant᷑ effectus. Nam ſi a ſide et a charitate vna ef fectus multi pcedunt.neutra tamen diuiditur. wlut ſo lis radij qui numeroſitate ab ipᷣo refulgent ſeruãt tamẽ in oꝛigine vnitatẽ:non enĩ ſol diuiditur etiam ſi radij. Anum eſt coꝛpus luminis:etiam ſi multiplicentur ra⸗ dij lucis. Mec tunica fides vicʒ eſt chꝛiſti: ſed multis nõᷣ omnibus pnuenit in ſoꝛte. Apls nanq; dicit. Mõ ommũ eſt fides. Similiter et charitas que chꝛiſti eſt poteſtate donandi:multis nõ omnibus ꝓuenit in ſoꝛte. Vtraq; tamẽ deſug eſt cõtexta per totum. Hane coͤterturã meri to appellauerim. martyrum et eccleſie paſſiones et cun cta opera:que fidei et charitatis cõſtituunt pulcritudi⸗ nem aſtruunt firmitatẽ. Auget pfecto diſſertionis diffi cultatem. ꝙ nõ ꝓbitate militis.nõ iudicio arbitrantis. nõ auctoꝛitate deſuper decernentis nõ alio federe:ſed ſo lum ſoete puenit in ſoꝛtem. ignoꝛante autẽ cõijtionem ſoꝛtis.vtrum deberet aceipere qui accepit.Titubant eni omnes ſoꝛtem mittentes ſi de quo agitur cui pꝛoueni⸗ at. Et vnuſquiſq; appetit ꝙ ſibi nõ ſocijs ſoꝛs tempera⸗ ta cõcedat.et amoꝛ tunc dirigitur ad ſeipm:necretertur ad ꝓrimum. Et vno accipiente fruſtratur cõditio cetero rum: de fie charitate illaſq; nolentibuſ tam neſas eſt dicere. qᷓ; etiqʒ firmiter cogitare. Sed hec omnia dubia remouentur: ſiapoſtoli ſententiã huic actioni penitus cõiungamus. Poꝛro inquit. mnes quidem currũt: ſed vnus accipit bꝛauium. Omnes currunt vnus acci⸗ pit. fruſtrati ſunt ceteri:quoꝝ vnuſquiſq; ea intentione currebat vt poſſet accipere.· Multi ſup vno queſito ſoꝛ⸗ tes mittunt. Vni ſoꝛs ſignata puenit.Accipit ille gau⸗ dens:reliqui a deſiderio defraudant᷑Abſonum eſſet a ſᷣ de catholica ꝙ gratiam ſiue gloꝛiam ſicvnus accipiat:et omnis alia contio ſit inanis. Sed vnitas accipietis nõ perſone ſed electoꝑ omnium pꝛeſtruit vnitatẽ:ſimiliter et vnus qui accipit ex ſoꝛte.Aliter in caſſum ad gratiam et gloꝛiam niteremur:ſivnus acciperet in pꝛiuatõe cun ctoꝛum. Pꝛoinde omniũ electoꝝ vnitas ſignatur in eo qui accepit ercurſu velocioꝛi. et in eo milite qui tunicaʒ habuit ex ſoꝛte tangẽte.Nec moꝛe humano ſoꝛs in gra⸗ tia ſiue gloꝛia eſt penſanda.ſed ſoꝛs in his eſt diuina di⸗ ſpoſitio:qua occultis modis nouit his quos ſuos eſſe p⸗ ſciuit cõferre gratiarũ et pꝛemia meritoꝛũ.Qð vero cur rentes aut ſoꝛtem mittentes titubant. affectant:et cui wtum ſuccedat ignoꝛant. ad id refertur qð in apocalipſi dicitur. Vincẽti dal manna abſconditũ et dalv illi cal culum candidum.et in calculo nomen nouũ ſcriptum: qõ nemoſcit niſi qui accipit.et nemo ſcit vtrum ſit di⸗ gnus odio vel amoꝛe. Vnde quãuis dubitemus: ſpere⸗ mus vitam eternã. Ignoꝛamus tamẽ vtrum debeamꝰ accipere:cum ſolum quis accipit certus erit. Ylludebat᷑ ab omnibus chꝛiſto in cruce pendenti.et vre omnis vi litas ſibi obijciebatur in facie: nami pᷣtereunteſ blaſphe mabant eum.mouẽtes capita ſua ⁊ dicentes. Vah qui deſtruis templum dei. et triduo reedificas. ſalua temet ipm. ſi filius dei es deſcende de cruce Nec mirum ſipᷣ⸗ tereuntes blaſphemabant:quia nõ ſubſiſtunt.vt agno/ ſcant inuiſibilem veritatẽ. Legunt plures diſcurſu coꝛ⸗ dis oculoꝝ et lingue:ſed nõ figunt animũvt qð latet in ſcripturis intelligãt. Pꝛetereuntes occulta lona pꝛeter eunt:nõ aſſiſtunt oꝛationib et virtutibo coꝛã deo vt eis fontem veritatis et intellectum mentis aperiat. Pꝛete⸗ reuntes enim ſunt. Pꝛetereunt iudei.nec in ſcripturis „ ſubſtiteruutvt chꝛiſtum poſſent inuenire.remiſerat eni chꝛiſius iudeos ad ſcripturas. vt in ipis ſubſiſtendo nõ pꝛetereundo ſcrutarent᷑: quoniã ipᷣe teſtimoniũ Phibe⸗ bant de cheiſto. Sed pꝛeteribant. Nunc wero ptereunt illum quem crucifixerunt. vt nec cõmunicarewlint paſ ſionibus eius:aut participes fieri redemptionis eius. ſed mouent caput velut paralitici atq; frenetici:quibus diſſolutio eſt in membꝛis et obnubilatũ eſt iudiciũ rõis Votus capitis leuitatem animi ſignat in coꝛtoꝛe: in in firmis vero noxiam paſſionem. Mouerunt atq; moue⸗ bant caput ante pꝛeciuʒ pendens omnes qui in fide nu tant et ſeipos in ſenſib⸗ amant:⁊bhoeꝛrent hoꝛridas ſa lutiſeras paſſiones:et amoꝛe pꝛetereunt chꝛiſtũ pᷣeun⸗ tes ad pretereuntia pꝛeter chꝛiſium. Sed qui pretere⸗ QR 22 4 unt crucem moꝛtem eius: nõ pꝛeteribunt iudiciũ eiꝰ Et arguendo impꝛoperabãat. Elah qui deſtruis templũ cei:et in triduo reediſicas. Si hoc poteras quare teipᷣm nõ ſaluas: Gilij hominũ te poſuerũt in cruce. ſi tu filius Tei es: oſtende te ſuper hbomines deſcende de cruce. Non enim dicebant credentes ſed blaſphemantes: et corde ſim liter ſermonibus deridentes. Mõ curabat cheiſtus umpꝛoperia.nec mouebatur animus eius.vt per oſtenta tionem quippiã faceret: vt nec tam validus occultã po⸗ tentiam vellet demonſtrare deriſus. Mec hominũ violẽ tia cruciſirus erat quoniã ſua pꝛeiuit omnino voluntas vnge nec ſe ſuggeſtione deridentiũ hominũ deſigebant Mon credunt ſenſualitatis ꝓpꝛie amatoꝛes ꝙ ſponte qs wlit ſenſu toꝛqueri:ſed quuq; p poſſe ſenſui aduerſa de⸗/ . uiret. Quo decepti chꝛiſtum purum homineʒz eſtiman⸗ tes.etiam toꝛmenta ſi poſſet declinare volentẽ. Quam obꝛem qui ꝑſuadent crucis deſcenſum ꝓpter aſperũ ſen ſum. ſimiles ſunt diabulo. qui ſimilia dialolo dicũt: hoc enĩ dialolus chꝛiſto dixerat in deſerto. Si filius dei es. dic vt lapides iſti panes fiant:et de pinnaculo temphi: mitte te deoꝛſum. lbiq; tentatio. ſed umpꝛoperium nõ in pꝛima. ſed hic tentatio: cui omnis aſſociataleſt deri⸗ ſio.. Similiter et pꝛincipes ſacerdotũ illudentes cum ſcribis et ſermonibus dixerũt.Alios ſaluos fecit:ſeipᷣm nõ poteſt ſaluum facere. Si rerx iſrael eſt: deſcendat nũc de cruce et credimus ei Illuſi a dialo:illudere homi⸗ nibus ſatagunt. Qui iuſns illudit:mente deceptus eſt. et letargiam patitur. Agitatur a diabolo aut a dementia qui cõſtituto in pena ulludit. Nondum iuſto ⁊ iniuſte pa tienti. ſed etiam ſi deliquit ſatis eſt ad omne toꝛmentũ: ꝙ iuſte vel iniuſte homo vite pꝛiuetur. Pꝛincipes ſacer⸗ dotum magne ſe vilitati cõmiſerant: qõ illudebant ho/ mini ꝓxime moꝛituro.Abſonat a dignitate fulgentibuſ illudere pena damnatis. Et maioꝛ ſeuitia vlciſcentis in⸗ imici eſſe cõuincitur. cum impꝛoperat vel illudit ꝓ ſcri⸗ pto per iudicem:qᷓ; ſeuam inferre ſuo emulo vltionem. Et dicebant. Alios ſaluos fecit:ſeipᷣm nõ poteſt ſaluum facere. Poterat ſeipᷣm ſaluum facere qui alios fecerat. ſed ꝓpterea patiebat᷑ hãc coꝛpoꝛis calamitatẽ:vt nos ſua ꝓſcriptione ſaluaret. Sed nõ credebãt ſaluandi adeſſe virtutem ei:qui ſemeipᷣm in pena dereiiquerat. Deſcen ſum petebant crucis in argumentũ potentie ſiue virtu⸗ tis:et falſo ſondebant creduhlitatẽ ſi de cruce ꝓſiluiſſet nam altioꝛis fuit virtutis atq; potẽtie.ꝙ moꝛtuus et ſe pultus reſurrexit a moꝛtuis:et nõ crediderũt ei. Oe re⸗ gem iſrael nominauerũt.ad exaggerationẽ eſt iniurie:p eo ꝙ turba ſibi hieruſalem ingredienti rex iſrael accla⸗ mauerat. Sed hec iluſio iuſtaʒ meruit ſuo tempoꝛe vl/ tionem.moꝛe pueroꝛũ qui heliceo ꝓphete cõtumaci ani⸗ mo et aſpero illuſerunt:nam ilico duo vrſi de ſaltu ꝓpin quo egreſſi:lacerauerũt quadragintaduos exeis. Quid vero hieroſolime ciuitati ad vltionem ꝓuenerit a roma nis pꝛincipibus.adhuc hiſtoꝛia explicat:et lingua hom narrat.lddebant autẽ.. Cõſidit in deo:liberet nunc eũ ſi vult Erat fides iudeoꝛũ:ꝙ deus nõ derelinquit ſan⸗ ctos ſuos.Quamobꝛem ipᷣi dicebant. Si ſanctus eſt: ergo cõſidit in domino:nõ enim eſt ſanctus abſq; cõſi⸗ dentia eius. Oeus vero ꝓpicius eſt omnibus qui inuo⸗ cant illum in veritate. Pꝛoinde.Aut iſte ſanctus non eſt. et nõ cõfidit in domino aut ſoꝛte confidit.ſed qꝛ ſan⸗ ctus nõ eſt: nõ liberat eum deus.Al deitate ad regemiiſ⸗ rael.a dignitate regia in cõmunem et vulgarem homi⸗ nem deſcenderunt. vt experimento dereliquende crucis ſi quid et quantũ apud deum valeret cognoſcerẽt. Pꝛe dictum ante fuerat ſi filius dei. ſi rex iſrael eſt: deſcedat de cruce.nunc vero.ſi in domino cõſidit ex virtute cõſi⸗ dit liberet eum nunc deus. Si enim eius eſt ſanctus. et ſi ſuper eum voluntas inclmatur ipᷣius.vt cõpꝛehende⸗ re poſſent:qᷓ; magna in cõſpectu dei ſue virtutis eſſet au ctoꝛitas. Mon reſrondet ex facto aduerſis et curioſis ho⸗ minum votis:qui diuina ſectatur et ſatagit adimplere mandata. Et ꝓpe modũ irremediabiliter depꝛauati dei⸗ tati conabantur inferre deriſioneʒ:aut nõ credendo di⸗ uine generatõnis miſteriũ cum dicebant. Dirit enim quia filius dei ſum Si dixit. verum dixit: qð omnino ſubterfugit iudeoꝝ mentes eternam generationem in deo. Nec potuerũt cõpꝛehendere in deitate diſtinctionẽ aliquam perſonarũ.et timentes pluralitatẽ deoꝛũ. pꝛo⸗ pter vnitatẽ quã weriſſime aſſerunt.creatoꝛis trinitateʒ in diuinis ommimode negauerũt. illis dumtarxat exce⸗ ptis:qui hoc credere occultis meritis a dommo ſuſcepe⸗ runt. Nam ſi eternã generationẽ in diuinis altitudine fidei cõſperiſſent:facile fuiſſet aduertere ꝙ filius hoĩiem induiſſet.⁊ deſcendiſſet in inferioꝛes partes terre. Sed ad pꝛimũ clauſus oculus fidei.in ſecundũ penitus non aſpexit.Alc ꝑ hoc qð dicit᷑dixit enim quia filius dei ſum: neq; pꝛincipes ſacerdotuʒ atq; iudei ceteri credebat hoc fieri aliquãdo poſſibile. Sed neq; hunc ex hoc credebãt filium dei.vt eoꝛum iudicio merito hec et peioꝛa pateret velut qui diuma pꝛeſumpſit et impoſſibilia fieri poſſibi⸗ lia ſuo verbo monſtrauit:ſi dixit filius dei ſum. Ollude bant autem ei et milites:et accedentes acetum illi offe⸗ rentes dicebant. Si tu es rex iudeoꝝ:ſaluũ te fac Mec illuſio militũ nõ ex odio ſed ex vſu maloꝛũ ſatellitum ꝓ cedebat:quoꝛũ conſuetudo eſt inſultare damnatis. Vle rius autem arbitramur illam pꝛoceſſiſſe de cõplacentia iudeoꝛum.vt quoniã illi deridebant:iſti eis malo placi⸗/ to volebant eſſe cõſimies. Multã miniſtrauit mundo perniciem iniquitatem plurimã germinauit.in malis Vele placere malis:ſiue late aut tenuiter habere partici pium cum iniquis.. Idipᷣm autẽ et latrones qui cruci firi erant cum eo:impꝛoperabãt De duob dicitur quo dam moꝛe loquendi: ſolus vnus efficit.qð alius euã⸗ geliſta clare diſſeruit dicens.. Elnus autem ex his qui pendebant cum eo latronibus blaſphemauit euʒ dices. Si tu es chꝛiſtus:ſalua teipᷣm nos Elide blaſpixmie quaſi a multis neglectam ſpeciem: ponere ſub dubio q eſt certum. Blaſphemia eſt dicere cuiqᷓ; ſi tu es.qð ille in veritate eſt. In regem certuʒz populi eſſet damnats blaſ phemia. dicẽre: ſi tu es rex. Et ſapientẽ expertum voca⸗ re cunctanter:derogatõnis eſt actus. Omne dubiuz de qualitate bona certiſſime inſxrente blaſphemia irrogat in habente. Goꝛte obijceretur. Aderat ignoꝛantia: defi⸗ ciebat ſana credulitas. Sed hec pamplius blaſphemiaʒ faciunt.cum ignoꝛatur ꝙ venire in noticiam debuit:aut cum nõ creditur. qõ credendum veritas ipᷣa definiuit. Elelle inclinare ad indecentia quempiam.iuſtum ad in iquitatem. cõſtantem in bonis operibus virum ad fragi litatem velle deflectere.aut poſitum in alta ſedevirtutũ ad yma ſeu aduerſa velle detrahere: blaſplxmie crimen appoſuit. Sed qui conſtans in animi vittute conſiſtit mhilopendit verba blaſpemantium: et ſibi cognitus. alijs incognitum fſieri paruipendit. Huiuſcemodi blaſ⸗ phemia iaculabatur inchꝛiſtum:cum dubitanter et ex⸗ ceretur. Si tu es cheiſt?: ſalua temetibm et nos. Quid ſi cõditionalis et dubitatius eſt iſta locu⸗ tio? Sed oĩ remoto dubio chꝛiſtus erat.a in ſeipo ſalu? erat. cui nõ dñabatur pena vel doloꝛ:qͥs ipᷣe ꝓpꝛia volunt pꝛobꝛatiue di — ate ſuſcepat. ʒ latrones nec mẽte nec coꝛpe ſalui erãt OBlente non:erant enim in vmbea incredulitatis inclu/ ſi. Et ab ipſo ſaluatoꝛe didicimus qui crediderit ſaluus erit:qui wro nõ crediderit cõdemnabitur. NMec coꝛpoꝛe lonih cheiſtu lemner lberta dinm lohur plecti mileſ⸗ hlliar name pulue auerl ahuec plrmi peobe lolatni Ntinch⸗ tem. xr munese galaſe ſerere btſa efe p lium luche tiam quiin tum lxſitas wmmine timeswer ta viuen loͤopen lemdam matione ſumto Fnouc büuſtian laneyit noriam kerer pen Pacto⸗ defmiuſte ſeſibe⸗ tuser ſence ſetan istv mplere dn di do d temm mmino memin nctoni N o⸗ imitare; it ere, ſoſeepe, titolne olwiem e.BDed tusnon Diſum: ebärboe Cededa Mpateret erioſſibi⸗ n Ylce milliocken ſe Mee Hitum p tis, Ge Mcentis Moadi, AWund— dinmais derepartiet guicrval dicturdo Dalugenif nerhiecei ltelzdics ebooßeme lbdubocs es gölein Unnatab tumwe dubizde läirroget gtine kf/ Pirmi buitaue Afininit⸗ umadin⸗ had ftag leprturl ſecinnen ecorſiſtt cognius, mut Utereten/ etermm. ſtrloene ſvbl lofot immlt ſlu erat tointlu⸗/ t ſaluca 3 oeor dee poſſione do. Balua. ſalui erant:quia pꝛopter demerita rei ublice decernen / te iuſticia configebantur in penis. Et ſalutem coꝛpo⸗ ns ille miſer gliſcebat. neſciens quanta poſſet eterna ſa lute donari. Et ex coꝛpoꝛis pena mereri innocenti et dei filio in patibulis ſociatus:ſi lumine ſidei nõ fuiſſet a⸗ uerſus. et cin collega in culpa in pena cõpar:in fidei vir/⸗ tute man ſiſſet cõſimilis. Quod alter latro dextralis co⸗ gnouit et tutoꝛ in ꝑems factns eſt chꝛiſti male conſcien⸗ tie reatu cõpunctus ſe iuſte mereri clamabat:et noui⸗ ter renatus in fide.cõtra collateralem ſociuʒ audaci ver/ ww inſiluit. pie chꝛiſti domini partem ratus ad quod ſe⸗/ quitur. Reſpondens autem alter:increpabat illum di cens. Meq; tu times deum: qui in eadõ damnatione es. tnos quid ẽ iuſte.nam digna factis recipimus:hic ve ro nihil mali ſecit Elelut iter duos plos cõſtitutꝰ.aut chꝛiſtus elatum et ſemetipᷣm eſſe culpabilem ignoꝛan⸗ tem.et nolentẽ ex iuſticia pati que meruit et cupientem libertatem ꝓſperam in terrenis. et omnino inſidum de diuims. chꝛiſtumq; blaſphemijs laceſ. centẽ.alterum we⸗ ro humiliatũ et ſibi cõſcium male vite:pꝛo qua iuſte ſe plecti publice fatebat᷑.et incredabat ĩ culpa et pena cõſi⸗ mlẽ ſed iam factũ diſſinnlẽ in virtute. Dic etiã alter ni hil iam exigebat amplius ſuꝑer terram:ſed regna ſuper⸗ na mente atq; woce captabat. Mi pfecto ſunt ludeox po⸗ pulus atq; nationum. Nam iudeoꝛuʒ populus latronis auerſi:cõuerſiq; gentium populus tipum tenet. Nam adhuc iudeoꝛum populus cheiſtũ laceicit in vicijs ⁊ blaſ plxmias irrogat: et ſentẽtialiter verbis latronis vtitur expꝛobꝛantis. Sed cõuerſus populus nationum ꝓpter idolatriaʒ iuſte ſe damnari cognouit. et infuſa luce aſpe⸗ xit in chꝛiſtum. credens ſi upꝑomnes homines innocen⸗ tem: veum verum de deo vero hominẽ factum inter ho⸗ mines cõuerſantem. Sed libet huius latronis per ſin⸗ gula ſua dicta diſcutere: atq; q́;dtum fas eſt meritum diſ ſerere quo pꝛeuentus tam invltimis cõſtitutus increpa bat ſane cõſcium in culpa ſimiliter et in pena.quo iam fi de factus ſuꝑioꝛ.⁊ ſeipo inuiſibiliter maioꝛ:et ligno coꝛ poꝛe pendens.in ligno fidei mente pendebat. et coꝛpoꝛa⸗ lium penarũ oblitus.diuino feruefactus amoꝛe coꝛam iudice inter medium dependente ſ odalem arguere:ace⸗ tiam inſtruere nõ wretur dicens. Neq; tu tines teum qui in eadem damnatione es:Nõ times deum. quẽ vni tum carni deum eſſe nõ credis: Non times teum. queʒ heſitas id eſſe quod eſt:Nõ times deu m.qui oppugnas hominem innocentem qui blaſpixmias irrogas: Mon times deũ:iam moꝛte vicinus.cui omnis ſpes eſt adem/ pta viuendi qverbis blaſphemis malapficis.cũ ligno af firus opere iam nõ poſſis: Mon times deum. qui in ea⸗ dem damnatione mecum qui timeo es aut in eadeʒ da mnatione penarũ coꝛpoꝛalium cum deo es. qui coꝛpoꝛe aſſumpto inter nos pendens pꝛia patitur voluntate. Nos dquidem iuſte ſcilicet patimur.quia vnde coꝛruimꝰ a iuſticia:inde pſoluimus penas.ld cõſiderationẽ ma/ leacte vite remittebat iſte cõſoꝛtiuʒ.vt reuocaret ad me⸗ moꝛiam mala que fecerant: vt dignam malefactis aſſe/ reret penam:quã ligno affixi ferebant. Immemoꝛ nan q; hactoꝛum ſcelerum. omnẽ penaʒaſſerit indecentem: et miuſte inferri dicit omne to⸗ꝛmentũ. Pꝛoinde latro iſte ſubiecit. NHam digna factis recipimus. Digna ſunt toꝛmenta ominũ male factis:et irrepꝛehenſibiliter mma le viuenti decens eſt extrema calamitas. Dicam ſeueriꝰ imo wrius. Magis dignu m ꝓfecto dinoſcitur diutine tineri. aut cito iniri reum ſupplicio:q;; viuere in pec/ cato.et pena multari: qᷓ in culpa letari. Nempe in vni⸗ uerſi pulcritndine plus clareſeit. Dictat irrefragabili⸗ tervers iuſticia.vt penam culpa inueniat. Sed quia nõ quentem nouerat latro iſte oꝛdinez diuine iuſticie. que . malum aliquod in vltum eſſe nõ patitur: ad quam affi⸗ ciebatur amoꝛe.qᷓ;uis coꝛpoꝛe toꝛqueretur. Et licet ab⸗ hoꝛreret ſenſus exterioꝛ interioꝛ vero iuſticiam quã cõſi ciebatur amabat. Et quaſi oblitus penarum: verbis pu nientem iuſticiam extollebat. Pꝛopꝛium enim eſt vera ratione vtentium ꝑamplius vero hominu electoꝛum di ligere atq; laudare iuſticiaʒ: etiã ſi ex illius ecreto aſper rime toꝛqueãtur. NHam ippe naturalis oꝛdo iuſticie inter lucens rõnibus hominum dictat crimina ſine pena nõ eſſe. que munſibiliter ſemper eſt pꝛeſto: quis interdum viſibiliter differatur. In magnis cognitionibo hic toꝛ/ tus homo ferebatur: qui ſe iuſte digneq; pati pfitebat. Vagna pars eſt vnie apud deum:hoc asnoſcere ſimili ter et fateri. Attollebatur ſublimius homo iſte. cü chꝛi⸗ ſtum agnouit innocentem: quem iuder ad moꝛtem pu⸗ blice cõdemnauerat. Quoniam difficilimu eſt cregere aut dicere ſine culpa.quem ludex oꝛdinarius ad aliquã penam damnat vt reum. ſeu cum aſſertione teſtiuz aut acclamationibus wpuloꝛum:nam ſi nõ teſtibus atta⸗ men clamoꝛibus totius populi damnatus eſt cheiſtus. Et quem totus populus poſtulauerat validis vocibus crucifigi:latro iſte dicit.hic vero mihil mali fecit. Vnde hic latro agnouit ꝙ mihil mali fecit. cum quo nõ fuerat cõuerſatus.quem ante foꝛte nõ nouerat.qui nec ad do⸗ ctrinam aut ad ſequelam chꝛiſti acceſſerat ſed ſtudue⸗ rat operationibus latronũ.vnde iuſte patie batr᷑ exitiuʒ. Qua ſibi hec irrepſit noticia ꝙ chꝛiſtus mali fecerat. Quid. Quia certe nec ſcire poterat quoniam deus erat Vnge cõſpexit.ꝙ chꝛiſtus nihil mali fecit. Inquã pie: ſi foꝛte digne chꝛiſtus dominus illuxit ei. Nõ enĩ alun⸗ de accepit qᷓ; ab eo quem aſſerebat moꝛiens innocenteʒz: et ꝑfuſus fidei pietate dicebat ad ieſum. Vemẽto mer dum veneris in regnum tuum. Clide qᷓ; alte ingreditur latro pendens.vt aliud credat in regnum pꝛeterqᷓ; moꝛ tale caducũ:et wlit illius eſſe regni cola. qui ab iſto ſer⸗ ra moꝛtis ſecabatur. Et miſteriũ pꝛofitebatur in chꝛiſto eternum atq; diuinum:quanqᷓ; e excarne tempoꝛali⸗ ter crederet moꝛiturum. Et hoc iquidem totum ꝓfite⸗ batur ex petitione quã faciebat ad regnum:ad quod per pontem moꝛtis chꝛiſtum tranſire videbat. Cotus hie cõuertitur ad chꝛiſtum:et ei pꝛo alia vita ſe donat. Hui⸗ mira nimirum fides.qui ſolum chꝛiſtum deriſum et de relictum ab hommibus vicinum moꝛti.et ipᷣe moꝛti vi⸗ cinus deum wrum et hominẽ conſitetur:a nemine do⸗ ctus.a nullo pꝛemonitus. Et vbi fugiendo negant qui eius doctrinam audierant miraculaviderant.et in cibũ pauloante ſumpſerant coꝛpus eius de manibus ſanctiſ ſimis eius:iſte ſolus cum tacente virgine cõfitetur. vt in his meroꝛibus tam hoꝛrendis ſocius ſuit virginis in fide atq; doloꝛe:chꝛiſto in pena conſi milis.a collatrone virtute diſſimilis.chꝛiſti cõfeſſoꝛ:atq; ſue innocentie fa⸗ ctus tutoꝛ. Sed hi latrones ſuis diſparibo meritis am⸗ miratione mentes hominũ pulſant: ſi quo merito vn⸗ cõuerſus aut quo demerito alter auerſus.vnuſ in facto axpꝛobatus et voce a chꝛiſto:alter vero chꝛiſto tacẽte re⸗ pꝛobatus ertiterit. Nam chriſtus equaliter reſpiciebat cõpenales ſuos. mediuſinter eos pendebat affirus pa⸗ tibulo:nec pᷣaccipiebat perſonam alterius. Quid eſ vnus irrogauit chriſto verbis blaſphemiam alter ſuſce pit. pro illo moꝛiendo tutelam. Vnus cognouit iuſtici⸗ am ipoꝛumq; puniente; nequiciã laudauit:alter impu⸗ ne viuere pretentauit. Erat ne ſoꝛte ad iſtos in xpo ali⸗ qua inequalitas. Hoc credere dico neſas. Quid ergo. Dicam audacter qð ſentio. ꝙ nec cõuerſo ſuffecit meri⸗ tum ſuum:ſed auerſum demeritum ſuum iuſte deiecit. D 2 4. Aiber terciuſdecimus Mullus cõuertitur niſi ex gratia:mullus damnatur niſi er demeritis diuina dictate iuſticia. Qõð ergo demeritũ illius nõ credidit. Quod vero dementum atq; vnde: illi qui credidit: Meritum cõuerſi nõ leginus. quid in occulto habuerit ipe neſcimus. demeritu vtriuſch coſpi cimus: quia latrones erant. bomines vticq; male vite. An verincatur illa ſentẽtia quem deus vult indurat· et cui vult miſeretur: Sed in toꝛtuoſioꝛem incidimusqᷣ ſtionem. cum deus acceptoꝛ perſonarũ nõ ſit:et cum el⸗ ſent ambo homines peccatoꝛes. chꝛiſtum eque coꝛpoꝛeo viſu aſpicientes.iuxta eum eque pendentes.quoꝛũ vnꝰ in cõuerſatione chꝛiſti alterum nõ pꝛeuenerat quia neu ter viuens habuerat vnde vnus üloꝛum meruit cõuer ti. alter vero meruit indurari. Quo merito vnus miſe⸗ ricoꝛdiam accepit.alter in iuſta damnatione reman ſit. Seg aiiter hec aut ſimins queſuo nodoſa non ſoluitur. niſi dei miſericoꝛdiaʒ et iuſticiam aſpiciamus: et lberas bim voluntates. Mam deus ex mia donat peccata con⸗ uerſis:et ex iuſticia tribuit pꝛemia. ſiue ſupplicia merito rum.Mõ ergo iſtoꝛum eſt cõuerſio aut auerſio celebꝛa⸗ ta ex chꝛiſti pꝛeſentia coꝛpoꝛali quam habebãt equaliter nõ ex viſu quo ipᷣm intuebanturmõ ex verbis eius pam plius virectis in alteruʒ · ſed ex libera voluntate.qua ille credere voluit ille vero incredulus manſit. quem ſicut illum der miſericoꝛdia expectabat: ſed nõ credentem re . liquit diuina iuſticia repꝛobatum. Ad cõuerſum autem latronẽ chꝛiſtus alta pmiſſione reſpondit. Amen amẽ dico tibi:hodie mecum eris in paradiſo lmenverbum eſt veritatis. Vnde infallibili pollicitatione latroni pen denti atque conuerſo paradiſum chꝛiſtus moꝛiens re⸗ pꝛomiſit. Pꝛoinde cognoſce quid conferre poſſit. reſur⸗ gens et regnans: qui moꝛiens talia donat. Quanta eſt largitura libertas.ſi tãta cõfert extrema captiuitas.Mõ autem in hac ꝓmiſſione paradiſum ſc locum ad oꝛien/ tem. a quo exulauit adam intelligamus repꝛomiſſum: quoniã illo hodie latro poſt chꝛ iſtum deſcendit. eid lim⸗ bum pꝛeceſſit chꝛiſtus hoꝛa nona moꝛiẽdo latronẽ. Se cutus eſt latro qua ſi veſpere: crurifragio celebrato. uʒ ergo vtriuſq; anima q;uis nõ eadem hoꝛa chꝛiſti ſcʒi lg tronis ad limbum deſcenderit.a quo chꝛiſti anima non egreſſa quouſq; plene a moꝛtuis reſurrexerit. pꝛotinus credendũ eſt:ꝙ in illo paradiſo terreſtri die illo neutriuſ anima fuit. nec chꝛiſtus in anima ſolũ et ditate deſcen dens ad limbum latronis animam tranſtulit in paradi ſum. ſed ad eum in liml fecit illum deſcendere. vt cum animabus ceteris extrahendis fieret in ſequela. Pie eu tem ⁊? nõ incõgrue credi poterat: ꝙ cum illam amnimarũ multitudinẽ de limbo chꝛiſtus volens reſurgere a moꝛ⸗ tuis eduxiſſet. ꝙ in terreſtrem paradiſum induxerit. vt adam cuʒz miſera ſolvle ſua reuocaretur in ſignũ eterni federis atq; paciſ:a quo per inobedientiã exulauerat. Et tamdiu amma ade ibidem cum ceteris ſeruarerur. quo⸗ uſq; chꝛiſtus coꝛpoꝛaliter celoꝝ alta cõſcend eret: poſt ſe illam turmaʒ letantiũ animarũ ſubuecturus. Etenim illo de loco aſſumendum erat ad ſuperna celeſtia huma num genus ſucceſſione felici. miſi adam ſuperbia ꝓpꝛia exulaſſet. et ꝑpetuata ꝓpagine culpa illa veriuarer ad po⸗ ſteros. Mec abſonat a pia credulitate culpa deleta ꝑ chꝛi ſium ꝙ inde anime aſſumantur in celum:vnde aſſumẽ Ae fuerant ante peccatuʒ. Mõ ſolum ille que illo in tem⸗ poꝛe aſcenderunt chꝛiſto aſcendente.ſed que quotidie ꝑ miſericoꝛdiã afſumũtur:vite peracto fine ab ipo regna⸗ te. Congruũ poxro eſt. vt animevideant locum a quo in agam humana natura per tam longa et aſpera exilig ex⸗ uulauit:vt pariter miſericoꝛdia et iuſticia dei peramplius cognoſctur. Sed quoquo modo ſe habet oꝛdo rei aut hoc quod dicitur hodie ad tempus refertur quo chꝛiſtuſ iſta cõpleuit. et ammã eius paradiſum ommiũ delectabi lium opoꝛtet intelligi:vt plene ſoluatur.qð vicitur.ho/⸗ die mecum eris in paradiſo. Quoniã autem lucas qui ſolũ hoc recitauit.in greco euangeliũ ſcripſit:expedit ab illa lingua huius vocabuli ſumere interpꝛetationẽ. Da radiſum ſiquidem hebꝛei:oꝛtum wero greei dicunt.Da radiſus etiam ad eden ſitus refertur qð delicie interpꝛe tatur.vt nõ incõgrue dicatur latromi. hodie mecuʒ eris in oꝛto delitiarum:ſcʒ ꝙ in omnibʒ delicijs eris mecum exiſtens.aut in terreſirem paradiſum te deferam hodie carpens iter. Necnõ et limbum ad quem chꝛiſti et latro nis anime deſcenderũt delitiarũ oꝛtum poſſumus appel lare.nõ enĩ pena ſenſus tenebantur incluſi q;uis a vera patria eſſent excluſi. Seruabatur in eis diuina iuſticia vt qui actu nõ deliquerat.nec ſenſibiliter puniret·. Nec credamus illoꝛũ patrũ exemptas animas a coꝛpoꝛe dele ctationibus fuiſſe pꝛiuatas:quas in carne vendo ſeꝑe ſuſceperant.Nec moꝛtis necemſtate factum eſi vt moꝛiẽ do et ad limbũ deſcendendoeſſent culpabilioꝛes:vt his pꝛiuarentur internis gaudijs. quibus in carne gaude⸗ bant. Quomodo noe potuit alloquia diuma ſuſcipere. quin mente iubilaret. Quomõ abꝛaam in diuinis affa⸗ tionibus nõ exultauit in anima. Quanta leticia ipſum credimus circumfuſuʒ cũ angelos ſuſcepit hoſpicio.cũ deus illum ipᷣm ꝓbauit in filio.cum vidit arietẽ inter ve pꝛes in quo cognouit ad ſuam redemptionẽ. chꝛiſti futu ram omnimodã paſſionẽ. Quanto iacob exultauit tri⸗ pudio cum videns dñm dixit:vidi dñm facie ad faciem et ſalua facta eſt anima meacum luctans oꝛationibo cũ angelo nõ dimiſit eum quouſq; accepiſſet benedictionẽ cum inuiſibilẽ climationẽ aſpexit a terra vſq; ad celos. et angelos ſurſum atq; deoꝛſum chmare per ꝑ ulaʒ. De⸗ lectationibo inenarrabilibus repletus eſt moiſes:cuʒ ſiu⸗ bi deus amicabiliter loquebatur. Nec omneſ ꝓplxte ills magna miſteria vid erũt atq; cognouerũt fine intermis delicijs:quas humana lingua eippᷣiicare nõ poſſet. Quo⸗ modo ichannes delectationibus diuinis pꝛiuatus fuiſ⸗ ſet in limiv·qui nondũ natus exultauit in ptero.Acper hoc neq; emre debet in dubium : c in illo ſinu aulerren tur interne delicie quibus in ſeculo poſiti fruebant᷑cum nec peccare aut demereri poſt moꝛtem potuiſſent vnde tollerentur. NMec poſtq; illos diuinos affatus ſuſceperãt taliter ante moꝛtem vixerunt vt poſt moꝛtẽ merito pri uarentur. De illis dumrarat dicimus: qui ad patrũ ſi⸗ num in anuna veſcedere. Deinde locũ hũc merito quẽ⸗ dam dicimus paradiſum et oꝛtum deliciarũ: vt petitio⸗ ni cõpendentis ſit taliter facta reſponſio:qð in ſinu pa⸗ trum cum aa chriſti ſe redigens velut in quodã cũ chri ſto fuerit paradiſo. Sed vt ne fallamur varia varie opi⸗/ nantes paradiſi noĩe opoꝛtet intelligi oẽm inui ſibilẽ cõ⸗ ſolationẽ: ſcʒ illã quam aĩe a coꝛpoꝛibo abſolute aut in⸗ tercluſe coꝛpibo ſubmiſſis coꝛpoꝛeis ſen ſibo ſeu extra coꝛ pus exeuntes ante illam plenitudinẽ beatitudinis inef / ſabile ſupne patrie poſſent vſqᷓ; vigne ſuſcipe. Quoniã igi᷑ neceſſario ſit tranſitus a coꝛpalib⸗ ad ſpiritualia vt veritas diuinarũ ſcripturarũ eluceat. litterali ſcriptura⸗ rum ſenſu. paradiſi nuncupatione illũ locũ.quẽ deus a pꝛincipio plantauerat in oꝛiente ad eden intelligimus: tranſlatione vero facta intelligẽtera ſenſu ad intellectũ inuiſibiliũ delectationẽ merito dicimus. nam ſicut in il lo quicqᷣd eſſe potuit coꝛpalis amemitatꝭ atq; ſuauitatis pᷣter gloꝛificationẽ coꝛpis fuit. ſic ꝑ tipicũ ſenſum quic⸗ quid eſſe poteſt ſub celo deliciarũ ex illo ſentimus:aut er parte ſic eſſe cognoſcimus. Nulla wero cõſolationum inuiſibilium coeternatio verioꝛq;ᷓ eſſe cum chꝛiſto. Et 4 . 6 ltt . nu Nu ctun ſye ptif pir ſitter ſuse mag liart mmat mag ney tes. res cur nec tuti lnee⸗ peerp Mer gaand Pad⸗ cum Bo Zung ſentiel rſen tionan lice ſ eper lonim ndoc kecta,e Ceet ſt ſe luſnaa et⸗ee⸗ e le coſepe lmons Rhis Gauen lchere. nigaſfe aiptum bſpiciorci teinterw baſtifntn mutrtri dem onibyci ciction WG. e Der Mesechzſ ſcpbrtent⸗ jneinterne vfet Qp, Nenn Neor unſenn hebattonm iſenente b ſuſtepart nertoprn pumuß ennoghe⸗ t keutio⸗ aſinapa. Käcöͤchri Nneopt tiſtbilc⸗ Nte alen Heltraco inisinef/ „Quoma tüneliayt ſſcnprunn gue us cligmus. linnekecun 1 ſut ſattuts ſumni, nlert ltionun S paulus cllpiebat ſolin et eſſe cum chꝛiſto. Erimebatur pero a coꝛpoꝛibus ille anime ſcʒ anima chꝛiſii vnita dei⸗ tati:et anima latronis eidem adſerens per fidem ⁊ cha⸗ ritatem. Et qui adſvret deo vnus ſpiritus eſt cum eo. Et mutuo ſe viſuras ommmode parabant: vt chꝛiſti di ctum merito wrü eſſet hoche mecum eris in paradiſo. Atqui pꝛo eo ꝙ paradiſus ille terreſtris locus dict? eſt deliciarũ.locutione cõuerſa quaſſibet delicias ſcriptura paradiſum appellat: iuxta illud quod de rege tyri per ece chielem dicitur. Tu ſignaculũ ſimilitudinis eius ple⸗ nus ſapientia: pfectus decoꝛe in delicijs paradiſi fuiſti unq; wro rextyri ſuꝑ quem lamentũ mandato dñi fa ctum eſt. fuerat in paradiſo terreſtri. ſed alias habuerat ipᷣe delicias appellatas noĩe paradiſi aut illis cõſimiles. vt ipe rer fuerit velut in delicijs paradiſi.et quodammò ꝓpheta enumerat illas delicias. ſicut legenti ſubſequẽs littera manifeſtat. Igitur ſi dicuntur alie velicie paradi ſus etiam ſepe vſitato vocabulo moꝛeq; loquendi.qᷓ;to⸗ magis cum chꝛiſti amma inneniri atq; intueri eſt deli⸗ ciarum paradiſus vberioꝛ. Gtabant iuxta crucem ieſi mater eius et ſoꝛoꝛ matris eius mariã ele matri eret maria magdalene .Subticuit iſte matrem mariã ſcz ſalome: ne videretur amoꝛe humano wl laudis affici ad paren⸗ tes.qu adeſſe nõ dubitamus. et multas alias mulie⸗ res chꝛiſti diſcipulas:quas euangeliſte interſerere non curarunt. Sed ecce amicecrucis. pro eo amice ieſu. ſed nec amice crucis. quia in illa to-quebatur et moꝛieha⸗ tur ieſus:ſed wlut comparticipes aut communicare xo lentes paſſionibus eius. Stabant pꝛope arboꝛem pro/ pter wmum: et iuxta patibulum pꝛopter iuſtũ. SGed mater eius mente plabBocund ſewainr minin,C⸗ quanq; pꝛeſſa doloꝛibus perſpicaci coꝛdis aſpectucõtem plabatur illam. atq; pᷣſentia et fu tura miſteria ſancta e cum illuminandus eſſet mundus in ſplendoꝛibus eius Beg nos poſteri cum illis pꝛioꝛibus contemplatiuo a⸗ moꝛe quid donat intelligere ſectatoꝛibuſ poſteris:vt ſit cõmunicata cognitio cum ſequentibus pꝛimis. Si cru⸗ cis illius intuemur materiã lignum aridum eſt:vt oẽs reſurgant per lignum ſicut omnes in ligno coꝛruerüt. Et faciliter erãt donanda peccata.nec durabiles in hac Vita hominũ paſſiones:wluti cum ab igne cito cõſnmi⸗ tur lignuʒ. Huiuſcemodi lignũ geminã ſcimus habuiſ⸗ / ſe radicem:vnam occa ſioms que fuit pꝛimoꝛũ parentũ pꝛopꝛia et deteſtanda woluntas. qua nõ domino iuſte p/ cipienti ſed male ſuggerenti reptili cõſenſerunt:aliã na⸗ ture quã in creatis arbꝛibus ſicut in hminibus eſt ſer uata ꝓpago. Perpetuata eſt ꝓpago humani generis vir tute traducis: et cum illa oꝛiginale delictũ. Oerpetuata eſt pꝛopago lignoꝛũ:vt in ligno appenderetur remediũ Seg quid homoad lignũ: Que cõmunicatiovniuſad alterũ: VUtiq; magna nimis. Nam inſenſibile poꝛro eſt lignum ⁊ omnis homo dũ peccat inſenſibilis eſt ad deũ qm ſi ſupꝛa ſeipᷣm inveritate ſentiret.penitꝰnõ peccaret In ligno ĩſenſibili xpᷣs patir p ĩſenſibili delinquẽte.Nõ ſentit lignũ diuinũ ponc quod habet:nec homo dũ rec cat ſentit munera creatoꝛis. Caret vita ſenſibili atq; ra tionali omne lignũ.necnõ et vegetabiii ſi pꝛecidar a ra⸗ dice.ſic et homo ab omni wera vita moꝛitur male peccãſ ac per hoc reſtondet in ratione inſtrumentuʒ paſſi ionis homini peccatoꝛi. Si figuram aſpiciamus arte bominũ introductam triangulata eſt in tribus bꝛachijs ſane poꝛ recta. Quoniã trimode pagitur omne malum:ab eovi delicet ꝙ opoꝛtune vel impoꝛtune in mentẽ hominũ ve⸗ nit.Opoꝛtune ſiquidẽ dixerim:cum cogitatione volun taria panticipatur malum. Imxoꝛtune vero.cũ anima ſeꝑe reluctat:quanq; in fine ſuccumbat.Ab eo etiam ꝙ cti. Similiter fragilitas et ignoꝛantia affectio iam ſeip̃am delectabiliter ſcalpens in his que co gitando ſuſcepit. a tercio cum cecata lumine rönis ob⸗ ruta tenebꝛis pꝛeſtat aſſenſuʒ:qin iuxta id qð male age⸗ re cupit etiã ſi nõ ſequatur effectus dignu en pena ple et malici minans triangulũ facit. Et in his poteſt eſſe remiſſio triangulum crucis:ſi vltra nõ ꝓcedat peccatoꝝꝑ hominũ pꝛauitas. Oic eni peramos legimus dictum ſuper tria ſcelera daturus eſſet dominus omnib veniã. ſup quar⸗ tum wro quempiam nõ cõuertere:fieret nempe quar⸗ tum ſi impenitentia ſequeref᷑. Crinitas increata in illa cruce ſua virtute et in vnione trine perſone aſtabat. et creata trinitas hominis in illa redimebatur: et damna⸗ batur trianguluz peccatoꝛũ. Oe wro in poſterum inole⸗ uit quaſi quadrangula foꝛma crucis.de tituli appoſitio⸗ ne ꝓuenit. et de miſterij ratione. nam ſuppoſitus titulꝰ guartum bꝛachiũ fecit: qui ſuper caput poſitus ptende⸗ batur in altum. Et diuine factum eſt vt brachiũ in ſub lime woerectum eſſet titulus writatis.quia in altiſſimis ſpeculationibo nõ m imis:et in patria nõ in via were co⸗ gnoſcitur deus. Erat welut iuder bꝛachium cum titulo qð ferebatur in altum. ac ſi vellet indicere:de ſupnis eſt qui patitur.de ſupernis eſt dominus et rexr ommiũ regũ et in ſuperis eſt non in infimis cognoſcendus. Ratio etiam miſterij aſtruebat.vt a prefato triangulo in qua⸗ drangulum veniretur: ꝓpter hominũ moꝛes qui quat⸗ tuoꝛ virtutibo diſwonuntur. Ec quadra figura omnibꝰ- eſt ſolidioꝛ:vt ꝑfecca ſolida hominũ vita cõſtitueretur ex cruce. Et pten ſiones interioꝛis hominis in illa pfire ſunt:quoniã opoꝛtet animaʒ deſcendere ad loca tetralia in directione timoꝛis ⁊ pauida fieri.ne ad illa deſcendat meritis dignis penis: pauido atq; ineuulſibili cõtem⸗ plari mentis intuitu per eternũ irremediabilẽ damna⸗ toꝛum penam. Et ab hoc abiſſali et intermmnabili malo ad cõtrarium ſuperius fiat aſcenſus in vitam et gloꝛiaʒ infinibilem beatoꝝ. Pꝛotenſio crucis ad ima:ptenſio⸗ nem anime fiat ꝑ aſpectũ mentis ad loca tartarea. Pꝛ0 ten ſio ſuꝑioꝛ cõtemplationẽ puehit in ſuꝑna. Obi iuſti cia:hic miſericoꝛdia plene fulget. Bine pten ſiones in la tera quaſi ale galline omnes pullos filioꝝ bominũ nea olitante dialvlo rapiamur: puocant ad tutelaʒ. Etſub vmbꝛa iſtarũ alarũ opoꝛtet cõfugere.doneca nobis traſ eat omnis iniquitaſ:vt ſub dextera perfecti.ſub ſiniſtrꝗ imperfecti diuino aurilio ꝓtegantur. Cumillis aſtanti⸗ bus iterum cõtemplemur in tam hoerida cathedra vo⸗ luntarie quieſcentẽ:deum verum et hominẽ verum. In illa nanciſcentẽ nobis atq; ꝓ nobis delectationẽ ex pena gloꝛiam ex ignominia. honoꝛem ex obpꝛobrio.victoꝛiaʒ ex ſuſceptis vulneribo:ex calamitate plenitudinẽ. liber⸗ tatem ex vinculis ex tempoꝛali moꝛte vitam ſempiter⸗ — aM nam. Quem nõ claui:ſed vnus eius in homines diffu⸗ ſus amoꝛ ſic tenebat affirum. Et nimiru ꝙ carne moꝛn ens ſpiritu viuentes demones debellauit:et iure.nõ po⸗ tentia cum inuiſibilibus hoſiibus decertauit. Er pecca⸗ to wterata natura renouatur in ligno. Et vnus ꝓtoto oꝛbe cõcertat:necnõ et in carne uicto. paxoꝛitur terre ſtrium oꝛitur atq; celeſtiuʒ. ulta interne cõtuitionis materia miniſtrabitur.ſi ſiabimus iurta cruceʒ amoꝛe coꝛdis.et cum ꝓponitur aut expedit coꝛpoꝛe circumfe⸗ rentes.vtwlut in ipᷣa in homine vtroq; redempti:ſic in vtroq; homine baiulemus. Erat mater iuxta cruceʒ cõ⸗ templatiuis doloꝛibus et amoꝛe: tacenſq; tacebat. non heſitans in his que per filium agebantur. Erat ſui filij per omnia et ſuper omnes cõſocia paſſioni: vt pꝛo coꝛ⸗ hoee toꝛto etiam ipſa in amima et coꝛpoꝛe toꝛqueretur Et in directione ſpirituſſancti et angeloꝛuʒcuſtodia fle⸗ 3 bat eiulabat dabatq; ſingultũis amaros: et penã huius affixi deploꝛabat cauſam Et videbat ꝙ non ex tranſtu ſoſemine q nõ erat:non er deo quia impaſſibilis erat: ſed ex carne dũtaxat quã ex ipa ſuicepat:patiebat᷑ natus et cruci ꝑ hoim miuſticiã applicatꝰ.et tato dolebat ꝓfun duq;to pipicacius nouerat cruciatũ. Et qõ noſtrũ extat cauia peccatum. Et ipa ipius nati ſui dupliciter ſe noue „ rat cauſam pene. Una ſiquidem cõmum cum omnihu mano genere: poꝛro expediebat ſibi cuʒ toto humano ge nere redemptio per crucem. Mõ emm ab humano gene re virgo mater abſoluebatur vt nõ indigeret benenicio filij q ꝓcurabatur per crucem: iuxta quam ſtabat ſicut pꝛope redemptoꝛem- Et flebat vberrime: e ſicut cereri opoꝛtebat illam redimi per crucem et ſanguimnẽ nati ſui. Alia ſiquidem ꝓpꝛia et ſingu laris erat. p eoq tanta toꝛ⸗ — menta carne pꝛeſtauerat ipa paſſibilẽ: chuis totius ꝑec⸗ cati expertem. Stat iuxta crucem obpꝛobꝛij atq; penaru quia eua ſtetit iuxta ſuaue lignũ. Clidit illa pꝛima oim mulier qð wnum eſſet. vidit virgo virginũ ꝙ crux vti⸗ q; melioꝛ futura futuris credentibo eſſet: quia illud da/⸗ mnationt. iſia germen edidit in ſalutem. Et illud lignũ wnum ex natura. lignum vero crucis poti ex gratia: ſu⸗ pergreditur omnino gratia chꝛiſtiana naturã. Elidit il⸗ la quod eſſet monũ corpoꝛi ad veſcendũ:ſed nõ ilico aſpe/ xit qð eſſet coꝛpoꝛi et anime in poſterũ ad toꝛmentum. AViglit virgo regia. cognouit mater ectleſia ꝙ lignũ cru⸗ cis ſalutẽ anime.penam vero coꝛpoꝛi tempoꝛe irroga⸗ ret: tandẽ vero gloꝛiam. Stetit üla iuxta lignũ qo pul/ crxum oculis videbatur. ſtat alma ſtat contio cheiſtiana iuxta crucem deſoꝛmem oculis: turpemq; cõſiderationi carnaliũ. Clidebatur illud lignuʒ aſpectu delectabile: ſed tactu letiferum erat.Apparet crux aſperrima omni aſpe⸗ ctui.ſed cum tactu moꝛtem irrogat: effectu gloꝛie vitaʒ onat. Aſſiſtebat virgo cruci:et ſuo cõſigebatur cum na to. Gteterat cruda eua iuxta vetitum hgnuʒ:et delecta⸗ batur vetita guſtando cum viro. Stetit illa ppe arwꝛeʒ interdictam.non ex aliqua mala indita qualitate. Sed obedientiã aut veram inobedientiã deſignantẽ.vt cogno ſceretur in arboꝛe fructifera dominus:qui ad eternã frui tionem electis inaudita et inuiſa ſeu incognita paraue⸗ rat. Stabat virgo mater ſtat eccleſia ſancta pꝛope arlo⸗ rem benedictam.per quã benedicitur pius amatoꝛ eius. et ſuſtinens illam in coꝛpoꝛe cum offertur:p quam im⸗ pletur vera iuſticia. per quã pfecta obedientia exhibetur per quã repꝛobatur.quis eius eſt immicus: ſicut ait apo ſtolus. Munc aũt flens dico inimicos cruciſ chꝛiſti:quo rum finis interitus. Poſuerat deus iuſtũ edictum in li gno.nec velut te re mala parentes pamos ab eſu eius voluit abſtinere:ſed dñs in illa cognoſci et meritũ obe⸗ dientie in re modica fieri:vt eterna pꝛemia ſequerẽtur. Que cõtempta tanto fuit maiis demeriti:quãto po/⸗ tuit facilius cuſtodiri. Ad quod lignum appꝛopinquaue runt et male ſuaſi guſtauerunt.credentes vt dij fieriſa pientes.ſcientes bonum et malum:de cuius fructu hau ſto per modicum aperti ſunt oculi veguſtantiũ.nõ ꝙ pꝛi us apertos oculos nõ haberent.ſed quia cognouerũt bv noꝛum honoꝛabiliũ nuditatem:qᷓ;uis ante in coꝛpoꝛe in erubeſcibiliter nudi eſſent. Et ſecuta eſt damnata poſte⸗ ritas:p eo ꝙ fuit inobediens noſtra pꝛioꝛitas. Multis milibus elapſis anmis plantatum eſt pꝛe oꝛdinatiõe di uina hoꝛridum lignũ ad cruciatum chꝛiſti capitis noſtri et miſtici coꝛpoꝛis eius:ex quo omnis penalitas chꝛiſtia na ſumpſit exoꝛdium atq; conſecratur in illo.Et ipſe fa⸗ ctus eſt fructus eius:qui fruetum arteis ſcientie boni et mali pꝛimis parentibo interdixit. Et e regione nonuuũu poſitum eſt edictum vx de fructu eius omnes ſane men terciuſdecimus tis exiſtentes omnino cõtingant. Sed necdum fructuʒ eius ſed penam eius excipiant vt pꝛetendit ſententia ſal uatoꝛis. Di quis vult poſt me veire:abnegat ſemetipᷣm et tollat crucem ſuam et ſequatur me. Bona fuit arbo⸗ illa:et in malum et in ſcandalũ facta eſt. Mala eſt de ſuo genere omnis pena:et in bonum ⁊ defenſionẽ ꝓ pietate pacientibus verſa eſt. Stabat enim iuxta crucem virgo Stetit et ſtat oꝛthodoxa eccleſia iuxta penam aſſumptã voluntarie vel illatam quanq; de ſe malã.ſi vero ꝓ iuſti⸗ cia toleratã: ſvnum gloꝛie pariturã. Et in hac ꝑegrina⸗ tione eccleſie ſeʒ palmarie in virtutibus ſplendet.um vero puenerit ſumme fulget.ꝙ ex hoꝛrendis ⁊ malis cru ciatibus a tyrannis tot martyres habuit atq; pᷣmiſit:et in voluntarie aſſumptis cõſeſſoꝛum atq; ſanctoꝛuʒ tur⸗ mam innumerabile fecit. Ex arlvꝛe illa bonoꝛum nudi/ tas eſt ſecuta:ex iſta gloꝛie decoꝛa veſticio. Ex illa pudoꝛ ſeu erubeſcentia ex iſta honoꝛ et gloꝛia. Exilla in mẽbris prouenit deteſtanda libido:ex tactu vero huius plenitu do capitur caſtitatis. Ex illa oculi ad cõfuſionem ſe mu tuo intuentiũ ſunt aperti:ex iſia oculoꝛũ ad aſpectũ glo⸗ rie palpebrule ſubleuantur. Exillius guſtu credentes fieri vt dij infra homines ſunt redacti: quod dauitica confirmat auctoꝛitas.homo cum in honoꝛe eſſet non in tellexit:cõparatus eſt iumentis inſipientibus ⁊ ſimilis factus eſt illis.ex iſtius ꝓ iuſticie guſtu ꝑ adoptioneʒ et gratiam fiunt homines filij dei:atq; tran ſitur in conſoꝛ⸗ tium angeloꝛum. Erilla credentes fieri ſapientes ſtulti facti ſunt:ex ſtulticia vero crucis omnes eterna ſapiẽtia inclareſcunt.Per moꝛtẽ illaʒ incurritur:ꝑ iſtam in pec catis moꝛtuus reuiuiſcit · Ac per hoc ſtandum merito iu xta crucem. Sed exagitatur animus plura cõquirere at qʒ; diſſerere:circa crucis miſteriũ.Attendam quid poſt plantationẽ illius ligni quid dictum ſit pꝛimis parenti⸗ bus creatis.quid vero poſt inſtitutã crucem dicatur na⸗ ſcentibus atq; intelligentibo ceteris. Dictum eſt de ar⸗ boꝛe bona:ſi de illa comedetis rei cõſtituemini.de cruce vero dicitur:mſi crucem et penã que mals eſt dilexeritii pᷣuaricatoꝛes efficiemini.Nõ ꝙ de illa tanq; de re mala datum ſit interdictuʒ:neq; de cruce tanq; de re bona xo⸗ ſitum ſit pᷣceptum.ſed de ula re bona ſecutum eſt malũ: puerſa intentione vtentis. Sic recõuertente vera iuſti cia redemptoꝛis:de pena mala exoꝛtuʒ eſt bonum iuſta intentione patientis. Dictum eſt ilus:ſi hanc artoꝛẽ gu ſtaueritis moꝛte multabimini. dicitur de iſta ſi crucem et penam ꝓpo ſitam ꝓ iuſticia negaueritis:in eternum damnabimini. illius tactu ex iſtiuswro intactu:ꝛmoꝛs hoꝛrenda ſubſequit᷑. Qui ex illa guſtauerũt moꝛtui ſunt et totam poſteram ſobolem moꝛtis articulo aſcripſerũt OQin wero iſtam ſuſcipiunt poſt penã et moꝛtem ad glo⸗ riam reuiuiſcunt. Moꝛtui ſunt illi:quis quod erat ſua⸗/ ue coꝛwꝛi guſtauerunt. reſurgunt gloꝛioſe:qui ſe aſpe⸗ ritatibus coꝛpoꝛis crucifigunt. Exules illi facti ſunt a paradiſo per lignum: per crucem omnes exules reuo⸗ cantur in regnum. Facta eſt arvꝛ illa ſcala deſcenſionis in baratro:crux facta eſt ſcala aſcenſionis in celuʒ. Sed nec crucem mtelligamus dumtaxst illaz lignoꝛũ machi nam:ſed omnẽ penam ꝓp ietate ac iuſticia toleratã Si mmliteret cõſtantem iuxta crucem matrem:eccleſiaʒ ca⸗ tholicam et anim quampia ſideliſſimã agnoſcam?. Id circo maria cleophe et magdalena et diſcipulꝰ?:matri vir gini aſciſcunt᷑. Aſperit aũt pendens libratoꝛ amoꝛis atʒ coloꝛum.et meritoꝛum omniũ ponderatoꝛ aſſiſtentem virginẽ.quã nunq; appellauit ex vocibus matrẽ,et diſci pulum plus vilectum q; viligentem:et ipos ſolummoò aſſatus eſt. Ende ſequitur.¶ um vidiſſet ergo ieſus matrem et diſcipulũ ſtantẽ quem diligebat. Omnes tuctig ntiaſa etiom arlve deſio Netate nvirgo⸗ umptä piuſti⸗ grina⸗ Kum ncen miſitet g tur, mnudi, 1pudoe mebrs penitu nſemu cügor demes Mlitica etnonin ſimiis ptionezet inconſo⸗n res ſtulti ſopiite n inpec entonn reregt d w Daend Grora d i. Kauce düerenti Tremmalt bebonape jeſtmeli wia uſti numiuſe arlvꝛega ſincem ternonn. emo⸗ wiſunt npſerüt. adgo⸗ at n iſeaſpe⸗ tiſones es evo/ enſons 1 Sel umachi . H geſin⸗ Gnn mruyr nonggg icnrent Aoſ unmnd⸗ leſus mnes — de paſſione do. Balua. aſtantes videbat ieſus. nec aliquis ab eo erat inuiſus: ſed hos tantum dicitur aſpexiſſe. ꝓpter ſermoneʒ qui ad eos factus eſt.. Dirit ieſus matri ſue. Mulier ecce ſj liꝰ tuus. Deinde dicit diſcipulo. Ecce mater tua Pulſan tur ammiratione omniu legentiũ ſiue audienti men⸗ tes.ſi quo motu quo ſenſu qua ratõne qua poſſibilitate quavro auctoꝛitate iſta dicuntur ꝙ diſcipulus tranſeat in filium virginis. et virgo habet purum hominẽ filiuʒ que nõ genuit niſi hominẽ deum.et ſint due matres v⸗ mius hominis. qõ vnq́ natura humana nõ habuit. ſit ſilius ex virgine:qui de coꝛruptis parentibus natus e⸗ rat ex ſemine. Et quid eſt ꝙ tantũ hos duos affatus eſt. Impoſſibilia quidem ſunt hec:ſed nihil impoſſibile deo Verum eſt ꝙ chꝛiſtus ſic dixrerit. quod wrum eſt dile⸗ ctus chꝛiſti diſcipulus ſcripſit:et ſemus quia verum eſt teſtimonium eius. Pietate ſimiliter et oꝛatione opus eſt:ad ingrediendũ tale ſecretum altuq; miſteriü. Mu⸗ lier et nõ mulier.p eo ꝓ non mulier.ſed ſuper angelos⸗ homines et mulieres ſuperexcedens. mulier accepit a ſi lo.quem cum eterno patre vnicũ poſſidebat:pꝛeterven trem quem ante in carne habebat ipᷣa nepptem. Sed in quo filiationis genere iohannes virginis factus eſt fi⸗ lius:aut eius mater facta eſtvirgo: Mõ hic natura fauet nõ conceptio nõ partus obſequitur.nõ ingreſſus in vte rum vt denuo renaſceretur. non adoptio pꝛo hereditate in tempoꝛalibus poſt ſequenda nec mutatõne aut explo rata voctrina. nec iſta diſſerenda fuerant wrba chꝛiſti. MNec facta eſt locutio vt ſit quaſi ſed remota ommi fuca⸗/ tione vertoꝛum. ſſic a chꝛiſto legimus dictum. mulier ec ce filius tuus.vt omni excluſa ſuperfluitate vrboꝛum: ſecretum miſterij penetremus. Eccleſiam oꝛthodoxam cruci aſſiſtenſtẽ omnimo reuelato miſterio intelligimus in maria. Omnem ſingularem animã nouimus in io⸗ hanne. Filius in greco nomen eſt amoꝛis. Omnis igit chꝛiſtifere crucis amatoꝛ. in amoꝛem tran ſit eccleſie:vt merito ſilius id eſt amoꝛ eccleſie nuncupetur.xet ipa chꝛi ſti adoꝛans et venerans paſſiones:matrẽ ſe cõſtituat ſi⸗ militer et venerantis.et crucis amatoꝛ matrẽ eccleſiam habeat: que ipᷣm in cheiſto genuit magis qᷓ; illam que il lum ex ꝑeccato damnatũ mundo ſuſcepto ſemine gene rauit. OMutatur hic maternitas et filiatio er verbis chꝛi ſti ſub arlvꝛe ſancte crucis.quoniã natura tranſit in gra tiam.et gratia nobilitat pfecto naturam:nõ ꝓvna com mutetur in alteram. Mala mater eua coeru pte nature: lona eccleſie almifice mater gratie.Datur mater gratie pꝛo matre nature. anet mater nature: manet mater er gratia. Erat enim iohanni mater maria ſalome in o⸗ dine ſuccedẽtis nature.eſt mater ſibi virgo in oꝛdinev re gratie. Eſt mater eua cunctoꝛũ per traducem nature eſt eccleſia mater omniuʒ ſidelium: p infuſionẽ mauiſibi lis gratie. NMõ deſinit eſſe iohannes ſilius coꝛrupte ma⸗ tris:quia imperio clyiſti factus eſt filiusvirginis.nec po teſt nõ eſſe filiusvir ginis.quia fuit ante filius coꝛrupte matris.quoniq pꝛiu eſt qð carnale: deinde quod ſpiri⸗ tuale eſt aut eſſe woteſt. Orotinus nõ deſperemus quia vnus idem homo eſi per naturam.cbꝛiſtianꝰ per gratiã et per vnam lominis filius.per alteram dei filius appel⸗ latus.loluit etiam chꝛiſtus in cruce pendens anteq; moꝛiens:ꝑ omnia ſuã poſtendere charitatẽ.et q;tũ di⸗ gnitatis humane nature contulerat:vt ſi rma ſpes eſſet remeationis ad patrẽ. Unde ſi dedit poteſtatẽ filios dei ſieri his qui credũt in noĩe eius. ꝙ no per naturã ſed pe⸗ nitus eſt p gratiam.eur nõ dediſſet nobis q eſſemus fi lij matris ep. ꝙ fit per gratiam nõ per natura⸗ Pluse⸗ nim eſt ꝙ ſumus fratres eius ex patre:qᷓ; ꝙ ſumꝰ ex ma tre. Plus er eterno veo:qᷓ; ex tempoꝛali parente. Mõ de⸗ dignatur chꝛiſtus humanũ genus pꝛopter naturaã cõdi tam que lbona fuit.nõ ꝓpter coꝛruptam que in vicio tur⸗ puit.nõ ex criminibus quibus inuoluimur. quomam ſjᷣ vlimus ipe velit nos ex vtroq; parente. tam ex eterno: qᷓ; ea que fuit ex tempoꝛe ſuos per gratiaʒ eſſe germanoi vt vna cum ipo eterna ſit nobis hereditas. Mira natu⸗ re mutatio:nõ tamen tranſmutatio. Mira inductio ſi⸗ hoꝛum: ſed in mirabilibus hoc mirabilius inclareſcit gratia nõ extinguit naturã: et natura nõ cõfundit inſi⸗ tam gratiam. Eltriuſq; iura ſeruantur in homine.natu re ſcz in qua natus eſt:et gratie in qua renat? eſt. Et er hominibus coꝛruptibiliter natis filios fieri poſſe incoꝛ/ ruptionis:nullatenus dubitemus.Et de in libidine cõ ceptis in filiationẽ poſſe ingredi honeſtatis.Ac ꝑ hoc im mutabili edicto innuitur ꝙ plus qᷓ; traſlatio facta eſt de natura in gratiam. et addita eſt gratie maternitas ad ſi lum naturalem: ꝙ ſub fomentis et erudimentis viua tur ſecunde matris. pꝛima nõ abvlita ſed ſubmiſſa. quia nẽo cũ venit in gratiã deſinit eſſe homo ſed retinẽs o ꝑ natur accepit. qlitate mẽtis ⁊ moꝛibo coꝛpis ſuꝑ hoĩem p gratiãviuit:nã plusqᷓ; homo q̊s ẽ ꝑgratiã qͥ tm homo fuerat per naturam. Diuino igitur iure plus debemus gratie q; nature.et plus illaʒ enerari atq; diligere in no bis:q; id qð natura fecit in nobis.Nam illum wrum ſi⸗ nem boni quem omnis anima rõnis capax quodam in⸗ ſtinctu naturali plus gliſcit qᷓ;uis quodam erroꝛe obice ab illo illuʒ fugiant appetentes:nam pꝛima natura ma⸗ ter. ſed gratia mater ſecunda conſequitur. Et hoc eſt qo ex natura mater. cuʒ dextram regni atq; ſiniſtrã petiſſet pꝛo filijs nõ accepit: quia nõ nature ſed gratie ſupna de⸗ betur hereditas. Quamobꝛem ex illa hoꝛa accepit eam diſcipulus in ſuam Er illa hoꝛa ſcʒ qua chꝛiſius p ma⸗ tre reddidit matrẽ:aut mater nature addidit matrẽ gra tie.Diſcipulus matrem virginẽ in ſuaʒ animo reueren ti:capite inclinato ſuſcepit. Nec quiſq; humane pietatiſ õpaſſione virginis exiſt lio dei acci⸗ — amoꝛe ꝓ cõpaſſione virgin i, ſilio dei⸗ pPeret m gebedei. et ꝙ pꝛo moꝛiente chꝛiſto p ſucceſ/ Re ten endus eſſet iobannes. Quoniã chꝛiſtus nec ſe virginis filium denegauit. et indubitatam reſurrectõis pꝛoxime fidem alma virgo tenebat. Pꝛoinde talis nõ erat opoꝛtuna ſucceſſio.nec ita virgo doloꝛibo aufere⸗ batur:vt talia que agebantur miſteria ignoꝛaret. Chꝛi⸗ ſtus wro nõ ꝓeo ꝙ moꝛiebatur hoc ſenſualiter velhu⸗ mane. ſed in eo qð deus verus ineternũ viuens diuine pꝛo magno miſterio decernebat:vt nature virtus 7gra tia demimm eterna felicitas adderetur. Hec ſub cruce ꝑ. pendentem in cruce decreta ſunt atq; firmatavt crucis miſterium ſulgeat. Nec tantũ intueamur ligni figuram ſed quaſi ineffabile atq; inuiſibile ſacramentũ a ſeculis abſconditũ nunc in tali tempoꝛe reuelatum. Celebꝛgta ſunt hec in virgine matre. virgine filio:in vna femina v⸗ nocq; viro. O amlv ſunt virgines nõ excluditur.quin in hanc filiationem poſſint wmire coꝛrupti: quoniam vir⸗ go eſt eccleſia in electis. Oe vero duo vnus maſculini ſe xus altera femmini. diſtinctũ in his ſexibus humanum genus ꝓ his qui ſaluandi ſunt aſtruunt:vt nec nefas ſit credere.ꝙ equalitate ſaluatur. Proinde amãda eſt crux amange ſunt chꝛiſtiſere paſſiones. Cuʒ chꝛiſto cruci ſi mus affiri. vt duuna in nobis et honoꝛanda miſteria ce⸗ lebrentur.et in nobis gratiam plus qᷓ; naturam omni⸗ no veneremur: et viuamus nõ vt naturaliter.ſed velut a gratia generati vt plus in mente pꝛeualeat ꝙ pꝛeſtitit gratia qᷓ; natura:et in moꝛibus magis fulgeat vita gra⸗ tie q nature.. A ſexta auteʒ hoꝛq tenebꝛe facte ſunt ſu⸗ 4 NKmme per vnmerſam terramh: vſq; ad hoꝛam nonam. Ecce ꝙ aer obducitur tenebꝛis obſcuritate vſtitur: in teſtimo/ nium ſceleris ꝙ innocens moꝛitur. Eclipſatur cõtra na turam ſol. quia cõtra iuſticiã patitur wrus ſol et actoꝛi vite moꝛienti nobilis lux condoluit. Et quodam iure vindicte date ſunt tenebꝛe mundo ignoꝛanti. Quom am mundus dei filium non cognouit. Et hoꝛridas te⸗ . nebꝛas iudei patiuntur: qui obtenebꝛati mente dei fi⸗ lum damnauerunt. Olim egiptijs obtenebꝛatis filijs iſrael lux fuigebat. nunc vero veria vice peragitur: vt i/ pfſis obſcuratis in fide. Lux ſidei chꝛiſti gentes inſul/⸗ lerit. He tenebꝛe pꝛeterid quod viſibiliter in exteriori⸗ bus geſtum eſt: in altioꝛa mentes hominum tollunt. Nam miro modo voluit tunc deus circumcidere oculoſ hbominũ cum tenebꝛis denſis.ne viſus in obiecta foꝛin⸗ ſeca vagaretuc ſed vt ingrederetur ad coꝛ: ad conſidera⸗ tionẽ eoꝛum que agebantur dei filio et in ipo agebãtur. Et diemverterunt in noctem:vt intentioꝛ fieret cõtem platio archanoꝛũ. Impeditur ſepe interioꝛ oculus a per ſpicuitatibo ſuis:cum exterioꝛ vagatur in luce coꝛpoꝛea. t cum remittir exterioꝛ viſusaintenditur interioꝛ ocu lus.Mouerunt hec alta ⁊ ſubtilia meditantes.quivt rei veritate que tantũ animo interlucet acutius videãt:pal pebrant ſuper oculos coꝛpoꝛis ne aliqua exterioꝛa cõſpi⸗ ciant. Et natura videntes induſtria ceci fiunt. Diffimie⸗ runt nempe ſancti et natura periti: noctem qᷓ; diem eſſe . ſpeculationibus aptioꝛem. Et quendã ſanctoꝛũ legi de oꝛtu ſolis aliquãdo fuiſſe cõqueſtum:ꝓ eo ꝙ cõtempla⸗ tionem ſolis inuiſibilis et intelligibilis impediret. In⸗ durxit igitur dominus tenebꝛas ſuper oꝛbem. vt nec ali⸗ quid intuerentur oculi.ne mouerentur et pedes. vt in quiete coꝛpoꝛis et pꝛiuatione foꝛinſeci lumĩs.ſedule me ditarentur hi qui ꝓpe. ſimiliter et qui longe dei filij paſ⸗ ſionem: ſimiliter ⁊ omnẽ miſterij actionem. Sed mul ti ꝓpinqui atq; remoti qui tunc nec cõtuiti ſunt. aut cõ⸗ templantes potuerunt in noticiã deuenire: deuenerunt in poſterum. Et ex illis tenebꝛis annotato tempoꝛe quo facte ſunt magna lux ſidei in coꝛdibus hominũ interlu⸗ xit.quia ſicut tenebꝛe eius ita et lumen eius.luius ve ritas patuit cum curioſitas athenienſiũ tenebꝛaruʒ ho⸗ ras fecerit annotaruex eo ꝙ ſtupoꝛ obrepſerat.ſolem cõ tra nature oꝛdinem eclipſari. vt nõ pars ſolis ex inter/ poſitione lune. que totum tota etiam obex facta eclipſa⸗ re nõ poſſet:ſed totus diuina potentis ſit cõuerſus in te nebꝛas. Qui tunc vltra capere non valentes ꝓ ignoto eo fieri decreuerunt:ſicꝙ future memoꝛie caracterib mandauerunt.ld quam ciuitatem pꝛedicatoꝛ gentiuʒ veniens cum ariopagitis facto cõ reſſu.doniſium con uertit ad fidem cauſam palmarem diſſerens: cur pero⸗/ mnem terrarũ oꝛbeʒ illo die tenebꝛe ſunt diffuſe. necnõ quem illi veum ignotuʒ dicehant. notum eis diſcreint: vt ſemper illarum tenebꝛarũ memoꝛia cum aduenerit. ad cõſiderationẽ internã mentes hominũ referat.vt cõ⸗ templẽtur miſteria dominice paſſionis:cum in tenebꝛis pſpicacius videant᷑ lumna et opꝑera veritatis q; in ſplẽ⸗/ doꝛe lucis cuiuſlibet coꝛpoꝛalis· Multã nouimus in coꝛ poꝛeis vtilitate:in ſpiritualibo autem nullam. In illis multi euigilauerũt ad chꝛiſtum:et multa in virtutibus et diuinis theoꝛijs.et pꝛo moꝛibus agende deuitandeq; vite ↄpꝛehenderũt:in iſtis multi repꝛobi facti ſunt.Lux Vera ſectatoꝛibus veritatis in tenebꝛis lucet:ſed ille te⸗ nebꝛe coꝛpoꝛales atq; in quibus vita carnalium agitur. eam cõpꝛehendere nõ potuerũt. In creationis exoꝛdio diuiſit deus lucem a tenebꝛis.Lucem ſiquidem appella uit diem:tenebꝛas vero noctem. Poꝛro nox nomen eſt gentilium wetaruʒ: vt deriuatione aut ſignificatione ueniat a nocendo. Qwro nocet eſt malum. mhil enim niſi malum nocet. Sed abſit a cultoꝛibus veritatis: ꝙ deus aliquid mali creauerit aut oꝛdinauerit in pulcritu dine vniuerſi. Quanq; eĩ tenebꝛe pᷣcedent lucẽ.nox diẽ nõ tamen ex hoc malum ſunt iudicande.alioquin indi⸗ careturipᷣe creatoꝛ et vniuerſi oꝛdo cauſaretur qui tali alternatõne peragit᷑.vt nunc dies fugatis tenebꝛis nũc norx abſconſis radijs lucis adueniat. Et deus vidit cun⸗ cta que fecerat:et erantvalde bona. Expedit quãdoq; no ctem adeſſe ſiue tenebꝛas:et aboleri diem et lucem ali/ quando ſuper terram et ſic cõtinue alternari. Mabet ſu⸗ as vtilitates coꝛpoꝛea lux vt cognitioneʒ in actionibꝛ et rerum viſibilium pꝛeſtet. Et diſcreta vt ſunt: omnia ſa cit ipa videri.enebꝛe autẽ ſimiliter ſuis cõmodis deco rantur.nam in rebus imaginalibo intelligibilibus inui ſibilibus ad quaſ motu coꝛpoꝛis aut actõne coꝛpoꝛea nõ eſt opus.ad indagationẽ iparum aptitudinẽ operan:· et a laboꝛibo diurnis ſeu ab his que aguntur in luce qe- ſcere coꝛpoꝛa hominũ faciunt.Et dulcis ſomnus ad cõ⸗ modum coꝛpis capitur:cum emiſperium ſuperius tene bꝛis obuelatur Quãobrem preter id ꝙ omnia cõdolue runt actoꝛi vite in carne moꝛientiet teſtificata ſunt nõ hominẽ purum ſed etiam deum verum magna vtilitate illo in tempoꝛe induxit dominus tenebras ſuꝑ terraʒ: vt obtenebrato coꝛpe pius mente videatur. Que ex ſexta diei wꝛa excluſiue vſq; ad hoꝛam nonam incluſiue mam ſiſſe feruntur.ſcilicet trium hoꝛaruʒ ſpacio ſolem tulifſſe indecentem eclipſim ex oꝛdine.curſus ſolis et lune:de⸗ centem vero quia ſic creator omniũ voluit. Trium aũüt hoꝛarum ſpacium trinitatem increatam innuit.que to taliter tota erat in homine qui patiebatur:qᷓ;uis ſolius filij carnis eſſet aſſumptio.a iudeis velut luxa tenebꝛis ignoꝛata. Et in his tribo hoꝛis tres ſunt ꝓpulſatevirtu tes ſed potiꝰ in hominibo eclipſate in quibus ad deũ ani ma peccatis moꝛtua reuiuiſcit:vt eſt ſides ſpes et chari / tas fructuoſa Et tres in anima hominũ ſunt ebetate po tentie.vt ꝓpter hominũ ſcelus huiuſcemodi cõmittere tur ſcelus:vt in carne moꝛeretur altiſſimi filius.Qð au tem de tenebris dicitur ꝙ facte ſunt.ſcʒ a duobus eun geliſtis:ab alio ꝙ tenebꝛe facte ſol obſcuratusſedvnũ prouenit ex altero vt ex obſcuritate ſolis que cepit hoꝛa ſexta tenebre ſequerentur vſq; in hoꝛam nonaʒ in qua chriſtus voluit expirare anteq; tenebre pellerẽtur: poſt erſpirationem ilico ſigna cetera ſunt ſecuta.! Circa x / ro hoꝛam nonam inceptam nondũq; cõpletam excla⸗ manit ieſus voce magna dicens. Hely hely lamagabata ni. Hoc eſt. Heus meus deus meus vt quid me dereli auiſti Erclamat ieſus ad patrem nõ in foꝛma dei ſed in foꝛma ſeruili:vt homo in doloꝛibus poſitus moꝛtiq; vi/ cinus. Et pro ſe dolens loquitur quaſi cauſam erigeng: cur in nocens ſic derelictus in penis. Helyet lamacaba⸗ tani lingue læbraice ſunt vocabula que obmittentes in terpretationẽ quam euangeliſta vterq; addidit ꝓſequa⸗ mur. Momo chriſtus eſt qui loquitur deus meus.crea tione deus. meus vnione vt qd dereliquiſti me. ln foꝛ/ te ſibimet cõpatitur. et flebili voce ſe derelictum excla⸗ mat:An cauſam inquirit. cum ippe cauſam qua derelin?/ queretur nõ dederit: An ammuatiue loquitur. vt quid eſt id ꝓpter quod tam vile dereliquiſti me. Magis autẽ direrim. vt vlit notũ fieri quare fuerit derelictus: quia nõ ſuo ſed humani generiſ merito fuerit derelictus. o ce magna exclamat: qui magna toꝛmenta patitur. Vo,/ ce magna:quia iniuſticia quã patitur magna. Tloce ma⸗ 2* gna coꝛpor s: ſed plus in virtute. Voce magna: cui pene noͤ⸗ erat gut nent moa hiog loccd euon ptnusd Cur d lonen jopt winae pſalme chiiſtu temed mmeoꝛun ſomge eſquie tatarn fum.a mniaſ tiad ſtono lio op loave ſolum lteret ſiettv⸗ prinet lermecn gushe ſeted⸗ oWe Ohrih Ptin cͤe ſtus was toꝛor ſoce ptoc luſtie hetu ppri⸗ Poue fnnote batur: ttusin ſſos letns lemur enoe nimd taey tenn lictu Der⸗ . tine Mirar nae ⸗ inn mep enim is: critu rdi luch⸗ itali 8 nüc⸗ tcun⸗ Nno. Wrſu onſbpet Nnniaſa ldeo dus mei weeano⸗ operank: leden/ oddi⸗ lustene coͤdolge ſuntn ptllitate enezeyt erſer geman tuliſe ne:de⸗ meüt beto⸗ Wias wmodas ſaehinn AAdümi Getchant ketetareſd cömmettere nsQöen buseuun Pſechi epither B in e ur w CAUN/ 11erla⸗ eobata dreli⸗ diſedin ortiq feneſe⸗ nuctbu entestn pſecvat ns cren Anſor, mn ende dreln/ vid ſeiuti gtali nõ preualebant:niſi quantũ ipᷣe volebat. Nõ enĩ adhue erat virilitate coꝛpoꝛali effectus. Voce magna.vt eum audiant atq; ſciant in cruce pendentem et de pximo mo rientem:quem ſuauiter vbiq; docentem pertinaci ani⸗ mo cõtempſerunt.Elult audiri per altitudineʒ vocis ab his qui obtecti tenebris ſere aut nõ foꝛte videbãt. Sʒ hoc qð voce magna intonat attendamus. Cõgeminat deus meus deus meus.velut coꝛpis anime creatoꝛ:cui vtriuſq; debuit eſſe cura.cui in anima⸗ coꝛpoꝛe obediuit Cur dereliquiſti me: Signanter de ſe loquitur:cum de⸗ us neminem in ſe ſperantẽ dereliquerit · Hinc eſt qd de ipᷣo ꝓphetice pᷣdixerat ante dauid:primo ſe derelictuum deinde alios nõ derelictos erclamitans. Inquit eni m pſalmo.cuius titulus eſt:pro ſuſceptõne matutina que chriſtum inſinuat. Deus deus meus reſpice in me qua re me dereliquiſti.longe a ſalute mea verba delictoꝛum meoꝛum. Statuamus in altitudie mentis noſtre chri ſtum quid habet ex eo qð deus.quid ex eo homo veruſ eſt.quid er eoꝙ coꝛpus miſticum ſcilicet eccleſiam coap tatam habet:et ſcintillabit nõ per modicum nõ ad ple/ num.quid in iſtis ſermonibo latet. Ex eo ꝙ deus eſt o⸗ mnia ſumme tenet.equaliſeſt per omnia patri:nihil pa ti aduerſi poteſt. Paſſiones ille diuinã naturam in chꝛi ſto nõ attingebant:neq; derelinqui poteſt. aut ſibi auxi⸗ lio opus eſt. Predirxerat ꝙ eſt cum iudeis diſceptando loqueretur.et qui miſit me mecuʒ eſt.et nõ reliq uit me ſolum:quia ego que placita ſunt uli facio ſemper. Simi liter et diſcipulis.pxime anteqᷓ; cageretur dirit. Ecce ve⸗ niet hoꝛa et iam venit vt diſpergamini vnuſquiſq; in pro pria:et me ſolum relinquatis.ſed nõ ſum ſolus quia pa ter mecum eſt. Exeo vero ꝙ homo eſt et miſticum coꝛ⸗ pus habet:inclamitat. Petit chꝛiſtus vt homo deum in ſe reſpicere.vt innocentiã eius aſpiciat et equitatẽ: et ꝙ omnes cur patitur intelligant veritatem. Mõ petitur a chriſto diuinus in eũ reſpectus vt liberetur a penis:ſed vt iuſticia pene ipᷣius capitis in iuſticiã miſtici coꝛpoꝛis cõuertatur. Qð et factum eſt. Nam iniuſticia qua chri / ſtus nõ dignus pati patitur:facta eſt iuſticia miſtici coꝛ⸗ poꝛis indigni ſaluari qua ſaluatur. Clamat igitur ſalus toꝛ omniũ chꝛiſtus intenſum affectum mentis gemina voce manifeſtans.deus meus deus meus reſpice in me pro coꝛpe meo futuro:vt iniuſticia que in me agitur ad iuſticiam p ſalute meoꝛum fidelium:ſcʒ mei coꝛpis deri uetur. Qðò auteʒadiecit.quare me dereliquiſti: ſicut er ꝓpria voce in cruce clamauit nõ ex ignoꝛantia proceſſit. Nouerat enim ſane quare dereliqueret᷑ in enis.ſed vt innoteſceret ceteris ꝓ quibus talibus ſupꝓpſicijs toꝛ’que batur:ot etiam moꝛeretur. Nam ideo chriſtus eſt dereli ctus in penis.ne nos derelinqueremur in peccatis:vt i/ pſius derelictio ſit noſtra liberatio peccatox. IJdeo dere⸗ lictus in penis ſuis:ne nos derelinqueremur cum pate⸗ remur in noſtris. Ideo derelictus in peniſ tempoꝛaliter ne nos ete rne in inferno damnaremur. Cempoꝛalis e⸗/ nim illa chriſti derelictio:ſuos fideles exemit ab eterni⸗ tate penarum. Derelictus eſt coꝛpꝑaliter per modicuʒ ad tempus:iſta tamen ex fide reſartura ſperamus. Dere⸗ lictus eſt in penis.vt ex ipᷣis delectatio noſtra naſcatur. Derelictus in moꝛte:vt ex illa nobis eterna vita pueni⸗ at. Dre ictus ipᷣe innocens cauſam agens in cruce ſalu⸗ tis noſtre.ne nos peccatoꝛes et miſeri turbaremur aut miraremur.ſi aliquãdo pro ſpe ſuꝑnoꝛum in agonibus martyres audiuerimus derelictos:aut ſi quiſpiam pſe⸗ cutionibus eractus pro chriſto ppo ſita ſpe relinquat᷑ ad tempus.Quoniã hoc habet oꝛdo diuine iuſticie in veris ſidelibus vt derelicto coꝛpoꝛe rolvꝛetur ſpiritus interi ⸗ oꝛ.et gratia data in paſſionibo inclareſcat:virtus in ſuis actibus fulgeat.et eum nõ ceſſerit mims ac toꝛmentis cum non abſterretur a moꝛte vlut ꝑ quandam agonis iuſticiam dei etiam miſericoꝛdia hoc agente:vitam con⸗ ſequatur eternam.c ꝑ hoc nullus querele ſumat auda ciam.ſi ſibi ob quippiam derelinqui videretur: cum no⸗ ſcamus in penis quouſq; moꝛeretur chriſtuʒ dei filium derelictum. Quis nõ tolerat patienter iniurias ⁊ quaſ⸗ libet perſecutiones.cum chriſtum audimus in cruce de relictum: Quis nõ pro ſeipᷣo libenti animò patiatur.cũ ipe ꝓ nobiſ derelictus ſic patitur: Quis querulabit᷑ per modicum aut pamplius nocens ſi penis exagitur. cum chriſtus dei filus omnino innocẽs.derelictus in penis talia patiat᷑. Quis tenelle cõditionis et carnis immur⸗ muret cum affligitur. cum chriſtus de ſpiritu ſancto cõ⸗ ceptus derelictus in cruce cõfigitur. Quis mente non quieſcat ne exclamitet oꝛe foꝛinſecus. cum audit excla⸗ mariꝙ derelictus eſt chriſtus. Quietem menti ſilenti⸗ um oꝛiappoſuit omnibo quõlibet patientibo:cum excla⸗ mauit deus meus deus meus:vt quid dereliquiſti me. Qõ vero ꝓ ſuo coꝛpoꝛe miſtico aut ꝓ toto humano ge⸗ nere loquatur ſcriptura in pſalmo ſubſequens manife⸗ ſtat longe a ſalute mea verba delictoꝛum meoꝛũ.Nõ ha⸗ bebat chriſtus delictũ neq; peccatũ.ſed delicta humani generis ſua fecit:pro quibus ita paſſus eſt.velut ſi fuil⸗ ſet obnoxius. Vnde iſtaveritas ex his verbis elicit᷑. Ver ba mea cauſa delictoꝛũ meoꝛũ longe ſunt coꝛpis mei.vt delicta hominũ e meg feci/pꝓ quibus velut ꝓ meis pa⸗ tioꝛ in hac hoꝛa ſic derelictũ coꝛpus longe faciũt a ſalute vt omnino aculeo moꝛtis diuerberer.Alter enĩ non mi⸗ nus vtilis ſenſus in his verbis includitur: quare me de reliquiſti quia verba delictoꝛũ meoꝛũ.verba ſcʒ derelicto rum hominũ meoꝛuʒ de quoꝝ numero ꝑ carnis aſſum/ ptionem factus ſum:longe ſunt a ſalute.Non enim ha⸗ bent vnde ſaluantur.carent vnde ſaluti appropinquent nõ exaudiuntur cum inclamitant.aut quomõ clament ignoꝛant:quia derelicti primoꝝ peccato parentũ. Mul⸗ ta etiam ex ꝓprijs adiecerunt.nõ foꝛmant vnde ſaluen tur:ideo ꝓ derelictis meis.ne in ſempiternũ derelinquã tur in hac hoꝛa in ſeuis penis tu pater dereliquiſti me. Isgitur derelictus eſt pro derelictis:quoꝛum verba lon ge erant a ſalute ſua. Veruntamẽ ſiue intelligat᷑ hec ſcri ptura ꝓ delictis et peccatis.in hanc ſententiã cadit:vt verba delictoꝝ chriſti. nõꝙ ipe cõmiſerit.ſed qð ad pur⸗ gandum aſſum pſcrit:longe ſunt a chriſti ſalute.Pre⸗ ter hec aliter tractantes dicimus in intentione prius ti⸗ tulum includentes pro aſſumptione matutini: ſeu pꝛo cerua matutina. Orabat multa patiens ꝓ aſſumptione matutina.vt ſcʒ deus pater eum reſpiceret ad reſuſcitã dum iam moꝛtuum in hoꝛa matutinali:quẽ in meridie vt ommno moꝛeretur reliquerat. Pro cerua wro que cito tranſilit idẽ chriſtus qui cito ſurrexit.aut quia ipſa renouatur cõmeſtione ſerpentũ.ſic chriſtus renouatuſ eſt cum demones moꝛiendo deuicit momoꝛditq; infer⸗ num:vt ſtatim reſurgeret a moꝛtuiſimmoꝛtalitatis ſto la renouatus. Qð autẽ in pſalmo ſequitur: quietat fi⸗ delium mentes.deus meus clamalv p diẽ et nõ exau⸗ dies:et nocte et nõ ad in ſipientiã mihi. Clamauit oꝛãs carnis petitiones ꝑ diem writatis.et nocte aliene inſi⸗ delitatis ſcʒ hominũ pſecutox.nec exanditus eſt:qdð ſibi ad in ſipientiã factum nõ eſt. ſciehat enĩ quare ſic dere⸗ linquebatur a patre. Nihila deo aut ab hominibo chri⸗ ſto ignoꝛante fuit in ipo peractum. Nec etiam cauſaʒ et rationem eoꝛũ que agebantur ignoꝛabat.Qð wero mo⸗ dica interpoſitione vrtvx facta ſubintulit. in te ſpera⸗ ◻ liber hnerunt et nõ ſunt cõfuſi. patres antiquos dauid cõme⸗ moꝛat in ꝑſona chꝛiſti preloquens:quos deus pater de p̃ſſuris nimijs liberauit. Mam liberauit noe de altitudi⸗ ne mundantiũ aquax. abraam ab omni malo vſq;quaq; ꝓtexit.nõ dereliqᷣt iſaac:adiuuit in varijs agonibo ſpe ia cob ſeruauit ĩ egipto ioſeph.tutoꝛ ei? fuit ĩ carcere.moi ſes et aaron a duricia eripuit duriſſimi pharaonis: et lõ gum eſſet enarrare omnes ꝑ ſingula. Hoc idem filius ſyrach ad argumentũ eruditionis cõmemoꝛat. Reſpici⸗ te filij nationes hominũ et ſcitote:quia nullus ſperauit in domino et cõfuſus eſt. Quis ꝑmanſit in mandatis eius:et derelictus eſt. Aut quis inuocauit illum:et de⸗ ſperit eum. Hec quidem omnia chꝛiſto cõueniũt: et ni⸗ hilominus derelictus. Proinde de ſeipo quaſi gemenſ exclamitat.eo ꝙ eſſet a deo pre ceteris patribus dereli⸗ ctus.Ego aũt ſumvermis et nõ homo:obpꝛobriũ hoim et abiectio plebis. Mon veſtitur coꝛpus vermium a na⸗ tura.vt aues plumes animalia pilis piſces ſquamis.et corticibus arbvꝛes:nõ ab artevt homines pannis. Shed quid: Ex omni parte derelictũ eſtermibus. Juuant ſe mutuo ipᷣa volatilia pennata.et pulli a genitoꝛibo alun⸗ tur tempoꝛibus diffinitis:et plerũq; a cõtrarijs grega⸗ tim ſe tuentur et alternatim ſe inuitant ad eſcas. Hoc idem animalia ea marina et natantia faciunt. Vermis autẽ plus eſt in ſuo genere derelictus.Et nec eſſe poteſt ſimilitudo infirmioꝛ:qᷓ; cõparari vermi. Proinde dicit. Ego aut ſum vermis: videlicet velut vermis non vllut homo reputatus.aut in pꝛeſſuris adiutuſ. Homo enim erat: et nõ hominũ ſe ꝓpter nimiã abiectionem dicebat Quamobrẽ adiecit: obpꝛobrium hominũ ⁊ abiectio ple bis. Sed hec derelictio infinitas hec abiectio.nõ ad inſi pientiam fiat nobis.vt alte penſemus quis eſt iſte qui derelictus eſt:ob quam cauſam ſic abiectus eſt.quid no bis iſta derelictio pᷣſtiterit quid a nobis exigat in penis derelictus a patre. In his multa vigilia opus eſt. mul⸗ ta cõſideratione agendũ.ne minus debito inneniamur in repꝛehenſionibus huiuſcemodi efficaces. Sed quod deinde per Eſayxam ꝓphetam ad hieruſalem. hoc dicitur chꝛiſto p eccleſia ſua:hoc eſt ecele ſie merito chꝛiſti ſui ſic a patre ꝑſecutiombus derelicti. Ad punctum in modico dereliqui te ⁊ in miſerationibꝛ magnis cõgregalv te.in momento indignatõnis abſcondi ſaciem meã parũper a te:et in miſericoꝛdia ſempiterna miſert ſum tui.Hec chꝛiſto derelicto cõueniunt.Hec eccleſie collecte de gẽ⸗/ tibus · lec ſinagoge cõuerſe in fine ſeculox.ec quibuſcũ qʒ cõuerſis peccatoꝛibus.hec omnibus ꝓ chꝛiſto in hoc tempoꝛe vmbꝛoſo patiẽtibꝰ mala dumtaxat.nõ alio me rito niſi quia derelictus eſt chꝛiſtus.vt cum ad punctũ fit a creatoꝛe ſua diſenſatione derelicto ⁊ in magnis mi ſerationibus ad ipᷣm cẽgregatio ſiat, cum facieʒ abſcon/ dere videtur pati mala permittens.cum indignari vide tur miſericoꝛditer ſeuiens:pactis agonibo ſempiterne dans ſupernã gloꝛiã miſeretur. Id autem qð dictuʒ eſt helyam vocat iſte.et videamus anveniat lxlyas liberans eum · de ignoꝛantia cruci aſſiſtentiũ et nõ intelligentiuʒ linguam chꝛiſti ꝓuenit:qui nomine lxly deum patrẽ in uocabat. Et ſepe fit: vt defectu male intelligentiũ vnuʒ interpꝛetetur ꝓ altero.pꝛoinde plerũq; defectu intelligẽ di erroꝛ ꝑeſſimus ſequitur:et obuenit moꝛum deteſtan⸗ da puerſitas. Poſtea ſciens ieſus quia iam omnia con⸗/ ſummata ſunt:vt cõſummaretur ſcriptura dicit.. Si⸗ tio Fere iam in chꝛiſto omnia completa erant toꝛmen ta et miſteria paſſionis.hoc reſtabat pᷣdicente ſeriptura: ꝗante moꝛtem ꝓxime venturã ſciens potaretur aceto. Nec ſcriptura vt ſepe dixrimus cauſa erat vt taliter pota⸗ terciuſdecimus retur aceto. ſed vt ſcriptura ideo conſummaretur:quia ſilius per ꝓphetam hoc pꝛedicere fecerat:ꝙ ipe ſicut abe⸗ terno puiſum erat ·in ſuſcepta carne ꝓ nobis fuerũt im pleturus. Inquit poꝛro ſcriptura:que paſſionis tempo⸗ re in chꝛiſto ſitiente cõſummanda erat. Et dederunt in eſcam meã fel:et in ſitimea potauerunt me aceto. Si⸗ tis chꝛiſti ↄpaſſione amimos audientiũ mouet:ſi ſitiuit in coꝛpoꝛe ꝓ ipoq; clamauit. Sed nec videturꝙ clama⸗ uerit ꝓ auferenda ſiti coꝛwꝛea.qui omnẽ cõpamionẽ ad ſuum coꝛpus diruperat · et ſibi erat omnino incõpaſſibi lis factus:vt etiam ad moꝛtẽ voluntarie feſtinaret.Nõöÿ eſt fas.credere coꝛpoꝛis queſiuiſſe fomenta:qui ipᷣm taʒ pꝛompte tradebat in moꝛtẽ. Sed neca veritate abſonat ſi ſitiuit.cum multis agitatus moleſtijs etiam ſitis paſ ſibilitatem aſſumpſit in carne cum ceteris ad cumulũ paſſionis:et in teſtimoniũ aſſumpte carnis.Sed hoc a weritate oĩno diſcrepare videtur.ꝙ ad refocillandaʒ ſitiĩ ipe ſitio dixerit.ſed foꝛte voxilla enunciauit ꝙ patiebat nõ queſiuit remediũ.Admuratiõe magis attollimur.et introuehimur. in maioꝛa ſecreta ꝙ verbum coꝛpoꝛi cõ⸗ petens anime cõmodauit:et expꝛeſſit per coꝛꝑis vocem vhementem anime ſue noſtre ſalutis affectum. Scie⸗ bat enim ſalutẽ omniũ ammarũ.ab eterno enim deus creare homines et ſaluare diſpoſuit. Et nõ ex accidenti: quia deus erat.ei ſitis affuit animarũ.nõ emm accidũt accidentia creatoꝛi.ſed qð erat eternũ atq; ſecretum hu manatus filius modo ſitiuit in carne tempoꝛe paſſionis videlicet quando celebꝛata ſunt miſteria noſtre ſalutis. Nec decebat tale deſideriũ alio in tempoꝛe aperiri.niſieo tempoꝛe quo redemptõnis noſtre pꝛeciũ per moꝛteʒ et ſanguinem ſoluebatr᷑.quanq; figuris et enigmatibſep. in teſtamento veteri ſit oſtenſum: ꝓphetiſq; reuelatinn. Mirum ergo ꝙ fons ſitit.omniũ aquarũ redundantia. ſitit qui omniũ ſitim venerat tollere:patitur qð ab alijs volebat auferre· Ynuitauerat ipᷣe mulierẽ de ſamariavt ab ipo expeteret aque cyphum ne ſitiret ineternum. et nunc patitur ſitim:non niſi quia caput noſtrũ p nobis ad patrẽ.ſitio alte clamat.Pꝛo nobis omnibus loquit᷑. ſi ſitire cõteſtans velut caput ꝓ membꝛis. Et deſideriũ gqð humanũ genus habet aut habere debet ſelatis pae itim ipe chꝛiſtus expꝛeſſit in cruce.Et ſitim expꝛimens ſitim a nobis expoſcit.vt ſi nos ſitit:et nos ſitiamus ad eum. MHoc enĩ pſalmiſta pᷣdocuit. Sitiuit anima mea ad deũ fontem viuum:quando veniam et apparebv ante facieʒ domini.Necnõ chꝛiſti ſitis aſpiciebat in moꝛtẽ:vt etiam moꝛi ꝓ humano genere w hementiſſime affectaret. Et illius ineffahilis de ſideriſ væx illa ſitio erat iudiciũ. quo voluntatẽ paternã cito pficere nitebatur que in id ex ſuas paſſione tendebat.vt cõfunderetur inuiſibilis pharao⸗ nis imperium:vt expoliaretur ex pꝛeda.quam nõ ſua p⸗ bitate ſed aſtutis.et humana fragilitate tenebat. NMon enim hominem ſeu humanũ genus cõgreſſu belli ſeu p bitate deuicit nõ iuſta lege certandi. Poꝛro impꝛobus pꝛedo erpoliandus erat:qð deſiderabat expolians. Ace⸗ tiam in refoꝛmationẽ defoꝛmatarũ imaginum illud deſi deriũ ferebatur: vt refoꝛmarent᷑. ad quod foꝛmate tem poꝛe creationis extiterant. Pꝛopꝛium eſt bene inſtituen tis magiſtri ? lona inſtaurantis nõ quieſcere:nmiſi reſtau ret ſi perit aliquid ex euentu. Et ſollicitoꝛũ nuncioꝛũ eſt gliſcimen auouſq; in mente pficiãt.Acceperat in mã datis a patre filius eternus in tempoꝛe nuncius vt re/ uocaret errata. reſtauraret deperdita et alte manſiones replerentur in ſuperis eximis atq; depꝛeſſis: et cõueni/⸗ rent in vnum beatificum finem multitudo ciuium ſup⸗ noꝛum ⁊ lalvꝛioſe ꝑegrinantiũ hominum. Hec ſiquidẽ ch⸗ bce cu ple⸗ nss tuler gdat iſth. noſee uor⸗ bus. tuser aer⸗ ſusch wappe enimn meace woyte geretu minis ſtaen giami bereſ neco giam ritaten ſtos⸗ ſeucal linepe ſbiwn 1ooe eteord Man tam agen nua⸗ Di do gen ſtus chꝛiſ ceno iohen noluit ſsac⸗ kenſe martir idie mnum thier⸗ Lumnet ſoen ſeſti node⸗ ſuitg dictu mern Obſte Npei Uern Nd tun den fen Ureqri atibe erüein en⸗ krunrir to. Gi⸗ ſiſteinit cama, fone Opaſſibi Aret. ö lipmtg; egblonut ſtspa, comulc Nedeg nzſiti Pareba Uumureer deori co⸗ s weem m. Bcier enimds 1Kaentt⸗ umecaüt retumhr epaſſionis reſaluts, tini nſien mortezet atiboſepe Waron. undanta. deali eſamarieyt etemumn frionohis⸗ bus tif aſeri lutone Uenoſitim gocdeum. menadai ante heez Ewrtete Ctoret, C. Niii o tierſi phargo) pöſoap/ . Pon Niſeup. eobus 2. Acen loadeſt matetemm ſttnen pfſirefnn noncinf tot inmd o ntle/ ſones oveni⸗ hnſup, ſcuici de paſſione do. Balua. chꝛiſtus iam moꝛiens ſitiebat.. Vas ergo poſituʒ erat aceto plenum. Illi autẽ ſpongiam plenã aceto.iſopocir⸗ cumponentes ohtulerunt oꝛi eius Vas paratum erat plenum aceto et foꝛte ꝓpꝛie acetabulum erat ad paſſio⸗ nis augmentũ:ex certa malicia magis qᷓ; caſu foꝛtuito. Illivero ſpongiam impleuerũt aceto.Hanc enim lpi de tulerant ſerioſa impietate.qᷓ; ſic paratã habebãt.vt nec ad ciuitatẽ recurrere foꝛet opus:que ſua ꝓpꝛietate oſten dit quales erãt qui in eius paſſione cõuenerant. Cauer noſa enim eſt et ex omni ſe cum immittit᷑ imbibit illa li quoꝛes:vt intus et extra appoſitis madefiat ipᷣa liquoꝛi bus. Sic enim erat iudeoꝛum damnata cõditio. vt in⸗ tus et extra cõtra chꝛiſtum amaritudinis pleni eſſent et cauernoſi ad ſuſcipiendũ inuiſibilem regulũ:et aduer⸗ ſus chꝛiſtum malignitatis omne cõmentum. Verbave ro appoſita ſcʒ iſopus amarioꝛẽ potum effect. Quãuis enim medicinalis ſit:amaritudinẽ habet in guſtu: maxi me aceto ꝑmixta. Et aſperſoꝛiũ aque ſieri ſolebat er iſo⸗ po. vt ex ſpongia oꝛi apponeretur potus.et ex iſopo aſper⸗ geretur p deriſionẽ aceto etiam chꝛiſti vultus.quaſi ho⸗ minis ex laboꝛe ſudantis. Qð autem mattheus euange liſta erpꝛeſſit et cõtinuo currenevm er eis acceptã ſpon giam impleuit aceto.et impoſuit arundini a dabat ei bi bere. ſimiliter et marcus in hoꝛa cum iohanne et actio⸗ ne cõcoꝛdat dicens:currens aũt vnus et implens ſpon⸗ giam aceto.circumponenſq; calamo potum dabat ei:ve⸗ ritatem huius ſeue potationis inſinuat.Attollebat᷑ chꝛi ſtus a terra per crucem:vt etiam opoꝛtuna eſſet arundo ſeu calamus:ad offerendũ otum oꝛi eius. Cum arun⸗/ dine ꝑcuſſum eſt chꝛiſti caput.et cum arundine offertur ſibi pptus amarus:vt in omnibo oſtendatur iudeoꝛũ et toꝛquentiũ chriſiũ omniũ bonoꝛũ omniũ tota vacuitas et eoꝛum ariditas a virtute necnõ ex vltione cito futura Nam ab ariditate nomẽ ſumpſit arundo:vt inſtrumẽæ tum hoc paſſionis mala ſignificatione atq; pᷣſagio:male agentibus omnino cõueniat. Calamus calamitatẽ inſi nuat.qua nulla maioꝛ qᷓ; nõ impleri de xpᷣo:aut de ipᷣo ꝑ delictum vacuũ fieri. Vlacua em in interioꝛibo eſt arun⸗ do:et pꝛeciſa cito areſcit. Sed intenta cõtemplatõne le gentibus in dubiũ vertitur. an ſemel tantũ ſeu bis chꝛi ſtus fuerit amare potatus:nam ex mattheo ⁊ marco bis chꝛiſtum potatũ legimus.ſemel anteqᷓ; cõfigeret᷑ in cru⸗ ce nõ petentem:et iterum circa hoꝛam nonam.cũ ſcom iohannem clamaret ſe ſitientẽ. In pꝛimo cum guſtaſſet noluit bibere. in ſecunda vero dicitur. cum accepiſſet ie⸗ ſus acetum etcetera. In pꝛimavinum mirratũ cum fel le:in ſecunda vero tantũ acetum expꝛimituꝰ Proinde mattheus de pꝛima potatione dicit. Et venerũt in locuʒ qui dicitur golgata.q eſt caluarie locus et dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum.et cum guſtaſſet nolu⸗ it bibere. Et ſtatim ſequitur. Poſtq; autẽ cruciſrerunt eum et cetera. De ſecunda vero poſt q̃ttuoꝛ voces a chꝛi ſto emiſſas.cum in quinta voce ſecundũ iohannẽ dixriſ⸗ ſet ſitioꝛidem mattheus intulit. Et cõtinuo currens v⸗ nus ex eis acceptam ſpongiam impleuit aceto:et impo⸗ ſuit arundini et dabat ei bibere. Similiter et marcꝰ vt dictu m eſt. Cur ergo iſti duo euangeliſte bis potum cõ memoꝛant:niſi quia bis aſſerunt chꝛiſtum potatũ.Nec obſtat anticipatiua locutio ſicut euangeliſte ſepe faciunt vt pꝛius aliquid enuncient: poſt modicum ſerius cum interpoſitione etiam geſta declarent.Nõ eni expediebat vt de vna modica et breui actione fuiſſet locutio bipar⸗ tita.niſi bis fuiſſet actio ipᷣa repetita.maxime de miſte⸗ rio paſſionis:vbi velociter omniũ euangeliſtarũ ſermo percurrit.vt nullius actionis repꝑetant ſemel dictum:ni ſi actio ab autoꝛibus reꝑetatur. Nam ſi tantũ circa hoꝛã nonam potatũ aceto credimus. que fuit iſta neceſſitas. vt ilico cum chꝛiſtus puenerit in loco cruciſirionis ante omnia potatũ felle mirratoq; vino euageliſta comemo raret: Qð et marcus idem dicit. Et ꝑpaucunt illu in gol gatha locum.quod eſt interpꝛetatũ caluarie locus. da bat ei vinum mirratũ bibere:et nõ accepit. Et ſtatim ſe quitur. Et cruciſigentes eum etcetera. Et crucifixione Wwſtimentox diuiſione deriſionibo et deluſiomibus.ipꝛin cipum et ſacerdotũ.militum atq; latronũ tenebꝛis in⸗ terpoſitis.iterum circa hoꝛam nona clamantẽ atq; ſiriẽ⸗ tem:alius euangeliſta nõ aſſerat aceto potatũ eſie. Sʒ nõ immerito de hoc creditur ſicut de geſtis ⁊ dictis alijs ſaluatoꝛis.aut qð vnus obmiſit alter dixit:et vnus di⸗ xit quod alter obmi ſit. Et ex hoc textus euangelij verita te inſpecta colligitur.qð de pꝛima potatione vbi vinum mirratum cõmemoꝛatur et fel.mattheus et marcus di xerunt.De ſecunda in qua tantũ acetum offertur.etiaʒ mattheus et marcus lucas et iohannes explicite diſſe⸗ ruerunt. Et ſic illa ſcriptura cõſummata credatur:vede runt in eſcam meã fel. In primavidelicet quado ipi nõ erpetiti: nec chꝛiſtus ſe adhuc ſitire clamauerat. Et in ſi ti mea ſqʒ cũ ſitio dirt:potauerũt me aceto.Alcetuʒ fuit natura vinũ. ſed alteratione aceſcit ad amarũ efficitur guſtui:cui dulcia ſepe placent. Sic ent homines natura lom ſunt.ſed fiunt ex hoꝛrendis affectibus et coꝛruptis moꝛibus peccatoꝛes et aceſcunt:vt etiam diuino palato ſint amari. leruntamẽ ſi bis hoc factũ et ſemel dictuʒ aut bis dictum et ſemel factum legamus atq; credamꝰ a me hoc in loco bis diſſertũ eſt:ad oſtendendã acerbita tem dominice paſſionis.et credulitatẽ humane iniqui⸗ tatis. Quid autem de hae re tenendũ.me atq; ceteros teneri ſancte matris eccleſie recõmitto:queſtionesa pu gnas et dubia in meis operib ommino deuitans. Cum ergo accepiſſet ieſus acetum dixit.Conſummatum eſt. Pꝛedixerat aplis ante ſaluatoꝛ. Et cõſummabunt᷑ om/ ma que ſcripta ſunt de filo hbominis. Cõſummata ſunt omnia que pᷣdixerũt eum.que nunciauerũt chꝛiſtũween turum.naſciturũ ꝓ nobis:cõuerſaturum nobiſcum et pacturũ.dicturũ paſſurũq; tanta etiã ꝓ nobis:et moꝛs ſtatim ſubſequitur.in qua cauſe redemptõis noſtre mi⸗/ ſterium cõſummaĩ.Cõſummatũ eſt vita chꝛiſti: ſecun dum placitũ ſui patris. Impletũ eſt paternũ imperium pfectum eſt filiale obſequiũ.Adimpletũ eſt deſiderium patrũ:deſtructum eſt demonũ dominiũ violentũ. Con ſummauit vt pꝛimus recitat ꝓphetarũ creatoꝛ omnium deus omnia opa ſua die ſexto:et die ſeptimo requieuit. Sic chriſtus in cruce ſexto die omnia opa recreationis perfecit:et requieuit ſabbato in ſepulchꝛo. NPerſecit noe archam in centũ annis quã vno cõſummauit in cubito vt in eo genus humanũ ſaluaret᷑ibi dumtarxat octo ani mabus reſeruatis.Cõſummauit chriſtus in cruce ſalu tem totius humani generis.ſi merito iuſto fuiſſet acce⸗ pta in pcedentibo cunctis:ſimiliter et ſuſcepta in ſequẽ⸗ tibus ſingulis.Quã ſalutẽ in cruce: velut noe in archa et crucem et paſſionẽ aſperã in vnitate fidei cõſumma⸗ uit. Et cõſummatio ↄſummationi appoſita eſt in cruce Predixerat aũt dauid. Cõſummetur nequicia peccato⸗ rum.nunc vero cõſummata eſt.quoniã nulla maioꝛ ne⸗ quicia q;ᷓ dei filiũ interſicere:et celũ legis inflectere ſup quempiã innocentẽ. Sed qð crediderũt penituſnequi uerunt.nã ſi moꝛtuus ſemel excarne:viuit ineternũ ex virtute dei. Sed nihilominus cõſummata eſt nequicia peccatoꝝ.Non enĩ humana ſeu maloꝛũ nequicia poſſet in peioꝛa phiberi.necnõ in omni peccato genere bminũ malicia foꝛefecit.et nihil eſt mali qð pᷣterierit delinquẽ /⸗ do. vt pꝛeter omma illa ſenſibilia ⁊ ſpiritualia malaq̃ in miris modis aguntur:etiã vſq; ad negationẽ dei colen do idola et ſimulachra celeſti milicie atq; ſideree cultũ ceo debitũ exhibuerit. ꝓut dei bonitate piecta vbi nequi cie cõſummatio facta eſt..ibi facta fuerit iuſticie:vt chꝛi ſta patiente atq; moꝛiente ſit cõſummata nequicia. non Pterminũ peccaroꝛũ ſed p exceſſum maloꝝ operũ. Yta h chꝛiſtũ eſt cõſummata iuſticia in opere redemptõis hu⸗ mane: p paſſione moꝛtis atq; penarũ· Mam ſicut pecca⸗ tum cum cõſummatũ ſuerit generat moꝛtem: ſic moꝛs chꝛiſti cum ↄſummata fuit:deſtruxit ipa peccata: eterna generans vitam. Ende chꝛiſtus cũ ſcripturis cõſonavo ce clamat. cõſummatum eſt vt eodẽ tempoꝛe atq; miſte rio ſit nequicia ꝑ exceſſum. et iuſticia ꝑ dei filiũ conſum⸗ mata.Quod ipe dauid ſpiritu ꝓphetico longe ante ſe vi diſſe pteſtatur dicens. Omnis cõſummationis vidi ſi⸗ nem. Multas nouimus cõſummationes: ſed tantũ il⸗ las quas oꝛthodoxa intendit eccleſia intendamus. Cõ⸗ ſiderat alma mater eccleſia cõſummatiõʒ nequicie quã abhoꝛret.a qua omnibus filijs ſuis dat cautelã et inter⸗ minat᷑ iugiter ne cõmittant. Cõſiderat cõſummationẽ iuſticie.ꝑ qua ſaluari ſe gaudet:et omnibo ſuadet vt di⸗ ligant. Cõ ſiderat pe narũ eternarũ cõſummationẽ quã metuit:quã filijs ſuis ſub terroꝛe vt deuitent mala ꝓpo nit.Cõſiderat cõſummationeʒ eterne beatitudinis.cui pegrinando ſuſpirat:quã ſuis alumnis vt bona pficiant ſub ſideli pollicitatione oſtendit. Et cõſummationẽ hu⸗ ius ſeculi conſiderando expectat.vſq; ad quã militando inuiſi bilibus et viſibilibꝰ bellis:et velut in marinis flu/ ctibus agens dei filium ducẽ et defenſoꝛem gubernato ⸗ rem et bonoꝛũ omniũ largitoꝛẽ ſe habere gratulat᷑. Ho⸗/ rum omniũ cõſummationẽ finis eſt chꝛiſtus cõſumma tionem quãlibet diuerſimode a ſe agens. In ipᷣo cõſum mata eſt nequicia ꝑ exceſſum:cũ occidit᷑. Ipe ſemetipᷣm fecit noſtrã iuſticiã:cum iniuſte damnatur. IJpᷣe penarũ eternũ habet iudiciũ:quomiã pater omne iudiciuʒ dedit filio. Ypᷣe queſiuit p omnibo gloꝛi ſempiternã.vt nul⸗ lus damnetur niſi quẽ ipᷣe deſpexerit:nulluſq; ſaluetur niſi quem ipᷣe reſpexerit. Ipſe cõſummatione faciet ſe⸗ culi:qui fuit iudicatus in ſeculo. Hec ſiquideʒ ſunt me⸗ rita paſſionis eius:in qua exiſtens in cruee coꝛpoꝛewlut in alto loco ſuꝑlato hominib exclamat dicẽs. Cõſum⸗ matum eſt.Apoſtolus etiã ad hebꝛeos ꝓ parte in hãc co⸗ incidentiã venit:cum ad hebꝛeos ait.Decebat enim eũ ꝓpter qauem omnia et ꝑ quẽ omnia.qui multos filios in gloꝛiã adduxerat.actoꝛem ſalutis eoꝛũ ꝑ paſſionem cõ⸗ ſummare. Vt auteʒ hec cõſummatio de qua chꝛiſtus in cruce loquitur.mentibus fidelibo inelareſcat:altius in⸗ tendamus ad ꝓphetasveteres recurrentes.ld quos cũ ſcriberet hebꝛeis recurrit apoſtolus.quanq; p modicum aliter in ꝓpleta et in apoſtolo.aliter littera ſonare videa⸗ tur:ſed ſenſus potius q; littera capiendus eſt. Inquit enĩ apls dictũ recitans ieremie. Ecce dies veniut dicit dominus:et cõſummalv ſuꝑ domũ iſrael:et ſupꝑ domũ iuda teſiamentũ nouũ.Nouũ teſtamentũ diſtinctuʒ eſt a veteri in multa diſtinctione atq; differentia: datione. loco.tempoꝛe.cauſa.ſacrificijs.cerimonijs.ſacramentis obſeruatõnibus:traditionib pmiſſionibus.oꝛdine.o⸗ pere. dignitate.intelligentia.virtute.miſterio.executiõe atq; fine. Quod inceptũ chꝛiſti vera incarnatiõe pactũ chꝛiſti natiuitate.vita doctrina pmiſſione teſtimonijs et miraculis ſacramentis et paſſione penarũ et moꝛtis cõſummatum. Nam ipye ibidem idẽ apls ait. Vbi enim teſtamentuʒ eſt: moꝛs neceſſe eſt intercedat teſtatoꝛis. Teſtamentũ enim in moꝛtuis cõfirmatuʒ eſt: alioquin nondum valet dũ viuit qui teſtatur. Quamobꝛẽ chei⸗ ſtus altitonat moꝛiens:ꝙ teſtamentũ nouũ cõſumma⸗ — . tum ſeu cõfirmatum eſt ſua moꝛte intercedente.Nã in vteri lege diſpoſitio et cõfirmatio teſtamẽti erat in ſan guine.et indulgentia ⁊ remiſſio peccatoꝛũ vt leuitici ſcri ptura manifeſtat: et apls aſſerit ad hebꝛeos. Sica noui teſtamenti confirmatio ſeu cõſummatioa chꝛiſto facta eſt in ſanguine ſancto ſuo melius clamante ꝓ nobis: q; ſanguis abel aut vituloꝛũ aut hircoꝛum et quoꝛumcũq; animaliũ veteris teſtamẽti.DPꝛoinde quomã nõ in plu⸗ ribus oblationibo placitum erat deo.nec expediebatur a veritate peccata vt purgatio digna eſſet ad regnũ:vna oblatione ſinpᷣius ipie chꝛiſtus omnia cõſummauit.vt idem apls loquitur. Ena enim oblatõne cõſummauit in ſempiternu ſanctiſicatos. Cõſuetudo regum et pce⸗ rum mundi eſt impꝛeſſione ſigni ſiue ſigilli in fine ap/ po ſiti facere fideʒ ſcriptis.in quib ſuis executoꝛibo atq; cõmilitonibus dona ſeu pᷣmia largiũtur:et ex appoſitio⸗ ne illa cõſummata fertur merita ſeu grata largitio. Ata et chꝛiſtus teſtamentũ nouũ agende vite ſuperneq; ſx⸗ reditatis crucis paſſione ſignauit.et confirmauit in illo cõtenta appoſitõe ſigni aſperrine crudis:in quavolunta rie ab apparitoꝛibo moꝛtis ſe ꝑmiſit affigi. Et iteru cla mans voce magna ieſus ait. Pater in manus tuas cõ⸗ mendo ſpiritů meum.Et hec dicẽs:inclinato capite tra didit ſpiritũ Vox eſt moꝛientis hoĩs et traſmigrantis de mundo:qui derelictũ in coꝛpoꝛe ad hoꝛam ſe adam co gnoſcens.Oixerat enim:vt quid dereliquiſti me.Ad ſu am animã ſe ↄuertit pie oꝛans.ne derelinquat᷑ in anima in coꝛpoꝛe derelictus.exemplũ remittens ad oſteros vt pꝛo interioꝛi homine depꝛecatio fiat. ſi exterioꝛ omnino pati cogatur. Qð de iure iuſticie neceſſariũ eſt coꝛrum⸗ pi.fruſtra fit interceſſio ad ſeruamen et incoꝛruptelam expetere ptinus iuſticie derogaret. Yob ſententiã opxoꝛ⸗ tet phabere memoꝛie qua dicebat Scio ꝙ moꝛti tradaſ me:vꝓbi domus cõſtituta eſt omni viuenti.Ac per hoc ſi omnibus ſiatutũ eſt ſemel moꝛi:quid refert quo iure q̊ actu moꝛs ipa pueniat cum quõlibet homo moꝛiaf᷑. De bitum moꝛtis quo cuncti tenent᷑ aſtricti exſoluitur. Et ꝓre nenlrahc Wuere ſi quas pꝛeces eſt velle immuta/ ie pmutare. Clidens igit chꝛiſtus paterno decreto atq; luapte ipim dcebat debitũ moꝛtis erſoluere ſciens ꝙ cũ oꝛauerit vt obtineret carnis petitiones.et vt cali bile ꝑpmutare. amariſſimus tranſferretur et ſe pauloante clamauerat derelictum. ſe ad cõgruũ et poſſibile cum rogaminibus tranſfert. ſcʒ vt ſpiritus reſeruetur a pena:poſtqᷓ; coꝛpus diuino vecreto in illa relinqueret. Igitur moꝛe chꝛiſti nõ ex peccato paterno vel ꝓpꝛio:ſed voluntate moꝛientis pꝛo nobiſipis interpellemus ad omniũ deũ patrem.nõ vt nos eximat ab ineuitabilibus malis nõa decreto ne⸗ peccatis et ceſſarie moꝛtis: ſed vt pſeruet a delictis nc ab eternis penis.Gacilius enĩ eſt immunẽ ſi tis et eterne in inferis nõ detrudi:q; a tempoꝛali et inſtãõ tanea moꝛte ſeruari. Sepe nanq; illa deuitant iuſti at; pfecti.Moꝛi aũt ineuitabiliter omnibo eſt ſtatutũ.vt eti am vite actoꝛ moꝛtiſq; deſtructoꝛ ab illa nõ eſſet exem⸗ ptus humana carneveſtitus.et ſeneſcendo illã guſiaſſet ſiꝑ crucem nõ fuiſſet extinctus. Relinquat᷑ ergo exte / rioꝛ cura coꝛpoꝛis.nec pᷣſumptio tendat in libertatem ab quiba immutabilẽ der omnipotentis iuſticia autumamꝰ Prefixus eſt a chꝛiſto omnibo poſitis in agone modus oꝛandi: vt nõ petamus q nõ eſſet daturus. aut wlim? auerti.a nobis quanqᷓ; ſit aſperum qðad gloꝛiã pᷣparat: nec effugere ꝙvniuerſali lege iuſticde oẽm hominẽ mul 7 tat. Eſſe vigerent omnino ertra lege nature:qui ab eiui vniuerſali gaudio vel toꝛmento inuenirentur erſoꝛteg. Interuehamura nobis in nobis. sbiecta coꝛruptibili en tui rien lio. geo b Kel un ſup peete AInimm lelur, iacegt. nean ilahiuea lantadi ſtunde Dpſt wose mend Uge etol gnn ina ciao anin erch ſuar ſimo ſuam ntam eſſe ſan ſiuuand ſatgen homine ntumnſe Mrd gaſſep⸗ (isel ſtason ſanmn menti dicate busin neig ſtugel omnes ͤnen Uoaie wonie len ſummit umetpee⸗ lunſſeip, uontpang egtio. T hennce mauitingo. ucpplonn Vrſderic s tuus, tocgptetnn Aimngentn nſeccama⸗ ime, zufn tinaninn wſerayt vonnino cerpmn/ vuptelam ndoe Rtidacad pereſt quouneͤ morai, De litnr E leimmota, rho Darto ere ſtene Aytat domnavent Enude i cor or cheifi nogentig Ntremn no tetone Neatiset wapecta, Mletinſti tiſtiatg ri⸗ren ſetlgemn guſſet etgoeet aturemc⸗ eitn Mevenen. dtg Genlin- nemul hicheiuf ſortes 6⁶ rdne peniſi; deſpectis: noſtra intima altiſſimo cõmen⸗ demus. Et facti per omnia cheiſtifoꝛmes mundo mo⸗⸗ tui ꝓpꝛia woluntate mundo quotidie aut in puncto mo⸗ rientes neceſſitate nature punite anmnã attollamuſad eum offerentes illã ſibi cum pꝛecib:vt pᷣſeruet a ma⸗ ritum meũ.Facit enim veriſſima charitas lis. Ignoꝛamus animarũ noſirarũ vepicula. et quas in gredientur vias omnino neſcimus:nec aſpeximus ali⸗ quando receptacula in quibus recipient᷑ terminata vita pꝛochui.hoc ſolum penitus reſtat. vt ipᷣas viuentes ⁊ in extremis poſiti:ſactoꝛi earũ in ſimilitudine ſina humili ſupplicatione tradamus. Mam coꝛpus nõ habet viuere pꝛeter ipᷣam.qð cum ipᷣa ſenſibilẽ vitã accepit. habet gũt uniina viuere peeter coꝛpus:q;uis in illo cum infunde⸗ retur. ꝓpꝛium eſſe ſuſcigeret. Quid ergo cure nobis qð iaceat autvbi relinquat᷑ coꝛpus exanime omni deperdito ſenſu:Ad quid ſollicitudoſ uperflua. quid toleret vt mo riatur. cum omnino ineuitabiliter moꝛi cogatur: Sed ad ſpirituʒ pꝛeimtendere neceſſariũ ſit qui ſempiterna rita pfruitur: et nulla extinctione finitur. Atq; nõ creda mus chꝛiſtũ pauefactuʒ ex pena pꝛo culpa patri ſuo ani⸗ mam cõmendare.nam immunis a culpa nõ abſterreba tur a ꝑena:ſed ꝑ omnia ſe pſtratus eſt bominẽ recogno⸗ ſcere deum patrẽ.etiam in extremis ſiuevltinns cõſtitu tum. vt in moꝛtali coꝛpoꝛe nõ amplius loqueretur.quia inclinato capite patri tradidit ſpiritum que cõmendaue rat. Et ommbus fieret luce clarius. ꝙ wrus bomo eſſet qui ſic fuit occiſus. Similiter ⁊ moꝛiendi eremplũ cete ris dereliquit. Nam in illo cõgreſſu vbi doloꝛ tam acerri me cum natura diuellit.ꝙ moꝛs ſenſuʒ penitus adimit nil aliud potioꝛis aut talis habemus refugij.niſi vt aĩaz tanta dignitate creatam tam alte pieq; redemptã inhe⸗ ſitanter domino cõmendemus:qui ſolus potenſeſt hoc epoſitum incolume cõſeruare. In altioꝛa vehitur ani⸗ mus cum legimus chꝛiſtũ patriſpiritum ſeu animmã cõ mendaſſe. quia nulla dominabat᷑ aduerſitas quem nul⸗ la grauabat iniqtas.Et qð agebat aut dicebat ad ſeiſßm et ſeipo.nõ erat neceſſitas ſedxoluntas.Ac per hoc ma gnum latet in hac cõmendatõne ſecretuʒ. Erat nempe in anima chꝛiſti vnita ꝑ omnia deitati ſcripte tota noti⸗ cia omnes anime de ſuo ſanguine redimende. quas vt animã ſuã ad gloꝛiam diligebat:pꝛo quibo in lachꝛymis et clamoꝛe valido exauditus eſt ꝓ ſua reuerentia. Quas ſuam animã patri cõmendans in ipᷣa omnes patri altiſ ſi mo cõmendauit. Et omnes ſaluandas animas wlut ſuamvnam animã fecit.de qua patri dixit:cõmendo ſpi i itas ꝙ alteri eſt eſſe ſuum. Proinde ſupeminenſcharitas chꝛiſti omnẽ ſaluandam animã: ſuam animã faciebat. Sed nec ob⸗/ ſtat ꝙ animã pꝛotulit nomine ſpiritus: quoniaʒ vtroq; nomine anima in ſcriptura ſoꝛtitur. Nec credamus ſpi⸗ ritum ſanctũ in hoc nomine ſpiritũ:ſed ſpiritũ qui eſt a⸗ nima domino cõmendaſſe.Neoꝛ autẽ pia fide caput hic oꝛaſſe ꝓ coꝛpoꝛe.caput vero ⁊ coꝛpus pſonam faciũt vnã cuius eſt amma vna. Senſu igitur huiuſcemodi chri⸗ ſius oꝛat.velut coꝛpis eccleſie cum ipo capite chriſio eſ⸗ ſet anima vna ſeu ſpiritus vnus:vt amoꝛis eius wx⸗ mentia vnione charitatis et fidei. ſacramento miſterij dicat chꝛiſtus patri de ſpiritib omnibus ſibiadherenti⸗ bus in veritate quaſi de ſpiritu vno.cõmendo ſpiritum meũñ.quoniã dicente apoſtolo:qui adjxret deo:vnus ſpi ritus eſt cum eo. Velut cedula quedã rationalis ⁊ viua omnes pᷣdeſtinatos ſcriptos habens.anima chꝛiſti fnit comendata patri:vt nõ ꝓp cõtinente fuerit emiſſa oꝛatio quia iam ſaluus erat.cõpꝛehenſoꝛ autem fuerata cõce⸗ ptionis inſtanti. ſed ꝓ cõtentis emittebat᷑: vt paſſionis ſue et moꝛtis.meritum hoc haberet:vt quos anima xpᷣi preteritos preſentes in tuncatq; futuros dilexerat:ſal⸗ uarentur. Hemo autem ſuſpitione aliqua moueatr᷑: ſi pᷣ⸗ deſtinatio ab eterno immutabilis eſt. ad quid cheiſiꝰ ſu⸗ ſtinet paſſionem. ad quid ꝓ his pdeſtinatis oꝛationem dumtaxat eſfundit:cum repꝛobati neq; paſſionis neq; oꝛationis poſſint p eterna vita eſſe participes. quoniam pᷣdeſtinatio ſic extitit ab eterno pꝛomſa:vt chriſti dei ſi⸗ Iij pbumanatione vita paſſione oꝛatione moꝛte nõ alter cõpleretur. Mac woce alte lateq; diffuſa:emiſit ſpiritum ſeu expirauit. aut inclinato capite tradidit ſpiritũ. Quo quo modo dicatur poteſtatẽ inſinuat moꝛientis,. quoni am nõ neceſſitate aut violentia moꝛtuus eſt: ſed volun tate ꝓpꝛia et poteſtate emiſit a coꝛpoꝛe.ipamq; licentia⸗ uit ad tempus.et coꝛpus remanſit examme exiſtente ta men deitate per veritatẽ vnionis in vtroq; diſtincto:vt nequaq; credatur deitas cum aĩa deſerinſſe coꝛpus.aut qð ſolũ eſſet in coꝛpoꝛe aĩa derelicta.ſed cũ aĩa ſint ĩ lim wcũ coꝛpoꝛe in patibulo atq; ſepulero.ſolũ aĩe a coꝛpo⸗ re:a neutro autẽ fuit in illa moꝛte celebrata diuiſio dei⸗ tatis.ſiquidem infinitas hoc agebat.vt duobus diſtin⸗ ctis vnitis ſiue diuiſis inſepabiliter vniretur. Sʒ mo⸗ riens clamat pualide:potentiam ſue virtutis oſtendẽs Et quanto doloꝛe quãtoq; amoꝛe de nequã ſeculo rece⸗ debat:quem mundus nullo pacto cognouit: oſtendit. Clamoꝛ ille doloꝛis magni fuit iudiciũ. Etenim ſiue cõ fixus fuit in coꝛpe:in mete autẽ cõfodiebatur ſeuius ab ingratis. Et amma illa ꝓ omnibo dignis primis. oĩbo dignis ceteris doloꝛibus agebatur dumtaxat ꝓ ommiba ſatiſfactura patri.ex doloꝛisvehemẽtia qua equabat imo excedebat digna et exceſſiua cõpenſatione foꝛefacta cun⸗ ctoꝛum Impellunt ſepe homines altiſone clamoꝛe dolo res.Almoꝛ idipᷣm agit.vt ꝓrumpat in vocem:et eo clami toſam quo interius angit. Ineffabili amoꝛe perfunde⸗ batur anima chriſti.quia iuſſa paterna cõpleuerat.vſq; ad moꝛtem factus obediens:quia liberabat vna moꝛte ſua innumeras animas moꝛtuas in peccatis de illa pote ſtate tartarea.ſub qua tenebantur inuite.ceteriſq; clau⸗ debatur aditus ne iterũ introirent: ſi ex fide wmirẽt in meritum paſſionis. Quanto ꝑfundebatur amoꝛe. q;;to⸗ q; gaudio in penis etiam moꝛiens exultabat anima ſal⸗ uatoꝛis ꝙ tot ſibi per moꝛteʒ aſciuerat animas quas de us creauerat in ſimilitudine ſua in plenitudie tempoꝛis factus in ſimilitudine noſtra:quas etiaʒ diligebat ſicut ſeipam maioꝛe virtute precepti quo dictum eſt pxrimũ wlut ſeipᷣm a proximo debere diligi. Nempe chriſius a⸗ nimabus omnibus ꝓrimus factus eſt curans vulnera mea et infundens deſuꝑ miſericoꝛdie oleum et iuſticie vinum. ac etiam ſuo ſanguine ſancto ſanans:et omneʒ fidelem animã ſibi prorimã fecit.nõ noſtro merito: ſeqᷓ ſuo dono. Proinde amans exultat. et exultans ardẽter amat : tot ꝓximis moꝛiendo ſubuenit.Et mirum au⸗ chitu ineffabile dictu incõpreſvnſibile cogitatu. ꝙ vnus homo eodem tempoꝛe ſimul et ſemel ſit beaatus et mi⸗ ſer:triſtis et gaudens. amans et dolens. vt ex eo dole⸗ bat amabat:ex eo amabat vnde dolebat. Solens moei agmabat.amans moꝛiebatur:moꝛiens exultabat. Incli nauit caput:magnũ miſteriuʒ innuens in rebus pteri tis et futuris. Erecta ceruice cõmiſſum eſt:vnde mul⸗ tatus eſt. Et ſublenata ſuperbe mente agitur: vnde con temptus eſt. Proinde moꝛitur viceuerſa inclinato capi te. Qui caput inclinat:ſubiecta oculis reſpicit. Et chri⸗ ſius vultum declinauit ad terrã:ex qua ſcom carnẽ ſum ptus erat. Et erat in illa cõdendus:quanqᷓ nõ reſoluẽ⸗ dus in puluerem. Sed nõ credamus terram iſtaz que pedibus ſubiecta calcatur chriſtum dominũ aſpexiſſe. ſed defixit vultum ad yma ſicut valefaciens mundo.ſeu turpiter licentiatus ab impijs:et aptitudinẽ faciens ho mimis ſic moꝛientis. Et caput inclinauit in moꝛte:in ex piationem erectionis ad vetita. Et ſuaſit obedientiam. reuerentiã docuit humilitate in operibo vſq;quaq; mõ⸗ ſtrauit:cum omni peracto miſterio inclinato capite expi rauit. Sed quomodo expirauerit. nõ aliter credimus: mſi vt voluit ⁊ potuit. Et potuit quod voluit.et voluit ſa ne qð potuit:qð vera perſeuerationeꝑerfecit.Cui autem tradidit ſpiritum capite inclinato: Eterno patri cun cõ⸗ mendauerat:vt nõ ſolum in coꝛpoꝛe ſed a coꝛpoꝛe ſepa⸗ ratus eius ſpiritus eſſet obediens. Etemm decreto pa⸗ terno deſcendit ad limbũ:et reuerſus ad tumulum rea⸗ nimauit exanimatũ. Ecce nouum factum eſt beilum in oꝛbe terraruʒ. inſolituſq; triumphus inu ſitata victoꝛia in multoꝛũ pꝛeſagiuʒ ſimiliũ futuroꝝ: magis autem in noſtre redemptionis effectum. Factus eſt inter celeſtezʒ ducem.dei ſcʒ filium humanatũ.et illum pꝛimo inobe- dientem cetum inuiſibilis ſeuuſq; cõgreſſus:vbi omni no diſpariter atq; diſfoꝛmiter certatũ eſt. Et ictus bello rum incõparabili diſſimilitudine ſunt infixi:cum pꝛeli⸗ um cõmitteretur in celũ inter creatoꝛẽ et intelligentias ſeparatas a ſe creatas: Quarũ altera pars in deum alte⸗ ra dumtaxat in ſeipam aſpexit: in ſeipᷣa et a ſeipᷣa et ꝑ ſe/ ipam ſuo arbitratu diuino remoto viuere gliſcens rebel lauit actoꝛi in ſeipᷣa male intruſa.eta delicjs eternis me rito ſue iniquitatis excluſa.iuſte cõflicta.miſerabile irre uocabiliter tulit exiliũ:altera parte cum victoꝛe deo beg⸗ te impꝛedabiliter remanente. Obi nihil coꝛpoꝛaliter et ſenſu foꝛinſeco geſtum eſt:incoꝛꝛeus enim deus de in coꝛpoꝛeis ſubſtantijs quas creauerat in coꝛpoꝛe trium phauit. Sed ſuꝑbia odientiũ deum ſemꝑ aſcendens.te tros exagitauit cõflictus.vt quia deum exiſtentẽ eterne nõ vicerãt:cum homine iam creato in illa ſuꝑioꝛa vnde ruerant tendente.ne cõtingeret omnino inirent cõgreſ ſum. Ynuidia vero vbiq; comes ſuperbie igne unpelſen / te de ſub celo in paradiſi loco ſubdolum atq; breue com / miſſum eſt bellum.vbi exhibita eſt deceptio in figura:cũ nõ illa inui ſibilis que decepit. ſed ſerpentina in qua de- cepit oſtenſa eſt. Et quanq; nihil per violentiã ageretur tamen per deceptionẽ et fucationẽ verboꝛum conflictus a deo iuſte homini dedit miuſte in paradiſo cõflictum.in fligens omnis generiſ moꝛtẽ:vbi pure ſpiritualis in aſ ſumpta foꝛma coꝛpoꝛea cum mixta creatura certauit.Er quo per verba male ſuadentis.per tactũ male ſuaſi iam inobedientis in anima et coꝛpoꝛe:iuſta eſt ſecuta dam⸗ natio. AIn plenitudine vero tempoꝛis creatoꝛ certantiũ certaminũq; iuder carne veſtitus.cum ſpiritu creato ra tionabili a carnis wlamine nõ oppꝛeſſo:venit habere cõo⸗ greſſum. Et mirum in modũ: moꝛiens triumphauit.p cuſſus coꝛpoꝛevulnerauit in ſpiritu plagatus ab bomini bus plagauit demones.dolens vincebat patiens ſuꝑa⸗ bat:derelictus debellabat. Inuiſibile bellum erat ex par te certantium ſenſibilia etviſibilia erant vulnerq:ex pte miniſtroꝑ deifci coꝛpoꝛis talia patientis. Pꝛoinde coꝛ pus exanime reliquit in cruce vllut ſcutum in alte poſi⸗ tum:vt viderentur ſtigmata in vtriſq; belloꝛũ. Ynclina to vero capite liberũ et victoꝛioſum cum ouatu eterno Patri tradidit ſpiritũ.nõ vt in illo inſtanti aſſumeret in ſuperna: ſed vt ad eius placitum ad illa inferioꝛa deſcen deret. vbi pia illa et antiqua familia tenebatur incluſa. vt tolleret illam ꝓ ſpolijs et manubus ꝓ victoꝛia: quem fecit per articulum moꝛtis.Ac per hoe quid hoc bello mi⸗ rabilius:in quo triumphauit moꝛtuus: ſpolia repoꝛtat occiſus cõfligiturviuus.fugit qui moꝛtis exhibuit ictus Quis vnq; ad pꝛimũ exiſtimare poſſit. vt dux quia moꝛ tuis daret victoꝛiam, etiam exercitui non certanti. Aut terciuſdecimus acarne pertuſa et occiſa ſpiritus illi damna paterent Virtute coꝛpoꝛis vulnerati? Quis vnqᷓ; audiuit ꝙ ſpiri⸗ tus nõ a ſibi vnita carne atq; moꝛtua vinceretur: Non enim potentia deitatis in hoc certatũ eſt:nam ſi ſic ſup⸗ flua fuiſſet carnis aſſumptio. Non attigerunt in illo bel lo deitatem inflicte paſſiones:qᷓ;uis amima voluerit pꝛso nobis poꝛtare doloꝛes. MHõ enim potuerunt illi hoſtes in uidi.chriſti anime inferre triſticia:qᷓ;uis ab eis male ſug geſtis miniſtris ꝑmiſſuʒ fuerit.in coꝛpoꝛe facere poſſe ia⸗ cturam.Nec redemptu eſt genus humanum ex moꝛte anime chꝛiſti que nõ fuit.nec ex paſſione deitatis q̃ eſſe nõ potuit:ſed ex moꝛte coꝛpis ꝙ ſuggerente diabolo ma nus ſeua cõfixit. Sanguis ſeruatus nõ fuſus cõſueuit hominibus dare victoꝛiã.hic verſauice ꝑpagitur:vt ſanz guis effuſus innoxius in duce.victoꝛiam pigris etiã cõ⸗ militonibus pꝛeſtet. Quid enim ꝙ infirmitas dei virtu tem atq; firmitatẽ diabolivſq;quaq; ſubuertit: Sed au ſus fuit apls dicere· Qð infirmũ eit dei foꝛtiuſeſt homi nibus.Audacter ꝓtinus addam. Qð infirmum eſt dei foꝛtius eſt demonibo.Libet igitur exclamare. O anima⸗ ta infirmitas:que moꝛiendo ſupꝛa nature potentiam re⸗ ammauit moꝛtuos.O beata imbecillitas que pꝛeter v⸗ ſum beatificauit et miſeros.O carentia humane poten tie que omnibus ſupernaturalis potentie atq; virtutis copiã fecit. QO debilitas derelicta:que per diſpendiũ moꝛ tis omnibus eterne vite directicium dereliquit.· Oà effe ctio egens:que cũctis abſtulit egeſtatẽ. fatiſci foꝛma tionum:ꝙ fatiſcentibus attulit firmitate. O grangeaa gemens:que gemitum moꝛtis venit auferre. O ebetu⸗ do herens:que ſupernã hereditatẽ voluit ommbus ebe ſcendo cõferre. Oiactura grauie:que ſic ſubuenit om / nibus iacturatis. O labeſcẽs lux ex palloꝛe ſedentibĩ te nebꝛis interluces. O moꝛs moꝛte vincens:facta oibus vita viuens.O natura naturans.omnia iura ꝓfecto ſe mel introfacta ꝓ redemptox vita perpetua. obeſans obes obici nobis moꝛti ne maneret eterna.O palmaris palloꝛ:p quem palmes pallens eterno vigoꝛe viget. qualitas inuiſa. O quatitas infinita:p quam qualificat᷑ inequalis.et paruus ſumma quantitate refulget. O ra tio ſic raucens:que peccato rauds tribuit iura loquẽdi. O ſapientia ſtulta:que ꝑ ſtulticisʒ crucis credentes xo⸗ luit ſaluos fieri. O tabeſcens tabes:per quã coloꝛ gratie redditurꝓ natura. O tapinoſis oſtenſa ꝑ moꝛtem:per quam exaltatur oppꝛeſſus et actio ſuꝑba cõſunditur. O d O ę thaumatus moꝛiens:per quem mira facta ſunt omni,½½ excedentia ſenſum. O tlxos occumbendo theoſians o mines. O ttan eterne patiens eclipſim ad hoꝛam. a te creatam tytanẽ.in tui quadam ſimilitudine foꝛmãs:vt cxredentibus pie tytanniçares eterne. O vappa o vappi⸗ dus ſic reputatus ad hoꝛam:vt reinuenires deperditg. maloſq; a malicia ꝓpria hberares. O veſanus ad hoꝛam vſpeꝛa veſperaſcens in hoꝛa moꝛte ſanãs qð infirmitas ant iqua premebat:et feciſti tuis occaſu ſeue moꝛtis ve⸗ ſpere cum mane diem eternũ vnum. O voxr alta moꝛi⸗ ens:que omneʒ ſponte reuocauit errantẽ inſtruxit igna rum.et prerogauit omnib viam moꝛum. OQ yxenodorꝰ homo:qui peregrinos homines per moꝛtẽ non diſpone bas in ſupernã colligere ciuitatem. OQ ygia que vt ofmſii bus dares quod es:in ligno infirmare voluiſti. O celuu/⸗ tam gelans honoꝛem paternũ:gelans iuſticiã weram. eex lans qui propter cõplendam redemptis domũ dei eter⸗ nam a moꝛte te comedi permiſiſt. O coca que in altis tone multiplicisvocis de ſiuiſti in moꝛtẽ capite inelina,/ to. In cuius lamentatione vel ſigno vlum ſciſſum eſt in duas partes a ſummo vſq; deoꝛſum:terra mota eſt et petre ſciſſe ſunt.⁊ monumẽta aperta ſunt. Jam ſole bſ. mal ſign neau Auut ſaſto ſtori⸗ tencet ſncen lote Drune nnn⸗ auern noteſt nimon mtur: iust⸗ ſtumne Hince⸗ ſtuman partes etwelu elam ſciſtun meni llloꝛun geliun ſelit oꝛcoꝛl hiparo ſteinnte ſumm d ſumedt R rorar ſaſ mar guid cutie hmne bat. moe lin nloi⸗ tioye noe glpoe lamas luneti tomtent tngenn giſgo Miale Urcumne Gerun omnis lgredl ſnis mmer tnrete terr⸗ ſn rnn kung lenn Nentiante le perterpe mmane ween tqpituts ſeniüe hult⸗Oefe Gtiſeifoen grangene Oelrtu/ bus elr/ enit om/ mndhite Ktaos apfecoſe Oobeſans Oholnang wypier novelſf er O 1vi. lentesw/ lorgratie Aemewer vitnr Q mommmii oſanoh mn ote Nemäsr gove Tpetcſt. A vum firetats bens / 1n moi Uutigra enooor- ndiſpore etoß/ Slr vnumn iwicter je Atin eineſta ſümeſt notneſt m ſole deoe palſſione obſcurato manente ſtatim cheiſto moꝛtuo:ſigna pluri⸗ maſunt ſecuta. vr cõgerentur honunes perſidi credere ſignoꝛum atteſtatione pꝛo chꝛiſto:qui ex ſua pꝛedicatio ne credere noluerunt. Nam pꝛimum poſt chꝛiſti moꝛtẽ euangeliſte ſignum aſſerunt templalis weli per mediuʒz ſciſtionem. Ouo nanq; wela in templo ſalomonis er hi⸗ ſtoꝛijs legimus. vnum infra ambitum templi qð pꝛo⸗ tendebatur ab vno pariete vſq; ad alium quod wllabat ſancta ſanctoꝛum. Et aliud quod in facie temphi erat. quod eius vlabat ianuas. quod alterum iſtoꝛum. qut vtrunq; ſcriptura dicente credimus eſſe ſciſſum. ad re⸗ ndendam vicem ꝙchꝛiſti faciem templi pontifices ve auerunt:vt reuelatus miſterijs vmbeiſq; fugatis pꝛio⸗ ris teſtamenti axerta luce fidei credatur in chꝛiſtu. Ete nim omniũ patrũ enigmata et oꝛacula ꝓphetarum reue⸗ lantur:cum moꝛte chꝛiſtus cõſummatus eſt. Ex boc p⸗ tinus reuelate ſunt lcipture.quomaʒ opoꝛtuit pati chꝛi⸗ ſtum nõ pꝛo ſeipo ſed pꝛo nobis:et intrare gloꝛiam ſuã. Hinc et apls in poſterum diut. cum tran ſieris ad chꝛi ſtum auferetur velamen. Sed ſciſſum wlum in duas partes: aperturam mediam fecit. Vbi pars ibi etiaʒ eſt et velum:et vbi altera wi velum pars et pars vlumet wlum. Sciſſura ſiquidem media eſt: ſi in duas partes ſciſſum eſt. Parsvna iudeoꝛũ eſt:quoniã adhuc eſtvela men in coꝛdibus ipoꝛum iudeoꝛum.et ſuper faciẽ moiſi illoꝛum ſcʒ qui nõ tranſierunt ad cheiſtum. Altera inni⸗ delium:qui nõ velamen moſaice legis ſed idolatrie ⁊ in fidelitatis ſuꝑer ſe habet et obſcuratum manet inſipiẽs coꝛ eoꝛum. Sciſſura dumtaxat cheiſtianoꝛũ eſt.nõ mi⸗ hi pars⁊ pars:ſed ſciſſura neceſſaria eſt per quam oculo ſidei intueamur de chꝛiſto reuelata miſteria. Et nec ſciſ⸗ ſum dicitur ab ymo vſq; ſurſum.ſeda ſummo vſq; deoꝛ ſum. vt diuina virtute deſuper dominante nõ humana de ymis agente:templi obuelatio id eſt ſecretoꝛũ miſte/ rioꝛum reuelatio ageretur. Ac per hoc non credamus in ſciſſi veli partem et partem. ſed per ſciſſuram ingredia⸗ mur interioꝛa wlaminis.et nec clarius patebat ꝙ quic quid actum noſcitur ab adam vſq; ad chꝛiſtum in perſe, cutionibus et peregrinatiombus et lavꝛibus iuſtoꝛum hance moꝛtem vnici filij dei pꝛo nobis moetui oſiende,/ bat. Et oſtenſiones facte moiſi ceteriſq; ꝓplxtis: in bac moꝛte ſciſſo velo reuelantur. Remoto igitur wlo ingre diamur dei templum:et videbimus ſapientiã ſalomo⸗ nis in edificatione templi militantis eccleſie.in ediſica- tione celeſtis patrie:vbi nõ auditur malleus tribulatio nis percutiens.nõ ſecuris moꝛtisvlterius inadens: nõ aliquod ferramentũ quod poſſit inferre toꝛmentũ. Cli deamus intus et ertra templum poſtq; remotum eſi ve lum. et intelligamus cõuenientia cherubicam ſcʒ duo⸗ rum teſtamentoꝛuʒ per alas cõtemplationis mutuo ſe tangentium et per alas ꝓtectionis parietes templieos qui ſaluati atq; ſaluandi ſunt et ediſicandi tanq; lapideſ viui ad cõpactionem parietũ duoꝛum. ſcʒ eoꝛum qui ex circumciſione wnerunt:et illoꝛum qui ex preputio cre⸗ diderunt in chꝛiſtum. OProblirxitas nimia nos teneret:ſi omnia miſteria templi welleʒ ſciſſo velo diſſerere. Gecd ingrediatur in templum diſuelatum per chꝛiſti moꝛtẽe· ſi quis ſanctum ocium nouit. Terre autem motus nõ immerito factus eſt: cum terre factoꝛ in carne moꝛere⸗ tur.et examinaretur terra nobilioꝛ. Coꝛpus ſaluatoꝛis exterra oꝛiginaliter per antiquã damnatam traducem: ſed in ſua parente proxima aue ipm mundo edidit reſo naram. Tremuit terra in datione legis:ad terroꝛemeo rum qui puaricaturi erant. Cremuit moꝛiẽte chriſto vt· ſentiretur in vniuerſo terrarum oꝛbe iniuſticia moꝛtis do. Balua. eius. Et eo coꝛca bomn inu tremere debuiſſent: quo pvi ta bonnnuʒ actoe vite moꝛte crudelinme plectebatur. Tremuit terra:ferre nõvalens qð plebs iudaica ſuſtine bat.Cremuit velut pauens ad inſolitas actiones in hoc tranſfoemans ſuo tremoꝛe omniũ ſidelium mentesvt credant et cõtremiſcant:quoniam pro imuſtis iuſtus ꝓ impijs pius pro peccatoꝛibus ſanctus ꝓ hominibus in carne paſſus eſt deus. Petrarum ſiue ſaxoꝛum ſciſſio ac clamatio eſt rerum inienſibiliuʒ: actoꝛ vite iniuſte da⸗ mnatur. elcclamauerunt iudei altiſonantibus wocibus chriſti moꝛtem nuncvro pecre per ſciſſuras quaſi paper ta labia cõtra ulos inclamitant. Et vbi hommes in hac iniuſticia pro writate tacent. ſaxa ſciſſa loquũtur. et ſuo modo puocant dura coꝛda honmnnũ vt ſemdantur:et re⸗ cogitent eum qui talem ꝓ omnibus ſuſtinuit paſſionẽ. Vonumenta ſiquidem multoꝛum ſunt aperta longea remotis et de proximo defunctoꝛum:et apparebant illa iam reſoluta cadauera cõſumpta in pulpis diſcompagi⸗ nata in oſſibus et foꝛte plura ſcatentia wrimibus.et pa⸗ tebant omnuũ oculis intuentium omni remoto deſup poſito lapide ſepulturis:llis dumtaxat exceptis quoꝛij⸗ cadauera erant integra atq; amma cum vomino ſurre⸗ ctura. Sicq; ſteterunt ab illa moꝛtis hoꝛa qua tremefa/ ciens terremotus intonnit: vſq; in hoꝛam qua dominui ab inferis rediens.reaſſumpto coꝛpoꝛe in coꝛpoꝛe reſur⸗ J rexit. Que quideʒ cum domino ſurrexerunt:et que eu⸗ angeliſta hic recitat tunc fecerunt. Nõ autem credendũ eſt tunc chriſto moꝛtuo ilico ſurrexiſſe. et poſt reſurte⸗ ctionem intraſſe hieruſalem. vt a illa ſunt ſuſcitata et poſt reſurrectioneʒ iam vſq;quo vul gatam ciuitatem intrauerunt et multis apparnerunt. Henturio autem et qui cim eo erant cuſtodientes ie/ ſum viſu terremotuet his que fiebant timuerunt val tio raſſe hieri warerent multis: ſecd cõtinuo chriſto moꝛtuo motu terremotus ſciſſa ſunt ſa xa:et aperta ſunt monumenta chriſto reſurgente. Sic de dicentes. Clere ſilius dei erat iſte Alius autẽ aliun-⸗ de centurionẽ exprimit a tem centurio qui ex aduerſo ſtabat.ꝙ ſic clamans expi⸗ mmirari dicens. Tlidens au raſſet: ait. Clere hic homo ſilius dei erat Alius etiaʒ ſic aſſerit. Elidens autẽ centurio quod factum fuerat:glo rificauit deum dicens. Tlere hic homo iuſtus erat. æen turio qui centum pꝛeerat militibus.hic pauefactus in trinſecus et iam oꝛdinatus ad fidem.ex his que ageban tur erterius:in religioneʒ cõuerſus ait. Vere hic bomo finus dei erat. Artabatur er multis centurio vt diceret ei filium:quem vt hominẽe cuſtodiebat affixum. Nã ſo lem cõtra naturam viderat obſcuratum. vt nulla ſolita ex lune interpoſitione iudicaretur eclipſis quoniam ſol in noſtro emiſperio in maioꝛi altitudine ſue ſpere dege⸗ bat. Luna wro iam diem quartumdecimũ. ſi ue reuolu⸗ tionis totum egerat:et e regione ſperarum erat oppoſi⸗ ta ſoli.vt magis terra interponetur inter ſolem et luns qᷓ; luna inter ſolẽ et terram. Audiuit ipᷣm cheiſtum voci⸗ bus altiſſimis exclamaſſe.cum ſpiritum tradidit patri: — ꝙ nunq; natura cõtulit homini cõtinuo moꝛienti. Sen ſit pꝛremunſſeterram inſolito motu. quaſi nõ eſſet ſo⸗ minibus potentig in rectitudine ſubſiſtendi: vt etiam ipoꝛum et equoꝛum quibus in fidebant. viderentur in diſſolutionem redire cõpages. Sed amplius concuſſa texra fuiſſet amplius eum patientia moꝛtis⸗ ſerenitas intollerantia ſeue moꝛtis et cõſtantia et firmitas me⸗ moꝛie. in his que loquebatur cum indulgentiam erxrox ſtulauit ꝓ his qui eũ toꝛquebant:et latroni paradiſuʒ ꝓ miſit:et matre non moꝛte pterritus diſcipulo cõomen⸗ dauit. Senſit terram non ſolum trementem ſed de⸗ Ailiber biſcentem in ſaxis:et antiqua et noua patefieri monu/⸗ menta. His a alijs mente act/ etvalide tremefactus di xit. Vlere fil dei erat iſte. Alliqd fidei expꝛeſſit ſed in ma ioꝛi parte defecit. cum ſub pꝛeterito tempoꝛe dixit erat: quaii credidiſſet ſolutam eiſe per moꝛt em dei ſiliationẽ Perfectum quid expꝛeſſiſſet in fide:ſi diriſſet. Vlere fi⸗ uus dei eſt iſte. Non enim diuina ſiliatio ſoluebatur per illam aſſumpti coꝛpoꝛis moꝛtem. Gloꝛificaiunt etiam de⸗ um:qui ſic ſuum fuium in moꝛtem tradiderat. Gloꝛifi⸗ cauit um credens deum: penitentia ductus ꝙ pꝛeſidi maie paruerat. Er dixit oꝛe publico iuſtuʒ: quem tanqᷓ; iniuſtum moꝛtiſq́; reum iudeoꝛum ſeua turba damna/ uerat. Oic vero pꝛolata cõnectanda ſunt verba. Vere hic homo iuſtus ſilius dei erat. Similiter et complices centurionis tremefacti et ammirantes dxxerunt.et me⸗ ruerunt indulgentiam venientes in noticiam fidei. me rito illius oꝛationis chꝛiſti. quia in pꝛincipio cruciſixio⸗ nis dixit ad patrem. Paterignoſce ullis:nõ enim ſciunt quid faciunt. Ecce magnum miſterium:quod in natiui tate chꝛiſti et in moꝛte iudeos gentiles credendo pꝛece/⸗ dunt. Mam in natiuitate pꝛeuenerunt magi qui eũ ado rare ab oꝛiente venerunt.in moꝛte romani: qui ab occi⸗ ente pꝛimitus crediderunt. Erat enim centurio cum centuria. de milicia romanoꝛum. Elterq; tamen ꝑ ſigna moti ſunt:illi per lucem fulgenteʒ: iſti per vocem alte in moꝛte clamantem. Illi per radiantem ſtellam:iſti ꝑ tre/ mulã terrã. Alli per nouũ ſydus nouiterilluminatũ:iſti per antiquum ſolem mirabiliter obſcuratum. Talibus naſcendo talibuſq; moꝛiendo ſignis decebat dei filium Declarari et ifideles ad fidemveritatis adduci:. Olli ado/ rauerũt matre tenente puerum:iſti cum matre confeſſi ſüt dei filium. Illi de pꝛoximo natũ:iſti ia illico moꝛtuũ vt oꝛientales et occidentales et intermedij conueniant credendo in natiuitate moꝛteq; chꝛiſti: vt credentes ſal ui fiant. nnſericoꝛdia ſunmi dei. Sed iudei non dede / runt confeſſionis vxocem quamuis mente tremerent. imo reliquerunt in cruce cõfirum:quem damnauerunt tanq; reum. Et pertinaces nolebant oꝛe confiteri:vnde animo pungebantur. Ende ſequitur. Et omnis tur/ ba iudeoꝛum qui ſimul aderant ad ſpectaculum iſtud et videbant que fiebant:percutientes pectoꝛa ſua reuerte bantnr Alſeculo et vſq; in ſeculum non fuit tale ſpecta culum:ꝙ tantus taliter moꝛeretur. Spectaeulum ma⸗ gnum in quod deſuper pater.de terris mater.angeli.de⸗ mones.homines moꝛtui et viui.patriarche atq; ꝓphete. amici et emuli varia intentione ſpectabant. Et percutie bant iudei ſua pectoꝛa tremefacti maioꝛa vrentes peri⸗ culo non chꝛiſto fide vniti. vt poſtulantes indulgentiaʒ deuitarent. Percuſſio illa pectoꝛum non erat emen⸗ datio ſed ſolidatio ſcelerum:vbi per fidem non conuer⸗ tebantur ad chꝛiſtum. Et reuertebantur ad domos nõ autem ad ſeipᷣos. Reuertebantur ad domicilium pꝛo⸗/ pꝛium: ſed non reuertebantur ad dominum. Percuſſi ammiratione perculſi ſtuwꝛe admoniti ſignis: excitati pꝛodigijs nec pꝛouocabantur vt cõuerterentur ad dũ. Mam ſi cõuerſi:nõ reliquiſſent tale coꝛpus cruciſixum. et facti fuiſſent animo confoꝛmes: cuius ammo extite⸗ runt exoꝛtes· Deuota vero familia chꝛiſti quanq; fragi⸗ lis ſexru amoꝛe crucifixo aſſiſtebat excepta virgie ſide ca⸗ rens.⁊ in animo timoꝛe perculſa diuidebatur in ſitu vt aliqua pars depꝛope que adherebat ardentius: aliqua de longe pꝛoſpectanſ aſtaret. VUnde ſequitur. Stabãt au tem noti eiusa longe coꝛpoꝛe ſcilicet magis vero men te deficiente fide in deitate manente. quia de carne ſpiri / tus abſceſſerat vt non crederetur idem viuens et mo⸗ riens chꝛiſtus:qui quamuis in animaet coꝛpoꝛe diuide retur ad tempus deitate ſemper idem exiſtens in nullo manebat diuiſus.Longe a cheiſto fieri nõ ſpacijs ſed in fidelitate atq; affectibus aut moꝛibus cõtrarijs efficit᷑. Erant ib muheres multe que ſecute erãt ieſum a ga⸗ lilea miniſtrantes ei. Inter quas erat maria magdale⸗ na et maria iacobi minoꝛis.et ioſeph mater et ſalome.et ater filioꝛum gebedei:et alie multe:que ſimul cum eo aſcenderant hieroſolimam Mulieres erant ſequẽtes magiſtrum. cui tanqᷓ; pauperivite neceſſaria quibus e⸗ gere voluit miniſtrabant de pꝛopꝛijs facultatibus.ſpe⸗ rantes bonoꝛum chꝛiſti et collegij eius eſſe particiꝑes:et liberari a malis· Audierant enim magnam elemoſinaʒ foꝛe virtutem:et ipam deberi pauperibus non diuitib. eis ratio iuſticie ſuadebat. Et etiam ſenſerant doctrina captata per aures.et omni experimento pꝛobabili ſum⸗ mam in chꝛiſto nouerant paupertatem:cui nulla poſſeſ ſio· nõ aliqua domus.non cenſus ex lucro.nõ firmatavi ta ex ſtudio nobilium ſeu diuitum amicoꝛũ. Et ipe pau per magis ſumebat a pauperibus opem·quãuis ſi diui tem aut nobilem aliquem adijt: non ſtipem aut opem ſed fidem auctionabatur. Necnon et he mulieres ar⸗ chimatrem virgineʒz vrebantur: quam videbant ſuper omnes feminas virtutum omnium claritate pollentẽ. Perito hec virgo mater. quia mulier ſequendi filium alijs mulieribus pꝛeſtabat audaciam. Soꝛoꝛes wrrovir ginis ipam ſequebantur poſt filium. congratulantes ei: quia tanta pꝛole videbant ipᷣam ditatam.nunc wro cõ⸗ dolentes eidem:quia vnico filio pꝛiuabatur. Et etiam filios ſequebantur cum chꝛiſio quos omnes videbant omnia reliquiſſe.atq; chꝛiſtum carne pꝛopinquum vita et moꝛibus ſubſequentes:quoꝛum amoꝛ etiam allicie⸗ bat et matres quouſq; per ſpiritum fanctum in ſpiritu⸗/ alem affectum purgatus tranſiuit omnis humanusa⸗ moꝛ. Mixta erat cauſa ſequele in ſoꝛoꝛibus virginis.quo uſq; deſuper ſpirituſſancius earum animabus illuxit: et retraxit humana omnia ſiquidem ad diuina. Diſci⸗ pula etiam magdalena que chꝛiſtum ardentiuſamabat poſt matrem.non deerat paſſioni:que tam altas a chꝛi⸗ ſto affectiones in mente ſuſceperat. Sequebatur ipſa magiſtrum cominum atq; dilectum et ſuam matrem. quam poſt filium in dominã et magiſtram ammo etrei veritate ſuſceperat. Vide ꝓceres et magnates dminũ mundi tam turpiter moꝛtuum lamentãtes.Elide pꝛin cipes conuenientes ad funus. Elide aſſiſtentes reges tanto donuno expiranti. Stant a longe noti:et mulie⸗ res dominum moꝛtuum ſuneraliter ploꝛant. Cerunta men ꝙ ſeui homines non agunt:mſen ſibilia cuncta per ficiunt. chꝛiſto moꝛtuo ſuperueniebant latrones aut non talibus exacti penis.vt cicius cum chꝛiſio moꝛeren tur:aut qꝛ ſic ſeuiter vt chꝛiſtus affiri non fuerant. Ma⸗ gis autem exiſtimandum quoniam chriſtus voluntarie non pena moꝛiens non paruo miſterio eos moꝛiens vo luit pꝛeuenire ·. Judeiergo quomam paraſceuen erat. vt non remanerent in cruce coꝛpoꝛa ſabbato: erat e⸗ nim magna dies illa ſabbati. rogauerunt pylatum. vt frangerentur crura et tollerentur Peſſima ſuperſtitio iudeoꝛum:qui opinabantur cõtaminari diem ſabbatuʒ ſi ſtarent in patibulis coꝛpoꝛa damnatop. ſed cõtamina tionem mẽtis ipoꝛum nonvidebant qui chꝛiſtũ iniuſte damnauerãt. Sed hoc ipᷣi allegabãt pᷣſidi ſq; reuerẽtiaʒ ſabbati.coꝛde wero magna malicia tenehat᷑: ne ꝓpter ſig facta xpᷣo moꝛiẽte ĩ ſabbati qete tumult/ in ꝓplo naſcere tur ⁊ exviſo in cruce coꝛpe turba facile mobile mouref, et pᷣcauebãt ad illud coꝛpi reuerẽtiã fieri ꝓpt ſis terrẽtia Proind cfrorun Hiloꝛum⸗ gvotinet lgonem Fultus tv⸗ iwpulgon nori pr iot⸗ cutalatro⸗ ſulchme ſotibus Aherutn. 1pfbere Enneſt um et pitr. io tum.et un moꝛtun zenamfic ne. Eren ſſeillum Ceuern miſſiꝛet p mo wnen erat. Adie lam moꝛtv lomlances usetaqua Uesetiurta gerwe Dinidus oꝛpaser vemſer. ſticorpue ſuediige Pryulent, diuina, vero ſactt gbale dur cturaftan tum funſe 1plato ⸗ haweven⸗ owwune llefoiſern fungentesl Fünumqa uncooen „ RMöegdem clebott Mungtoren Nlon⸗ Coqgonme ſhot der Canſa n⸗ ſtplera: wedinie innl Nehsſgin li eſfo. eſumage Amgege . ſlome et lulcumen 1ſehetes iqubuge⸗ rteeſwaet llenaſfmn, diutiby⸗ Wetrimg blbllifumg nuhapoſſe firmatavt Crye Pan aaͤwis ſidini em autopenn Wolieres , ebantſipe Utae leni, hvendi lun Nes wropir tatulantesei lonc wrocd , Cretiam opigehant gum niea Rann ace Winſhürron Monannse hirgnnise mnabos Aerr Diunne, Dia lentiuſennubu mnalas ache uebeturſpe Mumn matrenn ammoetrki Hutes ummi Clepen entes ehes hirt mulien 1. Weruntn Cunem per nmones u ſomoeeren lenpt wwumarie morens vo ſceen entt, Nozetal e Petun et. ifrin canmnd iuiniuſe lebe retngz ne ppten ſe ponuſcere enoure ſoteniti Se paſſione domini ſaluatoꝛis. Mooinde decernebant ſibi cautiffſime ↄſulentes: vt cru ciſiroꝛum coꝛpa tollerentur. Mos em eſt reipublice p⸗ uiſoꝛum:eum viuum vel moꝛtuũ auferꝛi de medio:pꝛso quo timetur futura cõmotio. Jam eni videbant in re⸗ ligionem cõuerſos chꝛiſti crucifiroꝛes: et intuebantur vultus hoĩm et mulieruʒ ſignoꝝ nouitate mutatos: et in vulgo verba trementia reſonabant.velut maioꝛum maloꝛũ preſagia futuroꝑꝝ. ex quo male pauefacti iudei magis q; reuerentia ſabbati volebant ꝙ frangerentur crura latronum. vt tali moꝛtui acerbitate penarum ſi⸗ mul cum chꝛiſto iam moꝛtuo tollerentur videlicet ab aſpectibus hoĩm:ne alij coꝛpi reuerentia fieret pietate turbarum. Et verebantur ne ipo pendente amplioꝛa ſi gna ꝓfluerent. Q pilatus fieri placita iudeis aſſertio ne conceſſit. Interim vero anteqᷓ; pilati aſſertio et iu⸗ deoꝛum petitio executõni crudeli militũ miſterio man⸗ derẽtur. ioſeph ab arimathia acceſſit pſonaliter ad pilatum. xet petiſt coꝛpus ieſu. Miratus autẽ pilatus lam moꝛtuus eſſet:nec petenti et referenti cõmodans dignam fidem: verum eſſe didicit ab accerſito centuri/ one. Er exinde ioſeph pilatus cõceſſit coꝛpus ieſu. vt ipſe illum tolleret et qua vellet honoꝛificentia ſepeliret. Eleuerunt ergo milites a indeis petiti. a pꝛeſid vero miſſi:et pꝛimi quidem fregerunt crura.ſcʒ ad quem pꝛi mo venerunt ſimiliter et alterius qui cum eo cruciſaꝰ erat.ed ieſum vero cum veniſſent. vt viderunt eum iam moꝛtuũ:non fregerunt eius crura.ſed vnus mili tum lancea latus eius aperuit:et continuo exiuit ſan⸗ guis et aqua. Crurifragio facto ilico moꝛtui ſunt latro nes:et iuxta iudeoꝝ petitionẽ de patibuls ablata ſunt coꝛpa et incurioſe humata. Scom abiectionem ꝓ cri⸗ minibus moꝛientiũ fuiſſet abſq; dubio ablatum chꝛiſti coꝛpus et viliter abiectum.niſi ioſeph ſua petitione p/ ueniſſet.quam fide allegans ⁊ teſtimonio firmans chꝛi ſti coꝛpus a militibus remanſit intectuʒ. ad ſepelendũ ſue diligentie reſeruatum: quanq;illud coꝛpus diuina puidentia in omnib ſeruaretur.et foꝛte non pꝑmiſiſſer diuina ꝓuidentia qð hũana pᷣſumpſiſſet audacia. nñ vero facta fuerit a ioſeph petitio coꝛpis ad pilatum:ali⸗ quale dubium generatur. Sed reoꝛ illam factã anteqᷓ; crura frangerentur.nam cũ tollenda eſſent coꝛpa abla⸗ tum fuiſſet chꝛiſti coꝛpus iuxta ipoꝝ edictũ:niſi ioſeph a pilato de coꝛpe illo diſponendo accepiſſet licentiã Qð vero euangeliſta vicit. ꝙ ſero factum eſt de ſepultura: nõ de petitione tenendu.niſi de coꝛpe chꝛiſti a puato ſpe ciale fuiſſet mandatum.quod nec credendũ cum crura frangentes latronũ fregiſſent et chꝛiſti niſi iam moꝛtu um repperiſſent. Poſſumus et aliter nẽm et legentiuʒ animum quietare: q;uis de crurifragio euangeliſta lo quendo pᷣueniat. et ſero facto ioſeph interſerat petitõeʒ vt nõ eadem hꝛa qua crura ſunt fracta ſit etiã depoſi⸗ tio celebꝛata ſed ꝓꝛogata ſero.quo magis decens erat dam natoꝛum coꝛꝑa ſepelire:et tunc acceſſiſſe ioſeph ad pilatum.vt obtenta licentia ſepeliret coꝛpus ieſu. Sed quoquomodo huiuſcemodi res ſe habeat ſententie nõ obuiat pꝛetactoꝝ: quoꝛũ eſt oꝛdo terxendus declaranda q; cauſa.Mõ ſolum erx alio ſed ex lege moiſaica nõ debe⸗ bant vltra diem in patibulis ſuſpenſa coꝛpa remanere. nam in deutronomio ſcriptũ eſt:qñ peccauerit homo ꝙ ſit moꝛte plectendus et adiudicatus moꝛti appenſus fu erit in patibulo:non pmanebit cadauer eius in ligno. ſed eadem die ſepelietur.quia maledictus a doo omnis qui pendet in ligno. Non tñ iſta lex piudieabat in facto ad romanos plectendi poteſtate tranſſata: idcirco iudei venturi ſabbati reuerentiã ſubmittebant. Qd ehꝛiſto crura fracta nõ ſunt diuina ꝓuidentia ſactuʒ eſt. cuius rei figura in agno pꝛeceſſit. de quo ſic dictum eſt. os nõ cõminuetis ex eo.nõ ꝙ ſigura illa ſic fieri coegerit. ſed quia ſic futurũ erat in figura pceſſit.Ad mognum etiã coꝛꝑis miſtici ſaluatoꝛis pꝛeſagiũ:cinus oſſia id eſt viri ꝑ fecti nullis tribulatõnibus atq; diuerſitatibo in aio aut moꝛibo fracti ſunt.ſed ſemꝑ ad omnia pati vſq;ad moꝛ tem inuincibiles et inſuꝑabiles pmanierũt.nam quan qᷓ; coꝛꝑe victutũ in anima et moꝛibbo nunqᷓ; fracti.Aper⸗ tio aũt lateris facta lancea militis rememoꝛat pꝛeteri⸗/ tum: quod dum factum fuit et fluxit hoc inſinuauit fu⸗ turimm:et futurum deuenit in pñs et factum eſt pꝛeteri tum.et velut in fieri expectatur indubtate futurũ. De latere ſiquidem ade foꝛmata eſt eua:et hoc in aptione la teris chꝛiſti rememoꝛatur pᷣteritum pꝛefiguras hoc qʒ erat futurum.et futurum ante tũc aſſeruit pꝛeſens fa⸗ ctum:qm̃ ex ſanguine atq; aqua redempta eſt foꝛmata eſt et lauatur eccleſia.qꝛ ſanguis exiuit ⁊ aqua.ſanguis in redemptionẽ:ſed in ablutõnem aqua defluxit. Vn⸗ de foꝛmatur eccleſia ex latere chꝛiſti.vt eterne vnicm atq; dilectam a chꝛiſio ſe dicat.et foꝛmatam in moꝛbo nõ ab alio q; ab eterno dei filio redemptã ſe ſuo ſangui⸗ ne recognoſcat. Et quanti pꝛecij apud deum conſtiterit appendat in trutina ſue mentis: et ſedule aduertens quanta dilectione ſtabat imognoſcibiliter in conceptu altiſſimi redimentis.qui ſanguinẽ voluit illam redime re ab eo quo ligata vinculo et captiuata humana natu ra tenebatur. Et quantũ diſplicuit culpa qua ſanguis diuinus ex homine deo viuo et moꝛtuo ita dflunt.õ enĩ parua quatitate cõſiſtimus ſi ꝓ nobis dimnus ſan guis effunditur.lqua vero nõ cum ſanguine mixta in aiſtincta ꝓfluvit. Neq; ſiquidem potuiſſet ab aſpicientu⸗ bus cõpꝛehxndi:ſi mita cum ſanguine dflunſſet. Sʒ ilico aperto latere exiuit ſanguis in menſura determi- nata ſoli deo cognita ſed nõ nobis.n foꝛte totus ſan⸗ guis effluxit ex illo diumo co:pe m ſignũ totius amo⸗ ris effuſi:poſt quem humoꝛ aqueus eſtegreſſus. Sed ſi quo modo fuerit qqua cum ſanguine nõ defluxit mix ta.nec diſꝑptita vena:vt diuiſa vena ſanguinis ab aque vena eadem hoꝛa ſimul ex eodem foꝛamine defluxiſſet. Sed pꝛius ſanguis:deinde aqua diſtincte ſtillauit. alto miroq; miſterio factuʒ eſt.vt pꝛius egrederetur er eodem coꝛpꝑe redimens pꝛeciũ:deinde aqua:in qua re⸗ dempta ſignaretur multitudo ꝓplox: Sunt eni anaque multe populi multi. Sed vna eſt aqua que deflurit ex latere nõ multe aque.qꝛ tantum vnus eſt populus ſan/⸗ guine chꝛiſti redemptuſ.ille dumtaxat qui credidir qui ex fide de latere chꝛiſti ꝓceſſit:qui ſolũ dicitur ppulus chꝛiſtianus. Mon alij multi populi a quibo cheiſti fides etiã pꝛedicata recepta nõ fuit:quiba inanis diuinus fa⸗ ctus eſt ſanguis.Qð et eccleſia oꝛthodora digna obſer⸗ uatione ſeruauit.vt ſacramento conficiendo coꝛpis et ſanguinis aquã miſceat:fidelem populũ in aqua ſigna tum ſanguine ſancto redemptũ vnum cum chꝛiſto ſie⸗ ri alta fide denuncians. Et ſi om̃es mundi populi deue⸗ mrrent in chꝛiſtifer fidem qꝛ omibo ſemꝑ pꝛeſto eſt woſ. ſibilitas veniendi.ſi volendi atq; credendi veritas non ceeſſet. ſolum vnus populus diceretur.quia vmtas po puli ex eo tantum ꝙ vnico ſacrificio et cultu diinoꝛ uʒ diſtinguitur. Et qui ad fidem chaiſtianã ptinent. vnus populus fidelis ſunt.vt non ſint aque ſed aqua que ma nauit ex latere:aque pꝛiuſq; aqua vero poſiqᷓ; Et ocapo ſtolus ait.vnus panis ⁊ vnũ coꝛpus multi ſumus:om nes qui de vno pane et vno calice ꝑticipamus.Et alibi Eteni in vno ſpu omnes nos in vnij coꝛpus bapticati ſumus:ſiue iudei ſiue gentiles ſiue ſerui ſine liberi. Et ad Epheſips. Ypſe ſcilicet chꝛiſius eſt pax nr̃a qui E ðB 92 4 vtraq; vnum. Et ibidem. Unum coꝛpus et vnus ſpiri tus ſicut vocati eſtis in vna ſpꝑe vocatõms vte.vnus de us vna fides vnum baptiſma. vnus deus pater omniũ qui ſuꝑ omnes ⁊ ꝑ omnia eſt in omnibo nobis. Exqui⸗ bus omnibo vnus tm̃ dicitur populus iure ꝓploꝝ diſtin ctus:qui ſignatus eſt in aqua que ꝓfluxit ex latere:non in aquis que multe feruntur numeroſitate populoꝛum Hecebat ꝓtinus ad futurum miſteriũ ex aꝑto latere ſanguinẽ ⁊ aquam fluere poſt verã chꝛiſti moꝛtẽ in coꝛ⸗ poꝛe:qm̃ rõne moꝛtis eius in martiribo ſuis eccleſia cre uit in ſanguine:in aqua vero poſt moꝛtẽ eius:plena eſt ſecuta mundatio.Mecnõ in eccleſia palmaris victoꝛia in ſanguine facta eſt ⁊ in moꝛte:cum vſq; ad illam inclu ſam pro chꝛiſto voluntarie moꝛtuo in ſanguims effuſio ne nouimus eſſe certatuʒ. Apertum dicitur latus non vulueratuʒ:qm̃ vulnus pꝛeterq; in viuo coꝛpe fieri ne⸗ quit.Non eni vulneratio ꝓut rerum expientia ſonat. et mos vſitatus alloquitur ſuꝑ inſenſibilia cadit:pcuſ⸗ ſionem ſciſſionem ſeu aꝑtionem ⁊ his ſimilia.ipᷣa ſunt apta recipe.Magis aũt nouimus moderamen ſpũſſan cti in ꝓlatione huius euangeliſte vt ſic pꝛoferret vnus militũ lancea latus eius aperuit.vt aperto latere cogno ſcamus dilectionẽ coꝛdis vſq; ad moꝛtẽ:et ad illum in⸗ effabilem amoꝛẽ eius ingrediamur:quo ille ꝓceſſit ad nos:.Et accedamus ad coꝛ eius.coꝛ altum.coꝛ ſecretuz. coꝛ omnia cogitans.coꝛ omnia ſciens.coꝛ diligens.et ꝑ apertam poꝛtam fiamus ſaltem in amoꝛis veſementia coꝛdifoꝛmes:et mente intremus ad ſecretum ab eter⸗ no abſconditũ nunc in moꝛte quaſi aperto lat ere reue⸗/ latum:et aptio lateris apertionẽ pᷣoſtendat templi eter⸗ ni.vbi oĩm exiſtent inm ent plena felicitas. Pꝛoinde ſi bi ad negligentiã uinputet:qui nõ ingreditur ſi apertuʒ nouit introitum. Cum aũt eſſet ſero ioſeph pilati obtẽ ta licẽtia de ſepultura dñi diſponere ſatagebat· Hic nõ conſenſerat verbo nec aĩo conſilio iudeoꝝ.quanqᷓ; non reſtitiſſet in facie mente territus ⁊ velut toꝛrentem ma gnum irremediabili impetu defluentẽ cognoſcens aĩm iudeoꝝ cui decreuit credere.magis q; verbis ſteriliter repugnare.Non enĩ adhuc feruoꝛ amoꝛis et fidei chri⸗ ſti ieſu:eius interna ꝑfuderat.Timebat enĩ extra ſyna⸗ gogam fieri:magis vero moꝛtem. Sed euge ſibi ſi pꝛo pter ipſum chꝛiſtũ ipſum crudeli moꝛte pꝛeiſſet.vt in⸗ nocentia tacens.et iohannes baptiſta ꝓloquens. Sed hunc in aliquo iuſte repꝛehendere nõ poſſumus:quem tanta ſerie lucas euangeliſta cõmemoꝛat dicens. Ecce vir nomie ioſeph qui erat decurio vir bonus et iuſtus: hic nõ conſenſerat conſilio et actibꝰ eoꝝ ab arimathia ci uitate iudee:qui expectabat et ipe regnum dei. Officiũ ſuum recte cõuemiebat miſterio ſuꝑ hoĩes decem curaʒ habens in ſeruicio reipublice: vt quaſi decem precepta ſeruans.iuſtus et bonus eſſet fide cõuerſus ad chꝛiſtuʒ exꝑpectaret regnum dei:quod vere credentibo chꝛiſtus ipſe ꝓmiſerat· MHuic aſſociatus eſt nicho.demus.qui eti am occultus erat diſcipulus ieſu:qui in pꝛinapio pꝛedi cationis chꝛiſti ad ipᷣm nocte venerat. Mirum de iſtoꝝꝑ diſcipulatu occulto:cum confeſſionẽ coꝛam hominibus chꝛiſtus exegerit. Ende ſi veri diſcipuli:quomocdo oc/⸗ culti. Si occulti quomodo veri:Cur hanc infirmitatẽ ſecxetioꝛeʒ fecit in his cum alios ante ſe binos et binos pꝛemiſerit. Cur ſuos diſcipulos inoecultos et manife⸗ ſtos dimiſerit. An ſi eis ſaluatoꝛ occulte loquebatur nõ erabat miſteria veritatis.An dixit aliud in occulto quod in manifeſto ipᷣe non dixerit: cum ſuam doctrinã mandauerit ſup tecta et ꝑ oꝛbem vniuerſum publice pᷣ dicari. Aln erit aliqua ſimulatio in moꝛibo cheiſti. qð er⸗ roꝛ eſt credere.An erant iſti ꝑſpectioꝛes alijs cum qui⸗ terciuſdecimus *. bus chꝛiſtus moꝛe dominox haberet aliqua ſecreta tra⸗ ctare. Sed fateoꝛ chꝛiſtum non indigere conſilijs: ni⸗ hil ſecretum habuiſſe cum hominibo eſſe tractandum: pꝛeter ſecretum ab eterno abſconditũ. miſterium fide⸗ lium fidelibus oculis ſuo tꝑe reuelanduʒ. Pꝛoinde qðᷣ reuelandum diuinoet eterno conſilio fuerat. humano non indigebat.nec pꝛo aliquo euentu rei occultatio hu⸗ iuſcemodiopus erat.Eleruntamẽ reoꝛ in his diuinam ꝓuidentiam ad futura:et patientiaʒ ſuꝑ his qui adhuc chꝛiſtifero amoꝛe non feruent. Futurum enĩ erat vt ali qui tꝑe ſeue ꝑſecutionis ad hoꝛam ſe occultarent eſſe fi⸗ deles in ſubſidiuʒ plurimoꝝ:opoꝛtunitate pꝛeſtante in ſanguine atq; moꝛte pati publice teſtiſicari pꝛo chꝛiſto. M qui ꝑcurrit geſta martirum: hoc quod dicimus non ignoꝛat. Et charitas vera ſufficit ad ſalutem: etiã ſi nõ ſit ita ſeruens atq; pfecta:quod excludat penitus omnẽ timoꝛem.imoꝛ nanq; pſecutionis ⁊ moꝛtis etiã ſan⸗ ctos viros plerũq; deterruit. Sed nec ꝑ hoc repꝛobari meruerunt ſi doloꝝ metu ſepe abſterrebantur:et ſi non queſiti deuitabant agones fugiebant facies tirannoꝛuʒ et pꝛincipum:et perſecutoꝝ gladium abhoꝛrebant:et ſi ſpecus et antra petebant:et ſi occultas habitabant ſepe cauernas:dum a pſecutoꝛibus inuenti aut traditi et pe nis exacti tenuiſſent in animo fidem.et confiterentur werbis intrepidis chꝛiſtiferam veritateʒ. ultos enim legimus ſe occultaſſe ad tempus alioꝑ vtilitatibo ſe ſer uantes:opoꝛtunitate vero ſuꝑſtite toꝛmenta ſubiſſe p chꝛiſto.et multos coꝛde pauido fugientes:inuentos tñ letiſſime pꝛo chꝛiſio moꝛtis excepiſſe ſententiam. Hec quidem in his duobo occultis diſcipulis autumamus qui ad chꝛiſti ſepulturã cõuenientes.l ioſeph mercatuſ eſt ſyndonem ad inuoluendum chꝛiſti coꝛpus: et libꝛas fere centum mirre et aloes ad vnguendũ detulit nicho demus. Cum vero debitis inſtrumentis ad defigen⸗ dum coꝛpus veniſſent ad crucem. ipᷣm deſixerunt et de poſuerũt illa reuerentia qua valebant. Que hic obſer uatio clauoꝑꝝ intrantiũ et exeuntium ꝑ dñicam carnẽ: Quis qualiſue planctus:videre ſeculox oĩm reguʒre⸗ gem vexlut foꝛefactoꝛem de cruce deponi.reuolui mani bus modice familie aſſiſtentis:tractari mambus mt᷑is coꝛde cum ipſo crucifixe atq; defixe nunc arte doloꝛe in⸗/ trinſece mentie cum ꝓpius ipſa vulnera pſpiceret. Cui erat etiam et tangendi atq; oſculandi libertas.cui pie credo aderat et volũtas. Que plangendi cauſa. que hic r- iure copia lachꝛymaꝝꝑ ꝙ vnica vnici mater in hanc cala D mitatem deuenerat:vt cogeretur illum tam turpiter moꝛtuũ tangere.ſic aſpicere ſine crimine vulneratum plagatum vndiq; huidum vtiq; atq; pfoſſum valide. Cui dum crucifigeretur aſtitit.et ꝑcepit auribus blaſ⸗ phemias emuloꝝ. Dum alte clamaret audiuit: dum ſi tiuit non valuit vt mater patienti filio poꝛrigere dulcẽ a. . potum. Dum etiam moꝛeretur caput inclinatum aſpe xit. et coꝛde doloꝛis tranſuerberato aculeo fere perſenſit quem in aliquo iuuare nequit.Nunc vero doloꝛis au⸗ gmentum ſemetipſum in ſuo materno et virginali gre mio reclinatuʒ.et officia ſe pꝛo funera cogitur muolue⸗ re moꝛtuum ex aliena ope ſibi pꝛeſtitis lineis.quem na tum infantem inuoluit vilibus pannis. Et ad amari/ tudinis cumulum contra moꝛem matrum ipſum cogi tur ponere in alieno ſepulchꝛo.quem puerum vagien/ tem in paupere pꝛeſepio reclinauit. Et vbiq; diſerte lo⸗ quele ſilentium. Jbivagiens infans fandi impotene. hic moꝛti factus exranimis omnino non loquẽs.Ad an guſtiarum faſciculum ipſa contra omnem vſum arta⸗ tur etiam ꝓpꝛijs manibo dveferre atq; tradere ſepulture. non tamen aliud ſed amoꝛ quo filio ligabatur artabat. S lci lia to ul ſieſ che inle tun neke lalu gvo woun nint. alin trut. ettol pult lo. eeat ſtue hene ſbila late⸗ bere tun reb ſec len coꝛ enid in te adp eſen ſimi niſiſt bati ſaen nus. toſan len ptan num mnoo⸗ nnk Weo non diar pul Utracitie Confternr Mualtosenin Ultanboſee ntm ubiſeg Moentootſ entiam. De RNWa ephmemeſ Wsetly d Nrltmin rig ſn Nürnunter Oebitolc Mamnana . Aintegzten ruoletmani. nunbos rs Utte Den Opeme (i. lertzs e Auſa. tehr rinboncag umn turpter pullnerucumn ſumvelice. unbus ble⸗ uit dumſt rigere dale Pnntrn ſe. ſceſetenft M an tvtninn gturnvole Nisgoenin uanon jiptomc um vogien/ Gnſarl linpokenn is Nin kſepulu, ur onlu⸗ De paſſione domini ſaluatoꝛis. Quis hic planctus. Que cauſa plangendi. Que abie⸗ ctio regis mundi. Que derelictio amicoꝛuʒ. Quis mo dicus comitatus:Mibet potius ad conſiderationẽ/deuo/ tis relinquere: qᷓ; exinanirxe inexinanibile verbis. In⸗ ctum et cum lintheis de ſindone munda circumligatũ. Lieſu coꝛpus ꝑ manus hox traditur ſepulture.in ſepul⸗ chꝛo ſcʒ ioſeph quod ſe fecerat excidi in pꝑetra: vt petra in petra ſepeliretur.adumbꝛato miſterio ſed conuenie/ tia magna.! In quo nondum quiſq; poſitus fuerat: ne reſurgens alter ab ipſo crederetur. vt poſſit inferri calumnia ex pfidia iudeoꝛuʒ. Oꝛtus enĩ ſed non ille in quo oꝛauerat fueratq; captus:et in oꝛto monumentuʒ nouum ꝓ hoiĩe nouo.vt ſepultura incarnatiom conue⸗ niat. Nam dũ incarnaretur poſitus eſt in vtero virgi⸗ nali:vbi nondum quiſqʒ; poſitus fuerat.neq; ponẽdus erat. Sic et in ſepulchꝛo nouo poſitus fuit:ante quem et poſt quẽ nullus diuino miſterio poſitus extitit. Se⸗ pultus igitur eſt dñs ieſus:petra in petra.nouus in no⸗ uo.vniuerſoꝛum dũñs in alieno ſepulchꝛo.l ſicut mos erat iudeis. lſuos moꝛtuosl ſepelire. Petra erat chꝛi ſtus:ſuꝑ quam fundatur nłe fidei ſtabile fundamentũ Et ſepeliebatur in petra ſqʒ in coꝛdibus hoĩm.vt petra duris ꝑ fidem ſepeliendus hoc ſidei ꝑacto.vt hoĩes ma⸗ licia inſenſibiles velut petra recipientes viuam petram ad vitam reuiuiſcerent:et fieret petrarum ꝑ inſtrumẽ⸗ ta fidei et virtutum.quadrataꝝ edificatio ſuꝑ chꝛiſtum qui ſe fideli eccleſie ſue ſubiecit ſolidum fundamentuʒ ſicut petro pollicitus eſt veriſſimus ſermoeius.Et ſuꝑ hanc petram edificab eccleſiam meam. Et inter inſen⸗ ſibilia tale celebꝛatur miſterium: vt merito vnius volũ tate ꝓpꝛia inſenſibilis facti alterum vero inſenſibile red deretur Erat nempe inſenſibile coꝛpus chꝛiſti exanima tum:vt velut alia coꝛꝑpa exanimata ſenſitiua virtute ca rebat.Elerũtamen ad hoc vt ſepe factum eſt voluntate ſe cõduxerat.Nec ipſum vnita deitas ammabat. Inde⸗ cens eſt deitati de ſeipᷣa coꝛꝑa oꝛganitare aut ſentire per coꝛpus.Sepultura lapidea.ex natura deficiebat ſenti⸗ endi virtute. Mittitur igitur inſenſibile chꝛiſti coꝛpus in tumulum inſenſibilem et mutuo ſe nõ ſentiunt: ſed ad pꝓoſitum coꝛpus anima redit et agnoſcit et ſentit ve re ſepulchꝛũ:qð nec ipᷣm in ſui natura mutatur.ante ſimiliter et poſt ecdem modoſe habens. Impoſſibile niſi ſoli deo:rerum mutare naturam. Sed quod cele⸗ bꝛatum non fuit in illa theca petrina. poꝛro ad futuros ſideles cum chꝛiſtus mundo innotuit ſexuabatur Su mus enĩ omnes filij ire atq; omnes dumtaxat in vte⸗ ro ſanctificatis exceptis naſcimur natura peccatoꝛes:et inſenſibiles ſumus ad diuina cariſmata:mon enĩ coꝛru⸗ pta natura ꝑ naturam gratiam ſentit.neq; ſentire glo⸗- riam ſperat· Quamobꝛem chꝛiſtus ad tꝑus factus eſt in coꝛpe inſenſibilis coniunctus inſenſibili ſepulture ſi gniſficatione tipica:vt inſenſibili homini ꝑ peccatricem naturam ſenſibilitas veroꝛum bonoꝛũ tꝑalium et eter⸗ noꝛum:illius inſenſibilitatis merito redderetur ꝑ gra⸗ tiam. Et ecce petrina theca. Ecce petra exciſa: de qua po⸗ pulo dei plemtudo et aquarum copia magna defluxit. Ecce petra remmon:ad quã vt euaderent ſe beniamin filij contulerunt. Ecce petra: que iob riuos olei refunde bat. Ecce petra ſancta:xefugium peccatoꝛibus erinacijs Ecce petra:in qua dum anxiatur coꝛ hoĩm ſi ad illam ꝑ fidem refugit exaltatur. Ecce petra ad quam male nr̃e peccatoꝛuʒ ſoboles alliduntur. Sepultus eſt nouus ho/ mo in monumento nouo:vt eruamus veterem homi nem:et induamus hunc nouum qui ſecundum deum crearus eſt, YIncedamus viam nouam quam ipſe initi auit in nouitate vite qambulsntes qſouſq; nouitatem celeſtem beati capiamus. Sepultus eſt in alieno ſepul chꝛo:quia ꝓpꝛio carerevoluit et carebat:Mec ſibi in hu/ manis aliquid ꝓpꝛium fecit:qui ſemctipᷣm venerat ho⸗/ minibus donaturus. Mec ſibi ꝓuidit aliquid pꝛo futu⸗ ro:vt etiam cura ſui coꝛxoꝛis derelicta: de ſepultura de⸗ cederet non pꝛouiſus. Ampꝑtinens eni erat.vt ꝓpꝛieta tem quereret in terrenis qui venerat de ſuꝑnis:et pꝛo nobis factus egenus. ab ineunte infantia pauperem et liberam vitam a mundanis rebus tenuit:quam etiam moriendo ⁊ in ſepultura monſtrauit.vt nec ſuis linthe aminibus inuolueretur.nec vngeretur vuguento dep pꝛijs confecto theſauris Nec curam viuens habuit quo moꝛtuus humaretur.nec cuiq; moꝛtalium dixit pen⸗ dens viuens et moꝛiens vite inopiam et in omnibus paupꝑtatem extremã. Aduolutus lapis ad oſtium mo⸗ numenti. pꝛeſignat adhuc pfidiam iudeoꝛum: et du⸗ riciam eoꝛum qui non crediderunt.qui nec a malis ope ribus ceſſauerũt. et in coꝛdis duricia ꝑſtiterunt. Hic la pis appoſitus eſt per hoſes remotus pꝑ angelos. Vlnuſ⸗ quiſq; ſibi pꝛofecto perſidiam et duriciam facit ſed nec amouetur niſi ſuꝑna virtute. Oꝛans et moꝛtuus chꝛi ſtus conſiſtit in oꝛto.vt ex oꝛatione ſua et moꝛte nobis inuiſibilis oꝛti virtutum plantaria oꝛiantur:et ingredi mereamur oꝛtum ſuꝑnarum delitiaꝝ melioꝛem.quam qui conſtitutus ad deo pꝛimis parentibus fuit in eden Mulieres vero chꝛiſtum deuote in vita ſequentes con ſiderare ſepulchꝛum aſſiſtebant e regione ad ipſum ſe⸗ dentes:pꝛefigebant eni in aĩo ſi ꝑmitterentur ꝑnocta⸗ re cum moꝛtuo:quod et foꝛte feciſſent·niſi militum cu⸗ ſtodia fuiſſet appoſita:honeſtatis cura has excubias tẽ⸗ perauit.Aut ſi remote vt euenit inde quacũq; cauſa fu⸗ iſſent.diſponebant diligenti conſideratõne pꝛehabita ſepulchꝛum iterum viſitare. Et reuertentes paraue⸗ runt aromata et vnguenta.et ſabbato ſiluerunt ſcom mandatum.] Parauerunt vt amoꝛis feruoꝛ decebat. Et his rebus affectũ animi oſtendebant et magna mi⸗ ſteria ex ipis deriuabant ad poſteros. ſed ſabbato ſilue⸗/ runt ſcom mandatum legis.vt etiam in bonis opibus non ꝓcedatur ad hibitum ſiue votum legis regula pᷣter⸗ miſſa.ſed omia oꝛdinate ſcoᷣm dei legem fiant ex nobis. SBepulto dño ſequitur ad connexionem geſtoꝛum. qd iudeoꝛum tanta ſollicitudo ſed ceſſanter ꝓuida ſemꝑ addidit quod efficere nequiuit. Cõmouit igitur pꝛinci⸗ pes ſacerdotum accedere ad pilatum. VUnde altera oie que poſt paraſceuen eſt conuenerũt pꝛincipes ſacerdo⸗ tum et phariſei ad pilatum dicentes. Dñe recoꝛdati ſu mus.quia ſeductoꝛ ille dixit adhuc viuens. poſt tres di es reſurgam . Yube ergo cuſtodire ſepulchꝛum vſq; in diem tercium.ne foꝛte veniant diſcipuli eius nocte ⁊ fu rentur eum et dicant quia reſurrexit a moꝛtuis. et erit erroꝛ nouiſſimus peioꝛ pꝛioꝛe. Ait illis pilatꝰ. Habetis cuſtodiam.ite⁊ cuſtodite ſicut ſcitis. Illi auũt abeuntes munierunt ſepulchꝛum.ſignantes lapidem cum cuſto dibus.. Si hoꝛam et tpus huius conuentionis inſpi cimus et acceſſionis ad pilatum.pꝛout eccleſia comme moꝛat repugnant cerimonie iudeoꝝ videlicet ꝙ in tam magno die ſabbati poſt paraſceuen ad pilatum occeſſiſ⸗ ſent. et cum militibo gentilibus tractauiſſent de cuſto⸗ dia ſepulchri. Mec eoꝛum infeſta ſollicitudo incuſiodi-⸗ tum coꝛpus dim iſiſſet ꝑx noctem. Sed hoc qð dicit al⸗ tera die de die moꝛtis intelligitur.in illa ſq; hoꝛa qua ſci uerunt eſſe ſepultuʒ. Que de iure alterius future diei er feſti reuerentia et cõputatoõne antiqua iam erat. Sʒ ſi alteram diem in re vt ſonat in voce volumus intelli⸗ gere. mirandum cur tantuʒ diem ſabbati nominaliter nõ expꝛeſſit. Et foꝛte fecerut p nucios qd ipi Rioetliter 4 ☛ contradicentib⸗ cerimonijs facere nequiuerunt. SGed oꝛdinem rei geſte nõ amplius ꝓſequentes cuius igno⸗ rantia periculum noſtre ſidei non imponat:quod factũ eſt dumtaxat ſuccincta diſſertione traceemus. Magna iniquitas hoĩm magna vilitas iudeoꝝ ꝙ etiam moꝛtuũ criminare non ceſſant.ſeductoꝛem cheiſtum coꝛam pꝛe ſide appellantes. Satis enĩ egerant:m ab ipo falſis ac⸗ cuſationibus impetuoſis clamoꝛibo moꝛtis ſentẽtia fe⸗ cerant condemnari. Sed qui odit ex ammo etiam ini⸗ micum quem interfetit aut leſit.ſemꝑ obpꝛobꝛioſe cõ⸗ memoꝛat:vt quia iniuſtũ ꝑſecutus eſt ipſe iuſtus appa⸗ reat. Et hec eſt irremediabiter odioſa conditio.cum ini micum ꝑſequitur vel efunctum:et coloꝛat odium coꝛ⸗ dis ſui ex iniuſta macula quã impoſuit innocenti. Sed ſemꝑ maloꝛum conſcientia. quia nequiter egit trepidat et ne pateat malum qð iniuſte cõmiſit:inimicum etiã moꝛtuum quotidie nouis accuſatõibus pꝛemit. Et fal⸗ ſi criminatoꝛes delationes falſas quibo pꝛeualuerũt in hoſtem. quem ad iudiciũ conuenerunt ſemꝑ repetunt: ne ſilendo confuſi viderentur. alauerut hunc vi⸗ uum ⁊ moꝛtuum ſeductoꝛem. Sed nec eos ſeduxit:ꝙ ipoꝝ bono ab ipo ſeducti fuiſſent nam in eternam ſoꝛteʒ eoꝛum fuiſſet acta ſeductio. Sed manſerũt mundo te⸗ naces:vt nec auellerentur ex verbis. Verũtamen au⸗ tumo: ſic locuti fuerint magno pꝛeſagio futuroꝝ.ã viuens ſeduxit ad doctrine veritatem.ied vtiq; paucos poſt moꝛtem vero innumerabilẽ hoĩm plebem.vt etiã mundi huius imꝑatoꝛes et reges in illam ſeductioneʒ Venſſe crediderint ſe foꝛe beatos.O beata ſeductio:in qua qui ſeducitur gaudens ſe fuiſſe ſeductum: dolet tã diu ab huiuſcemodi ſeductione dilatum. O vera ſedu⸗ ctio:que omnes conuicit erroꝛes:et ilico mente cogno⸗/ uit infallibilem veritatẽ. O ſecura ſeductio: que ſedu⸗ ctum abduxit a ſathana et regi oĩm aſciſciuit.que clau⸗ ſit baratrum patefecit ⁊ celum. O vtinã omnes ab hoc ſeductoꝛe inſeducibiliter ſeduceretur.Allegant iudei ſe ductoꝛis verba ꝙ tercia die ſurrexiſſe pꝛedixerat. Sed ſi ſeductoꝛis fuerunt:cur oꝑe cõpleta noſcuntur. Sur rexit enĩ iuxta verbum ſuum. Dꝛo omnib eoꝝ nequi⸗ cijs recurrunt ad pꝛeſidem:vt facilioꝛ ſit iniquitas vbi adeſt auctoꝛitas.Et vocant dñm:cui voluntate nõ ſub⸗ duntur.Mꝛopꝛium eſt ꝑpuerſoꝛum etiã laudare quẽ odi unt:vt ꝑnciant ipſi qð nequiter cupiũt. Inquiunt eti⸗ am. Ju be ergo cuſtodiri ſepulchꝛum. Quid facient re ſurgentem cum tument in ſepulchꝛo latenteʒ. Sed va⸗ na ſollicitudo caſſaq; cuſtodia:vt cuſtodiatur a furto di ſcipuloꝛum reſurrectio moꝛtuoꝛum. Sed hoc cõmen⸗ tum in eoꝛum relatum eſt triſticiam: qm̃ cuſtodes ipᷣis reſurrectionis leticiaʒ nunciauerũt. Verũtamen de pi/ lati licentia ſignatuʒ eſt monumentũ. vt fertur ſigillo ipſius et prineipis ſacerdotum adhibita diligenti cuſto dia nulitum:ne intercluſum coꝛpus diſcipuli furaren⸗ tur. Sed hec omma erant future reſurrectionis teſti⸗ monium maximuʒ pꝛebitura· Interim parant aroma⸗ ta mulieres. vt venientes hoꝛa poſſibili vngant ieſum Non eni eſſe poteſt. in abſentia dilecti ocioſus legitimꝰ amoꝛ.et poſt moꝛtem exhibet dilectis obſequia ſeruitu⸗ tis. Et amoꝛis vehementia que ſepari nõ vult. eſtimat difficlle moꝛtuum: quem ex om̃i ſe dilexerat viuum. Et veneratur ſeꝑe reliquias eius:qui diſcerpſit amatus. Et iam moꝛtuus viuit dilectus in anima diligentis:et amans ardenter querit omne quod dilecti poteſt reno⸗ uare memoꝛiam. Sed quis qualiſq; dies qualeve tꝑs quid agebatur: cum chaiſtus coꝛe in ſepulchꝛo iacebat abſconditus.et aĩa in limto ſtabat cum patribo. Gaudi⸗ um omnibus angelis erat in celo:qm̃ chꝛiſtus pꝛo omè⸗ E quartuſdecimus nibus peccatoꝛibo penitentiam dignaz fecerat. fructum q; pꝑenitentie dignum· Gemebat in inferno illa turba larualis:qm̃ videbat ex latere diu detentã predam. quã volebant antiquitate tempoꝛis eſſe pꝛoſcriptam.in pꝛe⸗ dam victoꝛis celici retoꝛqueri. Et dolebant ꝙ caſſo lalv re pegerant. vt tam velociter moꝛti traderetur: quia ꝑ. eum expoliati ſunt quem cruci nudum affigi ſuaſerũt. Et augebatur deꝑdita pꝛeda triſticia. Exultabat anti⸗ qua turba illa parentum.pꝑ quos chꝛiſtus traduce car⸗ nis deſcenderat.qui videbant impleta pꝛomiſſa et pꝛe⸗ ſagia futuroꝛum et oꝛacula ꝓphetarum. Et intueban⸗ tur gaudio inenarrabili illam ſacroſanctam animã dei⸗ tati vnitam pꝛo illo tunc ſimilem eis ab ergaſculo car⸗ nis exemptam in medio ipſoꝛum alludentem eis/pan⸗ dentem ex intuitu ꝙ eos deſcenderat liberare et extra⸗ lere de illo lacu miſerie atq; de cuſtodia tartaroꝛũ.Aſpi ciebant illam ineffabilem lucem.que oꝛta erat eis ſedGd tibus in regione vmbꝛe moꝛtis:que denuo et longe ali ter pꝛeter illam intelligentiam et ſidei claritateʒ quam a deo viuentes acceperant interluxit. ſecuritate omni⸗ no concepta ꝙ eſſent vna cum ipſo de illo receptaculo pꝛogreſſuri. Erplicit liber terciuſdecimus de paſſione domini ſalꝰ uatoꝛis. Incipit liber quartuſdecimus de reſurrectione do⸗ mini ſaluatoꝛis. Eracta in limbo ebita moꝛa. et moꝛtis veritas per ſepationem amime a coꝛꝑe p per ſpacium tot hoꝛarum iure patebat aderat qꝛ tꝑus vt ex⸗ pletis laloꝛibo moꝛtis peracto miſterio poſt ligni penalẽ victo riam.qua victus carne virtutt ſactus eſt victoꝛ:vt nouitas celeſtis ꝑ reſurrectionẽ in chꝛiſio capite inchoaretur. Pꝛoinde chꝛiſti anima ſacro ſancta deſtructa lege tartarea inferni vectib reſolutis: relictis cum demonibus ꝑeccatoꝛibb dignis detentam diu ptãtem ſub tenebꝛoſo imperio merito ꝓpthoplaſtine pꝛeuaricationis lucida poteſtate iure ſoluti ſanguinis pᷣ cij triumphans eduxit:et coꝛpus repetit woluntarie qð ſponte reliquerat nõ wlmentia paſſiomis:quanqᷓ; in coꝛpalibus penis ad tꝑus ipſa ſeceſlerat et reanimatin animatum:recaleſcit frigida caro.vnarũ humoꝛ ebul⸗ lit.vitalis ſpũs in omni ſua ꝑte inſeritur:et anima tota in toto et tota in omnẽ coꝛꝑis partem reuertitur.ea ce leritate qua in conceptõne deitas amma caro inſimul ꝑ vnionem ad conſtitutõnem huius hoĩs cõuenerunt: pꝛeda inui ſibilium animaꝝ in loco.aut vage vt anma chꝛiſti decreuerat cõſtituta. Et eadem celeritate pꝛoſili uit de clauſo atq; ſignato ſepulchꝛo in magnifico terre⸗ motu ad terroꝛem oĩm ⁊ memoꝛiã ceteroꝝ atq; ad exci⸗ tationem cuſtodũ:vt ipſi omnino fierent reſurrectõis teſtes:qui ne tolleretur fuerant facti cuſtodes. Sed re citem.l angelus dñi deſcendit de celo:cinus aſpectus e⸗ rat ſicut fulgur.et veſtimenta ſicut nix Mꝛe cuius etiaʒ timoꝛe ſicut et terremotus exterriti ſunt cuſtodes et fa cti ſunt velut moꝛtui. Oe pꝛe timoꝛe reſurgentis aut angeli apparentis ſiue terremotus cõcucientis exterꝛi⸗ ti ſunt cuſtodes factiq; velut moꝛtui.timoꝛem infideli um arguit.pꝛe ſubitatione potentis virtutis.cum ſenꝰ tiunt inſolita fieri ſuꝑid quod a natura ⁊ ratione poteſfft appꝛehendi:et deficit quod tantum humanum eſt cum in actum diuina prouemunt. Et ſi iat adhe ſio fidei et “ mo Tens fonll requrk eſe wpre fiump⸗ noꝛſon leſacni cttit ſetrieir umm. noum toerci ſurit. Cpiam mmo kecepte vfum hunc; dicim vitaln tusen toume ullum. belsce⸗ tuus:not Inatos ſimmito ſerit ar ſiabitn et ſech ſicutan gerat. lutim aotion ſplengo ſepulch. ſonlln Urlng pe Morient Reins eſe coſo⸗ orpeel Guien Dentat opeegr Mntet wseſta Tigun Matee ſenoge furert chiely tis H lEn ſonch ſunn ecipe init Gctunt turbe n qus inpee, ſoltn duiag ſerüt. taneit Ecr Ner weben⸗ mid, o N ban⸗ eteen⸗ A isſets onene dum te ofnti⸗ eptnano Dminiſal one bo writas Acnne omure ert ſened aleio. vepitte ctione in ima ſav eſolucie: meentam pheſine inis gtie go nc; n motin ebul gatota cace nſinnn nenmnt Gum poli lenei eroe rectös Gelte ctuse⸗ hoetig jesetſe nont Ctern, 6 , weſt flm geie . uamoꝛis:in ſecuritatem vertitur timoꝛ. Mullos enĩ vult deus a timoꝛe terrente diutine detineriniſi quos inue nſſet eſſe rebelles:nec tranſeunt motu coꝛdis in id ad quod pie a ſuꝑna virtute vocantur. Eteni ſepe deus ter roꝛibus vocat.et hmõi actiones ac adixſiones a nobis requirunt:vt in finem poſitum ab eterno credatur ſic eſſe qð agitur. Nihil ad calumniam deus agit necerpul ſionem ntaʒ ab eo facit: cum opatur que ſenſus noſter boꝛreſcit:magis quũt accedendi ad eum in his inuitato⸗ rium pꝛerogat. Cum vero ſic inuitati nõ tranſeunt ti⸗ moꝛ ſuꝑ hos ꝑpamplius inualeſcit: et velut moꝛtui pa/ uefacti redduntur. Sed ſollers eſt verbum et ſollertes inquirit ad eius intellectũ cum nõ moꝛtui cuſtodes ex⸗ territi referũtur. Nam qui velut moꝛtuus dicitur nõ⸗ dum moꝛtuus eſt:ſed ſimilitudinẽ moꝛtis habet a moꝛ tuoꝛum videtur geſtare figuram:non tñ mucrone mo⸗ tis exciſus:et conſuetudo loquendi plus qᷓ; writas hoc induxit. Sed in eo modo quo dicitur nrᷣa inſtruentia capiamus: Omnis infidelis atq; ſeuus peccatoꝛ in ani ma moꝛtuus eſt: miſi reſipiſcat eternã moꝛtem ꝓtinus recepturus. Mon tñ moꝛtuus dicitur ex moꝛe quo quis vſum pdiderit ſenſuum q;uis in pectoꝛe ſpũs palpitet. hunc velut moꝛtuum appellamus. Doꝛmientem etiaʒ dicimus imaginem moꝛtis habere: cum viuat et caloꝛ vitalis in toto coꝛpꝑe ferueat. Sed qm̃ tunc rõms ſopi⸗ tus eſt vſus et ieniuum ſiſtit actio ceterox: velut moꝛ⸗ tuum appellamus. Cum vero talis ebetudo ceſſauerit: nullam moꝛtis ſimilitudinẽ ineſſe ſancimus. Sic infi⸗ delis peccatoꝛ vſq; ad exicium charitatis eſt velut moꝛ⸗ tuus:non tamen irreuocata ſententia eterna moꝛte da mnatus.OQð ſi pſeuerat ille ininſibilis languoꝛ nõ in ſimilitudine ſed in veritate moꝛtuus erit. ſi aũt abceſ⸗ ſerit argumentũ ſpiritualis curatõnis non vlterius ge ſiabit moꝛtis imaginem. Et accedens reuoluit lapidẽ et ſedit ſuꝑ eum. Deſcendit ad reſurrectionis locum ſicut ad mcarnatõnis habitaculũ a doo miſſus ipᷣe deſcẽ erat. Deſcendit vtiq; terribilem habens aſpecium ve⸗ lut impetuoſum fulgur:ad inſinuanda ſubitam illumi⸗ natiouem credentiũ et illam inuſſibilem lucem que in ſplendoꝛibo ſuis varias intercapedines habet. Venit ad ſepulchꝛum pꝛidie moꝛtis nũc reſurrectõnis immoꝛta lis illa creata natura empirrei celiciuis.hic nunqᷓ; pere grina pꝛo meritis denunciare reſurrectionẽ voluntarie moꝛientis et ꝓpe reſurgentis meternũ non monturi: vt eius qð poſſident atq; denunciant. nos oſtenderet eſſe cõſoꝛtes ſi volumus eſſe credentes.Tertet ſexe ful gur pꝛe ſubita actione ipius etiam choꝛuſcantis. Eodẽ q; tipo angelus terruit: vt nouiter credentes quodam oſtentu terribili ammurentur. atq; reuerberentur interi us pꝛe amplitudine tante lucis. MNecnõ et velut fulgur repente ſides reſurrectõis irradiat. Quis aſpectus cla⸗ rus eſt credentibo atq; ſuauis.in quẽ mentis aciem nõ defigunt inſideles:ſed terrentur apparitõnis ſubita no uitate:et terebuntur ineuitabiliter acrius cum in fine ſe nouerint eſſe deluſos et excluſos a veris gaudijs re⸗ ſurrectionẽ altiſſmam nõ credentes. Et animalia ege⸗ chiel vidit incedere in ſimilitudinẽ fulguris choꝛuſcan⸗ tis. Sunt animalia terrena:ſcʒ homo leo vitulus aqui⸗ la. Sunt et ſubceleſtia que et deferendo regni euange⸗ lium:choꝛuſcando et mundũ ſubito et illuminando di⸗ ſcurrunt in ſimilitudinẽ fulguris chozuſcantis. SGed nec ipoꝛuʒ merito tantus ſplendoꝛ:ſed virtute delatus Nunc iterum ex celo venit celeſte animal fulguregʒ ha bens faciem: vt terreni et celeſtes in vna reſurrectione cõueniant.ex qua naſcitur reſurrectio beatoꝝ: et oſten⸗ gtur in terra natis eſſe poſſe ꝑticipium cum celeſtibo. „ „ e Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. Et quod egechiel vidit in quattuoꝛ: nunc in vnitatem vnius fidei.vnius euangelij.vmus beatitudinis conue miſſe credat.Et rpi aduentũ extremũ fulguris aſpectus tTenunciat:qui erit ipſo dicẽte ſubitus velut fulgur. Ni⸗ ualis albedo veſtium: gloꝛiam candidam reſurrectönis oſtẽdit. Nihil niue candidius:nihil illa clarius. Reuol⸗ uit angelus lapidem.vt fidem faciat cuſtodibo: ꝙ chꝛi⸗ ſtus veraciter reſurrexit. nec coꝛpus eius diſcipuli eius ſunt furati:qui ſtantibus cuſtodib nõ veniſſent paui⸗ di enĩ hĩes adhuc erant. Sed deſcendit celica virtus ab humano abſoluta timoꝛe.nec ſepulchꝛi verita cuſto des:que nec furatura coꝛpus aduenerat.ſed vt reſuſci⸗ tati hoĩs remouendo lapidẽ oſtenderet veritatẽ. Celi⸗ ca virtus cuſtodit ipᷣa ſepulchꝛũ donec inimicis cuſto⸗ dibus ſidem faciat. Similiter ⁊ duotis mulieribo que ſepulchꝛum ad vnguendum impo:tune coꝛpus vene⸗- rant viſitare. Nam ſuppoſitus lapis duriciam incredu non remouetur.vt reſurrectionis nouitas inclareſcat. litatis oſtendit. que niſi ab inuiſibili et ſuperna virtute Beget in dxtera. vt in reſurrectione chꝛiſti membea cum capite dextera paterna eius merito amplexetur: et abſoluamura leua.ſuꝑ quam doꝛmiuit vſq; in hanc ho- ram cum ꝑpetuata damnata ꝓpagine miſer adam.Aſ⸗ ſerit aũt aiter et alter euangeliſta duas celicas affuiſſe virtutes.vna caput altera pedes ſepulchꝛi cuſiodiens. vt oꝛe duarum ſeu duplici teſtimonio fulti chꝛiſtum re ſurrexiſſe credamus.vt vnus etiam angeloꝝ caput cu⸗ ſtodiens naturam diuinitatis alter pedes obſeruans. veritateʒaſſumpte atq; ſuſcitate carms inſinuet. Qui venientib ſummo diluculo mulieribus reſponderunt chꝛiſtum reſurrexiſſe. nouitate celeſui viuere aſſerentes Et confoꝛtant ipſas expaueſcentes pꝛe timoꝛe vultum defigentes in terram. velut inſolite videre angelicã cre aturam. quam non expauiſſet reſuſcitati mater. ſi nõ fa tigata doloꝛibus debilitata membꝛis cum alijs ad ſepul chꝛum ipſa veniſſet. An foꝛte ideo ſietit nõ veniens qꝛ iam filius reſurgens moꝛtuus ipam pᷣhonoꝛauerat ve⸗ lut pꝛe ceteris in ſui moꝛte doloꝛe pfuſamꝛ:et dilis enteʒz argentius et expectantem anxius reſurgentem. Et pꝛe⸗ honoꝛanda erat in reſurrectõne virginitas que in incar natione ipᷣm ad hoc ſuſccperat:vt pꝛo nobis moꝛeretur atq; reſurgeret. Et dignu erat vt que natum pꝛius ipᷣa pꝛioꝛ adoꝛauit atq; ſola ſuſcepit de terris: pꝛius aſpice ret regreſſum ab mferis. Ipſa ſiquidem angelop et ho⸗ minum iam ſacta regina.et ſuꝑ omnes virtute pꝛeful⸗ gens meruit in nouitate celeſti altius honoꝛari. Id di⸗ xerim ante omnes alpicere filium reſurgentẽ: no quia mater ſed quia charitate pollentioꝛ. Et qina om̃ia oꝛdi⸗ nate diſponit.iure ſeruandi oꝛdinis hanc ſingulareʒ in virtutibus femina reſurgens a moꝛtuis pꝛimitus ſuãꝗ exhibendo coꝛpalem pꝛeſentiã honoꝛauit.terminũ dan do ſingultibo cuius coꝛ doloꝛis machxra pfoderat.. Sʒ tres mulieres venientes vnguenta dferentes aroma⸗/ tum pluris in deuotione qᷓ; pondere.ſummo diluculo memoꝛes magni appoſiti lapidis:nõ immerito heſita⸗ bant ad inuicem conferentes.! Quis reuoluet nobis lapidem ab oſtio monumenti. Moꝛa qua mote ad ve⸗ nmienduũ tenebꝛoſa erat.nam dum adhuc tenebꝛe eſſent weniunt ſed oꝛto iam ſole ad monumentum ꝑpuemunt. Nanm incipere omes amme tenebꝛas nõ repellit. pꝛofe⸗ ciſſe ſpectat ad lucem. Confabulatio pꝛetendit gmoꝛeʒ cum videre querunt ſepultum. Pꝛeoſtendit infirmita tem. cum de lapide remouendo queruntur. ſed innuit inagnitã ſingularitatẽ. cum reſonat inter verba. quis renoluet nobis. jac ſi ſole quererent. et ſi eis dumtaxat non alijs eſſet chꝛiſti reſurrectio a moꝛtuis opoꝛtuna. . 4 66– 6 4 7 Weg peruementes introeunteſq; in monumentum. viddent reuolutum lapidem. quia vbi humana vir⸗ cus diffidit. virtus ſupna perficit de celo pꝛeſtat auriliũ bis qui pie de humanis atq; terrems diffidüt. Et ob/ ſtupuerunt: Inon tamen ob remotionẽ lapidis: quan⸗/ tum ꝓ vacuitate ſepulchꝛi. gSemp obſtupuit humana conditio: cum aliqua conſpent fieri ſupꝛa ſenſi um. Et we lut neſcientes quid de coꝛpe factum eſſet ſtupoꝛ oppꝛeſ/ ſerat: quibus ſupm ciues blauda woce loquuntur velut adhuc peregrinig in terris: quas expectant habere cõci⸗ ues in ſuveris. Conſternate ꝓtinus erant: et vultum pꝛe triſticia in terram defirerant. Quam vultus pꝛocli unitatem moles inſidelitatis unpꝛeſſerat. GFides reſurre ctionis:pꝛimum hoim mentes erigit ad ſugna. Soluʒ adhuc terrena ſapiebant:que vultum in ima eiecerat vultus quippe hoĩm cognitönem impoꝛtat. Sed me⸗ lius iob longe ante pꝛenouerat cum dicebat. Lux vul⸗ tus mei non cadebat in terram. Pꝛimam ſiquidem an geli vocem ſecuritatis emittunt dicentes. MNolite ti ⸗ merc. Pꝛopꝛium eſt angeloꝛum confoetare nutantes et pꝛeſtare ſecuritates cimn diuma ꝓuidentia in terris ſepe facit eos aduemire legatos. Sed omnino eſt demo num aduerſa conditio etiã cum ſe gmittente deo in lu⸗ cis angelos tranſſigurant:vt non lecuritatẽ ſed inferãt ſepe pauoꝛem.et in dubijs implicent nõ abſoluant.Ac p hoc multi crediderũt archana ſuſcipiſſe de Uens qui per eos qui ſe traningurt in angelos lucis.illuſiones ab inferis ſuſceperunt. Pꝛimũ eſt ciuium ſuꝑnoꝛuʒ re⸗ mouere timoꝛes:et abigere tenebꝛas ignoꝛantie. DPꝛo⸗ inde reſurrexiſſe denunciant ieſum: quem velut moꝛtu um carentes lumine fidei requirebant. Et vdicuͦt. HMõ eſt hic · Quia impoſſibile fuit a ſepulchꝛ anguſtijs de⸗ tineri. nec petrina theca retinere potuiſſet coꝛpus deitati vnitum: quod etiã anima ſimnliter vnita ab inferis re⸗ diens animauerat. Mon eſt hic: nõ coepis ſubſtantia ſʒ qualitate mutata. Et ißm notum fieri in gallea denun ciant. ſicut ante moꝛtem ſepe fuerat pollicitus. Derfici unt legati ſepulchꝛi omnẽ legatione in intelligibili ſen ſu eis a reſurgente impoſitam.et in memoꝛia reuocant verba dñi ſaluatoꝛis.aue fidelter mente retenta tene⸗ bꝛoſitatem incredulitatis auertuntcum vero labuntur infidelem relictũ efficiunt.. Recoꝛdamini poꝛro inqui unt qualiter locutuſ eſt vobiſcum adhuc in galilea cum eſſet dicens. Quia opoꝛtet filium hoĩs tradi in manus hominum peccatorꝛet crucifigi. et tercia die reſurgere. Et recoꝛdate ſunt verboꝛum eius. Et de nutantibo di⸗ ſcipuiis ne amplius heſitando cõtriſtentur. et de petro vertice apoſtiolici cꝛi.ne trine negatõnis ſit memoꝛ pᷣ cipuam curam gerunt:cum ipſum ſingulariter nomi⸗ nant dicentes. Ecce locus vbi poſuerunt eum. Sed ite dicite diſcipulis eius et petro: quia pꝛecedet vos in galueam. Ybi eum videbitis ſicut dixit wobis Ecce le gati celeſtes reſurrectionis ꝑ omnia virtutem oſtendẽ do.locum rememoꝛando quod ꝑ ieſum fuerat ante pꝛe dictum:et monent vt ꝑgant ad aplicum choꝛum:cuius clamoſo concentu ipia reſurrectio ꝑ vniuerſum oꝛbem reboatura erat. At ule exierunt cito de monumẽto cum timoꝛe et gaudio magno nunciare diſcipulis ſuis. Et nunciauerunt hec omnis illis vndecim:et ceteris o⸗ bus.]Erant enĩ diſcipuli cum apoſtolis:qᷓ;uis apoſtoli pꝛerogatiua p chꝛiſtum conceſſa fulgerent. Et ſepe apo ſtolos diſcipuloꝝ legimus noĩe appellatos: diſcipulos vero apoſtolico noie nunqᷓ; functos. Sed par cura erat angehls de aplis atq; diſcpulis:quos omnes ſub diſci⸗ puloꝛum noĩe nuncupauit. quod et mulieres pꝛout ac⸗ ceperunt ab angelis edixerunt. Quod autem in marco 2 legitur. inuaſerat eas pauoꝛ et tremoꝛ:et neminiquic rr= . 4 4 — q́; direrunt. timebant eni. Intelligendu ꝓtinus. ꝙ nemini quicq; dixerunt.pꝛeterqᷓ; aplis et dicipulis. de quibus tant ũ acceperant ab angelis in pꝛecepto. Non⸗ dum erant alijs q́; duectoꝛibꝰo tam alta pandenda miſte ria. Eſt nempe celeſtis puidentie atq; xeritie chꝛiſtiane noua rudibus non reuelare miſteria. et carnalia ſapien tibus ſpiritualia occultare. quouſq; ſo:mam diſcipulo⸗ . rum accipiant in ſcholis gratie: pternuſſa pꝛudentia car nis iugiter excubantes. Erant aut he mulieres. maria magdalena et ſalome et cleoghe. et iohanna et cetere jq cum eis erant.que viſa in ſepulchꝛo auditaq; ab ange⸗ lis apoſtolis nunciauerũt:que viſa ſunt apud illos qua ſi deliramentũ ſeʒ verba iſta et nõ credebant illis.Ten⸗ ti apoſtoli adhuc infra cacereʒ pure humanitatis ⁊ ſen ſualitatis incluſi:et chꝛiſti verhoꝑ immemoꝛes aut cir⸗ ca iulla penitus infideles:veſana credunt: que ſuꝑꝛa na/ turam facta referuntur et angeloꝝ inſolitam viſionem atq; loquelam autumant eſſe ſtulticiaʒ. Nec dumtaxat ipſoꝝ fuit taliter he ſitare. ſicut ante ambulanteʒ ſupꝛa mare crediderunt eſſe fantaſma:verum eſt etiã omniũ qui non ſunt alta fide ꝓtecti in ſimilibs vacilare: poti⸗ uſq; delirare dicentes credere.q; ꝙ verum dicunt ſana mete referre. agdalena vero que amabat ardemius ardentioꝛbus amatoꝛib ex diſcipulis eſt locuta:petro videlicet et iohanni·velut mente capta doloꝛib et deſi gerijs videndi dicens. Tulerunt dñm meum q mo⸗ numento:et neſcimus vbi poſuerunt eum. Anxietate atq; rapacitate loquendi eius qð dicit actoꝛes.nõ expri mit.quos iudeos magis vero ipos angelos referentes atq; ſepulchꝛũ obleruanteſ.in ſua mente intelligamus eſie ſublatos. Que petrus a iohannes mente hupida 7 cum ſemigaudio audientes ad ſepulchꝛum vnammes cucurrerunt:qᷓ;uis in currendo coꝛpoꝝ nõ fuit equa fa⸗ cilitas cum ad ſepulchꝛu m citius iumoꝛ coꝛpe diſcipu⸗ lus adueniſſet:led in monumentũ pꝛioꝛ non introiuit ſed qui poſterioꝛ nõ tam concito gradu venit. Elbi pꝛe⸗ termiſio allegoꝛico ſenſu:magnaʒ in moꝛibo nouimus rõnem. Sepe nouiciavirtus cum pꝛoſeſſa contendit.et quanq; videatur nouitate feruentioꝛ: ꝓfefſa vero expe rientia ſolet eſſe ꝑfectioꝛ. Pꝛobata ex pꝛiſtinis moꝛib⸗ virtus er conſuetudine vileſcendi citius ad humilia in clinatur:et moꝛi noſcitur eſſe paratioꝛ.quod petrus an⸗ tiquioꝛ in monumentũ humilitatis ⁊ moꝛtis ſecurius mngreciens figurauit. Geruet ſepe muſtum cum ex toꝛ⸗ cularibvexhauritur.ſed in quam qualitatẽ deſinat igno ratur:quod aũt diu quieint in vegete oſtendit in quam firmauerit qualitatem. Fumat nouiter accenſus ignis et flam mam exalant palee ſimiliter et malleoli:ſed ſia⸗ tim apparet que materia fouet ignem. Multi nouiter militantes magno voluntatis impetu cucurꝛerunt in pellum quaſi ludos putantes ictus teloꝛum. cum autẽ ſenſerũt impetũ equoꝝ ⁊ equitantiũ duros lacertos.et acumina metalli ſplendentis hoꝛride timuerunt.et aut terga vertentes aut occumbentes glacijs certatoꝛum aduerſarijs dederunt victoꝛiam. Jure aut militari ſepe pꝛobati aut deuitant iapienter impetum emulo:ũ aut repoꝛtant certandi pꝛobitate victoꝛiam. Eſt et in vno m fide bella deueniunt. aut ſubitos agones ſuſcipiunt agonicato pꝛo chꝛiſto rexerire virtutem nouiciam atq; pꝛobat am. eſtin diuerſis certatoꝛibo conſiderare ſimi lia. Mulla maioꝛ in moꝛbvirtus q; ingredi monumen tum abiectionis deſpectõnis atq; edecoꝛis. hummnlita⸗ tis ⁊ moꝛtis:quod nouit agere virtus no inherens no⸗ niter ſed pꝛobata. licet ſpirituſſancti gratia lubito poſſit inferꝛe virtutem.etiam his qui nouiter aut impꝛouiſe 4 Pooſ facal turtis tituba paet keteſe lerelo wriorh tecig wnum etcerte thdinie duome keletat luntum loſugar ſurrecteo gntaind eſfadile cat ſaet tunt ſtificät Hcri⸗ ciabat aſtruit tenetu efecta ſuentn tur. Ge⸗ Celorur alew Mwe accep⸗ cum vean coh tum ſton rar tes Len ggal ſepu Uſczi⸗ foeisa dudi. Babe Celebꝛ⸗ incoch nuump etiden bimo⸗ arume lia Bid Forn Pariſ amore eum . bipch kratde tio Muim⸗ Mpor Aon eminigne gtice Cpuhede Mro. Pon encamnſte chriſtiane diipolo dentin gr Res. Waria nr chab en llncn Anntunstſen nozesauree dueſirum Aumpifonen Terdentn blante ſlen eſtetäonni Mallae wi mdiuntſn⸗ bararcentis Kocengn valpetd T 1. unere As. noelpri leſetentes Nelngamns enurida mnNImes öͤfunt eguaſn ehe diſep, enon introtne veni. Cbipe oubo novirns ſaconrenret pfeſfiarewe eiſtinis men d hemlen vodrnenm Nortekcns Imcumnattan te dinuſo endenoun ceenſuo hs ſaliokſehſ Ohlliuitt Murtrunt in n aumaute olgceroset crunt et ut Ctatotun tmuomnſer muloi nt Ganm Nidnnn iaG6 eneeſmi monumen barnmht ſrrensnO ubtorſt improit — — De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. Peo ſalute:quod in pluribus martiribb nempe legimus factuʒ. Elerũtamen qui audacie ſancte atq; potioꝛis vir tutis exiſtit.plerũq; animauit infirmu et erexit animã titubantem:et habuit in virtute conioꝛteʒ: quem ante pauentem aſpererat. Pꝛoinde apud agonixatoꝛes de⸗ bert eſſe pꝛecipuum:non pauidos ſed audaces velle ha⸗ bere collegas. Mam petrus introiuit in monnmeutum pꝛioꝛq; iohannes. cuius animatus exemplo ingreſſus eſt et ipſe poſterioꝛ. Bonum petro quia pꝛioꝛ introiuit: lonum iohanni ꝙ ſocium impauidum habuit.Bonum eſt certatoꝛi ꝓ chꝛiſto talem habere ſocium:a quo ſollici⸗ tudinis non pigritie ſumat exempla.! Intrantes hi duo monumentũ vacuum inuenerut. Pꝛofecto ſur⸗ rexerat miriñce:qui humane fuerat tumulatus. Sed tantum lintheamina cum ſeoꝛſum ab eis poſito inuolu to ſudario inuenerũt. Explicita lintheamina liberam re⸗ ſurrectionem et explicationẽ a vinculis moꝛtis inſinu⸗ ant:inuolutum vero ſudarium huius reſurrectõmis in effabile atq; ab humano ſenſu incõpꝛehenſibile ſigniſi⸗ cat ſacramentũ. Et cum nil aliud inueniſſent:credide runt videntes.Nondum eni ſciebat ſcripturas ſq; te⸗ ſtiſicãtes:l quia opoꝛtebat eum a moꝛtuis reſurgere. Ocriptura vero chꝛiſti reſurrectionẽ in multis denun⸗ ciabat. Ipſius quippe ſcientia firma credulitas:fideʒ aſtruit oim a chꝛiſto geſtoꝑ.ſed cum ipᷣius memoꝛia nõ tenetur ſibi non adhibetur credulitas.Ex quo in hunc defectum vergitur:vt quod eſt futurũ quouſq; factum fuerit non credatur. aut ſepe non woſſe fieri plus creda⸗ tur. Sed cum hi duo apſi hec vidiſſent: nec viſioneʒ an 8eloꝛum viderint. et locutionẽ audierint vt mulieres: ad ſemetipᷣos continuo ſunt reuerſi:hoc eſt ſecum inter na meditatõne vacantes vel ad domum vnde curſum acceperant Sepe quippe recõpungitur mens bumana cum queſita non inuenit: aut muenta compꝛehendere nequit.Ad contexendum aũt oꝛdinem rei geſte.quan/ do hi duo ad ſepulchꝛum currere inceperunt mulieres cum eis iterum ſunt reuerſe:credẽtes potius cum apo⸗ ſtolis aliquid certius inuenire:viſendi nimio amoꝛe fla grantes. Et cum mhil pꝛeter id quod viderent reuide⸗ tes his duobus recedentibus et ipᷣe pariter receſſerũt. ALento pede pꝛe meſticia gradientes: pꝛeterqᷓ; maria ma ggalena:que amoꝛis cat ena ligabatur. ne abſcederet a ſepuichꝛo. Et ſtabat ad monumentũ foꝛis ploꝛans. tabat foꝛas vlut a ſide reſurrectõnis excluia: quo⸗ uſq; in illam reintranſierit bonitas ſaluato:is. Stabat foꝛis a diuinis excluſa.Nil tam foꝛinſecum qᷓ; a fide ſe⸗ cludi. Stabat foꝛis:a monumento nouitatis celeſtis. Stabat foꝛis s monumento vbi chꝛiſti eſt reſurrectio celebꝛata: in quo incunctanter viderat exanime coꝛpus includi. Et certa de moꝛte. de reſurrectõe nutabat. Di rum ꝓfecto certa de moꝛte.dubitabat de vita.cum vnꝰ et idem ſit qui moꝛitur et reſurgit.vt ſicut nõ potuit ſi⸗ bi moꝛs niſi ſuapte dominari: ſic nec potuit ab inferis anima coꝛpus reanimatum atumulo detineri. Si hu⸗ milia et infirma chꝛiſti credimus: credamus et ſoꝛtia. Si diuina credimus:credamus ſimiliteret humana. groꝛmam dei et foꝛmam ſerui.et ex vtraq; chꝛiſti geſta: pari fide in ipſo credamus. Stabat maria immobilis amoꝛe:nutabunda fide. Foꝛis ſtabat et ſi ex ꝑte aliqua eum noſceret aduentantẽ.memoꝛ dilectõnis oſtenie ſi bi ꝑpchꝛiſtum:ꝙ ſibi non deficeret in hac hoꝛa qua vera erat reſurrectio celebꝛata.Penitus dubitabat de reſur rectione: validius de amoꝛe ſecura. Concertabant in anima mulieris huius amoꝛ fides Amoꝛ ꝓtinus erat in pondere.ſuccumbebat penitus fides.Almoꝛ eius de agmoꝛe chꝛiſti non heſitabat:ſed reſurrectõmis manebat tremula ſdes. Ydcirco amare ploabat amoris ſtimulo agitata.et ipᷣm accenſa viſendi reſurgentẽ ab inferis p⸗ rumpebat in lacheymas. Que verba inter lachꝛymas reſonabant. Que cogitationũ certamina voluebantur in coꝛde. Quis nouit edicere.quis modos explicare po tuit impatientis amoꝛis. Quis illam ardentem litem cum dilectus cum dilecta in coꝛde concertat cum que⸗ rit cum queritur cum dolet abſentiam. cum pꝛeſentiaʒ erigit. cum cauſatur tarda molimina cum ſi epectare⸗ tur non ipſe tardaret cum appendat in trutina om̃e qð dedit:cum nihil ſe dicat ſibi retinuiſſe.ſed oĩa ⁊ ſeipam in ptũte tradidiſſe dilecti:quis vnq; potuit talia palam facere. Solum hec verus nouit amatoꝛ.et qui omnia dilectõnis iura conſperxit. Pꝛoinde iſta diſcutienda ve⸗ ris amatoꝛibus relinquamus. Ploꝛans hieruſalẽ plo⸗ rauit in nocte ſue tribulatõis.ploꝛat magdalena in die reſurrectõnis.vt maio: ſit cauſa ploꝛatus in die feſti de bitam non ſuſcepiſſe leticiam qᷓ; tꝑe tribulatõnis ſuſce piſſe iacturam. Ploꝛans foꝛis ploꝛauit et lachꝛyme illi⸗ us in maxillis eius:non eſt qui conſuletur eam exom̃i⸗ bus charis eius· Rigabat oꝛa agdalena lachꝛxymis ſimiliter et maxillas: nec conſolationeʒ ab angelis neq; a complicibo apoſtolis nec a matre dilecti. penitus ca⸗ piebat. Et hi omnes ſibi vtiq; cari erant. Habet hoc p⸗ pꝛium ex toto inherens amoꝛ. et ab alio pꝛeterqᷓ; ab eo cui inlxſit ſolamen omnino non capiat niſi ſolueretur vinculum quo ligatur.et deherens nouiter inlereret. vt ex nouitate dilecti foꝛſitan exultaret. Sed aia que chꝛi ſto inlæſit ex amoꝛe veraciter pꝛeter eum et ſine ipᷣo nõ ad leticiam ſed cuncta vertuntur piter in toꝛmentum. Et dum fleret inclinauit ſe et pꝛoſpexit in monumen tum.] Inclinat amoꝛ ſepe altitudinem coꝛdis humani etiã ad una ſectanda ⁊ ſuꝑbuʒ humilẽ facit.nec eſt tam vilis aut abiectus mos.quẽ inherens dedignatur amoꝛ Conuertit amoꝛ coꝛpus et membꝛa in artem et aptitu dinem inquirendi. eum ſc; quem ſibi ſua cathena con/ ſtrinxit. Anclinat ſe amoꝛ et ꝓſpicit.ſperans ſemꝑ vi⸗ dere quod gliſcit. nec vno reſpectu contentus. viſendi actus ingeminat.Aſpexerat ante magdalena ſepulcheũ et iterum intuetur moꝛe dꝛagmam ꝑdentis.qin ſepe re petit inquiſitõibo locum.inquo pdidiſſe ſe credit. KRKtmo ris impatientia nouos geſtus multiplicat.et mibil di⸗ cit abiectum quod ſibi equauit in voto. Sed nec om̃i⸗ no fraudata queſitis duos aſpexit angelos ad ſolamen. magis vero ad teſtimomũ inquiſiti. Supꝛa nempe pᷣ⸗ tulimus.quid dualitas iſta ſigniſicet. Sed interrogãt opoꝛtune impoꝛtunãa ſedulam et ſollicitam rigantem marxillas ſuas.lachꝛymis magdalenam. Et dicunt ei. Mulier quid ploꝛas. Quid eſt quod interrogant peni tus ipi quod nouerant.Mec eos latebat.dulcis ipſa plo ratus. Sed interrogant vt ignem accendant ardenti⸗ us quo ardebat.: Reſpondit eis velut familiaribo ſue mentis.ac ſcientibo vota planctus. Quia tulerunt do minum meum.et neſcio vbi poſuerunt eum. Neſcit in quos referat ablatõnis crimen.ſed excerto doloꝛe de⸗ terminatoq; queſtu dubia verba pfert. Similiaq; wer ba cum nunciaret aplis diut. Eodem modo eodẽq; affe ctu ſemꝑ loquitur de re cui factus eſt vnus amoꝛ.Qui cum factus eſt rei ſubiectus.illam ſupꝛa ſeipam vocat dñm ſuum ex amoꝛe. Illa chꝛiſtum dñm conſtituerat quo ſenſu loquitur:quia tulerunt dũm meum. Tachex moſis vocibo dabat interroganti reſponſa et refrangẽs ſingultibus vocem rei quanqᷓ; non eſſent.Nõ determi⸗ nabat actoꝛes.neq; angelis.neq; iudeis neq; cuſtodibꝰ neq; diſcipulis. neqʒ; aliquibo noĩatis faciebat ipſa furti huiuſcemodi impoſiuraʒ. Sufficiebat eni ſibi Narfe, D H 4 . . — 5 . . „ Aililer quartuſdecimus ſtaſſe dvoloꝛem:innotuiſſe queſitũ votum indicaſſe que⸗ viſis non letabatur.paruipendebat audita.chꝛiſtus ad veu rentibus cauſam expoſuiſſe ploꝛatus:abſq; ꝙ in multa votum ſe obtulit inquiſitus:vt letaretur que in plurib⸗ en verba moduʒ quem ignoꝛabat aſſerendo deflueret· Riee letandi copiam refugiebat. Et in plus chꝛiſt? huic mu⸗ mnen ſtringit doloꝛ verba:et cum loquitur ſepe ↄfuſam emit lieri retribute leticie fecit aureſſem:vt queſitus vt ho⸗ ꝛtul tit vvcẽ. Ged acrioꝛi acerbatur doloꝛe ꝙ quaſi ablatio/ mo. conſolaretur vt deus. Et tamen queſitus auferen⸗ tul nis certa:poſitionis in alia parte domini ſui neſcia vNiide Qedſ triſticie facit exoꝛdiũ:dicens.. Mulier quid ploꝛas ſ eu batur. Unde dicebat. Er neſcio vbi poſuerũt eum. Ad Querit vt homo qui omnia ſciebat vt deus. Nouerat nt huc in ſenſu humano nõ in altitudine fidei mulier iſta cur ploꝛabat ſed interrogatio amplioꝛes pꝛouocabat ad cene pſiſtit. Et vere neſcia:veram neſcientiam ſuo verbo ꝓp⸗/ lachꝛymas. Tu quidem chꝛiſte hanc mulierem ſecreto ſiſtier nunciat. Tlerius nil neſcitur:qᷓ; nõ cognoſcitur factum tractu mentis magnetino moꝛe traxeras ad amoꝛem. vus Et quod non eſt neſcia certa neſcitur: loquitur ipa ne⸗ tu inuiſa cathena ſuauis dilectionis ligaueras.tu imbu reinſe ſcia veritatem. Quoniã nec vbi poſitus eſt.qui ſua po⸗ eras amoꝛe coꝛ eius.Tu ſignis tu verbis commouens anuſa teſtate reſurgẽs a moꝛtuis.vbi vult eſſe poteſt.ſua vir tu peccatoꝛum remiſſione purgaueras.Tu ipᷣam tibi ta ſopien tute vadens non aliena roteſtate delatus. Poꝛro impa ctus ꝑimiſſione ligaſti:tu amoꝛis tui aſcia omnis rei cõ/ uireſe tientia mẽtis impatientiã coꝛxoꝛi facit. nec ſinit amoꝛ cupiſabilis delectationẽ ab eius animo abieciſti Tu te tum impatiens coꝛpus quieſcere.ſi per eum aliquid in coꝛpo ſibi folum dediſti ad gaudium federe ſempiterno:tu ſu cetiſt re queritur. Querebat magdalena coꝛpus dñi ſaluato ſcepiſti lachꝛymas eius:nec abhoꝛruiſti oſcula labioꝛuʒ ſvisan ris.non contenta queſitionibus mentis:coꝛpoꝛeis que eius.tu illam dimiſiſti vt a te pomnia iret in pace.u aſtant ſtionibus ſatagebat.Alffectio enĩ ſua in animo in ſen interpellatus iudereius aduocatus eſſe potius voluiſti bon ſibus vti ipſo volentibus erat· Idcirco agitabat et coꝛ⸗ ne impediretur contemplatio dulcis eius cum illam ſe tſe pus circũquaq; ſe vertens: ſi poſſet videre queſitum. dere cognoſceres ad tuos diuinos pedes.pꝛo te fatigan Ende cum lec dixiſſet:conuerſa eſt retroꝛ-ſum Qua te ſoꝛoꝛe· Cu lachꝛymas ipſa vidente fudiſti ad germa⸗ ſ validitate amoꝛis defuncti coꝛpoꝛis agebatur hec muli⸗ nicum funus.tu eam ſignis atq; ſignatis tibi ſcõ amo⸗/ S er:q oculos vt videat a ciuibus patrie celeſtis auertit. re per omnia colligaſti.Nunc pꝛiuatam ſolitis tu inqui ſen Muid in coꝛpoꝛe delectabilius ad videndum:qᷓ; ange⸗/ ris.mulier quid ploꝛas.Mõ ex toto inten ſibilis aut im⸗ dler licos et beatos ſpiritus cum foꝛmam obicibilem ſenſi⸗ memoꝛ fa ta eſt mulier vt quid amiſerit non cognoſcat ig bus ſumunt. Nam ad hanc viſionem quaſi in extaſi fa⸗ et niſi reinueniat quanto ſit doloꝛe donanda.Tu in iſta ſali ctus eſt abꝛaham. et veneratus naturam cum tres vi⸗ plantaſti fidem:qua affecta in parte te querit.tu ſpem tibi el diſſet:vnum adoꝛauit pꝛonus in terraʒ. Delectatus tas eius ad ſuperna wehiſti. tu radicaſti ptinus in eius ani⸗ o li viſione iacob apparentem ſibi angelum cum eo oꝛa⸗ mo charitatem: u rigas illam vt crementum ſuſcipi⸗ nner tionibus ne diſcederet luctabatur Oinltos legimus in at in munſibilibus aquis. Charitas a te in ipia diffuſa kac veteri teſtamento huiuſcemodi viſione letatos:nec ali in te ab ipſa refuſa.hic ad monumentumtuum ligataz Do ud tunc querentes.dum viſio illa pſiſteret. Hec muli⸗ tenet.illam ploꝛare facit. Quid ergo eſt quod interro/ dren er ab angelis auertit vultum:vt poſſit caſu credens vi gas.quid ploꝛas.u cauſa queſtus: tu canſa ploꝛatus. kui dere quem querit ſe conuertit ipſa retroꝛſum.Oulciſſi Tu inquietas illam. tu ab angelis illam auertis. tu vi⸗/ ſe⸗ mum eſt confabulari cum angelis:altitudinẽ atq; ſua⸗ uere in pace nõ ſinis. Tu illam delectari rebus ate cre⸗ uitatem humane lingue oñimno pꝛecellunt. Et ipi hanc atis non permittis. u ad amoꝛis tui impatientiã ad⸗ mulierem ad loquendum inuitant:blandis et compaſ⸗ duxiſti vt nec conſoletur in his que videt.niſi te quem che ſiuis ſermonibus blandiuntur:et exquirũt cauſam.xo⸗ non cognoſcit cognoſcendo videat.videndo cognoſcat lentes inferre ſolamen. Ipſi cum ea loqui delectare vi⸗ Quigd ergo bone Yeſu interrogas dilgentem atq; di⸗ en dentur. ſed aliud ſibi pꝛe amoꝛe iocundius eis vertit ſca lectam.quid ploꝛas. Sed ad hoc interrogas vt erudi⸗ non pulas:vultumq; vertit inquieta retroꝛſum:et a verbis as:vt finem imponas lachꝛymis eius.quam ad te con⸗ cun eoꝛum auertit inſaniens et amoꝛe amens auditũ. Se uertiſti per penitentie lachꝛymas et oſcula pia eius vt hun quitur amoꝛis ipſa nat uram:quiſe non in naturam re./ reſtaures in illa æperditam fidem. in qua ipſam ſal/ bar⸗ rum ſed in placitum trahicit. Quamuis chꝛiſius omii uam eſſe ſamiſti.Et plus addit ad amoꝛis et pij dolo⸗ tehen angelo ſit ipſe nobilioꝛ:cuius nobilitatis quia deus ob⸗/ ris argumentum:l quem queris. Ypſe queſitus erat ſſere lita maria.viuentem vt deum et hominem vere reſuci qui querit qui queritur.et ipᷣe ſe volebat offerre per ve⸗ torpln tatum non vt erat:ſed hominem moꝛtuum inter moꝛ⸗ re fidei noticiam inquirenti. At illa exiſtimans e oꝛ⸗ Metze tuos requirebat. Quo ſit moꝛtuo aptioꝛes atq; vahdi⸗ tulanus eſſet dicit ei. Domine ſi tu ſuſtuliſti eum dici⸗ poſit oꝛes erant angeli ad ſolamen.et ad eius vſum dilectio to mihi vbi poſuiſti eum:et ego eũ tollã. Exiſtimatio guttet nis:que ſenſu auditus atq; vilus percipi poteſt. Et gra huiuſcemodi foꝛte ab oſtenſa effigie cauſabatur. Yllam Aroei tioꝛ menti rationabiliter eſſe vebet viuoꝛuʒ maxime an ſiquidem credimus oſtendiſſe ieſum. aut quia in oꝛto ten geloꝛum:qᷓ; moꝛtui affabilitas. Sed quod gratius eſt erat monumentum.aut ꝙ magdalena ploꝛabat vt alte tusig in natura ſeꝑe minus capit᷑ ab amoꝛe.qui fertur in pla⸗ rius non crederetur aduentus. miſi eius ad quem arti⸗ turge cito non nature ſed ſepius accidentis:apud quem ſepi/⸗ culariter ſpectaret. pia tamen exiſtimatio fuit nec ab eo ſcen — us agitur iudicio vtilitatis et delectationis plus qᷓ; iudi abſona ꝙꝙ in ipſa vicia eradicando:virtutes inſerendo ꝑ iſtim Qdo rationis. Sed ne diuſcule talibus delectationibus egerat.et repullulantem infidelitatem nũc venerat ab tular moꝛer: vtilioꝛ intellectus offertur. Statuit ab eterno laturus. Tenebantur tamen ocuh foꝛte cõmento dia⸗ ctyn diuina iuſticia:vt anima que nullis creaturis citra deũ lli aut pia diſpenſatione ieſu.ne ſubito mniecti agnoſce er conſenſerit delectari ipſe ſe ad fruit ionem impendat rent.quem amma eius amoꝛe magis q; vera fide que⸗ ne Ac p hoc magdalena auertens vultum ab angelis.¶ cõo⸗ rebat. pꝛo eo ꝙ viuentem inter moꝛtuos requirebat. Prep uerſa retroꝛſum. viditq; ieſum ſtantem. et non ſciebat Et non pꝛeſtans teſtiſicatiombo an geli fidem. mereba on wieſus eſſet: ſcitura tamen in pꝛoximo lonitate que/ tur non aſpicere veritatem. Ende in obiectam oculis e ſiti: poꝛro verſabarur adhuc in tenebꝛis ignoꝛãtie. Sʒ foꝛmam anima decepta non vera exiſtimatione ſe tra⸗ mirg et laudanda diuine recompenſatio lvnitatis: vt didit. ſed meretur erroꝛ facilter vemam. quia ſenſibus Een exterioꝛibus non interioꝛbus incipit. Et ſenſualis q; Pin quia querebat ſedula.q; nullis ſe cõſolabatur oſtenſis. ſſtug d l1plunb⸗ vt ho⸗ uferen Poberat bata ſegeto nnkn. hnncnens Entbit, nereic⸗ ſti T ernoruſe allhen npaf noſolni mmileme⸗ tefiten dgennn ſ mnor Stuinqui ggutim noſeat TuiM tn ſem igani⸗ ſuſcipif Dffucz. mligen, inteno⸗ Portne, is, tupi⸗ oate ae⸗ enri e teqem gnoſee natqd⸗ Ntawcti teton eiusyi ln ſo⸗ wo⸗ userat werye/ Sgo vmdoo/ inoro⸗ Pan ſoo ytale marti eegheo cncop rateb da oe. ſegten irhut⸗ Hertu aulis etrat lioĩ ———— 7 — De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. intellectuaiis eſt ad curam facilio: cuipeq; minoꝛis:qui vero er intellectu ſeu in ſpiritu oxoꝛitur.difficilẽ ⁊ tem⸗ peraneam curam habet culpeq; maioꝛis.Humiliter ta⸗ men ſed inconſiderate iſta mulier hunc quẽ exiſtimat oꝛtulanum alloquitur:ſubijcit ſe in verbis credito vt oꝛtulano ex amoꝛe que ſiti dicens. domine ſi tu ſuſtuli⸗ ſti eum. Dominum wcat plebeium abiectiq; miniſte/ rij virum:ad hanc humiliationem queſiti dilectione co gente inconſideratam locutõnem emittit. Si tu ſuſtu liſti eum. Que cauſa eſſe potuiſſet:vt qð querebat coꝛ⸗ pus qð tuliſſet oꝛtulanus. Non ſuberat cauſa.ſed amo re inſaniens loquebatur impꝛouide magdalena. Oe ſi cauſa ſubeſſet.etiam iſta ſuis ſtimulis agitata minus ſapiens oquebatur cum petit edici. Non huic queren⸗ ti reſerandum erat.ſi ablationis cauſa ſubeſſet. Et mi⸗ rum.qꝙ hunc quem oꝛtulanum credit: alloquitur vlut certiſſimum ſui deſiderij cognitoꝛem. Habet in moꝛibo ſuis amoꝛ impatiens vt ſepe credat omnem hominem aſtantem ſua vota cognoſcere:et in doloꝛibus verſatus ab omnibus cum cauſa ſe cognitum credit. Adcirco ve lut ſcientibus factum et cauſam omnibus loquitur ꝓ⸗ ut nunc feciſſe nouimus magdalenam:cui coꝛpoꝛe ab⸗ ſentes ſpiritu pꝛeſentes verboꝛum bellum indicimus. Si doꝛtulanus tuus eſt notus ſi tua vota nouit. cur eũ aſſertione determinata non alloqueris. Di autẽ igno⸗ tus cur ei non edireris quem inquiris.ſed inquis. ſi tu ſuſtuliſti eum. Quem eum. Si oꝛtulanus ignotus tibi eſt.tua vota non nouit: neſcit quis nam ſit.quem tam diligenter inquiris. Quem eum interrogas. ac ſi pꝛeſente ipſo illũ eum in monumẽto clauſiſſes. Quẽ eum.Quid iſte ſi oꝛtulanus eſt.de quo queris agnouit Bed optime neſcia loqueris.quia non patrem nõ fra⸗ trem non ſfitium non amicum terrenum inqumis. ſed eum qui eſt et qui venturus eſt. et dum ſic pꝛofertur.ſi ne agnominatione fuiſſe ſciatur. Sed credis ne tu mu lier omnibus ſicut tibi tuum familiarem eſſe amoꝛem Credis ꝙ omnibus ſicut tibi tuum eſſe doloꝛem vt di cas: ſi tu ſuſtulſti eum dicito mihi vbi poſuiſti eum. Quis intelliget eum quem fraugendo ſingultibus vo cem impꝑetu deploꝛandi oꝛa rigando lach:y mis expꝛeſſe non nominas. Sed fruſtratius iſta mulier verbis ⁊ lo cutionibus vagabatur quanqᷓ; dumtaxat coꝛpus terre⸗ num inquireret:cum impotens viribus tollendi finge bat audaciam.quia nec illa mulier coꝛpus illud vt que⸗ rebat exanimatum graue per molem poꝛtaxe ſola potu⸗ iſſet:cuius ipſa fuit de poꝛtitoꝛibus ad ſepulchꝛuʒ. Nec coꝛpus chꝛiſti modica ſeu imperfecta:ſed cõmumi et cõ pleta et decente quantitate conſtabat. Eed amoꝛ im⸗/ poſſibile ad poſſibile ſua opinione reducit. et quod ne⸗ quit efficere poſſe credit. Ceca et impꝛouida pꝛotinus amoꝛis audacia:qᷓ; poſſit efficere plus pꝛomittit. Quo autem iſta mulier detuliſſet ſi abſiuliſſet et coꝛpus peni tus ignoꝛamus. Magis autem ipſam locum quo dela⸗ tura eſſet pꝛeuidiſſe non credimus.elus omnino ſine ſcientia in eius anima bulliebat Sed qui oꝛtulanus ex iſtimabatur: erat qui querebatur. Sed nec ſirum ad oꝛ — tulanum creditum maria renebat a pectum:et incertis et vndiq; viſibus vagabatur.merens et eiulans: quia nec pꝛotendebat reſuſcitatum:nec reperiebat defunctũ Incerta mente et varijs coꝛpoꝛis motibus effluebat: excepto ꝙ a ſepulchꝛo recedentibus omnibus ipſa ſola non recedebat. Jeſus autem qui eam conſolaturus ad uenerat. ſimiliter reſtituturus ad fidem ipſam. nomi⸗ natiuo verbo alloquitur dicens. Maria. Hec ſiqui⸗ dem vox expꝛimens nomen eius penetrauit aĩam eius plus in virtute ad ipſam exiſtens qᷓ; in ſono edite vocis Sola ſolita. ſolum ſolite audiuit oquentem: ac per vc cognoſcens ſolitam vocem:recepit et fidem. Elnde cõ uerſa illa dicit ei. Rabloni.quod dicit᷑ magſter. Quo conuerſa:.Ad loquentem. Quia cum pꝛimo cõuerſa re⸗ troꝛſum videns vt oꝛtulanum ſua interrogatione com pleta reconuertit oculos ad ſepulchꝛum:aut vndiq; gi⸗ rabat aſpectũ:ſperans ex aliqua parte ſibi apparere que ſitum. Nũc ſiquidem audita voce queſiti ad eum ſe ite⸗ rum reconuertit motu coꝛpoꝛis pamplius autem mo⸗/ tu mentis in fide veritatis. Et wocat magiſtrum qui di ſcipule nomen expꝛeſſerat. Non inuenimus ieſum ali⸗ quam mulierem ſed neq; matrem. niſi hanc ⁊ ſoꝛoꝛem eius ꝓpꝛijs nominibus appellaſſe. Que vt ex adiectio⸗ ne verboꝛum ieſu compꝛehendere poſſumus.non con⸗ tenta verbis:ſed aptitudinem coꝛpoꝛis vt ſolita erat ad pedes oſtendit vt tangeret.l Quiieſus ait Moli me tan gere. NMondum enim aſcendi ad patrem meum. Clo⸗ lebat enim tangere maria magdalena. ſolitis appetens gaudere contactibus:adhuc reſurrectionis vt erat non tantipendens eterne reſurgentem coꝛpoꝛe gloꝛificatuʒ volens vt tracta eſt moꝛtalem a paſſiombus ſubditum Et quanq;ad vocem eius fide conuerteretur in eum: non ilico ipſum per reſurrectionem altioꝛis conſiſtentie cogitabat. Pꝛoinde ieſus cauſaʒ intactus adiecit. Nõ dum enim aſcendi ad patreʒ meum. Vlerba ſunt iſta implicantia rudem intellectum: ſed explicantia fidenb- veritatem. Cangi nolebat ad ſenſuum conſolationem: quanq; ſe tangi ꝑmiſerit ad reſurrectionis oſtendendã omnimodã veritatem:ne coꝛpus impalpabile non qð in ſepulchꝛo iacuerat crederetur. Quia nondum ad pa trem aſcendi. Er quo erat omnibus pꝛedeſtinatis vtri⸗ uſq; hominis donanda pacatio nec querenda ſeu donan da erat amplius ꝑ eum huiuſcemodi conſolatio ſuꝑ ter ram.vt de ipſis mutuis coꝛpoꝛis geſtibusa quoq; poſ⸗ ſit eſſe gauiſum:ſed in ſupernis apud patreʒ ſuũ ſi qua ſunt aut eſſe poſſunt in vtroq; homine ſolamina reſer⸗ uantur: vbi hominũ tactus tanq; in ſpirituali coꝛpoꝛe optime ꝑomnia fulcietur.merito reſurgentis.qui pen⸗/ dens in cruce in tactu habit aſperuʒ ſenſum.vt ſeque⸗/ retur pena pleniſſima moꝛiẽtis. Non queras in me mu lier ſolita tui anim aut coꝛpoꝛis fulc menta in mehoꝛa tibi et ceteris ſunt cõmutanda fidehbus.vt non in ter⸗ ra querantur vlterius.ſed cum ad patrem meus fuerit celebꝛatus aſcenſus non dei filij qui ex deitate non mo⸗ ritur nec reſurgit:nec ad patrem velut ab eo deſciſſus nũc reaſcendere velit.ſed chꝛiſti bominis qui moꝛtuus fuit in carne:nunc ab inferis et a tumulo exaltatus.et in eadem carne ad eternum patrem in modico aſcenſu rus: Sed nondum aſcendi trabea carnis indutus.quã accepi ex virginali vtero cum qua conuerſatus in mun do:cum qua affixus in ligno. cũ qua iacuiin ſepulchꝛo cum qua gloꝛificata reſurgens aſpectibus tuis appareo cum qua ſunt tibi et electis meis pꝛemia beatitudinis alta donanda. Sed cum aſcendero ad patrem vbi erat gloꝛificatoꝛum coꝛpoꝛum verus tactus.ſed hic pꝛo bea⸗ titudine nullo pacto me tangas.Mon ſunt ſub celo ad/ huc pꝛeſtande beatitudines ſed donande virtutes. Ne⸗ mo hic beatiſcandus:niſi ad patrem cum aſſumpta car ne aui deſcendi vt aſſumerem pꝛioꝛ ipſe reuertar. Expe⸗ diebat omnino ad patrem regredi cum carne a quo per deitatem nunq; diſceſſerat: et parare locum ſicut ipᷣe pᷣ⸗ dixerat. Et manſionum diuerſitate tributa:tactus bea tifice gloꝛie verus erit.Alia ratione maria tangere ſata⸗ gebat. et alia ratione chꝛiſtus illaʒ abigebat a tactu. Il la motu ſenſus adhuc in ſenſibus vjgens:poꝛtans moꝛ tale nõ ſpũale coꝛpus. Sed ad deſignanda beatitudinẽ ℳ₰ non eſſe in infmis ſed in ſuperis apud patrem ilama tactu pꝛohibebat ieſus: vt in hac ſola muliere que pec/ catrix extiterat inſtrueretur eccleſia militans colligen⸗ da de gentibus et peccatoꝛlbus iuſtificandis ꝑ gratiam nec in hac vita in chꝛiſto pꝛemia beatitudinis querat necq; ↄſolari ſed tribulari af fligi crucifigi et pꝛiuari ame mitatibus ſenſuahbus decoꝛari virtutibus appetat ſup terram:beatificari vero cum chꝛiſto in celeſtibus apud patrem. Mon eſt in carne moꝛtali competens beatitudi nis taciꝰ:⁊ oꝛdinata poſſeſſio.Pꝛoinde a tactu gloꝛiſica ti coꝛpis pꝛohibetur moꝛtalis adhuc ⁊ ſubiecta miſerijs magdalena in documentũ et pꝛeſagium ceteroꝛum:vt non in via et iam in chꝛiſto beatitudinis pꝛemia: ſed ex ipſo et in ipſo et cum ipſo et ꝑ ipſum et ꝓter ipᷣmvirtu tes et virtutum exercitia inquiramus·. In patria vero ſuꝑna pꝛemaa infinite gloꝛie cum erimus apud patrem ad quem vt manſiones debitas pꝛeparet et competen⸗ tia loca credentibus pꝛotinus et poſt paululum aſcen⸗ ſurus erat et chꝛiſtus.Qui magdalenã pꝛo tunc et pꝛo illa intentõe a tactu remotam illam tranſmittit ad fra tres ſuos apoſtolos:quos ex charitate fratres poſt re⸗ ſurrectionem appellat:oſtendens ꝙ ꝓpter reſurrectio⸗ ms claritatem ad eos ⁊ ad fideles ceteros non perdidit pietatem. Clade aũt ad fratres meos:et dic eis.Aſcẽ/ do ad patrem meum.et patrem veſtrum. deum meum et deum veſtrum. Aſcendo ad patrem meum per na⸗ turam:veſtrum ꝑ adoptionem et gratiam. Patrez me um cum quo mihi eſt in deitate vera equaluas:patrem veſtrum ſub q̊ͥ vobiſcũ eſt mihi vera fraternitas. Prem meum et veſtrum. Homo ſum et vos homines eſtis. In hoc vnum atq; ↄmuuem poſſidemus patrem. MDa trem videlicet creatione.amoꝛe.beneſicio. dono. Sed qm̃ deus ſum meus eterne:qm̃ hoĩes puri eſtis veſter ex tempoꝛe.Deum meum et deum veſtrum: vt vng ſit capitis et coꝛpoꝛis in deo et ꝑ deum eterna beatitudo. DSeum meum cum quo mihi par eſt vna deitas. deum veſtrum ſub quo vobiſcum eſt mihi eadem non diuer⸗ ſa humanitas. Magnam indidit chꝛiſtus nobis ad ipᷣm fiducie veritatem:magnam pꝛotinus eternoꝛum com munionem.imo ineffabilem atq; interminabilem vni tatem. cum patrem deum vna cum ipſo dixit eſſe com munem. Mecdum in his verbis omnem fidem aſrem reſurrectõnis ꝑfecit:vt ſicut deus iuus eum cuſtodiuit in penis. animam euulſit ab inferis. a tumulo coꝛpus. ita et nos reſuſcitabit quia etiam noſter eſt deus.ꝛe⸗ rogauit vere credentibus ſperande gloꝛie infaindilem veritatem et pacem habere conſtituit in aduerſis.vt ſi cut eum ſuus pater in omnib gloꝛificauit ita vos qui⸗ bus deus pater et deus eſſe ab eterno preuidit. Ecce cõ ſtituitur magdalena inter homines pama nũcia ſancte reſurrectionis et ipᷣa pꝛioꝛ inter moꝛtales atq; coꝛrupti⸗ biles efficitur pꝛeconiſſa:vt ninnciet his qui hanc reine rectõnem ꝑ vniuerſum oꝛbem pꝛoclamaturi erant.Et chꝛiſtus oꝛe ſuo ipam pꝛimã ſue reſurrectionis euange liſtam facit:de qua ſeptem demonia inuiſibiliter et po⸗ tenter expulerat.vt pꝛo peccatoꝛibus moꝛs eius creda⸗ tur et celebꝛata ſurrectio: vt nec infidenbus ad fidem conuerſis nec peccatoꝛibus ad gratiam firme reuerſis credatur adim gratia verbi. Mec a diuinis miſterijs pu tetur excludi etiam ſexus femineus: et infirmioꝛ natu⸗ va non depꝛumit eum cui arridet virtus et gratia fulcit. Conlſolatur deus pater ⁊reſurrectio filij mulierem q̃ ha ctenus funt in ciuitate peccatrix:et nũc quaq; illis nò in fecta contagijs:erat enĩ nibilominus infidens.Et in il⸗ la dat reſurrectionis pꝛeconmiñ vt confoꝛtet tunc inſide lem apoſtolicum choꝛum: vt pꝛo peccatoꝛbo credamus quartuſdecimus chhꝛiſti ieſu tam alta miſteria celebꝛata: iuxta qð petrus in epiſtola ſua inquit.Benedictus deus et pater donn⸗ ni noſtri ieſu chꝛiſti.qui ſecundum magnam miſericoꝛ⸗ diam ſuam regenerauit nos in ſpem viuam per reſurre ctionem ieſu chꝛiſti ex moꝛtuis in hereditatem incoꝛru⸗ ptibilem et incontaminatam et immarceſſibilem con⸗ ſeruatam in celis:vobis qui in virtute dei cuſtodmmi fidem in ſalutem paratam reuelare in tꝑe nouiſumo. ee ſiquidem firmat cum ſe reſuſcitatum oſtendit.et ad patrem et cõmunem nobiſcum deum in bꝛeui acceſ⸗ ſurum ſe aſſerit. Hec dicens ieſus:ab oculis magdale/ ne diſparuit Ylla in baſe repoſita fidei a qua dimota ex titerat egreditur oꝛtum ilico reliquit ipſa ſepulchꝛum nec vltra ſe inclinauit vt aſpiceret: nec amplius ſi ad⸗ huc eſſent vel receſſiſſent requiſiuit angelicos teſtes: de reſurrectione credula de queſita iocunda. et vt iuſſa Tomini et magiſtri ꝑficeret animo et coꝛpoꝛe feſtinauit Et cum reuerteretur ſuas conſocias in itinere infra ſe⸗ pulchꝛum et hieruſalem conſternatas animo lentogra dientes veſtigio adinuenit. Qnas etiam ſociali diſere tione retento pede atq; interpoſita ſeſſione dum iſta cũ maria fiebant neſcientes credimus expectaſſe. Sicin⸗ ſimul verſus hieruſalem venientibus: illi iocundanti lulis triſubus pꝛe doloꝛe. ieſus occurrit dicens auete. AIlle autem acceſſerunt et tenuerunt redes eius a ado rauerũt eum. Occurrit ieſus eum ſedulo amoꝛe que rentibus.et ſollicitam curam gerit.ne anime dilatione frangantur. ſeſtino remedio fragilibo opus eſſe cogno⸗ ſcit ne ſpes dilata in deſperatõnem tota mutetur: et ne pius animus habitũ impietatis aſſumat:Cura eſt chꝛi ſto de infidelibus vt adducat ad fidem hcet omnes non veniant: cadentibus ab habita virtute vt reſurgant q; uis nõ omnes pariter releuentur: de his que aguntur virtutibus ne labantur quanq; inuemantur nõ om̃es in his eque ſtabiles et in operibus efficaces: de his qin a virtut ibus non deficiunt in amphioꝛa pꝛonciant ied tamen omnes eodem ſpiritu non feruent. Et vt pꝛofi⸗ cientes ꝑueniant.ſuis miris modis in ſecreto et muiſi bili ſenſu occurrit.et ſua pietate ſuffultit in occurſu hu/ liuſcemodi dicit.Auete.lenitudinem pacis ad abdica tion ꝑturbationis inſinuans.et plus mentiq; ſenſib⸗ coꝛꝑis ipſe ſaluatoꝛ occurrit.vt coꝛpe oculis vrbo mẽ ti voce in aurib tranſfuſa loqueret᷑.vt coꝛpoꝛea et mu⸗ tua viſione anima inuiſibiliter munſibil fide de reſurre ctione firmaretut.Occurꝛit ſaluatoꝛ viam huius mun di pauide gradientibus:quia ipſe via in qua melioꝛ eſt ducatus:vt relicta ſeculi via.illam que in patriam pꝛo⸗ uehit gradiamur. Et pacem loquutur: cum obuiatoꝛis moꝛe ſalutat.Auete. Quod hebꝛaica lingua verbuz eſt pacis.At ille tenuerunt pedes eius. Quomodo tenue⸗ runt. Oeniculando ante eum. ob reuerentiam et amo/ rem · Et ſe tangi nunc ieſus ꝑmittit ad oſtenſionem et certitudimem reſuſcitati eoꝛpoꝛis:quod marie denega⸗ uerat in oꝛto in abdicationem ſenſualis delectationis. Geſta enim chꝛiſti nunc denegata uunc conceſſa.nunc pꝛohibita nunc pꝑmiſſa magnam nobis aſtruunt miſte⸗ rij rationabilem varietatem.vt vnum et idem qð vno tempoꝛe denegatur alio conceditur atq; ꝑmittitur defe ctum in queſito indignitatem in querente. ineptitudi nem in modo.impoetunitatem in tempoꝛe.indecentiã in re dum negatur impoꝛtare credamus.cum vero con ceditur his caruiſſe atq; oꝛnari contrarijs firmiter au⸗ tumemus:nec pꝛo tanto diuinum mutatur conſilium ſi opera varientur. Nouit enim diuina pꝛouidentia ſi⸗ ne dolo noſtris vtilitatibus conſulens:qualiter ⁊ qu an do et quid nobiſcum diuerſimode ſit ggenduʒ. Er nuc 2o oi reuſ. ſemm anicna mapen l . wohe leſt ſtitei gitillis tbush reinfid ölrſie dubioti hle ſitd famiart⸗ cloſioꝛ Cltitſal re.Qus eiſdem terprer mulitor „gnano ſo ſeuiſ quibus tefutni Hocue llmireg los afoꝛ tum eua ere rep tes ingte dicit ad cipis q riam d. kterno eni fact weecar merow duſit pf om do⸗ ineternuu egvalitat Nbosabf umeuaen Nenitoe I Ugtürg Woſelin flosgao Unteieſin rſcheet Nireſpr⸗ tonis. uiturn Cnnsnnn i lllmn⸗ tenver en pie wnn ſoehe gehe peng S „ . ni nen ſingulariter et amaro animo petrus iohannes ANn pꝛocliue muliere tangunt eroſeulantur ominicos be tanen ing ad ſepulcheum necieſum aut angeloo ed des:et ad ſolita reuertitur magdalena. Et recognoſcut quiai n cum lintkraneg enn⸗ nſenmn set da tolles idere affixum. et in theca tantum monumentũ vacuum cum lint ranmmdbo pvi⸗ rteſur reſuſcitacum:quen viderant cruciaffirum. et in gere meruerũt. Et illi audientes quia viueret. et viſus ine ina recluſum. Et reſuſcitatus in coꝛpoꝛe in ilarum gerre mert enndientes gula Dueres lceu adule Keſer ſhzte liue coꝛpoꝛe in ani⸗ eſtet ab ea non crediderunt quia et ipſi acceſſerant ⁊ ni W nimahes Flerre alttar orlnorliue a t in va hil viderant. Regebantur moꝛe illoꝛum qui cum anxie tmn e euneius erhfanter Camettrd mema⸗ tate alloqui gliſcunt.quiq;uis quod dicitur verum ſit nünn lida fide mentis:pteſtantes iin ge ne torhie en⸗ quouſ; videat ſdem pꝛeftare couſunt. Se dmirum tte Rirrn entaad eeroe nan n eis meritono⸗ ꝓ iſta mulier ad iſtos marime ſe traſæbat alism nõ no/ ice Karenrreroneeiceampeneremur. ctantes. Tuc uimus cauſam muſi quia ipſa nouerat eos magis amoꝛe ucd Brailierpianeutngmnge de chꝛiſtoa mẽ feruentes aut cros aerirec wldꝛe P bs Mihus be nuker eb Zhanamtund⸗ ercluditur:ille videlicet qui tituba mulleres gaudebant ipſi quaſi ne lee . antur. Er ugann kai fide aut illam tremulaʒ facit. Nullus norioꝛ timoꝛ mos eſt cum plures amatoꝛes in vno di o pꝛe cete/ lloſig rE ndeaent la . ſtis eius in nt̃am ſaluteʒ ris amando cõueniunt:ad ſe inuicem p us requirüůt J ̃ heſitare de chꝛiſto:atq; de geſtis eius nian 3 Et ſiveriſimile animal ad ſuum ſimile lungit mnoeio 0 uſti Dubio cõmoueri. Radix bonox fides:ſine qua impoſſi⸗ Et ſi veriſimile animal ad ſui ungit:amo⸗ ucn. . ſimiles plus aſtringit. Quib· ri bile ſit deo poſſe placere. Cetere virtutes ex ipſa velut naturg in amoꝛe magis abaliquibus diſcurrnturin fiun ramia radice conſurgunt. Hiuius radicis cõmotio peri / auditis ab aliquibus ſtatur abaliquibu curntur in incertum: ſed ibus ad querendij. Interea e mmne culofioꝛ eſt q; ramoꝝ. Mꝛoinde timoꝛem qui eam con⸗ mncrtln Kahceiri ititer kugebanturlellt d nenna olenogn cutit ſaluatoꝛ reſuſcitatus excludit dicens. Molite time dDum iſta que ſupꝛadicta ſunt ag a peume inen. . RUE ci lieribus angeloꝝy vſq; dum eſt chꝛi⸗ ildit⸗ re. Quod etiam ſui legati ad ſepulchꝛuʒ angelici teſtes locutione ſacta n bierutarhaſlnn cacernn ft went dumſci eiſdem mulieribus cum viſitarent ſepulchꝛum ſimli⸗ ſti apparitio tercia ſubſe eiiloerſh fſtin ge oclndant militonum nõ obliuiſcitur.qᷓ;uis ſecum in tam alta u anatone wonriteunmna in cergotum et decreto pilati ve uule Sia nan wtich coorrarent cum ſolaen pee imoꝛe mn cuſtodirent a furto coꝛpus poſiti fuerant ad ſepulchꝛũ. Beine lo ſeuiſſimo relinquentes:ſed Euran eonintgarn herſt õä Kunciauerunt peiheienn enine Auibus ibet multeribus talia nchare Been buͤt ſacerdotum omnia que facta fuerant: et illi congregati ſdicrun arriln meiaſr eant mn ganleamn. bi vmebit. 1 conſilio cum ſenioꝛibus accepto.pecuniam copioſam de keah Hocidem angeli nauloante Baſerzin Mnshulur⸗ erunt militibus dicentes. Dicite: quia diſcipuli eius lorer ne almi regis benigmtas: qui relictus in bello ſuos Ranni. nocte wnerunt etfargertim eunn noee wemientib meſtchei dos foꝛmidoloſos fugitiuoſq; ſocios fratres nomii ie Et ſi woc auditum fuerit pꝛeſide: nos ſuadebimus ei:⸗ mesnon cum euaſit.et nouitatem celeſtem eis in ſuo cone o äl petunia:ſeceriit ſurgantqz dere repꝛomittit DHucis excelſi ulege gin ernne ſcut crant edocti. Er diumgaiect derhinn iſtud apud e agannur tes ingruente bello tempoꝛe H r tia pein indeos vſe; in ochernü diem. Culioes erant ſe pul⸗· nnd offes dicit ad eos tenuiſſe õ emmer tia pein dpri non cosponis quani pzo cuſtodiendo coenose aif Ne hocn cipis qui poſt preſſuram caumaq; be drum. Gi W etſene Sepnepetmn a zandtt omminoinablarum co⸗ vncanten riam de ligno de tumulo de lege grtbert den ogenitus pros ſiquidẽ non potuit cuſtodiri:quin ex indita virtute Ernenuf rorno parra continuo fares ope anl abe tem /½ cuſtodu abiecta perpenſione reſurgeret. Meq; cuſtodes toet ntif enĩ ſactus eſt in multis fratribus et ſu cep deliũ niu? hyumana mduſiria piudicare diuine potentie potuerüt veluruhu poꝛe carnis traduce in parentem in ſaoreſe frattes. Er Etqztis poſiti eſſent de pꝛoindentia iudeo⸗um pontiñi· Gadabaia mero wluit eſſe matrem cum am riticioſum faſit cum. ne diſcipuloꝛum ſurto paterentur ipſi calummazz; ℳ₰ ibtin rrattannigem rogntandl Ekeumnloe nos pouiſione poſtera excellentius pꝛeuidit altiſſimus vt 26 * † à mont gium: dominanck faſtum depꝛeſſit. E os in fraterna ipſi eſſent peimo iudeis teſtes veriſſime reſurrectionis 4 AA e ineternum ſecum pꝛeuiderat eclatren tenteiſi Auifuerant adhibiti ad excubandum contra opinatum Nriin vhNenee ene tennoregno dſen non tamẽ ſu furtum coꝛpis. ſed ſemp ſibüpᷣi mentitur iniquitas. et ſohn naaabiirſun etſpnenemd wint com pꝛimo; cõmentum maligni ſuum retoꝛquetur in caput:et ſepe eſorii enbechg frtendimenn ul epoe ſt natos non iniquis in contrariã reflectitur ꝑtem quod ad vota com 1po⸗ genito equo fraterno iure viuere poſſe po lalſeenn pnunt. Plerunq; in aſtucia ſua mundi ſaptentes dñs bauce⸗ in natuna qua deus: non in carne in qua ſingulariter na Pompeeirnditꝛvt vndle credunt elabt inde tapiantun.r dugae tus:ſed in gratia et goꝛis pꝑ viuentem ſpirituʒ quem in de letari ex eo triſtentur. O quanta iudeoꝛum ponti detbiheſ filios adoptõis effudit. Hemꝑe ab earum oculis diſaa vnde . O.EU. — (ien pt ill B ſiios odoptis eſfudit. Nempe d ſi ficum debuit eſſe confuſio quantuſq; doloꝛ: vt illos aus⸗ mn rente ielu auod eis bredner eletitent maneren ſzt dirent reſurrectionis illius teſtes quos contra furtum n Flaer nunctare dpetonis viſonetRcma:n pohverit ſtatuerant eſſe cuſtodes:et ſcirent illum viuere.quem mmnt. dñi reſurgentis et leticiam eis in galilea future appari / tanto ſiudio moꝛtitradiderant. Ericiale malum iio⸗ u3 me tionis.! Er venientes inuenerut vndecim aeaba verabat animos. cum timerent illum in vita noua ſu⸗ nn tos. Ouoo paimo weut geiaickſernenticzl en rioꝛem: et fruſtratam eſſe omnem induſtriam quam . qulcut magòalenamerto nini ditreſtibne ſ zmrertt ſuam necem ediderant. Et nulla peſtis animos ho⸗ nrmnſe, de ei marime ab euangeliſtis rribein rafnriecti minum tam ſeue depaſcit.qᷓ; cum ſciunt ꝓſperari poĩa n vris ninclaherit veritarem. mmianr entollnerttenm inimicum: quem nullo pacto volunt amicum. marime tun aſe via eum viderunt occurrentẽ.audierint et loq n cum redditurerpſecutione ſublimnoꝛ. Malmiſſent „ — etienuerint eins o es. er nfecra inclingtoͤne G io dei nõ intuliſſe necem:qᷓ; ipᷣm ex moꝛte reſurgere. Pꝛo e inſde veritaris adoꝛauennt ſaRtem. E neto tinus enĩ ſerris emulis leditur.ſi aduerſarius exillatis r dun pia pmihione marie pumtmat wermilſa ſi eele⸗ malis amplius inclareſcit. Pontiſices et ceteri hecau⸗ nier a tas nunciandi et viſa eemta oietendiqne Pe dientes ad chꝛiſtum penitentis agentes to ta intentöe nnd lalloquio ſnader vern eſe aue vidernt uo pKrpeinta debentes conuerti potius ad falſa cõmenta moꝛe ſolito hnaſi lis qui cum ea fuerant ad ſepulchꝛum. cum ipla pein. ticue L De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. eis ediceret viſionem vidiſſe ciuium ſopnox. Lugebãt 14 ſunt conuerſi.Nam ꝓpꝛium eſt depꝛauatoꝛũ bominum vt ex bonis ad mala ex melioꝛibus ad peioꝛa. ex optimis ad peſſima conuertantur:et relicta veritate.ſe pallio fal ſitatis obnuant. Elnde audientes hc congregati ſunt. non in charitate ſed m miquitate iterum contra chꝛiſtũ ſalſitatibo pugnare tentantes:et ſumpto damnato con ſilio.teſtes pecunia coꝛruxerunt.in mendacijs inſtruen tes:ꝙ ſopoꝛe depꝛeſſis coꝛpus a diſcipulis eſt ſublatum Et ſecuritatem ꝓmittunt a pꝛeſide ipſi pemtus paue⸗ facti.et territi animo falſam fingebãt audaciam ſed me rito deluduntur:cum mendacium aliquo veriſimili ne ſciant coloꝛare:nam omne mendacium quod creditur: coloꝛatur ſimilit udine wri.Pꝛoch Si doꝛmiebãt.quo modo viderũt quod teſtificati ſunt. Que leges doꝛmi⸗ entes admittunt in teſtes. Quis teſtiſicabitur: qð nõ videt. Et ſi foꝛte crederetur ꝙ ſomniando vidiſſent:in ſomniantibo cõtinuo eſt deluſio. Et ſi doꝛmiendo in ſo⸗ mnis viderunt:cur ergo ad rem tam eis contrariam ex citati non ſunt. Solent pꝛoꝛſus in ſomnis aduerſa vi⸗ dentes ſubito excitari. Et ſi excitati cur fures non fue⸗ runt ilico pſecuti. Si vigiles ꝑnoctabant: cur inermi⸗ bus non reſtiterunt armati: Nempe per omnia ſunt a ta mendacia nil ſimile veri habentia:vt in eos in vitaß ⸗ lſenti ad confuſionem: in alia vero ad condemnationeʒ omnia reducantur. Sed attrita frons pfidoꝛum non confunditur.niſi cum nolens ſibi aduerſantia patitur. eminata malicia naſcitur renouate: cum nolunt au⸗ dire nouitatem celeſtem iniciatam in chꝛiſto. Et cum ex pecunia conantur infringere veritatem argumentũ exiciale omnino colligitur:cum celeſus et eterne vite inicium velut non exiſtens obruitur. Inſaciabilis vo⸗ rago malicie:cui male agendi argumenta non deſunt. Et ponderoſioꝛ in animo qᷓ; in trutina fuit ipſa pecu⸗ nia:que teſtium animos ad falſa flectenda commouit. Heſſima cupiditate illoꝛum ammus angebatur:vt ac⸗ cepta pecunia reſurrectioni chꝛiſti ipſis audientiboap/ pꝛobate ꝑ angelos male ſuaſ turpius inclinati conarẽ⸗ tur inferre calumniam:et conuertere in mendaciũ ve⸗ ritatem. Iuxta quod male pꝛemomti ꝑ vniuerſam ci⸗ uitatem tale cõmentinn publice diuulgauerunt:et pꝛe dicatum eſt tam crudele mendacium et veritas turpi⸗ ter coꝛruit in plateis:de quibus vſura et dolus in ma⸗ lis conatibus non defecit. Et diuulgatum eſt apud iu⸗ deos tenaciter vt vſq; in hodiernum diem coꝛpus cre⸗ dant fuiſſe ſublatũ.aut ex peioꝛibus pꝛeſumant in chꝛi⸗ ſtum· Quid igitur nequius eo qð nunq; quieſcit a ma⸗ lis:vt cum vna via male agendi pcluditur· velut aqua⸗ rum impetus etiam in ꝑtem aliam diriuetur. Hoc ſi⸗ quidem depꝛauatoꝛum eſt ꝓpꝛium. Quid criminoſius qᷓ; ꝙ diffuſa pecunia tempoꝛalis fecerit diffundi menda cia ſup oꝛbem.et ipᷣa coꝛruptibilis coꝛruperit hominum rationem.et moꝛtalis exiſtens ad vſum data moꝛtalibꝰ vitam denegari fecerit mmmoꝛtalem:videlicet ꝙchꝛu? omnium vita et beatitudo honoꝛum non ſurrent a moꝛ tuis. Sed velut res inanimata et inſenſibilis fuit fur⸗ to poꝛtabilis damnoſo futuroꝛum in preſagio factum eſt. cum rememoꝛatõne peiſcoꝛum: incum bente aua⸗ ricia confundatur vita moꝛtaligapſa regnante tiranni⸗ ſet et omnino peccatũ ipſa ſupſtite obꝛuatur et virtus et ſerpente vt putrida tabe.mendaciuʒ pꝛo veritate cla⸗ reſcat. Clerũtamen ſicut non deerat inpijs ſollicitudo puerſa quomodo confundere poſſent nouitatem cele⸗ ſtem:ſic et pijs non deerat ſollicitudo querendi ſi repe⸗ rire poſſent vllatenus reſurgentem: vt petro a ceteris ſegregato in neſcio quo loco quem ſcriptura ſilet. dñs apparuerit. et confoꝛtauerit in fide coꝛ eius.et finem de derit in fidelitati et lachꝛymis eius. Qhi regreſſus all quarxtuſdecimus ceteros cum gaudio:apparuiſſe dominum nunciaint. Quod vbi auditum eſt aliquibus diffidia ſacta eſt. ali⸗ quibus ſpes.aliquibus conturbatio quaſi ſingularita⸗ tem apparendi cauſantibus:aliquibus pꝛoficiſcendi ꝑe gre ſi obuiũ hrẽe potuiſſent. Quia quo mag reſurrexiſ⸗ ie ferebatur: viſendi creſcebat auiditas zode duo ex diſcipulis coꝛpoꝛe ditiſſi a ceteris.relinquẽtes hie⸗ ruſalem reſurrectõnis diel in emaus cum triſticia coꝛ dis inceſſu coꝛpis ferebantur conferentes ad inuicem lamentatiuis ſermonibus que in chꝛiſto tirannice ge⸗ ſta cognouerant:quibus ſe ſaluatoꝛ moꝛe peregrini via toꝛis adiunxit dans ſe triſtibus ſocium pia curioſitate pꝛolatis verbis aures accõmodans quaſi neſcius rela⸗ toꝛum:et tenens effigiem alienam a cognitione loquẽ⸗ tium eo merito quo ipſi de ipſo heſitabant ipſos de ſer⸗ monibus vt remoueret erroꝛem pcunctatus eſt dicẽs LQui ſunt hij ſermones quos confertis ad inuicẽ am⸗ bulantes et eſtis triſies. Expertus in ſemetipo erat de quibus interrogat.:et non ſolum alte nouerat ſed didi cerat experimentali ſciẽtia de quibus inquirit. Sed ve⸗ lut magiſier interrogat que ipſe cognouit:vt diſcipu⸗ los non tam in ſcito ſed inſtruat in ratõne ſciendi.a gua dignatio ſaluatoꝛis qui de ſe loquentibus aſutit: vt in amplioꝛa poſſe reepxre ſi actus fecenmus melio⸗ res.argumentum indubitate conſurgat Nam ſi loquẽ tibus pꝛeſtitit pꝛeſentiam coꝛpoꝛis:actiuis amatoꝛibus pꝛeſtabit pꝛotinus pꝛeſentiam deitatis. Et in effigie pe regrina ſe poꝛrigit peregrinis. vt nõ perfecta eius in hac Vita poſſit eſſe cognitio.innuens ſiquideʒ vt et vita no ſira ſit quedam peregrinatio ſup terram: vbi tantuʒ ſit neceſſaria vſucapio non delectatio. et connerus amoꝛ in pfunctoꝛijs granis oꝛbis Ecce vadens in gegre vſq; dumtaxat appoſitoꝛum capit in ſtabulo incurie cetera termttens:nec eum ſollicitudo moꝛoſa ſed itineraria plus moleſtat. Oagnum ſacramentũ in moalbusſt um pſimus cum poſt reſurrectionem chꝛiſtus velut pere⸗ grinus apparuit: vt oſtẽſa nouitate celeſti pegrinatio ipla vita hominũ reputetur. Et tota veroen fideliũ de⸗ ltinatio in hoc fiat vt quod ſemel oſtenſum noſcitur in/ tentione atq; in moꝛibus id agatur. Sed vera ſiquidẽ illa eſt que in adm uenta ſemper nunq; in relicta retro⸗ uertit aſpectum. et nihil de vita pꝛeſenti ſibi ꝓpꝛium fe⸗ cit:excepto quo regulata natura fulcitur. Hoc enim ſo⸗ lum ommbus eſt in iure.quod vero excedit in wlunta⸗ tate non neceſſitate.nec iure naturali peragitur. et illo non voluptuolſe vel macule.Sed moꝛe mendicario ſic vadens mn peregre vſus eſt. nec venllum cuiuſpiam glo rie fixit in terra.in qua peregre mouebatur ſed illa que poſſunt notum facere plus obtexit. De ſe diffidens nec habens bꝛachium in coꝛruptis diſciſſus a ceteris exom ni ſe totus in vitam incõmutabilem introuerſe pꝛogre ditur pallio vetuſtatis exutus.quo mundi ciuis indu⸗ tus agnoſcitur.illa vilitatis et nouitatis veſte ſe obnu ens:qua pꝛediti non huius ſeculi ciues ſed eſſe celeſtes ſpectis a mundo fulgoꝛibus inclareſcunt. Pꝛeter aſti titionẽ in effigie peregrina· interrogatio de collatis ſer⸗ monibo animos ad aliud trahit. Sed qui ſunt ſermo⸗ nes in via cum triſticia ſic pꝛolati nõ vt ignarus inter⸗ rogat:ſed vt potius repᷣhendendo inſtruat.Nam quan⸗ q; in via ſumus.dubij de chꝛiſto nõ debent eſſe ſermo⸗ nes.quoniam heſitare de chꝛiſto non dubia ſed certiſſi⸗ ma conſtat eſſe damnatio. Et quis vera ratio vſus mos ſolitus.chꝛiſti miſterijs conſentiant:fides vera ſu pꝑgreditur omnium iſtoꝛum iudiciũ.cin firmier aut tre⸗ mule adſvſimꝰ. Pꝛoinde ſi firmiter. cur dubij aut que⸗ ruli aut pleni amaritudine ſunt ſermones. Cur coꝛ in netr Hen chriſto palenti eentin amliue nimnent⸗ mmpun ſcils d Knecel ſnicem turinuig nenetol enute⸗ Mammar lebantur. eeltes. oiſtic epantin ſaer eue les. Men noͤgueri⸗ moꝛlbue isplus (cognitae fffigie pt ſgemtee cſibitco lscogni Vera ſimmd fumpenn nallinse⸗ ſeo inan tamhad mnuite itſeda uerit hieruſa grest gür ab lus es ignoꝛn lus dun etinten mnomen ſimolyvi Solls , um abe lno cruc Ptumon Cpagain ſobſtant Windin Mlasi, ſeragran lsabin kutetem tisſolns⸗ umw ſinnn lngen loſiti lunf lgtet momm N dſape ſdenci bus aſtt mus melo⸗ umſi oori motoabis neffigep⸗ on hoc et vita no tantuz ſit Ius amno Rheyſq weceten; linerang oabsſonn Velut pere Egunenop ificehi voſervrin⸗ denſi lcta reno⸗/ Peaumſe enim⸗ wnte⸗ r, et o icano ſic puamgeo ila ave⸗ icens net enoerom ſepvopre is inau eſeobnnn eleſtes Netertſi larissſet⸗/ 1 ſamo nointen⸗/ nquan⸗ ſeimo⸗ ltertiſt to vins zpere ſu aut tre/ urve⸗ De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. penetralibus fluctuat. Cur animus anrie querulatur. BSi autem tremule ſidei argumenta ſuſcepimus. cur cheiſto facmus impoſturaʒ quaſi agenti infirmiter nec valenti ꝑficere quod ſpopondit Yuſte illi arguendi erãt et vt increparet addendo doctrinã dñs inquiſiuit. er amplius ſiquidẽ arguendi ſunt qui poſt tanta fidei mo nimenta coꝛde in fide nutantes. in verba dubia ſepe ꝓ⸗ rumpunt:et plus exaggeratur ipᷣa conditio.ꝙ dubius ſocius dubiũ querit.cum mutua ſit locutio inter duos vt nec alter alteruʒ repꝛimat aut ſolidet ſi vacillet: ſed inuicem ambulant. inuicem diſſentiendo a fide loquũ⸗ tur inuicem triſtãtur. NMam triſticia dubietatis eſt ger⸗ men:et ab illa velut a ꝓpꝛia radice cõſurgit. Sed illi ad huc nube inſidelitatis et dubietatis obtecti.quoꝝ oculi etiam machinamẽto malo ſed diſpenſatõne diuina te⸗ nebantur arguti:arguunt quem reputant pegrinũ di⸗ centes. Tu ſolus ꝑpegrinus es in hieruſalem et nõ co gnouiſti que facta ſunt in hieruſalem his diebus. In crepant interrogati terciᷣ ſocium. quem nõ ex ꝓpoſito ſed ex euentu ſuſceperunt:eius ptinus cognitõe caren tes. Nempe atq; omnifarie verum eſt. ꝙ qui chꝛiſtum nõ querit exwto ſeu determinato ꝓpoſito:ſempꝑ fit aia moꝛibus et amumis ⸗ cagiationibuif allenus. Et in his plus q; coꝛpe ꝑegrinus apparet. Effigies ſiquidem cognita eſt: ſed effigiatus ignotus aut modus quo alia effigie ꝓtinus effigiatus eſt. Nemo ignoꝛat pegrini ef⸗ figiem:ſed vera facies ignota conſiſtit: ſi cognita ilico ceſſabit conditio peregrina:et erit quaſi colonea aut ci⸗ uilis cognitio.ſic in chꝛiſto oĩm factoꝑ vere cognoſcimꝰ vera ſimiliter impꝛocata ꝑ noĩa ipᷣin vero et actoꝑ mo⸗ dum penitus ignoꝛamus. Quia vero videbatur eis ꝙ nuliius effugeret ſcientiam qð geſtum erat in chriſto: ideo inquiſiti de ſingularitate ignoꝛatie quam ipᷣim tan tum habere mirantur. vt ſolus nõ referatur ad id quod in ciuitatem ſolus aduenerit ſoluſq; in his dieb affue⸗, rit:ſed ad id ꝙ rem tam omnibo notam ipſe ſolus igno- rauerit:aut poſt omma facta nũc de remotis ꝑtibus in hieruſalem ſolus appulerit. Sed bene in hoc arguunt: wYres tam nota nullius de bebat vitare noticiã: alterius auũt ab ipoxr intelligentia quaſi arguendo dicunt. Tu ſo lus es pegrinus in hieruſalem. Eleritatem altiſſimam ignoꝛando dicunt. Qm̃ ipſe ſolus in pt̃e verbum. So lus duarum filius naturaꝝx. Solus eodem tpꝑe in celo et in terra. Solus eodem inſtanti btũs et miſer. Codz momento in ſuꝑno thꝛono ⁊ crudeli patibulo. Solus ſimul viatoꝛ et cõpꝛehenſoꝛ. Solus deus et homo ſim ½ Bolus ſingulares gradiens vias.Al celo curſoꝛ ad vte rum.ab aluo virginali ad ſpeculabile ſeculũ:ſponte ſub iens crucis obpꝛobꝛiuʒ. Inſenſibili coꝛge introuectus in tumuluʒ:exuta carne in aĩa petens limbum: inde ad coꝛpus inde ad ſenſum. Inuiſe incogmite nota cum vi ſa obſtantia penetrans.demum ſcandens in celũ. Eo⸗ lus in diſtinctis duobus lociſq; diuerſis exiſtens vnus Solus in monte alte contemplatõis: ſolus equoꝛinas peragrans ſemitas.ſolus tranſfiguratus potẽter. So⸗ lus ab inferis reuocans iam aſtantes: ſolus donans li⸗ bertatem necis.et omnis penalitatis naturam pᷣpedien tis ſolus amatoꝛ hoĩm. Solus ſimul diuerſoꝛũ hoſpici oꝛum hoſpes:ſolus immoꝛtalis natura:moꝛtalis carne aſſumpta. Solus immoꝛtalis potentia: dumtaxrat vo⸗ luntate moꝛtalis. Solus in bello:ſolus in victoꝛia.ſo⸗ lus in triumpho. Solus in moꝛte moꝛtẽ vincens. o lus in ſoolio. Solus in trinitate filius. Solus in hna⸗ nitate:pficiens que nõ capit ſenſus humanus. Solus in omnibus mirefactis:vt vere de ipo ꝓphetatũ extite⸗ rtt. fingulariter ſum ego donec tranesm. Muta his ſi 2 milia huiuſcemodi ſolitudinis verbum:quod diſcipuli cheiſto velut ꝑegrino incogmto ꝓtulerunt vt etia ipſi diſfidentes quem ꝑegrinum eriſuimabãt dixcrint igno⸗ ranter. Interrogat iterũ chꝛiſtus dices.( Que MWo ro in ſeipſo exꝑtus erat que ſcire tentabat: ſed querii cõ feſſionẽ verlo vt docendo abſcidat erroꝛm dam net du biam nidem. At illi ſubinferentes dixerunc· De ieſu na careno qui fuit vir ꝓphta potens in ope et ſermone:co ram deo ⁊ omni pplo. Et quõ eum tradiderunt ſummi ſacerdotes et pꝛincipes nii in damnatõnem moꝛtis: et crucifixerunt eum. Nos aũt ſperebamus qꝛ ipſe eſſet re dempturus iſrael. Et nunc ſuꝑ hec om̃ia tercia dies eſt hodieꝙ hec facta ſunt.Sed et mulieres quedam ex no ſtris terruerũt nos que ante lucem fuerunt ad monu⸗ mentum:et nõ inuento coꝛpe eius venerunt dicentes ſe etiam viſionem angeloꝝ vidiſſe qui dicũt eum viue⸗ re. Et abierunt quidam exniis ad monumentũ: et ita inuenerunt ſicut mulieres dixerůt. Jpm vero nõ inue nerunt. Quanqᷓ; geſtoꝝ referant veritateʒ in magna nte diffidunt.et minus debito credunt. eum ꝓphetam dDumtarat appellant.qᷓ;uis addiderint potentiaʒ oꝑis et ſermonis coꝛam deo:cum ipᷣe penitus deus eſtet carne aſſumpta in ſimilitudine hoĩm factus:et habitu inuen tus vt homo Aut foꝛte iſti nunqᷓ; crediderũt verum eſſe bumanatũ deum aut de relurrectione difni ſi credide⸗ rant abiecerũt. Idcirco de ipſo vt de cõmum ꝓpheta im uicem colloquùtur. Motentiam tñ oꝑis in miraculis: ſermonis vero in doctrine altitudine poſuerunt. oꝛãꝗ deo.velut eius amicus ab ipo acupiens giam. et omni ꝓplo ꝓpter famam atq; ſequelã. Et traditionẽ iubijciut cxucem et moꝛtẽ pactam damnata potentia ſacerdotũ. Adijciunt ſpem qua in chꝛiſto poluerũt· vt ipᷣe redime⸗ ret ꝓut ſepe ante pᷣdixerat irraeli icam geme:ſed minuſ ipᷣm ad ſeipſos ſecreuerant.qñ̃i redempturus omes v nerat natones.et appꝛopꝛiabant illi ppio qð erat oĩm po puloꝛum. Qð ſymeon in tempio ipm tenens in vlms ꝓhetauerat:dicens ſe vidiſie ſalutare.qð deus pareue⸗ rat ante faciem oim ꝓplox.it tñ whementioꝛ eoꝑ du⸗ bitatio.et anxioꝛ cum peregrino querela. cum tercla die ipᷣm reſurrexiſſe nõ viderint:huiuſcemodi ante moꝛtẽ ꝓmiſſa facta ꝑ chꝛiſtum ad aim reuocates. Et mos pus⸗ ſillanimum eſt.vt que nõ viderint facta nõ credant.et que nõ intelligunt ſieri poſſe nõ credant. et que ipi ne⸗ queunt in eſſe pueniſie cauſantur. Fit in nonullis ex⸗ tra plurimis rebus velut in carentibo luce coꝛpea.vt qð non vident eſſe nõ putant. Quo ſenſu hi recitant du⸗ bia iſta de chꝛiſto. Acceſſum mulierũ referũt ad monu⸗ mentum dicentes ex ntis. vt plena notetur communi tas et equa pticipatio vtrit ſq; ſexus ſub redemptoꝛe o⸗ mnium chꝛiſto.in quo non eſt maſculus neq; femins. Ec de duoby petro et iohanne dicůt ex ntis. vt enia cha⸗ ritate atq; cõmunitate chꝛiſti credatur congregatũ fuiſl⸗ ſe collegium. vt nõ ſolum res ſed ꝑſonas conſtet fuiſſe cõmun es.Terroꝛ quẽ aſſerunt puenerat tm̃ ex nouita te relate rei et coꝛpis nõ inuenti.aut adhuc reſurgentis lvis ignoꝛati.Semꝑ eni hoĩes ſubito nouitate terren⸗ tur quouſq; qð dicitur inoleſcat. marxime ſi ſupꝛa ſen⸗ ſum eſt nouitas. Et ignoꝛantia turbatione timoeꝛm et admiratõem inducere cõſueuit. Patet etia iſtos nore ceſſiſſe in ꝑegre ꝓfecturos.quouiq; petri et lohannis de non inuento coꝛꝑe innotuiſſet relatio. et poſt apparitio nem petri diuertẽtis in locum ſecretũ vbi ſibi chaiſtus apparuit. Narratione p verba cõpleta geſtoꝑ: chꝛiſius etiã adhuc ab eis non agnitus illox arguit ſtulticiaʒ et animi tarditatem dicens. O ſtulti tardi coꝛde ad cre dendum in omibus que locuti ſunt ꝓpbete. Nonnehec owetuit pati chꝛiſtum:et ita intrare in gloꝛiam ſuam. Stulticia inerdia coꝛdis magis vero dicitur animi ebe tudo:ne intelligat cum aderit qð eſt intelligendũ.ne ali unde animus ppenditur: qua remota intellect? fulget quartuſdecimus — S X*nαn T, ⸗ſa teritoꝛum geſta et oꝛacula claudentibus loqueretur. t⸗̃ a tꝑe quo moiſes mundo claruit oꝛdiretur.ſed ab eo lumimibus veritatis. Hanc mentibe illoꝝ cheiſtus in eſſe cognoſcebat:quam merito reprehendit.Nunqᷓ; enĩ repꝛehendiſſet niſi ſeiuiſſet eos ab ea detineri.que tunc maxime ſit in vicio:cum animꝰ pgt fieri ſtudiolus.Pꝛo/⸗ tinus oppoſitũ ſtulticie ſtudioſitas vera eſt.Ac ꝑ hoc in nuitur chꝛiſtum ſuos ſequaces velle vacare ꝓplxtis. et diuinis theoꝛijs intendere. Et ſapientia dicit. Sapien tiam oĩm antiquox exquirit ſapiens:et in ꝓphetis vaca bit. Pꝛoinde ab ehetudine ſiulticie detineri: inter vita⸗ bilia computatur. NHam ſcriptura dicit· Cum ſtulto ne multum loquaris. Aure in locutione vitatur: in coꝛde factus ebetioꝛ. Arguit etiã illoꝛuʒ coꝛdium tarditatem in ꝓphetis credendo veracibo. Jure culpatur tarditas in credendo:ſi qui loquũtur.noſcuntur eſſe veraces:et ſi que ratione nõ capiuntur trahiciuntur in fideʒ. Cre⸗ dere q; intelligere vſq;quaq; noſcitur eſſe facilius. Nõ enĩ adhibetur tꝑus ad tempus ad ſtudiũ:nec interpꝛes requiritur in docendis. et ſulcatos litteraꝝ caracteres ante oculos nõ expedit exhiberi. Cito enĩ credulitate ca⸗ pitur quod nõ intelligendum et ratione diſcutiendum ſed dumtaxat credendũ aſſeritur. Inde quippe fit ꝙ eo iure repꝛehenditur tarditas quo culpatur et marime re pꝛehenſionibi ſubiacet.cum ex ipſa nulla bona ſed pluri ma damna ꝓuemant.De illa ꝓfecto dixerim.qua duce fide vel ſtudio veritas in intellectũ trahicienda tradat᷑: aut nõ appꝛehenditur virtus expediens. In aliquibus etiã tarditas cõmendatur:ſcõm apoſtoli iacobi ſenten tiam. Sit ommis homo tardus ad loquendũ.et tardus ad iram. Sed hic a chꝛiſto illa repꝛehenditur tarditas qᷓ ſub vmbꝛaculis fidei nõ quieſcit.nec feſtinat ſe in ſcri⸗ pturarum et ꝓphetaꝝ fidẽ trahicere:ſine qua nulla wre ꝓcipitur veritas:nec eis fide nõ adhibita pᷣt fieri pietas Poꝛro ex hoc colligitur ꝓphetas dñi fuiſſe veraces.ve⸗ raq; ꝓtuliſſe de chꝛiſto oꝛacula:et ſi qua chꝛiſtus in hoc mundo viſibiliter geſſit in carne ab eis ante pᷣdicta:cũ chꝛiſtus reſurgens a moꝛtuis eam inexepauerit diſcipu los tarde credentes.Abijcienda eſt tarditas que viciuzʒ nõ feſtinat expellere: nec nititur adhibere virtutẽ. Vli⸗ tuperanda tarditas ad expediens:vbi moꝛs nec ſua mo⸗ limina tardat:et natura tpe et vita ꝓpꝛie ꝓcedit in finẽ et mhil ſiſtit in rebus:qð ſuis legibusa deo poſitis ve locitate nõ pergat. Sola tarditas hoĩm eſt in culpa:cũ mente auriga virtute ac moderatis moꝛibo non ꝓfici⸗ unt. Ged quod chꝛiſtus adiecit de opoꝛtunitate patien di poſiet animos dubijs queſtionibd conturbare: ſi ſibi aliqua fuit dñata neceſſitas et ꝙ aliter non potuiſſet in⸗ trare in gloꝛia.miſi ante talia pateretur. Pꝛoinde om̃e dubium auferatur de coꝛdibo hoĩm chꝛiſiũ non ita paſ⸗ ſum fuiſſe quin aliter potuiſſet redimere redimendum aut in ſuam gloꝛiã conuolare.ſed quod fuit decentius redemptoꝛi aptius ſane redemptis.hoc opoꝛtumius fu⸗ iſſe credamus.vt opoꝛtunitas non ſit neceſſitas quin aliter:ſed decentiam ꝓuiſam potius taliter aſſeramus incogmtam nobis miſi ex fide:quouſq; gloꝛiaʒ ꝓ nobis emptam ſanguine capiamus VUt aũt chꝛiſtus aſſereret pꝛophetas fuiſſe veraces et facta clarioꝛ eſſet argutio:ce pit eis ſcripturas interpᷣtari. Yncipiens a moile et om vibus pꝛoplłetis interptabatur illis in ommibo ſcriptu⸗ ris que de ipſo erat.Tradunt hebꝛei peimũ oĩm pꝛophe tarum fuiſſe moiſen:et ante illũ nullum pceſſiſie pꝛo⸗ phetam. Pꝛophetauit eni de pꝛeteritis ⁊ ſuturie. Sed nec intelligenduʒ.cum chꝛiſtus clare de ſcripturis pꝛe⸗ tpꝑe quo oꝛſus eſt quo geſta hoĩm chꝛiſtum in ſuis paſſi onmibus figurantia inceperunt.:vt quanqᷓ; illas ſcriptu⸗ rarum interpᷣtatões quas ꝑgendo chꝛiſtus diſſeruit eu angeliſta non ſcripſerit: ita tñ dixiſſſe meis offertur ob/ tutibus.vnde foꝛmã illius ſancte argutiue interpꝛeta⸗ tionis ſumentes dicimus.O ſtulti et tardi coꝛde. MNõ⸗ 9 ne cum deus ade doꝛmientis foꝛmaret euam ex latere. hanc pᷣſignauit in chꝛiſto quam recolitis paſſionẽ: cum ſomno moꝛtis doꝛmiret in cruce.quod in illo ſan guine defluente de chꝛiſti latere mater oĩm fidelium foꝛmaba tur eccleſia.velut in illo et ex illo a deo mater ommiũ vi uentium foꝛmata eſt eua.vt ſequeretur gloꝛia rede pti coꝛꝑis virtute atq; merito capitis moꝛientis Non⸗ ne cum abel iuſtus in agro a fraterna cum fuſte iin it interfectus inuidia:figurauit chꝛiſtum quem triſies vertitis inter verba.qui abinuidia iudeoꝝ quoꝛum fra ter ꝑ carnem effectus erat interfectus eſt ligno crucis in agro mundi vbi ſalutem oĩm pacturus aduenerat. Nonne noe ab vndis validis agitatus in ligno: chꝛiſti paſſionem ꝑ quandã vmbꝛam aſſeruit. Nõne nudacio noe facta in tabernaculo ſuo pꝛe incaluitione vini acce⸗ pti exvinea quam plantauerat illam crucis chꝛiſti nu⸗ ditatẽ oſtendit.que facta eſt ptinus examoꝛe quã gere chꝛiſti ꝑegrinationẽ monſtrauit:fectat ad paſſionem mũdo neri ꝑegrinam. Mõne immolatio qua abꝛabam hbens faciebat de filio: traditionẽ eterni nilij ab eterno patre in moꝛtem expꝛeſſit. Nõne aries inter vepꝛes coꝛ⸗ nibus herens chꝛiſtum inter ſpinas crucis pendentem premonuit.Nõne idem aries immolatus et iſaac libe⸗/ ratus pandun in chꝛiſto paſiam carnẽ:et liberã ab om⸗ nibus paſſiomb⸗ xeraten vne ꝑſequens eſau iacob oꝛloſioꝛ chꝛiſti paſſionẽ iudeis vnde paſſus factus eſt glo aſtruxit. vnde gloꝛio ſioꝛ viſus eſt ꝑ gloꝛi reſurrectõis. bat.ad quam creauerat fimutteſfretena ſ abeeke L HNõne venditus ioſeph inuidia ger manox: chꝛiſti en ditionem adumbꝛata figura pꝛedocuitj Nõne idem io/⸗ ſeph cum appeteretur ad nephas reliqint palliũ in ma- nu egiptie meretricis:relictam chꝛiſti carne in cruce at⸗ GqqJ ſepulchꝛo pꝛeſignauit. cum conſentire nollet damna te cõcupiſcentie iam adultere ſynagoge idemq; poſitus quo redempti ſumus mundati atq; purgati ꝑ quandã futuroꝝ imaginem longe ante monſtrauit. Nonne ſus Penſus ſerpens eneus in heremo ad cuius aſpectũ moꝛ in carcere innocentia ſuccuntente ꝓ tꝑe miuſticia pꝛe- ualente.mũ eductus factus eſt dñs in tota terra egi⸗ pti.et egiptiaca lingua mundi ſaluatoꝛ appellatus eſt. ea que facta ſunt in chꝛiſto ꝑ moꝛtem et reſurrectionẽ in vmbꝛa pꝛenotauit. MNõne Mone plurima moiſi geſta in p⸗ pꝛia ꝑſona chꝛiſii paſnonẽ et gloꝛiam reſurrectõis inſi nuant Monne agnus occiſus ad eypeditionem ſilio⸗ rum urael de egipto.ſicq; aſſus ſicq; commeſtus· ſicq; eius ſanguis ꝑ woſtes et liminaria poſitus:moꝛtẽ chꝛl⸗ ſti cuius ſanguine liberamur ꝑ figuram inclamitat. Mö ne ſanguis oim animalium oblatoxꝝ in quo fiebat expia tio populi et cuiuſil bet delinquentis:chꝛiſti ſangumnem ſi a ſerpentib leuabantur ſonox mundo nuũciauit chꝛi⸗ ſtum in heremo mundi pendentẽ:ad cuius fidelẽ aſpe⸗ ctum moꝛbidi facti a ꝑccatis et q monibus liberantur Hone moꝛs aaron ſum mi ſacerdotis in mõte hoꝛ.chꝛi⸗ Tſii moꝛtem ſacerdotis eterni in caluario monte futuraʒ 9 in vmbꝛa Rccſſe Tronne raab meretrixpꝑ coccum in ſi⸗ gno poſiutum. ſen miſterio eccleſiam collectam de gentibo cum idolis me retricantem:liberatam in chꝛiſii ſanguine que in ſigno P.α . G CaN X 8 *r V11α ₰ RRN AR a de rT 3 ) Es Al Te. : Darw 1. V. 6 pfir „7. . X* Aiar GH α etipᷣam ſuotq; liberans adumbꝛato MA e en h ditim ſritat egide ſibiß er mo moeie nngch⸗ tnut Ctſolont ſepan Nlaup⸗ one Hadpe Cein lemnon iue dech nituaa tdieme Pploi ſentin teEso⸗ Ettinc in ſecun lipes co Verſuse lem gue neimpte tteretſe t Eg⸗ ſulcepet nechcag vitepe ingue umd Pedun temi mens tate cu pmoꝛt eeſimn Marm ot A lte et Amute lenqur ionen tbeſten ipond kudp Konam Aoamin lees moltis ttisin ſulae l Ki llon Me⸗ umei in ue fte lien tetonniri fuſteſdiſ Aemtrſſs Pouorumnfn lgo tucs adteyen, nlbororchif One nuceso oriten Ggin n — one pnigeeg nattogbeer 1pafioncen äababam betano Wescon ⸗ 8endentem etiſanclbec lbberib on ngelncd Nſionendee ireſunenig Crichallin. Nöneiten tpalliäinou neinaneene nollet dann gemg wfu⸗ mnioſtrupe⸗ lotatenuag⸗ wellnumct reſuunetoi ſigetung nertiß ſin tonmn fo⸗ nl ſu ſcqz o ce — lmunt és ſebaretwan ſangounem npunti Morneſht lino⸗ icuutthui olbenmun ekerhil re tung um inſ ummbrr⸗ ſoleene en ſo⸗ 0 O la 197 1/ ) 1 2 —= De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. ſibi poſuit pꝛeuiaba:. Nonne ſam pſonis paſſio a dalila et moꝛs quam ſpũ inſpirante ſponte ſibi obtulit.piures moꝛiẽs q; viuẽs e immicis interimẽſ.paſſionẽ xpi a ſy nagoga. et moꝛtẽ quã ſuapte ſuſcepit.q̃ factꝰ victoꝛ in⸗ ferni deſtructoꝛ moꝛtis antiq̃ ſecreto miſterio in ſe woꝛ⸗ tauit. Monne pſecutio quã paſſus dauid a ſaule atq; ab abſolon ſepe fiut. q̃ factus excelſioꝛ paſſionẽ chꝛiſti quã ſic pati woluit ſuis ꝓceſſibus indicauit. Nõne pſecutio quam paſſi ſunt lelias heliceus ceteriq; ꝓphete. nõne in terfectio cacharie inter templum et altare. ſectio eſaie: paſſionem et moꝛtem dñi multo ante tꝑe nunciarunt. Bed pꝛeter ea que vmbꝛaticisfiguris geſta narrantur que in ꝓpheticis ſermonibo ꝓclamata:ſi non omnia ſal tem nõnulla ptinus adoꝛdiamur. Mõne moiſes pꝛopſæ tice de chꝛiſti moꝛte locutus eſt iſraeli dicẽs.Et erit vi⸗ ta tua qua ſi pendens ante oculos tuoſ.Timebis nocte et die:non credens vite tue. Elita factus erat chꝛiſtus populo iſraeli ac omni natiom que ſub celo eſt. ſi volu⸗ iſſent in illam ꝑ ſidem et amoꝛem intendere.ipſo dicẽ⸗ te. Ego ſum via veritas et vita. Monne iſta vita pepen⸗ dit in cruce.ad tempus moꝛiens ante oculos iudeo:ũ. ſed timentes noctẽ aduerſitatis incurrere et diem pꝛo ſperitatis pdere quam habebant huic vite nullatenus crediderut. Nõne nunc impleta eſt ꝓphetia dauid quã in ſecundo pſalmo poſuit.Aſtiterunt reges terre ⁊ pꝛin⸗ cipes conuenerunt in vnum aduerſus dominum etad/ uerſus chꝛiſtum eius.ita vt eum moꝛti traderẽt ꝑcru⸗ cem.quod genus moꝛiendi tunc erat hoꝛrendius. Non ne impleta eſt eiuſdem pꝛophetis quam de moꝛte ſimi⸗ liter et ſepultura paulo poſt in pſalmo tercio ipſe ſubie⸗ cit. Ego doꝛmiui et ſomnum cepi:et reſurreri qm dñs ſuſcepit me. Nõne quia non poterat ab inferis detineri. neq; carne in ſepulchꝛo coꝛrumpi:ſed reſurgere ꝑ viam vite pſalmus quintuſdecimns enarrat.Qm̃ non dere⸗ linques aĩam meam in inferno:neq; dabis ſanctum tu um videre coꝛruptionem. MNõne derelictõnem foſſionẽ pedum et manuum. veſtimentoꝝ diuiſionem atq; ſoꝛ⸗ tem ipſius pſalmus viceſimus inclamitat. deus deus meus reſpice in me quare me dereliquiſti.vt vna clari⸗ tate cum euangelio in geſtis et dictig ad crucem reful⸗ geat.nõne reſurrectionẽ ab inferis:et triſticiã veſptinã ꝓ moꝛte matutinam leticiam ꝓ reſurrectione pſalmus viceſimuſnonus enunciat. One eduxiſti ab inferno ani mam meam: ſaluaſti me a deſcendentibo in lacum. Et poſt. Ad veſperum demoꝛabitur fletus chꝛiſtq ſcʒ moꝛi⸗ ente.et ad matutinũ leticia ipſo reſurgente. Longũ eſſʒ ad multa condenda volumina omnes pſalmos euolue re:in quibus dauid varie.veraciter a miſtice chꝛiſti pſe⸗ cutionem paſſionẽ ⁊ moꝛtem et reſurrectionẽ vaticina tus eſt.nõne ſalomon varijs enigmaticis verbis dum in ꝑpſona ſponſe loqueretur de dilecto. atq; ad ipſum ver ba depꝛomeret: miſteriũ crucis paſſionis et moꝛtis et gloꝛiam reſurrectionis aperuit. Nam pꝛo tota paſſione quam in coꝛde volebat inſigere ait.ꝙaſciculus mirre di lectus meus mihi:inter vbera mea commoꝛabitur. Ex multis cõnexis lignis faſciculũ facimus ex multis tole ratis in ligno crucis factus eſt in coꝛde memoꝛabilis fſa ſciculus amariſſime paſſionis. Et pꝛo dulcedine ꝓ no⸗ bis effuſi ſanguinis dictum eſt. DHotrus cipei dilectus meus mihi:in vineis engaddi. Pꝛo ſingularitate autẽ vite chꝛiſti et ꝓ vmbꝛa crucis ſub qua poſſit requieſce⸗ re malis caloꝛibo eſtuatus.et ꝓ dulcedine que de amari tudine illius patibuli carpitur:etiam ſcriptum eſt. Si⸗ cut ma us inter ligna ſiluaruʒ ſic dilectus meus inter fflios huim. Sub vmbꝛa illius quem deſiderau eraz ſe⸗ ldi.et fructus eius dulcis gutturi meo.nõne cum inui⸗ 4 tatur ſronſa in foꝛaminibus petre in cauerna macerie ſi gnificabatur eccleſia inuitanda:vt conuerſaretur per fi⸗ dem et dilectionem in vulneribus paſſi chꝛiſti. Quo⸗ modo ergo mnuitaretur niſi chꝛiſtus paſſus in veritate crederetur. Surge amica mea ſpeciola mes et veni: co lumba mea in foꝛaminibo petre in cauerna macerie ο tra ꝓtinus chꝛiſtus eſt foꝛamina ſiquidem ſunt vuine⸗/ ra manuum ⁊ pedum ceria coꝛpus eſt chꝛiſti. quod ſolubile ab anima factum eſt. auerna eius apertio eſt lateris:quam vnus militum lancea fecit ex qua nobis ſanguis et aqua ꝓfluxit. Monne cum eadem ſponſa dile ctum nominat rubicundũ. chꝛiſtum denunciat ſangui ne cruentatum.nõne cum ſe dicebat aſcenſuraʒ ad pal⸗ mam eiuſq; appꝛehenſuram fructus eccleſiam omnino eſcripſit:que aſcendit ad palmiſeram victoꝛiam crucis cuius edit fructus omnibꝰ dulcioꝛes. Sed vnde victo ria niſi de cruce et de moꝛte.Vlnde fructus niſi de reſur rectione.Quid clarius qᷓ; quod de cruce vltra ſcriptum eſt SGub arboꝛe malo ſuſcitaui te.ibi coꝛruptaeſt mater tua.ibi violata eſt genitrix tua. Sub arbvꝛe malo ſuſci⸗ tata eſt eccleſia.poſtq; in cruce chꝛiſtus fuit moꝛte ꝑem ptus in qua ſeuiter et ſic paſſus eſt.ſub qua coꝛrupta et Violata eſt ſynagoga:que mater eſt ex an tiquo eccleſie nouter erantigee ſulti et tardi coꝛde.nõne ſine ſu catione verlvx in libꝛo ſapientie ſcriptum eſt.q in chei ſto pleniſſime geſtum eſt. Circũueniamus iuſtum qm̃ inutilis eſt nobis et contrarius eſt opibus noſtris.iĩm⸗ pꝛoperat nobis peccata legis:et infamat in nobis pecca⸗ ta diſcipline noſtre.Pꝛomittit ſe ſcientiam dei habere: et filium dei ſe nominat.gactus eſt aũt nobis in tradu ctionem cogitationũ noſtraꝝ. Grauis eſt et iam nobis ad videnduʒ:qm̃ diſſimilis eſt alijs vita illius et immu tate ſunt vie illius. Tanq; nugaces eſtimati ſumus ab illo:abſtinet ſe a vijs nt̃is tanq;; ab immundicijs. ꝛe⸗ fert nouiſſima iuſtoꝛum:et gloꝛatur patrem ſe habere deum. Elideamus ergo ſi ſermones illius veri ſint et tentemus que ventura ſunt illi:et ſceemus que erxunt nouiſſima illius. n enim eſt verus dei filius: ſuſcipiet illum et hberabit de manu cõtrarioꝑ. Contumelia to⸗ mẽto interrogemus illum et ſciamus reuerentiã ipius ꝓbemus patientiam eius:moꝛte turpiſſima condemne mus illuʒ.Mõne quippe eſaias aptiſimis oꝛaculis chꝛi ſti paſſionem moꝛtem ſepulturam et reſurrectionem ſpũſancto afflatus aſſeruit.vt velut ſi euangelium lege rimus cum illius ſcriptura legimus clare conſpicimus. nam pꝛo cruce dictum eſt.Dabo clauem domus dauid ſup humerum eius: et aperiet et non erit qui cleudat. claudet et non erit qui axeriat. lauis ſupꝑ humerum crux eſt appoſita doꝛſo eius:cui verſa facie ad koles cru⸗ deliter fuit affirus. Et ſtatim ſequitur. vcilitas paſſio⸗ ms apertio celi electis nunq; cudenda: repꝛobis vero nunq; aperienda:et reſeracio inferni ad eductõnem ſan ctoꝛum a nemine tunc irmanda:et ipſius clauſura da⸗ mnatis ineternũ nõ remouenda. Mõne pꝛo lbera expo⸗ ſitione totius coꝛpis ad vulnera. et faciei ad alapatòes Depilatönes et increpatõnes et ſputa. de ipſo ſcriptum eſt. Coꝛpus meum dedi ꝑcutientibus:et genas meas dedi vllentibus: faciẽ meã non auerti ab increpantib⸗ et conſpuentibus in me.nõne immediate pꝛo victoꝛ:ia moꝛtis et gloꝛia reſurrectõnis adiunctum eſt. HLñs de us aunliato: meus:ideo non ſum confuſus. Ideo po⸗ ſui faciem meam duriſſimam:et ſcio qm non cõfundar Nonne pꝛo vilitate.abiectõe.deſpeciione ipſius dictuʒ eſt. Eidimus eum et non erat aſpectus eius. Et d ſide rauimus eum deſpectum et nouſſimuz viroꝛum. irũ doloꝛum et ſcie ntẽ infirmitatẽ. et abſcondttus vultus ʒ 2772 ꝛe mrAK6 eius et deſpectus. vnde nec reputauimus eum. Monne pꝛo ſubleuatione noſtroꝛum facnoꝛum dictum eſt. ve⸗ re languoꝛes noſtros ipſe tulit: et doloꝛes noſiros ipſe poꝛtauit. Monne pꝛo apertis percuſſiombus eius dictũ eſt. et nos putauimus eum quaſi lepꝛoſum: percuſſum a deo et humiliatum. Nonne quia imquitates et ſcele⸗ ra noſtra non ſua lec fecerunt additum eſt: ipſe autem vulneratus eſt pꝛopter inquitates noſtras:attritus eſt pter ſcelera noſtra. Et fructus ſanitatis nobis ex eius infirmitate pꝛoueniens ſtatim adiunctus eſt. Diſc pli⸗ na pacis noſtre ſuper eum: cuius liuoꝛe ſanati ſumus. Monne quia humana natura vnde pꝛo iniquita tibus ſatiſfaceret non habebat: et chꝛiſto impoſita fuit ſaliua facinoꝛis ſcriptum eſt. Et dominus poſuit in eo iniqui⸗ tatem omniũ noſtrum. Mõne pꝛo eius voluntate ſpon tanea paciendi dictum eſt. oblatus eſt quia ipſe voluit vt non credatur inuite ſeu violentatus ab impijs hãc ſeuam ſuſtinuiſſe ab emulis paſſionem. Nonne ad ex/ pꝛimendum magnitudinem humuilitatis et manſuetu⸗ dinis eius:ouis et agni ſimilitudo appoſita eſt. Sicut ouis ad occiſionem ductus eſt.et quaſi agnus coꝛã ton dente ſe obmuteſcet.et non aperiet os ſuũ.Nonne ibi⸗/ dem pꝛoinde et paternum decretum in moꝛte eius ſcri ptum eſt ꝓpter ſcelus populi mei.percuſſi eum:vt agno ſcat humana natura tam magnum amoꝛem circa ſe in eterno patre ab eterno fuiſſe: vt redimeret ab eterna moꝛte ſeruum:tempoꝛali percuteret ſine peccato filiuʒ. Nonne ſtulti et tardi coꝛde recohtis ibidem ſcriptam li berationem iſrael quam nondum factam deploꝛatis:et non ſolum iudeoꝛum ſed ceterarum penitus nationuʒ vt pꝛo ſepultura ipſius ⁊ moꝛte hoꝛum ſit liberatio ſub ſecuta. Et dabit impios deo patri in hbertatem ꝓ ſepul tura et diuitem pꝛo moꝛte ſua:vt impij ſint populi na⸗ tionum:quia cultu vere pietatis carebant. Diues fuit populus iudeoꝛum:qui legahbus ſacrificijs ⁊ cultibus diuinis et cerimonijs plurimis ſe diuitem aſſerebat. Itemq; vt pꝛo ſupplicijs toleratis.vt plurimoꝛum cre datur redemptio et hbertas etiam tranſgreſſoꝛum: per ſtricte adiectum eſt. Ideo diſptiam ei plurimos et foꝛ⸗ tium diuidet ſpolia. pꝛo eo ꝙ tradidit in moꝛtem aĩiam ſuam:et cum ſceleratis deputatus eſt. Et ipſe peccata multoꝛum tulit:et pꝛo tranſgreſſoꝛibus rogauit vt nõ perirent. Nonne pꝛo omni bello peracto et pꝛo ipſius ſolius ſola victoꝛia pꝛo omni effuſione ſanguinis et pꝛo ammiratione angeloꝛum:omniumq;ʒ alma fide vi dentium ſcriptum eſt. quis eſt iſte qui venit de edom. tinctis veſtibo de boſra. Iſte foꝛmoſus in ſtola ſua gra⸗ diens in multitudine foꝛtitudinis ſue. Ego qui loquoꝛ iuſticiam et ꝓpugnatoꝛ ſum ad ſaluandum. QAuare er⸗ go rubꝛum eſt indumentum tuum. et veſtimenta tua ſicut calcantium in toꝛculari.Toꝛcular calcaui ſolus:et de gentibus non eſt vir mecum. Calcaui eos in furoꝛe meo:et conculcaui eos in ira mea. Et aſperſus eſt ſan⸗/ guis eoꝛum ſuper veſtimenta mea.et omnia indumen ta mea inquinaui. Dies enim vltionis in coꝛde meo: annus redemptionis mee venit Mone hieremyas mo re manſueti agni chꝛiſtum victimatum expreſſit. Ego quaſi agnus manſuetus qui poꝛtatur ad victimam. Eli ctima fuit chꝛiſtus:cuius interpellatione vel ope victo⸗ ria bellatoꝛibus datur NMonne ſne vmbꝛa loquendi idẽ hieremyas lignum crucis in coꝛpus chꝛiſti mittenduʒ aperte pꝛophetauit:venite mittamus lignuʒ in panem eius.et eradamus eum de terra viuentium et nomen eius non memoꝛetur amplius. Et pꝛo libera reſurre / ctione dictum eſt. Tu autem domine ſabaoth qui iudi cas iuſte.et pꝛobas renes et coꝛde.videam vltionem 3 nartuſdecimus tuam ex eis.tibi enim reuelaui cauſam meam. Nonnt in perſona chꝛiſti etiam loquitur ac ſi celeſtia re liquiſſe et ſe ſponte tradiderit in manibus emuloꝛum. Beliqui domum meam:dimiſi hereditatem meam. Dedi dile/ ctam animam meam in manibus inimicoꝛum meoꝛũ. Et pꝛo ſeuicia ſynagoge que moꝛti poſtulauit ipᷣm ma⸗ gnis vocibus indicari ſine interpolatione ſubſequitur. Facta eſt mihihereditas mea quaſi leo in ſilua et dedit contra me vocem. Monne pꝛophetando ſaluatoꝛem ce⸗ cinit affuturum ſaluaturuʒiſraelde quo diffiditis iam feciſſe huncq; vagum inceſſiſſe pxr mundum: quouſq; ſubiret patibulum ſaluatoꝛ noſter in tempoꝛe tribulati onis. Vnde ſaluatoꝛ:niſi ſuſcepta moꝛte reſurgeret. Et Krestimtonem eius ſine pꝛopꝛijs laribus unmediate ubiecit. Quare quaſi colonus futurus es in terra:et q̃ ſi viatoꝛ declinans ad manendum. Quare futurus vir es vt vagus vir foꝛtis.qui non poteſt ſaluare. Et quan qᷓ;vt diffidens ſcriptura loqueretur:tamẽ ſtatim de w⸗ ra liberatione ſecuritatem poteſtatis adiecit. Tu auteʒ in nobis es domine:et nomen tuum inuocatum eſt ſu per nos:ne derelinquas nos. Nonne idem hieremyas perſonaliter figuraʒ tenuit.ac ſichꝛiſtus pꝛo pꝛeſſuris tolerandis loqueretur ad patrem:a quo ſue liberatõnis accepit oꝛaculum. Tu ſcis domine recoꝛdare mei et vi⸗ ſita me et tuere me:noli in patientia tua ſuſcipere me. Scito quoniam ſuſtinui pꝛo te obpꝛobꝛium. Inuenti ſunt ſermones tui:et comedi eos. Et pꝛo ſꝑe reſurre⸗ ctionis:paſſionis verbum in gaudium vertebatur · Et factum eſt mihi verbum tuum in gaudium et in letici⸗ am coꝛdis mei: quomam inuocatum eſt nomen tuum ſuxer me domine deus exercituum. Et ꝙ penitus in p⸗ tectionem populi dandus eſſet deſuper liberatione pꝛo miſſa paterna.poſt ſequitur. Et dabo te populo huic in murum ereum et foꝛtem: et eruam te dicit dominus. et liberabo te de manu peſſmoꝛuʒ et redimam te de ma⸗ nu foꝛtium.vbi aperte colligitur liberatio capitis ⁊ mẽ⸗ bꝛoꝛum.O ſtulti et tardi coꝛde. Nonne deus oſtendit hieremye in opere figurali qualiter chꝛiſtus cum coꝛpo re ſuo:reſurrectioni ex moꝛte donandus erat.cum ipiuʒ in domum figuli iuſſit deſcendere ad ocularem viſione operis eius:vt ibi cognoſceret moꝛtem et reſurrectio⸗ nem capitis et membꝛoꝛum.Elerbum quod factuʒ eſt ad hieremyam a domino dicẽs. Surge delcende in do mum figuli.et ecce ipſe opus ſuper rotam ſaciebat.et diſſipatum eſt vas quod ipſe faciebat manibus ſius:cõ uerſuſq; fecit illud vas alterum ſicut placuerat oculis eius vt faceret.Hec ſiquidem ſimilitudo:indagatõmi/ bus animis moꝛt emet reſurrectionẽ pꝛonam pandit. Nonne iudeoꝛum cogitationes atq; conſilia de chꝛtſii moꝛte complenda.et chꝛiſti piam querelam in ſua per⸗ ſona vt factum in chꝛiſto cognommus idem hieremy⸗ as aperuit. Et dixerunt. Tlenite cogitemus contra hie remyam cogitatõnes.Non enim peribit lexa ſacerdote neq; con ſilium a ſapiente.neq; ſermo a ꝓpheta. Venite percutiamus eum in lingua:⁊ non attendamus ad vni uerſos ſermones eius.lbi ſtat im pia eius ⁊ iuſta que⸗ rela ſubſequitur.et velut homo exquirit conſilium.At⸗/ tende domine ad me et audivoces aduerſarioꝛum me/ oꝛum.Nunquid redditur pꝛo bono malum. quia fode⸗ runt foueam anime mee. Recoꝛdare ꝙ ſteterim in con ſpectutuo.vt loquerer pꝛo eis hbunum:et auerterem in⸗ dignationem tuam ab eis.Et quod paſſus eſt ab phaſ⸗ ſuyr principe ſacerdotum in domo domini:perſecutio⸗ nem quam chꝛiſtus habuit a principe ſacerdotum.pꝛo⸗ pter verbum veritatis luce clarius monſtrat. Et lamẽ tatio quam hieremyas pꝛotulit de ſeipſo abumbꝛato 4 Atunn gog tislan doh Pultaor ſuete tqn virvi⸗ eius. tantn ta die contr. llitm. mort neqa ſtus p Ubus. tontra locan busa Elgn inn Po⸗ Pere ctior hoer loca heg⸗ etcle leert lemo guech⸗ latg⸗ ſpelch turctco⸗ cnns⸗ entact minnge hutner bode lem ſe wen Antant nmnne Cerrn fnann eſirunont gre⸗Cren tuindn 1.Kuang atunctit nherenne o peſirig vellkerrörie emneierpi Uſaiee me. V. nen reluere, ebatur⸗ Et etinletici ,/ mentuum entusin e Nrationeſeo uiohnein ar dominde, umtedem Cpiros: m/ s oſtenatt dmctv un ; temn vinone neunecto⸗ vdſtenzeſ eKencen ſciebeter lbusſuocd erat oonis incagnönn am wndt. iu dcuſ rMr; heremp ontrahee lſaerote a Vente usodrni luſoe ſumdn orun ſet amnn eneremn ebob nttcuri tumnpo Erkene butnbeno —— mMiſterio de chꝛiſto pꝛeferebatur. Ac ſi chꝛiſtus de ſe lo⸗ queretur ad patrem. Sedunſti me domine 7 ſeductus ſum. foꝛtioꝛ me fuiſti et inualuiſti.factus ſim in deriſuʒz tota die. Omnes ſubſannant me: quia iam olim voci⸗ ferans iniquitatem et vaſtitatem clamito. Et factus eñ mihi ſermo domini in obpꝛobꝛium et in deriſum to ta die. tatimq; pꝛo literatione per reſurrectionis glo riam: apte ſubiecit. Cantate domino laudate dominuz: quia liberauit aiam pauperis de manu maloꝛum. Quo mam autem pꝛophetauit aduerſus ciuitatem in nomi⸗ ne domini omnia mala que ventura erant ſi uper eam ꝓp⸗ pter leccata maioꝛum et multitudinem iniquitatum 5 pPeiſicipes et ꝓpim adiudicatus eſt moꝛti: quanqᷓ; moꝛs non ilico ſequeretur. Sic nempe in chꝛiſto nouimus actum:cum iuſta et vera et futura de hieruſalem et ſy⸗ nagoga cerneret. Honne hieremyas in medio ciuitꝗ tis lamentabiliter dveploꝛans excidium ciuitatis de ſei⸗ pſo lamentationem compilans paſſionem moꝛtem ſe⸗ paulturam deſcenſum ad inferna. clamoꝛem chꝛiſti pꝛo ſua et ommum liberatõne verbis vVarijs et enigmaticis atq; miſticis. lamentabili deploꝛatõne monſiraut Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis eius.me minauit et addurt in tenebꝛas et non in luceʒ tantum in me vertit et circumuertit manum ſuam to⸗ ta die. letuſtam fecit pellem meam et carnem meam contriuit oſſa mea. Edificauit in giro meo:et circunde⸗ dit me felle et doloꝛe. In tenebꝛis collocauit me quaſi moꝛtuos ſempiternos. Tetendit arcum ſuum: poſuit me quaſi ſignum ad ſagittam. Hoc etiam ſymeon iu⸗ ſtuo ꝓp vtauerat:cũ ipᷣm adpuc paruulu teneret in ma nibus. Ecce poſitus eſt hic in rumam: et in ſignum cui contradicetur. Subdit etiam: factus ſum omni popu⸗ lo canticum eoꝛum tota die. Repleuit me amaritudini bus:inebꝛiauit me abſinthio. Dabit percutienti ſe ma⸗ — xillam: ſaturabitur obpꝛobꝛijs. Clenatöne ceperunt me quaſi auem inimici mei grat:: lapſa eſt in lacu vita mea Poſuerunt lapidem ſuper me:inundaueru nt aque ſu⸗ per caput meum. Dir perij. Et immeiate pꝛo reſi urre ctione adiunctum eſt. quod ad petitionem et inuocatio nẽ eius qui ad inferna deſcenderat fuerit celebeara. In uocaui nomen tuum domine de lacu nouiſſimo:vocem meam audiſti. Ne auertas aureʒ tuam a ſingultu meo et camoꝛibus.¶ ppꝛopinquaſti in die quando in uocaui te:et dixiſti ne timeas. Judicaſti cauſam anime mee: re demptoꝛ vite mee Quaʒigitur lucide wrba iſta de his que chꝛiſtus paſſus eſt ſonuerunt. Et q; clare⸗ ope in⸗ uocata paterna deſtructa lege tartareg lapide ſuperato ſepuichꝛi moꝛtis deuicto imperio reſurrexit. O ſtulti et tardi coꝛde. Quid pꝛo paſſione atq; reſurrect ione dici clauus potuit:qᷓ; quod hieremyas pꝛope finem ſue la⸗ mentationis expꝛeſſit. Spiritus oꝛis eius chꝛiſtus do⸗ minus captus in peccatis oirteandenttue vVm bꝛa tua viuemus in gentibb. Quid nudacius is ver⸗ bis dici potuit que diligẽter diſcuſſa paſſionem moꝛ⸗ tem ſepulturam deſcenſum ad inferos reſurrectioneʒ ab eis libertate tibus miſticis et varijs vocib⸗ cantant Nonne pꝛophetauit exechiel ꝙ per eipſum do⸗ minus liberaturus oues quas mali paſtoꝛes male tra⸗ ctauerunt ofino venturus erat. qui fecit vt verus pa ſioꝛ animam pꝛo ouibus ponen Nonne miſſio dame⸗ lis in lacum leonum pꝛopter legem dei quam inteme⸗ Nonne ipſius liberatio:rxeſurrectionis indiciũ fuit E ne quia quidem daniel bel deſtrurerat draconem in rate ſeruauit:eius fuit pꝛenuncia paſſionis et c er⸗ fecerat ad clamoꝛem populi vice alia in leonum lacum extitit intromiſſus. et cum manſiſſet intactus dierum 5 2G: spre &» Wr ſeipio pꝛeiagiaui lie latronis impꝛoperati paſſione foꝛtitudinem in De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. ebdomada. liberatuſq; pꝛoclamatum eſt magnum eſſe ceum danielis:qui ſic illum ſeruauit illeſum. chꝛiſtum contingentia clarefecit. O ſtulti et tardi coꝛde ad credẽ dum que pꝛoplvte pꝛedixerunt. Nonne liberationẽ quã adhuc factam non creditis: et reſurrectionis vitam in tercio die vnde omnibus vere fidelibus reſurrrectio e ra tribuitur. ocee ꝓplxta letanter futuram aſſeruit. Cle nite et reuertamur ad dommum quia ipſa cepit ſalua bit nos. percutiet et curabit nos. viuificabit nos poſt du os dies. In die tercia ſuſcitabit nos. et viuemus in cõ⸗ ſpectu eius. NMonne de deſtructone moꝛtalis imperij:et de his quos edurit ab inferis non adumbꝛato ſed aper⸗ to vert clamauit Ero moꝛs tuao moꝛs.ero moꝛſus tu us inferne. quia moꝛtem moꝛte ſuperauit. nec omnes etruſos extraxit ab inferiſ.ſed quos ab eterno deus pa ter pꝛeoꝛdinauit:et qui momoꝛdit non totum ſed par⸗ tem abſcidit.Nonne ſaluationem guam omnes appe⸗ tunt iohel per chꝛiſtum ante dixit. in monte ſyon et hie ruſalem eſſe futuram. In monte ſyon et hieruſals erit ſaluatio ſicut dirit dominus:et in reſiduis quos domi⸗ nus vocauerit nde igitur ſaluatio niſi per moꝛtẽ chꝛi ſti:qua liberaremur ab omni moꝛte que omnem ſalug⸗ tionem ademerat. Nonne comminatio facta per amos puo iſrael obumbꝛatice ſuppoſitam cautam habuit: quam vere habitura erat ꝙ cheiſtum argento vendidit Sußper tribus ſceleribus urael et ſuper quartum non cõuertam eum.eo ꝙ vendiderit argento iuſtum pau⸗ perem pꝛocalciamentis. Illa enim cõminatio venditi⸗ onem et moꝛtem iuſti et pauperis habebat in eaula. Mõ ne idem amos odium iudeoꝛum et abhominationez in chꝛiſtuʒ quia eoꝛum arguebat delicta A loquebatur per⸗ fecta vnde chꝛiſtus ext itit interemptus edocuit. Odio habuerunt in poꝛta coꝛripientem.et loquentem perfe⸗ cte noni ue. Werſorntio ahdſe contra edom. qui ſanguineus dicit r pꝛopter infectionem iniquita tem in oꝛtem chꝛiſti vmbꝛatice pꝛeoſtende/ bar ſfionne ionas aptiſſime in fugitiuo naufragio et in abſoebitione atq; tridua detentione in vtero et vomitu ipſius a piſce:chꝛiſti paſnonem et moꝛtem et triduanã ſepulturam et reſurrettiouem gloꝛioſ. longe ante in onne quia ſic opoꝛtuit pati chꝛiſtũ percuſfſionem mantie ipſius miceas ad confuſionẽ fi⸗ onne naum patientiam in eſurrectione chꝛiſti n e ſu domini ciuitatem increpat.aperte commemoꝛat 6 ne abacuck ſuper cuſtodiam ſpeculatioms ſue chꝛiſtum contemplabatur in cruce: in cuius coꝛmbus virtutenrn eſſe pꝛoduxit. Nonne ſophomias per pꝛeparationem ho ſtie qua ſanctincandi erant electi atq; wocati. hoſtiam ſa⸗ lutarem coꝛpoꝛis chꝛiſti oblataʒ in cruce pꝛo his quos ab eterno pater pꝛedeſtinauit erpoſuit. Nonne ipſe idem cum ſeuiciam ciuitatis hieruſalem pꝛincipum et ſacerdotum atq; plebeioꝛum expꝛimeret: chꝛiſti repꝛo⸗ bationem et paſſionem et moꝛtem incluſit. Ele pꝛouo⸗ catrix et redempta ciuitas columba. nõ audiuit vcem nõ ſi uſcepit diſeiplinam. In domino non eſt confiſa.ad deum ſuum nõappꝛopinquauit. Principes eius in me dio eius: quaſi leones rugientes. Judices eius quaſi lupi veſpere:non relinquebant in mane. Pꝛophete eiꝰ yeſani:viri infſideles. Sacerdotes eius polluerunt in⸗ iuſte:egerunt contra legem Dominus iuſtus in medio eius:non faciet iniquitatem. Hec ſiquidem verba per⸗ ſpicacibus maliciam et ꝓpꝛietatem illoꝛum qui contra cheiſtum conuenerunt ſine nube declarant. et euemiſſe ab his infallibilem chaſti paſſonem et moꝛtem libera⸗ tionem vero gentiü et oim credentii. poſt reinnegoͤeʒ ſi quis legerit ſubſequenter inueniet Monne aggeus pꝛeoplvta de templi renouatione in ine g9:et de como⸗ tione celi et terre atq; de aduentu deſiderati a cunctis gentibus. per figuram et quoddam enigma chꝛiſti nati intatem paſſionem et moꝛtem ſimiliter et reſurrectio/ nem pꝛetexuit. O ſtulti et tardi coꝛde et credendũ aper tiſſima dvicta pꝛophetarum Monne omnia que videbat cacharias cæ ieſu ſacerdote magno certo miſterioꝑ om nia chꝛiſto conueniunt:qui vere ieſu omnium ſaluatoꝛ ſacerdos magnus factus ineternum: ſemetipſum obtu lir deo patri. Nonne humilitatem duam m delatura ſui coꝛpoꝛis a ſubiugahbus oſtendit pꝛout acta eſt ante pᷣ⸗ dixit. Erulta ſatis filia ſJonnubila hieruſalem. Ecce rex tuus veniet tibi iuſtus et ſaluatoꝛ. Vpſe pauper et mi⸗ tis et aſcendens ſuper aſinam: et ſuper pullum filium aſine. Etiam argentoꝛum triginta chꝛiſti venditionem non tacuit. Et appenderunt mercedem meam triginta argenteis. Magnũ planctũ moꝛtis eius aperuit. Mõne idem cacharias plagas manuum: percuſſionem ipſius velut paſtoꝛis diſper ſionem gregis. apertis wocibus ce cinit. Quid ſunt plage iſte in medio manuum tuarum Ert dicet. His plagatus ſum in domo eoꝛum qui dilige bant me. Framea ſuſcitare ſuper paſtoꝛem meum. et ſu per virum coherentem mihi dicit dmmus exercituum Percute paſtoꝛem:et diſpergentur oues grege Mon⸗ ne malachias per toleratum domini lawꝛem notam fe cit pꝛoplxtice toleratam domim paſſionem. Quns ve⸗ hementioꝛ labo: q́; in paſſiombus moꝛi.ſionne ſub no⸗ mine angeli chꝛiſtum venturum ad templum et pi/⸗ gationem completurum filioꝛuʒ leui verbis multis et miſticis pꝛeteruit Sed vnde purgatio finoꝛum homi⸗ num. niſi per moꝛtem illius qui bominum non potuit habere peccatum Ecce q́; magnam nubem teſtimonio rum haſvemus appoſitã ſuper miſterio pamſionis et moꝛ tis. et ſuper gloꝛia ſancte reſurrectõis in nte beneficiuʒ libertatis: que teſtimonia ſi ab eoꝛum vmbꝛa diſſeren/ do ſingula veniſſemus in lucem atq; coaptionem ge⸗ ſtoꝛum domini ſaluatoꝛis abſq; dubio non comica ied ampla fuiſſent congeſta volunmmna. Mec ſcriptura ſacra euacuanda credatur diſſertione verboꝛum. altioꝛa enim cõtinet qᷓ; ſpeculetur intellectus humanus:que ab ipio non cõſpecta creduntur. Mec in hac parte pꝛetunmmmus ſic et eo oꝛdine quo chꝛiſtus duobus diſcipulis diſſeru⸗ it diſſeruiſſe: ſed teſtimonia poſuimus non per ſingula monetauimus viſſerendo: ne impꝛopꝛietateʒ aliquam necteremus non affirmantes eum tenuiſſe oꝛdine quẽ ſaluatoꝛ interpꝛetando tenuit. maxime cum euangenuca pagina illum ſilendo pꝛetereat. ſed tenuiſſe oꝛdineʒ ſeri pturarum. et pꝛout eccleſia ſuboꝛdinat. numerum pꝛo⸗ pixtarum.Non etiam omnia teſtimonia poſuiſſe gratu tulamur. quoniam multa ſub velamine manent et coõ pꝛehendere illa nequimus: tamen ex his paucis ma⸗ teria paratur ad plura diligenter querenda per codices ſcripturarum ſanctaruʒ. Et in his dumtaxat poteſt cla refieri per ndem:pie querentium intellectus.a igi tur rephendi de tarditate credendi nonſtimeant. Qind cunctetur in paſſionis et moꝛtis et reſurrectioms chꝛi ſti credulitatem venire:cum tam numeroſum ⁊ pium concentum in his geſtis aſpexerit ſcripturarum: quem concentum nemo doꝛmire fecit. Adhuc enim ſcriptura rum voces geſta et gerenda concoꝛditer enarrando cla⸗ mant. Sed cum chaiſtus ſcriptures que de ipſo erant interpꝛetando loqueretur nõ retardabat inceſum: vt loquendo incederet.et incedendo oceret. Etemm cau ſa noſira via q;diu durabit eccle ſiaſtica ſcriptura men/⸗ ſlunatur. et eccleſia intelligendo pergit vt nõ pꝛo mauè⸗ quortu decimn ſione ſed pꝛo eruditõne vie:vt deueniamus in patriamn factam penitus ſcripturam credamus. Et ille diſſeres illi audientes appꝛopinquauerunt caſtelio quo ibant diſcipuli ſcilicet intent one chꝛiſius vero vt innorelce⸗ ret le ſocium uineris fecit. Hipil ſibiet caſtello pentus erat. Quamobꝛem finxit ſe longius ire et iuſiet om nino longius ab eis per fidem. et coꝛpoꝛe declnaſſet in quam voluiſſet viam:miſi ab eoꝛum tuiſſet pia charita/ te detentus. Nec huiuſcemodi ſictio notam habet pec⸗ cati atq; delicti:nec repꝛchenſiombus quoꝛumcũq; ho⸗ minum ſubiacet:ſichꝛiſtus qui ommia nouit antcqᷓ; fi⸗ ant his diſcipuhs ſe tali pacto tacito ſociauit.vt ſi exar/ deſcerent amoꝛe in eũ auditis tam altis declaratõn b- ſcripturaꝝ ſi eſſent hoſpitalitatis feruidi amatoꝛes ſi ho minem noticia peregrinum ex charitate vt notum fra⸗ trem luſciperent cum eis in hoſpicium diuertiſſet:alias graderetur. Nec perperam ſingit qui vult hominem in virtute aut ſcientia experiri. ſi experiendi aptitudinem captat:dum non querit aut tentat deoꝑere.ſed incogni toꝛum dare ſcientiaʒ. ingit ſeꝑ paterſamilias.vt ſiub⸗ iectoꝛum percipiat bonitatem. GEmgit diſcipulo ſept ma giſter: vt noſcat quid ſentiat ⁊ vt erudiat amplius.gin git ſepe mater paruulum ad terram deijcere ſiliuʒ quẽ poꝛtat in vlnis vt ipie tenacius hereat. Mon ſunt ma⸗ culoſa ſigmenta moꝛum honeſtate ſeruata. et dum poſt modum urrogantur additamenta ſcientie ſiue virtutuʒ leu quecunq; incrementa bonoꝛum. Pꝛoinde chꝛiſius non fingebat in fraudem cum pꝛoceniiſſet vlterius pꝛo ut geſtu coꝛpoꝛis oſtendebat:mſi illum illi pia rogatio/ ne coegiſtent. Vnde coegerunt eum dicentes. Mane nobileu dñe:qm̃ adueſpꝑaſcit et inclinata eſtiam dies. ed quõ cogitur chꝛiſtus.qui nullis.ptatiba ſubiacet. Penitus pijs pcibo 1 oꝛõlbus huihb, detinebant. Hoc quippe mõ iacob angelũ detinebat: cũ angelus diceret Diumute me auroꝛa eſt. Cui iacob econtrario reſponde bat. Mon dimittam te: mſi benedixeris mihi. Mon ma⸗ nu aut alia coꝛpoꝛali potentia iacob detinebat angelum mſi ſumbus oꝛatõnum atq; pꝛecaminum. Simihbus reſticulis moiſes dominu hgauerat:cum ipie dominus moiſi loquebatur dicens.Dimitte me vt iraſcatur fu⸗ roꝛ meus contra eos:faciamq; te in gentem magnam. Peccauerat dommo populus in vitulo aureo:cin domi nus iuſte volebat ualci:ied vt in exodo ſcriptura cõme⸗ moꝛat:moiſes dommum pꝛecibus et pijs rogaminib et humilibus aſiertiombus detinebat. Non ergo violẽ tia:ſed oharitate atq; pia oꝛatione.chꝛiſtus cogitur et te netur oꝛabant iſtum velut ſocium peregrinum. cuius allecti eloquendi dulcedine ſecum manere guſcebãt et peroꝛabant ad manendum ſubinferentes tempoꝛis le⸗ gitimas rationes quia hoꝛa eſt veſpera.et dies inclina⸗ tur ad noctem.que cõmoditatem ſemper abſtulit pius pergendi. Sed pec verba pꝛoferebant ad pꝛofectum ho minis peregrim:quem ſi cognouiſſent verſa intentio⸗ ne dixiſſent · Sed nos qui fide nouimus quem ilh fra⸗ cto pane cognouerunt: oꝛationem noſtrã iſtis ſubmiiſ⸗ ſis cauſis recta intentione faciamus. Dulcis eſt violẽ / tia quam infert ſincerus amoꝛ:et humilis ſupplicatio ſepe fecit aſſentire rogsatum. Et vltra pergentes pꝛeca⸗ tiua lachꝛyma fetit redire retroꝛſum. Et gratag eſt coa / ctio:quem pure virtus appoſuit.lgit nobuicum ſalua⸗ toꝛ ommum chꝛiſtus: vt his artibus atq; violentijs co gi velit. Sed qui nouit pꝛeces effundere. cauſem ſubè⸗ mittere nõ ignoꝛet. Fitq; nobis neceſſaria man ſio chꝛi ſti. quomam dies noſtra tendit ad veſperum mane ec veſpere factus eſt dies vnus:et tota hominũ vita mane fit et veſpere. Mane ſiquidem in luce virtutum oꝛite orumnfig entſcetaſas tonmemin Prtointen eſelnogi nliuaprſub paloſtm mplnaßn e linan⸗ onſon nn etdommt ſveyimin nechaſus henusn ia rogotio/ tes Cane amdees. ddſabaeet. bem oe Wus dicent o keippnce h. Ponma at mmgelen . Bimbrs pſedommn ralcator im mugnonn Ureorch Nmi nptonscinee rogiNmh vonetgonwe⸗ glogturtꝛte nnum de eglittira tennpounte diepnnni äbtepnos vpkuonnt Kimento⸗ beniiftn ſoſekn cseſpo⸗ bſupparo⸗ nres welg dumn ſila olentiſo zulem tu nmnfocht mane e intanmn hdei ſole iuſticie:conſurgente veſpere cum tentationũ tenebꝛis ꝓpinquamus.Hec credimus fuiſie aliquã vi⸗ tam iuſtoꝛum:que tentationum et pugnarum ſalteʒ in uiſibilium veſperam non haberet. .zοde cum adue ſperalcit his argumentis cogendus eſt wdminui vt no⸗ biſcum maneat ne cadamus. SGepe nanq; mane ſicut viridis vrba tranſimus:cum aliquid bom debniter fg⸗ cimus. Et mane ſepe floꝛemus in apparentibus bonis et tranſimus motibus noſtris: ſed veſpere decidimus in peccata.induramur cõſuetudine.areſcimus penitus a virtute. Idcirco peroꝛet qin nouit vt nobiſcum chei⸗ ſtus m mẽèat:quomiam adueſperaſet. Et nos male apti huiuſcemodi veſperaʒ ſuſtinere:niſi nos rogati atq; co⸗ acti man ſio tueatur. Oane tempus eſt iuuentutis: ve ſpere ſeneſcentis. Mane tempus eſt gratie: veſpere tẽ⸗ pus eſt pugne. Mane conuerſionis.veſpere pꝛobatio⸗ nis. Mane aſcenſionis:veſpere tempus deſcenſionis. Mane clara cogmitio:veſpere vmbꝛatica. Mane cogni tio per ſidem:veſpere cogmitio per naturam. Wane co⸗ gnitio in deoꝛveſpere in ſeipſo. Quam ob cauſam cum ſic adueſperaſcit dięs vite pꝛeſentis:eſt maxime chꝛiſti manſio nobiſcum fieri opꝛtuna.Egrediuntur ſepe lu piad veſperam vt inuadant greges ouium redeuntes ad caulas.et querunt ſi aliquam inuenerint ſeparataʒ agrege ſubterfugientem paſtoꝛis oculos canumq; la⸗ tratus:quam cum inuenerintin coꝛpus voꝛando trahi ciunt. Et hi wloces ſunt:vt etiam ſub ſigura chaldeo⸗ rum mones lupis veſpertinis velocioꝛes eſſe dicun⸗ tur. Et eos qui iugum ſanctum iuſte impoſitum rum⸗ punt et vmcula iuſticie vt in nephanda labatur lupus ad veſperam ſepe vaſtat:ac per hoc cum taliter velpere fit. ſatagamus lucem chꝛiſti manere nobiſcum: qunaſſi⸗ ne ipſo nihil facere nouimus nec valemus. Ecce tene⸗ tur dñs pꝛecibus pijs vt benedicat ad gratiam vt Nucta toꝛ obtinuit.Tenetur ne iraſcatur ad penam:vt dux o puli ſecit. Tenetur ne illudamur aut damna patiamur ad veſperam:vt hi diſcipuli ſatagerunt. Congeminant moꝛe cauſam hi pulcerrima oꝛatione quanq; ignoꝛent eum quem oppido depꝛecantur.et inclinataʒ diem eſſe ſubinferunt. Et vere totius mundi diem nouimus in clinatam et ad occaſum omnia vergunt:et vniuſcuiuſq; hminis dies aſcenſum habet atq; decliuum. Sed de inclinationeqᷓ; de aſcenſione vnuſquiſq; redditur certis oꝛ.quoniam eoipſo quo naſcimur vergimur ad occaſuʒ At qui moꝛe diei qui ſole oꝛiẽte in noſiro emiſperio agi tur: inuiſibilis ſeu intellectualis conſtitutus eſt dies. am ab oꝛiente ſole ſurgente vmbꝛa obiecti ⁊ recti coꝛ poꝛis ꝓtenditur in occaſum Sed quo amplius ſol aſcẽ dit ipa vmbꝛa bꝛeuiatur:et ſi ſol tam aſcenderit vt fera tura radijs dyametraliter ſuper coꝛpus om̃ino vmbꝛa perit. ne extra coꝛpus in partem pꝛotendatur. ſed tan tum ſit reflera ſuper ſubiectã ipſi coꝛpoꝛi terraʒ. Cum vero ſol a medio emiſperij pꝛogrediens inclinauerit in occaſum dies emiſperialis incipit inclinari. et vmbꝛa coꝛpoꝛis in oꝛientem pꝛotendi. Quo ſol magis acceſſe⸗ rit ad occaſum. eo magis in oꝛiente vmbꝛa pꝛotenditur VDonece ſub vndis heſperijs ſol occiderit:tunc nõ vm bꝛꝗ coꝛpoꝛis:ſed plena nox vbiq; in ſuperioꝛi noſtro emiſpe rio erit. Sunt igitur vmbꝛe mane. ſunt 1 vmbꝛe veſpe re. Vmbꝛe matutine in ipſo ſolis oꝛtu ſunt penitus lõ gioꝛes in aſcenſu bꝛeuiantur. donec vltra coꝛpoꝛis ter⸗ minum non pꝛotendatur. Elmbꝛe veſperi in ipſo deſcẽ i ſolis ſunt bꝛeuioꝛes: ſed quo magis deſcenderit lon⸗ gioꝛes fiunt donec nox vndiq; ſubſequatur. Ad nocte⸗ ſcendum erxinclinatione diei per inclinationẽ ſolis ipſe ſol pꝛius a vallib et locis cõcauis abeſt, deinde a collib 4 Pe Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. perlumen ſuum deſcendendorecedit. eum autem s c⸗ cuminibus montium ſolis deſcendentis radij abicon. duntur: noctem plenam diemus umminere. Sicq; ſta tum militantis eccleſie vſq; in pꝛeientiaruʒ poſſumus deploꝛare:et ſtatum qᷓ; plurium animarum que diem ſi dei aſpexerunt. Oꝛitur quippe lol iuſtcie ſine qua ſalui eſſe non poſſumus ab oꝛiente ſidei:ſed in oꝛtu ipio on⸗ ga videtur vmbꝛa malefactoꝛum que in occidentem p tenditur:quoniam ad eternam moꝛtem ⁊ ſempiterni occaſum malefacta deducũt. Sed quanto amplius ſol iuſticie aſcenderit per amoꝛem anim et actionem coꝛ/ poꝛis in emiſperio noſire vite ipſa maloꝛum vmbꝛa bꝛe uiatur. vt etiam cum deſuper nos ipſe ſol fulſerit nulla vmbꝛa in partem aliquam pꝛotenia videatur: excepto ꝙ adpuc viuimus vita coꝛpoꝛis ſuper terram. ECum ve ro ſol iuſtige non ſuo curſu.ſed noſtro demerito verge⸗ rit in occaſum:noſter virtutum dies inclinatur recon⸗ ſtituuntur vmbꝛe in oꝛientem verſum.et eo longioꝛes quo ſol deſcenderit amplius.Eo peioꝛes veſpertine qᷓ; matutine:quia contra cogmitam agitur Veritatem. Al⸗ le decreſcebant ſolis acenſu:ite vero ſolis deſceniu in⸗ crementa ſuſcipiunt. Qρuid enm nephandius cumin mente hoĩe ol occidit iuſticie.atq; inclinatur in anima venttas rationis ſeu tendit in occaſum ratio veritatis. Mericuloſa eſt inclinatio diei: peſnme ſunt vmbꝛe ve⸗ ſperi hinuſcemodi. Mι ode hieremyas oicebat. Qe. nobis:quia declinaint dies:lõgioꝛes ſacte ſunt vmbꝛe veſperi. Pꝛopterea pijs pꝛecibus fuſis lachꝛymis do⸗ minum exoꝛemus:his armis ſibi wiolentiam mciamus et pꝛofunda oꝛatõe cogamus manere nobucum dicen tes.mane nobiſcum domme:quoniam adueſperaſcit et inclinata eſt iam dies. Et intrauit cum illis in caſtel⸗ lum:atq; neſcio in cuius paratum hoſpicium. Intrat muitatus rogatus et a pia eoꝛum charitate coactus: p ficitur ꝓpter quod ſe ſocium dederar. Ante cõplerur qd longe poſt iopannes in apocalipſi deſcripſit. Ecce ſtoad oſtium et pulio. Si quis audierit rvocem meam et ape ruerit mihi ianuam: introibv ad illum et cenalo cum il⸗ lo.et ipſe mecum. Stetit ielus ad oſtium coꝛdis ipſoꝝ er per altiſſimos verbvꝛuʒ ictus ſcripturas interpꝛetan⸗ do pulſauit. Aludierunt ulli ardenti animo wocem eius: nõ quaſi eius qui erat: ſed quaſi vocem eius qui de ipo verbo pꝛomebat. Et aperuerunt ianuam coꝛdis tam ſe rene doctrine.non ꝓpter eum quem adhuc peregrinuʒz habebant.ſed pꝛopter eum quem ipfi querebant. et P quo⁊ de quo videbatur peregrinus verba conferre. At ille cenam mentisin ſide plus q́; coꝛpoꝛis cõmeſtioneʒ requirens cum illis recubuit cenaturus. Olliq; ſcitum ſed non tanto miſterio vt euenit detinebantur adhuc machinamento. ne vere cognoſcerent quem ſecum dis uerterent peregrinum. fidem ramen verbis altiſonan⸗ tibus dabant. Et vt fides plena firmaretur de chꝛiſto: lxſitatio heſitabat.. Et factum eſt cum recũberet cum illis. accepit panem et benedixit et fregit et poꝛrigebat illis. Et aperti ſunt oculi eoꝛum:et cognouerunt illum Et ipe euanuit ab oculis eoꝛum Mon ſolum hoſpicio ſed etia reficiendus cibo ſuſceptus eſt peregrin us Lar⸗ ga enim in ommibus charitas plus poꝛrigit qᷓ; pꝛomit⸗ tit:mec cõtenta vni neceſſitati appoſuiſſe remedium ſi alia pꝛemit:quouſq; ſuum exoneratur cellarium ſempg aponit Nec plena ſloſpitalitas ſuſcepiſſe hoſpicio.ſj ad, erit hoſpui ſames. Coꝛpus ſub tecto ſuſepie cibum . potũ apponit eſurienti.qui verus eſt hoſpes. Sed ip̃is recumbentibus feſtinat ieſus maioꝛa qᷓ cceperit recon ferre.ac ſue hoſpitalitatis et allogie antidotũ dare. 0 inde accepit panem moꝛem ſolitum ſernans: et bncirit B 2 „ oat Z er fregit er moꝛe et poꝛrigebat illis:non vt inuitatus ho ſpes led vt verus domin us menſe. Tunc aꝑti ſunt ocu li eoꝛum mentis in fide.coꝛpoꝛis in viſione:et cognoue runt illum in fractõne panis:quem mundus nõ cogno uit in pꝛoceſſu ſue humilitatis. Ecce quantum valuit quieta et irrecontradicta diumoꝛum auditio.quantum Diſcipuloꝛum pꝛoſeuca.quantum hoſpicij et menſe lar⸗ ga preſtiatio: vt his diuina cognitio adderetur. Quo⸗ modo inquam cognouerunt ablato ſcilicet a coꝛde vela⸗ mine infidelitatis et ab oculis remoto machinamento dialoli: quo tenebantur ne ipᷣm in perſona cognoſcerẽt Et ſtatim defuit effigies peregrina:et chꝛiſtum in perſo na pꝛopꝛia cum qua obſeruati fuerant cognouerũt. Et reumoueatur ambiguitas ſiue opinio vt plurimi refe/ runt. ꝙ vnus iſtoꝛum diſcipuloꝛum fuerit lucas: cuius nomen ſubticetur moꝛe ſcriptoꝛum qui pꝛopꝛia nomi⸗ IIna tacent. Mam ſi lucas fuit:ergoa chꝛiſto euangelium Didicit. et chꝛiſtum ante cognouit:qui remoto machina mento iterum cognonit. Et hic er eius dil⸗ cipulis me⸗ moꝛatur. Si vero lucam omnino diſcipulum pauli al⸗ ſeueremus et ab eo euangelium didiciſſe hic omnino quendam alium et non lucam ſociũ cleopix fit neceſſa rio vt credamus:quod vtiq; verius autumamus. Si⸗ gnum foꝛte apparuit in fractione appoſiti et benecdlicti panis:et benigna ſaluatoꝛis largitio:in his duobus di/ ſcipulis hanc virtutem operata eſt. Quonmiam cum pa⸗ ne chꝛiſtus poꝛrexit et geam. vt inco agnoſcerent que ante non nouerant. Mec vnq; ſine gratia in veritate ſu⸗ mitur verus panis:qui vuus ad vitam de celo deſcen/ dit. Magna largitas laluatoꝛis: melioꝛa exhibet q; ro⸗ getur. Petebant iſti ſecum peregrini huius in holpicio habere pꝛeſentiam: quam modicum extiterat cõceſſiſſe. niſi ſuipſius preſtitiſſet plene noticiam. Qua firmiter pꝛeſtita: ſtatim ab oculis eoꝛum euanuit. Non ſunt ſu⸗ perflua opera ſaluatoꝛis nihilq; reſecabile habent. om/ mnia ſiquidem facta ſunt ad menſuram et regulam: nam ſi plus erxpediuſiet ad reparationem perdite atq; nu⸗ tantis fidei: de pꝛeſentia ſua temꝑis ſpacio plus dediſ⸗ ſet. Ged eos ante tam valide inſtruxerat irrefragabili⸗ bus teſtimonijs ſcripturarum: quod per modicum oſtẽ ſa clare pꝛeſentia. ad plenum in ſide ilioꝛum animos:iſo ldauit.Hoc dumtaxat pꝛeacturus aduenerat non am plius coꝛpoꝛaliter poſt reſurrectionem cum moꝛtaub conſolari. Sed quo euanuit. Illo quo volebat.ſcuicet quo ferebatur dote agilitatis.que donum ci eſt gloꝛifi⸗ cati coꝛpoꝛis.vt ſubito poſſit quo velit et ſe offerre aut auferre hominum obtutibus quando vent. VUnde ſubi to ſtupoꝛ ſanctus obꝛepſit:et mutato doloꝛe dixerunt ad inuicem. Monne coꝛ noſtrum ardens erat in nobis. dimm loqueretur in via. et aperiret nobis ſeripturas. Ardebat in via coꝛ iſioꝛum.quia cum diuino igne ice⸗ debant a quo innocue in animo incendebantur: et vre⸗ bantur dulciter pꝛopter ignita eloquia ſcripturaru. ma xime cum ab eo velammibus exuelabantur. Et ignitü eſt vehementer eloquium dei:quod ardenter diligit ſer uus dei. Ygnitum eloquium audientem ſedule ammã ardentem atq; feruentem pꝛotinus facit. Statim fuit appoſitus cene finis.ſacietas omni commeſtioni coꝛpo rali terminum fecit. Obliti ſunt coꝛpoꝛalium ſpirituali bus iam refecti:repudiauerunt coꝛpoꝛis meniam pigri tiam abiecerunt. Et ſurgentes eadẽ hoꝛa regreſti ſunt hieruſalem lona ſcilicet nunciare que viderant.vt cõ ſolatio que ülis per huiuſcemodi viſionem erat pꝛopꝛia fieret cum ceteris ipſoꝛum relatione communis. Elir⸗ tus eſt pioꝛum gaudia fidei conferre cum ſocijs: et ſpi⸗ itualiter let ari cum his qui ſenſualis leticie applaudi⸗ „—– r. quartuſdecimus menta non capiunt. Sed non omnis ſpiritualis con⸗/ ſolatio eſt pandenda:et ex intims publicum petere no/ ſcitur eſſe ſtultoꝛuʒ:imo claudenda ſunt talia infra clau ſira inuiſibilia noſtre mentis: ne facta delatõne plus q́; ſit eſtimetur in nobis aut ſi ꝙ auram inaniter captet. Cuſtodia eſt datoꝛum: oꝛis firmare clauſuram. Ampꝛe dabiles pꝛotinus ſunt ignoꝛate diuitie:attamẽ panden da cognouimus que in heſitantibus roboꝛant fidem et que ad alioꝛum directionem nouerimus pertinere vybi lomi perditio aut noxium quippiam non pꝛoueniat dila toꝛi. Hed iſti de communi domino et magiſtro veniũt relationem facere ad conſeruos:et ad condiſcipulos re⸗ ferre geſta magiſtri:vt communis leticia omnium letã tium ſit in domo:et ex referentibus pluribus fidei teſti monium inualeſcat. Quã pulcre textus eloquitur ꝙ re greſſi ſunt hieruſalem de qua fuerant egreſſi. Sed cum triſticia et diffidentia ſunt egreſſi.cum leticia et plenitu dine fidei ſunt regreſſi.a pace pꝛotinus egreſſi diffiden tes de chꝛiſto ad pacem regrediuntur de ipſo per fidem gaudentes. Et inuenerunt congregatos vndecim et eos qui cum eis erant dicentes:ꝙ lurrexit dñs vere et apparuit fimoni. Per veritatem aſſerebant pꝛopter ea que audierant ab ipo de interpꝛetatiombus ſcriptu⸗ rarum. et de incaleſcentia coꝛdiũ.quia ſolius ſin eſt coꝛ⸗ da calefacere pꝛo ſupernis. Maxime autem in veritate firmabant pꝛopter ea que viderant. Pꝛoinde ipſi nar rabanit que geita erât in via: et quomouo cognouerũt eum in fractione panis. OUra res ſed pꝛetereunda ſi⸗ lentio.ꝙ panis hoſpitis hoſpitibus appoſitus a chꝛiſto fractus iuipꝑſius cognitõnem dedit. Si quis hoc rima bitur magna reperiet abſcondita ſacramenta. num tamen ſulentio non concedam. ꝙ frangendo panes lati auit turbas. Grangendo panemiſſuum ſubſtantiauit in coꝛpus.quo duodenam turbam vt almeno celeſii re⸗ fecit. rangendo panem reſurrectiomis iue cognitionẽ aperuit. Omne verbum der ſpiruuanis eſt pams. 'ra⸗ ctio panis in montibus. ad vitam agendam declaratio eſt icripture.Hinc pſalnuſta dixit. Secla:atio ſermonũ tuoꝛum illuminat. et intellectum dat paruulis. Et de hoc a ſenſu contrario per carentiam hieremyas dolens inclamitat. Maruun perierunt panem et non erat qui frangeret. Paruuli enim ſunt qui per fractõem aut ex⸗ poſitionem ſcriptire vocantur ad fidem. qinbus ſtermo claratus velut pams fractus tribuit intellectũ. Mar⸗ uuli ſunt:ſunt et multi qui frangentẽ doctoꝛẽ reperire non poſſunt.non tamen ſemper defectu querentui ſed malngnantium ſepe doctoꝛum. Panmis fractus in cena confoꝛtat bellum. abſtergit a crimimbus et donat incre menta virtutuʒ.et traiectus in nobis tranjcit nos in de⸗ um. Panis fractus in hoſpicio reſurrectiomis nouitatẽ Dilcipulis palam fecit. vt ex ipo vitam ſigmificanda om nino ſentiamus. vbi panis chꝛiſtus velut fractus ſed non fractus omnibus in hac ſibi vita confoꝛmibus tri buetur ſecundum pondera meritoꝛum Fractus panis non deſinit eſſe pamis.eadem enim veritas ſubſiantie que in toto erat ſeruatur in pareibus.etiam ſi non ſer⸗ uatur equalitas quantitatum. Sermo diuinus etiam fractus declaratus aut expoſitus idem apud oẽs:quan⸗ q́; non equaliter appꝛelxmus. Et cum tranſſubſtantia tus frangitur ſimpis manet iubſiantia. nec minuitur aut augetur ſi non equals quantitas partium reſultat in oculis fractis.pariibus accidentis:ꝗractus panis in patria ſimplus in ſe pꝛeſtat pꝛo tanto fractus.vt ſol in radijs multiplicatur.et ſimplus et indiuiſus exiſtens. ſed ſepe apparet diuerſitas luminis ex diuerſitate ſuſei — Urſbif pientiuin coꝛpoꝛum obiectoꝛum.ſicut ꝑ ſimnle teſtatur al ru tip doo⸗ ſſter Ku tatio goet Gnia ish⸗ bes⸗ ltan ergel litati ſurget turine um etiam opib⸗ areſu ſtuchn rentil plem ret. eſtne Uurnu loꝛum tocum chartta inumr nendir doo coen mun kon dſſe mur ſip ch ſurg ntur ante Ulus deche mnulocd adeen ſeone⸗ Cpirſi⸗ ſurin hnrnon Ulibas monapp nus mngn⸗ ſtie⸗ 1 pohee ſenprin Uleſtcce 1 vertare eipfſiner Gnouerit eunc 1 cellio Wwctuma Unum anes lari maud Celelti rer vognitons Anls. F, 1Rhrato oſeinoni ulo.'Erdr oo dend nerat gn emn auta busſerme ti r e nſenne mtui ſn n lena lat incre nosin de nouitate cancion nus , mbusrt us anis abcanre ſroner, nusetonn diollan nutn enunviri mteſuta Spanonn rt lens⸗ ue ſuſch elcſce atoſtolus ſiellama ſiella in claritate differre! Gum lee autem loquitur:et cum eſſet ſero die illa vna ſabbato⸗ rum. et foꝛes eſſent clauſe vbi erant diſcipuli congrega ti pꝛopter metum iudeoꝛum:venit ieſus et ſtetit in me io eoꝛum et dicit eis. Par wobis. Ego ſum: nolite ti⸗ mere. Conturhati vero et cõterriti exiſtimabant ſe ſpi⸗ ritum videre. Et dirit eis. Quid turbati eſtis: et cogi tationes aſcendunt in coꝛda veſtra. Tlidete manus me as et des meos:quia egoipſe ſum. Palpate et videte quuia ſpiritus carnemet oſſa non habet: ſicut me vide⸗ tis habere. Et cum ſec diriſſet:oſtendit eis manus re des· Gauiſi ſunt ergo diſcipuli viſo domino. Repullu latam ſidem chꝛiſtus ex verbis reualidabat.ſimiliter et ex geſtis. Et eromnib firmare decebat fidem tanteno uitatis.qꝙ quis integraliter et ex omni ſe etnon alius re ſurgat a moꝛtuis:que ꝑ argumenta debita dum firmã⸗ tur in capite ſic in membꝛis euenire remoueatur ambi guum Hinc ſit dum iſti geſta et audita et viſa referunt et iam dies in ſuo curſu ꝓceſſerat: chꝛiſtus iſtoꝝ dictis opꝑibo fidem facit. Nec quieuit nouus bomo reſurgens a reſurrectionis hoꝛa ſed infatigabiliter apparitionibus ſtuduit: varijs locis atq; ſui coꝛpoꝛis foꝛmis ſe pie que/ rentibus ad fidem roboꝛandam obijciens: vt etiaʒ in cõ plemento diei fidem argumentis apertioꝛibus ſolida⸗ ret. Semper enim adeſt tempoꝛibus in quibus caſus eſt noxioꝛ.Nocturnum pꝛotinus tempus magis qᷓ; di⸗ urnum conſueuit eſſe timoꝛi:et facilioꝛ pꝛobatur picu⸗ loꝛum eſſe congreſſus ⁊ inualeſcentia ſeꝑe maioꝛ. Ct ſe ro cum erat ⁊ timoꝛ iudeoꝛum fecerat claudi foꝛes.vbi charitate et concoꝛdia ſancta conuenerant.conferentes inſimul de tanta nouitate magiſtri: qui foꝛibus ſic ma⸗ nentibus.ex dote ſubtilitatis iui coꝛpoꝛis ac non remo tis poſtibus ad eos ſubito fecit ingreſſum aſtetit in me dio eoꝛum ad equalem partidpationem et viſionem cõ munem diſcipulis ſe condonans:et eos ſalutat ſaluta⸗ tione qua eos alios docuerat ſalutare. Etenim dixerat diſcipulis ſuis. In quamcunq; domũ intraueritis pꝛi⸗ mum dicite: pax huic domui. Non erat immemoꝛ effu/ ſi pꝛecepti.nec reſurrectione ſua euangelica erat mutã da doctrina. Sed quod docuit fecit idem qui fuerat re⸗ ſurgens a moꝛtuis.non tamẽ iterum paſſibilis aut mo riturus: ſed altioa ſenſu reſurgens denunciat pacẽ: qu ante moꝛtem docuerat nunciare. Nullum duriusa gra uius bellum q; de diuimis ha bere certamen. Er kxſitare de chꝛiſto in dictis et operibus:exicialis eſt pugna. Tre⸗ mula chꝛiſti fides eterne moꝛtis exhibet ictus: pax mul ta docens decens. Anceps eſt omne quod agitur: niſi ſi des inconcuſſa feratur in chꝛiſtum. Cum igitur nõ an⸗ cipitifide tran ſitur in illum. pax plena atq; perfecta cau ſatur in nobis.Pꝛoinde chꝛiſtus dicit. Pax vobis. Ex hinc noſter quieſcat animus fidei non amplius relucte tur:ſibi ſe ſubdat.deponat argumenta ebellandi.natu⸗ ralibus rationibus non intendat. ſcuta conſuetudinig non apponat.Lotum eſt diuinum quod airun ole nus egoipſe ſum.qui vobiſcum cõuerſatus.qui vos de maligno vocaui:quem audiſtis pꝛedicantem.quem vi⸗ diſtis ſupꝛa naturam vſum et arrem miracula facientẽ qui in medio veſtri fui ſicut qui miniſtrat:qui paui ali⸗ mento celeſti qui vſq;ad pedes veſtros humiliter incli naui:quem captum vidiſtis:quem malefidi dereliqui⸗ ſtis in manibus peccatoꝛum. Ygitur nolite timere idez ſum qui fui.penalitate omni depoſita. maieſtatis gloꝛia tota ſuſcepta. Nolite timere: in coꝛde vſſtro de mea re⸗ ſurrectione nutantes.Nolite timere amphus de ude⸗ is: non eſi abbꝛeuiata manus mea.que vos liberarenõ poſſit:qui potenter ipᷣis inuitis reſurrexi ab inferis. Nõ De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. me tenuit demonum turba larualis:non mogni monu menti cuſtodes:non theca petrina non lapis ad monu⸗ menti oſtium ad nolatat Erce ianuis clauſis ad xos in greſſus: ſicut clauſa virginitate de vtero matris egreſy/ ſus. Molite timere ſi vobis ſenſum moꝛs adimat.eſt q8 reddere poſſit qͥ hodie ſurrexit ab inferis. Vt quid clau⸗ ſi pꝛopter metum iudeoꝛum. Si vitam meam me xo⸗ lente moꝛtem irrogando tulerunt:ipᷣam wtenter re⸗ ſurgendo recepi. Non ſit vobis amplius timoꝛ moꝛtis quod enim factum eſt in capite veſtro:pꝛoculdubio ſet in coꝛpoꝛe meo. aput veſtrum deus pater me conſti⸗ tuit:coꝛpus meum vos eſtis. Sed illa clauſura quand,z eſſet ob metum.non tamẽ fuit pꝛiuata miſterio. EtenDe per illam dos ſubtilitatis innotuit:et q́; magnum ſit do num gloꝛificati coꝛpoꝛis.onturbati ſunt vero et con⸗ territiquia tantum coꝛpus poſſe per aliquas nimulas ingredi non credebant ianuis manentibus clauſis.nõ attendentes coꝛpus noſtruʒ quanta poſſit felicitate do⸗ nari· Sed exiſtimabant ſpiritum eſſe quod eoꝛum ocu lis axparebat:in his que ſupꝛa naturam potenter diui⸗ na virtute fiunt eoꝛum ammi non ferentes:ſed eos ar/ D gumento ſenſibili dominus recompingit pꝛearguens quare in animo varientur. Et dixit eis. Quid turbati eſtis:et cogitatõnes aſcendunt in coꝛda veſira. Non eſt iuſta de his que dicuntur turbatio: vbi veritas ſen ſibo patet.Non eſt ſane directionis:vt cogitationes que tã tum terrena ſapiunt ad altitudinẽ coꝛdis humani aſcẽ⸗ dant.Quid de chꝛiſti coꝛpoꝛe tanqᷓ; de terreno coꝛpe co gitatis.Ain ignoꝛatis deitati vnituʒ.Quid. An deitatis Ptentia non creditis.ꝙ qui creauit ex mihilo poſſit edu cere de ſepulchꝛo. Aliquid tamẽ differenter querere cõ moneſimus:cum cogitationes dirit aſcendere. Aſcen⸗ gũt quippe cogitatõneſ:cũ quicquid eſt minus hoie ver ſatur in coꝛde.Deſcendunt cogitationes in coꝛda: cum quicquid eſt maus homine aut celeſte ſeu foꝛma virtu⸗ tis mens humana ſecreto intuitu cõtuetur. Oꝛiuntur ex equo.cum nobis confoꝛmia et equalia immaculoſe cogitamus. Ex imo quidem ima de chꝛiſto cogitantib aſcendebant cogitationuʒ varietates ad coꝛda. Sed ex perimento coꝛpoꝛei ſenſus has cogitatõnes ſaluatoꝛ ex cluſit. Clidete manus meas ⁊ pedes meos.quia egoipe ſum. Malpate et videte:qmia ſpiritus carnem ⁊oſſa nõ habet.ſicut me videtis habere, Iid aſtruendam hdem viſum inuitat ⁊ tactũ:vt viſus intueatur coꝛpus oſten ſum tactus:vt dyaphanitas excludatur. Mam obiectũ viſus ratio diffinit eſſe coꝛpus ſuperadiecto coloꝛe. aut ipſe coloꝛ exiſtens in coꝛpoꝛe:obiectum vero tactus ipᷣa ſoliditas coꝛpoꝛis aut coꝛpus ſoliditatis. Ac ꝑ hoc quo/ niam piſus poſſit coꝛpus dyaphanum aſpicere ſub co⸗ loꝛe aut coloꝛem in coꝛpoꝛe tranſparente ad veritatem ſolidi coꝛpoꝛis inuitatus eſt tactus:vt ſimul iuncti coꝛ/ poꝛis veritatem aduertant. Sed cum dicit videte ma nus et pedes arguit pꝛo confoſſione clauoꝛum:vt inno teſceret veritas paſſionis:et ꝙ ipſe qui paſſus omnino regreſſus fuit ab inferis. cum vero ſubintulit palpate et videte ſimul tactum ad reſurrectionis veritatem p⸗ uocauit et viſum: quia ſi ſepetactum poſſit decipere vi⸗ ſus.nunq; tamen viſum nequiret decipere tactus. Uel vt euidẽtius loquamur. In viſu ſepe homo cipi poſſz credens ſolidum quod eſſet dyaphanum. dum obiectůᷣ intangibiliter pꝛoſpectaret.tactus vero in coꝛpoꝛe falli nequit. palpando emm nouit coꝛpoꝛis veritateʒ. Et ca ro et oſſa ſoliditatem habent. Quamobꝛem chꝛiſtus di cit. Nolite credere cum me videtis ſpiritum videre: qꝛ ſpiritus carnem et ofſa non habet. ſicut me videtis ha⸗ bere. Et oſtendit eis man?et pedes et latꝰ. vt aſpicerẽt S 3 Aiber quartuſdecimus vulnera quia ſanata: et aperte in manibus ? peabus et latere cognoſcerent ſigna clauoꝛum.et iam pactam bel⸗/ lican pugnam Eltrum autez apoſtoli viſioni coniunxe runt tactum ſcriptura non erpſicat: quanq; iuſte aſſe⸗ rat pia credulitas: cum amoꝛe vepementi ferrentur in cheiſtu m. qui eos pie ad robur fidei muitabat ad tactů Gauiſi ſunt ergo diſcipuli viſo domino. Enge triſtabã tur: inde letantur Ende fleuerant inde gaudent. Qui non habitus cauſam meroꝛis: reinuentus leticiam pꝛe ſtat. Reſurgens gaudere facit: qui moꝛiens inuitabat ad lachrymas. Adhuc autem illis non credentibus et mirantibo pre gaudio: dixit. Habetis hie aliquid vt mã⸗ ducetur. At ill obtulerunt ei partem piſcis aſſuet fauũ mellis. Mon credebant adhuc viſioni non pꝛeſtabant figem vtactui. quoniam ſupꝛa ſenſum hominis eratid quod agebatur. et coꝛ humano pauoꝛe ſolutum tardi⸗/ us diuinis aſſurgit. et inſolitis actionibus ſupꝛa natu/ ram ſenſuum cõſuetudo reſiſtit. Et ingreſſus ſolidi coꝛ poꝛis in locum vndiq; clauſum peramoplius tenebat in dubuimAboꝛigine poꝛro mundi vſq; in pꝛeſentiarum ſimiliter actum non euenerat. Et plebeioꝛum intelle⸗/ ctus nondum inſpexerat: quid in coꝛpoeibus gloꝛia re/ ſurrectionis pꝛeſtare potuiſſet. Et adhucexgeſtis pena libus et plenis meroꝛibus eoꝛum animitenebantur at toniti. Et pigritanter conſurgunt animi valido terroꝛe compꝛeſſi. velut ſi quempiam ſubito excitaueris ꝓfun⸗ de wmientem tanq; attonitus audiet: ſi ſtatim et in⸗ terpoſite eum fueris allocutus. Non tamen credenduʒ g omnes ab iſta incredulitate tenerentur. Pꝛotinus non tenebatur petrus cui alibi iam dominus apparue⸗/ rat:neq; diſcipuli qui eum in panis fractione cognoue rant. ſed ceteri qui eum nondum in aliqua effigie cõſpe xerant. Et ſi his de reſurrect ione non erat ambiguum erat foꝛte dubium de ingreſſu: ſolidum coꝛpus parie tes ſolidos penetraſſet. Nihilominus q́uis tremula eo rum eſſet fides. pꝛe gaudio mirabantur. Et mirum in modum. ꝙ de vna re gaudium eſſet et dubium. Segd teſitabant ne quod agebatur ptinus verum eſſet. Gau debant autem vebementer ſi omnino ſiceſſet: miraba/ tur vero modum quem non mtelligebant. et ꝙ ſupꝛa naturam geſta ferebantur: ſed nec fruſtra tarda creduli tas. etenim vt firmaretur argumenta maioꝛa ſuſcepit. Nam chꝛiſtus ad manducandum aliquid expoſcit non famens vel indigens. abſoꝛta enim erat iſia penalitas: ſed vt diſcipulos ab omni dubio in reſurrectionis fide ſolidaret: cum veritas carnis atq; pꝛopꝛietas manducã do monſiraretur. Habebant apoſtoli partem piſcis aſſi et fauum mellis. Clel vt ſecurius eloquamur: quomaʒ æ talibus apoſtolis cura non erat: ab hoſpite cuius erat cenaculum grande ſtratum: fidenter et amicabiliter po poſcerunt.Ab hoꝛa enim cene hoſpitandi et petendi apo ſtolis conceſſa erat audacia:et hec domino parauerunt. ſedenti ad eandem menſam:in qua cum eis paſcha mã ducauerat. Et e regione coꝛonali apoſtolis ſtantibs ſal⸗ uatoꝛ ieſus ſine ſimulatione comedit. et traiectum ci⸗ bum coꝛpus potenter diſſoluit atq; cõſumpſit:nmon di⸗/ geſtiuo moꝛe vt nature requiſitum adderetur ſicut an⸗ te reſurrectionem vt homo moꝛtalis iam fecerat:ſed ve lut qui modicum conſumptum.et vanefactum magni poteſtate caloꝛis. Coꝛpus enim reſurgẽs feliciter velut ſpiritus eſu non indigebit.comedere autem poterit po⸗ teſtatiua virtute infatigato ſtomacho ad dirigendü nec ad egerendum vlla neceſſitas ſubadderetur. Exclude⸗ batur pꝛofecto in illa cõmeſtione deceptio quam phito⸗ niſſa in ſamuele ſauli fecerat pꝛimo regi populi iſrnelig: quoniam ſi foꝛma illa quam phitoniſſa neſcio qua ſi⸗ ** ctione ſauli fecerat oſtendi ad comedendum fuiſiet era⸗/ cta nullo modo potuiſſet neq; quodcunq; machiname⸗ tum ſimnle dialvlico miniſterio adinuentum. Et neim pij aut malefidi hanc in poſterum calummam potui/ ſent inferre. ſcilicet ꝙ incantetiomibus phitomcoꝛũ aut miniſterio demonu ſimnle coꝛpus apoſtolis fuiſſet oſtẽ ſium. ſaluatoꝛ omnium deus. tutoꝛq; virtutum pꝛoui, dus in futura aliquid eſibile comedere poſtulauit. wera citerq; comedit. Ded nec pꝛetereundum ꝙ tam diſcre tus eſt cibus:vt non panis non caro non aliquid aliud cõmeſtibile niſi tantum piſcis aſſus et fauus fuiſſet ap poſitus. Vlerũtamen ne inepta opinione falleremur: ſi chꝛiſtum talia poſtulaſſe ad ſignandum ſacramentũ magni miſterij arbitramur. Ant eqᷓ; pateretur ſeu moꝛe retur atq; relurgeret cum lactucis agreſtibus comme⸗/ ſtus eſt aſſatus agnus:poſt reſurrectionem vero cum melle piſcis eſt aſſus oblatus. Agnus cũ lactucis ama⸗ ris refertur ad patres veteris teſtamenti:qui viuentes in amaritudine vite multas tribulatõneſq; paſſi ad lo/ ca quaſi tartarea deſcenderunt. vt ipſoꝛum paſſio in aſ⸗ ſo agno ſignata etiam moꝛiendo lactucis agreſtibo ad/ deretur:dum nondum poſſent in ſuperna conſcendere Pilcis aſſus poſti relurrectõnem comeſtus noui teſta⸗ imenti fideliter ndeles inſinuat:quoniam ſi paſſio ma⸗ gna in aſſatione pꝛeſiruitur.nõ limbus mmſerioꝛ ſed glo ria ſuperna ? ine ffabilis dulccdo ſubſequuur. Hinc eſt ꝙ fauus mellis ano piſci ſociatur. Sed agnus in terra pilcis in ſecretioꝛi elemento naſcitur et nutritur. vt ex terra ſolida et firma ſit paſſio fluxibilis vero et cito ce⸗ dens ſignetur mauo elemento. Agnus ante reſurrecti⸗ onem cõmeltus per certuudine velut res ſubiecta ocu⸗ lis capitur. Piucis vero poſt reſurrectionem eſus in ſis de irretitur:dum non conſpicientibus oculis hamus ſub vnda ante thete laxatur: vt paſſio ſit in certitudine reſurrectionis et gloꝛie meritũ ſit in fide. ᷣauus ſiqui⸗ dem mellis integer non excuſſus fomentum ignis et dulcedinem poꝛtat.et quod lummis eſt fomentuʒ apũ operatione dulcedinem habet incluſam. Nam celebꝛa⸗ ta gloꝛia reſurꝛectionis in capite.illuminantur mentes in nde. Ende dulcedo peropitur:cum pius hominum intellectus fidei lumine illuſtratur. Et cum mandu⸗ caſſet coꝛam eis ſumens reliquias dedit eis ¶ Cum mõ ducaſſet coꝛam eis non manducantibus.vt attentius manducantem reſurgentema moꝛtuis conſpectarent. Etenim attentioꝛes erant conſpicere geſta chꝛiſti non intenti ad eſum.nec viſus in plura diuoluebatur. Cũ vero veratiter comediſſet eis poꝛrexit reliquias.vt ex eis edẽtes ipſum comediſſe fierent certioꝛes. Ex come⸗ ſtione ſiquidem aſſoꝛum agni et piſes pꝛiſcoꝛũ atq; no⸗ uoꝛum ſignatur vnum eſie meritum paſſionis.quoniã omnaa pꝛilca ſiue futura trahiciuntur in chriſtum. et ca licem ipe bibit omnium fidelium paſſionum. Et ſolus iple pꝛo omnibus penas tulit.dans in ſeipſo pꝛemium omnibus paſſionibus toleratis et tolerandis. Qð au⸗ tem apoſioli comedunt ſimul cum chꝛiſto agnum poſt — reſurr ectionẽ reliquias ſumunt cum chꝛiſto ⁊ ſub chei ſto et in chꝛiſto pꝛeteritoꝛum ſanctoꝛum atq; nouoꝛum et ipſoꝛum paſſionum ſeu meritoꝛum indicitur vna cõ munitas. Mos in chꝛiſto pᷣſtruitur ſic agente vt ſi glo⸗ ria reſurrectõis accepta certificauit infirmos animos per ea que ſunt vere cõmunia indigentia.quoꝛum mi⸗ nime tentus erat.ita nemo ſua ſanctitate in alta ſuba/ ctus.condeſcenſuʒ deneget ad eos quos nouerit fluctu are. Nec quia ſurrexit a vicijs adhuc eoꝛum funicuiis ir retitos animo claro deſpiciat. aut enim fuit aut erit aut eſſe potuit de numero vinculatoꝛum.Necnon et qð in — ſione reſttocd⸗ nſcencer⸗ voni teſtg pfouu oeſedgo rhneck intern tur. pt er tato ce/ unrerti eclaoel⸗ ſvonſi⸗ hamos eruuncine Uuusſiamn⸗ mn igniset nentuzapc⸗ m celeben⸗ turſwentes orminunm im moncu Cunmms L attenncs ſwanannt, chrſtinon hatur, Ci. noo, er Gecome⸗ S,von ſtumeta⸗ Etſons Qöan nunn o ſub ce nopoun rurync⸗ keytſgo⸗ o mnmnos goeumm ven fuan ſunculstt Gtenro net 1 „ *r“ vno fauente ſuperna gratia celebꝛatum eſt. poterit et in altero ſimiliter celebꝛari. vero ipᷣe pꝛius comedens aplis dedit reliquias ad ſimilia que paſſus eſt ipe inni⸗ tat:vt ſi fecit nohbis expediens et quod voluit:et nos qð reliquum eſt faciamus. Elnũ eſt opus paſſionis in chꝛi ſto:reliquie ſunt fideliũ cetere paſſiones. Et dirxit eis. Hec ſunt verba que locutus ſum ad vos: cũ adhue ſy ſem vobiſcum. Qm̃ neceſſe eſt implere omnia que ſcri pta in lege moiſi ꝓpletis et pſalmis de me. VYſta ſiqui dem ſupꝛa expoſita ſunt.et neteſſitatem nõ chꝛiſto ſed nobis ineſſe diſſertum eſt. Tunc aperuit illis ſenſum vt intelligerẽt ſcripturas. . Supꝛa ſcripturas exponẽ⸗ do de ſeipſo in itinere ipᷣe interpꝛetatus eſt.nunc ad in⸗ telligendum abſq; wocali expoſitõne aperit intellectuʒ. Tunc pꝛotinus aꝑtus eſt interioꝛ hoĩs ſenſus:cum ſe⸗ rene cognoſcit que ſupꝛa cõmunem hoĩm ſenſum ſibi aut alteri demonſtrantur. Pꝛecellit oino donum intel ligentie doctrine collate ꝑ verb um · Poꝛro etiã doctoꝛe non indiget: qui vt intelligeret dona ſuſcepit. Equideʒ et in his que traduntur in voce:ſpũſſanctus intelligen di gẽam oreſtat:aliter eniĩinuanum ſonaret vox ipſa do⸗ centis. Sanctas quippe ſcripturas velatas magnis mi ſterijs p ſe nemo cõſpiceret:niſi ſingulariter adeſſet in⸗ telligentie donum. Et in veteri teſtamento legimus pluribo vt intelligerent ſenſum aperuit. Yoſeph cum eſſet in carcere:vt ſomnia ſomniantiũ intelligeret dona ſuſcepit.et eductus de carcere interpꝛetatus eſt magni miſterij ſomma pharaonis.Oanieli etiã dedit intelligẽ tiam vt ſomnia ⁊ viſiones aꝑte cognoſceret Solus de us pᷣt ſenſum hoĩm aperire:vt alta intelligendo conſpi⸗ ciant. Non aũt omnibo deus intellectum aperit: ſed his qui auulſi ſunta ſteriliba ſcientijs et delectationibo pꝛa uis. Sic enĩ dñs ꝑ eſaiam dicit. Quem docebit ſcienti am:et quem intelligere faciet audituʒ. Alblactatos a la⸗ cte:auulſos ab vberibus. Sepe aũt que daturus ⁊ qui bus eſt pꝛo tꝑe atq; loco reſeruat:pꝛout dum erant iſra⸗ elis nlij in egipto vt intelligerent ſenſum eis non ape⸗ ruit: quouſq; ilos diuiſos ab impꝛobis ſuo ducatu in manu moiſi ꝑ deſerta tranſduxit. Juxta quod in deute-⸗ ronomio legitur. Et nõ dedit vobis deus coꝛ intelligẽs et oculos videntes et aures que poſſent audire:vſq; in pꝛeſentem diem. Maloꝛum quippe ſocietas ſepe fe/⸗ cit dona differri diuina.et loca delitiarum incolas ſuos diuinis muneribo pꝛiuauerũt.Diſſecari a malis ⁊ agre⸗ ſtis hoĩm vita: ꝓcurauit intelligentiam archanox. Et iuſte pꝛecãti dedit dñs co: intelnigens ſalomoni. At vbi ſaluatoꝛ ſenſum eoꝝ ad clare intelligendũ aꝑuit: opoꝛ⸗ tunitatem ſuoꝛum miſterioꝝ in carne geſtoꝛuʒ ſecutus adiunxit. Qm ſic ſcriptum eſt. Et ſic opoꝛtebat pati chꝛiſtum et reſurgere a moꝛtuis tercia die.et pꝛedicari in noĩe eius penitentiam et remiſſionẽ peccatoꝑ in om nes gentes incipientibo ab hieruſalem. Sepe dixiſſe me memini nullam neceſſitatẽ aut opoꝛtunitatem chꝛi ſto dominari:alioquin nõ ex miſericoꝛdia ſed ex iuſticia et neceſſario:ex chꝛiſto ſalus hoim adueniſſet Mihil enĩ ad pꝛemium cogit:niſi iuſticia Mihil opoꝛtunat ad actũ niſi neceſſitas Hec ſcriptura pꝛeacta de chꝛiſto im tam inacte pꝛo nobis feciſſe cogebat:cui narura ſuperfereba tur ipᷣe non ipᷣa vlla lege ſibi:dñs ipe ſcripture. ſcriptu⸗ ra non dña chꝛiſti AYdcirco ſcriptum erat.quod eſſe ſcri ptum ipſe fatetur.qm ſic erat ipſe futurus: ex que fecit plene facturus. Pꝛenuncia erat ſcriptura ſacra talium futuroꝛum.non tñ futura pꝛenunciatõe illa veniſſe ne⸗ ceſſitate conſtabat:vt chꝛiſtus iſta nõ egerit et paſſus fuerit quia ſcriptũ:ſed quia talia facturus erat ideo lon ge vel de pꝛope ante ꝓpſxtatum.MNon eni gratis redem ſpe c — De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. ptieſſemus. neca libera woluntate. ſed a neceſſitate pa⸗ tientis. Attamen qð ſcribitur facrum opoꝛtunitate: nõ ad redemptoꝛem ſed ad redemptos potius referatur. Quanq; tñ ſcriptum ſic ſit: aliter q; ſic ipm feeſſe po⸗ tuiſſe credamus. Moinde pati et reſurgere a moꝛtuis tercia die: ſolum voluntas fuit agẽtis. Opoꝛtunitas ve ro extitit liberandi damna patientis. Pꝛedicatio renitẽ tie noiĩe ſuo et remiſſionis peccatoꝝ in omnes gentes opoꝛtunitas eſt iuſticie hoĩm. et miſericoꝛdia creatoꝛis: non autem hoĩm neq;redemptoꝛis qm̃ nullus illa ne/ ceſſaria opoꝛtunitate penitentiaʒ agit aut chꝛiſtus pecca ta remittit vt aliter fieri nequeat:ſed iuſticia neceſſario penitentiã exigit.et remiſſoꝛ iuſtus libera voluntate pec cata remittit.vt ſi futura eſt ſalus opoꝛtet ꝑ penitentiã deiiuſticiam pꝛeuenire:peccatoꝝ vero remiſſio ex dei pꝛo miſſione ſi ubſequitur. Apertius vero interptatum opo⸗ tunitatis verbum congruitatẽ ſonat. vt ex parte rede⸗ ptoꝛis atq; redem pti credamus peracta cõgruere. Qfm̃ ſic opoꝛtet fieri:congruitate vtriuſq;:nõ neceſſitate mo rientis atq; reſurgentis. Penitentia diffundenda in o⸗ mnes gentes verbo clamatõis omes deliquiſſe demon⸗ ſtrat. vt ſi ad omnes penitentia ſit dicenda in omnibus fuiſſe culpam vꝛgebat iniquitas:necnõ et omnes poſſe penitentiam ſaluos ſieri nõ eſſet ambiguum. cum ſta tim adnectatur remiſſio ccatoꝛuʒ.que nec plus d be⸗ turiudeo qᷓ; eis qui gentilitatis noĩe diſtinguũtur aut a quib iudaicus ꝓplus circumciſione atq; lege ſecerni⸗ tur. Omnes enĩ peccauerunt et eguerunt remiſnone peccatox.ſiad chꝛiſtum ꝑ penitentiã ↄuertantur. Que velut conſcie magnoꝛum ⁊ imnumerabiliũ ſcelerum ne deſperent. eis chꝛiſtus peccatoꝛum indulgentiam repꝛo mittit. In noĩe poꝛro ipſius ſæc fieri chꝛiſtus ipᷣe decer⸗ nit qm̃ ex noĩe ieſu ſalus indicitur angelo diſſerẽte: ma gis vero poteſtatiue ſalus efficitur: qiñ ſibi a patre om nis collata poteſtas.?i hieruſalem fit huiuſcemodi pꝛe⸗ dicationis exoꝛdium:vt miſterio ſfinis pꝛimoꝛdia pꝛedi cationis conueniant. Hieruſalem terreſtris viſio pacis Dicitur: illam vtiq; ſigurans vbi interminate pax vera tenetur. NHecnõ verbuʒ ad eternam cõmonefaciens pa⸗ cem:in pace vtiq; ſuſcipiendum eſt. Carens pace docẽs exira cani ſimilis eſt· inquietus vero auditoꝛ quod dici tur reputat impoꝛtunũ et inſanit vbi doctrina edicitur ſanioꝛ. Ad firmioꝛem vero noticiam ꝑactoꝛum. ddicit eis iterum ieſus Pax vobis. Pacem ſepe replicat qm̃ nihil in coꝛdibus hoim ſuauius:nihil in moꝛibꝰ aptius in virtute nihil altius in beatitudine totum erit qð pol⸗ ſidebimus.Qn ſupꝛa dixerat pꝛedicare opoꝛtere peni⸗ tentiam et remiſſionẽ peccatoꝝ in omnes gentes:ilico ipſa die reſurrectionis ſuos apłos applicat deſtinatui ſi⸗ cut extitit deſtinatus a patre dicẽs. Sicut miſit me p ter:et ego mitto voſ.Ac ſi aperte dicat.Gicut me pater miſit mundum actione redimereat HH ſupos viam vite nouam cudere legem. moꝛes hoĩm renouare 2 vocare ꝑeccatoꝛem ad penitentiam pꝛeſtare ommbꝰ gen tibus rennſſionẽ omniũ peccatoꝝ:ſic mitto xos hc pa⸗ lam facere vniuerſis:vt ommis etas et ſexus omms na cio ceteriq; plus inſignis atq; plebeiugad ſupernã vi⸗ ſen eonetri ſuperſtitione ſeculi vamtate relictis fide ritate talibus ſtipulatõnibus moueantur. SGed nec auctoꝛitatem hanc noluit in noteſcere. veritatez et ptãtem indulgendi dedit hominibꝰ:qui defoſſos in ſce⸗ conuerti:ſi pſonaliter chꝛiſtum non poſſet adire, ꝛo⸗ inde vicem ſuam chꝛiſtus aplis cõnnſit. magis qut pꝛe⸗ cauens ne aliter quns a crimimbo relaxaretur. aut quis ſibi crederet peccata remitti qᷓ Fititnſiancta Ei rne —„ 9„ . leribus ad optima reuocabat. ne qiis cauſaretur nolle — 2 „* C8— Rℳ ₰ „ 4 —e 4 decernat. In virtute ſpirituſſancti auctoꝛitatem inuiſi bilem pꝛeſtat.:. Hoc cum dixiſſet:inſufflauit et dixit eis Accipite ſpiritunanctum:quoꝛuʒz remiſeritis peccata re⸗ mittuntur eis. Et quop retinueritis: retenta ſint. In ſpirauit in pꝛimo hoĩe ſpiraculũ vite:inſufſlat nunc ſpi⸗ ritum optime vite: necnõ ipe reſurgens a moꝛtuis ſpi⸗ ritus reſurrectõis inſufflat. Mos eſt benefici ea que nu per accepit cõmunicare cum charis. Et q;uis ſpfñ tune reſurrectionis nõ dederit: ſpiritum pame reſurrectõis indulſit:vt homo poſſet reſurgere a peccatis. Hac ipſe reſurrexit moꝛi eni in peccatis ipſe non poterat in qin b⸗ et omnes moꝛimur: a quibus vt reſurgamus inſuffla⸗ uit et ſpm̃:in cuius virtute fieret remiſſio peccatoꝛum Quoꝛum peccata remiſeritis. remittuntur eis: vt niſi reſurrectid iſta pꝛecedat:ſecunda puemiat in tormentũ. — Mꝛdinate aut factum eſt. vt ad remiſſionem et reten⸗ tionem peccatoxꝝ pꝛecedat largitio ſpirituſſancti:vt nun qᷓ; aliter credantur peccata remitti aut retineri ab hoĩe vncto.niſi pꝛout vtrunq; aut alterum ſpuſſanctus effe cerit. OQm̃ non eſt vnctus homo qui remittit vel deti⸗ net vincula peccatoꝛum: ſed qui de ſuꝑnis ſolus nouit incognita p homines hoĩm coꝛda: et quanta contritõne et attritione coꝛda terantur indecepte cognoſcit. Fallũ tur ſepe q;plurimi ſibi remitti peccata gaudentes. cum verbum abſolutionis.et manuum impo ſitionẽ accepe non remittat ſiue retineat:nec credat poſſe runt ab his qui ſacerdotio potiuntur.quibus ſpirituſ⸗ ſanctus deſuper non indulſit. qm̃ vidit obſcondituʒ in coꝛde criminoſi defectum quem qui pꝛeerat in terra pe nitus non aſpexit: aut foꝛte de ſpũs ſancti licentia debi⸗ to plus pꝛeſumpſit. Trutinare iuſtis ponderibo hoim ſcelera atq; conſcientias ipſioꝝ mole contritas nõ homi⸗ nibus datũ ſed ſibi reſeruauit altiſſmus. In ſide agi⸗ mus in iſta eccleſia militantes: ſed in certitudine nos agit omnipotens. Igitur conſulte atq; mandato factũ eſt nobis. vt ſi ſpuſſancti virtute pꝛecedẽte ſit remiſſio peccatoꝛum:qui auctoꝛitate fungi ſe gaudet ſecus qua ſpiritumſanctum pie crediderit velle peccata crimina ce pſicere q; ſine voce ſpũs ipᷣe perficiat/Et ꝓpter pieta tem in reum quem videt ſuis pedibus pꝛouolutuʒ.im pietatem non exerceat in deum quem deſuper habet in ſtiſſimuz: quod fieret ſi faceret quod facere iuſtiſimus nollet. Nou erit pꝛimo ſe anteq;ſup reum vecernat ſi auctoꝛitate debita fungitur. ſi plene depꝛehenderit cri⸗ mina criminoſi:et ſigna recognitõnis in reo ad faculta tem aſp:ciat:et tũc ſententiam pꝛoferat ſiue ſuſpendat. MReus auũt cum certus eſſe non poſſit quid in eum ſacer dos efficiat. et quanta ſupeum deſcenderit benignitas ſpirituſſancti ſtabit in fide ſuſpenſus.ſemetipm certa ratione depꝛehendens ſi quanto doloꝛe ꝑpfunditur male geſtoꝛum ſi adhuc in amma pꝛeludit tenebꝛoſa imago: ſi quid pati velit et illa non cõmiſiſſe ſi quam diſponit aduerſus fntura cautelam:ſi quibus oꝑibus aut quam patratoꝛum lanxit emendam.et ſi quod eſt om̃is facul⸗ tatis in ſe agere pꝛeintendit.et iuxta hec aut ſecus ſpũs ſancti gratiam aduerſus ſe credat ꝓpiciam atq; remotäa Wec dumtaxat congregatis diſepulis abſq; thoma di⸗ cta conſpicimus. Ideoſequitur. homas aut vnus de duodecim.qui dicitur didimus:mon erat cũ eis quã⸗ do vemt ieſus. Iſtud diſpenſatiue factum agnoſcimꝰ vt vnius abſentia certioꝛ in poſterum redderetur pꝛe⸗ ſentia ſaluatoꝛis: et ad ſanctarum cicatricum inuitare⸗ tur palpatum.qui preſens in die reſurrectionis nõ fue rat et ſua læ ſitatio poſt reſurrectõnis certum pꝛeconiũ nim heſitare ꝓpellit:mec ob impietatis ptinaciam ſe di/ xit mſi viderit crediturum. ſed obregimen ſpũſſancti oꝛdinantis commoda poſteroꝛum:et ob vehementiam gmoꝛis quam gerebat ſciendi reſurrectõis huiuſcemo⸗ di veritatem. Seꝑ vhemens amoꝛ ad aliquid nondũ ageptum deludi tunmens credulitatẽ adhibere retardat. ſiue experimenta ſiue ſigna ſubueniant. Sed pie recõ⸗ pingendus eſt iſte nec immerio caruit primoꝛdio re/ ſurrectionis.qm̃ non erat ipᷣe cum ceteris qñ ieſus ap/⸗ paruit. Semꝑ multationẽ patitur a cõmunitate ſecer ni:et cõmunitati debita pꝛemia ſingulariter gradiens non accipit. Qui cum reuerteretur ad cenobium ſan⸗ ctum a confratribus audiuit Tlidimus dũm. Bona cenunciant contigiſſe fratribo congregatis:quia fere in explicabile dicitur qᷓ; lbonum et qᷓ; iocundum ſit fratres habitare in vnum. Quã bonum vt dicunt vidimus do minum. Et quanq; ſingillatim adeſſe poſſit hominib lvnitas:pꝛefertur tñ que cum multis habetur.et ad cõ firmationem eoꝛum que ſingillatim videntur in cauti⸗ one referũtur.et ipſa celebꝛatur experientia reſurrecti⸗ ue nouitatis:et in ipa fiunt palpationes ⁊ gaudia ⁊ oſtẽ ſiones belloꝛum.et poteſtatiua cõmeſtio:et datio ſpiri/ tus in remiſſionem fidam peccatoꝛum atq; culperum. Segd thomas ſlc audiẽs pie dolet.iraſciturqʒ ſibi ꝙ in tali viſione non fſuerat ipie cum ceteris:crediturum ſe denegat reſurgentem.mſi aſpiciat viſu palpet et tectu. LInquit eni. Miſi videro in manibus eius firuram cla uoꝛum.et mittam digitum meſ in locum clauoꝛumet mittam manũ meam in latus eius:mon credam. .u pꝛa diyximus vnde thomas volebat a tarda credulitate detineri. quem aut credimus ꝓphetam,aut omnino do⸗ tem reſurrectionis ignoꝛanteʒ. Di ꝓpłeta pꝛenouerat foꝛte chꝛiſtum reſeruaturum in coꝛꝑe cicatrices ſed ma gis totalis reſurrectionis ignarum que omneʒ defectũ innatum atq; illatum in coꝛꝑe beate reſurgentis exclu⸗ dit.quanq; miraculoſe miſtice apiq; derogatione beate reſurrectionis credamus.ipᷣas chꝛiſtum in ſuo coꝛpoꝛe reſeruaſſe. Mira pꝛeſumptio huuus hoĩs.qui niſi er pa⸗ cto credere non diſpomit. Seruus dño diſcipulus ma⸗ giſtro. creatura creatoꝛi.hmo deo conditionem indicit Nec chꝛiſto ꝑ fidem coaptare ſe ſatagit.niſi pꝛius experi entiam pꝛeroget. In ſide agimus.in fide noſira ſunt pꝛemia. In fide pꝛo pꝛemijs inida meritoꝝ. Ratio et ſi des ad merita nõ conueniunt. Gides et exꝑientia incre menta excludunt ſubumium pꝛemnox.et nihilominus niſi aliquid experientie ad fidẽ pꝛemnũ nõ obueniat.ſidẽ dictiſomnino adhibere recuſat· Sed hoc factũ nouimꝰ vt ad quod eſt vere pꝛeuium fidena fundamento ſidei doceremuw Pꝛomde ſequitur. Et poſt dies octo ite⸗ rum erant diſcipuli congregati thomas cum eis. Ve nit ieſus clauſis ianuis et ſietit in medio et diit eis. Mar vobis. Sepe tractata iterare nõ eypedit. ſed nu⸗ merus dierum venit in cauſa qui ob hoc octauus deſcri bitur.in quo chꝛiſtus heſitanti thome ſubuemit. qꝛocta ua eſt regnant iũ vbi fides omnincex perpetua viſione ceſſabit. Deinde dicit thome. Infer digitum tuũ huc et vide manus meas:et affer manu m tuam et mtte in latus meumꝛet noli eſſe incredulus ſed fidelis. Elide pꝛofundum clementie ſaluatoas. vt quod diſcipuius et ſeruus ſibi pꝛo conchtõe pfixrerat exequitur magiſter et dñs quaſi legi quam homo effecerat wluerit ſubiace re. ſed ſiquidem voluntate. quia ſic eum curaturus in il lo poſteris pꝛouiſurus ante puiderat ſicq; uinpleturus aduenerat. Id thome oſtendit quod ſuxꝛa diſc ipulis. quanqᷓ; ad ſingulare thome decretum ſingulariter ipſe pꝛouiderat: cum ad manus palpandas digituz ad latus manum eius erpoſcit Qd vtrum thomas tetigerit ſeri ptura non eyplicat. Magis pie iñ credimus inſpexiſſe: KkE 2=? ſo⸗ talt R ſon do gte ſcrip toob ettv mer ehete vr ſoa⸗ lume isl Peli (Weetl ſ ſamg gedit Elet iſto⸗ MItur! Perg⸗ Juan Ngoas impro ł Unle cod itate Action dum bus! eſti⸗ erit tita cree ſop cun ur mul atq Pptur⸗ D ſatta⸗ umn leinn Wn ll pſiſen ito t1ne ikſt⸗ masy iſet. dion nen ſüca nfe⸗ ſt iſis fentiun ſeen⸗ ongi tanit. Nererõr dio le⸗ ſus 1 teſeter diens in ſn Born aferein Lfranes dinnod rincarti⸗ eſornci udingſi Atioſpir honn, Pbion turumte er tactn. fmmm uorumne m. Ba tebultate nmnow⸗ nopetat oſedma deai tiserclu one bente nocorpoe iniſterpe⸗ Ppulustna ſem incnct pauseiri noſira ont Paroatß entignnae hblommmnes Geniarſi güroum nento ſte eoocto is mes Ge et dytas⸗ cit.kun⸗ guosaten. n N one ntrühve mmitrein blahurs trſchie turtsini hpeeuns pſeptle, arterppe 3AOluns gentſon iſberte Ratq; ad omnirotentiaʒ verbi dñi ſaluatoꝛis potenter di⸗ ſcipulum in ſi ſe ſubito ſuſcitatũ.Neq; phas eſt credere foꝛamina in illo coepe reman ſiſte ſed diuina puidentia taliter cicatrices quediſcipulis potuiſſent oſtendi.et ad confuſionẽ impioꝝ atq; maloꝛum cum omm coꝛpoꝛis gloꝛia vſq; in fſuturum iudiciũ reſeruari Et plus in hac nte mihi ſubuenit eccleſie pia credulitas qᷓ; quarumq; ſcripturap auctoꝛitas.Reuocauit chꝛiſtus poc argumẽ to ab infidelitate diſcipuluʒ: et cõmonefſecit diſſertõne verwꝝ dicens. MNoli eſſe incredulus ſed fidelis. Nõ im merito ſed neceſſario eſſe incredulũ dñs diſſuadet.a bet en incredulitas adnera ſupꝛa modũ hoerenda ꝑicu⸗ la:vt qui eſt incredulus ſic etiã et rebellis. CInde moi⸗ ſes ad aquas contradictõnis ꝓplm appellauit incredu⸗ lum et rebellẽ dicens. Audite rebelles et increduli. Sʒ q́uis in ſerie verboꝑ pᷣmittatur rebelles.in rei veritate rebellio ab incredulitate cauſantur: vt pꝛius in fide mi noꝛetur aut in toto deſiciat qui rebellat. Rebellare aũt e eſt aduerſus ſeipᷣm diuinum excitare furoꝛem et iu ſtam perniciem ꝓmereri. Hebellat ptinus qui nõ ſane credit:qui directionibo iuſtis verto contradicit et facto. Et feſtinatioꝛe moꝛte multatus eſt aaron: et terre pꝛo⸗ miſſionis ſibi eſt denegatus introitus eo ꝙ oꝛi dñ pꝛo batur incredulus. EUnde dñs ad moiſen de aaron dicit Mergat aaron ad populos ſuos:non em intrabit terrã quam dedi filijs iſrael. eo ꝙ incredulus fuit oꝛi meo ad aquas contradictõnis. Et moiſes ꝓplo incredulitatem impꝛoperat ꝙ nõ crediderũt exploꝛatoꝛib qui fructus attulerant de terra ꝓmiſſionis.et quodãmodo pauefa⸗ ctio deſierat. Pꝛopꝛiũ eſt incredulitatis ad agenda tepi ditatem inducere. necnõ pauefacere inexptos. Rectis actionib caret incredulus:et neſcit quo tramite agen⸗ dum ſuſcipiat:et leſitans tremebunde infideliter operi bus ſe pꝛeſtabit. Sic eni ſcriptuʒ eſt. Qui incredulus eſt inũdeliteraget. Et abacuck. Qui incredulus eſt nõ erit recta in eo aĩa eius vt nec recta ſit in intellectu ve⸗ ritatis aĩa nec affectũ iuſte dilectionis habeat.quẽ in⸗ credulitas deſpicienda cõpꝛeſſit. Et mmcredulis nõ in ce lo pars:ſed in ſtagno igne ardente et ſulphure qð eſt ſe⸗ cunda moꝛs.ic ꝑ hoc irrefragabili argumento percipi⸗ tur ꝙ incredulitate depulia veceat eſſe fideles.qm̃ ocu⸗ li dñi pietate ad fideles terꝛe feruntur. Et hicet vbiqq multum laudabitur vir fidelis. Girmatus diſſuaſione atq; ꝑſuaſione diſcipulus et abſq; e aliquid eum ſcri⸗ ptura feciſſe commemoꝛet chꝛiſto reſpondiſſe teſtatur. BDñs meus et veus meus. Hec cõfeſſio in eam qua facta eſt veritatẽ.omnẽ incredulitatis excluſi erroꝛem: cum ipᷣm chꝛiſtũ in carne reſurrexiſſe conſpiceret alta fi de innixus.etiã eum deum ſuum et dñm fateretur. lei⸗ pſum mente arguens ꝙ de re tam vera diu heſitauerit. Sed pꝛiſcoꝝ dubiũ cum huiuſcemodi argumẽta ſum⸗ pfiſient: poſteroꝝ coꝛda in fide ſolidauit. Yeſus aũt ſo⸗ lidato he ſitanti diſcipulo:de fide magna diſſeruit dicẽs thome audientibo ceteris. Quia vidiſti me thoma crxe didiſti. Deati qui non viderunt et crediderunt. Tho⸗ mas vidit et credidit ꝓpter quod et locutus eſt. Niſi vi diſſet nõ credidiſſet.ſi nõ credidiſſet nec locutus fuiſſet dus meus et deus meus.Mec ipᷣm in ꝑte oꝛbis ſibi cõ⸗ tungente: vſq; ad effuſionem ſanguims et moꝛtẽ coꝛpis pdicaſſet. Sed quid vidit. Carnem dumtaxat. Quid confeſſus eſt· Suꝑ omnia excedens qð oculus ipᷣe con ſpexit. Nam deitatem ex carnis viſione videtur funſſe cõ feſſus Sed nec inſpecta etiã incoꝛruptibilis caro ad dei tatem pꝛeſtauit aſſenſum:qᷓ;uis dicat aplus. Ynuiſibi⸗ lia eni deia creatura mundiꝑ eaque facta ſunt intelle/⸗ ca conſpiciuntur. Diuerſi enĩ ſunt harum ſcripturax Reſurrectione domini ſaluatoꝛs. H ſenſus. Aliud ꝓtinus in mente thomas aſpexit operan⸗ te ſibi gratia dñi ſaluatoꝛis:vnde credulitas in ſeipo re uiuiſcere cepit:et alte motus eructauit altiſſimuʒ ver⸗ bum. Ged quia in illa carne reſurrectionẽ pfectam il⸗ luſtrata mente cognouit:non humanuatis aut carnis virtute ſed deo viuo et vero tribuit. Jdcirco in extaſi quaſi factus:in lxc verba pꝛorupit. Ons meus et duuus meus. Clerutamen ſubrogatis argumentis vemt in fi dem. Idcirco dñs beatiſicat omnes credentes pꝛimiti⸗ uos qui argumenta nõ habuerunt. necnõ et poſteros qui carebunt.qm̃ remotis rõnibus et argumentis foꝛ⸗ titudo fidei ꝑpamplius inclareſcit. Poꝛro beatitudo iſta patres primitiuos et ad chꝛiſtum poſteros vere creden tes incluſit:qᷓuis ſub pᷣterito tꝑe ſit facta platio. Oul⸗ ta ſigna facta in conſpectu diſcipuloꝑꝝ ad reſurrectõnis argumentuʒ iohannes euangeliſta comemoꝛat que in ſuo libꝛo ſcripta denegat eſſe.ſed euangeliſte alij iam de ſcripſerant.et ſi non omnia imponitur aſſerendi ſilenti⸗ um ſimiliter⁊ diſſerendi:ne qui pᷣſumant in euangelio ponere quod notarij euangelici nõ ſcripſerunt. Et qua q; multa alia tñ non ſcripta. et ſi nõ ſcripta explanatio inhibetur:cum pia fides abſeq; piculo poſſit illa multa ſub nube complecti. Sed hec et oĩa que de chꝛiſto ſunt ſcripta in hoc fine conueniũt· et totius ſcripture hic eſt terminus vltimus cõſtitutus:et credamus quia ieſus incarnatus.natus.conuerſatus paſſus.moetuus et ſe⸗ pultus:regreſſus ab inferis celumq; cõſcendens eſt ve⸗ re filius dei. Et credentes nõ ſumus immeriti nec fi⸗ des ſuiipius ipſa finis.ſed vitam habeamus eternaʒ in noie eius ſq; creditiieſu. ab eterno filij dei ab eterno p nobis in tpe filij hoĩs facti.ſalutẽq; ſic penaliter et ſtren nue opꝑati.vt ſalus omnibo vere credentibo in nomine eius tota ⁊ ꝑfecta ineternũ ꝓueniat.Argumentis mul tis erat declaranda hec nouitas.ꝙ coꝛpus a ſepulchꝛo et ꝙanima receſſit ab inferis:nec decebat ſem per deliteſce re:qui ſui noticiam venerat cõferre moꝛtalbo/ꝛoin⸗ de.ieſus ſe manifeſtauit ad mare tiberiadis. Tem⸗ pus actus locus teſtes et modus hoc miſteriuʒ magnũ in fide atq; in moꝛibo clamant. cum eternus voluit hu⸗ manatus in tꝑe fieri: ommia que deinde geſſit fecit in tpe necnõ et momenta tpis nris vtilitatibus pagit. Et tpus addit ad tempus: vt ſit omino poſterius qð ſequi tur ad pꝛius:et amenioꝛibo beneficijs vernat tꝑus qðõ ſe quiturqᷓ; quod dicimus pꝛeteriſſe. Vnde cũ ieſus iam ſe pluries reſuſcitatum aplis oſtendiſet locum dumta xat non pſonam diuarians:vt locus ad mare tiberiadis penitus diceretur: manifeſtauit ſe nõ alium:nam idem in omnibus chꝛiſius. Sed an ad oculum an ad intelle ctum an ad vtrũq; manifeſtationẽ factaʒ cognouimus Ad oculum poꝛro facta eſt. cum vere verũ ſuum coꝛpus oculis diſcipuloꝝ obiecit. non aliter obuelatũ aut effigi atum q; qð de ſepulchꝛi theca retraxerat. Intellectui ve ro ꝑ fſidem innotuit. Non enĩ iohannes vixiſſet dñs eſt nec ꝑetrus ſolidus coꝛpe ſe donaſſet fluido elemẽto ſub mergi non pauidus.niſi aĩio per fidem eſſe dñm cogno⸗ uiſſent. Sed quibus et qualter ſe dñs manifeſtat ꝑ fi⸗ dem ſcripturas veteris teſtamenti et noui ad vtilitatẽ ntam pariter cõuertamus:vt tpali manifeſtatõne pre⸗ habita conſequamur eternam. In pſalmo ſiquidem le⸗ gimus. Qui ſedes ſuꝑ cherubin:manifeſtare coꝛã effra vm bemamin et manaſſe. In his tribus hominibo ab oꝛigine noĩim ⁊ exgeſiis honoxꝝ vniuerſitas deſignatur quibus in hac vita manifeſtatio diuina confertur. Non dixerim illam omnino que reſeruatur in patria: nec ilã que pꝑ contemplatõnis ſtudiũ quadam ineffabili guſia ta dulcedine ſuꝑerogatõnis dono multis cõceditur.ſed Ulam que fidei et aliarum virtutum ope infertur: vt hec ſit dei oimq; rerum manifeſtatio ipius et ipſaxꝝ iuxta ca pacitatem pfecta et inheſitata cognitio. Hoxꝝ vero triuʒ poſt natum legimus beniamin in cnius partu ſua ma⸗ ter extrema vite ſ uſcepit. QAuamobzẽ cum alitera mo/ riente matre:a patre vero beniamin ſcʒ filij dextere no⸗ men accepit. Poꝛro fülij dextere hi ſunt.qui omnia que faciunt aut querunt ad amoꝛẽ ſupnoxꝝ referunt: vt ni⸗ hil velint agere habere vel querere gue nõ patrie ſupne coueniant. Supna patria in deſignatõne ſua Exteram tenet. ſiniſtra vero patriam terrenã et infimam pꝓfert: quod in ſituatione iudicij extremi ſatis aperte cogniſci⸗ tur: cum electi ad vertram repꝛobiad ſiniſtram oꝛdinã⸗ tur. Er de regina ſczeccleſia oꝛthodora dicitur. Aſtitit re gina a dextris tuis in veſtitu deaurato. YIgitur qui fili ſunt ſuꝑne patrie terrena deſpiciunt.et ne quomodoli/⸗ bet tpaliter implicentur tota virtute contendunt:et ſo⸗ lum ad ea que virtutis ſunt ſ atagunt. Atqui et ipe ben⸗ iamin alia interptatione virtutis filius appellatur. NMa⸗ turali nempe moꝛe fertur filius in parenteè. Etenĩ om⸗ nis homo ſic creatus eſt. cum diuinaʒ in ſe ſuſcepit ima⸗ ginem. vt in virtutem velut in matrem ineuulſibili amoꝛe feratur. Siquidem filij paruuli exiſtentes ma⸗ terno lacte aluntur donec ſolidioꝛi cibo fuerint aptioꝛes et excubant ad maternaſmammillas ſollicite ploꝛatus atq; ſingultus cũ ſuxerint terminantes et abſtergit ma ter in filijs ſoꝛdiunculas incaute contractas: et decan⸗/ tat feſcennias ſepe ſepius vt quieſcant: et pannis fre⸗ quenter inuoluit ⁊ faſcia. ne tenella membꝛa ledantur AVrrephenſibilis mater eſt virtus et tales filios parit. Hoc eni eſt pꝛimũ eſſe virtutis: vt ſine iuſia rephenſio ne conſtituat. Et nutrit lacte paruulos: eos videhcet qͥ nondum pfecte ſpũaha ſapiũt ſed glſcunt Qð aplus paulus in vrrtute cõſtitutus nutritoꝛ ſic ſuos in chꝛi⸗ ſto filios nutrlebat dicens. Et ego fratres nõ potui w bis loqui quaſi ſpũalibus ſed quaſi carnalibo tanq; par⸗ uulis in chꝛiſto lac vobis potum dedi nõ eſcam. nondũ eñn poteratis intelligere. ſed nec nunc quidẽ poteſtis. Eſt eni lac virtutis pꝛima exuditio fidei vt in chꝛiſto ꝑ⸗ fecte credatur. Et hi puuli ſunt in chꝛiſto qui credunt in ipſo nondũ er ammo tpalia cõtemnentes. nec exeis ſuboꝛtas contentiones effugiunt. ignoeantes quid ſit vere abdicationis miſteriũ.et que ſit ad chꝛiſtuz plena confoꝛmitas.et poſt hanc vitam quid pariat. Spũales yero filij quibus ſolidioꝛẽ eſcam virtus cõtribuit ſunt. qui non ꝓ viſibilibus bonis vſq;quaq; contendut. WMa bet ipa virtus climaticos filios: nec eos qui in infimo gradu graciuntur væſpicit. ſi ad altioꝛes velle aſcende/ re ipſa cognoſcit. Sed puul ad mammullas virtutis excubant. vt ꝓ capacitate alantur. Et mundi miſerias cerminant:cum in virtute leticiam conſolatõis accipi⸗ unt. Quod ſibi ꝓueniſſe dauid pſalmiſta fatetur. Se cundum multitudinẽ doloꝝ meoꝛũ in coꝛde meo: con/⸗ ſolationes tue letificauerunt aiam meaʒ. Mon enĩ tam E varia eſt multitudo doloꝑ: illam conſolationẽ virtu⸗ tis quantitas nõ excedat.Abſterguntur filij a ſoꝛdibus a virtute:pꝛimũ nanq; officiũ eſt virtutis a continctis tergere maculis. Cantat coꝛam puulis feſcẽnias alma mater ꝓcurans ipᷣis optatam requiem. cum pꝛo amo⸗ re ſuꝑne patrie ſuadet omnia tolerare atq; quietos in ipſa et ꝑ ipam in ſeipᷣis et ad alios fieri.vt nil puerſum Ppcedat ab eis. MHoc ꝑ eſaiam ſumma virtus enunciat. Quieſcite agere puerſe. Rememoꝛat interdũ faſcennã do hec pia mater eos quos ab exoꝛdio aluit: et quanta paſſi fuerunt ſepe cantat. et quam palma fuerint aſſe cuti deducit in carmen vt ſi quiwiam aduerſi ꝓueniat quartuſdecimus patientiam habeant ex exẽplis:et pamplius habeant e⸗ —, „ „·—GW e . „ . ꝓpmiſt. is · Et eos inuoluit pannis:ſicut vite actoꝛ mant do moꝛiturus naſcens. inuolutus eſt in natiuitatis ex⸗ oꝛdijs. Panni ꝓtinus ſunt ipſe humane vilitates atq; miſerie.quibus etiã inuite inuoluimur. quas ſemꝑvir tus ante oculos nre mentis ꝑ conſideratõem ſtatuit et hie ſupbiendo labamur faſcie pſeuerantie circa ſuos fili os illos ſtringit. Sed ſilentio nõ pꝛetereat. ꝙ naſcente beniamin mater in partu moꝛitur: et ipſe dextere ſiue virtutis filius nuncupatur. Aſtant due matres: car⸗ nis videlicet et ſpiritus. Mater carnis caro eſt. mater vero ſpũs eſt virtus.vna ꝑ naturam:altera ꝑ gratiam conſtitintur. VUna ſuſcepto humano ſemine: altera fit ſemine verbi. Per vnam peccatoꝛes mundo naſcimur p alteram iuſiiſicamur. Sed cum in virtutis filiano/ nem tran ſimus ꝑ gram.id fit vt moꝛiatur in nobis qð premebat ꝑ coꝛruptam naturam. Alc ꝑ hoc quotquot in beniamin deſignantur: merito in pñti ꝑ altitudinẽ co⸗ gnitionis in futuro ꝑ actum fruitionis diuinam mani⸗ feſtationem ſuſcipiunt. Manaſſen vero natũ legimus in egipto a ſancto ioſeph poſt ſuarum tribulationũ lau⸗ dabile complementũ:vt in oꝛtu eius ipᷣe pater ex re no men dederit appellans eum manaſſes dicens. Obliui⸗ ſci me fecit deus oĩm laboꝝ meoꝛum.et domus patris mei. Pꝛoinde manaſſes obliuioſus mmterpꝛetatur. Nõ ommis obliuio vna:ſed illa quam ſcriptura ſacra com⸗ mendat. Oicebat ſe oblitum ioſeph ſuoꝝ labvx. domus qᷓ; paterne. ſi hec obliuio bona nõ eſſet tantus patri⸗ archa nunqᷓ; iſta dixiſſet. gloꝛianter obliuionis ſilio no⸗ men dando. Non aũt mentis obliuionẽ credamus que memoꝛie defectũ impoꝛtat. Mam ſioblitus erat laboꝝ domuſq; paterne.quõ noĩabat cum nihil veternunata ſententia de pteritis loqui poſſit lngua. niſi ꝙ ei dicat fixa memoꝛia.Si wero pꝛeterita referebat.quõ oblitus erat. Si oblimonẽ fieri dicimus maloꝝ adeptione bo⸗ noꝛum.et bonoꝛum adeptione meliox. velut ſi quiſpiaʒ infirmus ſamtatem aſſequitur infirmitatis dicitur ob⸗ litus nõ ꝙ interdum non habeat in memoꝛia: ſed quia ſanus nõ patitur in pſona et nihilopendit ridenſq; illaʒ cõmemoꝛat· vera coꝛpis ſanitate pfungens. Et velut miles in regez electus nõ obluniſcitur militaris ſtatus: ſed velut oblitus illum puipendit in poteſtate regia cõ ſiitutus.ſicqui diuinam manifeſtationẽ aſſequi concu piſcit. obliuiſci opoꝛtet oĩm terren oxꝝ:in quibo lalvꝛ eſt. et afflictio ſpũs.et bonoꝝ tpalium adeptione virtutum et ſpe firmiſſima ſuꝑnoꝝ. Sic ſps ſanctus p os dauid futuram inuitabat eccleſiam. Aludi ſilia et vide et incli na aurem tuam:et obliuiſcere ꝓpm tuum et domũ pa⸗ tris tui. Eſt et obliuio que ſenſum remiſſionis peccato rum cõſequitur:ſcʒ iniuriarum illataꝑ a ꝓximo obliui⸗ ſci poſſe. Palmiferum culmen iſia nanaiſcitur: et quan to in hominibo rarioꝛ.tanto ꝑpfectioꝛ.et ſi nõ abraderet penitus a memoꝛia. fel tamen amaritudinis nõ pſiſtat in aia. El elut enĩ oblitus habetur qui ſic ſe habet ad le dentem primnm ficut ad non ledentẽ: ſed gratioꝛ. ſi ſi⸗ cut ad diligentem. Etiam ipm effraym in egipto natuʒ ſcriptura cõmemoꝛat:cum ſiatim nato exre pater wca bulũ dedit dicens. reſcere me fecit deus in terra pau pertatis mee. Satis creuerat in egipto ioſeph quã ter⸗ ram ſue pauptatis appellabat pꝛo eo ꝙ venditus a fra⸗ tribus. ab egiptijs emptus. illam intrauerat. SZine cri mine in carcere poſitus non de ꝓpꝛijs ſumptibꝰ ſtipen dia vite captabat.ſed intantũ diuina pꝓuidentia creuit: vt egipti ſaluatoꝛ et dũs diceretur. Pꝛoinde ſcðo ſuo filio effraym nomen impoſuit:qui lingua nia interpꝛe⸗ tat ur accreſcens. Sed ꝗᷓ ſit vera crelcentia: chꝛiſti veraã 4 na w tis llte uit ſcete ſeere⸗ eter pyar tres⸗ ciaſc ſens jgeſt ſeſtn⸗ ſeton cbacit laliek ſettur⸗ hasſe lente. delice tres nesa inani ſede eteꝛn gis dr enide lit den Petatea Paupd tetrer Uitie ic⸗ vite Ap peol 0 ſcet te⸗ jöae tion mag pꝛece tutis. conſo tur. C. Ellis, ſta C leber mvele dermn ei moleae cumg Pirtute tuteg onen D alente ſigen irdie tetnn untc W Cgrog ter ernen 1.Obiini mus paens etarur. ſoericen Vr,Dne ths potn/ o ſlono/ mus que nt bbox erpmunata ger dicn öobtus eptione bo⸗ ſiqviſpi, diaturob; dathie⸗ ndenſczulg .Et wrt aroſtane: gtenegace.S equi conen bloloreſ, pirrutom os dli gect ind wmüpa⸗ W no obiius ureten praeret noͤgſtine abetcſe torſiit ptonunh oerwwd bqͤter fui Hine rl ipſtien ugeul ſcdo ſio taee eſee . manifeſtationem merito ſue actionis expectans:ſacra vwolumina ꝑſcrutemur. reſcit in anima fides trinita⸗ tis in pꝛeſagium liberatõnis eterne:prout in ſomno vi⸗ dit exiſtens in carcere pincerna pharaonis. lidebã in⸗ quit coꝛam me vitem in qua erant tres ꝓpagines cre⸗ ſcere paulatim in gemmas:et poſt floꝛes vuas mature cere:calicẽq; pharaonis in manu mea.Tuli ergo vuaꝰ et expꝛeſſi in calicem quem tenebam: et tradidi poculuʒ pharaoni. Elitis hec eſt diuina et vna ſubſtantia:in qua tres ꝓpagines ſunt.ſcʒ tres perſone eiuſdem ſubſtantie eiuſdemq; nature.que in ſemetipᷣa incõmutabilis ma⸗ nens paulatim coꝛam vere fidelib creſcit in gemmas: id eſt in ſancta deſideria.et in floꝛes id eſt in opera mani feſta:et vue matureſcunt cum fructus noſtri opis ad p fectum pꝛoueniũt:expꝛimuntur cum ſegregatur vinuz ab acinis.videlicʒ cum iuſticia ſecernitur a peccatis. In calice funditur:cum fit iuſticia in certa menſura. Et of⸗ fertur pharaoni cum ſeruus ſuo dñoin placitis actioni bus ſeruit. Necnon ⁊ in chꝛiſto qui eſt vitis vera ipᷣo di/ cente.ego ſum vitis vera.tres ꝓpagines ſunt tres vi⸗ delicet ſubſtantie in vna ꝑſona deitas anima ⁊ caro. Et tres hoĩm ſtatus tendentium in ſalutem velut pꝛopagi nes a vite ab ipſo ꝓgrediuntur:qui augmento virtutis in anima iuſta inuiſibiliter creſcunt· Creſcit etiã is.qui ſe deo dicauit in paupertatis amoꝛe.vt in ſpiritualibus eterniſq; diuitijs augmenta maioꝛa ſuſcipiat. vt eo ma gis diligat pauperem ſieri q; cupidus locupletari. Sic eni de ſeipſo ioſeph patriarcha dicebat. Creſcere me fe⸗ cit deus in terra pauꝑertatis mee.Creſcit quis in pau⸗ pertate cum eam habendo plus diligit · Creſcit quis in pauꝑtate cum quanto m illa voluntate paratioꝛ atq; a terrena ope expeditioꝛ:tanto impꝛedabiles virtutuʒ di uitie ꝑaugentur. Creſcit homo ſepe firma in eternis di uicijs:quanto hic plus deficit a tpalibus bonis Oꝛdina uit etiam omnipotens multos ꝑ tribulationes ⁊ aduer ſa plus creſcere:qm̃ ꝓpꝛium eſt virtutis aduerſitatib. pꝛoſperari. Vnde de filjs iſrael legitur.ꝙ quantomagis oppꝛimebantur:tantomagis multiplicabãtur atq; cre⸗ ſcebãt.Optime radicata noſcitur virtus que creſcit in⸗ ter aduerſa.et dum ſeueri fluctus inſurgunt:in altioꝛa ipᷣa conſurgit. Et ex ſacris geſtis aceepimus er inunda/ tione aquarum arcam in ſublme perlatam:vt quanto⸗/ magis aqua excelſos montes exceſſerit tanto arca ipos pꝛecelierit.quod figmiſicatiue trahicitur ad examen vir tutis.vt virtus tunc ſuperferatur: cum ad ima diecta conſpicitur.unc pamplius creſcat:cum oppꝛeſſa vide tur.Cunc attollatur in altis cum videtur circundata p callis. Creſcit omnis qui fideliter in templo dei mini⸗ ſtrat. Et hocipſum eſt crxeſcere quod a fideliter miniſtra re.hocipſum miniſtrare facit et creſcere.pꝛout de ipſo ſa muele legiturꝙ creuit et dñs erat cum eo.quia ſideli⸗ ter menitkranit in templo coꝛam hely cui mater obtule⸗ rat.et ipſe iam oꝛacula diuina ſuſceperat. Sed nec qꝛ mole coꝛpoꝛis creuerat deus erat cum eo.quamobꝛem cum gigantibus magis ipſe fuiſſet. Sed quia creuit in virtute cum tempoꝛe nobilius:qᷓ; in tempoꝛe cum vir⸗ tute.Pꝛopꝛium eſt electoꝛum ad diuinam mamfeſtati onem ſpectantium. vt plus in eis virtus creſcat q; tem pus:et in tꝑe magis fiant virtute pꝛoceres.qᷓ; coꝛpoꝛe p cellentes. Quod iob ad amicoꝛum obiecta reſpondens incrementum virtutis non coꝛpoꝛis augmentum oppo ſuit dicens.Ab infantia creuit mecum miſeratio. Que rit etiam iuſtus deus hoĩes creſcere in his que perdide⸗ runt:vt eoipſo ad diuinam mamifeſtationem apti fiant quo perdita ipſa recipiunt.Muius rei veritatem aperte cognoſcimus:ſi ſcripturas teſtamenti veteris perſcru⸗ De Reſurrxectione domini ſaluatoꝛis. tamur· NHam in regum wolumine legimus ꝙ dauid ro/ lens miſericoꝛdiã facere cum amon vt cõſolaretur eum ſuꝑ moꝛte paterna: ipia ſuaſu aſſiſtentium malox inter alias iniurias mediam barbam radi fecit miſſis nũcijs Quod cum comperiſſet ipᷣe dauid iuſſit eos manere in iericho donec creſcerent ipſoꝑ barbe. Si hanc figuram late diſcutimus:materia loquendi pꝛotenditur. Et hoc ipſum quod perditur ⁊ expectatur vt creſcat inquiratur Barba enim hominis virilitatem ſignificat.per quam manme pꝛimo facierum obiecto viri a mulieribus di⸗ ſcernuntur:que quanto in hominibus placet tanto am plius in mulieribus diſplicet:vt non et ſicut in mulie⸗ ribus ipᷣis ⁊ aſpicientibus eſt ingrata.ſic in bminibus grata conſpicitur. Dꝛoinde virileʒ ſexum intelligumus cum barbam in facie humana videmus Sed vrrilis ſe xusqᷓ; muliebꝛis conſucuit eſſe conſtantioꝛ in ꝓmiſſis et foꝛtioꝛ in agendis:atq; impauidioꝛ ad aduerſa. Qui tunc in huiulſcemodi rebus mediam barbam ſathanica oꝛdinatione amittit:cum moꝛe femineo molleſcens de ſiſtit obſeruare pimiſſa. et que voto firmauit inconſtãs factus pꝛeuaricatõe deiecit.infirmus in bonis agendis tepeſcit.et velut eſfeminatus pauens trepidat vbi non eſt timoꝛ. Nam timoꝛ nõ eſt in virtute neq; in eius ac⸗ tionibus trepidatio:ſed virtuoſum ſieri eſt plena ſecu ritas.et felicitas quedam virtutis iuſſa feciſſe. Nec de⸗ beret eſſe dicatum deo timoꝛi a mundo explcitum ſieri Et hoc effeminati potius perhoꝛreſcunt:vt magis time ant explicari.qᷓ; a mundi compedibus implicari.Et ve⸗ lut foꝛmidoloſa mulier a bello et actione fugunt virtu⸗/ tis:et abſterrentur maximo metu audire pꝛecepta vir⸗ tutis. Igitur pꝛotinus in debarbatis effminate ami⸗ me deſignantur.et molles effecti:dicente axoſtolo neq; regnum dei poſſidebunt. Sed rex dauid iuſtit hmõi vi ros manere in iericho.donec barbe ipſoꝝ creſcerent.nec ſinebat intrare hieruſalem.vbi viſio et manifeſtatio re gia plaudebatur. Sic ſaluatoꝛ omniũ chꝛiſtus eos qui bus ſe mamifeſtare diſpoſuit.ſi virilitatem animi perdi derunt:tam diu in defectibus mundi manere pmittit: donec creſcat amiſſa virilitas.Nec hieruſalem id eſt ſta tum pacis intrare ſinit. donec appareat euidenter in fa⸗ cie virilis audacitas: et ex pꝛomptitudine ſpũs carnis infirnmitas roboꝛetur. vt mollis caro non mollia: ſed ſpi ritus quod eſt firmum et validum in virtute ſequatur Sed creſcentia que omniuʒ noſcitur complementum eſt illa qua quis creſeit in gratia et cognitõe chꝛiſti: qua nos creſcere petrus apſus exhoꝛtatur dicens. Creicite in gratia et in cognitione dñi noſtri ieſu chriſti. Creſci⸗ tur in gratia dei ſemꝑ dum cum effectu operum augen tur deſideria melioꝛum:et amoꝛ tepiditatem excutiens fit in ſeipſo validioꝛ. et in cognitione chꝛiſti fit creſcendo pꝛoceſſus.cum tñ p firmam inlvrentiam fidei aĩo ⁊ coꝛ poꝛe efficimur chꝛiſtifoꝛmes. His enĩ triba hominibus fieri.diuinam manifeſtationẽ ex ſacra ſcriptura conſpici mus:quibo adnectuntur hi diſcipuli qui venerant mo⸗ do piſcari:quoꝝ vita ſi ꝑ omnia diſcutitur hoꝛum trium ſigmificatiombo coaptatur.Filij eni erant dextre ſuꝑne q; virtutis:quia pꝛo ſuꝑna patria captanda ommi virtu te certabant. Et erant obliti omnium terꝛenoꝑ ⁊ paſfi⸗ onum atq; laboꝛum pondera velut obliti omia ſuppoꝛ⸗ tabant ſemꝑ in virtute creſcentes.quouſq; ꝑ moꝛtem et ſanguinem. atq; alijs circumſepti penalitatibo deceſ⸗ ſerunt. quibo facta eſt chꝛiſti mamifeſtatio ad mare tybe⸗ riadis:quam ſcriptura ſic facta cõmemoꝛat. Erant ſi⸗ mul ſimon petrus ⁊ thomas qui dicitur didimus et na thanael qui erat a chana galilee:et filij gebedei et alij ex diſcipulis eꝰ duo.Oicit eis ſimon petrꝰ. Vado piſcari. Ilber Hicunt ei. Venimus et nos tecum. Et exierunt aſcẽ derunt in nauim: et illa nocte nihil peendiderũt.] Do/ na eſt ſimultas iuſtoꝛum. quia in omni actione conue/⸗ munc:nec contendunt ad inuicem cum aliquid agen⸗ dum ꝓpomtur: led ſemper vnus alium ſequitur ſi iuſta ecernat woluntate. GFiunt vnanimes ad expediens con iungentes coꝛpoꝛa:et que nouerint dilcernere ſermo ne ſponte ſe offerentes operibus ꝓſequuntur. Mihil in hommum vita iocundius q; lonoꝛuʒ ſimultas. et inter ipſos grata conſen ſio. Quod et daund dicebat. Ecce qᷓ; lonum et qᷓ; iocundũ: habitare fratres in vnumn. Loaui tur hic pꝛimo petrus dicens. vado piſcari:ſocios non in uitans: ſed ſponte ſe offerunt. venunus et nos tecum. vt ſolum ꝓpoſuiſſe ſufficiat inter eos qun charitate iun gantur:et ſtatim ad agenda pꝛomptitudo ſubſequitur. Relictam artem ad tꝑus petrus in tꝑe repetit.nõ auidi tate lucrandi ſed vite captandi compendia foꝛte men dicandi aptitudo defuerat. Mam vertas et opinio:tunc de chꝛiſti reſurrectione pugnabant. Et quod vere factũ fuerat. et incredulitas impacifice certabant. Necnon et diſcriminibo magis aſſcribebantur:reſurrectõnis noui⸗/ tatem firmiter aſſerentes. Pꝛopterea neceſſitate vꝛgẽ te petrus ſibi ⁊ ſocijs pꝛeuidens artem ſolitam reiterat ad videndum:cui omnes aſſentiunt tanq; de re que nõ vergit in ꝑiculum animaꝝ. Attamen non omnis arsa relinquentibus repetenda eſt maxime illa que omnino vicium in actione ſua tenet adnexum et que recedenti bus a ſeculo in illo conſueuit facere recidiuũ:etiam que mentem agendo umplicat ad repetendum pfectis inter dicitur velut nephas. Sed hcitears que relinquitur in neceſſitate repetitur: ſi carebat vicia anteq; rehque⸗ retur. Et quanq; ommis ars ſit nature ſupplementum et ſubueniens argumentum: non tn ad expedientiam euangelij atq; decentiam ſi uffragatur. Nec omne qð ar⸗ tis nomẽe aſſumpſit iuſte ars dici poteſt aut vicio caret: cum ars tanq; nature ſupplementũ et expediens argu⸗ mentum debeat honeſtis moꝛibus cõuemire. ſuis indu⸗ ſtrijs fouere rempubhcã carere turpitudine dolo frau⸗ de: vt ita facienti cedat in luerum. Vbi vero nec iſta in arte ꝓueniunt.ſolum vtitur nomine:ſed artis veritate pꝛiuatur. Itaq; repetit petrus et ſui conſocij piſcatoꝛiaʒ artem. eo foꝛte ꝙ pꝛemebat neceſſitas.aut quia ocioſi⸗ tas debebat excludi. Hec eni ſunt faciende artis potiſſu me rationes. Elerutamen ſi hanc piſcationẽ ad miſie⸗ rium retoꝛquemus id innuit vt rationabilium piſcium nõ irrationabiliũ deinceps eſſet ꝑ aplos atq; diſci pulos celebꝛanda piſcatio:et quad pia deceptione p verboꝛũ diuinox rhetia hoies tralerentur de pelago damnatõis in litus etermtatis. Sed cum piſcari voluerunt nõ ſo⸗ lichtatem litoꝛis tenuerüt: ſed aſcenderunt nauim ſem per in equoꝛe fluctuanteʒ. Nihil eni boni in hoc mundo ſine fluctibus agitur. Et in nocte piſcibus tendentes in ſidias:cum mare ſub vnda dauſtris retinacibo occu/⸗ paſſent:nihil pꝛendiderunt. Eltiq; reſpondit miſteriuʒ veritati et veritas vmbꝛam elummat: quia nihil appꝛe⸗ henditur in nocte peccati et ignoꝛantie. i vero p ima⸗ re pꝛeſens ſeculũ intelligere volumuſ.et ꝑ noctem eius negocium qõ ſemꝑ pambulat in tenebꝛis:lalvꝛ eit ſte⸗ rilis et om̃is in ipſo facta ſudatio doloꝛ eſt et afflictio ſpi ritus. Et cum ad extrema vite deueniunt: quia in ſecu⸗ lo ꝓpter ſeculum negociantur moꝛentes nihil appꝛehẽ dunt. Et pſalmiſta pꝛeuiderat. Doꝛmierunt ſomnum ſuum:et nihil inuenerunt omnes viri diuitiax in ma⸗ nibus ſins. Et factum eſt hoc magno pꝛeſagio futuroxꝝ: vt miſi iuſſu dñi aliquid in diſcipuloꝝ rhete non wmat. nec eis ꝓfuit ars et hoꝛa ſolita capiendiet piſces vemũt quartuſdecimus in rhetia. et velut decepti includerentur in lineis clau/ ſtris: qm non eſt pꝛedicatoꝛis quanq; verba connectat et pficiat rhete verbvx. captet dicendi hoꝛam expolite lo quatur audiaturq; libenter. audientes animas cape at⸗ q; includere infra clauſtra diumoꝑ verboꝑꝝ vt credantet moꝛibo aliter viuant.niſi dñs iuſſerit: cuius ꝓuidentia inuiſe aie capiuntur:quaꝝx numerum ſolus ipe cogno⸗ uit:que tals capture miſterio pꝛeelecte ſunt ad ſaluteʒ Et niſi ſumma veritas ſuis oꝛdimibo illuceſcat. non eſt in hoim actione ꝓuectus. Pꝛoinde ſequitur. Mane aũt facto ſtetit ieſus in litoꝛe:non tñ diſcipuli cognoue runt qꝛ ieſus eſſet. . Sequitur et poſt ſequitur in oꝛdi⸗ ne dier T noctis alteruter vnũ alter et quaſi circulariter ſe reuoluũt.vt oꝛdo inditus luci et tenebꝛis variari nõ poſſit niſi fecerit ille qui condidit. Igitur mane factuʒ eſt in oꝛdine ſuo.et tenebꝛas remouit ab oculis.et chꝛ⸗ ſtus ſtetit in litoꝛe ſcõm oꝛdinem ſuum.qui oꝛdinate ꝑ ficit omnia et diſponit. ſed viſus nõ eſt agnitus: qꝛ nec veritas fidei atq; rerum in lumine coꝛnali cognoſcitur. Et q;uis res coꝛpoꝛee in lumine videanturapſax tñ ve⸗ ritas in mente oſtenditur: vbi lumen ſolis ſtellax ſi⸗ ue lucerne opitulatur. Et ſepe factum eſt. vt ſecularib negocijs implicatiminus imo frequenter ne diuina co⸗ gnoſcant. Et pcella huius mundi dum in virtute non toleratur tam turbat ſchapham nte actioms vt diuine cognitionis lumen impediat. Etenĩ diſcipuli piſcatõni bus inplicati a marinis turbinib agebantur. et umme moꝛes erant. vtrum illo mn tꝑe chꝛiſto cura fuiſſet de eis quia ſuis fidelibus nunq; oculum ſue ꝓuiſionis auer⸗ tit. Dicit ergo eis ieſus.Pueri: nunquid pulmentari um babetis. Reſponderunt ei. Non· Dixit eis. Mittite in derteram nauigij tmete: et inuenietis. Non ignoꝛat quod ieſus interrogat:ſed reſponſum querit vt in meli us inſtruat. Sciebat enĩ eos vacuam nocteʒ et caſſos habuiſſe laboꝛes. Et velut vacuos pueros appellat in / terrogans. aut qꝛ ſic dimiſſia malicia facti erant. Nun/ quid pulmentariũ habetis. Ad omne liquidũ terreſire aquaticũ aereum eſibile refertur pulmentarij vocabu⸗ lum pꝛeterq; ad panẽ. Sed denegant diſcipuli pulmẽ tarium ex aqua cepiſſe.qm̃ in hoc ſeculo non reꝑitur ali⸗ quid coꝛpoꝛeum.pani vite in eſu cõueniens. Nam et ſi multa coꝛpoꝛea ſepe oꝛdinantur ad virtutum optimas actiones. non tñ pami vite ꝓpoꝛtionabiliter coaptantur Hec idcirco dixerim:qꝛ pulmentũ cum pane ſociali eſu exquiritur. Erat poꝛro in litoꝛe panis viuus qui celo ceicendit. et querebat ſi ſibi pulmentariũ digne quodã modo ſociabile haberetur. Querit ipe in hominibo pꝛo ipſis nõ pꝛo ſeipſo adeſſe virtutes. Segd cum d ipſaꝑ carentia rũãdeturdat de habendo pꝛeceptũ ſiue conſili⸗ . um dicens. Mittite in dexteram nauigij rhete et inue⸗ nietis.· Meq; eſt ſeculum et totus mundus in maligno pofitus eſt. ſed habet dexteram ſuam vite nĩe nauigiuʒ in quam ſi rhetia nta ⁊ſtudia mittimus. capturam in⸗ ſignem et vtilem faciemus. Nempe nauigium quo nõ cenſum mare ſulcamus virtutis eſt artificiũ et eccleſie factum miſterium. que alteram dextera habet q́ᷓ; mum dana conditio. Poꝛro mundana ſeu humani generis a vera cognitione alienata conditio ſuam dexteraʒ id eſſe eſtimat. cum ſibi arridet mundus cum vndiq; pſperita tibus vernat. qð de ſe falſe rerum oꝛdinatõne pendenti bus dicitur. Beatũ dixerunt pplimn cui bec ſunt. Dicu nt qui tpaliter delectãtur. beatum pplm cuit tempoꝛalia ple ne aſſiſtunt. et hanc ꝓſperitatem dexterã putant. ed qui ſupnis afficiuntur aliter cantant. Beatus cuius do minus deus eius. Sed virtutis artificiũ eccleſie; mi⸗ ſtierium aliam dextera nouit. illam videlicet qua mũdi Ma fre gal ſtit ret⸗ foct vent ritat ſege mun bus (uI berat vf ſtust ſniſtr püaton meme vi onnni ticulg ctiof print ſcont dxte in bo⸗ ebꝛ omm agena mMana. muse⸗ Puho lamw infan fuſſa lent in ſe tiue pot io vp luſſea bene Gina ſiver ctoꝛit toꝛjujn diſo tera. Uire⸗ entian ſitter ſen feene cundn teraun lpitin wope Nmeri, lonnn limn ſem N tue n, nect elo peet luntet tentig gno ſlutez ſoneſi ane none Nd lerter Nrirind neſtanz ehr Wünnten Gcenee Mnoſot, aptier ſtelin ſn Koubntn Dibinco ltutenon pt dioine ſbiſcatöni retumme ſſet das nis gler⸗ mentari Ate, nagnont Runmei zet los wpelat in⸗ tant. Pon⸗ lü teneſte Ii waaber polipolni tegtura Pamerſi m openms oapruntr eſoanlieſt nidrce⸗ gne gvoci ninity po⸗ nwipfar geconſl/ geetine, n munnn ſe uugtcj puummmn/ n con ictateſte etch nen nigenen tetzcſ ipptrii mala patitur.qua ventis aduerſñitatis im llitur: vt ef/ fretato pelago velociter in oꝛtũ ſalutis adueniat. Mon gaudet nauigiũ ſole meridiano in maris altitudine cõ ſtitutum:et tranquillitatẽ maris vt aduerſitatẽ abhoꝛ/ ret. Periculoſum eſt ſibi a tempeſtatibo nõ moueri:ſed hoc ſolum dexterã ſe gratulatur habere:vt a vehemẽtia ventox agatur in poꝛtum.Non ſuſcipit gaudiũ de ꝓſpe⸗ ritate mundana: nec eccleſia in floꝛido ſeculo gloꝛiatur. ſed erultat in deiectione.in depꝛeſſione reſurgit. ui ſi mundi amenitas arriſiſſet nõ triumphaſſet in martiri bus neq; in illoꝝ altitudine gloꝛie letaretur.Ac per hoc cum mundi conditõe virtus et eccleſia e regione cõten derat vt qð eſt dextera vnius alterius ſit ſiniſtra:et qð vni ſiniſtram alteri dexterã faciat. In quam iubet chꝛi ſtus diſcipuloꝝ rhete iactari: vt qð ante vel retro vel in ſiniſtro latere nõ venit in rhetia:in dextera omnino ca⸗ piatur.Hanc pꝛo ꝑte dexterã ſupꝛa in dextere filio com⸗ memoꝛauimus:que nec a ſenſu hic capiendo diſcoꝛdat qm virtutum oĩm vniuerſaliter vna eſt ratio. et vnus omnibo cõſtitutus eſt finis.q;uis ad ſingulare ſeu par⸗ ticulare certamen. ſimiliter ad viſibilẽ ſiue inuiſibilem actionẽ multa ſit conſtituta vel adnexa diuerſitas. Gʒ ꝓtinus veroꝛum fideliũ hec eſt dextera: quã in canticis ſrponſa cõmemoꝛat dicens.Teua eius ſub capite meo et dextera illius amplexabitur me. Necnõ et mulier foetis in hoc miſterio nens a colo ſiniſtre ꝑtis neturam inuol uebat in fuſo quia manu dextera tenebatur. Dꝛoinde omne nẽm ſtudium actionis in dextera et p dextera eſt agendum.MNam veritas et fructus eſt huiuſcemodi.et mandatũ eſt dñi qui nos poſſe inuenire qð iuſte queri⸗ mus:et iuſte iubet querere vt inueniamus. Ande dilci puli obedientiã ilico mandato ungentes: puiciũ ſigna⸗ tam multitudinẽ inuenerunt. Nam hoc in bonis actib infallibiliter agitur:vt obediẽtia iuncta pᷣcepto penitus iuſſa eiat.Er iuſtum pꝛeceptũ actõem obedientie va lentioꝛem facit.vt pꝛecepti ⁊ obedientie pᷣlena confoꝛmi tas in debitis actionibo ſemꝑ nanciſcatur effectum:qui aliqñ iubenti aliqñ obedienti aliqñ vtriq; iuſte tribuit᷑. Nec ex incuria pꝛetereundũ eſt cni virtus efficiendi ei tius tribuatur:qm̃ in his que pꝛecepit dñs feciſſe ſibi potius obedienti referendũ ſit. Nec quis inaniter de ſu is virtutibo coꝛam dño gloꝛietur ꝙ magis ad effectum iuſſa deduxerit ex pmptitudine ſue voluntatis:qᷓ; er im perio imperantis. Plus enĩ in oſn bono qoð agimus di⸗ uina virtus oꝑatur in nobis vt fiat.qᷓ; nta queq; actio ſiue voluntas.qð ipſius ſaluatoꝛis plena cõfirmiat au⸗ ctoꝛitas.Sine me inquit nihil poteſtis facere. Et adiu toꝛium nẽm ad effectũ agenda deducens:eſt in nomine dñi qui fecit celum ⁊ terram: nõ ex nobis qui ſumus ex terra. Hinc etiã dicit aplus.Mõ ſumus ſufficientes co⸗ gitare aliquid ex nobis tanq; ex nobis ſed om̃is ſuffici entia ntᷣa ex deo eſt. Qui enĩ bonũ ex ſe cogitare nõ ſuf⸗ ſicit:ex ſe ꝑfĩ̃cere omnino deficiet. Et ad Philippenſes idem aplus ait. Deus eſt qui oꝑatur in nobis velle et ꝑ ficere ꝓ bona voluntate. Sed in his que hoĩes etiaʒ ſe⸗ cundum deũ̃ imperant ad effectũ aliqñ pꝛecipientis in⸗ terdum obedientis virtus excedit.vt eius merito qð pᷣ cipitur fiat.cuius coꝛam deo gratioꝛ eſt ſanctitas gepe Wwro pari virtute contendũt:ꝙ ſolus deus libꝛat ponde ra meritox · Et in ſanctoꝝ patrum geſtis cenobiticox et alioꝛum laudabiles contentõnes inuenimus:qꝙ mira⸗ bilium factoꝝ virtus aliqñ in pᷣceptoꝛem.aliqñ in obedi entem pia contentione ferebatur. Et ſepe de vtrocq; ſa⸗ ne cognoſcentes ꝑiter ſentiebant. Sed in hac obedien tia qua diſcipuli chꝛiſti pꝛeceptũ fecerũt dicitur. Miſe ⸗ runt ergo rhete:et iam non valebant illud trahere pe —— De Reſurrectione domini ſaluatoꝛis. “ multitudine piſcium. ira virtus pꝛeceptoꝛis et obe / dientis ꝙ talis ſequatur effectus:vt alter impediatur?æz actus.qni tanta multit udo piſciuʒ venit in rretiarot ad extrahendum vires diſcipuloꝝ excederet. Et vere ſupꝛa ipſoꝝ virtutẽ ſubſecuta eſt hoim conuerſio poſt reſurre⸗ ctione m. Mec fuit aliqñ aut erit quoꝛũcunq; doctoꝛum etiã ſanctitatis altiſſime poſſe hoies de plago damnati onis ⁊ iniquitatis extralxre:aut de fundo limoſo eripe: vt ad litus eterne ſtabilitatis attraherent:miſi dumta xat ille virtute cuius facta eſt captura. Sed ille diſcipu lus quẽ diligebat ieſus factum iupꝛa vires intellectu ꝑ ſpicatioꝛi cõſiderans trahenſq; mambo cum fumborhe⸗ te impotenterq; lawꝛans aquilonos oculos direrit in li tus:et pꝛe impotẽtia trahendi huius opis cognouit acto rem. dicens petro DhDñs eſt Ecce omes oꝑati ſunt ad rhetia in mare laxanda.om̃es in trahendo laboꝛant.et in fra ſemetipos pꝛe ſubitatione mirãtur: non vt om̃es cu ius ſit hoc factũ virtute conſiderãt nec omnes in facto virtutẽ pᷣceptoꝛis aduertũt.qꝛ nõ omnibo vt actio cõſi / deratio eſt equalis:nec quib vna eſt ꝓpoꝛtio in ope.ea⸗ dem ꝓpoꝛtio eſt in mente.lerũq; vero actionib exce dentes interna veritatis ſpeculatõe minoꝛantur.velut in hoc loco iohannes ſiue in coꝛpali exercitio cum ſocijs equaretur.ſiue ſuccumberet:pꝛimo tñ omnes in cogni tione veritatis exceſſit:vt diceret petro dñs eſt. Quid eſt enĩ dicere dñs eſt.niſi cur tantũ in trahendo thetia laboꝛatis.cum piſcium captoꝑ multitudo pꝛeponderet. Hoc nõ eſt factum nt᷑ᷣa virtute:nam nihil cepimus no⸗ cte pᷣterita labꝛantes.Dñs eſt.ille qui iuſſit in dextera nauigij rhete laxare. Ype igitur eſt.qui nos expectat in litoꝛe. Ypſe ſecit in rhetia ntᷣa piſcium multitudinẽ ad⸗ uenirẽ:ipᷣiuſq; virtute trahemus in litus. Hoc docente dilecto:moꝛe ſolito reammatus eſt diligens· Semper recaleſcit in vere diligentib amoꝛ:et diligentẽ impaui⸗ dum ad picula ſeꝑe facit:et nihilopendit labvꝛes ancipi⸗ tes.Hinc eſt ꝙ mon petrus cum audiſſet qꝛ dñs eſt: tunica ſuccinxit ſe. DHilectus a ieſu ipᷣm cognoſcẽs nũ⸗/ ciat de ieſu· Diligens vero ieſum ad ipᷣm venire impa⸗ tienti amoꝛe decertat.nec conſilio vtitur ſocioꝝ nec er quirit in veniendo conſoꝛtiũ:vndarum ꝓfunda non ti⸗ met nõ deliberat quid accidere poſſit dum illum conſi derat quẽ ſuꝑ omnia diligit.Nõ expectet ſocium: qui fe ſtinat ad dñm. Periculoſa eſt huiuſcemodi expectatio: cum nos expectat dñs Recipiantur ſocij cum ſequũtur ſed nec remoꝛentur qui expediti ſunt ad ſequelam. ur rendum eſt cum vocamur:non tardandũ vt tepidi ꝓſe⸗ quantur.Ad regem ꝓ cauſa placita milites feſtinantes de tardioꝛibo nõ ſciſcitantur. Studeat vnuſquiſq; mili tans de ſe gratam regi exhibere militiam: nec reſpectu tepentiũ remoꝛetur equum.vbi ꝑ ſe videt expedire poſ⸗ ſe ꝓ rege. Maxime ſi vnuſquiſq; ꝑ ſe rationẽ reddit al⸗ D tiſſimo:p ſeipᷣm pꝛimo ſeruire feſtinet. Nec multo cõſi lio eſt opus.cum ꝑ fidem aut certitudinẽ in ntam ſcien tiam diuinum placitũ venit· Retardat amoꝛis molimi na conciliari cum ceteris. Impellitur feſtinãtijs verus amoꝛ.et validis diretõnib tendit. Pꝛouidere picula ꝓ uidentie eſſe noſcitur nõ amoꝛis. Qui pericula futura p ſingula puidet amoꝛem tepeſcere fecit. Et ſepe fuit pe riculum tale puiſum.quod nunqᷓ; euenit aut affuiſſet agenti.Pauoꝛ et amoꝛis feruoꝛ im pacate contendunt Ille mala ꝓuidet.hic efficere poſſe pꝛomittit. Ille de omnibus dubitat hic omnino confidit. Quãobꝛem ſi⸗/ mon petrus cum audiſſet quia dñs eſt.non conſilians veſtiuit ſe tunicam.non illam quam ꝓhibemur eniſten quam ſe depoſuiſſe ſeu expoliaſſe in canticis dei ſponſa enge Aiber quartuſdecimus dicebat: ſed illam que interdum impedit facileʒ actöem quam cum homo mactione non ſiſtit. reinduere poteſt ſine detrimento virtutis. Seu illam dixerim: que no⸗ ſtram turpitudinem tegit. Petrus vero nudus erat vt expeditioꝛ eſſet ad ræte tralendum. Pꝛopꝛiuʒ eſt enim recte agentium:ab im pedientibus expediri.Nam om̃is qui in agone contendit ab omnibus ſe abſtinet: ſcʒnon cecentibus aut aduerſantibus in agone. Atqui nõ ſine magno documento agendoꝛum factum eſi:quod in ver tice apoſtolici choꝛi dum piſcarẽtur diſcipuli et rhete tra ſerent legimus nuditatem. Quoniam nullus nudioꝛ debet eſſe a rebus vt exꝑeditius piſcationem pſiciat ani marum:qᷓ; qui chꝛiſti vicẽ gerit in terris. Ipſe pꝛimus exempliñcare tenetur quod in hoc ſeculo chꝛiſtum geſ⸗ ſiſſe cognoint: qui nudus natus nudeq; viuens expolia tus veſtibo crucifixus atq; moꝛtuus eſt. Piſcationi ani⸗ marum intendens a rebus nudus exiſtat. vt nec pꝛexe⸗ ditus coꝛpoꝛeis ſpiritualibuſq; poſſit intendere nec ex⸗ emplo rerum ſecularium vinculo implicatus inficiat: quos a ſeculo verbo pꝛedicationis et vere ſanctionis a⸗ uertit. Succinctio vero petri depoſite tunice dum do⸗ minum in litoꝛe adeſſe cognouit. in virtutis oꝛnatum trahicitur quo nudus ſe comptat:ne deſpicabilis appa⸗ reat coꝛam domino. um ſe in mare piecit: fidem aſtru it quam habebat in chꝛiſtum. Etenim alias in mari per ipſum reſeruatus fuerat a pꝛocellis· Necnon impaui/ dum oſtendit ſe factum: cum vꝛgeretur calcaribus ab amoꝛe. Timoꝛem ſepe abſtulit verus amoꝛ. Et in cano nica iohannis dicitur. Cõſummata charitas.foꝛis mit tit timoꝛem. Verũtamen queſtionem animo ingerit .ſi bonum erat miſteriũ: cur reliquit. Erat pꝛotinus: nam iuſſu dñi captionem piſcium fecerant. Seu licitum eſt rehnquere miniſteria et coꝛpoꝛis actiones. vt altioꝛibo contemplationibo intendatur: potiſſime ſi ſunt qui hu⸗ iuſmodi miſteria pſequantur. Relinquebat enĩ petrus conſocios: qu perſicere poterant quod ipſe reliquerat. Et periculis marinis peruemit ad cheiſtum cum alij na uigio pueniſſent Diſpar eni eſt in moꝛibus via qua p/⸗ uenitur ad cheiſtum: q;uis ſit vna in fidei ſundamen⸗ to. Et aliqui periculis.aliqui cautelis.aliqui laboꝛibus. alij contemplatõnibus. alij exercitijs. alij argumentis varijs ad chꝛiſtum ꝑueniunt. Sed in mentibus homi num de hac diuerſixate nil obꝛepat: ſi puemire contin/ gat. Poꝛro in anguſtum eſſent concluie virtutes.ſi dũ taxat in moꝛibo vnica eſſet via. Sed exiſtens vma fun⸗ damento:facta eſt multiplex in agendis. Ded hi diſci puli. non longe eranta terra. miſi ducentis cubitis. Hi hos cubitos ad geometriam referimus dubia eſt lo cutio. ſi autẽ ad tranſlationũ in latinũ factum de greco. ſit nobis tractandi ſermo ſecurioꝛ:qmi via maris ad lit⸗ modico ſpacio tendebatur.ſcʒ ducentis cubitis: quoꝛũ ſpacium natandi pericia ſeu ſub vndis fixo veſtigio.aut leuigato nauigio vt veniatur in poꝛtum facile trani ua⸗ datur. Quo iſtoꝛum modoꝛum petrus ad litus vbi chꝛi ſius erat aduenerit: ſcriptura non explicat. Scire ve⸗ r tantum ipᷣm pꝛe ceteris ocius pueniſſe ſufficiat. Nu merus vero ſpacij ducentoꝛum ſcʒ cubitoꝝ: miſterium indudit et moꝛes. Etenim centum pꝛimus eſt nume⸗ xus qui tranſit in dexteram:et calculantium peritia non inuenitur in leua:qui in minoꝛi digito in modum cir⸗ culi recontoꝛto ꝑpficitur ſuper pammam.Et cum alije p⸗ ximus ſimiliter inflectitur:ſecundus centenarius con/ ſtituitur. Et decas decem omnis centenariue habet in⸗ cluſas Pꝛimus igitur centenarius in minoꝛi digito cõ ſtitutus eos dicit qui de populo iudeoꝛum per obſeruã⸗ tiam decalogi peruenerunt ad eternitatem cheiſti. Se 6⁶ „.— cundus vero eos qui de eccleſia oꝛthodoxa ſaluantur. vterq; tamen per vecalogum ſoꝛtiti ſunt ſalutem. Sic etiam actiui et contemplatiim ad decalogum aſtungun⸗ tur. Et quanq; cõtemplatiui ſuperferantur actiuis: da⸗ mnoſa eſſet eis interna et altiſimoꝛum contemplatio ſpꝛeto decalogo. Homines mulieres clerici et laici pꝛe Alati et ſubditi per decalogum pꝑtinent ad numerum du centoꝛum ſi peruenire ad dexteram ulam cupiunt:que in illa in qua iſti numer perficiuntur circulari eternita te ſignificatur. Elt ergo deſcenderunt in terram. vi⸗ derunt pꝛunas poſitas et piſcem ſuperpoſitum: et pa⸗ nem. Inon tamen igni ſuꝑpoſitum ſicut piſcem. Sic pꝛunas piſcem panem apoſtoli ſic ſtatuiſſent: non pꝛo noua viſione ſic ab euangeliſta qui aderat diceret. Nec etiam cum dominus interrogaſſet eos vtrum pulmen tarium haberẽt:reſpondiſſent non. Sed ahunde ignis panis et vilisc a ſtudio et opꝑere piſcatoꝛum.abeo ſci⸗ licet qui ſe nunc iſtis ſeptem tercio delaturus aduene/ rat. Ignis amoꝛ: piſcis captus ſub vndis fructus qui de tribulatione carpitur. Piſcis ineptus ad eſum. niſi aptetur in igne.Gructus in frui eſſe nõ poſſet:mſiamo re toꝛreretur. Panis tota eſt vita.quem ſuo modo ap⸗ poſuit panis vite. Sed exquixitur communicatio atq; vnio debita operum capitis et membꝛoꝛum. vt ex alte⸗ ris altera viriutẽ petfectionis accip:ant.Pꝛoinde. ait ieſus.Afferte de piſcibus quos pꝛendidiſiis nuũc. Hoc eſt opera veſtra meis operibus iungite.vt anume veſtre non auris veſtra meritum iuſte actionis et diuini pla⸗ citi ſoꝛtiantur. Ex eo enim ꝙ opera noſtra diuinis operi bus aſciſcuntur factionis atq; retributionis pꝛemium nanciſcuntur. hꝛiſti vero merita dum noſtris meri⸗ tis vitam tribuunt.in ſeipſis non peramphius inclare⸗ ſcunt.Gonoꝛum noſtroꝝ ꝓtinus ipſe non indiget. nec egens vſq; ab aliquo quid accepit.et ſiquidem ſignata et tempoꝛalus ⁊ocutio ſaluatoꝛis nobis aliquid aſtruit ſacramentum.Ait emim ipſe ſaluatoꝛ.Afferte de piſcib⸗ qquos pꝛendidiſtis nunc. Nam alio tꝑe multis piſcatio imnbus ab ipſis apoſtolis alquid non exegit. ſed de piſca tione que facta dicitur nunc. Etenim hoc nunc pꝛeteri⸗ tum habet pafſionis et reſurrectionis in capite:futurũ vero reſurrectionis membꝛox expectat.mter que tem/ poꝛa noſtra opera coniuncta diumis merentur quantũ beatitudinis ſint habitura poſt diem extreme reſurre/ ctioms.Hoc nunc obedientiam dextralem exercuit. vt ſolum ulla opera ſuis velit chꝛiſtus aſciſci que a leua in dexteram veniunt.que pꝛo eternis non pꝛo tempoꝛali⸗ bus fiunt. Et ad hoꝛum amoꝛem nos apoſtolus excitãs ab iſtis auertit. Non contemplantibus nobis que vidẽ tur ſed que non videntur. Que enim videntur tempo ralia ſunt.que autem non videntur eterna ſunt.. Tuc aſcendit ſimon petrus.et traxit rhete in terram plenuʒ magnis piſcibus centum quinquaginta tribus. Pe⸗ trus thete traxit in terram ſuper cuius confeſſione fun⸗ data eccleſia noſcitur vt merito ſidei cognoſcamns ſa⸗ lutis poſſe deuenire in poꝛtum.᷑l nutabundo elemen⸗ to. trabuntur piſces in ſolidum elementum. Hoc enim ſaluato: iubendo vult volendo iubet.vt nutantes in tẽ poꝛalibus bomines.in ſoliditatem credendo et meren⸗ do perueniant. Moc enim eſſe eterni patris woluntateʒ ipſe chꝛiſtus aſſeruit Pꝛopter quod etiam in hunc mu dum.a ſummo celo egreſſus ipſe deſcendit. Quia deſcẽ di de celo non vt faciam voluntatem meam . ſed wolun⸗ tatem eius qui miſit me. HMec eſt woluntas patris mei qui miſit me.vt omnis qui videt filium et credit in eũ habeat vitam eternam. petrus nauim reaſcendit de qua pꝛoſiliuit in mare. varietatem in operibus optim Oed ut n muta re.n dere tisern ſoeis in Gimus lum dr fem no uias ve etcente operom ku ſemer ſummee gorneſ len eſt⸗ nula. . öylas Apuate xeimag Et qu lunt. m fitewet uitmee domoſe cumcun funt oan Conſtant Cosmman tumentt hacvu⸗ receog xaltat wentin guina ginen mum nus quifiq intelti nonco⸗ noꝛum gostuo⸗ ghigemn len ſinea Qonia Meſolica Aunnch Poniäſo loagtuert Conon inance Ponumn. Perfeat V ab mhe, min enno ſarmn wnmns N ſeſtimt Ceſfnode ſetmſiang dnon miariong 1 Ner el voince an niie Po numenſtt Nünni l mnpen peemuum irts meri⸗ 1 indaret niger nee ein ſinata id airut nedptb⸗ lis ptlaro ſeddep uncpeten, dpitefutui erqtetene Nuurqoantd me relurner crercut Gesleunin lemponuli lohetis cvevic ter temd nt. Tu hun penc; bas. Pen ſionefun⸗ ſanmnoͤſi oelemen Pocirin ntes nte er neren⸗ wluntate, hunc nu Alin dſe⸗ odtedientis oſtendit:vt in his wlit exercitatum fieri pꝛo ut wluntatem cognouerit impetrantis. Nunc opera mutare diuerſa nunc autem relicta repetere:nunc age⸗ re.nunc contemplari. nunc vnum intermittere et ali⸗ ud exercere:nunc cauere pericula.nunc ſe periculo moꝛ⸗ tis exponere: vt nil agat pꝛopꝛio motu motus ſed ma⸗ . ioꝛis imperio actus. Nam ſicut ſupꝛa de ſaluatoꝛe teti⸗ gimus.ꝙ non ſuam voluntatem facere in hnnc mun⸗ dum deſcenderat.ſed paternam. ſic nos chꝛiſti wolunta tem non noſtram in actionibus pꝛoſequamur. Quan⸗ titas vero piſcium continua? diſcreta ſcilicet ꝙ magni et centum et quinquagintatres erant: ad magintudinẽ operum et ad eoꝛum oꝛiginẽ retoꝛquetur. Magni quip⸗/ ꝑ dicuntur electi nõ a ſeipſis ſed a magnitudine acqui ſite mercedis:velut abꝛahe dominus loquebatur. Ego ſum merces tua magna. Et quoniam ipſoꝛum laus et gloꝛia eſt apud deum in eccleſia magna. Magna ſiqui⸗ dem eſt militans eccleſia. omnis alia concio parua vel nulla. Magnitudinem vero ecdeſie triumphantis nũ⸗ q; vllus expꝛeſſit. De vtracq; vero intelligebat dauid. Apud te laus mea in eccleſia magna. Eo igitur electi dei magni ſunt:quo in eccleſia magna iuſte la udantur. t quoniam in hac eccleſia magna chꝛiſtum confeſſi ſunt.magni vocantur. vt idem pſalmiſta dicebat. Con⸗ fiteoꝛ tibi in eccleſia magna. Et iuſticiam dei pꝛedica⸗ uit in eccleſia magna. Magnus enim eſt qui in magna domo ſecundum domimi placitum potuit etiam modi⸗ cum cum perſeuerantia operari. Et que magno animo fiunt parua eſſe non poſſunt.etiam ſi parua actõnibuis conſtant. imoꝛ etiam domini apud eum ſuos ele⸗ ctos magnos effecit. Scriptum eſt enim · Quiautem timent te: magni erunt apud te. QAuia eoipſo quo in hac vita dei timoꝛ mentem hominis ad recte credendũ recteq; videndum humiliat:apud deum in immenſum exaltat. Et tam magnos facit in gratia qᷓ; paruos ſe te⸗/ nent in conſcientia. Diſcreta vero quantitas in centuz quinquagintatribus piſcibus conſtituta: radicem oꝛi ginem et fructum bonoꝛum operum aſtruit. Si nume rum hunc indagatione ſubtili diſcutimus:habet pꝛoti⸗/ nus numerus ute triplicem diſtinctionem. ſcilicet tria quinquaginta et centum. vt in trlbus fides trimtatis intelligatur.ſeu tres ille virtutes viuiñice ſine quibus non con ſiſtit hominum ſalus.que ſunt radix et oꝛigo lo noꝛum operum.ſine quibus nemo placuit deo.etiam ſi quatuoꝛ alijs virtutibus per omnia claruiſſet. Has ſi- gquidem dxerim.fidem firmam.ſpem ſolidam. eharita⸗ tem ſinceram. Quis vnqᷓ; abſq; his altiſſimo placuit. Quoniam ſine fide impoſibile eſt placere deo. Quis ſi ne ſolida ſpe ſupernoꝛuʒ meritoꝛie terrena contempfſit. Quanq; enim plurim philoſophi cõtempſiſſent tem/ poꝛalia ſpem ſupernoꝛum ſolidam non habentes meri⸗ to caruerunt. Spes enim noſtra vt ait apoſtolus peni- tus non confundit. Quis a charitate alienus iniciauit aliquando tonum:ſine qua nihil eſt in noſiris operibus tonum. Quis initians perfecit: vbi ipſa defecit. Quis perfecit vbi ipſa non aſtitit. larius iſia lucent in ratio nabili mente: qᷓ; poſſent ſcribi aut verbo pꝛoferri. m⸗// nia inuanum et in nihilum tradit apoſtolus:ſi charita⸗ tem nõ habet. Numerus vero quinquaginta: ad remiſ⸗ ſionem pertinet peccatoꝛum. Etenm in veteri teſtamẽ to annus iubileus erat in quo multa relaxabantur. Et pꝛopter quinquaginta iuſtos dominus ſe dicebat parce re ſodomitis et loco pꝛopter eos· Et quinquagenarius ſupplicans helyam ignem vltionis euaſit: Et quinqua geſimo die a reſurrectione datus eſt ſpirituſſanctus:in De Reſurrectione dommini ſaluatoꝛis. quo remiſſio peccatoꝛum. Centenarius autem nume/ rus ad decalogum pertinet:quia ex decies decem ipᷣe cõ⸗ rum decem pꝛeceptoꝛum. Et decies replicata id annu⸗ unt vt vnumquodq; pꝛout pꝛomulgatum eſt affirmati ue ſeu negatiue deducatur in actum: decies replicatꝰ denarius cumulat centum:qui derxtralis eſt numerus meritum ſuperne patrie vbi chꝛiſtus in dextera dei eſt patris in ſinuat. At ternarius numerus virtutuʒ quin⸗ quagenarius ſcilicet remiſſio peccatoꝛum. centenarius ſicut executio mandatoꝛum radicem et oꝛiginem ? fru⸗ ctum perpetuum habent bonoꝛum operum. Et cum tanti efſent duplici quantitate: non eſt ſciſſum riete 5 ſurgit. Poꝛro decem faciũt in ſua ſigniſicatione ſume multitudine piſcium. Alias legimus ꝙ rumpebatur rſxte Ke tnulticuchite piſcium. Mon eni qui electi ſunt in ecc virtutem ſcindũt.in qua pꝛo ſuperna patria capti ſunt. Et qui trahiciuntur in illam:vnitatem per omnia ſer⸗ uant. NMon enim eſt ciuitas illa dunſioms:ſed vnionis et pacis.. Dicit eis ieſus. Elenite pꝛandete. Vlocat ad eſumieſus ſuos diſcipulos vt cum ipſo ſua beatitus⸗ ine per ſuam miſericoꝛdiam et per meritum paſſionis data noſtra operatione queſita:eternaliter ꝑfruamur. Er cum ſederent diſcumbentes in litoꝛe: nemo diſfci bentium audebat illum interrogare. ru quis ee: ſcienꝰ tes quia dominus eſt. Non enim erat lxc ſcientia er oculoꝛum alſpectu aut obiecto coꝛpoꝛe. ſed ab inſita in animo veritate. Sepe chꝛiſtus aliquoꝛum oculis coꝛ obiecit.ſed nec tam cito agnitus eſt:quouſq; internis p eſia et in moꝛibus ſciſſuram conſtituunt. Nõ pꝛe· ſumunt diuiſionẽ:qui vniuntur in chꝛiſto. Neq; in ſcri ptura diſſentiunt diuina in eius fide veram fimultateʒ habentes. Mam ſi electi ſunt:non ſcindunt neq; ſcindud tur. Et eoipſo electi ſunt:quo ſcindere aut ſcindi nolu- runt. Et capti ad dexteram nauigij fideles contrariss non ſeparantur in partes:nec fidem aut eccleſiam ſiue infuſionem veritatis illuxit. ꝛoinde quna mente ſce bant verbis quis eſſet non interrogabant. Et venit ieſus et accepit panem.et dabat eis:et piſcẽ ſimiliter. Vlenit ieſus miniſtrando non aliunde poſt diſcu bituʒ ipſe panis vite. Gructus membꝛoꝛum in piſce:quoniaʒ velut piſces degunt ſub aquis. ſic membꝛa chꝛiſti ſub tribulationibus mundi. Oanis et piſcis venerunt in erat enim ibi:et accepit panem moꝛe ſolito frangens.et dabat eis vt ederent:ſimuliter et piſcem.fructum ſclli/ cet capitis et membꝛoꝛum.Fructus capitis in pane:qꝛ eſum:et communicata paſſione ſimiliter et merito: in eternum non eſuriemus.l Moc iam tercio manifeſta⸗ tus eſt ieſus diſcipulis ſuiſ: cum ſurrexiſſet a moꝛtuis Tercio non oꝛdine apparitionum cum fuerunt multo plures: ſed oꝛdine dierum cum apparuerit. pꝛima die reſurrectionis.et octaua.et iſta.que a pꝛima quota fue⸗ rit ignoꝛatur. Facta eſt autem iſta manifeſtatio diſcipus⸗ lis ſeptem:vt omnes in hoc mundo in ſeptifoꝛmi gra⸗ tia ſpiriſſancti degentes.eternam manifeſtationem in patria ſuperna ſuſcipiant: Oare vero tiberiadis tribus lauo eſt. teſtimonium verum perhibens et perquurens Pꝛopꝛium eſt maris eſſe in ſuperſicie mquietum:⁊ tri bulationem inferre nauticijs.Cyberiadis teſtimoniuʒ interpꝛetatur. Et in tribulationibus teſtiſicari de chꝛi⸗ ſto:virtutis eſt martirum imo virtus eſt perfectoꝛum. Teſtimomia diuina perquirere ſolidamentum eſt vite necnon ipſa cognoſcere ſapientem et pꝛouidum facit. Nam teſtimonium dommi fidele. ſapientiam pꝛeſtans paruulis. Et teſtimomia i credibilia facta ſunt nimis. vt in cognitionem veritatis ab hominibus veniatur. dei cognitionem teſtificantur:vt in illam cognitionem veniamus.ꝙ creauit nos placito ſuo.et ꝙ incarnatus redemerit ſanguine ſuo:et ꝙ velit nos eſſe beatos in re gno ſuo. Eriſtunt autem iſta teſtimonia in ſcripturis: quas perquirere cum lumine fidei et intellectu ſideli pᷣ ſtant paruulis veritatem a teſtiſicantur nobis de geſtis de credendis cauendis diligendis atq; agendis:et in qͥ/ bus maxime ſpes moꝛtalium inualeſcat Et creatura vi ſibilis atq; inuiliſibilis de diuinis teſtimonium perhi ⸗ bet.Hinc apoſtolus ait. Inui ſibilia dei a ceeatura mũ⸗ di per ea que facta ſunt intellecta conſpiciuntur. Et in ſapientia ſeriptum eſt. A magnitudine enim ſpeciei et creature:cognoſcibiliter poterit creatoꝛ hoꝛum videri. Ergo ad mare tiberiadis ad habundantiam tantoꝛum teſtimonioꝛũ facta dicitur manifeſtatio ſaluatoꝛis:mẽ⸗ te plus qᷓ; coꝛpoꝛe atq; tam in coꝛpoꝛe qᷓ; in mente Xũ ergo pꝛandidiſſent. dicit ſimoni petro ieſus. Symon iohannis diligis me plus his DHicit ei. Etiam domine tu ſcis quia amo te. . Sumptus erat in ſilentio cibus Nunc adoꝛitur ieſus verticem apoſtolici choꝛ queſtio/ ne pulſare:vt ceteri erudiantur in illo.Et poſt cogniti⸗ onem atq; ſcientiam.quia ſciebat ꝙ dominus eſt:quan⸗ tus ſit effectus inquiritur. Sciẽtia enim boni ad illud mouet amoꝛem: nihil enim diligitur niſi ſub ratione bni:quanqᷓ; multi in dilectione fallantur.Cognoſci au tem bonum opoꝛtet:anteq; diligatur. Et ſi diligere bo⸗ num expedit ſi eſt vtiq; fas.quopluris bonum eſſe ſcie⸗ tur erit amoꝛ ardentioꝛ. Sumpto cibo de amoꝛe oꝛitur queſtio.vt etiam refectione ſuſcepta ſermo ſit de virtu te:ne homo interioꝛ pꝛiuetur cibo ſuo ſi exterioꝛ alitus eſt. Cibus poꝛro interioꝛis hominis:eſt virtus ⁊ ſermo virtutis. Indicitur ſimoni queſtio:ſi ieſum plus cete⸗ ris diligat. Pꝛudens interꝛogatoꝛ:ſed nec reſpondens incautus. Pꝛudenter interrogat quod ipᷣe pꝛenouerat vt oꝛe ſiat confeſſio in ſalutem.ab eo a quo in damnati onem oꝛe fuerat facta negatio. Et iure plus ceteris dili gat:quoniam ceteris plus negegauit. Et quoniaʒ erat a chꝛiſto ſuper omnem eccle ſiam in capite conſtitutus ſibiq; tradite claues:decebat eum alios dilectione pꝛei⸗ re. Pꝛoinde ſi plus amet ſaluatoꝛ interrogat. agna cautela vtitur reſpondendo petrus:ceteris ſe in amoꝛe pꝛeferre non audet:ſeipſum non alios ſcire fatetur.No uit ſe amoꝛis virtutem non ponderare animos ſingu⸗ loꝛum:vefert ſocijs ex comparatõne ipſos in ſua reſpon ſione non iudicat:ſe diligere dicit.ſed plus diligere ta⸗ cet.Quid enim nouit ſe alicui hominum ſimilium in virtute illa pꝛeferre. Ecce omnes apoſtoli diligebant, ſed quis ipſoꝛzum nouerat an plus ipſe diligeret: cum vnuſquiſq; ſe crederet totum impendiſſe amoꝛem. S nedum in amoꝛe quis in quacunq; virtute audeat ſe p⸗ ferre: ſi habet in illa conſoꝛtem. Vbi vero non eſt in vir tute conſoꝛtium comparatio ſopietur:quoniaʒ in vno poſſeſſio.in altero carentia iudicatur. Et hoc petrus ita reſpondet Etiam domine tuſcis:quia amo te. Ac ſi aper te dicat. Domine certum eſt quia amo te: ſed an plus iſtis amem ignoꝛo. u ſolus non ego noſti amoꝛes om nium hominum ponderare tu qui noſu meum ſimilię- „* Er . Et quoniam ſunt via in viram beati qui ſcrutantur te/ ſnmonia dei:que quia ſupꝛa ſenſum honnnum m rabi⸗ lia eriſtentia ideo illa ſcrutatur anima iuſti viri. Et ad il Ia coꝛdis inclinatio a domino poſtuletur. ſed non cũ aua ricia:ne plus q; expediat ſapere velimus:quod apoſtolus pꝛohibet. Non plus ſapere qᷓ; opoꝛtet ſapere: ſed ſapere ad ſobꝛietateʒ. Reſonant in pſalmis ſupꝛapoſite voces vt dei teſtimonia ꝑquiramus: que ula eſſe dxerim que nartuſdecimus ter et ceteroꝛum. agno documento domini ſerui edo centur.ne vnus alteri in ſimili virtute ſe pꝛeferat cum petrus ſi plus diligere ſe coꝛde credidit. verbis penitus non expꝛeſſit. aut ſi non credidit plus amare humiliter tacuit.lc per hoc redargutus eſt helyas qui dicebat ſe .ſolum idola non adoꝛaſſe.cum audiuit a domino verbũ Heliqui mihi ſeptem milia viroꝛum in iſrael qui non curuauerunt genua ſua ante baal. Sed petro pꝛima re ſponſione completal dicit ieſus· Paſce agnos meos. Ac ſi dicat. Si diligis me.agnos meos vtiq; dilige ope re ſiquidem dilectionem perficias.vt illas paſcas exem plo vite alimento doctrine.oꝛatione a lupoꝛum moꝛſib tuearis.Dicit er nerum. Symon iohannis diligis me. Appellat eum a parentali ꝓpagine ne extollatur. qui tanta inſtruitur diligẽtia ſaluatoꝛis vt eum diſtin/ guat.quia foꝛte ſimon alius erat ibi.vnus de illis de q⸗ bus ſupꝛa dictuʒ eſt. Et alij ex diſcipulis eius duo. Nec quempiam apoſtoloꝛum et diſcipuloꝛum vocabulum ſiue diſtinctio.quoniam apoſtolos ſepe ſepius diſcipu⸗ gat non vt ignoꝛet aut ne veruʒ ſit quod ſimon petrus ante reſpondit.ſed vt confitendo ſepius mereatur am⸗ plius. Etenim ſaluatoꝛ omnium chꝛiſtus ſemper ſuis ſidelibus parat oꝛdinem plus merendi. Eandeʒ quam ſupꝛa reſponſioneʒ reddidit petrus plus de ſcientia chꝛi ſti q;; de ſeipſo confiſus:vt ſi diligo vel non diligo.quid los nominatos inuenimus. Iterato ſaluatoꝛ interro⸗ me interrogas.Tu domine melius noſti. Et ſi diligere videoꝛ:a meipᷣo foꝛte decipioꝛ.Et ſi quod videtur amoꝛꝛ non eſt amoꝛ. Quid me interrogaſ.Tu domine certiſ⸗ ſime noſti. Ait ieſus. Paſce agnos meos.] Inueniu⸗ es etiam et ineruditos ſub eccleſiaſtica paſtura opoꝛtet inducere: neq; agni nouelli repellendi ſunt a paſtu ca⸗ tholico.ſi velint cum pꝛofeſſis ouibus in fide et moꝛib⸗ commoꝛari. Dicit ei tercio. Symon iohannis amas me.ontriſtatus eſt petrus.quia dicit ei tercio. amas me. Et dicit ei. DSomine tu omnia noſti. tu ſcis quia a⸗ mo te. Dicit ei. Paſce oues meas. Interrogat tercio ſmonem ieſus.vt tercio reſpondens a trina negatöne ſe purget. et plene oſtendatur dilectio. quoniam in chꝛi ſto tota trinitas etat.vt pꝛima interrogatio referatur ad patrem.Secunda ad filium. tercia ad ſpiritumſanꝰ ctum. Sed contriſtatur petrus.non de verbis domini — que delectabatur audire loquentem. magis vero quia recoꝛdabatur.ꝙ quanto magis cimn chꝛiſto ſe moꝛitu⸗ rum pꝛomiſerat. tanto magis eum dominus pꝛedixe⸗ rat negaturum. Inde tacitecogitans de eo quod ſe dice bat diligere peramplius heſitauit. In id argumentum aſſumens ideo dominus totiens a me ſi diligo exigit. quia vel caſurum. aut foꝛte iterum negaturum:ſeu as moꝛem in me non eſſe plene cognoſcit. Et plus tribu ens chꝛiſti cognitioni.qᷓ; ſue confeſſiomi. de chꝛiſto conꝰ ſidens de ſe diffidens contriſtatus eſt. Mia eſt illa tri⸗ ſticia qua ſe homo timet eſſe quod credit:et heſitat in ſe ipſo de his que ſibi vera videntur. Quamobꝛem tercio interrogatus latius ipᷣe reſrondit dicens. dñe tu offia noſti. Sapientiaʒ atq; ſcientiam incompꝛehen ſibilem chheiſti omnia compꝛehendentẽ. petrus in hac reſponſio ne fatebatur.aſſerens qꝙ omnia nou erat. Si om̃ia noo uitmihil ſubterfugere pᷣt ſcientiã eius.Nihil occultum pᷣt eſſe autnertinhomnund⸗ nil cogitari tam ſecretius pt:qd in palã ſibi nõ veniat. Vnde timoꝛ. vnde hoꝛro;: vnde coꝛdis cuſtodia.vnde cautela.vñ rectifieatio mẽ⸗ tis iure in hominib⸗ naſcitur.ſi om̃ia nouit.Et ſapiẽtia . clamat. Et omne coe intelligitur ab illo. Pꝛoinde con / triſtgtus petr ſic arguit. Dſje ſi omia noſti viſibilia et .— 1 tes:n xrent. moebie gopive gis u measp. weme wtie ci niamg tiam b preckiri ne fere gimin amoep ſlo Ql peochr necöple eſſes iu Autemf getet⸗ fiemns Mitun guise ſtüer anin ſum ſusc⸗ quos tomſ ter ſut dicit i gebas etateſe bioiug wunte lebaris. toimee leReret lumſen kendes aabit tllder; liono o.vn epn mnnein wawie fetnni endip ſiendi teum ein Miro Vd eo Ne Wnmenſ mis dls teunſin lodo, ſer hnhben pus ſin Mor nenon Imon Mros hereneur enne lenper ſie ne Cenn eſeientuchi rdilgo. nd rſdilgen Geruremno nine certiſ⸗ Iurenn iaraopetet ta aſa deetmoat⸗ nnis inngs tercio amns tuſcisquint, enoget terco bnanegatöe⸗ voniaminchn tio reſertet ſpintumn, etbis inini is wero nan le moatu/ us oecte, ol ſedice Gumentunm ſigo erigit. nmſenet tpbvs mba⸗ zchenſo en ilntri irſtanſ. dbenta dietu ofnnn trnſtien reſvnſo Hioſfinſi/ qꝛ amo te.Quid igit᷑me interrogas.Quia amo noſti. Elerbum certitudinis poſuit p ſeipſo. Certum eni ſibi videbatur diligere. Si amo noſti · ſi nõ amo noſti:ſic pe nitus nõ expꝛeſſit. tacuit cõditionem. certitudinem di⸗ xit quam ſibi videbatur habere. illamq; ſcientie diuine ſuppoſuit.de qua peramplius qᷓ; de certitudine ſua pſen tiens.ne foꝛet falium quod ſibi videbatur verum. õ⸗ triſiatus eſt:nõ aduerſus chꝛiſtum in aliquo cõturbatꝰ Er ſeipo nõ ex ipo capiebatvnde triſtaretur. Ec cum di riſſet tercio amo te:audiuit ab eo. DPaſce oues meas.nõ tuas.nò tyrannoꝛum mundi. nõ ꝓpꝛia voluntate gradiẽ tes:nõ paſcua querentes pꝛo placito voluntatis nõ ad/ herentes paſtoꝛibus alienis.non diuidentes ouile non moꝛbidas qua merito culpe ſeparantur a grege:ſed me as videlicet viri meo per omma manopatas meis veſti gijs quantũ poſſibile et fas eſt erommibus inſvrentes. meas per amoꝛẽ et ſanguinis redemptionem:que meã vocem audiunt et paſtoꝛem alium nõ ſequuntur. Ecce ꝙ potius diligẽtibus cura ↄᷣmittitur animarũ. Etenm in illa virtus amoꝛis plus q; ſapientia operatur. Quo⸗ niam qui chꝛiſtum in veritate nõ diligit nec per ſapien⸗ tiam bene gubernabit dominicũ gregem. Deinde petro pꝛedixit quid eſſet ꝓ ipo paſſurus.vbi amoꝛis certitudi⸗ ne ferebatur in illum:vt nõ ſolum amoꝛ oſiendat᷑ in re⸗ gimine ouium.ſed in tolerantia ꝑſecutionuʒ:vt nec ipᷣe amoꝛ poſſit amplius in virtutibo ꝓgredi qᷓ; moꝛi ꝓ chꝛi⸗ ſto. Quicquid eſt amabile pꝛeter chꝛiſtuʒ abhoꝛruit: qui pꝛo chꝛiſto expoſuit vitam. Pꝛoinde amoꝛis inquiſitio⸗ ne cõpleta ſaluatoꝛ adiecit. Amen amen dico tibi.cum eſſes iunioꝛ cingebas te et ambulabas vbi volebas.cũ autem ſenueris extendes manum tuamꝛet alius te cin get. et ducet te quo tu non vis. Hoc autem dixit:ſigni⸗ ncans. qua moꝛte eſſet clariſicaturus deum. Libertate vtitur homo et ſuis mouetur cõplacitismaxime cũ ſan guis ebullit tempoꝛe iuuẽtutis quouſq; obedientie chꝛi ſtifere ſibi iugũ imponit.ſubq curuat᷑ doꝛſuʒ.inchinatur animꝰ:vt vel ſibi mala cõtra coꝛpoꝛeũ ſenſuʒ aſperũ ſen⸗ ſum ĩferat.aut ab alijs illata volũtarie patiat᷑:.quãq ſen ſus carneus patiendoreluctet. In hoc ptinus omnes quos vere afficit trahicit chꝛiſti amoꝛ.vt vel cõtra tene⸗ rum ſenſum mala inferant.aut ab alijs irrogata patien ter ſuſtineant:iuxta quem intellectum dominus petro dicit in veritate repetita cõteſtanſ. Cum eſſes iumoꝛ cin gebas te:et ambulabas vbi volebas.um iuuentutis etate feruens.cum vlut indomitus vitulus, nondum pio iugo colla ſubmiſeris.te ad tua volita pparabas.et voluntate potius qᷓ; virtute.placito magis qᷓ; rõne mo⸗ uebaris.ambulabas quo volebas.nõ quo virtus aut ra tio impe lebat:et ope diuina mutatum eſt in te ſcriptu⸗ re decretum. Adoleſcens iuxta viam ſuam graditur. et cum ſenuerit nõ recedet ab ea.quoniã cum ſenueris ex⸗ tendes manus ad ſuſcipienda toꝛmenta. et alius te pꝛe parabit ad penam te ducens quo ire ſenſus carnis natu raliter refugit. Sed ſi ꝑena inuoluntarie toleratur: me rito nõ videtur afferre. Ygitur ſi tu petre ibis quo non vis. vnde tibi meritum erit.cum magis ꝓueniat volun tate paciendi.q;; acerbitate penaruʒ: Eſt ſiquidem i ho mine iudicinm rõnis.qua ꝓchꝛiſto iuſta occaſione acce pta voluntarie ſe pꝛeſtat in penam. quam ſemper mole⸗ ſte tulit tenera hominũ caro que nunqᷓ; de ſui natura pa tiendi penas pꝛeſtauit aſſenſum ſed trahitur etiam re⸗ nitens in ſanctis aut vixis aut interioꝛis hominis ꝑ iu⸗ dicium rationis.aut in alijs ꝑ maioeis violentiã poteſta tis:cuius ſi voluntas exquiritur pati velle denegabit o⸗ mnino.Nam ⁊ animalia ſenſu rationis carentia p poſſe de paſſione inuiſibilia facta a, diſtoſita cogitationes et verba: tu ſeis do. Balna. ceuitant aſperas penas:et ſepe trahuntur inuite atq; ſe cundum ipoꝛum naturã vocibus penas cum aduertut aut alijs renitentijs denegant.cõtra naturã coꝛpꝛei ſen ſus abboerentia male pati. vt etiam ad bonum ignoꝛa⸗ tum ſeu nutrimentum aut ſiabulum nõ niſi ꝑ violen⸗ tiam trahi poſſint: ſi a libertate a natura eis inſita deri⸗ uantur. Quo ſenſu petro dictum eſt:et cõſimilibus di⸗ ci poteſt.ducet te quo tu nõ vis.Quod euangeliſta io⸗ hannes interpꝛetatus eſt de moꝛte in qua petrus amo⸗ rem chꝛiſti ſeruans deum honoꝛincauit vt ipius vulga⸗ tum martirilogium mamęfeſtat. Et ne petrus moleſte aſperum dictum acciperet: ſemetipᷣm chꝛiſtus tradidit in extinplum: dicens ſibi. Sequere me Aperte oſte⸗ dens ſuam voluntate:ipᷣim animans ad paſſionem. Se quere me:paſſuʒ voluntarie:moꝛtuum iponte. In quo etiam ſenſus carmis cum ratione certauit: pati rolens moꝛitimenſ.Sequere me:in quo fuit in ꝑacto certami ne ſpiritus pꝛomptus:caro autẽ infirma. Sequere me iudicio rõnis vt cum tempus tue paſſionis aduenerit. non deuites aut effugias penas:et blandiens teneritu⸗ dini carnis.nõ abhoꝛreas moꝛtem. Prout ex littera ſo⸗ nat aliquod iter agebant cum ſurreriſſent a pꝛandio. Et ſequens coꝛpoꝛe petrus ieſum. cõuerſus a tergo vi⸗ dit diſcipulum illum quem diligebat ieſus ſequentem qui et recubuit in cena ſupꝛa pectus eius et dixit ei. Do mine quis eſt qui tradet te Hec omnia pꝛo iohannis noticia referuntur:qui ſe per geſta nõ ꝑ ꝓpꝛium nomen explicat. Munc ergo cum vidiſſet petrus:dicit ad ieſuʒ Domine.hic autem quid Agitabatur in animo petruſ qð ipᷣe ſolus exquiſitus fuerat in amoꝛe ſibi ſoli de moꝛ te ad ſequelam ipᷣe ſingulariter inuitatus. Pꝛopterea cum vidiſſet cõdiſcipulum ſequentẽ.alij foꝛte dimiſſi a domino iuerantviam ſuam.aut tacentes aſtabant:dicit de illo ad ieſum. Hic autem quid: Hac interrogatione perquirens.ſi qua moꝛte ipᷣe moꝛietur:ſi wlut ipe cinge tur ab alio ⁊ ducetura quo nolet.Non querit petrus vt inuidens:ſedvt noſcat ſi eum in paſſione ſicut in chꝛiſti. cõuerſatione debeat habere conſoꝛteʒ. Pꝛopterea ieſus talia requirenti eum repꝛimendo reſpondit. Sic eum volo manere donec veniam. Quid ad te:Tu me ſeque⸗ re Curioſe mẽtis eſt. cum quis caſuʒ a ſuo demino ha⸗ bet impoſitã de cauſa ſocij velle requirere:quouſq; ſuam plene perfecerit. Nimis pᷣſumit in dominũ ſeruus:ipᷣm exquirens quid welit in ceteris.Officij atq; iuns lonoꝝ ſeruoꝛum eſt exequi mandatum ſuſceptum:nõ ſuperio⸗ rum ſecreta rimari quid mandent ad reliquoſ. Non enã equa in re vll pondere onera oneriferis animalib impo nuntur.Neq; omnibus cõmulitonibus regis vna bella⸗ di ſtatuitur acies:ſi vndiq; hoſtes inſurgunt. Et ſepe fa ctum eſt in hoſtilibus bellisvt pars militum remaneat ad ſarcinas dum bellatur. Et decreto dauid factum co⸗ gnouimus ꝙ cuſtodientium ſarcinas et bellantium. de captis ſpolijs eſſet equa poꝛtio. Regis eſt mittere in a⸗ cies milites:et pꝛeſeruare quos velit.Nõ eſt ſerui:de ce teris cõſeruis domini exquirere voluntatẽ. Oꝛopterea repꝛimit dominus petrum:qui curioſe queſierat. Sic eum wolo manere donec vniam. Quid ad te ptinet ſci⸗ re.quid wlim.quid diſpoſuerim de conditionibo ſingu⸗ loꝛum: Quid ad te de cõſulendo quid faciam. de ſcẽdo quid hic diſcipulus faciet: Quid ad te de actõne conſer ui: Diſtincte ſunt actiones diſtincta ſunt merita. Per ſeipᷣm vnuſquiſq; damnand? damnationẽ accipiet: nec leuioꝛ erit pena cõſoꝛtio damnatoꝛũ. VUnuſquiſc; per ſe rationem reddet coꝛaʒ ineffabili tribunali:nullius cau⸗ ſati ſocietate iuuabitur. Auſticia vniuſcuiuſq; ſuꝑ eum erit:in alterum nõ mutabitur. Non variabunt᷑ nieritd 4 iber ſinguloꝛum. Yuſticia vnius: merces vel peccatum non erit alterius.QAuid igitur ad te: Cu me ſequere. Tu cõ modo tuo tu tua vtilitate me ſequere:qui quomodoli⸗ bet me ſequentes m fallibili via dirigo in ſalutẽ · Quid ad agoniſtas de ceteris agoniſtis agnoſcere. cuʒ pꝛopꝛia pena wel gioꝛia nõ minuatur aut augeatur accedente ſi⸗/ ue deſiciente cõſoꝛte: axime autem exeo retundatur omnium chꝛiſio militantiũ curioſa pſumptio inueſtiga re de ceteris:quoniã ſummus agonum poſitoꝛ ita infal libili ꝓuidentia. decentia irrepꝛelenſibili agones bommi bus oꝛdinauit:vt ſemper maie ſit aliter. nunq; bene pe⸗ nitus niſi taliter put ipe pꝛouiderit. Mõ ad ſcientiaʒ cu⸗ rioſam ſed ad ſequelam iuſtam a domino inuitamur.cũ illa excluſa iſta incluſa petro dicat᷑. Quid ad te.Tu me ſequere:recto veſtigio coꝛdis cõfoꝛmitate moꝛum. vni dicitur ad ſequelam: omnib⸗ eſt ad regulã. Sed di⸗ ſcipuloꝛum impecicia eos fecit aliter qᷓ; dñs dixerit:heſi⸗ tare:cum ex verbis ſaluatoꝛis iopanm diſcipulo immoꝛ talitateʒ aſſcriberẽt · Quoniã exijt ſermo inter fratres et cõdiſcipulos:ꝙ diſcipulus ille nõ moꝛitur Quã he⸗ ſitationeʒ impertinente ipᷣe diſcipułꝰ te quo erat abegit cum ipe verba ſaluatoꝛis repetendo expoſuit.ꝙ hoc dñs dixerat:ſic eum wlo manere in diſcipulo immoꝛtalita/⸗ tem nõ aſſerebat. Et nõ dixit ieſus nõ moꝛitur:ſed ſic eum volo manere donec vniam Hoc quod ſaluatoꝛ di xerat.ſic eum volo manere ſimilitudinẽ ab extra nõ ha⸗ bet expꝛeſſam · ſed habet aut affirmationẽ in eo ꝙ pꝛedi⸗ citur.inte rnam ſimilitudinẽ in eo ꝙ ſic poſitum eſt de⸗ cretum:wt ſicut pꝛeuidi ſic facio. Sic eum wolo manere ſicut mea ꝓuidentia in meipᷣo decreui.donec veniã: quo uſq; videlicet de ipo ſicut ꝓuiſum eſt aliud facism· Nec quempiã moueat ꝙ ad eum nouuſ aut ſingularis a chꝛi ſto determinatur aduentus:cum ad electoꝛum animaſ egredientes de coꝛpoꝛe ipᷣe benignus adueniat.Non enĩ Vniendo patitur atq; lalvꝛat:neq; locoꝛũ ſpacia venien⸗ do retardant.lus enim fuit in carne veniſſe ſatagiſſe in terris ĩ cruce moꝛiviſitaſſe inferos.reſurrexiſſe a moꝛ tuis:qᷓ; aduenire ad animas electoꝛum cum a coꝛpoꝛib ſeparantur. maxime ad illoꝛum animas quos ab omni mundo ex omni carne in mundo degens.ad ſe ſingula⸗ ri electione vocauit.quos ſuos nominauit apoſtolos in omnem deſtinauit oꝛbem pꝛinciꝑes eccleſie iudices con ſtituit ſeculiqui ſecum in tentationibo ꝑmanſerunt per ſanguinem et meꝛtem de ipo teſtificati. Sed hoc quod de iohanne ſingulariter dixit.ſic eum volo manere: con tra illud indicitur quod petro dixerat.ſignificans ꝙ eſſet coꝛpoꝛis acerba moꝛte moꝛituruſ. Interrogantiq; de io hanne ſaluatoꝛ ipᷣe reſpondit. Sic eumvolo menere:nõ ſicut te moꝛi. Incoꝛrupta carne viuet.ſine pena ettoꝛ⸗/ mento moꝛietur:ſic exꝑectabit donec ad ipᷣm veniam et aſſumã.Quid ad te de paciſica moꝛte ſua. Quid ad eũ de aſpera moꝛte tua.Non ex hoc iohannes dictus eſt im moꝛtalis.ſed nõ ſicut tu ipᷣe moꝛietur:ſed omnino mo/ rietur. Nec impꝛobe me mouet pius quidam in hoc ver⸗ walius intellectus. Pꝛedictum erat petro ꝙ moꝛi cru⸗ deli moꝛte debebat.inquirẽti de cõdiſcipulo tacite. ſi eo⸗ dem tempoꝛe eodem loco eodemq; genere moꝛtis moꝛi turus eſſet:ieſus ipe reſpſondit. Sic eum volo manere donec veniam:quaſi dominus petro dicat. Non eo tem/ hꝛe quo tu moꝛietur.ſed ſic manebit incolumis donec Vniam. ſcilicet in maioꝛem cognitionẽ hominũ et eccle ſie per apocalipſim et euangeliũ eius.que ſibi ſum mani feſtaturus:ipᷣeq; ſcripturus eſt. Nullus enim euangeli⸗ ſtarum vt ipe tam ab alto euangelium tonuit aut tam aperte diſſeruit eternum dei verbum in tempoꝛe fieri in curnatum. Et quod ab olijs euangeliſtis pꝛeſcribentiho terciuſdecimus hiſtoꝛiam chꝛiſti fuit obmiſſum:ipᷣe ſuppleuit. Jpe apo calipſim vbi eccleſie ſunt cõſcripta miſteria:chꝛino reue lante cõſcripſit.ex quibus ieſus in maioꝛe noticiã homi num venit. Mondum tempoꝛe petrieuangeliũ eius ⁊ a⸗ pocalipſis ſcripta erant:ex quibuſtanta chꝛiſti pꝛouenit noticia populo chꝛiſtiano. Nam apocalipſim icripſit in ꝓathmos ſub domiciano. Epheſi ſcripſit euangeuũ ſub traiano. Et petr? moꝛtuus eſt anno triceſimoa domini paſſione.iohanes vero amplioꝛi cõfectus ſenio:ſeptua⸗ geſimoſexto anno a domini paſſione intrans ſepulchꝛũ fuſa oꝛatione requieuit.Petrus rome:iohannes epleſi Metrus ſub neronenohannes ſub traiano vltimu dieʒ clau ſit· Propterea dñs dixit. Sic eum volo manare do nec veniam. Tamdiu volo eum manere:donec ꝑea que per eum ſcrihenda ſunt in plenioꝛem noticiã hominum wniam. In ſcripturis enim canonicis euangelicis ⁊ a⸗ poſtolicis poſterioꝛ eſt ſcriptura iohãnis:que qualẽ no⸗ ticiam de filio ver eterno et increato.et in tꝑe incarna⸗ to.per euangelium et de ſuis atq; eccleſie niſterijs per apocalipſis noticiã dederit:dicat ipſa eccleſia qᷓ ſuſcepitx Quoniam hic eſt diſcipulus quiteſtumoniũ ꝑhibet de hio:et ſcripſit hec Et ſcit et nouit eccleſia in fidei veri⸗ tatel quia verum eſt teſtimoniũ eius . Ocripſerant au⸗ tem tres euangeliſte euangeliũ:ſcripſerant pꝑetrus iaco⸗ bus iudas canonicas ſuas ſcripſerat apls epiſtolas ſuas ſcripſerat lucas aplicas actiones:ſed necdum iohanneſ manũ aptauerat ad ſcribendũ. In ſcribendo enim nouiſ ſimus aplox ommiũ vigilauit. Quo ſenſu exiſtimo pie dictum.ſiceum volo manere incolumẽq; viuere donec in noticiã pie credentiũꝑ apocalipſim et eius euangeli⸗ um veniam.nõ ꝙ nõ moꝛatur: ſed vt dñs ꝑ eum ſic no tus veniat reſeruetur. Pꝛomiſſam ſepe ilam inſignem apparitionẽ in galilea dominuſ ieſus mandauit effectui cum decreuit diſcipulos in galileã pergere quã anre a⸗ poſtoli et diſcipuli expectabant. Vnde ſtatuto tempoꝛe⸗ Lvnde cum diſcipuli abierunt in galileã in monte:vbi cõſtituerat illis ieſus. Et videntes eum adoꝛauerunt: quidam autẽ eoꝛum dubitauerũt. Et accedens locutuſ eſt eis dicens.Data eſt mihi omnis poteſtas in celo et in terra Exxoce aut ex aliquo indicio ꝑceperunt apoſto li atq; diſcipuli.ꝙ apparitionẽ feſtinã in galilea ſicut ſexpe pꝛomiſerat erat in breui dominus cõpleturus:qᷓ; pluſqᷓ; quingentis fratribus factam refert aplus.in monte ſcʒ thaboꝛ pꝛout cõſtituerat eis ieſus:vt in eodem monte vbi facta eſt ante paſſioneʒ tranſfiguratio gloꝛioſa. poſt reſurrectionẽ fiat tam in ſignis appriatio: et credat᷑ ideʒ eſſe ieſus quiꝓ nobis moꝛtuus eſt et reſurrexit. Nõ ex⸗ pꝛimit euangeliſta nomine ꝓpꝛio montem thalvꝛ ſed ex ſupplementis euangelij plene ſuſcepimus ipᷣm eſſe mõ tem.quem ad apparitionẽ tam inſignem atq; ſolenneʒ cõſtituerat illis ieſus:vbi adoꝛauerůt maieſtatem chꝛi⸗ ſti regreſſam ab inferis et egerunt gratias ſue diſpenſa⸗ tioni ꝓpter apparitionẽ magnificam eius in ſpirituxere humilitatis ꝓcliuio coꝛpoꝛis inclinatõne coꝛdis in fer⸗ uoꝛe ſidci in charitatis ardoꝛe cõferentes in coꝛde verto tenus aſſerentes.quoniã hic eſt magiſteret dominus q̃ eos in nouã vitam vocauit qui eos celauit ⁊ docuit:qui pꝛo eis et omnib paſſus moꝛtuus eſt et reſurrent.Ele⸗ ra enim et ꝓpꝛia cuiuſq; ꝓceris eſt adoꝛatio a ſubiectis exhibita:cum virtus eius et actio virtutis in credulita⸗ te atq; pᷣconio exhibent᷑.Nõ enim adoꝛat in writate qui quod eſt nõ credit.et qð credit nõ ꝓfitetur.aut qui ꝓfi⸗ tetur qð nõ credit in homine:aut cõſitetur qð in illo nõ eſt. Apli vero ſiue diſcipuli adoꝛauerunt eum cum actio nibus gratiarum:quod iuſtũ erat et actum de paſſione chꝛiſti et reſurrectõe cregentes. Legim? nempe chꝛiſtũ — nte ctio reſut ſtontt obſua jömet ii ſonen ſtilat karetu ſuosf tollitu ggted⸗ gltioꝛn teinm upaki wro wer lens ſu monte muite umac mioꝛc losin izinn ſamar inten ſintwr. gentee writaci venera⸗ t filios chari uccio busſ tume adoꝛ jeſus noſtr dabit lei re Vriſo hovi aſperen ſtterta ſtiueſ Clectis leadoꝛ tnenec⸗ husyn ginhui facon hoͤeſtv llseſte bando nter Nucton loͤſttu itonn eſttont ttbuti Nnocn toaf hiſte et Wrumn IFenn Nce heins, dmen lenpſten ingettüd ſs Dunni moſeptue, ſepulchni nniesepfrfi Mhimade 9mmanared lec peagne — Geligs r, lale no⸗ Ne imcarna⸗ ſterns er Nud tulcept Ud grd n hdeiwn⸗ rpennrane Aetmsie Plſtolgolins miohannef Oenuim non d Onſtimote ſuete wet geangeli/ eum ſieno n ignem aurteſtecui goanneg motempr⸗ n monterbi Aoraueruntt henslocutul ſtne in celoet Cruntanſe⸗ lleaſtourke⸗ rus:ihpl inmorreſg gem monte llonoſ poſt tarcgar de, ent. oͤer⸗ alweſecer Pn eſem ſtatemche⸗ ſedigenſa⸗ nſprowte is iſett cotgef twminns Wait gol ſunent ⸗ os ſbieans ingeteltn⸗ utreen ſantelipt, coinlond llio rſſicte pe cheſti rrmme doe pgaſſione ante paſſionẽ et moꝛtẽ pluries adoꝛatum. Poſt reſurre ctionem vero ſimiliter ſed nõ totiens:vt non maioꝛ ſit reſurrectione factus:qᷓ; fuerat anteqᷓ; pateretur. Ab in⸗ ſtanti ſue intarnatõis viatoꝛ extitit et cõpꝛehenſoꝛ. Nec obſtat ꝙ apls ad philippenſes ſcribit:ꝙ ſit apud ſemet/ ipm et ceum patrẽ ex paſſione vel moꝛte factus eximio; Eñſt ſiquidem dicereꝙ adoꝛatio adhibita ſibi ante paſ⸗ ſionem ſit ꝓ gratia:poſt reſurrectionẽ vero ꝓpter gloꝛiã ſit illata. Pꝛotinus iuſtum erat vt chꝛiſti maieſtas ado raretur in monte:qui ad montẽ eternũ.montẽ ſanctũ ſuos fideles conatur inducere. Nam in ſuperioꝛibo at⸗ tollitur mens cum chꝛiſtũ in veritate adoꝛat.nec in veri tate dominũ adoꝛare poteſt:mſi ſupꝛa eſſe coꝛpoꝛeũ ad altioꝛa cõſcendat. Pꝛemiũ habet euangelice rote cõten te in medio rote qui acceſſit in galileã.que rotatio nun⸗ cupat᷑:ſi rotari woluerit vt euãgelica rota rotabit. Qui Wro vere aſcendit in cõſtitutum virtutum montẽ inno cens ſanxietur:quoniam innocens manibo aſcendit in montem.Qui autẽ in altitudine virtutis dominũ ado⸗ rauit abiecit idolatriã credulitatis ⁊ moꝛtis. diuina plu rima cognouit archana exceſſit ſeipᷣm. factus eſt ſubli⸗ mioꝛ quo in adoꝛatione ꝓcliuioꝛ. In terra viuens:ange los imitatus eſt. Sed nec alibi ſalubꝛiter adoꝛat chꝛitꝰ q; in monte quem ipe cõſtituit.quanqᷓ; didaſcalice cum ſamaritane fuerit dictum.ꝙ neq; in monte garicin neq; in templo hieroſolimis cõſtituto:ſed in ſpiritu eſſe wi⸗ ſint veri adoꝛatoꝛes. Montem fidei et ſpiritualis intelli gentie.montẽ diuine luminis et interlucẽtis in animo writatis cõſtituit vere fidelib ieſus:in quo adoꝛat᷑ ſua veneranda maieſtas.et cultus iuſtus et latria deo patri et filio et ſpiritui ſancto. differenter et miſtice in ſpe et charitate ꝓ beneſicio creationis et redemptõnis ⁊ intro ductionis in gloꝛiã ſuam in ſingulis electis et in omni⸗ bus ſaluandis:cum mundi miſterium fuerit cõſumma tum ab omni catholica eccleſia exhibet᷑. Et huiuſcemodi adoꝛatione coꝛde a oꝛe cõfitetur atq; teſtatur: quoniam ieſus eſt filius dei.via veritas ⁊ vita.ſalus et redemptio noſtra:rex regum et dñs dominantiũ.Quidã aũt ipox dubitauerũt.nõ vndecim columne quas ſuper baſem ſi dei refundauerat in multis antefactis apparitionibbet varijs argumentis: ſed aliqui eoꝛum qui adhuc ſeißjm nõ viderant nec palpau erãt. ſi baberet carnẽ et oſſa nec aſpererant comedentẽ. Nec mirum ſi in magnis natura liter tamẽ factis a paruis animis dubitatur. Et diſpen⸗ ſatiue ſaluatoꝛ dubitari ſe ꝑmittit:vt expꝛobꝛato dubio adiectis argumentis heſitans ſolidiꝰ firmet᷑. Et in mon te adoꝛationis et latrie ab omnibus nõ equa ſoꝛte ſenti tur.neq; parilitas eſt intellectibus et affectib hominũ: q́;uis vm ſit cõſiſtentie loc. Una eſt eccleſia oꝛthodora. q in huius adoꝛatõnis monte ſignata eſt:et omnibo eſt ipa cõmunis.ſed omniũ in ea militantiũ atq; credentiũ nõ eſt vna ſentiendi ꝓpoꝛtio. Sed accedens ieſus locu tus eſt eis:tarditatem animi atq; coꝛdis duriciã expꝛo⸗ bꝛando dicens. Data eſt mihi omnis poteſtas in celo et in terra. Omnibus loquitur firmis atq; nutantibus et auctoꝛitatẽ pꝛodit quã a deo patre ſuſcepit.ſcʒ ꝓ omniũ coͤſtitutus eſt dominus vt auferat᷑ omniũ dubium:ve lut omnipotens potuit a monumẽto reſurgere. Nihil eſt boni et cõgrui:qð nõ poſſet efficere cui omnis eſt at⸗ tributa poteſtas. Attamen pᷣter id qð potuit ſemetipᷣin reuocare ab inferis. et virtute ꝓpꝛia reſurgere a ſepul⸗ chꝛo oĩs ſibi donata poteſtas in aliud ſe ptendit:vt etiaʒ chꝛiſtus homo vnitus deo ſit omniũ dominus cõſtitu⸗ tus.et heres vniuerſarũ animarũ et coꝛpoꝛũ ſpiritualiũ rerum et coꝛpoꝛaliũ.eternoꝝ et tempoꝛaliũ.angeloꝛum et hominũ.electoꝛũ et repꝛobarũ.vt quia humiliauit ſe do. Balua. metipᷣm in carnevſq; ad crucis ignominioſam et aſperã moꝛtem deo patri factus obediens.deus exaltauit ilum et degit illi nomen qð eſt ſuꝑ omne nomen.vt in noĩe ieſu ſibi dato.pꝛo eo qð ſaluatoꝛ eſt oim omne genu fle ctatur celeſtium terreſtriũ et infernoꝛũ.vt nihil ſit in ce lo et in rerra et in inferno:qð non calcet atq; peſſundet ſua tremenda et alma poteſtas. Genuſflectunt coꝛã ieſu in celo angeli.a ille a coꝛꝑibus ſeparate ſubſtantie. cum deum et hommẽ in vna ꝑſona vnerant᷑ et adoꝛant illã eis in deitate ſuꝑlatam humanitatẽ.et colunt latria in⸗ effabili amoꝛe incõpꝛehenſibili gratias infatigate agen⸗ tes:vna cum ammabus iam introductis ad ſuperos e/⸗ terne atq; beate gaudentes.quoni cheiſtus homo vni⸗ uerſoꝛũ atʒz ipoxꝝ factus eſt dominus:nõ inuidentes hoĩ nibus quoꝝ acce pit natura neq; dolentes ꝙ nõ accepit angelicã. Genua flectunt et flectere iure dtent homies in terra degentes colentes eum ſolum ſuꝑomnia chꝛi⸗ ſtus deus.obiecta omni ſpurcicia idoloꝛu et deoꝛũ mul titudine impꝛobata ſpiritualib et coꝛpalibus rebus m ditionẽ ſuam qeductis:vt in neutris quicq; pꝛeter eius imperiũ fiat. Et omniſterrena poteſtas ſubdita fiat chꝛi ſto:cun in celo et in terra omnis eſt collata poteſtas. Nec ſibi arroget quecũq; altitudo moꝛtaliũ in ſua poteſtate domimũ:quonia ſuũ eſt ab illoq; dependet cui omniſeſt donata poteſtas. Meq; reges terre⁊ pꝛincipes populi ſui wlint eſſe iuris atq; virtutis.vt ſuisvoluntatibo viuãt. ſuiſq; legibus pᷣſumant gubernare ſubiectos adſerente repugnatia euangelio ſancto eius:quoniã omnis pꝛin⸗ cipatus et potẽtatus in ſuo regimine ſuo factus eſt ſub ditus cum omms ſibi ſit in terra poteſtas.et oꝛiginali⸗ ter ab illo eſt omne iuſtum dominiũ.cui omnis data eſt poteſtas et omne imperiũ ſibi factũ eſt iure ſubiectũ xe/ neretur atq; adoꝛet ſcabellũ ſanctum eius ꝙ eſt eccleſia ſancta eius:in qua qui ſua vice pᷣſidet in iuſticia ⁊ aucto iecta. Que vero ſibi iuſte pᷣſidenti ⁊ decernẽti repugnãt ritate veritatis.omnia ſceptra mundi debet habere ſub⸗ aut ab infidelitate aut a tyranmide aut ab heretica pꝛaui tate:et cõtumaci inobedientia detinent᷑. Genuflectunt demones q credunt et cõtremiſcunt:et velut eius ſatel lites ꝑpficiũt imperiũ ſanctũ eius. Nouiſſime aũt recũ bentiboillis vndecĩ appuit ill.et expꝛobꝛauit incredulita tẽ illoꝝ ⁊ duxiciã coꝛdis:quia his qui viderat eum reſur rexiſſe a moꝛtuis nõ crediderũt Mouiſſime ſcilicet die quoab eis ꝑ aſcenſionẽ in celuʒ coꝛpoꝛaliter ſepatus eſt recumbentibvndecim ſcʒ in illo ſacro cenaculo qõ erat in hieruſalẽ exſpectabant in illa die diſcipuli dñi ſaluato rem.qui ſuo modo nunc apparebat.nunc ſe occultabat: et quia nondum venerat racumbebant.unc axparuit illis ieſus. Et mirum ꝙ ipis a ſummo diluculo in con⸗ templatione ſeu oꝛatione aut bonoꝝ collatõne vacanti⸗ bus:ieſus nõ apparuit.Oum vero comedebãt aduenit. vt luce clarius pateat nõ hominũ exercitatoꝛũ virtute: ſed ſua benignitate ſuamvelit pᷣſtare pꝛeſentiã aut aliud inferre ſolamen. Opoꝛtebat omnino ꝙ hominibo dare tur intelligi.ꝙ ſi que ſunt in eis virtutum debite actio⸗ „ — . Nſerſlo nes chriſti pꝛemia vel pᷣſentiam nõ merentur: niſiq;Stũ et quãdo vult ipe cõferre benignus· Necnõ ideo recubi tus hoꝛa ſaluatoꝛ aduenit:vt veritas aſcenſuri coꝛpoꝛis monſtraret᷑ ex ciw. Etenim cõueſcitus eſt ex his que ap poſita ſunt ſuper pauperculã apoſtoloꝑ menſam:quibuſ illam accurare cura nõ erat. Ecce puidens illis et poſte ris dñs vult eſſe immunes a deceptione credentes ⁊ in⸗ credulis viam abſtrahendi.cum aſcenſionis die in coꝛ⸗ pus ſuum comedendo traijcit cihum: ne alius ꝓ alio di ceretur. Cura fuit diligens chꝛiſto diſcipuloꝛũ animos dimittere in ſua fide pacatos: intrepide apeg vuo 2 1α S; c 2— 0 Liber — Au A, 6 Son „. Ju, 06.6. Nal quartuſdecimus . pꝛedicarent qõ viderant oculis manibuſq; tractauerãt laque mente cõſpicitur:coꝛde tenetur. Viſio enim pa⸗ . quos in vniuerſum mundum dirigit ad doctrinã diſpo/ cis interpꝛetata eſt. Pꝛofecto letum exitum habet: qui ii nit ad vite ſacramenta cõferre dat foꝛmaã:ianue baptiſ⸗ a pace virtutis fecit initium. Et paciſci facti ſunt filij o matis ſine quo ſuſcepto vel vbi nõ poſſit credito.nõ po⸗ ei qui attente ſeruant que a chꝛiſto ſeruari iubentur. ſo teſt eſſe ſalutis initiũ.Et ad hoc cõmeſtione cõpleta ie⸗ Beg hec ſunt que ſeruare ſcõm euangeliuʒ apoſtoli do nu ſus locutus eſt eis dicens. Euntes in mundumvniuer cyerunt.alienum fieri ab idoloꝛũ cultura.et vnumquẽ⸗ ni ſum:pᷣdicate euangeliũ omni creature. DSoceteq; om̃eſ q; credentem ſe pᷣſeruare a vicijs:que natura ratio mos ſen gentes.bapticantes eos in nomine patris et ſilij ⁊ ſpi⸗ VYlſus lex gratia writas repꝛehendit/Socuerũt non the⸗ t rituſſancti:docentes eos inſeruare omnia quecũq; man ſauricare in terra ſed in celo per mandatoꝛũ cuſtodiam: . 8 daui vobis. Qn crediderit baptigatus fuerit: ſaluns nõ diligere que videntur quia tempoꝛalia ſunt et cadu⸗ 8 erit. Qui wro nõ crediderit:cõdemnabitur In vni⸗ ca.ſed diligere que nõ videntur virtutes ſcʒ et bona cele len uerſo habitabili mundo gentes in electis regionibo ha ſtia:que aut eterna et beata diſwonũt aut ipᷣa eterna con nan bitabant alique pꝛeter leges excepta lege nature. quam ſiſtunt hocnerunt mundi nouitatẽ ex mipilo:quem fal mut deus in coꝛdibus hominũ ſcripſit: a qua tergiuerſando ſa philoſophoꝛũ opinio putat ternumcoorderi quo⸗ Wo nullus penitus poteſt ſi ad etatem iudiciarie rõnis ſeu modo inuidia dialli moꝛs intrauit in oꝛbem terrax.et zwſ diſcretionis puenerit excuſari. Alique legibus hominũ quomõ merito ꝓthoplaſti damnationi eterne iuſte te⸗ owe⸗ agebantur.lnqui triumphabant in oꝛbe terrarum: vt nebamur aſtricti:ne qui ſuꝑerbirent ꝙ nõ egerent miſe dedi aurea roma que totum mundum ſuo imperio ſubiuga/ ricoꝛdia deii Hõcſerunt quomodo aliunde humano ge bunm re certabat.Aliqua militabat ſub lege moſaica. Sʒ nec neri nõ poterat eſſe remedium niſi per verbum increa/ tum ſub lege cõſtitutis aut lege carentibo erat nota vel apta tum cum fieret inereatum.et penas in ligno pꝛo ligno bilin via ſalutis ad quam omnem rationalẽ creaturam deus ſuſtineret ſanguinẽ funderet: moꝛtẽq; ſubiret ꝓ omni⸗ den creat:quanqᷓ; omnis illã nõ aſſequatur occulto vl ma⸗ bus caro factum/ocuerunt paupertatẽ celibem vitä: negt nifeſto dei iudicio iuſio pᷣpedita. Euangeliũ aũt eternũ cõiugalem caſtimmoniã.neminem ledere omnibus velle ſalu creditum atq; ſeruatũ ꝗð ſaluatoꝛ edidit tranſmittit in pꝛodeſſe:p iniuria iniuriam nõ keiene. Secintunt ab⸗ ger⸗ illam:ꝙ vult notum fieri hominibo ꝑ idon eos viros a renunciare ꝓpꝛijs volũtatibo tollere ctucẽ.chꝛiſtũ ſequi une chꝛiſto ſelectos plebeos.humana ſcientia imperitos nõ nõ que ſua ſunt querere:ſed que ieſu chꝛiſti/ ⸗ocuerũt Se fungentes aliqua dignitate terrena. ne aſſcr:beret᷑ cau⸗ perfunctoꝛiam gloꝛiã non querere:ſed glo:iari tantum ſamt ſa tanti miſterij· alijs qᷓ; diuine virtuti.quibus a chꝛiſto in dominica cuce Dacneriſt homines ſupꝛa ſeipᷣos ſie⸗ gen. lam debente in ſuperna cõſcendere datur plena legatio ri:ſacramentalitet viuere.diuina mandata ſeruare.ſtu⸗ ſibidd imo iuſſio ineuitabilis imponitur:vt euangeliũ qð ipſe dere virtutibus.Et ꝙ nulli debeatur iniquitas:ſed cha⸗ won in paruis hieroſolimitanis ⁊ galilaicis locis hominibus ritas omnibo ſit reddenda. Et ꝙ reſpublica et res pꝛin⸗ kecter pꝛedicauit·ipi omniba homimibus debeant pꝛedicare.vt cipum nunq; melius q; in writate iuſticia et charitate leme nõ ſit terra vel locus vbi ſit bominũ incolatus quieuan ſub chꝛiſto dei filio cõſeruatur. Et ꝙ ibi miſeria:vbi mũ tenn. gelicas tubas nõ audiat:quoniã fides que hoĩes ſaluat di pꝛoſperitas. Yhi gloꝛia vbi niſeria benferttnr ſerun ani⸗ eſt ex auditu. auditus autem per verbum dei. Sed nun dam naturam conditam. cõtra natutã coꝛruptaʒ ſupꝛa kom quid dici poteſt vt excuſabiles ſint quia nõ audierunt. humanum vſum.ſupꝛa ſenſum. Socuerunt homines tion Egquidem.in omnẽ terrã exiuit ſonus eoꝛum:et in fineſ in carne angelice viuere.Docuerunt ſecrxetos ſieri a na ſter oꝛbis terre verba eoꝛum. Doceteq; omnes gentes. Il⸗ tura beſtiali.Docuerũt gentes a genitura recedere. In gult las videlicet que foꝛmã humilis diſcipulatus accipient terra natos in ſuperna poſſe cõſcendere.Et vt breuiter ture Non enim capiunt doctrinã eterni euangelij: niſi qᷣ di⸗ perſtringam:docuerunt quid credendum. quid ſperan⸗ neß. ſcipulatum humilẽ in coꝛde atq; moꝛibus in cõtradicte dum quid amandum:quidue tenendum quid agendu. peta ſuſcipiũt. Etenim euangeliũ foꝛma pacis:ad inquietos Wec ſiduidem dominus apoſtolos docuit. De his qui⸗ keen ſieri cõmunicabile nequit.Docete ꝓtinus ieſus inquit dem dicit.Docentes omnes gentes ſeruare:quecunq; trret ſeruare omnia quecũq; mãdauixobis.Nõ vult ſaluatoꝛ mandaui vobis. Et adiecit foꝛmã baptiſmi quieſt ſalu⸗ ſi⸗ ꝙ vnum iotavel apexa ſua euangelica lege pᷣtereat.quin tis initiũ.qui cathecicat quos abluit ſuperno carectere: nn coꝛde aut opere ꝓut lex ipᷣa diſuinguit in actionẽ veniat: quam foꝛmaſn pꝛeterire nõ licet.ſeruare omnino neceſ le ꝓt que ſolum ſeruanda ſunt coꝛde ſeruentur.que moꝛi⸗ ſarium factum eſt. Saptigantes eos in nomine patris n⸗ bus nõ obmittantur cum dicit.Docete ſeruare omnia et filij et ſpirituſſancti. Pꝛecedit doctrina baptiſmum. 8 quecũq; mandaui vobis.Nõ autem verbum hoc ⁊ ſic in Nam qui bapticatur pꝛimo cathecicatur:quãuis in par Uran diſtincta ſententia in omnibi obligat omnes ſingulos uulis qui naſcuntur ex hominibus chꝛiſtianis catheciſ⸗ gqſu qui omniũ eſſet vnavirtutum ꝓfeſſio.nec eſſet latitudo mus mente impꝛeſſus ꝓpter incapacitatẽ penitus non . euangelij.que reges et pꝛincipes magnos paruos.ſoꝛ/ pꝛecedat.ſed in ſide firma eccleſie ab aſſiſtentibo reſpon tln tes et debiles diuites et pauperes.ſapientes ⁊ indoctoſ detur pꝛo ipis:qð gratum credimus ipᷣm ſuſcipere ac ſi Kos nobiles et plebeios.caſtos ⁊ cõiugatos.ſi credulitate ad perfecte eſſentetatis. Spirituſſanctꝰ in hoc inſtruxitec ths ipᷣm veniãt appꝛehendit.ſed ꝙ ipᷣm ſeruent in coꝛde ꝑ fi cle ſiam:vt in plenitudine fidei ſue oblatos a parentibꝰ tins dem et dilectionẽ:in moꝛibus per placitam virtutuʒ et paruulos baptiſaret. Sed quos baptiſat paruulos etpꝓ Nunn ſtatuum electionẽ. Nam cum pꝛecipit celibatũ matri⸗ fectos in virtute trinitatis intingit.nam nomen patris eriter monium nõ cõdemnat:et velut coꝛpoꝛis mẽbꝛa nono⸗ et filij et ſpirituſſancti trinitatis eſt virtus in qua rege⸗ tenw mnia idem officium ſeruant.quanqᷓ; ꝓpꝛium attributũ nerandus immergitur:vt in virtute patris qui creauit wott pꝛo poſſe vnumquodq; conſeruet.et totam coꝛpoꝛis ma filij qui redemit . ſpirituſſancti qui diffuſus eſt ⁊ anima Neunn chinam ꝓpenſius diligat:ſic per fidem integrã vniuerſa nit ad agenda credẽtes. Qui debet ſaluus fieri abluat᷑. Imbun euangelij ſerie cuſiodita vnuſquiſq; qð ſcõm euangeh/⸗ cõgruum eſt enim vt a virtute ad ſaluteʒ oꝛdinetur in Wvoel um elegit. in moꝛibus et virtute cõſeruet. Et mandauit terra:qua ſaluatus perfruetur in gloꝛia. Quanta igitur ſeno eisvt inciperent a hieruſalẽ:quia pᷣdicando euangelium ſit virtus baptiſmi atq; nobilitas: nomen perſonarum hor qð ad eternam pacem audientes vocat et oꝛdinat.a pa⸗ in quo cõfertur in ſinuat. Et ſicut abſq; baptiſmo non ohen ce tempoꝛis debebat incipere nõ a pace mundi.ſed ab il⸗ permittitur ſalus.ſic abſq; iſto noĩe nõ erit baptiſmus. dun hinpe tetrqni nt ii⸗ ntnrl Nolide mne⸗ niomos tonte⸗ tockm: etcad⸗ wnaccdle ng don gemſel tequo⸗ erruper lſte te⸗ entmiſe mmnoge dincteg; Ro lgno tpommit demviti: lbus wle, eruntabe eſtüſegni Hoclerit itunugn bipoo ſe⸗ lare ſtu/ ſeacha⸗ tes puint Gharitate abimi runt ſecun pecgſupn t vmines fienana eere⸗ Jn breunter e hisui uecung ieſt⸗ mrectere: nonereſ fepatrs tilmam. is inper 8Calxan⸗ nitus fon lvteſcon ſwreirfi ſrurtee Prenchn uboctp enpetno gunteke 11enun riabbef, triptut fonrumn ſno ſont eſmns, de reſurrectione do. Balua. OVagna inquiſitio alti miſterij nobis offertur. ꝙ ſaluã⸗ dos chꝛiſtus in virtute trinitatis xolint aquis unmergi quam inquiſitionẽ hic pꝛeterire ſilentio vtilius iudica⸗ ui:ne opus legentes pꝛolixitate faſtidiat. Necetiam qui compꝛehenſi fuiſſent exacti ſubito penas ſubire pꝛo chꝛi ſto ꝓpꝛij ſanguinis pꝛodeſſet intinctio: niſi hoc nomen aut vircus trium perſonarum adeſſet.Ad nihilum om⸗ nia valent:niſi nomen huiuſmodi per fidem inuiolabi lem robvꝛentur. Et qui bapticari dicunt᷑ a flamine nec virtute gratia et effectu huius nominis caruerũt. Cu⸗ ius nominis adherenſcarentia:nõ in ſalutem magis au tem traiecit in pnas. Quomodo autem ſalus aut dam natio incunctanter pueniat:ſubſequenter ſaluatoꝛ ape⸗ ruit.Qui crediderit ⁊ bhaptiſatus fuerit ſaluus erit:qui vero non crediderit cõdemnabitur. DHirigebat ſaluatoꝛ apoſtolos pꝛedicare verbum vite verbumq; ſalutis: qð opoꝛtebat audientes per credulitatem recipere. Pꝛoin⸗ ge dicit. Qui crediderit ſq; verbum ex verlv. vero pwer bum in verbo de verwet abluetur pꝛopter verbum credi tum:ſaluus erit. Multi ſiquidem in hoc vertv damna⸗ biliter errauerunt:ſolum ſidei ⁊ ablutionẽ baptiſmi cre dentes ſufficere in ſalutem. Et in domibus accidie atq; negligentie hoſpitati ſunt. dicentes ex iſta ſententia pꝛo ſalute nihil aliud opoꝛtere.cũ chꝛiſtus poſt iſta duo cre⸗ dere et baptiſari.ſine interpoſitõne verlvꝛum dixerit ſal uus erit:et nec appoſuit aliud iuguʒ coꝛwꝛaliũ actionũ. Sed nõ aduerterunt ſpirituſſancti per icobum expꝛeſ ſam ſententiãides ſine operibus moꝛtua eſt eis ſiqui dem qui addere fidei opera potuerunt: ſed neglexerunt ſibi de huiuſcemodi ſentẽtia impꝛobe blandiẽtes. Qui wro nõ crediderit cõdemnabitur. Gieri cõtumacẽ cum recte a rectiſq; vocamur ad fidem damnationẽ infallibi lem operatur. Qð enim creditum aditcit credenti ſalu⸗ tem:negatum cõtrarium patit.Negatur qð nõ credit᷑ quia negatur eſſe credendu. Qui nõ cꝛedit negat.dum hominum intellectus nõ ſubditur ſidei.ſed innititur ra tioni:quam ſubſtratam nõ habet atq; oſtenſibilem mi⸗ ſterium credendoꝛum. Juſte igitur damnantur incrxe⸗ duli:ſi in credendis eſt ſalus. Et ex hoc verwſuggillan⸗ tur oꝛa oĩim loquentiũ iniqua:qui credunt quẽpiam ſi⸗ ne fide ꝓpꝛia vel eccleſie potuiſſe ſaluari. Ne gunſ im pietatẽ ad pietatẽ conuertat.vt welit coꝛde credere.aſſe⸗ rere verbo ſaluos eſſe qnattuoꝛvirtutum expolitiſſimos tractatoꝛes ſeq; infra illarum limites coartantes circũ fultos nobilitate moꝛum:ſi tribus viuificis virtutibuſ nõ fulſe runt. Signa vero credentium MWjuit ſaluato⸗ adnectere:vt fidelium et inſidelium etiam in hac vita eſſet vera diſtinctio. Nõ ꝙ ſignum virtuteʒ maioꝛẽ aut minoꝛem effecerit:ſed virtus optima fecit ſigna que il los qui crediderint hec ſequentur. In nomine meo de⸗ monia eiſcient.lingius loquẽtur nouis:ſerpentes tollẽt Et ſi moꝛtiferum quid biberint nõ eis nocebit. Supꝛa egros manus imponent:et bene habebunt Jurxta qð ſcripta ſunt hec habuit eccleſia pꝛimitiua.nunc vero po⸗ tius ad moꝛes hominuʒ ſunt deuoluta:vt eiectio demo num. linguarum nonitas ablatio ſerpentium. innocuũ exiſtere a ſuſceptowneno:inſirmoꝛum cõualeſcentia cũ tempoꝛe in eceleſia dei tropologice ſint reperta. Hoꝛum wro tropos inquirere illoꝛum eſt.qui ſcripturã ſacram et euangelicam hunnliter venerantur et cautis paſſibuſ ambulant circa illam: ne tropus tropum impediat. etv⸗ nus alteri nõ repugnet. Er vt hoꝛum ommũ velociter ſermo currat: eiectio demonum ſit.cum homoa ſeipſo intromiſſa virtute pꝛoicit quod deliquit. aut ab alio re⸗ mouet ꝑeccatũ ſiue virtute oꝛationis aut ſuaſione ver⸗ wꝛum:ſeu cum in nomine chꝛiſti malignosa nobis o⸗ pꝛe nouit ſecũ in ctermgloria feriyniſmoemes Pocliitg rando facimus declinare. Quod dauidvtiq; faciebat ds cens. Declinate a me malgni:et ſcrutabvꝛ mandata dei mei. Et ille requieſcet in monte ſancto dei:ante cuꝰ cõ⸗ ſpectum ad nibilum deuenit malign?. Mouitas lingua⸗ rum ad nouitatem pertinet vite.in qua cantamus dño in hymnis et pſalmis et gratiarum actionibus canticũ nouum.ꝓpter magna mirabilia que oſtẽdit nobis. Ne⸗ q; ad illam anteqᷓ; linguarum cõfuſionem pertinent ele cti:nec ad illud antiqunm qo per linguã homines inqui rebant ſcilicet huic ſeculo cõfoꝛmari.ſed in nouo homie nouiter lingua hominũ eſt vnica querens intelligibili⸗ ter vnum verum deum:et quem deus pater miſit ieſuz cheiſtum.et per nouam turrim ſcʒ crucem quam adinui cem perſpicaci intellectu ſe cognoſcentes ediſicant:qua ſecure itur in celum. Et querunt et inquirunt wnu no uum:nõ huic ſed ſuꝑne patrie vita et moꝛibus coapta ri. Abſtulit ſerpentes qui omnes anfractus abhoꝛruit. nec deceptiombus gaudet: ſicut ſerpens ille antiquus humani generis matrem aſtute decepit. Nec graditur ſuper pectus totus inclinatus ad yma. nec inſidiat᷑ cal⸗ caneo ꝑſeuerantie ſue:aut parat calumniam ꝓfectibus alioꝛum. Et ſerpentes qui pertinent ad ceraſticum ſer pentem et toꝛtuoſum qui in via mandatoꝛum dei obli⸗ quitatem pꝛetendit in ſemita cõſilioꝛum coꝛnua impu⸗ gnationis exercet ꝓuidentia ſancta deuitat. Meq; diſſi⸗ pat ſepem diuine legis vt a ſerpente moꝛdeatur.Eriſtit innocuus a veneno qui ab auditu malo manet incoꝛru⸗ ptus.vt nec minantiaverba deterreant.nec blanda ſedu cant:mec ꝓmiſſa cõmoueant. Et humilitate ſubnixus. oꝛatione fultus:veneno heretice atq; ſenſualis doctrine q;uis audierit nõ eſt leſus. Quoniã ſepe coꝛrumpunt bonos moꝛes colloquia pꝛaua.Credẽs firmiter: ab his pemtus nõ ledetur. GFecerunt infirmos cõualeſcere im poſitione manuum. qui exemplo bonoꝛum operum.ad melioꝛem vitam alios ꝓuexerunt:aut iuxta pauli ſentẽ tia inſfirmum in fide ſuſceperũt. Et ſcõm etiam ſenten tiam ipᷣius in actibus apoſioloꝛum:opoꝛtet ſit uſcipere in firmos. Et ipe fact? eſt infirmus infirmis:vt inſirmos lucrifaceret. Et theſſalonicenſes hoꝛtabatur infirmos ſuſcipere. Et quãuis coꝛpoꝛe factum fuerit.in ſpiritu po tius loquebatur:vt qui poſſint curent infirmos in vir⸗ tutibus.aut pꝛe infirmitate ſeu fragilitate carnis ſuc⸗ cumbentes peccatis:qð ad galathas apoſtolus ſcribens ſieri aperte monſtrauit dicens. Fratres et ſi pꝛeoccupa tus fuerit homo in aliqͥ delicto xos qui ſpirituales eſtis huiuſmodi inſtruite in ſpiritu lenitatis: conſiderans te ipm ne et tu tenteris. Quid auteʒ ſecundũ tropum eſt ſuper egros manus imponere vt bene ſe habeant:qᷓ; om nem adhibere opem ſpiritu infirmis vt reconualeſcant Quod apoſtolus ſuis verbis cõſonat ſententijs ſaluato ris. Et per pꝛopſxtas negligentes paſtoꝛes arguit dñs: L Ea quod erat infirmum in grege nõ cõſolidauerunt. t ne apoſtoli diffiderent de pꝛomiſſis:ſaluato ſocieta⸗ tem ſue virtutis et potentie vſq; in finem ſeculi pollici⸗ tus eſt. ¶ Et ecce vobiſcuʒ ſumvſq; ad cõſummationem ſeculi Vere ſic eſt:et aliter q; dixerit eſſe nõ poteſt. Re⸗ ceſſit:et nobiſcum eſt. Receſſit coꝛpoꝛe:pꝛeſens eſt ſpiri⸗ tu.Neceſſit carne:pꝛeſto in virtutibo eſt. Non receſſit a ſuo coꝛpoꝛe diuinum caput:neq; cõpactum coꝛpus ſibi⸗ q; cõnerum patitur ab ipo ſciſſuram. Etenim vnio inſe parabilis facta eſt. Et quod eſt maius audacter affirmẽ quoniam coꝛpus chꝛiſti quod eſt eccleſia eſt in celo per vnionem ad caput ꝓut ippe in terriſ per vnionem ad coꝛ pus. Eſt ipe nobiſcum per pᷣſentiam ſue omnipotentis maieſtatig: ptegensa erudiẽs omnes et ſingulos quos 3 Liber eñ nobis indubitata ſecuritas. ſi chꝛiſtus nobiſcum ad bella pꝛogreditur. ſi dux eſt belli quia et cognouit ago⸗ nes: neq; ſuas copias ad anceps bellum expoſuit. de quo neſciret pꝛouenire victoꝛiam. ultus nobiſcum incedit exercitibus inuiſibiliũ angeloꝛũ. in opus miſterij ſui et in auxilium coꝛpoꝛis ſui. q;uis ſeipo poſſit omnia plene tueri et pſternere cõtrarias poteſtates. Sine cauſa du⸗ bium ſine ratione timoꝛ in nobis eſt ſi eſt iße nobiſcuʒ et cum ſingulis noſtrũ.Quid trepidamus invtroq; cer tamine. ſi nobiſcũ eſt qui triumphauit de mte. Qug⸗ xe coꝛ noſtrum fantaſias patitur et pauet vbi deſicit pa⸗ uoꝛ. ſi pollicitatem illam firmaʒ tenemus ꝙ ſemper ſit iße nobiſcũ · ec volumus ſub ipius militare vexillis: Hõ recedamus ab vnione caſtroꝛũ que ipᷣe diſpoſuit quoꝛũ acies infallibili ſapientia oꝛdinauit:vbi certatur muiſi⸗ biliter aduerſus gereas poteſtates quarum eſt bellũ ho⸗ ſtilius vbi eſt colluctatio aduerſus carnem et ſanguinẽ vbi hoſies patimur quos dicimus eſſe domeſticos.qiia inimici hominis domeſtici eius vbia pſeudo chꝛiſtiano ſubdole impugnamur vbi opoꝛtet ſuſtinere viſſimiliter cõuiuentes: vbi videmus pꝛeusaritatõnes ſi gelum dei habemus in animo tabeſcentes· Maioꝛ autem nobis in fertur aggrediendi bona facultas.nobiſcum chꝛiſto dño exiſtente vt nullus cauſetur de arduitate virtutum.nul lus im poſſibilitatem alleget in diuinis pꝛeceptiſ atq; cõ ſilijs: ſi nobiſcum dominus operatur · Quoniã ſicut ſi⸗ ne ipo mihil poſſumus facere:ita cum ipo mhil eſt boni quin valeamus implere. Mouerat hoc apls qui dicebat. Omma poſſum in eo qui me confoꝛtat· Et firmans te⸗ nens pollicitationem quam chꝛiſtus apoſtolis fecerat quam adeſſe in ſeipo cognoſcens coꝛinthios commone bat.An experimentuʒ queritis eius quii me loquit᷑ chꝛi ſtus? um chꝛiſto penitus erat:qui in ipo loquebatur. Et interpꝛetatio nominis emanuel qð eſt nobiſcum de us:inſinuat ꝙ nobiſcum eſt chꝛiſtus. Pꝛeceſſerat actu figura ꝓphetia hoc qð ſaluatoꝛ dixerat adeſſe nobiſcũ.Nã iudith ꝗᷓ typũ tenebat eccleſie cũ amputaſſet holofernis caput ⁊ repetaſſet ad ꝓpꝛia:dixit Apꝑite poꝛtas:qꝛ nobiſcũ de? qui fecit virtutẽ. Mõ illa ſic de holoferne triũphare potuiſſet. et totum exercitũ eius conuertere in ſtupoꝛẽ niſi deus cum illa fuiſſet. Sed nec eccleſia ⁊ ſingularis anima de aduerſarijs poſſet habere victoꝛiam: niſi quia nobiſcum eſt chꝛiſtus. Et pſalmiſta letanter enunciat. Hominus virtutum nobiſcum. Ideo dominus virtu⸗ tum nobiſcum:cum in bellis pꝛompti ad actionesvirtu tum perualidi cõſiſtamus. Et per Jeremiã cum delcen ſurus in babilonem eſſe dominus repꝛomiſit dices.NMo lte timere.quia vobiſcum ſumyt ſaluem vos:et eruam vos de manu eius. Ecce in cõfuſione bello in actionevir tutum dominus vult eſſe nobiſcum.vt ſaluet vt eruat vt pꝛouehat hoc pacto dumtaxat:ſi velimus eſſe cum il⸗ lo. Quod açarias filius obed alloquens aca regem iude aperte diſſeruit. Hominus vobiſcum: quia fuiſtis cum eo. HNon aliter noſtro cõmodo chꝛiſtus vellet eſſe nobi / ſcum:miſi cum illo ſide obedientia et charitate nos eſſe vellemus. Eſt et ipe nobiſcum in omnib ſacramentis: quia ex hoc ſacramentavocantur.quo in ſeipᷣis continẽt ſanctum ſanctoꝛũ ieſum chꝛiſtum dominũ noſtrũ. Ma xime in illo ſacramẽto quo terrena ⁊ coꝛruptibilia in car nem et ſanguine m.occulta et indubitata poteſtate con⸗ uertit.faciens coꝛpus ſuum:et omni familiaritate ma nuductione atq; ſumptione omnibus diebus vſq; ad fi nem ſeculi poſſit eſſe nobiſcuʒ. Nõ ꝙ peracto mundi la⸗ bentis nõ ſit ipe nobiſcum:ſed beatioꝛi modo cõſumma to miſterio in perfecta claritate intuitione cõſpicua in ſu perna patris erimus nos cum ipo. Et cum poꝛdinaſſet quartuſdecimus ſaluatoꝛ ſuam eis coꝛpoꝛalem ablaturus pꝛeſentid cito mittere ſpiritũ ſanctum:diſcipulos ſuos in ciuitate hie ruſalem illius miſſionẽ iubens woluit expectare dicens. Et ego mittam ꝓmiſſum patris mei m vos:vos autẽ ſedete in ciuitate donec induamim virtute ex alto . Qð idem euangeliſta ſcribens apoſtolicas actiones alijs ver biꝶ expꝛeſſit.. Et cõueſcens pꝛecepit eis a hieroſolimis ne dicederent:ſed expectarent ꝓniſſionem patris qus audiſtis per os meum. Quia iohannes quidem bapti⸗ cauit aqua:vos sutem bapticabimini ſpiritu ſancto nõ poſt multos hos dies Pꝛomiſſio patris ſpirituſſanct eſt quam licet ꝓpleta extiterit a nullo expꝛeſſius et ſtipu lacius audierunt quam per os chꝛiſti:qui ſolus nouerat eternum eterni patris archanum. cuius miſſionis eq̃ᷓ cum patre ſe oſtendebat auctoꝛem. Etenim quia ſpiri⸗ tuſſancius ab vtroq;/ ꝓcedit. pꝛomiſerat deus pater mit tere ſpiritum ſanctuʒ in manu ꝓphetarum et chaiſti ſilij ſin:nõ recipientiũ merito fed largitate donantiſ. Quã pꝛomiſſionẽ in ciuitate regia ciuit ate ſacerdocij ciuitate ꝓphetarum.vxoluit adimplere.ꝛoinde ſaluatoꝛ iuſſit u⸗ los in ciuitate manere donec adimpleretur pꝛomiſſio:et ipi veſtirentur virtute ineffabili ſpirituſſancti:qua indu ti poſſent intelligere omnẽ explicitevritatem. Et tuen tur atq; illeſe armati fideli audacia timoꝛe depoſito ꝓce derent ad reges terreet pꝛincipes ꝓpłi.ad omnes gẽetes pꝛout eis a chꝛiſto decretum poſitum erat. et pꝛedicare que mundus nolebat docere quod abhoerebat. et indi⸗ care crucis miſterium.qð gentibus ſtulticia iudeis ſcã⸗ dalum erat. Oecebat eos donum eterne pacis in pacifi⸗ ca ciuitate recipere:vt moꝛes fierẽt cum ceterno dono cõ coꝛdes. Pacifica vocabatur ciuitas interpꝛetatione no⸗ minis nõ operis actione:nam chꝛiſtũ velut inquieta vo⸗ cibus adiudicandum illum cruci: moꝛti tradiderat. Et opoꝛtebat ſuper aquam iohannis aliam ablutionẽ indu cere:in qua nõ coꝛpus intingitur ſed vterq; homo ſancti ficatur. De cuius ablutionis virtute atq; miſterio: ſer⸗ mo alibi me expectat. Et edicto poſito vt in ciuitate ma nerẽt eduxit eos foꝛas in bethaniamdeinde in montẽ oliueti Educit eos foꝛas.vt per obedientie viam dedu cat in montem.vt videãt in carne aut coꝛpoꝛe chꝛiſti vl timam actionem ſcilicet ꝙ ferretut in celum:per moꝛti⸗ ficantem obedientiam hoininũ voluntates et actus um/ pꝛopꝛios repꝛimentem.xid cõtemplationis montẽ ſu⸗ os ſubſequos chꝛiſtus educit. Mõ enim in alta ꝓpeius: ſed moꝛtificatus ſenſus aſcendit. Et in archanis chꝛiſti miſterijs cõuerſari nõ poteſt mens nõ ſubdita dirigẽti Er cum eſſent in monte omnes qui cõuenerant cogno centes in ſupernavelle cõſcendere quadam in mente ſu ſcepta de ipo fiducia et ꝙ omnino ab eoꝛum ſe wolebat auferre cõſpectibus:et ꝙ ſolitum chꝛiſti et familiare col loquium tollebatur nec vlterius futurum erat ad vſuʒ in hac vita moꝛtali quadam de ipo aſſumpta fiducia:in⸗ terrogauerunt eum de fine ſeculi et reſtitutione iſraeli- tici regni dicentes. Domine ſi in tempoꝛe hoc reſtitu⸗/ es regnum iſrael Que interrogatio qualis fuerit.qua lem cautelam pꝛebuerit:ne aliquãdo ſimilis interroga⸗ tio fiat ex chꝛiſti reſponſione clareſcit. Non eſtwſtrum noſſe tempoꝛa vel momenta que pater poſuit in ſua po teſtate Poſtqᷓ; in ſuo aduentu chꝛiſtus non poſuerat mundo finem.nec regnum eternum ex toto donguerat interrogant ſi erunt in aduentu ꝑenitus ſpirituſſancti. quem ex patris et filij ꝓmiſſione ſperabant. Interroga tioni ſuperuacue:per negationẽ ſapientiuſreſpondetur Er negationem pꝛeſtat queſito queſitoꝛ impertinẽs:et inutilit qᷓrenti diſeipulo magiſter ſapiens nõ reſpondet Nõ ſciſcitet miles caſtren ſie: tantũ ſcire ſpectat regia P* er in tim quo. ſeuh Cari leleri licuſt. noun ſaqe ſöpn Pirteu ſoliae keſine ncule 3 8 mo guat mamr Um cllfa benen Nrati Nuine nito⸗ lſec e Ming llt de reſurrectione do. Balua. tide maieſtatem. Q eſt paterne maieſtatis archanũ:mo⸗⸗ nec fieri ſcios:in his que eternus pater occultat. Eteni ehie tahs nõ querat in ſuam deuenire ſcientiam. Qõ ſcien⸗ conatus mentis in his ſemper fruſtra ſi udauit. Spirit? Neng, tie adicitur inutile factum eſt · neſciſſe tutius dixerim.· ſancti virtuubus ſtudeant inſigniri.verlo et opere teſti⸗ at magisvero ſi damnum mtulit aut inferre potuit pᷣſcien ficari ꝓ chꝛiſto.ſecunduũ euangeliũ ſanctũ eius in omni le ti. ruſtra interrogat creatura deum:qui libenter docet tempoꝛe atq; loco et m omm cõuerſatione. Moꝛtaliũ ta nsor minẽ ſcientiam. Mlus enim nouit docere qᷓ; nos di/ lia ſunt opera militantiũ. vt phibeãt teſtmoniũ quoniã timms ſcere valeamus:et docet vtilia etiam nõ rogatus. Oine ipᷣoꝑ ſolus chꝛiſtus eſt dñs. Et ꝙ wre chꝛiſtus eſt deus nocvs her Eſanam dicitur. Ego dominus dous tuus doceste exiſtens in cels:qui tam electos milites atq; teſtes ha bapti, Pptilia. Que igiturvtilitas de pſcientia futuroꝛum: Aut bet in terris eſtinabat ieſus aſcenſum vnde cum lxc tonnö faceret ſuperbire aut deſperare aut tepide viuere vies diriſſet: eleuatis manibo ſuis benedint eis. Et factü eſt. dnet ſuper cterra. Qui ſemetipm hominibus reuelauit in car dum benediceret illis receſſit ab eis et ferebat in celum Süſim ne.:ſc que ſita ſi nouiſſet vnilia foꝛe querentibus ſimili et videntibo illis eleuatus eſt:et nubes ſuſcepit eũ abio⸗ olen ter reuelaſiet. Etenim multa fuis vatibus reuelauit:q̃ culis eoꝛũ Benedint eis. quia iuſti erant: quia benediꝰ fonuc, pꝛeuidit in vtilitatem hominũ vergere. Non denegauit ctio domini ſuꝑ caput iuſti.Senedixit eis mambo eleua nuſtn inuidus aut timens pꝛeiudiciũ in futurum:ſed velur rẽ tis:quia deſuꝑ eſt benedictio electoꝛũ.Et dum benedice gerne occultari vtilem. manifeſtari damnoſam. Non eſi homi ret eis receſſit ab eis auferẽs coꝛpoꝛale pꝛeſentia:et bene i num alta ſecreta rimari: nec plus ſapereqᷓ́; owetet. Et dictioneʒ plenitudinis amoꝛis et gratie derelinquens. nten occulcatio futuroꝛum que omnino ſperatur adeſſe ven⸗ Vlnum abſtulit alterũ dedit:ſi cõtriſtauit in vno letiſi⸗ hn tura:homines cautos facit atq; timentes. Et cautius ex cauit in altero.Gerebat᷑ in celu:vbi quia deus erat nun⸗ lilten pectatur de neceſſitate venturum ſiignoꝛatur de tempo q́ᷓ; quoq; reliquerat. Eleuabat aterra quã nõ relinque⸗ ulſki re. De iure mens hommũ ad futura que wniunt ſuſpo⸗ bat vitate:q;uis reliquiſſet et coꝛpoꝛe. Nõ tamẽ alena ohiſtoe ditur omm die ſi nullum habet incerto. Nec omnimo⸗ ſed pꝛopria virtute ferebatur. Mec obſtat ſoliditas veri baluntn dam denegationem chꝛiſti reſponſum impoꝛtare creda⸗ coꝛpꝑis:quin ſic ferret᷑etenĩ habebat agilitatẽ in dote coꝛ W ben mus:ſed illam dumtaxat que noſtro placito noſire poc⸗ pus qð ꝑ omnia gloꝛioſuʒ erat:et etia in ipo dimmitatis poſtone currenti pꝛeuiſiom repugnet.Quoniã multa enunc plenitudo coꝛpoꝛalit᷑ habitabat.Et nubeſ lucida ſuſcepit nes gets queſita reuelabit in poſterum: que iuſtis vlamimbo p/ eũ.nõ advehiculũ ſen ad auxiliũ opoꝛtunũ.ſed ab oculis precſen⸗ ſenter occultat.Cempus vro et momentũ ad actõnes eoxſq; intuentiũvt includeret᷑ ĩ celũ excluderer a mido et inci/ que in eis fiunt wotius referuntur vt magna et parua q eum nõ cognouit:ſed wlut reũ turpiter et crudeliter ceio ſi/ occulta ſcom ineffabilem ꝓuidentiam in ſua poteſtate crucifixit. Et aſſumptus eſt honoꝛifice a patre qui eum inpuaßß permaneant: ſeu ſi nõ decreuit aut ſi vſq; decreuit in ſuo miſerat:exultantibo angelicis choꝛis atq; mirantibus ꝓ Wnoc tempoꝛe reuelare. Paterna vero poteſtas in quaſecreta ſuꝑ eos ferebat᷑ pegrina caro.et elementatũ coꝛpusſuꝑ noneno⸗ ſunt poſita poteſtatem filij aut ſpirituſſancti nõ excludit ſubſtatias ſepatas et ſimplices tollebatur:quanqᷓ;vt de lnetator ſed ſic vt homo curioſe querentibo hominibus reſpon⸗ us illis eſſet ipᷣe ſimplicioꝛ. Et ſedet collocatuſa patre Gerat. Ct debat.Nam neq; in poteſtate in ſcientia vel opere:inue⸗ a dextris omnipotentis dei Ad hominẽ poꝛro refertur cioneina nitur in ſumma trinitate diuerſitas. Ac per hoc ſi nõ eſt aſcenſio aſſumptio in celum.ſeſſio ad dexterã.quomã vt vmnofnen noſtrum ſcire futura que pater poſuit᷑ in ſua poteſtate: dei filius ſemp ibi erat:et de nouo huiuſcemodiacciden iſtenoſer noſtrum tamen eſt ad illa vntura vntutibus pꝛeparari tia nõ ſuſcepit. Nec immobiliter ſedet ad dexteram ſed eiitatennu Pꝛouide ſaluatoꝛ adiecit. Sed accpietis virtutem ſu⸗ in potioꝛibus pꝑtibus empirrei celi: ſic ineffabiliter hono e in nort peruenientis ſpirituſſancti in vos. Et eritis mihi teſtes ratus eſt. cum vero apli audaci conatu oculox intuerẽ pamm drenr in hieruſalem et in ommi iudea et ſamaria:et vſq; ad vl tur in celum. a duobo angelis ſibi aſtantibo in foꝛma vi echeiſtn timum terre. Qui mittebat deſuper ſpiritum ſanctum roꝛũ amictis ſtolis albisvelut diem feſtũ agentibo in no rmer, quo nihil occultius futuroꝛum poterat ꝓpalare ſecretũ: ue ſolenmo aſcenſionis tanq; ab amicis dulciter argu⸗ tactusimn ſed hoc vtile. illud inutile fieri bominibus pꝛeuidebat. untur: ne inuanũ attollant oculos. ne deſperatõne fran monreſi Carius fuit ꝙ gratioſe cõceſſit:q; ꝙ ſcire ab apoſtolis et gantur ne meſticia contepeſcant. Quonia ipe idem qui n weis ceteris denegauit. Plus enim eſt gratia ſeu pᷣſentia ſpi⸗ nunc ſic triumphanter aſcendit iudicaturus vmiet: cũ nocat rituſſancti q; quelibet pꝛeſcientia futuroꝛũ.Hinc quoq; mũdi finis aduenerit. Hec cum audiſſent in ſpiritu hu orhit nouimus ꝙ ſpirituſſanctus apoſtolos nõ omma docuit militatis et igne charitatis ꝓni animo inclinati coꝛpo⸗ agto ſed que in eoꝛum et eccleſie future ceſſerunt vtilitatem re adoꝛauerunt chꝛiſtũ deũ dominũ maieſtatis ⁊ gloꝛie. eſa qð paulus ad Coꝛinthios refert. Omnis manifeſtatio magiſtrum a redemptoꝛẽ de ipo depoſitis heſitatiomb wa . ſpiritus datur ad vtilitatem. Cuius virtus quam apo⸗ ſolitis:impꝛimẽtes oꝛa veſtigijs pedũ eius vbi ſteterat ſeſde 4 ſtoli acceperunt fuit recte docere ſine repꝛehenſioneviue aſcenſurus.Et latria et adoꝛatione in monte illo exhibi Nlineci re ſine mercede rerum tempoꝛaliũ pꝛedicare. operari mi ta.regreſſi ſunt hieruſalẽ ad expectandũ pmiſſum iuxta mulng racula.facere ſigna. innouare ꝓdigia:et in ſanguine at⸗ mandatũ dñi recedentes a monte quivocat᷑ oliueti:tan fullaii⸗ q; moꝛte teſtiſicari pꝛo euangelio et nomine chꝛiſti. At to ſpacio venentes qᷓ;tũ iudeis fas eſſet in ſabbato am⸗ Neſti⸗ quia ſuperuẽturus ꝓmittebatur:aliquid de eius gratia bulare. Et introeũtes in cenaculũ aſcenderũt ad ſupio erſtn in apoſtolis extitiſſe denunciat. Quo ſenſu ait angelus ra.quoniã in virtutibo et moꝛibo illuʒ imitabant᷑ aſcen⸗ ſnan ad mariã. Spirituſſanctus ſuperueniet in te:quẽ in ſan ſum:quem in celum pauloante chꝛiſtũ viderãt pegiſſe. renthi ctiñcatione vterina iam quodammõ recepiſti. Aut ſup⸗ Vbi ſiquidẽ oꝛabant vnanimiter.qm̃ in oꝛatione opoꝛ⸗ ſErſtun uenturuſ dicit᷑.quia nõ de infimis ſed de ſuꝑnis eius eſt tet pſeuerare ſupnam gratiã expectantes. Et gaudebãt rinſinſo gratia:ſiue quia vere humane vel infime iterũ infundit gaudio magno ꝓpter ea que viderant:et diuinum mu⸗ lpwti. diuina a ſuꝑna natura. Et eritis mihi teſtes:qꝛ xos ab nus qð expectabãt. Et ſepe ingrediebantur in templũ Dnaletktt initio mecu fuiſtis. Et quecũq; audiui a patre meo:no laudantes ? benedicentes deum:qui eſt benedictus per Nuſtnen ta feci vobis. In hieruſalẽ in qua moꝛti fui ꝑ crucẽ dam omnia ſecula ſeculoꝛũ Amen. B ſrrenchi natus. In ſamaria vbi repꝛobatus.Et in vltimis terre Erplicit liber quartuſdecimus de reſurrectione domi boncetur vbi nondũ agmitus. Igit᷑ qui eaptare ſupna cõtendunt ni ſaluatoꝛis. . mniget acuitatem retundãt ꝓpꝛij intellectus. Molite eſſe vates HMV zE 4 Liber Incipit liter quintuſdecimus de iuſticia cheiſtiana. Oſt chꝛiſti do⸗ ctrinaʒ que in eius veiſicis moꝛibus et ſuper naturali vita et geſtibus nobis mõ⸗ ſtrata eſt per ipᷣm chꝛiſtum vnigenitum dei filium do⸗ minum noſtrũ magiſtrũ et redemptoꝛẽ: factum nobis in inferioꝛibo via vite. qui erat et eſt et erit in ſuperio ribus et in inferioꝛib vita. diuine atq; humane ipiam operantem: ad ſimplicem et verbalem doctrina humili ſtudio veniamus. Et tantũ verba tractantes que mam⸗ feſte vitam moꝛalem atqʒ chꝛiſtianam infoꝛmant. et ex⸗ pꝛeſſam et imitabilem veritatẽ oſtenduntalla vro que altitudinẽ diuinoꝛum miſterioꝝ diſputationũ diſcepta tionum delectationũ interrogationũ reſponſionum in/ nuunt dumtaxat in hoc ſuſcepto tractatu dimittentes. Que niſi aliquali violentia et extoꝛſione ad moꝛes nõ poſſent inflecii.quia nec noſtrum eſt aliter diuinam tra ctrare ſcripturam:miſi ſcõm intentionẽ diuine lapientie ſic tradentis. Et q́uis multa nobis ſit a ſpiritu ſancto de diuerſitate tractandi licentia.ne iſtam aquam ſaluta rem a pꝛopꝛio alueo ad aliqua demia deriuemus:ſub in/ terminatione inhibetur. Senſum et intellectũ opoꝛtet accipere a ſcriptura:nõ dare impꝛopꝛiũ aut applicare im pertinenteʒ. Impꝛopꝛias et impertinẽtes expoſitiones et coaptationies:ſcriptura ſancta nõ recipit. le autem doctoꝛi qui ſibi vult ſubijcere ſcripturam intelligentiã: et intellectum ſuum nõ ſubiſcit intelligentijs eius. in get certa mendacia violabit inuiolabile violentabit im j 2 ½ Q I-Prr en ent. rTrrr m.an quintuſdecimus ſtatum quodammõ tenet oſtenſiue in ipᷣa natura. Ete⸗ nim ex oꝛigine vocabuli appellatur iuſticia ſtatus.vt ſit ius quedam potentia cuiuicũq; virtutis in deo ſimiliter et in creaturis:ac etiam quedam decentia fiendoꝛũ: be⸗ g nefactoꝛum vero excuſatio tacita vel expꝛeſſa. Sed iſto B65 intellectu pꝛetermiſſo nõ faciliter cognoſcibili dicemus yl Et iuſticia naturalis rationabilium creaturarũ oobſerua ſuoll tið teoꝛia et actu diuini ſtatuti iuris et oꝛd inis. Que ꝑ ſtie quandam ſegregatam a ceteris ratione nature rationgas — cſt l ſolum innotuit/quam tcet ii nuno tempvꝛis curſu o⸗ terc mnes perfecte ſeruauerũt in celo ſimiliter et in terra:ta den men ille qui omnia fecit et creaturis rationabilibus in? ⸗ rbi didit in celo cum remanentibus angelis remanerevo⸗ er luit. In oꝛiginali mundo per pꝛedicationẽ ade pꝛimi ho teal minum puaricatoꝛis ſed reconuerſi. ac alijs miris et oc⸗ tele cultis modis retinuit:cum ipᷣo deleto nõ deleuit:· æum * linguam cõfunderet ipam nõ confudit/rcũmciſione i data ipaʒ quodammodo renouauit:vt credulitas abꝛae ſibi ad iſtam cõputaretur. In iſaac et iacob refulſit. o ſeph in egipto cuſiodiuit:pꝛius ab ipo animo et moꝛibꝰ in toccernien moiſi nõ eſt iuſpenſa:pꝑ chꝛiſti le éK⁊Kz 4 gem et gratiam pamplius Gürmata Ba aura qualiter ab alueo ſun magnifici curſus/ceriuata ꝑ riuu/⸗ losipᷣa manente ſemper in electis hominibus atq; in e⸗ dr lecto populo dei ꝑuenit vſq; ad gentiles que multain up regimine reipubuce oꝛdinarunt. Oeruemit vſq; ad na⸗ m⸗ turales philoſophos et alios ſapietes.qui ſcriptis de ipᷣa multa tradiderunt:q;uis in ipa et alijs virtutibo exoꝛbi ſnn tauerint in intentione atq; moꝛibus vt longe fierent a mmn fine ꝓpꝛio ſanna pirenr e E noeſt ſuſcepti ope⸗ Ney ris alter tractare de ipa iuſticia.niſi ꝓut expoſtulat pura o religio chꝛiſtiana:ac pꝑer hoc ſic ipam libet edicere. Juſti⸗ APr cia chꝛiſtiana et inuiſibilis et theoꝛica operatio atq; viſi mitti bilis actio ſuper natur et leges:et diuim oꝛdims ininſi bitu mobile. ac etiam tanto magis reputabitur fallax: quãto iter in ommb ſumma cuſtodia. Pꝛoin⸗ ſaic⸗ ingebite tractat ſcripturam que ſummã noſcitur wrrax. de verba hec a poſterioꝛibo diſſerentes ſcom cuſtodiã di⸗ nn VYgitur ab his verbis oKreiornklofſi⸗ eroꝛdium ſuma uini oꝛdis in inuiſibili ſenſu intellectui nõ ſane applics / No mus que ꝓtulit quado ad iopannem pꝛimo bapticandꝰ bimus ſiſõc excepto ꝙ ipam et omnia que ꝑci / . n⸗ aduenit.Humuiliter reluctante iohanne baptiſta ie non pit recte intelligat.tantũ in hoc iuſticia chꝛiſtiana intel⸗ m dominũ ſed ipᷣm debere a domino baptixari: ſtatim ſalua lectum vt intelligatur ab ipo:vt nõ exoꝛbitet alia intel/⸗ lep toꝛ ſubintulit. Sine modo:ſic eni xecet implere omnẽ ligendorectitudinẽ intellectus atq; veritatẽ eius quan⸗ chꝛi iuſticiam. Humilitatẽ pꝛimo inſinuans qua ſubdebat᷑ dam dicimus eſſe iuſticiã. Sed hec nõ eſt que homineʒ anit aquis. ac etiam omnẽ virtutem cum qua pugnaturus pficit. Oemoꝛie impꝛopꝛie tradit᷑ niſi eo ſolo nunq; ob/ tael aduerſus diabolum. viſibiliter per carnem hunc mun⸗ liuiſcatur ipius.ſiue ꝙ nõ multiplicetur:ſed illoꝛuʒ tan⸗ mur dum uuranen nõ in altitudine potentie ſue aut ar tum memoꝛetur. que poſſunt exꝑedire habenti memo⸗ PBre gumentis doloſis. ſed per iuſticiaʒ ſibi diſponebat dare riam/edã poteſt dici iuſticia mnemſoꝛie:nõ multipli⸗ reaſt coõflctum / vt ab vno iuſto pꝛo iuſticia liberatiſine dubio cari ſed taneũ memoꝛarivtiliũ fus autẽ ſiue volũ fuge iuſtificare mur per fidem in gratia ipius: gloꝛiemur ir tatis iuſticia eſt que hominẽ petficit ſi eſt. ſi nõ mrerk ſob ſpe gloꝛie dei/. Oed mitatiue verba iſta diſcutientes mo ctus atq; malis additus ſepe meeE re affect/ Poert res moꝛibus cõiungamus.vt ſicut ipᷣe decenter imple⸗/ et volũtatis iuſticia chꝛiſtiana:oꝛdinis perfectio.in amo ſim turum ſe dixit et fecit omnem iuſticiã:ita et nos pꝛout re atq; in velle. Sane ommis qfectus aliquo amoꝛe ve⸗ Mlisa poſumus impleamus. Omnis nãq; iuſticia eſt vbi ni⸗ ſitur.ſeuũ aſiquid vult voluntas. Mam in ipa vmuerla⸗ krſon hil mali admuttitur: wui &itur mibil: quam in pꝛima lis inſticia dictatur.Omnia ꝓpꝛiam ſeruant naturam: Mtere oꝛigine cotuentes deus eſt. In deriuatione vero cõſpi⸗ ſeruant vbiq; ſuam elementa naturaz. ita eſt aſficetur pe cientes:alius erit ſermo loquendi. Juſticia increata de⸗ qffectus ãd a rfnd er amoꝛ habebit obiec i. Accedit au tlan us eſt: et ſui part icipiũ ttadidit pꝛimo ſubſtantijs ſepa⸗ tem oꝛdo et osdinat in hommnbus charitate. Et philo⸗ õ ratis.deinde cõpoſitis. Sed nulli alteri creature ante: capta ſponſa hicit. Oedinauit in me charitatem: vt ma itati neq; tunc meq; deinceps.que nam ratione carent: ipam ioꝛa magis minoꝛa minus diligamus. et indignis diligi werſe pariic ipare nò poſſunt. Ipa nempe rationalis eſt virt. denegemus amoꝛem. Mam amoꝛ aut ſuperfertur reidi Zi Sic appellata eſt iuſiicia naturalis. nõ omnis natu? lecte aut ſubijcit:aut equatur. Juſticia wro amoꝛis eſt ſann ra ipam ſuſcipiat in ratione: q;uis ipᷣa rationabilia oꝛdi / ippᷣius adequatio ad dilectum.vt Decplus iigareraut fuſs net per rationem. Nec credendũ eſt ꝙ ipa iuſticia ſit na⸗ minus:q; ſua digitas exigit. Hec quidem inſticis nun oͤſen tura.neq; natura iuſticia.niſivelimus in illud ingrediꝓp q; exparte noſtra perficietur ad deum:neq; in hoc ſeculo i fundum intelligentie. ꝙ deus iuſtus omnia iuſte fecit: neq; in futuro. Nam licet in iſtavita diligamus ipᷣm qᷓ; et ſicut quedã iuſticia eſt ipa creata natura ex ſenſu atq; tum poſſumus:in alia wro tantũ ꝙ nõ poterimus am⸗ intellectu.ꝙ ius diuine potentie ſapientie atq; lonitatis plius.hic tamen nec ibi tanti diligitur q;tũ eſt dignus: — A bPDr-. 7 P X. ſuſhN —— Terirer —ſe. 2 Ne. De dcpſit mlliter Nüͤtke eliſt cemus lrn Aen norm tertatg busin nerew⸗ Penmitv tbetoc l⸗Kum o abege Nl. Jo tmor choſtike Wwenſn tap nun⸗ Zarhne, e multain had m pris did lberorbi Kerenta e Ulatpura e Facti Atch iſ Woin, Cuſtoctäd neappla nig gvea ſkananret aliinteh elnocuan he bommire; hnunizob loruztant ntimemof. ſe dim ſe. aſtec io.inamno anoren IVnnveriu bnuten. Tccdtun E temwtfui noſc nurrerdl morioe Cnrant ncanun weſecllo 16 fm / ſvignust . h⸗ „A 1. 2 „ 4 6 ℳ vt etiam hanc iuſticiam amoꝛis non perſiciat virgo vel angelus. Ygitur nullus amoꝛ ſupfertur deo. nullus e⸗ quatur ad deum: ſed omnis ſubijcitur per inequalitatẽ eo. hed quoniã oꝛdo iuſticie ab aliquo inuiſibiliter at ꝙ; viſibiliter plus nõ exigit q; iuſie poſſit exactus ipᷣe cõ ferre.ᷣ iuſticia chꝛiſtiana ⁊ perfectio in amoꝛe oꝛdinis erit vt hic diligamuſ deum qᷓ;tum poſſumus.ibi wro tantũ diligemus:ꝙ nõ poterimus amplius/Iec pꝛofecto id⸗ ſticia hic perfectos:in ſuperis vero facit beatos. Ac ꝑ hoc cuſtoditus oꝛdo iuſticie in affectu dentabat amoꝛes ce⸗ teros atq; limoſos et ab impuritatibus purgabit amo⸗ rem.et adequabit ad ſua equalia:ſuppomit vero inferio⸗ ribus. Et ſupinabit ad illud ſuperius per nõ circumuo⸗ lutum aſpectum:cui equalem nullo modo poteſt exhibe re affectum. Repꝛeſentabitur ab oꝛdine intellectui.in⸗ tellectus vero affectui repꝛeſentabit omnia dilectõis iu⸗ ra.ſimiliter et dilectoꝛũ pꝛogatiuas oſtendet:vt amoꝛ per iuſticiam ampliuſinardeſcat. Claudet infra ſuos ter minos voluntatem.vt nolit qð noht:quod nolle iuſte ſequeretur. Et frena laxabit ad volita:vt wlit que omni no mandat religio chꝛiſtiana. Hec ꝓculdubio inuiſibi⸗ lis chꝛiſtiana iuſticia. id nolle quod religio ꝓhibet: et id Velle quod cõſulet atq; iubet. Hoc enim foꝛte quiſ dicet ꝗ iuſticia naturali cõſurgit atq; moſaica cõcederim: ſed ſuper naturam et leges eſt voluntas quã iuſticia chꝛiſtia na oꝛdinat/õ p̃ꝛohibent natura et lex rependere malis vicem:ſed pꝛohibet iuſticia chꝛiſtiana. YInquit euim ipᷣe ſaluatoꝛ. Si nõ dimiſeritis:nec pater veſter celeſtis di⸗ mittet vobis.Et apls. Molite reddere malum pꝛo malo neq; maledictuʒ pꝛo maledicto/Mõ ꝓhibet lex moſaica talionem.ſed ꝓhibet religio chꝛiſtiana. et in aliquo/niſi per rectoꝛes reipubliconõ reſeruat:hoc vero ſolum per⸗ mittit ad tuendã innocentiam et refrenandam impꝛo/ bitatem Mõ curat de interno amoꝛe natura nec lexr mo ſaica.dummõ coꝛpoꝛe ſeruias ſed curat iuſticia chꝛiſtia⸗ na:vt ſeruetur nihil ſit meriti apud deum mſi diligas. Mon repꝛobat natura odium neq; moſaica lex dummõ nõ ledas. repꝛobat chꝛiſtiana: etia ſi coꝛpoꝛe ſeruias. Et multa ꝓmittunt iuſticia naturalis atq; moſaica: que b/ ceptis atq; cõſilijs iuſticia pꝛohibet chꝛiſtiana.Auſticia/⸗ chꝛiſtiana eſt que nihil impuritatis admittit:? nullam animã alie nat a recto. Ipᷣa eſt oꝛdinatus amoꝛ.oꝛdina⸗ ta affectio.recta intentio.ſtatus anime cuſtodia ſuſcepti muneris:cõtemplatio potioꝛis.indefoꝛmata imago at⸗ q; refoꝛmans defoꝛmata ſeruata ſimilitudo et perdiram reaſſumens.cuſtodia interioꝛis hominis iudicatrix atq; fugatrix malarum intentionuʒ atq; actionim:ſol intel⸗ ligibiliter lucens.lux fugans cccatoꝛũ tenebꝛas.oꝛdina tio et regula moꝛum operum et actiuoꝛũ iuſta et hone⸗ ſtiſſima mediatrix omnium relationũ:linea inobliqua⸗ bilis ad agenda fundamentũ omniũ ſtatuum. omniũ perſonarum.que in hoc mũdo inculpate viuere querũt interemptrix vicioꝛum.nullum vicium diligens.nulli applaudens:leo in ea furens virtutum inuentrirx. ocula tũ animal ante et retro armatura tegensgladius tranſ uerberans que reperit aduerſa diuine atq; iuſtiſſime w⸗ ritati. Ipᷣa eſt que ſola pꝛopter deum initiat pꝛoſicit et xerficit. Ypa eſt vite lignum:qð qui guſtat nõ moꝛitur. Ipa innocentia que timoꝛem nõ patitur. Ipa gladius flamme? ac verſatilis ligni vite. Ypᷣa oblatio abel:vnde iuſtus extitit in duplici tempoꝛe appellatuſ. YJpᷣa nos in cõſpectu domini iuſtiñcauit. Ipſa fabꝛilis qua remedij archa extitit fabꝛicata. Ipſa colũba que nõ requieſcit in coꝛpoꝛibusa operibus moꝛtuoꝛum ſq; pꝑeccatoꝛum. Ipᷣa nuncia pacis in ramo viridi oliuarum. YIpa moiſivirga pꝛo terroꝛe dialplici pharnonis et virtute ſignoꝛũ. Ypa Ate LP e Gr .SXä r-ſars en. 4 P Yale —– de iuſticia chꝛiſtiana „ „ „ 4 mare diuidit iniquoꝛũ atq; peccatoꝛu 3:wt tranſeant ſan⸗ cti dei. Et vt bꝛeuiter dicta ⁊ẽ omnia dicenda ꝑſtringam cheiſtiana iuſticia apponit ſuꝑ naturalem et oꝛiginalem iuſticiam. ſupꝛa lege; habundat. omnẽ excedit omnem aliam ſibi aſciſcit. Ypa ſolum eſt que habet ꝓcurat atq; largitur quicquid poteſt eſſe virtutis ⁊ gratie.et que ſo lum tendit in regnũ ſuꝑne gloꝛie cuius eſt apertioꝛ poꝛ:⸗ ta. Juſticia perfecta chꝛiſtane mentis eſt noſſe deum. Dicit enim ſapientia. Noſſe enim te cõſummata iuſtis cia eſt:et ſcire iuſticiam atq;virtutem tuam radiy eſt im moꝛtalitatis. Yuſticia eſt inuiſibilis operatio:que retri⸗ butionem ſuicipit. P ſalmiſta enim hoc aflerit. Et retri buet mihi dominus ſcom iuſticiam meam:et ſcõᷣm pu⸗ ritatem manuum mearuʒ retribuet mihi. Juſticia me ritoꝛia ſolum et pꝛimo eſtvoluntatis que ſemper adeſſe poieſt:nam ipᷣam vlle iuſticia eſt. Et etiam operis ſed ꝑ. ſe uta nõ ſufficit ad debitoꝛum ſolutioneʒ. nec placat in⸗ uiſibilem exactoꝛem ⁊ iuſtum niſi pᷣfuerit iuſticia volun tatis:que ſufficiens eſt de ſoluendo ſi ꝑ impoſſibilitatẽ nea inobliquabilis et rectitudo imperuertibilis.et oſtẽ ſio reſecans ab actione ſuperfluũ atq; impertinẽs:et de monſtratio infallibilis remiſſi.ꝙ vſq; ad tactum recte li nee nõ peruenit. Pericia enim cuiuſſibet artis peracta linearibus inſitrumentis eius qð dicitur oſtenſionẽ ad Vtrũq; oculum facit. Cidemus emm ꝙ appoſita linea ſuper ea que regulanda artificibus ſubiacent oſtendit excedens et nõ contingens equalitatem linee.vt artifex cum dolabꝛo excedens ſuperfluum et impertinens reſe cet:aut ei qð remittitur apponat vt lineaʒ tangat. AYpᷣa eſt ꝑpendicularis oſtenſio ad recte cõſtruendum ſpiri⸗ tualium operum parietem. Dimittit fabꝛicatoꝛ ꝑpendi culum appoſitum ſupꝛemo lapidi.ſuꝑedificauit parietẽ vt ad erectam rectitudineʒ coaptet lapides ediſicandos vt totiens hincinde cõmoueat donec ꝑpendiculum la⸗ pis iudicet᷑ rectꝰad pꝛepoſitã rectitudinẽ hñ ſituſ. Sed quoniam in agentibus atq; agendis vlut vniuerſalis virtus ipa requirit᷑:libet eam ſenſu alio diffinire. Juſti⸗ rT 2 P cia fiquidem actualig in ommboagentibus recta irrepꝛe henſibilis atq; laudabilis actio. Juſticia facti operis e⸗ cium.loci..tempoꝛis atq; modi.que tinc veraciter ĩpa ſi⸗ et.cum aliquis operabitur qiippiam a ſuꝑba voluntate cõmotus.extra menſurã potentie atq; ſapientie ſue ne⸗ q; ab eis remiſſius aget. Quocirca luſtꝰ iudicabit᷑ vſq; quaq; in actibus ſuis:et repꝛehenſione carebit qui ſuas in agendis nolet excedere vires.nec pᷣpeditas patietur habere aut remiſſas hoc eſt veritate ſemota.quoniã ma⸗ le poſſe facere atq; ſcire infirmitas eſt et erroꝛ: qui enim —— fecit vltrã qᷓ; potuit atq; ſciuit.ſi modus ſoquendi quod dicitur patitur nõ fecit iuſticiam. Qui nõ fecit atq; re⸗ mſſius fecit bona que potuit atq; ſciuit:nõ fecit iuſticiã. Magna etiaʒapparens iuſticia eſt. nõ ſe ingerere in his que a natura et a potentia et a peritia negantur: neq; re miſſum fieri animo et opere in adeptis atq; conceſſis. Iniuſtum opus a iuſto viro regulas ſequente iuſticie nunq; erit:quia nõ aggredietur impoſſibilitatẽ habens et infactibile atq; irregulabile.Alb iniuſto iniuſtum ino/ gredietur negocium. Et ſi alquando iuſtum nõ de illa cõtracta iuſticia qua iſte iuſtꝰ nõ eſt:quia ipᷣe iuſius non eſt. ſed de virtute cõmunis iuſticie per cuius lineam ad alios plerũq; pꝛofecto agitur. Iniuſtus et alienoꝛuz ra⸗ ptoꝛ alios fures iuſte ſuſpendit cõtra naturãſagentes ſo domites mandauit incendio. Adulter ſeminauit in ſi- miles: pꝛoditoꝛes pditoꝛum capita truncauerũt. Et iu⸗ ſtum opns eſtvt puniatur delinquens atq; inague⸗d5 5 . 5 .. , Fanet. a0 un ſos eh 9 nõ eſſet iuſticia operis. Juſticia ſiquidem operum eſtih “ „ N 2. .. — ——.— . 1 nnch iniuſtus actoꝛ pemtus nõ miuſtat. Erit igitur iuſticia fa Liber ſepe faciet qui in ſeipᷣo iniuſtus. Indifferenter qui peſt et vocet:docuit iuſticiam et virtutẽ et actiones pias:re uocauit errantes erexit lapſos cõtemptoꝛes coꝛripuit. His omnibus pꝛ iuatus ino imuſtus ad ſeipᷣm exiſtẽs et coꝛam deo cõpeditos alios cõpeditos abſoluit.non ex eo ꝙ cõpeditus erat:ſed ex auctoꝛitate iuſia qua ipᷣe ful⸗ gebat. Pzomde nõ caret iuſticia opus iuſtum. nec ſibi irrogabitur macula ſi ab iniuſto pcedat: quia ſi facienti nõ cedit ad meritum in ſe tamẽ opus eſt wrum. Que cunq; de ſui natura bonitatẽ habent annexam: inturpa/ bila ſunt.Ab agente nõ turpaturveritas:etiam ſi a dia wlo diceretur. Non fedatur bonũ nature in quocũq; na ſcente:q;ʒuis de parentibo peſſimis oꝛiatur. Et ſi q ſan⸗ ctum eſt ab immiquo tactũ manet quod eſt: et liberare iu/ ſtum nõ poteſt iniuſticia. etiaʒ ſi a iuſto fiat. Yuſtũ opuſ cti operis.ſi regulis iuſticie nõ carebit: et lomcas deſit Juſtus dicitur a iuſticia nõ a naturac;uis ipᷣa natura quanda iuſticiam oꝛdinis habeat. Inuiſibili ter aut viſibiliter actualem eſſe opoꝛtet: qui vult iuſtus a iuſticia nominari. Yuſticia ſiquidẽ et latoꝛ eius ſi pꝛa ctici ſunt gladium poꝛtabunt, et omnia inſtrumenta fa⸗ bꝛilia exoꝛdientes ab eo tempoꝛe: quo in noticiaʒ venire incipit ſtatus iuris ſeu bonitas oꝛdims qui omnẽ iuſtici am includit. Igitur piectus in hanc miſeriã per nature ccoꝛrupte cannalem aduerſus ipᷣm gladium et ſcutum ꝓ tectionis aſſumat. Eſt enim domeſticus hoſtis et mili⸗ tat impꝛetermiſſe in coꝛpoꝛibus noſtris.quem r exercu⸗ tere difficile.pꝛotegi difficilius:vincere vro difficiimũ iudico. Percutere igitur opoꝛtet iuſticie gladio naturaʒ coꝛruptam vwllut hereditariũ inimicum er delicto pater⸗ no. vt noſtrũ ſuſtineat gladiũ qui paternũ acceperit am plerum.urum nanq; habet omnis in hac miſeria na⸗ tus cum nouerca natura cõgreſſum:que omnẽ hominẽ conatur in foueam vicioꝛũ ⁊ in baratrum damnatõnis immergere. Sed reddere cõuenit ſuis ꝑcuſſionibus vi cem:et pꝛimo iuſticia feriat omne aduerſum qð inuemt in quo eſſe accepit.vt quod male admiſſum eſt in parẽ⸗ tibus pꝛimis:gladio iuſticie feriatur in naſcentib poſte ris.Capiat ergo quis aliquando ſi poteſt in ſeipo coꝛru⸗ ptam naturãa ſibi rationibus virtutibus atq; diuini im⸗ perij emulam:et ſub iudicio ratioms examinet.et vn/⸗ de quid ſit quomodo perpetuetur in nobᷣ ſub flagellati more faciat confiteri. Deinde ipſaʒ iuſticie gladio feriat et ad eius iacula pꝛotectionis ſcutũ apponat:que ab in⸗ tellectuali homine ante tribunal ratõnis cõuenta ſic di cere viſa eſt. De in ſeipo ꝓthoplaſtus infecit:et ingreſ,- ſum habuiiuris oꝛdinea voluntate ipius ꝓpꝛia non ob ſeruato. Inobedientia creatoꝛis mee pullulationis exti tit germen . ſi quid ſum inquiris non vnica diffinitione me pandam.etenĩ nequeo:ſed per opera me querentib- aperiã. Ego wro ſum ſenſualitatis pondꝰ a grauitas ag grauatio.rõalis anime: depꝛeſſio rationalis intellectuſ⸗ obliuio memoꝛie.incõſideratio gloꝛie atq; penarum.et inuoluntaria ignoꝛantia.ebetudo atq; ꝑpplexitas mentis ſuffocatio ſpirit? atq; rebellio.infirnntas atq; fragilitas in toto inſanabilis delectatio viſibiliũ. et ipox mch o⸗ ruptibilium appetitus:animalis atq; bꝛutalis ꝓgreſſus recuruata int entio ſomni nõ neceſſaria nutrix.dea ven⸗ tris.pigricia in bonis.tedioſus in oꝛdie mos:inutilis ac⸗ quiſitio. moꝛtis actio.ſterilis vita. lubꝛicatio voluntaria et inuoluntaria carnis. inclinatio ad malum et pꝛompti tudo.claudicatio impertinens. diminutio boni natura⸗ lis.nõ tamẽ ex toto deſtructio impedimentũ agende vi⸗ . te atq; acquirende virtu tis retrogradatio gloꝛiã.pꝛoceſ ſus niſi ſiſtaturad penam. inobedientia in bono plena quintuſdecimus tedio.leticia vero plena in malo.inimic virtutũ:dialvli vicioꝛum amica pariter et ſomentũ Quam philoſophi naturales et omnes mũdi lapientes ſic ꝓceuere atq; ta liter eſſe nulla rõne viderunt.q;uis ipam in ſeipis exper ti fuerunt atq; perpeſſuet etiam in alijs inſurgentes ab ipᷣa defectus agnouerũt. Solum wro ſtudentes in ſco lis fidei mandatoꝛũ dei:ipam in veritate potuerunt o⸗ calo mentis aſpicere. Perpetuatur vero i nobis diui⸗ na et occulta dictante iuſticia in pꝛimis parentibus da/ mnata ꝓpagine cuius vt potuimusvbi tractauimus de iuſticia dei declaraumus rationẽ. Arripiatur ergo iuſti⸗ cie gladius et in omnibus geſtis eius nõ ꝓhibeatur a pg cuſiione ipius.ipᷣa enim iuſticia videt:quoniam eã ſem/⸗ per emulam habet Et cõtra ipam duplicetur atq; tripli cetur gladius.vt pꝛimus ſit gladius amoꝛis dei.ſecun/ dus tumoꝛis dei. tercius verbi dei. Quibus q́;uis nõ to⸗ ta interimatur. tamen ita cõfundatur vt cum exurgit in pꝛelium a iuſtica recipiat ipa cõflictum. His enim gla⸗ dijs armatur noſtra iuſtida:nec ſibi cõpetunt aptioꝛes Qõ genus armoꝛum vtilius ad ꝑcutiendum in natura coꝛrupta cum ipa bellando pꝛeſtat nobis impedimenta noꝛiũ.qᷓ; amoꝛ dei qui ad omnia pꝛeſio fit et actiuus qᷓ ſunt ad beneplacitum dei: Quid aptius ad ipam reper⸗ cutiendum cum inclinat ad malum. q; gladius timoꝛis ei qui coꝛpus et animã pᷣt perdere in infernum: Quis ſplendidioꝛ gladius atq; lunacioꝛ ad ipam cõfigendam cumvires interioꝛes obnubilat. extra verba ſermones dei quoꝛum declaratio mentem illuminat et intellectũ paruulis pꝛeſtat/i um wro ipᷣa blanditur et in noſtro ſi nu quieſcit.cum ruit in noſtros amplex.et ad intra vr⸗ ba ſua venenate dulcedinis amabiliter ſtringit. cũ oſcu la poꝛrigit velut meretrix impudica cum ſagittam pha⸗ retre ſue ꝓtrahit ex occultis.cum allicit.cum alludit cũ remurmurat in aſperis · cum querit amena ſcutum iu⸗ ſticie tunc appone. De quo ſapientie dicitur. Poferes . ſeruitutis ſue ſcutum oꝛationẽ.Ad oꝛdinem iuſticie pes⸗ nitus ſpectat. vt qui ſibi neq̃t ſufficere: ꝙ maioꝛis que rat auxilium. Memo ſufficit repugnare aduerſus natu ram coꝛruptam:niſi p eo deſuper dimicetur.aut a ſuu⸗ na gratia pꝛotegatur:que non datur intelligentibo niſi oꝛationibus poſtuletur. Scutũ ſatis idoneum ęrit oꝛa⸗ tio:aduerſus inceſſabile bellũ nature = . ſcuto aduerſus aduerſarios vt legitur palipomenõ. ſe pꝛotegebat populuſ dei circumcluſus ab hoſtibus dicẽs Cum ignoꝛemus quid agere debeamus.hoc ſoluʒ habe mus refugij:vt oculos noſtros ad te domine dirigamꝰ?. Et dauid.uminuocarem exaudiuit:et in tribulatõne dilataſti mihi. Et al bi. Cum clamarem ad eum erxau⸗ diuit me:dedit in obpꝛobꝛium cõculcantus me. Et alio bi. Ald ipſum oꝛe meo clamaui:et exultaui ſub lingua mea. Et exaudiet dominus vocem depꝛecationis mee. . Ero tota plena eſt ſcriptura huiuſmõi oꝛaculis:;q ne — minem in virtute inuocantẽ eum dereliquit/Gcũtum aliud impenetrabile omnimode ſecum ferat:de quo di⸗ cit apoſtolus ad epheſios. In omnibus ſumentes ſcu⸗ tum fidei. nam fide nõ tremula ꝓtegi expedit aduerſus coerupte nature ſagittas:ſine dubio autẽ ſcutum fidei reperitur inter arma iuſticie ꝓ eo ꝙ ſaluari volumus ne quimus niſi pꝛius iuſtiſicemur. Yuſtificatio eſſe nõ po/⸗ teſt miſi per fideʒ: et credulitas abꝛae reputata eſt ſibi ad iuſticiaʒ. Pꝛeter hoc ipa iuſticia monſtrat.ꝙ id qð nõvi detur: ꝙ rõne nõ capitur. ꝙ credatur fideq; teneat᷑. ſed nõ ſec ad rem noſtram cõſerunt:magis ſiquidem iuſti⸗ cia hominem iuſtificare volens cum ſuum adletham vi det de ſeipᷣm diffiſum. de deo vult omnino eſſe cõfiſum Et dialvlo qui amicus eſt nature. coꝛruptea choꝛifero . 2. J nr ρDʃ᷑GHe e Qer22 = p *8- an D it⸗ 7 ctio inſu toꝛl tate⸗ lena n 6 d eti⸗ lcfi ſe ſtage tnot tueti tuma ter in nes p. ſalnat dcet foꝛte ipam uige amme . E Mra tuiina⸗ umie an 4 naqr busa ee rian ſimun noͤiue inimic tie : ſihn guodi lenerit ſeetion ſententi inpeece⸗ ethabite Metern wmninne Gettra Guerſat n terpo⸗ guidlig oſisgt eeue moſe ere ſtdmn eptet undr uini „ Witiat G.- nnenn etuns m rep, limons mnQus endzm rmones telleeti tro ſi tumr/ ſioſeu npha Nctcä tuminl beros licepe/ nis gle 6 Mtn taſio⸗ tboni glun Neni nͤſe Pdils zhate Pam Htone ctau/ Etali⸗ ingon omee, Mun odi⸗ ſcu⸗ ems ſcei lone ö/ ſbicl no eſed uſti m n fero — , ſp “ 4 .1. de iuſticia chꝛiſtiana apoſtoloꝛum iubemur vt reſiſiamus in fide. Sic etiam dictum eſt per ꝓphetam. Juſtus ex fide viint. nõ coꝛpoꝛa liter ſed ſpiritualiter: ne interficiatur a coꝛrupta naturq Vsitur ſcutum fidei opponamus ippi nature,Ad perfe⸗ ctionis vro uiſticie cumulum aſſumantur inſtrumẽta in ſua arte fabꝛili. Mꝛofecto nouit omnis operis fabꝛica toꝛ quibus ad fabꝛicam indigeat inſtrumentis p varies tate operis.aliquibus ad remouendum. aliquibo ad ro⸗ lendum. aliquibus ad dolanduʒ.aliquibus ad ſecandũ. aliquibus ad quadrandũ. aliquibus ad dirigendum. ali quibus ad erigendũ.aliquibus ad ſubtollendũ.aliquib⸗ ad cõtoꝛquendum.et ſimiliũ que artis nouit peritia. ſic et ipa iuſticia poſſidere debet inſtrumenta fabꝛilia in opꝰ edinicij ſpiritualis:cuius eſſe noſcuntur euncte virtuteſ Poard iuſticia plena nõ ent ſi virtꝰ aliqua deſit que poſ⸗ it adeſſe.ſane aũt iuſticia erit ſi aſſit:necnõ⸗ ſi abſit vir tus que adeſſe nõ poteſt. Ipa enim iuſticia incõuemen ia et impoſſibilia nõ requirit.et virtutis eſt ſtabilimen tum ad impoſſibilia et incõuenientia nõ initi. Actuali⸗ ter in hac parte ꝓ iuſticia loquimur: quia in affectu om nes poſſunt per dilectionẽ adeſſe virtutes/claret ex ſoc ſalnatoꝛis ſentẽtia moꝛaliter ad nos relata p nobis:qm̃ cet nos implere omnẽ iuſticiam.Ac per hoc vndiq; o⸗ poꝛtet a iuſticia circundari. VUnde iobp ſuo vſtimento ipᷣam aſſompſerat dicens. Juſticia indutus ſum. Vlle quidem induitur iuſticia qui omnem fui conſiſtentiam amnme atq; coꝛpo:is ſie aliquid turpe appetat vi faciat te⸗ git. Erenim ad wlamentuʒ turpitudinis ſunt peimo ad Hhibita indumenta. Et in pſalmo dicitur. Sacerdotes tui induantur iuſticia. ne in tanta ſublimitate cõſtituti appetant aut faciat quod eſt N in libꝛo machabe oꝛum legitur.qꝙ ionathas ſacerdos induit ſe ſtolam ſan ctam. Sancta quippe ſtola eſt:que iniquitatẽ non reci⸗ pit. Et apls ad eplæſios. Induti loꝛica iuſticie. Loꝛica nãq; multis anulis intexitur:ſic iuſticia multis virtuti/ bus atq; operibus virtutibus perſicitur/ Et in ececiele legitur deus dediſſe hieruſalem vſſtimenta multicolo⸗ ria:indeſignatione varietatum operum iuſticie/ Cert I ſimum atq; firmiſſimũ: ꝙ iuſticia dei noſtram iuſticiaʒ nõ iudicabit. Yudicium nãq; punitionis ſemper contra inimicos ꝓfertur iuſticie. Nempe legitur in libꝛo ſapien tie:ꝙ deus cum iudicabit aduerſos induet ꝓ thoꝛace iu ſticiam. Et in Eſais ſimiliter. ꝙ inguet ꝓp loꝛica inſticiã quod idem ſonat. Igitur indutus deus iuſticia quẽ in⸗ uenerit ipᷣa indutum non iudicabit iudicio pene. ſed di⸗ WMνſ. „2. A - F 5 . G I-r. . — 61— 4. „ „ 96 (-r*; 71- — ð ſcretionis pene pꝛo collatione gloꝛie:iuxta ſcripturaruʒ ſententiam. Nam oculi domini ſupꝑ iuſtos:et aures eiuſ in pꝛeces eoꝛum. cet iuſti hereditabunt terram ſcʒ ſupꝑpnã et habitabunt in ſeculum ſeculi ſuper eam. Et in memo ria eterna erit iuſtus:ab auditu malo nõ timebunt. Et dominus diligit iuſtos. Et iuſtus de anguſtia liberatus eſt. et tradetur impius ꝓ eo:neq; penitus extra ſeipᷣm ex cõuerſatione laudabili.quis fiet ad alium niſi eius oꝛdo in terponatur in federe. Ipius oꝛdo exquirit vt diligat qui diligi querit:et diligatur qui diligit. Cõtrarium ve⸗ ro iniuſticiã erit. Sed nemo eriſtimet ꝙ iuſticia in vm// bꝛoſis atq; lunoſis moꝛibus:q;uis eque qui diligitur di⸗ ligat.MNõ enim eſſe poteſt iuſticie pulcritudo:vbi amoꝝ eſſe noſcitur turpitudo. Vicem amoꝛis coꝛrupti reim⸗/ pendere amoꝛi coꝛrupto non eſt iuſticie aut equitatis: ſed damnate cõcupiſcentie atq; libidiniſ. Quno enim eſſe poteſt iuſticia in amoꝛibus quos veritas damnate In moꝛibus autem perditis atq; a diuina lege damna tis ſimiliter iuſticia in eſſe non poteſt. vt turpiter obſe⸗/ quẽti atq; coꝛrupte in ſimili aut in alia turpitudine re⸗ pendatur 8. C.– Wo 7— . PPr Pe*— —rBP- . 5 aut pꝛeſtitutũ iiramenn· tum aut pꝛomiſſam fidem in his que veritas pꝛohitbet iuſticiam non appellaueris obſeruꝗre:magis wro ſi ſer⸗ uantur imuſticiam dixeris. Mõ niſi ad rependendũ ho⸗ neſta honeſtis.et ſeruandũ licita licitis:iuſticia ipa con⸗ ſentit. Aduerſatur iniquitati ſana iuſticia:et maloꝛũ de ridet ꝓfeſſoꝛes. Quomodo reſonabit in oꝛdine vniuer ſi.vt alteri ſeruiens in crimine exquirit ab eodem ꝙ ſibi ſimiliter in crimine ſeruiatur: Qui pꝛimo alicin lerui⸗ uit in crimine fecit vnũ opus imquum.ſi antidotũ repe tit fecit et reliquum:ſi vrro redditur ab expedito addi᷑ tercium. Quo iure dicetur iuſticia.vbi cõcurrunt vnuʒ aut duo leu tria peccata: Eicut lux nõ reupit tenebꝛas ſed fugat.et tenebꝛe a luce fugiunt nõ ipᷣam ſuſcipiunt. ſic iuſticia peccatum nõ recipit ſed depellit:et peccata fecto et iuſticia nullo federe ſe cõſtringunt. Moꝛe lucis dicitur purgata iuſticia purgationẽ faciens nephando⸗ rum nec maloꝛum moꝛum eſt hoſpita ſed necarrix.et q̃ a writate aut lege diuina damnantur vltro aut bellice abire cõpellit:aut ad mentem pena maloꝛum damnat auctoꝛeſ. Pꝛoinde luce clariꝰpatet:vũ funeſtis amoꝛibo atq; perditis moꝛibus iuſticiã nullum poſſe habere con ſoꝛtium.Omnia vero hec apoſtoli cõfirmat vna ſenten⸗ tia:cum ſecundo ſeriberet ad coꝛinthios.Que participa tio iuſticie eum iniquitate: Quaſi erpꝛeſſiſſime dicere vlit:nulla. Quippe iuſticia eſt in amoꝛibus ab ganmin vicioꝛum turpitudine defecatis.ut iuſticia ſit diligere miles in natura repudiatavero ſi affuerit culpa:et dare atq; reddere ſimiliter et repetere dilectionem alteruter H inter eos quos ſuper naturam altioꝛ nectit gratia. ꝓPpa ſiquidem verba iuſticia trutinat.ne velut impertinen⸗ tia publicum petant:aut expedientia taceant. Virtus eſt ſilentium:ſed caret iuſticia.ſi loqui neceſſitas aut ve itas cogit. Bonum eſt rectum verbuʒ ſi ſuo tempoꝛe p feratur. Et hoc ſalomon dicit. Mala aurea in lectis ar⸗ genteis:quiverbum loquitur in tempoꝛe ſuo. Ampoꝛti⸗ na locutio collaphicauit ſepe iuſticiaʒ. Yuſticia ſane oꝛi hominum cuſtodiam poſuit et ſtateram:vt nec tacitur⸗ nitas eſſet.aut verbuʒ niſi ad tempus ſtatutum. Et ad alium exhibita cõuerſatio: etiam in verbis expedit vt a iuſticia reguleturx.Nã recta iuſticie regula caret delicto: et id intendit ne delinquatur. Vnde pſalmiſta ex iuſti⸗ cia deliberauerat euſtodiam lingue dicens. Dixi cuſtodi amvias meas:vt nõ delinquam in lingua mea. Alle nõ . delinquit lingua.qui nec tacet dicendum nec tacenduʒ — — — — . — . —. loquitur: et læc eſt lingiie initiatiua iuſticia. Ille poꝛro nõ delinquit in lingua ſua.qui aduerſus ꝓximum non loquitur dolum ſed veritatem: dolum dico deceptionis et fraudis aut incaptionis ad nefas. Ille non delin⸗ quit lingua:qui loquitur verba electa.Hinc ſalomon di cit.Argentum electum lingua iuſti. Argentũ ſonoꝛum 74* — ſpectatad verbum:vt ſit eraminatum omnino quod di citur. lſe nõ delinquit lingua in locutione iuſticia pᷣter miſſa qui loquitur cimn pꝛoximo veritatõetiam ſi loquẽ tem damna plurima ſubſequerentur. nam ꝓptervtilita tem ꝓpꝛiam ſi loqui verſata cõditio poſtulat nõ ſubmit⸗ tatur falſitas aut veritas taceatur.ad deuitandum incõ modum ꝓpꝛium vel quaſi pꝛopꝛium/Illẽ no delinquit in lingua ſed vera iuſticiam ſeruat:qun n ſitate aut ꝓſperitate cõtra deũ aliquid loquitur.Auid vir iuſtus ⁊ rectus ac timens deum iob feciſſe narratur nec quicq; cõtra deum locutus eſt:nec in omnibus tri⸗ bulationibus ipᷣe peccauit labijs.ſed natura parem iuſti cie hactenus ꝓferebat que patientia noſcitur eſſeipſa e⸗ nim ſcõm aplim iacobum opus perfectum habet.Dice⸗ bat enim. Dominus dedit domiuus abſtulit. ſicut dño placuit ita factũ eſt:ſit nomen domini benedictũ Ideirco unq; in aduers D „* 4 — Fan „₰ W verba iuſticie loquitur qui diuinas percuſſiones ſuſcipi⸗ ens in aliquo cõtra deum remurmurare non nouit. ſed nomen eius atq; puidentiam in ommibus benedicit:vt nõ ſolum hoc ꝓpter deum faciat:ſed vt pꝛoximũ nõ ſcan dalicet per impacientie verbum ſed pacientie pꝛeſtet ex⸗ eñmplum/nec in ꝓſperitate verba extollentie pfert. aut de ſpicit lingua quem ſuum reputat in hac vita minoꝛem: nec naturalis oꝛdo iuſticie indituſ nec religio chꝛiſtiana vt ſermo pꝛolat ad ꝓximum.aut in pꝛoximũ.aut de p/⸗ xumo.ſiue cum pꝛorimo falſitate careat.nõ in ſinuet ali⸗ quando ommno.iudiciũ falſe impoſitionis abiciat.aut ſi qua poſſent ad iniuriam coaptari:et nec deſpiciatur aſ ſiſtens pꝛeſentia. nec ablentia licentiam cõferat ad con⸗ uicia ſed ponatur digit oꝛi:ne quiſpiam dicat qð abhoꝛ⸗ ret audirxe.neq; taceat qð interrogatur honeſtum: aut ſi leat vtile abſq; ꝙverbis exigatur qui nouit iuſtum man datum. In ſcriptura ſacra indicitur: vt qð gratis accipi⸗ cur gratis detur. YJubet etiam ipa iuſticia vt nõ ſoluʒ in pꝛeientia ſed etiam in abſentia dignus dignis phonoꝛe tur ſermonibo:ſi hoc exquirit ſuppoſita cauſa. Et nemo ex iuſticia poteſt verbis ad illa exigi.ad que nollet eractoꝛ ipe conſtringi: nõ etiam tedeat audire que dirit. et roga ri ꝓ quibus rogauit. Et ſi negata per eum ſibi denegan⸗ tur per alium:ratio iuſticie quieſcere iubet. Ampꝛobus fatoꝛ antidota tolerans ſedabitur iuſticiam meditatus. Amicus iuſticie ad reipublice requiſitus cõſulta.ſcom inſite atq; inherentis virtutis quantitatẽ tacebit aut lo quetur.et ſeipm et omnem ſuperioꝛẽ equalem ⁊ inferio rem ꝓ ipa cõtemnet:aperiet os ſuũ pꝛo republica in ſin⸗ gularibus nemineʒ reueritus:etiam laceſſitus imurijs cõputabit ad gloꝛiam.alapatus meritũ dicet.qui dignꝰ habitus eſt ꝓ iuſticia pati:nõ offendat pꝛo republica ſpe cialem qui offendi nõ meruit. Ita diſponat ſermones ſuos in iudicio:vt nõ ledat verboꝛum incauta ſeu odio⸗/ ſa aut qua multis credit placere ſententia. quem excu⸗ ſat innocentia. Iniuſtum enim eſſe aſſeriturvt a verbis alioꝛum patiat᷑:qui a ꝓpꝛia iniquitate non leditur. Zid cõſilia interrogatus illam ſeruabit ſententiam. Si tibi intellectus eſt reſponde pximo.ſinautem: ſit digitus tu us ſuper os tuum.ne foꝛte capiaris in verbo indiſciplina to et cõfundaris.vt iuxta menſuraʒ ſapientie atq; intel⸗ lectus:ſit ſermo in cõſilijs moderatuſ. In omnibo ſane rebus vti loqui neceſſitas cogit.id limam iuſticie ante qᷓ; ꝓferantur ſunt himandi ſermoneſ.cum retractate nõ poſſit emittens.ex eoꝛum enim natura pꝛolati manent irreuocabiles:vt plerũq; percuſſioni quam fecerunt nõ roſſit eſſe medela nec excuſatio placans leſt HS do actualis quam membꝛox officijs exhibere opoꝛtet in alium atq; ſuſcipere pulcra eſt ⁊ lona:ſi iuſticia pulcre fa cit.ſinautem:omnis actualis aptitudo eſt turpeeRN tudo nanq; regendi que plurbus et nõ omnibus cõpe⸗ tit. ſubiecta iuſticie pulcherrimũ regimẽ facit.et irrepꝛe henſibile iudicium pꝛofert a cognitoꝛibo veritatis: qᷓuis a vulgaribus et ab his qui plectunturjmulta iniuſta re⸗ flectantur in iudicem. Ignoꝛat ſepe vulgaritas writa⸗ tem.et ideo turba vocatur. quia pꝛeter ipam facile tur/ batur et turbat.plexus aũt iuſte nihil ſpeculatus in gra tiam chꝛiſtianaʒ irrogabit animo ſeu verlo iuſticiã decer nenti:ſed nõ turpatur iuſticie pulchꝛitudo.ſi a plexis et vulgarius laceſſitus eſt iuder qui pꝛimo aptitudinem iudicandi atq; iudiciũ per veram iuſticiã declinauit. Di⸗ ctabit ſane iuſticia pᷣſidenti atq; omnibo in culmine re⸗ gimims cõſtitutis: vt nõ parcant indigno. Et iuſtici⸗ am coturbans a iuſticia còturbetur. dignus autem con ſiſtat honoꝛe:et multa multetur pena quem ad aliquod turpe excitauit iniquitaſ. cõmunitas sut multitudo de quintuſdecimus linquens coꝛrecta facilem indulgentiaʒ repoꝛtabit.neq; opus eſt iuſticie vt multitudo delinques ſi reſilt. ꝙ de⸗ tur exitio:cum ex eo ſinguli ſingulariter puniantur.vt multitudo imperturbata ſeruetur. 4 uabitur ſi tota plectetur:Et ſicõtrarium habet quecũ⸗ q; iuſticia.hoc ꝓpꝛium habet iuſticia chꝛiſtiana.que altio⸗ u locata coꝛniculo nõ iudicabit per dicta teſtium: ſi con⸗ trariam certitudinẽ habebunt aſpectus. Juſtica enim ſine weitate non graditur.pꝛoculdubio graderetur aut nõ eſſet:ſi verba ventoſa certiſſimo aſpectui anteferret. Nõ accipit in iudicio aptitudo iudicandi perſonam pul⸗ chꝛe facta decoꝛe iuſticie:ſed ipᷣa indigentibus ſe iuſticia donat.ad hos enim eſt ab auctoꝛe omniũ oꝛdinata.et cũ ipa ſit reparatio depꝛeſſoꝛum:ſimiliter et ne depꝛimant ſe obicem facit. Pꝛouiſoꝛ nãq; ſuꝑ cuſtodiã ciuitatis ti⸗ mens hoſtes irruere.illam pꝛimo reparabit in circũitu teqᷓ; turrium altitudini adderetur/gitur verã iuſticia pꝛecedentiũ ſꝑ ad magis indigẽtes e ipᷣa pꝛoclimoꝛ.Nõ partem que facilioꝛẽ hoſtibus pꝛeſtaret ingreſſum: anꝰ nouit ipa nature gratie carnis amicicieq; cõſoꝛtem: vt peccãtes viuere pmittit impune. Nam ad ſimiles in na tura nõad diſſimiles ertat oꝛdinata. Lexiuſticie qᷓ mul⸗ tat voluntarie delinquentes.his poſita nõ eſt qui ſcõm naturã nõ agunt. alioquin omnia punirẽtur. Eliuit leo de raptu.lupus et animalia multa mutuo ſe inuadunt et rapiuntin quibus nõ lalvꝛau erunt. ſimiliter et volu cres aueſq; rapaces. Et quia ſcõm naturõ ꝓpꝛiam faciũt per iuſticiaʒ impunita iſtunt coꝛrectiua ſeu punitiua nõ reſpicit ex natura ſed ex voluntatis arbitrio peccatoꝛes:vt etiam immunes habeãtur infantes ſimi⸗ liter et amentes.et decrepiti pueriliter ſenes.Nõ nouit iuſticia ſuum mucronem extrahere de vagina. neq; ſagit tam de pharetra:vt feriat nature ſed malexoluntatis a⸗ ctiuos. Pꝛoinde iuſticia non parcit iniquis ſimilibin natura.Nam hominẽ vindicat et homo bominẽ ꝑiuſti⸗ ciam ferit nõ tamen exeo ꝙ homo eſt quem deus fecit: ſed pꝛo eo ꝙ peccatoꝛ eſt qð ipe cõmiſit.nihilommnuſ nõ punit iuſticia malum ſeu peccatum qð pꝛiuatio boni eſt ſed ipius auctoꝛem qui homo penitus eſt Etiam ſpter annexam nature gratiam chꝛiſtianã iniquis chꝛiſtianis iuſticia chꝛiſtiana nõ parcit ⁊ wra regentium aptitudo iuſticie decoꝛata monilibus in peccatoꝛes chꝛiſtianos a⸗ crius ſeuit.Nam ipᷣi nature fuit lex ſeripto poꝛrecta inſu per et eſt addita gratia chꝛiſtiana.ſuadebit ergo natura lis oꝛdo naturalis iuſticie vt qui plus accepit in mune⸗ re cognitionis atq; iuuaminis puniatur pamplius ſi de . ● liquit:ꝙ q;iis ſempꝑ non fiat a homine iudice ab eterno tamẽ pꝛetoꝛe non pꝛeterit.Cognitio legis noſcitur eſſe magna:iuuamen maius grat a chꝛiſtiana in aus publi⸗ ce offendentes nõ relinquet inultos chaiſtiane atq; pu⸗ blice honeſtatis iuſticia. Sed nec a pſide chꝛiſtiano per iuſticiam decernetur in delinquentem chꝛiſtianuʒ quia chꝛiſtianus quod non natura ſed habet ex gratia. ſed quia iniquuſ eſt:qð habet ex cõcepta et appꝛopꝛiata mali cia. Mam hec gratia per gratiam pꝛerogata credentibus naturalem iuſticiam oꝛdinẽ non arefecit.ſed in hac reli⸗ gione gratiſicata ꝑpamplius virefecit.quoniã benignus iniquoꝛum vltoꝛ et vminus vxllet. ſi nõ aliter ſaltem reipublice chꝛiſtianitatꝭ ciuitatũ regnoꝛũq; rectoꝛeſeſſe purgatos ad ſuperos inferendos:et cum extrema dies omni viuenti aduenerit atq; celebꝛabitur generale iudi cium.nollet inuenire quos haberet ſerire per ſuam ſibi iuſticiam reſeruatam/Carnis ꝓpinquitatem vera iuſti/⸗ cia pꝛeſidentiũ in republica nullo pacto wretur.quoniaꝗ nemo cõſtituitur miniſter iuſticie ex ꝓpinquitate aut ꝓ⸗/ pagine carnis:ſed in eo erationalis eſt creaturs. Et ſi . —Aαο . — , R 1— S 7 —- —AA kr eoes- -GV non tiec usl lius loon ymo ltore⸗ tieche ltiser Plust polan pꝛout fractue hincet eſtſolu inpate iiuſt coſange terind Eertun pousa! beraſe ſtiſſim tentis mann nente, nimin paratt/ bagaotie nefcu! fnagis eſtſim minen humma Pfüi⸗ venö r inde⸗ tas:e q en Imp bat in teag de⸗ buiſſe ſeum ſt. pꝛo Vin giswere les ſuſt Mterag dunnten Dnuse etfuete digt⸗ lpam. dunos luſtos, ſscopn Clgat Aer ve ſooniae laent Nbhon Wa Ckone N- rgd nurp quer ealtoo nſicon genim eturane teſenet, ampal, Külſtg Wretei Haman ltneisti⸗ eniin nem nenh l Nlesinne ge mel⸗ corſcön Qurle nugdune teretwln umciit Ctia ſen rbitrio es ſimi⸗/ Pönonit lecgſagit utansa mnipin nie giuſtn Nusſeet hmnnufn tolwniek⸗ mn heiſtanis aptruco ſtanose, reetuinſi vonatura nmune, ius ſide cterto ſüreſſe apubli gicppo/ ianoper lpeid nn.ſe Nunnt enubus hatteliſ ncnns leng neſeſe mos leii unſi 1 iuſi/ de iuſticia chaſtiana non nouit indulgentiam dare vinculo nature atq; gra⸗ tie chꝛiſtiane cõneris:multominus dabit cõiuuctis ne⸗ xu aut tranſductione carnis.nõ enim magis nectitur ſi lius patri ſilia matri frater fratri q; bomo hoĩ. nec pater filio mater filie. et neceſſitudini neceſſitudo q; homini homo:nec qᷓ; chꝛiſtianus chꝛiſtiano. Oꝛoinde ſi nõ part⸗ citur ex iuſticia iniqs colligatis in nature federe aut gra tie chꝛiſtiane: ſic nec dabitur delinquentibo wenia cõiun ctis ex quacũq; ꝓpaginis copula.nec fauebit eiſdẽ pam⸗ plius tribuetq; honoꝛes aut placita:ſi qua pꝛeter hac co pulam potioꝛ virtus nõ meruit. Ipa ſiquidem iuſticia peout punit inobliquabilis eſt in neutram partem. am⸗ ractuoſe incedere neſcit: lucis natura potitur.nõ aque hinc et hinc diſcorſibilis inter montes:qð puniendum eſt ſolum reſpiciens cum quo a rerum entitate habuit impaſcibile bellum. Nec punit per aptitudines hominũ ipa iuſticia:que nec obliquo calu adueniente filium aut cõſanguineum punit ſed iniquum/aul nãq; pꝛimus rex in dei opulo nõ peperciſſet per luſticiam ſilio ſuũ im perium cõtemnenti. quia guſtauerat ante pꝛefinitũ te⸗ pus a patre xege:mſi populus eum de ſuis manibus li⸗ beraſſet / Mec ſalomon pepercit fratri adonye rem imiu⸗ ſtiſſimam poſtulanti:quin in eum moꝛtis dictaret ſen⸗ tentiam/Et idolatria populi dei per iuſiciam datam in manu nſoiſi wlut in populi duce.ſic enim eſt ipᷣo decer⸗ nente multata:vt frater occideretur a fratre. Gicut e⸗ nim iuſticia nõ eſt ex trãſduce wlut caro ꝓpagmis ſic nõ parcit hominibus excarne linealiter ⁊ tranſi nertante ⸗ pagatis etiam quantumcũq; ꝑpꝛopinquis:nec ei eʒ be⸗ neſicia ſua donabit indignis. Et ad taliter paopindqtios magis q; ad homineſaffici: caret ratione iuſticie. Maio⸗ eſt ſimilitudo cõmunitatis et veritatis hominis ad ho⸗ minem:q; patris ad filium aut filij ad patrem. Mec eſt humanitatis iuſticig que oꝛiginalem iuſticiam ſequitur ꝓ ſilius aut ĩ eog ſiceſt magis q;; ꝙ homo eſt diligatur. vt nõ puniatur linquens: aut pꝛemietur. ſi ſecunduzʒ ꝓ homo aut ſcoᷣm veritatem annexam nõ erni inde iudicium erit alterutruʒ in cõiunctis ſi aſſit in iqui tas:et miniſter iuſticie alter fuerit cõiunctoꝛum ꝙ; perſarum atq; medoꝛuʒ ad omnes immutabilis erat Vmperatoꝛum ſenatoꝛũ iuſticia romanoꝛum nõ pꝛeſta bat indulgentiam q;tamcũq;:ſi cõtra eos patrata iniqᷓs tas veclinabat. Fertur quidam ſenatoꝛum filium ha buiſſe legittimũ elegantem atq; ab ipᷣo dilectum. qui de lictum cõtra auguſtoꝛum ac ſenatoꝛum decreta cõmi⸗ ſit.pꝛopter quod cum er foꝛmata iuſticia ociloꝛum am⸗ ꝛum cecitate puniretur.dolentes cuncti pꝛo filio ma⸗ gis veroꝓ amoꝛe atq; honoꝛe paterno ꝓcurabant aut le ges ſuſpendere aut aliter a cecitate filiũ pꝛeſeruare:qðᷣ pater agnoſens inquit. Et xvobis aſſentio: cum honoꝛe dumtarat ſtatute iuſticie. Cum duo ſunt oculi eruendi vnus eruatur in patre alter vero in filio reſeruetur: as— et factum eſt/Ac per omnium conditoꝛ deus magis ſuã diligit creaturam qᷓ; quelibet creatura diligat aliam ſiue ipam. Si nec ipe pepercit peccantibus angelis.et mun dum oꝛiginalem ꝓpter pꝑeccata deleuit:et ſemp punit inꝰ iuſtos.et coꝛrigit per iuſtieiam emendandos/Coniuga⸗ lis copula nõ auertet aut euadet iuſticie penam.ſi vnus cõiugatoꝛum deliquerit cõtra pꝛefiram iuſticie regulã: alter vero vt miniſter habuerit trutinare iuſticiam. Et quoniam nõ expedit ꝙ vnuſquiſq; ſic pumendi officiñ babeat. ſed determinatis rectoꝛibus reipublice reſeruat᷑ nihilominus tamen ad punitionem delicti ob iuſticiam hmiſſum eſt in lege moiſi atq; chꝛiſti ꝓpter certaʒ foꝛni⸗ cationem.ꝙvnus cõiugum poſſit alterum deuitare.ſixe – . 7 44 A«N.ars ..—. ℳeã * — —2. *= S ro ipe foꝛnicatus nõ fuerit et aſſuetus. iuſtaʒ dictabit in vroꝛem ſententiam que ſuum cõtempſit imperiuʒ: nec habebit amicum ſolium iuſticie tenens qui wre iuſticie fuerit inimicus.Nulli autem hominũ aliquis extra deũ vera iuſticia eſt magiſq; iuſticia.carioꝛ aut amicicioꝛ eſſe debet. Mõ coꝛrumpeturab amicicia iuſticia ſed iuſticia a⸗ miciciam ſuboꝛdinabit:aut puniet aut deuitabit iniquã. Elmicus iuſticie ſub ipius freno amicabitur pꝛeſidi.nõ enim cõturbat honeſtos et patulos moꝛes vnde fatige tur animus pᷣſidentis: nec pꝛeſtabit cogitandi materiã quomodo ſe muniat ad vindictam.Almicus iuſticie gu⸗ bernatoꝛi reipublice ceruical quietis tradidit:nec excita⸗ uit a ſomno. Hon ꝓpulſatur ex ſua cauſa eius cubiculuʒ auribus wxro ſilentium fecit.Amicus pꝛeſidis iuſticie honoꝛem vnius augmentauit ex altero.Almicus regis ⁊ nõ iuſticie ſeꝑe ꝑ cõſidentiam turbauit quietum: deho neſtauit publicum ſtatum. Is regi fiat miuſticia inimi cus:qui nõ regi regenti ſed in malo homini eſt amicus. Et notam poſuit in gloꝛis regis:qui ex ſua cõfidentia fo refecit. Auertet vultum a tali amicicia nobilis heros:et in ſpeculum iuſticia ſine macula ſpeculabitur. Et tanto ſeuerius ꝑena plectet delinquentẽ amicum: qᷓ;to magis Kliutruntinann in amico.et amicum in iuſticia reuereri Amoꝛ etiam reipublice que per iuſticiam gubernat᷑ttan⸗ r- .9 petr to debet eſſe wlxmentioꝛ in regente q; particulariũ quo 73 cunq;:quãto ipᷣa reſpublica eſt homine quolibet particu lari valentioꝛ. Elt ſupꝛa factum eſt.nõ ſolum amicũ ſed etiam ſilium ſi dictat ꝓpter patratum ſcelus iuſticia tra dat exicio aut pene digne dignum.potius qᷓ; velit ex de⸗ fectu iuſticie rempublicam cõturbare. In nullo tantũ in aptitudine regimims reſpublica inquietatur. q;;tum ſi pꝛopter pꝛiuatum offenditur publicum.aut ſi ſubmit titur quod eſt iuſtum/ Ve nech ciunctis aur anncis a rege dabuntur officiales honoꝛes iuſticie. ſi aptitudo a bona natura nõ fuerit aut a ſtudio ↄquiſita magis aũt dabunt᷑ remotis a talibus copulis:ſi eis ad aptitudinẽ aderit bonum virtutis is er micos pꝛeſidentiũ nomine edixero.iuſti pꝛeſidis regis nullus erit amicus:niſi vrus emulatoꝛ iuſticie. Quo autem dico etiam maſos eſſe amicos domeſticos inter⸗ dum pꝛe ceteris intellexerim nõ amicos. Hoc enim no men ꝙ amicus quis verus eſſe nõ poteſt:ſine vera iuſti⸗ cia Monveñdet pꝛo aliquo aſicui rectoꝛ iuſticiam que di uino iure omnibus in pace debetur. Nõ erit ſpecialis:q̃ iure naturalis oꝛdinis omnibus eſt cõmunis. Non erit tepida ex ꝑte rectoꝛis:que feruet ex igne charitatis. Mõ erit quam nõ intendit qui fecit/ Jneuacuabile factum eſt per linguam. inenarrabile 4 ſcripturam.qð turpat iuſticiam appendentes incaut ſenſibilitatem ipᷣoꝛuʒ:nam cum humana natura cui ap poſita eſt ad viuendum iuſticie regulaſſemper frangit iu ga.rumpit retia legis.nequit infra cancellos mandato⸗ rum concludi.ſepes incendit tranſilit vallum. tranſgre ditur oꝛdinis murum.nõ vno modo ſed multiplicibo et occultis. Inde pꝛo pᷣteritis malis multe ſcripture ſunt exhibentes leges ſed de nouo ſemper ex hominibus ve⸗ na iniquitatis inceſſanter fluens erupit.cui ſemp opoꝛ⸗/ tebit ꝑ iuſtas leges obſiſtere ac denuo noua decreta no⸗ 2 anie ne quis exoꝛbitet cum a⸗ — 7Tr ſEPn. — — —Ator —6 248 4 „ * e AHrrr . — 2°B.. 41 5——1. / H uare: quod reſeruatur iudicio rationis pꝛeſtante cauſaʒ fluxu iniquitatis. Ympoſſibile penitus eſt futura ſicut pꝛeterita videri ab homine ſolum puro. Ygitur quoꝛu intereſt gubernare rempublicam aut per dictamina ſi⸗ ue per miniſteria legum ſi a o rationis donum inſitũ ſuſceperunt.aut per ocia et ſtudia et ſudoꝛes animi que ſierunt expedientem regimini eritatem cudent ſemper ut qð expedit ad irre? Cs . — —0 .—. „ . A Ae E 2- 2 π* 3 —7 WP —.— — r -m rr. 7 nurrs e - .-rP.- S rum facta pe “ iber iuſticie leges ad vindictam malefactoꝛum: ad laudẽ ve⸗ ro bonoꝛum. Ratio emmm viua hominis pꝛe ſidentis ob uiabit malis boniſq; fauebit abſq; ꝙ leges ſcriptas aſpi⸗ ciat. Impoſſibile omnmino eſt omma in mẽbꝛanulis aut codicibus cõtineri:ꝓpter maloꝛum inundantiũ varieta tem. et nouitatẽ bonoꝛũ.ſed aſpiciendũ ſemp erit in illã intelligibilem iuſticiam interlucentem menti bus homi num. nõ exaratam per calamũ. uius regule ſunt omni no infallibiles: incedentes recte ſcom oꝛdinem rõnis. Et modificabitur quod ſcriptum eſt· ſimiliter et appoſi tio fiet ſcõm rerum atq; negocioꝛum varios euentus: quos legum cõditoꝛes dum ſcribebantur videre nequi⸗ uerunt. Sed ꝓpter pꝛeſidentium ſepe defectum qui nõ aſpiciunt oculo mentis et dilectione coꝛdis in gratiam chꝛiſtianam:que vere illuminat hommẽ illummare vo/ lentem plus qᷓ; quid ſit per aliquam ſcripturam. expedit plerũq; firmare taliter iuſticie legesvt iparum miniſter intranſmutabiliter adminiſtret. Et q;uis plura bona ex tali firmitate ſequantur nihilominus hec mala euenire nõ reuocatur in dubium:ꝙ iuſtus ſepe poꝛtabit iniqui⸗ tatem iniqui et iniquus iuſti pꝛemiũ nanciſcetur. fieret autem minime:ſi viua hominis ratio nõ obliquata per nephas poſſet addere ſeu pꝛovarie caſuum emergentiũ ſuſpendere leges. Juſtius pꝛofecto mundum homo re/ geret diuina ratione tenente dominium.ſi ſemper con⸗ templaretur naturalis atq; intellectualiſ iuſticie oꝛdine qᷓ; dictam ſcriptamq; rethoꝛice legem. Et nihil tam di⸗ gnum in republica affirmauerim euenire:q; ſi bono re⸗ ge atq; duce illuminato gratia chꝛiſtiana gubernandus populus regeretur. Hinc ſalomon dicit. Aufer iniquita maculis ſuis.Acutus gelus iuſticie vindicarius eſt nec tem de vultu regis:et firmabitur iuſticis thꝛ'onus eius Pꝛopꝛie pꝛopꝛium eſt gratie chꝛiſiiane omnem impie⸗ tatem auferre.idolatrie.ixe.inuidie.ſuperbie.auaricie. filargirie.tepiditatis.lubꝛicitatis.voꝛacitatis caſtrimer gie:que maculam peſſimaʒ in regum gloꝛia ponunt. Et inter cetera lona pꝛomiſſa eccleſie que nunc eſt fuit iuſti cia pꝛeſidentium Eſaias emm dicit. Ponam ppoſitos tuos iuſticiam. Habet etiam ipᷣa gratia omnem annexã pꝛouniſionis punitionis et diſpenſationis virtutem/E nihil in republica infelicius infelicitate regentiumletiã ſi non deſit wnitas legum. Foꝛinſece querimonie atq; clamoꝛes inſinuant.quãta ſubactus populus patiatur ab inkfelicitate regentium. vt ſepe nõ poſſit eſſe remedij iuſticia legum:aduerſus quos opoꝛtebit ſepe cõſtringe⸗ re viuar um iudiciuʒ rationum/Ex his nãq; defectibus ſcilicet noua varietate peccantium et infelicitate regen/⸗ tium imperatoꝛes iuſti olim tradiderunt licentiam no⸗/ uas condendiiuſticie leges:vt maloꝛum varietas leguʒ varietate pu niretur.et infelix auctoꝛitas iparum vigoꝛe frenaretur/quod ſepe ſit: niſi trannidis inualeſcat pe⸗ nitus ſupꝛa legem que iuſti regiminiſ omnem oꝛdinem exterminauit/Eramiſſabit ſſaſuductoꝛ iuſticiẽ cãnſa⸗ entia et libꝛamento equitatis pꝛobabit: vt nõ tantum iudicet pꝛopter sctum:quantũ etiam ꝑ⸗ pter affectum et modum.euioꝛ aut acerbioꝛ inferatur ſcõm oꝛdinem iuſtiiuris.qui parcere aut rercutere ſe/ cundum magis et minus iuſie cognouit. In perplexita tibus do minabitur animo ſuo.nec mouebitur ab acuto B ſelo iuſticie qui ſepe fertur in pꝛeceps:cuʒ temperato ce⸗ lo erit confabulatio eius.celus itaq; acutus iuſticie dici⸗ tur: cum ſtatim vellet punire deſictum.et turpanteʒ cri⸗ minis notam notabiliter iudicare cum &dignatone trantis.quem iſico et pꝛotinus vellet confundere iacu⸗ Iis ſuis.qui iuſticie oꝛdinem non eſtreueritus in mo?⸗ ribus ſuis:magis vero ipſam quantuʒ in ſe ſuit fedauit quintuſdecimus malefactoꝛem maleficientem no vidit/ſed a tali gelo de tentus. non inſpicit aliam intrinſecãz penã quã malefa⸗ gtoꝛ ptulit dum cæliquit.cũ eoipſo quiſ q; puniatf interi⸗ us.quo conſentit facere aut perſicit facinus: dum pꝛiua⸗ tur lumine conſcientie ſue ⁊ veritatis.tenebꝛas patitur peccatoꝛum.inimicus virtutum efficitur diuoꝛtium e⸗ tempus exꝑectans.ſẽd eodem momento quo agitur cul pa vellet infigere peſam aut ipſoinſtanti quo audit ſi tus iuſticie celus inflixit irremouibilem penam/quam in poſterum reperit non fuiſſe iuſticiaʒ:quia ſepe ille qui ſuſtinet in eo quod plectitur culpa caret.et factum eſt iniuſticia per ſubitationeʒ facinus ſuper facinus: quod terni regis perferens et ſanctoꝛum/Et kenanf acu⸗ il fuit celus acutus. Sed quis refundet vitam in moꝛtuo homine? Quis reuocabit animam in cadaue⸗ re:Quis recompaginabit membꝛa truncata:Quis re⸗ pꝛiſtinabit per ignem in cinere reſolutum: Cauebit au⸗ tem ꝓ poſſe ne hec fiant. gelus iuſticie tenperatuse vltio quidem temperatus celus iuſticie cõſtans erit ad vlti nem non leuis:firmus non ſubitus.cautus nõ impꝛo⸗ undus.Mec amabit exitio tradere delinquentes et tra⸗ det:tamen dolens pꝛo infelicitate ei ſinulis in natura. Tempꝑeratus celus iuſticie querit potius abſoluere qᷓ; dSamnare:ſi iñ hunc faunoꝛem habere innocentigm poſ⸗ ſet. nec e regione clamaret iniquitas Nõñ agitabitur a relatoꝛibus voluntarius.vt in quemilibet reum dictet cito ſententiam.inueſtigabit relatoꝛum vitam.referen⸗ di modum:et pꝛout poterit ſuauitateʒ animoꝛũ. Scru⸗ tabitur in animo verba dicentium et geſtoꝛum appen⸗ dentias·ſtudioſe perquiret intentionem aninn:tempuſ et locum et oꝛdinẽ rei geſte. Si odium aliquando aut amicicia ſeu conuerſatio aliqua participatio fuit: et ho⸗ rum cauſas nohitatem et antiquitatem tempoꝛis et cir cumſtantiarum penitus ſcire temptabit. Et ſi damni⸗ ficatio per ſimile aut per diſſimile fuit aliquando inter eos necnon et ſi cauſa aut aliqua radix inuidie ſeu ama⸗ ritudinis fuit.hoc in accuſatoꝛibus.hoc in teſtibus om⸗ nino inuenire conabitur:ãũdiẽt rumoꝛes exploꝛabit fa⸗ mam et aſſuetudinem vite ac cõuerſationis per inqui⸗ ſitionem applicabit ad nnresſe qduenerint interceſ⸗ oꝛes ſimiliter inueſtigabit. omnia libꝛauit lance iuſti⸗ cie:iudicium anteq; pꝛoſerat aꝑppendet pꝑluries in ſtate- raſt a iuſiciẽ ratio dlctat tp Rr ſub celo in rebo crea tis tanta diligentia ſit tractandum.et gubernandum di ligentius inter omnia:qᷓ; homo pꝛopter quẽ facta ſunt omnia. Mec ita celeriter eſt tradendus exitio ad imagi⸗ nem dei conditus homo.nec ſubito mẽbra debet perde⸗ re homo:p quo redimendo deus factus eſt homo. Quo modo membra ſubito cõdemnabit celus acutuſ.quem ſuum templum ſuum vendicauit gelus diuinus qui eſ⸗ e dicitur ſpirituſſanetus. Ninc ſane dicit apoſtolus.An ignoꝛatis auoniam membꝛa veſtra templum ſunt ſpiri tuſſancti. Sed hec apoſtoli ſententia ſolum cõpetit ba⸗ ptiſatis. Audacter affirmem. Et ſermo veſter eſt de iuſti cia chriſtiana:que oꝛiginalem excedit atq; moſaicam cõ ſuetudinem populoꝛum et gentium et omnium natio⸗ num. Quamobrem iuſticie celuʒ peramplius opoꝛtet fieri temperatum:ſed non fluctuandu ad omnem homi nem chꝛiſtianum ſeu infidelem.celus iuſticie tempera⸗ mento indiget vt omnis ratio weritas atq; oꝛdo dictat. qꝙ omnibus hominibus iuſticia:et nulli debeatur iniu⸗ ria Gẽd cõſpſo homini ad iudicium conſtituto irroga⸗ tun iniuria:ſi per rationem et rationalem indaginẽ nò r.. 1 . PrC t. P2 — ſer- — ſ- — =— ℳAr. 4 r 1= D =1 .=-C.- 7 Pri- ;5 — dP.- ſ. J2.— — &. —.. G„ u, OS *£. „ . . 7 7 ſociaun tiinp⸗ I etaul mnoetu⸗ ſinos . glse Cendtſe: ſuht Rnempbi Uptorbe tabttſect keromn Gentei Clrone turpttt Curlon lesadt⸗ pogoc⸗ Apoſto⸗ Petisſe ſacet inwon cauſi eiqui niſtre tionn gum ſin ſanis dum minem write Nientenn lohvin lumenei Coriarn. tormmin Cümn wiite vulgan Writate repulg lren 7, tilius autem intuetur temperatus celus chꝛiſtiahe iuſti r W c/cie cum ſuos mimſtros ſubexcitat ne pꝛopter ſententiã 4 Toͤe⸗ eer lenlenti ND .7, imaleft Ainten, mmpeinn buk me⸗ Pelſegg fcnumei Nptnmon n caue⸗ Qusre Cncbta⸗ S mmakie Snöͤinpve⸗ mteset mn Sin mrutn, bſobeeqh erie NNr. Wa emn dicrtt n reſkren zi. Gan/ mappen⸗ mtendal Candoatt Ce.- ſuitetv⸗ nwriercr Eeſidamni vandonfter de ſeuann⸗ eſtbuson poubirſi⸗ per inguis r intere thnce uuſi SIten mandund nſi o Ad ireni bet pete vmno Qo Utuſrem innenieh ſolugi nrtiorn bhettha⸗ raſrinſi hſaemd Ummmuto Popett nentormn tenpenaf Wo detet. rurinin vincht mind 1 b da bit. parcet omnino inquietis. dimittet abire impune celerem in non velinquentem inducat deſperationẽ. et foſt alvſita celeriter vitameterna damnatio ſubſequa tur ad quam nullſa reuocatio ſubſequetur. Et blaſphe⸗ mabitur dominus dominozum: pꝛopter acutum aut in. tempꝑeratum elum iuſticie Vnſroeumn ſitir hominum regentium populos a dominantin ſceptra te nentium aliquem reuocauit ab inferiſa demonbus di ſociauit.reuocauit ad penitentiã damnatum. aut intro⸗ duxit in ſupernum regnum. Non ergo iuſticia delet fie⸗ ri in pꝛeiudicium:que pꝛerogafa eſt in remedium. Mon łet Reri cauſa Dammiiationis: que generalis e virtus et cauſa ſalutis.Nec tã indiſcuſſe occidencreſi homo ꝓ q̊ moetu'eſt de/ hõ. Hec impꝛouiſe fundendeſt ſarigeiig puanusꝙ cuius leratione diuinus ſangimis us. NHec ſuſpendendus eſt cũ fure in ligno:pꝛo q chꝛiſtus ſin ſpenſus eſt in Patibulo. Hec incõſiderate tradendus in⸗ cendijs: Tendijs: peo quo eruendo cheiſtus wnerat ab eterins. rgo merenti per iuſticiam moꝛtem iudex ind ulgentiã „ rempublicam ſine ratione vxxantes laxabit homccidis. raptoꝛibus latrombus ſtupꝛatoꝛibus frenae Nam ten⸗ tabit ſedicioſos devrbe depellere. falſatoꝛes quarumlibet rerum non plectentur auctoꝛitate iuſticie. paciſice vi⸗ uent et intrepide ſuper terram qui modis patulis etoc⸗ culcis nocent alijs: Secura erit malicia que ideo puni⸗ tur vt tuta ſit innocentia. patrocinabitur iniquis iuſti⸗ cias Monne pᷣſtate indulgentie criminoſis.fecerũt plu⸗ res ad pꝛolapſionis et magnoꝛum maloꝛum cõtagium pꝛouocari: Ergo fruſtra eſt aſtice c: Wtius apoſtolum audi. Nam pꝛincipes nò ſunt timoꝛe loni o⸗ peris ſed mali. Elis auteʒ non timere poteſtatem. lvnũ fac et habebis laudem exilla: dei enim miniſter eſt tibi in bonum. Si autem malefeceris time.non enim ſine cauſa gladiuʒ poꝛtat: dei enim miniſter eſt. vindex in irã ei qui male agit. Ex quo luce clarius datur intelligi mi⸗ niſtros iuſticie a deo eſſe.et nõ ſine cauſa gladium puni tionis habere:ſed ad tuendum innocentiam refrenan dum maliciam.et puniendum I nd. Igitur non parcet omnino temperatus gelus iuſticie. ed ſuperſedebit omnia querens tacite ſecum voluens. ſanis fulcietur conſilijs ne pꝛopter reum interfſiciat ne dum ledat quomodolibet innocentem: et abſoluat bo⸗ minem quem certum eſt eſſe innocentem. ſed cõſpecta Vritate poſſibile dictabit ſententiã abſoluenteʒ aut pu⸗ nientem:ſecunduʒ celum iuſticie tem erereni ices, entis lus huius radiantis per oꝛbem virtutig et intełluc in mentibus hominum attentius reſpicit ipius iuſticie gloꝛiam:q; popularem hominum famam. Mam ſi gela⸗ toꝛ miniſter iuſticie apud ſe in vinculis haberet detru⸗ ſum quempiaʒ inſignem ex genere facinoꝛum fama nõ ex veritate notrunſe quo ſi traditus eſſet exicio fama vulgaris indeliberabilis iudicante domino ſequeretu x/ Veritate pꝛecognita eliget potius nõ acquirere aut perde re vulgarem hominum auram.q; iuſticie gloꝛiam macu lare:que neminem damnat:quem culpa non maculat. uid plerunq; in acuto gelo aut in temperato contra⸗ rium euenit.vt iuſticie miniſter gloꝛiam iuſticie vulne⸗ R ret pꝛopter vulgarem hominum famam:appetitoꝛes e⸗ nim vulgarium laudum, deuiauerũt facile a iuſticia. Et in ommi cauſa iudicij ſepꝑe delinquit.qui non chriſti ſeg hminum nomen habere concertat/lũriũmi pꝛoſecto —. .. .. 7 31 6 „ . — T- 1— . — „* vMWy Prr- ) ſp- 1 27 de iuſticia chꝛiſtiana exquiruntur que poſſunt exquiri facti fengentia ub, ſunt atq; fuerunt qui letati ſunt de numero interfecto⸗ rum et de mutilatis membꝛis gloꝛiam poꝛtauerunt: ſe⸗ ueritatem animi attribuentes iuſticie in pꝛouidentiam cautele furoꝛem celo iuſticie moꝛtem pꝛopꝛiam afleren tes vtilitatem reipubtice wlut beſtiarum nihilopenden tes hominum vitam. Plurimi autem m peioꝛa iabun⸗ tur qᷓ; ecernat acutus vt non ſit gelus ſed liuoꝛ.non ce lus iuſticie ſed auaricie honoꝛis et gloꝛie.plerunq; autẽ inuidie aut libidinis dominandi: cui nulla poteſt adeſſe iuſticia bene regendi. De tyraninſ quidem hic ſermo tacetur. apud quos nulla poteſt eſſe chꝛiſtiana iuſticig: nuozum vſurpata eſi potentia. Tota enim pulchꝛitudo ltten fundamento et auctoꝛirate con ſiſtit rationa⸗ lis et iuſte potentie. De qua re longus ſermo cõteyitur: vbi agitur de equo iure dominandi. Sed contra quoſ⸗ cunq; iniuſte regentes ſacra ſcriptura immiſericoꝛditer clamat niſi methania fiat. Et inſallibilis ſapientia dicit Audite reges et intelligite. diſcite iudices ſinium terre pꝛebete aures vos qui continetis multitudines. et pla⸗ cetis vobis in turbis nationum.quoniam data eſt a do⸗ mino poteſtas vobis et virtus ab altiſſimo qui interro/ gabit opera veſtra et cogitationes ſcrutabitur.quoniam cum eſſetis miniſtri regni illius.non recte iudicaſtis ne J C. I..A. 2 4 —— — Knrn 1 V 1* „ 4 O òð v. Dn r - . ( J q; cuſtodiſtis legem iuſticie neq; ſecundumvoluntatem cei ambulaſtis. Hoꝛrende cito apparebit vobis:quoni am iudicium duriſſimũ in his qui pꝛeſunt fiet. Exiguo enim cõceditur miſericoꝛdia:potentes autem potenter toꝛmenta patientur. Non enim ſubtralxt perſonam cu iuſq; dominus qui dominatoꝛ eſt omniũ:nec reuerebi⸗ tur magnitudinem cuiuſqᷓ;. Quoniam puſillum et ma gnum ie fecit:⁊ equaliter eſt illi cura de omnibus PDo⸗ teſtatem daria deo verba iſta declarant.quoꝛum ſe tia nullum patitur dubium.ſed iuſtam potentiã omni ⸗ particeps rationis intelligat.quam omnipotens donat tyrannicamvero ? miuſtam nemini contulit: ſed aliquo iuſto et occulto merito vſurpari ꝑmittit. Yuxta iob ſen tentiam. Negnare facit hypocritam:pꝛopter peccata xo puli.Et ipſa aut omnis poteſtas iuſta non eſt.ſi a domi no non habet quod eſt:aut per illam euangelij regulam quo iure debet omnis homochꝛiſto deo eſſe ſubiectus/ Virtus ipᷣa apta regimini ab omniũ creatoꝛe confertur. ſcilicet audiendiſoiſcernendi cernendicauſas inueſtigã⸗ di. Juyxta iob ſententiam. Et cauſam quam neſciebam diligentiſſime mueſtigab indicandi pꝛouidẽdi ſauciãdi ſupꝑſedendi:ſed qui talentum contulit qualiter fuerit ex penſum diſtrictã rat ionẽ exquirit. Pꝛopter quod dicit Interrogabit opera veſtra:ſi coꝛam deo et veritate iuſti cie ſunt facta. Et cogitationes ſcrutahitur.vt infallibili ter teneantur intentiones omnium regentium popu⸗ los ad dei examen imperuertibile reſeruari.vt qua intẽ⸗ tione ſceptra tenuerint iudicauerint aut denegauerint: et ſi quid fuerit intentione regendi ſiniſtrum poſt iuſtũ r H- M ee — Ke — 4 — 5 nten PD- Pre „½à . J I·Jr- — eramen ad meritum ſupplicium cnciatur Bint tria que maxime diuina ſapientia in regentibus et guterna toꝛibus reipublice deteſtatur:peruerſum iudicium con temptus iuſtarum legum et dinine voluntatis aiſerſio Vſta enim ſunt contra que ſu p oſita ſententia clamat. Inquit enim. cum miniſtri eſſetis regni ilius:non re cte iudicaſtis tur voluntatis.ceſſante vero et pio iudicio rationis:x nõ recte iudicat.qui pꝛeſtat aures mendacijs/qui leui⸗ ter credit.qui auram hominũ ſequitur qui opinionẽ te⸗ net.qui nõ examinat.qui coꝛrumpitur ob rem. qui mo- mouet᷑ ob cauſam. Et in deutronomio ſcriptum eſt poſt * enõ recte iudicat qui arbitrium ſequi ( . rr- r- WH Per- —oer- — V-„ e, AWα .4. „ L-z (rr r Liber iudic um electionem. Non accipias perſonam nec mu⸗ nera:quia munera excecant oculos ſapientuʒ.et mutãt verba iuſtoꝛum. Juſte qauod iuſtuʒ eſt exequeris. Nam recte iudicare nõ poteſt:qui perſonam aut munera in iu dicio reſpicit.et maledictõni eterne aſſcribitur.qui pro pter munera in iudicio percuſſerit innocentem. Ibidẽ ſcriprum eſt. Maledictus qui accipit munera: vt gxA⸗ cutiat animam ſanguinis innocentis/Recte non iudi⸗ cat iudex et pꝛinceps. qui percutit innocentem er mu⸗ nere:quem innocentia tuetura crimine. Samuel con⸗ ſtituit duos filios iochel et abia. iudices in berſabee.qui nõ ambulauerunt in vijs paternis iuſtis et ſanctis.ſed ceclinauerunt poſt auaricia: acceperũtq; munera et per⸗ uerterunt iudicium. Non ergo recte iudicat:quem aua⸗ ricia maculat. Ipᷣe ſane affectus munerum iudicem per uertit in animo:et iuſticiam peruertit in iudicio/ Et per pꝛophetam miclxe tercio.DHominus pꝛincipes nõ recte liudicantes arguit dicene.Audite pꝛinciꝑes iacob: et du ces domus iſrael. Nunquid veſtrum eſt ſcire iudicium. qui odio habetis bonum et diligitis malum.qui violen⸗ ter tollitis pꝑelles eoꝛum deſuper eis.et carnem eoꝛũ de⸗ ſuper oſſibus eoꝛum:Qui comederunt carnem populi mei:et pellem deſuper eoꝛum excoꝛiauerunt ⁊ oſſa eoꝛũ cõfregerunt. Et paulo poſt ſubdit. Audite pꝛinceipes do⸗ mus iacob.et iudices domus iſrael:qui abbominamini iudicium et omnia recta peruertitis.Pꝛinciꝑes eius in um pꝛincipum qui populũ expoliant non gu bernant. bo⸗ num odiunt malum amant:Quomõ rectum erit iudi muneribus iudicabant. Auomodo ergo rectum iudici cium.cum ſubiectum populum ſpoliant bonis. et pꝛo iu dicio ſuſcipiunt munera: vendunt iuſticiã. et plura ſuſei piunt ꝓ cauſa diffinita vtilitas repoꝛtata⸗ non iun dicat qui recta ꝑuertit:et qui in munerib iudicant.ab alueo recto iuſticiam eiaies recte iudicat qui de⸗ clinat in partem.recte iudicaret ſi nõ declinaret. Nam il lud ꝑculdubio rectum iudiciuʒ dicitux. qð nec rõnẽ nec oꝛdine nec veritate nec iuſticia caret.vbi leges iuſte:iu⸗ ſte implentur et ſuſpendunt᷑ aq; ſupplentur a rõne viua iudicis inter aſpectus veritatis et oꝛdinis:et nihil aliud reſpicit niſi qð iuſticia exigit. Rectum iudiciumvere nõ eſt:qð ſupꝛadictoꝛũ aſſiſtentijs rerſ⸗ ed obſtrictuis cõtra miniſtros iuſticia malos diuina ſapientia loquit᷑ cum legem iuſticie illos arguit nõ cuſtodire.Ait enim. Neq; cuſtodiſtis legem iuſticie: quã opoꝛtet miniſtros iuſticie cuſtodire. AIpa lex multiplexeſt:ſedvnica ſola eſt que omnibus in ſuis actionibus cõgruit/d quoſiq hic ſermo noſter artatur ad iudices:ad ipbs tantum ex⸗ pedit extendere de lege ſermones.Tex nãq; iuſticie ſem⸗ per iudicem aut pꝛincipem ligatuʒ tenet in iereſcatſens inuiſibilis amoꝛis vſq; ad imperiũ moꝛtis: ꝓpter ipſius pulchꝛitudinẽ iuris. Quam legem nõ cuſtodiunt qui pulchꝛitudinem intelligibilẽ iuris nõ intellexerunt aut nõ dilexerunt.quam nõ cuſtodiunt qui naturam iuris . gertune gfn ſi quis leuitatem ignis terre vellet appo⸗/ nere.aut igni terre addere grauitatem iura in elemen/⸗ tis puertere niteretur. Si quis vrſi naturã leoni wllet aſſcribere etvrſo cõcedere leoninã:iura in animalibnõ ſeruaret. Qui vero denegaret alicui ad qð ſibi natura in ſuo iure ligatur:in quibo ipſa nobilis ſuis naturatis eſt debitrix.legem nature ꝓfecto nõ cuſtodiret. Vlle igitur pꝛotinus legem iuſticie nõ cuſtodit:qui dat cu nõ debe⸗ tfur. aut denegat cui debetur beneficiuʒ iuris/ Altioꝛ i ſen ſu in toe pꝛofundum deſcendentes pꝛeſen verbinn cõ⸗ tra malos pꝛincipes chꝛiſtianos eloquitur qui legem iu qleuintuſdecimus ſticie diuine atq; immaculatiſſimi euangelij non cuſto⸗ diunt neq; ſciunt. et magis firmant cuſtodiam ad ipox decreta quamuis interdum bona ſed pluries coꝛrupta ⁊ꝰ- . turpia.q; ad euangelica dicta ſiue mandata. Mec lex ſo⸗ D lum omnem habet iuſticiam. quã ſaluatoꝛ hanmi pꝛe- coni ſuo ac baptiſte ſe pꝛedixerat impleturum llud o Ein ſtremo malum annexit ꝙ omnis mali eſt cauſa non ta⸗ tenn men efficiens ſed deñciens. ſcilicet nõ ambulare ſecun⸗ aic dum domini voluntatem.pꝛo eo quod dixit. neq; ſecun B bonn dum voluntatẽ dei ambulaſtis quexoluntas omni tem l oꝛea mũdi oꝛigine hominibus iunotuit per verba. per , punn ſigna. per ſcripta. per angelos.per demones de qua tan? mwen to hic loquar breuius:quanto loquẽdi diffuſius in ſcr l ptura eſt pꝛeꝛogata materia. Sed pꝛout ad pꝛepoſitos ſpo in republica loquimur:etiam magis noſter ſermo arta gut bitur/Sed omnis poteſias a deo eſt et ipſe oꝛdinauit ſn pꝛopter pꝛimum cõtemptum homines per homines gu Munq bernari.regi coꝛrigi et inſtruiatq; puniri.voluntas igi⸗ din tur eius ad pꝛincipes eſt vt ſubiectum populum adulũ DLat regant finem pꝛeſinitum: pꝛopter quem deus creauit. iſnn et pꝛincipibus ſic voluit eſſe ſubiectum/ Mon ergo pꝛin⸗ lflfſ cipes eſtiment homines eis per naturaʒ eſſe debere ſub⸗ mun iectos:cum quibus ſimiles habent oꝛtus atq; cõceptus ommn Et pꝛeter pꝛimum parentem qui de terra· ſecundũ qui tern ce coſta.et nouum hominẽ qui ſcõᷣm deũ creatus eſt de mine ſpiritu ſancto.oĩs alius homo eſt velex humano ſemine l in materno vtero coagulatꝰ:nec ab alio aliud habuit cõ⸗ ſc ceptionis aut natiuitatis initiũ.Nõ ergo inter bvmineſ juſte pꝛincipes et hoĩes ſubditos pꝛeterqᷓ; ꝙ vnus regit alter regit᷑ tanta debet eſſe diuerſitas vbi naſcendi ⁊ moꝛiẽdi tanta ſeruatur cõmunitas/quã cõmunitatẽ ad inſinuã⸗ toen dam et demonſtrandã regibo humilitatẽ:p ſalomonem item ſapiẽtia declarauit. Sum quidẽ et ego moꝛtalis homo. lema ſimilis oĩbus ex genere terreno illius qui pꝛius factus DAd eſt.et in ventre matris figuratus ſum caro. nouẽ men⸗ N ſium tꝑe cosgulatus ſum in ſanguine ex ſemine wvĩs: — derr⸗ ex delectamento ſomnij cõuenientis. Et ego natus cõ⸗ nan munem accepi aerẽ.et in ſimiliter factam decidi terram buns et pꝛimã vocem ſimilẽ omniũ emiſi ploꝛans. In inuo⸗ ran lumentis nutritus ſum:et curis magnis. Nemo eni ex “ regibus aliud habuit natiuitatis initiũ EInuũs ergo in tem troitus eſt omnibo ad vitã:et ſimilis exitus. Igitur cõ⸗ terp ſtitutus in auctoꝛitate nõ obliuiſcat᷑ cõmumitatẽ natu/⸗ 1e re.nec ſuꝑbiat animo ſi pᷣfertur in iudicio et ſibi ſubdir nnri ſimilis homo. Nam liberos natura fecit.iniquitas vero ie ſeruos cõſtituit:et peccatum fecit bomines hominũ iu⸗ l dicio ſubiaeere nõ cõmunitas ipᷣa nature. Uolũtas dei ne eſt: vt in tranquillitate animi et humilitate coꝛdis com n paſſione mentis hoĩes iudicentur. Et rex aut dominus perſonam iudicandi hominis in animo ſuſcipiat: dũ oꝛe di aut ſcripto diiudicat.quia ſimilẽ culpam aliquando ha⸗ tuti. buit:aut habet aut habere potuit aut habebitMec quiſi ſenlt qᷓ; pꝛincipum ad ſuam gloꝛiam ſed diuinam: debet rege⸗ ⸗ re ſubiectum ropulũ.Galſus eſt legatus aut ſubdelega — ſmneſ tus iudex:ſi ſihimet nõ pꝛimo mittenti. domino gloꝛiaʒ Ppil mercaret᷑. Regi ſeculoꝛum omniũ ineternum regna uit üiqi debetur omnis gloꝛi regum pꝛincipum ac rectoꝛũ.Le⸗ X gati ſunt omnes tenentes ſceptra iuſticie: pewero ſolus cum eſt. legans tacite wl expꝛeſſe. Voluntas dei eſt vt diſto⸗ ſtan natur tempoꝛale regnum ꝓpter eternum.et fiat tempai wcip rale ſidicium vt deuitetur eternũ ab his qui indican/ tit furan penis eracti moꝛtiq; viciniſe male feciſſe cogno⸗⸗ lnet ſcunt et tempoꝛaliter plexi eternam vniam gaanr⸗) mon cramẽtis ſe muniunt. eternã penã deuitare cõtendut. i W2 — „.—ern 1 2 Aoer.- 1„ — r — —— * LAI F.rD α ſrir „* Lenmn i **- „ 1 a9..— . — — 6α . 2 De iuſticia chꝛiſtiana n aſ OQõð multociens libere peruagantes homines interñci paate pagere:vera iuſticia eos reuocat ad emẽdam.que had ſo⸗ untur mutuo. rapiuntur ad tartareas ſedes. et in pun) Pſſibilitate non caret. Si autem poſſibilitas non con WV cto ad inferna eoꝛum anime pertrahunt᷑:aut libera po⸗ ſentit inuitat ad penitentiam veram que ſi contemni ⸗ ce lerſe teſtate gaudentes ſilente iuſticia peccata peccatis adijci reſeruat ad penam. Muius rei ſamuel iuſtus iuder po⸗ nni ee unt. diuinas offenſiones multiplicant: vt etiam mere⸗ puli atq; pꝛopſæxta exemplum humile pꝛerogat:ſic con⸗ Gnc antur pleriq; vitam impenitenter finire/Eloluntas dei cionatus ad populum Dixit aũt ſamuel ad vniuerſum Anont eſt vt hmines ab eius arceantur iniuriq non welut a le iſrael. Ecce ego ſenui et incanui:itaq; conuerſatus coꝛã Weſtan dente ſeipſumagent iniuriã aduerſus ipſum. Mecnon. vobis ab adoleſcentia mea vſq; ad hanc diem ecce pꝛe⸗ lapſecnn cum penis exagunt᷑ iniqui atq; ſubiacent ineuitabili le/ ſto ſum Loquimmim coꝛom dñoet coꝛã chꝛiſto eius:vtꝑ Umnitem gum iudicio.ceteri audientes compeſcuntur ſeꝑein ani wuem cimnuſq; tulerim aut aſinum. Si quempiam ca⸗ wiba der mo:et opere retrahunt᷑ a maof untas diuina in eo lummatus ſum ſioppꝛefſi aliquem. ſi de manu cuiuſqᷓ; n . peincipes mundi reſpicit.et ſcõm ſuam woluntatẽ eos munus accepi:et contemna illud hodie.reſtituamq; vo usinſen appetit ambulare:vt ſe cognoſcant dei eſſe miniſtros bis. Et dixerunt Hon es calumniatus nos neq; oppꝛeſ neppſtag de iuſticia dei faciant vwoluntatem dei:cum iuſticia ſit ex ſiſti: neq; tuliſti de manibus alicuiuſ quippiam. Oixitq; ſenoen ipſo. ꝙ ſi ex ipſo non eſt.nõ iuſticia ſed iniquitas eſt. q̃c⸗ ad eos.Teſtis eſt mihi dñs aduerſus vos:ꝛet teſtis chꝛi ocfmit quid ab ipſo non eſt:et omne donum dei tractandum 7 ſtus eius in die hac quia nõ inueneritis in manu mea vnmnoge ſcom volutatem i. Pꝛoinde in iudicijs nunq; erꝛabit quippiam. Et dixerunt. Teſtis. Ecce iuſticia boni pꝛeſi / nw nunq; repꝛeſendi poterit iure iuſticie virgam tenẽs: ſi dis iuſte iudicãtis. qui ab eo iudicati populi volit ſubi lmntii dei ⁊ non ſuam aut hominũ ſecutus fuerit voluntatem re iudicium ſi cõmiſiſſet delictum:paratus ad reſtituti Vornit Dicit pſalmiſta Clirga directionis virga regm tui: dile onem ſi abſtuliſſet et ad emendam ſi feciſſet calumniã ſaonn riſtiiuſticiam et odiſti iniquũitatem. Ygitur ſi virga di Eripſe in ſe nihil conſaus volebat a populo gube:nato Arſin rectionis eſt virga regm eius. directionem vult fieri ꝑ coꝛrigi aut iuſtificari:qui eſt iuſtiſicatus ſine delicto in/ dconns mundi rectoꝛes in regnum eius: et hanc tenere vult uentus. Magnum ſignum eſt pꝛobate atq; interne iu untit omnes qui tpaliter mundũ regunt: cuius ipſe ſupere⸗ ſticie axpꝛobatio maxima iuſte ſentẽtie ꝙ vulgi clamoꝛ Aunbeſtd ternus eſt dominus. Juſticiam diligit:quia iuſtus do⸗ non inſurgit in pꝛeſidem: pocius vero ꝙ pꝛoꝛumpit in moſenir minus iuſticiam dilerit: dilectio vrro actus voluntatis laudem,. obetiam cõtra impꝛecabatur ſi deuitaſſet cõ bebut Et ber ſapientiam dicitur mundi rectoꝛibus. Diligite uenire in iudicio cum ſubiectis. Si cõtempſi ſu bire iu * luſticiam viligit:aui ſolum pter pſam omia kaar in acuerſum me Qui enim faciam cum ſurrerent ad iu Nraleer tñ ipſam in cauſis diffiniendis iudicijs pꝛoſeredis at⸗ dicandum deus. et cum queſierit quid reſpondelv illi. nnru tendit: qui etiam ideo iuſticiam diligit. quia ommiũ cre Nunquid non in vtero fecit me Qui me et illum o 65 luſtnud⸗ atoꝛem ipſam diligere nouit. Odit autẽ dominus iniqͥ ratus eſt:et ſoꝛmauit in vulua vnus. Ecce boni pꝛeſidẽ Ctmotem tatem:quia equitatem vidit vultus eius. Odium au⸗ tis iuſticia humilis et bene regentis humilitas iuſta. q isbond, tem ad ipſam eãdem ꝑtinet voluntatem pꝛo qua eſt ſu non recuſat iudicium cum ſeruo atq; ancilla: et hox faci uus uns pꝛa declaratum: neq; ſcom voluntatem dei ambulaſtis ebat ſciens diuinum in omnes adeſſe iudicium, Et ſi nopenen Fniweroregesnotzümbinant iem wluntatẽ dei qui. feciſſet ſeruo et ancille calumnia: ante ſatiſfactione ne⸗ mmne hin terrenum regnum pꝛout poſſunt non dirigunt ad ſup⸗ ſcire ſe dicit iuſium dare reſponſum Quoniam coꝛam onutnsi num: nec ob hanc cauſam gerunt in populis nationi altiſſimo mundi domimi atq; ſerui pꝛo iudicio ſunt eq̃ Cclitanm bus pꝛefecturam.nec diligunt iuſticiam ſed tꝑaleʒ glo les.vt nec qui fecit in alios iudicium poſſit deuitare di⸗ Jntno riam atq; famam nümiſmata fiſca: ꝓpꝛiam pſonam et uinum:ꝓpterea dicit. Quid faciam cum ſurrexerit ad ſemoenier amiciciam malam:et odiunt equos homines et equita iudicandum deus. Quaſi dicat. Non erit diuerticuluʒ ſſöatzoin tem.iniquos vero diligunt et iniquitatem.ad quos pꝛe fugiendi:neq; latibulum euadendi. Tergiuerſandi vᷣo oinrci⸗ ter poſitam alia pena ſubſequetur:quia foꝛtioꝛbus foꝛ⸗ nulla erit abilitas. Quid igit᷑ reſpondebo ſi ſeruo et an⸗ tatenat, tioꝛ in ſtat cruciatio.Inde ad reges et iudices declama cille non ſeruaui iuſiiciam.et ſi poſi fraudem et calum⸗ ſbiſubof tur in pſalmo. Et nunc reges intelligite:erudimini qui niam non feci emendam.cCertum nand eſt. quia non itos wo iudicatis terram.Ad intelligentiam diuine voluntatis pꝛeteriet quin dũm ſeruum maletractantem non reiu minuiid/ omnis creatura rationalis inuitatur: iuxta ſententiam chcet dñs qui dominu et ſeruũ creauit cliter:et in ven itnsi apoſtoli dicentis. Intelligentes que ſit voltas dei bo tre illos eodem modo fomauit qin creatoꝛ eſt vnus. WscoN na beneplacẽs et perfectapmaxime illa creatura cui ad⸗ Credant ſomines iuſta ſide: omnirpotentis ocnii ma⸗ , 70 nt Pe . wminus eſt diſpenſatione diuina in oꝛbe terrarum aliqua pꝛefe⸗ gis eſſe ad populum q; ad prepoſitum. Pꝛefert᷑ enĩ po⸗ dare ctura.Erudixi pꝛimo opoꝛtet in alios ferentes iudicia: puli multitudo vnitati regenti:nec pꝛopter regem con ancoe ne aliter iudicẽt q; vllit qui male iudicata iiſtiſſime re/ ſtituitur populus.ſed pꝛopter populum conſtituit do⸗ ſti iudicabit.Ourus eſtet terribilis ſermo: per tpale atq; minus:et rex queritur iuſins vt regat᷑ acephalus. Nã Nht es funeſtum iudicium elle ſe diuino atq; clariſſimo ineui quot reges in veteri teſtam̃to diuina pꝛouidentia ſunt ſrek tabiliter obligari. Dauid ad exrhoꝛtationem dicit Bea⸗ electi ad regnum populoꝛum:nõ populi pꝛopter reges ogbin ti qui cuſiodiunt iudicium:et faciunt iuſticiam in om̃i facti ſunt. Et nunq; populos non obediuerint regib teſnentl tpe. Ille ſane cuſtodit atq; cuſtodiuit iudicium pꝛoferẽ inerepatos: ſed ꝙ reges non bene rexerint legimus ren Crl dum:qui ſequitur internum atq; diuinũ. Ille vero iu⸗ eñſos Et regum ſcripta et pplxtarum hoe inceſſanter ſticiam in omni tempoꝛe facit:qui nulli peteti denegat: clamant ſcrutatoꝛibus veritatis: cuius teſtimonijs ſi 8 ſ⸗ nec ipſam ſubmittit in tꝑe in loco non abſcondit nec ꝑ vellem quam pꝛotuli armarem ſentẽtiam. Erpectatus onn uertit· aut turbat aut turpat ex aliquo. Si qua verò dNi cito finis peregrinaretur a nobis. ſi ita ſerui cõditioneʒ nn cta et dicenda ſunt de iuſticia regum atq; iudicum ter⸗ in manu poneret dominoꝛũ ad tempus:vt rationẽ pꝛo nn n renoꝛnmad iudices eccleſiaſticos et pꝛeſides ſua cõue ipſis non exigat cum ipſoꝛum fulgida vita ſinit. Non ſtant, nientia referunt᷑vt ſcõᷣm ipſam tanto mundius agant enim iuſtus exactoꝛrationis reddende dominoꝛum at eue quanto eos ſacramentoꝛũ altioꝛ pulcritudo peroꝛnat. q; ſeruoꝛum diuerſam penſat naturam animarũ. Elna undi HBed qm difficilimũ eſt vtroſq; pꝛeſides ommia inculj noſcitur eſſe natura: quis ſit diuerſitas voluntatum. . * &σα r) .. 2 — 5 i „g -) 7 A. znrr ☚. 1x) . / .r 7“ r — 2 7 P P) . er= Liber quintuſdecmus HMec in domino pꝛeſidente aut rege regente maioꝛ anĩa erit atq; nobinoꝛ:et in ſeruoet regulato minoꝛ atq; de ſpectioꝛ. Mec fluuius diimmi ſangumnis fluensa oteſta⸗ te mittentis ſuos riuulos magis ad dños aut reges q; ad eos qui reputantur infimi veriuauit. Cauest igitur qui per iuſticiam tangit filum: potentioꝛem ſe patrem babentem. Terreat᷑ intime vñs ſeruum imque pertra⸗ 4 5„ ctans:timoꝛe illius qui ſuper eum habet ineuitabilẽ po ſ vult eſſe ſubiectum. Cum autem ad pꝛoximum egreſ, ſus fuerit requiſitus:ſeu requixere acu aliter iple coge tur mediatrix erit iuſiicia chꝛiſtiana: caritate atq; Nxrita te velut ſupernis atq; deiferis comitibus tociata. Sta⸗ tuit auidẽ inter requirentes et requiſitos: honcſta vti⸗ lia et ad rem ſeruicia ꝑtinentia/Et dabit weritati ſiate⸗ ram:vt omnia ponderet iuſta lance: ſiue artis ſiue cõ⸗ mercij ſiue pſonalis obſequnj fuerit quod tractatur. ⁊ * falſitate omnia mundabunt᷑ veritate libꝛante qo gerit᷑ teſtatem. reatoꝛ igitur omnium equalis dñs atq; re⸗ ommam eritate libꝛante 4 aritas autem virtutem loꝛicandi accipiet a iuſticis. 7 loꝛo amoꝛis frenabit oꝛa hominũ vt nolint vecꝑpe quo/ demptoꝛ omniũ. Moꝛd lis hominũ iuſticia qua inuicẽ . conuerſantur ſi non regnat in intimis vt plurimuʒ in ext ernis obliquatur:vt ſicut eſt iniuſtus affectus oino facit iniuſtos effectus: mſſi deſuper terreat iuſticie bumni ens actus. Mam timoꝛe iuſticie ipſius erit potens uni effectus:vbi latens eſt iniquus affectus. Hec erit aũt tominum actualis iuſticia vt actus ſint legales nõ di/ co legis moiſaice:ſed euange lice· EUnde ipſius chꝛiſtia ne iuſticie pulcritudo cheiſtifera oꝛnabit coꝛpoꝛis mot?⸗ ne ſint ſubiecti et beſtiales ratione carentes. cultũ di⸗ uinum oꝛdinabit ſcom voluntatem eiuſ qin cultum re quirit Hec vero eſt colendi atq; ſeruiendi plena iuſticcia vt taliter ſeruiatur ei atq; colatur a ſubditis dominus: qualiter ſeruiri ac col mandauerit. Eteni gentiles vdo latrie alumm ſic ſuis dijs atq; ydolis ſeruierunt ⁊ colu erunt:pꝛout ab eis perceperunt in eceptiuis reſponſio nibus. Zerreni etiam pꝛoceres ſcom iuuſticia uis tales exigunt mene ES vero chꝛiſtiano cenſetur ſciplina ſcripta repeziunt opera diuine iuſticie:que ipſi deo ꝑer cultum expedit reddere ꝛnabit habituʒ coꝛpis iuiticia chꝛiſiiana vt nihil ha⸗/ nomine. in chꝛiſtiana d beat pperammniin ſupfluum.nihii appꝛobiabile vanita ti:ſed qð decet hominũ ſtatus in de ghatione miſterij Er deinde ad neceſſitatem ſolum cõmenſuratum faci⸗ et et coꝛwoꝛum quãtitati ſcõm loca calida et frigida:aut regionum ex tempoꝛe necnõ ex aere varias qualitates Nec ꝑpmittit ipſa iuſticia hiſironicum habitum chꝛiſtia no:aut habentem ſcemata nouitatum/Mandabit etig nõ ſolum per moꝛes ſed per habitum:a innidelibo chꝛi⸗ ſtianos eſſe ſecxetos Abſonum aũt fit a iuſticia chꝛiſtia na:multicoloꝛia eſſe vſtimenta.inſinuãt enim animuʒ multis varietatibus ſubiacere: qð non deqʒ chꝛiſtianũ animum quem in ſolo chꝛiſto decet eſſe pꝛefirum: imo cum ipſo in ſola cruce virtute confirum/ erbim auͦt neceſſitati et opoꝛtunitati atq; honeſiati. cõmenſurabit ñn ſocietatem degente inſupinabit ad deum vt ipſum con ſideret deſuper inſpectoꝛem:ſi hominem non habet ſua facta inſpicientem. Et ſi coꝛam hominibus in ma⸗ lo patrando iuſticiam pudoꝛem atq; verecundiam poſu it. chꝛiſtiana vo celeſtes ciues docuit reuereri iuſticia hominem eſſe bonum et vbilhbet idem vt qualẽ eum publicum ſic et pꝛiuatum habeat:ſec ab re permit tat fieri ocioſum. Videt enim iuſticia in ocio ſterili ſuo rum complicum flendum exilium: et expoſitũ ſagittis demonum et iaculis vicioꝛum. quem nitebatur per ſe atq; virtutum tutelam eripeꝛe adactabit eum ad vtilia minus vero implicantia menten/ Stucum wero ſapi entie ſanctarumq; ſcripturarũ nòaſſero de genere actu ekeiſatabit iuſticia chꝛiſtiana concite ad interioꝛa quem interdum adduyit in actum: vt ibi ſedulus con / templetur homo et viuat. et memoꝛetur et intelligat atq; diligat. Homo enim pꝛeterq; angelus omni crege ture excellentioꝛ factus eſt⸗Er ſemper iuſſicia monefa?/- cit ibi hominẽ eſſe debere magis aſſiduum: vbi r fidẽ aut quãcunq; virtutem aptius intendere poteſt in deũ In coꝛpe ſane vires:in animo ſunt virtutes/uſiſciiã chꝛiſtiana totum rationale ſubiectum ꝑ omnia cheiſto vt ſeipſos opoꝛtet diligere: et trãſfoꝛmabit ininſibili di lectionis arte animos cõtrahentium quomodolitbet vt pꝛium. ſic etenim omnes illeſe krnapuntine ipſis ſit vna voluntas.et cõmunis ſeruetur vtilitas. et animus vnus in animũ tranfferatur alterius.et pꝛoxi⸗ mi cõmodum reputet ſuum.ipſius damnũ eſtimet ꝓi⸗ 0τπ11 ſi quideẽ iuſticia nexualis que inter perſonax relatiuas re⸗ lariue opidoq; requirit᷑:omnes nexibiles ⁊ relatiõe mo rali viuentes iure certo et infallibili nectit. Ipſa nem pe chꝛiſtiana iuſticia paretes ad filios poſt naturalis iu ſticie inclinationem quodam grocioſo reſpectu gloꝛie o . mni ꝓpꝛia deſpecta vtilitate inclinatione inclinat:flios parentibus per gratie moꝛes ſubdit ad obedientiam fa ctam:vt honoꝛent actu coꝛpig muneꝛe neceſſarie ſubuẽ tiomis ad ſuſtinendũ ſenectam et fatuitati aduenienti vniam danarf Pla viros vxoꝛibus iuſta intẽtione cõneccit reſpectu ſoe et ben nt ſed iuſte diligant:quis eadem eſt natu⸗ ne vilipende = ne illudant q;;iis ſit durn magis inffrmo: ſua der ne tecipiant quia fides eſt vna. Inſiruit ne wlut equus et mulus in quibus non eſt rationalis intellectꝰ umpetu libidinis rapiantur:in ens quas rationales eſſe mt vroꝛes ſub viri ſciunt et feminas chriſtianaſ/A regimine, ne ipſos falſo amoꝛe diligant. debito reuere⸗ antur honoꝛe ne iuſta contemnant imperia maritoꝛũ. Vniuſtis in animo non pꝛeſtent aſſenium:et in opere cietatis et beneſicij pꝛolis.et monet nullum effectum/ pſa frãtres fratribus ligat vinculo gratie firmioꝛis q́; vinculo carnig eris federe melioꝛi qᷓ; federe nature confederat:vt etiam interduʒ —. pꝛeſtata offenſio non diſiungat. Et multitudinẽ inter dum magnam vnitim ꝑſeuerare faciet ſub modico te⸗ cti culmine:q;ᷓ in ſpaciolo lari fedus nature non ten uit rios et nouercas parentali moꝛe in guberna⸗ tiõe atq; nutritura ſedulaq; cuſtodia.in pꝛiuignos atq; priuignas dum ſubſunt wlut ad ꝓpꝛios natos inclinat/ puinnos et puinnas ipſis ſicut parentibus pꝛopꝛijs p⸗ cipue dum lex federis copulat et conſtringit honeſia et Adita ſubiectione ſuppoluit Yyſ⸗ Parilitate quadã nõ inequali amicis coniuxit amicos. reiecta mercede abie/ cto timoꝛe omni amoꝛis turpitudine propulſa de fini⸗ pus:abſq; cirographo in honeſte fidelitatis paciẽtia ſir⸗ ma vt vmus lvni reſpectu etiã mala plurima tolleren⸗ tur: priſcarum iniuriarũ reſutata memoꝛia licita et re⸗ lata ſubuectione humanoꝛum diuinoꝛũ vero clara cõ ſenſione indiſſolubili propter deum vinculo caritatis. Wñdommos ſerms propenſius facit intendere.vt e⸗ os non . 1deſpiciant in eo ꝙ ſerui ſunt. quia ſimiles in na tura penitus ſunt:et gratiam chriſtianam non merito ſed omnes per gratiam ſuſceperunt. et quoſ habuerũt agd propꝛia ſeruitia foꝛtes et iuuenes cum ad illud per/ ueuneꝛint non abhoꝛreant:ſed foueãt debiles atq; ſenes SS eruos autem facit ſius dominis adheꝛere fide firma caritate non ficta. non ſpe mercedis ſed decentia oꝛdi⸗ nis. lege liberalitatis in ſeruitio debite honeſtatis. In omnibus attend entes verum et ommum domini duͦ N ein ne⸗ it ſtel bus gto⸗ ſtae ſitae cogt er equi ricq̃ tiane lerla gabe leſt locon laer ſucin ſtoch ſticia oetl etſun tumm ſente ſie⸗ petr greſen keiuch ſin iuse⸗ rere tisi Ed deu ſor luſt per ritie ptae lipo Abet kere. umno ental Aten Pins mnent one koſee Pin hitſe tise⸗ toof icil ſmi Vir me ny 61 wid kan megec⸗ H heag PBN n Sn lcſtapnn tiſtatee ſne c, n gert. tca⸗ lltet Nüitgger Lapon eſineran En tinaster litöen Ppſdnn Nungin tughen linmſſos tentunt ſreeſcbe dbenien Hintitore „more eſt ngeu ſtmo⸗ſn ne wlot ntellect? naleseſte ſub . lo teuete⸗ marttori, dtin opere ſ Eris fcere n intendg dineinter moctiotet nontenuit 1gbern, ſgnooarq inchmnt/ oprioß vneſtnet llagano le abie/ ad fini ütiiſaa ltollren limer oclnnd Carttetis⸗ ee te⸗ Nesinne hnmmerto brerit leder Nezſees ſteftm Gent n do conſentit/ cra ex lawꝛibus repoꝛtanda diſtinguit. Ipſa cõſiderat/ 2 ei ſeruiunt quem cõmuni vocabulo appellant patronũ ne pꝛopter tpalem offendant eteꝛnum/pſa reges eru· dit in regimine populoꝛum:populos humuliter ẽ hone ſte ſubdit ad regimina regum opſa homines homini⸗ bus ciues ciuibus vicinos vicimis negociatoꝛes negoci atoꝛibus artifices artiſicibu emptoꝛes venditoꝛibo iu⸗ ſta lege atq; honeſta conerſet e coi ſecenieri in eo Smina uut pꝛimoꝝ recoꝛdatione parentum intet eos ſeruetur equalitas.in eoꝙ ciues ſunt ciuilis cõmu nitas:in eo ꝙ vicini ſubuentio cuſtodiaet honeſtas.in eo autẽm ꝙ tranſinutationes rerum fieri opoꝛtet pꝛo/⸗ pter neceſſitates ſonnnũ illam veritatem iuſticiam et equitatem.ſfidem operum atq; verloꝑ vnus ſeruet alte ri:qᷓ; alter ab altero vellet ſeruari ſibi. Ponrtinrpi = ler cra non recipit aut per nephas non querit et acquurere per falſitatem aut mendacium nõ eſtimat lucrum: ſed graue damnum in perditione virtutum Tucri eni nul⸗ lus eſt fructus vbi animi ꝑditur virtus. Ipſa lucra re⸗ wꝛtare a turpibus rennint: lucrari ob turpia nullo mo ſtudia ruſticoꝛum et artiſicum coꝛpoꝛe deſudantium et ſtudia ſapientiũ in amimo laꝛantiũ et ſuſtinet ipia iu⸗ ſticia inequalitatem atq; diuerſitatẽ pꝛemioꝛũ ſicut et operũ vt nec tantũ ſuſcipiat ruſticus coꝛpoꝛe deſudans et ſtimulo boues agitans dum verſatur in ſulcis:quan⸗ tum ſapiens doctus aut legiflatoꝛ in cella ſedens ſtilo ſententias ſcribens:dum verſatur in libꝛis atq; ſcriptu ris/MNec eodem momẽto eque merebitur ars fabꝛilis: vt 4 ericia cauſe ciuilis atq; legalis. Et q;;q; iudicanti et pꝛeſidenti et decernenti ex iuſticia inhibeatur nõ vende⸗ re iudiciũ:ex eadem tamen conceditur extenuanticau⸗ ſas iuſte culpatoꝛũ iniuſte accipere pꝛemiũ. Et tãto ma ius ex iſta qᷓ; ex alia latoꝛioſa pericia.quãto ſepe in coꝛpo re reſeruatur membꝛum aut effugitur inhoneſte moꝛ⸗ tis imperium.dummodo legis iuſtum ſit patrocinium et deuitantur ſeꝑ multa pericula et in poſſeſſionem re deunt que videbãtur amiſſa.vnde iure pꝛsoueniũt ma ioꝛa qᷓ; ex alijs pleriſq; ſudoꝛibus lucra dũtaxat ꝙ leges iuſticie a pꝛopꝛio alueo non deriuentur: neq; in iudicio peruertantur lucri cupiditate atq; concupiicentia glo⸗ De iuſticia chꝛiſtiana rie/ecnõ pꝛohibet chꝛiſtiana iũſticia omnmibus iuriſꝑe ritis vt cauſas iniuſtas ad tuendũ non ſumant:aſſum⸗ ptas rẽnuant. offerẽtes ceſſare cõmoueant ſi ante libel⸗ li poꝛrectum litis conteſtũ:calumnia iuramento aut qͥ libet puneto cognouerũt aſſumptas cauſas veritate ca rere.Alioquin triplici contritione conterensur quia de⸗ um offendunt omnium inſpectoꝛemęet accipiunt a cli⸗ entulo munera.et ei cõtra quem agunt inferunt dãna: ad reſiituendũ quibus obligat chꝛiſtiana iuſticia:ſi am Mia ſcom plius pꝛoceſſerint in iniuſta cognita cauſa menſuram etatis valit udinem coꝛpis animi virtutem pꝛouehit tenere pueros ne deſic ant in via.ſi plus debi to fecerit laaregzrte agitat iuuenes ne detineant ab inertia et animi virtute marceſcant/pᷣacifice pꝛotra⸗ hit ſenes cum lumine rationis et indulgentia declinã⸗ tis etgie rn feminas verecundia vehemẽtiori qᷓ; vi ros frenat.ne ſi equalis eſſet audacia tota turparet᷑ pu/ dicicia et ſalutis ſtudium obicem pateret᷑ peſſimum: ſi ſimili audacia in viros ipſe pꝛeſumerẽt ſicut in eas ip⸗ ſi viri preſumunt pſa iuſticia coqptat eas ſcᷣm virtu tem atqʒ fragilitatem:vt alique viuant in decoꝛe incoꝛ rupto nature:alique tradant᷑ coniugio ad beneficiũ pꝛo lis ⁊ humane ſocietatisjad multoꝛũ conuementiam in vnione caritatis. DPlerũq; vero tradantur in diſcoꝛdan tium federe ad vinculum pacis.Alique ſolute a lege vi Xdℳrnmtn. -— W bn k. CQ.— Se . — * Borrd . — 7 2 1 . n ſeu ſubuũentio q; ad alios Homines.niſi ſcialiter eſſet ſeceſſitas ꝙ; tunc non faceret illa nature cémumitae: ſed que ſubintrauit ſpecialis neceſſitas. In eo autem — ri:oneſte viuentes viroꝛum leges non repetunt. Alliqᷓ iterum et cetera et deinceps ſi expedit retardantur per matrimonij leges placitis in eis. ne vꝛantur igne cõcu⸗ piſcentie a tq; libidmmis:et ſequatur pꝛeter iuſticiam tur pis commixtio atq; coꝛruptio carnis. Aliquas abſcõdit mũdo aliquaſobtexit welamine pulle Opſa iuſticia chꝛi ſtiana omnibus ſe coaptat ſicut euangelica doctrina vt idem ſit modus et oꝛdo loquendi: quod nondũ in hoc euangelium diffiniuimuſ. IYpſa pꝛofecto eccleſiaſucos viros et omnino a mundo abdicari atq; viduari volen tes in eccleſia oꝛdinat:et qualis debeat eſſe ipſoꝛum vi⸗ ta declarat Opſa pꝛelatos eccleſiaſticos ſubditis domi natione non alia ſed pia et thoſebica dominatione pre⸗ ponit:ſubditos pꝛelatis eadem pietate ſubnectit.Et qᷓ; uis non ita per omnia fiant que mãdat et oꝛdinat chꝛi⸗ ſtiana iuſticia.nihilominus in ſe firma manet et vera:⁊ ꝙ non fit non eſt culpa iuſticie ſed noſtre nequicie volũ tatiſq; peruerſe.Nam ſi omnes hemines oculos clau⸗ derent ad delectabile lumen ſolis.non tamen ſol minꝰ ſuis radiaret in radijs:nec vmbꝛam ſuſcipit ſi non con ſpicitur.nec clareſcit pxramplius ſi videtur. Sic eodeʒ modo in ſe atq; ſuis intelligibilibus ratiombus manet chriſtiana iuſticia:etiam ſi nullus eſſet qui faceret iuſti⸗ cie oꝑera. Omnis virtus habet intelligibilem claritatẽ et infallibilem veritatem:que ob defectum bene actiuo rum aut ob impꝛobitatẽ male agentiũ nunq; in ſua na tura palleſcit:imo ſemper euenire ſolet vt virtus a con trarijs magis inclareſcat.et eo ſplẽdidioꝛ appareat quo iuxta poſitum habet aduerſum. Caapitulum II O”MM Reuiloquio multa conflauimus.ſed pꝛolixioꝛi b ſermone de conflatis aliqua digeramus:vt ſta tus iuſticie chꝛiſtiane pateat oibus qui de chꝛi⸗ ſtiana cõmuni vita ſcientiam querunt. Meceſſitudineʒ qua relatiua pꝛima conditio refeꝛtur ad muicem patris ad filium.filn ad patrem:ſic iuſticia chꝛiſtiana declarat. Pater homo.aut homo pater:duo inſinuant cũ dicun⸗ tur. Elnum ad ſeipſum alterum ad aliud. homo ad ſei⸗ pſum quilibet.ad ſinium vero pater.d ſeipſum nullus eſt filius neq; pater ad ſeipſum homo ad alium non re fertur:miſi conſideratione nature cõmunis et ſimilis. vnde tota naſcit᷑ inter homines dilectio naturalis. In ter ho mines et animalia dilectio naturalis eſſe non po teſt:quia nulla ſimilitudo nature rationalis vnde red/ ditur et recipitur incipitur et rependitur ſubſtantia di⸗ lectiõis. Et dignius eſt atq; nobilius hominem eſſe qᷓ; patrem et filium eſſe.nam homo nomen eſt ſubſtantie pater vero neceſſitudinis aut relatioms. O hemo ſit ſolum oꝑatur deus cum oꝛdine nature: ꝙ ſit pater pꝛo pagatio qua fit ex ſemine homo.ρ ater ad hominc:ho mo non refertur ad fihium:pat er quoq; nõ refert᷑ ad ho minem. In eo tamẽ ꝙ dicit ur homo pater duplex erit relatio.q;uis vnus dicatur impꝛopꝛia:vt homo qð no⸗ men eſt ſubſtantie referatur ad hominem cõmunitate nature:pater referatur ad filium reali relatiõe. Nullus nempe homo eſt in eo ꝙ filium habet ſed pater. Et ne mo pater eſt in eo ꝙ homo eſt: ſed quia filium habet Et nullus homo eſt quia patrẽ ha bet:ſed filius. In eo ve⸗ ro ꝙ homo refertur ad hommem cõmunitate illa natu re.Non igitur mag ad filum aut ad patrem erit amo⸗ Nter refertur ad finum. fſius q patrem. erit amor actus et erhibitio ſpecialioꝛ:pꝛout in oꝛdine ꝓpagatio⸗ nis humane. Ita vnus vmus eſt filius: ꝙ nequit eſſe CLi 2 EA 2 – 20 7 Liber quintuſdecimns ter in filio potẽter poteſt efficere:ſed hoꝛtabitur verbis eum inuitabit bonis exemplis et in expedientia rei: cen alterius. Et natura ita in oꝛdine ſuo vni cõmiſit alen⸗ dum atq; fouendũ eo ꝙ filius eſt ſpecialis qð non oĩb- alns. q;uis ſit homo nature cõmunis:eo ꝙ ex inſtinctu quodam occulto nature in experientiam ducto hanc le gem animalia terreſtria et volatilia ſeruant. Ac per hoc lomo pater magis diligit atq; diligere debet hominẽ fi⸗ lium quia homo rationalis eſt q; ꝙ ſilius eſt: qo ipſa ra tio ſpei qua filius nutritur a parentibus docet. Nutri⸗ unt atq; nutriri mandant parentes natum mfantẽ ra⸗ tionis expertem vagientem fandi impotentem.opera/ di virtute pꝛiuatũ.expectantes in ſpe qad etatem vni at rationis:qui quãto laboꝛe atq; ſiudio enutritur ipſa rei erperientia magis clamat. Qui cum ad annos in q bus vigoꝛ rationis conſueuit inſurgere.ac etiam plus addito tpe permittẽte deo adhibita nutritura ꝑpductus fuerit:ſi omnino ratione careret qð pꝛobabiliter noſce retur. et excepta effigie virtus illa non adeſſer humana nonne infra beſtias talem natum cõputarent parentes nec eum diligerent pocius quia filius carentem virtu⸗ te ſeu ratiõe qua vt homo fulgere deberet. Magis vero dolerent quia ſic natus eſt:et tanto ſtudio ad nutrien⸗ dum atq; fouendum deſudatũ eſt. Pꝛeferrent ſibi one riferum amimal in amoꝛe in con ſideratione vtilitatis. quem pꝛetuliſſent oĩibus animalibus quantũcunq; vti hbus. etiam damna inferẽtibo ꝓpter vſum humane ra⸗ tionis Quantus ſit doloꝛ tibi talis eſt oꝛtus vbi amen tia in homuubus ſequitur. vbi totaliter ſuffocat᷑ ratio⸗/ nis iudiciũ.vbi hec ſunt doloꝛ quotidianus inclamitat Et ſalomõ dicit. Nec pater in fatuo filio letabitur. Et iterũ. Ira patris eſt filius ſtultus:et doloꝛ matris que genuit eũ. Et alibi Doloꝛ patris filius ſtultus. Et tra⸗/ derentur tales ſubito aut paulatim exicio niſi crederer̃ hominem occidere qð eſſet homicidiũ facere.qð penitꝰ opoꝛtet timere. Si autem deo ꝑmittẽte quod eſſet im poſtibile non gmittente: vnq; in oꝛdine ſuo exoꝛbitaret intantũ natura ꝙ humanũ ſemen in loco coagulatiõis atq; generationis ſuſceptum ad figuram carnis aut al⸗ terius ſpeciei animal ſoꝛmaretur.oꝛtũq; ſic exiſteret ra⸗ tionali anima carens. animalis nõ mutata ſigura.neq; ſubſtantia:certum eſt ꝙ parentes filium haberent. ſed hominẽ finum non haberent.nec hoc animal magꝭ dili gerent quia filius eſt:q; ſi homo fuiſſet.Et ſi haberent aliquem verum homm filium abſq; dubio ratione di⸗ ctante pocius amarent in ulo humanitatẽ non con ſide rata filiatione q; in iſto animah filio filiationem nõ ha hita humamitate. Iſta vero vtrum contigerint aut cõ⸗ tingent non eſt noſtrũ diſſerere: tamen veriſſimum eſt poſſe contingere Mihilominus Iuce clarius pandut po⸗ cius homine diligendũ q; filium q; parentem.ſed quo⸗ quomocddo ſe habeat oꝛdo rei iſias duas neriones ſeu re lariones.ſi altera earum relatio dici poteſt.et hominũ parentum et filioꝛum ad regulam et relationes chꝛiſti ane iuſticie deducamus:addentes ad has et alias chꝛi / ſtianitatem. vt in omnibus ſit iſta conſid eratio triplex pꝛo agendis:humanitatis neceſſitudinis a chꝛiſtianita tis/Igſtur homo pater cheiſtianus homim fi io chꝛiſti anò hamanitus pateꝛnaliter chꝛiſtianice referatur vt lagis moꝛum q; poſſeſſionum habere velit heredẽ: et omnimode Eru eum ad ſiatutum ommnium bea⸗ cum finem. Studebit ꝑpꝛotinus et ius cõſerua⸗ in filio diuinam imaginemqᷓ;ᷓ paternam.ex illa nuc; homines ſumus:ex paterna vero quandam ſimilitudi⸗ nem figure viſibilis gerimus. Ex illa tota noſtra intel⸗ ligibilis pulcritudo cõſiſiit:ex ſimilitudine nihil vemit᷑ ſinon allire get ſedulus pater in filiot ad eandẽ ma neat imaginem qua vt homoeſſet accepit. Nee ſuram adiiciet diſcipliſe. lſpiciet pater mium elegan⸗ tem et ſapientẽ et conſolabitur: quia gloꝛia patris eſi ſi lius ſapiens.Elidebit eum inter ahos inſignem et leta pitur. ſed hoc modicũ dixerim miſi virtus chꝛiſtiana de⸗ fuerit. Male pater de filio gaudebit in tẽ poꝛe.ſi ob im⸗ pꝛobos moꝛes baratrabilur in infernum: chꝛiſti Aciente Nirtute o nutriat pater ſinum ad ſeipſum. ſed ad deum qui patrem creauit et finumſicc ad ſuum honoꝛem aſſcribat ꝙ filij ſui ſunt: magis vero gaudeat ꝓa deo creati ſ rgenct intendat vt magi ante deumq; ante ſeipſum maneant Goroſet es res humanos filij patres: et ab ipſoꝛum infantia vtiia et moꝛibus patrie velint atq; verberibo ſepe cogunt eſle retooer ſi modicũ exoꝛbitauerint turbulẽta facie ar⸗ guant.iracundis verbis coꝛripiant. Et alios aptioꝛes ꝑ imperium reſerant m exemplum: vt in eis reaccendt ad placitos moꝛes Kiamn Conſtcrabunn ſepe totꝰſta turã perſone Et ſi defuerit in eis optata in homimbus quantitas:ſi obliquitas affuerit oculoꝛum.ſi decẽs nõ erit flauitas capilloꝛum.ſi omnia membꝛa ꝓpoꝛciona⸗ ta non fuerint:ſi coloꝛ ineptus.ſi balbutiens in lingua reſonabit.ſi mutitas.ſi ſurditas.ſi cecitas.ſi ariditas.ſi claudicatio.ſi ſterilitas aſtiterit.ſi pauoꝛ inſidebit ĩ ani⸗ mo.ſi non erit audax ad pugnam ſitolerabit ex puſilla nimitate illatam muriam vtiq; contriſtabũtur paren⸗ tes:et inſurgent animo contra deum ⁊ querimonie vr ba in eum ſepꝑe diffundentmaledicent ipſi naturep eo ꝙ in aliqua parte defuerit· Et conabuntur intent? wr bis et peritia artis alioꝛum exemplis adhibitis ſepe ma giſtris auctoꝛem deum vincere ⁊ m filijs oꝛdinem mu⸗ tare nature delaturam totius coꝛpoꝛis ſepe pꝛoſpicient/ eſuper a latere ante et retro/vt ſi placita delatura non fuerit tentabunt mutare ꝑ eoꝛum audaciam immuta⸗ bilia per naturam Tradent eos muniſterijs iuxta etatẽ atq; conditiões ſiue militaribus ſiue ſcripture ſiue ar tis aut alterius negocij. Et ſolum inhiabunt vt cũ eis aut poſt eos moꝛtuos ipſi poſſent in hoc mũdo vmbꝛas tico eſſe diuites:et terrena felicitate kigese. ẽdõ mi ſeri parentes imo wſſtroꝛũ filioꝛũ atrociſſimi ꝑpempto⸗ res. Iſia odioſa mala in filijs non negãt eſſe homines aut nilios.aut weros chꝛiſtianos ſi aſſunt.nec iſta in fili is expetita bona ꝑuertunt has neceſſitudines ſi non aſ ſunt. Cur enim factum eſt matrimoniũ niſi fnopte b. lem.pꝛole igitur habita mariti cur abhoꝛrentur. Iſta lona quare queruntur Non enim iſte inepte coꝛxꝛum q̃litates aſſilentes in hominibus aut indiſciplinatões adherentes in patrialibus moꝛibus obſuterunt nõ ho mines eſſe filios ſimiliter chaſtianos/nam lomo nõ dicitur ex coꝛꝑe aut ex ſuis quibuſlibet qualitat bo aut er inherẽtibus moꝛibus aut ex acquiſitis felicitatibus tempoꝛis defecturi. nec filius ⁊ chꝛiſtianus. Sed homo dicitur ex aĩa:in qua non in coꝛpoꝛe ſtat maieſtatis ima go. Et ſcom animã non ſcom coꝛpus aut qlitates eius bomo factus eſt ad imaginem dei. emoꝛia ſiquidem et intelligentia ſiue ratio et libera volũtas hominem ab alijs anmnalibus diſtinxerunt:mon ſenſus coꝛpis ? coꝛ⸗ poꝛum qualitates aut huius tempoꝛis queſite felicita⸗/ tes Sine omnibus his ad imaginẽ dei conſtit uitur ho mo. filius etiam non naſcitur ex his ſed ex virtute traſ ducis. Perminime wro ex his conſtituitur chꝛiſtiani⸗ tas quam ſolum conſtituit vera ⁊ ſacramentalis fides et ipſoꝛum moꝛũ poſſibilium veritaſ.et qð magis angit audientiũ mentes vltimus et beatficus finis non da⸗ bitur hominibus aut filjs quomõlibet qualificatꝭ aut õ . 5 x1 = ,r — . —.* filie tat ſau amd ſep⸗ Or nen fi we NW Ronn riseſi netlen anad tune dp dſaum uceat Mante raypee gunteſe Ahreer, Mrnon aengaͤt Rtorbſz binbos Wgrd vocon Snnlingi ncitnsſi lebitiann r pufflla urparen⸗ moneyer turepeo lentwr ſepe ma lemmo’ oſhiceent turanon ſmmuta ta etae ne ſinenr cheis lopnbas Gamm. lpempro hommnes ſtain il ofinonatl opterpe n d ewrtum inares ntnoto o no b aut taribos dd bono⸗ inisime Nteseius ſguiten inemeb gogton eſelicu⸗ tviturto nutentii Puſtmni nisſcss Gonnt vſen ſott .4 . 4 quos ipſos infoꝛmare parentes — £ . N XANN eſ iuſticia chꝛiſtiana quacunq; felicitate terrena ſuffult:ſed puriſſimis chꝛi⸗ ſtianis.Quã ꝑuerſa igitur carnalium parentum cõdi/ tio ſi eos rationis claritas non illuminat/pꝛofecto enĩ melius eſſet cuiuſlibet hoꝛrendiſſimi animalis habere aut geſtare figuram et eſſe vere rationis cõpotem chꝛi⸗ ſtianitatis particixom:qᷓ; humanã habere foꝛmà foꝛma tam foꝛinſecis qualitatibus pfunctoꝛijs felicitatibus fultam rationis exꝑtem et chꝛiſtianitatis exoꝛtẽ. O mi ſerum gaudium parentum:de bono pfunctoꝛio filioꝛũ O nephanda parentũ amentia:qui ſepe pꝛop:tjs natiſ cauſa perditionis exiſtunt. Et ſeꝑ ſimul cum filns tra⸗ duntur gehennalibus flãmis Oà parentes nolite pꝛo ſi lijs animas ponere.nolite vos obligare ad eternitatem penarum pꝛo tpali gloꝛia filioꝛum, Ele parentibus qui ſilios pocius ſubalternant ꝓpꝛijs impijs qᷓ; diuinis Cle qui eos non coꝛripiunt ſed perperam agunt, Coꝛripiũt parentes filios ſi delinquunt in moꝛibus humanis. ſi lentio wro pꝛetereunt ſi moꝛes chꝛiſtianos atq; ratõis moꝛum puerſitate peruertunt/Ab alio igitur exoꝛdian tur pꝛincipio.inde patres filijs ſuis non terrenã ſed re⸗ Kni celoꝛum doceant vꝛbanitatemet celeſtibo atq; chꝛi ſtianicis moꝛibus non humanis faciant inſignitos per illos nempe ſemper deo ⁊ omnibus ſupernis ciuibo per placita facimus:p iſtos moꝛtalibus hominibus cõpla⸗ cemus.non ſem ſplicemus/Mꝛoinde iuſticia chꝛiſtiaa que parentes et/ filios artioꝛi et ſanctioꝛi lege gratie qᷓ; nature confede⸗ rat.ad hoc exagitat patres vt ſrilios ſuos cautos a malo — Abꝛa ſacant.xet ad bonum reddant pamplius aptioꝛes. am duos ſilios habuit quoſ erudiuit in timoꝛe atq; cul tu vnius dei et eos ad dei pꝛeceptũ circũcidit.ſed vnus repꝛobatus alter acceptus eſt:vt non ſit culpa bonoꝛuʒ parentum malicia filioꝛum.ſed bonitati filioꝛũ occaſio⸗ nem pꝛeſtat bonitas a doctrina parentam Aſaac duos ſilios habuit gemellos quos in dei timoꝛdweultu ſimi liter erudiuit.et in benedictionibus quibus eos bene⸗ dixit.pꝛeter id quod allegoꝛicum eſt:moꝛalem dedit vi uendi noꝛmamet conuerſandi foꝛmã. Benedicens yſa⸗ ac iacob:qui benedictionẽ maioꝛi ſurripuit pꝛedoctus a matre dixit. Det tibi dominus de roꝛe celi et de pingue dine terre abundantiam frumenti vini et olei:et ſerui ant tibi populi et adoꝛent tetribus.Eſto dominus fra⸗/ trum tuoꝛum:et incuruent᷑ ante te filij mattꝭ tue.Qui maledirerit tibi ſit ille maledictus:et qui bñdixerit tibi benedictionibus repleatur. Optima eſt iſta benedictio ex parte patris benedicentis effectiua verex parte dei pꝛopter merita patris:ſic enim deus faciebat vt patri⸗ omnibus ſed interdum pluribus di amus quales moꝛel pꝛ filijs debent de ſiderare:aut ad nte celi inculpatã vi tam ſignat que eeleſtibus ciuibus placet:qui deo in ſu pernis ſermiũt inculpate/Ros celi eſt inuiſibilis gratia Mos celi eſt contemplatio ſupernoꝛũ. Ros eſt mentis ⁊ omniũ in chꝛiſtiana vita labvꝛantium intuitus celeſti um pꝛomiſſoꝛuʒ.os eſt gratia que percipitur in ſacra⸗ mentis.quia eſcenden te manna in eſerto wſcecebat pariter ⁊ ros Pinguedo terre in tribus ponitur in fru mento oleo et vino.rumenti abundantiã nullus ha/⸗ bere poteſt:nmiſi ipſum frumentũ pꝛius moꝛtificet̃ Sal uatoꝛ enim dicit. Niſi granum frumenti cadens in ter ra moꝛtuum fuerit:ipſum ſolum manet.Si autẽ moꝛ tuum ſuerit:multum fructum affert. Et agricultoꝛibo ipſa experientia docet. Abundantia igit᷑ frumenti:abun dantiam moꝛtificationis excedit. Igitur ſi abũdare vo lumus in diuitijs ſpiritualbus:viuamus mũdo moꝛ/⸗ tui.Apoſiolus Moꝛtui enim eſtis.ſed vita veſtra abſcõ — RZ . 1,- ₰ — — dita eſt cum cheiſto in deo. Et ſiatim ſubddit. oꝛtifiea te membꝛa veſtra que ſunt ſuper terram ad aptitudinẽ peccatoꝛum.Alibi etiã dicit Et vos enſtimate vos moꝛ tnos eſſe peccato. Uerum igitur pater debet deſiderare filium moꝛtuũ peccatis ⁊ llecebꝛis ſuper terram: et vi entemer qui omniũ emit vitam ⁊ dat omnibus vitã (Elinia undantia eſt leticia de virtutibus nõ de rebus mnam vinum letiſficat coꝛ hominig. Abundãtia olei mul titudo eſt pietatis et miſericoꝛdie in pꝛoxrimũ/Serui⸗ cia populoꝛum et adoꝛatio tribuum ad id refertur ꝙ ta liter viuat ꝙ cuncti eum pꝛopter virtutem et purũatẽ vite ac innocuam conuerſationẽ venerentur.HNõ enim tantus patriarcha iſta filio male viuenti optaſſʒ Et do minatio ſuper fratres: ſimiliter dicitur pꝛopter aliquod inſigne virtutis Incuruatio filioꝛũ ſue matris hoc pꝛe tẽdebat ꝙ; ſubiectos habeat omnes motus coꝛrupte na ture:que omniũ mater eſt pocius vᷣo nouerca crudelis MOeaũt ſibi maledicens malediceretur et benedicẽs be neldiceretur:ad rectitudinẽ et ſoliditatẽ vite retoꝛſit:q̃ ſi dicere welit. Si recta et ſolida vita ſi maledicitur ma ledicens maledicetur. quia eoipſo maledicens maledi⸗ citur quo iuſtoꝛũ vite maledicit.aut ſi homo non appꝛo pinquat iuſto non repoꝛtat exempla iuſticie atq; virtu/ tis:qð ad ſue maledictionis cumulum accreſcit. Bene dicẽs recte atq; ſolide vite benedicitur:quia magna eſt rectitudo bene ſentire e rectis. Et pſalmiſia dicit. Ge⸗ neratio rectoꝛum benedicetur. Ecce illa que parẽtes ſu is debent optare filijs. Iſta ſunt in quibus eos debent inſtruere vt intendant ſuſpenſo animo et vigili mente mceleſtibus: vt velut moꝛtui mundo et peccatis viuãt vt ſolum leticiam gerant ſpiritualium et inunſibiliũ v noꝛum. vt ſint miſericoꝛdes in pꝛoximũ. vt ſit innocua Vita generatione digna vt virtute ſit ommno inſignis vt dominent᷑ motibus malis.vt vita ſit recta ſolidica⸗ tem iuſticie habens. Si autem habuerint filium delin/ quentem in eſau preſignatũ redeuntẽ de ſiluis vmbꝛo ſis et vnatione ſilueſirium ſcilicet peccatoꝛum etiam benedicendo inſtruant.vt ſit in celo cõuerſatio mentiſ eius.et virtutibus repleatur.ſed ſibi addatur gladius: vt ferus pater tali fino dixit. Viues gladio Vlt ſi aliq̃d deliqunſti aut cõmiſiſti nephandũ in te impunituʒ eſſe non ſinas.ſed pcute gladio punientis iuſticie:ne incur ras gladium eterne ſententie. Mec pater dicat filio pec catoꝛi.non ſibi blandiatur in peccatiſ:intuitu peruerſe dilectioniꝗ/ Yacob verõ benedicens dodecim finos ſin os docuit itos moꝛes arguitq; peruerſos/ Et moiſi mandatũ eſt.vt pꝛomulgaret populo:vt omnes patreſ dicerẽt filiis mirabilia que pꝛo eis fecit dominus in egi pto.Quia ſic mandat parentibus beneſicia dei et om̃ia opera redemptionis noſtre:ad memoꝛiam reducere ſi⸗ liosum.H etiam pſalmiſta ait Quanta mdauit pa tribus noſtris nota facere ea filijs ſuis vt cognoſcat ge neratio altera. Filij qui naſcentur et exurgent et narra⸗ bunt ſilijs ſuis vt ponant in deo ſpem ſuem. et necob⸗ liuiſcant᷑ operũ dei et mandata eius exquirant. Tota er go ſit ad filium paterna intentio in rememoꝛatione be⸗ neficioꝛum et operũ dei vt ſpes tota ponatur in ommũ creatose: quia malechctis dornoqui confidtt in homĩe et ponit carnem brachium ſuum. Et mehius eſt ſpera⸗ re in domino:q; in aliquo mundi principe. vt non obli uiſcantur operum et beneficioꝛum dei:ne ob ingratitu dinem atrociter feriantur quod ſepe noſcitur factum. Et exquirant de mandato quia in ipſis retributio mul⸗ ta:qua nullus terrenus pater pro ſuis cuſtoditis man datis ſuo filio valet rreErmrunttonion iõ dici ad patres. uſtodite filios veſtros vt mãdata domini U3 NN Niber quintuſcecimns meditentur. quando ſederint in domo. quando ambu/· Peetermittantur dei pꝛecepta: quoniam in ipſis eſt vita lauerint quãdo accubuerint atq; ſurrexerint:ſint oftii· onebant filios ſuos dilectoꝛes reipublice ne pꝛece/ no eruditiones patrum ad filios atq; madata paterna pta contemnerent auguſtoꝛũ. et reſpubuca non inqui⸗ 4] vt omnino et infallibiliter obſeruentur diuina. Man etaretur. pꝛo eo qad notam aſſcribebatur peccatum in 8 datum domini acceperunt parentes: ne filis darentur republica filioꝛum Et ſciebant ꝙ non peccabant impu KZRWũ vroꝛes de populis repaobat, et ne filias ſuas darent fi ½ ne: qui contra mandata facerent auguſtoꝛu. Et in ma⸗ nn lijs alienis. ne ſeducat᷑ filius amoꝛe vroꝛis: et Flia ira? Gatoꝛum cuſtodia ſuosuim filioeumn vitam tacite pꝛeui⸗ 4 el decipiatur ab amoꝛe mariti ad dolatriam iam inſtru debant me mandatoꝛũ pꝛeuaricatio fieret extinctionis 8 cti. Ut poſtea ſequant omniũ creatoꝛẽ pꝛouideat pater vite occaſio. Deoinde ſiparentes vitam viligunt filio/ lonam vroꝛem ſiio et filie iuſtum virum. Per chꝛiſtia rum ad obſeruantiam diumnoꝛum mandatop ipſos in⸗ “? nam vero iuſticia altius intendentes caueat omnis a ſtruant et inducant. quoniam ini ſis eſt vita non tem ſie ter ne artem aut ſcientiam pꝛocuret filio cuius occaſio Ppoꝛalis ſed eterna. Et ſaluatoꝛem diriſſe ſcriptura com ES ne coꝛ eius a domino auertatur et ſequatur vi non o⸗ memoꝛat · Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata Et è“ . tol nam deducentem ad teterrimas ſedes uſtodiat ſimi iterum interroganti quid boni faciam et vitan eternaʒ ren liter filiam ne peſſimo viro tradat viuenti preter iuſti⸗ poſſidebo:reſpondit. Serua mandata Si diligunt rẽ ciam chꝛiſtianã. et ne aliquo implicetur amoꝛe quo do⸗ publicam manere quietam: iſtam ne inquietent filij p⸗ Du mum fedet paternam: magis autem perdet animã ſuã moneant veri patres. Nam nulla reſpuplica wrioec u aut ne aliquo erroꝛe maculetur ad quem ſexus mulie⸗ quã oꝛdinat iuſticia chꝛiſtiana in qua nulla eſt acceptio ſi rum eſt pꝛonus. Vnde per ſapientia dicitur- Filie tih Rſonarum. ſed virtutumet actionũ iuſtarũ. Si notari er ſunt ſerua coꝛpus illarũ:et non oſtendas hilarem faci timent in crimine filioꝛum acſi er eoꝛum incuria vene⸗ em tuam ad ulas. Trade filiam: et grade opus feceris. rit. aut er imitatione que agitur in exempls. magis ti/ Qins- ei homini ſenſato daillam Anna ſterilis filium poſtanlla meant ſi fili ereoꝛum negligentia viuuna mandata nö uit a domino. et ſtatim poſt ablactationem domino tra⸗ ſeruant: vbi notam incurrunt in conſpectu ſummiau we telchana in voto et facto conſenſit. Etenim aliter ipſa catum apud eum pꝛeterit impunitum. Et vitam eter n nequi ſſet. Et maluerunt ambo pꝛiuari conſolatione nam pꝛouideant filijs in mandatis diuinis: quam nan gr lij oſtulati vt cõſecrarent eum domino: q; ipſum ſcom ciſcuntur in humanis/Iires alſas mMonitiones bius ” cõmunem moꝛem parentũ affectu filiali retinere in do pater ſubiungit vt oſt ndatur quid patres et quam v- eri mo. An quo foꝛma pꝛerogatur parẽtibo: vt ſuos filios banitatem patres debeant pꝛouideꝛe in filijs:et quales nnn non ſibi ſed domino debeant dedicare. Ele pꝛofecto pox ſilij manere debeant in ſeipſis dicẽs. Er ſubſtantia tua en rentibus qui ad ſeipſos non ad deum pꝛopꝛios natos fac elemoſinã: et noli auertere faciem tuam ab vllo pau . M = enutriunt: et erudiunt humanis nõ celeſtibus diſcpli Were. Na enim fiet: vt neca te auertatur facies domini tem C. 0 nis. Hely coꝛrectus e a domino quia non coꝛripuit m AQuomodo potueris: ita eſto miſericoꝛs. Si multum doe lon fuos ofni et phinees. qui ꝓpter gulam et luunam tin fuerit: abundanter tribue. Si exiguum fuerit tibi⸗ 62 populũ diuertebant a cultu dei:et ipſe moꝛtuus eſt tur etiam exiguum ibenter impartiri ſiuce Pꝛemiü enim i . piter et fili eius Yob pꝛo ſii fiins offere at deo ſacri tonum tibi theſauriſas in die neceſſitatis.quoniam ele SW Hicia oꝛationũ et qhoꝛum ad dei cultum ptinentium · ſi moſina ab omni peccato et a moꝛte liberat: et nõ patie⸗ foꝛte frlij eius aliquando peccarẽt. ſimilter et monebat tur animas ire in tenebꝛas. Fiducia magna erit coꝛam ne vnc offenderent: pꝛo quibus offerebat holocauſta. ſummo deo elemoſing omnwus facientibus eam aAltte 0 ð ſi aliquando offendiſſent Vlerus affectus paternalisẽ de tibi fili mi ab omni ſoꝛnicatione et pꝛeter vxoꝛem tu ad ſilum ne cum veo habeat viiioꝛti t mediatoꝛ in⸗ am nunq; patiaris crimen Gre Buſkkian nunq; in 4 r r um ec num pater efficitur. vt vnus alterum ha⸗ tuoſenſu aut in verbo wominati pmittas. In pſa erm 2 P . eret acceptum. et alter alterum haeret nn placa ſumpſit imicium omnis perditio Aincunq; tibi aliqd 1 tum. Hihilopendit pater diligere filium omniũ amo operatus fuerit ſiatim mercedẽ ei reſtitue. Et merces 2 rem in eum enimo paruipendit/ſia do non diligat qui mercẽnarij apud te omnino nonneatact alio tg creauit atq; redemit. Pꝛocurant humani ſepe parẽtes oderis fierl tibi: vide ne alteri tu aliqua do facias/Ma 4 natis ſuis regum et terrenoꝛu pꝛocerũ amicicias: pabi nem tumm cum eſurientibus a egenis comede:et e ve . narie onmnimode finem. pocius vero pꝛocurare xeberet ſtimentis tuis nudos tege. anem tuum vvinumtu A Leniuolentia regis regum vomini dominantiu omni um ſup ſepulturam iuſti conſtitue:et noli er eo madu⸗ ſe Ch.b. ñne carentect6hiãs ſilium erudiint no ad ſe ſed ad coò care a bibere cum peccatobus/ Conſilium aute ſemn D W ditoꝛem eiubret docuit eum vꝛbanitatem regni celoꝛũ a ſapientibus perquire Iñ onm tpe benedic veumer h et illoꝛum moꝛũ irrepꝛehenſibiliü. magis vero expediẽ pete ab eo vt vias tuas virigat:et omma conſilia tua i. e nenienl earnalts pater conſerre no nonitt Wlo bermane Ecce vꝛbanitas regni celoꝛum que in d potuit etiam multominusEr licet expediat voctum ſie terris peragitur abiſta vebanitate pꝛedoctis. Ecce vꝛ⸗ Q riconuerſari humane intet homines: non tamen placi banitas angeloꝛũ.· Ecce vebanitas wroꝛum ſanctoeum KH ta hominibus conuerſatio placebit altiſſimo niſi virt? Ecce vrbanitas chriſtiane iuſticie: qua mũdo cecus pa uu chꝛiſtifera pꝛincipiet mediet apponat chꝛiſtiane iuſticie ter multa mentali ocino videns ꝓpꝛium filium docuit. no finem. Finis autẽ chꝛiſtiane iuſticie pꝛopter pemium Ecce ad quid patres ↄmonere debent fillios ſuos. Dedl (03. At eſt ille qui pꝛopter ſignificationẽ et intentionẽ ⁊ opus o quoꝛundam chriſtianoꝛum patrum hoerenda condi d ſen fſnis eſt legis pꝛopſxtarũ qui vicitur chꝛiſtus omniũ tio:et hoꝛroꝛ inexplicabilis conditionis inique menta/ cu redemptoꝛ et dominus. Pꝛoinde thobias ait filio, Ca lis hominum cecitas. ſeui parentes in filios. Oè qauu· nen ue ne aliquando peccato conſentias:et pꝛetermittas / ene genuiſtis in hanc miſenaꝛet veſtra incuria wſtrah Ae cepta dei noſtri. Ozohibet pius pater in filio ad qð in⸗ malicia ulos diſponit ad gehennam. peruerſa dile⸗ as ne per cöſenſum admittat: diſſuadet in filio actum. qnai puerſus parentum affectus quitaliter beat fllioget b pꝛohibet omnino conſenſum Et caut elam indicit ne der faciat inimicos. Quid iuuat ſcire moꝛalia.· quid eis P" 7 Rr horib- ge. ſtpit Pate Inqi⸗ umin kimpe mnma⸗ peeni⸗ honis ilo⸗ Wosing ontem Racen⸗ ar letemg honnen nrfiii, Mmq tacepto⸗ Afoteri nane; magsvie nadata o⸗ mmien, nlumpe. tameter uamnan iesius gam p: tIlales ntiatus NNopan Dwin Woltum neritidt⸗ müenin onume tnöpetie it corn eamn atte, weenmtn lnunizin hen tbiclt Et meres dabedlio ias/a tret xee inumtu madu⸗ gleſemg (dumet ſlinthal e d Ccey⸗⸗ nctorum hcecnohe mi. 6 Riinſ “ 4 6 5 R er iuſticia chꝛiſtiana noſſe txtoꝛicam quid philoſophicã ſeire quid pꝛodeſt eſſe archiatrum.quid leges noſcere auguſtoꝛũ.quid ci ceronem appꝛehendiſſe.aut ſenecam noſſe.quid home rum:quid wvrꝛonem.quid refert peritum eſie ſatirum Quid aeceptum fieri regibus in regulatis et comptis moꝛibus. Quid in pulcro et apto eſſe completũ.ſi chꝛi ſtiana vꝛbanitaſ de ſit.ſi chꝛiſtiana iuſticia non aſſit. E BSalomon dicit. Si quis conſummatus id eſt perfe⸗ tere in carbonam veri verees diſd lios vt ꝓpꝛiam faci ctus fuerit inter filios hominũ.filij enim hominũ ſola humana ſentiuntquaſi in nihilum reputabitur:ſi ab⸗ fuerit ab illo ſapientia tua id eſt vꝛbanitas chꝛiſtiana. Filij agar exquiſierũt ſapientiam que de terra erat: ſed tobias filium docet ſapietiam que de celis eſt. Compa remus bonitatem ad maliciam.imo vt decentioꝛ ſit lo⸗ cutio bonitatem malicie oponamus:quia nulla eſt cõ⸗ en umani congregare pe cuniam:docent diſpergere chꝛiſtiani. Suadent illi mit gere in elemoſinã IVltli nature cõmunitatem docent ant:iſti vero docent vt ꝓpꝛietatem in cõmunitatem de⸗ ducant.Docent illi cum theſauricant aut theſauricare docent bonitatem nature peruertere.iſti vxro naturam ſequuntur cum non docent theſauricare:nec etiam hoc nouit caritas chꝛiſtiana. Mon eſt de conditione nature ꝙ vultus homimis auertatur a paupere. Matura nãq; pauperes genuit:et nudos pꝛoiecit in hanc vmuerſalẽ erumnã.Ect qᷓ;uis multi nati ſunt in diuitijs:nulluſta men natus eit delicioſus et diues. Omnium vnus eſt et nudus et egenus ad vmbꝛaticã vità introitus. Igit docet ſedulus ad filum pater quẽ diuitie acceſſeruũt ex tempoꝛe aut ex acquiſitione:ꝙ faciem et elemoſinã nõ auertat a paupere.Peccatum eſt contra oꝛiginalẽ iuſti ciam atq; chꝛiſtianam ꝙ quis pꝛopter bona foꝛtune fa⸗ ciem beneficium auertat a bono nature.qð bonũ ſer filium vt cõmune faciat quod eſt pꝛopꝛium:de lege oꝛi lumg paupere.Doctrina igitur chꝛiſtiana patris ad — ginalis iuſticie atq; chꝛiſtiane pꝛocedit.Hoc enim agit omnis iuſticia vt indigenti non ſufficienti pꝛoindeaf. Ideo memoꝛat pauperẽ velut ope nature indigentem. ſed finem omniũ cauſarũ annectit cum dicit. Ita enĩ ſiet vt nec a te auertatur facies domini/O ſancta et we⸗ ra paternalis intentio qui ob hoc pꝛemonet et exhoꝛta tur ne dei facies auertatur a filio.Ail valet ad filiũ pa⸗ rentum carnalium facies gloꝛioſa:ſi ante diuina nõ re ſpicit. Actum virtutis expedit cum potentia cõmenſu⸗ ratum fieri. Hoc enim miſticia mandat nee plus exqui/⸗ rit in actione q; fueꝛit in poteſtate: potentiã autẽ ad poſ ſibelem actum non decet eſſe remiſſam Exactio iuſticie chꝛiſtiane ad id tendit:vt bonum poſſibile fieri totum fiat. Alioquin ipſa iuſticia in homine ſubiecto habente aliquid agere pateretur eclipſim. zoinde ſubiungit. Quomõ potneris ita eſto miſericoꝛs.e ſi hanc miſe⸗ ricoꝛdie virtutem ad habitum mẽtis referimus:exhoꝛ / tatur pater filium vt quãtum poteſt exhoꝛtetur in ani mo indigentem. Si vero ad actum referimus menſu⸗ ra et modus erogãdi taxantur:in eo ꝙ dulcis pater ad iecit. Si multum tibi fuerit abundanter tribue: ſi exi⸗ guum libenter unpartire ſtude.vt ſu ppleat defectũ mu neris liberalitas mentis:et exiguitatem dati libens di tis adaugeat ompriehaſke oli, eat ols pater qð ce nihil pꝛoderũt theſauri impietatis:ſi defuerint theſau R ri gratie atq; vittut:. Vnde amabilis pater ſecurus ad paratio vbi ab vtraq; parte nõ eſt participatio qualita- foꝛmcatione: pꝛo debito in iudicio ſiſti/E i tris ad filium.ne a creditoꝛibus opoꝛteat auertere faciẽ cus coꝛpoꝛe parens mẽtis tlara luce pꝛouiderat in filio/ vt in tempoꝛe neceſſitatis vltime nõ egeret.Quã mul ti hicegentes atrociter pertulerunt Et in tempoꝛe illo iunxit. ꝛemium enim bonum tibi theſauricas in die neceſſitatis:ſcilicet cum vltimus finis aduenerit.Qm̃ nature ſeruata cõmunitas iuſticie chꝛiſtiane decretũ vyt de ipſis bonis nature ad vſum vite conceſſis ſubue niatur egenis.ſiue de hereditarijs ſiue de partis: habet largitoꝛem a peccato pariter et ab eterna moꝛte redde⸗ re in iudicio expeditum. Nec ꝑmittet elemoſina libero animo erogata in tenebꝛas ire animã erogantis.Mõ ti mebat pater in fĩlio coꝛpoꝛis tenebꝛas quas ipſe poꝛta bat:ſed mẽtis tenebꝛas quas ipſe hoꝛrebat.Et pocius voluiſſet filiũ coꝛpoꝛe fieri tenebꝛoſum:qᷓ; tenebꝛas ani me perpeti in eternum. Moc enim omnis pius dbet ti mere in filio.quaſi dicere pater velit.fac elemoſinã ſili quia non patietur animã ire in tenebꝛas.Scdm exilio rem intellectum etiam in moꝛali vita tria mala pater in filio pꝛecauebit. que mala pietas et cõpaſſio et ſubuẽ tio in pꝛoximũ ſepe deuitant:peccare in peccato moꝛi et tenebꝛas ignoꝛantie,. Cernebat diligens pater diligen ter in animo omnẽ hominũ fiduciã eſſe vanã.filiũ ſuũ in ſolo deo monebat habere fiduciã:cuius fiducie pᷣmit tebat et cauſam dicens.fiducia magna erit coꝛam ſum mo deo elemoſina: omnibus facientibus eam/Ad dile⸗ ctionem chꝛiſtiane iuſticie ſpectat in omni dilectionis rtionabilis genere:ꝙ diligatur mũdicia in dilecto. Et ſiecut turpis dilectio turpem querit dilectum: ſic mun⸗ dus et honeſtus amatoꝛ mundum dilectum acquirit. Et hec eſt dilectõis iuſte pꝛobatio atq; educatio.ꝙ mũ dicia ſit in diligente et pariter in dilecto:et ꝙ immun,⸗ dicia diligatur amatus.Hanc honeſtus pater honeſte diligens filium pꝛemonebat.Attende tibi fili ab omni ter vxoꝛem tuam nunq; patiariſ crimẽ ocet pater honeſtus filium honeſtatẽ ⁊ omnem is continentiã:et anteq; haberet vxoꝛẽ vt omnis coꝛp carnalis concupiſcentia et actio deuitetur. ſeruerq; mũ dicia hominis vtriuſq; dum ab omni foꝛnicatiõe ſilius filio coniugato.arebat tunc vxoꝛe quam poſtmoduʒ accepit in ꝑegre:ſed ideo pater adiecit t ſi comiugari wolueris:pꝛeter vxoꝛem tuam nunqᷓ; patiaris crimẽ ſci re.Dictat filio ſollers fidem ſeruare vxoꝛi.non adulte⸗ rari quod mandatum eſt. non efflui per libidinem qui habet:aut qui non habet vroꝛem non querere pꝛopagi⸗ nem illegitimã.non eſſe carnis alterius furem.ſuã nõ furari que poteſtatem habet ſui coꝛpoꝛis/ognouit an tiquum malum inter captiuos liber diſcretus pater in animo ꝙ pꝛecauebat in filio ſalicet ſuperbie malũ oĩm malorum iniciũ atq; fomentũ.qð excludit ab aĩo exclu dit a verbo.ab animo ne deum offendat.a verbo ne of⸗ fendat et pꝛoximũ.Paternus amoꝛ vellet filium a cau ſis et calumnijs liberum fieri:ne cogeretur aliquando — docetur cauere. MHec iſta doctrina et ſana cautela dabat᷑ t mag nit talis doctrina pa ſub palloꝛe verecundie pꝛopter debitum:nec timeat iu dicium ciuile pꝛopter non redditum alienum. Et ofi no eſt ce iudicio iuſticie chꝛiſtiane vt mercennarius nõ pꝛiuet᷑ ſua mercede nec dtineat᷑ ptempus mercẽnario pꝛo mercede cum ſudoꝛibus pꝛopꝛij coꝛpoꝛis lalvꝛanti Nam detẽta merces cauſat indigentiam inuitat ad irq. generat diffidentiam et tepiditatem affigit in anio am plius ſeruiendi:et foꝛte mercennarius neceſſitate con ſtringitur necnon et plures habebit ſouere vt ſinnlem ſpeciem expectatemq; paruulam pꝛolem. Quid etiam ſi creditoꝛibus ſubiaceret obnoxius. Species eſt latro cinij detinere mercedem et non vnius ſed plurium ma loꝛum ſarcinam poꝛtat. Et in lege moiſaica mandabat᷑ Non moꝛabitur apud te opus mercẽnarij tui vſq; ma⸗ ne: et ipſa iuſticia tranſit in ius mercennarij ope pa⸗ cto qõ deuenit in pactum. Vnde qui id non dat ilieo retinet alienuʒ. ꝛzoinde curioſus pater de filio ne in iudicium venire cogatur humanũ.pmaxime pꝛecaues ne ſiſti opoꝛteat ante infallibile domimiũ eternũ:pꝛo eo q detenta merces ſcom iacobũ clamat ante deum de⸗/ tinendo mercedẽ intento animo a clro verbv dicit ad flium. Quicunq; tibi aliquid opatus fuerit ſtatim ei merced em reſtitue: et merces mercẽnarij tui apud te oĩno non maneat. Ele aut innumeass parentibus chꝛi⸗ ſtianis qui nondũ filioſ pꝛemonuerunt reddere debitã ex lawꝛe mercedem: ſed docuerunt rapinã furta et tur pis lucxi omnẽ ſcientiã malam. Et plerunq; pꝛius fece runt eos falſitatis alumnos: q; diſcipulos veritatꝭ. Et ſepꝑe ſilij a doctrina paterna ſuſcipiũt et in paternis mo ribus diſcunt facere illa lucra ſimiliter et rapinas: que iuſticia chꝛiſtiana pꝛophanat. Et pꝛoculdubio dixerim melius ſepe fuiſſe filijs maloꝛũ parentũ qni filios con⸗ ſiſtunt ad malum ꝙ ſuſcepto baptiſmate paterno glas dio ferirentur.aut quõlibet traderentur exicio:qᷓ ſi alia canſa ipſoꝛũ in criminibus adulenter implent᷑ peccatis viuunt in eis. Et qð hoꝛrendius pꝛedominante male cõſuetudinis lege theſauricata impenitentiꝗ moꝛiunt/ in illis tradendi penis eternis Aſpiciat in naturalẽ atq; oꝛiginalem et chꝛiſtianãa iuſticiã omnis pater et quẽ ſu⸗/ ſcepit er ſemine filiũ:aut ſi quempiã fecerit adoptiuũ. in ipſa faciat inſignitũ.et moꝛũ claritate conſpicuum. Ipſa eſt que docet et facit homines inter ſeipſos pace iuſticia chaiſtiana ꝙ q;uis non omnibus ebeanf̃ omia tamẽ ꝙ nemini pemitus ſiat iniur ia. Cur ergo fieri de⸗ bet alicui pꝛeter cauſam imuria. cum factã mandet nõ vlciſci ſed dare in veniam ipſa chꝛiſtiana iuſticia. Et ex ona qmnete ſecura trrepꝛeſvnſibiliter cöuerſari⸗. Docet boc pater ad filium ipſam iuſticia pꝛerogat dicens. QdD ab alio oderis fieri tibi: vide ne alteritu aliquando faci as De iſta iuſticia omnis pater erudiat filium exqᷓ non inquietatur hominũ vita. reſpublica clareſcit in moꝛi⸗/ bus.inimicicie non conſurgunt:onuſtos homines fer/ ro incedere non opoꝛtet. patula omnia erunt. nihil fir⸗ mabit᷑ pꝛopter hoſtes: vbiq; erit ſecura doꝛmitio. Erit ſuꝑuacua multitudo cuſtodũ:ſi nullus alteri conferat damnũu.MNon erit latro m ſiluis.in inſidns non moꝛa/ bitur pꝛedo.alienarũ rerum violenter ereptoꝛ nõ appa rebit in vijs:vt maxima multitudo vnus erit vbicß ſe curus ante tribunalia non erunt funeſti clamoꝛes. nul lus ponet de offen ſione aut de aliqua oppꝛeſſione que⸗ relam:vidua non apparebit cũ lacrimis:non dehoneſta bitur vultus eius inter homines aut oppꝛimentes vel adiutoꝛes vultum non aſpiciet aduocati et defenſoꝛis ĩ cauſa non pꝛeſtolabitur. His abiectis impudicicie locꝰ ⁊turpitudinis cauſa tolletur.pupillus nõ indigebit tu toꝛe q;uis auctoꝛe indigeat:nulla erit querela vbi nul/⸗ la fniet iniuria.amat hoc chꝛiſtus clamat euangeliuʒ eius.clamat iuſticia oꝛiginalis clamat et chꝛiſtiana.cla mat omnis ratio.clamat omnis non nubila concciti Auod non vis:alij ne feceris bum alibi ſuam diſſertionẽ longioꝛẽ habet:hic peram/⸗ plius non declaramus. Omnis ratio iuſticie docet actꝰ virtut humane atq; diuine fundamentũ habere ratio nis atq; uuſticie.Liberalitas exrogandi ſi oꝛdinem ratio nis non ſeruat pꝛodigalitatis efficitur vicium:ſi ratio⸗ nis oꝛdinem nouit manet ipſa qð eſt. Ratio autẽ que ipſam gubernat hunc habenat ad modũ ſcilicet non da re indigentiam non habenti. VUnde copioſis erogare il⸗ la que habent ſimilia eſt aquam maris refundere ſuper mare, Militem dare regi ſeruum domino:exceptis feu - N — — NLiber quintuſcecimus ed quoniam hoc ver⸗ dotalibus que de regali ſunt federe nulla liberalitas eſt Si autẽ ſpe retributionis a rege ſuſcipiende quippiaʒ dederat:non liberalitatẽ habebat in ammo. ſed antido tum et mercedem. Si pꝛotinus mũdus erit dãtis ani mus a mercede ab ipſa dandi hberalitate motus. Poꝛ rigens dona regibus atq; pꝛincipibus indigentibus p/ termiſſis.non liberalitatem fecit ex chꝛiſtiana iuſticia: ſed pociuſ ſtuduit adiuuare vano conamine cũ fanabus lumen ſolis. DHare indigenti veſtimento anulum et fa melico wſtimentũ:detento inſolubiliter in carcere of⸗ ferre palac ũ niſi pꝛius a cõpedibus ſoluatur et pericli⸗ tanti offerꝛe iocalia liberalitatẽ humanã elemoſinã chꝛi ſtianam nullo modo pꝛoteſtabo? YHuſticia chꝛiſtiana do cet vt neceſſaria non imptinentia indigentibus mini⸗ ſtrentur. Et ſcõm tẽpus donantes iuſte fieri erpedit vt dentur conuenientia tempoꝛi pꝛo ſubuentione perſo ne. eriſtrum in hieme dare indigentibus ſoedo et re mouet in eſtate indigenti teriſtro:ad iura liberalitat et elemoſine ꝑtinere non noſcitur. Girgillũ dare militi enſem mulieri.ad officium iuſte donationis non perti / net. Et libꝛos arciatcrice artis offerre pꝛetoꝛibus et ad uocatis:et iuſtiniani codices et digeſta dare archiatriſ noui eſſe ridiculum. Honoꝛare in donis tabellionẽ ſti⸗ mulo:et agricultoꝛẽ calamo appꝛopꝛiaui fabule vane. VYaitur ommia dona iuſtas habent decẽtias a iuſticia oꝛ dinatas quas vidit in lumine rationis coꝛpoꝛe cecus to bias cum dixit ad filum. anem tuum cu eiurientib. et egenis comede:et de veſtimentis tuis nudos tege- Acſi dicat. Noli dare panem eructuati.Et omne ſuſtẽ tamentũ vite participa cum egenis.id hos iuſticia da toꝛis eum qui dare poteſt inchnat. Ad hos in ſubuen⸗ tionibus reſpicit uſticia chꝛiſtiana. Pꝛo iſta iuſticie lar gitate ſaluatoꝛ dines pꝛo nobis factus egenus: facienti bus cõuiuia dint. Cum facis pꝛandium aut cenam no li vocare amicos tuos aut fratres tuos.neq; cognatos tuos neq; vicinos diuites:ne foꝛte ipſi reinuitent te et fiat tibi retributio. Sed cum facis conuiuiũ:oca pau peres debiles claudos cecos.et beatus eris.quia nõ ha bent vnde retribuant tibi: retribuetur enĩ tibi in retri/ butione iuſtoꝛum. Ecce ſupꝛa pium patrẽ tobiam docẽ tem filium dare munera iuſte:iuſticiam et meritũ da⸗ tionis appoſiut. Id qð dandum eſt. id qõ dare diſpoſu it ille qui habet:icom chꝛiſtianã iuſticiam amiacie non debetur. Nam diſſuadet ſaluatoꝛ vocare amicos: frater nitati cheiſtiana iuſticia non concedit: vtat vocari ad pꝛandia fratres. Cognationi alicui non expedit donoꝛũ rgitio ne ognati vocentur ſimiliter pꝛohibet. vicni / tati atq; diuicijs iuſta nequit eſſe donatio dum neceſſi tas in alijs ex aduerſo conſurgit: quia ipſa chꝛiſtiang iu ſticia indigent iã ſolum in largitionibus reſpicit. Et ri⸗ diculum eſſet ad fatuitatis genus omnino conueniẽgsg oꝛtis et aruis ſitientibus in fluminibus et mari aquã teiundereſſſi, dationibus etiã chꝛiſtiana iuſticia reſpi⸗ cit dum:a quo vult expectari non tempoꝛale pꝛemium ſed eternum. Pꝛoinde non vult ꝙ ꝓpter tꝑale pꝛemiũ amici fratres vicini cognatiet diutes poſſent repen⸗ dere perdat᷑ eternũ:qð ſolus qui eternus eſt habet iu⸗ ſtis plene conferre. Sed vocãdi ſunt indigentes nulla pꝛopinquitate diſtracta: quia nec eos iuſticia chꝛiſtigna excludit.ſi neceſſitas aut indigentia eos pꝛemit. Idcir co ſaluatoꝛ pauperibus vebilibus claudis cec velut ab inedia exrpugnatis anguſtiatis in neceſſitate: ab indigẽ tia pꝛeſſis iubet donatioms iura deberi magis vero largi ri.vt retributio non ſequat᷑ in hoc mundo ſed in regno ſuperno:cum ſcom chꝛiſtianam iuſticiã fuerit facta do⸗ natio Juſtoꝛum et peccatoꝛum nomine atq; reommiũ AHy Mre ſolt Pio fch wei ds⸗ uſ h ta diſfinattitur: qnis quis boꝛum maio: ſit eius. ocenim omnes patres ſilijs ſuis erogent in d pi hominũ vita diſtinguitur:q;uis quis Bvte rrure ſͤ⸗ eina ſe⸗ iuſtis tribuant. cum iuſtis cöuerſentur. cu iu anne. numerco aus qiiis eccatoct iuſtus v* komieno ſio non effine atc aull de neq; maculoſe conuiuentur: noſeſartt. Bolienin wo Nreſche iaſtentenar ſec in timoꝛe dei etiã in ſubuentione chꝛiſtiane iuſticie. 19 Po . rus ſiunlner peccato iuſtus Ervnercp ſuſie ampli Sed qð iuſtoꝛũ eſt debitum:non cõueniat in cõuiuiũ bus, ope diuina.Et ſepe videmus bundare iu ii ge weccatoen. YBnfert enim. Et noli er eomanducare et bi ſuſtas us peccatoꝛes. Hipilominus ipſa dimna in Heis iuſ Kreaum prarutorbne⸗ Sednosonndenmene rcntores fiabis Pꝛius in ſubuentõibo reſpicit ex debito inris: Bul ine,g eoꝙ homines ſunt: ſed deuitentur niſi reſipiſcat ꝙ pec merg ti affligantur ⁊ expugnent᷑ ab inedia iuſti iure D 5 catoaes ſunt. Amico dei. inimicus dei amicuſ eſſe no de ſ mimoni ch altano Ranereiig 1 ſuhte atar eeeer Inimicus dei eſt omnis peccatoꝛ.qui veri chꝛiſtia ⸗ cu el ſis gaainiſtdis. Dain poptet iuſion ſi os cerceiz minonirbeteiſe collega.non cõmenſalis in menſa: no ſnäci gubernat omnipotes plurimos Sõ expectet comes in via. neq; in cõuerſatione ſodalis. ne foꝛte diA faun imeerareeſſeddie A werſſarig ad vitam is ex ſcantur iniquitates eius:aut coꝛrũpatur mens exẽplis n keatenrgagſctinan Danure ad dei ſeruos q; ad eius et oꝛiatur infamia ex conuerſatione aut participi⸗ Nttte eensſndlintete derln filium amoꝛe p um ſiat in crimine. Mam barticpes vidertur ainnnis —– — eherd⸗ us emnoe ctaWPzide patct ſicut ve ni participium habent cum criminoſis Periculoſuz at obſeruare.ſicut verus qui participium habent cum criminonis “äl nett diigis it iaſticls igen wccdtohſſei ⁊ temerariũ eſt ſine conſilio ſano viuere plerunq; nãcq ilium obſeruare docebat. Panẽ . u ennne con mec adeptiſunt bg hltnet pater tobigo copiam uin uram iuſti conſtitue: inconſulti in erpiabilia incurrerunt:nec adept i ſunt bo ſte n tuũ ſuper ſepulturam iuſti conſtitue:⁊ ilti in er ia in⸗ ſeitur ſapietie atez vir entiin tuum et vinin ei⸗ ib ꝛi na cupita. Nemo enim tante noſcitur ſapiẽt V „ 0 li exreo manducare et bibere cum peccatoꝛibus.: niſi quen wuap ſeipiumm pꝛotegenaſ geh coͤſu⸗ Nee de a/M⸗ Cern lhn c certim ſie pium femrara no comecie neqg dbhrr mtes nin cmem deusp ſeiplum pꝛotegendũ . usete mo certum ſit ꝙ in lepultu Hed e1 lendũ aſſumpſit:qͥ ad cõ ſilia ſibi pro cauẽdis atq; agẽ⸗ NR SBegd iſte noſcitur eſſe ſenſus. Panem tuum et vinuʒ Iin aobꝛem ait filio pius pater. onſuiũ thaf S cum iuſtis comede atq; bibe vſ⸗ dis ſufficigt. Quaobꝛem ait filio pius pater. Con nn lioſi tunm er ſullasant ſcilicet vſq;quo ad ſepultu- ſempera ſapiente pquire. Hinc et eccleſiaſtici dicitur. lemt. Sa Wammſ ein eneibmosilbcheiſtlane iu Si videris ſenſatů euigila ad n E Sgclels oſti⸗ D ſtein I Jultis indig eiA Uum eitic Et alibi. Eili ſine conſilio nin ſticia buenurein diariomnmno ohibent. Et l mpil faci erarpen eide. Cr aliul. if Hed quo⸗ nri eos veniendo pꝑtinent bona nature.MNo un jde commlio ggitur:bic ſletur; õ emmo pa kich dum ſic et tatis bonis repletum tradidit cratchnibetg eramnedalir Dpittl n ec rtoleſß et infallibi bo tege. d piradum.ſed ponis iuſiis quos ipſe creauit ſci eet lom intentiona et moꝛũ writatem filium wocuit: cu dd ei parentibus pꝛimis:quibus etiam po ogt miſeen iunrit. Inomni tempoꝛe benedic deum pete abeo vt Cu ſiulit q;q; multis repleuerit calamitatibo atq; ident. pias tuas dirigat: et omnia conſilia tua in pſo ꝑmane; ⸗2 ſbuen Paol rar nature wii mn n andun nnnozum vi In omni tempoꝛe veus ab honnne benedictur. ſi O g= =/(oe ticolt, fuiſſe noſcunt᷑.ex hoc woluntas nſein r ſne Par eguauter in aduerſitate atq; pꝛoſpitate de omnibo inmn? kuinti uet ad largiendu de nature boms hereditarijs rnfe.. Rorkee et placitis grates domino referütur. quig inga „ nann no tis:iuſtcia et eius oꝛdinẽ pꝛimo conſpic r Aeds RaRenke ſempꝑ erudit et pꝛobat:in pꝛoſperitate ad me 3 0 ognatos iuſticie nature bona miniſtret Hocemim poſtulat o⸗do inceſſanter inuitat ön aduerſitate ad ſupernaire wr ausævramicis iuſticie nin orn ba n eſr, Wedtn beoſereet⸗ dulciter trahit. In omni fir⸗ wgpan niant Ten Eeruummt ateh vbeiioꝛ iſmodo er pii Pois npoꝛe benedicendus eſt dñs. quia ſi faciem ſu unſ minic utiſcis nenntür oc non asre intntate 5 qui vnus eſt urne agegen Drſtarini eegtotnnen doaneri Vus Antenechenane eſt atq; laudandus ſi ſemꝑ in? unn 6 e eet e ereſeramerhet rati⸗ boꝛreſceret conditus mundus In ommi FikNe bene— etic 3 firriozdiue: quibus volartne 36 dicant homines vt tobias pꝛemonet filium ſuum. pꝛ’o racn nealtda rrinanad⸗ raN gerelur beea⸗ H eſt qð euentt ſiue amenũ quod accidit ocen permittente fiunt vo daeii ategere n. aliquis pec⸗· nihil tamẽ miſi ad pꝛofectum noſtrum diuina bonitas fun re eſſenſum . na Grnns geneainar diligere homi euenire ꝑmittit. Et nulla eſſet aduerſus Hõ den d cto beat entice Er u ccatoꝛem. z0 ſ porerelcier auit ali iceret mens humana.et bene wroi nem: non tamen tenemur diligere peccatoꝛem. Pꝛoin ni hoc cregeret aut aſp itarchna nunla ent bentecerſy un de cum iuſtis ſit participatio menſe:iuſtiæfiat largitio ficerer nag pariter rin lti ite miag: ankeni er .piun ffT r fir qr foueãtur. i lingue niſi adiungatur bene H Mer ungiu nu teneantura n iuſticie inimgic: ſi cognti mc, te in moꝛibus iuſiis: anime vero in dilectõibus puriſſi toꝛibus dei atq; chꝛiſtiane iuſticie unieiſcegrmine⸗ ſ n HcabäAttdn agratn miln peemoneparen — uis etermrglenfi kuretur wlagiroe tubernen ino numdbrmoneceffartmnn eſt exhibere. Eſt eni ipſa pꝛeeam/ Qα n- n ni nocipier darns enſ teeur ſoliditag: gere ſi qᷣs bulum ad omnia que iuſte petuntur: et que dare diſſo * rũ affectat patet in filio ad quod debet intendere ſi qͥs SDe Fim̃ fiñe in nteſei al ſtoꝛũ cõtuberniũ eſt ommis vi ne dunnancreakcee aulr/ ẽd taxatum pe umun rationalis eſt homo. Jut inſticiam loqui⸗ tendo appoſuit:quem ommũ moꝛum dixerim eſſe finẽ B muin tica cõſolatio pꝛeter deũ. Nam iuſtus inſticiam loqui tendo apy un irigat Oꝛationi — .⸗ Renn tuemech ab oꝛe iuſtoꝛum egredietur verbum malũ at Alit enim. Et pete ab r viaatnr dirigat “H — . Ur: e⸗ Hpe d tit 1 m actione. Expedit pꝛotinus ſic neri. unen doloſum. vnde capiatur dogma puerſum. nec agit n⸗ ꝛemiſir graſt i fine ncnge e 1 iarum innuẽ bet h B e lum. Et recipere miſtuʒ Oꝛationi addidit finem: directionem v nmnuẽs de eram vt pꝛeſtet malum exemplum. Et recipere iuſtuʒ jjet Kliepueriet pnelle eötol yermii ſal dixit. Qui Attendant hic omnes filij et filie:pueri et puelle.iuue⸗ un eſt recipere iuſti pꝛemiũ. Apſe nãq; ſaluatoꝛ dixit. Q ner Srationiser ſidei cheiſii 2. tone it recipe in nominẽ iuſti: mercedem iuſti accipiet nes et ſenes et omnes rationis et fidei chaiſtiane copa i Eebieaſtanin lioſno ꝛecepta chꝛiſtiane iuſticie at⸗ ces:quid docet pater fi liũ ab altiſſimo poſtulare. mn r De gerat tobigs ſiio ſno p 7 iuſticia chꝛiſtiana. Co nempe wnoꝛum moꝛalium et eternoꝛũ.viſibiliũ et in ie Bocilia: Pꝛiuſc eſſet nonnre lectig dro Pfſalmi⸗ uiſibilium:expedientium et opoꝛtunoꝛũ petitionẽ con nn lebat pater finum eree iuſtos. Mec magnipẽ tinet iſta petitio in directione viarum. Omnes vie fili ſo ſia enin dielkp donenn Wecrinaznapdo⸗ aut di oꝛum hominũ et omes grefſus intellectuales atq; mo g ſepar conuerſationẽ niliſcum viſe wmi rales obliquabuntur et diſtoꝛtionẽ habebunt et inobli nunn lectoꝛibus eius:qui inimicum habent deum vominum ebt olt QN ſd ſo 9. απ½‧¾Sd-— w65 . „ aN UW 4† * — J — / 1 ä oſcẽderet. Liber quinttuſdecimus quate ad inferna puenient: niſi a vomino dirigantur. Om nis enim via in chꝛiſtiana iuſticis obliquata: in in fernum eſt recta. Et diſioꝛta via in moꝛibus obliquat greſſus ad ſuperos. Oꝛoinde expedit ꝙa domino diri⸗ gantur. Hec pericula ſalomon clara mente conſperit cũ ait. Eſt via que videtur homini iuſta: nouiſſimuʒ eius dutit ad moꝛtẽ, Quã ſepe contingit qð videtur iuſtuʒ iniuſticiã fouet:et quod rectum eſt ſubuelat obliquum et viarum terminus eſt infernus, Jeremias ad hoc aſ ſerebat Non eſt in homine via eius:neq; viri vt ambu let et dirigat greſſus ſuos. VUnde cogimur etiam cum gemitibus poſtulare: vt ipſe dirigat vias noſtraſ. Mam multa homo diſponere: ſed dirigere greſſus nõ poteſt. Hinc ſalomon dicit · Coꝛ hominis diſponit viam ſuã: ſed domini eſt dirigere greſſus eius/Hanc directioneʒ petebat dauid dicens. Dirige domine deus meus in cõ ſpectu tuo viam meã. Et alibi. Vias tuas domine ve⸗ monſtra mihi:et ſemitas tuas doce me. Et ibidẽ Diri ge me in veritate tua. Et alibi. Utinam dirigantur vie mee ad cuſtodiendas iuſtificatões tuas Quis diriget viam intellectus atq; affectus ad cuſtodiendas iuſtici⸗ as dei niſi conditoꝛ deus. Quis viam moꝛum noſtroꝝ 2 . mi qui omnes greſſus noſtros dinumeratet perfecte nouit.vnde homo in via ſua ſemetipſum obliquat Pe tebat ince ſſanter. Notam fac mihi viam in qua ambu/⸗ lem: quia ad te leuaui animam meã. Petenda eſi viax noticia:quia periculoſius erratur in via moꝛum qᷓ; pe⸗ dum. Poſtulanda eſt viarum noticia:quia non doꝛmi⸗ tat malicia diabolica. vt auertat a via diuina. Et pꝛo di rectione vie ad deum leuanda eſt anima. Hinc etiã ſa⸗ lomon dicit.A domino non ab angelo non ab homine dirigunt᷑ greſſus viri:qui aguntur affectibo. Quis aũt hominũ poteſt intelligere viam eius. Nullus niſi con/ ditoꝛ oim deus Sunt enim vie quibus deſcenditur re cto tramite in infernum. Sunt vie quibus itur in ce⸗ lum. Quã ſint multiplices qᷓ varie qᷓ; diuerſe: quis po teſt ꝑfecte ſcire. NRetatur ſedule a dominovt dirigat vi as affectuum noſtroꝛum:vias intentionum. vias mo⸗ rum.QAuoniã ſi deus dirigit:curremus ſine offendicu lo non errabimus.Ad ipſum perueniemus:quia om̃is via quam ipſe dirigit ad ipſum perducit:et ſuarum di rectionum ipſe factus eſt finis. Quis rectam viã gra/ dietur virtutum:quis tenebit regiam viam vt non de clinet in dextram atq; ſiniſtram. ꝓpter toꝛtuoſum colu⸗ bꝛũ ſerpentem antiquum iacentem in via. Hoc ſolum agentem vt diuertat a vera via. ne redeamus ad locuʒ certiſſimo tramite a quo per appetitum obliquuʒad lo⸗ ca tartarea deſcendit = ed que directio nobis magis noſcitur opoꝛtuna:mugis expediẽ ſadinuentionẽ congrui atq; perfecti. dauid ꝑetendo dicit. Gꝛeſſus me os dirige ſcom elognium tuum: vt non dominet᷑ mei omnis iniuſticia. Sane iſte pꝛopheta pꝛeuidebat atq; aſpiciebat colubꝛum toꝛtuoſum in via:qui congreſſus noſtros obliquat.nobis omnis iniuſticia dominatur:2 a chꝛiſtiana iuſticia auertimus pedes noſiroſ Sec ſec ſolum viarum eſt petenda directio. Sed vt oꝛãs diri⸗ gatur eſt fienda petitio. Idẽ enĩ pſalmiſta petebat.Di⸗ rigatur domine oꝛatio mea ſicut incenſum in cõſpeetu tuo. umus tendit in altum. Incenſum vero qo igne comburitur et omne qð incenditur: igne incenditur. Isnis vero aut per flamam aut per fumum ex ſua nas tura in altum habet reſurgere:ad cuius ſimilitudinem dauid petebat oꝛationem ſuam in alta per direction 14 loqo directionẽ aperi 8 debemexpetere:qua etiã pt᷑ filio demõſtrabat.quã oſtẽ gere debet oĩs qᷣ filiũ veraciter amat:ipſa ẽ quã thxſſalo — . S Aess3s e encr. 1— HBe E ſ. dedn —ern; quã ⁊ oẽs 5 nicenſibus exoptabat apoſiolus dicens. Domminus au tem dirigat coꝛda veſtra et coꝛpoꝛa in caritate dei et pa⸗ cientia chꝛiſti:que petitio atq; optatio tato eſt clarioꝛ qᷓ to ipſam clamat omnis chꝛiſtiana iuſticia et in contem plandis intelligendis diligendiſatq; agendis magꝭ no ſcitur opoꝛtuna:pꝛo eo ꝙ optatur virectio coꝛdium.vi⸗ delicet ommũ ininſibilium ſimuliter et coꝛwoꝛũ omniũ ſeilicet agendoꝛum vt in caritate cei et chꝛiſti pacientia fundata ſint coꝛda:ſic etiam in ioſis pagantur ⁊ opexg Omnium intentionum moꝛum infallibilẽ veritateẽ poſtpoſuit:cum omnia conſilia in deo debere permane⸗ re pꝛedocuit. Et omnia conſilia tua in deo permaneãt. Tunc enim omnia conſilia noſtra in deo permanent: cum mhil fecerimus pꝛeter domini voluntatem.que — tunum bonum ? non fecit ad cumulũ aſcribitur pater nalium delictoꝛum/Sed hẽc ſententia et ſi qua pꝛedi⸗ vult omnes homines ſaluos fieri ſcom inſallibilẽ ve⸗ ritatem. Si quis autem pater ſuos filios in talibo non erudit ſi nouit aut erudiri per alios deſiderat ſi non no uit:ac etiam vt erudiantur operam poꝛxrigit. ſciat ſe ſi⸗ lium non diligere ſed odire:ſed ſi diligere ſe credat om nino diligit tanq; filiũ in tranſducis virtute:non tanqᷓ; hominem in oꝛdine oꝛiginalis iuſticie aut tanqᷓ; chꝛiſti anum in virtute Priſtina Cuf mitius ⁊ melius foꝛet habere aſinos qᷓ; filios equosqᷓ; natos:non enim ꝓ ani malibus ſed pꝛo filijs indiiciplinat tenetur pater red/ dere rationem. Mempe ſi quid filius deliquerit aut cõ⸗ miſerit ex paterna negligentia ſiue culpa: ſeu paternali⸗ bus monitis facere potuit ommno expediens et opoꝛ⸗ cta firmitatem inremote habeant in filijſſannilias qui paterno ſubduntur umperio:quos non ſolũ verbis ſed werberibus opoꝛtet ad bona et ad melioꝛa compellc.e. Vnde Salomon dicit. Qui parcit virge ſue odit filũ qui autem diligit illum inſtater erudit. Ille parcit vir ge ſue qui filium cautum non reddit a malo qui ad bo⸗ na et opoꝛtuna noͤn compellit etiam per vrbera:ſi non pꝛofuerint ſedula verba. Et odium eſſe certiſſime no⸗ lceretur ſi cum poſſes hominem nõ auerteres a fouea moꝛtis:quã ignoꝛat aut ſcienter irretrouerſibiliter ca⸗ dendo kereErbenun cognitum indigentialteri non oſienſum maſiuolentie ſeminarium habet: ſic pater iu dicaretur in filio ſi pꝛo poſſe a malo non auerteret pe/ dem eius:atq; ad bonum non conuerteret animũ eius et moꝛes In ancipatis qui ſui ſunt iu ris qui vcluntarie receſſerunt a patre.aut qͥs pater me lioꝛi reſpectu tradidit ibertati:ab his higaminibus ab⸗ ſoluitur pates:quia nec magiſ pater obligatur pꝛo filio facto viro.q;; pꝛo quocunq; alio viro. Indecens enĩeſſ nec patitur chꝛiſtiana iuſticia. vt ante deum patreſ obii gẽtur pꝛo filijs inter quos cadũt iura politica. Quia q;;; uis manet filiatio que fuit virtute traſdu: in patre ta men eſt ablata poteſtas filio vero data libertas virtute politici iuris. Pꝛo filijs certe totalter dependentibus a gubernatione paterna inter quos non cadunt politi⸗ ca iura patres obligantur ante tribunal diuine iuſticie ſi quantum in eis fuit non auerterunt a malis applicu erunt bonis Et paãreñtes etiam excuſat contumaca fili oꝛum quos dominus mandabat in veteri lege lapida/ reſteiſ ñtur patres ad filios ex chꝛiſtiana iuſticia ne ꝓ —i cellant in inuium. Quod paulusapoſtolus epheſijs di cit. Et vos fr atres nolite ad iracundiam pꝛouocare fili os veſitos. Pꝛouocantur ad racundiam a patribus fi⸗ In cum immiſericoꝛditer arguuntur.cum plectunt᷑ im P pꝛie.cum denegantur eis que debentur iure diuino atq; nature. cum ad ſupfluos exiguntur labo:esſcum pᷣ feruntur filij poſterioꝛis vxoꝛis ſua dilectione atq; ſuaè OQr T. 5 . Wa⸗ 5 P rEr gαst α P e...2 Ne-). — . Gn t Mrr4 ſion nen prel turp vto⸗ oſten Gſtan ſunt e ai ſaii t fos. inen ne ſoß amo⸗ peim ſied mint oblie 2. P⸗ A.. dari k Ioel pkope erudi⸗ tteins iete P ſuſt ter tait nur men vtſi tuer nece tuloe mut inpan olan Meiu naſcui Moꝛt ſuſcer Kliuc lio Mltre cerei Cllen D Alenn ſere hen⸗ ar le . Nter red, ſtaucco⸗ Aernei et opor Vr orer upaui, io ui bis ſei elltee, Gnfii Neit die miadbo⸗ aſinon ſmme no⸗ Aver bllter an Menzon epateri nlererpe⸗ müens iſont u Merne Bibusbe rpofi benieß treſobt Quidi päuen pr Enutvs k ti n wll ui lopto/ aneg ſod —-ẽFf ſione pꝛioꝛibus: pꝛohibet enim omnino in lege diuina ne filij poſterioꝛis vxoꝛis filijs pꝛioꝛis vxoꝛis in aliquo pꝛeſeranturcum pꝛehabentur illegittimi atq; ſerui:cũ turpiter nouercantur moꝛtua matre. cum poſterioꝛis vxoꝛis filij pꝛeponunt᷑ pꝛioꝛibus.cum equalem eis nõ oſtendit amoꝛem. cum inequat non inequandam here ditatem.cum pꝛimogeniture aſtabit ommmo ceterꝭ de⸗/ fraudatis. nam de chꝛiſtina iuſticia nullo modo pꝛimo⸗ genitura pꝛefertur in mocioꝛi cõditione muneris:q;uis Referatuür pꝛiozitate this. Mon ſunt igitur pꝛouocandi ſracundiam ſili:ſed in virtute atq; moꝛibus educã⸗ di. Idcirco ſubiecit apoſtolus Sed educate illos in di ſciplina in coꝛreptione domini. Et ad Colocenſes ait. Q . — WPr 4— om nis doctrina ſiue bona ſciẽtia ad hoc eſt vt ceatur. atres nolite ad indignationem pꝛouocare filios ve- ros:ne puſillo animo fiant: Mec ex hoc pꝛemittit᷑ imo intenditur odium euangelicũ vt parẽtes odiant filioo in eo ꝙ ad cultum dei neceſſariũ omnino nonerint eſſe impedimentũ:ipſo ſaluatoꝛe diceẽte. Qu ſilios nõ odit ſiõ poteſt meus eſſe diſcipulus. Vt pꝛofecto nullus in amoꝛe ſit filius vbi offenditur dei vnigenitus marieq pꝛimogenitus/ p iſi dũtaxat non direrim ꝙ patres ſic debent docete ꝓpꝛios filios.ſed quia omnes ſilij ho⸗ minum ſſ filij dei fieri woluũt ſic tenentur viuere pꝛout obligati ſunt patres eos in tali doctrina inſtruere: quia latur. Odeo auditur vt a pꝛeben⸗ Vdeo docetur vt aud —☚ appehenditur vt agatur. Ydeo agitur v eatitudinemi vl timã puemiatur. αάaia ſicut qui nia tus eſt in hac muncd miſeria infit non eſſe filium.exce⸗ pto pꝛothoplaſto qui a domino immediate mandata et erudimenta ſuſcepit.ſic non excluditur quin in hac do/ ctrina opoꝛteat eſſe diſcipulũ:expediatq; pamplius ſol⸗ licite fieri pptenter actiuum. Capitulum III Oſtq; ſcom chꝛiſtianam iuſtici oꝛdinauimus p patrem ad filium:irreuerberato doctrine radio QAQAl patrem filium oꝛdinemus. do naturalis iuſticie filium ſubijcit patri ea lege atq; ratione qua pa⸗ ter filio antefertur Cui adiũcta lex ſcripta digito dei da ta in mõtibus altis per miniſterium angeloꝛum in ma nu moiſi pꝛecepit filijs honoꝛare parentes cum addita⸗ mento dicens. Honoꝛa patrem tuum et matrem tua: vt ſis longeuus ſuper terꝛam. urã enam gentiũ ſta⸗ tuerunt et fecerunt filium patti ſubiectum.intantũ vt moꝛti vicinus benedicens filios in egipto nepotes quẽe neceſſitate vꝛgente poſſit exvonere:atq; vendixionis ti⸗ tulo alteri tradere in mancipiciũ:Et ſtatuerunt ſeuiſi mas penas et exłvredationes ſi filij abs re ihſurgerent in ParemteecReſc ẽs ad honoꝛis et imperij paterni cu mulum in fubiectiõe filioꝛum: filij qui naſcunt᷑ filijs non emancipatis ſub paterna iuriſdictione conſtitutiſ naſcuntur ſuꝑſtitibus parentibus auis. Nam JYaco 4 S ſuſceperat ex ioſeph benedixit titulo filioꝛum/ filiuſfamilias nãciſcitur:ſub paterno domin redigant᷑ Trexrem⸗ pmittitur filius a patre:pater aũt nunq; a ſi . ae e filum iudicio ſiſtere:nequaqᷓ; filius patrem/Catrcerãdi filium ineſi patri poteſias.hoc exer cere in patre in quacunq; lege denegatur in filio:niſi ob cultum virtutis vitandiq; mali cauſa inculpata dictan niens omnem ſancta rec taãaũdẽeam dicere ſi filius legũ eſſet miniſter delin/ quentem patrem poteſta lege damnationis abſoluere ne per eum õä iuſticia ſuperue⸗ ctam reuerẽtiam patri debitam per mMoiſaicam gratia chriſtiana. hoc addetur in filio vt ma gis dili Et dine atq; cura ſubuentio leſeri aliquod dedignabi fur patrem:aut ipſum erubeſcet propter inherentẽ de⸗/ ſectum coꝛam alijs confiteri. Ut ſi tanta virtutũ pꝛobi tas eſſet in filio ob quam culmina dignitatum attinge iura nature atq; legis moiſaice cõfirmauit/Et legis no ue latoꝛ domninus ieſus chꝛiſtus ratiſicauit exemplo fa cti parentibus ſubditus factus. Sed quoniam magis N —— l- — 4◻ & - Aed.d - pe iuſticia chꝛiſtiana intendimus noſtra tonereq interſerere aliena: pꝛopꝛi⸗ am et inexcuſabilem moꝛalemq; relationem filij ad pa trem dumtaxat ediſſeramus.Filius nomen eſt a greca lingua tranſſumptum ab eo ꝙ greci filos id eſt amoꝛẽ dicunt.vt filius amoꝛ quidã ſit relatione vera ꝙamoꝛ amantis ſit amoꝛ:amoꝛ autem amatus de oꝛdine iuſti cie debet per vicem in amantem referri Alioquin amoꝛ caderet de iuſticia debita exploꝛaturus toꝛmẽta ſi ama⸗ tus amandi vicem non rependeret in amantẽ: et ſi ſu⸗ ſceptoꝛ obſequij non rependat in obſequentem. Nam amoꝛ amoꝛem exigit:et obſequium cũ adeſt neceſſitas ſumile requirit. Pater autem deus diligit filium deũ: non alium ſed eundẽipſum. Et de dilectiõe ſua nõ ſub ſtantialiter ſed participatiue dedit hominibus.cũ eos ad ſuam imaginem et ſimilitudinem crearet ꝑ memo⸗ riam intelligentiã :ꝛin qua virtus amoꝛiſ et amoꝛ ipſe cõſiſtit. Pꝛoinde dilectus a patre filius di lectionis vicem re t in patrem et ſicut reſeꝛtur ad patrẽ ex virtute tranſducis relatiõe reali quia filius eſt ita referatur ad ipſum ex virtute dilectionis relatione moꝛali.vt diligat.quia dilectus eſt Addatur ⁊ alia dile⸗ ctionis cauſa quia homo in natura ſibi ſimilis atq; cõ/⸗ mums eſt: ſubaddatur ⁊ tertia.quia chꝛiſtianus ⁊ redẽ ptus equali Perte ſanguine chꝛiſti eſt. Has etiã cauſas ſupꝛa pꝛemiſimus. Igitur dilectio filialis in hac trina cauſa fundata etiam pꝛeter id quod in lege ſcripta ma⸗ datur:irradiabit in hominẽ patrem et chꝛiſtianitatꝭ cõ ſoꝛtem. Et pꝛimum radium honoꝛis effundet in eo ꝙ homo eſt.ſicut apoſtolus omnibus loquitur honoꝛe in uicem pꝛeuenientes:vt vnuſquiſq; in altero dei imagi⸗ nem et ſimilitudinẽ veneretur. In patrem vero irradi abit honoꝛem:nõ pꝛopter dignitatem aut ſapient iam aut pꝛopter aliquod inſigne annexum:ſed pꝛo eo ꝙ pa⸗ ter eſt ex mutua relatione vnius ad alterum. Et hono⸗ rabit cum omni annexo laudabili ſiue vituperabili aut in moꝛibus vel in natura.vt ſi rex eſſet paterdiues ma gnus ſapiens pꝛobu ſbot ſorch foꝛmoſus et bonis oi/ bus ſimnlibus circũfultus.honoꝛabit patrem non pꝛo⸗ pter iſta.magis vero pꝛopter patrem et in patre iſta. qꝛ ex iſtis non eſt filius qui ſola carnis tranſductione dici tur natus:quibo abiectis naſceretur et fihus/ũ per et ignobilis ſi ſciolus aut indoctus.ſi fatuus ſi cecꝰ/ ſi abiectus ab alijs aut pꝛo nihilo nurotſſt 8 araus/ ſi claudus ſi mãcus ſi lepꝛoſus ſi vndiq; malis obſitus fuerit:honoꝛabit debito nature atq; legis moiſaice pa⸗ trem znus fuerit inimicus:ſub ſpe coꝛrectionis honoꝛabit paterni i vero erkite oꝛ et eterno patri ℳ 4 „, „ . Lraw — B . 4 . . * Lo 6 — 7 r, — X ₰ 1 .— — 8 — . W tatem:habebit odio õäs ro qua equaliter fidei caracterem ſuſceperũt vnde chꝛi ſtiani vocantur.cum non extinguat naturam neq; legẽ atrem quia chꝛiſtianuſ:q; ꝙ homò̊ r eſt. Et altioꝛi reſpectu et amoꝛis radio clarioꝛi q; naturali atq; legali filius radios amoꝛis effundet in patrem/cum actuali reuerxe 897 omni ſollicitu ret.et multos ſibi videret in auctoꝛitate ſubiectos.⁊ ſi bi hominum ceruices pro reuerentia flecterẽtur.ſi ſu⸗ pra patrem omnimode haberetur: ipſe patrem in quã, talibet infimitate deiectum ſupra ſeipſum reputet.ve⸗ neretur.ope ſubueniat:ſibiq; flectat in honoꝛe ceruicẽ Nulla enim ſupueniens dignitas paterne derogat di⸗ nitati.Ham ſicut paternitas non excludit mnũ ab ade — Liber quintuſdecimus dui ptione dignitatis in oꝛdine reipublice aut ſacramenta le per ipſum mũdo futura: Sed ſapientia dicit. Ne glo 4 lis miniſterij:ſic nec adepta quelibet dignitas filium ex rieris in contumelia patris tui non enim eſt tibi gloꝛia p cludit a patre in exhibitione honoꝛis ſiue obſequij In ſed confu ſio. Gloꝛia hominis ex honoꝛe patris ſui. de 1. eo igitur ꝙ gradum dignitatis aſcendit publice perſoę) decus filij pater ſine honoꝛe. Gili ſuſcipe ſenectã patris oß ne gerat officium.in eo ꝙ filius eſt honoꝛẽ vereatur pa tui:et non contriſtes eum in vita illius.Et ſi defecerit , an ternum. boc dumtarat excepto ꝙ in ea poſitus excellẽꝭ ſenſu wniam da:et ne ſpernas eũ in virtute tua. Su/ „ ſ tiam quam non habet a patre non amplius patreme ſaipienda imo ſuſtinenda eſt ſenecta patr a filio: nec ali tn reatur q́; alium diligentiſſimũ conſultoꝛem vt pꝛopter gua cauſa q; pꝛopter deum pmittitur contriſtãdus.Et nit eum virgam iuſiice inclinet aut erigatintẽdat ſiue re⸗ ſi deecerit ſenſu ab ineunte infantia. ſi pꝛopter mmiaz ae mittat. Tanto autem quicunq; fllius comunis aut in⸗ ſenectutem aut caſu quolibet ſupueniẽte impꝛetermii ue fulatus honoꝛe atq; obſequio preueniat patrem:quato ſe aut interpoſite deliraret:venia pꝛeſtanda eſt non ſper⸗ eb ipſe vellet in lona ratione animi iuſto iudicio poſitus nenqda paternitas. Mam durante in homine vita in iu nn a filijs ſuis pꝛeueniri.Sed quoniam ommis filius pa⸗ re ſuo re manet caro paterna.ex qua ſolum ſilius non ex ſen trem habet et creationis et crnie de om chꝛiſtianam accidentibus eſt tranſductus. Pater non eſta filio:ſed s 4 . iuſticiam nullus ſit alicui pꝛo diligendo pater qin eter filius a patre carnali generatione pꝛocedit. Et ſi nõ fu us . nog patri non erit amicus: nullus filius ſubdatur patri iſſet homo qui generando filium factus eſt pater. non qui patri eterno fuerit inmmicus. NHam filium quẽ hu⸗ fuiſſet filius cuius ipſe noſcitur pater.ad cuius honoꝛẽ na iuſmodi relatio ligat abſoluat omnino paterna iniqui⸗ filiũ ſacra ſcriptura ſe· ollicitat. P:oinde eccleſisſtici dici nſ tas niſi ſub ſpe coꝛrectionis toleretur. dum tamen pa/ tur. Honoꝛa patrem tuum et gemitus matris tue ne R ter iniquus nõ amaretur. Peramplius in hac parte iu obliuiſcaris. Oemento quoniam niſi per illos non fi ſticia chꝛiſtiana pꝛogreditur vt etiam inter patrem ⁊ fij iſſes.et retribue illis quomodo et illi tibi Ob honoꝛis e lium poſuerit odium atq; gladium:vt ipſe ſaluatoꝛ di,· debitum duo ali filij noe precogitantes paternam tur do xerit. Qui patrem et matrem non oderit nõ poteſt me⸗ pitudinem texerunt: dantes patri indulgentiã ſi ex ali⸗ uen us eſſe diſcipulus Et alibi Mon veni pacem mittere in qua ſurreptione deliquiſſet: nec pꝛopter accidentalẽ de⸗ tur — 4 terram:ſed gladium. Odium igitur cheiſtiane iuſtitte fectum dimiſerunt paternũ affectum. Hinc eccleſiaſti bit non perſone ſiue nature ſed iniquitati debetur et ime (dicitur. Qui timet deum honoꝛabit parẽtes: et qua/ i⸗ dimeto virtutis. quod conſueuerunt pꝛeſtare parẽétes. ſi dominis ſeruiet his qui ſe generauerunt. vt parentũ in hac in comparatiòe quodãmodo odium eſt ad minuss honoꝛ etiam attendatur cum paterni obtegantur defe⸗ nt et comparatione melioꝛis velut odium eſt ad bonum. ctus: ndantur vices quas ipſi ad filos effude in⸗ Siltgitur in quocunq; genere cauſe qualitat atq; per⸗ rũt Iſaac vſq; adeo reueritus eſt patrem:vt ab illo ſe E ſone:creatura omnis ad chꝛiſtum comparata vileſcit? po dictima permitteret colligari Eilij yſaac pceſſerunt te Terelinqui expedit pꝛopter chꝛiſiũ.et omne pꝛopter aliA ęt redierunt ad imperium einaEr, iacob matris conſi⸗ bus —– ud dimittitur aut minus aut nõ diligitur:aut venit in lio acquieſcens cum eſſet poſterio:: pꝛimogeniti benedi Rer eor odium.minus vero aut non diligere odium diciturſpũ ctionem et hereditatem ſuſcepit:et ambo honoꝛantes Don melioꝛis atq; maioꝛis comparatio ſubꝛogatur.euange patrem ad eius ſepulturam pariter conuenerunt. Filij ſtici C licus pꝛofecto gladius in id tendit vt diuidat a nociuis iacob ſingillatum atq; cõiunct m pꝛoceſſerunt ad impe⸗ Red et impedientibus coniunctis atq; parentibus. Ex his rium ane Et ruben ꝙ non creſceret pꝛo maledictione ler que pꝛopter deum fiũt iuſticia chꝛiſtiana docet ꝙ; filuus quantali cum benedictione accepit: quia maculauerat iuſ non referatur ad patrem relatione moꝛali. ac mandat cubile paternum.patris non reueritus honoꝛem.Ab⸗ mo ꝙ pietas a pietate vincatur et relatio a relatione ſupere ſalon moꝛtuus eſt inter celum et terram aduerſus pa/ chꝛ tur:et impietas conſtituitur vbi pater vocat eternus: trem animoet opere factus rebellis.quia mãdatum ce/ bit. leſte non tenuit de honoꝛe paterno.neq; patrem eſt re pla⸗ ueritus imo ꝑſecutus in terra:vt in eadem vaſa in que lLelit pater ipſe ſemen effunderet.ac eum de ciuitate artaret dien 6 Is ſit ꝙp ad fugam. Ex hoc pꝛouerbioꝛum dicitur. Oculum qui cen itti poteſt quecunq; cognatio.non tame le⸗ ſubſannat patrem ⁊ deſpicit partum matris ſue effodi guer gimus ex naturaliaut legali aut ex chꝛiſtiana iuſticia ꝙ ant eũ coꝛui ve toꝛrentibus ⁊ comedant eum filij aqui dtu pprarẽtes filios inalitos poſſint dimittere.vſq;quo ratio le· Et q;uis iſta ſit impꝛecatio aduerſus impꝛolvs fili/ Ol W vigeat. et vicij atq; virtutis facta ſit capax: ſpeſq; roſſit os.et ſic eueniſſe non legitur. tamen coꝛui et aquile ad neſe ſeſſe viuendi.ablata ope parentum. Vbi vero iſta afflu demones referũtur: in quoꝛum vltrices manus ſilius net D, v„kEerint bono ſpiritu ducti parẽtes ad melioꝛa vocati cu⸗ impꝛobus eſt tradendus/Et ſicut eccleſiaſtici dicitur eii . 6 6. ram dimittere poſſunt filioꝛum Ac etiam mandat iuſti qᷓ; male fame eſt qui reliquit patrem et eſt maledictus lſici Mia 1. S vo cia chꝛiſtiana vt dum ipſoꝛum ſedulam curam gerunt a doo qui exaſperet matrem. Natrem niſi pꝛopter deuʒ fi R 8 O?YJUB—U cultum non dimittant duinum:ad quem ex debito relinquere amimi eſt efferati. T indigentem lalvꝛibus R und 4 aut ex mandato ipſius iuſiicie obligantur. Similiter mimittere moꝛtis eſt culpaſi valet finus indigentiã bei Mandatur et filijs:dum inſiſtunt in debita cura paren tollere aut facere e emATREEENNETEPüHH ſu tum. Nam diuinum creditum nobis factumq; debitũ ſticia patrem in ommbus honoꝛari cum repenſione ſu tu quouſq; ſoluatur:ab ommi alio ſcom oꝛdinem temoꝝ perna: quod ſcripturarũ ſanctarum confirmat auctoꝛi⸗ mn atq; locoꝛum et agendoꝛũ abſoluit. Omnis enim iuſti⸗ tas. In opere et ſermone et in omni pacientia honoꝛa terdi cia pꝛimo pꝛioꝛa debita ſolui iubet Auaſi et quãnta re patrem tuum:et ſuperueniet tibi benedictio a deo.⁊ be dn latione moꝛali ad parentes filij referantur: per ſcriptu-· necictuo illius in nouiſſimo manet Vlide ꝙ in omnib ſnn rarum teſtimonia declaremuſ. Tres filios habebat noe pꝛeterqᷓ; ad peccatum aut pꝛopter deum ſanctio diuina quos ſcriptura commemoꝛat. quoꝛum vnus nuditatẽ patri ſubicit filium cum in omni opeꝛe et ſemone om patris velut fatui atq; ſenis ſeu ebꝛij animo et verbv de niq; pacientia boni dumtaxat quia mali nulla eſt iuſſio riſit:qui maledictionem accepit in ſe ſimiliter in pꝛo / ſcripturarũ.Vlult patres a filijs honoꝛari cuius retri⸗ hnn — o, N 4 “ P 5 X “ — . 4 240 * „ — =W 4 7 „ 6 . ☛—ỹ SS Spa E .—— ſ dy 4 KRZ Mege bi Glorg ſine⸗ äpatng dſeren⸗ . Sn fehecgf gus.E rnmi n onſſer ta min onone floſe tſinöfi ter, non onors ſia dicf Stue ne nonn. NNos mamtar üſiereii entale de⸗ ecceſtaſtl zöretan tporenti tur defe⸗ eſide bilo ſe ferunt rſit Udbrneci nonantes tunt Fii tadimpe lecicroe, clllaveree emn , erſuezu latumc eme e⸗ inape e antaket blumei e effodl ſjogvi o ſli⸗ nle ad ſlius dicltur edietus ter w; e Reſi ina ſone il Auctont toro: dd e Dinind ne om luſto Sletl ₰☚ dutio nõ a terreno atq; carnali patre pueniet: ſed a deo in tales filios benedictio diffundetur/ Ecce qᷓ; bonũ eſt parentibus reddere vicem:et plus repen ſio qᷓ; pꝛimo impenſio mereatur Rependit nempe fĩlius.ergo aliqͥd R/a patre ſuſcepit. Siquidem multa vſq;quo alitus eſt. cuſtoditus eſt. inſtructus eſt. et multa pꝛo filijs pater⸗ * nis parta laboꝛibus reſeruantur. Ad equalitatem foꝛte euenit iuſticia.ſi filius patri reddidit quia ſuſcepit:qᷓ;ᷓ uis ſilij non poſſint vicẽ rependere ad parentes. Quid ergo amplius meriti filij expectabunt ſi fecerunt q̃ de⸗ buerunt.ſeruauerũt iuſticiã reddentes antidota. Sa⸗ ne bona ſuſceperunt a parentibus filij:ecce pꝛeceſſit bo⸗ num gratuitum Rependerunt parẽtibus fſilij.ecce me ritum donum.ſed ſuperaddit omnipotẽs deus vt bene⸗ dicat gratificum filium vt filiatio donum pꝛecedat pa⸗ rentum:et ſi rependerit ſequatur diuinum. Amoꝛ filio rũ ad patres omni debet carere mercedis intuitu: ete⸗ mim receperunt cum concepti nati aliti ſunt: et pꝛo eis eſudatum eſt.et pene ſunt tolerate a parturiente ma⸗ tre. Et honoꝛ et ſubuentio qui refunduntur in eos:nõ expectent a parentibus retributionis aliam talionẽ·A deo aut expectare poſſunt nõ ex merito honoꝛis atq; ſub uentionis:ſed ex largitate pꝛomiſſionis diuine. Digna tur nemꝑ omnipotens deus ſuis pꝛomiſſionibus de⸗ bitoꝛ fieri eis qui ſua placita ſeruantAc per hoc omneſ ſilij qui mundi huinus viderunt vmbꝛaticam lucem: et in animo cognouerunt iuſticie chꝛiſtiane infallibilẽ we ritatem:apoſtoli pauli ſequantur ſententiam. Gilij obe⸗ gite parentibus wſtris in domino:boc enim eſt iuſium Ecce obedientia filialis.ecce obedientie terminus.ecce ante cuius oculos agitur Obedite inquit non in omni⸗ bus non de omnibus.non pꝛopter hommes.non pꝛo/ pter ſeipſos tm̃ parentesnon pꝛopter mercedes ſed in domino. In domino qui hoc pꝛecepit:et voluit eſſe iu⸗ ſticiam fiuoꝛum. In domino. vt non de glio patri a filio teddatur obedientia:niſi quod manifeſtum eſi deo pla⸗ cere atq; certiſſimum eſt non diſplicere. Hoc enim eſt iuſtum.quia hoc vult oꝛiginalis et diuina iuſticis. hoc honſine we conſugud haudahilicrantiqus wciß chꝛiſtiana iuſticia.Hocidẽ ad colocenſes apoſtolus ſcri bit. Filij obedite parentibus veſtris per omnia:hoc eni placitum eſt in domino. um per omnia dicit:lona in⸗ telligantur. Non niſi de bonis et honeſtiset iuſtis obe/ dientia eſſe poteſt. In malo alicui obedire nomen obe⸗ teſt.ſed obedientia nullo modo eſt ſed dientie habere quedam inobedientia in deum pꝛopter humanum pla⸗ citum aut ex amoꝛe ſeu timoꝛe ſeu mercede patratum. Dbedietia filioꝛum ad patres in tvnis placitum domi⸗ ni eſt:qð nunqᷓ; ſine merito retributionis manet Pꝛo inde tota perfecta iuſticia in moꝛali relatione parentum et filioꝛum.vt homo pater humano amoꝛe atq; natura li ⁊ cõmuni feratur in hominem filium: intenſius qᷓ in filium. Ratione vero ſpecialis tranſducis magis in fili — um q; in alium intuitu chꝛiſtianitatis atq; caracteris fĩ dei diligentius in chꝛiſtianum:qᷓ; in hominem atq; fili / umſatq; retranſitiuo et moꝛali oꝛdine diligendi ⁊ mu⸗ tua relatiõe ad patrem filius referatur. Igitur iura hu manitatis filiationis ex chꝛiſnanitatis intellecta fideli- ter vilecta libenter. exhibita rationaliter inter parẽtes et filios. In his relationibus eſt iuſticia chꝛiſtiana que ſemper amari debet et dirigi ſcõm diuine placitum vo⸗ luntatis:que non agitur inter hominẽ et hominem ſo lum.nec ſolum inter patrem ⁊ ſilium:ſed inter vtrũq; iſtoꝛum exiſtẽtem chꝛiſtianum. Mam iuſticia que inter lominẽ et hominẽ ſeruari bet:eſt naturalis et huma⸗ — ₰— — 4 e ; 4 NeE ⸗ . . De iuſticia chꝛiſtiana na in cõmunitate nature illa que inter patrem et ſiliũ eſt ſpecialis et humana in moꝛali relatione. ſed neutra iſtarum excludit ab homine patrẽ eſſe vel filium: aut a patre vel filio ſeparat eſſe bominẽ. Illa que inter chꝛi⸗ ſnanum et chꝛiſtianum agitur eſt naturalis gratie in offi intellectuali et moꝛaſi virtute.colligatiõe ſidei ſpei et caritatis:cultu et religione ſacramentoꝛũ conſenſio⸗ ne huma noꝛũ et diuinoꝛũ reſpectu chꝛiſti atq; ſuperne gloꝛie. YIta chꝛiſtum decebat implere omnem iuſticiã: quia ipſe iuſtus in parentibus iuſtis. Ypſe iuſtus in ſi⸗ lijs iuſtis et pijs Suas perſonas inſimul conuenire in unſibili lege vita ſociali adiutoꝛio mutuo in vna carne diuina iuſticia oꝛdinauit:et per legem firmauit et ſtatu it. Vn tempoꝛe gratie oꝛdinauit excellentius.pꝛouidit tutius.honeſtauit ꝑamplius.ac pꝛepoſuit matrimnonio virgineum decus:dum ipſe voluit fieri ex virgine ĩcar⸗ natus. Et talem coꝛpoꝛe elegit matrem:qualem pꝛimã creauerat mulierem. Pꝛetulit etiam matrimonio con tinentiam:que conſequitur carnem coꝛruptam. Sed quia iſte ſtatus cadit ſub iuſticia chꝛiſtiana et ab ipſa re cipitur et non condemnat que diuma pꝛouidentia oꝛ⸗ dinauit.pꝛo eo ꝙ eſt vna ab eterno dei iuſticia:q;uis di uerſa vocabula ſit ſoꝛtita.et multifaria fuerit operata. Vleruntamen altioꝛi modo ipſa iuſticia hũc ſtatum in ſigniuit tempoꝛe chꝛiſtianitatiſ qᷓ; tempoꝛe naturalis iu ſticie ſiue tempoꝛe lesis ſcripte.Circa que ſtatum multi diuerſimode naufragauerũt:in quo etiã multi ſunt ſal uati· Pꝛoinde exoꝛtum in cauſis et pꝛogreſſum pericu lum ac naufragium et iuſticiã et oꝛdinem eius natura⸗ lem atq; legalem cum decoꝛe chꝛiſtiane iuſtide pertra⸗ ctemus Oiſpoſuit ab eterno diuine ſapientie imꝑſcru tabilis altitudo tales facere creaturas que ſui poſſent eſſe quadam participatione capaces et ineternu viue⸗ re atq; in ipſa beari.quarum duas ſolum voluit eſſe ſpe cies ſpiritualem et mixtam:ſpiritualem ſimul.et vt vo luit repente in eſſe pꝛoduxit tanta celeritate vt volunta te diuina iubente interuallo tempoꝛis non diſcerneret imperium. Mixtam wro creaturam ſcilicet ex ſpiritu coꝛpoꝛe quã appellamus humanaʒex vno tanq; ex vna radice numeroſiſſime pꝛopagari voluit.vt vnus homo naſcatur ex alio ex bono ſemmarie virtutis quam hũa/ ne nature deus dedit oꝛdmatione atq; ducatione tranſ⸗ ductionis:quouſq; compleatur numerus hominũ ſoli deo cognitus nobis incognituſ.Ex quo biꝑtietur ſaluã doꝛum a damnandoꝛum deo certiſſimus numerus no bis vero vſq;quaq; incert?:pꝛo qua multiplicatiõe ma⸗ trimonialis condicio habuit ſin federis atq; connexiõiſ inicium. Creaſſe deum hominem vnum et ſolum ſcri ptura ſacra cõmemoꝛat.quem eſſe ſolum dixit non eſſe num.Pꝛoinde adiecit:fſaciamus ei adiutoꝛium ſimi le ſibi. Ecce matrimoniũ vnde iniciauit. nõa coꝛruptio ne.non a pꝛole.ſed ꝗ ſocietate.qiia non erat bonum ho minem eſſe ſolum:ſiat adiutoꝛium ſimile ſibi.Adiuto⸗/ rium non ad defendendũ.nemo enim ledebat aut leſiſ ſet adam:ni ſi ſua culpa ſe ſibiatq; cetera feciſſet inimi⸗ cari. Sed ad quid Aid laudandũ et benedicendũ animo et rationabili verv atq; opere deum. Ad hoc pꝛimo elu xit quelibet rationalis creatura:et irrationabilis pꝛope⸗ modum. Etiam adiutoꝛiũ ad colloquendũ de o:et de ſubiecto ei vniuerſo Noc ſolũ rationalis creature ſunt actus.nec enim rationabiliter rationabili vertv cetere benedicere aut de ipſo loqui poterant:ſiue de ſuperioꝛi⸗ bus atq; inferioꝛibo hominis. Igitur expediebat ſimile adiutoꝛium/Erãt enim animmana ceteta ſociata aues ſi militer et piſces:et ſimilia ſimiibus inngebatur. In⸗ WManOu, (en -— 1 “ — netN —– „6 — 1 — re. Liber quintuſdecmus n cepit multiplicatio aut iuriam pertuliſſz adam omnium inferioꝛum dominus Quid igitur. In paradiſo no ultip conſtitutus ſi ſimili caruiſſet conſoꝛte. Adiutoꝛiũ ſimi hominibus repletus eſt locus ille vt etiam repleret᷑ alli entd⸗ le dabatur ade vt ſe videreti. 1alio et alium in ſeipſo. us mundus. aut aliter non potuit humanam pꝛopaga,⸗ neſit Specula ſunt homines ad inuicẽ ſe mutua viſione vi gare naturam preterq; p carnem coꝛruptam et cum tã gut u dentes. vt ſe in ſe atq; in alio ſe videant: et in alium in ta libidine et concupiſcentie ardoꝛe Dico ſane ꝙ potuit incoſt ſe atq; in ſeipſo conſpiciant. Et adiutoꝛium ad bene vi⸗ atq; poteſt. Sed ad meipſum ad omnes doctoꝛes hu Conbit uencum eſſe debebat in alio videre imaginem: qua in militer et cõſulte pꝛofero verbum:vt non diſputemus etphl ſeipſo adam pꝛimo ſuſcepit. Erat igitur adiutoꝛium in atq; inueſtigemus qð deus potuit ⁊ non fecit. ſed qð fe nerend tellectus ſimile ade qõ dabatur ade. Adiutoꝛium eſt in cit et potuit. Multos enim iſta inueſtigatio ſiue contẽ eluciſe tellectus:ſi dum intelligit et ab illo qð intelligit intel⸗ tio in baratrum periculoſe obſcuritatis atq; tenebꝛaruz leſetuun ligitur. Nequibat omnino hoc eſſe in animalibus que immerſit. Hoc ſolum ſcire ſufficiat: qõ iuſtiſſime fecit rtal rationalem intelligentiã a domino non acceperunt. Af/ atq; decreuit Ge Böt aiſdãcter diretim ꝙ ocus imn o pdetin fectus adiuuatur permaxime ſi rationabile habet obie⸗ dem virginitatem habuit. coꝛruptionẽ aliam pꝛeterq⸗ ſalac ctum:að nequit eſſe ratione carens Et creſcit amoꝛ ho ilius doloꝛoſe inobedientie non Rean vwerumnt multi⸗ tediuin minis ſi diligitur ab eo gõ diligit. et due memoꝛie plu plicandum fuiſſet genus humanum coꝛruptio añ pec⸗ luel ra continent qᷓ; vna ſola:vt ab vna etiam altera fulciat catum nulla fuiſſet: auia poſt peccatum etiam eſſe potu nia Ei⸗ In effectu aliquid accepit adam: qð opoꝛtebat efficrr it. Que ſi fuiſſet: cariuſſet omnino lbidie atq; ꝑeccato. ſunecno cum conſoꝛte iuuante. Pꝛzimo igitur ommis creatura Quis enim dubitat ꝙ quis per ſeminariam virtutez iteonc creata eſt ad deñ qᷓ; ad ſeipſe m aut ad aliquod aliud pa/ ducatur humana pꝛopago.ꝙ oꝛiginali ſtante iuſticis ſe nednin endum. Adiuuat exemplũ ſimilis ad pꝛofectum:ſi nõ men bominis potuiſſet ſine coꝛruptiõe mulieris in ven ſifetila t vita diſſimilis. DHabemus igitur ſocialem vitam poſ trem eius imnntti ſicunt poteſt ſanguis ille menſtruus lanſeie ſe fieri et adiutoꝛium in conerione duoꝛũ:abſq; qð carꝰ ſine virginitatis coꝛruptione a virgine femina emitti? onabtt nalis copula ſubſequatur. Sed factum eſt adiutoꝛium Et homo potuiſſet illud ſemen ſine coꝛruptione ſua eij ſealin vnius nature:ſed diſſimilis ſexus vt dicatur adiutoꝛiũ cere.ſicut ſputum aut vrinam poteſt ipſe pꝛoiſcere. et wptone ad pꝛocreandã pꝛolẽ quã potuiſſet deus de ipſo ſine con vtercq; potuiſſet ſeruari fine lbidine atq; carnis ardoꝛe Abusbe ſoꝛte pꝛoducere:quod wluit eſſe ſimile in natura p vi⸗ que mala condita natura non habuit ſed peccatum ob Ckonmno ſibilia exterioꝛis foꝛme atq; muiſibilis interioꝛis anie. vindictam induxit cũctiofſatitur queſtionẽ anim au ſetvmni Mon enĩ decẽs erat ꝙ rationalis homo animalibus mi dientium ſi quo modo conceptus ſiue fetus ſine lacera usdi. ſceretur:et ꝙ de homine rationem habente atq; anima tione materna potuiſſet educi. q;uis ſemẽ potuiſſet im Uatsft li ratione carente humana ꝓpagaretur cõditio,· Pꝛoin⸗/ mitti. Direrim ꝙ ſpectabat ad felicitatem illius paradi Dl de ad futuram pꝛolem adiutoꝛium ſimile querebatur: ſipbi erat immoꝛtalitas. etiam adderetur iſia feliecc ſeurte quod factum eſt de coſta non capite aut pede: ob equita tas ꝙ filioꝛum eſſet eductio et maneret carnis integri⸗ Cntln tem viuendi et rationem diligendi. Sed hic allegoꝛia tas.aut ſi omnino aperienda erat poꝛta pꝛopagationis ichiſti pꝛo chꝛiſto et eccleſia magis placet q; moꝛalitas: quam , humane ꝙ taliter aperiretur ꝙ in humana natura nul⸗ horman quia moꝛes cudimus ſubticemus. Adductuʒeſt ad adad la iniuria ſequeretur:et nõ eſſet obpꝛobriũ quod ad tã bitain adiutoꝛiũ q ad pꝛopagandũ pꝛolem accepit. et cogno⸗ tum reſerabatur officium velut aperiuntur oculi ad ſu guier uit vnde:quia os cæ oſſibus eius ⁊ caro de carne pſius T ſcipiendum beneficiũ lucis et ad emittendũ radios vi⸗ ont Similiter et quare fuerit datum agnouit: vnde ſubin ſiue virtutis:qui clauſi fuerunt in argaſtulo ventr vbi ſunt xit adam Quãobꝛem relinquet homo patrem 1 matrẽ?? nulius hominu coꝛpaliter vidit. Et velut omes ſenſus . ne et adherebit vxoꝛi Sed nullus in bacparte diſſerat -eeriſtunt in clauſtro ventris obtuſi atq; contracti:et be⸗ natl pater et mater relinquendi ſunt pꝛopter vxoꝛem.quod neficia nature non ſentiunt atq; cognoſcunt.cum aũt yme autẽ ꝓpter pietatẽ factũ eſi: cã inpietatis non erit. oꝛganitata et ſenſiſicata coꝛpoꝛa patiunt ur ex quadam ſtten Non enim aut impie pꝛopter vxoꝛein relinquẽdi ſunt apertione ſenſuum explicationem mundi habitũ reco⸗ umm parentes indigentes filioꝛum ope:nec ipſi debent parẽ gnoſcunt at vſum nature ſine ipſoꝛum coꝛruptiõe ſu gece tes pꝛopter vxoꝛem relinquere ipſoꝛum fulcimẽeto atqʒ oaſapiunt.Aperiuntur plante in gemmas. gemme in ſlo 6 magiſterio indigentes. Nulla enim iuſticia iſta fiẽda cõ⸗ res et floꝛes fructus pariunt. nec in his coꝛruptionem ſie cedit. Sicut enim vroꝛum atq; maritoꝛuũ connerio nõ 4 dcimus fieri in natura.ſic poꝛta humane nature aper⸗ nan aufert relationem realem inter parentes et filios: nec ta fuiſſet ad ſuſcipiendum ſemẽ generatiuum:et emit⸗/ a moꝛalẽ de iuſticia debet auferre quomodolibet inter eoſ tendum ſine derogatione puritatis conceptum. Aper it ſeitg Sed quãobꝛẽ relmnquet. Qua erunt duom carne vna enim os ſine ſua violatione ad cibũ ſuſcipiendũ: mi⸗ en vt in carne vnius filij dupler perſona cõueniat: quo liter et cum emittit ſputum. Mec aliquis arbitretur ꝙ⸗ ſue relinquitur pater et mater. Aiſia ſemper naturalis 025 ibi ſit aut poſſit eſſe coꝛruptio: vbi nature ſeruatur de⸗ ainn do contradicit. vt pater non generaret de filia nec de fi⸗· bitus oꝛdo. Eſt eni debitus oꝛdo nature id qð deus in⸗ ecun lio mater.quis in loth pꝛeter oꝛdinem et honeſtatẽ na didit cuilibet rei. lam ſi deus indiderit in natura hu⸗ ſt turalis iuſticie cõtrarium ſit ſecutum:ſed alioꝛum duo mana ꝙ ſic ꝓpagaretur non turparetur.nec ex tali pꝛoꝛ ka rum erat fienda connexio vt filioꝛum ſieret generatto pagatioe coꝛruptio ſequeretur:quia nature debitus oo Bed hic nulla libidonulla coꝛruptio locum habet. Dꝛ do ſeruaretur. Nullus verro intantũ in ſua conſideratis o dimatio facta eſt connexionis:mon adhuc carnalis con⸗ ne imaginado exoꝛbitet ꝙ pderetur puritas virgimtacq; iunctio. In paradiſo hec facta ſunt vbi poſt coꝛruptio⸗ aut integritas carnis: vbi ſeruaretur oꝛdo nature atis ninc nem mentis nulla eſt ſecuta coꝛruptio: virginitatẽ enĩ wluntas fieret creatoꝛis. NMam hec eſt tota rationaleꝰ nune habuit ile locus. Expulſio ipſoꝛum facta eſt ne in para creature in anima et coꝛpoꝛe perfecta integritas: vt Et mn iſo potuiſſent pariter cõmiſceri. Son eiectionem eſt voluntas ſcom cuiuſtlibet rei oꝛdinem inſitum fiat.gi⸗ eſetet coꝛruptio coꝛpoꝛis ſubſecuta/Sed in paradiſo datum/ illud ꝙ cõmuni vocabulo coꝛruptio dicitur eſſet vir ſi⸗ und eſt pꝛeceptum de multiplicatlone filioꝛum: cum dlru nitas aut incoꝛruptio: ſiſ com creatoꝛis voluntatem ſi⸗ W fuit a deo. Creſate et multiplicamini et replete terram gt. et nature oꝛdo permaneat. Cum nihil poſſit aut de⸗ n 7 — „. „ 4 — Nom . M 227 1 . 142 75 4 — £ E . . 1. k. 2. — ₰ . ſalle ( * P† .- „ nmy- 7. Qit Cey euALrt . 1160 . ſtar- „S* * Wrr . De Juſticia chꝛiſtiana tio Nroſag beat dici integrum aut coꝛruptum.niſi quantum diui⸗ meritis diuina dictãte iuſticia:et miris modis ſed vſq; tamt ne ſit placitum volumati: aut ſeruaretur oꝛdo nature. quaq; iuſtiſſimis.ipſa in ſuis indiuiduis gloꝛiſicaretur tute aut quantum diſolicet et oꝛdo nature non manet. Nec in celo ꝑ diuinam miſericoꝛdiaʒ:et cruciaretur in infer⸗ tores incongrue credere videoꝛ atq; ſentire.vbi me maioꝛnõ noꝝ diuinam iuſticiam. Ipſa ſiquidem humana natu temus conuincat auctoꝛitas contra hominum imaginationes ra impartibilis eſt.et impꝛemiabilis atq; impaſſibilis ſedgö,ſſe et philoſophos naturales:ſine coꝛruptione potuiſſe ge in ſui natura.niſi per ſua indiuidua. Solum diuina na lie onts nerari diuina potentia oꝛdinem regente nature:necnõ tura ex ſeipſa eſt quod eſt:et indunduari nequit et deſi⸗ nebaang, educi ſetum ꝑ poꝛtam coꝛpoꝛis clauſam. quam pꝛimo e cere neq; born bi a ſeipſa gloꝛioſa exiſtẽs. Sʒ nec que/ meſect reſerauit peccatoꝛ adam. Et in boc pꝛerogatur exemplũ ramus quare ſic voluii:umperſcrutabilis eſt emm ipſi⸗ eg vt quod depꝛauauit in omnibus homo pꝛimus:in ſei⸗ us diuine ratio voluntatie Sed videamus quod fa⸗ npeeter pſo et in matre reſtauraret homo chꝛiſtus dumtaxateet ctum eſt potentia creatoꝛis. Ecce ſuccincte exoꝛtum et nn ſolus. Hed foꝛtaſſe quis diceret:hoc fuit ratione vni⸗ cauſam ꝓſpeximus:ꝓgreſſum cũ macula acutius eſt vJii nocſihet te diuinitatis. Sed coꝛpoꝛa gloꝛificata poſſunt ingre⸗ dere. Etatim exinobediẽtia eſt inobediẽtia merito ſulb ? eſe wen di.quelibet ſolida coꝛpoꝛa quibus non eſt vnita diuini ſecuta et ſimul exoꝛta ibido:et humana eſt damnata pꝓ Prant- tas. Ecgo erit beatitudo iam in coꝛpoꝛibus anteq; re/ pago. In obediẽtia merito eſt ſecuta.pꝛimo in pꝛopꝛio itne, ſurrectio fiat: Mon fuiſſet reſurrectio coꝛpoꝛum vbi nõ coꝛpoꝛe:in quo ipſe non obediuit auctoꝛi.Nam delecta⸗ iuſtciſe fuit conditio moꝛtuoꝛumnec moꝛs habuiſſet in homi⸗ tio et conſenſus ſi non pꝛoceſſiſſent in actum faciime rsinn ne dominatũ ſi nõ pꝛeiſſet peceatũ:nec etiam dicenda veniam repoꝛtaſſent:vt tunc non fuiſſet inflicta multa enſruns fuiſſet illa eterna beatitudohominũ ſed naſcendi que, tio actualis in coꝛpoꝛe. ſi coꝛpoꝛis actu non fuiſſet culpa — dam felicitas. et humane nature quedam nobilitas: ſi peracta. YIgitur inobedientia ſurrexit in membꝛis. vt ioneſnei; non abſtuliſſet iniquitas.Aldam nanq; ſine coꝛruptio/ non mouerentur ad impꝑerium rationis.ſed ad impul⸗ woiſer 3 ne alicuius elemẽti a domino eſſe ſuſcepit.eua ſine coꝛ⸗ ſum effrenate libidinis.ibido enim dominatur in mẽs mnsarine ruptione accepit ex ipſo conſiſtentiam ſuam:vt ex om⸗ bꝛis wlut in re ſibi ſubdita merito pꝛeuaricatõis.et cõ⸗ Manmob nibus hanc valeas elicere pꝛofecto ſententiam: vt ſi e mouet ſepe membꝛa pꝛeter arbitrium voluntatis. Et mnm catum non preceſſiſſet aut non fuiſſet coꝛruptio et fuiſ⸗ tota maſia eſt infecta in parentibus primis:vt peccatuʒ Sſcehen ſet hominum generatio: aut id quod coꝛruptõnem dici quod oꝛiginale dicitur ſit in naſcentibus ceteris, Seul— ſne eti mus dicta fuiſſet integritas nature honeſias:cum ſer nec pꝛopter libidinem damnatur coniugium:nec po - wiiſin uatus fuiſſet oꝛdo nature atq; diuina woluntas/Et au pter bonum coniugij aufertur libidinis malum. 207 lus unut deam dicere in multis in veteri teſtamento in quubus les enim que bonum eſt coniugij non naſcitur de libidi ifafelan⸗ ſeruata eſt diuina voluntas ⁊ oꝛdo natureſita placuiſſe ne ſed de bono nature.in qua eſt ſeminaria virtus que tomtegr/ cum illa violatione carnis coniugium: ſicut in multis agitur in tranſduce.Libido autem non eſt de bono crea⸗ Dagatonns a chꝛiſti tempoꝛe cehbatum. O&, quanta nobilitate deus te nature.ſed in bono nature conſiſtit merito inobedien nAruranunn humanam naturam.quot et quibua beneficijs inſigni tie· vnde non turpatur bonum pꝛolis pꝛopter malum tgbodadt⸗ uit:in pꝛopagatione hominum gloꝛificandoꝛuʒ cum an niqihie autem homo naſcitur cum oꝛiginali pec⸗ Nocdladſ gelis beatificandoꝛum awterntigerintatis. Se quia cato merito pꝛimoꝛum parentum:etiam non damnat künmdios non vidimus.et ſecuta non ſunt: difficiliter credi poſ⸗ oꝛdinatum coniugium/Pꝛoinde ad maioꝛem hoꝛum lownt ſunt. Et repugnant imaginationi hominum:que non euidentiam accipiantut duo lona et tria ſimiliter mala — a s. offeo ſenſos deuenerunt in ſenſum. Sed plus eſt quod in humana lvnum nature bonum coniugij.malũ inobedientie ma⸗, ded. lr- ntmcnet be⸗ natura fecit dominus ieſus chꝛiſtus:qᷓ; quod acceperit lum libidinis et malum peccati oꝛiginalis. Bonum / Unt. mait homo pꝛimus.elc per hoc pꝛo tanto dixerim: vt ad hone nature bonum eſt creatum. et habet ſeminariam vir- wrer quacen ſtatem eius quod dicitur matrimonium ſiue coniugi⸗ tutem. Bonum coniugij lvnum eſt oꝛdinatum. et ha habiru reee um:ſecundum chꝛiſtianam iuſticiaʒ veniamus.Elt nõ bet iuſticie legem et oꝛdinem Oalum inobedientie fu coooeſu credatur facta fuiſſe bominuʒ generatio cum aliquo pu/ it voluntarie in parentibus pꝛimis.et inuoluntarie mi / gennenti doꝛe ac virtutis dedecoꝛe.ſiue pꝛuriẽte libidine: que ob litat in membꝛis H libidinis inſurrexit rlptonen iſtã ab eteruo cauſam fuerat oꝛdinata vt frueretur eter merito inobedientie in pꝛimis parentibus/ẽt inſurgit turegher na attudscsXne EESKII K̈ ene eo merito in cunctis naſcentibus debita etate fungen⸗ umeetenit et angelos.ſed ꝓpagationi ſucceſſiue reſeruauit nemi⸗ tibus:ſoluʒ ſanctificatis quomodolibet exceptis/a um.Apri nem cõmoueat.:quoniam ſimul fecit totam humanaʒ peccati oꝛiginalis non accedit voluntarie.neq; militat — naturam. ſicut ⁊ angelicam. cum tota humana natura inuoluntarie:ſed tantum contrahitur ex quocunq; na⸗ biteture fuerit in pꝛimo homine.neceſt amplius augmentata ſcente vt diximus.ſanctiſicatis in vtero dumtaxat exce luturde ex ſecundo.nec enim humana natura magis et minus pᷣtis. Omunia vero iſia mala non ſunt creata neq; oꝛdi⸗ 3ns in recipit er naſcentibus ceteris:que totum ſuum eſſe in nata. ſi eſſent creata non eſſent mala neq; peccata. ſi eſ- iſi pꝛothoplaſto ſuſcepit· Nam indiuiduoꝛum multiplica⸗ ſent oꝛdinata eſſent quieta. Omne oꝛdinatum quietũ n in tio ſpeciem non augmentat:nec minoꝛatio aut depauca atq; paciſicum et irepꝛctenſiile einttie ſ Peeniic tich tio dcreſcere facit:ſi ſolum indiuiduum in eſſe remane wnũm creatum et bonum oꝛdinatum iſia mala non p⸗ el Gi ien ad vniuerſi decoꝛem homines paga tegunt ne mala dicantur/ Oala vero iſta bonum natu⸗ orn nn ri ſucceſſione tranſducis. vt oꝛnaretur viſibilis oꝛbis re atq; hnum coniugij in aliquo nõ accuſant.quia nec vſc⸗ 8 tota pulcritudo:atq; naturalis pulcritudinis cõplemẽ fſunt cum bvno nature creata. nec ſunt cum bvno coniu onmun e tum in his inferioꝛibus eſt:vt rationalis creatura pre⸗ gijoꝛdinata. Sed cum homo naſciturde malo inobedi⸗ – eſſet.et mundus innouaretur noua ſucceſſione homi⸗ entie libidinis et peccati oꝛigmalis non naſcitur.ſed na Nin⸗ num. donec ſoꝛtiretur ab eterno poſſtum termmum no ſcitur de lono nature ꝑ bonum coniugij oꝛdinati. Et na⸗ nfß his iqnotum ſoli veo certiſſimum. Et peregrina ꝓgreſſi ſitur homo non de inobedientia quia inobedientia nõ rcſet n one humana natura pueniret ad angeloꝛum conſoꝛtiũ habet ſe minariam virtutem.nec concipit aut ſecundũun ontenn merito ꝓpꝛij laboꝛis magis vero gratia conditoꝛis.et paulatim deſcenderet ad loca tetralia ex pꝛop:ijs malis naturam concipitur.ſed aut accedit aut penaliter ma⸗ net.nec naſcitur libido cum naſcitur homo. nam libido Ve non habet etiam ſeminariam virtuteʒ:nec concipit ne/ NqNq per naturaʒ concipitur:q;ʒuis inſurgat in eo qui iam conceprus atq; natus eſt. Similiter peccatum oꝛigina le non naſcitur cum homo naſcitur:quia nec ipſum ha bet virtutem ſeminariam in natura. nec concipit neq; concipitur.ſed contrahitur meriti peccati pꝛimoꝛuʒ pa rentum: vt cum de iuſticia dei tracaauimus declaraui/ mus. Igitux manent bona nature manent ſimiliteret macuie niſi fuerint per ſacramenta purgate: per virtu⸗ tem refrenate. Pꝛoceſſit coniugium in lege nature: vt ſieret poſt pꝛothoplaſtos inter ſoꝛoꝛes et fratres vteri- et filium nunquam oꝛdo nature permiſit. Seinde mul tiplicata humana generatione ſubintrauit quedam hoꝗ neſtas:vt contra pꝛopinquantes in coniunctione hu⸗ iuſcemodi vitaretur. Et vſq; ad moiſen peruenit con/ iugium in lege naturali fundatum. Deinde aliquaem regulationem accepit.quam in lege nature non ſerua⸗ uit:et ſic peruenit vſq; ad euangelicam legem et tempo ra chꝛiſtianit atis: ſecundum quam iuſticiam huiuſſ- modi ſtatum decreuimus pertractare. Chꝛiſtiana pꝛofſfe cto iuſticia que omnem ſalutis ſtatum ſua linea dirigit hunc ſtatum infra ſua retinacula frenat. atq; ſua oꝛding tione diſponit. qui niſi teneatur aut dirigatur: pꝛo ipſo aut paganiſmo ſiue iudaiſmo aſciſcitur. Pꝛo cuius di⸗/ rectione inquit apoſtolus ad oꝛinthios. zopter fſo niicationem autem vnuſquiſq; ſuam vroꝛem habeat. et vnaqueq; ſuum virum habeat. Preſupponebat apoſto lus coniugium a do mandatum in lege nature atq; im moiſaica lege.ſed in nouo teſtamento ſeu in lege gratie nouerat in ſua oꝛdinatõne ſine pꝛecepto manere. NMHon enim in chꝛiſtiana iuſticia ſub pꝛecepto matrimonium cadit:alioquin multoꝛum er impoſſibilitate aut er vo) to non nubentium certa eſſet damnatio. Pꝛeuaricatio peꝛeceptoꝛum damnationem nanciſcitur: niſi coꝛreptio ante vite terminum ſubſequatur. et conſilium ſubde⸗ retur pꝛecepto quod de iuſticia chꝛiſtiana pꝛo perfectio⸗ ne pꝛefertur. Dicit ergo apoſtolus. Elnuſauiſq; habeat ſuam vroꝛem: pꝛopter foꝛnicationem. Sed deo grati⸗ As ꝙ ſpiritus ſanctus ſuit in lingua eius:ꝙ non dirit ducat.Nam vxoꝛ ad deuitanduʒ foꝛnicationem mon eſt ducenda ſed habenda: ducendam vero deus ſtatuit tan tummodo pꝛopter pꝛolem. Hec enim huius ſtatus to⸗ ρπνàt pꝛincipalis eſt cauſa vt vroꝛ ducatur. non pꝛopter Nvuitandam foꝛnicationem ſed pꝛopter pꝛolem. Et in/ de matrimonium dicitur. vt mater omnino velit fi eri. que traditur nuptui et viuit lege coniugij. Nec conſen⸗ tit diuina atq; chꝛiſtiana iuſticia:vt id quod expedit de⸗ intare ſit pꝛius oꝛdine atq; dignitate illo quod expedit agere:et deuitatio foꝛnicatõnis ſit cauſa pꝛolis. agis VYero pꝛoles pꝛo qua ſuſcipienda matrimonium Taitur ſit cauſa qua foꝛnicatio euitetur. nam ſi dumtarat pꝛ0 foꝛnicatione vitanda vxoꝛ duceretur. tunc manme foꝛ niratio ggeretur:quia ibi non eſſet intentio pꝛolis.ſed in certo vaſe atq; determinato pꝛopoſitum explende li⸗ bidinis. Sed ſi hoc intentione pꝛefertur quod pꝛoles habeatur:hoc permittitur ꝙ foꝛnicatio per comugium et vxoꝛem pꝛopꝛiam aut virum pꝛopꝛiũ caueatur/Eed ſollerti ſermone apoſtolus vſus eſi. cum dixit ſuam vxo rem. ſuam vt excludat alienam vroꝛem. vt excludat ſcoꝛ tum et ſolutam a lege viri · et ſtupꝛum et omnem aliaʒ niſi legitimo matrimonio copulatam honeſte tranſdu⸗ cam. Et eadez lege mulier habeat virum ſuum/ nos atq; geminos. Inter patrem et filiam:et matrem ⸗ irinnm non teneri. vt nec m Hrat.qui pulcram petit vxoꝛem.⸗ 110 Vroꝛ turpis et fecunda rientis certã.M ₰ quintun⸗ decimus henn ℳ ſdl A. 5 (aquid dicam de ſllis qui tantum in ardoꝛe atq; propter· Nardoꝛem concupiſcentie fetentis luxurie coiungüntur. qui conditionibus omnibus Knſtis ſunquainaliter L lungerentur.atq; ſi coniuncti foꝛent ibenter diuoꝛti⸗ unm paterentur. nec pꝛopter coniugium intentionem habent aliquam ſiloꝛum ſed delectationum carnalium/ gquamuis oꝛiãtur oꝛdine nature in virtute ſeminis qui foꝛte naſcerentur ex ſcoꝛtis Elbialiter me mſi compꝛi⸗ mat ſanctiſſime matris ecc eſie auctoꝛitas audacter di⸗ coꝙ ſi matrimonia ſunt in foꝛo.ſcoꝛta ſunt in occulto atq; diuino iudicioſl Macigitut coniugia ſunt in chriſti ana facta et procurata ſunt ex vanis aſpecti bus: et multotiens interpoſitis non paranimphis. ſed lenonibus. Que coniugia ſunt aut quomodo chriſtiana que fiunt clamdeſtine vbipꝛo pter ardoꝛem luxurie alter decipitur et permittit omnia duqm a hbidine incenditur: vbi obruitur ratio cecarur intellectus alienatur memoꝛia. deoꝛdinatur affectus. Vbi nulla ſunt ſana conſulta vbi ommia vadunt in pre⸗ cepsvbi deus eternus inſtitutoꝛ coniugij offenduur. Chriſtus redemptoꝛ pꝛoſpernitur. NDeccatum commit titur.et vxoꝛ non cognoſeitur niſi vt foꝛnicaria: nec vir gliter qᷓ; fo-nicarius ex libidine amplexatur. Eſt ne iſta chriſtiana iuſticia vbi oꝛdo confunditur: honeſtas nul⸗ la ſeruatur. Hec breuiter pro chr iſtiana iuſticia decla⸗ mab ad emendationem eccle ſie:cuius membrum me eſſe pꝛofiteoꝛ/QAuũod ſi poſt illam inflammatam igne funeſto coꝛwꝛum vanunctionein ſrmaram momniſis omnibus:anulis datis conſenſiombo in coniugio mu⸗ tuis fact is:altera part ium penitentia ducta ſtatim a rauerit in celibem vitam. votoq; firmaueri neſiam co 7 ad ſimile ſpi niunctionem inceps fecerit recidiuum aut m quantu mcunq; altera renitente illam dxe⸗/ nec magis obliget illa coniunctio ad quam wocauit: dialolug:q;; caſta vita et celibis ad quem reuocat chriſtus/aid dicam de coniugijs in pꝛopatu lo celebꝛatis ſin reſpectu prolis ob affimitatem magnã ob auariciam.propter dotem nmimiam. pꝛopter delecta⸗ tionem carnalem: propter pulcritudinem ob rem peni/ tus aliam qᷓ; propter õ illis qui vroꝛes ſteriles querunt/ de ul s qui habent et non que⸗ ſierunt/ſAuũd de illis qui propter paupertatem filios plures nolunt. et aut vroꝛes non cognoſcunt aut vxo⸗ ribus abutuntur. Sed de illis aliud q́ eccleſia non di⸗ co iudicium:ſed in malis intentionibus et abuſibus pe nitus non dico deeſſe peccatum/Et ſicet tolerentur in matrimonio muln actus impuii et imptinentes: nun 1 quam tamen excuſantur ſi non coꝛrigantur peſſime in⸗ tentiones.ld quid igitur in matrimonio queruntur: que de iure matnmonij non eſſe noſcuntur. Ald quid 3 Pulcritudo queritur in vxoꝛibus:que magis eſt mere⸗ 1 tridbus expoſita qᷓ; vxoꝛibus apta. Gecunditas in vro- re non pulcritudo querenda eſt. Multis malis ſe one⸗ ptioꝛ eſſet ſapienti vi/ que cuſtodia non egeret. qᷓ; Iſta nanq; a multis appetitur? dif ficile fit cuſtodire. Ylla nõ appetitur ⁊ eſt a turpitudme cuſtodita/Peccant qui vxoꝛes wolunt ſteriles: quibus preter (arnis delectationes matrimonij nullns eſt fru cctus. Eltinã cauerẽt piuges ſteriles a ocubitu poſt ere tia ã carnis delectatõem hñtfructũ ↄiugij no ht. quib nulla fiat aduletio ꝙ ꝓpter plem excuſae⸗ — pulcra que indiget. embtumne matamn igre 1 proneſts mi ſtauimaſi nec ac fu⸗ diaumaat ellanh müunctiod boasqlen Sin poopern Nemmagni Pter deenn obtemncen 9 qolpons tetnoncet ctenn os. ntent eſfiondi Ahoßſbese erenturn nteoernun wſſmein⸗ veruntur⸗ Adcnnd n were, 1o in OH Hoſeone egeret etiurtd uptncne tgabus eneſtfre nin Küotn n galkk L 5 e iuſticia chꝛiſtiana carnis delectatio.dum poſſent abſtinere pꝛopter virtu⸗ tem caſtitatis:quos delectat concũbere ob delectationẽ carnis nullo reſpectu habito pꝛolis. Ac per hoc iuſticia chꝛiſtiana a matrimonio welut regula fabꝛilis om̃e um pertinens indecens indecoꝛũ inhoneſtũ excludit. Oẽm cauſam male delectationis Rnirara mnPeru wnereoſ uauia turpia.omne immundiciã pꝛocul pellit. Moſcat ſiempe omnes chꝛiſtiani:qm ſpuſiancti virtus habitat in membꝛis noſtris.Non enim eſt caro noſtra pecoꝛũ. non auium.non piſciũ.non pura hũana vt in paganis atq; iudeis:ſed bapticata eſt criſmate ſignata eſt.celeſii oꝛna mento inſignita eſt.Non decent inmundicie.non fucamenta immunda vbi eſt mundicia tanta in baptiſ mate pꝛerogata:et oꝛnamẽta celeſtia chꝛiſti bonitate do nata.ic intentio agẽtis in matrimonio cum inſtitu ente cõfoꝛmis ſint act matrimonij vt vult iuſticia chꝛi ſti. Nam quicunq; aliquid pꝛeter id ad quod oꝛdinatuʒ eſt in toto vel im parte ad anam partem inflectit:in to⸗ to vel in parte delinquit. Cum bonum ſit matrimoniũ ſed ſepe abuſus cõmittitur. bona ſunt quecunq; creata ſed amoꝛ ſepe peruertitur:ex quo peruerſus vſus exoꝛit Igitur matrimoniũ pꝛopter pꝛolem.et habeantur vir ⁊ vxoꝛ ad deuitandã foꝛnicationem.non ꝙ ducat vxoꝛẽ qui poteſt continere:nec qui cõiugati ſunt neceſſario co pulentur ſi cõmuni conſenſu caſte viuere volunt.ra⸗ gilitatem humanã ⁊ diabplicam ſurreptionẽ apoſtolus pꝛecauens.debitum matrimonij non ad imꝑꝛium ſed ad indulgentiam allegauit dicenæ Elxoꝛi vir debitum reddat Si ſciliq; verbo vell ſigno petiuerit. aut ſi vir ali⸗ ter cognouerit vxoꝛem ſuam abipſo debitum velle. qq recundiã qua mulieres frenantur. nec verbo vel ſi gno velint expetere cepit non incongrue vt debitũ red dat:quonia qui oeio⸗ eſt in ratione magis et pꝛius ob ligat᷑ ad debita.ſi qua ſunt reddenda. Similiter ⁊ vxoꝛ debitum reddat viro ſuo expetenti. Nã vxoꝛ qᷓ;uis liga⸗ ta lege — amatrir eſt caſtitatis virum non ſollici tet per blandicias:nec curet eum actionibus pꝛeuenire ob verecundiã eius/ Inuericundi enim ſunt cõmuni⸗ ter pꝛecipue cũ vxoꝛibus viri.Ecce qð factũ eſt in ma⸗ trimonio quoddam coꝛpoꝛis debitum.qᷓ;uis matrimo/ niũ non ſit in chꝛiſtiana vita pꝛeceptum: ſed debitũ fa⸗ ctum eſt ad euitãdam foꝛnicationẽ.coniugium oꝛdina⸗ tum extitit pꝛopter pꝛolem.Ad pꝛolem autẽ non debi⸗ tum eſt neq; pꝛeceptum:ſed ad caſtitatem pꝛopter deũ ſeruadam mariti et vroꝛis fuerit concoꝛdia voluntatũ. Ecẽſſitatem debiti reddeñdi qfoſtoluſ per tranſlatam — enim Mulier ſui coꝛpis poteſtatem nõ habet ſed vir:ſimiliter autẽ vir ſui coꝛpoꝛis poteſtatem non habet ſed mulier. Sollertiſſima intelligẽtia opus eſt vt verboꝛum claritas pateat Neuter comiugatoꝛum habet ſui coꝛpoꝛis poteſtatẽ retinendi coꝛpus in ſe et ad ſe pꝛopter caſtitatem. aut ob aliam rem:nec denegandi ꝓbi expetitur debitum.nec poteſtatem alterius tribuẽ⸗ di aut coniungendi ob aliquod placitũ. Ac per hoc non eſt hic facta tranſſatio poteſtatis in volũtatibus ſed in coꝛpoꝛibus vt vnuſquiſq; caſtitatem diligere.debitum Vro per coꝛpus cum expetitur reddere teneatur. At ſi cõmuniter non queritur caſtitas coꝛpoꝝ ſit trãſ lata po⸗ teſtas:q;uis vnius caſtitatem non velit omnino vniuſ partis volũtas Sed omnis iuſticia libera poteſtate cõ cedit:et vnuſquiſq; plene rat ionis capax voluntarie nõ coactus poſſit iuri ſuo abꝛenunciationis dare libellum. Vnge ſi vir caſtitatis amoꝛe perfuſus iuri ſuo renunci⸗ auerit in vxoꝛe.non pꝑetat debitum qð renunciauit:ſed reddat cum expetitur qð altera pars non voluit. Simi Cr 1 - coꝛpoꝛũ poteſtatẽ oſtẽdit:cum neuter ſui coꝛwꝛis habet liter ⁊ vxoꝛ faciat in marito. Si vero ami renunciaue rint adducere quieta et deliberata cõcoꝛdia:nihil in ma trimonio chꝛiſtiano ſancti? dixerim qᷓ; ſit caſtitas et coꝛ poꝛum tanta libertas.et animarũ in libertate tanta io⸗ cunditas.qᷓ;uis contrariũ ſentiant qui caſtitatis altitu dinem non viderunt. Qui veroillam vgnoueriioino — poſipoſuerunt pꝛolem et coꝛpoꝛũ coniunctionẽ/Et ſepe fit vt vna partium ex certa culpa iura coꝛpoꝛis perdat in altera ex cõmixtiõe ꝓpinqui ſangumis: que nunq; ĩde bitũ exigat:ſed cum engitur reddat. Si vero altera ſi⸗ mile fecerit ⁊ ambe partes deliquerint ad idem dixerim vt aut tacite ſeruetur caſtitas ab vtraq; parte ius ꝑerdi tum non petente.aut expꝛeſſe vtriuſq; facinus ad inui⸗ cem notum fiat:et vterq; pemtentiam agat et caſtitas moneat vt quod non fit zrelsrtlone voluntatis fiat ne ceſſitate ꝑditi iuris.Qð ſi foꝛnicatio interfuerit pꝛeter⸗ qᷓ; in pꝛopinqiunſ altera partium caſtitat em ſeruate.aut libellus repudij penitus interueniat. aut recõciliatio ſi⸗ at cum emendatione fida ſceleris.et regula honeſtatis. Bi vro altera partiuʒ in malo ꝑſeuerauerit: nullo mo do in carnis coniuuctione conſentiat que fidem matri monij et caſtitatem ſeruauit Nam ſi debitum redditur dicente apoſtiolo ad deuitandã foꝛnicationẽ.igitur ſi nõ deuitatur penitus non reddatur. Mec obſtat quod obij ci poſſet ꝙ etiam ex parte que foꝛnicata eſt ſi cum hone⸗ ſtate in idipſum redierit valeret ſuſcipi bonum pꝛolis: quia chriſtiana iuſticia que nihil impuritatis admittit magis reſpicit fidem honeſtatem atq; virtutem:qᷓ; que poſſet egredi pꝛolem mec patitur ꝙ pars caſta fidemq; ſeruãs participium babeat cum parte adultera in omi⸗ xtione carnis:qᷓ;uis permittat in cura et obſequio rei fa miliaris.Adulteram dico partem que cum adultera li⸗ bens in carnis cõmixtiõe ſe ſriagiuti altera pars a ma lo penitus reſipiſcat et recõſiliatio fiat Pꝛoinde nõ in⸗ terueniente caſtitate in coniugio ex omni cõcoꝛdia. foꝛ nicatione vero ab vtraq; parte pꝛocul pulſa.et coꝛpoꝛũ poteſtate tranſ lata ſi requiritur debitum non fiat frau datio coꝛpoꝝ. Propter quod apoſtolꝰ dicit. Molite frau dari in inuicem ſubtrahendo coꝛpus cum expetitur de bitum.niſi ad tempus vt vacetis oꝛationi.hoc dumta⸗ xat ex conſenſu atq; concoꝛdia voluntatum: ſcilicet ſub⸗ trahatur debitum/ nec credendum ꝙ poſt reddi⸗ tum debitum non ſit oꝛandũ niſi cõmunis inteꝛueniat et vtriuſq; conſenſue.quia poſt redditum debitum alte dr — — cr,ern .1 ra poteſt oꝛationi vacare.reliqua diſſentiente Pꝛoſide hoc quod dicit apoſtolus non fraudari inuicem mſi ex conſenſu vt vacetis oꝛationi:ſic diluceſſit habentibo iu ſticiam chꝛiſtianaʒ atq; intelligentiã ſanam.ꝙ pꝛopter .oꝛationem et diuinum cultum cõtemplatiue deductũ coniuges poſſunt ſe mutuo ſepare a cõiunctione coꝛpo rum ⁊a vacare diuinis:et dimittere intentionem pꝛolis ſi nolit conſentire feruoꝛi libidinisſque ſepe diuerſi⸗ mogde ſollicitatur in membris per ebdomadã ſiue mẽ ſem ſiue quadragenã.ſiue ſemiannũ ſiue totũ ſiue dũ viuunt. Prefertur enim cultus diuinus per lectionẽ. oꝛationem meditationem contemplationẽ:generatio⸗ ni filioꝛum. Beati enim in hac parte poſſent iuſte cen⸗ ſeri.ſi quantumcunq; fecundi ⁊ apfti propagationi ſi⸗ lioꝝ.ſi ob diuinum cultum cõiuges a concũbendo ceſ⸗ ſarent.et qð pmittit fraudationem corpopꝑjnon redde re debitum ꝓpagationi filioꝝ dumtaxat ex cõmuni con ſenſu/pꝛopter diuinum S et expeditum virtutis actum:tanqᷓ; pꝛopter melius in comparatiõe pꝛopaga tionis filioꝛum. Sed cum vult atq; pꝛecipit.ꝙ fiat re⸗ greſſio in idipſum non propter pꝛolem ſi ſic permane:e poſſunt:ſed pꝛopter tentationem ne deueniatur in foꝛ⸗ ag 1 Liber nicationem aut in turpem libidinis actũ ſi cõtinere nõ poſſunt ambe vel alters partium. Exceptionem nihilo/ minus patitur iſtud apoſtolicũ dictum. videlicet ſi qui voto atq; concoꝛdia ſanxerint de caſtitate ſeruanda.tũc ſi altera partiũ diabolo inſtigante hbidme carnis ſollici tante peniteat atq; debitum repetat:certum fiat ꝙ moꝛ taliter peccat. Neaccipere ſane vult ſemetipſum deo de ꝗltari mundicie:in quo ſe obtulerat ⁊ mancipauerat oĩ potenti deo.Alltera vero nullum pꝛeſtet omnino conſen lum.acſi nollet ꝑſicere adulteriũ.qð omnino cõmitte⸗ xret᷑ ſi vterq; copularetur. Oe ſi poſi carnalem copulam aut ante.cõmuni et deliberata concoꝛdia ſe caſtrauerũt ꝓpter regna celoꝛum.iura et poteſtatem coꝛpoꝝ mutuo vꝓnus in altera ꝑdiderunt:vnus non tenetur alteri q̊n tumcunq; petenti debitum reddere. neq; pꝛo deuitãda foꝛnicatione neq; pꝛo pꝛole. Et eſſent adulteri ſi cõiun gerentur in ſeipſis. welut ſi cõmiſcerent᷑ cum alijs et v⸗ nuſquiſq; altero permittente reaccepit in ſe poteſtateʒ ſui coꝛpoꝛis.nec eſt alterius iuris dumtaxat ſeruata cu⸗ ra et ſollicitudine rei familiaris et cõmunis habitatio⸗ nis:que mſi regulari regulatione vtriuſq; non auferũ⸗ tur In pꝛumitiua eccleſia qñ virtus chꝛiſtianitatis tan ta choꝛuſcatione mundo intonuit.multa ſunt facta di uoꝛcia matrimonij quantũ ad coniunctionẽ coꝛpoꝛum pꝛopter regnũ celoꝛũ. Multi poſt conceptũ ſemen nun qᷓ; ad inuicem iungebantur.tantũ videlicet reſpectum habentes ad pꝛolem.Aliqui ſtabãt per menſem. aliqui ie caſtrabant non abſciſione membꝛoꝛũ.ſed continen⸗/ tia voluptatum per quadragenas et annum: et aliqͥ ſer uabant totius vite tꝑe celibatum, Pꝛo eo vero ꝙ dicit apoſtolus iterũ reuertimini in idipſum cauſam ſuppo⸗ mit dicens.Ne tentet vos ſathanas pꝛopter incontinẽ⸗ tiam veſtram. Sed nec hoc unꝑare ſe dicit aſſerẽs ma⸗ trimonium in chꝛiſtianitatis tꝑe de pꝛecepto non eſſe. neq; cõcumbere cum vxoꝛe cadere ſub mandato.niſip/⸗ pter incontinentiam non pꝛopter pꝛolem:fi wuerunt animo et moꝛibus caſtitatem. Ende adiecit. Hoc aũt dico ſcõm indulgentiam non ſcom imperiũ.Elt expꝛeſ ſe dicere velit. Coniugiũ non eſt ſub pꝛecepto neq; con cubitus:ſed in voluntate contrahentiũ et concũbentiũ VYdeo non dico reuertimini in idipſum wlut impeꝛans vt vos mandato ſubijciam ⁊ obnoxios faciam. Sed di co ſcoᷣm indulgentiam.vt ſi continere non poteſtis in⸗ dulgeo concedo permitto parco ꝙ ad inuicem co 2. niu gamini:tam reſpectu pꝛolis q; foꝛnicatiõis virande vero altera parſ continere poſſet.altera vᷣo omnino nol let aut nequiret.in hoc ſuperuenit pꝛeceptum vt redda tur petenti debitũ:cum ſitv u:a vluntatis e xetere. ſed de⸗ biti et neceſſitatis ſit reddere Aſpioai qutem intellẽctu. hac litera intellecta turbabuntur plurimi. pꝛo his que dicturus aduenio.cum dicit ſcõm indulgentiam:nam vbi requiritur indulgentia manifeſiũ eſt nõ deeſſe pec⸗ catum:ſolum indulgentia indiget qð pꝛobat᷑ foꝛe pecca tum ſiue delictum Igitur omnino in ula coniunctiõe coꝛpoꝛũ coniugatoꝛũ in qua intẽditur aut querit᷑ aliud aut agitur pꝛeter intentionẽ pꝛolis.etiam ſi omni deſi⸗ derio queratur beneficium Paoli heccolun ſaltem ve⸗ niale non deerit.qᷓ;uiſ diuina gratia operante deeſſe poſ quintuſdecimus nem filioꝛum.q;uis culpabiles ſint lubꝛicitatis etcon cupiſcẽtie in opus deducte filioꝛũ hominũ: aũt ſeom indulgentiam non ſcom imperiũ dixerit adiecit. Volo aüt omnes homies ſicut meipſum eſſe Clirgo erat apo ſtolus animo ⁊ coꝛpecontinens erat:caſtus erat.nec in nuptias aſpirabat. Mic omnino paulus nuptijs pꝛetu⸗ iAt virginitatem non per unperiũñ ſed ꝑconſilium. nec nuptias p imperium ſed pꝑer ꝑmiſſum ad pꝛolis beneſi/ cium:vt etiam deintetur ſoꝛnicale periculum. NHa ſi ſub affirmatiuo mandato eſſent nuptie conſitute:virgini⸗ tas et contmentia ſub negatiuo ſiſterẽtur. Si wero vir ginitas continentia affirmatiuo mandato ſubiacerẽt ſit. qð ſi deeſt ↄgnoſcere non eſt æ humano iudicio ſed reſeruatur diuino. Adcirco ſcõm indulgentiam apoſto lus dixit.vt ſi aliud in coniugio pꝛeter pꝛolem ex dele⸗ ctatione libidinoſa in concũbendo aut non concumben do ex contactu coꝛpoꝛum queritur:peccatum nullo mo do vitatur.qð indulgentia indiget.etiam ſi cum hoc de ſiderium pꝛolis viget:nec pꝛopter hoc damnatur cõiu⸗ gium qð naturale noſcitur bnum pꝛopter pꝛopagatio C. . .ͤ o — 7— r T K⸗ -r- 75 ecl.— areeO C I . 68 nuptie negatiuo mandato aſſcriberẽtur. Mec eſi enim . regula mandatoꝛũ dei et eoꝛũ omniũ que mandato tra ſ duntur. ꝙ ſi vnum diligendum odiendũ ſciendũ faci⸗ no dum mandato ſubiacet affirmatiuo: de ſperatũ contra/ li rium ſubiſcitur negatiuo.Et ſi vnum iubetur contrari um pꝛohibetur:et qð dicitur recõuertitur. Segd cõiu⸗ li gium et virginitas. neq; ſub mandato affirmatiuo aut negatiuo pꝛima electione ſubduntur. Vlirginitas vero n. electa votoq; firmata pꝛecepto ſubditur affirmatiuo vt t omnino ſeruetur. contrarium eius ſubditur pꝛecepto negatiuo:vt nulla ratione admittatur. Coniugiumele di ctum ratum et cõfirmatum hoc ſolum habet ꝑpꝛeceptũ . vt reddatur ſi expetitur debitum/Engſtart verlo afoſio , lus locutus eſt· xolo autẽ omnes homines ſicut meip⸗ ſum eſſe:ſed hoc non eſt humane virtutis. Pꝛoinde ad iunxit. Sed vnuſquiſq; pꝛopꝛiũ donũ habet ex deo:aliꝰ u quidem ſic.alius vero ſic. Sed o apoſtole dei. ſancte dei . electe dei. ſi omnes te imitarentur vnde filij et filie ho⸗ mines et mulieres naſcerentur. Si omnes eſſent vir⸗ i gines vnde naſcerentur et virgines. Vnde genus hu⸗ manum pꝛopagereturſi omnino ab ommbus celibare uelinag, ab eo tꝑe quo chꝛiſti euageliũ claru⸗ . it aut nunc ſicut iſta vita decreuit:oẽs homines et mu lieres tenuiſſent aut tenerent ꝑfectiſſime celibatum. Mꝛ autem ſic cõpleretur numerus electoꝛũ ⁊ finiretur ſiſta miſeria.ſiue aliter pꝛouideretur in ꝓpagatione ho⸗ minũ deo poſſibile eſt:qui ſimul ac repẽte aut etiam ex 4 nihilo eduxit miliciam angeloꝛum. O hominũ magna temeritas et infrunita veſania:ꝙ imaginatur dominũ h aliter homines educere non poſſe niſi ex carnis coꝛru⸗ ptione. Vnde eduxit angelos vnde ſublimiſſimos ce⸗ P los.vnde multitudinẽ ſtellarum magnitudinem ipſa⸗ 1 rum vnde compoſuit. quattuo: elementa vnde pꝛodu 1 xit. Vtinam ſacerent homines qð in eis eſt et implerẽt ce⸗ per caſiitatem dommi voluntatẽ. fecit faceret dominꝰ no omnipotens qð in eo eſt qni faciendi omnia poſſidet oĩ or modam et celerem facultarem: ſicut dixit et facta ſunt. x ſic ſi vellet ⁊ fieret Que inſipiẽtia ſapientie infinite da —M re conſilium.et ꝙ deeſſet creatoꝛi potentia vnde pꝛopa teg garetur creatura. Quid cure fit hominibo de Bohaſae tiõe hominũ dum placeatur creatoꝛi omniũ Elidebat è apoſiolus per ſpiritũſanctum a quo intus illuminatus ( D erat ꝙ virginitas mag q; coniugium creatoꝛꝝ placebat ſii ideoq; dicebat. Tlolo autem omnes ſicut meipſuzeſſe. Non enim hec dixiſſet vas electionis:ſi non cognouiſ⸗ W ſet in hoc voluntatem omnipotentis. Videbat apoſto lus in deo non deeſſe potentiam quin aliter humanaʒ eit naturam poſſet ꝓpagare. Elidebat iohnes baptiſta cũ 1 W iudois dixit Potens eſt autem deus de lapidibus iſtis Pol fuſcitare filios abꝛahe.qꝙ q́;uis multi referant ad genti ſe les.nihil penitus obſtat quin referatur ad lapides: exq̃ n bus poſſent fieri hĩes:ſupne ciuitatis heredes. Sed N quis velit apoſtolus omnes donum virginitatis habe de re: pariter nouit nõ omnes habere. Ycirco dicit Sed 6 m. ☛ „Nen †„ ρ☛d l, - e Pd ctconn bſihn vnuſquiſq; ꝓpꝛium donum habet ex deo. Non ex homi⸗ Voo ne donum eſt caſtitatis. Pꝛoinde ſapientia dicit. Et ſci atapn ui qm aliter non poſſum eſſe continens: niſi deus det. eneen OMagis autẽ abs dubio tenendum eſt ꝙ hoc donum de SNeun us wolenti nemini denegat.nec enim ad aliquid hoꝛtat̃ hnn ner qð vllet a nobis ſieri: S ſepꝛeſto non ſit petentibus Llargiri. Al ſua exho 1 beref, ioquin ſua erhoꝛtatio atq; voluntas magꝭ ba Hiſibe eret in ſe captionis diſcrimen: q; infallibilem largitatẽ Dlginie Sed alius quidem ſic:quia roluit hoc donum et deus wor edit. Alius wero ſic quia noluit et deus non dedit. Allo baenit guitur ſiquidem apoſtolus omnes:ad virginitatem et ſtenin caſtitatẽ pꝛompto verbo et animo cõpellans.Dico aũt gtotnn non nuptis et vidiis bonum eſt illis ſi ſic ꝑmaneant liſci/ ſicut et ego vt coniugari noluit:quia caſtitas ex toto in Contra nouitate vite pꝛecellit. Yudeus erat apoſtolus et excir/ ontrari cũciſione moiſaice legis et paternarum traditionũ ma dca⸗ gnus emulatoꝛ qui ante wocationẽ interrogatus decre duo alt uiſſet pꝛo coniugio:qᷓ;; ipſe adhuc coniugio nõ catena⸗/ as ero tueſiin nouam vitam quam iniciauit deus inter homi⸗ ngtinoye nes factus homo chꝛiſto rocante ingreſſ. us pꝛo caſtita⸗ Perepe⸗ te decreuit.vt omniũ coꝛpoꝛa vellet eius ſigillo mumiri giomee quo ſe nouerat imo amabat eſſe munituʒ/Mec in eo dicit bonũ eſt illis ſi ſic ꝑmaneãt matrumbniũ offuſcat a . ad malum:ſed bonũ pꝛo melioꝛi ſumitur pt caſtitaſtan q́; melius bvno matrimonij pꝛeferatur. E rn rimonn pꝛefers t ne omimo⸗ vincen de pꝛeferatur matrimoniũ caſtitati ſed ſubijciatur. cõ⸗ anans parat ad pccatumcum aduumgit. ꝙ ſi ſe non continent Urc nubat:melius eſt enim nubere q;; vꝛi. Vlideat igit᷑ qui lebo legit quale lonum eſt:qð ſolum pmittitur veuitatione entve eccati/ Ded ſunt quidam hot dictum an ſe intelligentes:qui hoc quod dicit apoſiolus vri ad ten npohli tationem referunt.vt melius ſit nubere qᷓtentari. aut calbar quotidie ſuſtinere incendia carnis.ignẽ libidinis et pei Auͤhn apiſmata multa quibus in fide chꝛiſiſ audacter reſp⸗ neserii deo ꝙ ſi libidinis incentiua ⁊ tentationes carnales aut elbauun. a demonibus immiſſe nunq; vſq; ad moꝛtem in agoni⸗ kfinuetnr ſtis chꝛiſtianis ceſſarent. melius eſſz illa ppeti cum pꝛo gtoneho poſito caſtitatis:q; niugari pꝛo talibus deutandis. Et Neune vltra ꝓgredioꝛ qð ſoꝛte ſanius ſilentio pꝛeterirẽ.ſed nõᷣ nünupi dicam vt iniſciam laqueũn.ſed vt oſtendã melius ſuper tdammi bonum.qð ſi quippiam firmũ habens caſtitatiſ poſitui ns ben / opter uim. ſiue voto qũt non voto firmatum diabo ſinosce impellente coꝛruerit: direrim adhuc cõiugato pꝛefer ſen pi ri ſi in writate łeſurgit. Mam ſi q monte virginitat? p le pcl coꝛruptelam et meritũ ꝑditum irreuer ſibiliter omni⸗ mnplent no Kflerirubllomi nus habet vnde ſe tolſat in collem wmn- continentie.cuius meritum ſcõm chꝛiſtianam iuſticiã ſicetoi excedit meritũ caſti cõiugij:hoc dumtaxat excepto ꝙ in taſunt, cõiugio ſi ſeruetur illa caſtitas qua carnis conſiſtat in⸗ Pnited tegritas et coꝛpoꝛũ non fiat laſciuus contactus.huiꝰ aſ⸗ epepe ſero ꝙ maioꝛeſt fructus quia nomen coniugij non ad⸗ prheg— mittit: qᷓ pꝛopter deum ſeruata caſtitas in ſua virtute Ctr. ſoꝛtitur Etiam ſialter coniugü animo firmo diligat ca ſtitgtem erfiific wbirunm engar ec iiint mnn ze Pen quiã fecit qð potuit pꝛo caſtitate in oꝛdine Ggnui chꝛiſtiane iũſticie At vero quoquo mogo ſe habeat oꝛdo brnnſn rei hoc qõ dicit apoſtolus melius eſt nubere qᷓ; vri. nõ unmn 2refertur ad uſtiuas tentationes: ſed ad actuales coꝛpox n polapſiones. Alioquin quõ dicit apoſtolus volo oes ap ſs eſſe ſicut meipſum. Etiam ertitit vt ipſe aſſerit a carn ſenn tẽtatus. Multi ſancrfuop ſuſfrota petit eleſſe t . erũnt crudelitera carne tentati atq; a ſathana turpi/ iſeg 1 ter agitati. quoꝝ aliqui decennio. aliqui per quindecim e. r G aliqui per viginti aliquip triginta aliqui per quadragĩ ub 4 ta annos:diſpariter et pariter magis et minus carnis e M., b P v — . „ 1fvarin n aduſtiones inceſſanter ptulerunt:hoc ſibi aſſcribentes ad coꝛonam. quia vincebant libidinis pugnam. Et ma lebant magis vꝛi ſic non pꝛeſtando conſenſum qᷓ; ꝑ con iugij copulam ſuſcipere refrigeriũ.Hec ommia pꝛo tan to diximus.ne matrimoniũ ſub pꝛecepto ponamus et caſtitatem ei pꝛeferamus:et quanta honeſtate agatur ab his qui voluerunt in hoc mare deſcendere nauibus voluntatisSed ad directionem eius alio loquẽdi oꝛ⸗ dine reuertamur:cum ommino hoc ſit cõſueta lege cõ iugia fiant. Calis. coniugibus ab apoſtolo indicitur foꝛ ma viuendi.ꝙ nullum diuoꝛtiũ fiat niſi ſcõm legẽ chꝛei ſtiane iuſticie: atq; ſcᷣm oꝛdinem occulte vel publice ho neſtatis:quod non ſolum ab apoſtiolo ſed a domino pꝛo hibetur in eo qð dicitur. His autem qui in matrimo- mo iuncti ſunt pꝛecipio non ego ſed dominus vxroꝛem PH 0 a viro non diſcedere.ꝙ ſi diſceſſerit manere ĩnuptam. aut viro reconciliari. Et vir vxoꝛem ſuam nõ dimittat et quod dicitur reconuertitur: qma coniugatox ſcilicet maris et femine pꝛo coniugio equalis eſt vna ⁊ eq̃ con ditio.que verba oĩno diſſuadẽt diuoꝛtiũ in vtroq; atq; in altero coniugatoꝛum: miſi pꝛopter amoꝛem caſtitat⸗ vſq; ad terminum vite aut pꝛo certo tempoꝛe vt vace᷑ oꝛationi cum cõmuni conſenſu atq; concoꝛdia volũta⸗ tis. aut cauſa pacte foꝛnicationis.ita ꝙ receſſit ab alte. ro quia foꝛnicatus aut foꝛnicata eſt:ſiue qui foꝛnicatio nẽ dimiſerit aut reconcilietur aut maneat ſine nuptiis et ſine omni alio actu alterius foꝛnicationis ſiue dana te libidinis. Altius pꝛerogatur in coniugibus documẽ⸗ tum pꝛopt er diuinum cultum atq; obſequium. vt qui Vxoꝛes habent ſint tanq;; non habentes:et reconuerte qð dicitur.Acſi aperte innuat:vir non dimittat facere / pꝛo vxoꝛe quicqͥd faciendum eſt pꝛo ſalute:nec vxoꝛ di⸗ mittat pꝛo viro quod neceſſario exquiritur a deo. Nec vnus in hoc alteri preſtet obſtaculum:vt diuinum im pediatur pꝛeceptum.Ac nolit vnus ab alio tantum dili gi vel timeri aut diligatur ſiue timeatur vt fiat quod ſi eri pꝛohibet chꝛiſtiana iuſticia:ſeu non reddatur qð ſa⸗ pientia querit diuina In his nẽpe que ad deum pꝑtinẽt pꝛo honoꝛe ſui culmimis.decoꝛe honeſtatis neceſſitate ſalutis pꝛo lege chꝛiſtiane iuſticie:pꝛo roboꝛe conſi uetu⸗ ). dinis iuſie in pulcritudine oꝛdinis nec vir reuereatur 4 vxoꝛem.nec vxoꝛ viro in aliquo deferat:et ſi timeri ve⸗ eminineperrnetafNeciiins thomaidaʒ nobilem chꝛiſtianam ſuſtinere maluiſſe tranſuerberantẽ mariti tigladium:qᷓ; eius iniuſium imperiũ. Et conſecrata eſt per moꝛtem in mariti gladio:pꝛo ſeruando diuino pꝛe⸗ cepto. Igitur que ſunt diuina opoꝛtune celãtes:ſi ha⸗ bent vxoꝛes ſiue maritos penitus ſint tanqᷓ; non habz tes.AI ratione atq; chꝛiſiiana iuſticia oĩno exoꝛbitat. vt oꝛdo coniugii pꝛepediat oꝛdinẽ diuini obſequij atq; pꝛe. cepti cũ ipſe ſit dminus oꝛdinis vtriuſq;.qui li; mul. ta fecerit varia ſiue diuerſa:nulla tamẽ fecit ad ſeipſi,3ʒ contraria. Nam ſicut in rebus creatis nihil ſibi creaunt aduerſum:ita in rebus oꝛdinatis atq; conceſſis nihil ſi bi vult eſſe contrarium. Et neutralis oꝛdo iuſticie om̃i no ſuadet: pꝛimo latrie atq; iuſticie cultus exhibeat creatoꝛi. Deinde inculpate teneatur oꝛdo cõiugalis ob ſequij Et cum multa ex veteri teſtamento ſub enigma tibus de oꝛdine ſeu honeſtate coniugij et foꝛma viuen⸗ — di habeantur.tantũmodo apoſtolũ ſcõm iuſticiam chꝛi ſtianã in hoc opere oſeanmm rie epe E ſios totum eſſe coniugij dicens: Cidete itaq; fratres j modo caute ambuletis.non quaſi in ſipiẽtes ſed vt ſa⸗ pientes redimentes tempus quoniam dies mali ſunt Et eunn hoc intuliſſet ad ommium generalem cautelaa ſtatim ad cautelam et foꝛmam et intentionem cõiugij aa 2 . 2. . Ber o Na⸗ . PP 5 6 GM ND — onre- —L- 4 Liber ceclinauit. Mulieres viris ſuis ſubiecte ſint ſicut dño quomam vir caput eſt mulierj ſicut chꝛiſtus caput eſt eccleſie. ipſe ſaluatoꝛ coꝛpoꝛis eius. Segd ſicut eccleſia ſubiecta eſi chꝛiſtoꝛita et mulieres viris ſuis in omni/ bus. Eliri diligite vxoꝛes veſtras ſicut chꝛiſtus dilexit eccleſiam. et ſemetipſum tradidit pꝛo ea vt eam ſancti ſicaret mundans eam lauacro in verbo vite vt exhibe⸗ ret ipſe ſibi eccle ſiam gloꝛioſam non habentem macu⸗ lam neq; rugam aut aliquid huiuſmocli ſed vt ſit ſan ⸗ cta et immaculata. Ita viri de bent diligere vroꝛes ſu⸗ as vt coꝛpoꝛa ſua:quia per ſuam vxoꝛem diligit leipſuʒ Nemo emm carnem ſuam vnqᷓ; odio habuit ſed nutrit et fouet eam ſicut chꝛiſtus eccleſiam: qinia membꝛa ſu⸗ mus coꝛpoꝛis eius ve carne et oſſib eius. Pꝛopter hoc relinquet homo patrem et matrem ſuam et adherebit vxoꝛi ſue:et erunt duo in carne vna Sacramentũ hoc magnum eſt. Ego autem dico in chꝛiſto et in eccleſia. Veruntamen et vos ſinguli vnuſquiſq; ſuam vxoꝛem ſicut ſeipſum diligat.lxoꝛ autem timeat virum ſuũ. Aſpicite ſacramentum in matrimomio ſignatum. aſpi cite mundiciam. aſpicite dilectionẽ: et qualiter ſint tra ctanda matrimonia chꝛiſtiana cognoſcite.Quanto ti⸗ moꝛe atq; honoꝛe.quanta reuerentia.quanta honeſta⸗ te membꝛa chꝛiſtiana ſint tangenda vosipſi ꝑpendite. niſi foꝛte repꝛobi ſitis: vt inter chꝛiſtianam carnem et iudeoꝛum et paganoꝛum et bꝛutoꝛũ non velitis omni⸗ no diſtinguere. Qui vero diſtinguere noluerunt ſoꝛdi⸗ de ſuis voluptatibus detenti ſunt:ſe in volutabꝛo hoꝛ⸗ rende libidinis immergentes d honoꝛem autem in⸗ uicem ſentiendum atq; tenendum 7 conuerſationem bonam habendam:oꝛnatns foꝛmã in mulieribus oino ſeruandam apoſtolus ad Thimotheumſe cribit dicens. Volo oꝛare viros in omni loco:leuãtes puras manus ſine ira et diſceptatione. Certum eſt ꝗꝙ matrimoniuʒ oꝛatione opoꝛtet oꝛnatum ſieruet ſine irg et queſnione cum vroꝛibus viros viuere decet. Ad mulieres vero di cit. Gimiliter et mulieres in habitu oꝛnato cum vere⸗ cundia et ſobꝛietate oꝛnantes ſe. Non in toꝛtis crini⸗ bus aut auro aut margarit vel veſte pꝛecioſa:ſed qð de cet mulieres pꝛomittentes pietatẽ per opera bona ꝛ. natus habitus nõ interdicitur mulieribus chꝛiſtianis ſed faſt et exceſſus a neceſſi itaecſe S etate Aliud eſt enim quod vult necefſitaſ.aliud qð ſtatus.aliud qð etas.Neceſſitas reſugit omne ſuperfluum in omni ge⸗ nere ſuo. Status tm̃ querit oꝛnamentum pꝛo ſigno. Etas aliud paruulis. aliud adultis. aliud adoleſcentibo glſiud iuuenibus aliud ſenibue.aliud decrepitis tradit. Sec in omnibus neceſſaria verecundia. Si verecun. dari mulieres omnino ſanrit apoſfolus.imo deus atq; natura: nunq; oꝛnatus miſi de vanitate notabi Nã vanitas verecũdiam c moꝛibuũs ommno peſit bꝛietateʒ adeſſe inexcuſabiliter declarat apoſtolus: que in nullo excedit pꝛeſram a veritate menſuram alami ſtrari mulieribus penitus apoſtolus interdicit apilſo rum enim contoꝛtio contoꝛte mentis eſt ſignummg liquam mentem ad deum inſinuat/Aurari non decet foꝛmam chꝛiſtianam vt eius fulgoꝛ? ad ſe alienos ocu⸗ oõs pꝛouocet:meẽ dum conſpicitir aurũ: vypopantie fiãt mutue ſpectantium oculoꝛum. Dum enim radiat in o culis aurum: oculoꝛũ nutus pfoꝛat animũ. Et er aſpe⸗ ctibus mutuis ignis libidinis excandeſcit:et impudici cia in coꝛpoꝛibus naſcitur. Cuius occaſionẽ pꝛebuit ra⸗ dians aurumatig fõ minus dammoſe pꝛoiſce rentur ad po:cos.et vtilius ad medicinalia frangeren tur q;ᷓ ꝙ collo aut capiti aut apponerent᷑ veſtibus muli erum / Er7coο1πtiâ oznat iudeam ſiue paganam. ſed — — quintuſdecimus deturpat omnino in moꝛibus feminam chꝛiſtianã. non enim veſtis debet eſſe pꝛecioſa pꝛo quibus moꝛs chꝛiſti extitit pꝛecioſa:mec in pꝛecio veſtimentum pꝛo quibus ſanguis chꝛiſti eſt pꝛeciũ· Minc petrus in canonica ſua dicit. Quarum non ſit extrinſecus capillatura aut cir cumdatio auri:aut indumenti veſtimentoꝛum cultus. Capillatura extrinſeca rethe diaboli eſt ad anias homi⸗ nũ capiendas. Et quot flaui capilli:tot diaboli laquei. Habet hoc ꝓpꝛium mulier: capite diſuelato intenſi/ in citare lururiam. Et flauitas capilloꝛum flauũ ignẽ ac⸗ cendere in funeribus: ſepe animas induxit in funus. Mec abs re velare mulierem pꝛecipit apoſtoluſ. An pꝛi mitiua enim eccleſia decreto ſummoꝛũ pontiſicum fſir / matum erat: vt niſi capite velato mulier non poſſet in congregatione fidelium introire. ircundatio auri ad idem quod ſupꝛadictum eſt refertur: vt hoc non adda⸗ tur incõgrue. Quia que poſſunt in neceſſitatibus pau perum chꝛiſtianoꝛũ ſuppeter⸗ in oꝛnatum aſſumi non poſſunt pꝛohibente chꝛiſtiana iuſticia: que diuino cul⸗ tui conſecrata in vſum conuerteret egenoꝛum ſi aliun de ceperir non adeſſe ODu tomagis pꝛohibet non oꝛna ri per aurum aut pe pꝛecioſum veſtimentum: quod ſi ne fraude nequit ſieri egenoꝛũ Et exterioꝛ cultus ſpiri tus interioꝛis generauit incuriam. vt necad verum de um ammieſſet aſpectus: nec ad deum debitus cultus: Neceſſario enim cultus cultum impedit Sed incedaãt et oꝛnent ſe mulieres ſicut decet:que pꝛomittunt pieta tem per oneldbona Kier enim theoſebia eſt ſcilicet diuinus cultus:qui fit per opera bona nõ per coꝛpoꝛis vaniſſima oenamenta. Capitulum IIII Hatres fratribi.pꝛopinqᷣs pꝛopinquis alio vin culo nectit. atq; ab alio moꝛe viuẽdi chꝛiſtiana info:mat iuſticia q; pꝛopinquitas ſiue natura quis omnino lvna ſit naturalis ſiue oꝛiginaliſ iuſticia Tegimus pꝛimos humani generis fratres cayn et abel ex vno ſemine in vno vtero ex vna poꝛta nature ad lu⸗ cem et habitum huius mũdi habuiſſe ingreſſum. quo rumalter creatoꝛem ſatoꝛem parentem genitriceʒ mma⸗ tremnature cõmunitatẽ: comune obſcurum habitacu Kn oꝛta egrediendiequalem creatoꝛis cõmunẽ par⸗ ticipationemſnon veritus:inuidia deinde odio cũ mul tis malis intermedij cum irrogatione funeſte moꝛti exarſit in fratrem önqiſeritur bic oꝛdo naturalis iu⸗ ſticie:aut quocienſcunq; ſi tum le . ritur oꝛdo iuſticie chꝛiſtiane. ¶nuſeſt qui crea it vnde diuerſitas. Vna anĩarũ natura: vnde diuerſitas. Elna in omnibus eſt carnis natura vnde diuer ſitas. Elnus eſt pater et vna mater. vnde diuerſitas Vnum ſemen vnum habitaculum. vna poꝛta. vnde diuerſitas. Vnꝰ modus naſcendi et vna moꝛs cominatur in omnibus vnde diuerſitas. Quodlibet hoꝛũ inſpectum oculor tionis: diuer ſitatem debuit pꝛohibere. Seg mhil hoy aſpexit qui ſic agitabatun in fratrem. Quid ſi ſupꝑaddi mus pꝛopinquitatẽ fidei. comunitatem diuini effuſt ſanguinis. Quid ſi participationem ſe acramẽti. Qui hec addent fuper pꝛopinquitatem geneus ſiue nature quas neriones omnino inſolubiles conſideratio iſta p ſpiciet quibus vinculis vinculabunk vinculati fratres in oꝛdine nature: ſi pꝛoſrectabant irreuerberatein oꝛdi uſiicie cheiſtiane libet pꝛeterire ſilentio q;ᷓ viſſere ed iſta eſt iuſticia chꝛiſtiana que vertitur ſeu haobenda eſt pꝛotinus inter frat res: vt in his conſidera tionibus maneant. quibus in eis nutritur equalitae in ſoꝛma vtuendi cõmunitas et ocules erigant in acti⸗ ones vt naſcatur caritas. Exquo continue aufertur vi rur= P sDr r , rer- jmile ſactum legi ur fonque fion eſti Iſue tar tus, omi⸗ lei, ſyin niac, unus, Ne nſt⸗ ſetin Uriad cd, Spau inon W ialiun Dnon gvocſt us ſpir, rumd cultue inredit nt pieta ſclliet Nwals Dodn huüſtiana ſenutun itioſtic nnatihl Uregglu, ſumn avo⸗ ncezſfn/ habituan nuni ⸗ ocü ſerrorl jrulis iut ongue ſtyne Cna Cnus ſomen .V nnbas an⸗ nchüot ogndci itefuſ O.) e otore o iſap D idſer mtoren onſcrn Galti tinacti ttar 9 Deiuſticia chꝛiſtiana cioſa diuerſitas/ur cayn fraterna toꝛquebat᷑ inuidia. ſi deus abel reſpiciebat et munera eius.et ipſe nõ erat a deo reſpectus neq; munera eius.Pocius debuit latẽ tem ſiue occultam cauſam inquirere:qᷓ; fratricidiũ ꝑpe trare.Deum non eſſe acceptoꝛem perſonarũ ſed virtu tum:abſq; ambiguitate ſeruandum in coꝛdibo eſt Qua re igitur reſpexit deus abel et munera eius:Pꝛo eo ꝙ bel reſpexit deum recto animo:et in omnibus moꝛibus eius deumq; honoꝛabat ſine fraude de munerib eius. Cur autẽ cayn nõ eſt reſpectus et munera eius. Quia peruerſa agebat in anio ⁊ moꝛibus eius. Elt quid cayn oꝛdinem iuſticie conturbas in fratrem. Quid tibi ma⸗ li fecit. In quo aduerſum te ledit iura iuſticie. Teipᷣm pꝛimo confode:qui oꝛdinem iuſticie aduerſus deũ pꝛi⸗ mitus peruertiſti.O deuſad te atq; ad tua munera nõ reſpiciat:non fecit honitas fraterna.ſed hoc tua malicia meruit.Reſpexiſſet vtiq; ſi reſpexiſſes.Nam ſi diligen tes ſe diligit:et reſpicientes eum reſpicit. Ynequalita⸗ tem irradiantis ſolis non fecit lucis natura ſed coꝛpꝑ diſpoſitio maioꝛ vel minoꝛ ad ſuſceptionẽ eius/ð ſi⸗ ad benencia diuma inſurgentia in natura irrogata per parẽtes referamus.cur frater ſurgit in fratrem. cur ex citatur inuidia in tam pꝛopinquum nature conſoꝛtem Si videt elegantioꝛẽ induſtrioꝛem aptioꝛeʒ.quid cau⸗ ſe noſcitur inuidentie aduerſus huiuſmodi fratrem.q̃ aut accepit ab omnium conditoꝛe aut a laboꝛibus ſtu⸗ dioſis. Si accepit abomniũ conditoꝛe:non eſt iuſta in uidie cauſa. Nihil emm acceptum eſt vni quod datum eſt alteri. Sed quare datum alteri et non vni: datoꝛis non eſt querenda voluntatiſ cauſa. Pꝛoinde nec ei qui non recipit aduerſum qui recipit habenda inuidia Licet omnium regi regum pꝛo velle retribuere:noſtrum vo non eſt inuidere. Excandeſcens inuidia in conſoꝛteʒ vt ypallage loquar arguat deum ommum largitoꝛeʒ: quẽ non poteſt iuſie arguere non inuideat fratri aut non de bet inuidere qui et debuit largita recipere/ed ex pꝛo pꝛijs ſudoꝛibus quis exceſſit.Arguat ſemetipſuʒ exceſ⸗ ſus quia factus eſt negligens:et non ſit inuidus in ſol lertem. Et ſi cuiqᷓ; ad bonoꝛum optatoꝛum copiam ve niendi nec deus aut natura conceſſit.tamẽ quietus ma neat.qui hoc accipere non meruit:nec etiam quod acce pit. Vbi nulla pꝛeceſſerunt munerum et denarioꝝꝑ me rita:non accipientes pulſari nulla debent inuidia.Lici⸗ — — ternus atq; carnalis amo: in vnum filioꝛum audioꝛi ſignoq; in alios vt aſſolet ſepe tranſfundſtur:alter fra/ ter inuidia diffunditur. Latentes cauſas ſingularitatiſ diligendi atq; inueſtigabiles habet omnis dilectio: et tũ eſt facere qð vwxlit qui eſſe iniquus nequit/necſi e emanationes infrenabiles ad obiectum/Eñdẽ quinõ aut minus diligitur aduerſus dilectũ inuidia ſeu odio gqut offendiculo iniuſte mouetur.cum qui diligitur ſo⸗ lummodo diligentis placito diligatur.ac etiam multa iniuſte diligantur.et multa iuſta dilectione pꝛiuentur et ſine pꝛocuratione dilecti vt plurimũ fit dilectio im/ pendat᷑Auid nãq; cauſe poterat adeſſe omnino vt yſa ac plus eſau. rebecca iacob animo pluſamaret:mec eſau blandiebatur patri.nec iacob matri applaudebat: et ip ſum poſterioꝛem pꝛioꝛẽ fecit in hereditate pꝛeire. Non ergo ex hoc debet eſſe inuidia inter fratres:quia in amo re non equantur apud parentes:cum non videant dile ctionis cauſas latentes. Nam ſi foꝛte yſaac pꝛeamabat eſau ratione venatiõis et pꝛimogeniture.rebecca iacob pꝛopter virtutis inſigne:vnde remouenda eſt cauſa in uidie. Si vero eſau habere videbatur cauſam iuſte que rele ſiffiliter et inuidie quia iacob pacto vilis edulij eu pꝛiuauerit pꝛimogenitis:pocius debuit arguere voꝛa⸗ 5 2 . . . Cor ... π ſx — Ta⸗, 701 Ca- Er S .. „ — — Er PePr een ginem ſui ventris. Si quia ſuam ſubꝛipuit benedictio nem argumento materno. magis ſtare contentus de⸗ buit decreto paterno:qui poſt cognitam fraudulentiaʒ et ſubreptionem non mutauit benedictionem. De iu⸗ re nanq; dinoſcitur eſſe parentũ ꝙ pꝛo velle diſtribuat et hereditario iure relinquant filijs ſcoᷣm maius et mi⸗ nus que ꝓpꝛijs ſunt parta ſudoꝛibus atq; ſtudiſſ agsre gata. Decretum nanq; paternũ in donarijs in honoꝛibp pꝛimatiomibus atq; relictis: cauſam inindie in coꝛdib- querele in lingua debet abſcidere ad muicem filioꝛum. Et ſi non aliter ſaltem reueretia decreti paterm frater in fratrem quantumcunq; in omnibus potioꝛem vebu it repꝛimere inuidiam:refrenare querelam. necetiãäs de buit in opus malum erumpere. Quid oberat fratribuſ qioſeph a patriarcha iacob plus ceteris amabatur.et ipſi cum ſuo modulo amarentur. Nõ enim amoꝛis vt aque vena violenter diuertitur:nec quiſq; poteſt ad ſe amoꝛem alterius plusq; velit diligens inclinare.et ipſe ſepe qui diligit retinere non poſſit:nec amoꝛis vena qun ad placitum effluat poſſit intra retrudi In quo deroga batur ceteris fratribus.qꝙ ioſeph induebatur polimita et talari.Etenim ipſi ſcom paternam pꝛouidentiã ve⸗ ſtimenta ſuſceperant/Et pꝛeter figure miſteriuʒ aliãd placiti ſpecialis habebat pater in filio:quo ſe ad eũ ſin⸗ gulari ſigno vrgebat. Vnde fratribus ceteris non cau ſa inuidie atq; odij eſſe debuit ad ioſeph penultimuʒ in oꝛdine fratrum.ſed pocioꝛis amoꝛis:quia videbant ad eum inclinatum affectum paternum. Degeneres pꝛo⸗ bantur filij qui acta paterna non amant.qui qᷓ;uis non repꝛehendunt patrem ex actibus:tamen eius muide⸗ bant in flium. Magna vero derogatio eſt in parentem ſi non diligunt filij quem nouerunt patrem diligere. Et quedam voluntaria mutatio eſt paterni decreti:cũ fratres ex his que pater agit ſingularius in quempiam filioꝛum inuidia compluunt᷑/ Quid demebatur fratri⸗ bus ꝙ ſomnia videbat ioſeph:in quibus ſuperfeꝛri qui buſdam diuinis anguriſs videbatur. lolebat enĩ deꝰ ſibi et non alijs ſua miſteria reuelare. Non emm omni hbus ſunt diuina pandenda. oꝛte inquies. Ideo inui⸗ debant et oderant pꝛo eo ꝙ apud patrem accuſauit eoſ crimine peſſimo.ſed nec accuſauit vt inuidus:non vt odioſus non machinatoꝛ iniqui.Allioquin ex iuſſõe pa terna in puritate coꝛdis ad eos requirendos in ſolitu⸗ dinibus non iuiſſet. Quia vero nihil habebat verſutie nihil timebat odij vel inuidie ſed accuſauit vt iuſtus ?ꝰ maloꝛum actuum deteſtatoꝛ: cupiens fratres ſuos poci us habere coꝛreptos q; felices habere in felicitatibb pc catoꝛum:qð pocius amoꝛem qᷓ; inuidiam ⁊ odium me . FetaGRNNOEaNRSRäAiee oh lo iſrae⸗ HZ li pꝛeomnib filijs iſay.vt quid emulatio fertur in fra⸗ trem.quia ipſe non alij fuerat a deo pꝛo miſterio tanto pꝛeuiſus.Pocius gratulari debebant qui erat eoꝛũ ca⸗ ro.os eoꝛum ſoterinus eoꝛum:conſeminarius eoꝑ qui aſſumebatur ad regnũ. Et vnus eſſe poterat imo vnuſ rer eſſe de bebat.non omnes reges eſſe poterant atq; de bebant/ GEliſ dauid ceperuñt in ſimul mmuidia pꝛopulſa⸗ ri:et plurimi viuente patre pꝛeſumpſerunt In reoenu vero pater quem voluit:vniuerſo iſraeli pꝛefecit/Meẽc omnia idcirco dixeriln vt inter fratres vbi ex omri par te tanta cõmunitas geritur.ꝙ inuidia,. emulatio mala. ſciſma.diſcoꝛdia:et omnis actio perperam pꝛopellatur vt inter eos chꝛiſtiana iuſticia vigeat.cuius vigoꝛ aĩos dirigit atq; confoꝛtat:cuius ducatus oberrare nõ ſinit et in ſupeꝛna quos ducit inobliquato tramite ſubuehit Wohibet art ioꝛi mandato ĩuſticia chꝛiſtiana omnem inuidiam inter fratres ⁊ diligentioꝛi cautela occaſionẽ 93 3 Liber omnis mali auertit:ne frater inuideat fratri. aut eũ in/ humane impieq; pertractet/dum equaliter omnes ſub dũtur paterno unperio nullis ſuaſionibus patrẽ auer⸗ tat a fratre nec ad ſe magꝭ q ad reliquos aliqua illectio ne inclinare conetur:etiam ſi dignum ſe credat amoꝛe atq; pꝛimatiombus pꝛehaberi. Lederet enĩ talis recti⸗ tudinem amoꝛis:et contra eius naturã wexllet obliqua⸗ re rectum aſpectum. Inobliquabilis eſt amo: cũ ſe pꝛe fixit in placito:et ſi diligendi dignitate care:et Lux ipſa inobliquabilis eſt: etia radiat in ſtercoꝛbus. Graus cru da omnino repehꝛenſibilis eſt a fratre paternum amo rem auertere:ad ſe autẽ inclinare peccatoꝛis crimẽ oĩs criminis notam gerens. Studebit igitur bene cogna/ tus frater amoꝛẽ paternũ ſeruare cõmunem:et arden. tioꝛem in fratres qᷓ; in ſeipſum ſacere.Auertet paternã iram a fratre q;uis iuſte neret vltio ſuper eum. Eſtima bit ſe poſſe peccare vt etiam fratrũ interceſſionibus in⸗ digeꝛet:delinquentium delictum non aggrauabit in cõ ſpectu paterno magis wro extenuabit.et conabitur pa terna fulgura cõminantia:in pluuiam miſericoꝛdie fa⸗ cere.Qm̃ naturalis et chꝛiſtiana iuſticia clamat:q̃ vul⸗ tis vt faciant vobis homines facite:que non vultis:fa cere nolite ultomag iubet fratribus vnius ſcminis et pꝛopinquis in ſanguine:chꝛiſnanitate ſubiuncta. vt eadem lege ligencur,Hõ furabitur frater paterna ſiue materna:in fraudem amoꝛis fraterni.nec quomodoli⸗ bet axpꝛopꝛiabit ſibi que de iure naturalis iuſticie atq; chꝛiſtiane debent eſſe cõmunia:et parentes ad hoc nul lis artabit articulis.aptoꝛis et furis non effugiet no men magis vero rem:ſi quis frater a fratre parentum lna defraudet. Etiam pꝛerogatiuas dberet rẽnuere:li cet parentes libere poſſint pꝛerogate: Oelius enim eſt cum cõmunitate rerum fratre habere concoꝛdem.qᷓ; rẽ habere pꝛiuatam: et perdere aut habere occulte turbi⸗ dum fratrẽMPeẽr bit frater fratri que bona cogno/⸗ uerit. nec ſi bonus eſt gaudebit ꝙ ametes ſiultos mõ ſtruoſos aut defectu notatos habet ſecũ natos fratres: aut quia ſeipſo videt inferioꝛes.aut quia in hereditate minoꝛes. Nec enim ex his redditur maioꝛ.magis vero germanoꝛũ infimitate notabitur:et ſepe ob ipſoꝛũ cau ſam mallet eſſe ignotus.Et ſi pocioꝛ in hereditate non per equale diuiſa letabitur:vt ſuum pocius ſit exeo qð ad fratrem factum eſt minus. Miſerum et errantẽ di⸗ xerim fratrem qui pꝛeamauit ſenſu acratione carẽtem magis q; ratione fulgentem:et in tãta cõmunitate cõ⸗ ſoꝛtem. Pꝛohibet iuſticia chꝛiſtiana de pꝛopinquoꝑ in⸗ ſimitate letari. Et nihilopendit pꝛeminentiã viſibiliuʒ atq; coꝛruptibilium rerũ q́;uis gaudere pꝑmittat de in⸗ fallibili adeſione virtutum:etiam ſi quis habeat ꝑ ex . ceſſum/Hec ẽadẽ iuſticia pꝛimogeniturã ſeminis par⸗ tus et tempoꝛis omnino nõ nouit ·quis aliter fuerit in lege gentilium et in populo iudeoꝛum:atq; ꝑmittat᷑ in lege regum ſiue regnoꝛum. Nam diuina ſapientia oĩa pꝛeuidit ab eterno:et in ipſo ⁊ apud ipſum nullius cre⸗/ ature rationalis tempoꝛis pẽſatur pꝛioꝛitas. Sed cre⸗ aturarum omniũ pꝛecellentia ꝑ coꝛruptibile et incoꝛru ptibile.moꝛtale et immoꝛtale.vegetabile ⁊ non vgeta bile.ſenſibile et inſenſibile. rationale et irrationale. coꝛ poꝛeum et incoꝛpoꝛeũ.virtute fulgens et pallidũ:iuſta conſideratione decernitur. Vnde ſi quis inter fratres ratione pꝛimogeniture debeat pꝛehaberi.ſiue in heredi tate partoꝛũ ex paternis ſudoꝛibus aut in regimine re laris virtus non mereaturex chꝛiſtiana iuſticia nõ me returq;uis pꝑer ipſam ex longa cõſuetudine ad maioꝛa deuitanda pericula toleretur. Nam ipſa non reſpicit oꝛ⸗ — ½ XDansn . Ar. 1 a 5 „ ₰₰ Jrn S ge grr e. KF re . gnoꝛum et pꝛincipatuũ terrarũ /ſi pꝛopꝛia ⁊ ſingu⸗ quintuſdecimus dinem atq; pꝛioꝛitatem tempoꝛis:ſed virtutig.Pꝛoin de dauid de filijs ſuis non pꝛefecit antegenitum ad re· gimina populoꝛũ.ſed eum quem aſpexit in ſignioꝛẽ cla ritate virtutum:qᷓ;uis in poſter regibus pꝛmogenitu/ re tempoꝛis ſit tNGKE cheiſtas pꝛeſecit andreaz qui pꝛimo venit ad chꝛiſti noticiam.ſed petrum quem dꝛein ſignem agnouit.quia non eſt de oꝛdine vere iuſti⸗ cie vt magis deferatur pꝛioꝛitatitemoꝛis q; digmitati virtutis:ſi pocioꝛ eſſet virtusqᷓ; in pꝛimogenito aut an tegenito in naſcentibus poſteris. Ded ante aut pꝛimõ geniti:certo iudiciõ pꝛeoꝛnantur virtutibus.Dignum vſq;quaq; dinoſcitur vt in participatibus pꝛeferantur dũmodo iuſtis hereditarijs ceteri non pꝛiuentur:q de iure nature et chꝛiſtiane iu ſticie pao equali poꝛtione de/ e bentur. Abi aute in omnibus eſſet equalitas virtutis/ tunciure pꝛefertur pꝛioꝛitati tempoꝛis:quia citius di/ ſcernitur pꝛioꝛ in tempoꝛe qᷓ; pocioꝛ in virtute auam ibus ad ob cauſam in multis regnis etiam fere m om vitandum ſciſma regnoꝛũ pꝛefertur tempoꝛe pꝛioꝛ etiã virtute poſterioꝛ:ne diſſidiũ oꝛiatur dum potioꝛ in vir/ tute requiritur. Nec dignum eſſet ex quacunq; iuſticia vt ſi multi eſſent eadem virtute pollentes.ꝙ in princi patu et regno familia et domo plures principent᷑.quia eoipſo iuſticia gubernatiua confunditur quo per mul/ ta capita principantia miſimrurſeell quia hec tractã⸗ da alibi locum habent:ad fraternam et propinquoꝛũ iu ſticiã renertanar Soveaſrortt feciſe ertraneis: qð de omnibus iuſſta lege fieri dico propinquis.Dice⸗ bat enĩ oculus fui ceco ⁊ pes claudo:vt credamus ipᷣm aut per ſuos ſubiectos prijs membris priuatiſ taliter ſubueniſſe. Et q;uis ex chriſtiana iuſtida iuuare qmo⸗ dolibet impotem omnibus ſit iniunctum: tamen pro⸗ pinquos inexcuſabiliter plus aſtringit ſi poſſibilitas aſ ſit. Et illos magis artat quos maioꝛ ꝓpinquitas ligat. MNam quod ex natura iuſte debetur gratia chriſtiana nõ remouet:ſed confirmat et ſuperapponit noſtra iuſticia. Erunt igitur fratres atq; proximi caritate vnanimes. et ſine fraude ſine dolo ſine prelatione ſine faſtu viuẽ⸗ tes ſubueniẽtes in cõmunitate membꝛoꝑ· vt ſi vnus aliquo membro careat.alter cum ſuo ĩpoꝛtunitate ſub ueniat:non datione membri qð fieri nulla iuſticia pati tur.ſed interuentione obſequij quod iubetur. Auertẽt obunicem enala cornume amicicias et honeſtas que⸗ rent.inhoneſtas et reprehenſibiles deuitabit in cõmu ne. ſimiliter pro ſe facere vnuſquiſq;:ne aliquando ex malis amicisvxperiatur dehoneſtari fratrum ⁊ propin quoꝑ cõmunitas.et offerre offenſiones illis a quibus nulla pꝛerogatur iniquitas/Si quempiam viderẽt di ſcolum conabuntur coꝛrigere ne ipſe pereat et ipſos ad pericula ponaid nouerint contumacẽ:a cõuer ſatione reſcindẽt. Mꝛoſcribetur a verbis mutuis vtnõ habeatur vt frater aut pꝛopinquus.ſed velut ciuis ini / quus:ne ſua iniquitas fiat aljs detrimentum cum par ticipium cum ipſo ſeruatur. Conſueuerunt enim tales inimicicias pꝛocurare et cum amicis diſcoꝛdiã: cum bo nis quandoq; habere iacturã R ρπNana üſficia pa titur:quin in poſterum crudeliter vlciſcatun Si tibire putas fratrem reipublice coꝛruptoꝛem:inuaſoꝛem alie noꝛum ſine cauſa iniurias aliſs inferentem:cõturbato/ rem amicoꝛum.et inimicoꝛum copiam afferentem dei eſt inimicus:cui coꝛpus eſt frater ſiue pꝛopinquus rei/ publice atq; diume iuſticie inimicus. Et ſi taliter non valet celebrata coꝛreptio.coꝛrigendus et puniẽdus mi niſtris iuſticie in republica preſentetur:cum amoꝛe ho minis et odio iniquitatis Melius eſt autem ꝙ vnus ꝓ pter ſuam iniquitatem iuſte pereat aut pꝛo ſuo ſcelere C fr 14 — — - r¶ʒC ̃ . —̃-02-ñ-— — —— — — — ä—é. — f— — — S= E S S= De; io föm ſtalter eon enpron ditasat sligar, ſtumno Aiuſten, mnines, ſen vui tſiynes itateſib ſicape Abenit ns qlel 1 cöma nncoer propin uibass rit di ſogid 1er Poytno Uis ini tumpr man- ummo. fud. tbbie en de, brto temnd Mo ter r t fuommi verbo nno ſclene e pe ponitur vita dum ab extraneis irrogat᷑ iniuria Abꝛa lentes coꝛpoꝛũ et rerum qᷓ; ammoꝛũ habere diuoꝛtiũ. Dee iuſticia chꝛiſtiana certiſſimas penas luat:qᷓ; multitudo fraterna ſiue pꝛo⸗ pinqua non merito mala ſuſtineat. ſtadhuc ex ſub⸗ oꝛtis cau ſis non emendaret iniquus doleatur.fleatur. oꝛetur.vt diuina potentia coꝛrigat quem humana potẽ tis noluit aut nequiuit/moꝛentur fratres atq; pꝛo⸗ pinqui ꝙ vnius ſunt ſeminis.ne ſupꝛa rapiantur vltra condignum.magis vero chꝛiſtiane virtutꝭ atq; baptiſ⸗ matis vt nihil inter ſe cõmittant indignum. Et amoꝛ qui debetur fratribus ſiue pꝛopinquis decoꝛet᷑ atq; fir⸗ metur validius cõmunitate baptumatꝭ:nec natura ſu⸗ peraddat ad grati.ſed gratia ſuꝑaddat et decoꝛet natu ram. Juſticia veritas caritaſ inuiſibilis ⁊ actualis que ſeruada eſt inter nee e maioꝛi audacia ſecuritatis inter ꝓpinquos et fratres.nunqᷓ; melus ſeruabitur qᷓ; con ſideratiõe pꝛothoplaſtoꝛũ et ꝓpinquoꝛum parentũ conſideratione cõmumitatis que in naicentibus ex na⸗ tura conſingit qᷓ; conſideratione baptiſmatis ⁊ effuſi p nobis ſanguinis dei naturam noſiram aſſumẽtis et ad celeſtia regna vocãtis/Cauebunt pꝛoiit fratres atq; ꝓinqui ne pꝛeſtent aùres cicama ſe minantibus vt di⸗ uidantur ab inuicem animo: aut poſimodum ſeꝑarent in facto. Vxoꝛibus imponent ſilentium.ipſaꝑx garrium gudire vitabunt:que iemꝑ querulantur ad aures vt di uidantur factis.amantes pocius ſingularit er viuere in egena ꝓpꝛietate qᷓ; cum multis in diuite cõmunitate. Nunq; vero cõmunmitas in ſua veritate ſeruata defecit Egeñtibi: dũn nitaxat iñ ipſa viuentibus diues eſt cõ⸗ munitas.pꝛopꝛletas vero in regioe indigentie tentoꝛia ſint. Iñ niijs et ſeruis frenabunt linguas ne pꝛoferãt implauta:docebunt reuerentiam et obſequium ad pla/ cita cuncta. Conabunt᷑ maioꝛes ſine fraude ſeruare iu⸗ ra minoꝛũ magis qᷓ; filioꝛum.curabunt expedientia ho minis vtriuſq; ſi relicti fuerint abſq; patre Si pꝛohibe tur patribus ne ad racundiam filios pꝛouocent.multo magis maioꝛibus natis:ne minoꝛibus inferãt damna Toli.Minoꝛes deſuncto patre maioꝛibus obedientiam pꝛeſtabunt ſilialẽ:dum in ulis paternã cognouerint pi etatem/Et ſiquidem ſi omnino expedierit rerum ⁊ ha⸗ bitationum celebꝛare diuoztia: dum coniunctim anio/ rxuqm non ſeruatur vra concoꝛdia. vrba ebulliunt. ſcan dala ſurgunt.tunc erit melius diuoꝛtiari cum pace:qᷓ; reſidere cum lite Et taliter fiat diuoꝛtium rerũ ꝙ vni⸗ tas maneat anmmoꝛũ.Mec pꝛo vili re vlit perdere fra⸗ trem quem amare tenetur vſq; ad moꝛtem:pꝛo quo ſe am et loth ſe mutuo diuiſerunt iurgia veuitantes:ma t qui ſepe contingit minoꝛem ſuſpicatũ ſe decipi ad⸗ uerſus maioꝛemquerelam habere in animo / emittere verbv. et velut rerum ignarum: mec tantipotẽ carere au⸗ dacia poſtulandi. pꝛoinde ad claritatem dilectionis qᷓm nullus debet in alio maculare:ad pacis et vniomis vin⸗ culum irruptibile pꝛeſeruandum maioꝛ diuidet mino⸗ ri et optionem pꝛeſtabit concedetq; tempus dehbera⸗ te virtuti.patietur habeꝛe cõcilia:ne feratur in pꝛeceps Sed eligat eſt melius.Et aliter maioꝛ fuit ſibi de iure ſoꝛtitus:acq; eligendi licentiam eſt largitus Qð abꝛaã loth feciſſe ſacra ſcriptura cõmemoꝛat Et exinde fuit o iure ſuſceptum atq; firmatũ:vt maioꝛ minoꝛi diuidat. et qui minoꝛ eſt eligat.Illegittimos fratres aliunde p/ terq; ſcõm matrimonij legẽ ſuſceptos.qᷓ;uis repꝛobat atq; pꝛiuat humana ſeu imꝑatoꝛũ iuſticia:non tamẽ re pꝛobat atq; pꝛiuat chꝛiſtiana iuſticia. Quiqᷓ; non poſ ſint ingredi ſeu conſequi paternas hereditates non ta⸗ men eos deſpiciant qui ſunt legitimi fratres.nec eoꝛuzʒ bonitas fuit ꝙ lege matrimonij ð bona natura ſunt:nec ſSo ---. rV. e- Aα fraor- 1 r n/ſ X rłJ5 fuit illox iniquitas ꝙ pꝛeter regulã matrimonij ſicna-⸗ ti fuerunt. Et licet natiſunt pꝛeter legem matrimonij/ nati tamẽ ſunt de ſeminaria virtute nature:nec qui di cuntur legitimi noſcunt᷑ de regula et oꝛdine matrimo⸗ nij.nec concipiunt nec pariũt oꝛdo aut matrimonij re⸗/ gula:ſed naſcunt᷑ de bona ſeminaria naturaliq; virtute ſcom oꝛdinem et regulam matrimonij Ende vtroxq; noſcitur ſemmis et nature cõmunitas.qᷓ;uis in concuᷣ bendo defuerit coniugalis honeſtas Hec in his qui ſpu rij et baſtardi vocantur ſiue naturales defuit humana figura in coꝛpoꝛe nec ſimilitudo ⁊ imago deitatis in mẽ te.Ac per hoc q́;uis honeſta non fuerit concumbendi cõ ditio:pulcra tamen fuit ſcom nature oꝛdinem ipſa con ceptio.Nec ex concubitus dehoneſtata conditione:tur⸗ patur pulcritudo nature. Poꝛro nature bonum eluxit ex ommbus claris:qᷓ;uis ibi non fuerit regula nuptiax Bono nature in hoc nihil eſt ademptum ſi non fuit iu ſtum coniugium:pꝛopter libidims ſiue adulterij malũ NMNec legitimi ab iſtis aliud habuerunt conceptiõis ini⸗ cium:neq; naſcendi honeſnoꝛẽ modũ. DPꝛomde non de ſpiciantur cum quwus eſt ommis natura cõmunitas: q;uis dfuerit nuptiarum honeſtas.Non deſpiciantur in quibus diuina imago eque refulget.quos deuſ nõ de ſpicit.quos creauit atq; redemit.quibus eternam vitaʒ ſi voluerint repꝛomiſit:qui eandem ſoꝛtiti ſunt fidem. qin ſub eiſdem ſacramentis militant regi regum. qui precedere poſſunt multos legitimos acquiſitione vir⸗ tutum.quibo non obſtat illa inhoneſtas ad ſupernũ re gnum:vbi nulla diſtinctio conceptionis ſed gloꝛie atq; beatitudinis. Et ſi olim ex lege humana pꝛohibebãtur nunc vero de iuſticia chꝛiſtiana gubernãtur.et qᷓ;uis vi D goꝛ humanarũ legum vſq; adeo perdurauerit ꝙetiam hos. 7„ adhuc hereditate pꝛiuentur. Non etiã repꝛobat hoc iſita „ . W⸗= iuſticia:vt pꝛehonoꝛentur filij legitimi pꝛopter legem 4 matrimonij.et auferatur atq; refrenetur mulieꝝ auda cia laſciuarum que ſe vltro viris offerrent vt filios ſu⸗ ſciperent:quos hereditate pꝛeeſſe pꝛeſcirent Ac multi filij darentur honoꝛibus:quos nunqᷓ; ex militibus ſu⸗ u ſceperunt/Et nulla in filijs pocioꝛ eſſet cõditio honeſia rum matronarum a conditionibus ancillarũ:ſi heredi tatem earum fi ij cõmuniter Varrenue Ereuſter da rentur pꝛo oneribus matrimonii:ſi vroꝛum ⁊ concubi narum filij equarent᷑. Mihil attulit vicarijs concubina plurima ſolet afferre que vxoꝛ eſt vera.Mꝛoinde nõ im merito etiam chꝛiſtiana iuſticia repellit ab hereditate: natos ſine matrimonio Quam iuſticia ſara pꝛenoſces dirit ad abꝛaam virum ſuum. Eijce ancillam et filium (— . eius.nonenim erit heres filius ancille cũ filio meo yſa B ac:ſed nec pꝛetulit filium ſuum ſilio ancille.quia illa li⸗ G teraihe ancilla.ſed 2 malignitatemiſmabelis agno uit.qui perſequebat᷑ yſaac ad interitionẽ hominis vtri⸗ iſq; dum ad idolatriam eum iuuitabat:et tanq; ania⸗ lhi volebat habere ſubiectuʒ. Ludebat enim cu eo.quia ludus deceptio eſt ſiꝗ maioꝛead minoꝛeʒ infertur. Sed cum abꝛaam moleſte tuliſſet.acſi eũ wl — let parificare cum filio liberemniſi ſua malicia demeruiſ E6 domino datum eſt de hac queſtione decretum: vt com Eei abꝛaam audiret penituſ ancillarum iacobcoequalem he⸗ reditatem vxoꝛum filijs ſunt ſoꝛtiti:quia iacob patriar⸗ cha tam ſanctus non acceſſit ad thoꝛum ancillarũ. niſi de volũtate vxoꝛum. Vt quia non habebant ex ſeipſis. ſaltem ſumerent ex ancillis.et qui naſcebantur naſce⸗ bantur vrxoꝛibus non ancillis.nec vroꝛes ſic natos fo⸗ uebant vt alienos:ſed velut in egrum ventre cõceptos et appellabant pꝛopꝛios filios: Et ipſe velut dominus ag 4 ſara dicebat. QC.: Puin, -leA. i. — Aiber in dei populo diſpenſabat:et lex quedã erat qð ipſe mã⸗ dabat. ecnon in iſia chꝛiſtiana iuſticia pontincum et imperatoꝛũ diſpeni at autoꝛitas:vt his legitime det he reditas. Sed qo talibus non fit de iure teſtamenti pa terni:mat tamen de caritate ſuꝑnaturalis remedij.Te⸗/ nentur enim fratres inexcuſabiliter eoſ alere fouere nõ turpiter pertractare. diligere pꝛo cõmunitate nature. necnon et pꝛo voluntate paterna: qu ſciunt ad hos fi⸗ lios inclinatam.licet viderint legum autoꝛitate frena⸗ tam · Magis vero iſta ſuadet chꝛiſtiana iuſticia: que nõ diſcernit homines in oꝛdine ad deum niſiper virtutes atq; peccata.q; n oꝛdine hunꝰ vite pmittat fieri mul⸗/ ta. Ded ad om̃es fratres iſta iuſticia clamat vt nõ red/ dant mala pꝛo malis. ſed ſi poſſihilitas aſſit reddant bo na pꝛo malis. Moc enim et ioſeph in egipto fecit fratri⸗ bus ſuis.et cum omnes potuiſiet impune paruer moꝛ ti tradere ſi eum agitaſſet ira gelotica in vltionem ꝙ eũ oderunt occidere voluerunt:et vt crudele mancipium expoſuerunt cõmertio iuſium innocentẽ et pium. Sic armauit eum pietas humana cõmunii natura.dilectio fraterna gratia diuma:et eos pꝛeſeruauit aluit et dita/ nit. Hec eadẽe lex pꝛout intereſt ſeruetur inter ſoꝛoꝛes: ſiue habeant ſiue non habeant fratres. Sed mter fra tres atq; ſoꝛoꝛes ſtabiliatur iuſticia.vt inter eos ſeruet᷑ omnimoda pudicicia. ne velut amõ ita pꝛefixo intuitu frater ſoꝛoꝛem aſpiciat.vt eam amimo libidiuoſe concu piſcentie concupiſcat qui agitatus a pꝛuriente libidine concubuit cum ſoꝛoꝛe.qui concubitoꝛem alium occidiſ ſet ſi ſciuiſſet. Vide igitur quanta cum ſoꝛoꝛibus iuſti cia pudicicie eſt ſeruãda vbi tantũ exagitat infrunita lu xuria:vt omnis pellatur reuerentia omnis depꝛimatur verecundia neceſſaria NHullus frater pꝛeſumat ſoꝛoꝛem adultam tangere nuda carne in eam oculum figerenec fixum in ſe diligere. deuitet omnẽ ictum:duitet ſecre⸗ tum.xennuat obſequium vnde tactus naſcitur manu/⸗ um:maxime ſi foꝛmoſa.ſi iuuems ſi apta ſi amabilis.ſi audax ſi pꝛocax ſi cõceptioni HudetEiiſiter ſoꝛoꝛ fra trem calamiſtratum et egregie foꝛme pompatice ince⸗ dentem:omnino deuitet. Ebi eni ſecuritas eſt er pin⸗/ quitate:ibi diabolus infallibiliter decipulã tendit.Nul la ſuperflua eſt cautela:vbi viget natura coꝛrupta. Nec vir aduſtus ab igne libidinis conſiderare nouit ſoꝛoꝛẽ ſed mulierem:quem ſoꝛoꝛ non cogitat fratrem ſed eſti/ mat aliũ hominẽMon atres q ſunt mu lieres ſed honoꝛent debitis atq; honeſtis modis: quia ſumt natura ſimiles q;uis ſexu diſſimiles. aio: pꝛofe⸗ fecto eſt nature ſimilitudo:qᷓ; ſexus diſſimilitudoEt ſe· mutuo ad aliam vitam diligant atq; dirigant: ua —–“ ſe noꝛunt eſſe creatclctae ſinr amari fratres quomodo. libet ad ſoꝛoꝛes:pu ſillanimes enim ſunt.et ſepe ad ſini ſtra declinant Mec &ineãt diu apud ſemetipſos a phi⸗ largia detent ioſtqᷓ; ipſas viderint etate ac omnimoda voluntate nubiles:conſueuerunt enim diu detentedo mum fedare paternam. Si wro ipſas cognouerint fir mo pꝛopoſito aſpirare in cehtbem vitam. tanto eis ſint carioꝛes quanto mundioꝛes.nec moleſtent ecꝛum con ſcientiam ſi volunt firmiter pudiciciam:et in hoc con/ temnant voces atq; iudicia que pꝛoferuntur in contra⸗ rium caſtitatis.Dignius nanq; ⁊ gloꝛioſiueq; penitus eſſet:chꝛiſtum qᷓ; terrenum regem pꝛo ſoꝛoꝛe habere co gnatum Gumope caueant ſane germani:ne ſũſcipĩãt verba vxoꝝ ad detrimenta ſoꝛoꝛum. Sepe nanq; vxoꝛ omnem amoꝛẽ ad virum ſuum eſtimat odium a ſuam reputat fraudem:ſi vir diligat iuſta lege ſoꝛoꝛem Cene atur vxoꝛ gradu ſuo:⁊ ſoꝛoꝛ pꝑmaneat oꝛdine ſuo. Nam lex matrimonij non excludit ſoꝛoꝛẽ:lex nature atq; chꝛit ☛Räẽ &% &πω r. M⸗ . ale, A.s .—Nℳ , T. ſtiv sr ſee ſPPr- — äIW. rAr. AS5 ne ar rr 1 g1.en en quintuſdecimus ſtiane iuſticie non excludit vroꝛes. Miſeria et iniquita te circumfuſus eſt:qui alteram ledit ex altera. ulte p fecto ex hoc ad mala patrãda viam compendij captaue⸗ runt. Itaq; ſtãtibus his que diximus fratres ſic ſugs tractent ſoꝛoꝛes ſicut ipſi vellent tractariſi eſient vauui de mulieres ed odium euangelicum ad hunc amof rem iuxta ponatur. Quia qui non odit fratres aut ſoso res vt ſaluatoꝛ ait non poteſt chꝛiſti eſſe diſcipulus. Et qui nõ eſt diſcipulus chꝛiſti: diaboli eſſe ipſe cõuincitur ipio dicente:Qui non eſi mecũ aduerſum me eſt. Qð non ſolum de moꝛibus ſed de doctrina intelligit᷑. NHam . ex doctrina ſuſcipiuntur moꝛes:et moꝛibus doctrina ꝑ ficitur. &ι 5odium non tendit in ꝑſonã creatamq; na⸗/ turam: ſed ad id ꝙ frater fratri. frater ſoꝛoꝛi. ſoꝛoꝛq; fra/ tri ad diuina impedimenta pꝛeſtaret/Erãgitat me ſer⸗ mo vteri mei vt aduerſus tpa funeſtà declamem. in qͥ⸗ bus pene omnia pꝛocedere videntur in tenebꝛis.nam ommis crudelitas omnium nationũ ad ꝓpinquos ? fra tres: et omnis inhoneſtas ad ſoꝛoꝛes in chꝛiſtianis no⸗ ſcitur reuixiſſe vt retardari nõ poſſit a malo nature cõ⸗ munitas. moꝛum honeſtas nec ipſa gratia cheiſtiana qᷓ ſolum ſperatur pꝛouehi ad ſupꝑna/Reuixit cayn: ſolam inuidiam peremit pꝛoditoꝛie fratrem/ ui ob (Giheallwfer vſaac ad vtriuſq; hominis moꝛtem. au qui abs re voluit interficere fratrem. vt impyune potuiſſet:yſaac patris pꝛeſtolabatur et moꝛtem/Jnui⸗ gia ira impacientia filioꝛum iacob aduerſus iuſium io⸗ ſeph. in chꝛiſtianis fere vbilibet locum habet:vt nec fra ter fratri pacifice loqui poſſit. vt frater fratrem oderit. occidere welit ſi poſſit.ac etiam pꝛecio vendat moꝛe illo rum Katrenum magis amat querit ⁊ vult q; ipſum/ pecuniam aut hereditatem Reuiyxt crudelitas reg io ram qui poſtqᷓ; aſſumptus fuit in regem omes fratres ſuos interfecit gladio.gelo malo pꝛecauens futurũ eqlẽ aut ſui regni raptoꝛetſRtt fuerunt in populo iudeoꝛum atq; gentilium vt vtriuſq; cronica hiſtoꝛi ca facta retexunt:qui crudelitatem ob turpem damna⸗ tumq; reſpectum in fratres peregerunt in chriſtianis vt plurimum repullulauerunt. Exretroactis tempoꝛi⸗ bus audiuimus noſtriſq; tempoꝛibus vidimus fratrẽé vt tota paterna ſibi aſſer iberetur hereditas interfeciſſe germanum aliumq; ꝓpinquum.et vt domini domus aut ciuitatis ageret abſq; collega tradidiſſe crudeliter exicio vterinum: ꝓpter pecuniam fratri abſtuliſſe vitã. Necnon et ſimilia pꝛopter iſta fecerunt in parentes:in quos fuerunscrudeles.quia occiderunt et matres qᷓs tapianguerunnelſfiil inceſtuat et ſtuprat thamar lubricus frater amon in lubricis chriſtianis.vt frater cum ſoꝛoꝛe libidinoſa cõmixtione concumbat: priuet pudoꝛis lilio anteq; ſit tradita viro/Ebiſcnur hocie in ter pꝛopinquos honeſtas.et pudicicia ſanguinis.igcet pulſa pꝛe foꝛibus. Mulla poteſt eſſe niſi cum difficulta te cuſiodia vbi eſt germana ſecuritas.vt videsatur ablio num dicere vt inter fratres et ſoꝛoꝛes cuſtodia celebre tur:qui ſoꝛoꝝ primi deberent eſſe cuſtodeſ.ui ergo cu ſtodienda dabitur mulier. quã opoꝛtet preſeruare a fra tre. cui cõmittetur preſeruanda extraneo ſi ne fedetur abſtrahitur a propinquo. ad nullos preterq; ad propin quos iure humano hec cura debetur. Ex iure autem di uino niſi per violentiam non poteſt honeſtis hec cura cõmitti:Qui fratres ſunt ⁊ proximi mulierum d bent eſſe cuſtodes:qui ſepe ſiturpantur ab alijs inſunt vlto reſ. Sed pꝛohdoloꝛ qui ſoꝛoꝛes atq; ꝓpinquas abaliſſ tuerentur:cum eis impune pnidoſa iecuntate camde ſtine foꝛnicantur. Proinde ſi cuſios effodit tſaurum et theſaurarius aſpoꝛtat aurum:cuſtodie nullũ exit re⸗ mec fami hagiob lorem. hmpae. m lummio⸗ nerfin Wwent. elllo om recio⸗ ſtatres rieſe popuo lbſtori Darnner tiſuuns emwveif oftaer erſeciſe s delter ſeyni⸗ ſteeuin tes is ofar flater Nrllet Mein eet ficul Urabe⸗ elebre eagocn teaft ſten nen N CNtd Abent tre. helit nle grom lule⸗ eiuſticia chꝛiſtiana medium Si paſioꝛ lupus effcitur:inuacuũ balat ouis Suhper ſuccenſam domũ a ꝓpꝛio poſſeſſoꝛe.vbi de vici narum periculo non timet᷑:nullus enundet aquã. Ma⸗ gis vero ſuper occultũ et inopinatũ malum:nullus op⸗ ponet medelam. Quãobꝛem muiſibilis hoſtis ibi pꝑedi, cam ponit:vnde auferri neuit Welneüs go dlns rodes rex adhuc moꝛtalitate damnata regnat in chꝛiſti. anis:vexilliſcat imitabiliter vt vxoꝛem fratrꝭ ſubrepti cie atq; incognite accipiat alter frater.contra quos etiã nunc iohannes ſcilicet chꝛiſtiana iuſticia ex euangelio clamat ꝙ nemo pꝛo expleda libidine vxoꝛem fratris acx; cipiat:quia ipſa iuſticia damnat/Oeruetur igitur chꝛi⸗ ſtiana iuſticia inter fratres ꝓpinquos atq; ſoꝛoꝛeſ/œpul ſis Fuiſs ahibins ſubuentiomibus.et toleretut omni no iniuria ꝑperam retributio ne fiãt fraudeset doli nõ irruant:omnis oimode pudicida reſeruetur. Ipſe aũt chꝛiſtus in bonis fratribus verus eſt frater: qui nobis per carnem factus eſt frater· Et pudicus eſt in fratrib⸗ et ſoꝛoꝛibus qui faciunt in hoc et in alijs voluntatẽ aliiſ ſimi patrꝭ eius.et tales appellat ſuos fratres et ſoꝛoꝛes in quibus iuſticiem quam impleturus aduenerat ipſe umplet. pitecc efrrr n N De iuſticia Atucoꝛum nouercarũ et pꝛiuignoꝛum. Lapitulum V Itricos ⁊ nouercas atq; pꝛiuignoſ in retia ſua v trahit ipſa decoꝛa iuſticia:vt omnis coniunctio pꝛeter eam omnino ſit turpis· penis aſſcribit tartareis omnem hominẽ ipſa carentem. Supꝑerindu⸗ ctus homo a matre renupta ſuper ſilios alterius homi quibuſ nis ita tractet ſi egent vt fiios pꝛoprij ſeminis patre oꝛbatis matrem abſtulit:et quaſi crudeli trem abſq; ꝙ ſuperinductus matrem ꝑ matrimon gem in ſuo dominio vendicaret/Etòzun diuina lex atq; luſticia chꝛiſtiana ad deuitandam foꝛnicationẽ permit⸗ tat ſecunda et deinceps conubia.nmhilonnnus ſuperin⸗ ductus abſtulit ſeꝑe filjs matrem:conſenſit in crudelẽ feminã ſe ꝓpter libidmem filijs auferentem catur non pꝛopter libidinem nuptias iteraſſe ſed vt ꝓ⸗ lem ſuſciperet amplioꝛem contra hanc iuſticiam fulmi⸗ nat ſententiam:pꝛo eo ꝙ ſuſceptam atq; certam rehn⸗ quit.et futuram ⁊ incertam Ectat. Qualis enim eſt amplioꝛ iſta pꝛolis affectio ꝓt ſilij querãturet ſilij erpo nãtur exicio.Exxoſuit penitus quantum in ſe fuit fera lis anime mater mamillicos ſlios/et puꝑxllaris etatis ſua ope penitus indigentes.ſi dimiſit inalitos. Filios querere.ſRlios male relinquere: neſcio que vtilitas in vtriſq;. Sed nulla in affectione pꝛolis applaudat ſi fili os alẽdos reliquit:non pꝛopter pꝛolem ſed ꝑꝛopter in⸗ cõtinentiam aut aliquam violentiam fecit. Idcirco di xerim ſuꝑinductũ ad hos pꝛiuignos chꝛiſtiana lege te neri. quia ſi deus per moꝛtẽ abſtult patrẽ ipſe per cõiu gium abſtulit matrem. Sed d per foꝛnicationẽ accipi/⸗ entibusnon dat bic docrriſggun eos nõ inclũdit ſed ercludit iuſticia chꝛiſtiana. Hec pᷣꝛo tanto dixerim ſi ſi⸗ liaſpatres oĩno gubernatoꝛe caret vt pꝛobabiliter dſit illa ꝓpinquitas: cui gubernandi matre relinquẽte incũ⸗ bebat officium. Mam vitrieus filiaſpatribus connexus iunctio magna Giſij etia qi niaſcentur vterini cum filiaſpatribus etunt.et ipſoꝛum erit indiſſolubilis con nexio et in cõmuni vocabulo vocabunt᷑ fratres carnis. — . „ ₰ — Wann 7 — 9o—60 SS r pen⸗ Nℳ cle ſ. 1- 2 rX½ — ,☚ Oν 12 ,K R,οn. — n- ſuper vulnua infſit. A infeſicitatem humanam atqB/ mundanam debuerãt ſuffeciſſe: p moꝛspꝛeripuerat pa pꝛopter vnitatem vterinam per veram legem maternã Et q;uis vmitas ſeminis de ſit.vnitas coagulatiõis in vntre vno non defuit. Et ſi non ſunt ex eodem ſemie patris.ſed tamen ex eſdem ſanguinibus matri:et per eandem poꝛtam habuerunt ingreſſum in mundũ hũc quem incolimus tenebꝛoſum,/Pꝛoſpectabit deſuꝑ lu⸗ perinductus homo connenone vtrãq; aſpiciet:et vide bit ſe debitoꝛem qui eis abſtulit matrem Ingredietur qʒ aulam chꝛiſtiane caritatis vt ibi ſe induet viſcera ca⸗ ritatis.et oꝛbatis vtroq; parẽte vno per moꝛtem alte⸗ ro per hauc legem ſe conſtituet curatoꝛẽ auctoꝛem tu⸗ toꝛem. Et filiaſpatrũ nõ per naturã ſed per paterna of⸗ fica ſe faciet dulcem patre et eoꝛu bona curabit augmẽ tabit fouebit:quia matrem abſtulit que feciſſet Mecnõ —¶— n et pꝛungnos celabit celo pꝛopꝛioꝛũ filioꝛum ſi ſibi cela di aderit opoꝛtunitas.nec alios gelatoꝛes habebũt qui⸗ bus eletur honoꝛabilis caſtitas:nec in ea aliquid inho neſti tentabunt,. Pꝛohibet diuina iuſticia turpitudinẽ filie vxoꝛis ſue p eret punn et ipſe perderet iura ꝓpꝛia in vxoꝛe, Apſi vrro in omm bus venerabuntur vitricos moꝛe patrũ:vbi ab eis pa⸗ ternam curã ſi nfigin r aderunt pꝛouidebit ipſe facultatem libꝛãte iuſiicia.qunbo inexcu ſabiliter ex quadam diuina ⁊ occulta iuſticia pꝛo tanto tenebitur:pꝛo quanto damno intulit auferẽdo matrẽ Nam ſi crudelis mater virum non inueniſſetinuemſ⸗ ſet ama ſium.Ego vero inquã certiſſime ꝙ hec cura nõ erat a deo tibi cõmiſſa vt huiuſcemodi matrem aceipe⸗ res:vt foꝛnicationem ipſa vitaret de ſe ſolũ non de alio/ enitus reuelari:et ſi fieret pumretur N . e Nae . 9 — .S. 5 vi- 7 5 vbi occaſionaliter coꝛã deo vnuſquiſq; tenetur redde: re rationem Si autẽ filiaſpatres ex matre relinquen te nihil ꝑtulerunt incõmodiliberi erunt vitrici.tm̃ in⸗ ter eos ſeruabitur chꝛiſtiana iuſticia et illa moꝛum ho⸗ neſtas et obſequioꝛũ exhibitio pꝛeuentio in honoꝛibus pꝛout dictat iſta connexio et antiqua conſuetudo.et ſi⸗ cut poſtulabit moꝛalis fides que nouiter fundata eſt in vnius ſingularitate perſone.in lege coniugij ſecundas aut deinceps nuptias ipſa tenente:in lege nature ma — tre manente Ald nouercas wro eque vel amplius iſia (z·r 15 AE e 1 luſticia loquitur. vt filiaſmatres vt ꝓpꝛiaſ ſilias atq; fili os ſi dum habent auũt ſi haberent:vero amoꝛeſedula cu raſſollerti cautela diligant foueant atq; cuſtodiant.Cu us genere er milleſimo fere vna reperitur irrepꝛehẽſi bilis.que huius infauſti vocabuli nõ habeatur ipſa pa⸗ ctrix Nam nouum pꝛincipatũ ipſa exercet in quoſ inue nit apud virum:quibus melius ſepe ſi vꝛſa capitꝭ filijſ aduentaſſe fueuerunt fere ſemꝑ maledicte moꝛ⸗ .te anteq; filios ex viris ſuſcipiant terminare per pꝛiui⸗ Leut gnos et inceſſanter querulam emittere ecei aut de· * ſpiciuntur aut minus debite pꝛehonoꝛant/alſſcribunt pꝛiuignis maſculis pꝛodigalitatẽ:furta rerum diſſipa⸗ tionẽ.A feminis vero remouent honeſtatem:et ad irã conantur inflectere contra eos pium in filios patrem. ſic ſuſficit pꝛo illoꝛũ et illarum miſeria ꝙ filiaſmatres ſunt:niſi earum malicia filiaſpatres fiã ſciõ quẽ maioꝛa damna nouerca poſſit inferꝛe qᷓ;a filiſs patrum — amoꝛem nerergrie lõs genuerint extol⸗ luntur ſuperbia:et vigoꝛe natoꝛum crudelius renouãt nouercatum.Accẽduntur celo inuidie pꝛo filijg ad nõ filiosauaricia compſuunt᷑ ad alioſ.ad pꝛopꝛios ſupflua largitate deſcendũtlatrocinant᷑ bona cõmunia.exercẽt furta pꝛo filijs.ſeras obfirmant.pꝛo archiuis nouas ſe⸗ ras inueniunt.vt nil pateat illis.ſuis vero nihil lateat — Exrair abſinatru vt purmam facies ſqualida ſuffuſa lacrimis:ceſaries hcnra ceia vſus. Filioꝛum vo ſu⸗ oꝛum nitida cutis ſplendidus vultus caput lotũ con⸗ toꝛta ceſaries bene ſuta et polimita veſtis/ Statuẽt ad viros wrboꝛum inexpugnabile bellum oꝛnatum lacri⸗/ mis ſuffultum ſuſpirijs fulcitum amplexibuset ſepe ſuauijs vt ipſos auertanta recoꝛdatiõe pꝛemoꝛtue cõ⸗ iugis:ad hoc deuenire tentantes vt ipſe amẽtur ardẽ⸗ tius.Quod vbi factum cognouerint nouam ilico exoꝛ diuntur telam quam impꝛetermiſſe contexunt. noui⸗ ctate vero magis an veritate dicam.vt a pꝛioꝛibus filijs patris auertant amoꝛem:ad poſteroſq; cõuertant.CTe⸗ tat mala nouerca oꝛdinem mutare rationis:cũ in amo re paterno filios nititur pꝛepoſterare.Oꝛdo eſt natu⸗ ralis iuſticie vt pꝛioꝛ natus pꝛioꝛ ſit in a Soc di⸗ co vt filij ſunt niſi poſierioꝛ pꝛioꝛem pꝛobitate virtutiſ exceſſerit que iuſta cauſa eſt amplioꝛis dilectiõis: quia tunc dilectio non pꝛepoſteratur ad filium. ſed ad pꝛobi tatem virtutum. Mõ frenabitur amimus maleſide no uerce.quin in hereditate ꝑuertere velt oꝛdinem lega⸗ lis iuſticie:cum ſuos filios poſterioꝛes petit fieri heredi tate pꝛioꝛes.natu pꝛioꝛes:ꝑetit eſſe poſterioꝛes. In hoc allegabit infantiam allegabit puericiam debilitatẽ mẽ bꝛorum:ineptitudinem ad lucrandum.et abs matrib- non amoꝛe ſed odio non animo diligedi ſed wrſutia de cipiendi aſſcribet eloquentiã peꝛitiam foꝛtitudinẽ dicit adeſſe membꝛoꝛũ.lucrandi aptitudinem didiciſſe: rele uandos eſſe maternis conſanguineiſ etiam ſi perirent extollit illos vt depꝛimat.ſuos infimat vt extollat.non ceſſabit cum verbis a lacrimis ſeꝑ ſloquetur donec ad⸗ hibeat alios quos a viro nouerit eſſe dilectos donec ſu⸗ os filios eis quos nouercatur quomodolibet añãpfonat. . Et ſi retundit᷑ verbis ꝙ abſonũ eſſet cõplere iure lega⸗ li:et ſcandala et ſciſmata eſſent ineuitabiliter inter fra tres.et pꝛeceptum eſt in lege dñi ꝙ vir diligens vxoꝛẽ ſecundam magis q; pꝛimam:filios dilecte pꝛioꝛare nõ poterit filijs non dilecte aut minꝰ dilecte pꝛioꝛi Et qð dicitur eadem iuſticia reconuertitur.tunce nouetca enĩ omniũ fera crudelioꝛ omni ſerpente aſtutioꝛ ſe ad cal⸗ lida cõmenta conuertet vt fiant antedonationes pecu nie. pꝛerogationes abs matribus inſcijs a ipſa ſe offert quintuſdecimus det in eaʒ „* d aſpiciat in animo generoſa nouerca oꝛ/ dinem nature legis iuſticia: et nibhil eoꝛum ſua oꝛdina⸗ tione ꝑmutet. Seminis cõmunitatẽ ommino conſide⸗ ret:ex quo ſui poſteri cum pꝛioꝛibus ſunt exoꝛti.Appel⸗ let verbo filios:opere vero ꝑtractet vt ꝓprio coꝛpoꝛe na⸗ tos. Que filijs optat amicos:diligat còſeminatos.Nã quo iure nouerca ꝓbabitur diligere virum ſi nõ diligit filium:Quõ diligit patrẽ ſi eius nõ diligat filiaſ matrẽ Quomõ diligit quẽ aluit in ꝓpꝛio ventre ſi eius non a⸗ mat fratrẽ cõmunem in ſemie: Adiungit his pia no⸗ uerca gratiam chꝛiſtianã et filiaſmatres ea lege ꝓcuret: qua ſuos ſi ad hanc vnirẽt miſeriam optat ab alia pcu⸗ — rari. Et nomen nouerce vincat materna virtute. Ma⸗ ter fiat miniſterio:que pariendo nõ fuit. Intueat᷑ acu⸗ tius alio qᷓ; oculo coꝛpoꝛali. quoniã imago et ſimilitudo eiin ſuis et abſmatribus eque refulget ꝓut a domino ſunt creati.vno ſanguine ſunt redempti.vna ſide ſigna ti:vnam wro vitã que vocatur eterna pariter expectan⸗ sihaſinaes Wro nouercas venerent᷑ vt matres de fectibus indulgentiam dantes.et ſi nõ meretur earuʒ cõditio:deferatur tamẽ honoꝛe paterno. Honeſtas ſer⸗ uetur ad eas velut ad ꝓpꝛias genitrices:quia impꝛope⸗ ratus eſt defectioni aſcriptus ruben.qui paternũ cubile maculauit. In lege vero ꝓhibetur.Abſolon vero qui cõ tra fect interemptus eſt:eo merito alijſq; adiunctis. Quid ergo dulcius in cõmuni habitatõne poſt moꝛtẽ patris.matriſq; diſceſſuʒ.qᷓ; ꝙ qui nõ ſunt parentes na tura fiant parentes gratia:qui pater nõ eſt in ſemine ſi at in gubernatione.que nõ genuit fiat cariſſima nutrix qui cõcepti nõ ſunt in fetoꝛe libidinis.fiant filij vere di lectionis:vt eo ſit gloꝛioſioꝛ et iocundioꝛ pater qͥ habet ſilios ſine coꝛruptõne carnis.et mater leta congaudeat quia filios habet.partus nõ experta doloꝛes:et noua ſit mat eria exultãdi.cũ habeãt filios ex coꝛruptione carniſ et ſimiliter habant filios caſtitatis. Sepe multi ſine aliquo pcedenti cõnexu filios adoptarunt. Et filia pha⸗ raonis adoptare voluit ſibiꝓ filio moiſen:filium ex he⸗ archiuum cuſtodire:ſrondet omnino ſecretu. adducet caros quos habet conſoꝛtes.vt ſi velit depoſitoꝛios ſaci at et res in poſterũ lateat/Sei ſſero paãtri: ſi tali nouerce ſic nequiter ſuggerẽti pꝛo re petita pꝛeſtabit aſ ſenſum. Pꝛobaretur enim ammſiſſe rationabilem et ꝓ pꝛium ſenſum.et peruerſoꝛ eſſet oꝛdinis naturalis iu⸗ ſticie legalis turpatoꝛ. amoꝛis et legis eius deſtructoꝛ: magis conſentaneus blandienti femine qᷓ; diuine iuſti ceoſr nonereis ſubdolè ſic agentibus iuſticia poculum damnationis pꝛopinat:miſi errata coꝛrigant.· Et quicquid furto dolo ſuggeſtiõe abſmatribus eſt ab latum iuxta poſſe reſtituant:ac oꝛd inatione cõtraria ad id redeant bona vnde ſunt nequiter deriuata miſeria nouerca cõpꝛimitur vt vicinos fi lo atq; ami cos diligat:ad ipſoꝛum vero fratres infauſtis emulati onibus naiterieem; fi iaſmatreſ paternã do mum dimiſeru rinnite paaceſenin! in pegre per lon ga exilia perierunt.aſciuerũt ſe latronibus:cum pꝛedo⸗ nibus erpoliauerunt inſontes.et cum furibus patibu/ la pertulerunt.non valentes ferre tirãnidem imo frau dem inceſſabilẽ nouerce. Priuignas ſine culpa incul⸗ pau erunt ad patrem. infamauerunt verbis et apud no tos famam pudicicie abſtulerunt:et diuerſimode intẽ sẽtes in cauſaʒ ex qua pꝛopꝛia ſepe coꝛpoꝛa lubꝛicarũt uergo medebitur nouercis iniquis.quis earũ ex⸗ piabit delicta.quas lacrimas pꝑimere.lacrimis confode⸗ re interimere verbis dixerim m mũſtis v-tmnũ genus infoꝛtunij nouercari:cuius iratus eſt deus inci⸗ tate:q; decoꝛa cum Magnaã —– lios bꝛeis. Vxoꝛes iacob voluerant habere omnino filios ex ancillis.Omipotens deus nos omnes voluit habere ſi ratiã:qui eſſe poteramus minime per naturam mmalia terreſtria alienos nutriunt natos:ſimiliter ipe fecerunt aneg iß pulchra paternitas cum caſti neſtate maternitas.quaʒ laudabi lis filiatio ex qua pater nõ eſt ſuccenſus in carne.mater nõ anguſtiata in wntre:omnis impler᷑ chꝛiſtiana iuſti⸗ cia.Habit᷑ meritũ wvnũ bonis vitricis et nouercis ſimi⸗ llter et pᷣignis:et mala malis retribuent᷑ digna dignis. He amicicia. Capitulum VI DOnoꝛabile amabile deſiderabile nomen amici h cie diu queſitumxarovero inuentũ:realiter dif ficillime ſeruatũ. hꝛiſtiana iuſticia excedẽs ſu per omnẽ iuſticiã ipam amiciciã ꝑtim cũ alijs:ptim per exceſſum exoꝛnat. Sed anteq; applicemus ad ipᷣam iu⸗ ſticiã erroꝛẽ venantes:flumẽ riuulosmare in quoſe col ligit videamus. Cuius veritatẽ nunq; videre atq; intel ligere potuerũt ſapientes mũdi.neq; philoſophi natu⸗ rales.neq; qui vniꝰ dei atq; creatoꝛis fide caruerũt: ſeu no intellerert legẽ datã ꝓplo manu moiſi.Ab eo auteʒ tpe quoaltiſſimo placuit.mundũ renonareſtuckrinien p ſuã coꝛpoꝛalẽ pᷣſentiã p aſſumptã carnẽ in vmone diun ne humancq; nature ſe hoĩby exhibereſquotq̊t in eũ nõ crediderũt. euangeliũ eius nõ receperũt.de amicicia ne q; de aliqua virtute verã potuerunt ꝓferre ſententiam: auia nec virtutes dicende fuerunt.nec in pſenti dicẽde ſunt. que ſub creatoꝛe ſcõm varietatẽ tom ſua mtelligi⸗ bili lege in bominũ mente cõſiſtunt. atq; ſub eadẽ lege — E n Catfmnf conſice ne dozen tos. dilgi ſmatri Snong o⸗ dparet alap te, D⸗ erfgan, mbtuco AWnmno ſte ſonn Mertang anesde u arq fasley innprope müadbte roqic ciunets, oſtmeri tenteon ſemmneß nutrir ſwredi tqbabet Gaudent tnonaſit one nil multifne flaphe lumerten noſilosen thelenf tnaturam ſiminter fn aſt Gladebi nemuten na iuſti mmoſini dignie, 1 mamicl Ziterdiſ Nelisſin Poiſfpen lißamin oſeeh zntc fotl/ nien heoeltc, eniniod ſone diut eün ſccane entiam: ndie nteligi⸗ gelege E. . ppeliuſticia chꝛiſtiana eterno ſine pꝛeſciſo in actus exterioꝛes pꝛoſiliunt. Et Gq;uis hoc abſonum ſciolis videatur chꝛiſtianis ſpecula tiuis in cheiſti vita et doctrina fundat luce clariꝰ patet. Bed xe ſemel et iterum qui hanc virtutẽ et rehiquas/ fſcom ariſtotilem. ſocratem. ciceronem. varonem. ſene cam legunt.allecti ſulo rtoꝛicoſubtilitate diſſerendi/ et ſcire contemnunt ſcõm legem aut ſcripturam wterꝰ teſtamenti.dictatam virtute ſpuſſancti.et ſcm euan⸗ genum eructatum per verbum incarnatum: quia ſolũ coꝛ eius per hnguam carnis eructuauit verbum bonũ et qui eius virtute ſimiliter ſunt locuti. Ceteri vero ſi non per ipſum et ad ipſum verbum de hac virtute des fſiciunt.imo abſq; pꝛofectu inanes facti funt/ ꝛoinde ad lumen huius veritatis pandendũ:eſſe anſicicie opoꝛ tet oculo intellectus inſpicere. Amicicia cuſtodia eſt a⸗ mici.magis vero cuſtodia eſt amoꝛis.necnon et animi ammeq; dicitur eſſe cuſtodia: hoc emim eſt eſſe amici⸗/ cie pꝛout ſub hoc nomine fertur. uſtodire opoꝛtet a⸗ micum eo amoꝛe quo cuſtoditur placituʒ ſuꝑ quo mẽs ſe accidenta.i delectatione fundauit:ne aliquid irruat q̃ ſtruatur viſibie inuiſibiliter habitaculũ mentiſ.Cu ſtoditur ſepe coꝛpoꝛis habitaculum humana pericia:et firmatur diuligentia quã requirit. Anime habitaculum eſt amicus. Depe imo inceſianter habitat ania in ami⸗/ co.et in abſentia inuiſibiliter apud eum ſedule hoſpita⸗ tur:et requieſcit in eo wlut in lecto coꝛpus. Magiſ vro amoꝛis cuſtodiaʒ dixerim amicigã. Semper ad vbera Pendet amoaſquem ſemp expedit lacte nutriri. non pꝛo⸗ ſilit ex faſcijs velut infans opoetet conſtringi in balneo expedit interdũ immergi:etenm impꝛouiſe plerũq; tur/⸗ patur. Nunq; coaleſeit amoꝛmnuuq; ſuis pedibus gradi tur.nunqᷓ; firmatur quin cito pateret᷑ rumnã.mſi amoꝝ pꝛout coꝛpoꝛum certiſſimus eſſet aſpectus:vt q̃nta que/ qualis eſſet amicicia vtriuſq; poſſet eſſe ammus certus Bemper ſuſpectus eſt amoꝛ ne minus diligatur qᷓ; di ligat.aut non diligatur ſicut diligit. ⁊ a tertia lingua cõ cutitur:deficientibus interdum ſignis eſtimat diſſolu tionem. Interdũ faſtiditur ex nimio.aliquando ex mo dico toꝛpet.deficiet omnino niſi gubernetur a fide: aut ſignoꝛũ et nutuum fomenta ſuſcipiat. Que igitur erit amoꝛis cuſtodia ſi ex hoc amicicia nũcapatur. Fice oĩis tenetur amoꝛ.quatuoꝛ vro virtutibug cuſtoditur: vt infra cancellos pꝛudent ie iuſticie tempantie foꝛtitudi⸗ nis includatur. nulla ipſarum a plaga quam tenet/ ad campeſtria pꝛeſtet egreſſum:et wlut diſcipulum doce⸗ at vnaqueq; rudimẽta doctrine.Nunqᷓ; wꝛo a doctrina lſiſtant:ipſe vero diſcere nunq; ceſſent. Non enim do⸗ ctoꝛ effici poteſt amoꝝ nulla ſibi ni ſi ad obiectũ eſt actio/⸗ neq; tantũ diſcere vt vltra non egeat.quia puer ſiue in fantulus ſemper eſt nunq; ſenio appꝛopinquat: fertur enim cecus et ſurdus cum placitum habet obiectũ. Et cum ſe firmũ videt in placito:fere non ſuſcipit diſcipli nam.Aſeipſo caret amoꝛ cuſtodia. Expedit oĩoa virtu⸗ tibus cuſtodiri:quaxꝝ ad eum actio alnter infra patebit Animi et ammi cuſios eſt amicicia: ammoꝛũ nõ coꝛpo⸗ rum dicitur amoꝛ. Quis emim amat cadauer. quis vl Et ex furpi amoꝛe cõmotus cum exanimato coꝛpoꝛe tẽ tare cõmertia. Igitur inter animũ et animũ pꝛima ef⸗ fuſio eſt amoꝛis oſtmodum ad adiecta. eoinde opo⸗ tet intendere quo iure amicicia eſt animoꝛũ cuſtodia. Nam ſi animi non ſunt ad inuicem cuſtoditi: non erit amicicia animoꝝ cuſtodia Duo aũt animi ſe mutuo di ligẽtes duo ſunt ſpecula viua.et qð eſt in vno/rxeſultat ein altero.et quod eſt in altero reſultat in vno:et iterũ reſultatum re ſultat ſi ad inuicem apponant᷑ nũ wꝛo in altero ſuam fracturaʒ oſtendit.Nubilum aũt exiſtẽs recipitur in oppo ſito ſpeculo:ſed oppoſitũ ipſum non recipit.Almlobus albuginem habentibus neutrum re ſultat in altero:nec imago que anteĩ vtroq; apparebat Erüt igitur duo animi due inſignite imagines ſeremi⸗ tatem habentes. quarũ vna per amoꝛem in altera appa rebit.et alterius recipiet apparitionẽ in ſeipſa:cum ſei⸗ pſa appar ebit in alia.et erit mira ⁊ mutua reuerberatio lpeculoꝛum et ſexrenarũ imaginũ ſic et animoꝛũ. Nam animus dilectus reſultat per amoꝛem in animo diligẽ te. Di vero animus diliges rediligitur reſultabit in di lecto cum ipſo dilecto. uſtodia poꝛro erit ad inuicem ſe amantium animoꝛũ.nõ ꝙ animus ſe cuſtodiat in ſe ipſo:ſed ꝙ ſe cuſtodiat in amante amato. NHam in ama to non amante difficillime ſe cuſtodit. Sepe certe fran gitur non cõpenſatus amoꝛ:vt amabit animus aut re amabit· Oi pꝛimo amauit aut irrationabiliter et tunc ceſſet omnino bꝛutalis eſt amoꝛ aiuſta ratione deficiẽs aut rationabiliter tunc ommino ſe cuſtodiat in amato. Quod enim ſemel rationabiliter placuit nunq; place⸗ cẽre non debet:qð ſi diſplicet erumpit in crimine. Et ꝑ rationem ſe cuſtodiat in eo qð ꝑ rationem ſibi fuit acce ptum et amanti animo gratum vt pꝛeter rationẽ non moueatur. Circa dilectũ animũ aũt ratio oꝛdim ſe con ſociat:oꝛdo wero cauſa eſt permanendi. Si vero amimꝰ reamauit foꝛte volebat cauſari ſuperbia ſi non reama⸗ ret amatus.aut quia generoſitate gratitudinis voluit in ſigniri:rependens vicem ad amantẽ aut extollentiaʒ omnino cognouit in eo qui amoꝛẽ imiciauit Et foꝛte ad eundem ſe inferioꝛem aſpexit vnde dignum duxit amo rem rependere aut foꝛte amoꝛi ab aliquo inſigniri que/ rebat et pꝛeuentus eſt a neſciente que ſito.aut iuſta ra⸗ tio exigit. vt non ſolum reametur amoꝛẽ inicians ſed qͥ eſcens mereretur vt ad eũ iniciaretur amoꝛ. Quodli⸗ bet hoꝛũ ex lege a moꝛis cogit:vt animus in amato ra⸗ tionabiliter vt ex ſuꝓpoſitis iuſtis cauſis ſe in reamato cuſtodiat.dum ſemꝑ teneatur moderamen ab ammo ad animũ.vt ſit ſerenus non caliginoſus amoꝛ.caſtus non impurus.honeſtus et irrepꝛehenſibilis vt libera facie aperta fronte poſſit ad udicium rationis iuſte de carationis:inuerecunde atq; impauide cõuenireꝛo inde amicicia cuſtodia eſt ammoꝛum.Rationem amici cie velle inueſtigare in excelſis ammũ tolleret:et tran⸗ ſcẽdit intellectum negantiũ creationem ex nihilo ⁊ no⸗ uitatem animarũ quas fides puriſſima pꝛofitetur Ra tio amicicie tota pꝛima et ſumma.vltra quã nulla ipſe deus eſt:rat io exemplaris omniũ rationũ exiſtens qui amiciciam non ſtatuit inter irrationabilia.q;uiſ q̃dam naturalis ab eis nõ cognitus amoꝛ fit in eis aut ratiõe ſimilitudinis quia ſimile appetit aut ratiõe generatio nis.Mec inter ipſa et rationales creaturas amiciciã co pulauit: ꝓpter incapacitateʒ creature irrationalis:eius qð acreatura rationali pꝛocedit. Sed inter rarionales creaturas quas etiam ſui diffuſiui amoꝛis ſtatuit eſſe capaces:poſuit ⁊ eſſe voluit amicicie dulce nomen.Nã i pꝛouidentia infallibilis oꝛdinauit decreuitq; mãda⸗ to vt hommes ratione fulgentes inuicem amicaren n terris:quibus ipſe amicabatur de celis.De lege fer iuſtiſſima dominoꝛũ.vt omnes ſerui mutuo ſe diligat quiap vno domino pæamantur. Et dilectio quam ad creatoꝛe omnis rationalis creatũra tanqᷓ; a deo in amo re pꝛeuenta tenetur rependere.cogit ad cõſimiles ami cari.quia tali ratione diligendus eſt qus:vt diligatur omne q diligit. Et huiuſmodi ratione amoꝛ qui agi⸗ tur inter hommes ſecum ſtet:vt cum dilecto diligamꝰ ab ipſo dilecta. Oignatio vultus domini ſuper omnes et imago et ſimilitudo eius quibus ſunt homines inſi Liber gniti adducunt inexcuſabiliter omnes inuicem amica⸗ ri. VUna omniũ animarũ natura carniſq; traduce nos ad amoꝛeʒ inuitat vna materia exq̃ fcti ſumus. EIna foꝛma humanitatis in omnibo vna naſcendi et moꝛiẽ di conditio. vna terra per quam gerimur vnum celum quo tegimur.vna lux qua perfundimur debent iure in ter homines indiſſolubilem amiciciam copulare/ Sed nunquid inter omnes equalem. Omnino ſic dixerim niſi virtus pꝛeter iſta in aliquo plus apponat:ad quem tanto intenſioꝛ ſit amicatio.qᷓ;to eum virtus pꝛe alijs fecerit clarioꝛem. Attrahit ſecreto animos virtuſad id qð a deo gratis collatum noſcit et ſrmat qð amicatuʒ inuenit:et vinculat artius mentes. Pꝛoinde virtus ꝑ fecta ratio eſt amandi:nihil enim habet repꝛehenſibile virtus. Quod repꝛehendi ratione non poteſt eadẽ ra⸗ tione diligitur.quod repꝛehenditur diſſonat a virtute. nec meretur amoꝛem ꝓgitur qui non amat:caretq; in ſplendoꝛibus eius. Et virtus eſt dileriſſe virtutẽ. Qui ad irrepꝛehenſibile non afficitur: repꝛehenſibilis con⸗ ſtituitur. Mùꝛofecto cogentem rationẽ habet virtus an nexam:vt ad poſſeſſoꝛem eius plurimi.magis autem omnes differentes ab animalibus ratiõe habitual et pꝛactica veritate amicicie copulentur.Amicantur ſane demonibus qui non amicantur virtutis alumnis fe⸗ dera tenent cum vicijs:qui ſe virtute pollentibus nõ aſciſcunt.Aurea tuba in ſilẽtio tubat.et ad omnes flo rida loquitur virtus.et ad ſui amiciciam ſine clamoꝛi⸗ bus trahit.Nam poſt omniũ creatoꝛem rationabilioꝛ ratio amicandi dicitur virtus. Nam ſi virtus nõ habet amicum cui amicabitur homo Et ſi homo puro homi ni amicatur amicicia eſt nature:ſuper quam anncicia virtutis volitat aquilina · Multi ambulauerunt ad lu⸗ men facularum ſimiliter et ſiellarum. Plures ad lu⸗ men lune ſurrexerunt coniunctim agẽtes negocia. Exr⸗ ceſſeꝛunt hunc numerũ qui ſe in auroꝛe rutilationibuſ aſciſcerunt.plurioꝛes omnibus his qui ſe conglobaue runt ad ſplendidiſſimũ lumen ſolis:vt deus et virtus ſit pocioꝛ ratio amiciciã inter homines generãdi. Non habet tedium conuerſatio amicoꝛũ vbi virtus eſt me dium:nec faſtidium generat.que reſpectu agitur crea⸗ toꝛis. Idcirco dixerim deum et virtutem rationes po tiſſimas amicandi.quia ſi tenemur omnibusex ſupꝛaã pofitis ratiõibus pꝛopter um amicari.amicicia in ho⸗ minibus virtutis poteſt eſſe defectus.a quibd amoꝛem auertit creatoꝛ omniũ deus:a quibus expedit vt auer⸗ tat et pꝛoximus.Si autẽ aderit hominibs virtus: ſer⸗ uatur ad eos qui diuinus eſt amoꝛ. Et nos amoꝛẽ no ſtrũ amoꝛi diuino coniungere omnino iuſticia cogit vt cum ipſo amoꝛ noſter gradiatur et cum ipſo quieſcat:⁊ cum ipſo quẽ diligit diligat.Ouperi nempe ciues quo rũ nunqᷓ; hic fuerit peregrinatio coꝛpoꝛalis in hoc eter⸗ no deo marime ſunt confoꝛmes.non ſolum ꝙ deum di liaunt pꝛopter ſeipſum:ſed ꝙ diligunt ⁊ odiunt quem ſciunt ipſum diligere vel odire.NPalmaris ſiquidem a⸗ micicie ratio ẽ que ſumitur ex iuſticia chꝛiſtiana. ſcom gquam iuſticiam non amicari amariſſuma moꝛs eſt. Ni⸗ hil amarius qᷓ; non amare chꝛeiſtiano dixerim affuiſſe: quia vita eius in amoꝛe conſiſtit. Et dulcedo anime fu gitur ex amoꝛe:et amicandi rasio ſic alte intelligent ibꝰ patet Moſt has oñies ſuadetur nobis ex chꝛiſtiana vir tute dilectio. Omnibus indicitur amicicia in carne de gentibus. Etenim verbum caro factum eſt vt mon / ſtretur ſigno viſibili quentum deus dilexerit creatu⸗ ram.pꝛo qua voluit incarnari:et exinde omnes amica⸗ rC. res .— 4 .— + ..1.† ſine.rr- aen SF Ia e Qu oS g ern 5 rationes er quibus amicicia ſumpſit originez quintuſ. decimus rentur nouo amicandi genere: quibus dei filius ab e⸗ terno amicus nounum amoꝛis ſignum oſtendit in aſ⸗ ſumpta carne. Si filij hominis ex patre vno tranſdu⸗ cti amicantur amplius q; ex diuerſis parentibus geniti permaxime amicabuntur adinuicem filij dei. Dedit e⸗ nim chꝛiſtus hominibus poteſtatem filios dei fieri his qui credunt in nomine eius.qui non ex ſanguimibus. non ex voluntate carnis aut viri:ſed ex deo nati ſunt. Effici debet ex hoc amicicia inexcuſabiliter inter homi⸗ nes qui filij nouogeniti ſunt per fidem vt quanto nobi lioꝛ eſt pater:tanto ſit ſtrictior amiacia filoꝛum. Eteni oſa paternitaſiure filios in amoꝛe ſtrictius nectit 4 nerandi modus etiam impollutus ſegregatus ab om ni alia ſerie pꝛoducendi ſupꝛa naturam ſupꝛa ratio⸗ nem ſupꝛa vſum ſupꝛa modum.ſuper omnem homi⸗ nis intellectum in hos filos dei gratie ac adoptiomis te nacius vinculum amicicie ac dilectionis effuditMecè⸗ non et chriſti pꝛimogenitura fraterna que facta eſt non ex traduce humani ſeminis aut ex cõmuni habitaculo ventris.ſed ex incõpꝛehenſibili potentia deitatis.in o⸗ ſtenſione infinite benignitatis: homines iuſtiſſime in amicicia ligat.aq̃ ſe penaliter quiſq; diſſoluit. Primo⸗ genitus eni eſt chriſt? in multis fratribus.et ipe nobis omnibus nobilioꝛ Karer Heiſtatis etiam moꝛtali⸗ bus oculis inuiſa cõmunitas.quam omnibus volenti⸗ bus per dei gratiam pꝛomiſſum eſt poſſe ſoꝛtiri.ad ami ciciam indicibilem ligat hominum animos vt tanto ca rius ſe ament ad inuicem quanto nouerint diuine he⸗ reditatis ſe ſoꝛe cõſoꝛtes.Ald quid inquit apoſtolos ad romanos. Ipſe ſpiritus teſtimoniuʒ reddit ſpiritui no ſtro:quoniam filij dei ſumus. Si autem filij et heredeſ heredes quidem dei:coheredes autem chriſti. Solent ſpecialius homines inuicem amicari ſ habent commu nem hereditatem omnino indiuiſibilem:et aui poſſeſ⸗ ſionem poſſident eadem regione.Aα vro eadem po⸗ ta egrediuntur et ingrediuntur.qui perambulant ean dem viam conuicini. conciues compatriote niſi auario cia diuidat et ſcandala interponantur. aut vicium tur⸗ bans eueniat. qnadam etiam cõſueuerunt amoꝛis ſin⸗ gularitate conſtringi. Multo ardentius in ſupernã he⸗ reditatem anxie aſpirantes ſe amoꝛe ſingulari conuinꝰ cient.ad quam his omnibus ſcematibus peragramus quam auariciꝗ nulla turbat. Qð enim ibi eſt vni non minuitur ex conſoꝛte:et vicia ſi qua quietem illaminet fabilem nullo interuentu perturbãt/Mandatum chri ſti datum hoůminibus de amore ſicut euangelij textus. eloquitur.rationem inſolubilem pꝛo amicicis pꝛocura⸗ uit:vt non diligentibus velut chriſti mandata contem nentibus damnatio pꝛocuretur. Sunt et alie inſinite 16 dem inui ſibilis amoꝛ qui ſemper venatur extra ſeipm plaotum.vt in illo amando quieſcat: ratio eſt amicicie initiande. Accidentalis quedam complacentia genera⸗ tur ex punctaliter viſu ab oculo coꝛpoꝛali que anime re nunciata per miniſtrum ſenſum. qui ab extra percepit facta eſt in amoꝛe ſine reſpectu mercedis. Propꝛiũ e amoꝛis amare:mercedem querere omnino non nouit. Queſtus eſtnon amoꝛ vbi merces exquiritur. Suſffi⸗ cit amanti ſolum pꝛo pabulo amoꝛis habere quod iure poſſit diligere. nam ſi non amat ex iure:non amo? ſed af. ſectus deoꝛdinatio dici debetMeceſſitas ſepe facit ami/ cicias innumeras. Mon enĩ datũ eſt hoĩ in ſua natura . ſeipmviuere. nã et ille qui cõdidit ſtatĩ vecreuit nõ eſſe bonũ hoĩem eſſe ſolũ:et factum eſt ſimile adiutoꝛium. inve Um bitt oper gutẽ ham otnn nes liciar mari tes. lon nen m in eſt e iuſticia chꝛiſtiana WW Et vt eſſent omnia:deus non fecit omnia equalia, Et (cis chꝛiſtiana. Omnis enim in figura contingebant il⸗ tanſdn vt eſſent omnes homines non fecit omnes equales. lis. Heuitanda nec contrahbenda federibus amoeis t ·=ð genit Aliquis plus aliquis minus habet. et ſufficientia natu conuerſationis amicicia cũ illis:qui ſignantur in filiſ C e Deſteg ralis vnius nec ꝓpter habentem ſolũ eſt cõceſſa: ſed vt chanas. De quibus dominus dirit ad moiſen vtpmul fene in alium diffundatur. Et alius inferioꝛ in vna fufficiẽ garet ad wopulum. Caue ne vnq; c habitatoꝛibus ter Uubus,. tia in alia foꝛte pocioꝛ erit qua ? ille in ſua ſufficiens erit re ilnus ſcilicet chanaan iungas amicicias que tibi ſint Innr. atq; in conuerſatione grata tempoꝛe quo dominak ne⸗ in ruinam Legimus libꝛo geneſis cham repꝛobatuma 1 ceffitas Gꝛata conuerſatio et ubuentio eſſe non poſſet ⸗ patre:pꝛo eo ꝙ eum nudatuʒ in tabernaculo habuerat Ntochi niſi amicicia interioꝛa et viua cula copulaſſet.et ve⸗ in deriſum. Ex quo exoꝛte ſunt gentes quas pꝛe ceteꝛis hn. Cteai ra eſſe poteſt amicicia que ex neceſſitate cõtrahitur. q;⸗ deus odio habuit quibus poſt longa tempoꝛa terra ab⸗ e nis de anmcicia ſollertiſſimi cõtrariũ dixerint tractato⸗/ ſtulit et tradidit in poſſeſſionẽ ſilijs iſraelis ſub ducatu lseb res:volẽtes amiciciam omni neceſſitate carere. ſed a li⸗ ioſue ſucceſſoꝛis moiſi: cum quibus pꝛobibitů eſt ami⸗ Nntn bertate pꝛocedere woluntatũ. Ded aliud eſt neceſſitas ciciam copulare. Vlt autẽ audacter affirinẽ nemo ange nbomni aliud eſt libertas. NHecefſitas eſt exre: libertas eſt ex vo⸗ loꝛum aut hominũ nouit a quibus cauẽdum cum qui⸗ tonte luntate. Sed nec rerum neceſſitas voluntatis lberta bus conuerſandum q; infallibilis eterna veritas. nec t Mec— tem annihilat: aut in ſeruitutem redigit alterius volũ melius oꝛdinare hominum moꝛes ſed humana hom lſnan tatis. Volũtaria poꝛro libertas nuiu; neceſſitas eſt: ad num ſapientia que ſtulticia eſt apud deum pꝛetermiſit Pidue⸗ amiciciam faciendam ꝓpꝛio motu eta ſeipſa mouetur⸗ ſepe diuina:cum aſſertione atch oꝛdinatione ſuoꝛũ Pꝛi in Rota enim eſt que non patitur ab extra violentũ mo mogenitus vero chanaã ſydon fuit:a quo egreſſe lunt ſinen toꝛem niſi conditoꝛem: qui ſic liberam fecit a ſeipſa ſin gentes ſuo nomine nommate. Sydon interpꝛetat ve⸗ Prirve ſeipſa vt ad aliud ſua ſponte mouere ?· Pꝛoinde neceſſi natio triſticie aut cõmotio iniquitatis. Cuũ talibus hu⸗ fenah tatem nõ eſt ponere voluntatem ſed ad aliquod remo / iuſmodi nullo modo eſt amicicia federanda. Eſt emm onlie uendum moleſtane aut ad pfectibile aliquid inducen anncicia chꝛiſtiana leta dilectio animoꝛũ. Leta dilectio Emnen dum. vnde cauſabitur ratio et cauſa vnde amicicia co⸗ eſſe nõ poteſt: vbi venatio eſt triſticie. Poꝛro triſticig di⸗ C · * trahatur.que magis declarabitur ſi abunds effundat citur a trina diuiſione quam venatur, dune⸗ falſitatibus RNWH in vacuũ:vacuũ a pleno ſuſcipiat et plenus in vno va⸗ et vanis rumoꝛibus pꝛeſiat auditum: vnde intellectuſ ſue . cuus in alio refundat in alio ex eoꝙ plenus. accipiat a confunditur Qui memoꝛ eſt inurie querit vnde triſte ſo . pleno in eo ꝙ vacuus. Et erit videre veoꝛum ſub oꝛdi tur:perditoꝛũ irꝛecupabilium memoꝛatoꝛ cauſam tri ao n ne amicandi. vt duo ſint cq nales ad perſonas duas ap ſtandi habet pꝛe foꝛib. Qtn ad aliena bona ſuſpirat: tri hrntuno poſiti. vnus ꝑ quem infundatur:alter vñ debite refun⸗ ſticiam ſepe nanciſcitur. Qui appetit qð neqint habere Alrrde datur-Creatoꝛ etiam omnium eus qui in ſua diſpoſi⸗ ſemꝑ in cruciatib manet. Mic nemini letus erit am⸗ Boent tione non fallitur ita diſpoſuit ad vniuerſi decoꝛem vt 3 cus.quia ſibi non adeſt amimus chꝛiſtianus qui ſolum mcomu in hominibus ſit ex qualitatibus pꝛefectura.vt cum ſit illa intelligit memoꝛatur et vult: vnde in chꝛiſtiana iu⸗ auipoſſe collatio in alterutrum generetur inter homines amici ſticia licitum ſit gaudere. Chꝛiſtiana nempe iuſticia nil ααν nſene gempor cia:que vera et pulcra erit.que non turbas.imo qo ſuuʒ aliud niſi peccatum iudicat dignum triſticis. Cõmotio l 7 bulhentenn eſt confert ad oꝛdinẽ vniuerſi/ Diu enim plura ſunſt iniqintatis ſydon: cũ quo amicicia non eſt ferenda. Mã iſicvenn exempla qᷓ dicta. Ypſe oꝛdo v endi ab arte ſuffultus 2 aliud eſt ab iniquitate cõmoueri: aliud cõmouere iniq̃⸗ jaum tut amiciciam generat.aut quia non patitur ſine ſocio ars tatem. Pꝛimum ſepe atq; pluries ſine peceato et inter morioſii deduci ad actuʒ. vnde cogetur in qualbet arte peritus dum cum peccato pagitur:ſecundum vero ſine peccgsto pemähe, inuenire collegam qui animoet coꝛpoꝛe ſibi ad artiſici nunq; Comouetur quis ab iniquitate alt eriuſ pꝛopul D Niconuin um educendũ incõtradicte conſentiat. quod eſſe nequi ſatur concutituis gitatur cui ſi pacientia non deeſt abſ nguns bit niſi amicicia fuerit mediatrixfaut quia indigentes q; peccato manet iĩ non repẽdit iuſtus in eo eſt: ſi vero ſtyni ron operibus artis opoꝛtebit cũ artifſicibuſ amicari. mne rependit cum inculpata tutela adhuc iniquus non eſt. llatuund. autẽ comertium quandam amicicia habẽt cauſam 2 3 Si aüt cõmonetur ab iniquitate inuiſibilis hoſtʒ:ſi ab Sunnchi namenta regionum gue diuing pꝛou identia ſunt/ non iniquitate ſenſibilis et fragilis carnis.ſi non conſentit. ijtarns. omnia ommbus ſed ſingulis ſingula diſiributa. homi et quod anteq; agitaretur erat id manet.imo foꝛte pꝛe⸗ pochn/ nes a diuerſis mundi partibus ad contrahendam ami mium eſt pꝛo virtute reſiſtentie acquiſitum/ Tunc ve contim ciciam fecit conuemre in vnum:et docuit honnnes per ro ab iniquitate cõmoueripeccato aſciſcitur:cũ animuu – irinite marina diuoꝛtia poſſe alteros ad alteros tranſire perra - frangitur aut male conſentit Cömouere iniqintatem (.r Fnin tes. Erunt autem amicicie tantumn durates quantum impoſſibile dixerim ſieri abſe peccato. Yniauitatẽ cõ⸗ 1 nſeßn conuerſatio durat. quantumcq; neceſſitas et alteriꝰſub mouet qui alteri abſq; cauſa mniuriam inſert et damna / mmace uentio perſeuerat. quantum cõmerti tempuſ. quantũ qui leipſum in carne ſollicitat.ſeipſum demonibus ob⸗ ngeren emptio et aſoꝛtations oꝛdo: uuntu adeſt tempus niam facit et pꝛeuenit non tentatus: agitatus tar end aniner in glacitieAAie Et vſcq; ac finem vite Hominum popzla woluntate coerupta. Pꝛoinde cum bis omne . r. n 2 ent eſt inuenite plures qui poſt moꝛtẽ diſpari cauſa diſpa⸗ particpium amcicie deuitetur. Mon eſt vera amicicia prDD- 4 . ſacti ri cultu perdurant. ld cuius maioꝛẽ euidentiã cũ chꝛi que vertitur inter malos.MNeq; quis pallet ꝙ aliter ſit 7 u ſtiana iuſticia ptractemus: non derogates veris ſentẽ / lonus:quia eoipſo malus efficitur qno ſe cum malo cõ gif tiis auantumcunc; veteribus atq; infidelibus dictis. ſociat.etis et puris animis aſſiſtit amicicia ſana/Filij in Peꝛimo inſpicientes cum qinbus eſt amicicia chꝛiſtia⸗ alij q;plures fuerũt cum quibus pꝛeceptum fuit popu u 4 nice deuitanda/ demde cum quibus iubetur aut pmitti pulo electo dei:ne amiciciã quoquomõ firmarent. Qð neſda - tur copulanda non ſcoõm philoſop hos mundiq; ſapien pꝛeceptum nobis ſerbabatur nune aüt in veritate cla⸗ Ntanit tes qui q;uis multa dixerint de natura: veritatis fontẽ reſcit: quoꝛum iſta ſunt nomina. Etheus ihebuſeus a⸗ nung et oꝛiginem penituſignoꝛauerunt: nec illam inſpexerũt moꝛreus gergeſeus euens arat heus fereſeus aradius — it neſe ſcripturam et legem: quam ſpuſſanctus ſuis fidelibus ſamarit ſenet amalkrus Genis antun bominũ aliud ttnfn. inſpirabat. Ad quam pꝛ0o eliciendis ſententijs animus in amicicia denitandum n etheo ſignatur. Stupidus ⸗ ð nolſier intendit: in qua iacebat obuoluta veritas c iuſti enim dicitur. Que emicicia eſſe poteſt cũ ſtüpido. qui . „(: 2.111— Err r55. uaſilaidels eſt et ſtolidus vroꝛem habet inertiam Eſt teni amicicia ſenſus inniſibilis potiſſimus animoꝝ OAuid enim tanq; id qd amatur ſentitur in animo.Nã ſi ſentitur in animo quod ratione caret cum diligitur: maultomagis ſentitur homo ratione fulgens ſi amatur BGentitur aurum ſentitur argentũ lapides pꝛecioſi do mus et pꝛedia:et animalia ratione carentia in amant? anmmo ſentiuntur. Sed certum eſt ꝙ amari ſeipſa nõ ſentiunt:pꝛo eo inter hominẽ a ratione carentia quan tumcunq; diligantur ab bomine.non tamen dicit᷑ ami cicia quoniã ipſa fit ab animo ad animũ non ab animo aut ad aliquod inſen ſibile ſiue equũ Et aliud eſt dilige re aliud amare: Diligere quippe dicitur cum animus ad aliquod rationale aut irratiõale ſenſibile ſiue inſenꝰ ſibile colligatur. Amare vero fiue amicicia ſolum eſt ra⸗ tionabilium animoꝛũ. Pꝛoinde cum ſtupido qui ama ri ſe neſcit neq; ſentit aut amare neſciuit qui amoꝛiſ hu mani rationabilis atq; chꝛiſtiani pꝑenitus iura non no/ uit:nulla eſt amicicia cõtrahenda:barbarus eſt. Diſcre tus amatoꝛ ei cui amare non ſapit nõ intelligitur chꝛi⸗ ſtianus amatoꝛ:eo ꝙ chꝛiſtianus non nouit amoꝛẽ ap⸗ ponere ſtupido. Epule apponunt᷑ ſepulcro.margarita pᷣ cioſa pꝛoiſcitur inter poꝛcos.honeſtum canibus datur. aſcenditur ſuper moꝛtuũ equum.quieſcit᷑ cum cadaue re.locutio fit cum muto.ſurdo irrogatur ſcientia.para⸗ wla dicitur ſtulto Ut quid perditio hec Amoꝛ ammi nõ ebet in vanũ effundi.Pꝛohibet alibi ſapientia cũ ſtul to amicicie fedus dicens:ſatuo non eris amicus. Vi⸗ gent multi pulcritudine coꝛpoꝛis.eloquentiam vident habere inſignem. pollent diuitijs.nobili pꝛoſapia ſi unt exoꝛti.quos ſi poſſes introſpicere ſtupidi ſunt et ſtolidi rationem amoꝛis penitus ignoꝛantes:eius non intelli gentes virtutem. Honeſtatem vero amoꝛis qua oꝛnã⸗ dus eſt amoꝛ que ꝑſeuerãdi dat cauſam:exilio tradide⸗ runt. Hi cum inertia fouentur in lecto. tempus irrecu perabile exponũt ꝑditioni:ſubuenire in neceſſitatbus neſciunt qui alioꝛum non ſentiunt paſſiones. compa⸗ ti non nouerunt quoꝛum amicicia melioꝛ eſt ſepe noti⸗ cia beſtiarũ. Et tale noſcitur cum ſtupidis amicariqua⸗/ le cum ſtatuis velle fedus inire que mẽbꝛa vident᷑ habe re.ſenſus virtute carentes. Habet amicicia delicatiſſi⸗ mum ſenſum in animo amicoꝛũ yt alter alterũ ſentiat et affectiões ſimiliter et paſſiones vnius ab altero ſen tiantur. Et pꝛeuentiones oꝛdinat fieri amicicis: et pui / dentiam acuit ad dæcentia et iure cõpetentia neceſſita/ tibus amicoꝛũ. Non enim expectat auditũ:ipſa inueſti gat.non expectat verbum querens.ipſa tribuendo pꝛe⸗ uenit ſi adeſt optata pꝛo amico facultas.ſi vero deſit ge mit et cõpatitur et magis ſepe in animo punitur qᷓ; in coꝛpoꝛe aut in animo ille qui patitur In his maxime dq ſunt chꝛiſtifere latrie:bene ſentientẽ opoꝛtʒ habere ami. cum.Et amicicia chꝛiſtiana nititur ad hoc copulare be⸗ ne lentientes:quandoq; vero facit ſi non ſint inſen ſibi les.Refugit omnino ſtupidos ⁊ indociles.dociles ſi do cti non ſint etiam quandoq; deuitat ſi nouerit eos aliũ de poſſe doceri:et ſe teneri nõ nouerit aliquo debito vel mandato inferre doctrinã.Non querit docere amicicia. impetuoſa eſt amicicia et ſtatim fertur in frui.frui vro non poteſt inſcio:qᷓ;uis aptitudinem non habeat omni no ad ſcire. Hocere autẽ 11 peminentia eſt. Equalitateʒ amiccia querit qᷓ;uis non imprimat᷑ doctrinaliter amo ri:tamen ſe niſi ad cognita non extẽdit. Opoꝛtebit igik omnino eſſe in vtroq; cognitionem: amandoꝛum ipſo rum et extra ipſos poſito⸗um. Amicari volens non va⸗ cabit ſciolis impꝛimere ſi poteſt inuenire pꝛouectos in⸗ ter quos ſtatim oꝛtur frui:et fit ilico reuerberatio ani⸗ Liber quintuidecimus moꝛum. Tlbi wro non inuenerit pꝛouectos ſcientia ca ritate diffuſa in coꝛdibus hominum que amicicia vera eſt. ſuſcipit indoctos dociles.et pꝛo poſſe ad pꝛoſfectum inducit: vt amicicia debita eſſe poſſit. Sed etheos qua- ſi de ſtolidos inſenſſibiles inertes deuitabit om̃i omni amicicia remouendũ ſi aderit.ſi autẽ non aderit nullo modo micianda, Quod mõſtrat filius alius cha naan nomine ihebuſeus: qui repꝛoba interpꝛetatione pꝛeſepe meũ dicitur. Peeſepe locus eſt in quo beſtie ſeu animalia rodunt. Sed we qui fecit ſuum pabulũ beſtia⸗/ rum.et vitam ſuam ammalibus aſſimilauit deiectus enim eſt a dignitate nature quam habebat ex fimilitu⸗ dine ad deum. Elita homimis nõ ideo dicitur bꝛutalis. quia ex his ſepꝑe ſouetur ex quibus aluntur et beſtie. ſed cum feruntur motibus voluntarijs abſq; decreto ratio nis in placita:et aguntur ab ammalibus moꝛe bꝛutoꝝ ad aliud ſemetipſos non oꝛdinantes niſi ad coꝛpoꝛũ vi tam.et omnis lalbvꝛ ipſoꝛũ in oꝛe illoꝛũ vertitur epicu⸗ ream ſequentes doctrinam.ad ipſam animã et eſtectũ operis dantes omne damnum inuiſibiliter accidẽs.cõ putauerunt flabilem auram: moleſtationẽ vero coꝛpo⸗ ris extremum periculum putauerunt Qui coꝛpoꝛalibꝰ placitis atq; carnalibus delicijs dediti ſolũ his ſimiles atq; talibus dantes opem nouerunt amicos. Tlerita⸗ tis vero ⁊ virtutum inuiſibiliũ ſcrutatoꝛes in amicicig fugerunt.pꝛo eo ꝙ ſobꝛia eſt veritas:et virtutes coꝛpo⸗ rum delicijs contradicunt Munqᷓ; virtutum cultoꝛes 5 ter fragilem neceſſitatem coꝛwꝛũ curauerũt. et ſepeat tenuauerunt coꝛpoꝛa pꝛopter vigilẽ ſenſum. Nunqᷓ cõ⸗ paginabitur amicicia veritatis cum delicate fouẽtibus carnem.quoꝛũ enim venter eſt deus nullus verus erit ret de cultura conſilium. magis vero auxilium. habv⸗/ ſa eſt amicicie que contrahitur cum cultoꝛbbus ventriſ et eoꝛum loquela deſimit in fetoꝛẽ. Et ininſibilis ami⸗ 5* dig:amici nomine nõ eſt dignus. Querit amicicia ple ruq; ſecretum nullum autem ſecretũ vbi regnat ebꝛie tas.ſi wro ſinulis habitudinis ſunt amici.nomen qui dem amicicie habent:ſed lupi rapaces et aues ſunt con uenientes ad eſcã ODeioꝛi autẽ articulo deuitandi ſunt qui pꝛeſepe meũ dicũt:pꝛo eo ꝙ eſt preſepe homini pꝛo ſuis animalibus nutriendis. Zotus eſt mundus in cõ mune atq; pꝛo cõmuni vtilitate creatus Qui vero cõ⸗/ mune per hoc vocabulum meum in pꝛoprium reduxe⸗ runt aut reducere conati ſunt lucem intellectualis atq; cõmunis amicicie non viderunt neq; cognouerunt. et cellentiam eius. Et nemo in amicicia tanta ſollicitudi ne deuitandus qᷓ; qui pꝛoprietarius cenſetur. Sine re nulla poteſt eſſe amicieia vbi regnat ꝓpꝛietas et pꝛopri um diligẽs:nemini amicatur. Cui amicabitur qui vel let omnium bona in propꝛium vendicare dominium Cui amicabitur qui naturam fertilem odit pꝛeterqᷓ; ad ſeipſum. YImo inimicus eſt omniũ bona vellet auferre Et ſi nollet alioꝛum bona vendicare in ꝓprium: dapſi litate carens iure non habet amicum zꝛoprie ꝓprium eſt amicicie: libens dapſilitas Et qui effundit ſibenter amoꝛem quod exterius eſt retinere non nouit. Quiape rit animum:aperit et teſaurum. Relatiuum nomen eſt qõ dicitur amicus eſſe vero relationis totum ad ali ud eſt. Nihil igi habet qui ex chriſtiana iuſticia eſt ami amicus. Suſpirabit ſedulo ad deum ſuum 2 de ipſo ve lut fidelis cultoꝛ ipſius ſepe loquetur.⁊ cum amic que quoddam genuſ hominũ vlut ſumma peſiis ab — cicia ⁊ inter inuiſibiles agitur:et pꝛopter inuiſibilia ing ciatur atq; pdurat Incoꝛruptibilis eſt incoꝛpoꝛea: et pꝛopter hoꝛum contraria nunq; fiet Caſtrimergus de uitetur venereus depellatur.qui ſiudet calicibus exotã mnpn re onto⸗ corpei kur epiqn Aeteftecti cceg.65 Wocor lahra bis fmnſes 0,Venn Smnamniceg tutes Ce nalltor tetſepen nczc ſbootibs Wrußserie Nipoe hamic are⸗ umTheh busnnl ſbligenn uiſbiluin koporaet mnerodr Cbosri Grm⸗ egntete omengri Pfunteon tonciſnt vmminipe⸗ Csncd veroco;/ hrecure/ alisatg; gerunter ollatuci Hier etpropen rgti mimiem etzil rauſerte ndarf Prum ſbener Qliae hotnen nitdi. GKomt eus ad ſeipſum:ſed ad amicum. Nemo niſi per impꝛo⸗ pꝛie ad ſeipſum amicus vocatur:cum amicicia duoꝛum requirat conſiſtentiam animoꝛum. Ad ſeipſum homo quilibet eſt:ad alium refertur amicus.ꝛzoinde propꝛi um ſuo damgare iure omnem abiecit amicum. Jure alio altioꝛi pꝛopꝛietarium et non dapſilem omnis ami ciciga maxime chriſtiana condemnat. Etenim quis reiꝰ- publice crudelioꝛ noſcitur inimicus: nihil tantum rei⸗ publice aduerſatur:qᷓ; in rebus aut honoꝛibus et domi⸗ nationibus retenta ſiue queſita pꝛopꝛietas. et incom⸗ municabilitas eoꝛum que a ſummo pꝛoueniunt:aut eo rum que in oꝛdine viuendi atq; gubernandi rempubli⸗ cam ab hominibus conceduntur. Moc ſepe conſtituit tirannos et reipuluice deſtructoꝛes. Quo igitur iure quis amicabitur ei:qui reipublice aduerſatur. Inimi⸗ cus omnium eſt:qui huic amicus efficitur. Inter pro⸗ pꝛietarios amicicia eſſe non poteſt.quia non eſt relatio animoꝛum et rerum:que ab amicicia ipſa ſtatim cum incipit generatur. Nam ſicut eoipſo quod eſt paterni⸗ tas ſiue filiatio eſt pater et filius.et realis relatio inter eos:ſic ilico cum eſt amicicia amicus eſt et amicus.et ea lege qua ſunt ad inuicem referuntur. relatione reali et rerum iuſta dapſilitateAc per hoc non dixerim ami⸗ ciciam viſibilium et coꝛruptibilium rerum glutino con ſtrui:ſed atteſtatione firma deſanctio.vt nullus ei ami⸗ cari velit qui amicus eſſe non vult. Penitus ſaneami - ciciam negat:qui ſua non cõmunicare contendit.Kmis cicia iubet amicos iuſte inuicem releuari. Juſticia chꝛi⸗ ſtiana lucidius clamat:vt indigens ab habente requi⸗ rat.Nam ſicut largiri amicabilis eſt voluntatis:ſicexpe tere ob indigentiaʒ eſt iuſte neceſſitatis. Equaliter igi⸗ tur in amicicia ſi aderint tolerentur donatio libera ?⁊ cx petitio iuſta:ot quos delectat donare non pudeat expe⸗ tere cum indigentia pꝛemit:et quos iuuat expetere ne- ceſſitate pꝛemente.libeat dare cum altex petit et dandi copia ſuppetit. Pꝛoinde qui pꝛeſepe meum dicunt:in ſpeculum amicicie non aſpiciunt. Et cuius pꝛopꝛie pꝛo⸗ pꝛium eſt communitas:ei aduerſatur deteſtanda pro/ pꝛietas. Ygitur cum auaris nulla ſit amicicia cõtraben da. Inter auarum et largum cõuerſatio eſſe poteſt. nul la amicicia vera. Et ſi pꝛopꝛietarij atq; auari amiciciam inter ſe fouere videntur.aduertat qui nouit.quoniaʒ ta lis eſt ipſoꝛum amicicia ſicut latronum atq; pꝛedonum qui vnanimiter in pꝛedam inſiliunt.qui cum diuidunt gladio ſe confodiunt: Capitulum. VII Vſticia chꝛiſtiana que ab omni virtute ſeu i actibus eius auertit impertinẽs: omne ama rum amicicia velut impertinẽs reſecat. Q&5 ſigmiſicatur in eo ꝙ cum amoꝛreis prohibi⸗ tus eſt dei populus amiciciam aggregare. Mihil enim deus pꝛohibet:niſi quod eñ virtuti ac moꝛib eius ad⸗ uerſum.Amoꝛrei amari interpꝛetantur. Amarum ve⸗ ro pꝛout inoleuit in vſu eſt guſtui diſſuaue:quod aduer ſus dulcedinem bellum habet. Sed accõmodato voca bulo amarum dicitur. quod muite ſenſus coꝛpoꝛis pati tur et noſtre opponitu woluntati. Homines ſiquidem eo ſenſu dicuntur amari quo eoꝛum conuerſatio eſt ſi⸗ ue cognoſcitur diſſuauis:et impoꝛtuna hominibus ſit aut irrogant.vnde hominum animi amareſcant.?ma niſunt omnes quinature ſuauitarezhuumamutatis dul. cedinem in ſeioſis infciunt: et impoſſibilitate detuen⸗ iad alios ſe tranſſundunt.et pꝛopter impꝛolvs mo⸗ At—m 1 — 7 — ſeri- 4 De Juſticia chꝛiſtiana res diu tolerari non poſſunt:et tolerari wlint ſed tole rare neſciunt.et multa inferre pati nulla nouerũt Om nes vicioſi ratione dictante amariſſimi ſunt.et pꝛiuan tur virtutum ſapoꝛibus. Neceſſario enim ſic agitur: vt vbi vicium ſapit virtus diſſipiat. Sed cum multa ſint amaritudinis genera ſiue hominum amaroꝛum:ad per ſtringendũ ſolũ aliqua ſuſcipienda tractaumuſ.ma⸗ rus eſt omnis homo.ſuper quem ira ſeu furia dominat᷑. . Q . N Vra eſt am mi noſtri abſinthium:venenum vero ſi ſuou⸗ erit pertinax. Et cum infecerit quem piam aut ſodales aut aſſiſtentes reddit amarum:vt nihil ſuaue mn animo habeat:nil molle in verbis eluceat.nil in moꝛibus mite ſplendeat. Amicicia enim eſt ſuauitas animoꝛũ:et mol⸗ hciem non labefactam pꝛetendit in verbis: mititatem in moꝛibus habet:Cui ergo ſuauis in animo verbo dul cigena moꝛibus aptus:qui ſibi amarus enſtit. Ire tur bulento appetitu in animo reſidente:amicicia patietur exilium. Ira et amicicia: vt ignis et aqua ita conueni⸗ unt. Sed obiectabilis ira in alium: amicicia in amicuʒ Contra naturam agitur vt due cõtrarie paſſiones ani⸗ mum hominis eodem momento poſſideant.nec in di⸗ uerſitate tempoꝛnm paſſionis et affectionis facta diſtri butio excuſabit:vt vno tempoꝛe ira in alium. alio ſit a⸗ micicia in amicum. Qui ex pꝛiſtina conſuetudine ſepe ardeſcit in iram. obuentu aliquo ad amiciciam non aſ⸗ ſiſtit. Etenim cum accenditur amicum neſcit intueri. quod iuſta conteſtatione clareſet. Nemo alicui magis ;; veritas debet eſſe amicus. Sed tali caligine ammus ex ira plerumq; inuoluitur. vt verum a falſo honeſtum Aa turpi. vtile a damnoſo. nulla ratione cernatur. PBinc pꝛo deuitatione per ſalomonem dicitur. Noli eſſe ami⸗ cus homini iracundo.neq; ambules cum homine furio ſo.ne foꝛte diſcas ſemitas eius.et ſumas ſcandalum a⸗ nime tue, VUnde ſatis aperte colligitur nemo amicus iracundo fiat et ſi ad te omnem ileruaret amicicie regu⸗ lam:et ꝙ ad tuam viſionem ab omni ira miteſceret in vno penitus ineuitabiliter te oſtendit.quia iracundus ſemper agitatur ad malum quos offendet: alios ſi ſibi amiciciam ſeruare volueris.tibi faciet inimicos. Jus eſt infallibile in oꝛdine amicicie vt amicus amici tibi ſi- at amicus:et inimicus eius tibi pariter inimicus. Re⸗ cuſabitur omnis ircundus ex ſolito:ne in amicicie gra⸗ tiam veniat.Quod ſi venit aut toleretur ſi ſperatur coꝛ rectio et leuis eſt furoꝛ:aut deuitetur.ſi deſperatur ⁊ eſt pertinax. Vbi vero aduerſus teipſum amitci furoꝛ deſe⸗ uiet aut patientiam adhibe ſine vtriuſq; damno chꝛiſti⸗ ferã: aut aſſumpta cauſa reſcinde.Nec dictum ſalomo⸗ nis ſemper accipiatur in malum cum dixit.cauſam que eit qui vult diſcedere ab amico.quia querere debet vt diſcedat bonus a malo.verus a falſo.paciſicus ab inqui eto.patiens ab iracundo. ſuauis ab amaro ſi coꝛrectio non ſequatur ad tolerantiam.et decoꝛ amicide non re⸗ ſurgat qui impꝛobꝛum eſt moꝛum, Eſt quoddam ali⸗ ud amaroꝛum genus.qui turpibus intendentes.ad hec amicos exquirùt.et quos habent grauare pꝛeſumunt. Sed diabolica non chꝛiſtiana eſt amicicia vbi aſſiſtitur turpitudo peccati.vbi moꝛum honeſtas polluitur. vbi vera innocentia condemnatur. aut ſi conturbatur iu⸗ ſticia publice honeſtatis/Alſius amarus qui memoꝛi⸗ am iniuriarum firamin qanimo tenet.beneficioꝛum im⸗ memoꝛ factus. et calculat ſepe damna ſiue impenſa. In cathino amaritudims pabulat iniurie calculatoꝛ: Fhecatox pace quieſcit. EIñ hieremyas ad hullim diceber. J. — . 1 A6ne.- 1 ℳ . —0 .— * 9 — —* — — rreS 4 4 % „ 4K——0— ,. ,„ .4. „ 4 X et illate malicie memoꝛ.iacet in lecto ſpinaruʒ/ Ommniinm⸗ vero amariſſimus eſt qui deum peccando renquit: etin .σ 11 Alliber quintuſdecimus Sato et vide qᷓ; malum ⁊ amarum eſt reliquiſſe te do minum deum tuum et non eſſe timoꝛem eius apud te Sed peius eſſe omnino refertur in pace quieſcere pec⸗ catoꝛum:pꝛopter quod deus relinquitur. HNinc yſaisgs werba ecechie regis recitans. ecce in pace amaritudo mea amariſſima. Oinnium amaritudine amarioꝛ pe⸗/ nitus pacem habere in vicijs. cum quibus omnino erx⸗ pedit habere diuoꝛcium. et aduerſus ſtupꝛum duro ⁊ i2 ceſſabili bello conſurgere:donec vicia depellantur. De uita omnes amaros nec cum eis amicicias iungas.ne ipſoꝛum conſoꝛtio tuus oculus in amaritudinibus cõ⸗ moꝛetur. vt aut cogaris videre quod diſplicet. aut non poſſis videre quod placet:et ſi non artaberis ad malo rum conſenſum penituſ non effugies ſenſum peſſimũ ſ Etiam amaritudinis genus eſt: chꝛiſtianũ chꝛiſtianice nõ amare. Alitalis anime in virtutibus radix eſt amoꝛ et ditiſſima vita honeſta dilectio:que non reperitur pᷣ⸗ terqᷓ; in campis chꝛiſtiane iuſticie zoinde qui non di ligit chꝛiſtianũ amariſſime moꝛtis eſt vaſculũ.et chꝛi⸗ ſtianum non diligere chꝛiſtianice chꝛiſtum atcz chꝛiſti⸗ ſtianum amariſſime vite ferunt in exilium. Et deflent damna vſq;quo regrediatur anĩa in patriam:vbi amo⸗ ris plantuſe vigent germinant floꝛent fructuſq; partu/ riunt in odoꝛem ſuauitatis vterq; perennis. Capitulum VII Oicicia ſane omnem aduenam et in opere te⸗ a dioſum deuitat.Cuius deuitationis edictio in Alio filio chanaan nomine gergeſeus vel gerge ſan deſignatur: qui interpꝛetatur ꝓpinquãs aduena. ſi⸗ ue eiſcies colonum.?lduena pꝛopinquãs eſt qui de ſuo loco recedit.et in terris moꝛatur aut diſcurrit alienis. Colonus vweo terre cultoꝛ dicitur:cuius actuſabſq; ni mio laboꝛe non geritur. Et q;uis poſſint interpꝛetatio⸗ nes nominum plerunq; ad bvnam aut malã partem re flecti:homiuum vero repꝛobatoꝛum a deoo nunqᷓ; debt nomina in ſanam partem cõuerti. Certum enim eſt vt pꝛemiſimus deum moiſi pꝛecepiſſe. cum talibus ami⸗ ciciam non iungi. Qui vero conditoꝛ omnium eſt atq; liberatoꝛ:mon niſi malum diſſuadet hominibus.Pꝛo⸗ inde penitus expedit huius nominis et ſimilium inter pꝛetationem ad repꝛobum ſenſum conuertere. Juſtũ enim eſt et regula pꝛefixa eſſe debet tractatoꝛibus ſacre ſcripture:vt illoꝛum nominum interpꝛetationem in ſa nam partem non vertant.quoꝛum eſt repꝛobata perſo⸗ na.quia repꝛobate perſone fruſtra interpꝛetatio nouit in bonum moꝛale conuerti.q;is interpꝛetatio bonum. ſonet Tleruntamen pꝛo miſterio et inuarietate temo rum atq; moꝛum vna et eadem interpꝛetatio diuerſuzꝰ habuit applicatum intellectum. ſicut diuina ſcriptura in littera ſimpla manens ſenſum habet quãdoq; diuer fum. quod ſacre ſcripture perſpicacibus tractatoꝛibus luce clarius patet IJdcirco ex hac interpꝛetatione perei piendum eſt cum amicicia cum gergeſanitis ſeu gerge ſeis velut cum alijs pꝛohibitus eſt dei populus omino contrahere.idolatra enim erat tota natio illa. et plura nefanda commiſerat. Sed quia nos qui moꝛaliter in tempoꝛe noſtro loquimur:opoꝛtet illam interpꝛetatio nem in ſimiſtram partem deflectere. vt deuitatiõis cau ſam in amicicia contrahenda poſſimus facilius inueni/ re. Aduene ꝓpinquantes ſunt omnes infideles qui no biſcum in conuerſatione ꝓpinquant.cum quibus opo⸗ tet amiciciã abhoꝛrere. Infideles omnes aduene ſunt e⸗ nonhe ewanm incolatuʒ ꝛopꝛius incolatuis eſt cniuſcũq; hois vt id agat qð deuſ madat.⁊id tenet QOX—ν Der- PT- Wbn . 5 202) .. N qas ipſe cõmendat. Id eni eſſe debet pꝛium rationalis aĩe:ad qð inuitat accedere. Inuitat oẽs ad fidẽ venire rẽnuũt Quia ergo fideles nõ ſunt:aduene ſunt Scri bebat apoſtolus epheſijs gentilibus baptigatis:vt non exiſtimarent ſe aduenas dicens. Yam non eſtis hoſpi,⸗ tes et aduene ſcilicet nõ eſtis aduene a deo vel ab eccle/ ſia ſed eſtis ciues ſanctoꝛum et domeſtici dei. vt a con⸗ trario ſenſu firmiter teneatur infideles eſſe aduenas. pꝛopinquantes vero qui nobiſcum cõuerſatione aut in ter nos habitatione vt iudei diſperſi aut aliqua moꝛuʒ ſimilitudine. Cum his omnino amicicia pꝛecauenda.. Nam omnis vera et rationalis amiticia colligat᷑ aliquo ſacrificio:quo colatur qui ab omnibo creditur ſummus vnus et verus deus. Pagani idola colunt nec nobiſcũ in vnius dei cultura conueniunt.ſacrificium noſtrum ſpernunt:nos vero ipſoꝛum ĩmolationes deteſtamur⸗ Quomodo ergo erit amicicia vbi anio diſparitas ſen⸗ tiendi cum in amicicia paritas ſentiendi de ſacrificio et de vno deo penitus requiratur iſſeñtiũt intellectus quia chꝛiſtianus aliter diuerſe paganus mtelligit. Diſ ſentiunt affectus:nam aliter chꝛiſtianus alirer paganꝰ afficitur. Diſſentiunt memoꝛie.quia chꝛiſtiani memo⸗ ria circa vnum deum:pagani vero memoꝛia plures de ⸗ os meditatur. Mulla ergo erit amicicie vritas vbi ani moꝛum tanta diuerſitas. cum amicicis ſit animoꝛum equalitas non ſolum ꝙ ſe diligant mutuo:ſed ꝙ oĩno conueniant in quocũq; tertio. Intellectus hominum aut conſentiunt aut diſſentiunt. Si conſentiunt:aut in vero aut in falſo. Si conſentiunt in vero.nuilla con/ certatio facta eſt amicicia intellectuum qui in veritate conuemiunt. Si vero in falſo conſentiunt. omnes er⸗ rant. Errantium autem amicicia nulla vera. Qui ſibi errat:alterius non erit rectus amicus Si diſſentiunt wrum et falſum diſſenſionis adduxerũt cauſam ꝙ di/ ſenſio intellectũũ aliter cauſat et non poteſt niſi ꝙꝓvnꝰ verum alius ſentit falſum. Et non ſolum in fide ſed in omnibus intelligbiliba et in omnibo intellectibus hec ſententia locum habet. Inde ſcripture contrarie.inde queſtionum pꝑtinaces pugne.quia in vero aut falſo diſſ⸗/ ſentiunt intellectus. Igitur omnino inimici ſunt fide lium et infideliu m intellectus.ꝙ aut nos wverũ ipſi ve⸗ ro ſentiunt falſum:aut nos falſum ipſi vo ſentiunt ve⸗ xrum. Sed de inſoꝛum falſitate non vertit in dubiũ we⸗ ra multitudo fidelium Pmiliter affectus hominum e ut conſentiũt aut diſſentiunt in amoꝛe relato. Si diſ ſentiunt:mon eſt amicicia. Si conſentiunt facta eſt aas micicia in ſépſis ad ſeipſos:quia ſe mutuo diligere vo lunt Sed adducatut illud quod wram amiciciam pꝛo bat: ſi in tertio iſio conueniunt.Si diligimus deũ illi ydolum.ſi nos vnum deum: illi ad plures afficiuntur. ſi nos vnum verum ſacrificium affectu fideli peragimꝰ ſi illi ad infauſta ſacrificia cõuertuntur.que igitur ami⸗ cicia inter animos erit vbi affectuuʒ tanta pꝛenotat᷑ di uerſitas. Etenim nõ ſolum in diuinis ſed etiam in hu manis opoꝛtet in tertio conuemre. Sepe nanq; vide⸗ mus ꝙ vnus tertius dilectus ab vno amicoꝛum ab al⸗ tero exoſus ſomitem diſcoꝛdie miniſirauit. Et veros ſeruos opoꝛtet in amoꝛe domini fiditim amicari. Et ſe “ pe diſſenſiões fiunt ex diuerſitate affectiua pꝛopter do⸗ minum tertium vel amicum:multomagis in diuinis affectuum debet eſſe conſenſus. Sinautem nunqᷓ; ve⸗ rus erit amicus emo:iarum vo lentio vel conſen⸗ tio eandem ſententiã reſonabit.Ad writatem anncicie oĩno exigit put fundatur in ammis hominũ ꝙ conſen ſio intellectuũ ſit in vero.affectuũ in bono: memoꝛiarũ in honeſto. Et pꝛimo quidẽ expedit ꝙ harũ potentiarũ — „ 2T1 R. eragn m menmo Pluresde, opbi mni mmmorumn ſel goine boffinum Muntrout Mco, peritge nnes ert Quſſi Wentunt amg de tnſſign lſeſeg n lnbtotre tmaneine urſelod oͤſur it⸗ niſe e Mriuntde l1dubtüw hommnum 1 Bidl et etd gere ro namn .on iili urter Imgni Uturamit od umina gnide . ummobel rers e wprerdy Diins nchel. lonſeni Umncce conen mnonuru tenteri de iuſticia chꝛiſtiana conſenſus fiat in ſommo vero:in ſummo lvno.in ſum⸗ mo honeſto. Nulla erit omnino amicicia veritatis: ſi de Vno deo viuo et wro et eius cultu per omnes animevi⸗ res non bene vſquequaq; ſentitur. Judeoꝛum wro et chꝛiſtianoꝛuʒ non erit amicicia recta:quia ſi de vno deo quod nos ſentimus ſentuunt. ſi de ſuo cultu atq; ſacri⸗ cio in eoꝛum tempoꝛe bene ſentiunt. tamen dereden: ptoꝛe noſtro chꝛiſto vtiq; male ſentiunt et ſenſerunt ſu per quem inflexerunt celum legis vt eum moꝛti trade⸗ rent:et wri ſacriſicij renouationẽ non credunt ſed deri⸗ dent. Pꝛoinde ſi de domino noſtro atq; redẽptoꝛe male ſentiunt: nullo iure nobis amicabuntur. Seruus ami⸗ cus inimici domini.inimicus eſt domini. Chꝛiſtian? pa⸗ ganoꝛum atq; iudeoꝛum amicus:dei cõſtitutus eſt ini⸗ micus. Nam ſi amicicia illoꝛuʒ que deum no offendũt. neq; amare poſſunt dei inimicicias generat: multoma⸗ gis amicicia offendentium.et deipo indebite ſentienti⸗ um. Inde iacobus inquit in canonica ſua. Quicũq; vo⸗ luerit eſſe amicus huius ſeculi linimicuſ dei cõſtituetur Heramplius wro qui amicus immicantiũ fuit. Nec ex cuſat ꝙ homo eſt: ſi male aut non debite ſentit de deo. Seg iſti aduene ſunt:et ſepe ꝓpinquantes nobis in ali⸗ quo. aut quadam ſimilitudine moꝛum. Mꝛopinquatio magna fit in cõmercijs. Oꝛopinquatio iudeoꝛũ habitã⸗ tium inter nos cõuerſationes mutue Amicicia fieri ne⸗ quit:niſi eoꝛum cõſentio fiat.nõ ꝙ qui bene ſentit cum male ſentiente cõſentiat. Chꝛiſtiano ſentiente cum pa⸗ gano atq; iudeo amicicia wera nõ gignitur: ꝓ eo ꝙ ab v⸗ troq; de deo male ſentitur. Ab eo ſiquidem tempoꝛe quo dei filius pꝛo humana generatione dignatus fuit carnẽ ſuſcipere.atq; innotuit euangeliũ ſanctum eius vera a⸗ micicia inter fideles atq; infideles ꝓfecto nõ potuit re⸗ periri.HNõ ergo velit qui tituluʒ chꝛiſtianitatis agnouit cum inſidelibus amicari/Cõ uerſationem autem miſip pter ineuitabilem cauſam omnino declinet p loco tem/ poꝛe atq; rebus.ne foꝛte quodam humanitatis intuitu et moꝛum aptitudie obſequendi liberalitate coꝛ noſtrũ in ipoꝛum amoꝛe molleſcat:⁊ cuʒ ceperimus amare pau liſper iudicabimus deum quare ipᷣe ſic damnat. Uult e⸗ nim appoſitus amoꝛ ſepe diuinum in amato mutare iu dicium:etiam ſi nõ mutatur delictum. Qui vero impe⸗ ricioꝛes ſunt poſſent andire ab illoꝛum oꝛe wrbum: qo credentibus generaret aliquod dubium/Qiii wro ha⸗ / bent legis chꝛiſtinane peritiam ſimiliter õuerſationem auertere debent niſi cõpulerit iuſta neceſſitas.magis v ro cum aderit charitas:ſi poſſent quempiam infidelem ab infidelitate diuertere cõuerrereq; ad fideʒ. vt pꝛimo eum der amicum cõſtituant:deinde ipᷣi efficiantur ann⸗ ci.quia gehennali dignus eſt pena qui pꝛimo ſui anteq; dei aliquem vellet amicum:ſiue qui ad ſuam amiciciam dei recepe rit mninicum Kanene tPinqſünſtes a nit ſeruntur.qui nulla peunte noticia nulla phabita expien tia velut aduene puenerunt. Sed cum ignotis non eſt amicicia copulanda:neq; cum illis quoꝛum nulla expe⸗ rientia pbabilis anteceſſit. Amicus ſecretoꝛum aperiet oſtium vero amico. Quomõ ergo nota ſecreta faciet ei: cuius perſonaʒ ignoꝛat: Motiſſima res amicicia eſt: mẽ⸗ tis notos peragit. Si omnia ſunt cum amico tractan⸗ da:de ipo pꝛimũ opoꝛtet habere noticiam. Et anteq tu⸗⸗ um auimũ qmico cõmittas: experientia pcedat pꝛobate virtutis. Hõ emuntur equi niſi pbentur:nec ammalia que ad vſum queruntur. Non dantur pꝛecia ſiue arre Pꝓ eo qð emitur.aut emptio queritur niſi erpientia pꝛoba⸗ bilis antecedat:ſi experiri cõſuetudo pmittit vt ratio q̃⸗ rit. Nemo vult in caſſum experte piſcere pꝛecium. Pꝛe⸗ cium wro nullum amoꝛe pcioſius eſt:amoꝛe wro ſoluz cõparatur amicus. Pꝛoinde nobilem theſaurum no eſ⸗ fundas in ignotuʒ: aut erpientia nõ ꝓbatum/En foꝛte dicetur. quem inueni ommbus eſt pfectus amicus. ne⸗ mo de ipo cõqueritur omnẽ nouit amiciae regulaʒ:quã omnibus ſeruare didicit vram. Adhuc vero palpitatio reſtat: ſoꝛte copulat tecum nouam:qui wteram amicici am pꝛeteꝛnuſit. Qui veterem dimittit amicum de no/ uitate aut inſtabilitate cauſatur. Elir vanus amicari ali cui nõ eſt dignus:aut pᷣmoꝛtuus eſt ſuus amicus. NMo⸗ lens inamicate viuere: cum alijs fedus amicicie querit. Nec te moueat:quia quod alteri placuit tibi ſoꝛte omni no diſplicebit. Hõ eadem ratio que alteri tibi bominem reddit acceptum. Mꝛeter cõmunes rationes amicandi aliquid in hominibo latet.vnde ſingularioꝛ amicicia red ditur vt etiaʒ virtutis pꝛobitas poſtponatur placito ſin gulari.Pꝛopinquantes aduene. ſimulatoꝛes ſunt qui moꝛes moꝛibus nouerunt:ferunt autem in ammo qð oꝛe nõ ꝓferunt. Pꝛoinde auteʒ erpedit cum talibus de⸗ rogare amiciciã aut ꝓbare:anteqᷓ; coꝛde atq; meeihuop fitearis anncum. HMincieſus filius ſyrach dicit. i oj ſiges amicum:in tentatione poſſide illum.Tentatio p⸗ batio eſt rerum:et eoꝛum que requirunt᷑ ad vſum ſimi⸗ liter et hminũ.Nrobetur homo qui ad familiarẽ ami⸗ ciciam queritur. Moneſtius eſi nõ iungere:qᷓ ſegregare cõiunctam, Amicum verum oebani anguſtia:hoc ſalo mon aſſerit. Grater in anguſiijs cõpꝛobat᷑. Cirtutisa⸗ micus ob pꝛeſſuram a virtute nõ decidet.quia duplici⸗ ter leceretur. pderet rem et famã:nec deuitaret quãdo⸗ ; pꝛeſſuram. Qui amicatur homini amoꝛevirtutis:nõ dimittet eum in anguſtijs atq; pꝛeſſuris. Mam ſi piret coꝛpoꝛe amicus:virtus ipᷣa nõ perit. Qui wero ex coꝛru⸗ ptibilibus initiauit amoꝛem. ipis heuntibus amicicia perit. Pꝛoinde dicitur. Non cognoſcetur in bonis ami⸗ cus. In bonis tempoꝛalibo atq; coꝛruptibilib omniſ we latur amicus. Ipis abeuntibus:aperte cognoſcitur q̃le fuerit amicicie fundamentũ.Auertũt ſepe faciem amici coꝛtuptibilium ab oppꝛeſſo:et quaſi nõ fuerita memo⸗ ria remouetur. Ex hoc ioh dicebat de amicis qui eum v⸗ debant oppꝛeſſum. Fratres mei me pᷣterierunt. Sicut toꝛrens ex repentinis et niueis fluuijs aggregatus cu⸗ ius naturalis vena nõ extitit ſiatim defluit. et aluens re manet inhumectatus. ſicrepente tranſit:qui er wnave cam delaturaʒ. ſed que moneta methafoꝛice re amicicie nõ fuit amicus. ꝛopinquant et adueniunt multi amici moꝛe toꝛrentiũ ex aquarum inundantium multitudine:ſed in anguſtie tempoꝛe amicicie ac amico rum alueus remanet veſiccatus. Non emas auruʒz ant argentum er coloꝛe: habent eni ſimile falſum. materia hondus potius require et imaginẽ et ſuperſcriptionẽ: ſt ad curſum ſunt deuoluta monete.Mõ reſpiciaſ in hmi ex ne blandam fſaciem nõ moꝛes exarte facetos:nõ foꝛinſe in homine amicando perquire.Qui vero pꝛudẽtes ſunt: nouerũt ſepe qð in puerbijs ſalomonis dicitur. Quomõ aquis reſplendent vultus pꝛoſpicientium: ſic coꝛda hominum manifeſta ſunt pꝛudentibus. H Capitulum Ix Vnes ſirmiſſime accidioſi ſunt in amicicia re⸗ o pꝛobandi: qò ex alia interpꝛetatione gergeſan . aperte colligitur. Eſt enim eijciens colonũ cul⸗ toꝛ terre colonus dicitur qui operando lalvꝛat:qui eum eiſcit abrenũciauit latvꝛib. In tentoꝛio quieſcẽs latitat in cauerna pigricie.ſubvmbꝛa doꝛmit: in ſecreto damna te remiſſionis. DHelicatus amicus nemini gratus:que⸗ rit omnino amicicis in euentibuſ actuoſos. Amicicia de licata ꝓpter homines indigentes nõ cadit:nõ enim ſur⸗ git cum indigentia pꝛemit. Quod pꝛemat eos neRa „ –— E-l En fFt SD Liber rium eſt:qui mundi huius habitant incolatum. Habi⸗ tatio terrena miſera eſt. et ſemper agitatur peruerſis la⸗ wꝛes doloꝛes defectus habet certiſſimos.quietes incer⸗ las.ſuaintates dubias: pfectus inſtabiles ex quip opoꝛ cebit actu euigilare amicum dei qui patitur.xet ſtudio a⸗ mimiaptitudine coꝛpoꝛis ſubire lawꝛes. et nõ ſolum re⸗ rum ſed coꝛpoꝛum cõmunitatem amicicia facit: vt ſi pe⸗ de vnus deficiat ꝓ ipſo ambulat pes amici. ſi manus al⸗ terius altera officium debitum agat: ſi ocuius eruetur aut caligabit: qui videt oculus erit amici. aluri ſurdeau diens omnino ſubueniet. Elinguis factus lingua indu gebit amici:pᷣdominante infirmitate in vno alter lub ſubuentõne diſcurret. vno qumodolibet carceri tradito alter pꝛo remedio vigilabit ad oſtium vno ſuſtinente in iuriam alter ꝓpulſare conabitur. Hec penitus actuoſuʒ querunt amicum. Mulla nanq; iuſticia chꝛiſtiana cõce⸗ dit:vt p his euentibus relinquatur amicus.Non enim reliquendus: quouſq; deſierit eſſe bomo et ratioms cõ⸗ poſq; virtutis. Sola enim moꝛs hominẽ ſoluit:que ani mam alienato coꝛpe. um examinato coꝛpoꝛe nulla eſt amicicia retinenda.excepto ꝙ chꝛiſtianice tradatur debi te ſepulture. Rationẽ ſoluit fatuitas ſiue cõtrarius er/ roꝛ:que ſi incurabilia ſunt. amicicia omnino ſoluatur. .um fatuis atq; errantiby iuſticia phibet amicari. et fir matam iubet diſſolui virtutem vicium ſoluit. et de fini bus hominis pulſat. Ab animo pꝛoꝛſus exulet amicus: a quo exulat virtus. Si vero pꝛo quibuſcunq; cõmuni ter in coꝛpoꝛe accidentibus: nõ eſt relinquendus amicꝰ. niſi ſpe coꝛreptionis expectaretur interdum:igitur aba⸗ micicia repellatur inerxceptuate omnis ocioſus.ſimul in animo ſe amoꝛe foueant:coꝛpoꝛe vero quieſcant.Oum⸗ taxat qui potioꝛ eſt coꝛpoꝛe alijs amicis ſiue ſubſtantijs guintuſdecimus lingua in cõcilio lbono Gerus nõ remouet iram: ſed ac⸗ — cendit in paſſo. Gerus omnes occidit in lingua. in ani⸗ — mo vero Ham alte hentit ach agelari ſi decem miliũ bominum vires adeſſent in coꝛpoꝛe: n poſſit tam alſte ferire. Ferus benignuſ crudelibus:pijs autem omninda crudelis. Gerus autem afflictionẽ affſicto deſolationſe veſoſato oelectatur inducere.viduarum ſpupilloꝛnſegẽ⸗ ereaſt paſſoꝛũcauſam videre rennuit cõpati neſcit.⁊ lachꝛymis placari atq; inclinari ommino negauit.vtitur irremediabilibus armis: et cum tangit Wellet tranſfodere. Gerus.nature atq; ſacramentocon⸗ temnit deferre. ferrum ſerum ſemper poꝛtat et innoũãt ferus.Crudelia ſunt viſcera eſt per. feritur õs fert in lingua ferus.ſed inter dum ſuauia:vt ferius feriat. GFerus vitam feram. fero/ ſos moꝛes fert ferientibo ſe ferus.Ferus furẽs:generis um animũ fert ſemn pꝛopinquitatẽ abhoꝛruit. ꝙerus nõ ſubuemt. ferus hõ?/ rea tempoꝛe neceſſitatis claudit.ferus innocentiaʒ odit. ferus dilaniat.ferus pereutit.ferus expoliat.ferus occi/ dit.ferus in occidendo cõſentit:ferus cum feris dmoni bus ſociandus erit.nunqᷓ; cum hominibus amicandus Subijcitur beſtijs homo a feritate deuictus.nõ natura ſed animi ꝑtinacia et immanitate moꝛum.Ferus liben⸗ tius ad mala facienda q; ad cõuiuia pergit: ad turpia ad eſcas. Sanguiſſuga inſatiabilis eſt:ex ſanguine pꝛo cul odoꝛatur bellum. Ferus ſolum ſiſtitur ab omnixotẽ? tia:et ab impoſſibilitate ad mala ſuſtinet moꝛa un⸗ feritatie in veteri teſtamento et in hoſtijs gentiliũ mul ta ſunt exempla:ſed nulla peioꝛa qᷓ; que a chꝛiſtianis fa⸗ cta ſunt tempoꝛe chaſtianoꝛum.yrannides parcialita ſpiciantur et interrogentu mullum feritatis genus in minus valentiſe atq; ſuos accõmodet/olonum eicie tes etiam ſunt qui de ſuis lawꝛibus viuere nolunt.ſed per turpia et violentias furta ſiue rapinas falſitates at⸗ qʒ vſuras inedia vitaʒ captant. Hoꝛum ſicut mala que faciunt eſt amicicia fugienda: etiam ſiad iſta turpia nõ requirant. Capitulum X QLiud genus hominũ in anucicia deuitanduʒ in a alio filio eueo nomine deſignatur:cuius inter⸗ pꝛetatio plenitudinẽ mali poꝛtat. Euei nac in⸗ terpꝛetantur feri.feroceg xeſſimi colligẽtes lapides: SEe ricrudeles vſitatoxocabulo et poteſtate male agendi di cuntur. Et feruntur moꝛe ferarum:motu omni ratione pꝛiuato.erus eſt qui ab omnibus animoet moꝛibus ſ õinde Hmãaeël aſpe RhE Vro cotradicit. Pꝛoinde Hymmael apel latus eſt ferus bomo.quia manus eius cõtra omnes et manus omnium cõtra eum.Feri ſunt omnes homineſ. qui efferato amimo viuunt:quibus melius eſſet coꝛwꝛe fieri efferato. Multi natura Hawmimeckantrne Kta viuentes:et moꝛibus in alio id agentes.erus animuſ indulgere non nouit.ſepe fingit tum intallibiliter trucidet. GFerus nõ placatur muneri⸗ us: acqineſcere pꝛecibo ne rus gaudet ſanguine in certamine fuſo. Claleſeticim audit homines in ho⸗ mnes ſeuientes. Ferus ſemper noua machinatur to⸗/ menta et nõ ſaturatur crutiatoꝛũ lenis:et nihilopendit Hhminũ vᷣſtam. Gerus ſemper auimo ferit. Ferus ſine cauſa litẽ inquirit. Gerꝰ fer et cõtabeſcit animo ſi non ferit:et non cruciante cruciatus eſt Ili. Nerus ſocius de monis:qui lapſis requiem nõ cõcedit: Ferus nunq; ſẽ ad picula obicem:ſed pꝛeuinʒ facit. GFerus dole 1 mine mala cauentur.gerus maledirit omnem pecutie tem incaſſum:benedixit autem qui ſignanter tranſuer/⸗ berat. Ferus expedite ni i ad malum cõſulit: eius liga uenitur nõ actum.Noui demonũ pꝛe omnibus eſſe fe⸗ ros.feꝛioꝛes atq; ſimilioꝛes collegas:quoꝛum amicus. ſciat quia demonũ eſt qmicus. Igitur cuʒ feris homini⸗ bus ſicut cum feris eſt amicicia ſocianda. Quoniã ami cicia initium eſt animnoꝛuͦ et manſuetoꝛũ amabilis qua litas.Almiceicia animi refugit feritatem. velut totius ſue cõſiſtentie omnino cõtrariam:et ſui regni atq; dominij emulam.Amicicia nõ nouit iniuriam:pinde necrepen dere nouit. Amicicia nõ hoſpitatur in domibus feritatiſ⸗ pacatum eſt hſpicium eius.Abhoeret amicicia truces: nec aſſiſtit animts efferatis. Amicabilis in viſceribo pi⸗ us:et moꝛes habet iure tractabiles. Pius et ferus: hbo⸗ ſtis et hoſtis. Vnter hoſtem ? hoſtẽ amicicie ſella ſubuer titur. Moꝛscractabilis et furens vita:ignis ⁊a aqua. In Vlt bꝛeui ſermone ꝑſtringam.ad ferum vera amicicia eſ ſe nõ poteſt:imo penitus eſſe nõ debet. Feroces referun tur ad coꝛpoꝛa tantum. vt feri ſint animo ſemꝑ.quãdo⸗ q; vero et coꝛtoꝛe feroces et intelliguntur.ſed magisa⸗ micandum eſſet cum fetentib infirmantibus coꝛpoꝛe: qᷓ; cum ferocibus malis. In ilis coꝛpoꝛa:in iſis moꝛes infeſti penitus hoꝛroꝛi. Nefandioꝛi per omnia interpꝛe⸗ tatione ſunt euei.in amicicia declinandi: peſſimi nanq; interpꝛetantur. Peſſimus eſt:qui in malo nõ poteſt de . terioꝛari. Peſſimus eſt:aui aſcendet turrem nequicie. qui attingit apicem mali. Peſſimus eſt:qui ab ea quali ſuit inficitotum totè ſe dedit. RPeſſimus eſt:quip poſſe nullum malum dimiſit in hauſtum.Legitur ꝙ ſodomi in iuuenes homines q in pulcherrimas mulieres. Sʒ T — alereelatrocſila anorici dominandi libido ſi circum ter ignem ⁊ aquam que ſit cõuentio exꝑientia loquitur tate bona qua deficitpfecit extremũ:et ad eaʒ qua diſſo te peſſimi erant. Peſſima res erat ꝙ magis inſaniehat pena oſtendit:qualis eoꝛum peſſimitas fuit. Deſſimus eſt:qui ſeipᷣim violentat ad malũ.Peſſim eſt: qui adin⸗ uentiones et nouitates adinuenit in peccatis. Unde ſtne wpulus dei cõminationem accepit a moiſe in deſerto: ꝙ manere. Sed cõtrario:ũ nulla intrinſecatio:eoꝛũ ſub⸗ nan pꝛopter adinuentiones peſſimas in peccatis eſſet perdẽ⸗ ſtantia et qualitate manente.Mõ intrinſecat igms aque INIn dus.Aldinuentiones peſſime in ccatis ſunt.cum quis nec aqua igni.MHõ intrinſecatur nox diei aut dies nocti. nan⸗ Heeter aſueum maſo:uũ mnſurgentiim a natura coꝛrupta lux in tenebꝛas nõ ingreditur. nec tenebꝛe in lucem.o⸗ nn per ſubtiles et ſedulas adinuentiones ad malum cona⸗ poꝛtet ꝙ vnum maneat alterum abeat:et alteruʒ depel⸗ ONe tur. vt plus velit facere ac inuenire ſuaſus a malicia pꝛo latur ex altero.Habentia ſimilitudinẽ aliquã cõmiſcen⸗ N paiaiq; cõmotus a fragilitate aut coꝛrupta natura. DPeſ- tur. vt aqua et vinum et quãplures liquoꝛes. et aliqua nnt ſimusigitur qui ſempad extrema vicioꝝ accedit.Deſſi genera metalloꝛum et hoꝛum ſimiliũ:quauis neq; ha⸗ ün mus eſt.cui ſi ad aliquod malum agendũ deſit aliquan beant ſimiles qualitates. cõtrarioꝛum wero nulla com⸗ ngt do facultas:ad nullum tamẽ væeſt iniqua wolũtas. Peſ mirtio in talibus natura reſpuit:magis vero in intelle⸗/ N, ſimus eſt. in quo nõ eſt aliquod rectũ in animo ſiue mo ctualibus virtutibus atq; bonis chꝛiſtianis moꝛibo di⸗ NNn e nbus inuenire. Peſſimus ſxondet faciliter fidẽ: vt ma nina iuſticia cõtradicit. Nam intrinſecatio cõtra nature ANhin ioꝛem inferat fraudem. Hoꝛum doctrinabat ſa omõ ca⸗ oꝛdinem.inquietudinem ſepe parit. Clapoꝛ intrinſeca⸗ dinter uere amiociam:nequiciam eoꝛuʒ declarans. Qui relin⸗ tus terre contra oꝛdinem ſue nature:terremotum gene h.ke, qunt iter rectum:et ambulaãt per vias tenebꝛoſas. Qui rat cum erumpit:in aere vero denſitatem nubium in⸗ enens wro letantur cum malefecerint:et exultant in rebus peſ tercluſus aut tonitruum aut choꝛuſcationẽ parit. Peſ⸗ nd. ſimis. Nam qui exultat in malo malus.ᷣ in peioꝛe peioꝛ: ſimum ſi includatur in optimo ſi optimũ includatur in voci, in eſſimo peſſimus eſt. Et inter ſeptem que dominus peſſimo.aut vnum cõuertetur ad reliquum. zut hartir Raci⸗ odit boc muneratur. Et coꝛ machinans cogitationes nent inquietum: quoniã hecoꝛdo nõ patitur. VUbioꝛdo — nan En imas. Meditatur atq; machinatur cogitationes peſ ſbi quietẽ eſt neceſſario adeſſe, Colligentes lapides eos (. GU Hancus imas.quicircã im humanum a iquid atq; imperti⸗ inſinuant qui verbis duris alios dilapidãt:ac animi du 6 — nenercepto ꝙ carnẽ aſſumpſitmachinatur:et aduer⸗ rici perſequuntur. golligunt lapides qui lapidare wo⸗ ten ſus chꝛiſtum humana ratione coͤſurgit. Ylle machinat lunt. Colligunt lapides qui ediſiñcare in mu ndo iſtolcõ ri peſſimum qui ſine a onm Wlo ſubuertere nititur certant. Edificatio lapidum ſignum eſt ſupbie: indeie⸗ nind pꝛorximum. Ille machinatur peſſimas cogitatõnes.qui ctabile querit ediſicium facere.Colligere ad edificiũ la⸗ mmie ſemp cogitat quomodo ſtatuatur iniquitatis thronug: pides negatio eſt moꝛtis. Difſicile moꝛi credit qui edi⸗ nchv⸗ et virtutis ſolium Tiuſticie cathedra ſubuertatur/Cũm̃ ficat.Colligere ad edificium lapides:rebellionem fecit. his omnino amicicia nõ eſt ferenda. Neceſſe fit gmmtus Qui wero edificando exceſſit:cõturbauit rempublicam lümu vt hic aut alibi deꝑꝛimantur:qui ad ꝑſſimas amicicias Collectio lapidum inſenſibilium aggregatio:et ad duri unoſn copularuntCgitur palipomenõ. q ioſaphat rer inda ciam fit aceruus. Colligit nanq; lapides:qui ſe materia ncillta poſt multa bona opera iniuit amucicias cum ochoſia rege libus atq; pꝛementibus onerauit. Gertur in pfundum ncrcumn iſrael:cuius opera fuerunt peſſima. Et particeps fuit vt aque lapis pꝛoiectus ne colligas ſubmergentia mentẽ. dennsn faceret naues que irent in tharſis:feceruntq; claſſes in Ad hec ſcriptura dicit. Qui ꝓijcit lapidem in volatilia: eſſeſen aſyongabar. Pꝛophetauit autem elyeſer filius dodaym deiecit illa. Collegit quiſq; lapides:ſi quis in animo ver S. Namns. de mareſa ad ioſaphat dicens. Quia hâbuiſti fedus cũ bum durum emiſit oꝛa in volatilia. id eſt in bomines cõ PPpnin ochoſia:percuſſit deus opera tua:cõtriteq; naues.nec po templatiue viuentes. qui niſi tantum ꝓ eſca non decli⸗ noniam tuerunt ire in tharſis. Ecce deſupꝑ omnium inſpectatoꝛ nant ad terram.et pſecutus eſt eos atq; pꝛopellit dep⸗ dbis gun⸗ emonſtrat.q;tum ſibi diſpliceat cum peſſimis amicari pꝛijs finibus.Cuʒ his nulla ſit federatio amicicie.ðſi au totingſe qui non ſolum peſſimi ſed etiam eſtruxit opera cõſele — tem fuerit abrogetur. DBDWUWD Gdnimn rati zmnc Rechi aliquaſi moꝛa ſimt ammus: vt no⸗ ſettn tus fiat peſſumus. Et in quo penitus amicus peſſimuſ H Capitulum XI 1öriatt ochoſias refertur. Quia ſecutus eſt peccata paterna ſi⸗ Enus aliud fugiendum in amicicia in filio no⸗ n tmees. militer et materna. Peccatum grande inter cetera fece B8 mine arat lxo cõpꝛehenditur. qui longitudo co, ſ dhh ſeenppit rat achab pater eius.qui vineam pauperis volebat au⸗ Eelenaifffermeratu tatur. Eſt eternitas:eſt et longi ſeorbo ferre:et cum aliter nequiret cõſenſit in moꝛtem eius:at tudo. Etermitas in alia vita:longitudo in iſta conſiſtit. 2,, 4. laſcbuer q; poſſeditadoꝛauitq; idola. Mater wro eiug ſuo tempo SBi eternitas cõſulit:cõſideretur p eternis. Tongitudo = . au In re inuenta eſt peſſima mulierum. pſequebatur enim ꝓ⸗ pꝛo longis tempoꝛalibus atq; tempoꝛibo conſult. Plu⸗ c=.- — — 8 ſogentu pixtas domini.et falſos ꝓphetas tuebatur atq; fouebat: . ra ſunt vtiq; cõſilia quomodo vita trahatur in longum/ mer —- gincuc quoꝛum impietatem ochocias animo ⁊ operibus ſeque pꝛofuit ſi poſſit ptrahi ineternum. Cõſilia multa fiant: ferun batur. adoꝛ auit baal irritauit omnium creatoꝛeʒ: quod quomodo viuatur in vita beata. IYnuenitur cõſiliarius anüd eſt iniquitaſ marima. Sequebaturq; weſtigia illius qui ad euadendum tempoꝛales penas: rarus qui ad euaden nugen pꝛeuaricationẽ et idolatriam per auctoꝛitatem regiaz et dum eternas. Inuenitur pꝛo vxoꝛeſmnõ pꝛo virtute. pꝛo n. iniquã indurerat pꝛimo in populo iſrael: cuius ioſaphat lucro rerum mion meritoꝛum:ꝓ honoꝛibus perfuncto⸗ n factus amicusextitit punitus in naſiibus nauigantib- rijs ſnõ pꝛo eternisp ſanitate coꝛpoꝛis.rarus pꝛo ſanita foma . in tharſis pꝛo auro ophir.Tharſis exploꝛatio gardij in⸗ te mentis. Cauendus eſt omnis n e ad amiciciam aſci⸗ uune terpꝛetat᷑. Naues ſtudia ſunt ad aliquod arduum ope-· ſſatur.qui ſolum nouitp longitudine ꝛum dare m randum. Pꝛoinde illoꝛum omniũ ſtudia qui peſſimis conſilia Etenim auertet hominis m ntem:ab his quo nt amicantur/oiuina vindicta franguntur: ne in exploꝛa⸗ rum penitus nõ eſt finis. Qui ſolum tempoꝛaliter con⸗ nan tionem veniant infallibilium gaudioꝛuʒ. Idcirco nulli ſulit:non pꝛo eternis ſed ꝓ tempoꝛalibus queſiuit ami⸗ bue rrtatur in dubium quin peſſimuspeſſimabit amicum cum. Idcirco dixerim nulloꝛum veram fuiſſe amiciciã: une⸗ vt eius participiõ pꝛematur animus.ne figatur in regio qin non tradiderunt aut queſierunt eterna. Nempe iu⸗ iptoſe ſe iilavbi vraſunt gaudia. Jait oinimocte peſmmo/ ſticia chꝛiſtiana. re ſpectu eternoꝛum marime ligat ami⸗ ſſcont rum amſcia repelſatur. Dptimũ eſt in moꝛbus ami,· cos: ad hoc enim iubet diligere inimicos. Proinde ſepe ſaniehi cicia. Optimum et peſſimum nõ habent legem glutinij accidit inſpecta lege credulitatis chꝛiſtiane. interuenien neg. Dj Optimũ et peſſimum nulla iuſncia nectit.Amicicie p⸗ te amoꝛe charitatis chꝛiſtifere.vt amicus de amici moꝛ⸗ ſn pꝛium eſt intrinſecari ad animos amicoꝛum:non extra te nõ deleat:credens ipᷣm in eterna deduci. ipo inerer⸗ de iuſticia chꝛiſtiana -K= r. r Fr- iber na deduci.et ipo in eternis pariter in domino frui. Nec non amicus amat bonum amici:quis ad ipm bonuma⸗ liquãdo nõ poſſit. ultotiens et ꝓcurat et ad deuʒ gra dum pꝛouehit: ad quem nõ poſſet aut vellet attingere. Non curat amicicia graduum altitudineʒ;: dum animo⸗ rum credat equalitatem. P οde chꝛiſtianus amicus nõ gaudet hic amicari ſi amiociam dei ſperat eternam. nec multipendet pꝛeſentiã ſi pꝛemoꝛtuus illuc ingredi tur. vbi erit libera in omnibus amicicia. in ſ ſent ia crea⸗ toꝛis εNitι—túα oRINO tiDi duitaxat terrenoꝛum cõſultoꝛ:queratur omnino qui ſciat et valeat ad eterna cõſulere ſimiliter et pꝛeſtare auxilium. Inde dicit ielus filius ſyrach. Pacifici ſint tibi multi: et conſiliarius ſit tibi vnus de mille. a xcum omnibus eſt habenda. ſecd cõſiliari? amicus ſi vnus de mille:ſit vnns electus ex mille. Millenarius numerus eſt: vltra quem nõ pgre⸗ ditur miſi rephcetur. Sit vnus qui ad vnum den cõſu⸗ lit:qui ad eterna te dirigit qui te poſſidere poſſit in deo. in quo nõ perditur ſi moꝛitur am cus homo: ſed rarus eſt. ſingularis eſt. ſicut vm in mille. Iſta multitudo cõ⸗ ſulit ꝓ longitudine valde bꝛeui:hiuſmodi amicus quipꝓ eternis ↄſulit omnis bom medicamentũ poꝛtat. Elnde ſer iptum legitur. Amicus fidelis:medicamentũ vite immoꝛtalitatis. Et qui metuunt dominũ inuenient il/ lum. Ecce qualis eſt fſidelis amicus medicamentũ vite Oꝛdinat iſtam vitam officiũ aſſumit medici wrus ami cus. dieram a nociuis imponit. purgat verbis. et aſper ſepevidetur dulcis in malis ſemp amicus nõ dicitur x rus:quia dum adhibet curam in moꝛibus etiam ad im / moꝛtalitatem poꝛdinat. Qui vero ꝓ tempoꝛe perituro⸗ rum longitudinẽ cõſulit amicus eſt tempoꝛis: et nõ p⸗/ manebit ſi nubilum tempoꝛa paterẽtur. Minc dicitur. Eſt amicus ſcom tempus ſuum:et non permanebit in tempoꝛe tribulationis.Amicus igitur tempoꝛum in hoe tempoꝛe deuitentur: ne foꝛte ad eternitatem beatiſicam atempoꝛe infelici puenire nõ ſinat. Tempoꝛales amici ad eterna ire retardant: et multo impedimento fiunt: ne celeſtia capiamus. Quoꝛum vox de humo et coꝛ ter/ rena inſultat: neſcit cõſulere pꝛo eternis. Nec quis da/⸗ bit alteri cõſilium: qð pꝛo ſeipo nõ accipit. Et ſixerbo di cet:cõtrarium oſtendit operibus. Operum autẽ muta⸗ tiua fit in hominibus amicicca. Caapitulum XI 2 Miqua plyreſeoꝛũ generatio non recipiatur ad i amiciciaʒ. DHominus enim iubet imo pꝛohibet qui nouit iniquam. Interpꝛetant᷑ enim plxre⸗ ſei ſeparati ſiue diſſeminati. Elnit amicicia nõ ſeparat. Heparati atq; diſſemnati od amiciciam nõ cõueniunt. Et q;ʒuis poſſit vtrunq; in lonã partem reflecti.nos ve/⸗ ro cogimur omnino in malam:pꝛo eoꝙ repꝛobatus eſt homo.cuius nominis agi interpꝛetatio. Separati cuʒ quibus amicicie nõ tractande ſunt omnes quia religio ne chꝛiſtiana receſſerunt et apoſtatauerunt a fide.in o/⸗ mnibus eſt inutilis factuſ. Salomon dicit. Homo apo ſiata vir inutilis graditur oꝛe puerſo annuit oculis ſte/⸗ rit pede digito loquitur. pꝛauo coꝛde machinatur malũ: et in omm tempoꝛe iurgia ſeminat. Huic exemplo veni et perditio ſus.et ſubito cõteretur:nec habebitvltra me cneinan Separatus a fide chajſtiane religionis: nihil nobiſcum debet habere cõmerci. Deceſſit in cõtrariam partem qui fidei abrenunciauit chꝛiſtifere:repudiauit ⁊ chꝛiſtum amicicia iterum repudiat ipm. Separatuea chꝛiſtianis ſolus nõ man ſit:ergo ad aduerſos acceſſit. tholica errauerunt:nulli ſeruabũt debitam fidẽ/Suũn ſeparati apoſtate ꝓfeſſionum. um quibus velut cum Aduerſacijs amicus nobis inimicis erit. Quia fide co⸗ 1— quintuſdecimus falſarijs amicicia denegetur. quoni ipſi doo bominibus ſibimet amiciciam negauerunt.et maledictioni ſubia⸗ cent niſi ſpe coꝛrectiomis et cõuerſionis ommino ineui tabile participiũ habent ad eos:vt etiam aue nõ offera⸗ tur eEaaeiie qui actioni ſcripturarum intel- lectu diuiduntur:finxerũt tales ſectas ⁊ ſecti ſunt. Se ꝓarabantur malicio ſi in veteri teſtamẽto.donec adeſſet purgatio legalis:manebantq; ſepe foꝛis domos et extra caſtra. Mοοde quos ſepat ommno amicicia recti non ſunt donec iuſticia chꝛiſtiana iudicet eſſe purgatos:cum quibus amicicaa ſit ferenda Geparati appellant᷑ omni bus moꝛibus ſingularibo incedentes:qui nõ verentur perturbare moꝛes publicos et pꝛobatos. Qui etiam ꝓ⸗ pter aliquod inſigne virtutis.aut ſcientie quam habere ſe credunt.abalnjs recte viuentibus intentione/cõuer⸗ ſatione moꝛibo ſeparant᷑: viciſſitudinẽ amicabilem non merentur:ſeparati enim ſunt.Omnes vera ſapati ſunt inequales et impares:etenim ab equalitate atq; parili⸗ tate receſſerũt.¶ ſeparatis igitur omnino exꝑcdit ſeꝑa⸗ rari:nec amiciciam fieri ad eoſdemAſpeni et ꝓbatũ eſt: ꝙ pꝛopter aurum et argentũ homo ab homine ꝓpinquo vel remoto ſeiungitur:ſepatur ſepe ꝓpter rem vilem e⸗ tiam et turgem. Et magis dilexit irrationabilbo et in / ſenſibiliba atq; turpibus aſſiſti:qᷓ; reſeruare cum homi⸗ ne iuſtum fedus. Multi ſunt vniti ſub tecto:amimo au tem ſeparati ſunt. Oſtenderũt pleriq; magnã vnionẽ verbis: intentione diuidebantur. Sed de intimis quis iudicabitur: Amicicia in credulitate ꝑagitur. Quomõ fiet amicicia fſiſi qari ſſẽ ccẽdam.et alter amari ſe cre dat: Quid mihi de intimis iudicare ſi ſeparatus aut v⸗ nitus: Quis introſpexit hominũ viſcera: Interioꝛa qͥs nouit:Libet quod dicitur:ſed regulam infallibilem ad⸗ uerte vniti et ſeparati· Amicus eſt alter amicꝰ ſicut qui/ dam interrogatus.quid tibi eſt amicus reſpondiſſe ferf᷑: lter ego· Si afnicus alter tuus eſt:munq; allegabit ex· cuſatõnes in petitis.in erumnis.in lawꝛibus.in tribu⸗ lationibus pariter ſuſtinendis: ſicut tu cõtra teißm nõ allegabis. Quem videris inuenire ad iſta ſuffugia ercu ſationes inquirere.letanter nõ exponere coꝛpus et res: ſeparatus eſt animo.amiciciã ſoluʒ verbis amoꝛe velo⸗ pere nõ fouebit.Erxpedit omnino cum ſeparatis nõ ami cari:et amicatum ſeparatum fieri. Huius enim inſolu⸗ bilis eſt ratio.quia melius eſt nõ conſidereqᷓ; woſt cõſi dentiam decipi. Multi ſexe amici multa fecerunt ꝑicu⸗ Ia nõ timuerũt.releuari credebant ſi affuiſſet oppꝛeſſio tempoꝛe vero quo amicicia per opa debuit clareſcere ſa . luit.et indigenti melius fuiſſet ꝓuiſum:ſi talem nõ buiſſent amicum. loꝛaginẽ veſperationis paraui⸗ amico in neceſſitate defecit iuiſit dminuſ multo mi raculo ab egiptijs iſraelitas:pꝛo eo ꝙ quis eſſent inea⸗ dem regione.religione wero et cultu ſeparati erãt. ne quiter igitur ſepatis recede:amiciciam nõ cõiungas diſ iungeq; cõiunctam. Cum diſſeminatis expedit idema⸗ gere. Siſſeminati diſperſi ſunt in omnem vanitatẽ at⸗/ q; vanam doctrinã:quoꝛum amiciciã opoꝛtet neceſſario euitare.qusniã qu ad ſeipᷣm nõ colligatur:munq; col/ ligabitur aut colligabitur ad amicu m. Diſſeminat ad ſe conueniet nemini· Collectus ad ſe:onera iuſte poꝛta/ bit amici. òM apitulum XII — Hꝛüum vero qui ſignantur in aradio. qui de nu⸗ e mero male ſobplis fuit:ab nbicie iubemur al ꝗq q; pᷣmonemur auerti. Aradij xonentes conſi lium aut deſcendentes feſtinaũter interpꝛẽ de⸗ ptem̃ bominum genera deponunt male cõſilium. lij qᷣ „— . 4 4 daudire cõtemnunt cõ ſilium. alij qui audiunt ⁊ abijciũt .1. An n. d r-, . SH. — — — inidig iſübi bineti⸗ oſfen nintel aleſſler Aerun ihon doitum ommni Erenr ellamo⸗ nhabee ecoͤber⸗ emnon Atiſunt parili I aneſ Pinguo 1Memen libpetin⸗ lumotpi anumoe hävnions imisquis Olomno un ſeae g auty/ rioracs DAemadt ſcutapin ndiſeſerk⸗ Negabtter, Bintrih⸗ winn ffugiren nam morewlo⸗ Ntononni niminto runt ga/ topreſo⸗ reſcepel em o ltomi ſentinea⸗ erit Ane fongesd ir iene Mnitatet/ ntteſino unch mminn de iuſticia chꝛiſtiana ., .* . „ . ☛ aliſqui ſubito et impꝛouiſe cõſulunt petentibus.conſi⸗/ lia deponuntaalij qui ob rem cõſilium poꝛrigunt/alij qui perperam cõſuluntaſij qui bonum alioꝛuʒ cõſi lium par⸗ tendanefeen in vt nõ ſiat eune Aurtörennu audire cõſilium falli nõ poſſunt. qdð ſollus dei eſt ꝑ natu ram.et cõſirmatoꝛum per gratiam:ꝙ ſolum in ſuperis agitur.aut cum a viantibus deus illuxit. et inui ſibili lu⸗ ce inuiſibilẽ pfudit ammã tato certitudinis argumẽto: vt omne dubium ſit amotum. Quod pauaoſſimis da⸗ tum legit ur llis ſũccedunt aliqu excellere intellectua⸗ k lumine.etlveritatiſtotius ſplendere fulgoꝛibus:vt nõ indigentes ſibi ſolis appareant. Qubus vt ſopoꝛe pꝛeſ⸗ ſis euenit qui vident in ſomno lumen ſolis. fulgenteʒ meridianam lucem: et ꝑambulare multa loca tramnte recto. Qui cum euigilauerint aut in pfunda nocte:aut ceto obſcuriſſima doꝛmiunt. Hi ſunt deponentes conſi⸗ lium. qui audire penitus nolunt: ſibi omnes ſufficien⸗ tias aſſcribentes /E tſepe nõnulli reperti ſunt atq; repe⸗ riuntur qui ſe cognoſcunt indigere cõſilio et inſufficiẽ/⸗ tiam autumant qua pꝛemuntur. ſed quia penitus repu⸗ tari inter homines wlunt.cõſiliuʒ nõ petendo deponũt ne inferioꝛes his quos cõſulunt eſſevideantur vt eoipo aliquid eſſe appareant.cũ alioꝛuʒ cõcilia nõ ꝑtractant ſa pientes in eo videri ſe credunt:quo alioꝛum cõſilia re⸗ fugiunt. Mi penitus ad amiciciã nõ uerantur. qui in p pꝛia virtute cõfidunt aut alioꝛum cõſilia ſpernendo de⸗ onunt:de quibus ꝑ Elaiam dicitur. Ve ſilij deſertoꝛeſ ait dñs.vt faceretis cõſinum et nõ ex me.⁊ oꝛdiremini tela nõ ꝑ ſpiritum meum:vt adderetis peccatũ ſuꝑ pec⸗ catum.Qui ambulatisvt deſcendatis in egiptum: os meum nõ interrogaſtis. Os enim dominieſt quicu nq; nouit dei ſcientiam et verĩtatẽ agendoꝛum. et poteſt et rum verius q; in lege hominũ. Multi vero legem deio⸗ mnino audire cõtemnunt. Cõtra qs cacharias clamat. Poſuerunt coꝛ ſuum vt adamante:ne audirent legem Et ꝑ ſalomonẽ ſapientia dicit Deſperiſtis omne con⸗ ſilium meum:et increpationes meas neglexiſtis. Ego quoq; in interitu veſtro ride:et ſubſannabo cumxobis quod timebatis aduenerit. Cõtemptoꝛes ergo cõſilio⸗ rum: ſibĩis parauerũt ruinam. Eum ruinoſis aſciſci aut anncicia cõtrahi velle:ruere eſt cum ruentibo/i iunt. Audiuit ſanum et ſenio ſcit pꝛeſtare conſiliũ:a quo eſi anteqᷓ; fiat aliquid requi⸗ rendum Ynieg⸗ dieſt cõſilum agendoꝛuũ et cauendo⸗ ti audiunt cõſilium et abici rum cõſilium. robvam rex filius ſalomonis regis:ꝙ mi⸗ te dulciter et leniter reſronderet populo alleuiari peten ti. Qui eoꝛum cõtempſit conſilium. adixrens puerſo infelici cõcilio iuuenuʒ:vnde ſecuta eſt diuiſio regni ſui Que quãuis deberet merito paterni delicti. potuiſſet ſi⸗ ſti oꝛdinatione ſane cõſilij. Hultis e nim malis obuiãt conſilia ſana. Et ruptis habenis:incõſultea bona non w⸗ — niunt auũt ruunt.Audiuerũt multi con ſilia ꝓphetarum et de poſuerunt:id ſolum agentes ad quod ad vwolunta⸗ tis impetu ferebantur. Elt in regum volumme legimuſ reges iſrael et hieruſalem cõgregati atq; parati ad pꝛe⸗ lium. ꝓpletam quendam miceam nomine iuſtũ et ſan ctum ꝓ cõcilio ꝓphetice viſionis interrogauerunt. Qui adiuratus reſpondit eis pꝛout acceperat a dominoverita tem. Yõi vero a ꝓpꝛio impetu agitati alioꝛum ſuffulticõ ſilijs cõtra ꝓplxte cõſilium quo decreuerant aſcenderũt ſuſtinentes exinde quomodo ꝓpſxta pᷣdixerat ante con⸗ flictum. Non igitur ſunt hi ad amicicdam euocandi: ma gis vero ſunt reſpuendi qui conſilia ſana deponũt. Ami cicia vero ipſa pceſſus cautos inquirens ſemp conſilia⸗ tiua eſt et ſana cõſilia querit. et ad inuicem còſiliatiuos amcos.vt vnus ad alio conſilia querat:vt cautioꝛ in o⸗ O= ⸗e. = T r . he⸗ ORD) . ( — — „—☚ — - - r— *» 221 lvꝛibus parta gratiſſime gratis amicis mnibus ambulet et alter alteri conſulat ſi pꝛeeſt conſu lendi virtute. Si wro in erogando conſilio deficit. in⸗ quirat ab alio vt amico fidenter et examoꝛe petenti cõ⸗ ſilium in fide atq; amoꝛe conſulendo reſpondeat. :09 inde conſiliũ deponentes carent amicandi virtute. De⸗ ponunt quidam cõſilium videlicet irrogando petentib⸗ ſed conſiliũ alijs inferendo deponere eo vicium eſt. atq; deponentes vicioſi reddunt᷑ ꝙ faciliter et impꝛouiſe de⸗ ponunt.Nõ enim expedit impꝛouiſe mferre con ſilia vbi ponderoſa res agitur:maxime his qui nõ habent certaz ſcientiam aut expertam negocioꝛũ et agibilium /Tales ſunt qui conſilia impꝛouiſe cõferunt quales canes in in certum latrantes. aut aues ad incerta volantes. ſiue a⸗ ues nutrite iuxta humanas voces: que aliqua humana Verba er audiendi frequentia didicerunt nò intelligen⸗ tes cum ꝓferunt. Conſulto: impꝛouidus ruina eſ po⸗ puli:magis vero qamici ſi in ipo conſidit. Qui ſubito coͤ/ ſulit in re dubia:filio pympus aut amẽs eſt. Multi ſubi to dederunt ad interrogata conſilium: ne ſupſedentes haberentur ignari. Quos cenodoxia in loquẽdo deludit nunq; dominati ſunt vrrw. Poſſent multi ſana pᷣſtare con ſilia ſi pꝛeuidiſſent. et ſubita reſponſio indurit erro⸗ rem:parauit atq; piculum. Non ommbus ſcientia eto⸗ mnium memoꝛia ſuppetere cõſueuit ex timplo. Quib ſapientius aſſcriberetur ignoꝛantid allegare aut tempuſ pꝛouiſionis:qᷓ; verbum ꝓferre incaſſum. Vnde ſcriptuʒ eſt. Anteqᷓ; loqᷓris diſce. Et alibi. Ne temere q̃d loquarii Subuer ſio audientium: non deliberatum conſilium. Oelius enim eſt et amicicia tutioꝛ amicuʒ habere igno rantem et digitum apponentẽ oꝛi ſuo ſuper his que nõ nouit:qᷓ; qui impoꝛtune conſi ulit et ab ignoꝛantia tem⸗ poꝛanea ſiue a ſemper inſita detinetur· Non omnüü eſt inferre conſilium:ſed plurium eſt indigere. A talibo ta⸗ liter cõſilia deponentibo caueat:qui anncus querit eſſe ſecurus. Merces fecit conſilig multa deponere:interdũ wro non paucioꝛa puertere. Mercennarius conſiliarꝰ nunqᷓ; erit fſidus amicus:aſpicit ſemper ad manum cu⸗ pidus oculus eius. Mamus vacua munere vacua ride bit ſepe conſilio aut repoꝛtabit impertinens:plena veͤ⸗ ro dabit conſulenti materiaʒ conſulendi.et non ad ami⸗ cum conſilium ſed ad datum. Amicicia hoc ꝓpꝛium ha⸗ bet vt nõ ſolum de rebus ſed de viſceribus wlit amico ſeruire:quod fit dum amico conſulendo ſeruitur: et hoc excepto ꝙ anucus verus nollet amicum abaliqua indi⸗ gentia pꝛemi.De nobilibus tamẽ cum obſequitur vl⸗ let habere materiam obſequendi. Nulla dona nobilioꝛa qᷓ ſapientie verba ſiue conſilia:que ab animi virtute p⸗ cedunt. Que dona deturpat:qui ob rem amiciciam cõ⸗ ſiliaq; deponit. Et ſi congruum in terduʒz noſcit᷑ ab alijs quippiam expefere pꝛo conſilio: nunq; tamen dignũ ge ritur in amico. Honeſtius in amicis reruʒ pꝑmutatio a inuicem toleratur qᷓ; con ſilioꝛũ venditio: que nunqᷓ; 5j terq;ᷓ inbhoneſte agitur. Si a dilecta et pia matre ommũ natura pᷣcondita inſit alicui beneficiũ atq; ſcientia cõſu⸗ lendi.omnino queſitus gratis cõſulat et non vendar. Si vwrro a ſtudio multo tẽpoꝛe conquiſito expen ſis at⸗ q; ſudoꝛibus licite wnditur:qð eſt expẽ ſis lalvꝛibus at⸗ qʒ ſudoꝛibus acquiſitũ:amico autem nunqᷓ;. NHam lvc li citum eſt ſcientie atq; labꝛis acquiſiuiſſe amicos:quib⸗ gratis ſe donat generoſa voluntas. Mꝛoinde qui vena⸗ liter deponit dando conſilia: ab amicicia ſecludat᷑.Gꝛa⸗ tis accepta gratis dare iunbemura iuſticia chꝛiſtiqana: la⸗ Cor- ſu dn *. † C- r Arn — —e . unt quidam pperam cõſilia eponentes:qui amfractuoſe querenti⸗ bus õ moꝛe amfractuoſis greſſib incedunt:conſilia infauſta emittunt.dolum ſenper ad⸗ 3 — ſDR uerſus quempiã in concilijs includentes. Hoc fecerũt E ſcimus:cũ abimpꝛobis bonoꝛũ cõſilia diminuunk.· filij iacob volentes vlciſci de ſichimitis. dederuͦt cociliũ (Confungitur reſpublica ſi pꝛo ipſa vexillum veritatis ĩ⸗ . circũciſionis et eis amicari ex animo videbãtur. imo ꝑ ffectitur: aut ipſa veritas tremefacta in hominibus pꝛee nupcias arcioꝛa federa contractare: quo facto.irruerũt regnante nequicia non loquitur aut tremula ligua ba ſuper eos toꝛquẽte doloꝛe circumciſionis:et quos colu butit. Sed peioꝛ vſq;quaq; cõditio.cum ſanũ eluceſcit erüt · in oꝛe gladij occiderũt.Cõtra quos et ꝓpter quod cõcilium et abrogatur poteſtate maloꝛũ quo abrogato ſanctus patriarcha iacob cum filijs benediceret poſitus ſtatuitur quod eſt malum. Euenit plerunq; ut conſiliiũ in egipto dixit. Symneon et leui vaſa iniquitatis bella/ eponat con ſiliũ et ſapiens ſtultum:vt ſtultus ſapiens tia:in concilium eoꝛum non veniat amma mea. SDem⸗ reputetur. Depoſuerunt potentes infenoꝛum conſilia/ per enim perperam conſulunt qui pꝛodere voluntHMoc quibus nihil irrepꝛehenſibile comꝑetebat:aut ea nihi⸗ per ſimile etiam funeſtum conſilium aman edit regi lopendẽtes aut ſuffultivrecundia ſi tenerẽt cõſilia deie . aſſuero. vt omnes iudervno pariter die interficerentur ctoꝛum aut exiſtimantes ꝙ quibus veeſt facultas et ap⸗ ob inuidiã et indingnationem ammi. quam aduerſus paratus exterioꝛ ꝙ etiã deſit ratio interlucẽs/ ſed pꝛius anteſe non inclinantẽ cõceperat mardocheum: quäuis eſſet examinanda quam dicerentur concilia plebeioꝛũ diuina bonitas eius diſſiparet con ſilium/Sepe cõſiliũ Oulti emulatoꝛes agitate ab ipſa rabie inuidedi conatt mwil ον̈ιιο iniquů pꝛomit: qui ab ipietate amim detinetur. Unde ſunt deponere eoꝛum cõſilia:quibus reipublica ſiue ci⸗ ſalomon dicit. Elir impius lactat amicum ſuum:et du⸗ uitas queq; tuta manſiſſet. Rerhoꝛrebant enim tales cit eum per viam nõ bonam. Infimtus eſt enim unpi⸗ ſupꝛa ſe illoꝛum exaltationem fieri quoꝛum firma tene⸗ oꝛum numerus.qui conſulendo dulciter. nequiter ami rentur ſi felx ſequeretur euentus.Qui vero alios ĩani⸗ cum decipiũt:et rationibo oꝛnant cõſilia vt fideliavide⸗ ter anticipare concertant libidine apparendi: ab ipſa de⸗ antur. aquibus dificile atq; raro cauet: vu moꝛe mater fſicientes potentia qua necvirtus ſuppetit cõſulendiaiu⸗ ni lactis in pueri oꝛe tranſfunditur. Et iterum dicitur. ſtoꝛum atq; veroꝛum ſubdole nutuntur conſilia depꝛa⸗ Conſilia impioꝛũ fraudulenta. Erumpit in ila quige⸗ uare: timentes abiectioꝛes fieri quo amplius alioꝛum rit in animo fraudem et decipit conſulendo quemvocat cõſilia in republica refulgerent. Et alioꝛum fulgoꝛ cecat amicum: qui fert animũ viꝑereũ. Et vir iiquus decipit oculos illoꝛum qui fulgere appetunt et nõ poſſunt:ſeu amicum ſuum: vnde in eccleſiaſtico dicitur. cõciliario nequiter poſſint. Er hoc eni in publicis conſilijs atq; pꝛi malo ſerua animã tuam: pꝛius ſcito que ſit illius neceſ uatis oꝛte ſũt rixe ſeditiones ſecte.bella ciuilia.ciuitatũ ſitas. Malus conciliarius aut inſidelitati aut ignoꝛätie deſtructiones. emulationes ciuium laga reipublice inſa ſubiacet. Malus conſiliarius humanus dyabolus. qui nabilis irremediabiliſq; kacnra Hienine ucrcuor ſemper dum conſulit wnenum infundit. Interroga / ſunt pꝛo placito rerum abijciuntur et tanta ſepe pertins thoplaſtos. vt tibi huius anuncient veritatem: ſupqs cia detinentur. vt potius velint cum pereuntibus tolera fraudulento concilio moꝛtis induxit imperium. onſi⸗ re iacturam:q; patiantur alios anteferri.Pꝛoinde ad a⸗ liarius vero malus ad pericula exponit amicum. onci⸗ miciciam nulla ratione ꝑueniant:qui alioꝛum cõſilia re liarius malus in ſeipſo lapſus ad nullum manſit ere⸗ cte deponunt · Qin weris cõcilijs quomodolibet aduerſa ctus: felicitatẽ ſe dixit habere ſi viſibiliter atq; ĩuiſibili tur velut peſtis coꝛrupens in amicicia refutetur etiam ſi ter habeat infelices. Sed quis cauebit. Subiunge an⸗ tibi ſane cõſuleret:alijs veris cõſilijs factus hoſtis. e⸗ teqᷓ; amiciciam copules: id quod ſapientia dicit. Prius mo enim veritatis amicus et inimicus exiſtit: ad alterꝗꝭ ſcito que ſit illius neceſſitas. Si ad amiciciam mali ho omnino partem opoꝛtet affigi.Nemo veritatem et falſi minis aut cuiuſcunq; nouiter fueris requiſitus: vide tatem ſimul habebit amicas:reliquã illarum erpedit res pꝛius qua cauſa mouetur amiciciam copulare: qua pꝛe/ udiare libello AYgitur in homiĩe qui tibi bonus alijs ma cognita coniunge ſiue deuita:ſi tu vero queſieris:cauſãa lus exiſtt amiciciaʒ nõ requires fſoꝛte captato tempoe pꝛeſt ringe tuam ineuitabilem aut leuem. Motus ad a⸗ tibi etiam ꝑedicam ponet:et ſi nunq; tibi.tamẽ noueris liquid er leui cauſa.leuẽ animũ monſtrat. Qui autem amicum eſſe hominis et nõ veri.Nõ enim ad amiciciam ineuitabiliter ſtringit et quadrigam damnoꝛum trahit colligandus eſt homo:qui tibi et nõ wri xoluerit eſſe a/ a tergo abſq; pꝛobatione tamen non amicicia ſed quedã micus/ QAiedam atia mmala Foõminũ natio in iſta aradio cõuerſatio pꝛo tempoꝛe permittatur. Nũquam malus deſignatur. Dicuntur aradij deſcendentes feſtinanter conſiliarius eſt aſciſcendus amicus. Proinde conſilia Deſcenſus vt plurimũ in ſcriptura vicium ſonat.vt cre perperã deponẽtes:in amicicia ceuitentur vt demones. · gamusa ſenſu coꝛpoꝛeo qui ſemper ad inferioꝛes gradꝰ Capitulum XIIII .atc; partee attenditur:deſcenſum mentis in his potiuſ AVlnt et nonnulli qui conſilia bona pꝛolata in iu inquiramus. Deſcendere id dixerim defectum melioꝛũ . 2 . 6 rr-n --, ſ Qicio pꝛo republica ſiue p re pꝛiuata cõtenden⸗ ad lpnalet bonoꝛum ad mala ꝓcliuum. Qui vero feſtini⸗ . - o deponunt: eiſq; aduerſantur verbis. factiſqʒ ter deſcendunt a ratione:a virtute in vicium feſtine pſi N. ſubuertunt:alioſq; ad ſubuertenda ſubmittunt: quoꝛũn liunt.ld malum irretardato gradu deſcendunt. s veri / conditio eo periculoſioꝛ noſcitur.quo pᷣterquam ꝓpꝛiã tate in falſitatem faciliter inclinãtur: qui cõtinue in ru/ omnem ſubſtantiam deſtruunt: qui rempublicam pꝛo⸗ moꝛem falſum opinione nequã deſcendunt. Oun rela / qua et in qua conſulunt non amant ſed ꝓpꝛiam firmare toꝛibus facile atq; feſtine relationib credunt. ab amici⸗ ſententiã certãt. Quid periculi quidue damni eueniat cia fiunt omnino anathema.Caret honeſta atq; lauda- ab eis in cura non agitur:dũmodo eoꝛum firmetur cõ/ bilis amicicia feſtinatione ad malum.et relat iones que cilium et alterũ deſtruatur. In hoc mercãtur vmbrati⸗ poſſunt illaʒ adimere longe pellit:nec leuiter pꝛeſtat au⸗ cam gloꝛiam. ꝙ eoꝛum alijs ſunt pꝛelata conſilia. Etcj res relationibus diuerſoꝛũ.quod eſt totale amicicie de ⸗ plura ſubuerterunt:per amplius ex tollũtur. Et pꝛout trimentum atq;venenum. ſi aduerſarijs dediſſent bello conflictum:ſic in fauſte le⸗ Capitulum XV . , —— — :. . — 7 . „ . . . .. „ . . rhe tantur · ſi bnnoꝛum cinium conſilia diruerũt:qui pꝛius Aſharitiri ſignificant puerſam hbominum ſobv & mouent verlvꝛum bella ciullia. quam armis aggrediant ſ[ Iema amicicia penitus diuertenda. Anterpꝛe ad hoſies quos ex ſubuerſione cõſilioꝛũ ſuꝑ eos fecerũt tantur enim lane. Lane a laniando victe ferun/ ſeꝑe victoꝛes/Et munera mala in republica eueniſſe co⸗ turꝙ a doꝛ ſo ſeu coꝛõꝛe ſuper quo natura pꝛoduxerat. 4 lwS α —e.. NR wEre —] —oR 2õ 2 R — ——————ʒ—J — ——— — —8- — — ⸗,— ò — —.— nt, tisi Spe Aba ceſit NGte. Dens nſla nihie de etepe - beiori Conatr ihegi⸗ naleg tene⸗ Sianit aN enciaut adpee⸗ Aliorum gorcecat untſen duni Ciutati le inſa Mot weing. StNen eA (Snige Kaduerſe wetumnf vſts Mer ad alens m etfuiſ aſkitret Salgom btempee enolers Amiccam ent eſee/ rR ſtinunter t vtete togtuc⸗ meicei tofeſtini ſſinepf nt4ren venntu/ Entin gbonmidt ſchlnu ſonesce nſtruu ſiuue de iuſticin chꝛſſtiana dilaniate ate; diuulſe ſunt: pꝛopter quod neceſſario in Partem malam interpꝛetationeʒ reflectentes ꝓpter re⸗ peobatum hominẽ ſeu populum ab amicicia populi ſan cti di eos intelligimꝰ.qui auulſi ſunt a doꝛſo cõdite na⸗ ture ſenſibiliter ac inſenſibiſiter ſe oꝛnantes varijs colo ribus F gee en oblli ginctorio tinguntur vt milla ſit lauandi acrimonia qua lauentur Quauis eni natura coꝛrupta ſu Tinnontoczramndenpehn 7 ſemn Per nos verberet in hac valle miſerie in quam ſic piecti ſumustamen cõdita natura extincta nõ eſt. ex cuius bo mitate penitus nati ſumus.a qua ꝓpꝛia voluntate nõ de beremus laniari moꝛibuſq; ent in membꝛis no ſtris militet natura coꝛrupta/ Se uidam atq; pluri⸗ mi velut lane a coꝛpoꝛe ouium inſen ſtbiliter pꝓ parte la⸗ narum auferuntur:ſic quoq; a demonibus atq; vicijs in ſenſibiliter ſe pmittunt. Quot ſunt: Innumerabilis eſt multitudo bominum a mulierũ qui lane ſunt hoſtis antiqui.quos ipᷣe violento tractu dilamauit a doꝛſo mi⸗ tis et ouine nature: et eos malo artificio lanificandi in multam enoꝛmitatẽ diſtrarit. Ele omnibus qui dialoli co lanificio ſunt ſi nectſt inguntur ſepe coloꝛe tethꝛo inuidie: vt videlicet pena ſit eis alioꝛum videre felicia. Tinguntur flammeo coloꝛe iracundie: vt vſq; ad ex⸗ tinctionem in alios inardeſcant erfunduntur ſepe ſanguineo: vt etiam feſtinent effundere ſanguinem. Immerguntur coloꝛe celeſti vt ab impoꝛtabili ſu perbia aue falſo appetitu homines facit eſſe celeſies:et wlut ce lum omnibus ita vlint mali tincti omnibus ſuperferri Alſ coloꝛe albantur: nõ ad puritateʒ. ſed ad abolitionẽ omnium grr ari Eitiichiore multos infecit qin vi⸗ rent in putrida carnis actione. cum plus debito replen⸗ tur aut laſciuiter effundũtur. vt tauri ſupherbam male lortationis Hecfis diuer ſitate coloꝛum rubꝛicauerit hominũ coꝛda vt in veſtibus laneis monſtretur varie⸗ tas vani coꝛdis. Quem igitur videris vanitate atq; va rietate coloꝛum depingi vanume U de iu⸗ dicare nõ dubites: perperam enim aguntu veſtimenta multicoloꝛia in coꝛpoꝛibus affectantes et hieruſaleʒ in typo repꝛehenditur. eo ꝙ ſumpſerit wſtimenta multico loꝛia:et veſtita eis fuit pꝛeter domini voluntatẽ. Quid tincte lanee varietate in felicium coloꝛumiad amiciciam admittuntur. Quid homines varij malis cõſi uetudini⸗ bus tincti.ad quoꝛum lauamen nullavidetur valere in duſtria:firmato cõſuetudinis moꝛe velut natura quadã ad amiciciã requiruntur. Cur ſi wnire in amiciciam vo lunt.non repelluntur er timplo. Cur eis Atplaudit leta hominũ facies. Cur cum eis per viam cõſerta graditur manu: Cur mutua obſequia ſiue cõuiuia inter eos qui⸗ bus indelebiliter adſit tine aloꝛum.quib R 08 Hnines maſi:quoꝛum moeibus cõherſansvt indumẽ to ſe induit. Et pallium inboneſtatis efficitur ſocioma⸗ ops mutare pellem ſuam.et pardus varietates: vvs po teritis benefacere cum didiceritis malum. Sed qð im⸗ poſſibile ſit bominibus:a diuina potentia nõ trahamus Ommia enim quecunq;voluit fecit. Sed quouſq; noue ris ſuper malis coloꝛibus tinctos per impotentiã diluẽ⸗ di diuinam illuxiſſe potentiaʒ. cui ad lauandum mihil re ſiſtere poteſt:nõ iungas amiciciam que cum malis perti nacibus eſſe nõ debet. Capitulum xI Lij nequã ſignantur in amat hxo filio chanaan: a in cuius interpꝛetatione colligitur populus re⸗ pꝛobatus. Interpꝛetantur enim amatlvi popu li peccantes wel indignantes rigidi.Alij nempe ſunt Pec⸗ cantes. Peccatoꝛes dicuntur:qui peccauerunt et ſubſti terunt. Peccantesvero qui ad mala moꝛe fluminũ ſem peer fluunt et mala malis adijcunt.quos nõ terret irre⸗ firmatus iniquus pꝛecipit vt natura/Aeda laſe ſiſt lus homo.Pꝛopter quod coõᷣtra eos qui ꝓpꝛim niature coloꝛem abiſciunt. aliſſh coloꝛibus tinguntur omnipo⸗ tens clamat. Nunquid auis diſcoloꝛ hereditas mea mi⸗ hi:nunquid auis tincta per totum:Oiſcoloꝛ pculdubi dicitur qui ꝓpꝛio coloꝛe mutato alium impertinentem aſſumpſit. VUnde ſubiecit. aut auis: ſqʒ malis coloꝛibus tincta per totum. A ꝓpꝛio nanq; coloꝛe nature create at⸗ q; decẽtis virtutis ꝑmutant coloꝛes:qui a dialbulo ſunt lane diuelte.Pꝛoinde tu qui in hc mundo ſub timoꝛi⸗ bus degis non ineas amicicie fedus cum his de qui⸗ bus cõqueritur qui nouit omnia deus. qt duitalitertin cti ſunt malis:vt omnino impermutabilis ſint tinctu⸗ ra. Inquit alibi per ꝓphetã omnipotens. Si poteſt ethi —O-1 Ar õõ Nnsr Toer α* Ma . „L1 ſ C „-ſ. .Oé C-— ſrrn rs mediabilis pena gelxnne. amoꝛ ſuperne patrie nõ refre⸗ nat:rat ionabilis oꝛdo iuſticie nõ deterret. nec trahutur amoꝛe ſocietatis honeſte nec pudoꝛe pfunduntur in li⸗ bello maloꝝ aſſcribi. Effluũt defluũt ⁊ ꝓfluũt ⁊ nõ re⸗ fluũt vmbꝛoſis reb ſatiari qᷓrentes:qͥs male agẽdi acce dit iterũ rabieſ. Et q;;uis quadoq; videat adeſſe ſatietas ex quadam impotentia plus agendi nõ tamẽ eſt coꝛecta voluntas que ſtatim pficit malum dum reſurgit.in mẽ beis nefanda facultas qui ab omni amicicia ſunt ſepan⸗ di:et ſi credunt amiciciam copulaſſe falluntur. Acꝑ hoc aliquali diſſertione opus eſt vt pateat his qui de amici⸗ cie natura noticiam querunt. ſi agi poteſt inter peccan⸗ tes et peccantes. ſi inter peccantes et iuſtos. Et multi quidem hinc argute multa locuta ſunt.aſſerentes ami ciciam eſſe ſimilitudinẽ animoꝛũ:vt vnius finis inten⸗ tionem. Peccantes wro ſimiles ſunt his vnde amici⸗ cia ſine cunctatione agitur inter eos.ſed lumen verita⸗ tis nõ circumſulſit illos qui talia dixerunt: nec diuins Qatq; chꝛiſtianam iuſticiam inſpexerunt. Quibus abſen⸗ tibus vlut pꝛeſentibus loquoꝛ. ꝙ aut neceſſariũ eſt a⸗ miciciam denegare omninoeſſe virtutem. wel ſivirtu⸗ tem ipᷣam dicimus:inter peccãtes eſſe poſſe omnino ne gabimus. Clirtutem eſſe veram amiciciam nullus vere ſapientium eſſe aliquãdo: ſi quis negaret eſſe virtutẽ altioꝛi ſcientia vinceretur.lliqui autẽ opinati ſunt eſſe quid indifferens ad cõuertibile. bonum et malum p wo⸗ luntate illam habentium. Sed his veritas amicicie nõ eluxit et ratione veriſſima refalluntur: malum wro nuil lus hominũ auſus fuit amiciciam nominare. Sed oẽg hos opoꝛteret refellere:noſtrũq; aſſerere veritatemHBo⸗ num eſſe amiciciam ſua oꝛigo declarat a condita natura nõ enim a coꝛrupta inſurgit. A cõdita natura nõ viciata nunq; niſi bonum ꝓcedit atq; pꝛoceſſit. Alioquin cogere mur infamare creatoꝛem et creaturam:et ſcriptura di⸗ uimam aſſeuerare mendoſam. us cuncta inuiſibiliter viſibiliter: et erant valde tvns. Inaint enim. Vidit de⸗ Vbi laudare neq; vituperare poſſumus materialemire rum cauſam. Mò enim erat materialis cauſa: qᷣ philo⸗ ſophantes pꝛeterijt. Nam creauit deus omnia er nihilo . Et bonus creatoꝛ quem vt manichei negare non wſſu mus nec vobemus lona cuncta creauit: igitur vnũ eſi amicicia: Et omnes cauſe oꝛiginales quas ſupꝛa pꝛetni limus pᷣoſtendunt amiciciã eſſe wnum. ſed multa ſunt lvna etiam lapides et ligna et his ſimilia: vnum auteʒ amicicie ſupergreditur coꝛpoꝛalia et ſenſibilia lona. Eſit — enim bonum animoꝛũ et moꝛum agibilium: ſine quibꝰ Hſitica vita et chꝛiſniana cuncta 10 agitur. Sed mul ta ſunt bvna inuiſubilium animo:ũ archagibilil morß: — F AO„ — . μ☚22 2 — 112 0α. ₰△ . aee Aiber quuintuſdecimus que velle numerare iret in longum. Sec bonumamici / cie vt audacter affrmẽ. dicam bonuʒ imo virtutis. ino) tonmm que virtus eſt animoꝛum et agibiliũ moꝛum e⸗ terno regi acceptum: ſine quo adinuicem animi no re⸗ feruntur.et cõfunditur tota moꝛtalitas et ſine quo etiã acceptus deo nemo fieri poteſt. Elirtus igitun eſt amici/⸗ cia vera:que nõ ſolum inter homines. ſed inter hominel et deum trahi poteſt. Inquit enim iacobus in canonica ſua. Credidit abꝛaam deo.et reputatũ eſt ei ad iuſticiam et amicus dei appellatus eſt. Et iudith octauo legitur. Abꝛaam pꝛobatus:amicus dei factus eſt. Mec quis au⸗ tumet ꝙ vocabulum amicicie velim appellare virtutem / nullum enim vocabulum virtus: ſed wram amncici“ am dico eſſe virtutem. Nam luce clarius bommibus in tellectu patet: deum nech; in wteri neq; in nouo teſta/ mento pcepiſſe niſi virtute. Et q;ins crude noſtre ima⸗ ginationi repugnet abſonũq; videatur: nihilominus ta men eſſe qð pꝛecipit virtus eſt:virtuſq; feciſſe. Ypſe ſi⸗ quidem pꝛecepit homines ad inuicem amcart dicens. diliges amicum tuum. Quod pꝛeceptuʒ amicicia facit et generat inter duos. um enim dicit diliges amicuʒz tumm. intelligitur ꝙ amicus iam erat factus: aut ex pce pto aut ex alio. Et qui diligere iubetur amicum: amicari neceſſario cogitur. Et de ipo ſirmum ſtabit pꝛece ptum vt etiam diligatur. Igitur diuinũ pꝛeceptũ clare intel· lectum: amiciciam ſaltem duoꝛũ facit et generat/Ct in euangelio hoc idem ſaluatoꝛ aſſeruit cum annex vt di⸗ ligeretur etiam inimicos. Et alibi cõi ult. Facite vobis amicos de mamona iniquitatis. Et ſuos apoſtolus ap⸗ pellauit amicos. Mꝛoinde nullum indifferens ſub pᷣce⸗ pto diuino cõcluditur. et nihil a oτα⅝ chꝛiſto filio eius niſi virtus Peramplius autem ſi cõtrarium amicicie cõuincitur eſſe peccatum. erit amicicie virtus:et/pequa li trutinando fit aſcenſus atq; deſcenſus.vt ꝓ quantoa⸗ micicie cõtrarium deſcendit in vicium. amicicia invirtu tem aſſurgit:et qõ dicitur recõuertitur.Amicicie autem cõtrarium nõ eſt indifferens ſcʒ nõ amicari: ſed odium OYadium quidem ad homicidium ſpectat. Canonica di⸗ cit. Qui odit fratrẽ ſuum homicida eſt Igitur amicicia . put in ſe agiturvirt? viuifica eſt: quia qun 6 diligit mas — net in mete ſ ſi aſpicimus mentis quaſſibet qua litates:nõ omnis qualitas virtus.ſed illa que diuinam perficit legem atq; pꝛeceptum.et inter homines guber⸗ natur iniuſticia illa moꝛalitas.ſine qaua non bene viuit noſira moꝛtalitaſ. Jubet ſane iuſticia chꝛiſtiana vt inter ſe viuant homines inculpate: q iuſie neri ne uit. niſi amicicia copulet animoe RoN diſponat. Et ſi qui pi m foꝛte htre le timoꝛe pterritus innocenter ſe geſſit ad ꝓximuʒ:nõ impleuit iuſticiam ex amoꝛe.quo ſolo nõ. timoꝛe pficitur. Nam qui timet vellet auferre iuſticiam vt leſionem poſſit inferre.foꝛtaſſe ſi nõ ledit timoꝛe iu⸗ ſticie. tamẽ expedientia bona amico nõ cõtulit: ſiamici/ cia caret que omnia expedientia confert. Et ſi abuc ti⸗ moꝛe ſolo ggitatus cõferret: ſarcinam poꝛtabit inuitus. Amicicia wera in ſuis affectibus et moꝛibus libera iuſti ciam chꝛiſtianam inter homines hoc duplo pfecit: ſcʒ vt nõ lederet et iuuaret. Clirtutem ergo indubitanter eſſe amiciciã veram credatur:que deo placet/ animos homi⸗ num moꝛeſq; oꝛdinat: vt inter eos inculpata nat muſti/ cia c Que ſiquideʒz virtus inter ꝑeccantes eſe nõ poteſt. Quoniam qui ad peccaca moꝛe fluminum de fluunt:virtutẽſeruare nõ poſſunt. Nec aliquos fallat ꝙ ſi ad alia ſũtnequaq; in amiciciavera poſſent eſſeveraceſ quoniam ommis virtus talis cõditionis exiſtit: vt ab o⸗ mni inherenti vicio ſuſtineat detrimentũ. Mec fluenter peccantes poſſent in lono aliquo amicabiliter cõueni⸗ re quãuis vtiliter ſepe poſſint ad ſe vel ad alios extra ſe⸗ Unde ſtatuamus duos homines ex quibus ad plures pꝛocedat animus inuectiuus.quoꝛum vterq; ſit plenuſ vicijs depꝛauata roluntate actuq; ꝑuerſo:et vnuſt quiſ q;ꝓ poſſe labatur in nephas. In quo lvno iſti cõuemẽt ſoom amicicie iura: In ſuperbia et actibus eius in aua ricia. in accidia.in gula et luxuria et eoꝛum nefarijs acti⸗ bus:in inuidia.in ira in filopxompia. et eoꝛum peſſimis ncenius attis foꝛtaſſe in cuſtodia vnius ad alterũ in ſubuentionibus mutuis nõ in honeſtig et turpibus: ſed in his que iure decent vita wmnd Adeann reſpon dere:memini veraciter amicari. Qui ſibi crudelis exiſtit quomodo in amicicia vera chꝛiſtiane iuſticie amicabitur pꝛoximo.i qui per miquitatem inimicatur deo⸗ Duoꝛũ certe peccantium vnuſquiſq; inimicus eſt ad ſeipᷣm et qo execrabilius vterq; inimicus ad deum. cuſtodieq; et ſubuentiones nõ ſunt devena vere amicicie que ommmno eſt virtus:ſed de quadam cõſuetudinaria et retran ſiti/ ua opitulatione aut exemanatõne quadam quevocatur humanus inſtinctusAd maioꝛem hoꝛum euidentiam faciendam illam differentiã opoꝛtet inducere: ꝑ quã a⸗ ctus diſtinguitur a virtute. EInde aliud eſt virtus:alis ud actus eius.Actum quippe virtutis ꝓpe modum ha/⸗ bere quilibet wreſeriein q́q;tumcunq; iniquus:virtutẽ vero habere nõ poteſt virtutis eſt ex coꝛpoꝛe in coꝛpoꝛe de coꝛpoꝛe pꝛo coꝛxoꝛe: virtus omnino inuiſibilis et in coꝛpoꝛe cõſiſtens mani ma. Pꝛoinde amicicia virtus haberi nõ poteſt a volun⸗ tarie vicioſis. Actus autem eins a multis habetur imni⸗ quis Eadem igitur lege qua peccãteſinter ſe vere amici uerunt amicari.nam qõ nõ fecit ſimilitudo peccati ſimi les ſunt qᷓ;uis n ſemper per omnem modũ peccantes. cie federa tenere non poſſunt ad bonos et iuſtos iſun nec tamen weritatem amicicie ſoꝛtiunt᷑: et cum diſſimi⸗ les ſint a tvnis multominus in veritateʒ amicicie fiant ad eos. Similitudo poteſt eſſe inter bnos et bonos et inter malos et malos nulla ſimilitudo. Diſſimilitudo autem fit que nõ naſcitur ex eo ꝙ bonus recedat a malo ſed ex eo ꝙ cum quis malus appetit fieri recedit a lono. Bonum quippe naturam habet poſitiuam atq; ſtabilẽ. Malum vero nullam naturaʒ habet.q;uis ina liqua na⸗ tura ſiſtat:pꝛiuationẽ habet et fluxum.A pꝛiuatòne nul lus poteſt eſſe receſſus neq; diſſimilitudo:mõ eni eſt na tura neq; poſitio id a quo receditur:aut aquo diſſimili⸗ tudo cauſatier. Agitur diſſimilitudo ſemꝑ miquitatem ſonat. ſcz diſſimilari a bono ꝙ naturã habet et quod eſt: aut a wro wvnitatem habente. Bonus nunq; were dicek diſſimilis a malo.ſed malus diſſimilis dicetur a bono. quia eſſe nõ poteſt diſſimilitudo ab eo qð nõ eſt ſed ab eo quod eſt. Quia nõ eſt diſſimilitudo inter homines ex lvno homines ſunt: ſed in hoc ſimiles ſunt. q;uis in ſi gura ſimiles nõ ſemperexiſtant. ſed exeo eſt vnus a/ git bona poſitionem habentia. alter vero in pꝛiuationem operibus aut ruina tendit. Honusvero a malo nõ ꝓpꝛie dicitur diſſimilis. q;uiſita ſepe dicitur: ſedwrioꝛi modo dicitur liber ſiue a malo in genere aut ab homine malo. Diſſimilitudo receſſuʒ dicit a bong· Quomodo ergoa⸗ micabitur ſmalus Iono.qui per dunmilitudins inceſſan ter recedit a bono. animi pꝛauitate ac puerſitate moꝛum Obſequi coꝛpoꝛaliter poteſt:amicari nõ poteſt. Bonus autem ſic exiſtens ad malum amicum fierinõ tentabit ſi malus fierirefugit IJñ τ&⁹ igidi ad amiciciã nõ ſunt apti. Mala res eſt indignatio omnino in moꝛi⸗ bus honnnum deuitanda. ſed peſſima rigiditas: quevbi voluntarie malus.Actus ſiquidẽ ,RR ☛ν = —e—n — ☚.ûn ẽ⅞N dni⸗ aſe⸗ nes nuk guiſ net ga e⸗ tuis torĩ bus⸗ eſwn euſte bitur llori ner cer nuno nüii⸗ Ncur ntiam guä, mengli umher niut ſclice ewee: Moni wun 1r al⸗ awid vega uiſim (Cantes⸗ diſinie lceſint wnoset nlicudo tanmd⸗ talono⸗ ſubii, lgamel öeral gieſtn Diſimis Uitatent nogeſi tedieel bono., ſed d mineser ontf nus Se iuſticia chꝛiſtiana aſſiſtit emendabile ſnalum fit inemendabile. Indigna tio eſt cum quis ſenſu mentiſ aut aliquo ſenſu cõꝛpoꝛis aliquid perapiens: aut ruga frontis aut verbo oꝛis. con⸗ tra illud agitur et mouetur. Migiditas wero eſt: poſt in⸗ dignationem ante iran implacabilitao amimi. Diffici/ le quis noſcitur qui aliquando indignatione quatalibet nõ pii tem reuertitur animus indignatꝰ. ſi poſt indignationẽ ipᷣa ſequitur. firmatur indignatio que obꝛepſerat et per amplius accenditur: ſi de mititate rogatur. Mam rigidi tas eſt algoꝛ mentis duricies animi toꝛpoꝛſi piritualium virium hoꝛroꝛ animi. ſepe in vultu monſtratus.turba tus rationis etiem nimius rigoꝛ:qui vſq; ad intempera tum celum ſepꝑe peruenit. Sed natura et inſignis ami⸗ cicia:indignationẽ nõ habet nec indulgentiã. Amicicia õ indignatur amuco nec induiget quia offenſionẽ nõ recipit.quam opoꝛteat indulgere. Si wro recipit et indulget magis amicicia erit de genere recõſiliationis: q; de ſue generoſitate virtutis. Nam in indulgẽtia vter q; amicus cõuincitur deliquiſſe. zimus quia fecit iniu riabile quippiam.alter quia recepit iniuriam: qᷓ;uis cito ———— pꝛeſtiteratxniam. Male amiciciam nouit:qui cognoue rit etiam tantillam iniuriam. Male firmatus erat: qui huius facile ſuſceptibiliſerat. Pꝛoinde quia difficile in dignatio vt interdum nõ accidat pꝛecauetur: ob quã nõ eſt amicicia reſecanda.ſi ex pꝛiſtino moꝛe ſumpſerit fir/ mitatem. Rigiditas ꝓpellenda omninoa foꝛibus ami⸗ icie: penitus moꝛe ſuo eneruat amiciciam iam firmatã Vbi vro amicicie nondum ſunt federa celebꝛata indi⸗ gnatoꝛes rigidi ſi pꝛenoti fuerunt experientia ſiue ſama caueantur: poſt federa vero tolerentur niſi rigiditas co⸗ gnoſcatur:qua cognita per ſeipam amicicia ſe ſubuertit Mam indignatio nõ decet pꝛeterqᷓ; ad vicia ⁊ pꝛopter vi cia. TOmpatientia eſt: qua hmo coumicitur eſſe doctus. Et tolerantia caruiſſe videtur: qͥui ab indigna⸗ tione deuincitur. Se ſingulariter reputat: qui ammo indignatur. Indignatio animi ſepe nauſeare fecit.et ru gas cõtrarit in facie ſemifactis vrbis et toꝛtis fecit pꝛo⸗ ferre ſententias:et linguam balbutire fecit pꝛe ira. Cin⸗ guam diſertam et trementia labia ercitauit ad verba q̃ a mentis dominio nõ exibant.necnõ ſepe impꝛouide lo/ qui ſuaſit verbum cõturbans amiciciam. aut ſemꝑ red/ dens in futuro ſuſpectam. Exhaurit indignatio a coꝛde verbum abſconditum aut ſubito generatũ:ꝙ alter ami cus nunqᷓ; credebat audire. Igmſq; tepefactus eſt aut extinctus:qui ante flammabat.Latet igniſi lapide nec Bed niſi accedat rigiditas facile ad mitita. cõburit appꝛoximantes. incendit poꝛtatus manibo aut ſinu excuſſus ex calibe ſcintillat ignem ſufficientem ad multam materiam ſuccendendã:et educentem fumuʒ ſanis oculis emulum. Latent multa in coꝛde bominum ipis et extra poſitis omnino ignota interdũq; nota. In⸗ dignatio wero excuſſit a coꝛdibus latentia mala deſtruõ⸗ tia placitos moꝛes.et emula oculis rationis/Rigqiditas wro ire atq; indignationis eſt robur et ſtabiliuit accidẽ/⸗ tia mala.vt quod erat ſeparabile per naturam:fiat inſe⸗ perabile per rigiditatẽ nequã. Aſpiciant igitur in regu/ lis et iurib amicicie chꝛiſtiane.ſi quo modo poſſunt in⸗ dignatoꝛes rigidi ad amiciciaʒ cõuemire. nempe vſus re fugit ratio diſſuadet. Nam in ꝓuerbijs dicitur. Qui ad indignandum facilis eſt:erit ad iraſcendum pꝛocliuioꝛ. n eſus wero aduerſus ſcribas et phariſeos loquebat᷑.qꝛ ibi ꝓ ſalutiferis oꝑibindignabãr nã indignatio germẽ eſt inuidie. Quo genere indignati ſũt apoſtoli aduerſus mulierem magdalenã dicentes. Vt quid perditio hec: Hotuit iſiud vnguentuʒ venundari multo:et dari pau FA SJ .α .——— „ . „ D D Pr r o n Prgr n Plrr l ſapientia foueretur. Tutius eſt amicus pauper et ſapi⸗ ens.q; diues indoctus et qinetus fultus entiach e peribus. Que omnino virulente inuidie noſcitur plan⸗ .tula:pꝛo eo ꝙ indignatio quãdoq; eſt aduerſus opera l na Eit etiam indignatio aduerſus alterius pꝛerogstiuã abſch ppꝛio detrimẽto.qua indignatione indignati ſunt pꝛimi operarij aduerſus patremfamilias:ꝙ equa pꝛoui⸗ ſione omnibus pꝛouidiſſet. In quo nemini derogabat aut faciebat in aliquo detrimentum:q;uis pꝛehonoꝛaret aut eis equaret indignos.Decemvero apoſtoli indignia ti ſunt aduerſus duos qui potioꝛa in ſuperis petinerũt: ſed nec eis adimebatur aliquid etiam ſi duo finſſent iu⸗ xtavota ſuſcepti.ruſtra eſt indignatio aduerſus aliquẽ pꝛehonoꝛatuʒ:vbi nihil demitur in dignanti. Nec iuxta vocabuliꝓpinquitatem indignatio aliud ſona aliguẽ eo bono quod habet reputare indignum aut pena dignũ qui nõ deliquit.aut ſi deliquit.in eum plus debito deſe⸗ uire:vel per odium ⁊ nõ per amoꝛem iuſticie excandeſce re cõtra eum.Rigiditas algoꝛ vel aquilo:congelauit flu xibilem aquam. Capitulum XxVI . . Oꝛum omnium filioꝛum pater infauſtus ſua e minterpꝛetatione genus peſſimum hominũ mõ⸗ ſtrat ab amicicia ſecretoꝛum qui dictus eſt cha⸗ naan interpꝛetatus negociato: aut emulatoꝛ. Simula toꝛes ſiue negociatoꝛes adveram amiciciam omnino in cõpoſſibiles ſunt.Et ſi aliquãdo cõpoſiti ſũt nõvt ſic ex iſtentes. Cum vero ad hanc notam deuenerint: ꝓpellan tur wlut amicicie deſtructoꝛes. Negociatoꝛes omneo⸗/ cium negauerunt:hoc enim vocabuli mruuſtum ſonat Sed eſt ocium ſanctum quo mentis religioſitas exerce tur:et cõquiruntur ills que ipam imperfectã perſiciunt Imperfecta eſt anima cuius imperfectionẽ omniũ ha⸗ bentium animam experientia ſana demonſtrat: illa dum taxat excepta que ab inſtantiſue creationis inſeꝑabili⸗ 7— %— ſor .—lu. . Ca, AA4 A₰A If- ter vnita fuit ad verbum. Cõtinue nanq; cum vult ſus ſcipit virtutum honoꝛabiles qualitates.et per aan ignoꝛantiam p exercicium ignauiam longe pellit: et gra du inuiſibili de tenebꝛis feſtinat in lucem.que mii quie⸗ ta fuerit a ꝓcellis nõ adipiſcetur veritatis ſplendoꝛes. ſine quibus ſemper tenebas darſernr Ablc Bmereis. nulla cõuerſatio peragit viam rectam. Cogregatio tau roꝛum qui per ocium in aulam ſapientie nõ ſederunt. Qr, g Deſ. T Et qui pꝛo curis tempoꝛalibus ocium negauerunt.nõ viderunt decoꝛem atq; cõſiſtentiam domuſeius. Nego ciatoꝛes ocium negant.vt diſtracto coꝛpoꝛe animus di⸗ ſtrahatur:cui nulla ſit requies ad capienduʒ inuiſibiles elucidationes. Et eo eſſet delectabilioꝛ amicicia: quo a n aa0τι. Qatus oĩno ad petita facilis. Hciẽ tia fulgens cito dabit cõſilium:liber a negocijs triplici⸗ ter reſpondebit amicis. Sed idem erit ad amicum de⸗ uitans negocium. Negociatoꝛẽ amicari: ad quempiam writas cõtradicit. Gerit amimo aurum. mente condit theſauros.copulat agrum agro.domum domo cõiungit Incoꝛde vero eius niſi materialia nõverſantur. Et aut auaricia plus habendi aut ſollicitudo querẽdi: nõ ſinet eſſe amicum. Qui negocijs animũ dedit. habens pela⸗ go ratem a fluctibus agitatam terris amicum a pericu lis circumſeptum.hunc pmittit exitio:nõ liberet er pe⸗ lago nauem. Semper valefecit amicoʒp rebus impoꝛ⸗ tune negocians. Seipᷣm modis varijs moꝛiendi:qui ſe tradidit negocijs varijs. Qui pꝛo ſeipo nõ deuitat picu lum peracturus negocia:nec deuitabit p tempoꝛe in a⸗ mico. Obmittet rationabilem amiciciã deperire theſau⸗ I Tr-. — Anau⸗. 2 rationabiliũ amicicie patienter ſuſtinebit eclipſim êhz3 ros dum augmentum auxionatur in ſenſibiliũ 1 ir nec omnis negociatoꝛ ab amicicia abcidendus eſt. nam ipa negociatio in amicicia fecit amicos: dum habita eſt cõtractioꝛ mutuaviſio et frequens locutio ꝓ rebus atq; negocijs. Mundus vero poſtq; fuit natura coꝛrupta in⸗ diguit vt negociatio fieret: ſine qua vita hominũ̃ volun taria et placita nõ ſubſiſteret. CUleruntamẽ negociatoꝛ impoꝛtunus: ad amiciciã opoꝛtunus ommno non erit. Vmpoꝛtune agere negocia dicitur.qui excuſ abilem atqq luſtam cauſam et irrepꝛehenſibilem in negociando nõ habet.ſed ſequitur impetũ appetituſ inoꝛdinati atq; cul pabilis:qui eſſe cognoſcitur marine Berfa onb anrel claudit oſtia ingredientibus fluuijs. Sed quato ingrediunt᷑ plurioꝛes ſuis hiatibus ſuſcipit. Mon poteſt cõuenire in lege amicicie chꝛiſtiane.qui ſolum cõgrega⸗ re didicit: diſiribuere vero nõ nouit. Hanc ſane nouimꝰ babere amicicia gratiam:vt nõ tribuere credit eſſe iactu ram. Et chꝛiſtianoꝛũ amicoꝛũ noſcitur ꝓpꝛium:amicici⸗ am negocijs nõ negocia ſuauibus amicicijs anteferre. Si moꝛe loquendi negociari ad auariciam ſcribimus: auarus ꝓfecto nemim erit amicus. Erreiwritate immi ca ſunt nomina:quoꝛum vnum auariciã:alterũ amici/ lureſn ciam ſonat. Meramplius vero ſine cõuenientia: oppoſi/ tum ho mines cõtrarijs ſtudijs animo et opere intendẽ tes.vt vnus vrbanitatem amicicie nouerit aut velit: al ter defoſſum habuerit animũ in terrenis. vrl apitulum XVII Oulatoꝛes autẽ tanto cautius in amicicia de⸗ e clinentur atq; ſiↄiũcta cum illis fuerit celerius — abꝛogetur:quato ſolum ipoꝛum hec irremedia⸗ — Crn Pen , R—α bilis penaſſuozum ꝓximoꝛũ videre felicia ſet in hoc gau det ſerenitas amicicie: cum amicos in bonis cõſpexerit eſſe felices. Emulatoꝛ inimicus felicium: amicus vro felicem querit et optat inuenire amicum. Triſtatur ani mo inuidus de felicibus.et triſtaturverus amicus de in felicitate amci.reputat enim ſuam:quia velut alterũ ſe reputauit amicum. Deſperate aduerſantur amicus ⁊e⸗ mulatoꝛ:in affectionibus atq; paſſiomb mentis. Gau⸗ det amicus in ꝓſperitate annci:emulatoꝛ letatur in ad; uerſitatibus. Dolet amicus pꝛo his que amicum mala cõtingunt:emulatoꝛ gladiatur animo.ſi viderit quãta⸗ libet amenitate floꝛere. Ynuidus ſempꝑer in clauſiris a⸗ micicie claudicat:neq; loquendo paciſicum aut rectum poteſt pꝛofe rre ſermonem. Sepevero ne detegatur ſibi met violentiaʒ facit.et mentitur oꝛe leticiã in cõtingen tibus bonis:cnius coꝛ pertulit inuidie venenatas ſagit⸗ tas. Ridebit interdum ſimico moꝛe:nam vere minme poteſt:cum nõ ꝓcedat ex coꝛde leticia. Et totus ſimula⸗ tus incedet:et ſerpentinis anfractibus gradietur. Pul lulabit inuidia iocunda facie quã viribus nõ amoꝛe ad amici oculos hilarauit.et ſtabit ſepe attomtus in ſecun dis rebus amici:et collaudabit fallaciter cũcta opera e. Domum dicet bene dimenſam:quam vellet eſſe ſubuer ſam. Agrum fertilem: quem ſterilem plus affectat. Gi⸗/ lios facetos:quos inſanire gauderet. Elxoꝛem caſtam: quam ſecum aut aliter vellet coniugij federa dirupiſſe. Mꝛefert ſu ppellectileʒ vrhiauann ignis incendijs cre mari libentius aſpexiſſet· Dilectuʒ ab omnibus falſo di cit aut vere ſic credit:quem odioſum fieri omnibo plus exoptat.Et ſi aliquãdo caſus in euentibus eſſet:clancu lo et poſſibiliter decipulam perditionis pᷣtenderet · Se⸗ pe autem oſtendit ſe dolentem:de illa quã ſecreto pꝛocu rauit ipᷣe iacturam. Nihil penitus eſt in emulatoꝛibo re⸗ ctum nihilq; ſanum habentvnde debeant in amiacia cõ quintuſdecimus uenire. aut ſi conuenerint retineri. Moꝛitur amimoe⸗ mulato::vnde amicoꝛum eſt vita iocunda. Et vnde na ſcitur occaſio pluris gaudendi: flendi acedinem carpit. Igitur pemtus inuidus ab amicicia reſecandus:qui bo na m amicoſuam fecit miſeriam. MNec poſſet neceſſutate cogente in amia bonis intendere:de cuius iocundis e- uentibus eius ſimulationis ꝓpꝛium eſt dolere. Si vero * referrexolumus emulationem ad inimicationẽ ſicut ad mala ſic poteſt ad bona referri:de qua nullus ſermo niſi ꝙ malos imitatur certiſſime malus.Habes malam ſo⸗ llem:diuino pꝛecepto in amicicia deuitandam. Habes patrem male ſobolis genitoꝛem:vt ex auaricia ⁊ inuidis omnium maloꝛum hominum genera in amicicia dui tanda naſcantur. Capitulum XIæ Reter iſta teſtimonia que de veteri collegimus . p teſtamento contra eos cum quibus eſt am iciꝰ cia deuitanda et diſiungenda cõiuncta.ex n ouo teſtamẽto aliqua ſimiliter aſſumamus:ex quibus mul aerite⸗ miniſtrabitur: cum quibus amicicia denegef. Aliquos in euangelio ſaluatoꝛ deſpectiue appellauit ami cos:quia federa in amicicia nõ ſeruauerũt.quoꝛũ vnus appellatur amicus erroneus atq; moleſtus. alius ami⸗ cus ineptus et inuerecundus:tercius pꝛoditoꝛ ꝑtina- et meien Cen dui aliqui homines pꝛeter ra⸗ tionem infeſti:qui plura expetunt woluntate qᷓ; merito. largitatem omnem ad alios qᷓ; ad eos repꝛehendunt:et iniuſticiam dicunt largitateʒ benigniſſimi woꝛrectoꝛis. Befert ſane hiſtoꝛia euãgelica.ꝙ cum paterfamilias o⸗ perarios induxiſſet in vineam:aliquos ex pacto merito pꝛo diuerſitate temporum et hoꝛarum. Cum vero ſero⸗ tina hoꝛa eſſet in retributione mercedis.omnes accepe⸗ runt tantundem murmurantibus operarijs pꝛime ho⸗ re cõductis ex pacto aduerſus patremfamilias: et arbi trantibo plus reci eapaterſann ilias inquit.Amice non faci õne ex denario cõueniſti mecume Tolle quod tuum eſt:et vade. Volo huic nouiſſimo da re ſicut tibi.Aut nõ licet mihi facere quod volo:An o⸗ culus tuus nequã eſt:quia ego lbvnus ſum: Ex darrt, uerit in⸗ facio tibi iniuriam. milias reſponfionibus oſtenditur:quãtus hic leſtus atq; moleſtus amicicia.Almice nõ facio tibi iniu- riam.Hocꝓ tauto ſaluatoꝛ paralbvlice dixit: quia illi pꝛi⸗ mi exiſtimabant iniuriam do mimi libertatem atq; libera litatem ſet alterius bonum homines infeſti atq; moleſti pꝛopꝛiam iniuriam reputabãt.Ad iniuriam etiam ſibi pꝛoueniſſe cõcipiunt:ſi non ſupergreditur pactũ in quo woluntarie cõſenſerunt. Dulti enim pacto ſe aſtringũt peracto miniſterio plus pacto iniuſtiſſime gliſcunt. JOu ſticiam pacti volunt excedere:atq; ꝑuertere debitã equi tatem.Non cõuenit amico:qui nõ cõuenit pacto. Mon nouit amiciciam:qui pactum iniuriam reputat.Nõ erit amicusſqui cõuentionis federa odit. Si plus reciperet ſupererogatio eſt:de largitate pueniens largientis. Si ſecundum cõuentionem et pactum iuſticia eſt:pꝛoueni ens de actione rectiſſima vtriuſq; partis eius qui me⸗ ruit et qui retribuit. Oi minus aut operariꝰ deliquit in opere vt cõuentio frangeretur.quia defectus operis in pacto deducti frangit federa Paetieut oherarii bſeci uic fu impoſitum et in retributione defecit cõductoꝛ. it pꝛout dictabat cõuentio retributum.a indignabatur wlut iniuriam paſſus.ꝙ plus alijs nõ accipiebat in pꝛe mio:cui quod iuſtum erat dedit dominus:q;uis ex ſua largitate alijs voluit ꝓuidere pacto tantundem qui lar- gus eſt dominus.Pꝛoinde ad amiciciam recipi nõmei⸗ — —— — — — — — —— ſ⸗ ☛ n — — =. — Ser — —.- ——— — nlen arpie guub ate cser imn cd 1 n am Dühe nvicez NH Giffns Amic ⸗ tno—H us mul Teger, uten Müpnes iusamni, de genan Netern merito, wunteet recoris⸗ ilaov/ Weri Woſen Atene⸗ feimetve gergtbi mmieeron meroene ſimode rAno Patriſſut ſterting dbiſrin iailie⸗ lichllen Unef tium ſii in ſiringet tt Ju vit egi co n a erſcre ne 1 olekt ciſ wlaprn cpenonn ain Puclu nubatur . . ¾ =) . (6( dee iuſticia chꝛiſt iana retur:qui cõuentionem vertit in wluntatem. et pactũ deduaot in placitum.Quis amicandi modus erit ad eh. qui aduerſus pacta ſeruantem animo et oꝛe murmura⸗ re nõ ceſſat: mmis enim amtcici acõuentiouem et pa ctum habet. Amiccia penitus nõ eſſet: niſi bomines in aliquo cõuenirent. aut pacto moꝛalis et diuine iuſticie inaliquo firmarentur. Couentio wrototius wre ami⸗/ cicie c eſt:vt ſeruatis legibus luſticie atq; honeſtatis. et amimo cospoꝛe quis hat ad alum: quo alium wilet Reri ad ſeipᷣm. Pactum wrojeſt ipa pax que inter hoaim agit᷑ moꝛes. qui ex obſequijs et cõuerſationibus et re⸗ rum cõmutationibo oꝛuntur. interdum verbo/ interdũ ſcriptqinterdum teſte firmata: ſepe vero his omnibo et penis iuſſoꝛibus.plerunq; oblatis pignoꝛibus rolvꝛata: et iazʒ non perturbatis legibus honeſtatis atq; iuſticie. Qmi ergo pacto nõ ſtetit animo quietus.perturbauit et pace/ pacis perturbatoꝛ amicici traxit enlio:quoniam in ipſa pace fundatur Meramplius arguuntur infeſti erronei atq; moleſti:pꝛo eo ꝙ vni nomine omniũ dicitur:tolile quod tuum eſt et vade. Si quis autem ꝓ tolerato lalo reſſupꝛa meritum velletet pactum cõcupiſcere alienum pꝛopterea huic dicitur coꝛrectiue. tolle quod tuum eſt. quaſi dicat. eſto amicus in pacto:et noli cõcupiſcere me um. Si autem plus quis ſupꝛa cõuentionem et pactũ receperit e onitate donantiſ:nõ erit in crimine iuſte e pꝛehenſionis. Nam licitum eſt ſupererogatum recipere: nõ cõcupiſcere aut murmurare:ſi non recipit ſi upꝛa pa⸗ cta. Veruntamẽ ſupꝛa pacta recipiens a benigna largi⸗ tate datoꝛis.nõ recipit lut alienum:qð iuſtus poſſeſ⸗ ſoꝛ benignuſq; largitoꝛ dando voluit eſſe ſuum. Mon eſi recipienti alienum qð benigne de iuſto poſſeſſoꝛe datur grateq; rapitur.nec qð ex pacto ſeruato tribuit.ſed id pe/ nitus dicitur alienum quod querit ſupꝛa pactum et me ritum:aut quod inuito donino ↄtractat.quo circa hbuic! moleſto amico dicitur.tollè quod tuum eſt et vadeꝛpviꝰ delicet recede tibi pacto ſeruato ab impꝛobitate penituſ plus petẽdi.Nã H exactoꝛ amplioꝛis qᷓ; debiti:ꝛnũſ' qᷓ; ſiabit amicus.Elult enim ſupꝛa ſuuʒ meritum:quod omnino eſt alienum. Violentatoꝛ enĩ alterius volunta tis ex igne cupiditatis:omnino fregit.aut amiciciã dene gauit. Si ſolum tolleret vnuſquiſq; qð ſuum. nec a dez bitoꝛibus negaretur:nunqᷓ; er rebus mter homines aa micicia palluiſſet. Memo ſibi debet ad iniuriaʒ retoꝛque re recipienti ex pacto meritum:ſi dminus aut quiſpiã abſq; pacto alicui vult tribuere ſuum. Vellet quippeal terius impedire wluntatẽ atq; donandi domimium. qui murmurat aut iniuriam putat. ꝙ alij ſibi merita cõfe, rantur. ; uis illi ex pacto alteri abſq; pacto qð plus eſt Dicere abſq; merito tribuatur: et quãta ſit hec puerſitas ipᷣa ratio docet. Que hominum maioꝛ weruerſras ſiue moleſtia.qᷓ; murmurare ſiue ſuam reputare iniuriã:vbi in largitionibus nõ turbatur oꝛdo iuſticie. Nam ſi reci⸗ pit quis ex pacto quod meruit: ſeruatur oꝛdo iuſticie ex factione impo ſiti operis. Si vero quis pter pactũ eque receperit etiam ſeruatur ex largitate poteſtatiua datoꝛis Er hoc ad impꝛobationeʒ murmurantis paterfamilias intulit. Volo autem et huic nouiſſimo dare ſicut et tibi Quid aduerſus me animo et oꝛe declamas: Tloluntas mea libera eſt:iniqua nõ eſt.mei ſunt iuris que poſſideo/ tibi dedi meritum ex opere tuo.huic merenti aut nõ me renti ex mea largitate tribuo.cui de tuo nõ tribuo ſed de meo:tolle quod tuum eſt et vade.meuʒ vero in mea po teſtate dimitte. An nõ licet mihi qꝗð volo facere: Quan to plura verba paterfamilias aduerſus hũe multiplicat s n ppoſitis aut datis obſidibus atq; aliquãdo fide,⸗ tantomagis nequiciam eius accuſat. Omnino nõ perti .net ad anncicie oꝛdinem:qui licentiam iuſtam in auo re prꝛeſxndit.atq; impedire conatur ſiue moleſtat. Nequis ciga eſt ratiomis inoꝛdinate.ꝙ quis benignitatis opera re pꝛehendlt. ac ſibi nemineʒ equari vellet in bonis. Ende agdiungitur. An oculus tuus nequ eſt quia ego bonus ſum:Nequã oculus:nequã ratio eſt. Oculus cuiuſnbet lominis eſt:aſpectus interioꝛ ratiomſ. Sed eo qiuns ne/ quam vicitur: quo repꝛelvndit irrepꝛelvnſibilem bomita tem. Et qin bonũ repꝛehendit malus eſi:qui iuſtum ini⸗ quus. qui ſanctuʒ ſuperbus:qui murmurat de benigni tate eſt omnino malignus. um talbus pemtus amici cia non eſt ferenda:et conſtructa funditus eruatur. gelio publice iteruʒ dixit ipe ſaluatoꝛ. Amice quomodo huc intraſti nõ habens veſtem nuptialem:? Inuerecun⸗ dus pᷣſumptionis alumnis omnm putat ſibi poſſe com⸗ Ppetere:locum tempusſhomines nõ veretur. Ineptus aqui puhlicis bonis moꝛibus atq; homimbus non con/ coꝛdat. Hic enim talis erat.non veritus locum tempus et homines cõuentum inuitatoꝛum ingreſſus:non haꝰ- bens veſtem nuptialem ſcilicet aptitudinem ad publi-⸗ cos moꝛes hominum. Gecerni quippe a publicis: ma⸗ gne ineptitudinis eſt et vrecundie.leſtis enim nupti alis de cuius carentia repꝛebenditur qui acceſſea erat mui tatus ad nuptias.intellecta pꝛo moꝛibus:eſt cõuenien⸗ tia ſtandi et cõuerſandi cum illis qui digni ſunt in con⸗ uentibus reſidere. atq; in cõſpectu regum ⁊ alioꝛum ho minum accepte necnò irrepꝛehenſibiliter viuere noꝛut. icut enim veſtis oꝛnamentum eſt coꝛpoꝛis et tegu- mentum turpitudinis et pꝛotectio frigoꝛis:ſic conueni entia cõuerſandi oꝛnamentum eſt vite.defectuſq; operi mBentum et defen ſio a nociuis. Conuerſandi emm apti⸗ tudo:multos ſibi beniuolos fecit. Nec patietur iure dij/ coꝛdes.qui cum ommibus iure cõcoꝛdat:quãuis etiam H omnino innocentes ſepe ledat imquoꝛum impꝛobitas. Seg in writate chꝛiſtiane iuſncie ledi ah impzobis abſ. Gycuſpa: ſupernum nanciſcitur pꝛemi. Et ſi pacate ſuf fertur apud homines laudis pꝛeconium habet ac etiam iuſte in ſui cõpaſſionem animos a linguas intuentium Vertit. Pꝛoinde decenteʒ rationabiliter fieri eſt quedaʒ felicitas ſuper terram:et quedam ſecuritas pꝛodeundi. H nonnulli qui de carentia honoꝛabiliũ mo E ri „ ulla wrecundia ſuffundunt᷑: non vrent᷑ cõuentus ingredi diſcretoꝛum impꝛobe aſſiſtere ſapientibus non fſpꝛmidant. loqui pꝛeſumunt vbi nulla neceſſitas poſcit/ tacere neſciunt eum depoſcit:ex impꝛobitate atq; auda⸗ cia ſimulant apparentiam et a virtute deficiunt. inuere .cunda facie ſe ſociant virtuoſis. aut fingentes ſe habere quod nõ habere cognoſcunt:aut decepti aut pꝛeſumen⸗ tes qð nõ habent habere ſe credunt. nõ cõſiderant ꝙ ab alijs diſcrepant.ſed ex ſingularitate ſe reputant nocio⸗/ res.ex qua certum eſt fieri deſpectioꝛes:nam in nuptia⸗ rum cõuiuio ceteris acceptatis veſtem nuptialem non habens ſcilicet cõpetentem cõuiuiqet cõuiuis extitit re pꝛobatus atq; regis iudicio pꝛoiectus in penas. Impoſ ſibile omnino eſt excuſare:quem mſti regis iuſia cõc e⸗ mnat ſententia. Mon enim fuit auſus aliquis pꝛo eo in terpellare ad regem ſiout nolentes imo nõ valentes iu ſtam regis impꝛobare ſententiam. Et wlut ſe reputan tes offenſos.ꝙ ab eis diſſimilis venerat in conuentum Ipſe autem mente cõfuſus obmutu it delictum ſuum taciturnitate cõfeſſus.nõ enim iuſte poteſt ercuſatõnis verba pꝛoferre:quem cõſcientia vite toꝛquet/nuere⸗ cundi ſunt de numero ebꝛioꝛum: qui madefatcti animo Alius eſt inuerecundus atq; ineptus:vt etiam in euen 1 rrr —ęꝑ — X 2— / — —— — ſ-Nr doorr SW Aiber quintuſdecimus inhoneſia pꝛo honeſtis perficiunt. Et per frequẽtia ver⸗ ba mnixrentem ebꝛetatem excuſare cõcertant: quibytre. — mulis plus accuſant. Dic et inuerecundi et inepti poli⸗ ta reputant que perſiciunt:et magne peritie que loquũ⸗ tur. Mecnõ ſi ſociantur in ſignibus: opinantur inſignes wſie decerni. Sed quamuis virtus pofſit eſſe cõmuniſ Vrtus vero pꝛopꝛia nõ tranffundit in ſodalem. Elnuſ⸗ quiiq; enim flos pꝛopꝛio coloꝛe refulget. Et ſi poſſibile foꝛet ꝙ virtus vnius tranſfunderetur in alium:ſed hu⸗ ius tranſfuſionis nõ ſunt receptibiles carentesverecun dia et inepti. Inuerecundos appello:quos pꝛeſumptio cipit in his quibus illos gratia. ingenium ars poren⸗ tia natura pꝛiuauit. Inuerecundi ſunt quos audacia ex citat. bonoꝛum honoꝛabilium carentia nõ refrenat: per⸗ ditionem virtutum incendium reputant palearum. Er ultant cum mala cõmitttunt ? in perditis moꝛibus glo riantur.qui pꝛopꝛio impetu nõ ratione loquuntur atq; feruntur: et qõ nefanditer ſonat. turpitudines dicũt io⸗ cos ac infrunita inturpia queq; raptantur. Et in cõuen tu pꝛocerum atq; ſapientum reſidere nulla cõſideratio⸗ ne deſiſtunt: acetiam nihilopendunt turbare publicos moꝛes· Dic iſte qui amicus vocatur acceſſit: vnde con/⸗ fuſus omnino receſſit. Inepti vero ſunt qui aptis mo⸗ ribus nõ ſunt apti:nec conueniunt cum alijs qui ſe iu⸗ ſtis moꝛibus aptauerunt. Etiam ſunt inepti ſcom tem pusſiue inepti ſecundum locum.ſunt et ſcðm virtutẽ et actum. ſunt et ſcõm publicos moꝛes. et ſecundũ eos qui licite ſingillatim aguntur Pꝛimi quidem nõ cõue niunt nec cõcoꝛdant cum tempoꝛeqð per naturam vi⸗ cifſitudines recipit. atq; ſumit impꝛeſtiones in aere ad vtilitatem atq; decoꝛem plerũq; ad incutiendum terro⸗ rem:et oſtendendã diuinam et ineffabilem potaſtatem ſiue nature oꝛdinem. Mi nõ recipiunt tempus qð om⸗ nia habent vt ſuis ſpacijs tranſeant vmiuerſa ſub ſole: nec recipiunt placide tempus quodvarijs accidentibuſ in hommibus variatur. ſed tempus ſibi:non ſe volunt tempoꝛi coaptare. Mutationem vero tempoꝛum quea cunctis accidentibus in hominibus pꝛouenit:abhoeꝛrẽt. Et ipi mutatiom rennuit ſe animo et effectibus cõfoꝛ/ mare: vt ſaltem oſtenderẽt pꝛo ſtatu tempoꝛis afficiad ulcos leſ vero a pꝛimo conditoꝛe diſſentiunt: atq; cum arte atq; hominum pꝛudentia nõ concoꝛdant. S ercij habent ſimilitudinem pecoꝛum aut demonum. Quarti rempublicã in animo vilipendunt.et ſunt ve/ lut rami inutiles:qui ſunt a cõmunivinea abſcindendi. NRuinti nemini amicantur vt nec ſibi ſingulariter pꝛo uideant de amico. Pꝛoinde cum verecundig et aptitudi ne amicicia foueatur.nec poterit recta cõſiſtere:niſi ſuꝑꝰ phis baſibus fuerit ſituata. Si wro perſpicacius inten⸗. dere volumus columnam quandam rotundam et ere⸗ ctam amiciciam vtrũq; dixi:que neq; ſiniſtrum neq; dex trum oſtendit. Tota et eodem modo inuiſibilis eſt cui velut quedam baſis ſubſternitur wrecundis:et velut e⸗ piſtilium oꝛnatins ſupponitur aptitudo. Ba ſis amici⸗ H cie verecundia delinquendi: aptitudo ad optima epiſtili um eine ſiquides ſunt aliter diſſerenda inñna⸗ cunctãter inuerecundi.atq; inepti pulcritudinis et con uenientieveſte carentes:nõ recipiantur in amicicie loꝛa mentis.Amici pꝛoditoꝛes pertinaces et domeſtici deſi⸗ gnantur in eo:qui pꝛodidit per pacis oſculum verumo⸗ mnium regem regum. Cui rex omniũ dominus et ſal⸗ uatoꝛ ait.Amice ad quid veniſti: oſculo filium hominis tradis? Cõuerſabatur cum ſaluatoꝛe iudas et cum mũ di ſpiritualibus ſenatoꝛibus quos elegerat.ad quem ſal uatoꝛ vt ad ceteros idem erat: ſed cum ceteris ipſe non idem Et eandem cum alijs ſuſcipiebat aure doctrmam et in miraculis poteſtatem.cui omnium commiſſa erat cura viuendi que ſpectabat ad coꝛpus:ad quem quanta benignitate ſaluatoꝛ deſcenderet euangelua nõ tacet hi ſtoꝛia. Qui nõ ſolum ſaluatoꝛem tradidit ſed diſperſit ⁊ gregem. ineuitabiliter enim grex leditur leſo: paſtoꝛe. Domeſticus amicus difficile deuitatur ſixoluerit infer re iacturam. Conſfidit emim in eo coꝛ eius amici:et in ſi nu eius velut in materno quieſcit. Cautelam non ad⸗ hibet in periculis contra amicum. Quem credidit ad⸗ uerſus inimicum firmum habere cuſtodem: quanq; po tuiſſet cauere ſaluatoꝛ. quia coꝛ eius ante pꝛenouerat. Segl ab iſto maleſido et pꝛoditoꝛe et pertinaci amico do meſtico.qui auctoꝛem vite tradere pꝛeſumpſit:ad ſimi le loquendi materiam aſſumamus. Eſt amicus dome⸗ ſticus. amicus interpolatus amicus ſemotuſ amicus in uiſus:/Amicus inuiſus eſt: quem ſolum fama virtutis poꝛtauit ad aures.Almoꝛ vero virtutis et boni: ſedem a⸗ micicie parauit in todeAN ſemotuſ eſt qui aliqui bus interuallii diſtat. inter quos fuit aliquãdo viſio coꝛ poꝛalis et obſequium ſi expoſtulauit euentus:cuius elõ gatione facta perſone amoꝛ remanet in pꝛompitudine amicicie regulate/ Interpolatus eſt.qui vices tempoꝛũ et opoꝛtunitatum et rerum et negocioꝛum obſeruat:et intermittit cõuerſationem. ne amicicie crebꝛitate vile⸗ ſcat. Solet hoc aliquando amicicie inherere. vt ſi cõuer ſario nimis intenditur: amicicia faſtidio nauſeatur. Et diſcrete intermittit᷑tauidius ſepe redoleat.Optima res in amicicia noſcitur: cõuerſatio intermiſſa. In hoccon⸗ uenit pꝛouerbioꝛum vera ſententia. Subtrahe pedem tuum d& dvomo pꝛoximi tui: ne foꝛte ſaciatus oderit te. Bonun igitur eſt cauſam ſacietatis abſcindere: ipᷣa eni ſacietas ſepe diſplicentie ſomitem miniſtrauit. Hec o⸗ mnia pꝛelibauimus vt ad amicum declarandum pꝛodi toꝛem domeſticum EnicnnusSitet dome⸗ ſticus eſt inuiſibiliter coꝛdi:aligs nanq; amicicia copula retur. Sed de inuiſibili domeſticitate nõ intendimꝰ ad pꝛeſens.᷑lmicus viſibiliter domeſticus eſt aularis:ce⸗ ticus cõmenſalis crumenicus archanaticus viat icus et peregrinationis comes et in lecto ſepe ſocius. Et nihil clauſum reperit:qui domeſticue vocatur amncus.Hic ſi voluerit le ſionoem inferre nemo cauebit: niſi ſupꝛa hu⸗ manitatem nouerit hominum coꝛda ſiue mala futura. Pꝛoditoꝛ eſt:qui benedicit oꝛe ſed maledicit aut odit in coꝛdẽ.ci ſinqua eſt aurea coꝛ wro ferreum manet. Pꝛo ditoꝛ laudat in pꝛeſentia.in abſentia infamias loquitur Pꝛoditoꝛ eſt qui in amico vicia laudat:ac euʒ extollit fſa uoꝛibus vt pꝛeparet ad ruinã. Pꝛocditoꝛ eſt:qui ſub vir tute palliat iniquitateʒ quam amico ſuadet. Proditoꝛ eſt qui ſecundũ amici placitum conuerſatur: et non ſe/ cundum iuſticiam. Proditoꝛ eſt qui ſingillatim moꝛi⸗ bus concoꝛdat amici pubſicis perturbatil.dum enĩ quiſ piam alicui cõſentit in placito derelicta iuſticia:eum oꝛ⸗ dinat ad gehennam. Et qui pꝛiuatis moꝛibus alludit a⸗ mici:eum reddit publiciĩ odioſum ſi ex pꝛiuatis turban ——W ꝓmittens vt amicus in non bo⸗ na pꝛeſumat:ſiue perfecerit aut non ſi qua pmiſſa. Pꝛo ditoꝛ eſt qui relatione turpi ab amico auertit amicum. Pronito⸗ eſt:qui ſibi ſoli tentat homineʒ vendicare:ab alijs melioꝛibus aut eque wonis auertens. Pꝛoditoꝛ eſt qui verba loquitur inuoluta que ad vtranq; partem poſ ſunt inflecti.vt poſt pacta ex verbis cepta negocia ſi ma lum pꝛouenit wrba vergat in dexteram:ſi bonum in ſi⸗ — — G.2 . 1. Der2 — ſr non kam ent eh⸗ rſitt tor, ler inſi na ltat ni lenn, nod ſmi done⸗ Woin rtutis emat bt Dliocer lios els Ntucine tempwei ſeruatet Neple⸗ ſicöe Ntur. G ndn wec We n eſten t. ero lun o Nonen Caccel encinc ularisge, ſgticset Ernihl lolei ſhgubar lafoutons. utocitin net o uitur Nolith⸗ na rodite⸗ in mwail nenigut geumc alocte tutben innon iſa . micn. Ead toe tenp ciafn unn .rr de iuſticia chꝛiſtiana niſtram parteʒ omnino deflectat:ac ſi pꝛoditoꝛ in poſte⸗ rum loqueretur.dextrum dedi cõſilium. ſed tua in cau⸗ tela malum conſtat exoꝛtum: ſiniſtrum tibi oſtendi.vt Vllet impꝛouidus deuitares:ideo tibi amice hec lona ꝓ ueniunt. Proditoꝛ eſt qui tacendo amicum perire per⸗ mittit:mit periculum weo dolere ſe ſimulat. Pꝛoditoꝛ eſt qui tempoꝛe pꝛoferendi conſilij atq; remedij allegat ignoꝛantiam: et impotentiaʒ fingit· Pꝛoditoꝛ eſt qui eæ in abſentia nõ perſicit:que in pꝛeſentia perficeret pꝛo a⸗ mico. Pꝛoditoꝛ eſt qui placide amici abſentis vidit blaſ phemias ſibi ab alijs irrogatas. zoditoꝛ eſt qui contra que in amicum fit mala cõmenta etiam iſpo inſcio nõ inſurgit.Pꝛoditoꝛ eſt:qui amico impoſturam aliquã fa . cit vt ipᷣe iñcũlpatus appareat.maxime autẽ in his que inſimul patrauerunt ſiue dirxerũt. Oꝛoditoꝛ eſt: qui cũ imimicis electatur amici. Nec ſumenduim eſt huiuſmmo di vocabulum a pꝛodendo aut traditoꝛ a tradendo. quõ uis iudas amicus domeſticus.ideo pꝛoditoꝛ ſit appella⸗ tus qui chꝛiſtum iudeis pꝛodidit:aut traditoꝛ quia euz in eoꝛum mambus tradidit. Sed pꝛoditoꝛ aut traditoꝛ actione maligna dicitur non contracto vocabulo:vaſcu lum exiſtens omnis malignitatiſ ad pꝛsormum. Elnde proditoꝛ aut traditoꝛ decipularum cenſo⸗ predicarũ ab/ ſconſoꝛ.ſimulatoꝛ boni et honeſti:coꝛde cõtraria diligen opere vero perficiens. Pꝛoditoꝛ deceptiua figura blan/ dus inſidiatoꝛ et incognitus et inunus: pacifica verba loquitur:ſed in dolo. Proditoꝛ eſt et impius:cui ſuppe⸗/ tit cauſa. Procditoꝛ eſt et qui ſe cõfoꝛmat ei quem lede⸗ re optat:et tamen eius confoꝛmibus in patulis moꝛib ſe cooptat. Pertiuaeſt qui amoꝛe beneſicio prece dono non reuocatur a malo.nec innocentia eius quem diſpo⸗ ſuit ledere a perditione auertit:nec eum timoꝛ penarum ne conceptum nefas peragat recompingit R enim malis iudas peſſimus vrgebatur.quibus patet domeſti cus et proditoꝛ pertinarq; amicus.qui ah imagine ama bilis amicicie velut coloꝛ impertinens nõ ponendus et wlut pulchꝛitudinem amicicie turpans modis omni⸗ bus allendus:quamuis difficillimum ſit cognoſcere proditoꝛem:cum aliquando facile ſit cognoſcere pertina cem.Ad hoꝛum noticiam veniendum pꝛout in amicicia ſunt cauenda pꝛediximus:nõ vt omnem proditionem et pertinaciam ſatagerimus vacuare.Que quidem om nia et ſi qua eſſe poſſent ſimilia. nõ recipiat vera amici⸗ cia in iuſticia chꝛiſtiana:quanq; multa mala in amicicia iniquoꝛum atq; infidelium tolerentur. Sed nec ita in amicicia deteſtanda ſupꝛa poſuimus:quin et multa con uenientia poſuerimus.MNõ enim poteſt pꝛoſecto ſermo⸗ ne atq; ſententia ſic contra malum incendivt etiam bo num diſſerendo nõ luceat:qua diſſertione maluʒ in ſua turpitudine verius cõdemnetur cautem ad com⸗ poſitionem amicicie velut cuiuſdam pulclvrrime et ſpe⸗ cularis imaginis veniamus.dumtaxat ſecumdum iuſti ciam chriſtianaʒ.nulla enim vera fuit aliquando eſt aut erit:niſi fundamentum in illa ſuſceperit.Cleruntamen intelligamus iuſticiam chꝛiſtanam in pluribus homini bus veteris teſtamẽti fuiſſe realiter:quamiis er nouis tempoꝛibus huiuſcemodi vocabulum fuerit ipᷣa ſoꝛtita in quibus eſſe potuit amicicia vxra. Imago quedam eſt egregie foꝛme amicicia chꝛiſtiana.aptiſſima mem⸗ bra poſſidens perfectamq; iuncturam membroꝛum: in quam omnes bene viuere cupientes delectantur aſpice re.Quam vere cognoſcens in eontubernium duxit:quã ignoꝛans.neſciuit inter homines conuerſari.aut macu loſe conuerſatus.quam preeunteʒ comitem ſubſequẽ⸗ Tr- *ι. t- — tem habens cõuerſationem duxit inter bomines imma culatam: et irreprexnſibinter ad domeſticos ambula⸗ nit. Chriſtiana profecto amicicia ſupponit eternum m initio medio et in fine:et quod tempoꝛaliter agitur vo⸗ luntate aut neceſſitate ad eternoꝛum oꝛdinat aſpectum Que ſi diſiungantur interdum pro moꝛibus diſſimili bus aut vicioſis tempoꝛibus aut ſpacijsſſemper in ani/ mo manet eadem.cum tedio cõtrarioꝛum:et amoꝛe ani moꝛum. Chriſtianus non ſic dolet ſeparatus ab amico coꝛpoꝛe aut animo derelictusſicut dolet quia offendeni deum ab ipo derelictus eſt deus.a quo iudicio iuſto de⸗ ſertus eſt amicus.vt preter id quod derelictus eſt deus maioꝛ cruciatus accedat ꝙ amicus ſua nequicia eſt dere lictus a deo.q ꝙ ipᷣe derelictus ſit ab amico nec tanti ap pendit ꝙ ipe ab amico ſi quã accepit offenſqʒ:quantiqð offendit amicicie cauſaʒ quam ſciebat eſſe eternã. Nam nunq; vra eſſet in ſuis iimitibus amicicia tempoꝛalis: niſi cauſa prima et eterna eſſet que ipam copulat pro es ternis.empoꝛalis enim pro tempoꝛalibus et in tem⸗ poꝛe amicicia infallibiliter et inconſolabiliter et omni⸗ no deſiciet:niſi poſti huius mundi egreſſum recompa⸗ ginem in eternis firmiter preuideret. Que nanq; dul cedo eſſe poteſt amicicie que ſubiacet timoꝛibus finis. que amenitas hanc perfunctoꝛiaʒ amiciciam fulcit.que gladio diuiſionis terretur:vt ſepe quo dulcioꝛ amicicia fuit.diuiſio amarioꝛ ſubſequatur.et tanto neceſſarium eſt vt fiat amarioꝛ ſeparatio:quanto amicicia fuit ame⸗ nioꝛ.Amicicia vero chriſtiana nullum amicum chriſtias⸗ num nullum carũ amittit. quia omnibus amicatur p⸗ pter eternum xum: apud quem miqhil deperit etiam no bis. Aimicicia chriſtiana que propter chriſtum animos copulat acetiam moꝛes facit eſſe cõmunes. nihil in ami co pertimeſcit amittere mſi virtutem:qua iure amicicia pollet.Amicum vero aliter poſſe perire non credit:niſi adempta virtute. NHam ſi ſpacia diuidãt preſentias coꝛ poꝛales:nihil de veritate demitur amicicie animoꝛsum manente virtute.Coꝛpoꝛales enim preſentie vre ami⸗ cicie cauſa eſſe non poſſunt:turpes enim ſunt ſi aliquã⸗ doeofuerunt. Vera pemitus non eſt amicicia: que cauſas coꝛruptibiles habet. Que enim videntur coꝛruptibilia ſunt:ex coꝛruptibilibus autem coꝛruptibiliſ amicicia ge neratur.Nec timenda ſunt in amicicia chriſtiana loco⸗ rum diuidentia ſpacia: nam animus preſentioꝛ fit dile⸗ cto qᷓ; coꝛpoꝛi ſuo. Si ſeparat moꝛs amabiles preſentis nir⸗ „ r. r r as coꝛpoꝛales:manet adhuc per integritatem veritatis amicicia chriſtiana.Quid enim abſtulit moꝛs in amico quem priuauit vmbratica vita.an ne abſtulit ipᷣa ami⸗ cum: Suſtulit amiciciã ſecum repoꝛtauit amicicie cau⸗ ſam.vt audacter pro veritate reſpondeam minime pri⸗ uauit nempe moꝛs vita coꝛruptibile coꝛpus. Quod vt coꝛpus neq; amicicia fecerat:neq; facere honeſtam cau⸗ ſam in amicicia potinſſet.Quod ſi ficet omnia coꝛpoꝛa lia ſen ſibilia et ſenſu carentia poſſet in amiciciam quam Veram dicimus deuenire. quod pronephas eſt opinari animam vero vita ſua quia immoꝛtalis omnino priua/ re non poteſt:cum qua contrahitur ab alia anima illa de qua loquimur amicicia chriſtiana. Vtraq; nempe ani⸗ ma inter ouas erat amicicia viuit illa in coꝛpe: illa extra coꝛpus. Et foꝛte tanto nobilius:quanto eam nõaggra⸗ uat coꝛruptibile corpaſ. Illa vero tanto viuit miſerius quãto eã pᷣmit coꝛruptibilis coꝛpoꝛiſ pondus.Oroinde moꝛs nõ priuauit vita ſua id quod amicabatur.videli⸗ cet animã immoꝛtalem.ſed foꝛte fecitillam liberius vi⸗ uere:cum ſuo bello exemit a coꝛpoꝛe. Cui poſt coꝛpoꝛis arn)⸗S 44—° egreſſum magis amicandum:ſi ante coꝛpoꝛis moꝛtem nõ ſe virtute pꝛiuauerat. YIneffabilia emm ſunt anime Dona poſt hanc vitã.que ab aggrauante coꝛpoꝛe cum vir tute receſſit:que cauſam nõ modicam poꝛrigant remia⸗ nentibus amplius amicãdi. Ecce enim exhoc ſancta ma ter eccleſia quos credit receſſiſſe maioꝛe virtute claren/⸗ tes amplioꝛes illis exſoluit gratiarum debitas actones et pꝛo eis acceptiſſimas deo laudes. Mon ergo abſtulit moꝛs amicum: euus coꝛpus vita pꝛiuauit. anima wro dimiſit intactam. Mec pauauit ammam virtute: quam nõ potuit vita pꝛiuare. Mõ enim moꝛttur niſi quod na⸗ ſcitur:q;uis omne quod naſcitur nõ moꝛiatur. Elirtus vero nõ naſcitur ſed infunditur:ſuper quam moꝛtis no regnat imperium. Et nedum ꝙ mi regnet vt ipamvir tutem poſſit interimere: ſed nec ab ipa poteſt ipam au⸗ ferre. Hoꝛs enim incoꝛruptibilia et un moꝛtalia et inui ſibilia ab inuicem ſeparare nõ poteſt. Vncoꝛruptibiles enim ſunt anima et virtus:et nunq; marceſſit ſapiẽtia qua decoꝛat᷑ anima.Cauſam amicicie moꝛs auferre nõ potuit:eterna enim erat ſi deus erat.aut ſivirtus pꝛo e⸗ ternis cõiunxerat.aduerſus que aculeue moꝛtis retun ditur:vt neq; deo neq; virtuti aut eternis bonis ipa do⸗ minetur. Luce clariui claret ꝙ amico chꝛiſtiano mhil de perit de amico neq; per interualla locoꝛum et momenta tempoꝛum:neq; per moꝛtem que ſoluʒ ſuper coꝛpoꝛa te⸗ net imperiũ. vt cum venerit adunat ſenſum: quo adem pto anima coꝛpus velut hoſpicium dimittit diruptum. Hoc enim tantum adumtur de amico cum moꝛs vita pꝛiuauerit: ſcʒ pꝛeſentia coꝛpoꝛalis. Sed coꝛpus nõ eſt amicicie locus. Inuiſibilis emm et incoꝛruptibilis eſt amicicie ſedes. Ac per hoc multis amicamur ex fama vir tutis:quoꝛum nunq; habita fuit pꝛeſentia coꝛpoꝛis. Et his qͥ de hacvita pie atq; fideliter ſideles receſſerũt ami ciciã ſeruamꝰ ſiue ipoꝝ cognitionem habuerimus ſiue ad aures adhuc viuentes ſolũ fama poꝛtauerit.aut quo quo modo deceſſerint: dum ipos regnare credamus in ſuperis· Gidem de his auditoꝛibus facit.quia multosve neramur obſequio et eoꝛum auxilia et patrocinia implo ramus:pꝛo quoꝛum honoꝛe multa vocibus et lumimb⸗ et alijs votis pluribus exſoluuntur. Tolerantur in cõ⸗ moda coꝛpoꝛum pꝛo amoꝛe ipoꝛum. cõſtruuntur tem⸗ pꝓla.exſculpuntur figure atq; pinguntur oꝛnantur mo⸗/ nu menta exiguntur altaria:margaritis oꝛnantur.et in gere inſtrumenta metallica reſonant.Et qᷓ;uis hec me⸗ reatur dignitas: ꝓpter tamen aliquod inſigne virtutis. Hoc eſt quod dicere geſtiebam.quia ſi dignitas collata eſt ꝓpter inſigne virtutis:ergo virtus in aliquo fuit.nõ in coꝛpoꝛe quod incinerandũ remãũſit.ſed in anima que. cum immoꝛtalitate receſſit que licet poſt moꝛtem virtu tum actibus nõ mſiſtat:poſſidet tamen virtutum pꝛo⸗/ miſſa trophea.MNõ ergo dicitur anima pꝛiuari per moꝛ⸗ tem virtutibus.ſi pꝛiuatur coꝛpus virtutum actibus: cum iparum ſuſcipit finalia pꝛc mia.in que virtus oꝛdi⸗ nata cognoſcit᷑. Pꝛo quibo amicandi ꝑeramplius latioꝛ cauſa pꝛeſtruitur.quia ſi amicabimur his quos credeba mus manimo virtuoſos.in coꝛpoꝛe vero laudabiliter a⸗ ctuoſos:qui etiam hecomnia ſubintrante malicia pote⸗ rant perdere ac pꝛiuari cauſa qua inter homines amici⸗ cia chriſtiana diuoluitur.multomagis cum exemptis a munddo in celo repoſitis de quoꝛum gloꝛia quod auferri aut perdi poſſit nõ dubitatur. Mec omnia pꝛo tanto di⸗ xiſſe voluerim. vt ſuper ceteras extollam iuſticiam chri⸗ ſtianam.qua ſedente in ſedibus ſibi aptis amico chri⸗ ſtiano nihil deperit de amico.niſi amicus ſibipi et amico quintuſdecimus per abiection em virtutis pereat. In hoc ſolum per moꝛ tem amico chriſtiano totus peru amicus.ſi eu poſt moꝛ tem in tetranbus locis incluſerit inimcus antiquus. qui nullum adultum poteſt violenter mcludere mſi pꝛi uatum virtutibus pꝛopꝛia voluntate qui merito deiti⸗ tutus ſibi traditur includendus. Sed qui poſt moꝛteʒ a diabulo eſt incluſus in omm vita iua ſiue moꝛti appro ꝓinquans a virtute fuit excluius:ac per hoc eſſe non po⸗ tuit verus amicus ꝓ eo tempoꝛe quo extitit virtute pri⸗ uatus. SGed cum incluſis deſtrintur amicicia ex eo ꝙ ipſius eſt cauſa ſublata:non enim poſſunt recipere nec referre. Superi wro recipiunt et rependunt: et pꝛo a⸗ micis in mundo relictis inceſſanter et infatigabiliter ł intercedunt. Eltrum vero virtus veraciter in xreat in tempoꝛe. que in tempoꝛe deperit et redit. aut quem nun qᷓ; reditura perit: Elt iſta queſtio aliaʒ generet. trum damnat? ſi dum vixit eſſe potuerit verus amicus: Sed hec preſentis diſſertionis nõ ſunt quomam ad aha nos tractanda cõpellunt:vt ipam chriſtianam amiciciã mo⸗ dis quibus poſſumus declaremus.quam etiam fere de mũdo deploꝛem aluolitã:vt vix ĩ paucis ⁊ in cognitiſ ipᷣa rtmanſerit. Amicicia chriſtiana eſt queda imago virtu⸗ lecus lauc tis rõabiliter aiata intrinſec ⁊e S laudabiliter viuẽs in nullo deficies qð ſua expamat perfectione· Mõ velut imago depicta parietibus vita ratione ſenſu me⸗ bris interioꝛibus carens.que deficientem ſimilitudinẽ exprimit non proprietatem cuiuſcoꝛ piramidalem figu ram et ꝓprietatem quandam ſemper im amoꝛe deferuet: et quaſi extinctionem reputat repeffer /1*s quideʒ hu⸗ ius ſpecioſe imaginis ſemper amoꝛis igmibus calet:et ligna ſupponit ne deficat verus amoꝛ. Et non amare eſtimat ieuam moꝛtem. Proprium eſt ignis ſurſum. ferri: et nunquaʒ ſua leuitate ad inferioꝛa deuoluitur. Amoꝛ a coꝛde huius imaginis exiens diligit propter ſu perna nec pro terrenis alicui ſe commodat.roprium eſt ignis ſui natura equaliter calefacere omnia eque cõ burere vel purgare. Oed non equaliter agit propter in equalem diſpoſitionem coꝛpoꝛum obiecto:ꝛum:m quo⸗ rum aliquibus magis aliquibus minus exercet propri⸗ as actiones.Sic amoꝛchriſtianus:omnia diligenda e⸗ qualiter diligit. Sed omnia equaliter diligenda non ſunt. Et preter ea que amieiciã venire non poſſunt.qᷓ; uis ab ommbus diligantujetiam rationales inter ſe in amicicis preferuntur.et ſolum ille in igne aut exigne a⸗ E moꝛe recdatur calidioꝛ:qin potioꝛ fuerit in virtute. Me P m q; potentie neq; ſapientie.neq; preminentie neq; elo⸗ . quentie.neq; alicui cõditioni ſtatui ſicut virtuti chri . ſtianus debetur amoꝛ:vt velut pluriſicatur atq; mulce⸗ ſcit ſeu inclareſcit virtus in homine amoꝛ intentioꝛ ſit ad deum. Nam virtus meretur amari modica modicũ/ magna magne maioꝛ magisſmaxima maxime tota tote que ſola deus eſt. Idcirco totius anime coꝛdis atq; mẽ⸗ tis omniumq; virium ſibi mandauit referri amoꝛem: welut ſumma pfecta totaq; virtus amose hbu ius imaginis ſancte coꝛ:vt quos inſerioꝛes recipit di⸗ gnioꝛegamplius replet.Et quãuis ad omnes eque nõ ferueat.vt eque in omnes ſuum amoꝛem diffundat.ta men ad receptionem conrarieu feruet:vt nullius hominis odiuʒ appropinquet.Nam aliud eſt equaliter omnes diligere.aliud non equaliter omnes amare:ali⸗/ ud equaliter omnes odire.aliud mequaliter neminem odire.aliud ſneuanſter oñmies odire. Omnes equaliter diligere lex eſt diligentius animi ex propria emanatio⸗ ne:Cui licet conſentiat chriſtiana iuſticia pro parte dili 6 6 An E . ſa bun no die ru ti r o⸗ ins, Kp Rtn onn pro⸗ 1we pri 19 enee d Inun mun Becl neg mo, Red nucö un blirer Uame tocins nſen fellen. hir ner mar nſun. Nuitir. Ppterſa oprium egech Peerig ncvor propen enager Aton lt.qj/ rlem neg e Michti uley, eſit cdici/ tu vi/ wen: eN t d ep n Alius Ater ℳ/ ftem liter anig⸗ tal de iuſticia chꝛiſtiana gentis:non tamen conſentit pꝛo parte ſuſcipientis.Nã quamuis ſol equaliter luceat:non tamen coꝛpoꝛa eque ſunt apta recipere ipam lucem. Et quamuis eque irra⸗ diet non tamen ſub ipo equaliter eſtuat omne coꝛpus In qua eſtuatione non tantum attenditur virtus calo⸗ ris:quantum diſpoſitio ſuſcipientis coꝛpoꝛis. Pꝛoinde cheiſtiana iuſticia permittit amoꝛem a ſeipio equaliter effluere:ſed dignum nõ iudicat ipᷣm omnes eque ſuſci⸗ pere aut permittit inculpabiliter inequalitatem fieri in pluribus. Siquidem permittit pꝛeferre oꝛdine nature parentes et natos atq; cognatos: oꝛdine cõuerſationis domeſticos.et amplius benefactoꝛes oꝛdine ſubuentio⸗ nis: ed omnino ii rri ommbus virtuo⸗ ſog. Equaliter ergo non amare iuſticia tolerat in natu⸗ ra:iubet in gratia:Ex hoc nempe claret ꝗ iuſticie non de⸗ rogatur pꝛeferendo in amoꝛe remotis pꝛopinquitatem ſine perſonam pꝛopinquam:ſed derogaretur ſi non pꝛe honoꝛaremus in amoꝛibus gratiam cheiſtianam. m⸗ nes equaliter odire nulla iuſticia patitur nec concedit: nam odium non debetur nature ſed vicio. Neminem er go odire permittuur in natura.in vicio vrro nec omnes equaliter. quia neq; ſunt omes equaliter vicioſi. Equa⸗ liter nemmem odire appꝛobat ſana iuſticia. quia in cri⸗ minibus diſpar conditio:diſpar meretur odium. Pꝛo⸗ inde inequaliter diligere:in diligendis ſiue dilectis vir tus aſſiſtens afficit inequalis. Inequaliter autem om/ nes odire.inequalis iniquitas afficit: et iuſta rationea⸗ moꝛis ⁊ odij aliqua tolerat aliqua iubet.pꝛo inequalita⸗ te regula chriſtiane iuſticie.Coꝛ in homine rationali:re ceptaculum eſtvirtutum. Sic coꝛiſtius rationalis ima ginis earundem hoſpicium eſt. necnon et iſtius pulcer⸗ rime imaginis anima ſuas potentias habet in imagine iſta:ſolum et bonoꝛum et omnium que validioꝛem ad amoꝛem animũ pꝛopꝛium faciunt &t᷑ memoꝛatur tem poꝛis et locoꝛum et rerum et oportunitatum: pꝛo quib et in quibus fuit facta tributio. Nec intermittit dulce verbum aut iocundum aſpectumetiam ſi pꝛeter euma lium poſſedit aut acquiſiuit amicum:aut ſiquem habe/ bat gratanter aliquando receperit pꝛetereum Et altiuſ appendit exiſtimatio cõiuncta memoꝛie:quanto fuerint dona tributa ſeu irrogata ſubſidia.Et mhpil paruipendit in acceptis memoꝛia.cum omne quod in re fuerit par⸗ uum.magnum reputat:ex quo fuit ex amoꝛe collatum. Ec cum fiubilum nunqᷓ; in huiuſmodi patiatur ſerena Du * = =memoꝛia: in hoc vero eclipſim patitur ad pꝛofectum * — Y..5E — –— — —⁰ D contrarioꝛum omnium non recoꝛdatur. ſed quod ma⸗ gis eſt nunq; tenuit in ſeipᷣa vſtigium. Magënum pꝛo⸗ fecto eſſe cognoſcitur iniuriarum atq; diſplicentiarum obliuiſci:et eo maius quo celerius. Sed id maximum dixerim nunq; ſuſcepiſſe caracterem:quod ſpectat ad a⸗ miciciam chꝛiſtianam. GFixa memoꝛia de amico ipᷣm fo⸗ uet in ſinu mentis pꝛeſentem coꝛpoꝛe vero abſentem. Inde excogitat ſuper eum bona et mala ·vt illis ineyre⸗ grſat illis caueat:illa conquirat iſta deuitet. Et ſpiritus eius dulciter anxiatus moleſte tolerat.tenebꝛas noctis expectat vt ſtatim aſpiret dies:vt eructet que in animo excogitauerat pꝛo amico. Et moꝛam abſentiarum velut iacturam quandam grauiter poꝛtat. Fecit hocin pluri- ios illius ſimilitudines a moꝛis igniculum reinflamment jet fiant ad illos ama/ biles:in quibus amici aliquam ſimnlitudinem agnoue⸗/ bus amici memoꝛia.vt inter a runt moꝛum ſiue perſone geſtuum ſiue loquele. gGer tur quidam queſiuiſſe inter viuentes ſimilitucinem 46 —Q „ 4 4 . * Q220. —A. = liquam amici pꝛemoꝛtui: vt poſſit illius viuam habere indaginem ad ſui ſolatium:aut copulare amiciciam. OQui cum paululam inueniſſet paululam amiciciam fe cit.quia non totam ſimilitudinem pꝛioꝛis expꝛeſſerat: quem ob ipſius amoꝛem de vicino periculo quod ineui tabiliter ſibwi immiebat eripuit.lide igitur quanta es rat in ſuperſtite pꝛemoꝛtui amici memoꝛia:vt etiam ſu⸗ is ſimilibus non amicis verbis et operibus deſeruiret. Amicicie memoꝛia vbiq; memoꝛatur.in tribulationibꝰ et cõſolationibus equaliter ſecum poꝛtat:ſed non vult ipᷣm illarum equaliter eſſe conſoꝛtem. NHam tribulatio⸗ num ſuarum nollet eſſe participem velut perhoereſcens ipſarum augmentum. ſi ſecum toꝛqueretur amicus. Nam non eſt vra amicicia ſi ſicut ſeipᷣm quis in penis affectaret amicum.quamuis etiam ſit de amicicia vera: in tribulationibus cum amico velle percipere participi⸗ um. In pꝛoſperis vero ita ſecum ineuulſibilem memo⸗ riam poꝛtat.vt etiam tedeat eſſe in gaudijs ſine ipſo: et in guſtu vnius delectabilis boli velit ipſum habere con⸗ ſoꝛtem. Et tunc ꝑꝛoſpera cuncta rident:cum in partici⸗ pio fit amicus. E duplicabitur rerum delectatio atq; iocunditas. cum amicus amicũ pꝛeſenter bonoꝛum ſuo rum ſciuerit eſſe participem ſuis qualitatibus omnia videntur augeri.cum ab vtroq; participatio bonoꝛum: et propꝛijs videntur priusri muneribus ea que partici⸗ pantur ab vno altero non preſente. Condimentum ſu⸗ pera ppoſitum et perficiens eſt:in cõmunicabilibus re⸗ bus alterius amicia preſentia. Dicebat quidam in ami cicia vera factus:toꝛqueoꝛ inter bona. Et cum dicticam quereret adiecit.quia his indiget aut nõ habet amicus eſſet mihi pena iocunditas ſi vbiq; ſic his aut melioꝛi⸗ bus mea ſcientia potiretur. Amicicie chꝛiſtiane memo⸗ ria ineuulſibiliter amicum hominem fixum tenetvt eti⸗ am pꝛo ipſo diurnis atq; nocturnis hoꝛis ignitis pꝛeci⸗ bus interpellet ad omnium reguʒ regem. Et ſia virtu te deficit dolet amplius pꝛo amico regi ſua non fuerunt accepta pꝛecamina.et ſeipo vellet fieri melioꝛeʒ:vt in eo amici animus ſecuriug pꝛo optatis omnibus requieſce ret.cuius vt pꝛopꝛijs vellet reſrvndere omnibus votis Hec memoꝛia triſticiam facit et gaudium:pꝛo amici cõ trarijs atq; ſuis vtilitatibuſ aptis.Et quomiam lbona et mala memoꝛia continet exquibus letatur aut patiatur: id agit ne patiatur amicus.cum quo factus eſt animus vnus.Et tempoꝛaliter nititur ſed marime ſatagit ne in eternum patiatur:nec acriter conſfigitur ſi coꝛpoꝛe toꝛ⸗ quetur.aut in rebus labentibus infelicitatur amicus.ſi ſpiritualia ſalua ſunt omnia:et ſi non minuũtur inter⸗ ne virtutes:que in amicicia pꝛeſtauerunt maximaʒ cau ſam.MNec meroꝛe cõtrahitur ſi tempoꝛalium plumis de Pilatur amicus:dum ſibi eterna in fidem cyrographo et virtutum inſtrumento ſeruantur. Signa magna mez moꝛiede amico ſ unt frequentia ſomnia allocutiones et confabulationes et peregrinationes ⁊ ſimilia queagg parent in eis:et relationes geſtoꝛum eius que interpo⸗ nuntur in alijs pleriſq; condictis:et nominatio nomi,/ nis ei in abſentia eius.etiã cum ad alios ſermo dirigi vt ſepe nomen amici nominetur in perſona pꝛeſentis et pꝛeſens ad quem fitverboſa locutio amici nomen pꝛo feratur abſentis. Sunt etiam ſigna optatiue de bnis affectiones et frequentla verba et inuentiones vtilium et ſepiſſime interrogationes de ipᷣo in denegata pꝛeſen⸗ tia:cum pꝛeſto fuerit interrogandi materia. Fecit ſepe hanc virtuoſam memoꝛiam et omnino ineuulſibilem 4 72 E „ B —„ —, ſaLas- S ex virtute amicicia chriſtiana in his qui huius vtilia co gquintuſdecimus ſunt huic imagini contumeliaʒ facere in hoꝛum ſoꝛibus 11 gnouerunt ac ipam acceperunt indinduam ſponſam: non pꝛopinquat. Oiſcernit pꝛelertim iuſio iudicio non ſit vt ab his que pꝛohibita fuerunt inter eos ſecundum iu tantum deuitanda cognolcere que poſſent turbare ami lun ſticie regulam ſe abſtinuerunt in amici abſentia ꝓpter cicie imaginem.quantum deuitare contendit quod tur ad. ipſius memoꝛiam. Et velut tribunalis iudex propibue bare poſſet cauſam maxime pꝛimam et ſummam. Pꝛi⸗ int rit wcitũ fieri:me moꝛia chꝛiſtiani amici.Necnon et ple ma et ſumma cauſa omnium bonoꝛum et vre anucicie ctn runq; magis veritus eſt amicus inuiſum et abſentem deus eſt.qui pꝛo nobis in tempoꝛe homo factus eſt atq; eni amicum: q; inuiſum et pꝛeſentem in ommbus deum. * redemptoꝛ appellatus eſt chriſtus.a quo vocabulũ ſum tun Ec plus fecit ad mali cautelam memoꝛia terrens ami⸗ pſit ppulus cheiſtianꝰ vnde nuncupatur amicicia chri Cu ci amabilis:q; pꝛnarum terroꝛ hoꝛribilis. In his etiam ſtiana:que optuma eſt in moꝛibus Gktus Blilega, ern que ſecundum altiſſimi et bonoꝛum atq; laudabiliũ mo mum atq; ad pꝛimum atq; appꝛime chriſnanam amici⸗ git rum legem firmauerunt. honeſto decreto pꝛeuenti ſunt ciam ſeruare cupientes.pꝛe omnibus caueant diuinaʒ et ſepe amici memoꝛia pluſq; dei.vt ab ipoꝛum excitati me offenſam:vt non ſolum ex multis alijs ſub oꝛientibus ſſt moꝛia excuſſerint negligentiam pꝛomptitudinem ſum cauſis ad peccandum mouentibus quamuis cauſe dici iuſt plerint et ſollicitudinem ad agendu m. Nec huiuſmodi non debeant que ad peccandum inclinant. Sed ſi ex a⸗ gue ad defectum amicicie aſſcribantur. ſed pꝛofectum ſi ſe⸗ mico aut pꝛopter amicum ſubintraret cauſa delicti: an⸗ abe pe quis magis amici poꝛtauerit memoꝛiam qᷓ; dei:cum teq; offendatur deus.turbetur aut dimittatur anncus. toſt eum nunqua viderit ſed amicum.cum quo tenet ami Non enim eſt amicus cauſa dei: ſed extat cauſa deus a⸗ ſutn ciciam pꝛopter deum.quem etiam in malis deuitandis mici. Mec iuſticia chꝛiſtiana iudicat turbationem dici. lar agenduq; bonis reueretur in ommbus pꝛopter ſeipſum aut quod agitur eſſe peccatum.ſi amicus quãuis ma⸗ net NMNec mirandum:ſi nouicij homines ad amiciciam aiq; gnus offenditur pꝛopter deum. imo nequam eſt iudicã/ thi virtutes amici hommis magis q; dei memoꝛia ſepꝑe te⸗ dus amicus.ſi ſcandalum ſuſcipit de actibus comparis iid nent. MNam pꝛedominatur incipientibus ſenſualitas et eius:dũ ipᷣe caueat aut faciat qð iubet ſeu gratuʒ recipit fff magis occurrit memoꝛie quod ſenſu precipitur qᷓ; quod us. Omnem quippe iuſtam et veram excuſationẽ ha⸗ i ſide appꝛahenditur:velut diſcipulus nouus qui nondũ bet annexã:cum amico ab altero dici poteſt.Hec omnia ſue nouit dignitatem atq; virtutem ſcientie magis cõmen qᷓ;uis ad tuam diſplicentiam arrogaueris feci tamen ea dat memoꝛie id quod diſcit timoꝛe ſenſibilium verberũ ipᷣa pꝛopter deum. ſed nullam habet excuſationis cau⸗ et blandicijs aut ſponſione ſeu oſtenſione donoꝛum:qᷓ ſam:ſi doo diceretur te offendi pꝛopter amicum.Tegit 1 amoꝛe aut nide ſcientie qua docetur. Senſualium ⁊ no enim deus delictum in amico:ſed amicus amici delctũ uicioꝛũ memoꝛia.excepta operatione ſpirituſſancti que in coo penitus excuſare aut operire nõ poteſt. Si deus z5 in hominum mentibus operatur repente impꝛeſſiones eſt ſinis omnium: homo amicus iuſte relinquitur pꝛo⸗ G nmiſi per ſenſus nõ recipit:et magis viue voci qᷓ; ei quod pter deum. Et omnis vera copulanda eſt amicicia pꝛo⸗ ſc dicitur tribuunt. Sed in his omnia excuſantur cum a⸗ pter ipᷣm:homo vro finis hominis eſſe nõ poteſt. Non micicia copulata fuerit pꝛopter chꝛiſtum· quamuis ami perditur amicus:ſi placitus remanet deus. Et ſi er hoc cus mereatur quem ſenſu percepit amicum. cum non turbatus rececht. non fint wrus amicus: quia ſe do vo poſtponat in illa intima ratione dehberato ſecreto iu⸗ luit pꝛeferri cui debuit in omnibus ſubiacere· Que tur idico:verum omnium deum.Coꝛrigitur paulatim in ꝓ batio eſſe poteſt vbi homo non relinquitur aut offendi⸗ ſicientibus:coꝛrectum wro expedit eſſe penitus in per⸗ tur pꝛopter homines:ſed pꝛopter omnium creatoꝛem. fectis.Laus autem eſt huius imaginis peius interna Inſolu biliter atq; irreuocabiliter ſanxiuit chꝛiſtiana in . memoꝛia tantum facit vt caueat infauſta:honeſta perſi⸗ ſticia: vt pater et mater.frater et ſoꝛoꝛ. filius et vxoꝛ. ac ciat. Antelligentia vero ſiue ratio huius ammirandei⸗ ipemet homo a ſeipᷣo relinquatur pꝛopter omnium re⸗ . maginis eſt aſłectus ad verum:et ab omm ſucamento gum regem · Pꝛoinde ſi ſeipᷣm pꝛbpter deum debet ho⸗ amicantiũ animos liberare. Meſeit enim ratio vere ami⸗ mo relinquere.non turbetur homo peccatoꝛ et ſubdituſ PP cicie aliquid palliare aut fucare ſicticijſ:neq; ãgulos que ſi fiunt imperato:is ſummi pꝛecepta per eum qui ami⸗ R rit ad deliteſcendum in defectum aut preiudicium ami⸗ cus eſt eius.Alioquin ipſius dei conuincitur imimicus. coꝛum.Pꝛimo poꝛro huius pꝛoceſſus fit ad ſanctiones inimicus vro dei nemini fit amicus.Et ex hocclare in⸗ et decreta condenda:quibus cepta perſiciatur et ſtabilia tuetur noſſie rationis aſpectus eum quem habet ſi a⸗ eſt tur perfecta Prima vero decreta ſiue ſanctiones ſunt:· micus eſt verus. Si contentatur contemni ab altero a⸗ a u P r . Eu — yt quantum ſe pꝛotendit aut extendit virtus humana/ mico in his que pꝛecipit deus.aut in his in quibus aper . et deſuper creata per gratiam ꝙ repugnantia magna ſi⸗ R(te cognoſcitur placitum voluntatis eius:vt in hoc ſit ue parua chaiſtiana iuſticie duuitentur. hriſtiane ami ſumma ratio amicicie conquiſita. ꝙ amicus ab amico El cicie cauſa eſt iuſticia chꝛiſtiana cuius omnino expedit Wlit amoꝛig vinculo pꝛeſeruato inconturbate moꝛtem amm cauere contraria ſi diligitur amicicia:nam ipᷣa cauſa per ſuſcipere. Si deus mandaretillum per illum ſic tranſ⸗ Im ea que ſibi aduerſantur aufertur vnde cauſata inter ho⸗ uerberari. ac etiam inferri ſiquid fuerit ſenſualitati ac mines amidcia:neceſſe ſit vt etiam auferatur. In om⸗ voluntati aduerſum.Ab ipſa enim ratione chꝛiſtiane a⸗ no ni etiam genere amicicie honeſte atq; inhoneſte eo quo micicie cogimur:vt quempiam amicum ſuper nos ſi de it conſtruitur ſuſpenſo veſtruitur. Necamicicie vere pura us iuſſerit ſiue permiſerit.velut inſtrumentum ſue in⸗ ten intelligẽtia negligit ſi qua ſunt deuitãda intelligere:ne fallibilis iuſticie inconturbato amico toleremus. NHam incidat in laqueum offenſionis et in ſcopulos diſplicen ſi auiſpiam reus ſuper ſe a iuſto iudice iuſtam et vltri⸗ leen tiarum velut nauis docto pꝛoꝛefa carens impingat,/ Ra⸗ cem ſententiam pꝛo foꝛefactis acceperit de ſatellitibus teg tio autem hominibus inſita diſcutit rationes et pꝛoba⸗ non conqueratur aut de ferro ſecante aut igne vren⸗ biliter depingit in talibus inuiſe dolatiset ſi qua poſ te. Aut de fune quo eſt in patibulo ſuſpendendus. „ 2 . uar aer- Sr. er 4 L . . ** . „ 7 *½ * Juſticia chꝛiſtiana ſabis . lo nan ofllatit . n inatione penali omnium actionum inuiſibiliuᷣ aut de quolibet inſtrumento illatiuo penax: non enim interminatione penau ommium actionu n unſibilu utni Rrrlliren teccoisatie ꝓpꝛijs atlratferro apun: auel atq; viſibilium peimitias mehioꝛes atq; electione pꝛi⸗ ut lunt a coꝛpibus membꝛa. ligant collo funem: trahunt mum pꝛimo reddere pᷣminenti.Et ſicut in veuitatione n ad patibula reum. vſtiuum ignem accendunt. Heciſia malozum ad peimum pꝛemmentẽ ſuum habetaſpectuʒ/ ncte inſtrumenta renarum motibo ſuis aguntur. vt inferãt ſic in factione wonox ipm pꝛimo wonit ante ſuum cõſpe eſtarg cruciatum:ſed ſedentes in tribunalibus iudices ſec ſi⸗ nmanilum oPoete eſſe omniũ finem qui oim erti Häſum eri iuſte decernunt. Ygitur non de his ſed de ſententia⸗ „ tit cauſa penma bonoꝑ Delectatur ſiquidem ipa ommis cn rum latoeibus ſi poſſunt rei rõnabiliter conquirantur. ratio in roſarijs ratiomis. ſit et ratio huius imaginis in de no Cum vero de iuſto idice iuſtaq; ſententia niſi falſam rationis viriditate ſe paſcit.vt nõ ſolũ in oꝛdine ad pai⸗ mnenm et iniuſtam queximoniã pferre non poſſunt.inõ ambi/⸗ mam oĩm bonor cauſam condecentia querat. ſed etiaʒ dl gitur ꝙ neceſſe ſit vt de foꝛefactis ꝓpꝛijs conquerantur ad ſecundas. Mec iſte eſſe debet ſubſiſtentie gradus.ſed entbas et laudent iudices et executoꝛes.ac etiam inſtrumenta pauirat ſemp amicicie ratio. quod nouit eſſe in moꝛiby auſedic iuſticie. Mam ſcriptũ eſt. Benedictũ lignum ꝑ quod ſit et mentibus verius atq; vtilius: vt cognitione philoſo lſierg⸗ iuſticia. Ydcirco lec dicta cognoſcat inſpectoꝛ.vt videat phica imo pꝛeeunte p duce illa ſolum engat que ſecerne chran quo vinculo copulatur amicicia chꝛiſtiana: ſi amicus re poteſt a malis.Et in plura ſe oino extendat. vt a bo⸗ mnche, ab altero dictante diuino iudicio manifeſio ſiue occul/ nis eligat melioꝛa:et a melioꝛibus optima. Si malum dls/ to.ſuꝑ ſe ſenſerit pvndera toꝛmentox et omnino incuſ⸗ habet amicicia ergo non verainsll enĩ veritas vbi ma endi. ſum ſeruat amoꝛem.nec diſcompaginetur amicitia ob licia: pꝛeter illam veritatẽ qua conſiat veram ndeſſe ma sn illatas et toleratas penas.vbi deus eſt iuder virtus ma liciam. Non ergo de malo anoeum nso et lup gus eſtuatri net. et amicicie cauſe non ſunt mote de ſitibus. Poſſet amicicia non eſt fundanda rn pñs coguitun. ul Cnoens tñ iuſte conqueri:ſi amicus inferret iniuriam. Ded ali ta eni nouimus eſſe pꝛemiſſa.ſed de malo incognito et thzrergt ud eſt penam aliud iniuriam irrogare: non eni omnis peeter intentione accidenti. Malum cõtingens eſt paei mk inferene erens penam inferre dicitur iniuriam: ſed ouis qui ter intentioniẽ äneniens in annolclger entic ieautes ”M”VM NeNn alicui facit iniuriam infert et benam. Pena nanq; ex in et impꝛouidentia. aute a . nd deen CE n . —, nmen . ſticia eſſe pt:que nõ eſt reputanda iniuria cum infertur ad malum: ad waaiſt nich, no A rotie Peane - dasan . Vnunia vero eſt que omni remota iuſticia nequiterali ſtäiſeln pud ginre Analaa Yucuicl enig uen mn Tt cu irrogatur. nec ex hoc dicat imuriam paſus v poſſit deln 7 651 ee 8 dc 3 nc gllaue Lgt füſte rependere pbi re uctoꝛitas que rint.pꝛeſtauit ingreſſum. Pꝛouidentia ad vtrunq; dire Calui pabet de iniurijs iudicare: cum nec auctoꝛitas reipubli⸗ xit aipectum:ad malum vt caueat ad bona vt faciat YIm Bdug ce dimittat inultum.etiã quod ab hoĩe fuerit vindicatũ pꝛouidentia penitus nihil hox fecit. Opponuntur om⸗ dun pon Oaxime aũt nemini paſſo iniuriã rependere licet.pꝛe⸗ nino cautela et incautela puidentia et impꝛouidentia: d W ſcribente ſibi ſacroſancta ſententia dñi. Mihi vindictaʒ ille bone iſte male conſiſtunt. Ratio vero amicicie ſe cõ⸗ RMl et ego retribuam/ Pꝛocedat lteriue iniu imaginis iectat in mecllimiet ſecernit arch Aigit lona peo capbra lfce intelligentia ſiue ratio.vt ſi qua fieri poſſunt ad oꝛnatũ Potentie: malis iuſto iudicio repꝛobatis ccidint ctiaz Qo. ſr= En n, uſedon atq; firmamentũ eius: iuſto et immurabili decreto per ſepe ſuſpitõnes aſſumpte immiſſea demone:geſtusnu · Qren quixat. rerum enĩ relatio atq; moꝛum in amicicia veri⸗ tus delature verba digreſſiones auerſiones facierũ et Ntofenair oꝛqᷓ; noĩs· Mihil vero amicicias ſic oꝛnat et firmat q; ad oculoꝝĩitinerum pꝛohibitiones celationes relationes Nenen pꝛimam cauſam totis viribo condigna referre: atq; poli ſubſtitutõnes in tpe.obſequioꝝ tepiditas aut denega⸗ Nſtangi noꝛmis firmatis indefeſſo animo conſummare certa⸗/ tioimpꝛouiſa aut iracũdia ſermonis.aut maioꝛes oſtẽ⸗ reN mina. Et agones multos abfugerepꝛo ſuꝑnis leges fa ſiones amoꝛis in alium:aut inepte ſeu implicite repꝛe⸗ mmummne, as ſeruare: p imminentiby caſibus de nouo ſe expedit lenſiones. Bonum omnib) his oppoſitũ eſt firma cre⸗ erde condere: vt iuſticia quã ꝓficimus.qua pꝛofectuũ ntor dulitas vtriuſq;: ꝙ neuter ferat animũ commutatũ nec tſubaten palmiferũ attingimus culmen: ꝓpter qua deus terre⸗ ex ſignis mala led co dis wona diiudicet. Si aut hoꝛum gelanit nos aſpicit nosancõcuſſa pmaneat. Mon eni niſi in le?ł ignis animo incendiũ fecerit.ſolum reſtat remediuʒ. ꝙ mnmnih Uneaſttg:anlctcia vera onfiltit. Bulii Vera conſiſtit. Juſiicie quime ler amicoum animi per verba ad ſeinuicem declarentur Cchrein eſt:vt pꝛima cauſa ſuoꝝ creditoꝛum exactiones pꝛumas vt qin ick ſuam expeimat et de quo patitur paſſio⸗ lrt ſiin atq; honoꝛes pꝛioꝛes ſuſcipiat.Oeinde ploluantur cre⸗ neimn;: Alter enun ſereno verbo/ conſoꝛmi coꝛdi ecla⸗ lemwo dita ſiue offerantur placita ceteris in amiceicia coniuga⸗ ret. Bepe nanq; fit. vt quis patiatur ex inculpatis aper tis ea lege vel pacto: vt nibil de vebitoatq; Ponoꝛe cali geſtis aut verbis amici. aut aſſcribuntux ad culpam ſdor ſt eeer afferatux, Et ſi auig offertur eis qui cum que innocenter fecit. aut dixit amicus:et ſilentiuʒ paſſi aennor amicicia fedus habent.a deo nihil vebet habere diuer/ nubilam mentẽ tenuit: et innocentia geſta damnauit nonen fum. Sicut em turpis eſt pars que ſuo toti nõ conue⸗ in coꝛde.q;uis haberent ab amicicia obliquũ aſpectum. . mit: ſic omne qo agitur turpitudinẽ habet annexam: ſi non enĩ immutabiliseſt homo. ſed affectionibo paſſio⸗ ltni nõ cõuenit rerum oĩm creatoꝛi. Quod vero aliqua tur nibuset extrinſecis accidentibus variatur. Periculo⸗ ſiren pitudine tingitur: pulcerrime huic imagini conueni⸗ ſum ventus eſt tacere:non em ceſſat ab his ẽ quibus neſr re non pᷣt. Curpitudo vero nulla deterioꝛ:quã que ſum nõ credit inferre grauamen. um vero paſſus quegra wen mam iuſticiam no veretur. Pꝛoinde ſi conſtans et pſe⸗ uabant patefecit amico. aut a grauamimibus eſt ceſſatũ/ ſen uierans inter hoies amicicia queritur. innitantur querẽ aut reſponſionem apologeticam is qui grauabatur gcce nnin tesſlegibus iuſtis: iuſticia pꝛoꝛſus dat conſtantie baſim H Eriũs ratio vt etiam melioꝛa ſecer Nn et ꝑſeuerandi miniſtrat materiam et fulcimen. Occur⸗ nat a lonis: nõ repꝛobatis bonis ſed potioꝛibus electis lthue rit uſticia cum panibus ſuiꝗ in om̃i termino amicicie iudicio rationis. Melioꝛ eſt in oꝛdine conuerſandiet cõ enen gradientib⸗ viam et ſua iin et fomenta pꝛeſentat uerſatõnibus hominum emulus maniſeſtus:q fictus ne⸗ ne deficiant qui ceperunt. Nulla penitus vecipiendi aut ſen onf eramcue. M cauetur: iſte difficillime decli ⸗ 2 deficiendi cquſa cum quibus iuſticia graditur. occurrit natur. Et melio: eſt vicinus ꝓpe ; frater aut amicus dem pꝛeminentiq rerum ſacit atq; oſtendit et cogit ſlb tibus et opoꝛtunitatibo hommis vtriuſqpſp H 1. 2 —— — ₰ rI N. να*α 9 — rrgr SW V α☛W.ο. Aber celerius ſubuenitur. Melioꝛ eſt maniſeſia coꝛreptio qᷓ; amoꝛabſconditus. Amicus placidus timens fieri ami/⸗ co in verbis aut moꝛibus grauis.ſepe tacendo perire ꝑ⸗ mittit. Sed talboſus eſt amoꝛ abſconditus qui coꝛrgen di tempoꝛe nõ pꝛocedit in publicum. Fruſtra moꝛatur in conclauibus etiam veemens amoꝛ: ſi amicus in fo/ ueam labitur te tacente ſcienter: et nõ compeſcitur ver/ bo duro aut ſi verbis coꝛreptionis non coꝛrigitur.cum firmiter fecert caſum. Pꝛoinde melioꝛa ſunt vulnera diligentis: q; fraudulenta odientis oſcula. Qun diligit / vulnerat verbis amicum factiſq; cum expedit. ne laba⸗ tur in nefas. Et potius decernit illle qui vere diligit a⸗ mici percutere coꝛpus:qᷓ; peccatis percutiatur in uiſibi / lis animus. Qui diligit:obuiat opoꝛtune ⁊ impoꝛtune damnis amici. Qui non coꝛrigit odit: et fraudulenta oſcula impꝛimit. Et odij ſignum eſt pꝛetermiſſa coꝛre⸗/ ptio. Vulgo ſepe refertur. Qui me odit ad riſum: qui me diligit pꝛouocat ad lachꝛmas. Unde dicitur qui coꝛripit hominem:gratiam poſtea inueniet apud eum/ magis qᷓ; ille qui per lingue blandimenta decipit. Judi cat et eligit pars pꝛudentie que nouit eligere: et ſtabilit in animo ſententiam ſalomonis. Melius eſt humilari cum mitibus:qᷓ; diuidere ſpolia cum ſuperbis. Sed vt bꝛeuiter edicam:melius ſuper bonum in amicicia noſci tur patientia in tempoꝛe quo cõpꝛehenditur alteratus amicus:vt poſt omnem ebullitionem fiat coꝛreptio eĩ. gelantis amnci melioꝛ eſt patientia: q; tempoꝛe incon⸗ gruo verba pꝛoferre. Et melioꝛ eſt ad amicum tempe⸗ ratus celus qᷓ; gelus acutus:dummodo non intermit⸗ tatur qui dicitur temꝑatus.Temperatus enim celus verbo aut ſigno monſtratus abſterſit amico plagam: et induxit cathaplaſma tolerabile ſuꝑ vulnus. acutus vero iterum vulnerauit.et rarus eſt inter homineſ.qui aſperam velit ſuſtinere medelaʒ. Melius eſt ad amicũ in omnibus temperatum fieri:qᷓ; iſum impatientia ce li aut amoꝛis impoꝛtunitate cõuerſandi coꝛrigendi ob⸗ ſequendi tractare. Omnia in moderamine ad amicum et libꝛate fiant. Teneri enim ſunt anini hominum:et in bonis et malis cito franguntur. Difficultas maxima amicum inuenire veracem:maioꝛ vero cuſtodire inuẽ⸗ tum. Inſtrumentum quoddam reſonans eſt amicus ad amicum ad cuius ſonitum opoꝛtet choꝛeiſare amicũ ſecundum varietatem moꝛum atq; nature:dummodo funeſtum ſonum aut turpem non reſonet cantilenam. QOelius eſt in amicicia qᷓ; dnationibus colligataʒ ami⸗ ci ſuſtinere naturam:et tractim ad bona ducere qᷓ; feſti⸗ ne:feſtinatio enim cauſam ruine ſeꝑe feſtinis appoſuit.. Ad amiciciam vero ſana ratio ſolum illos pꝛo melioꝛib- nouit aſſiſtere quos viderit potius moꝛibus fulgere qᷓ; rebus.aut gemmis aut quibuſlibet oꝛnamentis. Oei lioꝛ eſt et verioꝛ amicicia pauperum qᷓ; diuitum: ilſos enim virtusiſios rerum claritas mamifeſtat. Diues ſi amicabitur in veritate pauperibus nobilius eſt q; ſi di⸗ niti pauper erit amicus. Ylle de virtute laudabitur:iſte non poterit de neceſſitate cauſari. Melioꝛ eſt et verioꝛ ſuperioꝛis ad inſerioꝛem amicicia:qᷓ; que in reconſerſi ne agitur. Superioꝛ libera voluntate: inferioꝛ foꝛte vm⸗ bꝛa timoꝛis conſtringitur. Amicicia inequalium ſi vera eſt:a potioꝛe nobilius nomen ſoꝛtitur. Equalium vero omnino illam pꝛecellit. Eterne dei ad nos ab eterno a⸗ micicia oꝛdinata. omnem dignitatem et honoꝛem atq; perfectionem ex ſui parte nõ ex noſtra ſoꝛtitur.ſed equa lem dari non inuenit cui amicari poſſit · In hommnib⸗ autem inuenitur equalitas: vt ex vtraq; parte amicicia poſſit ſuum perfectum laudis ſoꝛtiri pꝛeconium. Ann/ cicia inter equales inclitos poteſt eque verſari: et nan/ „ — . „ Wrgea ür. E H. 1 ſnr. 1 P, quintuſdecimus ciſcipꝛofectum. Inter equales plebeios tendit in ldem 2 „,„—* Inter ſub et fupꝛa:nunq; cadit amicicia vera/ Inom/ nibus his dictis ſimilibuſq; dicendis amiciciam excipi mus chꝛiſtianam:que pꝛopter annexam gratiam. con⸗ ditionem euentum ſtatum foꝛtuitu acquiſitum vincit atq;ʒ natura chꝛiſtiane gratie ſacramenta ? pura iuſticie et de ſuperis a chꝛiſto declarata docrrina non pmittunt in chꝛiſt iana fieri amicicia ſublime vel altum inſimum vel depꝛeſſum:ſed omnem equalitatem conſtituit ani⸗ moꝛum.rerum.tempoꝛum et locoꝛum in qua nihil iu⸗ dicatur potius niſi potio: virtus:que eoipſo eſt potioꝛ animo vita moꝛib equatSed vt latam loquendi ma⸗ teriam coartemus ſi me interrogarẽt ex animo lingue nationum omnium. quid eſt in amicicia melius:reſpõ derem iuſticia et veritas. Quid autem optimum. dice quo in alta nõ ſitollit et ſe per urilisatem amulus rem his virtutibus fretus amoꝛ. Hec enim tria multã miniſtrant materiam eloquendi. Segd hic intermitti⸗ mus:vt alibi requirantur. Si autẽ a me vlterius que⸗ reretur.qui ſunt melioꝛes amici.reſponderem. illi cum quibus melius iſta ſeruãtur. Et ſi quereretur qui ſunt optimi amici.reſponſionibus vtiq; affirmarem quive ritatem iuſticiam et amoꝛem ſuper eos inuicem magis qᷓ; ſeipſos aut ꝓpꝛiam vitam diligunt.vt magis velint ſinire crudeliter coꝛpoꝛis vitam qᷓ; pꝛetermittere amo⸗ rem veritateʒ atq; iuſticiam. et tempus bꝛeuiare quod poſſunt ꝓrogare in ſiſtentes in eis.qᷓ; videre longeuuʒ terminum ſine eis.His enim amici.ſuis in om̃i hone⸗ ſto genere amicandi nunqᷓ; deficiunt. Qui huiuſmodi virtutibus deficere nolunt.nunq; talium conuerſatio fertur in dubium.quoꝛum mentes illuminat virtus. iuſticia dirigit et fouet et nutrit ſedulus amoꝛ. Inlxſi⸗ tanter anima coꝛpus et res vxoꝛet filij talibus cõmen⸗ dantur:qui ſacamenta veritatis charitatis atq; iuſticie iurauerunt Gertut iñ ſanctoꝛum libꝛis legiſſe me me mini.ꝙ quidam ſui perigrinantis amici eius pꝛecibus cõmendatam ſuſcepit vxoꝛem.quam ſedula et diligen/ tiſſima cura fouens ſua pulcritudine tentabatur:qui ti⸗ mens vꝛgeri perualide ab aſpectu decoꝛis eius.et ſuam pꝛecauens fragilitatem acuto gladio abſcidit ſui coꝛpo⸗ ris cimn doloꝛe verenda notans diem et abſciſionis ho⸗/ ram ne amico poſſet etiam tentatus fidem frangere in vxoꝛe.necnonẽt murmurationem aduerſus cõmenda tam veritus que facile ſurgit in vulgo. Si accidiſſet.pa ratus erat fidem facere. reuertenti marito aut vulgo in ventrina fruncatione. ꝙ ipſam ſeruauerat illibatam. Pꝛo his exponuntur merito coꝛpus et res.et moꝛs in⸗ tentata ſuſcipitur. Et nihil in hac felicius pꝛo relatiunis moꝛibus.qᷓ; cum talibus viuere muenitur:· Inmũſta fertur intelligentia ſiue ratio huius imaginis.que di⸗ ſcurrendo perquirere defecit mens et manus. Volũtas lium impꝛeſſionum. lolũtas in amicicia executio apti⸗ tudinum inuiſibilium eſt imperatrix. vt ſit compoſitio iuſta exterius exhibita. YImperio enim eius membꝛa mouentur ad actus. ac etiam omnia conſerẽtia conqui⸗ runtur. Cloluntas amicicie chꝛiſtiane habet idem wel/ le et nolle:ſceptrum et dominationis virgam tenente iuſticia chꝛiſtiana:ſine qua in pꝛcceps labitur queq; vo⸗ luntas. Et in his ſolum agendi fu mat imperium que ihpa vcernit. Noctantumm ememp bet iſig woluntas vt velit penitus ſecunduũ iſiam iuſticiam armucari. et Vc ſe inuariabile pꝛeſtat. Cetera vero famnq ontenet 1 r. QASensaern 1 Oo hpuius mirande ſigure. ad ſuam perfectionẽ ſe obſidem facit. Et nihil valent que ad amiciciam poſſunt oꝛdina ri. virtutes geſius aut patuli moꝛes.niſi volũtatis ade⸗ rit pꝛomptitudo. loluntas receptaculum eſt inuiſibi⸗ N Maun uiſunt mauive, mmge Dsyennt terenmo Wreqgot ngeeg i lvnen ſmno nerſati⸗ Mkis. Iyrſt 8Cöfnen⸗ giuſtre ſemenne Ppeerbos erdilgen turcpin Gltſun ſicopo⸗ fone Ingen Cöfhenda aſetpe pulpon botam evſ/ latiuns ſfn. ve di Golärv Ntſcen tordne o e miſti tocptt n fanben onui/ nn/ ſed variat animi atq; coꝛpis motum:ſicut iuſticia chꝛi⸗ ſtiana variat modulamina pꝛeceptoꝛum. Nec enim ali ter vult fieri ad amicum:miſi pꝛout ipſa diſponit. Ha⸗ bet a deo quendam actum mediante natura vt volũtas velit.quiactus volendi terminatur in bonum. quod a ſeipſa penitus ipſa nõ nouit. Nam voluntas non influ⸗ it in ſeipam volitum aut quod iure volendum: ſed volẽ di actum ab alio influitionem ſuſcipit.vt quod volen/⸗ dum eſt velit. Non diſcurrit inquirendo voluntas. ſed repente fertur in id quod bonum vel tanq; lonũ oſten⸗ ditur ſibi a potentijs ſuperioꝛibus lumnnoſis. Que po⸗ tentie q;uis errare poſſunt. voluntas tamen in actu xo/ lendi errare non poteſt. ſemper enim motu pꝛopꝛio fer⸗ tur in bnum vel quaſi. Quo circa ſi alie potentie lu⸗ minoſe ſiue ſupernaturalis luminis ⁊ infallibilis ſuſce⸗ ptiue vtputa ratio intelligentia appꝛopinquant foꝛibo iuſticie chꝛiſtianeſt. uiſq; ſplendoꝛibus illuſtrantur. nun⸗ qᷓ; voluntati renunciant aut influunt mſi quod certum eſt et inſallibile tbonum ſeu melius aut optimum atq; ꝑ fectum.Et que ſui cauſa non errat: merito ſplendoꝛis chꝛiſtiane iuſticie fertur in debitum. Pꝛoinde voluntas chꝛiſtiane amicicie in his ſua volendi agilitate reptatur que ſibi a virtutibus a chꝛiſtiana iuſticia illuſtratis ſuũ ponuntur ante conſpectum. Mandat ſiquidem ipſa iu ſticia iſta velle:atq; permittit in cõcupiſcentiam pꝛoue/ nire.que diuinis perſonis omnino conueniant et ſuper no concentui:qui non doꝛmit pꝛoſpectans ſuꝑ his que aguntur a viatoꝛibus vite huius.et que omnino expe⸗ diant ad fidem et actionem indeclinabilem eoꝛum que accepimus ſacro mandato ſiue iuſto conſilio.et ſubier⸗ uiant publicis iuſtis moꝛibus.quos perturbaria quo⸗ qᷓ; diuina cenſurainulte non patitur· Calem pꝛeoꝛdi⸗ nat chꝛiſtiana iuſtica in amicicia voluntatem. vt vnam bene pꝛeeuntem altera ſubſequatur. obliguantem vero deſerat rediens ad ſeipſam:vt talem velit᷑ eſſe amicum non qualis ipe eſt.ſi bonus aut malus:ſed qualem eſſe vult iuſticia que neminem male oꝛdinat ſiue diſwonit: nec velit in ſeipſo intranſitiue aut ad ſeipᷣm tranſitiue aliter fieri.pꝛeter id quod licitũ eſt ex moderamine chꝛi ſtiane iuſticie.Ac per hoc omnis amicus amicum pꝛius intentione.animo.voluntate.fide.vita moꝛibus.ad iu⸗ ſticiam et in iuſticia. qᷓ; ad ſeipᷣm nieri velit. NMullus quẽ lam ad ſeipſum pꝛiuſq; ad iuſticiam:meri velit amicũ. on enim eſſe poteſt hommi verus amicus: ſi ante iu⸗ ſticie amicus vere non fuerit/ ſuis hec foꝛmoſa imago quan m nominabilem trini⸗ tatem. Yraſcitur d fectibus perfectionem in pꝛofectibo nit ffectiones cõtra falſo philoſophantes. Gau E ratio ſi recta eſt ſine repꝛehenſione cõpo⸗ det de pꝛeſentia:dolet de bemiaſera⸗ ſanctum termi num:timet ne ſiat diuoꝛtium: gaudet ſi placet: dolet ſi diſplicet. Sperat placereſtimet diſplicere.gaudet de p⸗ ſperis dolet de aduerſis.ſperat pꝛodeſſe.timet ꝑꝛodene nõ poſſe.gaudet ſi gaudet.doler ſi dolet.ſperat ſi ſperat. timet ſi timet. Et totiens et taliter he affectiones vari⸗ antur in coꝛdibus amicoꝛum:quotiens rerum viſibiliũ et inuiſibilium variantur euentus. Et eo feruentius m amicicia chꝛiſtiana quo in adeptione ſeu perditione re⸗ rum ſpiritualium et virtutum q; tempoꝛalium ſeu coꝛ nec mirum. quoniam ſi animoꝛum vere amicantiuʒ di uerſa eſt ſubſtantia:voluntas tamen et affectio eſt vna Eſt enim amicicia:ſenſus verus alterius amici.Et vbi poꝛaliũ rerum chꝛiſtiana iuſticia plus enſ animoꝛũ faeta eſt vnitas.ſenſus pꝛoſperi vel aduerſi fa ctus eſt vnus. Et eque generantur in animis a rebus contrarijs paſſiones: et affectiones a placitis vtrunq; i g hu . 1† De IJuſticia chꝛiſtiana cruciant out perfundunt leticia: velut vnum/Specie ſaet pulchꝛitudine ſua iſta imago dilecta mtendit pꝛo pere:atq; pꝛocedit vt regnet. Specie videlicet inuiſibi lium virtutum pulcritudine vero irrepꝛehenſibiliũ mo rum:his velut gemmis oꝛnats placet:patiturq; omies cum ipſa in federe coniugalitatis aſciſci. Nempe ſpecie virtutum pꝛoſpere ipſa intendit atq; pꝛocedit:vt ipſam pꝛudentia pꝛeeat ſagaciter deuitans contraria que ami ciciam turbant aut ex toto confundunt:et eligit que iu ſte amicicie dent augmentuʒ:et ducit per ſemitas equi⸗ tatis.vt in neutram partem ſe flectat:ſed via regia gra⸗ diatur/omitantur a lateribus temperantis et foꝛtuu⸗ do:ne pꝛocedat in nimium et vt pꝛocul pellat aut pati⸗ enter ferat aduerſum Mũſticia quandoq; ſequitur quã doq; pꝛocedit. quandoq; collateriſat. quandoq; ſubeſt. quandoq; ſuperuolitat. Elerba ſim bolica ſunt qui legit intelligat. ꝓmago que amicicia wera eſt:non eſt dpicta parietibus nec metallo aut lapidibus ſculpta ſiue pꝛo/ minens deducta figura.ſed in coꝛdibus hominum ſcri⸗ bitur.in moꝛibus vero pꝛeminet:et omnem aptitudi⸗ nem compoſitionis habet. Qui inuenit amicum dicit ſcriptura:inuenit theſaurũ.?ludeo dicere: amicum eſſe ſuper omnem viſibilem theſaurum. Mam ſepe theſau⸗ rus furibus patet multipliciter ꝑditur: verus amicus non niſi per eternam moꝛtem:nequaq; vero per tem⸗ poꝛalem aut coꝛpoꝛalem perditur ſi pꝛopter qum dihè⸗ gitur qui amicatur. Subuenit amicus tempoꝛe indi⸗ gentie.atq; ſi nouit amicicie veritatem amicum:vt ſe pꝛo equali parte gubernat:et pꝛopꝛia commodat mem⸗ bꝛa ſi perdidit ſua. Verus amicus melioꝛ quaʒ theſau⸗ rus: nam furibus non patet neque pꝛedombus.Ami⸗ cus ignitus eſt carbo: et pꝛope poſitum reaccendit extinctum. Amicus verus masgis ſtudet amicicie qᷓ; perſone.cum qua diſpoſuit amicari.Etemm perſons ſe pe fallit:amicicia vero ſemꝑ eſt eadem. Si amicus aſpe xit in amico amicicie altiſſimaʒ cauſam.nunqᷓ; nouit di⸗ uoꝛtium facere q́;uis merueraãt male acta perſone. ſed expectabit vt coꝛrigatur aut detrudatur vbi maleacta meruerunt. Amicus verus lectus eſt in quo ammus amici alterius inuiſibiliter portat et poꝛtatur amicus: et mirum eſt videre.ꝙ ex duobo duo poꝛtatoꝛes ⁊ duo poꝛtati conſurgunt. Nam eodem momento vterq; poꝛ⸗ tatur et poꝛtat.Amicicia vero hominum chꝛiſtiana que ſola eſt vera coꝛona inclita moꝛum eſt et vite confiden⸗/ tia toſe aet bocnlus ſuſtentationis etiam his defece atum refugium. et iuxta pelagus poꝛtus/ runt indubi t iuxta pe redemptio de carceribus a ſeruitute libertas diuine im .pꝛedabiles omus pꝛotectionis/turris ſecuritatis.vi⸗ nea leticie:ager ſemper fertilis viridarium conſolatio⸗ ins.aromatum apotheca pꝛomptuarium plenum. apia rium mellis/mãamilla indeſicies lacte iuſte dulcedinis: claritatis ſpeculum. et viſio intellectualis/collateralis ſponſa cum qua ſumuntur ſolatia vite pia mater pe⸗ diſſequa obſequens. ancilla parata.ſtipatoꝛium cõmodi tatigopoꝛtunitatis balneum.fons aquarum viuentiũ cuſtodia non doꝛmitans a malis.pꝛouidentia in lvnis. loꝛamentum vite.Que per ſingula velle diſcutere po⸗ tius deficeret tempus qᷓ; loquendi materia. necnon ex his omnibus cognoſcitur qui amicus eſt verus. Habe bat enim pꝛo amieo ſuppᷣetente potentia.ommia officia chꝛiſtifere amicicie.hꝛiſtiana iuſticia fundans amici⸗ ciam chꝛiſtianam atq; perfectam inimicum piſſnadet nn mumie ꝛohibet.tantumad id quod po eri. NMaturam et chꝛi ie caret ſtianitatem opoꝛtet pꝛeſaruare ab odio. et ſolũ viciũ in odio fieriAmiciciã c Aiſtiana latiſſima eſt generalitate cſc 2 manne . NS 22—2— 7 * re n rr- 2 — (T Z A— rg Seen / 7— —— LersE 4.— 2 — 1— ——— R..— — .—6 . KTrrni e 8 ₰ — T - 17 4 D 4 èð Liber ad omnes enim inexceptuate per diſtinctionem exten⸗/ ditur:et cum quibus non poteſt in viua conuiuere.in patria magis perfici ſperat. Intenditur etiam ipſa ꝑ ſci / entiam certam et frequentem conuerſationem:aut per pꝛecellentem virtutem. Ypſa ſiquidem virtus. eſt ſolo diuerſa nomine: ab illa que virtutum eſt marina vide⸗/ licet charitate. Charitas et amicicia perfecta ſiue chꝛie ſtiana:ſolis nominibus viſtinguuntur. Virtus eniĩ eſt ex qua rexregum voluit nommari.ac etiam ſuos apoſto los quos mũdi pꝛincipes fecerat ſpirituales. Dicit enĩ ſcriptura.Qui diligit coꝛdis mundiciam pꝛopter grati am labioꝛum:habet amicum regem:eternum ſcilicʒ de⸗ um omnium regum regem. Amicus ab amicicia dici⸗ tur. Ecce vniuerſoꝛum dommus ſibi amicus efficitur. qui ab amicicia ſic xocatur.et amicus relationis eſt no⸗ men. nde lſaluatoꝛ apoſtolis dixit. Vos amici mei eſtis.ſi feceritis que pꝛecipio vobis:Et iterum. Nõ vos dixi ſeruos:ſʒ amicos.Amicus enim eſt:qui habet ami⸗ cos.Et amicari vult qui querit amicos:nomenq; ſoꝛti⸗ tur amici.Pꝛoindẽ eſt amicicia qua ſaluatoꝛ omnium nominatur amicos habens et querens amicos:et ab eo queſitiet habiti cocantur amici. Virtus eſt in coꝛde ho minum ſedem habens:in exterioꝛibus moꝛes. Vlirtus omnium virtutum participium habens. atq; iſarum quintuſdecimus officijs digna ſemper manet. Nam ſi non eſſet fides:to ta in hominibus amicicia deperiret. Vtilitas fidei qua non viſa credimus con ſiliatio eſt amicicie atq; vincuſũp quo vnita manet:et retinaculum quo nõ pꝛoſcinditur. Non aliter ſcimus nos diligi:niſi per ſidem. Signa ve ro exterius monſtrata:non tantum conferunt ad ſcien tiam velut fides. Opera ſi qua ſunt oſtenſa foꝛinſecus ſigna ſunt amicicie nõ amicicia que ſolum in coꝛdibus hominum regnat:quam ſolum credimus ꝑ fidem. Nõ enim per reuelationem ſpiritualem atq; diuinam:que ſunt in coꝛdibus hominum aliter qᷓ; ꝑ fidem hominibꝰ innoteſcunt.Ac per hoc ſepe fit vt magis dilectio repen⸗ datur ex eo amicicia inuiſa creditur:qᷓ; pꝛopter mune ra que largiuntur.aut pꝛop:er ſigna que oſtenduntur: ſi non amicicia crederetur:Et hoc maxime pꝛopter fi⸗ dei bonum in amicicia pꝛecauetur. ne minoꝛ qᷓ; ſit aut nulla credatur dilectio. Nam deficiente ſide ilico amici cie alueus in altero amicantiũ ſiccaretur:aut in vtroq; ſi fides in vtroq; deſceret. Pꝛoinde bonum fidei ſtabili mentum eſt amicicie.ſine qua eſſe amicicia nequaq; po teſt. bvnum vero amicicie fidei eſt pulcritudo. Cum fi⸗ de per fidem et in fide initiatur hominuʒ amicicia. quã — iniciatam fides etiaʒ nutrit et fouet,: Habᷣet etami aimi⸗ cicia:indubitatam ſpem:ſub cuius hombꝛaculis ſecure: quieſcit amicus. Sed ipſa partita eſt vt diuiua ſit ⁊ hu mana.humana ſiquidem pꝛo euentibus nouis: ſi vtĩ amico in contingentib opus eſſet. Nam fruſtrata ſpes neceſſitatis tempoꝛe in amico in poſſibilibus et hone⸗ ſtis iure amiciciaʒ abrogaret.quia quod credebatur eua nuit.Oiuina vero eſt ſpes vere amicicie qua ſuperna ſi⸗ ue diuina ſperantur.quoꝛum reſpectu maxime culpari debet amicicia chꝛiſtiana que ſola eſt vera: que ſi euulſa de coꝛdibus fuerit.amicicia vera non ſtabit. Non enim amicanduʒ eſt de his de quoꝛum vita deſperatur pꝛo ſu⸗ peris atq;ʒ diuinis:tales enim ſunt eterne moꝛtis man cipia Chaſtaſtem nempe ſibi aſciſcit in ſociam. imo vt verius loquar ipſa charitas eſt. nec aliter interroganti⸗ bus reſponderem. Sed quid eſt amicicia vera:niſi cha ritas chꝛiſtiana. Nam ſi vera vertitur amicicia inter de um et nos.inter homines et angelos.inter homines et homines:ergo amieicia vera eſt charitas.Aliter qᷓ; p cha ritatem deo et angelis et bominibus honeſie homines 5 . WW non amicantur: ꝙ ſi aliter q; pcharitatem homines bo minibus amicantur:amicicia vera non eſt/Quattuoꝛ autem virtutibus quibus diſponuntur hominum mo res ſupꝛa deſcripſimus ipſam fretam pꝛocedere Cete/ re ſiquidem virtutes.humilitas:patientia. obedientia. honeſtas.caſtitas. benignitas. oꝛatio. ſilentium. paxet his ſimilia ſe penitus coauliſant reperiuntur emm nõ ſemper actu ſed ſuis tempooꝛibus omnes:habitu vero mentis ſemper opoꝛtet eſſe paratas. Nam et ſuper mon ſtrauimus a contrario ſenſu in his qui ſunt in amicicia deuitandi quot et quantis aut qualibus virtutibus ve ram amiciciam decet eſſe ſipacatn-kTIT m iſia diſſerti, ne pꝛetereundum eſt. vnde in amoꝛis actu ſit amicicia verioꝛ:quia pꝛo amicicia vera nũc noſter ſermo concer tat.Mulla eſt amicicia vbi nullus eſt amoꝛ:etiam ſi to⸗ tius mundidona conflarem. NMam redduntur cenſus et debita ſoluuntur pedagia et his ſimilia et per cõmer⸗ cia multa fiunt vbi ſepe amicicia omnino non eſſe dino ſcitur:ſi coꝛdis amoꝛ de medio tollitur:aut ſi inter hu⸗ iuſmodi homines non aſſiſtit. Erit nempe amicicia ve⸗ ra ſi quiſpiam diligatur non dilectus:hic amicica eſt ſʒ non vera. Poteſi amoꝛ verus impendi abſq; repꝛehen⸗ ſione ſeu amati ſcientia. Sed amicicia vera ſemper agi tur vnius ad alium:que verioꝛ eſt ex parte diligentis q; ex parte dilecti. Semper enim amicicia non in dilecto. ſed in diligente ꝓ ſua virtute fundatur. Nam vt ſupꝛa fati ſumus virtus eſt amicicia.diligi autem virtus non eſt. ſed felicitas quedam.cheiſtiane vero diligere duem piam eſt certiſſima virtus.ad quam virtutem omnes homines totius ſacre ſcripture robur inuitat Pꝛofecto veriſſima erit.cum fuerit reamatio vera perequale aut per exceſſum. vt ſemꝑ amieicia ex eo ſit verioꝛ quo ma⸗ ioꝛ impenditur aut rependſtur.noõ ex eo quo ſuſcipitur am Medu verio⸗ ſed ce ligentis qᷓ ex parte dilecti. De inuiſibilibus certioꝛ eſt agens qᷓ; patiens.et is qii effuncit qᷓ; ſuper quem effun ditur amoꝛ. Sed de ſenſibilbus ſecus eſt diffinire.nã aut eque dans et recipiens aut animo certioꝛ patiens eſt. pꝛout in donis placitis claret.ꝙ dans et recipiens cert itudine pari penduntur: ille dedit ille recepit. In moleſtiſs vero patiens in certitudine antefert ur.veſut vulnus inflictum certius patiens ſenſit qᷓ; ſenſerit qui inflixit. Sed in dilectione amicicie certioꝛ eſt diligens qᷓ; dilectus.effundens amoꝛem qᷓ; amoꝛe alieno perfu⸗ ſus.ille in ſcientia ille vere manet in fide. ille ſcit iſte ve ro credit.Hecnon pꝛemium virtutis viaticum etiaʒ pa trie quod ex diuina iuſticia debetur vere amicicie.nõ ex eo ꝙ quis diligitur ſed eo ꝙ diligit firme tribuitur. Ci gticum pꝛemium cuiuſſibet virtutis verum et pꝛopꝛiũ/ eſt tantummodo feciſſe quod competit feciſſe virtuti. ſamicatiue vero virtutis ſiue amicabilis dilectionis vi⸗ aticum pꝛemium eſt diligere.aut dilexiſſe.quod ſolum ei qui diligit non ei qui diligitur adeſt.nam ille impen dit ille recepit. Ille fecit.ille ſantimur imiliter et pte mium patrie donatur non dilecto ſed diligenti. pꝛo eo ꝙ abillo actus intrinſecus reutis effeunditurfe⸗ ro amoꝛ rependitur his pꝛemijs rependens pꝛémiatur/ non quia dilectionem diligentis ſe ſuſcepit ſed quia di⸗ lectionem rependit.nam vbi erat recipiendi patiens re pendendo factus eſt agens.taliter nempe agenti virtu tis pꝛemium vtrunq; debetur.et ipſe naciſcitur:An recĩ pꝛocari poſſit amicicia nulla ratione vertatur in dubiuʒ que q;uis ſit ad alium ad ſeipſum velut ad alium eſſe poteſt.et ad deum et ad angelos ⁊ ad homines eſt. Qui ergo ſeipſum diligit bominem diligit.qui ſeipſum odit hominem odit.qui ſeipſum occidit hominem occidit.et r r r r ed certioꝛ eſt amicicia ex parte di nean ote nme enti. npret INnd tuped Kmon Mnncieig amicc 9 Concer Tbeope n ſion cenſts Cofmer ſedino erho, acaven cneſtß epeten emperag entioch indlen, nyrſee ittvsnon argnen 1nes Nokecto derge W ſapgor änni cenioet nemneſin ffinne, paten reapeens Nept n turpele nſerti dllgens tiſee jerige le noͤt tur Gi Vt⸗ ſonion' NCun eſpen retpee oe miannm iadi⸗ nerote virto Nited dubicz une ſAi d micidium contra pꝛeceptuʒ domini facit. Sic et qn ſeipſum diligit homini amicatur et hominem diligit et pꝛeceptum domini facit. Nam ſicut qui diligit iniquita tem odit animam ſuam. ſic et qui diligit lonitateʒ ami catur ad ammam ſuam. Et vt audacter affrment. mſi icicia fuerit recipꝛoca: nunq; in veritate ad alios eſſe ranſitiud, Mam ex eo quod quiſq; in veritate at q; vittute ſe dihgit.ad alios vere amicicie ſacramenta cuſtodit. Et diligit ſecunduʒ chꝛiſiianam et wram ami ciciam pꝛonmum ſi pꝛimo dilexerit in writate ſeipſum et ſecundum interpꝛetationes amicicie pꝛimo poſitas ad ſeipſum debito nature quilibet eſt amicus:debito ve ro gratie multomagis eſſe debet. Om̃is nanq; virtus ſuo modo:prius ad poſſeſſoꝛem ex actu refertur. Pꝛoin de vtroq; debito recipꝛocatur amicicia.et velut inter du os in recipꝛocatione peragitur et veritate gaudet et cer titudine fulget et pꝛemium vtrunq; complectitur via⸗ ticum atq; patrium:ſi ſecundum iuſticiam chꝛiſtianam ad ſeipſum fuerit effuſa dilectio. . Capitulum. XX Nicicie autem vena eſt ipſa ratio diligendi a ſiue amicandi:quam in pꝛincipio huius tra⸗ ctatus multipliciter diſſeruimus: ſed nunc alio loquendi oꝛdine reſumimus diſſerendã Batio quippe diligendi que vena eſt amicicie auquan⸗ do naſcitur ex excellentia rei:que ſua wnitate atq; perfe ctione dilectionem moreruißter amplius viſa nec inui⸗ ſa minus:pꝛeſentia non addit et in nullo abſentia mi⸗/ nuit. Hec intellectus humanus ſiquidem inueſuget: que in abſentiarum atq; pꝛeſentiarum tantundem me⸗ rentur amoꝛem.Que etiam bonitate pꝛopꝛia nanciſcũ tur necnon et ſi nibil ſperetur ad cõmodum: partitionz aut diminutionem non merentur amoꝛis/Ratio alia diligendi eſt pꝛecepti certiſſima ineuitabilitas: quanqᷓ; ſit vſq;quaq; difficile.ꝙ amoꝛ pꝛecepto ſiue violentia exigatur aut impendatur. libera eſt enim actio mentis amoꝛ.et itinera cohertionis ignoꝛat: nec ab agente dari — De JJuſticia chꝛiſtian . tem amoꝛeʒ habet ad aliquid pꝛopter ſe: ſiue ad altqjuid Vpter aliud. Oi vero amicicie vena pꝛeintendit aliqiꝛd acceſſit ad alium. hocamicicie amne potatus. Quid au aliud q́; honeſtum: coꝛrupta erit et non bene dicta. Ve⸗ re amicicie vena que ſolum eſt ratio diligendi: ommmno eſt de irrepꝛeſen ſibili ratione.Vlirtus wro diligendi de ſe irrepreſenſibilis eſt. nibil enim deus indidit repꝛe⸗ hen ſibile rebus a ſe creatis.alioquin excuſaretur iuſtiſ⸗ ſime maleacta. Elena ipſa fluit et refluit.et labilem de⸗ riuatur in amnem. Pꝛeter lc de vere amicicie wna ſen ſu altioꝛi tractantes.dicimusilla eternam atq; ineffabi lem rationem qua deus voluit omnia rationabilia in vnum per amoꝛem coꝛdium conuenire:ac etiam dici⸗ mus fontem vbertatis et delectationis arca quam ca⸗ ſtrametantur omnes qui conglobatim atq; delectabili⸗ ter tranſire volunt vitam vmbꝛaticam huius mundi. Vena lec appꝛopꝛiatione quadam eſt fons ille qui ſca⸗ turit in medio paradiſi ad irrigandã vniuerſam terraʒ: qui diuiditur in capita qttuoꝛ id eſt in quattuoꝛ fluuioſ quoxꝝ vni nomẽ phiſon. Opſe eſt qui circũit oẽm terrã euilath:vbi naſcitur aurum.et aurum terre illius opti⸗ mum eſt. Ybiq; inuenitur bdellium ⁊ lapis onichinus Et nomen ſecundi gyon:ipſe eſt qui circũit omneʒ ter/ ram ethiopie. Momen vero fluuij tercij tigris. ipſe va⸗ dit coꝝtra aſſyrios. Momen fluuij quartiiꝑſe eſt eufra⸗ tes. Sed vt hec clarius innoteſcant: interpꝛetationes fluuioꝛum atq; terrarum ad quas fluunt intento am⸗ mo videamus. Dhiſon interpꝛetatur caterua: nam pir tus quedam egreditur de amicicie vena:que habet om⸗/ nes coaceruare ſeu cateruare m vnum. Qui huic flu⸗ nio appꝛopinquaueruntcondiderunt ciuitates terras villas et caſira. et habitare inſimul elegerũt: atq; vnus tem eſt ciuitas.terra. villa. quid caſtra.quid habitatio quelibet:niſi quedam amicicia hominum cateruata ſeu cateruatoꝛum hominum delectabilis amicicia. VUnde homines diuerſi generis quos nec vmt linea ſanguinis aut auferꝛi poteſt inuite.Sed animus cui aſtat actio di ligendi ratione pꝛedoctuꝗiuſtum diligit pꝛeceptoꝛem: et con ſequenter diligit q nec iuſſum ratione atq; iuſticia ⁊ honeſtate caret. Nam pꝛeceptoꝛ iuſtus iuſte diligitur. et pꝛeceptum iuſtum etiam ſi iniuſtus dominus eſt:peramplius vnum et re⸗ liquum ſi vtrunq; pollet. Habet nempe ipᷣa iuſticia chꝛi ſtiana amicari penitus ſub pꝛecento: quod ſi negligitur tenditur in gehennam ſi nõ perſicitu pꝛogreſſus eſt adſuperna. ꝛotinus expedit facere de neceſſitate virtutem. Quod ofino faciet animus qui ſibi nouit in ſalutem conſulere.et de amicicie vena po⸗ tabit aquam a tali ratione coactus. Poꝛro nullum pꝛe ceptum ſub celo nobilius q; chꝛiſtiamice amicari ad qð omnis tationalis animus ſi ſibi fimet et conſulit ſe co aptat. Ald finem autem beatitudinis oꝛdinatur amican di pꝛeceptuʒ:etiam cum illo bono quod amicicia in mo⸗ ribus hominum pꝛeſtat.Qui vero finem beatificum di ligit:ex neceſſitate opoꝛtet diligere illa que oꝛdinantur ad finem. Pꝛoinde leata neceſſitas nos ineuitabiliter amicari com Elne Enetief amicitie vena non ſolum ratio diligendiſed virtus in coꝛdibus hominum inſi⸗ ta diligendi.que vena om̃ino erumpit.et eius aqua de⸗ riuatur foꝛas:vt ex in ſita virtute nature aliud alſiquid q; ſeipſum cum ſeipſo noſter animus diligat. Similia ſimilibus copulare opus eſt nature. et in animalibus dicti veritas claret:quia omne ſimile appetit ſuum ſi⸗ mile. Omnis vero appetitus pꝛecedentem aut ſequen „ -— („ ϑ.. D od iubetur. maxime vero ſi y ſi vrrg perſicitur L”Z ad habitandum inſimul acceſſiſſent. vnde cinxiſſent ſe muris.vnde ſe firmaſſent ad recte viuendum legibus ett ſtatutis:miſi aquã habuiſſent ad bibendum de flumi ne amicicie: de fluuio ſcilicet phiſon que caterua inter⸗ pꝛetatur.illam ſignanter virtuteʒ que nouit homines diuerſarum regionum diſparium moꝛum. ddiuerſi ſan⸗ äl r.. — ,2. a1 △ ⸗ 2 ₰O guinis inſimul cateruare. Quam virtutem nõ imme⸗ (9a. ⸗ nito concoꝛdiam appellaui.que mihil aliud eſt qᷓ; conue⸗ nientia coꝛdium. Miſi enim coꝛda pꝛius inſimul conue niſſent.nunqua coꝛpoꝛa in eodem ſitu ad habitandum ad conuiuenduʒ fundamenta ieciſſent. neq; modica in magna creuiſſent.aut aucta ſtetiſſent.niſi concoꝛdia im Frager niſi cateruans fluuius per medium pertranſiſ⸗ et. Iſte fluuius de amicicie vena veniens dicitur pꝛi⸗ mus:quia hominibus ad conuiuendum et recte viuen dum neceſſaria eſt pꝛimo concoꝛdia que cateruat homi num coꝛda.deinde cateruat et coꝛpoꝛa paradiſo e⸗ greclitur fluuius iſte cum alijs Paradiſus locus eſt ad oꝛientem indie: quia in loco pꝛioꝛis luminis ſuſceptiuo et pleno delitiarum amicicia vera naſcitur:imo eius ve na exoꝛitur. Oꝛietur nempe verus oꝛiens dei ſi lius:his Mlcancoꝛdiam et veram amiciciam ſeruauerunt Et ubio ipſa concoꝛldia ſiue amicicia lumen eſt: et de ſtontur. Hec quippe cateruans virtus diſtinrit in oꝛi⸗ ginali mundo ſilios deia filijs erditionis: et in ſubſe⸗ quenti ſimiliter fecit Ged n habet vite pꝛeſentis. pariteret future magnalia pP. uſti ſub hoc nomine con⸗ 1— — —,— tra deum et iuſticiam cateruat i ſunt. Et plurime ſunt &r-r condite ciuitates. que dedite cultibus idolor dei omni⸗ — MMW RS— (C potentis iuſticiam negauerunt. Elirtus bona:que vnit et congregat. Mali vero.qui malo fine ſe congregant . nos permittensa malis peſſundari:malos a bonis ple⸗ ius dulcedinem guſtauerunt. ꝙ vno irtnataere perditis moꝛibus viuunt. Infauſto fine ad nemroth fuit hominum facta caterua. Conabantur enim q;uis inuanum.edificium tale conſtituere ſuper terram: quo celi alta conſcenderent. Sed deus iuſte diuiſit per lin⸗ guas qui ſe malis coꝛdibus cateruauerant. vt vocis et lingue non eſſent intellectus quis eſſet auditus.quibo ante fuerat intellectus ad ſuperbiam damnatam vm/⸗ tus et iuſtam penam luit iniuſte cateruata caterua. In omm populo et in omni ritu fluuius iſte diſcurrit: Eet diſpari fine lvno et malo coꝛda pominum cateruauit et coꝛpoꝛa.Quotquot enim ſunt condite ciuitates ſub vnius dei cultu et reuerentia aut veneratione idoloꝛuʒ aut a tempoꝛe quo chꝛiſius generi humanoilluxit in his qui fidem eius etiam ſuſceperunt ab interpꝛetatio⸗ ne huius fluminis ſumpſere pꝛincipium. Ab vbertate fluuij huius inebrianturſqui cateruas ad iuſta ſiue in/⸗ iuſta bella fecerunt:ad inculpatam ſed culpatam tute⸗ lam:ad iuſtam ſiue iniuſtam offenſam. Claret in popu⸗ lo hebreoꝛum atq; gentilium:elucet in gente latinoꝛuʒ atq; grecoꝛum. in omni natione habitante europam. aſyam et affricam quoꝛum omnium intentiones perfe⸗ cte ſolum de ſuperis nouit atq; pꝛoſpexit altiſſimus.et loꝛo pꝛouidentie ſue frenauit vt voluit malas hominuʒ facultates. Et irrepꝛeſvnſibili modo quibus et quantũ woluit laxauit habenas ſepe ſuo imperio non turbate rumq; terreri Et iuſto fine ſibi ſol cognito terminauit aliqua regna. finiuitimperiaaliqua innouauit aliqua ꝓ rogauit que in cateruam domini legum atq; moꝛum vi uendi cõuenerant. Et ſimile de innumeris ciuitatibus fecit.que multitudine hominuʒ fuerant cateruate qua⸗ rum alique deuenerunt ad ſolum.et vix apparent modi ce reliquie.alique in modicis atq; paucis ciuibus ma⸗ nent:alique bello inteſtino ſe collidunt: et edificia mi⸗ nantur ex omni parte ruinam. alique de nouo conſur⸗ gunt. alique ad ſui augmentum vicinas pꝛo poſſe diru⸗ unt. He ſiquidem varietates eueniunt decurrẽte a/flu uio de ſiccato cateruante ſiue pꝛocul pulſa ſiue magis aut minus aſtante concoꝛdia.Ab abundantia et ab vn⸗ ga fluuij huius altiſſimi miris virtuoſiſq; modis pota⸗ ti ſunt.qui cenobia magna in ſolitudinibus et nemoꝛi bus atq; vꝛbibus conſtruxerunt: cateruati ſub altiſſi⸗ ma diſciplina ſub inflexibili cenſura.mũdo moꝛtui chꝛi ſto viuentes:inter ſe moꝛibus optime conuiuentes/co artantes ſe mutuo ad occultas et inuiſibiles luctas. et ad ſenſibiliter duincendum carnem et ſanguinem in. pꝛomptitudine ſpiritus ad opera ſancta dei. eo conten⸗ ti quo deſpecti.eo leti quo abiecti a ſeipſis et ab homini buspalehanrurzEin caterua tanto cõſtrigebatur affectu et adhuc conſtringitur.ab his qui fluminis hu/⸗ ex compaſſione animo infirmantur. Membꝛa exponũt pꝛopꝛia pꝛo alienis languidis membꝛis:vt lecto decum bans.membꝛoꝛum valitudine deſtitutus.vt pꝛopꝛijs/ ſe foueat leni ſh diebus ⁊ noctibus ad diuina of/ ſicia ſe cateruant:et pꝛo poſſe hymnos pſalmodias ⁊ o⸗ rationes et poſtulationes et gratiarum actiones et ob⸗ ſecrationes:animo et oꝛi ommpotenti deo perſoluunt. Doꝛum caterue amabiles eadem hoꝛa et tempoꝛe per ſignum datum ad paſtum conueniunt:ne pꝛo cibo ſu⸗ mengdo poſſit oꝛiri diſcoꝛdia. Conueniunt ad coꝛrepti⸗ onis locum humiliter delicta pꝛeſidenti pandentes.tũ dentes pectoꝛa.et ſepe dei et patris indulgentiam ſuſis W-r - er r.C.. quintuſdecimus lachꝛymis poſtulantes. e caterue taliter cathenate no lſcuntur vt cateruati potius in moꝛtem eligant: q; fieri extra cateruam.quam dirimit abſentia coꝛpoꝛum. vbi tanta noſcitur concoꝛdia inuiſibilium animoꝛum.Ad iſtum fluuium realiter et miſtice. differenter ⁊ varie ac ceſſerunt:quotquot in animo et coꝛpoꝛe in aliquo ꝑpꝛo aliquo ⁊ ad aliquid conuener mnibus autem di citur diuinitus:velut ſi de ho lumine vox egrederetur dicens.Aꝑpꝛopiate indocti:et congreganum in domuʒ diſcipiine.aquam iſtius fluminis pꝛeguſtantes tõgre⸗ — gari expedit ad diſciplinarum domum vtilium doctri⸗. narum.De quibus Eiaias. Ego dominus deus tuus: docens te vtilia. In ſcholis chꝛiſti fiat omnium congre gandoꝛum ingreſſus:vt diſcamus vtilia. Vtilia enim ſunt que inculpate vitam iſtam expediunt et oꝛdinant ad futuram:que ſolum docentur in domo diſcipline do mini ſluardeisCr HMelxiidere omnino cogimur di⸗ ſciplinam:intimante icriptura omnibus ratione vten⸗ tibus.Appꝛelvndite diſciplinam: ne quando iraſcatur dominus: perestis de via iuſta.Niſi nos in hac vita di dicerimus que nuſq; diſcuntur:furoꝛ domini in nos de ſeuiet:et ira eius ad inferna eſantie GE ſuo curſu nobis cateruatitus fluuius:et ad congregationẽ alti pꝛemij ex verbo domini nos inuitat.Vbicunq; duo vel tres congregati fuerint in nomine meo:in medio eoꝛum ſum. Et exauditiones petitoꝛum pꝛomittit iuſto animo et intentõne cateruatis. Et vere atq; inexceptu ate conſitetur domino: qui cum iuſtis animoet moꝛib ſe cateruat. Inquit enim pſalmiſta.Confiteboꝛ tibi do mine in toto coꝛde meo:in conſilio iuſtoꝛum etcongre gatione.Nemo enim in toto coꝛde atq; pꝛeter exceptio nem conſitetur domino: niſi animo et moꝛibu hominibus iuſtis fuerit cateruatus/Hic ſiquidem per indiam vadit:que nutus dilucidusinterpretatur. Sa ne amicicia veta querit lucidas voluntates. inter opa⸗ cas atq; obtectas aliqua nube amicicia vera eſſe non po teſt. Velut lumen in lumine ſe reuerberant vere ami⸗ cantium mentes.MNihil geſtat ſecretum in coꝛde ami⸗ cicia vera.omnia denudat. omnia pandit amicus ami⸗ co.Facit etiam ipſa nutus dilucidos cum aduenerit:vt ex eo ſint lucide voluntates quo ſolum appetuntur ho⸗ neſta. Nutus dilucidus charitas eſt ſignoꝛum. vt in a⸗/ micicia vera ſigna oculoꝛum ⁊ geſtuum virtutibus in clareſcant. Expedit enim perlucida ſigna monſtrari · ſi veritas amicicie regnat in coꝛdibus. quia ſolus deus et cui miro modo cõceſſit coꝛdium intuetur archana.que foꝛis vero parent tantum homines vident:niſi lucide nutus appareant plurimoꝛum amicicia remouetur et amba ſibus Et maleſtates ſplendentes et mundi pote ſtates qui nutus dicuntur ſepe hic fluuius adaquauit et conuenire fecit in vnum.pꝛopter omnium dominuʒ vnum. i vero mundi poteſtates honoꝛe mundano fulgentes.ad quos is fluuius amicicie non peruenit/di ſcateruati adhuc ſu ngarnnis hoſtilibus certant queren tes diuidere coꝛnu elementoꝛum cateruam et vendicã tes in pꝛopꝛium.pꝛo eo P teruatico fluuio aquam de ca non anſerun ẽctualem hauſtum et regionẽ circũit fluuius iſte Rtnerngra eiſn munn ſcilicet pꝛece /· ta eſſe quandoq; noſcun/⸗ tur. Sed vnum eſt pꝛeceptuʒ lucidum: et que ſub ipᷣo iubentur.De quo pſalmiſta dicit. Pꝛeceptum domini ptoꝛum.nutus enim pꝛece lucidum illuminans oculos.vt luce clarius pateat con coꝛdiam pꝛeterqᷓ; inter dominica pꝛecepta ſeruantes eſ⸗ ſe non poſſe· Mam de vena vere amicicie fluuius egre⸗ diens qui concoꝛdiam ſonat ad eos decurrit: qui lucida —— De Juſticia chꝛiſtianaq kirn domini pꝛecepta cuſtodiunt. Aide ſedulo quam terraʒ rida moꝛibus que diſcretioni ſunt grata Erpeefetenct un n circũit vere amicicie pꝛimus amnis.Hec omnia menti eſt quod ſane diſcretioninon quod dice us placet: mi- un 8 non ſenſibus credita ſunt.n regione quam fluinius ſi moꝛes fuerint ex toto diſcretioni n emes. hoc te iſte circũit:ſacra referente ſcriptura inuenitur optimuʒ quod amicicia vera ſcaturit luciduʒ e ern 1 inter uon aurum. Aurum a ſplendenteaura nomen accepit. Ecce dum moꝛibus diſſipit et diretomn d erter orn gu en — quoniam omnia veniunt in concentum:vt in lucida rxre ſtui ſepe noſcitur potio bibentium ij m i e unbe eret gione rutilans aurum inueniatur et optimum A bio⸗ rat guſtui et illam cogit bibere pꝛo ſalute. cretio / DHr mnia lucida ſunt. per intentionem et moꝛes:vbi pura nem ſpectat olfactus: ad moꝛes refertur guſt . Jgitur Cn et lucida eſt obſeruatio ſplendentium pꝛeceptoꝛum: au quod eſt ſimplum ſepe hoꝛret in moꝛibus: et diſcretio⸗ ade rum optimum inuenitur. Optimum eſt quod melio/ ni placitum fit. Cupitul ln rari non poteſt:quia in comparatõnibus non eſt altioꝛ D Qapitulum. XXI. n gradus:cum ad id quod eſt optimum peruenitur. Ca⸗ Ecundus wxro riuulus qui ab amicice ena unge put ſponſe vt habetur in canticis:eſt optimum aurum. s pꝛocedit vocatur gyon. Cuius interpꝛetatio lgenmn Caput ſponſe ſciliqʒ totius eccleſie chꝛiſtus eſt. nihil in eſt luctatio vel arena. Sed miruʒ ꝙ ab ami ongfnmn creatis melius chꝛiſto. Creatus eſt chꝛiſtus ex carne:in ucie vena luctatio pꝛocedat.cum ipſa leticiã Plnen creatus deitate.qui ſemetipſum pꝛemium fecit.et xolu et quietem gignat coꝛdibus amicatis. et cauſa pacifici Mmurdi, it eſſe virtutum. In lucidis mentibus et voluntatibb gaudij doloꝛis abiectio: cum effluxerit. Clerutamen ſi neyten/ maieſtatibo poteſtatibũs atq; pꝛeceptis inuenietur opti acute diſcutitur:luctas pꝛopꝛias imo congruas amiei⸗ mſkr mus chꝛiſtus.Mecnon inuerutur gratia qua ſibi place/⸗ cia ꝓfert. Et quanto verioꝛ eſt amicicia:certioꝛes exeuẽz DHDZL 5 NANad tur:que aurum optimum eſt. Inquit enim apoſtolus. tibus poſſidet luctas.tq; Emger ippe naſcuntur de pia E E nnosn. Optimum eſt gratia ſtabilire coꝛ. Optima res eſi gra⸗/ ſuſpitione dilecti.ne minus q; diligatur diligat.aut ne cnj GTEN tia que miniſtrum regi facit acceptum. et chꝛiſto dei fi⸗/ ſurrepat id quod dirimere illam ſolet. Et pugns expe⸗ negatooi lio comparatum exhibet chꝛiſtianum 6 ſi hac etiam re/⸗ dit impꝛetermiſſe tenere aduerſus linguas doloſas:qui . Cunqzdeo gione ad quam fluuius iſte decurrit bdellium inuemtr. ſeminant inter fratres et pꝛopinquos atq; inter diuti⸗ Crr- =-C .b. In mnedio Bdellium eſt arbvꝛ in india cuius robur et folia nigra nos amicos ſepe diſcoꝛdiam. u tos multa commo⸗ ,AAr — r r- nüttiuto eſſe feruntur.cuius lachꝛyma lucida eſt et amara guſtui uit tercia lingua:ſed magniſic animi eſt qui nouit et o ,u. zinepeepen odoꝛifera olfactui.Connectitur amicicie cheiſtiane abſ⸗ tuit linguas repugnare doloſas. Supponit ennn amm⸗ detmmont qʒ vieio quedam obſcuritas:vt non ſemper fiat albeſcen ciciam lingua doloſa cum diſcoꝛdiam parat:ſecus enim. ve ih tibus moꝛibus et in claritate verlvꝛũ. Detinent enim non pꝛeſumeret ad detrakendum wrba foꝛmare.niſi qꝛ conre in exterioꝛibus hominem:et ad interioꝛa ingredi plerũ dilectionem ſolide amicicie oſtenderet ad eum quem eenno q; non ſinunt. Nam non in conuerſatõnibus et verbis ab aliquo vult auertere aut abipſo quempiam ſegrega⸗ Whn anenis ſed domi et in penetralibus ſolidantur amicicia re. Inquit enim. Amicicia firma cõmotus et tua chari uidemwr et amicus. Rugata facies et obſcura pꝛe moꝛibus:ani/ tate compulſus et ꝓ honoꝛe tuo ſollicitus ſec tibipan/ arr G mum pꝛobauit amici. Et hoꝛridum verbum idem quã⸗ dere obtemptauuet inter dulcia verba venenoſa coõmi⸗ er cpn doq; fecit. Si ſemper in adulationibus et blandicijs al ſcet.Qui vpero ab hoc fluuio hauſerit aquam.pꝛimo lu/ eſenonpe beſcunt amici:neſcitur quanta infirmitate amicicia rol⸗ ctabitur clamdeſtine in ſeipſo: deinde aduerſus dolo/ Uereimni leat Nigrum huius arhoꝛis robur.firmitatem amicicie ſam linguam ſagittas potenter recompungẽtes oppo/ cte gnie abſq; humana complacentia eſſe oſtendit. qua etiam de net. Dura res eſt et magnanimitatem ſonat luctari ad Ni ficiente amicicia firma manet. Golioꝛum vero nigredo uerſus eum quiſe dicat amicum: et eius celo celatus. 44 vꝓerboꝛum adulationem excludit.Nõ adulatoꝛia ſed ve loquitur. Sed incliti amici eſt.non pꝛeſtare auditum. nnaii ra ſunt verba caroꝛum: necnon firmitatem amicicie ſi NVa ſi amicus eſt qui loquitur. et amicus eſt ille aduer/ hnmh expedit opoꝛtet nigreſcere ad delinquentem. Diſſuadet ſus quem ſciſma depꝛomitur. Si vero audit conſulen Me om̃ino iuſticia chꝛiſtiana vt leta facie occurratur ei qui tem aut quomodolibet loquentem aduerſus amicum: tbuon diuina mandata contempſit aut perturbauit publicos non videtur amicus. Di vero aduerſus abſentem am nſimf bonos moꝛes:q;uis ſit pietate parcendum. ſi perficere cum loquenti faciles pꝛebet aures opus faciet immici.· balott volet emendam.nec vertꝛum ſolia in id tendant vt ad ter nõ eſſet amicus. Sed expedit omino ad vtrũ unn, ue reum allocutio blanda ſiat· ne nocens ſibi artoget inno qʒ amicicie iura ſeruare et abſentem ſimiliter et pꝛeſen⸗ uane centiam non repꝛeſſus. Conſultius actu verlv nigreſci tem. Hec nempe luctatio ſepe contingit.et luctatoꝛem eruret tur ad amicum exoꝛbitanteʒ:qᷓ; ad periculum leuiter ſoe expedit fieri eum.qui vult ſacramenta vere amicicie cu⸗ we gearſeti lachꝛyma lucida emanãs:amoꝛis eſt oane Gin ergo faciet animus inter has neceſſitudi kaapat claritas. Firmitas amicicie amenitate ſenſuali deiecta: nes conſtitutus:pꝛebebit aures loquenti aut fidem ſer Dnnn et verboꝛum veritas lenitione depoſita:lachꝛymam ſeu uabit abſenti. Mon de crimine quod indifferentiam ha C☛nune unen guttam lucidam ſcaturire fecerunt. moꝛum nempe ſin bet.ſed ꝑꝛouidentia luctatio muniatur vt omnia ſecum (— r. - mentdi ceritas atq; verwꝛum:claritatẽ amoꝛig eructuat. Qð penſet. ſi cum ratione conueniunt aut abipſa diſſenti⸗ abeten nigrum ſepe foꝛinſecus noſcitur interius albet.Et ſpon unt.et luctatoꝛ pꝛouidus nouerit pꝛeſtare audientiam tyencti ſa eterni regis dicebat in cãticis· Nigra ſum ſed foꝛmo⸗ et dare repulſam. audire verbum et ſeruare aut increpa Man ſa:vt nigredo exterius albedo interins referatur. Idcir/ re amicumac in ſacramentis amicicie ꝓpꝛium animum tregon co ſubiungit. Nolite conſiderare ꝙ fuſca ſim:quia deco⸗ cuſtodireYllia etiam ratione luctatio in amicicia naſci⸗ r per/ loꝛauit me ſol.Multa videntur exterius hoꝛrida abie⸗ tur cum aduerſus inimicum amici pꝛo varijs euentib⸗ ſeun/ cta non delectantia humanum aſpectum/que interius loco et tempoꝛe/perſormm / verba res et arma expediat ſubtßo a ſole veritatis atq; iuſticie illuſtrantur:et emittunt ex⸗ quandoqʒ; mouere.quod in tempoꝛalibus ⁊ pure huma muni terius lachꝛ mam vere ſanam.Amara eKiſtalechonne nis amicicijs fieri ſepe contingit.etiam in his qui nõ li entco guſtuiplfactui vero grata.ſepꝑe nanq; contingit ſim⸗ gantur vinculo rationis. SGecunduʒ yero chꝛiſtianam nteveß pla res diuerſimode ſe obiſcit ſenſibus:alijs ad gratitu iuſticiam colligatis:multomagis lxc fieri iuſticia conce oche dinem alijs ad hoꝛroꝛem. Tipice vero multa ſunt hoꝛ⸗ dit.Nam eoipſo pꝛo amico huiuſmodi iuſte mouentur . — XWzi. e A.n .⸗ cEr Escde . 1Co =t, . - j. r. quo iuſte amicicia colligatur Et eo iuſte amicierpugna tur immicus.quo ab ipſo iniuſte impugnabatut ami/ cus.Nam omnis iniuiticia iuſte retunditur. et ex equo iure repꝛobarur iniquitas.et mala facultas ꝑ aliam po⸗ tentiam iuſtiſſime refrenatur. Nan tamẽ dicimus vt . hoſtilibus armis aut conuicijs et verbis infauſtis ami⸗ cus tueatur:amicum eius interpꝛetans inimicũ. Sed publica iuſticdia ſub alis eius appꝛime pꝛotegit et guber nat. Superflua ſunt duo auxilia leſo. ſivnum habet ſufficiens: nec duo repꝛimentia competunt ei: qui ple⸗ ne ab vno repꝛimitur. Et iniuſtum eſt vt vnus idem quantumcunq; peruerſus a ſingularibus et a publica iuſticia damna ſuſtinuerit.ac etiam ipᷣius turbaretur pe nitus oꝛdo iuſticie:ſi vbi ponit ipſa remediũ.alius ap⸗/ ponat antidotum.et vbi ſua virga caſtigat. ꝙ alius ſuo gladio laniet.et quod commums eſt iuris vindicetura pꝛopꝛijs.Abi autem iuſticia publica quomodolibet de ficit:amicus modis omnibus ſi valet iuſte afflicto aut 4 oppꝛeſſo amicoluctetur Ferithoe moiſen gun egiptiuzʒ iniuſte oppꝛimentem vnum de filijs ifrael occidit.et ab ſcondit arena. Et ſcriptura dicit. Grater qui iuuatur a fratre:quaſi ciuitas firma. Multi luctationes ⁊ pugnas pꝛo amicis hoꝛribiles aſſumpſerunt cum expoſitione p⸗ pꝛij coꝛpoꝛis atq; rerum. Hoc experiẽtia magis clamat. q; diſſertio ſcripturarum Per arenam wro intelligo innumerabilem quandam grauedinem ſiue multipli⸗ cia pondera:que iubet amicicia tolerare. Et gqui de hoc fluuio bibit: facile tolerat omnia pꝛo amico/Eircũit iſte fluuius ethiopie regioneʒ:que interpretatur caligo vel tenebꝛe. Vera luctatio aduerſus caliginem ignoꝛantie depellendam:animo pꝛomptoſe munit.Et contra tene bꝛas peccatoꝛum d iuſte amicicie vena pꝛocedit lucta firmiſſima:vt caligo auferatur de coꝛdibus atq; de mo/ ribus amicoꝛum. Peſſimum eſt ignoꝛare amicicie iu⸗ ra et per ignoꝛantiam ſacramenta ipſius obmittere ne⸗ fas.et inter ſciolos aut ignaros veritas amicicie nõ ſub ſiſtit. Pꝛoinde autem expedit: aut amiciciam aut poſt contractam caliginem ignoꝛantie pꝛocul pelli. Et vt ſe⸗ pe dixrimus amiciciam veram fieri non permittunt te⸗ nebꝛe ꝑeccatoꝛum aut factam diuoꝛtiant:aduerſus que velut flumius luctatio continuo luctare non deſinat vt depellat Elt qutem alio ſenſu ſoquar amiciciã chꝛiſtia⸗ na non deſpicit caligatos ſenectute aut coꝛpoꝛe fuſcos: mentes appꝛobat non etates.coꝛpoꝛa non conſiderat ſ Virtutes.et mundalium rerum tenebꝛis inuolutos nõ abijcit. ſi diuims cariſmatibus fulgeant. Sed magna eſt omnino luctatio et vincere triumphus non modi⸗ cus:hominem mmundum abiectumdeſpectum vndiq;: foꝛis ſqualentem coꝛpoꝛe fenectute compꝛeſſum pauper tate et infirmitatis tenenebꝛis obuolutum pꝛopter inꝰ hrentem virtutem non abiſcere. ſed in animo placito omnia reſeruare Cũctã puriſſima eſt et occulta.et cona tus laudabilis ſeparare in homine abiecto atq; plebeio pꝛecioſum a vili:animam a coꝛpoꝛe virtutem ab huma na caligine.chꝛiſtianitatem a deſpecta humamtate. inui ſam veritatem atq; rationem a tenebꝛis mundi:vt pꝛo pter id quod refugit ſenſus exterioꝛ:inuiſibilia lvna ſen ſus interioꝛ non relinquat uunium ethio Hiam circeuntem caſtrametati ſunt omnes ſernien tes infirmis coꝛpoꝛibus lepꝛoſi aridis atq; cecis aut a quacunq; infirmitate detentis: non abiſcientes paupe⸗ res domo carẽtes:nudos.inedia pꝛeſſos.atq; captiuos: ſubuenientes animo coꝛpoꝛe compatientes pꝛopter ra tionalem animam intus latentem:atq; chꝛiſtianitatis participationemet nature coͤmunitatem. In omnib 7 ſ „ MX½— — quintuſdecimus bis eſt aſrera lucta que inter has caligines tranſit et te⸗ nebꝛas: et ſuo curſu humectat et rigat. Mec ſiquidem Virtus:animi generoſitas merito appellatur. Ercius riuulus qui de amicicie vena pꝛoce⸗ t Qit:tigris nominatur. Ynterpꝛetatur auteʒ Vlocditas ſiue velox. Tleſocitas celeritas aut . eſtinatio aut agilitas in agendis eſt. Amici⸗ cia vero facit feſtinare ad opitulandum amicos.vt tan ta celeritate vnus alteri neceſſitate vꝛgente ſubueniat quanta ſibi vellet in articulo ſubueniri. Amicicia vero tarda molimina neſcit pꝛocraſtinare nõ nouit. tempus pꝛorogare non patitur.citiuolis pennis occurrit. nihil wugo pigritie ſubijcitur ibi.et in his ſolum contrahit in neceſſitatibo atq; placitis moꝛũ cum facultas nõ ſuxpe tit. Vlellet qui amicus eſt fidus tam celeriter placitum amici pſicereq; percipit auditus aut intelligit animus: et tanta velocitate parere koſectpueſſabuenire deſe⸗ ctibus.vt nulla eſſet diſcretio inter placitum et effectũ nulla dilatio inter adiutoꝛiuʒ et defectum. Aliquid que ſitus pꝛeſtare amicus.non dixit expecta. ſed ſtatim ob⸗ tulit ſi poſſedit.perſonaliter expetitus pꝛoſiliuit veloci⸗ ter.et ſepe ad queſita pꝛoceſſit ineptus: moꝛam facere in aptando deuitans. Bequiſitus ſubito nõ inquĩſiuit cauſam:ſed plerũq; feſtine ad periculum acceſſit incau⸗ tus. Velocitas libertas eſt diligentis animi et vere ami cantis hominis:in cuius aula nutritur amicus. Qui de veloci flumine bibit aquam.nihil nouit ercipere ali⸗ quid agere inquiſitus:niſi turpe aut impertinens luſti⸗ cie chꝛiſtiane. In turpibus et a iuſticia chꝛiſtiana dam⸗ natis tardus neq; feſtinus eſt pꝛeſtandus aſſenſi us. Mã iob contra ſe impꝛecatur: ſi feſtinauit in dolo pes eius. Qui euim ad turpia inquirit amicum:nomen non ve⸗ ritatem habet amici. Si amicum habes de aqua huius fluminis bibe.ſalomoniſq; tene ſententiam. Diſcurre ſeſtina ſuſcita amicum tuum. que dupliciter eluceſcit. raciter eſt amicus.Alnimam eius ſuſcita ſi quieſcit in fe cibus peccatoꝛum.aut ſi fuerit collapſa. ermodicum hac in re a pigritia detineri. periculum indicibile gene⸗ rat et inexplicabilem nodum. Suſcita feſtinantera vir tute collapſum.ſuſcita feſtinanter eum quem oppꝛimit ſarcina vicioꝛum. Etiam feſtina ſuſcitare coꝛpoꝛe iam Poceeunaſe ſio eñim ſenſu iſtoꝛum verbvꝛum elucet ſentẽtia. vt ſi te cognoueris in aliquo infauſto articulo in vtroq; vomine aut in altero detineri. amicum tuum vꝓt te ſuſcitet ſuſcitare feſtina.nullus enim tibi ocioꝛad leuamen q;ᷓ fidus et chꝛiſtianus. Non enim tardabit ſi abrogare poterit omne ledenset tibi pꝛoſtrato manum poꝛriget leuatricem/Non in omni re amiciciam conue⸗/ nit eſſe wlocem ·ſed in his remouendis que moꝛes tur pant et mentem.et illis que oppꝛimunt penaliter no⸗/ ſtrum coꝛpus:xld hec omnis moꝛa diſcrimen et iactura grauis omnis tarditas.Amicus piger.pes lapſus tem/ poꝛe ambulandi.Qui velociter ſubuenit erectio moꝛ⸗ tis.Ad requiſita opoꝛtune tardus amicus fruſtra fidu⸗/ cia.feſtine adueniens ſtabilimentum vite: Opltulandi et leuandi velocitas pꝛobauit amicum. tarditas vero la tentem detexit anici maculam. MHihil velocius in ho mineqᷓ; affectus.non enim in ſua obiecta tam cito et p ſpere feruntur. intellectus et viſus.ſicut in amicum fer tur affectus.qui ſi omnino eſt verus nihil habet pre⸗ terq; impoſſibile tardum. Amnis iſte ad aſſyrios fluit. qui facture interpꝛetãtur domino vigilantes. Ga⸗ cture dei ſunt cuncta creata.ſed domino non om̃ia eodẽ & ſr , A.ντn n feſti Feſtina et ſuſcita.ſi quomodolibet compꝛimitur.qui ve mmit enit tiu ſtae E⸗ lun jnct hon pon An keci gun inp n nole nest min vele min E len A gil pr M dela⸗ lenti rc hoſe core dul ul⸗ dum tſaea ede teſu Wh m etc ſtete u NI pa, Grant ſtnsgne Annn RN ihenin dein ero ekenpes elnipi knhitn no ſige pPlgatun mimas⸗ ite dſe Kefſeti haniäte tuimn h it veloee am ſeee nqviſuit eſitinco e Mrea e us. A ere. Moli, adeg Mash Ps eis, ennonve oahrins Dilcne teluceht. tor gbire niecrmte modium bie gene, Merayr ſopaimt Pore un m eleer varnicul⸗ mntuo NMra abitſi wanum conver Perotur ler o/ tiagur isten/ o e n ſi lni erol bintv loetp umnſer en ſſfnos lufi⸗ newi 4 modo vigilant:q;uis ommnia ſibi vigilent. Vigilant doꝛ mino cuncta inſenſibilia ⁊ irratõnabilia neſcienter. dei enim voluntatem et oꝛdinationem perſiciunt.et nõ ſen tiunt aut ignoꝛant quid in eis agat ſublimis illa maie⁊ ſtas· Eligilant domino celum et terra.ignis aer et aqua Vigilant ſolet luna et cuncte ſtelle lucentes:et dei xo⸗ luntatem in lege poſita complent. Vigilant animalia: indita in natura ſeruando:et conſiderationem mentibb hominum et ſeꝑe aliqua coꝛpoꝛibus coꝛam domino cos poꝛum vſum pꝛeſtant. Sed ad has facturas velocem .fluuium amicicie dicimus non decurrere.Nõ enim iſita recipiunt amiciciam: neq; cognita ratione rependunt. Facture domino vigilantes lvni et mali ſpiritus ſunt: qui domino inſopitis oculis vigilant. In gloꝛia buni et in pena mali perdurant:diuinũ imperium vigilanti ani mo facientes. Sed nec de ipſis noſter ſermo conteri- tur.Hempe facture domino vigilantes ad quas ſermo noſter dirigitur et quas velocitatis defluit amnis homi nes ſunt in hac vita degentes quoꝛum aliqui coꝛam do⸗ mino ntetualigni verovi ilant pꝛauitate. οct velocitas amicandi et ſubueniendi:facturas ſcilicet ho/ mines domino vigilantes. Qui domino non vigilant omnia inaniter agunt: et vigilantes aliter doꝛmiunt. Vligilare domino eſt ad ipſum de luce veritatis totaiin tentione conu ertuet ad ipſum omni fiducia erigi. Hoc enim modo vigilabat dauid cum eſſet in deſerto vdu⸗ mee vicens. Deus deus meus:ad te de luce vigilo.Cli⸗ gilare domino:eſt ad ioſum omni deſiderio ferri. Pꝛo⸗ pter quod ſequitur. Sitiuit in te anima mea:q; multi pliciter tibi caro mea. Oño igitur vigilat:quiad ipſum de luce fidei atq; veritatis ſuſpirat. et ad ipſum tota in⸗ tentione ſe tollit.Somino vigilat: qui omnem anime atq; coꝛpoꝛis beatitudinem in ipſo ſitit habere.Homi⸗ no ſolum vigilat:qui pꝛopter ipſum ſegregatur amum do:et anime ſimiliter et coꝛpoꝛis ſolitudinem querit et deuitat humana conſoꝛtia:me vigilia pꝛepediatur diui na. Hoc enim dicebat dauid oꝛans oꝛatione pauperis dum eius anima anxiaretur coꝛam domino. Eligilaui et factus ſum ſicut paſſer ſolitarius in tecto. Quod ſi- ue dicatur penaliter ſiue agibiliter idem ſonat. Vigila,⸗ re ſiquidem expedit domino ſoh:ſolum et alienum fieri ab his qui pꝛeſtant impedimenta vigilie. Qui domino non vigilat ſibi doꝛnnt:nec dominum habet vigilem ſu Per er ui domnno vigilat ſuos ſepꝑe ſuſcepit aſffÄatus et cum domino loqui eſt domino vigilare. NHulia pꝛo:⸗ De Iuſticia chꝛiſtiana ſus locutio dignioꝛ:qᷓ; cum domino loqui/ld ſapienti⸗ am vigilare cogitur qui recta gradi vult via:et qui ſapi entiam qua regimur et beatifſicamur deſiderat inuemire SGcriptura emim de ſapientia dicit. Qui mane vigilãt ad me:inuenient me. Mecum enim ſunt viuitie ? glo ria:et opes ſuperbe ⁊ iuſticia· Et paulo poſt ſubditur. Ge atus homo quiaudit me.qui vigilat ad foꝛes meas quo tidie:et obſeruat ad poſtes oſtij mei. Qui me inuene⸗/ rit inueniet vitam.et hauriet ſalutem a domino. Inef⸗ fabilia et incoꝛruptibilia ſunt dona.que vigilia contulit He vero incauto fine claudamur. inceſſabili vigilia opꝰ 4 eſt. dicente domino. Aigilate itaq; quia neſcitis diem neq; hoꝛam.Opido cogimur domino vigilare: ne nos imperatos eius aduentus inueniat. Ideo alia ſenten/ tia dicit. Vigilate itaq;:quia neſcitis qua hoꝛa dominuſ veſter venturus ſit. Et multa excitatio ibi agitur.vt ſer uus domino ſuo vigilet:cum ſeruus nõ vigilans repꝛo⸗ bationem:vigilans vero beatitudinem eternam ſuſci⸗ piat. Idem alius euãgeliſta dicit. Seati ſerui illi:quos cũ venerit dominus inuenerit vigilantes. Neſcioquid aptius inueniri poſſit ad agenduʒ in virtutibus vitam 5“ et ad captandum eternam:qᷓ; ꝙ facture rationales do⸗ mino vigilent. Mihil repꝛehenſibile habet ſed omnem decoꝛem poſſidet talis actus:ꝙ factura factoꝛi.creatura creatoꝛi.ſeruus domino. lius patri. diſcipulus magi⸗ ſtro.homo deo.moꝛtalis immoꝛtali ſedula mente inuigi lent. Nec vbi et nemim melius:q; coꝛam pꝛopꝛio facto re factura conſiſtit.Reſpectus fiunt mutui et accipiun⸗ tur a deo excedentia ſenſum:et directiones inobliqua⸗ biles vigilanti anime a domino pꝛorogantur.c ꝑ hoc anmicandi velocitas et ſubuentio velox: ad facturas do⸗ mino vigilantes iuſte decurrit. Nullus in amicicia eſt gaſſiſtendus veloeius:qᷓ; qui vigilat omnium regi reguʒ Amicus eſt regi miles eidem inuigilans:et ſeruus do⸗ mino.Amicus nullus ocioꝛ atq; velocioꝛ tibi occurrat. ᷓ̃ eterni regis amicus. Et velocitatem amicicie chꝛiſti ane nemo aptius recipit:qᷓ; qui chꝛiſto vigilat domino dominoꝛum.ld neminem pꝛo quopiam expedienti et congruo velocius eſt currendum.qᷓ; ad facturam domi no vigilantem:nouit enim iſta conſulere cautius. pꝛo⸗ pter diuinas quas ſuſcepit in vigilia theoꝛias.Aid nulli⸗ us conſilium acceditur tutius.qᷓ; ad eius qui vigilan/ do ſtudet ſub domino.Et vellet in periculis melius oꝛa tionibus qᷓ; rebus ſen ſibilibus ſubuenire:quibus etiã validius qᷓ; armis tuetur configientem amicum/Ha⸗ Kearm bet pꝛotinus talis vigil aſſiſtentes domino angel choꝛos in amicos. Amicantur emm ex eoꝛum lbonitate nature:ac etiam quia diligunt cui aſſiſtunt ei quem no uerint domino vigilare.Amici vero ex iure amici iuuãt et pꝛotegunt amicum:alium iuuantem et pꝛotegentez amicum. Vide igiturqᷓ; ſit pulchꝛa concoꝛdia:vt lepedi cta velocitas ad facturas currat dommo vigilãtes/i vero aliam interpꝛetationem lequi tentabunus.im ean earn, dem pulcritudinem concoꝛdie redundabit. Anterpꝛe⸗ tantur etiam aſſirij directi ſiue dirigentes: dilecti ſiue diligentes. Directi quippe quoꝛum vie a dño dirigunt᷑. a quo dirigi petebat dauid dicens. Dirige in conſpectu tuo viam meam. Vere directus eſt:cuius via coꝛã dño et a dño eſt directa. Directi ſunt quos in veritate ſua dñs dirigit.Quod etiã plalmiſta petebat. hHirige me in writate tua. Inobhquabilis eſt veritas dei. qui diri guntur in ipſa.ſunt omnino directi. Omnis ꝓfecto via tendit in obliquum et tenebꝛas pꝛeterqᷓ; illa quam dñs dirigit:et ſcripture ſue aut ſua ſpeciali reuelatõne oſten dit.et omnia ſubiacent falſitati.niſi que veritas diuina pluſtrat.qui vero in via dñi et in ipſius veritate dirigũ tur. directi ſane vocãtur. Et in puerbijs dicitur. A dño diriguntur greſſus viri:nõ ab alio ſeu a ſeipſo.Et hiere myas dicit. Mon eſt in hoĩe via eius.neq; eſt viri vt am hulet dirigat greſſus ſuos. Vliri directio etiã in altiſ⸗ ſtmis virtutibus eſt.quam directionẽ p ſuis charis op⸗ tabat aplus dicens.Oñs aũt dirigat coꝛda et coꝛpa vt᷑a in charitate dei et patientia chꝛiſti. Vn charitate directi ꝓcedunt directe.qꝛ in ſuperna gradiuntur. Patientes ſunt pfecti.quia patientia opus ꝑfectum habet. Dirigẽ tes aut ſunt qui alios thxoꝛia et actu dirigere in omnẽ iuſticiam atq; in ſupna nouerunt Dilecti et diligentes hi vocantur.qui a dño diliguntur.et ipᷣm vt traditũ eſt ſancto mandato totis viribus diligunt.et a primis ſe⸗ cundũ virtutẽ diliguntur et ipos diligͦt wlut ſeipᷣos iuxta mandatũ dñi.ad quos fiuuius wlox de paradiſo amicicie iuſte decurrit. Vlirtus vero que in hoc fluuio pᷣ ſignatur.pꝛompta libertas animi appellatur. Capitulum. X XIII AVlaartus euſrates dicitur qui creſcens vel fru⸗ q Qgifer interpꝛetatur:cui nulla regio attribuntur ad rigandum.Aut qꝛ notam babebat ſecunduzʒ . X „2 . . . . 8 d „ en — Tiber ſtcriptoꝛes:aut vniuerſalis fertur eſſe circũitus. Si no tam habebat:hec ſiquidem erat regio chaldeopꝑ Si we ro vniuerſalis: pfundioꝛ eſt intellectus. Sed notam di mittamus ad id qð ad circũitum ſibi regio nõ attribui tur intendentes: videntes pꝛimo qnid ſit tropologice iſte fluuius in ſeipſo Omne qð creſcit ſupꝛa id qð eſt. facit augmentũ.et ab eo quod eſt in aliud quod nondũ .* eſt tendit.Augetur aliquid vt ſenſu ꝑcipimus: quanti⸗ tate continua vel diſcreta. Similiter et doloꝛes in coꝛ poꝛe amenitates:et ſenſuales potẽtie intenduntur et remittuntur. Anuiſibiliter aũt affectõnes animi ma/ gis et minus qñq; ſuſcipiunt.necnò et naturales aĩe vi res augmentũ ꝓceſſu etatis habent. Tirtutes vero ſe⸗ cundum gẽam menſuram donatõnis chꝛiſti in ampli/ us ſere pcedunt. Ooꝛro et apli augmentũ fidei quod⸗ dam ſemel a chꝛiſto dño petiuerũt dicentes.Adauge no bis fidem/Gluuius qui egreditur de amicicie vena qui creſcens interpꝛetatur eſi rationabile amoꝛis augmen⸗ tum. Supꝛa enĩ diximus: de amicicie vena eſt ratio diligendi. Munc werro id quod in amicioa creſcit eſt rati onabile amoꝛis augmentuʒz:rõnabiliter nanq; additur p augmentuʒ plus amoꝛis.vbi pluris noſcitur eſſe vir⸗ tutis:vt ſi pꝛeter id quod pꝛius in re diligebatur amicꝰ inualeſcit in hoĩe virtus:ſic ad ad eum amoꝛ inualeſcat pampliuſ.Nam qð eſt pura ratio diligendi ſi creſcit erit vera ratio plus amandi.Ac ꝑ hoc amoꝛ pt᷑is ad filiũ cre ſcit:ſicut eum videt ꝑ molem coꝛꝑis etatem tꝑis ꝑ ꝓbi tatem aliquam animiq; virtutem augeri. Et dñs ſer⸗ uum magiſter diſcipulũ. xex militẽ diligunt pamplius et augmentant amoꝛẽ. ſi eos in ſuis decentijs ſupꝛa pꝛi ſtinum moꝛẽ viderint auguſtatos. Qm̃ ſi ad rõnabile iuſtum ⁊ verum cuiuſpiam virtutis augmentũ ꝓ poſſe nõ fieret amoꝛ vehementioꝛ.deſtrueretur ratio diligen⸗ di. quia qð eſt ratio ſimplicis eſt et magis/qð eſt magis ſimnliter fit et maximi.ad id tantũ vna et inuariabilis. et inuiciſſitudinalis ſit ratio diligendi et augmentabi⸗ lis atq; indeclinabilis amoꝛ. qð in ſe nulla rõne detri⸗ mentum ſuſcipit vel augmentum. Et hoe ſolu deus eſt que ſemꝑ diligendi ratio manet ſimpla. et augmentan di amoꝛẽ nulla eſt ratio. Impᷣtermiſſe atq; inexceptua⸗ te omniq; iuxre omniũq; diligentiuʒ: ſibi totus debetur amoꝛ. Supne vero virtutes et angelice ptaãtes et cele/ ſtis patrie ſancti ciues immutabiles facti ſunt ꝑ gram non ꝑ naturã.qꝛ confirmationẽ a dño acceperũt.ad eos tñ diſpariter qᷓ; ad deum inuariabilis eſt ratio diligendi et augmentandi amoꝛẽ.q;uis vnus magis q;alius me ruerit diligi et hic et in celeſti patria honoꝛari? Moĩes vero degẽtes in valle miſerie qui variabiles ſunt ficut in virtutibo detrimentũ ſuſcipiunt ⁊ augmentũ: ſic iu/ re ad eos remittitur ⁊ intenditur amoꝛ. Rõnalis ⁊ iu⸗ ſia eſt amoꝛis intenſio vel remiſſio et augmentũ et de / trimentum.ſi hmõi qualitatibo variatur ratio diligen⸗ di. Succreſcunt riui ſub oꝛiginals fontis augmento: et ſub ſuo detrimento decreſcunt. Sic ſi pꝛima varia⸗ tur ratio diligendi augmentum ſiue detrimentũ iuſte ſuſcipiens.ſic fiet intenſio vel remiſſio in amoꝛe. Hec ſiquidẽ ratio exceptionẽ nõ patitur: etiam ſi dum in-/ uariabilem rõnem dicimus diligendi rũgifer eſt ami cicie fiuuius. Multũ enĩ fructum affert his qui noue/ runt chꝛiſtianice amicari. Gructus eſt iocũditatis.quia qui inuenit amicũ inuenit theſaurum Jocundatur eni mens inueniens pꝛecioſa defoſſa. Nihil pfecto iocundi us in moꝛibus cõuiuendi:qᷓ; ſimilitudo diligentiũ ani⸗ marum. Gaudent ſepe hoſes ſi vident ad eos affici ani⸗ malia que nutriunt:auiculas quas ꝓpꝛiſjs manibus pa ſcunt:in quibo offiino eſt diſſimilitudo nature. Nec aio⸗ nintuſdecimus rum poteſt ſimilitudo cognoſci.vbi altera pars huma/ na rõne pꝛiuatur. Quantomagis humanus ſpũs exu tat:ſi ſpeculum ſin habet. Huus iocunditatis fructum fluuius iſte poꝛtat:etiam de his quoꝝ nulla fuit viſiua noticia neq; mutua conuerſatio. Multoꝑ enĩ memoꝛia vſq; in pꝛeſens virtutibo pollet in ſulcatis caracterib aut relationibo antiquoꝝ.quibus amicatur animus au diens ſi fuerit virtutis amicus: et exultat in his que dicta ſunt ſibi:qm̃ digna ſunt vt tradantur amoꝛi:ſue aboliti ſint a vita ſiue locoꝝ ſpacia diuidant virtute ful gentes, Eoꝛum auͦt cum quibus lingue diuerſitas con uerſari nõ ſinit.fructum iocũditatis accipimus ſi quo⸗ modolibet cognouernnus virtute clareſcere:atq; leta⸗ bitur animus in eoꝛum aſpectu etiã ſi moꝛum nulla ꝑ⸗ ticipatio fiat.Amicatur natura humana er oꝛdinatis et pulcris.et his que aliqua inſignitate reſplendent.et ſi ratione ſenſuq; careant:decentius aũt his qui lumine rationis inſigniti pcedunt.pamplius aũt ſi choꝛuſcant virtutibus chꝛiſtianis:quia ad hos etia ſiue conuerſati⸗ one ab impoſſibilitate phibita ſiue aduerſitate Ingue negata fieri amicum chꝛiſtiana iuſticia iubet.et fructu iocunditatis repoꝛtare de rectis. Qui enĩ de omni lau⸗ dabili et virtuoſo bono nõ gaudet:nõ recipiatur in ami cicia chꝛiſtiana non ſcom chꝛiſtianam iuſticiam ſieri.qꝛ deceptus eſt. Non vſum hoĩm in exterioꝛi ſenſu ſed vixx tutem inquirit chꝛiſtianus amicus/berioꝛem verop fert fructum vene benedicte atq; amantiſſime fluuius: vt qui de ſeipſo ſitientem impleuerit animã curſu ter⸗ minato vite pꝛeſentis celeſtia regna ſuſcipiat:celeſtium ciuium in ſuperis factus fruitiuus amicus.Huius flu⸗ uij tipo equitas deſignatur: que omnibo eſt ſeruanda: que amoꝛẽ augmentat et minuit ſicut ipſe vocatur. Et fructum affert pꝛeſentis vite piter et future.cui nuila ſpedalis tribuitur regio ad rigandum: quia ipſa omni⸗ bus eſt cõmunis.ommbus debetur neminem excludit iuxta dignitatem inherentem magis et minus omnib- ſe coaptat. Marẽ aũt vbi ſe colligunt amiocie fluminag pulcritudinẽ dixerim vniuerſi.non ex eo ꝙ amarum ſio ue ꝓcellis nauigantibi minatur et efficit ſepe naufragi⸗ um.nec eoꝙ aliud confert incõmodi malecautis.ter⸗ ret ex eo ꝙ ſpacioſum eſt. ꝙ impꝑſcrutabile ꝙ immenſu rabile.ꝙ terram cingit et peius venas fluit ⁊ defluit.et ex eo ipſa terra fundata dicitur.quam eſſe mare intelli⸗ gentia et experientia et ratio dubitare non ſinunt/exeo ꝙ omnia flumina recipit et remittit.ſed necaugetur re ceptu et emittendo minuitur:ex eo q dictur equoꝛ ab equalitate quam fluctibus et ventis quieſcentibo oſtẽ⸗ dit. Elere in equalitatẽ imo equitateʒ cheiſtisne iuſticie flumina vere amicicie ſe colligunt:et ab ipſa refluunt vt decurrant.et pꝛimo ererunt vt fluerent.Mõ ſic ami cicie vena que eſt ipſa ratio diligendi:que vena ꝑ flumi na diſpartite decurrit. Ratio autem diligendi vera: in iuſticia chꝛiſtiana fundatur. Et nihil ipſa iuſticia equa/ lius imo equius inuenitur.cuius fabꝛili linea omnia co equãtur:aut reſcindendo ſuꝑſuum aut intendendore miſſum. Mare dicimus ex auctoꝛitate ſcripture cõgre⸗ gationem aquarum:nam in geneſi legitur. Congrega⸗ tiones vero aquarum appellauit maria. Congregatio⸗ nes aquarum congregatõnes ſunt pplox. Vnde in apo calipſi dicitur. Aque multe.populi multi. Acꝑ hoc iſte p tinus eſt totius chꝛiſtiane amicicie finis. Et in hoc ma⸗ re ſui amnes defluunt.vt congregatio ſub chꝛiſtiana iu ſticia fiat oim ꝓploꝝ etiam hoim ſinguloxꝝ: non tm̃ coꝛ⸗ poꝛibus qᷓ; moꝛibus.non tantũ ciuitateq; mente.non tantum conuerſatõe qᷓ; directõe viriutis vt ſub ſceptro iuſticie chꝛiſtiane dirigantur boim moꝛes ſub potatõne fum pum amo⸗ bli⸗ amc fnat⸗ ntoo up ſactus ttadit imn ſopn amal tisot etmo mut gann clloit ſtiade Pnh geſti⸗ eſſen ctis. mnac⸗ chi wuſcane Werſatin demgne t fnen omni ha; turinem mnſeni Nnn he uia Schrin e⸗ ER nus, Kunnte⸗ Mat E , ai nle Upomni em erchict moonnh Ge fomina ummunf/ enunſngi Cultister pimmmentl dſutet areintelit inuntere⸗ augetarſe requornh rlpoſi nenuſtce one göſmmi mofumi ciperunn cn d Lonmaco ngencore recige⸗ Cunt egmne enN loclſeg lloem iſtuni ntſicn ibſepre woeniͤ . fſuminum ꝓgredientium de amicicie wena et ingredien tium in congregatõne pploꝝ et hoĩm ſe amicantiam in amoꝛe infallibili ꝓpter chꝛiſtũ vinculatoꝑꝝ nexu inſolu bili ꝓp:er deũ:tenentiũ intentões ⁊ reglas ⁊ rões quas amicicia chꝛiſtiana ſub chꝛiſtiana iuſticia tradit.vt cõfir mato mundi miſterio ꝑegrinus in carne ꝓplus cum ſpi rituali ſemꝑ plo congregetur in regione viuox in luci fera patria ſub conditoꝛe omniũ: atq; ſub eo qui nobis factus eſt amicus carnem aſſumens degens in mundo traditus volũtarie moꝛti.ab inferis rexoꝛtans antiquiſ⸗ ſimam tetralium pꝛedaʒ:penetrans celum. reſidens in ſupꝑnis:a quo beatitudo eſt hominibo optata: que ſitaq; a multis a paucis inuenta ꝓcedit:ſolũq; ab illis adul/ tis obtenta qui chꝛiſtianam amiciciam vel quaſi animo et moꝛibus tenuerunt.ſeu in illa diem clauſerunt extre mum. ſeu ab illis quos moꝛs adhuc virtutũ et vicioꝛu ex animo incapaces ſub innocentia baptiſmali ab hoc ſe culo in aliud tradidit.necnõ et ab illis quos ante chꝛi⸗ ſti aduentum ſuis iuſtiſſimis et occultis modis diuina ꝓuidentia ſaluos eſſe decreuit:ſiue quos ab eterno pꝛe⸗ deſtinauit confoꝛmes fieri imaginis filij eius.et ſaluos eſſe miſericoꝛdia ſua.remotis ꝓpꝛijs meritis vel adiun⸗ ctis. Hec modica ſermone inculto de amicicia chꝛiſtia⸗ na conſcripſimus. ad veritatem amicicie oſtendendam cui tractatui in dño finem damus. Explicit bꝛeuiliber de amicicia chꝛiſtiana. Incipit liber de iuſto iure dominij et moꝛibus domi nandi. Quod iuſta ratio dominandi varie mundo piffuſa non eſt ex hominibus ſed ex do. Capitulum. XXIIII Pſa vtante noſiro loquendi genere p tulimus uuſticia chꝛiſtiana dominos cum ſeruis.ſeruos cum dominiſ. reges i cum populis. populos cun᷑ regibus oꝛ Aiinare cõſueuit· Sed necveros dños dixerim ſiue reges:qui pꝛeter domini omnium voluntatem Wieelis lis aut hominibus ſingularibus pꝛeferunt:nec vero n iham talibus ſuperioꝛibus paruerunt. Nam gmm repꝛeſvnſioni ſubiacet et vltrici pene tradẽ dum eſt.quod in vmuerſo agitur in dominis atq; ſer⸗ uis regibus atq; populis contra vel pꝛeter voluntatem omnium regis regum. et oĩm dñi dominoꝝ qui mun/ dum a ſe conditum ſui nouiciatus tꝑe ſecundum regu lam oꝛiginalis iuſticie regi rxoluit.quam miris ęt occul⸗ tis modis in coꝛdibus hoĩm inſeruit:in inobedientib- multis in obedientibus paucis.Tempoꝛe vero quoa ſe mundus etateʒ ſue pueritie atq; nouiciatus excuſſerat deceptõnibus traditus coꝛruptiuis:quaſi petulans ado leſcens interijt. Qm̃ ſacra teſte ſcriptura. omnis caro coꝛruperat viam ſuam:et cuncta hominis cogitatio pꝛo na erat ad malum. Quamobꝛem lfluuius directus eſt cuius adoleſcentia non vſq;quaq; a diuina pꝛouiden⸗ tia derelicta. Noe octauus iuſticie pꝛeco diuinitus cum quodam humano artificio ad eius eruditionem et re⸗ pꝛopagatõem atqʒ ſolamen reſeruatus eſt. ꝓpter quod deus innotuit naſcentibus ceteris oꝛiginalem iuſticiaʒ quam ſeruari voluit a ſuis pꝛecedentibus cunctis dein ceps ꝑ crcumciſionem et legem atq; euangelicam do⸗ ctrinam. mundum velut hominem etatibus variatum roluit gubernari:vt nullum tempus laberetur inane. quo regula regiminis ꝓ dñis ſubiectis pꝛeſto non eſſet cum qua legitimi dñi atq; reges pꝛeterqᷓ; vſurpatoꝛes et tiranni nequiſſimi haberẽtur.et eis voluntarie obſe⸗ quentes culpabiles tenerentur. Ygitur iuſtum ius do⸗ e ton! c — 12NA-, „ WLerri 2 . . äs 2 rn 2 r) 6 Srbe. — . —— J1 2. — 20 J r l et piſces maris:qui perambulant ſemitas maris/Ac pmanere:et terroꝛe legis et regis humana frenetur ini minancdi atq; dominij non eſt ex eoꝙ ab bominibug in? M.de ſen 52-e, ſtituitur. aut agitur ſed ex eo ꝙ a diuina lege coõceditur aut permittitur a quo iuſte regentes iuſti vocantur do / mini et irrepꝛehenſibiles obſequentes M vera ratio dominij in ſolo deo non acceſſoꝛio ſed eterno iure con ſiſtit. Capitulum.XXV Ed iuſtum et irrepꝛehenſibile atq; pꝛincipa, S. A lL e, 2 s le dominium eſt in deo. nullo acceſſoꝛio ire „ 1D miſi ex eo ꝙ deus eſt:nec ſibi aliunde compe/ WKSZ tit ius dominandi rebusa ſe creatis niſi ex eo ꝙ creauit. neq; creatõem ſibi credimus attributam neq; deum eſſe ſeu id quod eſt. Ex eo enĩ quo eſt.et cre⸗ atoꝛ eſt.et dominus creatoꝛum.qui dum voluit in crea tionis pꝛoceſſiſſet officium:per pꝛophetam pꝛeteritoꝛuʒ — non eſt niſi cum creauit homineʒ dominus appellatus Nam tantum dicitur.in pꝛincipio creauit deus ⁊cc. Et in pꝛimo ſecundo tercio quarto et quinto die ſolum cre ando pꝛedicitur duus. um autem hominem ad ſui ſi, -r= . (, n, ⸗ militudinem in eſſe pꝛoduxit.pꝛofertur dominus deus n- vt dumtaxat ad hominem ſub celopoſitum cognitio dᷣ mini pertineret:et cognoſceret ipſe ſolum ſub celo ſuu ſuperioꝛem qui eum de nihilo in eſſe pꝛoduxerat et ve⸗ ðõs neraretur et adoꝛet et coleret:atq; ſubderetur ei ſub iu go iuſtiſſime atq; mitiſſime ſeruitutis:nec in aliquo ſi/⸗ ⸗ — .. S Wras bi dominium arrogaret niſi pꝛout accepiſſet ab eo qui Mπ r a. eterno iure creaturis ommbus dominatur. qui omnia irrationabilia et inſen ſibilia ſibi ſubiecit:et ipſum om R nibus pꝛetulit dignitate vel vſu. Minoꝛ tamen fuit cõ ditio hominis qᷓ; angeli: ſed ceteris omnino ſuperioꝛ. Moiſeset dauid. equis tubis hanc ſententiam reſonãt Vinoꝛaſti eum paulominus ab angelis:gloꝛia et hono re coꝛonaſti eum:et conſtituiſti eum ſuper opera manu⸗ . um tuarum.Omnia ſubieciſti ſub pedibus eius oues et boues vniuerſas:inſuper et pecoꝛa campi.volucres ce per hocadam pꝛimus homo eductus ineſſe ſoli deo fa⸗ ctus eſt ſubditus:angelis ſonus:qᷓ;uis natura coꝛpoꝛis minoꝛ.ceteroꝛuʒ vero factus eſt dominus. ea ſcilicet di gnitate qua factus oſt ad ſimilitudinem dei. Et iſta irra tionabilia et inſenſibilia deum habent creatoꝛem. ho⸗ minem vero dominatoꝛẽ et vſum capientem,/ vt er hoc(: C,DCL qui ſuo peccato tranſeunt in ſimilitudinem lecoꝛum ia · e . pꝛa ſe dominium ſentiantdei ſimilitudinem recte ſer⸗ uantium.et ſepe quod grauius ſimilium peccatoꝛum HMec eſt vera iuſticia:vt homo dei ſimilitudinẽ ſuo pec cato xſoaſai ſupe ſe toꝛrentem ſentiat ſimiliter des/ Mcuſpa inequalitatem dominij et ſubiectoͤnis in ho minibus pꝛocurautt. Capitulum. XXVI Ec poteſtatem accepit in ſociam et conſoꝛtẽ teſt 1 n quam de ſua coſta foꝛmauerat.qui eum deli Q — — 9— mo terre creauerat. niſi cum amt domino ö‚ - peccauerunt. vt credatur magis homo alteri homini ſupponi multatõne peccati:q; lege oꝛiginalis iu ſticie.Oed quod ex ꝑecccato pꝛouenit in parentibus pꝛi mis regnante lege peccati.factum eſt iuſticia in ſubſe⸗ quentibus poſteris meritoͤexigente oꝛdinis iuſtupt vbi regnat iniquitas ibi ſit inl bominibus inequalitas.et al ter alteri ſubdatur. qui amoꝛe bonitatis noluit innocẽs quitas:ne mnnocentiam et viuendi oꝛdinem ꝑturbet im pꝛobitas. Nam ſi ſubdita deo ſcom iuris eterni exigen⸗ tiam humana natura manſiſſet: facile obedientia pomi titiguſtatione non fuiſſet obniſſa. Sic etian ſiſer, Ddunmtarati paterfztmil a0 ſiis cobabitatoeibv woinina uata fuiſſet in naſcentibo poſteris. vt extitit poſita parẽ batim iure naturalis iuſticie. qua erat illius mundi no⸗ tibus primis:nequaq; vominatõnis et ſubiectõnis ine uiciatus arcendus atq; regendus: quo iure dum viue⸗ è Ganchs ftutfſei Afſ ſicus eterno iure dominanti bat equiſſime omnibus de ſe natis pꝛeferabatur adam: C. C.rA „ r .. pꝛincipi humiliter ſubderetur: ꝓculdubio abſoluere/ non in vltione cõmiſſi ſceleris ſed in verbali phibitio⸗ tur a ceteris.q;uis ob culpam radicis ita omnis ſit da⸗ ne crummis et cõmendatione virtutis/ Neq; cayn pꝛi/ mnata ꝓpago:vt nec innocentia tueri potuerit coꝛpoꝛa mum conditoꝛeʒterrene ciuitatis reperimus illam fir innocentum:qm̃ ſaltim ad ꝓbationem virtutis ipſius⸗ maſſe legibus aiq; ſtatutis: quibus reſpublica pꝛoficit Rnogmentadineren emigah n ui Sine et remouetur iniquitas que confundit Cotuit tamen mna paterentur. tamen ab ipſo deo ꝓpter virtutem cu⸗ q́uis nulla ſcriptura commemoꝛet: pꝛeter legem oꝛigt ſtodita rationalis anime nirtate reharseurſct immoꝛ nalis iuſticie ſibi placitis legibus at conciuibus oꝛng talibus et tranſitoꝛijs dominationibo ſepe videmus.ꝓ re quam condiderit HS nceiuſ; ſequa ſupioꝛ obediens minoꝛibus non ſubſtat obnoxius. Se ces ab ommi iure iuſto dommna idi atq; obediendi omni us omnium creatoꝛ et dñs non pmiſiſſet hominem ho no pꝛeſcribimus: qm̃ dati ſunt in repꝛobum ſenſum. mini ſuperferri pꝛo poteſtatiuis caſtigationibus inferen Miec ad di electum wpulum ſpectauerunt:quox omm: dis: ſi non ipſius edictum vuceretur ab homine in con? (um caynitarum generatio diluuio eſt deleta. In his ve kenorume 8 ins ſepe in bonis tpalia mala euenire ꝑmi/ ro qui ad i populum ante generalem cathxe inumg . ſerit: non ob meritum ꝓpꝛij criminis.ſed ad eramen vir tinere noſcebantur. gladius alius non eſt ad regimen tutis aut merito damnate ꝓpaginis:quo iuſte durante pite appoſitus.niſi qui iure naturalis atq; generalis iu nec ſancti poſſunt excludere ſeuum imperium moꝛtis. ſticie udeharurletn vrnun tempoꝛe quo ſupꝑſtes fu/ Nihil caſtigabile aut repꝛe vnſibile in moꝛibus homi⸗ it adam iure pꝛimatus ipſe tenuerit an allus aereterit. num foꝛet: ſi in ſuis pꝛeceptis non ſperneretur omnipo ecernente domino ignoꝛamus/jpoſt eius obitum car C. I-r Perrr⸗ tens. Occaſione vero accepta ſummiet eterni contem remanſit aut quis eduxerit etiam ommino neſcimus. pti dominn. aut iuſia ſiue vſurpata ſunt permiſſa domi ſiennctarter ipſius poſtulet oꝛdo iuris ſi bene vi nia: et geniture naturalis libertas in ſeruitutem et ſlb (intarin republica vel pꝛiuatai poſt lapſum in pꝛinn 4 iectionem atq; punitionem hoĩm traiecta eſt parentibus nondum viuatur debito ſub monarcha ſeu 7 ᷑᷑᷑᷑᷑ ſub aliquo valente iudicia diffinire: ſaltem cognitione OQ mundus oꝛiginalis niſi deum non habuit alimm veri. ſi auctoꝛitate imperij. Et hoc ſiquidẽ engebat. quo iudiciariam poteſtatem. Capitulum. XXVII niam in hominibus erat inequalitas ratione virtutis 2 . . et vicij. Similiter hi qui virtute pollebant non equa⸗ ..= - -= ,r .. Noꝛiginali ſiquidem mundo non inuenimus domi⸗ liter radiabant: nam alius virtute atq; cognitione pꝛe⸗ na coniſtituta: ercepto ꝙ vir pꝛepoſitus mulieri: et ipſa habebat. alius minuſq; ſplendebat. vt ſemper quod eſt r . rr ſub eius pofita eſt poteſtate. Elerutamen ob quandam minus adid quod maius eſt ꝓ indigentia verſaret aſpe . centiam pꝛime creationis quam occepit omnibo pꝛe⸗- ctum voluntate inferioꝛis/vero ſuperioꝛis timoꝛe aut na we .n, ferendus fuiſſet adam:qui poſt peccatũ ne ngentis tri⸗ neceſſitate ogentis:et vt eſſet inno dinei omnino H E Sr⸗ g. ginta annis vitam in doloꝛibus egit: vt nec ſuo tpe ali⸗/ quempiam pꝛeualentem eſt arcenda malicis. — 1,. - -,5 quis vt pꝛefertur potuiſſet anticipium facere/cum ipſe 4 1 fuiſſet omniũ pꝛimus parens:qui qᷓuis peccando in la⸗/ 4 wꝛibus et erumnis enleceten um veg nereun Kccs, ON ab eo tempoꝛe quo noe eſt ingreſſus in arcam iunꝰ tum alicui poſterauit:non tñ a erſtonſi wen ſtus fuit dominus hominum ſuper teraamm. Poteſtatem neq; gladium animaduerſionis in repꝛolbs XZapitulum. XNVIII im cum cayn nequiter frater vterinum T conſeminẽ “ occidiſſet: non ab adam ſed a deo legimus impꝛobatuʒ Olens iniquitatum miſtiſſimus vltoꝛ mun imo ante pꝛemonitum. Lamech etiã non puniuit aut v gdum auertere a peccatis que wlut toꝛrens coeꝛrexit quiſpiam auctoꝛitate humana de pꝛima biga⸗ inundauerunt ſuper terram ne percuteret ꝑ . mia aut de duplic homicidio woc patrauit. non emm noe ſuum pꝛeconem erimium quem ſuper age aut alicui deus vederat iuſtieiam coꝛrigendi et pu, omnes viuentes in ſua generacione iuſtum inuenerat: niendi. RBepꝛehendendi vero atq; monendi adam haly toti mundo dixit. Obſerua cc. Walebat enim mundũ CARn A. :at bat audaciam ſimiliter et docendi: quod fecit tpe vite habere penitentiam et cautelam. q; ſibi ex ſceleribus in In ſh αν ſueannuncianis omniby peccatuʒ quod fecerat. et penã ferre vindictam. Clocauit ex hoc noe virum iuſtum et G JYJUM quam ferebat eriiij et lawꝛis:necnòet experientiã moꝛ perfectum in generationibus ſuis ambulantemq; cum Eaiisin omnes hoĩes peccato ſuo diffuſa penitus erat eo:cui diuina iuſticia decernente pꝛimatus omnium Et ſuadebat ommbo firmam ad deum obedientiã quã debebatur. Et dixit ei. Non permanebit ſpiritus meus etiam peracto peccato nõ pdidit. declarabat vt a deo ac⸗ in homine ineternum:quia caro eſt. Eruntq; dies illi / ceperatdñi woluntatem:et quibrebus diuinum placi us:centum viginti annoꝛum.Et paulopoſt cauſa inter tum agiturn aut quibus diſplicentia irrogatur/ aperiens iecta malicie adiunxit. Ginis vmiuerſe carnis venit co⸗ futura Peginl iuſtis homibus poſt lawꝛes⁊i iuſtis te ram me repletaeſt terra iniquitate a facie eoꝛuʒ: et eos nas iuſtiſſimas poſt erroꝛes rrena a quas deſcenſu diſperdam cum tetra. DHeditqʒ ſibi pꝛeceptum de araa rus erat moꝛte interueniente non ſiluit:non aliter iſe claudenda taxatis dimenſionibus pꝛo reſeruatione ſes⸗ um ceteris qᷓ; ꝑ verbi incarnati miſterium liberandus mmnis in repꝛopagatione humani generis:et omnium “ C.-I. 22.. - gitur dominium atq; pꝛincipatum ſuꝑalios per iuni animalium in ſpeciebus atq; generationibus ſuis: vo “ riam auctoꝛitatem timoꝛe aut neceſſitate pꝛementẽ lens poſt centum viginti annos bumana exigente mas ifnſ oꝛiginali mundo non legimus: cum ommis caro culſ licia.diuina diſcernente uiſncia ad delenda omnem aniu pabiſſter coꝛrupenit viam rannon ab alio q; a do n mam viuam miſi adueniſſet penitentia:diluuium indu 5. Are. — 9, S20 .—4.- H .. generali dilunio erhibita vltione. Hoca deo permiſſo cere ſuper terram. Quod pꝛedicante noe vertv et facto umat ne eꝗ Rins haſan ntar en Ms N/ ſad Uodd ui e n 2 dum archam tante magnitudinis fabꝛicabat. que cen teſimo annoa die ſui exoꝛdij cõfecta eſi:pPumana ma⸗ licia non eſt coꝛrecta. nec per Penitentiam planxit ma⸗ le que fecerat nec ad futura debitam cautelam appoſu⸗ it.ſed intantũ deterioꝛe conditione conualuit:vt etiaʒ viginti anni merito demeretur· quibus demptis. noe cum ninjs et vroꝛibus et omnibus animalibus mun⸗/ dis et immũdlis binis atq; ſeptenis. omnibus alijs de lendis in archam mandauit ingreſſum.poſt que diui * na woluntate diluuio mundãte vita ommiũ eſt deleta: tm̃ illoꝛum ſeruata qui ad archam confugerantQα1 bus omnibus ex cõmiſſione diuina noe iuſtiſſime pꝛe ſidebat. dominia quoq; et ſubiectiones debite pxrage, bantur:que ſibi eo tempoꝛe ſi npehantureſeni⸗ ic iuſtuʒ in mundo imperium habuit cui deus homines illos paucos et animalia ſubdidit. nec tm̃ filijs dominabat quia pater.et quia ſocer nuribus erat et vxoꝛi maritꝰ: ſeg etiam in eo ꝙ homo iuſtus atq; perfectus.quẽ do⸗ minus wlũt ſuum vicarium mundo pꝛefecerat. vt in alijs hominibus non de ſua carne pꝛogenitus domina tus pꝛofecto fuiſſet ſi potuiſſent a diluuio in archa iila virtutis merito et diuine roluntatis placito reſerua⸗ ri· Equitas omnimoda eſt: vt habitantes in domo do mini inn orninio ſirt illi en nune hoc deſu⸗ per dei ſuſticia cernente. durante diluuio non com⸗ mittebatur coerigenda malicia er timoꝛe inundantiũ aquarum:qᷓ;uis timendũ non eſſet recte viuendo do mino pollicente ſalutemMec pꝛo iudicio inſerendo m ſitum eſt tribunal.vt mioꝛ ex actu iudiciario notaret᷑/ laudibus nanq; et deuotionibus atq; gratiarũ actioni bus illo in tempoꝛe non iudicijs vacandũ erat. Cõple toq; dilunio.noe cum ſuis ex domimco pꝛecepto egre⸗ ditur·in poſteris a deo ꝑmiſſus dominus vnuuer ſi. cui omnes voluntarie ſubdebant᷑ ad dei placitum pertinẽ tes qui de lumbis ſuis et filioꝛum ſuoꝛum etiam poſt diluuium deſcenderunt:et cognouerunt eum dominũ atq; ducem velut eum qui affatus dei ſuſceperat. apuic quem erant diſpoſita ſeculi teſtamentagai etiam poſt Diluuium trecentos quinquaginta annos ſue vite im pleuit etatis.in quibus a iuſtis habebat᷑ vt ductoꝛ do⸗ ccoꝛ et cephas: qui tlæoꝛias diuinas altiſone annora bat. Contemptui vero habebatur ab his quoꝛſi certa erat apud deũ futura damnatio.nõ enim ſine damunag tione contẽni potuit ille quem deus mundo pꝛefecit. nec aliter docuit atq; rerit q;ᷓ deũ velle cognouit. Nun qᷓ; impune cõtemptus eſt in omni curſu vite labentis quem deus pꝛepoſuit populis:marime ſi pꝛęter domi / ni voluntatem edicta nõ poſuit. Erat etiam hoc in tẽ poꝛe tres ſilij ſui populoꝛũ de ſe genitoꝛum ducesſub eoꝛum et onmiũ aſoꝛ:um domino atq; patre noe: ante cuius moꝛtem multitudõ nimia poſt diluuium lum exoꝛta⸗ eſt. O nemroth pꝛimus vſurpauit iniuſtum dominiuz tempoꝛe quo diuiſum eſt labium. Capitulum XXIX Oſt moꝛtem vero noe nemroth pꝛimo domi⸗ p nia ſuper alios vſurpare mohtus eſt. Et vt an tiquoꝛũ relata declarant a quibuſdam repꝛoba tus a quibuſdã ſuſceptus eſt.Ab illis qui ad vnius dei cultum animũ preſixerunt negatus:abalijs vero tole⸗ ratus eſt dominus:cuius infecti exemplo multi ſuper alios tentauere dominia. Omnes tamẽ eius male ſua ſi conſilio oꝛientem relinquentes:terram ſennaar pe⸗ tiuerunt. Et merito in regionẽ fetoꝛis wmunt qui peĩ cipiũ lucis.aliquando fere omnis paterne traditionis — — N. F „- —,— — .. è Dprere fioer ₰W — — — muſm beli filium condita nõ ſunt:diuinuſ cultus a mul obliti et pꝛedicationis noe qua ommibo de ſe natis foſt diluuium declinabat diuinam woluntatem enunciãs .immemoꝛes facti ſunt:ꝑquam veritas vite agende at q; appetende beatitudinis apud homines ſeruabatur. Nam mundo ꝑ diluuiũ iam deleto per aſſertionẽ noe quid tenendũ in fide aut moꝛibus eſſet ſe cire wolentes edocebat:cuius doctrina multi ad deuʒ pacta ſeruaue⸗ runt. Aeruntamẽ nemroth decernente decreto qui cõ tra dominũ ſatagebat:pꝑ turrẽ humani artiſicij celum creatoꝛis cõſcendere tentauerũt. Que dum humano faſiu et caſſo ſtudio ꝓtenderet᷑ in altum lingua huma⸗/ na cõfuſa imo diuiſa eſt:vt dum in expetitiòe fabꝛican doꝛum vnum ꝓ altero peteret᷑.ablata intelligentia ceſ ſatum eſt in operea damnata ſupbia in coꝛdibus plu/ rium remanente ſuperba malicia.Ac per hoc neceſſi⸗ tate vrgente quot fuerunt lingue tot populoꝛi ſunt facte caterue.quia vnuſquiſq; ſe illi ſociabat.cuius in⸗ telligebat loquelam:et in directionibo nouerat linguã. Et ſe diuidentes altrinſecus cum ꝓpꝛijs ducib p mun di plagas ſcõm poſſibilitatẽ et plaräſecole atq; inco⸗ le ſimiliter peregrini facti ſunt:ſolum in vna genera tione filioꝛum ſem.ſq; eber. lingua oꝛiginali et huma na ſeruata. apud quos reman ſit etiam cultus vni dei et moꝛes agende vite.atq; celus oꝛiginalis iuſticie: ſe⸗ cundum iuſticiã et vrritatẽ quã noe pᷣdicante percepe⸗ rant.aut audierant a parentibo ſuis dicta referentib⸗ noe iuſti eoꝛũ et antiqui parentis. Oe in ommibus pꝛeterq; in filijs ſem in quiba m̃an ſit oꝛiginalis lingua defecit oꝛiginalis iuſticia vnde iniuſta facta ſunt regna. Aapitulum XXX N ceteris autem a quibus remora eſt oꝛigina⸗ i lis lingua defecit et oꝛiginalis iuſticia: q;uis oc lulto ſed tamen iuſto dei iudicio. Et nemroth qui pꝛimus in tyrannidẽ aſpirauit. cum ſuis ſequaci⸗ bus in babilon remanſit:que ciuitas ſii regni exroꝛdiũ fuit. Erinde ceperunmt iniuſig regna fieri ſupꝛa terram/ oꝛiginali derelicta iuſticia. Et eo nequioꝛa:quo cultus creature atq; idoloꝑ obrepſerat. et ab vmus dei cultu hoĩes nequã iuſticia remouebatſobi nequã iuſticia.ibi iniuſta ratio dominãdi atq; dominij. Bed nuſla iuſti⸗ cia nequioꝛqᷓ; ꝑ quã homo creatoæi aufertur et dei debi tum en re ertereruleta ſiue felicia regna eſſe noſcunt. ſi pacificis ĩperturbati nõ ſũt hoĩn moregſi deo Rbieins eribenk honoses. eqs ob h iuſta erit tõ dominandi.ſi ſuꝑioꝛum terroꝛe maloꝝ arcetur aut pu nitur imnpꝛobitas: ſi diuini cultus cõſfunditur veritas am pꝛiu rcuderentur. que tis creature alicui ſcòm deceptiones demonis exhibit? It. Hoc enim ſempꝓcurauit aſtutia demonũ vt pꝛo⸗ pter cultum creaturehomines incurrerent iram dei. ex quo iuſticia ommnis cõfunditur. iuſta dominandi ra tio in hominibus obſuſcatur. Sed a nemroth q;pluri mi mali pꝛeſſi atq; depulſi:ac multi ei ferre tyrannidẽ nõ valentes ciuitates et regna ſocialia cõdiderunt. ſed nõ in noĩe dñi.qᷓ;uis pmittente iuſte puidentia dei:et cũ idolatria cepta ⁊ aucta ſunt regna ſpꝛeta oꝛiginali iu ſticia:et ſancta latria nſeruata zoin eiura regnãdi eoipᷣo fateſcunt:auo regiaegũ et dño dñop iura ſui im/ perij nõ reddunt᷑maxime ſiin ſua latria nõ recte ſenti tur. Omnia quime vicia in moꝛibo hoĩm.faciliuſ q; ido latria toleratur. Eſt enĩ in illa negatio ſummi dei. quo negato nulla remanet in homintbus iuſta ratio domi⸗ nandi: eum ſolum ab ipo dependeat wera iuſticia impe⸗ V „(AC(oe Sopnnz —— — /G. Crn 2 8 — „ Cuprn weit e, =le⸗ . „ 22-1— , cy. dy, △N 5 4 QGü. 2047 J, I. /. N, „„ PE n «aeS — „ Solae „ Le. e1 F.e ₰ — ReD 6 n A W aff e e 2 — ,„c ee 20 40 S97☚π* randi Apud illos vero quioꝛiginalẽ linguam tenuerüt et oeiginalem iuſticiam ſeruauerunt. fuerunt iuſta do minia auctoꝛitate paterna in filios non tamẽ wqut in. extraneos iuriſdictio ſuperioꝛ agebatur.et vſq; ad abꝛa am huiuſmodi ſeruatus eſt ritus:qui poſt noe pꝛrimus diuinos reaccepit affatus alio iure atq; ſignaculo ſuo populo pꝛeferendus, Mam cum tota intentio vteris teſtamenti figuris enigmatibus etiam carnali gene rat iõe q́uis non ex humano ſemine tendat in chꝛiſtũ apud illos per quos recta ꝓpagatiõis linea chꝛiſtus de⸗ ſcendit: credendum eſt ratio dñandi fuiſſe iure pollicẽ tioꝛ aut mag laudabilis aut minus repꝛehenſibilis ra tione vnius diferi cultus: q; in alijs quibus erat abie ctus aut cõtaminate creature cõmixtuſ. Et vt ad abꝛa am recta pꝛopagine veniamus ab ipſo Beetonlaſto ge nealogia retexenda eſt Adam genuit ſeth poſt moꝛtem abel. Geth genuit enos. Enos genuit caynan. ayna genuit malaleel. Malaleel genuit iareth Yareth genu it enoch· Enoch genuit matuſalem. Matuſalẽ genuit lamech. Lamech wero genuit noe Om̃es tamẽ iſti plu res filios et filias habuerunt:ſed tamen ex iſtis ex re⸗ cta linea erat ſcõm carnem mũdo chꝛiſti natiuitas af⸗ futura. Etid omnes iſtos ante diluinũ fuiſſe ſacra ſcri ptura cõmemoꝛat In quibuſ que fuerit ratio domina di ſupꝛa pꝛediximus.Noe vero qui ante diluuiũ diluuium ſuꝑuixit:cũ multos habuiſſ filios.ad iſtam lineam cõtexendã genuit ſem. Sem genuit arphaxat Arphaxat genuit caynan.Caynã genuit ſale. Sale ge⸗ nuit heber · HN Thare genuit abꝛam/Cempoꝛe heber diuiſa eſt lingua et terra remanente in ipſo h sing nerationibus eius lingua pꝛima: et ſuo modo iuſticia pꝛima. Iſti etiã plures alios filios habuerũt ſub vn?ꝰ dei cultu et directione regis iuſti:⁊i tempoꝛe vero he⸗ ber qui per iuſticiam et rectam lineam oꝛdinat᷑ vſq; ad abꝛaã exoꝛta ſunt regna plurima: imo latrocinia mul⸗ ta. Sed tria ſcõm trinam mundi diuiſionem ſuꝑ ola plus famoſa. aſſirioꝛũ qð tandem tranſiuit in medos et iſiud in aſia.et egiptioꝛũ in affrica.ſycimoꝛum in eu ropa. Et q;;uis tempoꝛe abꝛae magis claruerunt. mul⸗ to tamen antecedente tempoꝛe inceperunt in quibus non fuit recta ratio dñandi:q; eius augn entari per miſerit in meritum humane iuſticie:adempto tamen pꝛemio retributionis eterne. Quia reges et ſubditi e⸗ uanuerunt in cogitationibus ſuis imuſte agentes bel/ la finitima:nec ad deum vnum et verum didicerůt ha patriam. De tempoꝛe ante diluuiũ nemini magis qᷓ; moiſi credendũ et de diſpari tꝑe tripliit. CLCLapitulum XXXI Enus humanũ qualiter ante diluuiũ agebat᷑ g dubie ſunt ex hoc reddite rationes aut opinio nes.et ſcripture aliquid oſtendentes pꝛeter id qð ꝓpheta pꝛeteritoꝛũ in ſacris libꝛis aſſeruit.et nemi⸗ ni plus qᷓ; ſibi adhibenda eſt ſdes Nam omnia ſunt de leta diluuio:et nihil alibi pꝛeterq; apud noe ſuoſq; fili os in archa extitit reſernatum. Potuerũt tamen mul⸗ ta ſciri relatione noe atq; filioꝛum eius ſubſequentib⸗ poſteris que geſtia ſunt a pꝛediluuijs multis.non tamẽ cxedulitatem p neceſſitatem habent:cum auctoꝛitateʒ ſacram non habeant. Pꝛoinde tempuſ ante diluuium eber genuit phalech tꝑe quo diuiſum eſt labiũ atq; terra.halech genuit ragau Magau genuit ſaruch. Saruch genuit nachoꝛ. Machoꝛ genuit thare ipſo heber ⁊ ſucceſſoꝛibus in ge 1.. conſiderandum eſt ſub nube denſiſſima:pꝛeterq; in de⸗ ſertis a ppheta pꝛiſcoꝛuʒ. Lempus poſt diluuiũ vſq; ſd abꝛaam:ſub quadam nõ depꝛeſſata nimũ nec rareſcen te plurimũ. Zempus vero ab abꝛaam vſq; ad pſens ex omnibus mundi ptibus eluceſcit.et ex ommba regnis et populis innoteſcit. Quoniã ex canone ſacre ſcriptu⸗ re que ſpectauerunt ad ꝓplm dei:tradite ſunt indubitas te memoꝛie. Que vero geſta ſunt in regnis et populis repꝛobatis:etiam ex eoꝛũ curio ſis in poſterum memo⸗ rijs. ſtilis et debitis oꝛdinibus in poſteros defluxerunt Hec ꝓ tanto dixerim vt certum diſſerendi oꝛdinem in his que de iuſto iure dominandi tractanda ſuſcepimus ab abꝛaam a cuius tempoꝛe mundi peramplius regna darere ceperunt. cõgruum exoꝛdium faciamus:inne⸗ ctentes multa vtilia pꝛeter ſuſceptũ oꝛdinẽ. WMepotentia et ſcientia regimins niſi deo ſint ſubdi te· equo iure cõdemnantur. . Capitulum XXXII Ed nec pᷣtereundum ſilentio ꝙ due ſpecies ſcʒ ſpotentia et ſapientia ex quibus iuſti regiminiſ virtus tota cõſiſtit. ꝙ ſi altera ipᷣarũ defuerit oẽ regnum a imperium euaneſcit. que pari lance a diuina pꝛouidentia trutmantur in appꝛobatione aut repꝛoba⸗ tione vtentiũ vel ipaxvt oĩno ſit execrãda potẽtia que ſub deo loꝛicante nõ regit: et vana ſit ſapientia que de⸗ um ignoꝛando nõ ſapit. De potentia ſiquidem ꝑ ſapis tiam dicitur. Audite reges et intelligite. diſcite iudices finium terre. pꝛebete aures wos qui cõtinetis multitu⸗ dines et placetis vobis in turbis nationũ:quoniã da⸗ ta eſt a domino poteſtas vobis:et virtus ab riſſeng interrogabit opa veſtra:et cogitationes ſcrutabit᷑/E a dommo data eſt vel pꝛemiſſa regnandi potẽtia. in du bium nõ vertat᷑ ꝙ ad ipᷣm eſt in omnibe referenda nec ad inferioꝛes inflectẽda cenſ. etur:niſi ꝓput aula ſummi regis edixerit.nulla eni poteſtas ad derogationẽ. imo ad totum bene cautũ ſupioꝛis infertur. Mundi vſus oꝛ dinarius habet. ꝙ qui accepit gratis ab eo peſt: ad ipᷣm pꝛimo referat quod accepit. Nam feudotalia que minti bus donantura rege:pꝛimo regis donantis iuriſcictio⸗ nem aſpiciunt. Et qui accipiunt niſi craſſa ingratitu⸗ do et ignoꝛantia firmata deceperit: rependũt homagia de his que receperunt. Et plerũq; ſi rebelles fiunt: exi/ guntur inuiti. Neq; in hominũ regnis a deo cõſtitutis ſine pmiſſis in ſingulis atq; vniuerſis ſub regulis con ceſſis. ratio agitur dominandi.exigendi rcelle pu⸗ niendi:ppᷣter illaʒ qua totius regm ſtatus vniuerſaliter gubernatur. Meq; fas eſt condere leges in diſcretis re / ceptaculis et manſiomib hominũ.que ſub vnius regiſ bere noticiam. qui regnare permittit datq; regnadi ro ⸗ tentiam:et hoc tribuit iuſtis ſiue imiuſtis. Ded iuiti dumtaxat dat gratiam:et tempoꝛe ſtatuto perducit ad regimine cõuenerunt: niſi vniuerſalis regni leges in⸗ coꝛru fanracuſiodliins ſun vt reſpublica regni ſe⸗ ura et immaculata in offenſa ꝑmaneat:particularis ſeu ſpecialis pꝛeminentia ſeu ſubiectio vniuerſaliet ge nerali omnino ſubditur. Alioquin ꝑturbabitur in vni⸗ uerſo reſpublica ſi in ſpecie ad genus erit abonigaa — lut in humano coꝛpoꝛe vno membꝛo coꝛrupto. ſicut ſane condito integritatem nãtenente. cum ceteris to⸗ ta coꝛpoꝛis vniuerſitas ſuſcipit notam ẽtiam reliquis fruentibus ſoſpitate. Agitur omnis regendi poteſtas: ad eum qui dedit aut pmiſit referenda eſt. Alioquin e⸗ tiam ſi nõ credatur iure marceſcit necnò et regendi ſa⸗/ ʒpientia tranſit in neſiias niſi infallibili et inobliquabi li dei ſapientia dirigatur. Pꝛoinde p eandem ſapientiã dicitur. Et ſi auis öſum matus fuerit inter filios homi num ſi abfuerit ab illo ſapientia tua pꝛima in nibilum reputabitur. Et ibidem alio loco dicitur. Clani ſunto⸗/ mnes homines:in quib nõ ſubeſt dei ſcientia. Ac ꝑ hoe FP. 4 . dro ſ N d 1 ſe ces liu N loq 1 nmi ſfo 160 fn hhei tio⸗ ſtu⸗ g ennh/ tis lon du ſter let n ſẽ tis e nit ſe t o - ſe ſ bi i⸗ nt fn 0 we be velut due meretrices repꝛobãtur. nec in populis aut regnis immaculata dominia ponunt:ſi nõ ad omnipo/ tentem et omniſapientẽ in regimine referantur. et re⸗ gendi autoꝛitas cum demonibus habebit poꝛtionem: ſi ſupꝛa ſe creatoꝛem omniũ dñando et regedo nõ ſen⸗ tit. Et omnis ſcientia repꝛoba omnino cenſetur:ſi pꝛo ut ſciri potuit atq; debuit omnium ignoꝛauit auctoꝛẽ, . △ Oea tempoꝛe abꝛae vſq; ad moiſen pꝛeterqᷓ; incircũ ciſis non fuit ratio iuſta dominandi. Capitulum XXXIII Vnc vero ad abꝛaam quo tempoꝛe regna mũ/ n diclaruerunt. ſine doo autẽ magis obtenebꝛa ta fuerunt/oicendoꝛũ oꝛdinem reſumamus:a quo pꝛima cepit diſtinctio coꝛꝑpalis.cui etiam in axpꝛo bationem et repꝛobationẽ oim gentiũ dominus 6 lo cutus.Cucurrit humanum genus plus q; tribus mi⸗ libus annis ſcm quoſdaʒ ab adã vIed abꝛaã: ſcom Tebꝛeos paucioꝛibus indiſtinctum. vt nullo ſigno vel caractere a ceteris placitus dei populus noſceret᷑ Sz confuſi moꝛes hominũ vagabant.hoc dũtaxat excepto ꝓ vnius dei cultus apud electos ex paternis traditiõi⸗ us et foꝛtaſſis ſecretis inſpirationibus ſeruabat᷑. Tẽ poꝛe vero abꝛae placuit diume pꝛouidentie cin nil mali placet · ratione qð ſibi placet licitum eſt ſuis et miris et iuſtis modis populum ad ſe ptinentem ſeu pertine re wolentem ſub ſecreto ſignaculo pꝛenotare: ne cum alijs populis iam per idolatriam dominandi lbidinẽ depꝛauatis confuſionis obpꝛobeia turpitudimis enoꝛ mia pateretur. Nam ideo er antiquis inolitis moꝛiboj ſignacula rebus et hominibus apponunt᷑:ne cum cete ris confundant᷑. Et cum a tempoꝛe noe vſq; ad abꝛaaʒ deum nemini locutum ſcriptura referẽte nouerimus ad abꝛaam ſuos renouauit affatus. Et cum eum ſui directiõibus hincinde vntilando nenon ſub certꝭ7 arduis pollicitationibo ſibi dñs loqueꝛet᷑.tandem circũ ciſionem indixit.vt ipſe cum ſubſequis diſtingueret᷑ a ceteris.palamq; factum eſt huiuſcemodi edictum apð finitimos abꝛae qð ſibi fuerat impxratum inſigni di uulgatione paulopoſt mundo inſonuit. ꝙ ſe circucide⸗ ret qui ad de wopulum coaptare ſanriſſet. Omnes au⸗ fem qui tale ſignaculum contempſiſſent accipe:ad ele ctum populum ptinere nulla ratione viderentur. Hec in circũciſione imperandi ſeu iuſti iniperij auctoꝛitas ſed ſignũ tantũmodo erat populi ad deum ptinentis apud quem crxedenda erat auctoꝛitas iuſti regiminig. Mec wopulus incircũciſus popter creũcſſionis caren tini nwerddt aut iuſti dominij auctoꝛitate debita pꝛi uabatur:ſed quia hoc ſignum non capiebat erat domi no contumax.ex quo regẽdi nõ erat iuſta poteſtas. NA Aui ad ſupenoꝛem in ſuo edicto efficitur contumarad interioꝛem iura pdidit imperandi:et dominãdi euanu tt veritas. In circũciſionis edicto ad ſe inuicem totus mundus erat pꝛoculdubio vniẽdus ſub vnius vei cul tu et iuſticia dominandi circſciſione ſuſcepta:vel diui dendus in pꝛoprias att iones cõtumaci animo ipſa cir cumciſione contempta. Erat enim diſtinctio qua dei diaboli ropulus noſceretur/ ide ſi cereumeiſiones procaciter contẽnentes echcto vulgato velut repꝛobi erant de regno diaboli:pꝛotinus nõ erat in eis ratio iu ſti dominij· Exrquo non erat cenſer eſſe iuſti regiminis. qui antiqui peccatoꝛis poꝛtat imaginemet qui ſe auer tit db eo quod cr eatoꝛ omniũ precipit Mecer hoc quiſ⸗ qᷓ; moueatur ꝙ in homine quantumeũq; peſſimo in ſe inſo non poſſit eſſe iuſia ratio et auctoꝛitas dominandi ſi ad alios regendos ſequitur legẽ dei· Et quiaipſe aut Je⸗ n ſ —+☚ Brgh ekre 2— V2 1 —* — — 2rin f Nℳ. – N1 .α L. — 2 11 eſt a ſuperioꝛi archote iuſte poſitus.aut a ſibi ſubiectis in lege dei iuſte wocat?:ſeu vt cõmuniter fertur electus . an ſicut nunc apud inſideles vt infra lucebit nõ po⸗ teſt eſſe ratio iuſti regiminis.ſic a tempoꝛe abꝛalx vſ; dad moiſen eſſe nõ poterat:vbi nõ erat ſignaculum cir⸗ cumciſionis. Erat enim circumciſio quaſi quedam lex quahebꝛei ad vnum verum et ſummum deum. in ſide animi et moꝛibus vite diſtincti a ceteris populis ligag banturRoinde aliud eſt malus p infidelitateʒ. aliud c n malus in moꝛibus fidei: aliud malus extra legem dei.⸗ aliud malus in lege dei. 2a no poteſt habere gpguch ſe iuſta dominia. Secundus poteſt. ſi ad ſeipᷣm etiam nequã factus ad alios nõ exoꝛbitet:dumtaxat qð ius pᷣ ſidenti aſſiſtat. Nullo pꝛofecto iure inſidelis ad infide⸗ les aut ad ſideles poteſt habere dominia:fidelis autem ad fideles et ad infideles iuſta icocß nanaſatur/Et apud populos perfecta et wra ſide oꝛbatos.etiam quã talibet alia virtute pollentes.curuatur virga regiminiſ/ que apud nideles populos vel hos homines etiam pec⸗ catoꝛes manet equalis. Nec habet honeſtam auctoꝛita tem que diuinam nõ ſequitur legem.et eoipo nulleſcit quo ſemetipᷣam ad alios vibꝛans nec veritatem ſupꝛa ſe infallibileʒ recognoſcit. Omnis quippe iuſta ratio do minandi dependet a deo:ſub quo aut ex iuſto rege tan/ tum aut ex iuſta lege dumtaxat aut ex vtroq; iuſto con⸗ ſiſtit. Non autem iuſtus rex inter homines erit: ſi iu⸗ —— ſtam nõ ſequitur poſitam aut nõ poſuerit legem iuſts. Sed quomodo ſequetur iuſtami.edicta diuina cõtem̃ nene: Quomodo iuſtam ponetauſius exiſtens: Et ſi alterum hoꝛum fidelis poſſet:infidelis omnino nequi⸗ ret. Et quia abꝛaam credidit deo reputatũ eſt ei ad iu⸗ ſticiam.nõ ſolum vt coꝛam̃ deo iuſtus eſſet:ſed etiaʒ vt apud eum et vere ſubſequos iuſta ratio dominandi pſi⸗ . ſteret. Neq; legimus ad populos huiuſcemodi oꝛacula a deo facta fuiſſe.que abꝛaam ſuſcepit a domino.ne crxe⸗ deretur in illis ſoꝛe dei placitum: ſicut in abꝛaam et ge⸗ nere ſuo.qui circumciſionis accepit edictum. Et do⸗ minus idcirco abꝛae circumciſionem dedit.quia in eo beneplacitum erat deo. etvt diſtinctus maneret etiam in futura ꝓpagine ab omni alio populo.in quo benepla⸗ citum nõ erat domino:ac per hanc diſtinctionẽ cogno⸗ ſcerentur beneplacentes et per cõſequens iuſte regnã⸗ 5 tes. .H LMB Oeratio vere regiminis eloyflua.iniuſte veroantro⸗ pologica eſt et nefſii. Eaninun XXXIII Eomni vero regnis longo ſermone diſſerere. d reges wro et pꝛincipes et tyrannos qui pꝛouin tijs et regnis et ciuitatihus nõ ſcmveram iu ſticiam pᷣfnerunt calculare.longiſſimũ eſſet.ſed in pau⸗ cis ſepe multoꝛum ſimiliũ veritas lucet:et indagax ani mus exvna plura cognoſcit. Sed tantũ ponenda ſunt aliqua:et ratio ſubnectenda vnde iuſticia et iniuſticia regiminis tota cõſiſtit. Yuſticia ſeu vera ratio dominoͤ⸗ di aut a ſeipa cõſurgit que tantũ elogyca eſt: aut ab iſaa — effluit que efflua eſt. Oe pꝛima cõpos ſane mentis nu⸗ q; fertit in dubium:quin tota tote in omniqðeſt repee henſione caret. et ſic vera et iuſta et inuincibilis atq; im permutabilis eſt: qð aliter eſſe nequit qᷓ; eſt. et er omni ſeipᷣa eterna et incuſa lilis eſt. Elliflua wro pꝛouidẽtia diſpenſatione pmiſſione vſq;quaq; conſiſtit. Anſopita hꝛouidentia ſun cõditum oꝛbem ommpotens pꝛoſpicit Vt ſine ipius ꝓuidentia nil agatur. Oarime autem in⸗ ſntendit:vt vebita ſit gubernatio creati hominis oſtq; ipe fich non ſtetit ſub gubernaculo creatoꝛisg.qui eo tꝑe quo mũdus ſuis legib gaudere tentabat. Et in altioꝛꝗ 9d2 — . 7* 7 .. „ 5 9 rR. tominum ſuperbia tollebatur vt etiam inuitis multis audacia pꝛocaci aliqui vellent pꝛeeſſe moꝛtales:populũ ad ſe ꝑtinere volentem nunc cataracteribus.nunc legi bus et cerimonijs inſigniuitvt diſtinctus vita et mo ribus viueret inter nationes hominũ:qui ꝓpꝛijs wolũ tatibus et ydoꝛitimis regebantur. Et qo maius eſt ad didit.vt etiam in ſubiecta creatura patribus ſui popu li loqueretur dirigeret per iuſtos moꝛes in finem ad quẽ rationabilẽ hominẽ ipſe creauerat:et internis ſpi⸗ rationibus docit ſibi ſane ſubiectos.qualiter in exter nis iuſta vita viueretur· Et magis ſucceſſu tempoꝛis ꝓpłetarum oꝛaculis ſuum populum inſtrurxit auertit retinauit quouſq; ipſe mundo incarnatum filium de⸗/ dit qui tonaret in altitudie vite atq; doctrine qualiter in hac peregrinatione flebili et penoſa viuendum ꝑ oĩa eſſetomni excuſatione adempta his qui aliter viuere cecertarent. Et adiecit mittendo ſpũmſanctum inter vt nil deficere crederetur ad vite agende ne docente leretur ad vit⸗ ſciẽtiam vſq;quo mundus ſine infinibili clauderetur. Ac per hoc indubitanter credatur: ab eloyflus ratio⸗ ne ſemper in melioꝛa per pꝛouidẽtiam infallibilem ho num fuit bantur.quibus nec deus deſuper virigit ſicut abꝛae lo⸗ quebatur de celo:ſic iuſticia excludebatur quoꝛum actö nes ſolum erant ex volito nec etiam malis ex vera iuſti- cia dabatur debita pena.nec bonis iuſta retributõis gra tiaß leriq; amenitate atq; ſamitate aeris relata in ſanita te coꝛpoꝛis montium habitacula queſierunt Alij auda cia mirabili et ſucceſſiua relatione memoꝛes deo depo oſite pꝛime ratis humana peritia perillius exemplar ra tem condere ꝓbauerunt.et mediterraneũ mare naui⸗ gare temptantes ad diuerſum litus per diuerſa mun⸗ di climata peruenerunt.in locis aptis pꝛope mare aut nõ longe poſitis per manſiunculas habitantes: ſicut antiquitas in multis hoꝛum maritinus inſpecta decla⸗ rat.ſiue diſrupta in paucis relicta reliquijs ſiue conſi⸗ ſtens:ſed nõ in cõſtructionibus pꝛims.Mõ enim in il⸗ la pꝛima peregrinatione qua incertis ſedibus homineſ vagabãtur.facta ſunt habitacula inter mediterraneos montes:nec penetrata ſunt terre interioꝛa deſerta.ma xitne in partibus occidentis et auſtri et aquilonis.lb oꝛiente nanch Wrſus has partes pꝛimus motus homi⸗ am ab oꝛiente venerunt in terraʒ ſennaar minis eſſe pꝛouiſum.in multis diſpenſatum/permiſſa vbi repꝛoba turris legitur fuiſſe cõſtructa.et archa re- NGq multa cognoſcimus noſtro periculo:iuſticie dei oꝛdi qnuieuit in montibus armenie oꝛientiqᷓ; occidenti vici⸗ ne non turbato. Iniuſticia ſiue irrationabilitas regi⸗ nioꝛibus.de qua egreſſi ſunt mundi ſecundi patres:ex minis aut ex hac damnata radice pꝛocedit.qm̃ tm̃m fun quibus erant per oꝛbem terrarum homines ſeminãdi datur in placito eloyflua ratione contempta:que dum Seld caſtrametati ſunt pꝛimo in planicijs iuxta mare. taxat antropologica nominat dominandi ſolum conci einde auiditate viſendi interioꝛa terre homines in tata libidine/non mota intuitu pꝛodeſſendiſaut ab illa trauerunteducatu fluminum mare intrantiũ plurimi neſidia qua per neſidam legem a ſuo creatoꝛe homies ad regiones incognitas aſcenderũt cõſiderantes aeris auertuntur:et diabolo ſeruiunt et idola muta colunt. diſpoſitionem amenitatẽ ſitus poſſibilem terre cultu⸗ . ram fertilitateʒ ex cultu repoꝛtare credentegpaſcua pe⸗ De habitationibus hominum et pꝛima diſtinctioo coꝛibus et animalibus apta in remotam ab equoꝛe ter ne regnozum. Capitulum XXXV ram ſocietate habitaculi conſederunt ẽd in ommm Vrſum ſiquidem labentꝭ mundi ſcom quem his aut erat vaga libertas aut ſuperioꝛis alicuius mo⸗ c iuſta et iniuſia regimina decurrerunt:ſcom ca eramine coherceta. ſuberat nocendi ſublimata impuni tholicam calculationem annoꝛũ ex memoꝛatꝭ tas.aut innocentia nõ defenſa:in nullis tamen vera iiu veritatem irrepꝛehenſibilem videamus Male nẽroth ſticia. Quoniam eo tempoꝛe quo mundi regna ſiue re a multis exemplo ſuſcepto et in diuerſis mũdi region gimina ceperunt pꝛo hominũ voluntate iniuſte conſti bus illis pꝛimis homimbus vendicantibus ſibi ſedẽ: tui:cepit ad deum pertinens populus iuſſu domini lin qui ſimul amplius habitare non poterant pꝛopter lin⸗ gue pꝛioꝛitate certo ſacriſicio atq; circumciſione diſtin gue diuiſionskecedentes a terra ſennaar ſe in loca pla gui.Nam pꝛima diſtinctio fuit per linguam que man/ cita habitabilia contulerunt:maxime uyta fontes 7 ma et euidens fuit.vt ille populus dumtaxat ad deum aquarum riuos viuendi cõmodo ſe ponentes.Hãccõ,/ pertinere noſceretur in quo lingua remanſerat oꝛigina moditatem maxime ſectabatur illoꝛum hominũ genꝰ/ multiplici er diuerſo loquendi genere conceſſo alijs nec ceperunt in illa peregrinatione pꝛima qua ſe ah in cetexris quo facto in babilone remanſit nemroth dere⸗ uicem homines ſecernebant biuiſa lingua cogẽte ſeq; lictus a deo:quia ipᷣe pꝛmus per libidinem dominandi pꝛo parte ſociabant intelligentia dictãte montiũ atq erunſiicianierel auit. Aſfur wro inde egreſſus nini⸗ collium altitudines habitare:quouſq; puerſoꝛum ſup. uen magnam edificauit. cui nõ ex pꝛincipio hoc wocabu bia id effecit vt ad inuicem homines vexarentur libi⸗ lum dedit.ſed a nyno beli filio ipam ſuſcepit quã in mo dine dñandi cupiditate nocendi:aut auaricia plus ha· ribus et lege et ritu viuendi diume iuſticie nõ ſubiecit: bendi. EInde a multis circũdatis pernicioſa ſociettte vt teclarauit ſucceſſus regentiũ quia ipoꝝ tempoꝛe cul hominumunnducta ſunt bella finitimis. Quaãobꝛem tus eroꝛſus eſt idoloꝛum.Nam qualis fuit pꝛimitas:ſe multi ad tuitionem perſonarum ⁊ rerum ſe ad habitã pe declarat poſteritas.He ſiquidem due ciuitates ma⸗ dum in montibus et eleuatis collibus contulerunt: gna regimina optinuerũt in partibus oꝛientis quãms R etiam quadam humana pace optantes viuere ſup ter⸗ tractu tempoꝛis vnum in alt erum ceſſerit. In neutra ram: quam habere non poterant. ſi pꝛedationes dãna vero fuit vera iuſticia quia in illa vt nequiter aſcendere ſeu meurſus indefenſe a malis hominibus paterent᷑. tur incelum fuit exoꝛta ſiue incepta ſuperbia:in alia di⸗ Multi etiã non eodẽ intuitu humane pacis ſed ob au⸗ uini honoꝛes ſunt exhibiti creature:dei reuerentia dere⸗ daciam incurſandi atq; ledendi ad ſecuritatatẽ refugij licta. In illa venari cepit nemroth homines cõtra do⸗ poſt illatam iacturam habitacula in montibus conſtru minumꝛ:in iſta ꝑ idoli cultum hoĩes ſunt auerſia dño. 7 xerunt. AUnde humana pax nocendi cupiditas pꝛeimo) Abi ſupbia omnes cõfudit: hic idolatria omnes infecit fEecit homines ad montana conſcendere. illos pꝛopter In neutra vero aliqd ſanxitũ ad honoꝛeʒ creatoꝛisz ſed tutelam:hos pꝛopter calumniam inferendam. Quia necdum erat mala compꝛimens et puniens vera iuſti⸗ cia.necdũ retribuebantur iuſte operantibus bona. ſed ſicut nondum firme locati manſionibus incertis age⸗ auerſionem a deo ex malis moꝛibus oꝛtam omnino co gnoſcimmus. H Interpoſitio de nominiby regionum et eiuitatum. montiũ a fluminũ indiſtincte. Capitulũ XXXVI ziab wEH 4 1* ) ) 7 . 7 5 7 . . Gy. cvE. . 72* * — SvN1 1 . 5 ₰ N. 292 6 . , Win⸗ —ii W . lLrn- n rs 1o ni Eeaautẽ oberretur pꝛopter ea que dicturus ad n uenio:in vwocabulis regionũ aliqua eſt declara tio pꝛeferenda. YOgitur hec ſcrutatoꝛibus pate ant ꝙ regionum aut climatum nomina non dedit adã q;uis ipſe omnibus ante ſe conſtitutis congruũ dede⸗ rit:et quod ipſe vocauit hoc extitit nomen eius.Nec in oꝛiginali mundo ꝑ vocabula.per que nũc aliqua diſtin ctio facta eſtoꝛbis:hc ſolum in regionibus et climati⸗ bus mundiꝓ vſu fuiſſe loquendiſoꝛientalis plaga.occi dentalis plaga. meridionalis plaga. ſeptẽtrionalis pla ga.qð vſq; ad diuiſionẽ lingue poſt diluuium nouimꝰ obſeruatum Quo in tempoꝛe cum diuiſa eſt lingua di uiſa eſt terra et mundi regionibus partibus et clima⸗ tibus data ſunt nomina:que ante ſcõᷣm ꝓpꝛietatem re gionum.aut ad wluntatẽ ⁊ ex nomine pꝛecedentium aut ex ſoꝛtuitis caſibus ſunt imppſita.Nec mentibo ho minum ſubꝛepãt tres mundi partes quibus pꝛimo di ſtinguitur totus oꝛbis europa aſia affrica.ſic ante dilu uium aut poſt ante lingue diuiſionem vt famoſe legi⸗ mus nominatas:ſed poſt diuiſionẽ lingue certis euen tibus talia nomina ſuſcepiſſe. Similiter de alijs pꝛo⸗ uincijs ſub eis contentis atq; de inſulis er pꝛomonto⸗ rijs que a pꝛeſidẽtibus in eis ob humanã famã in glo⸗ riam:aut a certis euentibus talia que poſſident nomi⸗ na ſuſceperunt.Quãplurie aũt ex ſucceſſione pꝛeſiden tium aut euentu caſuũ mutauerunt.ſicut et ciuitates que nominma ſuſceperunt a cõditoꝛibus pꝛimis. que ſe pe mutata ſunt a nominatoꝛibus ſubſecutis.aut acce perunt ab euentibus varijs:ꝙ ſi quis ſollerti mẽte ge⸗ ſioꝛum ſcriptoꝛes legerit.que dicimus compꝛehendet Nec in mentibus hominũ cogitatio ſedem mcne ſie ab exoꝛdio nominate ſunt regioes atq; pꝛouincie nunc egerimus multa facta in illis nominibus expᷣſſis ſed accepiſſe in poſterum nomen pꝛeditum vel ſeruatũ Ecempli cauſa multa ſubnecterẽ ſi cronicare cepiſſem Quiſnam lacubus flum inibus fontibus nomina de⸗ dit.Quis etiam niſi ex placito aut ex nouis actibo cõ⸗ mutauit. Mam ſi adã ſpeciebus impoſuit nomina.non tamen earũ indiuidua nominibus conſignauit. ſed ap wpſita ſunt ad placitum ab euentu reꝝ quod in ſuis ſi- lijs claruit et in multis naſcentibus ceteris.Huiuſce modi veritatem ſi quis in ſcriptura ſacra multo:ũ na⸗ ſcendi oꝛdinem.natoꝛũ interpꝛetationẽ coꝛpoꝛis et vi te ꝓpꝛietatem inſperxerit:aperte cognoſcet quia in mul⸗ tis alijs nationibus erraticarũ ſtellarũ nomina homi⸗ nibus tradiderũt.Hec ideo dixerimus:vt cum aliqua in regionibus mundi recolimus nõ credamus illa no mina tunc ab exoꝛdio tenuiſſe que nunchabere lectita mus. Sed multa nominamus ad declarationẽ nomi; nibus in poſterũ datis.que non habebant in ſuis pꝛin⸗ cipijs et in multis que referimus geſtis. Multa nanq; fuit diuerſitas antiquoꝛũ ſcriptoꝛum quoꝛũ vicio aliq̊ rum multa ſunt vſq;quaq; confuſa:vt fere niſi opinati ue pomit ipſa varietas compꝛehendi. Quamobꝛem in rebus recitandis atq; tractandis cogimur addere vel minuere:et ſepe aliter qᷓ geſtcfuerint nominare. So⸗ la quidem ſacra ſcriptura hoc ſeruauit eximie ꝙ com/ mutari nõ potuit nec intantũ abꝛadi:vt ad id ad qð fa⸗ cta eſt plene non eluceſcerit Voluerunt enigmatibus multa variare wete:et mendacijs ⁊ appoſitionibus va rijs velut ſi vellent non faſtu nominari ꝓplxte:ſed mẽ⸗ tita eſt iniquitas ſibi. Nam fides chriſtiana ita ſuos tu etur lloſq; refellit.vt pꝛophete habiti ſint veraces:xoe te vero habiti ſint mendaces. Nam pꝛopſæte vera vi⸗ derunt futurum pꝛenunciantia ſtatum veraq; dixerũt per almificum ſpũm. oete finxerunt:et eoꝛũ aſꝑnat cut ſides chꝛiſtiana ſmiendacium. Manc interpoſitonẽ feci⸗ mus ob cautelam.cum in hoc opere vel in alijs noſtris opuſculis et aliorum: de huiuſcemodi rebus dubitabi⸗ lis ſer mo pfluxerit. ? Incõuincibile argumentum eſi. nõ eſſe veram iuſti ciam a quibus per eum iubetue diuoꝛtium. ex quo ſu⸗ mitur et inſurgit diſtinctio populoꝛũ. Capitulũ XXXVII Tempoꝛe diluuij vſq; ad diuiſionem lingue ſi⸗ a militer et terre anni creduntur ſexcenti viginti ſex auoꝛum trecenti quinquaginta anm pꝛo iu ſio mundi dominio ſpectauerũt ad noe.qui tantuũ dilu uio ſuperuixit.quo moꝛtuo:reliquum tempus vagũ in quo aliquid dignum memoꝛia virtutis et vicij factum a nullo refertur.nõ tamen quin in ilo tempoꝛe fuerint ſcriptura ſacra pꝛodentevnius dei cultoꝛes ſimilter et cõtemptoꝛes.Ab initio quippe mundi vſq;quo reſolua tur bonoꝛũ erit mixtio cum iniquis. nec aſiuò ſentien⸗ dum:etiam ſi ommis ſcriptura tacuerit. ꝛama vero ꝑp⸗ acta diſtinctione populi dei per lingue diniſionõin qua populus humanã et pꝛimam linguam retinens credi⸗ tus eſt deo gratus.omnis autem alius populus in no⸗ uitate lingue tanqᷓ; repꝛobus eſt pumtus.vſq; ad abꝛa⸗ am aliam diſtinctionẽ factam nò legimus:qᷓ;uis mul/ tiplicatis cum idolatria in populis.populum vnum ve⸗ rum et ſummũ deum colentem paſſum omnino creda mus. Eſt enim pſecutio magna abſq; flagris et ferro: cum quis cogitur intueri quod nõ eſt licitũ imitari.et cõpellitur audire qð neſas eſt facere: et cõuerſari cum eis.qui quot idie mala peragũt digna peniſ.Qua perſe cutione permotus thare pater abꝛaam.cum omni ꝓge nie ſua dimiſit terraʒ natiuitatis ſue:ſcʒ chaldeam.Mã quia vnum deum colebat. aut vxabatur anguſiijs. ab idolatris: aut ipᷣe idolatnam videre nõ poterat. Et coge bat eum ratio diuine iuſticie.acetiam omnẽ honnnem) pie viuere volentem.a diſſimiliter viuentib maxime a cultoꝛibus idoloꝛuʒ:et a cogentibus ad inhoneſiũ ſiue nefidium ſuadentibus:omnino recedere. Abꝛaamvero adhuc viuente patre a deo pꝛeceptũ egreſſionis a terra natiuitatis cognitionis accepit/quia cogebatridolatra re per igne.qᷓ;uis ala cauſa poſterioꝛis egreſſionis ſub⸗ In r E ern , XC 2 P- E. „ — eſſet: p eo ꝙ futur: ad magnaet ardua parabatur. Cla⸗ retq; per alioꝛum relata wridica. ꝙ diuino iuſſu receſſe rit abꝛaam a diſſimiliter viuentibus.ſactus cum gente ſua domino gratanter acceptus:et omnis alius popu- lus repꝛobatus.Namvt legitur in libꝛo iudith cum ab holoferne dux ammonitarũ achioꝛ de dei populo quere⸗ retur:ab hoc quem dicimus abꝛaam.et ab eius tempo⸗ re cepit oꝛdinẽ narrare dicens. Si digneris audire do⸗ WMine mi dicã veritatem in cõſpectu tuo de populo iſto gui in montanis habitat: et nõ egredietur verbum de oꝛe meo falſum. Populus iſte ex ꝓgenie chaldeoꝛuʒ eſt Hic pꝛimñ in meſopotamiã habit aint quomã noluett ſequi deos patrum ſuoꝛum:qui erant in terra chaldeo⸗ rum. HNeſerentes itaq; cerimonias patrum ſuoꝛũ que in multitudine deoꝛum erant:vnum deum celi colue⸗ runt. Et pcepit eis vt exirent inde et habitarẽt in thar ram. Denominat iſte hunc populũ non a pꝛima oꝛigi⸗ ne ſicut per rectam genealogyam tranſductus eſtab a⸗ dam vſq; ad noe:et a nos vſq; ad diuiſionem lingue.ſed nec abilla diuiſione in qua etiam diuiſa eſt terra. et he⸗ ber cum generatione in qua etiàm diuiſa eſt terra.⁊ ſæ ber cum generatione dumtaxatphalech filij ſui quando quidem nõ in omni generatione pꝛima lingua reman⸗ e nemroth et ab alijs generationibus ſeparatus.in D chaledoꝛum terraʒ ſeu meſopotamiam ipe leceſſit. J dd z — — £ qua recta ſucceſſione abꝛaam naſcitur ex thare: qusbb Mexallocutione diuina et circumciſione appoſita⸗ rem recedendo ab his qui non ſunt populus dei cõſittu cõpꝛeehenditur in abeaam et ſibi applicitis vera tinſſe iu r r, » e itur populus dei Et magna oꝛitur fama nominis:cimn. ſticia in alijs vero regnis in iuſticia repꝛobata. -— deum non relinquit qui terram reliquit. Recedere ab apitulũ XXXVII “— impꝛobis veſtigiũ eſt virtutis:et nonnnari digne me Npſſteris autem placuit omnipotenti ſpecia ⸗ ruit qui hoc fecit Ecce iterum per alloquium diuinum ii licaractere populum ſuum a ceteris inſignire diſtinguitur populns dei a non populo dei. Loquit dſfñuis vicz Crcumciſionis ſacramento. vt ſic data pe⸗ —— †£ abꝛae quem cephas volebat pꝛeficere magne get is. vt nitus circumciſio agnoſcat᷑:vt omnis maſculus circ⸗ tale alioquium magnũ ſecretiõis ſit ſignum ꝙ in hoc cideretur de ſemine abraevt ſic caractericetur dei popu et gente ſua ſit deo accepta iuuſticia: in reliquis vrro in lus.ac etiam quicunq; nõ fuerit de ſemine abrae natus =òð— uſticia dei reuerentia derelicta. Et eſt inconuincibile ſivoluiſſet in fide hebraica circumcidi.reputaretur ac ſi argumentum:qõ ab impijs ſegregat hominem pium eſſet de populo ſancto dei ſolo.in quo directione diung . 4 unq; enim in hac vita niſi reipectu deſerende unqui⸗ ſeruabatur vera iuſticia: in alijs populis et regnis vniꝝꝰ M tatis qaut maioꝛis inſerẽde virtutis:deum legimus ta⸗ dei vera iuſticia derelicta. Noꝛro iam erat regnum babi “ lia diuoꝛcia pꝛecepiſſe. YIniquitatem nõ aliquam iuſti⸗ lonis imiciatum a nemroth. regnũ aſſiriox inchoatũ ab ciam in illa gente deus eſſe pꝛoſpexerat.a qua fidele ſu⸗ aſſur:xegnum ſachoꝛum inchoatum a ragau.regnũ egi “” um abꝛaam tanto ſtudio ſegregabat.quem pocius vo/ pti iniciatũ a ſaruth.et alia plura regna que numerare lebat in mundo fieri peregrinum:qᷓ; certam patri in⸗ pꝛolitatem pꝛeter vtilitatem generaret anmewrr colere cum iniquis/zoinde audaci voce holoferni loqᷓ tempoꝛe abrae tria regna in oꝛbe pcellebant aſſirioꝛum tur achioꝛ:qm̃ noluerũt ſequi deos patrum ſuox.Elñ in aſia egiptioꝛum in affricaſiciomoꝝ in europa. in qui 4 colligitur etiam generatione heber q;q; nõ totũ tractu bus vero nulla vera iuſticia ſi domino placttum tempꝛis ſe ad colenda idola contunſe. vt vno deo reli fuiſſet in eis allocutus aliquem illoꝛum regnoꝛuʒ pꝛin⸗ cto.deos multos ritu nephario adoꝛarent:quoſ deum cipem vel plebeium fuiſſet. et direxiſſet in omnẽ verita vnũ colentes colere noluerunt ac illoꝛũ colentium ce⸗ tem.ſicut abrae locutus eſt quem dilexit atq; direxit et rimonias abhoꝛrentes diuoꝛciati ab eis in ꝑtim aliam tanto circumciſionis ſacramẽto ipᷣm cum omm domo leceſſerunt.et coluerunt deum celi. Deus celi apud le ſua diſtinxit a ceteris:cui etiam ſuos angelos in miſte⸗ bꝛeos timmmodo creatoꝛ omniũ intelligitur:apud alias rio magno direrit cui etiam futura miſteria reuelauit, nationes deus celi quaſi deus altiſſimus habebat᷑. Ma Nunq; vero hominibus alioꝛum regnoꝛum deum legi alienationes pꝛeter hebꝛeam q́;uis vnum ſummuʒ den mus allocutum nec angelos direxiſſe:ſed ad deceptões crederent: non tamen ſide nouerant creatoꝛẽ. Semꝑ et multa peruerſa condenda figmenta demones peſſi⸗ enim a confuſione lingue mentes exceſſit terrena ſapi mos in idolis et alijs modis deceptoꝛijs iuſte permit⸗ entium: er nihilo fieri creationem pꝛimã omniũ reriñ. tente domino acceſſiſſe. Bella ſiquideʒ que iniuſte alijs IYacirco in omnibus gentibus linguis ppulis ⁊ natio intulerunt illoꝛũ regnoꝛum arguunt prauitatem: ſuc⸗ * nibus qᷓ;diu firma maſit noticia ſiue firmia credulitas ceſſiones impꝛobe dicunt impꝛobitate. Nam ſi bona e⸗ creditoꝛis:nunq; delatuʒz eſt dijs. Qua deſcendẽte aut rant illa regna: cur idola coluerunt: Cur ininſta bella ſi tremula manente in coꝛdibo hommũ cultus affuit ido nitimis intul Cur deus illoꝛũ aliquibus homini 2ur aliqua mandata nõ dedit: Cur dDixerit aut homines nõ cõuenerunt cum il llla mala facta nõ fuerunt et in quibus di t oꝛacula omnino monſtrata uettrene protinus tempoꝛe quo thare receſſit a cultoꝛi doloꝛum. et ab eo tempoꝛe quo abrae locutus eſi oſq; dumtaxat abraam:in nullis regnis et gentibus le bus nõ eſt angelos lis a qui loꝛum: quem thare pater abꝛaam. et ipſe abꝛgam no dum pꝛole letatusa deo iuſſus veſeruit/Qð etiam ſte phanus vt in actibus legiturt in conſilib reſpondẽs dii· ſeruit. Eliri patres et fratres audite. Deuſ gloꝛie appa ruit patri noſtro abꝛaam cum eſſet in meſopotamia pꝛi uſqᷓ; moꝛaretur in charram et dixit ad illum. Exi de ter ra tua et de cognatione tua:et veni in terꝛam qua mõ⸗ ſtrauero tibi. Tunc exiit de terra chaldeoꝛũ et habita⸗ mus veram mſticiam. magis vero nequiciam et ſeui uit in charram Et inde poſiq; moꝛtuus eſt pater eiuss m reperimus. Sed deus occulto iudicio illa regna tranſtulit illum in terram iſtam in qua vos habitatis. tolerauit. augmentari pmiſit. nõ ꝓprijs meritis: ſed vt Wec idcirco memoꝛãdo decreuimus vt ſcismus in ge/ deii patientia monſtraretur in eis. qui aliquid ad vniuer tibus veram non eſſe iuſticiam moꝛu atq; regiminis: a i pulchritudinem facit ex eis Ahraam autem ſi aliqua quibus deus ſeꝑabat animo et coꝛpe quos elegit. El⸗ geſſit nõ eſt cdemnandus iniuſtus quia hominum in⸗ 4 ctio et repꝛobatio inſticie et iniuſticie vera ſunt ſig iuſticiam et violentiã improbam ꝓpulſauitſatq; defen⸗ pvt intelligatur iunicia in electis. in repꝛobis ſauit ꝓtinus innocentes.vt velut ad reipublice ſtatuʒ — ſticia reliquatur Magna pꝛotinus ſunt teſt atq; tutelam ſecure eſſet innocentianmprolboꝛum coher pturarum, ꝙ pꝛopter idolatriam ſit populus repꝛoba⸗ cita malicia. Mecnõ cõgruum erat vt alioꝛum violẽ tus tus a quo fidelis vnius dei cultoꝛ extitit diuino oꝛacu⸗ ereptoꝛ:per alioꝛuʒ violentiã iuſtiſſime arforetur ſ EE bo ſegregatus. Ac per hoc neq; intentione neq; in moꝛi iniuſtus aut malus ipᷣe udicadus eſt ac ſi meritò non bus noſcitur vera iuſticia: ſi acceptus deo ab ip wro terendo relinquitNon ſua legittima vxoꝛ ſuppoſuit:qua nõ eſt vſus ardoꝛe li⸗ ſo ſegre eſſet caput ſue gentis qifa pelliceaʒ habuit.quam ſibi e ex egimus abuiſſe colloquia cum iniq bidinis ſed deſiderio prolis. ſatiſfaciens vxoꝛi nõ laſci⸗ cepto cayn bat coꝛripere: cũ ſuis electis xro ie prurienti. Hec ex hoc ipe peceauit illo in tempoꝛe qð ad dirigendũ eos in viam rectam frequenter allocutũ pꝛohibitum eſt moſaica lege tradente. Nec iacob quem ð cognouimus Pꝛoinde in his quos direxerit pꝛo obſer cum pluribo legimꝰ coꝛpus ſociaſſe: no libidine aduſtũ rT — ) 1. uatione iuſticie ſuum erat placitum woluntatis.in his ſed varia prole letatum. . : 2l quos allocutus nõ eſt illis tempoꝛibus erat implacitũ Iſn quibus fuit iuſticia vel non a moꝛtuoabrasm vſ qq; poſt illas pꝛimas eruditiones patriarcharũ atq; ꝓ⸗ 65 molenn. eraraon i fuerit locutꝰ electis.ne ſequeret᷑ dana ALapitulum XXXIXYX ta cõcluſio: cui deus nõ loqueret᷑ elect eſſe nõ poſſet. -ẽ Juente ipſo abꝛaam regna plura ſunt eroꝛta. v ppſoq; moꝛtuo viuentibus ſilijs et nepotibus plurioꝛa:dateq; fuiſſent a phoꝛoneo leges ĩ gre cia que quandam humanã iuſticiam innuebant:nõ ta men quibus vera bona fierent. ſed que mala hoꝛrida in moꝛibus hominum pꝛohiberent.Camẽ gratam deo iu ſticiam in illoꝛum moꝛibus hominũ non inuenimus vſq; ad moiſen:quia non illis ſed iſtis locutus eſi domi nus Nam yſaac diuinum accepit oꝛaculum. rebecca coꝛ wꝛe bellum gerens in geminis diuinum reſponſum ꝙ Due gentes erant in vtero ſuo in quarũ vna benepla⸗ citum dei futurũ ex iuſticia:in alia vita nequã dei iuſii⸗ cia non retenta. Yacob ſimiliter viſiões altiſimas ha⸗ buit.et diuina ſuſcepit oꝛacula vt qualiter diuinũ pla⸗ citũ ageret nõ erraret. Clenditus in egipto filius eius Py interpꝛetandi ſomniaet viſiones gratiam accepit a do mino. et ab homine dux et gubernatoꝛ egipti conſticu tus eſt:ita vt ſaluatoꝛ ex diuina ſibi conceſſa pꝛouiden tia merito vocaretur. Zandem inualeſcẽte fame pater eius in egiptum cum omm ſobvle ſua deſcendere com⸗ pulſus en Eſan Wro frater eius qᷓ;uis de circumciſiõe fuiſſet a vero dei cultu diſcedere viſus eſt. et eo factus eſt iniuſtus quo ab eoa ſuis ſequacibus diuinus inter miſſus eſt cultus/Patruus etiam ſuus circũciſus fa⸗ ctus eſt vanus et ſuper pppulum magnum etiã dei iu⸗ ſticiam atq; culturam cum ſuis complieibus ae tare rẽſtringebatur mnodico numero populus deum colens et vram iuſticiam ſeruans:et deum vrum po⸗ puli derelinquentes derelicti a domino videbantuxr vt in omnibus his wpolicacrtarch non eſſet neq; pꝛo pleta qui diuina verba ſuſciperet.neq; gens ſuper quã ſieret ſermo dei:ſola dumtaxat excepta generatione ia cob.hoc diuina ſcriptura tradente qua multiplicata in egipto et poſt moꝛtem ioſeph abegiptijs oppꝛeſſa veſe menteriin alijs populis oꝛiginalis iuſtica confundeba quia de aquis ſumptũ tunc per Furarn exegipto in ru ltv deus allocutus eſtot educeret omnem illum populũ ex egipto in terram quã eis daturus erat.nõ tantũ pꝛo pter eoꝝ iuſticias.q;;tum ꝓpter iniuſticiã oppꝛimentiũ: et iniquitatẽ terram quã ꝓmiſerat poſſidentiũ. Quod et factum eſt in multis pꝛodigijs atq; ſgnisan qui dem tpe facta eſt maioꝛ diſtinct io ꝓpn dei. et et vnius dei cultũ ſeruauerũta iſte ata foꝛma viuendi apertior:qᷓ; retroactis tempoꝛibus facta fuerit aut pᷣſumenda fuerit:fieri in futuris. Alla dumtaxat ex cepta que ꝑ mediatoꝛem dei et hominũ facta eſt: quam nulla pceſſit potioꝛ nulla eſt futura poſterioꝛ. nõ ſolum ille rudis populus ab alijs eſi dictus ⁊ aſſum ptus in dei populum peculiarẽ.ſed omnibo alijs popu⸗/ lis eſt progata noꝛma viuendi vt ſi ſicut moiſes a dño ſuſceperat viuere vellent:eſſent legitimus et peculiaris populi dei. Hec ſiquidẽ diſiinctio fuit ꝑ legeʒ quã quin⸗ quageſimo die quo egreſſi fuerant ex egipto moiſes vo/ catus a deo in ſyua mõte ſuſcepit:in q̃ precepta decem tante auctoꝛitatis atq; firmitatis et immutabilitatꝭ ap poſuit.vt quicunq; animo cõtumacirationis capax ſer/⸗ uare cõtempſerit damnaretur.omni ſpe redemptionis adempta:et dum viueret a dei populo fieret anathema ſi auis illa inuiolata ſeruaret eiſet abſq; dubio de vohe lo dei futurus ſuo tempoꝛe in gloꝛia ſummi regm. Nõ inuenimus neq; in creduliratem veniat. ꝙ alia lex fue⸗ rit data in alijs ꝓplis et nationibus mundi.pꝛeter iſtã qᷓ;ꝓ vniuerſo mundo nõ tantũ ꝓ illo populo dedit dñs morſi: ſed iſte populus accepit merito paterni. qui fidẽ ꝓpls paternis dictis cegdendo ſeruauit. Proinde indubitata fide tenenduʒ eſt lege a do ꝓmulgata nõ eſſe de populo iuſto dei non tur:nec fiebant alloquia diuina neq; directiões in ma,/ lis deuitandis atq; in act ione virtutum/Soõlũ iob le⸗ gimus vera iuſticia pꝛeditum:m alijs nationibus incir cumeiſe Si Vrõ in ſua natione aut alijs ſimiles ali / 2— 4* quando fuerunt ſcriptura ſacra non explicat:qᷓ;uis eſſe totuiſſe impoſſibilitas non excludittiſoquia diuina ſi facta fuiſſent in alijs populiſ:ex aliquibus innotuiſſp re lationibus ſiue ſcripturis Sed ideo non innotuerunt quia nec facta fuerunt.ſed tm̃ in ilo wsulo circumci/⸗ ſo ex quo debebat ſcõm carnem oꝛiri vnigenitus dei ſi⸗ lius.cui cõiungendus erat populus a peccatis oĩbo cir⸗ cumciſus. Et ſicut in libꝛis antiquitatum mundi legi tur multa ſunt exoꝛta regna rituſq; vuẽdi. eotpe quo dei populus in egipto tenebatur:et niſi hunc nullũ ali um nouimus dei populũ audrkernse urinn tio wra bi iuſticiq eſſe non credere vbinõ eſt titulus aut effectus populi dei:ſi ibi eſſe noſcitur vere iuſticie ratio vbi populi dei ab ipſo deo indicitur appellatio Nõ enim abſq; occultis meritis atq; demeritis cum deus acceptoꝛ perſonarũ non ſit neq; populoꝛũ iſte appella⸗ tus eſi populus dei:ceteris repꝛobatis.in quibꝛ lumen et actio vere iuſticie non illuxitEr mirum ꝙ in vna ea dẽq; regione ſub vne principe habitabat populus dei et nõ populus dei.a quo tandem deus ꝓplm ſi uũ ꝓpter iuſticiam quã in terra peregrinus ſeruabat exemit:quẽ pꝛopter iniuſticia diu ꝓpłus vicatus oppꝛeſſit. Quo iure fuit dominiũ equuma moiſe vſq; ad ſaul in ppbo dei et non alibi. Capitulum XI. t Empoꝛe quo populus ab egiptijs indebite pᷣ⸗ mebatuyquendam dei pꝛouidẽtia pꝛeſeruatũ aiuſſa moꝛte pueroꝛum hebꝛeoꝛum nomine moyſen 5 P= co&“ SIr A— — o 1,—☚— ——— α Pl.. r π☚n. = 1, ( rr r — — cuſtodita fide atq; moꝛibus legis dei.nec eſſe poſſe alihi rationẽ vere iuſticie:pterqᷓ; in diuina lege.Lex enim dei explicat voluntatẽ:et inſinuat qualiter eſt in animo vi⸗ ta moꝛibuſq; viuendũ.Lex dei immaculata eſt. irrepꝛe⸗ lnſibilis eſt cõöuertans animas hominũ ad vnius dei ſidem et cultum:et qualiter viuatur in regula irrepꝛe/ henſibiliuʒ moꝛum.Aer dei eſt illa iuſticia qua homines recto placito fiunt ad deumet inter ſeipᷣos ſine querela irreprehen ſibiliter cõuerſant᷑.Acꝑ hoc dei volũtate ma nifeſta ꝑ legem et iuſticia ꝑx eandẽ innotuit.Nihil enim iuſtius voluntate dei que ad hoc ꝑ legem dei eluxit et ho In qua — 2. 7 C 7 - 7 „ .— —.. minibus claruit: et ꝗd id ad qð facti ſunt veerent᷑/MNMec autẽ querendũ cur ſicvoluit hoĩes viuere.ſed hocꝓ ve⸗ ritate habendũ:i ideo legem iuſtã humano generi po⸗ ſuit ⁊ in moiſe renouauit.ne homines ꝑ humanaa co⸗ 4 ruptibilia deflentes auerterent᷑ a creatoꝛequi eos ad ſe ipᷣm vt beatificaret creauerat.et ne cõuerterent᷑ ad peſſi mum boſtemqui totũ humanũ genus in paradiſo p choplaſto decerperat.Amoꝛ etern fuit:ꝙ deus iuſticie legem hominibo poſuit/Similiter internis queſtioni⸗ bus nõ anguſtetur.cur ad omnes hboiĩes iſta lex iuſticie nõ puemt.quoniã lex diuina eſt in hoĩm electiõe anteqᷓ Kcapiat᷑.nõ in neceſſitate dantis ſiue recipientis:cũwro fuerit coluntate ſuſcepta vere fit neceſſitas obſeruãtis. nõ tamen ſeruatã ſequit᷑ iuſticia punientꝭ Guit i ꝓpꝛi um illa arelorrum wro fuit illam ſuſcipere. neq; da⸗ ta fuit in cõclaui aut in occulto:ſed in mõte in igne cho⸗ ruſcutiombus ⁊ terremotibus atq; tonitruo.nec popu lus mundo ignotip illam accepit/ numeroſitate puus: ſed pplũs notus nſundoſceclaratus a deo in magnis ſi⸗ gnis atq; poꝛtentis.in miro tranſitu rubri maris.in co lumna ignis et nubis:vt etiã in eoꝛũ tranſitn ꝑ deſer⸗ tum omnes finitimiterrerentur. Et quãta moiſi. et in manu ioſue et iudicũ tempoꝛe deus huic et p iſto popu⸗ lo fecerit:melius ſacer tertus eloqui᷑. Paruuſ numero ..— — 1 7 TE —4. K.i nec dici poterat: qui in ſexcentis ſex milium hominum gem. quem deus cum ſua lege cõſtituit.non illos quos abſq; pueris ⁊ mulieribus egreſſus fuerat de egipto. Et ipa tyrannidis aut bominũ multoꝛũ woluntas inſtituit quanq; tota illa multitudo moꝛtua fuerit in deſerto: in mayrime quia taliter inſtitutis lex diuina nõ aſtitit cum eodeʒ ex nouiter natis ſactus eſt numeroſioꝛ.Pꝛoinde ſepe poſſint reges ab hominibo inſtitui:abſq; ꝙ deus de alie nationes qᷓ illa iuſticie legeʒ in illa pᷣma datione nõ ſuper faciat manifeſia voluntate decerni. Qui eoipo ve⸗ acceperunt:ſi voluiſſent potuiſent accepiſſe in poſterũ. ri ſunt reges.nam leges inducunt in hominibꝛ moꝛes: Maxime dum ulle pppulus expulſis a deo exoſis frma peraguntur autẽ moꝛibus leges quarum actio recipꝛo⸗ tus eſt in hieruſalem:et ſamaria vſus eſt et habuit re⸗ ca et relata equitatẽ ponit in miſterio dñandi: et pꝛeſtat ges ſicut cetere nationeſ. Et illud famoſiſſimũ templũ “ immaculat ſecuritatẽ in officio exequendi. Sed cum et ſapientia cõditoꝛis eius ad ſui viſionẽ homines de v ⸗/ ſuus populus petiſſet regem. dñs ꝑ ſamuelem penitus muerſi mundi partibus aduocauit.et ꝓphete huius po⸗ diſſuaſit:pcauere cupiens qð euenit. Sed cum inſiſte⸗ ,— puli habiti ſunt veraces:poete alioꝛuʒ inuenti ſunt vſq; ret populus:vegem cum iure dñandi cõceſſit. Et quan⸗/. 4. quaq; mendaces. Sed voluerunt homines vt nati erit ; pꝛimus rex in populo ſuo demerito extiterit repꝛoba⸗ D gentiliter viuere cum modicis legibus humaniter fa⸗ tus a deo:tamen inſtitutus eſt iuſtus ctis dei iuſticia cõtempta.quam ſi cepiſſent aut in moꝛi lebat dñs populo ſuo dare regem volens vere regere in bus et vita iuſti fuiſſentaut dumtarxat cognitione at manu ſacerdotũ et ꝓphetarum:quiba vt bene regerent ſcriptura dei iuſticiam tenuiſſent/MNon illam dico iuſti vt moiſi pꝛeſiabat et pᷣſiauiſſet alloquium. Reges cum ciã qua poꝛte patefacte ſunt celicue in mediatoꝛis dei culmen potentie attigiſſe cognoſcunt ipm omnium cõ⸗ . . . et hominum edicto tantum vulganda ſeruabatur. que ditoꝛem ſepe cõtemnunt. nec refertur gratia conditoꝛi. ab illa pꝛima et oꝛiginali que fuit ante peccatum in p/ ſecd pꝛetermittunt poſitam legem:et ſequũtur impꝛobã rentibus pꝛimis nunquam poſt peccatum fuit vſque voluntatem. Et deum ſepe deſerunt vt ipia dñno deſe⸗ ad chꝛiſtum in naſcentibus et viuentibus ceteris quo⸗ rantur:quod factum eſt in ſaul. Oagna pꝛoꝛſus erat be niam illa oꝛiginalis iuſticia cuſtodita/ſicut iuſticia me⸗ nignitas creatoꝛis.ꝙ ipexolebat populum ſuum regere diatoꝛis tradita ꝑ euangeliũ ſupernũ patefeciſſet regnũ in diſpoſitione date moiſi legis:et in ſuis alloquijs ⁊ di Nam que iuſticia eſſe potuitquãdo ꝓ legibus tenebant rectionibus atq; reuelatiomibus adhibendis. wluntates maioꝛũ.qui a veritate diſciſi et turpia et ne Oquales debeant eſſe reges moiſen ante mſtruxit. fanda imperabant: Qui et ſi aliquid ꝓ moꝛibo et ſubie/ apitulum XILI ctoꝛum pace ſanxerũñt:nõ tamẽ reſpectu illius boni finis Ed pꝛeuiderat deus regem ſuũ populũ petitu⸗ ad quem debet eſſe intentio ommũ in hac vita naſcen⸗ ſ tum. Quamobeem qualis deberet eſſe qui re⸗ “ tium.neq; cõdiderunt legeſ tpales ſub moderaminele geret: moiſen docuit. AUt exinde regibus omni gis eterne: ſed libera voluntate Erant imnutabiles le bus atq; pꝛincipibus daretur iuſta foꝛma viuendi atq; ges perſarum atq; medoꝛũ.ſed nihil ꝓuidebant eternũ regendi. vt vera eſſet equitas dominandi:alias iuſta nõ nec omne tꝑale decernebant honeſtũ.ſed in pluribo im⸗ eſſet poteſtas ſeu ratio imperandi. Dixit quoq; moiſes . pingebant in naturalẽ legeʒ:et honeſtatẽ moꝛum in puu populo ꝓut ipᷣe accepit a deo. Cum ingreſſus fueris ter ribus pturbabant. Cõdidit leges pꝛimus in grecia foo ram quam donnmus deus tuus dabit tibi. poſſedens neus:et oꝛdinauit publicas ventilationes cauſarum. eam habitaturus in illa:et dixeris.cõſtituam ſuꝑ me re Hed nec in eis detulit omnipotenti deo.nec ſuis legi gem. ſicut habent omnes per circũitum nationes:eum bus finem iuſtum appoſuit. Ex fine pꝛofecto multa iu/ cõſtitues quem dominus deus elegerit de numero fra⸗ ſta ſiue iniuſta iudicantur. Oedit legem altiſſimus vni trum tuoꝛum. Mõ poteris alterius gentis hominẽ regẽ uerſi dñs et creatoꝛ. Cur ante ipam leges condite non facere:qui nõ ſit frater tuus.Cũq; fuerit cõſtitutus nõ ceſſerunt in ipam:Cur poſteri cõditoꝛes nõ tenuerunt reducet populum in egehticgulratie num ero ſubleua illam: Sed vnaqueq; gens voluit ſuo arbitratu gaude tus.pertim cum dñs pꝛeceperit wobis: vt nequaqᷓ; am⸗ re.et mundi pꝛinepes et tyranni voiuerũt imperare ſub plius p eandem viam reuertamini.· Mõ habebit mulie⸗ iectis:nõ ſcõm legem dei ſed ſecunaũ arbitriũ ꝓpꝛie vo⸗ res plurimas que alliciant animũ eius:neq; argenti et luntatis. VUnde igitur equũ ius dominandi.miſi exxera auri immenſa pondera. PP6ſiq; autẽ ſederit in ſolio re⸗ iuſticia legis diuine: Equitas do minandi eſſe non po⸗ gni ſui deſcribit ſibi deuteronomiũ legis huius inxolu tuit in quibus iuſticia legis naturalis non fuit:quouſq mine. acciniens exemplar a ſacerdotibus leuitice tribuſ lex ſcripta mundo inclaruit.Alb eo autẽ tempoꝛe quo ab et habebit ſecum. legetq; illud omnibo diebus vite ſue. hominibus eſt lex ſcripta ſuſcepta: equitas dominandi · vt diſcat timere dñm deum ſuum. et cuſtodire verba et eſſe nõ potuit in alijs nationibus dei lege cõtempta.Ac cerimonias eius.que in lege pᷣcepta ſunt: nec eleuetur per hoc poſtq; lex ſcripta mundo innotuit.⁊ moiſes cumꝰ coꝛ eius in ſuꝑbiam ſuper fratres ſuos ·neq; declinet in populo mandata ſuſcepit:pꝛeterqᷓ; in ipoꝛpᷣo viuente pe partem dextera vel ſiniſtram. Ecce quale decretũ omni nitus equitas dominandi nõ fuit. Ipᷣe ſiquidem cõſti⸗ potens regibus poſuit:et quales eſſe voluit qui guber⸗ tutus a deo dux populi ſui pꝑeculiaris in manu eius facta nanr S 4 huiuſcemodi in nullo alio populo legimus eſt diſpoſitio legis.cui ioſue a deo poꝛdinatus ⁊ a moiſe neq; ſimile in manu cuiuſpiam ꝓphetarum:vnde ratio⸗ inthꝛoniſatus in dño ſure ſucceſſit: poſt quem ſecuta eſt nem dominandi et recee viuendi iuſticiam poſſimus in vopulo dei iudicialis auctoꝛitas eo iure dominandiq̊ aduertere. . — ſequebant᷑Candem ille ꝓplus voluit regem ſicut ceteri Quibus pꝛobatur documẽtis: veram regendi iuſii⸗ nationes:quẽ per voluntatẽ dei accipit in vnctionibo ſa ciam gentibus defuiſſe. == muelis. In alijs wro nationiꝰ nunqᷓ; a deo reges legi Capitulum XLII mus datos:ſed in ſua diſpenſatione grnigs/seaen ſ. Vis enim veri et iuſti regiminis apud genteg militer datas nõ legimus:ſed ipo ꝑmittente plures fa⸗ gqſreges imperandi obſequendi oꝛdo eſſe potuit ctas ab hominibus in hiſtoꝛijs lectitamus. B vbi reges aut facti ſunt angarijſ nõvirtusefrau O deus pꝛimum regem populo ſuo pꝛimo diſſuadẽſ de non lege. violenta potentia nõ rationabili electione ne vellet dedit.· Capitulũ XL. I. humana .qui adoꝛauerunt omnem celi miliciam in er⸗ . Aa Bomni creatoꝛe omnipotente deo rege ſuꝑ ſuo celſis:honoꝛem vero nõ tribuerunt omnipotenti deo. Nopulo cõſtituto inclaruit ipᷣm eſſe legitimũ re⸗ 2 -L. r PTP r Y. 2112) . ,◻ „ P J — 7. 1 tu⸗ m, 65 6 ſe er te n / — Pg T.- II. .— LRr. 1 — SF In qua gente vncti ſunt decreto dñi reges a ſanctis vi ris atq; ꝓplæt is.pꝛeterqᷓ; in pppulo ſubdito pᷣceptis diui nis:Nam pꝛimus rexa dño cõſtitutus vnctus eſt a ſa⸗ muele:ſecundus qui dauid vnctus fuit ab eodem. Nec quidẽ auctoꝛitate ſamuelis.nec cõſtitutione illius gen tis:ſed mandato domini ſic deſuꝑ decernetis. Vncti fu erunt etiam deinceps in populo dei reges.⁊ quanqᷓ; oiĩia in ſigura cõtigiſſent illis:mhilominus tame illo in tꝑe in eis wera erat ratio cõceſſa iuſti dominij atq; regimis Qusõ wrum dominiũ inter gentes que ignoꝛabar de⸗ um: Quomõ habebat᷑ vera ratio dominandi et vera iu ſticia inter gentes·a quiba ſuum peculiarẽ populũ caue⸗ re voluit.ne opa eoꝛum conuerſando diſcerent.et ſi alis⸗ quando mirti ſunt cum eis eoꝛũ damnata opera condi⸗ ſcentes ilico ſunt puniti. Et ſi a lege data tãto erroꝛe diſ ceſſerunt:cõtinuo traditi ſunt ad punienduʒ in mambo exteroꝛũ.Quãta diligentia ommipotẽs ſtuduit pcauere cum wpulus ſuus tradend' eſſet ſub iugo gentilice ſer uitutis.ne ſubacti etiaʒ eoꝛum opera ſequeretur. cũ qui bus voluit ſuos adeſſe ꝓplxtas.a quibo quotidie mone⸗ rentur. Quanta claritate wrboꝛum Yeremias incuſſit tranſmigratis.ne timerent gentes ſub quibus captiui tenebant᷑ ne deſererent lege dei.vt gentiu idola non ſe⸗ querent᷑:declarans que ſunt illa ⁊ illos in omnibo aſper⸗ natus:quicũq; ſacrũ tertum legendointellexerit iſta co⸗ gnau Er ſi pls dei ſibi ſua lege ⁊ certo cultu ligatus. in regibus ſepe deliquit atq; ſubiectis vt etiaʒ turpiter et ꝓbꝛoſa moꝛte in cedechia rege ipᷣoꝛum regnũ finiret nõ fuit culpa iuſie dei legis:ſed demeritũ ꝓpꝛie iniquita tis.Lex quidẽ iuſta et mandatũ ſanctũ erat quib male vſi ſunt..q;ᷓobꝛem deliquerunt:ipam tamẽe lege ſentien; tes in penis.quã im moꝛibo abiecerũt Sed nec iniqui⸗ tas hominisverã excludit iuſticiã legis. ſicut iuſticia le⸗ gis nõ cõmumcat cum malicia hominis:ſed illã ꝑpſequi tur auctoꝛẽq; punit:aut ab ipa omnino diuoꝛtium facit In boc quoq; deliquerunt gentes.quia ipam nõ ſuſce⸗ perunt ſicut illi qui ſuſceptã nõ ſeruauerunt.illi nõ ſuſci piẽdo: iſti nõ obſeruando Sed amplioꝛi delcto ille qui ſuſcepit et credidit ⁊ poſtmodirreſiliuit:qᷓ; is qui nunqᷓ; tali lege ſubiacuit. Peccauit populus nationũ ꝑ ſuꝑbiã pꝓp eo ꝙacciꝑe noluit:et ꝑ ignoꝛantiã quia neſciuit. Pec⸗ cauit Ppius dei ꝑ ſuperbiã atq; maliciã:quia ſeruare cõ⸗ tempfſit. Hationibus aſtruitur quibus poſſit cům nõ poſſit in regnis eſſe iuſticia. Capitulum XLIIII Ed habet populuſ dei populus ipᷣius tege pꝛedo ctus quo cõſurgat in regibus et ſubiectis ſi ali quando deliquit:quia ad ipᷣam legem ꝑ ipaʒ ean dem recurrit quã credidit. Gentiũ vro eo irremediabi lioꝛ eſt caſus.quo lege carens in quo reſurgat nõ habet. ſed ſemper ad ꝑioꝛa relabitur: mii dei legem credendo ſuſcipiat.lc per hoc ab eo tꝑe quo ceperũt mundi regna cõſtitui atq; diſtingui:pᷣterq; in his in quibo facti ſunt dinini affatus atq; directõneg in nullisvera ratio Kn nij fuit.neq; in regno aſſtrioꝛũ.req; in regno medoꝛum pſaruʒ.aginoꝛũ.ſicionioꝛũ.dardanioꝛũ.egiptioꝛũ.ſyt ha rum.eparchamoꝛũ.athenienſiũ.lacedonioꝛũ.macedo⸗ num. laurentinoꝛũ. latinoꝛũ. carthaginenſiũ. romanoxꝝ atq; omniũ quoquo noie cenſeant᷑.ꝓ eo ꝙ ipoꝛum iuſti cia oꝛiginẽ vere iuſticie nõ reſpexit.potentia dominandi vſurpationis et libidinis accepit initium.et nõ cogno⸗ uit illum a quo poteſtas regnandi vra ꝓcedit: neccum uli regnabant vnum verum deum ſed deos dicebãt au⸗ ctoꝛes. Et eoipo in obliquum cadebat potentia dominã di quo cunctoꝛũ nõ verebat᷑ auctoꝛem.quoniã omnium . 6 „ „. . „. — . — N rerum oꝛdo quip pꝛius et poſterius cõſtituitur.vnũ ar guit pꝛincipiũ a quo ſumpſit initiũ:vt ſi quidin illa in⸗ uiſibili regula oꝛdinis qua omnia in oꝛdine cõſtituunt a pꝛinapio diſcreparet/rationẽ oꝛdimiſ nõ haberet. tur paretur inuiſubil turpitudine oꝛdo in quo fit ꝑ pꝛius ⁊ p mediũ cõpetens ꝓgreſſio:vbi poſteriui irrepꝛelxnſibi liter nõ aptaretur.Hã oĩs poteſtas a dño deo eſt.vt oĩ⸗ bus eterno et in cõmutabili iure ſit ipa ſuꝑ oꝛatq; poꝛ. ad quã irrepꝛehenſibili oꝛdine ois eſt refereda poteſtas: pꝛout vna aliã vſq; ad minima certa ſerie ſubalternat. Hed ceca gentiliu libido regnandi.a rectitudine oꝛdi⸗ nis deuiaint.vt ſuum pꝛius nõ cognoſceret.a quo ſe re⸗ gens et a ſe rectũꝑ impietatẽ auertiit. Multitudo que⸗ cũq; ex ſuis aggregata cõpoſitis ab vmtate iumpfſit ex⸗ oꝛdium vt nec multiplicitas eſſet miſi pꝛior vmtas exti tiſſet:vt vſq;ʒauo ꝑuenire poſſet ratio calculandi ad mul titudinẽ facienda.quotũ ſit in oꝛdine numeri.tantũ di⸗ ſtet ab vnitate initiali:et pcipitat ommis ratio numera⸗ lis.ſi pꝛimã ꝑtem nõ reſpicit. Pꝛoinde ſi ratio dñandi eſſe in hoib noſcit᷑ ꝙ in ipᷣo ſeruatur ratio multitudini vnde ꝓceſſit · fit neceſſariũ vt ſciatur vnde dñandi ptas aut eſt in illa multitudine que ab vna pꝛima et vera vni tate ꝓceſſit ſeruata rõne/qua in multitudine eſie cõtin⸗ git. aut eſt in alia multitudine que illam ſacroſanctã pꝛi mam nõ reſpicit. ſed ab illa ſe auertens ꝓpꝛia dñandi li⸗ bidine ſeipam cõſtituit:et ſequet᷑ et ſequit᷑ male wlüta⸗ tis vnũ pꝛincipiũ malũ relinquẽs naturale atq; eternũ vnum pꝛincipiũ verũ bunũ. Bonoꝑ oĩm quedam eſt inuiſibilis et rõnabilis cõnexio.que cepit in aliquo ⁊ ab aliquo adoꝛiri. Poꝛro connexa ſunt bons diuina ad que ommia bona et in rõne bonitatis cõueniunt. Jure igitur cũ dominãte pꝛimo cõuenient et tanto cõiunctius q;dto ſeꝑatim peius agẽt:et qᷓ;dto abipᷣo pcedunt ſine quo eſſe nõ poſſunt.Et ſc ratio noſcitur inſita entibi vt wlint eſſe qõ ſint: nec male aut nõ eſſeↄgliſcunt. Sed qdap petunt omnino nõ eſſet.et qð refugiũt fieret:ſi nõ ſe ad cõſtituens ⁊ cõſeruare valens oĩ rõne cõnecterent. Na gis autem libet intueri quid perfectum eſt in rebus et quid imperfectum ⁊ exvoluntate coꝛrupta reperitur ali quid vicioſum. Poꝛro quod mancipatum eſt vicio exè⸗ cluditur ab oꝛdine perfecti et imꝑfecti et qm omne pꝑſe⸗ ctum nequaq; eſt vicioſum. Nerſectũ ſiquidẽ atq; im⸗ perfectũ ꝓgreſſioꝛi oeulo ſe coſpiciunt:welut ſi vnũ ab al tero ꝓgrediat᷑. Ymperfectuʒ enĩ dominiũ qð in hoĩibus a deo cõſtitutum eſtſi nõ vult tranſire in viciũ:reſpiciet et ſe tenebit ad ſuũ ꝑfectum a quo trexit initium et fe⸗ cit ſubiecta gubernando ꝓgreſſuʒ.et üus tenebit in a⸗ Mimo et moꝛiba legẽ a quo trsxit oꝛiginẽ:maximevt nõ 6 eroꝛbitet a quo peni habuit vt ſic eſſet. Oia ſiquidẽ q̃ nõ ꝑ naturã ſed ꝑticipatione alicuius boni hona ſunt.eo ſunt melioꝛa qͥ illo bno magis ꝑticipantficut coꝛpa q̃ᷓ pticipãt lume ſolis.ex eo hñt plus lumiĩs qͥ ex ipᷣo ꝓpꝛie tate ſua partẽ capiunt amplioꝛẽ:⁊ que calefiunt ab alio q́; ioꝝ natura cõtineat eo magis caleſcunt.quo ad cale faciens habent ꝓximitatẽ.et omnia dependentia magis ſunt qᷓ; ſunt:ſi a quo dependẽt iure iuſto reſpiciũt.⸗ que minus.minus.et que nihil id quod faciũt habent eteo peioꝛa:quo ſe a ſuis cõſtitutionibo quõlibet abegerunt. Eterno fine nõ cõſtituto.modica ſi qua fuit reputa⸗ tur bonitas nationum .õ =ð Capitulum XLvV DVn autem negamus in alijs nationibo wvnia⸗ n liquid affuiſſe. p eo qᷓ; plures virtutibus ſtu⸗ auerunt ad terrenũ regnũ.in ꝑturbate tenen⸗ dum. Et vt multoꝛuz impꝛolvꝛũ frenaref᷑ iniqua facul⸗ tas iuſticis vſi ſunt et pꝛudentia in agendis et temperd N tia in cauendis.et ex foꝛtitudine anime multa firma te⸗ nuerunt. pluraq; ſuſtinuerũt et ardua ſunt aggreſſi: ſed nec ex his facti lunt cultoꝛes eius luminoſiſſime writa⸗ tis. ſed ſectatoꝛes tetriſſime falſitatis. Mec etiã affirma mus in his qui acceperũt legem dei peccata deeſſe:et de⸗ liquiſſe in lege cognoſcentes peccata ꝑ legeʒ· Sed ſicut ilu ex aliquibo boms humaniiq; opibus nõ habuerũt ve ram iuſticiã: ſic iſti ex quipbuſcũq; malis operibus dei le/ gem nõ fecerunt iniuſta. Et vt vſq; ad chꝛiſtů vmuerſo rum legitimũ rege tempoꝛa et regimina cõnectam? mo dica tangentes vt ex ipis eoꝛũ cõſiderationibo plura ca⸗ piamus. Qin eſitant reſpondet: ſed paius alta men/ te ptractent. NHon legimuſ dei populũ ſibi feciſſe legem ſed accepiſe a deo.fecerũt ſibi leges alie nationes: quia pter datam moiſi aliam nõ acceperũt. iſtamq; noluerũt quã ſi accepiſſent:cõdendis legibus nõ vacaſſent. Nam neq; opꝰ erat lege humana:iam ꝓmulgata diuina. Nec populi dei reges leges facere alias pꝛeſumpſerunt:ſicut reges gentiũ ſeu paganoꝝ. Sed qui fuerunt legis dei pſpicui celatoꝛes illam et ipius cultum iuſſerũt ſeruari a ꝓplis:ſicut illa dictabat q̃ a deo data ommi carebat erro re. Cum ſciſma vero poſt ſalomonẽ in dei populo naſce⸗ retur. diuiſe ſunt tribo.diuiſi ſunt moꝛesſdeſtructi ſunt ritus.et cõſt ituti ſunt reges ꝑegrini et inpꝛobati cultꝰ altaria facientes:et ſi quid boni geli dei et legis illoꝛũ re ges habere viſi ſunt in hoe manme cõdemnatur ꝙ excel ſa nõò abſtulerũt.cõtra quos miſſi ſunt ꝓphete ad impꝛo bationẽ regũ et populoꝛũ:et ad cõfundendum idolatri⸗ cum cultum. In hieruſalem vero remanſerũt duo tri⸗ bus et ſemis in templo ſalomonis deũ ſtatuto cultu co⸗ lentes. que de tribu iuda regem habuerũt: et vnctioneʒ in manibus ꝓphetarum.et argutionẽ maloꝝ ſuoꝛum in manibo eoꝛundẽ. Eoce diuina ſollicitudo ſup reges po⸗ puli ſui etiã iam diuiſi:vt ꝓphetas advnctionẽ ad pᷣdicẽ dũ futura. ad pꝛedicandũ bona. ad deteſtandũ peruerſa. quos reges et pꝓpli poſſent de ſuis actiombo interrogare non abſtulit imo dedit:et ſolũ ipſi vnius dei ⁊ nominis tur cum editam nouerint atq; vulgatam. S narcha poteſtate natura ſcientia ſemꝑ fuit conditoꝛ vni uerſi.qui pꝛout nouit expedire hominibo a ſe creatis in hac vita degentibus leges tradidit cõuiuendi et ſecer⸗ nendi eos qui ſunt eius:ab his qui iuris ꝓpꝛijs eſſe xo⸗ luerunt.Ac per hoc quomiã virtutes muiſibiles ſunt:in actum viſibilem inducentes eternũ reſpectum habent. NMWſſera ꝓtinus eſſet virtutũ ipᷣa conditio:ſi terminarẽ⸗ tur in his que varietate tempoꝛũ ꝑaguntur. Qui vero virtutũ directionẽ diſponere cuncta vident᷑ eoipo ober eius noticiã habuerũt. Vnde pſalmiſta dicit.Noiꝰ in iu dea de?:et in iſrael magnũ nomẽ eius:nõ in alijs natio⸗ nibus. Que noticia iura dominandi regendi recte; vi⸗/ uendi conceſſit. Agnoſcat igitur qui oberrat.quantã au⸗ ctoꝛitatẽ nõ ſolum bonis.ſed his qui peccauerũt noticia vnius veri dei cõceſſerit.ſine qua nullus ad ſeipᷣm iuſtꝰ ſit et ad alios regendos:aut cum aijs cõuiuendo iuſtuſ eſſe non poſſit. Si qui vero nequiter inceſſerunt nõ me rito iuſte legis nõ negligentia ꝓphetarũ veroꝛum.ſed de merio male volũtatis et falſoꝛũ ꝓphetarum: quos ſequi pꝛo placitis voluerũt. Non autem cõdiderunt nouas le ges.nec moſaicã impꝛobauerũt vt malam.quanqᷓ; ſacer. dotes templi aliquas traditiones fecerunt.que diuinis mandatis repugnare videbant᷑.ſicut eos dñs noſter ieſ ſus de honoꝛe parentũ in euangelio repꝛehenditqð non pꝛoceſſit ex decreto regũ.necer oꝛaculis ꝓphetarũſnõ ex cõtemptu populoꝝ.ſed ex philargia peſſima ſacerdotũ: cõtra quos ſepe clamauit cognitio ꝓphetarum. Ged cẽ⸗ tere nationes nõ receperunt legem moſaicam et arbitra riam cõdiderunt.et quanq;viderentur condite ab homi nibus leges ex multis fere concoꝛdes.nõ tamẽ werã iu⸗ ſticiam poſſederunt nec regnandi ſup homines irrepꝛe⸗ henſibilem Amitate,Eiin omnino in virtutiby ſi ea⸗ rum nõ referuntur auctoꝛi.⁊ nioꝛes omnino culpantur qui vagantur incerti:nec oꝛdinant᷑ ad illum a quo ethi⸗ ca pfecta cõſiſtit. Supꝛa ſolum poſita pulchra domus ſi a fundamento deficit: mochci eſt momenti. Elirtutuz ⸗ omniũ fundamentũ cõditoꝛ eſt eatum. Aus ſubſiſtẽdi atq; creſcendi nõ habet in artvꝛe ſi pꝛeciſus eſt ramns: nec pꝛeciſuʒ membꝛũ nature in coꝛpoꝛe iura tenet. no condunt leges ſub regula ſub monarcha:ſed ipᷣiꝰ ſequũ⸗ ummꝰ? mo rant in intentione quo virtutũ finẽ debitum abiecerũt nec virtutes ſuam poſſident rõnem virtutẽ ſi dimittãt eternam. Et vt in his qui ab ipᷣis ſe credunt ad agenda mouere defectus a ppareat in ilis quas credunt virtuti bus male agunt:ſi finem eternũ appoſitũ in virtutibuſ nõ aduertunt. Poteſt tamẽ in eis plus vel minus infoꝛ miter oberrari. ſi hominũ geſtus exterioꝛes interioꝛes virtutis ſinem ꝑfunctoꝛiũ ſoꝛtiunt᷑. Que ipſarum erit celebꝛis differentia:cum omniũ rerũ reſpectu finis ma xime cõparationis diſtinctio attendar᷑.et eo nobilioꝛ ſit virtus vel actio quo nobilioꝛẽ finem ipᷣa intendit et agẽ do perſtruxit.Rerũ omniũ viſibiliũ et inuiſibiliũ cõdi⸗ toꝛ ipſe perſtat cõtinuus et infallibilis et iuſtiſſimus oꝛ⸗ dinatoꝛ.qui virtutibus inunſibilibo inuiſibilem et eter⸗ num ſtatuit finem:et actiones hominũ ad eundem vo/ lIuit retoꝛqueri.nõ enim inuiſibilia ꝓpter viſibilia.ſedvi ſibilia ꝓpter inuiſibilia ſunt creata:vt etiam que viſibi⸗ liter et ſen ſibiliter et in coꝛpoꝛibus fiunt.eterna dei le⸗ ge ad finem referãtur eternũ.vt ſicut certus manet oꝛ⸗ do cauſarũ:maneat ⁊ voluntatũ cõſiſtat et actionũ. Igi tur modica fuit bonitas que nõ hunc finem intelligen⸗ do et agendo conſtituit:ſed tantũ minoꝛqᷓ;tum erecrata malicia.ſi peioꝛa nõ fecit. èð * CLapitulum. XL. VI Ec ſapientes qui exoꝛtiſunt in populis atq; res n perti:quanqᷓ; leges cõdiderint.tractauerint ſub tiliſſime de phyſada:ethicas multas cõſcripſe⸗ rint.et noꝛmã in republica pᷣſumpſerint declarare rõne ſyderis in terra:et membꝛanis deponere iniuſticiã do⸗ minandi excuſant.et viuendi moꝛes digna equitate cõ⸗ palliant. agis autem ipᷣoꝛum exaggerat᷑ iniquitas.et eoꝛum innoteſcit impꝛobitas.vt quãto ſapientioꝛes tã⸗ to criminoſioꝛes:ſi ad finem vere ſapientie atq; moꝛuʒ pᷣſtructo itinere nequiuerũt ꝑuenire. Quid enim ꝓfuit ſi de vera hatitudine tanqᷓ; de fine vltimo acerrimo in⸗ genio ſunt locuti.ſi illum qui eſt omniũ adipiſcentium rota beatitudo atq; perfectio nõ intellexerũt.neq; ad il⸗ lum verum inuenerunt tramitem dirigentẽ. Quid eis pꝛofuit eoꝛum ſcientia.quid boni veri contulit his qð in eoꝛum mente conſpecta dictabant.a dei ſcientia penitus oberrantes. Quod aduerſus eos ſapiens diuinoꝑ incla mitat. Vlani ſunt omnes homines in quibus nõ ſubeſt ſcientia dei· Et de his que videntur bona nõ potuerunt intelligere qui eſt:neq; ogibusattendentes agnouerũt quis eſſet artifex. Sed aut ignem aut ſpiritũ aut cita⸗ tum aerem.aut girum ſtellarum aut nimiã aquam aut ſolem et lunã.rectoꝛes oꝛbis terrarũ deos putauerunt quoꝛũ ſi ſpeciẽ delectati deos putaueruntſciant quanto his dñatoꝛ eoꝛũ ſpecioſioꝛ eſt.ſpeciei enĩ gubernatoꝛ hee om nia cõſtituit.Aut ſi virtutẽ eoꝝ ⁊ opera mirati ſunt: intelligant ab ipᷣis:quoniã qui hec conſtituit foꝛsioꝛ eſt illis.¶ magnitudine emum ſpeciei et creature:agnoſcibi liter poterit eoꝛum creatoꝛ videri. Sed tamẽ adhucin his minoꝛ eſt querela:et hi enĩ foꝛtaſſis errant deũ que⸗ „ rentes et wolentes inuenire. Etenim cum in operibyil⸗ lius cõuerſentur inquirunt et ꝑſuaſum habent:quoniã tna ſunt que vident᷑. Iterum autẽ nechis debet igno⸗ ſci. Oi enimſtantũ potuerũt ſcire vt poſſent eſtimare ſe⸗ culum.quomõ huius dñm nõ facilius inuenerũt. In⸗ felices enim ſunt et inter moꝛtnos ſpes illoꝛũ eſt qui ap pellauerunt deos opera manuũ hominũ.aurum et argẽ tum artis inuentionẽ et ſimilitudines animaliũ:aut la⸗ pidem inutilem opus manus antique.Aut ſi quis fa⸗ ber artifex de ſilua lignum rectũ ſecuerit.et huius docte eradat omnẽ coꝛticem et arte ſua vſus diligenter fabꝛi⸗ cet vas inutile in cõuerſatione vite.reliquias autẽ eius oꝑeris ad pꝛeparationẽ eſſe abutatur. et reliquũ hoꝛum qð ad nullum vſum facit.lignum curuũ et verticibo ple num ſculpat diligenter ꝑ vacuitatẽ ſuam:et per ſcientiã artis ſue figuret illud et aſſimilet illud imagini homis aut alicui exanimalibus illud cõparet ꝑliniens rubꝛica et rubicundũ faciens fuco coloꝛẽ illius:et omnẽ macu⸗ lam que in illo eſt ꝑliniens terra et faciat ei dignã habi tationem.et in pariete ponẽs illud et cõfirmans ferro ne foꝛte cadat:pſpiciens illũ ſciens quoniã nõ poteſt ſe adiuuare. Imago eni eſt et eſt opus illi adiutoꝛiũ: et de ſubſtantia ſua et de filijs ſuis et de nuptijs ſuis faciens wtum indquirit abillo.nõ erubeſcit loqui cum illo.qui ſi ne anima eſt et ꝓ ſanitate quidẽ infirmũ depꝛecatur:et pꝛo vita moꝛtuũ rogat.et in adiutoꝛiũ inutileʒ inuocat et ꝓ itinere pꝑetit ab eo qui ambulare nõ poteſt.et de ac⸗ quirendo et de operando et de omni rerum euentu petit ab eo quę in omnibus eſt inutilis. Hoc idem pſalmiſta cõmemoꝛat dicens. Simulachꝛa gentiũ opera manuũ minũ. Itaqʒ vrum eſt talia feciſſe hominũ nationes ſed eoꝛum cõcilio ſapientũ.Oe ſi ſapientes nationũ ta⸗ pus nõ cõſenſerunt. cur ipos nõ legimus repꝛehendiſ ſe.aut cur ab eis nõ fecere diuoꝛtiũ.ſi fruſtra eoꝛum ar⸗ gutio laboꝛabat:cum in tantã inſipientiã vidiſſent homi nes fuiſſe pꝛocliues:cum ipᷣos legamus db alias moꝛũ impꝛobitates a populoꝛũ moꝛib ſegregatos: Que ſciẽ tia que moꝛa virtutis.quis oꝛdo virtutũ eſſe wotuit in gentibus:que demones coluerunt: Pſalmiſta dicit. Quoniã omnes dij gentiũ demonia: dommus autẽ ce los fecit. Que virtꝰ illoꝛũ que ratio dominandi.qui co⸗ luerũt creaturã potius qᷓ; omniũ creatoꝛẽ?: Cõtra quos apoſtolus loquitur:ipoꝛum pᷣintendens cognitionẽ.in⸗ ferens erroneũ moꝛeʒ. Etenim ad romanos ait. Reue⸗ latur enim ira dei deſuper omnẽ impietatẽ et in iuſticiã bominũ:oꝛum qui vritatẽ dei et in iuſticiã detinent. quia qð notum eſt doo:manifeſtũ eſt inillis. DOeus enĩ illis manifeſtauit. YOnui ſibilia enĩ ipius a crèatura mũ di ꝑ ea que facta ſunt intellecta cõſpiciuntur. Sempi⸗ terna quoq; eius virtus ac diuinitas.vt ſint inexcuſabi⸗ les.quia cum cognouiſſent deum:nõ ſicut deum gloꝛi⸗ ſicauerunt.aut gratias egerunt.ſed euanuerũt in cogi⸗ tationibus ſuis.et obſcuratum eſt inſipiens coꝛ eoꝛũ: dicentes eni ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt.et muta⸗/ uerunt gloꝛiã incoꝛruptibilis dei.in ſimilitudinẽ ima⸗ ginis coꝛruptibilis hominis:e xolucrũ et quadrupedũ et ſerpentiũ · Que ꝓfectò excuſatio erit ſi cognouerunt. et ſi ꝓpꝛia depꝛauataq; voluntate cum ſapientes ſe cre⸗ derent ſtulti facti ſunt: Que iuſticia gentiũ illarũq; ſa⸗ pientum.ſi quod eſt dei ſuiq; cultus creaturis coꝛrupti bilibus tribuatur. Et nullo iure ſtatus ſui poteſt cõſta⸗ re aut permanere iuſticia.ſi rebus inſen ſibilibus tribui dinini cultus honoꝛ:⁊ inimicis inuiſibilibus iuſticie tri buitut ius honoꝛis.aut quibuſcũq; creatis cultura di⸗ uina confertur. Non permittit deus nunc firmata chri⸗ ſtianitate vniuerſalem mundi regem. ne homines qua⸗ 2 ſi quid in mumdo iſto perpetuũ adoꝛent dominium po⸗ tentie ſecularis: et efficeretur idolatre in eo qð ex ſeipo et hereditario moꝛe: ant ſucceſſu aut carnis propagati⸗ vne perpetuum crederent tempoꝛale domimi: aut ma⸗ le credentes ꝙ ſub vno monarcha tanq; hereditario iu⸗ re dominandi.mundum gubernari diſpoſuerit.neq; ſta bilita crederetur ſpiritualiſ auctoꝛitas:ſi ſibi ex toto nõ ſubijceretur aut ſuꝑferretur humana poteſtas. Expliciũt vndecimus duodecimus terciuſdecimus quartuſdecimus quintuſdecimus libꝛi de geſtis domi ni ſaluatoꝛis. Quos edidit diuni flaminis doctoꝛ Ey⸗ mon dæ caſſia:oꝛdinis hexrenutarum beati Aluguſtini e⸗ piſcopi. „ 1 2* 2 . — * 7 — 17 — S 4 8 4 — — = — — — ⸗ . — — — . — — — — . — — — . — — . 4 „ R * „ 42 — — 1 Zð M Incipir polaguo in tabulam ſe uentem: tabula ſequenti ſignantureuange⸗ lia euangeliſtaꝝ perannum de tꝑe et deꝰ* ſancrs et capitula eoꝛundẽ. Signan⸗ tur etiam in ea numeri libꝛoꝛum ⁊ ca⸗ pituloꝛũ de geſtis ſaluatoꝛis in quibus habentur expoſitònes euangelioꝛũ ſi⸗ ue tractatus eũdem euangelijs vel eoꝛundẽ materie cõ gruentes. Pꝛo cuius euidentioꝛi intellectu ſciendũ in locis in tabula deſignatis non ſemp ponuntur ver euangeliſte in ea deſcripti ſed aut eiuſdem aut vm/⸗ us alioꝛũ qui eadem velvicina ſcripſerunt. Elerbi gra⸗ na. Euangelium de feſto ſancti andree. Ambulans ie/ ſus c.ſcom Mattheum in hoc libꝛo nõ muenitur.u/⸗ ius ratiohec eſſe videtur. quia ſcõᷣm aliquos doctoꝛes in hoc euangelio et in euangelio dñice quinte poſt pen⸗ chcoſten ſcilicet cum turbe irruerẽt ad ieſum ⁊ccẽ.ſcom lucam vna et eadem vocatio aliquoꝝ apoſtoloꝛuʒ deſcri bitur. Qðõ auteʒ auctoꝛ huius libꝛi iſtius opinionis fu erit videtur pꝛobabile ex eo ꝙ vlumam clauſulam le⸗ cuonis pꝛedicte ſcõm mattheũ et marcũ ſcilicet ꝙ iaco⸗ bus et iohannes relictis thetibus et patre ſuo cetedeo in naui cum mercenneorijs ſecuti ſunt eum ſtatim ſub⸗ nexuit huic lectioni ſcõm lucam. Quapꝛopter vtrac; lectio ſub eiſdem numerisg in tabula ſignataeſt. No tandum etiã ꝙ in capitulis in tabula ſignatis nõ ſemꝑ ſtatim tractatur de euangelio ſignato ſed aliquãdo alia pꝛemittuntur nec ſemꝑ euangelice lectionis textus tra ctando continuatur ſed alio textu aliqũ interpo ſito dif⸗ fertur. Quoꝛum tamen aliqua licet particule quedã textus quoꝛundam euangelioꝛum vel aliquid eis con⸗ gruens in eis tractetur pꝛopter bꝛeuitatem ſuam in ta⸗ bula non ſunt ſignata. Similiter in locis ſignatis non ſemper in tractando ſeruatur oꝛdo verboꝛum lectionis euangelice ſed aliquando ponitur oꝛdo pᷣpoſteruſ. Que omma diligenti lectoꝛi faciliter patebũt maxime ſi ver ba euangelij quando pꝛimo ponũtur cum. rubꝛica.ſub⸗ uirgulata fuerint. Et quia euangelica lectio non ſemꝑ integraliter in vno capitulo tractatur ſed aliquãdo tan tum quedam pars eius vel etiam parua clauſula et ſi⸗ militer quia aliqua non ſolum ſemel ſed bis vel ſepius in diuerſis locis tractantur ideo etiam talia in tabula circa euangelium ꝑ ſe ſignata ſunt in quibus talis oꝛ⸗ do ſeruatur:vt quod in lectione euangelica pꝛius poni⸗ tur pꝛimo ſignetu. qᷓ;uis in oꝛdine libꝛi poſtponatur. Quando etiam in euangelio vel materia in tabula ſi⸗ gnatis pluribus capitulis continuis tractatur tũc nu⸗ mero ſibi in tabula aſſcripto additum eſt.⁊c. Quando vero de euangelio nuſq; in libꝛo tractatur tunc ei in ta⸗ bula cifra.o.aſſignatur. Si tamen ꝑticula aliqua de eo gractetur.illa pꝛope euangelium ꝑ ſe ſignatur Explicit pꝛologus · 5* . Dominica ſecunda. Erunt ſigna in ſole et luna. Lu Ineipit tabula ſcm Euangelia per annum. Djñica pꝛima aduentus. C um appꝛopinquaſſet hi ſolimis. Mattlyi.xxi. H.iuiij.ca. viů. 4 De aſcenſu animalium moꝛaliter. li. inij ca wiij. H . Feria quarta. Venit Yohannes baptiſta. Matthei. in parte. li. ij. ca.i. Penitentiam agite put eſt verbũ xpi.bidẽ. li.ix.cavn. Feria ſexta. Dicebat iohannes ad turbas.Luce cercio. libꝛo.iij.ca.pꝛimo. o D Genimina viperap quis oſtendet wo.ibi.li· viij. cx. et.iiij. ca . Item de eodem. Pꝛout eſt verbũ chꝛiſti · li. vij. ca. xiij. Vigdete ficulneam et oẽs arboꝛes ibidẽ. l.vi.ca. Feria quarta. Initium euangelij.vc. Ecce mitto an r. lum. Darci. i. libꝛo. iij. ca. iij. —„ Vorx clamantis in deſerto:ihidem.li.iij.ca.i. Fuit iohannes in deſerto bapticans et pꝛedi.ibidei fra.li.iij. cJi. Feria ſexta.Amen di li.iij.ca.iij. M Dominica tercia. cum audiſſet iohannes in vinculis aatthei. xi. li.irj.c. iij. Qind exiſtis in deſertum videre.Arundinem.ibidem. lihꝛo tercid. c. ſj. Feria quarta. Miſſus eſt gabꝛiel angelus. Luce pꝛimo. Feria ſexta. Erurgens maria abijt in montana. Luce.i. Quattuoꝛ tꝑm.De eodem. li.iij.ca⸗ei. Fecit potentiã in bꝛachio ſuo.Et depoſuit.li.viij.c.iij. Sabbato. Anno quintodecimo imperij tiberij. Luce. iij libꝛo tercio.ca.i. Vorx clamantis in deſerto.ibidem. li.iij.c.i. Dominica quarta. Miſerũt iudei ab hieroſolymis. Jo hannis pꝛimo.li.iij.c.i. In vigilia natiuitatis. Cum eſſet deſponſata mater ie⸗ ſu maria. Matthei.i.li.ij.c.xiij.⁊c̃. In Galli cantu.Erijt edictum a ceſare auguſto. Luce. ſecundo.libꝛo.i.ca.iij⁊c̃. De eodem.libꝛo.ij.c.xix. Mauron aſtones loquebantur ad inuicem. Luce.ij NOaria aũt conſeruabat omnia verba hec.ibið. li.ij. c. xx. Ad ſummam miſſam. In pꝛinepio erat verbum. YJo⸗ haannis pꝛimo.li.i.ca.i.c. Et lux in tenebꝛis lucet.ibideʒ.li.vij.ca.xxxvi. guit homo miſſusa deo cui nomen erat.ibiõ. li.iij.ca.iĩ. Stephani ꝓthomartiris.Oicebat ieſus turbis iudeo⸗ rum et pꝛincipib. Matthei.xxiij · li. viij. cxxvij. Quotiẽs volui cõgregare filios tuos ibidẽ.li.vij.c.xxij Johannis euãgeliſte.Dirxit ieſus petro. Sequere me. ohannis. xxi. li. viij.ca. i. Innocentum. Angelus domini apparuit in ſomnis. Sartimebliecn de. . Homnnica infra octãs. Erant ioſeph et maria miran⸗ tes.Luce.ij.li.ij · ca.xxi. Circumciſionis.Poſtq; cõſummati ſunt dies octo.Lu ce · ſcðo. li.i.ca.xvi. In vigilia epiphanie.Defuncto herode.ecce angelus. Oattlvi.ij.li.ij.ca.xxiij· R In die ſancto. Cum natueſſet ieſus in bethleem iude OVatthei.ij.li ·i. ca. xi. v᷑c . Item de eodem.li.viij.ca.iiij.⁊c᷑. 2 co vobis non ſurrexit. Mattl. i.xi. NMN MTIT 1 5 S T 0 V R Balance Q N e H J K G E F D VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset . = 2 . 5